muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/331, Karar No: 2020/472, Tarih: 19.11.2020

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi makul sürede adil bir yargılanmayı mahkemelere ödev, talep edenlere de bir hak olarak öngörmüştür.

6763 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 02.12.2016 tarihinden önce direnme kararları doğrudan doğruya Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından incelendiğinden, değişik gerekçeyle verilen direnme kararının yeni hüküm sayılıp sayılamayacağı konusundaki takdir yetkisinin Yargıtay Ceza Genel Kuruluna ait olması nedeniyle, herhangi bir şekilde öncelikle Özel Daireye gelen direnme kararının yeni hüküm sayılıp sayılamayacağı hususunda değerlendirme yapılmak üzere, dosya Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilerek, burada yapılacak ön inceleme sonucunda yeni hüküm olduğu kanaatine varıldığında; yeni hükmün Özel Daire tarafından daha önce hiç incelenmemiş olması nedeniyle inceleme yapılmak üzere dosyanın tekrar Özel Daireye gönderilmesine karar verilirken yeni hüküm sayılmadığı takdirde Ceza Genel Kurulunca işin esasına geçilerek temyiz incelemesinin yapılacağı hususunda gerek uygulamada gerekse öğretide herhangi bir duraksama yaşanmamasına karşın, 6763 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra yeni hüküm sayılsın ya da sayılmasının direnme kararlarının öncelikle Özel Daire tarafından incelenmesinin zorunlu olması nedeniyle artık Ceza Genel Kurulunun takdir yetkisine gerek kalmaksızın temyiz incelemesinin sonuçlandırılabileceği dikkate alınarak dosyanın Özel Daire tarafından direnme kararının isabetli bulunmadığı düşüncesiyle Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi hâlinde, Özel Dairece incelenmeyen bir hüküm söz konusu olamayacağından yeni hükmün kapsasamının oldukça sınırlandırılması gerekirken, Ceza Genel Kurulunun yerleşik uygulamaya dönüşen içtihatlarında 6763 sayılı Kanun hiç yürürlüğe girmemiş gibi yeni hüküm kapsamı bu yasadan önceki içtihatlardan dahi geniş tutularak kanatimizce hukuk devletinin olmazsa olmaz ilkeleri arasında yer alan adil yargılanma hakkının ihlal edilme tehlikesini kaçınılmaz bir gerçek olarak karşımıza çıkarmıştır.

6763 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden önce YCGK 2006/196 karar sayılı ilamında;

6763 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden önce YCGK 2006/196 karar sayılı ilamında;

'İşin Yargıtay Ceza Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, öncelikle Yerel Mahkeme uygulamasının bozmaya eylemli biçimde uyma sonucu verilen yeni bir hüküm niteliğinde olup olmadığı, dolayısıyla temyiz incelemesinin Yargıtay Ceza Genel Kurulu yerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinde yapılmasının gerekip gerekmediği hususu Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca önsorun olarak gündeme getirilmiş yapılan görüşmelerde Yerel Mahkemenin önceki hükümde direnme gerekçesini güçlendirmek amacıyla benzer konuyla ilgili emsal karar ve Yargıtay ilamı fotokopilerini dosyaya eklemesi ve direnme gerekçesinde bu yargısal kararları da dayanak göstermesinin, bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye ve toplanan yeni kanıtlara dayanmak olarak nitelendirilemeyeceği, bu itibarla açıklanan biçimiyle ısrar kararının, temyiz incelemesinin Özel Dairede yapılmasını gerektiren yeni hüküm mahiyetinde bulunmadığı bire karşı yirmi iki oyla kabul edilerek işin esasının görüşülmesine geçilmiştir'.

Aynı şekilde YCGK'nın 2009/224 karar sayılı ilamı;

'Bir Kurul Üyesi tarafından, direnme kararında ilk hükümden farklı olarak, 'sanığın aynı nevi suçları işlemeyi alışkanlık hâline getirmiş olması' hususuna da yer verilmiş olmasının, gerekçenin genişletilmesi niteliğinde olduğu ve direnme kararını yeni hüküm hâline getirdiğinin ileri sürülmesi üzerine, bu husus Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca önsorun olarak ele alınmış, Yerel Mahkemenin ilk hükmün gerekçesinde de sanığın sabıkalarına ayrıntısıyla yer verilmiş olması nedeniyle, direnme hükmünün yeni hüküm niteliğinde kabul edilemeyeceğine oy birliğiyle karar verilerek uyuşmazlığın esasının görüşülmesine geçilmiştir'.

