muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/27237, Karar No: 2011/2118, Tarih: 03.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/27237 E.  ,  2011/2118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Yaralama

HÜKÜM : Kısmen beraat- Kısmen mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan cezaların süresine göre yasal olanak bulunmadığından sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 318 (5271 sayılı CMK’nun 299/1.)maddesi uyarınca REDDİNE,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yağma suçunun gece vakti, birden fazla kişi ile birlikte, silah kullanılarak işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (h) bentlerinin yanı sıra (a) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yakınandan zorla imza attırmak suretiyle yağmalanan senedin hazırlık soruşturması aşamasında sanık ... tarafından tesliminin sağlandığının dosya kapsamında bulunan 03.09.2009 tarihli tutanaktan anlaşılması karşısında; koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılmaması,

3- Sanıkların olay günü yakınanı saldırıda kullanılmaya elverişli silahtan sayılan sopa ile hayati tehlike geçirecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaraladıklarının anlaşılması karşısında; eylemlerine uyan 5237 sayılı Yasanın 86/1-3-e, 87/1-d-son maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve savunmanları, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının gözetilmesine 03.03.2011 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25098, Karar No: 2024/21027, Tarih: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/25098 E.  ,  2024/21027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/954 E., 2022/1024 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık

HÜKÜMLER:Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 26.05.2023 tarihli ve 2022/954 Esas, 2022/1024 Karar sayılı ek kararın: 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 26.05.2023 tarihli ve 2022/954 Esas, 2022/1024 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3301, Karar No: 2012/8554, Tarih: 03.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/3301 E.  ,  2012/8554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Davacı vekili tarafından davacıya yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığı iddia edilmiştir. Yargılama sırasında dinlenen her iki taraf tanıkları, davacının yaz aylarında izinlerini bölümler halinde kullandığını ifade etmiştir. Davalı vekili, delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece, davalı vekiline, yemin teklifi hakkını kullanıp kullanmayacağı sorulmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7918, Karar No: 2024/696, Tarih: 25.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/7918 E.  ,  2024/696 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/751 E., 2022/503 K.

...

...

...

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Hazine ve asli müdahil ... vekili, asli müdahil ... vekili, asli müdahil ... Gençlik Spor İl Müdürlüğü vekili, feri müdahale talep eden ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davaya konu ... ada 1, 646 ada 9, 10, 11, 13, 14, 20 ve 22 parsel taşınmazların güncel tapu kayıtlarının dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/1736, Karar No: 2015/4349, Tarih: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1736 E.  ,  2015/4349 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya içeriklerine göre davacıların haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve yine karara esas alınan bilirkişi raporunda "...yaz aylarındaki çalışmanın daha seyrek olduğu nazara alındığında, SGK kayıtlarında çalışmadığı görülen ayların ayrık tutulması gerekmiştir..."değerlendirmesine yer verilmiştir. Söz konusu değerlendirme yaz aylarındaki çalışmadaki yoğunluğun azalmasına dayanmakta iken hesaplama süresinin tespitinde SGK cetvelindeki sürelere itibar edileceğinin belirtilmesi (SGK hizmet cetvelinde yaz aylarında da çalışma bildirilen dönemler olabileceğinden) kendi içerisinde çelişki içerdiği gibi bir kısım dosyalarda tüm yılı kapsayan hesaplamalar yapıldığı görülmüş olmakla bilirkişi raporunda hatalar bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca daha önce Dairemizce temyiz incelemesine tabi tutulan benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler ve bir kısım dosyalarda bizzat davacı işçilerin bu davalar ile talep edilen dönemden önceki dönemler bakımından açtığı davalar ile ilgili seri dosyalardan (2013/22456–2013/24037 E–K sayılı ve devamı seri ilamlar) işyerinde imza föyleri tutulduğu anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda Dairemizce hesaplama bakımından okulların tatil olduğu dönemler tespit edilip dışlanarak hesaplama yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Şu halde gerek benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler tarafından açılan davalarda uygulama birliğinin sağlanması ve kararlar arasında çelişki oluşmaması bakımından mahkemece yapılacak iş; usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek imza föylerini getirtilip kapsadığı dönemler ve saatler üzerinden hesaplanması, diğer yandan, yaz aylarında ve sömestr dönemlerinde, normal eğitim dönemine göre öğrenci ve okutmanları açısından en düşük seviyede hizmet verildiği, buna bağlı olarak yapılan işlerin de azaldığı (özellikle daha önce karara bağlanan dosyalardaki Ocak ve Şubat aylarıyla Haziran ayına ait imza föylerinde de görülmekle) bu durum gözetilerek okulların tatil olduğu dönemler belirlenip dışlanarak sonuca gitmek olmalıdır. Mahkemece aksine uygulama ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 12.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14781, Karar No: 2021/1099, Tarih: 27.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/14781 E.  ,  2021/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

