muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9104, Karar No: 2012/3156, Tarih: 14.03.2012

Bu durumda mahkemece, davacıya kasko sigortalı aracın aynı gün ...’de geçirdiği ikinci kaza araştırılarak, bu kazaya ilişkin evrakların getirilmesinden sonra gerekli değerlendirme yapılarak dosyanın İstanbul Teknik Üniversitesi veya Karayolları Genel Müdürlüğü fen heyetinden seçilecek hasar konusunda uzman bilirkişi kurulundan her iki kazaya ilişkin kaza tutanakları, fotoğraflar, araçların birinci kazadaki ve ikinci kazadaki çarpışma noktaları, hasarlı kısımları ve daha önceki bilirkişi raporu da irdelenip, tüm dosya kapsamı değerlendirilerek,ilk kaza ve ikinci kazada meydana gelen hasar durumu belirlenip, dava konusu kaza ( ...’deki kaza ) nedeniyle davacı aracında meydana gelen hasar durumunun tespiti hususlarında ayrıntılı, açıklamalı ve denetime elverişli bir rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir..

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 14.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31423, Karar No: 2017/8318, Tarih: 18.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31423 E.  ,  2017/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayete konu olan İstanbul 22. İcra Müdürlüğünün 2011/3623 esas sayılı dosyasında şikayetçi alacaklı tarafından borçlu sanık ... hakkında gerçek kişi olarak icra takibi yapıldığı, icra dosyasında sanığın yetkilisi olduğu şirketin borçlu olmadığı anlaşılmakla, şirket yetkilisi sıfatıyla yapılmış bir şikayet varmış gibi gerçek kişi sanık yerine şirket hakkında araştırma yapılarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5552, Karar No: 2023/11566, Tarih: 31.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/5552 E.  ,  2023/11566 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/239 E.- 2022/237 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2022/İHK-11001

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulü- İtirazın Kısmen Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2021/185924

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazlarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; yaya olan davacıya davalıca zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı aracın 22.02.2019 tarihinde çarpması sonucu davacı yayanın yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslahla talebini 39.990,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sunduğu maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun düzenlenmediğini, davacıdaki özürlülük oranının tespiti için Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesi'nden maluliyet raporunun alınması gerektiğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ile %1,8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, kusur oranlarının netleştirilmesi gerektiğini, kabul anlamına gelmemek üzere ancak başvuru tarihinden itibaren yasal faize hükmedilebileceğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından sunulan 28.01.2021 tarihli maluliyet raporu ile hakemce alınan Adli Tıp Heyeti raporunun usul ve yasaya uygun olduğu, davacıda Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre %3 oranında sürekli maluliyet bulunduğu, sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin uygulanması gerektiği, davacı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, davacının ıslah dilekçesi dikkate alınarak taleple bağlı kalınması gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 39.990,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacının ıslah hakkını 39.990,00 TL üzerinden kullanmasının kötüniyetli ıslah olduğunu, hesap raporunda hesaplanan miktarın 52.113,23 TL olduğunu, bu nedenle itiraz talebinin incelenmesi gerektiğini, davacının sunduğu maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun düzenlenmediğini, davacıdaki özürlülük oranının tespiti için Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesi'nden maluliyet raporunun alınması gerektiğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ile %1.8 teknik faizin uygulanması gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek karara itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından sunulan maluliyet raporunun, kusur oranlarının, hesaplama yönteminin yerinde olduğu, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğu, maktu ücretin altında kalmamak üzere nisbi ücretin beşte biri oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davalının itirazlarının kısmen kabulüne ve kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının sunduğu maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun düzenlenmediğini, davacıdaki özürlülük oranının tespiti için Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesi'nden maluliyet raporunun alınması gerektiğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ile %1.8 teknik faizin uygulanması gerektiğini ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; yaya olan davacıya davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın 22.02.2019 tarihinde çarpması sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, davacının sürekli iş göremezlik tazminatının TRH-2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplanmasının yerinde olmasına, davacı tarafından sunulan 28.01.2021 tarihli maluliyet raporu ile hakemce alınan adli tıp heyet raporunun usul ve yasaya uygun olmasına, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin yerinde olmasına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14991, Karar No: 2021/19463, Tarih: 21.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/14991 E.  ,  2021/19463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar gören ...'ne usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında temyiz hakkı bulunmayan suçtan zarar gören kurum adına vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 21.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9300, Karar No: 2018/17804, Tarih: 09.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/9300 E.  ,  2018/17804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmesi, davacı avukatının duruşma talebi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09/10/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı asil ve adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat...geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan asil ile avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 29.08.2005 tarihinde davalı işyerinde sınıf öğretmeni olarak çalışmaya başladığını, özel okullarda çalışan öğretmenlere, Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı okullarda çalışan öğretmenlerden daha az ücret ve ek ders ücreti ödenemeyeceğini, Milli Eğitim Bakanlığı'nda çalışan öğretmenlere yapılan zamların aylık ücrete yansıtılmadığını, öğretmenin okulda kaldığı süre boyunca ek ders ücreti doğduğunu, haftalık ders saatinin 55 saati bulduğunu, Bakanlar Kurulu kararı gereğince haftalık toplam ders saatinin her 10 saatine karşılık 1 saat olmak üzere hazırlık ve planlama ücreti alması gerektiğini bu ücretinin ödenmediğini, bordroların kötü niyetli bir şekilde aylık ücret bordrosu ile ek ders ücreti bordrolarının birlikte düzenlendiğini, aylık ücretlerin eksik ödendiğini, hazırlık tazminatının hiç ödenmediğini, tüm bunlardan dolayı davalı işyerinden ayrıldığını, ücretlerinin ödenmemesi sebebi ile iş akdini fesheden davacının kıdem tazminatına hak kazanacağını ileri sürerek kıdem tazminatı ile ödenmeyen diğer işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; yetki itirazında bulunduklarını, davacının bordrolarda herhangi bir itirazi kaydının olmadığını, İş Sözleşmesinin Özel Şartlar 2. maddesi uyarınca davacının iddialarının haksız olduğunu, aylık ücretin içinde aylık ücret ve ders saatlerinin girdiğini, davacının 30 saatin altında ders yaptığını, ek ödemelerle ilgili ayrıca bir bordro hazırlama zorunluluğunun olmadığını, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, bu sebeple kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, davacının sözleşme dışında ek dersinin olmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davanın reddine hükmedilmiş ve davalının tavzih talebinin reddine dair de ayrıca ek karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar ve ek karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı temyizi yönünden;

