muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12322, Karar No: 2018/1190, Tarih: 13.02.2018

"Zaman yönünden yürürlük hukukunda genel ilke şöyle ifade edilebilir.

1)Her kanun yürürlük tarihinden itibaren yürürlükten kalkıncaya kadar, yürürlük dönemindeki ilişki işlem ve olgulara uygulanır. Eski kanun döneminde kurulmuş ve gerçekleşmiş ilişki, işlem ve olguların kendi yürürlük tarihinden sonra doğan sonuçları da kural olarak bu kapsamdadır.

2) Eski kanun döneminde gerçekleşmiş ve kurulmuş ilişki, işlem ve olgular ile bunların yine eski kanunun yürürlük döneminde doğan sonuçlarına tekrar dönülerek bunlar tartışılmaz. Çünkü birinci ilke gereğince bunlarda Eski Kanuna tabi olmuştur.

3) Ancak: sözleşme serbestisi alanına giren ilişkilerde, yeni Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra doğan sözleşme sonuçlarına da eski Kanunun, sözleşmede açıkca gönderme yapılmış veya sözleşmenin örtülü içeriğine -güven kuramına göre- dahil sayılan kuralları artık kanun kuralı olarak değil de sözleşme kuralı olarak uygulanmaka devam eder meğerki bu " Eski Kanundan İktibas edilen sözleşme kuralları", yeni Kanunun emredici, aksine sözleşme yapılamayacak olan kurallarına aykırı olsun. Bu ihtimalde artık bu kurallar, sözleşme kuralı kılığında ortaya çıksalar dahi, sözleşme kurallarının emredici kuralları bertaraf edemeyeceği genel kuralı gereğince uygulanamazlar ve yeni Kanunun kuralları gözönünde tutularak sözleşmenin "uyarlanması" veya "tamamlanması" gerekir.

Belirtilen bu genel ilkeler; "Özel hukuk alanında da uygulanacak genel ilkelerdir" (Hatemi-İntikal (Geçiş) Dönemi Hukuku-Zaman Yönünden Yürürlük Hukuku-Aralık 2004-...-Sayfa 24 vd. )

"Yasalar 22/05/1928 tarihli ve 1322 sayılı eski bir özel yasa uyarınca, yayımlandıkları Resmi Gazetede belirtilen günde, eğer böyle bir gün belirtilmemişse, Resmi Gazetede yayımlandıkları günü izleyen kırkbeşinci günde yürürlüğe girerler.

Eğer Yasa, yürürlüğü süreye bağlanmış "süreli" (periyodik) bir yasaysa, bu sürenin dolmasıyla kendiliğinden yürürlükten kalkar. Böylesine özel bir yürürlük süresinin öngörülmediği durumlarda ise yasa, ancak başka bir yasayla açıkça ya da üstü örtülü (zımni) bir biçimde yürürlükten kaldırılabilir.

Belirli bir yasa (kuralı) yürürlükteyken aynı konuda yeni bir yasa (kuralı) yürürlüğe sokulursa, genelde, yeninin eskiyi "zımnen ilga " ettiği ( yürürlükten kaldırdığı) kabul edilir. Bazen her iki yasada pekala bir arada yaşamlarını sürdürebilirler. Bu gibi durumlarda kurallar arasında öncelik ve birliktelik ilişkisi kuralların amacını göz önünde bulunduran duyarlı bir değer yargıyla saptanır.

Yasayı Anayasa Mahkemesi de yürürlükten kaldırabilir. Kural olarak Anayasaya aykırılığı saptanmış kural, iptal kararının Resmi Gazetede yayımlandığı gün yürürlükten kalkmış olur. Ama Anayasa Mahkemesinin geçici (intibakı) kolaylaştırmak için bir yılı aşmamak üzere daha geç bir iptal gününü öngörmesi de olanaklıdır. (Anayasa M.153/III)

Bir yasanın, resmen yürürlükten kaldırılmadığı halde, anlamını ve işlevini yitirdiği için "fiilen metruk" (caput mortuum) sayılması da olanaklıdır.

Yasayı Anayasa Mahkemesi de yürürlükten kaldırabilir. Kural olarak Anayasaya aykırılığı saptanmış kural, iptal kararının Resmi Gazetede yayımlandığı gün yürürlükten kalkmış olur. Ama Anayasa Mahkemesinin geçici (intibakı) kolaylaştırmak için bir yılı aşmamak üzere daha geç bir iptal gününü öngörmesi de olanaklıdır. (Anayasa M.153/III)

Bir yasanın, resmen yürürlükten kaldırılmadığı halde, anlamını ve işlevini yitirdiği için "fiilen metruk" (caput mortuum) sayılması da olanaklıdır.

