muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9447, Karar No: 2017/3541, Tarih: 03.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/9447 E.  ,  2017/3541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ... şirketine kasko sigortalı olan ... ... plaka sayılı aracın olay günü olan .../.../2014 tarihinde ... ili ... ilçesinde yapılan yol yapım çalışmasının olduğu yerde, kopan kaya parçalarının araca gelmesi ile araçta maddi hasar meydana geldiği, kazadan sonra tutulan görgü ve tespit tutanağında; ... Yolu-Misi Köyü kavşağı tarafında yol üzerinde beş adet değişik büyüklüklerde kaya parçalarının olduğu, bahse konu aracın da hasarlı bir şekilde kayaların olduğu yerin 50 mt aşağısında park halinde olduğu, henüz toprak kaymalarının devam ettiğinin görüldüğü, ... davalı müdürlüğün yapmış olduğu çalışmalarda, gerekli işaretlemeleri yaparak önlemleri almak ve aldırmakla yükümlü olduğunu ileri sürerek davacı tarafça ödenen hasar bedelinin davalı müdürlükten yasal faizi birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; olay tarihinde aşırı yağmur olduğu, buna istinaden "Heyelan Bölgesi Uyarı Levhası" konulduğunu, araç sürücüsünün bu uyarı levhasına uymadığını, dava dilekçesini kabul etmediklerini, müvekkil kurum ve çalışanlarının kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller, bilirkişi raporları ile dosya kapsamındaki tüm belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu olayda ...'nün kusurlu olduğu kanaatine varıldığı, ....197,... TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesi, İşbu alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi yönünde hüküm kurulmuş, hüküm davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ve hizmet kusuruna dayanılarak, davalı aleyhine yöneltilen tazminat istemine ilişkin olduğundan idari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun'unun .... maddesi hükmü uyarınca tam yargı davası olarak ikame edilmesi gerekmektedir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden dikkate alınması zorunludur. Bu sebepe;

...-İş bu dava ... Müdürlüğünün hizmet kusuru iddiasına dayalı olarak açıldığından, HMK 114/b maddesi gereğince yargı yolu caiz olmadığından HMK 115/....maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

...-Bozma neden ve şekline göre davacı ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

...-İş bu dava ... Müdürlüğünün hizmet kusuru iddiasına dayalı olarak açıldığından, HMK 114/b maddesi gereğince yargı yolu caiz olmadığından HMK 115/....maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

...-Bozma neden ve şekline göre davacı ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair ve davacı vekilinin ise temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya geri verilmesine ........2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3431, Karar No: 2017/8025, Tarih: 31.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/3431 E.  ,  2017/8025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Mahalli Mahkeme ilamının karar başlığında icra dosya numarasının ... Anadolu 16. İcra Müdürlüğü’nün 2015/19931 sayılı dosya numarası yerine ... Anadolu 16. İcra Müdürlüğü’nün 2015/19930 sayılı dosya numarasının yazılmasının maddi hataya müstenit olup Mahalli Mahkemesince düzeltilmesinin her zaman mümkün olabildiğinin anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 31/052017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17693, Karar No: 2015/22830, Tarih: 01.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17693 E.  ,  2015/22830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın babası ... ile katılanın ortak hisseli olarak kullandıkları taşınmazda katılanın kendi hissesinde bulunan bölüme iki yüz elli adet limon ağacı diktiği ancak imar uygulamaları sonucu taşınmazın tamamının sanığın babası adına tapuya kaydedildiği, bunun üzerine sanığın limon ağaçlarının tamamını kestiği, bu suretle sanığın dikili ağaç hakkında mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın ifadesinde, ağaçları kaldırması konusunda katılana ihtarda bulunduğunu beyan ettiği ve dosya içerisinde mevcut Asliye Hukuk Mahkemesi dosyasında bulunan taşınmaz kaydına göre, limon ağaçlarının bulunduğu taşınmazın sanığın babası adına tapuda kayıtlı olduğu anlaşılmakla, sanık ile katılan arasındaki anlaşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde

olduğu ve sanık hakkında üzerine atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4254, Karar No: 2022/5801, Tarih: 14.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/4254 E.  ,  2022/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, eksik inceleme ve mazeret dilekçesinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK’nın “Sözlü yargılama” başlıklı 186. maddesinin ilk halinde;

“Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir.

Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir." hükmü yer almakta iken;

28/07/2020 tarihli ve 31199 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun’un 20. maddesi ile yapılan değişiklik ve ekleme sonucu 186. madde;

“Mahkeme, tahkikatın bittiğini tefhim ettikten sonra aynı duruşmada sözlü yargılama aşamasına geçer. Bu durumda taraflardan birinin talebi üzerine duruşma iki haftadan az olmamak üzere ertelenir. Hazır bulunsun veya bulunmasın sözlü yargılama için taraflara ayrıca davetiye gönderilmez.

