muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20092, Karar No: 2014/10376, Tarih: 22.05.2014

.//..

2013/20092-2014/10376 -2-

kesilerek ilgili kurumlara yatırılması zorunludur. İşverence eksik ödenen ücretin ilamla brüt olarak tespit edilmiş olması halinde de, işverence ödeme hangi tarihte yapılması gerekiyor ise, o tarihte ödenecek miktar matrah alınacak ve yine o tarihteki oranlar uygulanacaktır. İlamla belirlenen toplam alacak matrah alınarak ve takibe konduğu tarihteki oranlar nazara alınarak hesaplama yapılamaz.

Öte yandan, HGK.nun 20.9.2006 tarih, 12-594/534 sayılı kararında da vurgulandığı üzere mahkemece; tarafların bildirdikleri bankalardan hakkın doğum tarihinden itibaren birer yıllık devreler halinde bankalarca mevduata fiilen uygulanan en yüksek faiz oranının sorulması ve hakkın doğum tarihinden itibaren takip tarihine kadar istenebilecek faiz miktarının bilirkişiye hesaplattırılması gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece yukarıda belirtilen ilkelere göre, kıdem tazminatı açısından tarafların bildirdikleri bankalardan hakkın doğum tarihinden itibaren birer yıllık devreler halinde bankalarca mevduata fiilen uygulanan en yüksek faiz oranının belirlenmesi gerektiği de gözetilerek, net miktarlar üzerinden düzenlenecek bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8249, Karar No: 2016/6205, Tarih: 22.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/8249 E.  ,  2016/6205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar haklarında üçer kez), hakaret (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri görevi yaptırmamak için direnme kabul edilerek (birer kez) mahkûmiyetlerine, sanık ...'ın hakaret suçundan mahkûmiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluşmadığından bahisle hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği halde, TCK'nın 51. maddesi gereğince sanığın sabıkasız oluşu ve cezasının ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluştuğu gerekçesiyle cezanın ertelenmesine karar verilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Sanıklar ... haklarında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Olay tarihinde müştekilerin haciz işlemi için sanık ...'ın işyerine gittikleri, daha sonra ...'ın müşteki ...'ü arayarak başka bir adrese çağırdığı, müştekilerin bu adrese gittikleri, tarafların burada konuştukları sırada

...'ın diğer sanıklar ... ile ...'e kapıları kilitlemeleri yönünde talimat verdiği, ...'ın ...'e yumrukla vurduğu, daha sonra elindeki tabancayı müştekiye doğrulttuğu, müştekilerin bu şekilde 10 dakika kadar içeride kilitli tutulduğu anlaşıldığından, mevcut haliyle sanıkların eylemlerinin TCK'nın 109. maddesinde tanımlanan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 265. maddesinde yer alan görevi yaptırmamak için direnme suçlarını oluşturduğu; tek eylemle birden fazla suçun oluşmasına yol açması nedeniyle sanıkların TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralları gereğince bu suçlara ilişkin en ağır cezayı öngören ve eylemlerine uyan TCK'nın 109/2, 3-a-b-c, 43/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'nın 265/3 maddesinde “suçun birden fazla kişi tarafından işlenmesi halinde verilecek cezanın üçte biri oranında artırılacağı” hükme bağlandığı halde, 265/1 maddesi gereğince 6 ay olarak belirlenen temel ceza üzerinden 1/6 oranında arttırım yapılması sonucunda 7 ay yerine 9 ay hapis cezasına hükmedilmesi neticesinde fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'nın 265/3 maddesinde “suçun birden fazla kişi tarafından işlenmesi halinde verilecek cezanın üçte biri oranında artırılacağı” hükme bağlandığı halde, 265/1 maddesi gereğince 6 ay olarak belirlenen temel ceza üzerinden 1/6 oranında arttırım yapılması sonucunda 7 ay yerine 9 ay hapis cezasına hükmedilmesi neticesinde fazla ceza tayini,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda da mağdurların dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilmeden ve TCK'nın 51. maddesi gereğince “sabıkasız oluşu ve cezasının ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluştuğundan” bahisle cezası ertelenen sanık ... hakkında, “yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluşmaması ve suçun işlenmesi nedeniyle mağdurun uğradığı zarar giderilmemesi” şeklinde erteleme gerekçesi ile de çelişecek şekilde hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarları itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5263, Karar No: 2018/5499, Tarih: 26.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5263 E.  ,  2018/5499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.07.2017 gün ve 2017/75 Esas, 2017/208 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen ikinci celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından ilk derece mahkemesince sanığın atılı suçtan 37 yıl 6 ay hapis cezasına mahkumiyetine ilişkin kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun sonuç ceza miktarının 30 yıla indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükmün katılan mağdure vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından, öncelikle Bölge Adliye Mahkemesi kararının katılan mağdure vekiline tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26 .09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8086, Karar No: 2010/1201, Tarih: 08.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/8086 E.  ,  2010/1201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Davacı ..., davalı hazineye ait 800 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının yol çalışması nedeniyle Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından kestirildiğini öne sürerek 62 adet zeytin ağacının kendisi tarafından meydana getirildiğinin tespiti istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile ağaçların davacı tarafından meydana getirildiğinin ve değerinin tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere ve hükme konu muhtesatların davacı tarafından meydana getirildiği belirlendiğine göre davalı hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne varki, davacı sadece davaya konu taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçları ile kesilen zeytin ağaçlarının kendisi tarafından yetiştirildiğinin tespitini talep ettiği halde mahkemece taleple bağlılık kuralı ihlal edilmek suretiyle karar verilmiştir.