...E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda 04.06.2014 günü yapılan genel aramada sanıkların kalmış olduğu C-2 nolu odada 2. katta bulunan yatakhane kısmında girişte sağ tarafta bulunan yatak üzerinde yer alan kalem ve kitap yerleştirmek için yapılmış olan kutunun çekmecesinin altında gizli bölmede, içerisinde adli emanetin 2014/736 sırasında kayıtlı suça konu aletlerin ele geçirildiği iddia ve kabul olunan olayda;

Sanıkların savunmalarında koğuşa yeni yerleştirildikleri, suça konu aletlerin koğuşta kendilerinden önce kalan başka hükümlü veya tutuklular tarafından çekmece içine yerleştirilmiş olabileceğini ısrarla belirtmeleri karşısında, suça konu eşyaların ele geçirildiği yeri ve yatağı kimin kullandığı ve ayrıca koğuştaki sanıkların barındırıldığı odaya başka hükümlü ve tutukluların geçişinin mümkün olup olmadığı hususlarının araştırılması, genel arama tutanağını düzenleyen görevlilerin tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümlerin kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5511, Karar No: 2015/30483, Tarih: 22.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5511 E.  ,  2015/30483 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : .Asliye Ceza Mahkemesi

.

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, suç tarihinde katılana ait meyve bahçesine girerek burada bulunan 15-20 yaşlarındaki 2 adet ceviz ağacını ve yeni yetişmekte olan 1 adet fındık ağacını motorlu testere ile kestiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça konu ağaçların bulunduğu parselin üçüncü şahıs konumundaki .......l'a ait olduğu, sözkonusu ağaçlar ile sanık Y.. K..'nın ilgilendiği, sanığın zarar verme kastı olmadan ve oğluna ait olduğunu düşünerek kurumuş eski ağaçları kesmek suretiyle bakımını yaptığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan B.. S..'ın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19665, Karar No: 2024/16826, Tarih: 21.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/19665 E.  ,  2024/16826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2340 E., 2023/673 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 21.06.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2349, Karar No: 2009/1554, Tarih: 05.02.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/2349 E.  ,  2009/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ            :Kadıköy 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2007

Davacı,  vergi kaydının bulunduğu süreleri borçlanmasına ilişkin Kuruma yatırdığı tutarın vergi borçlanması olduğunun ve yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine   karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre  davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının vergi kaydının bulunduğu süreleri borçlanmasına ilişkin davalı Kuruma yatırdığı tutarın "vergi borçlanması ödemesi " olduğunun ve  prim ödeme gün sayısı tamamlanmış ise yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir .

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

2-Dava, davacının vergi kaydının bulunduğu süreleri borçlanmasına ilişkin davalı Kuruma yatırdığı tutarın "vergi borçlanması ödemesi " olduğunun ve  prim ödeme gün sayısı tamamlanmış ise yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbiti istemine ilişkindir .