Sözlü yargılamada mahkeme, taraflara son sözlerini sorar ve hükmünü verir. Şu kadar ki, 150. madde hükmü saklıdır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda tahkikat aşaması yukarıda belirtilen HMK’nın 186. maddesindeki değişikliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlamış olup değişikliğin yürürlüğe girdiği tarihten sonraki celselerde davalı-davacı erkek vekilinin mazeret dilekçeleri kabul edilmiş, duruşma günlerini Uyap üzerinden öğrenilmesine karar verilmiştir. 17/12/2021 tarihli tahkikat celsesinde mahkemece davalı-davacı erkek vekilinin son mazeret dilekçesi reddedilmiş, davacı-davalı kadın vekilinin tahkikatın tümü hakkındaki açıklamasından sonra tahkikatın bittiği belirtilerek sözlü yargılama aşamasına geçilmiş ve davalı-davacı erkek vekilinin yokluğunda hüküm tefhim edilmiştir. Ne var ki HMK’nın 186. maddesindeki değişikliğin yürürlük tarihi sonrası davalı-davacı erkek vekiline “Tahkikatın bittiğinin tefhim edilmesinden sonra yokluğunda aynı duruşmada sözlü yargılama aşamasına geçileceğine” dair ihtarı da içerecek şekilde tahkikat duruşma gününü bildirir davetiye

çıkarılmaksızın davalı-davacı erkek vekilinin yokluğunda sözlü yargılamaya geçilerek hüküm tesisi hukuki dinlenilme hakkının (HMK m .27) ihlali niteliğindedir. O halde mahkemece yapılacak iş; sözlü yargılama için ayrı gün tayin ederek tarafları davet etmek ve sonucu uyarınca karar vermekten ibarettir. Açıklanan bu hususlara riayet edilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

çıkarılmaksızın davalı-davacı erkek vekilinin yokluğunda sözlü yargılamaya geçilerek hüküm tesisi hukuki dinlenilme hakkının (HMK m .27) ihlali niteliğindedir. O halde mahkemece yapılacak iş; sözlü yargılama için ayrı gün tayin ederek tarafları davet etmek ve sonucu uyarınca karar vermekten ibarettir. Açıklanan bu hususlara riayet edilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.06.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/2118, Karar No: 2014/2457, Tarih: 24.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2118 E.  ,  2014/2457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2011/389-2013/358

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline ait davalı şirkete kasko sigorta sözleşmesi ile sigortalı aracın tek taraflı trafik kazası sonucu hasarlandığını, hasar bedelinin yapılan başvuruya rağmen davalı tarafından ödenmediğini belirtip fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 10.000,00 TL hasar bedelinin temerrüt tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesiyle talebini 20.375,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, dava konusu olay nedeniyle meydana gelen zararın sürücünü alkollü olması nedeniyle teminat dışı olduğunu belirtip talep edilen zarar miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre kazanın belirtildiği şekilde meydana gelmesinin mümkün olmaması ve davacının doğru ihbar mükellefiyetini yerine getirmemesi nedenleriyle hasarın sigorta teminatı kapsamında bulunmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mal sigortası türünden olan kasko sigorta sözleşmeleri gerek kuruluşlarında gerek devamı sırasında ve gerekse rizikonun gerçekleşmesi aşamasındaki ihbar yükümlülükleri bakımından iyiniyet esasına dayalı sözleşme türlerindedir.

Kasko Sigortası Genel Şartlarının A/1 maddesine göre gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketle bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması müsademesi devrilmesi düşmesi yuvarlanması gibi kazalar ile 3. kişilerin kötüniyet ve muziplikle yaptıkları hareketler aracın yanması çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminatı kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan TTK.nun 1282. (6102 sayılı TTK’nun 1410, 1421. md) maddesi uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasanın 1281. (6102 sayılı TTK’nun 1409. md.) maddesi hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir.

Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

Öte yandan, Kasko Poliçesi Genel Şartları’nın B.1.5 maddesi ve TTK. 1292/3. (6100 sayılı TTK’nın 1446. md) maddesi uyarınca, sigortalı rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu, sanki bu oluşan rizikoyu teminat içinde imiş gibi ihbar ederse, ispat külfeti yer değiştirip, rizikonun teminat içinde kaldığının ispatı sigortalıya geçer. ( HGK. 22.11.2010 gün ve 2010 / 17-655 – 688 E.K. )

İlkeler yukarıda açıklanan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, Kasko Poliçesi Genel Şartlarının B.1.5 maddesi ve TTK.nun 1292/3 . ( 6100 sayılı TTK’nın 1446. md ) maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkca aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde kalmış gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanırsa ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.