6763 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra;

YCGK'nın 2019/198 karar sayılı ilamında;

'Kaldı ki; şikâyet dilekçesine suça konu bonoda tahrifat yaparak sahtecilik ve bedelsiz kalan senedi kullanmak suçlarından verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar itirazsız kesinleşmiştir.' biçiminde, Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçeyle sanığın ilk hükümdeki gibi beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp, ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurulmuş olması nedeniyle yeni hüküm niteliğindedir. Bu yeni hükmün doğrudan Ceza Genel Kurulunca ele alınması mümkün olmadığından, dosyanın temyiz incelemesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir'.

YCGK’nın 2020/191 karar sayılı ilamında;

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp, ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurulmuş olması nedeniyle yeni hüküm niteliğindedir. Bu yeni hükmün doğrudan Ceza Genel Kurulunca ele alınması mümkün olmadığından, dosyanın temyiz incelemesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir'.

YCGK’nın 2020/191 karar sayılı ilamında;

'Bu itibarla, Yerel Mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp önceki hükümde yer almayan delile dayanılarak yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurulmuş olması nedeniyle yeni hüküm niteliğinde olduğundan, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni hükmün de doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınması mümkün olmadığından dosyanın temyiz incelemesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir' şeklinde olduğu,

Yukarıdaki içtihatlarda açıklandığı üzere, yeni hüküm kararı verilirken 6763 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce gösterilen gerekçe ile 6763 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra gösterilen gerekçe arasında herhangi bir değişiklik yapılmadığı gibi direnme kararının ilk önce Özel Daire tarafından incelenerek isabetli görülmediği için Yerel Mahkeme ile arasındaki uyuşmazlığın sonuçlandırılması için dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderildiği dikkate alınmadan, Özel Dairece incelenmeyen bir hususun Ceza Genel Kurulunda ilk defa incelenemeyeceği gerekçesine dayanılarak en küçük gerekçe değişikliği dahi yeni hüküm kabul edilerek, uyuşmazlık konusundaki görüşünü açıklayan Özel Dairenin yeniden temyiz incelemesi yapmak zorunda bırakılması suretiyle davaların boşu boşuna uzamasına neden olunduğu tartışmayı gerektirmeyecek kadar açıktır. Üstelik uyuşmazlığın Ceza Genel Kurulu tarafından sonuçlandırılması hâlinde ilk derece mahkemesinin bu karara uymak zorunda olmasına karşın, Özel Dairece yeni hüküm nedeniyle verilen bozma kararına direnebileceği ve bu direnme kararının da önce Özel Daire daha sonra gerektiğinde Ceza Genel Kurulu tarafından incelenmesi sırasında geçecek sürelerin davaları makul süre içerisinde bitirilememesi tehlikesine yol açacağı gibi telafisi imkânsız zararların doğabileceğide tartışmayı gerektirmeyecek kadar açıktır.

Somut olayımızda Yerel Mahkeme tarafından, sanıkların suç kastı ile hareket ettiğine dair şüpheden arındırılmış kesin kanıtların elde olunamadığından bahisle beraat kararı verilmiştir. Yargıtay Yüksek 5. Ceza Dairesi tarafından suça konu reçeteleri sanıklara düzenleten eczacı ile kalfası hakkında Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma akıbeti araştırılarak mümkün ise her iki davanın birleştirilmesi aksi takdirde anılan dava dosyasının onaylı bir suretinin dosya içerisine konularak, reçetelerin düzenlenmesi sırasında izlenen prosedürün de açıklığa kavuşturulmasından sonra delillerin bir bütün hâlinde değerlendirmesi gerektiğinden bahisle beraat kararının bozulmasından sonra, Yerel Mahkeme tarafından bozma üzerine yeniden yapılan yargılama sırasında; sanıkların savunmalarının aksine delil elde olunamadığı gibi ayrıca sanıklardan ... hakkında vefat eden ... adına reçete düzenlemekten ibaret eyleminden dolayı açılan dava sonucunda verilen beraat kararının Yargıtay 15. Ceza Dairesi tarafından onandığından bahisle önceden verilen beraat kararında direnilmiş, 6763 sayılı Kanun hükümleri uyarınca direnme kararını inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesi tarafından, temyiz incelemesi yapılması sonucunda, direnme kararı yerinde görülmeyerek dosya Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Sonuç itibarıyla Yerel Mahkeme tarafından sanıkların suç kastı ile hareket ettiklerine dair delil elde edilemediğinden bahisle beraat kararı verilirken, Özel Daire tarafından eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğundan bahisle verilen direnme kararı isabetli görülmeyerek, uyuşmazlığın çözülmesi için dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karşın, Ceza Genel Kurulu tarafından, hem ilk derece mahkemesi, hem de Özel Daire tarafından incelenen ve uyuşmazlığa neden olan sorunun nihai olarak çözümlenmesinde kanaatimizce yasal hiç bir engel bulunmadığı hâlde, Özel Dairece incelenmeyen bir hususun Ceza Genel Kurulunca ilk defa incelenemeyeceğine dair yerinde olmayan gerekçeyle dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere tekrar Özel Daireye gönderilmesine ilişkin Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun görüşüne yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle iştirak edilmemiştir." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin yeni hüküm olmadığı düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.12.2018 tarihli ve 407-634 sayılı karar her iki sanık açısından da "yeni hüküm" niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 19.11.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2227, Karar No: 2024/689, Tarih: 12.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/2227 E.  ,  2024/689 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine, asli müdühil Hazinenin davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ... ve ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... ve davacı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.... ili ... ilçesi ... Mahallesi 14147 ada 10 parsel 916,95 m2 yüzölçümlü taşınmaz tarla vasfıyla 14147 ada 10 parsel ... taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesine “6831 ... Kanunun 1 inci maddesinin ikinci fıkrasının (J) bendi kapsamında ... adına orman sayılmayan alanda kalmaktadır. İş bu parsel iki hisse itibarı ile 1/2 hissesi Burhan oğlu 1982 doğumlu ...'in, 1/2 hissesi ... oğlu 1983 doğumlu ...'ın 2002 yılından beri kullanımında olup krokisinde A harfi ile gösterilen subasman Burhan oğlu 1982 doğumlu ...'e, B harfi ile gösterilen subasman ... oğlu 1983 doğumlu ...'a aittir" şerhi verilerek tarla niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir.