Yasa kurallarının zamansal yürürlüğünden söz edilince akla gelen asıl önemli sorun şudur: Acaba yeni bir yasa yürürlüğe girdiğinde eski yasanın yürürlüğü sırasında oluşup tamamlanmış olan olguların ve etkileri süre gelen olguların durumu ne olacaktır.

Bu sorun "yasaların geçmişe etkisi" ve "derhal yürürlüğü" sorunu diye bilinir.

Kural olarak, yeni yasa geçmişte oluşmuş hukuksal olgulara, sona ermiş hukuksal etkilere ilişmez.

Avusturya MK (ABGB) § 5 kuralı bu bakımdan çok açıktır, "Yasalar geçmişe etkili olamazlar, yürürlüğe girdiği tarihten önce oluşmuş eylemlere ve evvelce edinilmiş haklara ilişmezler."

Dar ve teknik anlamda geçmişe yürümezlik kuralı (retroaktivite yasağı) olarak bilinen bu kural yurttaşların korunmayı hak etmiş güvenlerinin korunması gerektiğinin, genel ve soyut bir deyimle hukuksal güvenlik isteminin ve son aşamada anayasal hukuk devleti ilkesinin bir ürünüdür. " (Rona Serozan-Hukukta Yöntem-... 2015-Sayfa 150vd)

Somut olayda ise; anılan şekilde kusur raporu alınmadan, ... Denetmen Raporunda belirlenen oranlar esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Tüm yukarıda açıklanan ilkeler ve yasa maddeleri doğrultusunda meydana gelen iş kazasında olay tarihine göre, öncelikle 4857 sayılı İş Kanununun 77. maddesi mi yoksa 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun yürürlük maddeleri göz önüne alınarak bu Kanun hükümlerinin mi uygulanacağını açık olarak belirlemek gerekmektedir.

Buna göre yapılacak iş; yürürlük hükümlerine göre 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu hükümleri uygulanacaksa; Kanunun 9. maddesinde açıklanan tebliğe ekli Ek 1 Listesine göre işyerinin tehlike sınıfının belirlenerek, işverenin yükümlülüklerini açıklayan 4,5 ve 10.maddeler ile çalışanların yükümlülüklerini açıklayan 19. madde hükümleri aksi halde 4857 sayılı İş Kanununun 77 ve devamı maddeleri hükümleri doğrultusunda, iş sağlığı ve güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyetince inceleme yaptırılarak, tarafların kusur ve sorumluluklarının belirlenmesi ve çıkacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

B- Davacı vekilinin temyiz itrazlarının incelenmesine gelince;

Dosya kapsamından hükme esas hesap bilirkişi raporunda davacının asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiği kabul edilerek hesap yapıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

B- Davacı vekilinin temyiz itrazlarının incelenmesine gelince;

Dosya kapsamından hükme esas hesap bilirkişi raporunda davacının asgari ücret düzeyinde gelir elde ettiği kabul edilerek hesap yapıldığı anlaşılmıştır.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminatının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Öte yandan, gerçek ücretin ise; işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücret olduğu, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş ücret olmadığı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır.

Somut olayda, davacı taraf işyeri kayıtlarının gerçeği yansıtmadığını noksan düzenlendiğini iddiasındadır. Davacı işçinin olay tarihi itibarıyla pres bölümünde ustabaşı olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Hal böyle olunca bu vasıftaki bir sigortalının asgari ücretle çalışmasının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmeyeceği açıktır.

Yapılacak iş, ilgili meslek odasından, TÜİK’den, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'ndan bilinen devrede sigortalının alabileceği ücretleri sorarak kazalı sigortalının gerçek ücretini tereddütsüz olarak belirleyrek davacının maddi zararını yeniden hesaplatmak ve tüm delilleri bir arada değerlendirerek usuli kazanılmış hakları da gözeterek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu açıklamalara aykırı olarak maddi tazminatın hesabında esas alınan ücretin hatalı olarak tespit edilerek hesap raporun hükme esas alınması bozma sebebidir.