Bu ilkeler doğrultusunda somut olaya bakıldığında; hasara yol açan olayın 18.07.2011 tarihinde meydana geldiği maddi bir gerçektir. Davalının iddiası olay sırasında kasko sigortalı araç sürücüsünün alkollü olması nedeniyle zararın kasko sigortası teminat kapsamı dışında kaldığına ilişkindir. Bilirkişi raporunda da araçta meydana gelen zararın demir bahçe kapısına çarpmakla meydana gelecek hasarlardan olmadığı, aracın yüksekçe sert bir zemine çarpması sonucu oluşacak zararlardan olduğu, buna göre davacı tarafın doğru beyanda bulunma yükümlülüğünü yerine getirmediği belirtilmiştir. Mahkemece, kazanın belirtildiği şekilde meydana gelmediği, davacının doğru beyanda bulunma yükümlülüğünü yerine getirmediğine ilişkin bilirkişi raporundaki görüş benimsenerek davanın reddine karar verilmiştir. Dosya kapsamındaki tanık beyanları, 18.07.2011 günlü emniyet görevlilerince düzenlenen görgü tespit tutanağı ve olay yeri fotoğraf suretleri ile diğer delillerden davacıya ait kasko sigortalı aracın sürücüsünün alkollü olduğuna ilişkin davalı itirazları ile araçtaki hasarın belirtilen şekilde belirtilen yerde meydana gelmediği yönündeki bilirkişi görüşünün ispat edilemediği anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında, davalı sigorta şirketi, kaza sırasında araç sürücüsünün alkollü olduğunu, aracın sigorta teminatı dışında ve başka yerde hasarlanıp olay yerine getirildiğini ve davacı sigortalının hasara yol açan olayı gerçeğe aykırı bildirmesinin rücu hakkını etkisiz kılma sonucunu ortaya çıkardığını ispat edemediğinden, mahkemece, hasarın teminat kapsamında olduğu kabul edilerek, işin esası incelenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7636, Karar No: 2015/21862, Tarih: 10.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7636 E.  ,  2015/21862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 10.02.2015

No : 2013/633-2015/35

Dava, 1479 sayılı Kanun hükümleri kapsamındaki sigortalı eş ve baba üzerinden çift ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/549, Karar No: 2015/180, Tarih: 02.06.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/549 E.  ,  2015/180 K.**

* VERGİ USUL KANUNUNA MUHALEFET SUÇU

* SAVUNMA HAKKI

* ALEYHE BOZMAYA KARŞI SANIĞIN BEYANININ ALINMAMASI

* MUTLAK BOZMA NEDENİ

* VERGİ USUL KANUNU (VUK) (213) Madde 359

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 52

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 7

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 307

* TEMEL CEZA KANUNLARINA UYUM AMACIYLA ÇEŞİTLİ KANUNLARDA VE DİĞER BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN (5728) Madde 276

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 326

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 308

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık A.. D..’un anılan kanunun 359/a-2 ve 5237 sayılı TCK'nun 62 ve 52/4. maddeleri uyarınca 43.800 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25.12.2007 gün ve 1247-1932 sayılı hükmün katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 11.09.2008 gün ve 10402-8695 sayı ile;

“5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi ile 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik CMK'nun 231. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan yerel mahkemece 09.10.2009 gün ve 851-1030 sayı ile bu kez; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

Hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 10.09.2012 gün ve 1838-14551 sayı ile ;

“Yetkilisi olduğu şirkete ait 2002 takvim yılı defter ve belgelerinin ibrazı istemini içeren yazının sanığa tebliğ edildiğine ilişkin dosya içerisinde tebliğ alındısı bulunmamakla birlikte vergi denetmen yardımcısı O..Ü..E.. ve sanık tarafından imzalanan 11.07.2006 tarihli 'tutanak' başlıklı belgede 2002 takvim yılma ait defter ve belgelerin ibrazı istemini içeren yazının 01.06.2006 tarihinde mükellef kuruma tebliğ edildiği hususunun belirtilmiş olması, sanığın ise savunmasında 2006 yılında kendisinden tekrar istenen 2002 takvim yılına ait yasal defterleri işyeri değişikliği nedeniyle bulamadığını ve bu nedenle ibraz edemediğini beyan etmesi karşısında, defter ve belge ibrazı istemini içeren yazıdan haberdar olduğu anlaşılan ve yasal defterleri bulamadığı için ibraz edemediğini savunan sanığa yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluştuğu ve mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, tebliğ alındısının dosyada bulunmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde beraat hükmü tesisi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.