muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5269, Karar No: 2022/6520, Tarih: 25.05.2022

Mahkemece dava şartı arabuluculuk ücreti hüküm altına alınmadığından "7036 Sayılı Yeni İş Mahkemeleri Kanunu ve yürürlükte bulunan Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesi uyarınca Hazine tarafından karşılanan 340,00 TL yargılama giderinin davalı Üniversiteden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine" şeklindeki hükmün Mahkeme gerekçeli kararının hüküm fıkrasına 7 nolu bent olarak eklenmesine,

Davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,...” karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; usule ilişkin itirazlarını yinelediklerini, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, davalı Kulübün maddi imkansızlıklar içine düştüğü için sporcuların bir kısım ücretlerini ödeyemediği, bu sebeple davalı Kulüp aleyhine bir de kötüniyet tazminatına hükmedilmesinin hakkaniyetle bağdaşmadığını, kaldı ki Kulüp tasfiye edildiği için Kulübün tüm borçlarının Üniversite tarafından ödendiğini, Üniversiteye bu kadar ağır bir külfet yüklemenin yerinde olamayacağı gibi bilirkişi raporunda brüt tutar üzerinden hesaplama yapılmasının da hatalı olduğunu, sporcuların 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'ndan muaf olduğuna dair bir düzenlemenin mevcut olmadığını, ayrıca hesaplamada damga vergisi kesintisinin yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Uyuşmazlık, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine uygun karar verilip verilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun "Duruşma yapılmadan verilecek kararlar" kenar başlıklı 353 üncü maddesinin ilgili bölümü şöyledir:

"(1) Ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa;

a) Aşağıdaki durumlarda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir:

...

b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak;

1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine,

2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında,

duruşma yapılmadan karar verilir."

3. Değerlendirme

2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında,

3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında,

duruşma yapılmadan karar verilir."

3. Değerlendirme

1.Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf denetimi sonucunda, davalı ...'nin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği belirtildikten sonra İlk Derece Mahkemesince dava şartı arabuluculuk ücreti hüküm altına alınmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasına 7 nolu bent olarak aynen "7036 Sayılı Yeni İş Mahkemeleri Kanunu ve yürürlükte bulunan Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesi uyarınca Hazine tarafından karşılanan 340,00 TL yargılama giderinin davalı Üniversiteden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine" bendinin eklenmesine karar verilmiştir.

2.Böylelikle, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrası değiştirilmiştir. Bu durumda Mahkeme kararının usul yönünden yerinde olduğu söylenemeyecektir. Bölge Adliye Mahkemesince bir taraftan 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendine göre davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, diğer taraftan İlk Derece Mahkemesi hükmüne yeni bent eklenmesine karar verilmesi Kanun hükmüne açık biçimde aykırı olup Kanun'da buna cevaz veren bir düzenleme mevcut değildir.