O halde, davacı ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyşizitirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10522, Karar No: 2022/5478, Tarih: 08.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/10522 E.  ,  2022/5478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 08.06.2022 günü taraflar adına gelen olmadı. Davalı ... vekili Av. ...'ın mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Tevkil yetkisi bulunduğundan mazereti yerinde görülmedi. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. O halde, yanılgılı değerlendirme sonucu davalı kadının ağır, davacı erkeğin ise az kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3- Davalı kadın süresinden sonra cevap dilekçesi sunmuş, süresinden sonra verdiği 01.06.2020 tarihli bu dilekçe ile de lehine maddi ve manevi tazminat verilmesini talep etmiştir. Bu durumda davalı kadının süresinden sonra talep ettiği maddi ve manevi tazminat hakkında; karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde talebin reddine kararı verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.08.06.2022(Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2017/295, Karar No: 2020/203, Tarih: 29.01.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/295 E.  ,  2020/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yolda yürüyen mağdur ...’nin yanına gelip bıçak tehditi ile para istediği, mağdurun korkup “Tamam vereceğim” demesine rağmen sanığın bıçağını sallayıp mağduru yaraladıktan sonra üzerinde bulunan cep telefonunu ve 3 adet bileziğini alıp kaçtığı, suça konu cep telefonunun olaydan kısa bir süre sonra sanık tarafından kullanıldığının izlendiği, olayda; sanığın yağma suçundan mahkumiyeti yerine kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5688, Karar No: 2013/16592, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/5688 E.  ,  2013/16592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüyle 19862,50 TL'nin yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 01.11.2007 başlangıç tarihli sözleşmeyle ... Anadolu Lisesi'nin okul kantininin işletmecisi olduğunu, belirtilen aylara ilişkin toplam 19.862,50 TL kira bedelini ödemediğini belirterek bu miktarın 6183 sayılı Yasanın 51. maddesinde belirlenen oranda gecikme zammı uygulanarak tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı ise Okul Aile Birliğinin tüzel kişiliğinin bulunmadığını, davada taraf olamayacağını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.11.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kantin işletme sözleşmesi kiraya veren olarak okul müdürü ve Okul Aile Birliği Başkanı ile kiracı olarak davalı ... arasında imzalanmıştır. Kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Okul Aile Birliği Milli Eğitim Temel Kanun'una göre ilgili yönetmelik hükümleri doğrultusunda kurulmuş olup, kamu tüzel kişiliği statüsü tanınmamıştır.Buna karşın yönetmelik hükümleri gereğince Okul Aile Birliğine özel hukuk alanında hukuki işlem, kiralama sözleşmesi yapma yetkisi verilmiştir.Bu durumda davacı Okul Aile Birliğinin tüzel kişiliği bulunmadığından dava açma hakkı bulunmamaktadır. Ancak Okul Aile Birliği tarafından açılan davanın Milli Eğitim Bakanlığı adına açıldığının kabulü gerekir. Bu nedenle Milli Eğitim Bakanlığına davanın yöneltilerek dava dilekçesinin tebliğ edilmesi taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken, usulünce taraf teşkili sağlanmadan karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5330, Karar No: 2020/4165, Tarih: 15.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5330 E.  ,  2020/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15.03.2018 tarih ve 2016/144 E- 2018/115 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 24.10.2019 tarih ve 2018/758 E- 2019/1496 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 02.06.2015 tarihli nakliyat sözleşmesinin imzalanmış olduğunu, sözleşme ile davacının sözleşme eklerinde bulunan çeki listesinde belirtilen malzemeleri Artvin Yusufeli baraj şantiye sahasından ve Soğanlık/Kartal sahasından teslim alarak Haydarpaşa Limanına ve oradan da Jeddah Sea Fort /S. Arabistan'a deniz yolu ile taşıdığını, davalı şirketin ise 259.500,00 USD navlun bedeli ve diğer masrafları ödemeyi üstlendiğini, navlun bedeline ilişkin fatura bedelleri ödenmişse de 34.620,00 USD bedelli masraf faturanın ödenmediğini, oysaki boşaltma yerinde yüke uygun araç temininde davalının geciktiğinden bekleme masrafları oluştuğunu, davalı talimatıyla saha değişikliği yapıldığını, masrafların davalıya bildirildiğini, davalının onayı alınarak işlemlere başlanıldığını, davalı sorumluluğunda olmasına rağmen gümrük işlemleri geciktiğinden bekleme masrafları oluştuğunu, ... 