muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17626, Karar No: 2014/2384, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/17626 E.  ,  2014/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2013

NUMARASI : 2011/54-2013/204

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak sökülen ağaç bedeli ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak sökülen ağaç bedeli ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Sökülen ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde ve ecrimisil bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9474, Karar No: 2013/8426, Tarih: 29.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/9474 E.  ,  2013/8426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29...2011 tarih ve 2011/440-2011/1056 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalı adına ve davalının maliki bulunduğu taşınmaz için konut paket sigorta poliçesi düzenlediğini, sigortalanan taşınmazda, kiracı kullanımındayken meydana gelen yangın sonucu zarar meydana geldiğini, zararın tazmininin davalı tarafça müvekkilinden talep edildiğini ve yapılan ekspertiz incelemesi sonunda sigortalı taşınmazda ....684 TL hasar tespit edilerek sigortalıya ödendiğini, rücu kapsamında kiracıya açılan davanın ise zararın kiracı tarafından giderildiğinden bahisle ret edildiğini, bu durumda sigortalının sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek davalı hakkında başlatılan takibe vaki itirazın iptaline, takibin devamına, % 40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangından dolayı taşınmazda meydana gelen tüm hasarın müvekkili tarafından giderildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının ortaya çıkan hasarı giderdiği için ekspertiz raporuyla belirlenen sigorta bedelini almasının sebepsiz zenginleşme oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine yönelik başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı ..., sigortalısının konutunda meydana gelen riziko sonucu oluşan zararı karşılamıştır. Zararın oluşmasında sigortalı konutta kiracı olarak bulunan şahsın kusurunun bulunduğunun anlaşılması üzerine bu zararın rücuen tazmini için kiracıya dava açılmış ancak, sigortalıya da ihbar edilen bu dava, zararın kiracı tarafından karşılandığının belirlenmiş olması üzerine reddedilmiştir. Bu davanın reddinin ardından davacı sigortalısına dönerek eldeki davayı açmış, ancak mahkemece, dinlenilen tanık beyanlarına göre zararın davalı tarafından giderildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen ilk karar güçlü bir delildir ve bu delilin aksinin aynı güçte bir delille ispatı mümkün olup sadece tanık beyanıyla aksinin ispatlandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Oysa, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen ilk karar güçlü bir delildir ve bu delilin aksinin aynı güçte bir delille ispatı mümkün olup sadece tanık beyanıyla aksinin ispatlandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40123, Karar No: 2017/16992, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40123 E.  ,  2017/16992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5386, Karar No: 2023/4114, Tarih: 03.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2020/5386 E.  ,  2023/4114 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/824 E., 2020/506 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na ve 4733 sayılı

Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine

Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, sanıkta makaron ele geçirildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5721 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin sanıkta ele geçen makaronlar yönünden hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2013 tarihli ve 2012/620 Esas, 2013/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü

maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesi, 51 ... maddesi ve aynı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca erteli 6 ... hapis ve 5 gün karşılığı 150,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine, katılan ... lehine vekâlet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

2.Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2013 tarihli ve 2012/620 Esas, 2013/32 Karar sayılı kararının sanık ... katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 12.05.2020 tarihli ve 2016/15910 Esas, 2020/3925 Karar sayılı ilâmıyla; "...7242 sayılı Kanun'un 61 ... ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve beşinci maddelerinde yapılan sanık lehine hükümleri içeren değişikliklerin yeniden değerlendirmesi zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli ve 2020/824 Esas, 2020/506 Karar sayılı Kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 ... maddesi ve 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca erteli 10 ... hapis 1 gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine, katılan ... lehine vekâlet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, hapis cezasının ertelenme koşulları bulunmamasına rağmen ertelenmesine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği halde kurumları lehine vekâlet ücreti verilmediğine ve re'sen açıklanan sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, kolluk görevlilerinin yapmış olduğu istihbari çalışmalarda Aydoğan Pasajında faaliyet gösteren "Tütüncü Yaşar" isimli işyerine sürat kargo aracılığı ile gümrük kaçağı sigara ve makaron gönderildiği, gelen gümrük kaçağı eşyanın bu işyerinden satışının yapıldığı bilgilerinin elde edilmesi üzerine aynı gün seyir halinde iken görülen sürat kargo dağıtım aracı takibe alınmış aracın Aydoğan ... önünde durarak kargo görevlisinin orta büyüklükte bir koliyi "Yaşar Tütüncülük" isimli işyerine teslim ettiğinin görülmesi üzerine Samsun 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.03.2012 tarih ve 2012/337 Değişik İş sayılı arama ve el koyma kararına istinaden işyerinde ve kargo görevlisi tarafından bırakılan kolide yapılan aramada gümrük kaçağı olduğu bilirkişi raporu ile tespit edilen 57 kutu filtreli sigara ile 31 kutu makaron ele geçirilmiştir.

