muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/206, Karar No: 2023/799, Tarih: 13.09.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; önceki gerekçe tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Direnme kararına karşı süresi içinde borçlular vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlular vekili; şikâyet konusu her iki takibe konu borcun aynı borç olduğunu, 2004 sayılı Kanun’un 45 ve 167 nci maddeleri uyarınca alacaklının tercih hakkının bulunduğunu, derdest ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip bulunduğu hâlde mükerrer takibin iptalinin gerektiğini, aynı borca ilişkin olarak alacaklı bankanın öncelikle tercihini ipotekli takipten yana kullandığından sonrasında başlatılan kambiyo takibinin mükerrer olduğunu, aynı borca ilişkin iki takibin yapılması durumunda alacaklı tarafın kötü niyetli olduğunun ve iki kez tahsil edilmek amacı taşıdığının kabulü gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Uyuşmazlık

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda alacaklı tarafından borçlular aleyhine tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilâmlı icra takibine ve kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibine konu borcun aynı borç ilişkisinden kaynaklanması karşısında 2004 sayılı Kanun’un 45 ve 167 nci maddeleri uyarınca kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takibin iptalinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

D. Gerekçe

1. İlgili Hukuk

2004 sayılı Kanun'un 45 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 167 nci maddesinin birinci fıkrası.

2. Değerlendirme

1. 2004 sayılı Kanun’un 45 inci maddesinin birinci fıkrası “önce rehne müracaat zorunluluğu” olarak ifade edilen kuralı düzenlemektedir. İcra ve İflas hukuku sistemimize göre kural olarak alacağı rehinle temin edilmiş olan alacaklı, borcun ödenmemesi hâlinde öncelikle rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapmak zorundadır. İcra ve iflas hukukunda kural önce rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapılması olmakla birlikte, bu kuralın istisnaları da bulunmaktadır. 2004 sayılı Kanun’un 45 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 167 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca alacağı bir kambiyo senedine bağlı olan alacaklı alacak rehinle temin edilmiş olsa bile, doğruca kambiyo senetlerine mahsus haciz veya (borçlu iflasa tabi ise) iflas yoluna başvurabilir. 2004 sayılı Kanun’un 45 inci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü nedeniyle ayrıca 167 nci maddesinin birinci fıkrasında “alacak rehinle temin edilmiş olsa bile” ibaresine yer verilmesi sadece bir tekrardan ibarettir.

2. Alacaklının alacağı hem rehin ile teminat altına alınmış hem de kambiyo senedine bağlanmış ise alacaklı sıra gözetilmeksizin rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip yollarına veya kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takip yollarından birine başvurabilir. 2004 sayılı Kanun’un 45 inci maddesinde önce rehne başvurulması kuralına yer verildikten sonra istisnalarına yer verilmiş olması karşısında, aynı anda tahsilde tekerrür etmemek kaydıyla da olsa aynı alacaktan dolayı aynı borçluya karşı her iki takibe de aynı anda başvurulabileceği sonucuna varılamaz. Bu durumda alacaklı her iki takip yolundan birini tercih etmek bakımından serbesttir. Dolayısıyla alacaklı bu takip yollarından birini tercih ederek takip başlattığında bu icra takibi devam ederken aynı alacak için “tahsilde tekerrür olmamak” kaydı içerse bile diğer takip yoluna başvuramaz. Aksi halde aynı alacak için aynı borçluya karşı derdest bir icra takibi var iken mükerrer olarak ikinci bir takibin yapılması söz konusu olur. İcra takibinin türleri farklı olsa bile her iki icra takibindeki para alacağı da aynı hukuki ilişkiden doğmuş olduğundan mükerrerlik meydana gelir.

3. İcra ve İflas Kanunu sistemimizde alacaklı tarafından aynı borçlu aleyhine, aynı alacaktan dolayı tek takip yapılması asıl olup, “tahsilde tekerrür” kaydı içerse bile aynı anda iki takip yapılabileceğine ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır. Alacaklı tercih hakkını kullanarak rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapması durumunda bu icra takibi sonucunda rehin tutarı borcu ödemeye yetmezse kalan alacağını haciz (veya iflas) yolu ile isteyebilir.

4. Rehinle teminat altına alınmış ve ayrıca kambiyo senedine de bağlanmış alacağın tahsili amacıyla, borçlu aleyhine tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile aynı anda hem rehnin paraya çevrilmesi yolu ile hem de kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapılması hâlinde borçlu şikâyet yolu ile icra mahkemesine başvurarak aleyhine başlatılan ikinci takibin iptalini isteyebilir. Bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, süresiz şikâyete tabidir.

5. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca 20.01.2023 tarihli ve 2021/2 Esas, 2023/1 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile “Rehinle teminat altına alınmış ve ayrıca kambiyo senedine de bağlanmış alacağın tahsili amacıyla, borçlu aleyhine tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile aynı anda ve sıra gözetilmeksizin hem rehnin paraya çevrilmesi yolu ile, hem de kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip yapılamayacağı” şeklinde karar verilmiştir.

6. 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun (2797 sayılı Kanun) 45 inci maddesi uyarınca içtihadı birleştirme kararları benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, dairelerini ve adliye mahkemelerini bağlar. Bu yasal düzenleme gereğince, içtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay genel kurulları, daireleri ve adliye mahkemeleri için gerekçeleri ile açıklayıcı, sonucu ile bağlayıcı olduğunda kuşku bulunmamaktadır.

6. 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun (2797 sayılı Kanun) 45 inci maddesi uyarınca içtihadı birleştirme kararları benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, dairelerini ve adliye mahkemelerini bağlar. Bu yasal düzenleme gereğince, içtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay genel kurulları, daireleri ve adliye mahkemeleri için gerekçeleri ile açıklayıcı, sonucu ile bağlayıcı olduğunda kuşku bulunmamaktadır.

7. Somut olayda ise; 13.11.2017 tarihinde Sivas 1. İcra Müdürlüğünün 2017/11666 Esas sayılı takip dosyasında alacaklı vekili tarafından asıl borçlu ... Yapı Kimyasalları İnşaat ve İnşaat Malzemeleri Gıda Madencilik Mobilya İthalat ve İhracat San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ipotek veren şikâyetçi borçlular aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilâmlı icra takibi başlatılmış, takip talebinde ve icra emrinde; “aynı alacak için kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takibe geçileceğinden tahsilde ve takipte tekerrür olmamak” kaydına yer verilmiştir. Mükerrer olduğu iddia edilen Sivas 1. İcra Müdürlüğünün 2017/11673 Esas sayılı takip dosyasında ise 13.11.2017 tarihinde şikâyetçi borçlular aleyhine bonoya dayalı kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takip başlatılmıştır.

8. Alacaklı vekili cevap dilekçesinde "takip taleplerinin 4. bendinde aynı alacak için haciz/ipotek yolu ile takibe geçileceğinden tahsilde ve takipte tekerrüre esas olmamak kaydıyla ibaresinin bulunduğunu, müvekkili bankanın borçlulardan iki ayrı alacak değil tek alacağını talep ettiğini" beyan etmiştir. Bu durumda alacaklı vekilinin beyanı ve takip talebinde yazılı ibareler ile her iki takip dosyasına konu borcun aynı borç olduğu anlaşılmaktadır.

9. O hâlde 2004 sayılı Kanun'un 45 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 167 nci maddesinin birinci fıkrası hükümleri ile 2797 sayılı Kanun'un 45 inci maddesi gereğince bağlayıcı olan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 20.01.2023 tarihli ve 2021/2 Esas, 2023/1 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince alacaklı tarafından borçlular aleyhine tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilâmlı icra takibine ve kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibine konu borcun aynı borç ilişkisinden kaynaklanması karşısında mükerrer olan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takibin iptali gerekir.

10. Hâl böyle olunca direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan ilave gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan ilave gerekçe ve nedenlerden dolayı 5311 sayılı Kanun ile değişik 2004 sayılı Kanun'un 364 üncü maddesinin ikinci fıkrasının göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen ve yukarıda açıklanan ilave gerekçe ve nedenlerden dolayı 5311 sayılı Kanun ile değişik 2004 sayılı Kanun'un 364 üncü maddesinin ikinci fıkrasının göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/625, Karar No: 2023/5220, Tarih: 07.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/625 E.  ,  2023/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/937 E., 2022/2269 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü, yeniden esas hakkında hüküm

kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 11. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/325 E., 2021/770 K.