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davanın reddine hükmedilmiş ve davalının tavzih talebinin reddine dair de ayrıca ek karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar ve ek karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı temyizi yönünden;

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305/2. maddesinde "Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü ile taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların tavzih yolu ile değiştirilemeyeceği açıkça işaret edilmiştir.

Açıklanan yasal düzenleme ışığında somut uyuşmazlık değerlendirildiğinde, mahkemece hükmedilen red vekalet ücretinin tavzih yolu ile değiştirilmesi mümkün olmadığından, davalı vekilinin tavzih isteminin reddine dair İlk Derece Mahkemesinin kararı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305/2 maddesine uygun olduğundan, bu karara yönelik temyiz isteminin reddi ile EK KARARIN ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.630.00 TL duruşma avukatlık parası ile aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Davacı temyizi yönünden;

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Milli Eğitim Bakanlığı'nda çalışan öğretmenlere verilen mali haklardan Özel Eğitim Kurumları Kanunu kapsamında çalışan davacınında yararlanıp yararlanamayacağı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmakta olup, normatif dayanak mülga 625 sayılı ve 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumu Kanunu'dur.

Somut olayda; davacı Milli Eğitim Bakanlığı nezdinde çalışıp emekli olduktan sonra davalı vakfa ait özel okulda çalışmaya başlamıştır. Davacı ile davalı işverenlik arasında yapılan iş sözleşmelerinin tetkikinden davacının davalı işverenlikte sınıf öğretmeni olarak çalıştığı, haftalık ders saatinin aylık ücret karşılığı onsekiz saat ve ders ücreti karşılığı oniki saat olmak üzere toplam otuz saat olarak belirlendiği anlaşılmıştır. Davacının, davalı nezdindeki çalışmasının 01.09.2005-31.08.2011 tarihleri arasında olduğu ve iş sözleşmesinin istifa ile sona erdiği saptanmıştır.

Özel Eğitim Kurumlarına dair 625 sayılı Kanun, 5580 sayılı Kanunun 14.02.2007 tarihinde yürürlüğe girmesi ile mülga olmuştur.

