muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5976, Karar No: 2023/4059, Tarih: 19.09.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı babanın iş hayatı, ev hayatı, ikametgahı, yurt içi-yurt dışı olmak kaydıyla sabit olmadığı, babanın çocukla ilgilenmediği, bu sebeple velâyet talebinin kabulü ile eğitim süresi içerisinde Ali Efe’nin müvekkil dede ... ve anneanne ile yaşaması, sömestr ve yaz tatillerinde davalı baba ile kişisel iletişimin kurulması konusunda karar verilmesi, bu talebin kabul görmediği takdirde velâyet hakkı babada olmakla eğitim süresi içerisinde her yılın Eylül ve gelecek yılın Haziran ayları arasında (eğitim süresi boyunca) Ali Efe’nin müvekkil dede ... ve ailesi anneanne yanında kalması, diğer zamanlar sömestre tatili ile yaz tatili arasında ise babası ile zaman geçirmesine karar verilmesini, taleplerimiz kabul görmemesi halinde kişisel ilişki kurulması yönündeki talebin genişletilerek,...nin sömestre tatili ile yaz tatilini dede ve anneannenin yanında geçirecek şekilde düzeltilmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri ile kişisel ilişkinin süresi ve velâyetin kaldırılması davasının reddi yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı müvekkil ve çocuk Ali Efe yurt dışında ikamet ettiği, görüşme günleri kapsamında yurt içine gelme olasılıkları bulunmadığı, Ali Efe ve davalı müvekkilin bu durumu değerlendirildiğinde, kişisel ilişki kurulması talebinin kabulü ve ilam uygulanabilirlik açısından ölçülülük ilkesine aykırı olduğu, bu nedenle, Mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri ile torunla kişisel ilişki kurulması davasının kabulü yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince, davaların esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin Kanunu'na uygun olarak yerine getirildiği, gerekçede hata edilmediği, mevcut olan olağanüstü hal sebebiyle davacı ile torunları arasında kişisel ilişki kurulmasında ve kişisel ilişkinin süresinde bu aşamada çocuğun üstün yararına aykırı bir durum bulunmadığı, yasal koşulları gerçekleşmeyen velâyetin kaldırılması davasının reddine karar verilmesinde de usul ve kanuna aykırı bir yön olmadığı, bu itibarla İlk Derece Mahkemesi kararında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; dede ile torun arasında kurulan kişisel ilşkinin uygulanabilirliğinin olmadığı, küçük Ali Efe babası ile beraber yurt dışında ikamet ettiği,...nin yurt dışında aldığı eğitimin zaman aralığı Türkiye standartları ile aynı olmadığı, bu durumda çocuğun üstün yararı gereği kişisel ilişki kurulması yönündeki talebin öncelikle tümden reddine, aksi kanaatte olunması halinde ise yüz yüze görüşme halinden çıkarılmasına karar verilmesi gerektiği belirtilerek dede ile torun arasında kurulan kişisel ilişkinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla;dede ile torun arasında kurulan kişisel ilişki davasının kabulü yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dede ile torun arasında kurulan kişisel ilişki düzenlemesinin ve kişisel ilişki süresinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35473, Karar No: 2017/3613, Tarih: 03.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/35473 E.  ,  2017/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında 2011/527 Esas sayılı asıl dosyadaki 14/05/2011 suç tarihli eyleme yönelik hükme yönelik yapılan incelemede;

1- Hükmün 4. fıkrasında TCK'nun 53. maddesi bentlerinin hatalı sıralama ile yazılması, TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi,

2- Dava konusu kaçak sigaraların 5607 Sayılı Kanun'un 13/1.maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4.maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazı bu itibarlarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasa'nın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca;

1-Hükmün 4. fıkrasında TCK'nun 53.maddesi ile ilgili kısmın çıkartılarak ''TCK'nun 53. Maddesi uyarınca sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak;

a) Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten,

b) Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan,

c) Vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan,

d) Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,

TCK'nun 53/1.fıkrasının c bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' ifadesinin eklenmesi,

TCK'nun 53/1.fıkrasının c bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' ifadesinin eklenmesi,

2- Hükmün 5. fıkrasında ''sanıkta ele geçen 1960 paket kaçak sigaranın 5237 Sayılı yasanın 54/4. maddesi gereğince müsaderesine'' kısmına ''5237 sayılı yasanın 54/4. Maddesi'' ifadesinden önce gelecek şekilde “ 5607 Sayılı Yasanın 13.maddesi delaletiyle'' ifadesinin yazılması, sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında 2012/21 Esas sayılı birleşen dosyadaki 04/01/2012 suç tarihli eyleme yönelik hükme yönelik yapılan incelemede;

1 - Hükmün 4. fıkrasında TCK'nun 53. maddesi bentlerinin hatalı sıralama ile yazılması, TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi,

2- Dava konusu kaçak sigaralar ve içkilerin 5607 Sayılı Kanun'un 13/1.maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4.maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Hükmün (E) bendinde müdahil idare vekiline dilekçe yazım ücretine hükmedilirken sanık isminin Salim olarak yazılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazı bu itibarlarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca;

