muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6314, Karar No: 2012/15246, Tarih: 14.06.2012

Mahkemece, davalının kötü niyetinden ve haksız işgalden bahsedile­meyeceğinden ecrimisil talebinin reddine, müdahalenin önlenmesi ve kal talebinin kabulüne, ağaçların kal’ine karar verilmiş olmakla karşı davanın sübut bulmadığından reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden, davalının kayden davacı ve müştereklerine ait bulunan 643 parsel sayılı taşınmaza haklı ve geçerli bir neden olmaksızın yapılaşmak suretiyle elattığı ve dava tarihinden önce davacıya teslim etmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle maliklerden biri olan davacının talebi üzerine müdahalenin önlenmesine karar verilmesi doğrudur.

Ancak, davada ağaçların kal’i talebi de mevcuttur. TMK’nın 688 ve devamı maddeleri uyarınca paylı mülkiyetin konusu fiili olarak bölünmemiş eşya ve müşterek mülkiyet ise, aynı hukuki statüde bulunan birden çok kişinin belirli bir eşyaya aynı anda paylı olarak malik oldukları bir topluluk mülkiyeti şeklidir. Paydaşların eşya üzerinde sahip bulundukları hisse maddi olarak (fiilen) bölünmüş olmayan soyut bir hisse niteliğindedir. Dolayısıyla her paydaşın müşterek eşyanın her parçasında hakkının bulunduğu, ayrıca müş­terek eşya ile ilgili bölünebilen yetkiler üzerinde her hissedarın payı oranında bağımsız hakkının bulunduğu, fakat bölünemeyen yetkilerde herkesin hakkının eşyanın tamamını kapsadığı açıktır. Belirtilen nedenle, paylı mülkiyete konu bir taşınmazda maliklerden her birinin, müşterek mülkiyete konu taşınmaza elatılması halinde, bu elatmanın önlenmesini tek başına istemesi mümkün ise de; HGK’nın 13.06.1984 gün ve 1982/14-358 Esas, 1984/710 Karar sayılı kararı doğrultusunda elatmanın yanı sıra kal isteminin de söz konusu olduğu hallerde tüm müşterek maliklerin birlikte dava açmaları gereklidir.

Diğer taraftan, taşınmaz 1985 yılında hükmen davacı ve müşterekleri adına tapuya tescil edilmiş olmakla, artık davalının işgalinin iyiniyetli olduğu kabul edilemeyeceğinden yanılgılı gerekçe ile ecrimisil talebinin reddi doğru görülmemiştir.

O nedenle davacının zaman içinde değişen hisse durumu da nazara alınarak dava tarihinden geriye doğru 5 yıl için ecrimisil belirlemek suretiyle sonuca gidilmesi gerekir.

Karşı dava yönünden ise, öncelikle kural olarak, TMK’nın 684 ve 718. maddeleri gereği yapı üzerinde bulunduğu taşınmazın tamamlayıcı parçası (mütemmim cüz-i) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Şayet bir kimse kendi fidanını başkasının taşınmazına dikerse, başkasının malzemesini kullanarak yapılan yapılara ve taşınır yapılara ilişkin hükümler bunlar hakkında da uygulanarak, 722 ve 723. maddeleri kapsamında değerlendirme yapmak gerekir.

Yine Türk Medeni Kanunu’nun 995/2. maddesi ise; “iyiniyetli olmayan zilyet, yaptığı giderlerden ancak hak sahibi için de zorunlu olanların tazmin edilmesini isteyebilir.” hükmünü amirdir.

Yine Türk Medeni Kanunu’nun 995/2. maddesi ise; “iyiniyetli olmayan zilyet, yaptığı giderlerden ancak hak sahibi için de zorunlu olanların tazmin edilmesini isteyebilir.” hükmünü amirdir.

Somut olayda, davalının davacı ve müştereklerine ait parsel üzerindeki ağaçları taşınmazın çapa bağlanmasından sonra yapıp diktiği dosya kapsamı ile sabit olduğundan, malzeme sahibi davalının iyiniyetli olarak kabulüne olanak yoktur. Hiç kuşkusuz, 643 parsel üzerindeki ağaçlar sökülüp gö­türülürse hayatiyetini kaybedecek, ekonomik değer taşımaları nedeniyle de aşırı zarar ortaya çıkacaktır. Sökülüp götürülmemesi durumunda ise de arazi sahibi olan davacı sebepsiz zenginleşecektir. O yüzden arsa sahibi davacı ağaçlar nedeniyle iyiniyetli olmayan malzeme sahibine bir miktar tazminat ödemelidir. Türk Medeni Kanunu’nun 723/son maddesince bu gibi durumlarda ödemesi gereken tazminat ağaçların arazi maliki için taşıdığı en az değerle sınırlıdır. Bu takdirde ödenecek tazminat ağaçların arazi maliki davacı için arz ettiği sübjektif değeri aşamayacağından burada olayların özelliğine bakan hakimin Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinin kendisine tanıdığı takdir yetkisini kullanması gerekir.

O halde, bu yönler üzerinde durulmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK’nın 428. maddesi gereğince (BO­ZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26279, Karar No: 2010/27225, Tarih: 23.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/26279 E.  ,  2010/27225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibi 25.07.2008, 30.10.2008, 30.11.2008 ve 30.12.2008 vadeli 5000 YTL bedelli çeklere dayanılarak başlatılmış olup, takip talepnamesine söz konusu çeklerin eklendiği yönünde de ihtilaf bulunmamaktadır. Bu durumda takibe ekli 30.12.2008 vade tarihli çekin seri numarasının takip talepnamesine yanlış yazılması maddi hataya müstenit olup, anılan husus takibin iptalini gerektirir nitelikte bir eksiklik değildir. Bu yönden istemin reddi ile sair itirazların incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile takibin tümden iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12895, Karar No: 2024/6397, Tarih: 26.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12895 E.  ,  2024/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2016 tarihli ve 2016/4 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararı ile baldızı olan mağdureye lise 1. sınıfa giderken elleri ile mağdurenin elbisesinin içinden göğüslerine dokunduğu, sarıldığı, kalçasına dokunduğu, bu eylemlerin 2015 yılı Nisan aylarına kadar ara ara devam ettiği kabul edilerek sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1-2. cümle, 3-c, 43/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna ve gerçekle örtüşmediğine, annesinin beyanlarıyla da örtüşmediğine, daha önceden psikolojisi bozuk olan mağdur hakkında Adli Tıp Kurumundan beyanlarına ilişkin rapor alınması gerektiğine, mağdurun eylem iddiasına rağmen sanığın ikametine gidip normal şekilde çocuğu ile oynamaya devam ettiğine, eksik araştırmaya, mahkeme gerekçesinin yetersiz olup suçun işlendiğinin sabit olduğunu göstermediğine, tanık beyanlarının alınmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince de sanığın beraatine karar verilmesi talebine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli, mağdure beyanları, tanık ve şikayetçi beyanları, savunma, alınan raporlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; şikayetçinin, mağdurenin halüsinasyon gördüğüne dair beyanları dikkate alınarak mağdurenin olay tarihinden önce psikolojik tedavi görüp görmediğine dair tıbbi kayıtlarının bulunup bulunmadığı da sorularak beyanlarına itibar edilip edilmeyeceğine dair rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması;

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25571, Karar No: 2012/27077, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25571 E.  ,  2012/27077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının halen İl Genel Meclisi üyeliğinin devam edip etmediği, eğer İl Genel Meclisi üyeliği düşürülmüş ise hangi sebeple ve hangi tarih itibariyle bu görevine son verildiğine dair belgelerin getirtilmesi amacıyla dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18980, Karar No: 2017/10155, Tarih: 15.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18980 E.  ,  2017/10155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin ve bunların KDV’sinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde .... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dâhil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8604, Karar No: 2012/15995, Tarih: 26.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8604 E.  ,  2012/15995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanık ... için; beraatine ilişkin.

Sanık ... Sürüner için;

2005 ve 2006 takvim yılına ilişkin eylemleri nedeni ile beraatine ilişkin.

Katılan vekilinin 30.12.2009 havale tarihli dilekçe içeriğine göre temyizinin, sanık ... hakkındaki beraat hükümleri ile sanık ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından beraatine yönelik hükümlere hasredildiği kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Katılan vekilinin, sanık ... hakkındaki hükme yönelen temyizinin incelenmesinde:

UYAP sisteminden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 19.02.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK’nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığın vefat etmesi nedeniyle hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nun 64. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Katılan vekilinin, sanık ...’in 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan beraatine ilişkin hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince;

2-Katılan vekilinin, sanık ...’in 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan beraatine ilişkin hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince;

Dosyada mevcut 30.04.2007 gün ve VDENR-2007-1099/6 sayılı Vergi Tekniği Raporu içeriğinden; sanığın yetkilisi olduğu ve hakkında sahte fatura düzenlediği yönünde yazılı ihbar bulunan ...Otomotiv Kereste Tekstil Metal Gıda Maddeleri Ticaret Sanayi Limited Şirketi hakkında yapılan inceleme sonucunda, şirketin bilinen adreslerinde bulunamadığı, ambar, depo, makine, teçhizat, araç ve çalışanının olmadığı, vergisel yükümlülüklerini yerine getirmediği gibi beyannamelerinde muhasebeci imzası da bulunmadığı, 1.100 TL sermaye taahhüdünde bulunan şirketin çok yüksek satış hasılatları elde edilmiş gözükmesine rağmen bu hasılatları sağlayabilecek sermaye yeterliliğine sahip olmadığı, mal alış faturalarını düzenleyen bir kısım kişi ve firmalar hakkında sahte fatura düzenlediklerinin tespitiyle, sanığın yetkilisi olduğu mükellef kurumun da 2002, 2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında düzenlediği tüm belgelerin gerçek anlamda emtia hareketine dayalı ticari faaliyet olmaksızın düzenlenmiş sahte faturalar olduğunun bildirilmesi ve idareye verilen 2005/1-12 dönemleri ile 2006/1, 2, 3, 4, 7, 8, 9, 10. dönemlerinde KDV beyannamelerinde matrah beyanında bulunulduğu gözetildiğinde, sanığın yetkilisi olduğu şirketin 2005 ve 2006 takvim yıllarında da sahte fatura düzenlediğinin anlaşılması karşısında, yüklenen suçlardan mahkumiyetleri yerine isabetsiz bilirkişi raporuna dayanılarak, 2005 ve 2006 takvim yıllarında vergi denetimi ve tespiti yapılmamış olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8036, Karar No: 2019/177, Tarih: 15.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/8036 E.  ,  2019/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanığın adli sicil belgesine göre, hakkında TCK'nın 58. maddesi hükmü gereğince tekerrür hükmünün uygulanmasını gerektirir en ağır cezayı içeren ilamın tekerrür uygulamasına esas alınmasının gerektiği, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın kovuşturma aşamasında alınan beyanına göre, sanığın, büfenin önünde bulunan 100-TL değerindeki bir kutu bira kasasını çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında değerin suç tarihi itibari ile az olmaması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulama koşulları bulunmamasına rağmen cezasından indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini ve uygulama maddesinin kararda gösterilmemesi,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 141/1, 143, 145 maddeleri uyarınca 1 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası üzerinden TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl 4 ay 7 gün yerine 16 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4810, Karar No: 2020/4275, Tarih: 01.07.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/4810 E.  ,  2020/4275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, elatmanın önlenmesi ile kal davasının kabulüne, ecrimisil isteminin reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, ... ili ... İlçesi ... Mahallesi, 9380 ada, 8 parsel sayılı taşınmazın tam pay ile davacı adına tapuda kayıtlı olduğu, taşınmazı davacının 1993 yılında Antalya Belediyesinden bedelini ödeyerek satın aldığı, taşınmazın üzerinde davalıların iki adet gecekondusunun bulunduğu, taşınmazı boşaltmaları için taraflarına çekilen ihtara cevap vermedikleri ileri sürülerek;

a) Davalıların taşınmaza müdahalelerinin men'i ile taşınmazın davacıya teslimine,

b) Gecekonduların yıkılmasına, yıkım ve temizleme masraflarının davalılara yükletilmesine,

c) Dava tarihinden geriye doğru beş yıl için 10.000 TL ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verilmesi istenmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, davacıya ait taşınmaz üzerindeki evlerden birisinin davalı gösterilen ...'ya değil eşi ... ait olduğu, İdris yönünden davanın husumetten reddinin gerektiği, imar uygulaması sonucu evlerin bir kısmının davacıya ait taşınmaz içerisinde kaldığı, evlerin kaim bedeli ödenmeksizin müdahalenin men'inin istenemeyeceği gibi davalılar lehine hapis hakkı tanınmasını istediklerini, kusuru olmayan ve öncesinde temerrüde düşürülmeyen davalılardan ecrimisil istenemeyeceği, 1993 yılında 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na istinaden davacı adına tahsis edilen taşınmazda davacının bu tarihten önce herhangi bir hakkının olmadığı, evlerin, taşınmazın davacıya tahsisinden önce yapıldığı ileri sürülerek davanın reddi savunulmuştur.

Mahkemece, ecrimisil isteminin reddine, müdahalenin men'i ile kal davasının kabulüne, yapı bedeli olarak mahkeme veznesine depo edilen miktarların karar kesinleşince davalılara ödenmesine karar verilmiştir.

Davanın kısmen kabulüne dair mahkeme kararı davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1993 yılında yapılan imar uygulaması sonucu edinilen taşınmaz üzerinde bulunan yapılardan dolayı elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemine ilişkin olup, davalılar yapıların kaim değerinin hesap edilerek ödenmesini savunma olarak ileri sürmüşlerdir.