muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2461, Karar No: 2013/19626, Tarih: 05.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2461 E.  ,  2013/19626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.09.2012 tarih ve 2011/176-2012/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 5. sınıfta hava temizleyiciler ve oda deodorantları emtiası yönünden tescilli 1998/200228 sayılı ağaç şekli ibareli markası ile yine 5. sınıfta hava temizleyici müstühzarlar ve deodorantlar emtiası yönüden tescilli 1991/126174 sayılı "CAR-FRESHNER+ağaç şekil" markası bulunduğunu, davalıların, müvekkili adına tescilli ağaç görünümlü markaların aynısını veya ayırt edilemeyecek derecede benzerini ihtiva eden araç kokularını üreterek, gerek Türkiye içinde, gerekse de yurt dışına pazarladığını, bu durumun müvekkilinin marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüzün tespitine, menine, haksız rekabetten doğan maddi durumun ortadan kaldırılmasına şimdilik 5.000,00 USD karşılığı 9.271,00 TL maddi tazminatın faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çam ağacı figürünün tekel altına alınamayacağını, anonim olduğunu, husumete konu olan çam ağacı şeklinin, gerek ülke genelinde, gerekse dünya genelinde birçok firma tarafından yoğun olarak kullanıldığını, Sega ve Car Freshner kelimelerini içeren ticari markaların, alıcıların seçimi ve tercihi üzerinde rol oynadığını ve ayırt ediciliği de ağaç görünümünün değil, ürün ambalajlarının üzerinde yer alan markaların sağladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalının tecavüz ve haksız rekabete konu ürün örnekleri ile davacının tescilli şekil markaları ve ayrıca sunulan orijinal ürünleri karşılaştırıldığında, davalı ürünlerinin ve ambalajlarının davacı markasına tecavüz fiili oluşturmadığı gibi, haksız rekabette oluşturmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, markaya tecavüz nedeniyle tecavüzün tespiti, men'i, doğan maddi durumun ortadan kaldırılması ve maddi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davalıların ürünlerinin ve ambalajlarının haksız rekabet oluşturmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, markaya tecavüz nedeniyle tecavüzün tespiti, men'i, doğan maddi durumun ortadan kaldırılması ve maddi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davalıların ürünlerinin ve ambalajlarının haksız rekabet oluşturmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, davacı adına tescilli 1991/126174 ve 1998/200228 sayılı markaları "çam ağacı" şeklinden oluşmaktadır.Davalılarca da sözkonusu çam ağacı şekli piyasaya sunulan ürünün biçimi halinde ve davacının markalarının tescilli olduğu 5. sınıf kapsamında kalan araç kokuları üzerinde kullanılmıştır. 556 sayılı KHK'nın 9/1-b maddesi uyarınca "Tescilli marka ile aynı veya benzer olan ve tescilli markanın kapsadığı mal ve/veya hizmetlerin aynı veya benzeri mal ve/veya hizmetleri kapsayan ve bu nedenle halk tarafından, işaret ile tescilli marka arasında ilişkilendirilme ihtimali de dahil, karıştırılma ihtimali bulunan herhangi bir işaretin kullanılması” marka hakkına tecavüz oluşturur. Ayrıca, sözkonusu iltibasın varlığının belirlenmesinde, Dairemizin yerleşik kararları uyarınca markayı oluşturan işaretin ilgili tüketici nezdinde bıraktığı toplu izlenimin dikkate alınması gerekir. Somut uyuşmazlıkta da, davacı adına tescilli markalar ile davalıların ürünlerinde kullandığı çam ağacı şeklinin bıraktığı toplu izlenim itibariyle iltibas tehlikesi yaratacak şekilde benzer oldukları halde, işaretlerin arasındaki biçimsel bir takım farklılıklardan dolayı benzer olmadıkları gerekçesiyle, davanın reddi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5659, Karar No: 2009/8987, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5659 E.  ,  2009/8987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞTİRİLEN DAVA:

MAHKEMESİ :Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen davalarda, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı eş... için 15.000 TL maddi ( defin, destek, yol gideri), 35.000 TL manevi, çocuk... için 15.000 TL maddi, 15.000 TL manevi,anne ... için 20.000 TL manevi, 5.000 TL destek, diğerler davacı kardeşler için 10.000’er TL manevi tazminat davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müşterek ve müteselsilen ( sigorta şirketi sadece maddi tazminattan poliçe limiti ile sorumlu olarak ) tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesiyle, sorumluluklarının kusur oranında poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını, temerrüde düşürülmediklerini, faiz türünün yasal faiz olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ... cevap dilekçesiyle, işleten sıfatının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; Asıl ve birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulü ile davacı eş için 6.865,21 YTL maddi, 10.000,00 YTL manevi, çocuk için 4.488,32 YTL maddi, 10.000,00 YTL manevi, anne için 3.126,18 YTL maddi, 10.000,00 YTL manevi ,kardeşler...ve ... için ayrı ayrı 3.000,00 ‘er YTL manevi, cenaze gideri ve defin masrafı olarak 371,25 YTL'nin davalılardan Ak Sigorta'nın sorumluluğu maddi tazminat yönünden ve poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacılara verilmesine, davadan sonra yapılan ödemenin icrada nazara alınmasına, karar verilmiş, hüküm davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı sigorta şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma, defin masrafı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı sigorta şirketi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma, defin masrafı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 99/1 maddesi ile Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortasının Genel Şartlarının B-2 maddelerinde, sigortacının zarar giderim yükümlülüğü, zararın ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya bildirildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde zorunlu mali sorumluluk sigortasının poliçe limiti dahilinde tazminatı ödemekle yükümlü olup, bu sürenin sonunda ödeme yapılmadığı takdirde temerrüt gerçekleşeceği öngörülmüştür. O halde, davalı sigorta şirketine davacılar tarafından dava tarihinden önce yapılmış bir ihbarı bulunmadığından davalı sigorta şirketinin kendi aktüerine hazırlattığı 14.5.2006 rapor tarihinde temerrüde düşürülmüş olduğunun kabulü gerekirken, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden sorumlu tutulması doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı sigorta şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle aynı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının A-1. bendinin sonuna “(davalı sigorta şirketinin 14.5.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden sorumlu olmasına) ” tümcesinin eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.044.51.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Ak Sigorta AŞ'den alınmasına 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7009, Karar No: 2021/4744, Tarih: 02.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/7009 E.  ,  2021/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıılarında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanma suçlarının ” Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar, sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanma“ suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 2005 takvim yılı yönünden suç tarihinden hüküm tarihine kadar, 2006 takvim yılı yönünden suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‟nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK‘nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 02/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20654, Karar No: 2017/36417, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20654 E.  ,  2017/36417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8388, Karar No: 2013/3631, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/8388 E.  ,  2013/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz, hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 06.04.2010 gün ve 2010/74 Esas, 2010/188 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8126, Karar No: 2023/5188, Tarih: 02.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/8126 E.  ,  2023/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/35 E., 2023/1036 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/1092 E., 2022/1088 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; velâyetleri davalı babada olan çocukların, baba ile birlikte ... ilinde yaşadığını, davacının .../... ilinde yaşadığını, bu nedenle davacının yeteri kadar çocuklarıyla vakit geçiremediğini, davacının çocuklarıyla görüşme isteğinin sürekli olarak davalı tarafından engellendiğini belirterek ortak çocukların eğitim hayatını etkilemeyecek şekilde davacı yanında haftasonları yatılı bulunmasına karar verilmesini, işbu sebeplerle müvekkili ile ortak çocuklar arasında her haftasonu Cumartesi günü 09.00 ile pazar günü 17.00 saatleri arasında, Anneler gününde saat 09.00 başlayarak ertesi gün saat 08.00'e kadar, dini bayramların 2. günü saat 09.00'dan başlayarak 3. günü saat 17.00'e kadar, okulların yarı tatile girdiği dönemde 15 gün boyunca, okulların tatile girdiği yaz dönem olan Temmuz ayının 1-31 günleri arasında ortak çocukların davacı ile birlikte yatılı olarak kalmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kişisel ilişkinin değiştirilmesi için haklı hiçbir sebep mevcut olmadığını, davacının çocuklarını görmek için gelmediğini, davacının asıl niyetinin müvekkilini rahatsız etmek hatta taciz etmek olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kişisel ilişkinin değiştirilmesi için haklı hiçbir sebep mevcut olmadığını, davacının çocuklarını görmek için gelmediğini, davacının asıl niyetinin müvekkilini rahatsız etmek hatta taciz etmek olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hali hazırda davacı annenin ...'a bağlı ... ilçesinde, baba ve ortak çocukların ise ... Merkezde (...- ... arası mesafe 115 km) yaşamaları nedeniyle, yatılı olmadan yapılan günü birlik kişisel görüşmenin hem görüşülen süre açısından, hem de katlanılan külfet açısından bakıldığında hikmetli olmadığı, annenin ortak çocuklarıyla yeterli düzeyde vakit geçirmesinin en doğal hakkı olduğu, bu nedenlerle 11.11.2021 tarihli sosyal inceleme raporundaki tespitler de nazara alındığında, davacı annenin ortak çocuklarla yatılı olarak kişisel ilişki kurulması yönündeki talebinin yerinde olduğu ancak; davacı annenin talep ettiği şekilde her hafta sonu ortak çocukların anne yanında yatılı kalması durumunda da her hafta sonu ayrı illerden gelip giderken katlanacakları külfetin yanında, 03.11.2021 tarihli sosyal inceleme raporunda da belirtildiği şekilde bu durumun çocukların eğitim ve kişisel gelişimlerini olumsuz yönde etkileyeceğinin değerlendirildiği, dolayısı ile tüm bu hususlar dikkate alınarak davacı annenin davasının kısmen kabulü ile davacı anne ile ortak çocuklar arasında daha önce kurulmuş olan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine, davacı anne ile velâyetleri davalı babada bulunan ortak çocuklar arasında tarafların halihazırda ayrı illerde ikamet ettikleri ve çocukların eğitim durumları da nazara alınarak; her ayın 1. haftası Cumartesi günü saat 10.00'dan Pazar günü saat 14.00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan ertesi gün saat 17.00'a kadar, sömestir tatilinin ilk haftasının ilk günü saat 09.00'dan son günü (ilk haftasının) saat 17.00'a kadar, ayrıca Temmuz ayının 1. günü saat 09.00'dan 31 Temmuz günü saat 17.00'a kadar ve anneler günü saat 09.00'dan saat 17.00'a kadar anne yanında kalarak görüştürmelerini sağlayacak şekilde anne ile çocuklar arasında kişisel ilişki düzenlenmesine, tarafların ileride aynı ilde yaşamaları durumunda ise; her ayın 1 ve 3 numaralı haftaları, Cumartesi günü saat 09.00’dan Pazar günü 17.00'a kadar, dini bayramların 2. günü aynı saatler arasında, sömestir tatilinin ilk haftasının ilk günü saat 09.00'dan son günü (ilk haftasının) saat 17.00'a kadar, ayrıca Temmuz ayının 1. günü saat 09.00'dan 31 Temmuz günü saat 17.00'a kadar ve anneler günü saat 09.00'dan saat 17.00'a kadar anne yanında kalarak görüştürmelerini sağlayacak şekilde anne ile çocuklar arasında kişisel ilişki düzenlenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; çocuklarla anne arasında kurulan kişisel ilişkinin süresinin artırılmasının hatalı olduğu gerekçeleri ile tüm yönlerden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm bu açıklamalar ışığında İlk Derece Mahkemesinin kararında usul, esas ve kamu düzenine ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, kişisel ilişkinin kısmen kabul edilmemesinin davalı lehine vekâlet ücreti takdiri gerektirmediği; delillerin değerlendirilmesinde, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, mevcut davanın kesin hüküm teşkil etmeyip değişen şartlara göre her zaman açılmasının mümkün bulunmadığı belirtilerek davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacı annenin, velâyetin değiştiği tarihten dava tarihine kadar çocuklarla çok az kişisel ilişki kurduğunu, evlendikten sonra çocukları istemediğini, çocukların istikrarlı olarak davacı anne ile özellikle yatılı olarak görüşmek istemedikleri yönündeki beyanları Mahkemece dikkate alınmadığını, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen yalnızca davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin

usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; tüm yönlerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuklarla anne arasında mevcut kişisel ilişki süresinin artırılmasının ortak çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı, vekâlet ücretinin doğru takdir edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16038, Karar No: 2019/1909, Tarih: 27.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/16038 E.  ,  2019/1909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1-Uyuşturucu madde ticareti yapma

2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümler : 1-Mahkûmiyet (uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan)

2-Tedavi ve Denetimli Serberstlik kararı (kullanmak için

uyuşturucu madde bulundurma suçundan)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın incelenmesinde ;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 esas 2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suçla ilgili olarak dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

2-Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın başka bir yerde ikamet eden kardeşinin ihbarı üzerine sanığın evine giden kolluk görevlilerinin sanığın uyuduğu odaya girdiği ve sanığın kardeşinin sanığa ait pantolonun cebinden çıkardığı maddeleri teslim etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, dosya kapsamında sanığın ikametinde arama yapılmasına ilişkin CMK'nın 116-119. maddeleri uyarınca düzenlenmiş yazılı arama emri yada arama kararı bulunması gerektiğinin anlaşılması karşısında sanığın ikametinde arama yapılmasına ilişkin olarak CMK’nın 116-119. maddeleri uyarınca adli arama kararı ya da yazılı adli arama emri bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesi, sonucuna göre ev aramasında ele geçirilen uyuşturucular yönünden sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 27.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.