Taraflar arasındaki evlat edinme davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 27 Yıllık evli olduklarını, çocuklarının olmadığını, küçük...yı evlat edinmek istediklerini, küçüğün anne ve babasının da evlat edinmeye rıza gösterdiğini, küçük evlat edinildiğinde daha iyi sosyal ve ekonomik şartlara kavuşacağını, belirterek küçük...nın taraflarınca evlat edinilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların 21.05.2019 doğum tarihli Hatice Kübra isminde bir çocuklarının olduğu, davacıların küçük...yı evlat edinmek istedikleri, davalıların 21.05.2019 tarihli rıza belgesi ile küçüğü evlatlık verilmek üzere davacılara teslim ettikleri, evlat edinilmek istenilenin doğumundan itibaren davacılar tarafından bakıldığı, davalı ...'nin küçüğü görmek istediğinde davacıların kendisinden 150.000,00 TL para talep ettiklerini, tehdit edildiğini belirterek davacılardan şikayetçi olduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/53901 Soruşturma, 2020/40845 Karar sayılı soruşturma dosyasında; davacıların 150.000,00 TL'yi çocuğa yapılan masraflar için istediklerini beyan ettikleri, davalı ... ...'nın küçüğü evlatlık olarak vermekten vazgeçtiğini beyan ettiği, davalılar tarafından verilen rıza belgesinin tarihinin 21.05.2019 olup evlat edinilmek istenilenin doğum tarihi ile aynı olduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 310 uncu maddesine göre; "Rıza, küçüğün doğumundan üzerinden altı hafta geçmeden önce verilemez, " hükmü gereğince davalılar tarafından verilen rıza belgesinin düzenlendiği tarih itibari ile geçerli bir rıza belgesi olmadığı, davalının küçüğü evlatlık vermekten vazgeçtiği, rıza belgesinin düzenlendiği tarih itibari ile yasada öngörülen evlat edinmenin yasal şartları oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili, çocuğun yüksek menfaati ve davalı annenin çocuğa karşı özen yükümlülüğünü yerine getirip getirmediği hususlarının araştırılmadan hüküm kurulduğunu, sosyal inceleme raporunda küçüğün davacılar tarafından evlat edinilmesinde yüksek menfaatinin bulunduğunun belirtildiğini, davalı için yapılan değerlendirmede ise, davalının geçmiş yaşam deneyimlerinin başarılı görülmediği, davalının çalkantılı bir yaşam deneyimine sahip olduğu, bu durumun yaşı küçüğün gelecek yaşamı açısından risk oluşturulabileceğinin gözlemlendiğinin belirtildiğini, davalı annenin yaşı küçüğe karşı özen yükümlülüğünü yerine getirmediğinin açıkça anlaşıldığını, davalı annenin küçüğü davacılara evlatlık vermek istediğini açıkça belirttiğini, tutanağı da imzaladığını, davalı annenin küçüğü yüksek miktarlarda para karşılığı başkalarına evlatlık olarak vermek amacıyla görüşmeler yaptığını, küçüğün büyüyüp 3 yaşına geldikten sonra, rıza göstermediğini beyan etmesinin dürüstlük kuralıyla bağdaşmadığını, küçüğün psikolojik ve sosyal durumunun dikkate alınmadan karar verildiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların küçüğü doğduğu gün davacılara verdikleri, bu konuda yazılı belge düzenledikleri, düzenlenen bu yazılı belgedeki rıza beyanının hem mahkeme huzurunda verilmemiş olması hem de 6 hafta geçmeden verilmiş olması nedeni ile geçerliliği bulunmasa ve esas olanın küçüğün anne ve babasının rızasının bulunması olsa da, davalı kadının ... 7. Aile Mahkemesinin 2019/516 Esas sayılı dosyasının 19.11.2019 tarihli duruşmasında yaşı küçüğü davacılara evlatlık olarak vermek istediğini beyan ettiği, yine davalıların küçüğü doğduğu gün davacıların bakım ve gözetimine terk ettikleri, almak için herhangi bir çabada bulunmadıkları, davalı ... açısından arada bir çocuğu görmeye gitmenin özen yükümlülüğünü yerine getirme anlamını taşımayacağı, dava açıldıktan sonra taraflar arasında oluşan husumet nedeniyle rızasının bulunmadığını beyan etmesinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, ayrıca dinlenen tanık beyanları ve aldırılan sosyal inceleme raporuna göre, küçük ile davacılar arasında duygusal bağın oluştuğu, davalı ...'nin geçmiş yaşam deneyimlerinin başarılı görülmediği, çalkantılı bir yaşam deneyimine sahip olduğu, küçüğün gelecek yaşamı açısından risk oluşturabileceğinin, davacılar tarafından evlat edinilmesinin küçüğün üstün menfaatine olacağının belirtildiği gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne, ... İle ...'in, küçük ...'yı birlikte evlat edinmelerine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili, çocuğun müvekkili ile birlikte yaşamaya başladığını, şimdiki çevresine alıştığını, sosyal inceleme raporunun kendi içinde çelişkili olduğunu, hükme esas alınamayacağını, müvekkilinin doğum yaptığı zaman bulunduğu ortam nedeniyle bebeğini vermek zorunda kaldığını, küçüğün evlat edinmesine rızası bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, evlat edinme istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 305 inci, 306 ncı, 307 nci, 308 inci, 309 uncu, 310 uncu, 313 üncü, 314 üncü, 315 inci, 316 ncı maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 305 inci, 306 ncı, 307 nci, 308 inci, 309 uncu, 310 uncu, 313 üncü, 314 üncü, 315 inci, 316 ncı maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