1- Hükmün 4. fıkrasında TCK'nun 53.maddesi ile ilgili kısmın çıkartılarak ''TCK'nun 53. maddesi uyarınca sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak;

a) Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten,

b) Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan,

c) Vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan,

d) Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,

b) Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan,

c) Vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan,

d) Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,

TCK'nun 53/1.fıkrasının c bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' ifadesinin eklenmesi,

2- Hükmün 5. fıkrasında ''sanıkta ele geçen 155 paket sigara ile 7 şişe içkinin 5237 sayılı Yasa'nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesine'' kısmına ''5237 sayılı yasanın 54/4. maddesi'' ifadesinden önce gelecek şekilde “5607 sayılı Yasa'nın 13.maddesi delaletiyle'' ifadesinin yazılmasıı,

3- Hükmün (E) bendinde ''dilekçe yazım ücretinin sanık Salim'den tahsiline'' kısmının çıkartılarak ,'' dilekçe yazım ücretinin sanık ...'den tahsiline'' ifadesinin eklenmesi, sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25936, Karar No: 2014/30792, Tarih: 18.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/25936 E.  ,  2014/30792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2014/9-2014/81

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yolu ile takip başlatılmış, borçlu süresi içerisinde borca, faize ve fer'ilerine itiraz etmiştir. Alacaklı icra mahkemesinde itirazın kaldırılması talebinde bulunmuş, mahkemece istem kabul edilerek, itirazın kaldırılmasına karar verilmiştir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tastik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takip dayanağı yapılan kıdem, ihbar ve ücret alacağına ilişkin belge İİK 68'deki belgelerden değildir. İtiraz dilekçesinde ve yargılamanın hiçbir aşamasında borcun ve hukuki ilişkinin kabul edildiğine dair açık bir beyan yoktur. O halde itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken talebin kabulü isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3931, Karar No: 2018/9469, Tarih: 26.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3931 E.  ,  2018/9469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK’da cezaların içtimaı müessesine yer verilmemiş olmasına göre, sanık hakkında doğrudan hükmolunan olunan adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen para cezalarına ayrı ayrı hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Adli para cezası taksitlendirilirken TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksit miktarının dörtten az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4635, Karar No: 2010/8278, Tarih: 10.05.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/4635 E.  ,  2010/8278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Karayolları Gen.Müd. ile davalı Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müd.Türkiye ... Sporları Federasyonu Başkanlığı aralarındaki ecrimisil davasına dair İzmir 4.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 07.07.2008 günlü ve 2007/1 E.- 2008/23 K.sayılı hükmün Onanması hakkında dairece verilen 21.01.2010 günlü ve 2009/20731 E.-2010/549 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, hakem sıfatıyla bakılan dava sonunda verilip kendisine 9.2.2009 günü tebliğ edilen karara davalı taraf 3.3.3009 günlü dilekçe ile itiraz etmiştir. Bu itiraz 7.4.2009 günlü karar ile davalı kurum yönünden de temyiz süresinin Anayasa Mahkemesinin HUMK.nun 432/1.maddesinin iptalinden sonra 15 gün olduğu kabul edilerek reddedilmiş, bu red kararının temyizi üzerine, itirazın reddine dair verilen kararların kesin olması gerekçe gösterilerek temyiz talebi reddedilmiş ve bu karar Dairemizin 21.01.2010 gün ve 2009/20731 E.-2010/549 K. sayılı ilamı onanmıştır.

Tarafların sıfatları dikkate alındığında mahkemece davaya 3533 sayılı Yasa kapsamında hakem sıfatıyla bakılıp sonuçlandırılmış olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Anılan yasanın 6.maddesinde kararı veren mahkemeye 30 gün içerisinde itiraz olunabileceği hükme bağlanmıştır. Anayasa Mahkemesinin 2.12.2004 gün ve 2001/216 E.-2004/120 K. sayılı kararı 4353 sayılı Kanuna tabi kamu kuruluşlarının temyiz süresinin otuz gün olduğuna dair düzenleme getiren HUMK.nun 432/1.maddesine ilişkin olup, 3533 sayılı Kanun kapsamında hakem sıfatıyla verilen kararların itirazını düzenleyen aynı kanunun 6.maddesindeki süreye ilişkin bir iptal kararı mevcut değildir.

O halde, mahkemece davalı tarafın yapmış olduğu itirazın 3533 sayılı kanunun 6.maddesi gereğince süresinde olduğu gözönüne alınarak itirazın esastan incelenmesi gerekirken, süre yönünden reddedilmiş olması doğru olmamıştır.

Davalı tarafın karar düzeltme talebinin kabulü ile, mahkemenin itirazın süre yönünden reddine dair 7.4.2009 günlü kararı ile itiraz üzerine verilen kararın kesin olduğundan bahisle verilen 9.11.2009 günlü kararın onanmasına ilişkin dairemizin 21.1.2010 gün ve 2009/20731 E.-2010/549 K.sayılı ilamın kaldırılarak, mahkemenin yukarıda anılan 7.4.2009 ve 9.11.2009 günlü red kararlarının BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10746, Karar No: 2017/7379, Tarih: 15.06.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/10746 E.  ,  2017/7379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın mazeretinin bulunduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12106, Karar No: 2022/1508, Tarih: 08.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12106 E.  ,  2022/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar ile davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

A.Davacılar ... ve ...’ın Manevi Tazminat İstemlerinin Reddine Dair Hükümler Yönünden;

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanun’un, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığı’nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirası’nı (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”