muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/24658, Karar No: 2013/8911, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24658 E.  ,  2013/8911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Özel Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, 2005 ve 2006 yıllarında doğrudan gelir desteği almak amacıyla İlçe Tarım Müdürlüğüne müracaatta bulunduğu 2005 yılı müracaatını hazırladığı 28.07.2005 tarihli doğrudan gelir desteği müracaat dosyası ile yaptığı bu müracaatına konu bulunan veraseten iştirakli arazilerde hissedar olan; ancak müracaat tarihinden önce öldükleri anlaşılan... ve... adlarına imza atılmak suretiyle içeriği itibariyle gerçek dışı ve sahte olarak düzenlenen muvafakatname-1 başlıklı belgeyi ekleyerek kullandığı, 2006 yılı için de; hazırladığı 03.08.2006 tarihli doğrudan gelir desteği müracaat dosyası ile başvuruda bulunduğu veraseten iştirakli taşınmazlarda hissedar olan ve müracaat tarihinden önce öldükleri anlaşılan aynı hissedarlar...,... ile..... adlarına imza atmak veya attırmak suretiyle sahte olarak düzenlediği anlaşılan muvafakatname-1 başlıklı belgeyi ibraz ederek kullandığı; muvafakatname-1 başlıklı belgelerin özel belge niteliğinde bulunduğu; böylece sanığın 2005 ve 2006 yılları için Doğrudan Gelir Desteği'nden yararlanmak amacıyla birden fazla sahte belge (muvafakatname-1) düzenleyerek sahtecilik suçlarını zincirleme olarak işlediği, suça konu taşınmazların suç tarihinde ve dava sırasında halen sanık ... tarafından ekilip biçildiğinin tespit olunduğu; sanığın suça konu taşınmazları bizzat ekip biçtiği; sanığın gerçek bir durumu belgelemek amacıyla hareket ettiği dikkate alındığında dolandırıcılık kastı ile hareket ettiğinin sabit olmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Katılma talebi hakkında duruşmada hazır bulunun sanığa diyeceği sorulmadan katılma kararı verilmek suretiyle CMK'nın 238/3 maddesine muhalefet edilmiş ise de; sanığın hazır bulunduğu oturumlarda, katılma talebine karşı itirazda bulunmadığı dikkate alınarak, bu hususun sonuca etkisinin bulunmaması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B-Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Suça konu sahte belgelerin, iki ayrı zamanda katılan kuruma verilip kullanılması suretiyle özel belgede sahtecilik suçunun sadece iki kez oluştuğu gözetilmeden herbir eylemin zincirleme şekilde gerçekleştiğinden bahisle TCK’nun 43.maddesinin uygulanması,