3-Bu durumda, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un amir hükümleri gözetilerek yeniden usule uygun hüküm kurması için kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının USULDEN BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3577, Karar No: 2017/6621, Tarih: 21.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3577 E.  ,  2017/6621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK nın 85/2,22/3,53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, duruşmalı temyiz isteminde bulunan sanık müdafiinin duruşmaya katıldığı anlaşılmakla, duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Olay günü saat 10.40 sıralarında, sanığın otomobille meskun mahal dışı, hız sınırı 50 km olan bölünmüş çift şeritli ve trafik yoğunluğu bulunan Devlet yolunda sol şeritte seyri sırasında, hakimiyetini kaybederek gidişe göre sağa savrulup, fren izi olmadan emniyet şeridini de geçerek, sağdaki toprak alanda yürüyen yaya ölene aracının sol yanı ile çarpıp, öleni yolun sağında bulunan çamurlu ve su birikintili alanda sürüklemesi akabinde, önce yol dışındaki bu toprak alanda bulunan katılan yayaya çarpıp, akabinde park halinde bulunan üç araca daha çarparak durması şeklinde meydana gelen olay sonrası sanığın, aracını olay yerinde bırakarak ayrıldığı, akabinde aynı gün 11.50 de teslim olduğu olayda; her ne kadar sanık havanın yağışlı olduğunu ve yol kusuru bulunduğunu, su ve çamur birikintileri sebebiyle aracın kaydığını savunmuş ise de, olay sonrası düzenlenen kaza tespit tutanağında, herhangi bir yol kusurundan bahsedilmediği gibi, havanın açık ve zeminin kuru olduğu belirtilmiş, yine sanık tarafından ölenin yol kenarında iken yaya geçidi bulunmayan yol bölümünden karşıdan karşıya geçmeye çalışması sebebiyle kazanın meydana geldiği savunulmuş ise de, kaza tespit tutanağı ekindeki krokide, ölene çarpma noktasının sağ emniyet şeridi dışındaki toprak alanda gösterilmiş olup, tüm bu değerlendirmeler ışığında, sanığın meydana gelen olaya asli kusuru ile sebebiyet verdiği anlaşılmış, bu nedenle tebliğnamedeki yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiğine ilişkin görüşe; yine TCK'nın 62. maddesinin uygulanması mahkemenin takdirinde olup, mahkemece takdir hakkı kullanılmak suretiyle bu madde hükümlerinin uygulanmamasında dosya kapsamına bir uyumsuzluk veya açık bir hukuka aykırılık bulunmadığından, tebliğnamedeki buna ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Dairemiz'in bir çok kararında da vurgulandığı üzere TCK'nın 22. maddesinde tanımlanan basit taksirde, failin neticeyi bir dikkat ve özen yükümlülüğünün ihlali nedeniyle öngörememesi söz konusu olup, bilinçli taksirde ise fail neticeyi öngörebilmesine ve olası kasttan farklı olarak bu neticeyi kabullenmemesine rağmen, yanlış bir öngörü ile neticenin meydana gelmesini engelleyebileceğini ya da neticenin gerçekleşmeyeceğini zannetmektedir. Başka bir deyişle neticeyi öngörmekle birlikte, neticenin meydana gelmeyeceği yönünde yanlış bir öngörüye sahiptir. Objektif özen yükümlülüklerine aykırı davranmasından ortaya çıkabilecek neticeyi kendi yetenekleriyle engelleyebileceğini zannetmekte veya neticenin meydana gelmemesi yönünden şansına güvenmektedir. Bu kapsamda somut olayımız değerlendirildiğinde, kendi beyanına göre olaydan iki hafta önce alkollü araç kullandığı tespit edilerek sürücü belgesi geri alınan sanığın, sürücü belgesi geri alındığı halde aşırı süratli ve şerit değiştirmek suretiyle tam kusurlu şekilde olaya sebebiyet vermesi gerekçe gösterilerek sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, sanığın sadece sürücü belgesi geri alındığı halde araç kullanması bilinçli taksirin varlığını kabul etmek için yeterli olmayıp, sanığın şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymamasının, hızını mahal şartlara göre ayarlamamasının ve doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yapmasının ise kusurunun belirlenmesinde değerlendirilmesi gereken ölçütler olduğu, bu kapsamda, bilinçli taksirle hareket ettiğine ilişkin somut delil bulunmayan sanık hakkında, koşulları oluşmadığı gözetilmeden TCK'nın 22/3. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi;

2-İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, dava konusu olayda sanık asli kusurlu olmakla birlikte, bir kişinin ölmesi, bir kişinin de nitelikli şekilde yaralanması, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nesafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi ve alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden, asgari haddin çok üzerinde ve üst sınıra yakın temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA;

Dairemiz'in bozma gerekçelerine göre sanığın tutuklu geçirdiği süre dikkate alınarak CMK'nın 109/3-a maddesi gereğince yurt dışına çıkış yasağı konularak tahliyesine; sanığın başka suçtan hükümlü ya da tutuklu olmaması halinde salıverilmesi için mahalli mahkemesine ve Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'na müzekkere yazılmasına; 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