2.Davacı ... dava dilekçesiyle; ... ili ... ilçesi... Mahallesi 14147 ada 10 parsel ... 455 m²'lik taşınmazın kendi kullanımında olduğunu, her nasılsa davalı 1982 doğumlu ... adına yazıldığını ileri sürerek, adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2018/186 Esas ... dosyada davacı ... dava dilekçesiyle; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 14147 ada 10 parsel ... taşınmaza babasının subasmanı yaptığını, 1995 yılından beri aynı yerde ikamet ettiğini, usulsüz olarak Hayrettin Gözel, Burhan Çelik'le beraber oğluna ve damadına yazıldığını, bu kişilerin bilirkişinin damadı olduğunu ileri sürerek, adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen 2018/86 Esas ... dosyada davacı ... dava dilekçesiyle; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 14147 ada 10 parsel ... 455 m²'lik taşınmazın zilyetliğinde bulunduğunu ancak davalı ... adına yazıldığını ileri sürerek dava konusu 455 m²'lik yerin adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Asli müdahil Hazine dava konusu taşınmazın kullanıcısı olmadığını bu nedenle kullanımsız olarak beyanlar hanesine şerh verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Birleşen 2018/86 Esas ... dosyada davacı ... dava dilekçesiyle; ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 14147 ada 10 parsel ... 455 m²'lik taşınmazın zilyetliğinde bulunduğunu ancak davalı ... adına yazıldığını ileri sürerek dava konusu 455 m²'lik yerin adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Asli müdahil Hazine dava konusu taşınmazın kullanıcısı olmadığını bu nedenle kullanımsız olarak beyanlar hanesine şerh verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesiyle; Tapu ve Kadastro Müdürlüğünün taraf gösterildiğini, sadece Hazine'nin yasal hasım konumunda olduğunu, dava konusu bölge sınırları içerisinde Hazineye ait taşınmazlarda 6292 ... Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanuna (6292 ... Kanun) eklenen Geçici 5 inci Madde kapsamında kadastro çalışmaları yapıldığını, kişilerin hak sahibi olabilmeleri için bu maddenin yürürlük tarihi olan 07.09.2016 tarihinde zilyet ve fiili kullanıcı olmaları gerektiğini savunarak, Tapu ve Kadastro Müdürlüğü yönünden husumetten reddine, diğer iddialar yönünden davacının iddialarının araştırılmasını ve sonucuna göre karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın ve birleşen dosya davalarının ayrı ayrı reddine, asli müdahil Maliye Hazinesinin davasının kabulüne, dava konusu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 14147 ada 10 parsel ... taşınmaz hakkında 3402 ... Kadastro Kanunu'nun Ek 4.maddesi göre tapu kaydının beyanlar hanesine konulan şerhe ilişkin tespitin iptaline ve “6831 ... Kanunun 1 inci Maddesinin ikinci fıkrasının (j) bendi kapsamında ... adına orman sayılmayan alanda kalmaktadır. Bu parsel kullanımsızdır.” ibaresi beyanlar hanesine yazılarak, parselin kadastro komisyon tutanağındaki diğer tüm şerhler aynen korunmak üzere kadastro tespitindeki nitelik ve yüzölçümüyle kadastro komisyonu tesbiti gibi Hazine adına tapuya tesciline" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar ... ve ... tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı ... ve davacı ... ayrı ayrı sundukları aynı içerikteki istinaf dilekçelerinde; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak haklı davalarının kabulüne karar verilmesini istemişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar ... ve ... tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı ... ve davacı ... ayrı ayrı sundukları aynı içerikteki istinaf dilekçelerinde; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak haklı davalarının kabulüne karar verilmesini istemişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye; dosya içeriğine; 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 355/1 inci maddesinde göre yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda, her iki davacı tarafından sunulan istinaf dilekçelerinde istinaf sebebi gösterilmediğinden istinaf incelemesi, HMK'nın 355 inci maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere yapılmış ve ilk derece mahkemesi kararında kamu düzenine aykırılık görülmediğinden davacıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar ... ve ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... ve davacı ... ayrı ayrı sundukları temyiz dilekçesinde; istinaf sebepleri ve resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın davacılar tarafından kullanılıp kullanılmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6292 ... Kanuna eklenen Geçici 5 inci madde