2.Sanık aşamalarda, suça konu sigara ve makaronların satışını yapmadığını, ucuz olduğu için içmek amacıyla akrabasından kargo yoluyla istediğini, kolluk görevlilerinin arama yaptıkları esnada ele geçen kaçak eşyanın da kargo yoluyla gelen sigara ve makaronlar olduğunu beyan etmiştir.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli ve 2020/824 Esas, 2020/506 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, ... varakası, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıktan ele geçen gümrük kaçağı eşyanın miktar itibarıyla ticari mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu gözetilerek, sanığın suça konu kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurduğunun kabul edilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3.Sanıkta ele geçen makaronlar yönünden Gümrük İdaresinin davaya katılma hakkı bulunduğundan Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli ve 2020/824 Esas, 2020/506 Karar sayılı kararında; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, katılan ... İdaresi lehine karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2020 tarihli ve 2020/824 Esas, 2020/506 karar sayılı kararına yönelik Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasına "Gümrük İdaresi kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan ...Ü.T. uyarınca 3.400,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile Gümrük İdaresine verilmesine," cümlesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25355, Karar No: 2014/20855, Tarih: 09.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/25355 E.  ,  2014/20855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2014/281415

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 26/1-a. maddesine aykırılıktan kabahatli A.. Y.. hakkında, A.. Trafik Denetleme Büro Amirliğince düzenlenen 08/06/2013 tarihli ve B-136260 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 2.615 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair AKÇAABAT Sulh Ceza Mahkemesinin 22/08/2013 tarihli ve 2013/330 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 17.07.2014 gün ve 49313 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.09.2014 gün ve KYB. 2014-281415 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, söz konucu idari para cezası tutanağında ceza miktarı yazı ile 2.426 Türk lirası olarak yer aldığı halde, rakam ile yazılan kısımda değişiklik yapılıp 2.615 Türk lirası ceza verildiği yazılarak çelişkiye neden olunduğu gibi, 02/08/2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan ve karar tarihinde yürürlükte olan 6495 sayılı Kanun'un 32.maddesi ile 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 26/1-a. maddesi değiştirilip “ Bu Kanunun.. 5 inci maddesine göre yetki belgesi almadan veya yetki belgesi aldığı halde yetki belgesi kapsamına uygun olmayan faaliyetlerde bulunanlara bin Türk Lirası, yetki belgesi olduğu halde taşıtını yetki belgesine kaydettirmeden kullananlara beş yüz Türk Lirası idari para cezası verilir ve aynı kabahat için 48 saat geçmeden ikinci bir ceza verilmez.” şeklinde düzenlemeye yer verilerek, dosyaya konu kabahatin tanımında değişiklik yapıldığı ve idari para cezası miktarının düşürüldüğü cihetle, başvurunun bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Akçaabat Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22.08.2013 tarihli ve 2013/330 sayılı kararının CMK.nun 309/4 maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının 1000,00 TL'sına indirilmesine ve infazın bu miktar idari para cezası üzerinden yapılmasına, 09.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8818, Karar No: 2016/14803, Tarih: 14.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8818 E.  ,  2016/14803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, dağıtım, iletim, trafo kaybı ve TRT payı adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; 01/07/2012 tarihinden bugüne kadar kendisinden tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 100,00 TL bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında talebini 17.636,16 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, tacir olan davacı şirketin, süresi içinde itiraz etmediği faturaların içeriğini kabul etmiş sayılacağını, ayrıca kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen sayaç okuma, perakende satış hizmeti, dağıtım ve iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan sayaç okuma, perakende satış hizmeti, dağıtım ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10692, Karar No: 2017/40, Tarih: 16.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/10692 E.  ,  2017/40 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava,yetim aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti ve yetim aylığının kesilmesi tarihinden itibaren ödenmesi gereken aylık maaşlarının her ay işleyecek faizleriyle birlikte davacıya verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla aylık bağlandığı, ancak boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının belirlenmesi üzerine, davalı Kurumca talep konusu dönemde yersiz olarak ödenen aylıkların ödenmesi için tebligat yapılmıştır. Davacı tarafından, yetim aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin hukuka aykırı olduğunun tespiti ve yetim aylığının kesilmesi tarihinden itibaren ödenmesi gereken aylık maaşlarının her ay işleyecek faizleriyle birlikte davacıya verilmesi istemine ilişkin eldeki dava açılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip

ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanun'un 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.