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 4956 sayılı Yasa'nın 47. maddesi ile 1479 sayılı Yasa'nın Ek Geçici 18. maddesi ile getirilen 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi mükellefiyet kaydına dayalı hizmet borçlanmasına ilişkin yasal düzenlemeden yararlanarak 01.03.1993-04.10.2000 tarihleri arası dönemi  borçlanmak için başvurduğu, 22.08.2002  tarihli başvurusuna istinaden Kurumun ibraz ettiği belgeleri değerlendirerek davacıya gönderdiği 19.07.2004 tarihli yazıda 04.10.2000 tarihinden itibaren 1.basamak üzerinden tescilinin yapıldığını, 01.03.1993-04.10.2000 tarihleri arası belgelenen 2732 günlük süreye ilişkin olarak, 1.basamaktan talep tarihindeki borcunun 3.659.101.740 TL olduğu, bu paranın 05.02.2005 tarihine kadar ödenmesi gerektiğini,  “GEÇMİŞ VERGİ  SÜRELERİNE AİT BORÇ TUTARI”  şerhi verilerek ödemesi halinde borçlanılan sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceğini, süresi içinde ödenmeyen borçlanma tutarları geçersiz olacağından ödeme tarihinde bulunulan gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarları üzerinden yeniden hesaplanacak borç tutarının anlaşmalı banka şubelerine en kısa zamanda yatırılması gerektiğini bildirdiği anlaşılmaktadır. Davacının 18.11.2004 tarihinde 3.659.101.740 TL'sını anlaşmalı banka olan Ziraat Bankası’na “GEÇMİŞ VERGİ  SÜRELERİNE AİT BORÇ TUTARI” ibaresi yerine “Bağ-kur aylık prim tahsilatı” ibaresi düşülerek ödediği, Kurumun, tahsil tarihindeki gelir basamağına göre  hesaplanan bedel farklı olduğundan borçlanma bedelinin eksik ödendiği ve “geçmiş vergi sürelerine ait borç tutarı” ibaresi düşülmediği gerekçesi ile tüm borçlanmayı geçersiz saydığı anlaşılmaktadır. Söz konusu yazıda yapılması gerekenler açıkça yazılı olup davacıyı yanıltıcı mahiyette değildir. Davacı bu parayı süresinde  defaten ödemiştir. “Geçmiş vergi sürelerine ait borç tutarı” ibaresi yerine sehven “Bağ-kur aylık prim tahsilatı” ibaresinin yazılmış olmasının sosyal güvenlik hakkı ile ilgili kamu düzenine ilişkin bu davada önemi yoktur. 1479 sayılı Yasa’nın 26.maddesi uyarınca sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemez ve kaçınılamaz. Ancak ödeme tarihinde bulunduğu gelir basamağı değişmiş olduğundan (5.basamak) ödeme tarihinde bulunulan gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarları üzerinden yeniden hesaplanacak borç tutarının ödenmesi gerekirdi. Bu nedenle davacının  ödeme yaptığı tarih olan 18.11.2004 tarihinde bulunduğu basamağın prim tutarı üzerinden ödediği 3.659.101.740 TL'sının borçlanma süresi olarak  karşıladığı ay ve günlük süre yönünden borçlanma işleminin  geçerli olduğu kabul edilmelidir.

Yapılacak iş; ödenen 3.659.10.740 TL’nın ödendiği tarihte davacının bulunduğu gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarları üzerinden kaç ay ve günlük süreye ilişkin prim borcuna karşılık geldiği Kurumdan sorularak, bildirilen bu süreyi borçlanma süresi olarak kabul edip, davacının yaşlılık aylığı şartlarını taşıyıp taşımadığı buna göre yeniden değerlendirildikten sonra bir sonuca ulaşılmasından  ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2169, Karar No: 2013/8407, Tarih: 02.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2169 E.  ,  2013/8407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmazların kamulaştırmadan arta kalan kısımlarında meydana gelen değer düşüklüğü bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, taşınmazların kamulaştırmadan arta kalan kısımlarında meydana gelen değer düşüklüğü bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazların arta kalan kısımlarında meydana gelen değer düşüklüğü bedelinin belirlenerek davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı idare harçtan muaf olup, davacı tarafından yatırılan harcın isteği halinde davacıya iadesi yerine, davalı idareden tahsiline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davacı tarafından yatırılan peşin harç ve ıslah harcının istek halinde davacıya iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkartılmasına, yerine (Davacı tarafından yapılan 2 tebligat gideri 12,00-TL, keşif ücreti 704,20-TL olmak üzere toplam 716,20-TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.