2-Sanık hakkındaki hapis cezasının adli para cezasına dönüştürüldüğü gözetilmeden hakkında TCK'nun 53.maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca, BOZULMASINA, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6316, Karar No: 2021/3226, Tarih: 18.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/6316 E.  ,  2021/3226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesi bozma kararına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, ilk derece Mahkemesince yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya elverişli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olay değerlendirildiğinde, davalı Kuruma bildirimi yapılmayan ihtilaf konusu dönem (01/01/1999-16/08/2012 tarihleri arası) içerisinde davacının davalı Belediye’ye(kapanan) ait araçla yapmış olduğu trafik iş kazası nedeniyle 17/08/2012 tarihli 1 günlük sigortalılığının Kurum denetimi sonrası sağlandığı, duruşmalarda tanık olarak dinlenen ve davalı Belediyenin(kapanan) ücret ödemekle görevli olan yetkililerinin “davacının çalışmalarının ve ücret ödemelerinin kayıtlarda mevcut olduğunu” beyan etmesine rağmen davalı Belediye (kapanan) tarafından davacı adına düzenlenmiş herhangi bir belge ve kaydın olmadığının Mahkemeye bildirildiği, ücret ödemelerine ilişkin belgelerin dosyaya sunulamadığı, belgelerin neden sunulamadığına ilişkin olarak da belgelendirilmiş haklı bir gerekçenin belirtilmemiş olduğu, mahkemece salt kamu tanık beyanları esas alınarak yazılı şekilde sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Ancak bozmaya uyulduğu halde, bozma gereği yerine getirilmemiştir. 09/05/1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan Mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Ancak bozmaya uyulduğu halde, bozma gereği yerine getirilmemiştir. 09/05/1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan Mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir yerel yönetim kuruluşu olan belediyeye ait işyeridir. Bozma ilamında da belirtildiği üzere bu tür kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Dairemizin yerleşmiş görüşleri de bu yönde olup davalı işverence 1 günlük sigortalı bildiriminin yapılmış olması ve kamu tanığı beyanları; ihtilaf konusu uzun süreli hizmet döneminde ( 01/01/1999-17/08/2012 tarihleri arası ) davacının çalışmalarını ve ücret ödemelerini gösteren hiçbir yazılı belgenin mevcut olmaması karşısında hizmet akdine dayalı olarak eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığının ispatı açısından yeterli görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; ihtilaf konusu dönem içerisinde davacının sigortasız çalıştığı, davacıya çalışmasının karşılığının davalı işverence elden ödeme şeklinde yapıldığının açık olması karşısında, davacının kayıtlarda görünmeyen çalışmalarının ve ücret ödemelerinin hangi nedenlerle kayıtlara geçmediğini ya da hangi nedenlerle bildirim dışı kaldığını gereğince ve yeterince araştırmak, işverence deprem, yangın, su baskını, SEKA’ya gönderilmesi gibi fiili imkansızlık nedeniyle kayıt ve belgelerin gönderilememesi ve buna dair dayanakların belgelendirilmesi halinde, yazılı belge ibraz olunmayan çalışma süreleri yönünden ihtilaf konusu dönemde, Belediyede (kapanan) görev yapan Belediye Başkanı, Belediye Meclis Üyesi gibi yetkilileri tespit ederek bunların da beyanlarına başvurmak, toplanan tüm delilleri birlikte değerlendirerek sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalı ... vekillerinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalı ...'ne iadesine, 18/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29541, Karar No: 2017/3020, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29541 E.  ,  2017/3020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32484, Karar No: 2013/21116, Tarih: 23.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32484 E.  ,  2013/21116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :Sanık ... hakkında; Beraat

Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın beraatine; sanık ...'nin mahkûmiyetine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcılarının nezdinde görev yaptıkları Asliye Ceza Mahkemesi kararlarına karşı, 5271 sayılı CMK'nın 260/2 ve 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi uyarınca tefhimden itibaren bir hafta içinde kanun yollarına başvuru hakkı mevcut iken, 14.04.2011 tarihinde yürülüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 3. maddesi ile 01.01.2014 tarihine kadar Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan duruşmalara Cumhuriyet savcısının bulunmayacağı, ancak verilen hükümlere karşı kanun yollarına başvurabilmesi amacıyla dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderileceği hüküm altına alınmıştır. Bu açık yasal düzenlemeler uyarınca, Cumhuriyet savcılarının nezdinde görev yaptıkları asliye ceza mahkemesi kararlarına karşı hükümlerin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği tarihten itibaren bir hafta içinde kanun yollarına başvuru haklarının bulunduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır. Bu itibarla, Kurşunlu Asliye Ceza Mahkemesince verilen 01.06.2011 tarihli hükmün 08.07.2011 tarihinde görüldüsünü yapan Cumhuriyet savcısının 13.07.2011 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve tebliğnamede mahalli Cumhuriyet savcısının temyizinin süreaşımından reddi yönündeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Olay günü piknik yapmak ve balık tutmak amacıyla, arkadaşlarıyla birlikte devrez çayı kenarına giden ölenin, yanında bulunan tanıklar ..., ..., ... ve sanık ... ile hazırlık yaptıkları esnada sanık ...'nin, ''Olta ile uğraşmayın gelin size elektrikle 5 dakikada balık tutuvereyim'' şeklindeki teklifi üzerine başta tedirginlik yaşayan ancak daha önce bir kaç kez daha bu şekilde balık avladığını belirterek balık avlamak üzere çay kenarında bulunan tanıklar, ölen ve diğer sanığı ikna edici beyan ve eylemleri karşısında şahısların bu teklifi kabul ettikleri, sanık ...'nin, çay kenarına yakın olan ikametinden çektiği elektrik kablosunu bir çubuğa bağlayarak ve çubuğun ucuna taktığı demirle iletkenliği sağlayarak, diğer sanık ...'e, bu usulle balık avlama şeklini anlattığı, sanık ...'in de elindeki çubuğu bir kez çaya daldırdıktan sonra çay kenarına bıraktığı, tanıklar ... ve ölenin suya girerek elektroşoka maruz kalıp su yüzeyine çıkan balıkları toplamaya başladıkları esnada ölenin, çay kenarına konmuş ve elektrik akımı bulunan çubuğun çaya temasıyla birlikte suda oluşan elektrik akımına kapılarak, otopsi tutanağına göre, vücudundan elektrik akımı geçmesine bağlı, solunum ve dolaşım yetmezliği sonucu olay mahallinde yaşamını kaybetmesiyle sonuçlanan olayda, sanıklar ... ve ...'nin, yaşları itibariyle, elektrik kablosunu suya batırmaları durumunda oluşacak akım nedeniyle su içerisindeki canlıların ölümüne sebebiyet vereceklerini öngörebilecek idrak ve yeteneğe sahip oldukları, dosyada bunun aksine bir iddia ya da savunmanın bulunmadığı, bir kişinin ölümüne sebebiyet verdikleri olayda kusurlu oldukları, kusurlarının da asli derecede olduğu anlaşıldığından; suçun işleniş şekli ve kusurun ağırlığı sebebiyle sanık ... hakkında tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesinde, keza aynı sanık hakkında, yeniden suç işlemeyeceği kanaati oluşmadığı gerekçesiyle hapis cezasının ertelenmemesine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu hususlarda bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçların uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'nin kusursuz olduğuna beraatine hükmedilmesi gerektiğine, ertelemeye, hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi gerektiğine; mahalli Cumhuriyet savcısının sair nedenlere; katılanlar vekilinin süre tutum dilekçesinde belirttiği, bir nedene dayanmayan ve yerine görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksir, 5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesinde “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi” şeklinde tanımlanmış olup, 5237 sayılı TCK’da, 765 sayılı TCK’da yer verilen, “tedbirsizlik”, “dikkatsizlik”, “meslek ve sanatta acemilik”, “nizamat, evamir ve talimata riayetsizlik”, “kayıtsızlık veya tedbirsizlik”, “hataen ve kayıtsızlıkla”, “müsamaha ve dikkatsizlik” şeklindeki taksir kalıplarına ilgili suç tiplerinde yer verilmemiş, ancak gerek öğretide, gerekse uygulamada, bu taksir kalıplarına yer verilmemiş olmanın, bir eksiklik veya farklılık oluşturmayacağı kabul edilmektedir. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alması ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama zorunluluğundan doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirir, fail tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Öğretide ve yargı kararlarında taksirin unsurları,

a) Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

b) Hareketin iradiliği,

c) Neticenin iradi olmaması,

d) Hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması,

e) Neticenin öngörülebilmesi, ancak bu neticenin fail tarafından öngörülmemesidir.

Bilinçli taksir kavramı mülga 765 sayılı TCK’nın 45. maddesine 8.1.2003 tarihli ve 4758 sayılı Kanun ile eklenen son fıkra ile hukukumuza girmiş olup, anılan fıkrada, “Failin öngördüğü neticeyi istememesine rağmen neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır; bu halde ceza ... arttırılır.” hükmüne yer verilmiş, aynı hüküm, 5237 sayılı TCK’nın 22. maddenin 3. fıkrasında da korunmuştur. Taksirden söz edilebilmesi için neticenin öngörülebilir olması gerekli ve yeterli olmasına karşılık, bilinçli taksir halinde failin somut olayda ayrıca bu neticeyi öngörmüş olması da gereklidir. Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü halde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü halde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlike hali, bunu öngörmemiş olan kimsenin tehlike hali ile bir tutulamaz; neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun, bu neticeyi meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür. Bilinçli taksirde netice somut olarak öngörüldüğü halde, istenmemiştir. Bilinçli taksiri, taksirden ayıran özellik, bilinçli taksirde istenmeyen netice fiilen öngörülürken, taksirde öngörülmemektedir.

