muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1528, Karar No: 2019/8934, Tarih: 14.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/1528 E.  ,  2019/8934 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.740,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2018 tarihli ve 2016/720 esas, 2018/1024 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27/02/2019 gün ve 2019/21083 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre,

1- Mükerrir olan sanığın üzerine atılı hakaret suçu nedeniyle hakkında uygulanan 5237 sayılı Kanun’un 125/1. maddesinde hapis veya adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörülmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesinde yer alan, “Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezası hükmolunur.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak adlî para cezasına hükmedilmesinde,

2- Sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesi karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde, isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

TCK'nın 125/1. maddesinde “(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Aynı Kanunun 58. maddesinin 6. fıkrasında "Tekerrür halinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." 7. fıkrasında "Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir." 8. fıkrasında "Mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması, kanunda gösterilen şekilde yapılır." hükümleri yer almakta, aynı Kanunun 50. maddesinin 5. fıkrasında ise "Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir." hükümlerine yer verilmektedir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin, yalnızca hapis cezalarına ilişkin olduğu ve aynı Kanunun adli para cezalarının infaz yöntemini gösteren 106. maddesinde de mükerrirlikle ilgili bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin, yalnızca hapis cezalarına ilişkin olduğu ve aynı Kanunun adli para cezalarının infaz yöntemini gösteren 106. maddesinde de mükerrirlikle ilgili bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir.

TCK'nın “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular” başlıklı 58. maddesinin 3. fıkrasında; “Tekerrür hâlinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur” düzenlemesine yer verilmiştir.

Buna göre, hapis ve adli para cezasının seçenek yaptırım olarak düzenlendiği suçlarda, hakimin takdir hakkı olmasına rağmen, sanığın mükerrir olması durumunda kanun koyucu hakime takdir hakkı bırakmamış, temel cezanın türünü bizzat kendisi belirlemiştir.

İnceleme konusu somut olayda; Yerel Mahkemece, sanığın, mükerrir olması nedeniyle TCK'nın 58/3. maddesi gereği hakaret suçundan TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca düzenlenen seçenek yaptırımlardan hapis cezası tercih ederek hüküm kurması gerekirken, adli para cezası seçilerek yaptırımın belirlenmesi ve adli para cezası tercih edildikten sonra sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2018 tarihli ve 2016/720 esas, 2018/1024 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca (1 nolu kanun yararına bozma istemi yönünden aleyhe sonuç doğurmamak üzere) BOZULMASINA,

2- Karardaki 2 nolu hukuka aykırılığın CMK'nın 309. maddesinin 4/d fıkrası gereğince Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden; hüküm fıkrasında yer alan “tekerrür hükümlerinin uygulanmasına” ilişkin kısmın hükümden ÇIKARILMASINA, karardaki diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29768, Karar No: 2018/3453, Tarih: 22.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/29768 E.  ,  2018/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki işlemin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, yürütülen bir soruşturma sırasında ifadesine başvurulan 49 kişiden 4 kişinin çeşitli ilaçları eczanesinden almadıklarını bildirdikleri gerekçesiyle davalı Kurum tarafından hakkında reçete bedellerinin 5 katı tutarında 19.481,87 TL para cezası uygulandığını, ayrıca reçete bedeli 4.681,89 TL'nin Kurum alacaklarından mahsup edileceğinin bildirildiğini, Kurum işleminin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek taraflar arasındaki ihtilafın giderilmesine, davalı tarafından verilen toplam 32.008,86 TL para cezasına yönelik kararın iptalini istemiştir.

Davalı, Samsun Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetki itirazında bulunmuş; esasa ilişkin olarak da davanın reddini dilemiştir.