21/09/2017 tarihinde verilen iş bu karar mürafaya katılan sanık müdafinin yokluğunda, Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda, 22/09/2017 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2017/19022, Karar No: 2018/11765, Tarih: 30.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/19022 E.  ,  2018/11765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre olay yerinde bulunan testerede eldiven ve keski üzerinde parmak izi bulunmaması ve olay yerinin sanığın evine çok yakın olması olayın oluş şekli ve mahkemenin gerekçesine göre karar isabetli bulunduğundan tebliğnamedeki aksi görüşe iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin eksik araştırmaya yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8016, Karar No: 2014/540, Tarih: 29.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8016 E.  ,  2014/540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2013/446-2013/587

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesi gereğince düzenlenen faturanın davalı tarafından ödenmemesi nedeniyle faturanın tahsiline ilişkin İzmir 14. İcra Müdürlüğü 'nün 2010/15128 Esas sayılı dosyası ile başlatılan icra takibine, davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin temyizi üzerine bozulması nedeniyle yeni esas alan dava dosyasında duruşma günü olan 19.06.2013 tarihinde davacı vekilinin hazır bulunmadığı, mazeret dilekçesi de göndermediği, 06.04.2011 tarihli duruşmada da davacı vekili tarafından takip edilmeyen ve mazeret gönderilmeyen duruşmada dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği gerekçesiyle HMK'nın hükümleri gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24450, Karar No: 2022/3927, Tarih: 08.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24450 E.  ,  2022/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- Sanıklar müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklar müdafiinin yüzüne karşı 20/01/2015 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 23/03/2015 tarihinde temyiz eden sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

B-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat kararına ilişkin katılan ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1-Katılanın uzun yıllar dava konusu evin 1. ve 2. katında ikamet ettiği, olay tarihinden 3 yıl kadar önce ise Ilgaz İlçesi'nde ikamet etmeye başladığı, fakat içerisinde eşyaları bulunan eve ara sıra uğradığı, sanıkların katılanın rızası olmadan katılanın ikamet ettiği katın kapı kilidini kırarak içeri girdikleri ve tadilat yaptırdıkları ayrıca bir kısım eşyalarını da dışarı attıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların savunması, katılan ve tanıkların anlatımları, 17.09.2013 tarihli olay yeri tespit tutanağı, tapu kaydı, satış seneti, bilirkişi raporu, dava konusu eve ait fotoğraflar ve tüm dosya içeriği ile sanıkların yüklenen suçları işlediklerinin kanıtlandığı gözetilmeyerek hükümlülük yerine, yerinde olmayan gerekçe ile beraatlarına karar verilmesi,

(1) Nolu bozma nedenine göre;

2-Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu ile uzlaşma kapsamında olan konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ancak, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların eylemine uyan TCK'nın 151/1 maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11637, Karar No: 2009/12588, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11637 E.  ,  2009/12588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki intifa hakkına elatmanın önlenmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 09.07.2009 gün ve 2009/7808-8757 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, intifa hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının dava konusu dubleks meskende 28.09.1995 tarihinden bu yana intifa hakkı sahibi olduğunu, davalının davacının oğlu ... ile evli iken aralarında İstanbul 1. Aile Mahkemesinin 2007/17 esasında devam eden boşanma davası bulunduğunu, davacının üzerinde intifa hakkı bulunan evde davalı gelininin oturmasına evlilik birliğinin devamı süresince rıza gösterdiğini ancak davalı ile oğlu arasındaki anlaşmazlık üzerine davalının evi terk ettiğini, bir süre sonra davalının eve geri dönmesi üzerine oğlunun evden ayrıldığını, o tarihten itibaren davalının evi kullanmasına rızası bulunmadığını, bu konuda kendisine noterden ihtarname gönderdiğini belirterek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep etmiştir.

