muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3879, Karar No: 2020/286, Tarih: 28.01.2020

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Manisa ili Soma ilçesinde bulunan ... yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda Soma maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyizin kapsam ve nedenlerine göre ilk derece mahkemesi kararında sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, davalılar Soma Kömür İşletmeleri A.Ş. ile Soma Holding A.Ş. arasındaki organik bağ nedeniyle davalı ...Ş.'nin de hüküm altına alınan tazminatlardan sorumlu tutulması gerektiği gözden kaçırılarak kendisine husumet yöneltilemeyeceğinden bahisle adı geçen şirket hakkındaki davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kaldırılmalı, ilk derece mahkemesi hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı T.K.İ. Genel Müdürlüğü'ne iadesine

dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2016/3255, Karar No: 2018/2682, Tarih: 27.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3255 E.  ,  2018/2682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın Şişli Vergi Dairesi mükellefi olmadığını, Şişli'ye bile gitmediğini, ... ... isimli kişinin kendisinden iş bulma vaadiyle kimliğini istediğini, adına şirket kurulduğunu, sahte fatura düzenlemediğini savunması, sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1-Suça konu fatura aslı ya da onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi,

2-Faturaların kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıdığının anlaşılması halinde ise;

a-Sanığın savunmasında bildirdiği ... ... isimli şahsın araştırılarak CMK'nın 48. maddesi uyarınca tanık olarak dinlenilmesi; faturalardaki yazı ve imzalar ile vergi dairesine sanık adına ibraz edilen diğer belgelerdeki imza ve yazıların sanık ya da adı geçen tanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b-Faturaların basıldığı matbaa araştırılarak faturaların kim tarafından teslim alındığının tespit edilmesi,

c-Suça konu faturaları kullandığı belirtilen şirket yetkilileri haklarında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup varsa getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin bu dosyaya aktarılması; gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık olarak dinlenerek, sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıklarının ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

d-Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler araştırılarak getirtilip dosya arasına konulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

d-Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler araştırılarak getirtilip dosya arasına konulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9189, Karar No: 2016/9144, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9189 E.  ,  2016/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Sk. İç Kapı No:1 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. No:25 Merkez/...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. No:25 Merkez/...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3437, Karar No: 2010/5983, Tarih: 22.09.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/3437 E.  ,  2010/5983 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmekten sanıklar ..., ..., ... ile ...'ı yaralamaktan adıgeçen sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (...) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/12/2008 gün ve 17/424 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafi ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, sanık ... ile müdahilin temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ... müdafinin süresinden sonra yapmış olduğu duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-a)Mağdur ...’ın, evinde olduğu sırada, dışarıdan kavga sesleri gelmesi nedeniyle, oğullarını merak ederek aşağıya indiği, karşı gurupta bulunan şahısların oğullarını ve arkadaşlarını bıçakla kovaladığını öğrenince sakinleştirmeye çalıştığı, sanıklara arkadaşlarınızı alın götürün dediği halde, sanık ...’ın mağdura saldırarak bıçakla yaraladığı anlaşılmakla, mağdurdan sanığa yönelen, tahrik oluşturan haksız fiil bulunmadığı halde tahrik nedeniyle cezada indirim yapılması,

b)Sanık ...’ın mağdur ...’ı sağ 5.kostal aralıkta sternum 4-5 cm.sağından bıçak ile hemotoraks oluşacak şekilde yaraladığı, bu yaralanma nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu anlaşılmakla, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten insan öldürme, mağdurlar ... ve .....’a silahla etkili eylem ve sanık ...’in kasten insan öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ...’ın kasten insan öldürme suçu ve eleştiri nedeni dışındaki diğer suçlar yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine,

suç vasfına, ağır tahrikin varlığına, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, seçenek yaptırımların uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine, sübuta vesaireye ilişen,müdahil vekilinin 62.maddenin uygulanma koşullarının bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

suç vasfına, ağır tahrikin varlığına, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, seçenek yaptırımların uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine, sübuta vesaireye ilişen,müdahil vekilinin 62.maddenin uygulanma koşullarının bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a)Sanıklar hakkında iştirak halinde insan öldürme suçundan hüküm kurulduğundan, sanık ...’in öldürme suçunda 5237 sayılı TCK.nun 81/1.maddesinden önce “5237 sayılı TCK.nun 37/1.maddesi delaletiyle “ ibaresinin hüküm fıkrasına eklenmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322.maddesiyle tanınan yetkiye dayanarak DÜZELTİLEN, sanık ...’ın mağdurlar ... ve ...’a silahla etkili eylem ve sanık ...’in kasten insan öldürme suçlarından kurulan kısmen re’sen de temyize tâbi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b)Sanık ...’ın kasten insan öldürme suçu yönünden;

aa)Maktul ve arkadaşlarının yolda sohbet ettikleri sırada sanık ...’ın cep telefonuyla konuşarak yanlarına geldiği, “gençler çok sesiniz çıkıyor, buradan çekin gidin dediği”, maktul ve arkadaşlarının olay yerinden gidecekleri sırada, sanığın sinkaflı küfürler etmeye başladığı, maktulün aynı sokakta oturduklarını, annesinin de bu küfürleri duyduğunu söyleyerek “sen nasıl küfür edersin” demesi üzerine, sanığın maktule kafa attığı, ardından cebinden bıçak çıkardığı maktul ve arkadaşlarını bıçakla kovaladığı, sonrasında da evine giderek arkadaşları ile birlikte elinde bıçak olduğu halde dışarı çıkarak önce mağdur ...’a ardından da maktule saldırarak diğer sanık ... ile birlikte maktulü bıçaklayarak öldürdüğü olayda; maktulden sanığa yönelen, tahrik oluşturan haksız fiil bulunmadığı halde tahrik nedeniyle cezada indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

bb)Sanıklar hakkında iştirak halinde insan öldürme suçundan hüküm kurulduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 37/1.maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafi ve müdahil vekilinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), ceza miktarı ve tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanık ... müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, 22/09/2010 gününde oybirliği ile karar

22/09/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafi avukat Metin ...'ün yokluğunda 23/09/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/7457, Karar No: 2017/9169, Tarih: 15.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/7457 E.  ,  2017/9169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kamulaştırmasız el atma ilamına dayanılarak ilamlı takip başlatıldığı, icra dosyasına borçlu tarafından 20.06.2013 tarihinde 1.257259,33 TL ödeme yapıldığı, 26.06.2013 tarihli dosya hesabında icra tahsil harcı ile icra vekalet ücretinin nispi olarak hesaplandığı, bu hesap üzerine borçluya gönderilen 26.06.2013 tarihli muhtıra ile bakiye borcun ödenmesinin istendiği, takip dayanağı ilamın temyiz edilmesi sonucu 03.03.2014 tarihinde Yargıtay....Hukuk Dairesi'nce yargılama gideri ve ilam vekalet ücreti ile harçların maktu hesaplanması yönünde hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği, bunun üzerine borçlu vekilince çıkarılan muhtıranın iptaline karar verilmesinin talep edildiği, mahkemece icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği, ilamdaki vekalet ücretinin ise maktuya dönüştürülmesi nedeniyle bakiye borç olarak talep edilen 5.8211,38 TL miktarın yasal dayanağının kalmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ile 26.06.2013 tarihli muhtıranın iptaline karar verildiği, hükmün alacaklı vekilince temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11 ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, .....'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir ....ı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26). İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

İdarenin kamulaştırmasız el atma eyleminin 1983 yılından sonrasına ait olup olmadığı konusunda belge ve bilgi bulunmamakta ise el atma eyleminin 1983 sonrası olduğunun kabulü gerekir. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

04.11.1983 tarihinden önce el atıldığının tespiti halinde ise icra harç ve vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerektiği düşünülmelidir.

Somut olayda, takip dayanağı ilamda taşınmazdan ..... geçirilmek suretiyle 1968 tarihinde el atıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 04.11.1983 tarihinden önce el atılması nedeniyle icra harç ve icra vekalet ücretinin maktu olarak hesaplanması gerekir.

O halde Mahkemece Yargıtay .....Hukuk Dairesi'nin takip dayanağı ilama ait düzelterek onama ilamı da dikkate alınarak maktu icra vekalet ücreti ve maktu tahsil harcı hesabı ile gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak şikayete konu muhtıranın denetlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

O halde Mahkemece Yargıtay .....Hukuk Dairesi'nin takip dayanağı ilama ait düzelterek onama ilamı da dikkate alınarak maktu icra vekalet ücreti ve maktu tahsil harcı hesabı ile gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak şikayete konu muhtıranın denetlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4375, Karar No: 2019/11685, Tarih: 21.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/4375 E.  ,  2019/11685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmiştir.

Mahkemece 23/11/2015 tarihli ek kararı ile davalının temyiz talebi reddedilmiştir.

Davalı vekili ek kararı süresinde temyiz etmiştir.

Mahkemece, 23/11/2015 tarihli ek karar ile harç eksikliği ve davalı sıfatının farklı olması gerekçesiyle davalının temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de, davalının ticari ünvanın değişmesi ve harç eksikliğine yönelik muhtıranın usule uygun olmaması karşısında Mahkemece verilen 23/11/2015 tarihli EK KARARIN KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 21/05/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3347, Karar No: 2014/21974, Tarih: 07.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3347 E.  ,  2014/21974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eskişehir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :03.12.2013

NUMARASI :Esas no:2013/480 Karar no:2013/927

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 07.11.2014 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Davalı C.. E.. vekili Av. M... A...'ın il dışında olması sebebiyle duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi verdiği görüldü, adı geçen vekilin tevkil yetkisinin bulunduğu gibi başka vekilinin de bulunduğu görüldü. Mazereti uygun görülmedi. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 25.06.2013 tarihinde açılmıştır. Davalı (koca)'ya ön inceleme duruşmasına katılması için davetiye tebliğ edilmiş, davalı (koca), 19.11.2013 tarihli, davacı (kadın) ve vekilinin hazır olduğu bu duruşmaya katılmamıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 147. maddesinde "Taraflar, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra tahkikat için duruşmaya davet edilir. Taraflara gönderilecek davetiyede, belirlenen gün ve saatte geçerli bir özrü olmadan mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde, duruşmaya yokluklarında devam edileceği ve yapılan işlemlere itiraz edemeyecekleri bildirilir" hükmü bulunmaktadır. Anılan kanun maddesi gereği tahkikat için ayrı bir duruşma günü tayin edilerek davalı (koca)'ya 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 147. maddesinde gösterilen şekilde davetiye gönderilip yargılamaya devam edilmesi gerekirken, bu usulü işlem yapılmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı (koca)'nın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.11.2014 (Cuma)