Davanın kabulüne, davacının eyleminin protokolün 5.3.5 ve 5.3.10 maddelerine aykırılık teşkil etmediğinin tespiti ile davacı hakkında davalı kurum tarafından 5.3.5 ve 5.3.10 maddeleri gereğince uygulanan 1. kez yazılı uyarılma ve cezai şartlar ile 4.3.6 maddesi gereğince yapılan mahsup işleminin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kabulüne, davacının eyleminin protokolün 5.3.5 ve 5.3.10 maddelerine aykırılık teşkil etmediğinin tespiti ile davacı hakkında davalı kurum tarafından 5.3.5 ve 5.3.10 maddeleri gereğince uygulanan 1. kez yazılı uyarılma ve cezai şartlar ile 4.3.6 maddesi gereğince yapılan mahsup işleminin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki davada davalı Kurum tarafından hakkında uygulanan cezai işlemin hukuka aykırı olduğu gerekçesi ile iptalini istemiş; davalı 2012 protokolü uyarınca Samsun Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetki itirazında bulunmuştur. Mahkemece, HMK'nun 10. maddesi uyarınca sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetki itirazının reddine karar verilmiştir. HMK 'nın 17. maddesine göre "tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır". Taraflar arasında imzalanan 2012 Protokolünün 8.2. maddesinde taşra teşkilatı ile eczaneler arasında imzalanan sözleşmelerin uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda sözleşmeyi yapan taşra teşkilatının bulunduğu yer mahkemelerinin yetkili olduğu düzenlenmiş; 1.4 maddesinde ise Kurum taşra teşkilatının, Kurum ile sözleşmeli eczanenin reçetelerini teslim ettiği ve Kurum tarafından web sayfasında duyurulan birimi ifade ettiği belirtilmiştir. Buna göre taraflar arasında geçerli bir yetki sözleşmesinin bulunması ve HMK'nın 17. maddesi gereği yetki sözleşmesinin kesin nitelik taşıdığının anlaşılmasına göre, Mahkemece, protokol hükümlerine göre taşra teşkilatının tespit edilerek, yetkili mahkemenin belirlenmesi gerekirken, HMK'nun 10. maddesi gereğince sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle eksik inceleme ile işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, 2. bentte gösterilen nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/746, Karar No: 2021/1495, Tarih: 15.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/746 E.  ,  2021/1495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı İlk Derece Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu tarafından şikayet dilekçesinde ... ile birlikte diğer alacaklılar da hasım olarak gösterildiği halde, İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında davalı olarak alacaklılar .......ve ... Tcheremokhine'in gösterilmesi gerekirken, yalnızca ...'ın gösterilmesi maddi hataya müstenit olup, mahallinde düzeltilebilir olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 59,30 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 15/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12186, Karar No: 2017/8328, Tarih: 05.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/12186 E.  ,  2017/8328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın .reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Alacaklı vekili, başlatılan takip nedeniyle kendilerinden damga vergisi ve cezaevi harcı alınmaması gerektiğini, ilamın kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat alacağına ilişkin olduğunu, nispi avukatlık ücreti belirlenmesi gerektiğini söz konusu 6487 sayılı Yasa'nın 21 ve 22. maddelerinin Anayasaya aykırı olduğunu belirterek İcra Müdürlüğü'nün kararının kaldırılmasını dosyanın Anayasa Mahkemesi’ne gönderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, damga vergisi ve cezaevi harcından alacaklının sorumlu olduğu, 6487 sayılı Yasanın 6. maddesinin 7. fıkrası gereğince her türlü vekalet ücretlerinin maktu olarak belirleneceği, bu nedenle icra vekalet ücretinin de maktu olarak hesaplanacağı gerekçesiyle şikayetin ve Anayasa Mahkemesi’ne gönderilmesi talebinin reddine karar verilmiş olup hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Alacaklı vekilinin sair temyiz itirazları yernide değil ise de;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138.

Ancak 6487 sayılı Yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138.

maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve ....ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir... Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 19.04.2013 karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, alacaklının şikayetinin kabulüne karar verilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25685, Karar No: 2016/3070, Tarih: 22.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25685 E.  ,  2016/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/08/2015

NUMARASI : 2015/84-2015/346

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15532, Karar No: 2017/8124, Tarih: 25.09.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/15532 E.  ,  2017/8124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirkete K-... sayılı Kasko ... poliçesi ile sigortalı olan ... adına kayıtlı ... plaka sayılı aracın...'ün sevk ve idaresinde 13/05/2012 tarihinde ... istikametinden ... istikametine seyir halinde iken... ilçesine yaklaştığında yol kenarında bulunan davalıya ait fındık bahçesinde davalının işçisi ... tarafından ağaç kesim işlemi gerçekleştirildiği sırada kesilen ağacın araç üzerine düşmesi sonucu maddi hasar oluşmasına sebebiyet verdiğini, davalının gerekli tedbiri almaksızın kesim işlemi yaptığından tam kusurlu olduğunu, müvekkili şirket tarafından Kasko ... Poliçesi kapsamında sigortalısına 01/06/2012 tarihinde 3.100,00.TLödeme yapıldığını, davalı eylemi sonucu gerçekleşen zarar nedeniyle Türk Ticaret Kanunu ve Borçlar Kanunu hükümleri gereğince sorumlu olup, çıkarılan ödeme talep yazısına rağmen ödeme yapılmaması nedeniyle 3.100,00.TL ninödeme tarihi olan 01/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı özetle sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre davanın kabulü ile; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko ... sözleşmesinden kaynaklanan halefiyete dayalı rücuen tazminat talebine ilişkindir.

Davalı özetle sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre davanın kabulü ile; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko ... sözleşmesinden kaynaklanan halefiyete dayalı rücuen tazminat talebine ilişkindir.

Davacı kasko ... şirketi sigortalı araç üzerine davalıya ait bahçede davalının dava dışı işçisi tarafından kesilen ağacın devrilmesi sonucu sigortalı araç için ödediği hasar bedelini davalıdan B.K. ve TTK hükümleri gereği rücuen tahsilini talep etmiştir. Mahkemece hasarın davalının maliki olduğu taşınmazdaki ağaçların dava dışı şahıs tarafından kesimi sırasında meydana geldiği,ağacı kesen şahsın davalının işçisi olarak bahçe temizliği yaptığı ağaç kesme işleminin gördüğü iş kapsamında olmadığı dolayısıyla ağaç kesme işlemi sırasında dava dışı şahsın verdiği zarardan davalının adam çalıştıran olarak sorumlu tutulamayacağından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içerisindeki maddi ve hukuksal olgulara göre mahkemece verilen sonuç isabetli değildir. Davalının mülkiyetinde bulunan bahçede davalının talimatları doğrultusunda çalışan işçinin üçüncü kişilere verdiği zarardan davalı malikin istihdam edenin mülga B.K.55 Yeni 6098 sayılı T.B.K. 66. madde uyarınca özen yükümlülüğünden kaynaklanan sorumluluğu vardır. Davacının zararı ile davalının işçisinin eylemi arasında illiyet bağı bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece davalının davacının gerçek zararından sorumlu olduğu kabul edilerek uzman bilirkişiden hasar bedeline ilişkin rapor aldırılarak toplan ve toplanacak deliller birlikte değerlenmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.