Davacının, davalı nezdindeki hizmet süresi dikkate alındığında, mülga 625 sayılı Kanun dönemindeki düzenlemelerin de tartışılması gerektiği açıktır.

625 sayılı Yasa'nın 33. maddesinde "Özel okullarda yöneticilik ve eğitim-öğretim hizmeti yapanlara, kıdemlerine göre (emekliler hariç) dengi resmi okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemez" düzenlemesinin yer aldığı ve 5580 sayılı Kanunun 14.03.2014 tarihinde (davacının iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten sonra) mülga olan 9/2. fıkrasında da benzer düzenlemeye yer verildiği anlaşılmıştır.

625 sayılı Yasa'nın 33. maddesinde "Özel okullarda yöneticilik ve eğitim-öğretim hizmeti yapanlara, kıdemlerine göre (emekliler hariç) dengi resmi okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemez" düzenlemesinin yer aldığı ve 5580 sayılı Kanunun 14.03.2014 tarihinde (davacının iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten sonra) mülga olan 9/2. fıkrasında da benzer düzenlemeye yer verildiği anlaşılmıştır.

Davacının, davalı işveren nezdinde çalışmaya başlamadan önce emekli olduğu dolayısı ile aylık ve sosyal yardım kapsamındaki ek ödemeler yönünden dengi resmi okullardaki tutarları talep etme hakkının bulunmadığı saptanmıştır.

Ne var ki; gerek 625 sayılı Kanun'un 33/3'üncü, gerekse 5580 sayılı Kanun'un 9/3. fıkrasında özel eğitim kurumlarındaki ek ders ücreti miktarının resmi okullar için tespit edilenden az olamayacağı açıkça ve ayrı bir düzenleme ile ifade edilmiş olup, emekliler de hariç tutulmamıştır.

Dolayısı ile dava dilekçesindeki taleplerden ek ders ücreti veya 01.12.2006 tarih, 2006/11350 sayılı Milli Eğitim Bakanlığı Yönetici ve Öğretmenlerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Bakanlar Kurulu Kararı uyarınca ek ders ücreti olarak ödeneceği belirtilen görevlerden olanların mahkemece bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye davacıya iadesine, 09/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11362, Karar No: 2011/10499, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/11362 E.  ,  2011/10499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Eldeki dava, ... köyü 1036 parsel sayılı tapulu taşınmaz üzerinde bulunan orman emvalinin izinsiz kesilmesi nedeniyle Orman Yönetimince tutulan suç tutanağının oluşturduğu hukuki muarazanın giderilmesi ve elatmanın önlenmesine ilişkindir. Kastamonu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2 Ağustos 2011 tarihli cevabi yazısında; tapulu yerde izinsiz orman emvalini kesmek suçuna müstenit olarak sulh ceza mahkemesinin 2003/96 E. - 2004/473 K. sayılı dosyasının Yargıtayca bozulduğu, 2005/445 E. - 2007/198 K. Sayılı dosyasının Yargıtay 3. Ceza Dairesince ikinci kez bozulduğu, mahkemenin 2009/1206 Esasına kaydedilen dosyanın 2010/708 K. nosu ile karara çıktığı ve temyiz incelemesi için 18.10.2010 tarihinde Yargıtayca gönderildiği bildirildiğinden,

Adı geçen Kastamonu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/1206 E. - 2010/708 K. sayılı dava dosyasının Yargıtaydan dönüşünün beklenmesi ve dosya aslının bu dosya içerisine konularak gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 26/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13744, Karar No: 2017/5438, Tarih: 18.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/13744 E.  ,  2017/5438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı abonenin başvurusunu değerlendiren .... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyetinin, elektrik faturaları ile tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin iadesine karar verdiğini, ancak bu bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek; hukuka aykırı olan .... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı dağıtım şirketinin vermiş olduğu hizmetin bedeli ile bu hizmete ilişkin vergileri tahsil etmesi gerektiği, bu hizmetin dışında olan dava konusu bedellerin tahsil edilmesinin ise doğru olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava; 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedellerinin iadesi istemiyle yapılan başvuru üzerine, Tüketici Hakem Heyetince verilen kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar sayılı kararı ile Anayasanın "Vergi Ödevi" Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir." şeklindeki düzenleme uyarınca; bu bedeller hakkında