Davalı cevabında, dava konusu evde davacının zımni muvafakati ile bedelsiz oturduğunu, evin aile konutu olduğunu, davacının oğlu tarafından bu evin aile konutu olarak kullanıldığı sırada boşanma davası açıldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacının hükmü temyiz etmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

./..

2009/11637 - 2009/12588 -2-

Davacı vekilince, kayınpeder konumunda olan intifa hakkı sahibi davacının ne oğluna ne de gelinine aile konutu tahsisi gibi bir hukuki yükümlülüğü bulunmadığı, davacının bedelsiz kullanıma ilişkin muvafakatini istediği anda kaldırabileceği, mağduriyetine sebep verildiği belirtilerek karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosya içerisindeki tapu kaydına göre, davacının dava konusu 1300 ada, 86 parsel sayılı parseldeki 1 bağımsız bölüm numaralı dubleks meskenin tapuda davacının oğlu ... ...adına kayıtlı olduğu ancak davacının 28.09.1995 tarihinden bu yana intifa hakkı sahibi olduğu anlaşılmıştır.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, çekişme konusu üzerinde “kevgir ev” niteliğinde bina bulunan 437 ada 16 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya ait olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmamakla beraber binadaki bir bölümü kullandığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, çekişme konusu üzerinde “kevgir ev” niteliğinde bina bulunan 437 ada 16 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya ait olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmamakla beraber binadaki bir bölümü kullandığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, davacı intifa hakkı sahibi olup, Türk Medeni Kanununun 794. ve devamı maddelerinde düzenlenen intifa hakkına dayanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 803/1 maddesi gereğince de intifa hakkı sahibi, hakkın konusu olan malı zilyetliğinde bulundurma, yönetme, kullanma ve ondan yararlanma yetkilerine sahiptir.Taraflar arasında bir kira ilişkisi de bulunmamaktadır. Esasen davalı ile birlikte davacının oğlunun taşınmazı muvafakata dayalı olarak tasarruf ettikleri dosya kapsamı ile sabittir.

Dava açılmış olmakla muvafakatin geri alındığının kabulü gerekir. Kaldı ki, davacının davalıya ihtar çekerek taşınmazı boşaltmasını istediği de sabittir. Öte yandan davalı tarafından taşınmazın aile konutu olduğu savunulmuş ise de intifa hakkı sahibi davacı ile davalı (ve eşi) arasında hukuki bir ilişki kurulmadığına göre aile konutu iddiasının davacıyı bağlamayacağı tartışmasızdır. Bir başka ifade ile somut olayda 6570 sayılı Yasanın 12.maddesi hükmünün uygulama yeri yoktur. O halde, davalının taşınmazı kullanmasının haklı ve geçerli bir nedeninin bulunduğu söylenemez. Diğer taraftan, davacının oğlu ile davalının ayrı yaşamakla birlikte evliliklerinin devam etmekte olmasının davacının intifa hakkı karşısında taşınmazı davalının kullanmasının haklı ve geçerli nedeni olarak kabul edilmez.

Hal böyle olunca; elatmanın önlenmesi isteğiyle birlikte davacının davalıya çektiği ihtarname de gözetilmek suretiyle belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun benzer nitelikteki bir olaya ilişkin 4.11.2009 tarihli, 2009/1-401 Esas, 2009/473 Karar sayılı ilamı da aynı doğrultudadır.

./..

2009/11637 - 2009/12588 -3-

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın bozulması gerekirken sehven onandığı anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama kararının kaldırılarak hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Davacı vekilin karar düzeltme isteminin KABULÜNE, Dairemizin İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.02.2009 tarihli, 2008/156 esas, 2009/10 karar sayılı kararının onanmasına ilişkin 09.07.2009tarihli, 2009/7808-8757 sayılı kararının KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZUMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.11.2009 günü oybirliği ile karar verildi.