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... ve davacı ... temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1420, Karar No: 2016/2956, Tarih: 01.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1420 E.  ,  2016/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davalı borçlunun kaçak/usulsüz elektrik kullandığının tespit edildiğini ve hakkında kaçak tespit tutanağı tanzim edildiğini, davalı tarafça usulsüz kullanıma ilişkin herhangi bir ödeme yapılmadığını, davalı hakkında...İcra Müdürlüğü'nün 2012/632 E.sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalı tarafından takibe haksız olarak itiraz edildiğini belirterek, itirazın iptali ve takibin devamı ile davalı borçlunun %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili duruşmadaki beyanında;...uk Mahkemesi'nin 2013/73 Esas sayılı dava dosyasının aynı aboneliğe ilişkin olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/632 E.sayılı dosyasına yapılan takibin 5.244,25 TL üzerinden devamına, icra inkar tazminatına hükmolunmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı tarafça, aynı aboneliğe ve aynı döneme ilişkin olarak yargılama yapıldığı belirtilen...kuk Mahkemesi'nin 2013/73 Esas sayılı dosyasının, davalının aynı aboneliği hakkında farklı tahakkuk ve fatura dönemine ilişkin olduğu anlaşılmış olup, bu sebeple davalı vekilinin derdestlik itirazı yerinde görülmeyerek işin esasına girilmiştir.

Dava İİK'nun 67.maddesinde düzenlenen itirazın iptali davasıdır.

Davalı tarafça, aynı aboneliğe ve aynı döneme ilişkin olarak yargılama yapıldığı belirtilen...kuk Mahkemesi'nin 2013/73 Esas sayılı dosyasının, davalının aynı aboneliği hakkında farklı tahakkuk ve fatura dönemine ilişkin olduğu anlaşılmış olup, bu sebeple davalı vekilinin derdestlik itirazı yerinde görülmeyerek işin esasına girilmiştir.

Dava İİK'nun 67.maddesinde düzenlenen itirazın iptali davasıdır.

4628 sayılıı Kanununa dayanılarak hazırlanan ve 25 Eylül 2002 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren...de, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik enerjisi tüketmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş, yine 13.madde b bendinde; Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin ilgili mevzuata uygun olarak kestiği elektrik enerjisini, yükümlülüklerini yerine getirmeden dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin izni dışında açması, kaçak elektrik tüketimi olarak açıkça belirtilmiş; 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirlenerek Kuruma sunulacağı ve kurul onayı ile uygulamaya konulacağı açıklanmıştır.... tarafından, 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmıştır.

Somut olaya gelince; davalının davacı şirketin 8212620 nolu tarımsal sulama abonesi olduğu, yargılama konusu beş farklı faturaya dayanak olan, birincisi 30.07.2012 tarihli, ikincisi 09.08.2012 tarihli, üçüncüsü 06.09.2012 tarihli, dördüncüsü 14.09.2012 tarihli ve beşincisi 25.09.2012 tarihli kaçak tespit tutanakları incelendiğinde, davalının kaçak kullanım şeklinin borcundan dolayı kesik olan elektriği mührünü kırarak kullanım olduğu ve elektriğin sayaçtan geçtiğinin belirtildiği, davalı hakkında tanzim edilen diğer kaçak tespit tutanaklarında da aynı gerekçeye istinaden kaçak tespit tutanaklarının tanzim edildiği ve davacı şirket tarafından Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği 13/a-b kapsamında kaçak tahakkuku yapıldığı, davalıya ait beş farklı fatura bedelinin davacı şirkete ödenmemesi nedeniyle davalı hakkında icra takibi yapıldığı, davalı tarafından süresinde takibe itiraz edilmesi neticesinde takibin durduğu anlaşılmaktadır.