HUMK’nun 74. maddesi hükmüne göre mahkeme tarafların iddia ve savunmaları ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Açıklanan nedenlerle talep dışına çıkılarak değere de karar verilmesi isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının değerle ilgili "2 nolu bendinin" hüküm yerinden çıkarılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 08.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1999, Karar No: 2016/4684, Tarih: 17.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1999 E.  ,  2016/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, feragat nedeniyle reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1- Dava, iş kazası neticesinde meydana gelen cismani zarar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, davacı yargılamaya tekrar devam edilmesini talep etmiş, mahkemece, feragatten feragat edilemeyeceği gerekçesiyle talebinin reddine dair ek karar verilmiştir.

Temyiz mahiyetindeki davacı talebinin reddine ilişkin olarak verilen ....01.2015 tarihli ek karar, davacı tarafından temyiz edilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü.

Somut olayda, mahkemece davadan el çekildikten sonra, yeniden işin esasına girilerek verilen ....01.2015 tarihli ek karar usul ve yasaya aykırı olup, ek karar kaldırılmalı ve davacının asıl hükme ilişkin temyiz itirazları incelenmelidir.

O halde, mahkemece davadan el çekildikten sonra verilen ....01.2015 tarihli ek kararın KALDIRILMASINA,

...Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle, dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

....03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15227, Karar No: 2011/5030, Tarih: 22.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/15227 E.  ,  2011/5030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :28.12.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Müşterek çocuk ... 29.6.1992 doğumlu olup, inceleme anında ergin olmuştur. Bu çocuk hakkında davanın konusu kalmadığından, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar vermek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Müşterek çocuklar 1995 doğumlu ... ve 2003 doğumlu ... halen ... baba yanında kaldıkları ve tenfiz edilen yabancı mahkeme kararı ile velayetlerinin davalı babaya verildiği anlaşılmaktadır. Toplanan delillerden davalı babanın küçüklere kötü davrandığı ve velayet görevini gereği gibi yerine getirmediği kanıtlanmadığı gibi .. İlçe Dairesi Gençlik Daire Merkezince düzenlenen 28.5.2010 tarihli rapor içeriği de gözönüne alınarak davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2.bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.03.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/1707, Karar No: 2015/4373, Tarih: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1707 E.  ,  2015/4373 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya içeriklerine göre davacıların haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve yine karara esas alınan bilirkişi raporunda "...yaz aylarındaki çalışmanın daha seyrek olduğu nazara alındığında, SGK kayıtlarında çalışmadığı görülen ayların ayrık tutulması gerekmiştir..."değerlendirmesine yer verilmiştir. Söz konusu değerlendirme yaz aylarındaki çalışmadaki yoğunluğun azalmasına dayanmakta iken hesaplama süresinin tespitinde SGK cetvelindeki sürelere itibar edileceğinin belirtilmesi (SGK hizmet cetvelinde yaz aylarında da çalışma bildirilen dönemler olabileceğinden) kendi içerisinde çelişki içerdiği gibi bir kısım dosyalarda tüm yılı kapsayan hesaplamalar yapıldığı görülmüş olmakla bilirkişi raporunda hatalar bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca daha önce Dairemizce temyiz incelemesine tabi tutulan benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler ve bir kısım dosyalarda bizzat davacı işçilerin bu davalar ile talep edilen dönemden önceki dönemler bakımından açtığı davalar ile ilgili seri dosyalardan (2013/22456–2013/24037 E–K sayılı ve devamı seri ilamlar) işyerinde imza föyleri tutulduğu anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda Dairemizce hesaplama bakımından okulların tatil olduğu dönemler tespit edilip dışlanarak hesaplama yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Şu halde gerek benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler tarafından açılan davalarda uygulama birliğinin sağlanması ve kararlar arasında çelişki oluşmaması bakımından mahkemece yapılacak iş; usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek imza föylerini getirtilip kapsadığı dönemler ve saatler üzerinden hesaplanması, diğer yandan, yaz aylarında ve sömestr dönemlerinde, normal eğitim dönemine göre öğrenci ve okutmanları açısından en düşük seviyede hizmet verildiği, buna bağlı olarak yapılan işlerin de azaldığı (özellikle daha önce karara bağlanan dosyalardaki Ocak ve Şubat aylarıyla Haziran ayına ait imza föylerinde de görülmekle) bu durum gözetilerek okulların tatil olduğu dönemler belirlenip dışlanarak sonuca gitmek olmalıdır. Mahkemece aksine uygulama ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 12.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11044, Karar No: 2019/6531, Tarih: 23.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/11044 E.  ,  2019/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık ... hakkında denetim serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilerek, karar uyarınca her ayın Pazartesi günü... Polis Merkezi amirliğine imza vermesi gerektiğine ilişkin denetim planı hazırlandığı, buna karşılık sanık ...’ın suç tarihinde kendisinin yerine kardeşi olan diğer sanık ...’a imza attırmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; belgelerde sahtecilik suçlarında suçun oluşumu ve aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin Mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, suça konu belgelerin asılları duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra belgenin bu haliyle özel belge mi, resmi belge mi olduğunun ve aldatma kabileyitinin olup olmadığı, var ise ne şekilde oluştuğunun tartışılması ve sonucuna göre hüküm kurulması, ayrıca denetime olanak sağlayacak şekilde belge aslının dosya içinde bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı ilamı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3472, Karar No: 2015/5130, Tarih: 23.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/3472 E.  ,  2015/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Yeni Mamak Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini 7117 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 18,457,53 TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 5,000 TL'nin tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 15,035 TL'na çıkarmıştır.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 15,035 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.