1-ÖES-ÖH-DŞ-AB
Yargıtay — Esas No: 2016/23555, Karar No: 2017/35918, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23555 E.  ,  2017/35918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6699, Karar No: 2011/10865, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6699 E.  ,  2011/10865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların malik, sürücüsü ve trafik sigortacısı bulundukları araçların kusurlarıyla neden olduğu trafik kazası sonucu, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın hasarlandığını belirterek, sigortalıya ödenen 32.429.69 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, kusurları oranında davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında ise, davalı ... Sigorta A.Ş. aleyhindeki davayı atiye bıraktıklarını bildirmiştir.

Davalı ... ve davalı ... şirketi vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, HUMK.’nun 409/5. maddesi uyarınca, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de; davacı vekili temyiz dilekçesi ekinde, dosyanın işlemden kaldırıldığı 18.12.2008 tarihli duruşmaya ilişkin verdiği mazeret dilekçesini ve telgrafını sunmuştur.

Bu durumda mahkemece, mazeret telgrafının ve dilekçenin postaya veriliş tarihi, mahkemeye intikal ettirilip ettirilmediği araştırılarak, gerektiğinde ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulması ve sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7746, Karar No: 2007/8568, Tarih: 02.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7746 E.  ,  2007/8568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-k.davalı vekili tarafından, davalılar-k.davacı aleyhine 22.2.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, karşı dava ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 5.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar-k.davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mülkiyet hakkına dayalı yersiz elatmanın önlenmesi istemi ile açılmıştır.

Davalı ve karşı davacılar çekişme konusu parseller üzerine dikilen kavaklar bedeli 5.000,00 YTL.nin ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece mülkiyet hakkına dayalı davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davalı ve karşı davacılar temyiz etmiştir.

Burada öncelikle belirtilmesi gereken husus, karşı dava konusunun araziye dikilen fidanlar nedeniyle Türk Medeni Kanununun 729.maddesine dayalı temliken tescil istemi değil, açılan elatmanın önlenmesi davası sebebiyle tazminat tahsili isteminden ibaret olduğudur. Öte yandan, davalı ve karşı davacılar 321 ve 323 parselin önceki maliki olan ...’nin mirasçıları olduğundan dava Türk Medeni Kanununun 729.maddesine dayanarak açılmış temliken tescil davası olsa bile kişisel hak niteliğindeki bu istek hem ağaçlar dikilirken taşınmaz maliki kim ise ona veya onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Mahkemenin somut olaya uygun düşmeyen bazı gerekçelerle tazminat istemini reddetmiş olması doğru olmamıştır.

Kural olarak, başkasının arazisine kendisine ait ağaçları diken malzeme maliki koşulları varsa ağaçların kapsadığı alan mülkiyetinin kendisine geçirilmesini isteyebileceği gibi tazminat talebinde de bulunabilir. Gerçekten arazi sahibinin arazisi üzerindeki ağaçların kaldırılmasını istememesi veya talep etmesine rağmen aşırı zarar olması sebebiyle ağaçların kal’ine karar verilememesi durumunda arazi malikinin mamelekinde sebepsiz bir zenginleşme meydana geleceğinden bu zenginleşmeye karşılık taşınmaz malikinin malzeme malikine muhik bir tazminat ödemesi gerekir. Türk Medeni Kanununun 723.maddesi uyarınca ödenecek olan tazminatın tutarı ise malzeme malikinin iyiniyetli olup olmamasına göre değişir. Ancak burada belirtmek gerekir ki, malzeme (ağaçlar) malikine ödenecek tazminatın takdiri Türk Medeni Kanununun 4.maddesi gereğince hakime ait bir görevdir.

Mahkemece bütün bu yönler göz ardı edilerek davalılar ve karşı davacıların istemi yönünden inceleme yapılıp sonucuna uygun karar verilmesi yerine karşı dava konusunun yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmamış, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 2.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/305, Karar No: 2018/1122, Tarih: 23.05.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2018/305 E.  ,  2018/1122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İstanbul 2. Tüketici Mahkemesince davanın reddine dair verilen 12.03.2009 gün ve 2007/727 E., 2009/95 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 28.05.2010 gün ve 2009/8081 E., 2010/7290 K. sayılı kararı ile;