18. Noterliğinin 27.01.2016 tarih 2661 yevmiye nolu ihtarname ile alacağının ödenmesi ihtar edilmişse de davalı şirketin cevabı ihtarnamesinde borcunun bulunmadığını beyan ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 34.620,00 USD alacağın temerrüd tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı şirkete 36.620,00 USD tutarında bir borcu olmadığını, navlun bedelinin ödendiğini ve sözleşme hükümleri uyarınca tüm sorumluluklarını yerine getirdiğini, gecikmenin davacı eylemleri nedeniyle meydana geldiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı şirkete 36.620,00 USD tutarında bir borcu olmadığını, navlun bedelinin ödendiğini ve sözleşme hükümleri uyarınca tüm sorumluluklarını yerine getirdiğini, gecikmenin davacı eylemleri nedeniyle meydana geldiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu faturanın davacı şirket defter kayıtlarında yer aldığı, davalı kayıtlarında ise bulunmadığı, davacı tarafından yapılan masrafların davalıya e-posta ile bildirildiği, e-posta içeriklerine göre davalının yapıldığı bildirilen masraflardan haberdar bulunduğu, davalı tarafından 268.831,67 USD ödeme yapıldığı, fazla ödenen 9.331,67 USD'nin davalı tarafından kabul görmeyen masraf bedellerine istinaden olması gerektiği, davaya konu faturadan dolayı davacı alacağının 25.288,33 USD olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 25.288,33 USD alacağın temerrüd tarihi olan 07.02.2016 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereği işleyecek dolar faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri istinaf etmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davalının yapılan kısmi ödeme yönündeki itiraz beyanlarının değerlendirilmesi için yeni bilirkişi raporu alınması gerektiği, davaya konu fatura dayanağı olan 3. kişi tarafından davacı adına düzenlenmiş masraflara ilişkin fatura örneklerinin dosyaya sunmasının yargılamayı uzatma amacı taşımayan ve davacının delil olarak dayandığı fatura içeriğinin tespiti için gerekli olan belgeler olduğu, davalı tarafın davaya konu faturanın taraflarına tebliğ edilmediğini veya faturaya süresinde itiraz edildiğini iddia ve ispat etmediği, davalının fatura konusu beklemelerin davacının kusurundan ileri geldiğini savunmuşsa da bu konuda her hangi bir ispat vasıtası dosyaya sunulmadığı, ek taşıma işinin davalının bilgi ve onayı dahilinde yapıldığının dosya içeriği ile sabit olduğu, gecikme nedeniyle oluşan masrafların mail yoluyla davalı tarafa bildirildiği, istinaf aşamasında alınan bilirkişi raporuyla fazla ödenen 9.311,67 USD tutarın taraflar arasında daha önce gerçekleştirilen başka bir ticaret işlemi ile alakalı olduğunun anlaşıldığı, davacının davalıdan liman sahası bağlantılı ardiye masrafları, ek taşıma ile varış yeri beklemelerine ilişkin 34.620,00 USD tutarındaki masrafları talep edebileceği gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm kurulmak suretiyle, davanın kabulü ile 34.620,00 USD'nin 07.02.2016 temerrüt tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun 4/a maddesi uyarınca işletilecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.106,39 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 18,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8185, Karar No: 2011/12915, Tarih: 11.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8185 E.  ,  2011/12915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Davacı idare tarafından düzenlenen kıymet takdir raporunda taşınmaz üzerinde 10 adet fındık ağacı ile birlikte muhtelif cins ve yaşta karışık meyve ağaçları olduğunun belirtildiği ancak Kamulaştırma Kanunu 27.maddesi uyarınca açılan acele el koyma dosyasında ve bu dosyada yapılan keşif gözlemlerinde taşınmazın boş arsa niteliğinde olduğunun yazıldığı görülmüştür.

Mahkemece çelişkinin giderilmesi bakımından taşınmaz üzerinde fındık ve çeşitli meyve ağaçları bulunup bulunmadığı araştırılarak, taşınmaza kapama bahçe niteliği verecek şekilde ağaçların bulunduğu tespit edildiği takdirde; denetime olanak sağlayacak şekilde İlçe Tarım Müdürlüğünden resmi veriler getirtilip, kapitalizasyon faizi uygulanarak taşınmaza kapama bahçe olarak gelir metoduna göre biçilen değerinden, zeminine tarım arazisi olarak ekilebilir münavebe ürünleri esas alınarak net geliri üzerinden aynı yöntemle bulunan değerinin indirilmesi suretiyle üzerindeki ağaçlara değer biçilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı şekilde hesaplama yapan bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40564, Karar No: 2017/43387, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40564 E.  ,  2017/43387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.