İncelenen dosyada; yukarıda açıklanan oluş karşısında, 04.04.1971 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu'nun 19. maddesinde yasak avlanma yöntemleri arasında sayılan elektrikle balık avlama metodunda, elektrik kablosunun suya temasıyla, elektrik akımının yayıldığı suda bulunan tüm canlıların akıma kapılacağının ve bunun balıklara yaptığı etki gibi su ile teması bulunan insanların yaralanmasına ya da ölümüne sebebiyet vereceğinin öngörülememesinin hayatın olağan akışına aykırı olması, sanıkların da yaşları ve hayat tecrübeleri itibariyle bu tehlikeyi öngörebilecek düzeyde oldukları, ancak neticenin meydana gelmesini istemedikleri, bu itibarla somut olayda bilinçli taksirin yasal şartlarının gerçekleştiği gözetilmeksizin sanık ... hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, keza; tanıklar ..., ... ve ...'ın aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrar arz eden beyanları ile sanık ...'ın aşamalardaki samimi ikrarında, elektrik kablosu bağlı çubuğu çaya kendisinin batırdığını, balıkların ters dönmesi üzerine suya girdiklerini, aradan bir dakika kadar süre geçtikten sonra ölenin çay içerisinde devrildiğini ifade etmeleri, mahkemenin kabulünün de bu yönde olmasına karşın sanık ... hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1.) Asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık ... hakkında, TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi gözetilerek adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca asgari hadden uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

2.) Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca sanık ... hakkında hak yoksunluğuna hükmolunması,

3.) Hükmün gerekçesinde, sanık ...'ın kusursuz olduğu kabul edilmesine karşın hükümde, sanığın atılı suçu işlediği sabit görülmediği gerekçe gösterilerek karşıklığa neden olunması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin, mahalli Cumhuriyet savcısının ve sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6748, Karar No: 2023/10865, Tarih: 07.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6748 E.  ,  2023/10865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1499 E., 2023/743 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 22. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/26 E., 2021/159 K.

Taraflar arasındaki kurumca resen tahakkuk ettirilen fark prim borcunun iptali ile ihtirazı kayıtla ödenen 14.264,80 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Beyoğlu SGM tarafından Müvekkil şirket aleyhinde tahakkuk ettirilen ve Müvekkil şirket tarafından 21.10.2016 tarihinde ihtirazı kayıtla ödenen prim borcu haksız ve mesnetsiz olduğunu, müvekkil şirketin 30.06.2016 tarihli durum tespit tutanağına ilişkin yazılı itirazları dikkate alınmadan prim borcu tahakkuk ettirildiğini, Durum Tespit Tutanağını imzalayan ...’ın Müvekkil şirketi temsil ve ilzama yetkisi bulunmadığını, bu duruma yönelik itirazlarının kurum tarafından dikkate alınmadığını, müvekkil şirketin teşvik ve hazine desteğinden yararlanabilmeye devam etmesi için tahakkuk ettirilen tutarın 21.10.2016 tarihinde Müvekkil şirket tarafından ihtirazı kayıtla ödendiğini beyanla; davalı Beyoğlu Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından müvekkil şirket aleyhinde tahakkuk ettirilen prim borcunun iptaline, müvekkil şirket tarafından 21.10.2016 tarihinde ihtirazı kayıtla ödenen 14.264,80 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müvekkil şirkete iadesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yüklenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkil Kurum tarafından 30.06.2016 tarihindeki fiili denetimde ve Kurum kayıtlarından yapılan incelemede ..., ... ve ...'ın primlerinin eksik yatırıldığının tespit edildiğini, düzenlenen denetim raporunun, tahakkuk ettirilen prim borcunun ve yapılan işlemin hukuka ve usule uygun olduğunu, yersiz ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI