muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5088, Karar No: 2023/5902, Tarih: 25.05.2023

01.01.2003 - 31.12.2003 tarihleri arasında 360 gün günlük 10.200.000 TL brüt ücretle;

01.01.2004 - 30.06.2004 tarihleri arasında 181 gün günlük 14.100.000 TL brüt ücretle

01.07.2004 - 31.12.2004 tarihleri arasında 183 gün günlük 14.805.000 TL brüt ücretle

01.01.2005 - 31.12.2005 tarihleri arasında 360 gün günlük 16,29 TL brüt ücretle

01.01.2006 - 31.12.2006 tarihleri arasında 360 gün günlük 17,70 TL brüt ücretle

01.01.2007 - 30.06.2007 tarihleri arasında 180 gün günlük 18,75 TL brüt ücretle,

01.07.2007 - 31.12.2007 tarihleri arasında 183 gün günlük 19,50 TL brüt ücretle,

01.01.2008 - 30.06.2008 tarihleri arasında 181 gün günlük 20,28 TL brüt ücretle

01.07.2008 - 31.12.2008 tarihleri arasında 183 gün günlük 21,29 TL brüt ücretle

01.01.2009 - 30.06.2009 tarihleri arasında 180 gün günlük 22,20 TL brüt ücretle,

01.07.2009 - 10.08.2009 tarihleri arasında 40 gün günlük 23,10 TL brüt ücretle

Ücretle çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin, 20.09.2017 gün ve 2016/16261 Esas, 2017/5928 Karar sayılı ilamı ile; Mahkemece, davacının çalıştığını iddia ettiği ilkokulun kadrolu bir müstahdemi ile kadrolu bir öğretmeni ve davacının eşi davacı tanığı olarak dinlenmiş ise de, dava döneminde okulda görev yapmış kişiler, okul yöneticileri, okul aile birliği başkanı ve çalışanları, mahkemece resmi olarak belirlenip resen dinlenmediğinden, açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığının yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

O hâlde, Mahkemece re'sen araştırma ilkesi gereğince; davacının iddia ettiği çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle süresinin belirlenebilmesi bakımından, dava konusu dönemde görev yapan okul müdürleri, müdür yardımcıları, öğretmenler, var ise diğer hizmetliler, okul koruma derneği ile okul aile birliğinde görev alan kişiler belirlenip yeteri kadarının re'sen bilgi ve görgülerine başvurulmalı, tanık beyanları arasında çelişki oluşursa giderilmeli, yapılan işin niteliğine göre davacının okulda yaz tatilleri de dahil sürekli çalışıp çalışmadığı araştırılmalı, işçilik alacakları talebi ile davacı tarafından ... aleyhine açılan ... Anadolu 13. İş Mahkemesinin 12.03.2015 tarih 2014/404 Esas, 2015/162 Karar sayılı dosyası celp edilmeli, böylece, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu dönemde davalı Okulda görev yaptıkları tespit edilen tanıkların davacının ailesiyle birlikte okul lojmanında kaldığını, davacının da okulda çalıştığını beyan etmeleri, davalı okul Müdürü ... imzalı 11.12.2001 tarihli sözleşmenin varlığı ve bu sözleşmede "10.12.2001 tarihinde okulumuzda ihtiyaç gösterilen hizmetlilik işlerine yaptığınız müracaatınız kabul edilmiş olduğu" ibaresinin bulunması, ... Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından gönderilen belgelerden davacıya, Gider Pusulası ile yapılan ödemler ve İşletme Hesabı Defterinden dava konusu dönemde ödemede bulunulduğunun görülmesi, 06.10.2007 tarihli Sarıgazi Ticaret Meslek Lisesi Yönetim Kurulu kararıyla okulda Genel İdare Hizmetleri ve Temizlik çalışmalarının yürütülmesi amacıyla istihdam edilen personelin okulun maddi imkanları göz önüne alınarak, sadece bir kişinin sigorta giderinin karşılanmasına, iki kişinin yevmiye usulüyle çalıştırılmasına devam edilmesi ve giderlerinin aile birliğince karşılanmasına karar verilmesi, davacı tarafından davalı aleyhine işçi işveren ilişkisinden kaynaklı alacakların tahsili amacıyla ... Anadolu 13 İş Mahkemesinin 2014/404 E.sayılı dosyasından açılan davanın yargılaması sonucunda verilen ve kesinleşen kararda “..davacının davalı bakanlığa bağlı okulda hizmet süresinin 11.12.2001-10.08.2009 tarihleri arasında 7 yıl 8 ay..” olarak tespiti gözetilerek,

Davacının davalı işyerinde okul hizmetlerinde çalıştığı, kamu tanıklarının beyanlarından davacının çalışmasının okulların açık olduğu dönemde öğretmenlere çay, yemek yapmak gibi işlerle sınırlı olduğu, diğer işlerin davalı işveren tarafından sigortalı gösterilen davacının eşi tarafından yapıldığı anlaşılmakla, dava konusu dönemde okulların kapalı olduğu 01 Temmuz-01 Eylül tarihleri çıkarılmak suretiyle, 01.12.2001-10.08.2009 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak ayda 30 gün esası ile çalıştığına dair kanaat oluşmuş, 13.11.2022 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilen sürelerin dosya kapsamına uygun olduğu görülmekle davanın kısmen kabulüne,

Davacının okulların kapalı olduğu 01 Temmuz-01 Eylül tarihleri çıkarılmak suretiyle,

01.12.2001-10.08.2009 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak davalı Bakanlığa bağlı okul işyerinde,

11.12.2001 – 31.12.2001 arası 20 gün, günlük 5,98 TL brüt ücretle,

01.01.2002 – 31.03.2002 arası 90 gün, günlük 7,40 TL brüt ücretle,

01.04.2002 – 30.06.2002 arası 90 gün, günlük 8,36 TL brüt ücretle,

01.09.2002 – 31.03.2003 arası 210 gün, günlük 10,20 TL brüt ücretle,

01.04.2003 – 30.06.2003 arası 90 gün, günlük 10,20 TL brüt ücretle,

01.09.2003 – 31.12.2003 arası 120 gün, günlük 10,20 TL brüt ücretle,

01.01.2004 – 30.06.2004 arası 180 gün, günlük 14,10 TL brüt ücretle,

01.09.2004 – 31.12.2004 arası 120 gün, günlük 14,80 TL brüt ücretle,

01.01.2005 – 30.06.2005 arası 180 gün, günlük 16,29 TL brüt ücretle,

01.04.2002 – 30.06.2002 arası 90 gün, günlük 8,36 TL brüt ücretle,

01.09.2002 – 31.03.2003 arası 210 gün, günlük 10,20 TL brüt ücretle,

01.04.2003 – 30.06.2003 arası 90 gün, günlük 10,20 TL brüt ücretle,

01.09.2003 – 31.12.2003 arası 120 gün, günlük 10,20 TL brüt ücretle,

01.01.2004 – 30.06.2004 arası 180 gün, günlük 14,10 TL brüt ücretle,

01.09.2004 – 31.12.2004 arası 120 gün, günlük 14,80 TL brüt ücretle,

01.01.2005 – 30.06.2005 arası 180 gün, günlük 16,29 TL brüt ücretle,

01.09.2005 – 31.12.2005 arası 120 gün, günlük 16,29 TL brüt ücretle,

01.01.2006 – 30.06.2006 arası 180 gün, günlük 17,70 TL brüt ücretle,

01.09.2006 – 31.12.2006 arası 120 gün, günlük 17,70 TL brüt ücretle,

01.01.2007 – 30.06.2007 arası 180 gün, günlük 18,75 TL brüt ücretle,

01.09.2007 – 31.12.2007 arası 120 gün, günlük 19,50 TL brüt ücretle,

01.01.2008 – 30.06.2008 arası 180 gün, günlük 20,28 TL brüt ücretle,

01.09.2008 – 31.12.2008 arası 120 gün, günlük 21,29 TL brüt ücretle,

01.01.2009 – 30.06.2008 arası 180 gün, günlük 22,20 TL brüt ücretle,

01.07.2009 –10.08.2009 arası 40 gün, günlük 23,10 TL brüt ücretle çalıştığının tespitine,

2- Fazlaya ilişkin talebinin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının çalışmasının sürekli olduğunu, tam kabule karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın düzeltilerek onanmasını veya onanmasını istemiştir.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; davacının değil eşinin okulda çalıştığını, aralarında hizmet akdi bulunmadığını, taleplerin hak düşürücü süreye uğradığını, eksik değerlendirme ile hatalı karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; yazılı delil ile ispat gerektiğini, eksik inceleme ve araştırma ile hatalı karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 86/9 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinde hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin temyiz dilekçeleri kararın bozmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinde hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin temyiz dilekçeleri kararın bozmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39171, Karar No: 2017/3331, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39171 E.  ,  2017/3331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/655, Karar No: 2011/17699, Tarih: 20.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/655 E.  ,  2011/17699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ehliyetsiz araç kullanmak suçundan şüpheli ...'ın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 36/3, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52.maddeleri gereğince 658,80 Yeni Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2006 tarihli ve 2006/408-269 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile idari yaptırım kararının iptaline ilişkin, Elazığ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.04.2007 tarihli ve 2007/7-23 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.11.2007 gün ve 58687 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2007 gün ve KYB. 2007-261571 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

İtiraz mercii olan Elazığ Sulh Ceza Mahkemesince, idari para cezasının hesaplanmasında 1 Yeni Türk lirasının altında kalan tutarların dikkate alınmayacağı belirtilerek, bir günlüğünün 21,96 Yeni Türk lirası yerine, 21,00 Yeni Türk lirası üzerinden hesaplanması gerektiğinden bahisle idari para cezasının iptaline karar verilmiş ise de,

19.12.2006 tarihli ve 26381 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 35.maddesiyle değişik 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 28/9.maddesinde yer alan" İdari para cezasının alt ve üst sınırının kanunda gösterildiği kabahatler dolayısıyla verilmiş idari para cezasına karşı başvuruda bulunulması halinde, mahkeme idari para cezasının miktarında değişiklik yaparak da başvurunun kabulüne karar verebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, sulh ceza mahkemesince idari para cezasının düzeltilebileceği gözetilmeden, yazılı şekilde iptaline karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Elazığ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.04.2007 gün ve 2007/7-23 sayılı kararının CMK.nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 20.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6257, Karar No: 2011/11520, Tarih: 25.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/6257 E.  ,  2011/11520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, süre bitimi sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkili idareye ait sosyal tesisin, 2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu'na göre davalıya devredildiğini sözleşmeye göre tesisin boşaltma tarihinin 19.03.2010 olmasına ve kira süresinin bitmiş bulunmasına, akdin yenilenmeyeceği ve uzatılmayacağı ihbarının 26.03.2010 tarih, 2059 sayılı yazı ile davalı kiracıya bildirilmesine rağmen, davalının taşınmazı kullanmaya devam ettiğinden bahisle, kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece 2886 Sayılı Yasanın 75.maddesi gereğince davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 18.03.2003 başlangıç ve 18.03.2010 bitiş tarihli kira sözleşmesi konusunda, taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, Devlet İhale Kanunu hükümlerine göre kiraya verilen taşınmaz hakkında, aynı yasanın 75.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75.maddesindeki düzenleme, devletin özel mülkiyetinde ya da devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazların gerçek ve tüzel kişilerce işgali üzerine tahliyesini sağlamaya ilişkin bir düzenlemedir.

2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 75.maddesindeki düzenleme, devletin özel mülkiyetinde ya da devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazların gerçek ve tüzel kişilerce işgali üzerine tahliyesini sağlamaya ilişkin bir düzenlemedir.

2886 Sayılı Kanunun 75. maddesi tahliye yönünden münhasıran “Hazine” tarafından kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanmakta iken 5393 Sayılı Belediye Kanunu’nun 15/p-3 maddesi hükmüyle 2886 Sayılı Kanun hükümlerine göre kiraya verilen Belediye taşınmazları ve 5538 Sayılı Yasanın 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdareleri ile son olarak 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğü ile idare ve temsil ettiği mazbut vakıflara ait taşınmaz malları hakkında da uygulanması öngörülmüştür. Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve Belediyeler bu yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazların süre bitimi sebebiyle kiralananın 6570 Sayılı Kanuna ya da Borçlar Kanununa tabi olup olmadığına bakılmaksızın 2886 Sayılı Kanunun 75. maddesine göre mülki amirden tahliyesini isteyebilecekleri gibi mahkemeye de başvurarak sözleşmenin bitimi üzerine “fuzuli şagil” durumuna düşen kiracının tahliyesini sağlayabilirler. Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve Belediyeler dışındaki diğer kamu kuruluşları, taşınmazlarını 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya vermiş olsalar bile bu kanunun 75. maddesine dayanarak süre bitimi sebebiyle idareye ya da mahkemeye başvurmak suretiyle kiralananın tahliyesini sağlayamazlar. Hazine, Vakıflar Genel Müdürlüğü, İl Özel İdareleri ve Belediyeler dışındaki diğer kamu kuruluşlarına ait kiralanan taşınmaz 6570 Sayılı Yasa kapsamında bir yer ise, bu kanunun 14. maddesi hükmüne göre; kira verme 2490 şimdi 2886 Sayılı Devlet İhale Kanuna tabi olsa da bu taşınmazlar hakkında da 6570 Sayılı Yasa hükümleri uygulanır. Sözleşme süre sonunda 6570 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca kiracı tarafından feshedilmedikçe aynı şartlarla bir yıl uzatılmış sayılacağından ancak yasanın 7. maddesinde yazılı tahliye nedenlerine dayanılarak kiralanan taşınmazların tahliyeleri sağlanabilir. Kiralanan 6570 Sayılı Kanuna tabi olup da sözleşme, süresiz yapılmış ise bu durumda Borçlar Kanunu’nun 262. maddesindeki feshi ihbar sürelerine uyularak yine 6570 Sayılı Kanunu’nun 7. maddesindeki sebeplere dayanılmak koşuluyla tahliyeleri sağlanabilir.Borçlar Kanunu’na tabi süreli sözleşmelerde kiralayan idare, süre sonunda bir ay içinde, süresiz sözleşmelerde ise Borçlar Kanunu'nun 262. ve 285. maddelerindeki feshi ihbar sürelerine uyulmak suretiyle açılacak dava sonunda kiralananın tahliyesi sağlanabilir. Bu durumda davanın süresinde açılmış olması yeterli olup, ayrıca tahliye sebebi gösterilmesi de gerekmez. 6570 Sayılı Yasa Kamu düzenine ilişkin bir yasa olduğundan, bu yasaya tabi bir taşınmaz ile ilgili olarak yapılan sözleşmelerde, bu yasanın ya da Borçlar Kanunu’nun uygulanamayacağına ilişkin düzenlemeler hüküm ifade etmez.

Davacı idarenin sıfatına göre olayda, 2886 Sayılı Yasanın 75.maddesinin uygulama olanağı bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; kiralananın 6570 Sayılı Yasa kapsamında ya da Borçlar Kanunu hükümlerine tabi yerlerden mi olduğu saptanarak uygulanması gereken yasa hükmünün belirlenmesi, bu belirleme yapıldıktan sonra varılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Öte yandan mahkemece davalının kira borcunu ödemediğinden bahisle temerrüde düştüğünden sözedilerek de tahliyesine karar verilmiş ise de 2886 Sayılı Yasanın 62.maddesi genel hükümlere ilişkin bulunduğundan kira parasının sözleşmede yazılı sürede ödenmemesi bu madde uyarınca sözleşmenin feshini gerektirmez. 3.3.2010 keşide 4.3.2010 tebliğ tarihli ihtarname Borçlar Kanunu'nun 260 ya da 288. maddelerine uygun olarak da düzenlenmediğinden tahliye yönünden sonuç doğurmaz.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/429, Karar No: 2019/7560, Tarih: 09.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/429 E.  ,  2019/7560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

1-Davacı Kardeşlerin Manevi Tazminat İstemlerine İlişkin Hükümler Yönünden,

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.Davacıların dava dilekçeleri ve ıslah ile anne için 54.471,82 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, baba için 1.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, kardeşler için 75.000,00'er TL manevi tazminat talebinde bulundukları, ilk derece mahkemesince, annenin maddi tazminat isteminin kabulüne, babanın maddi tazminat isteminin reddine, anne ve baba lehine 100.000,00'er TL, kardeşler lehine 40.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, davacılar ve davalı ... Genel Müdürlüğü'nün bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 01/11/2018 tarihli kararda başvuruların esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı da davacılar ve davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince 01.01.2018 tarihinden sonra verilen kararlar için kesinlik sınırı 47.530,00 TL'dir.Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından, davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin temyiz eden her iki taraf yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.O halde, kardeşlerin manevi tazminat istemleri hakkındaki hükümlerin temyizi mümkün olmadığından, temyiz eden tarafların açıklanan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Diğer Hükümler Yönünden

A)Davacı İstemi;

Davacılar dava dilekçeleri ve ıslah ile anne için 54.471,82 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, baba için 1.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, kardeşler için 75.000,00'er TL manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

B)Davalıların Cevapları;

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı;

İlk derece mahkemesince, annenin maddi tazminat isteminin kabulüne, babanın maddi tazminat isteminin reddine, anne ve baba lehine 100.000,00'er TL, kardeşler lehine 40.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 01/11/2018 tarihli kararda tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.