muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7504, Karar No: 2022/9222, Tarih: 07.12.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/7504 E.  ,  2022/9222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : ANKARA 11. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının usulden reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı Kurum, ihtiyacı olan 40 adet FMS 7000P5 GPS sistemi ve 8 kalem test cihazının tedariki için davalı ... Inc firması ile imzalanan 18/05/1994 tarihli sözleşme ile 8 kalem test cihazının kati kabulünün yapıldığını, ancak 40 adet FMS 7000P5GPS cihazın ise giderilemeyen eksik hususlar nedeniyle reddedildiğini, davalı taraf yükümlülüğünü yerine getirmediğinden sözleşmenin 30/09/2003 tarihinde feshedildiğini, fesih nedeniyle ... lehine olan alacakların ödenmesinin talep edildiğini ancak cevap alınamadığını, tedarik sürecinin 10 yıla uzaması nedeniyle Türk Silahlı Kuvvetlerinin maddi zararlara uğradığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, hazine zararı toplamı olan 1.564.870,03 USD'nin 1.403.530,79 USD tutarındaki kısmının libor faizi, 161.339,24 TL kısmının 3095 sayılı kanunun 4/a maddesi uyarınca devlet bankalarının USD cinsinden 1 yıl vadeli mevduat faizine uyguladığı en yüksek faizi ile, ayrıca kabul edilmeyen malzeme karşılığı olan 180.687,86 USD'nin 25/07/1994 tarihinden itibaren işleyecek libor faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıya, dava dilekçesi tebliğ edilememiştir.

İlk derece Mahkemesince verilen usulden ret kararının davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 01/10/2021 tarih 2021/2148 E. 2021/2302 K. sayılı ilamıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup; bu kez davacı vekilince karar temyiz edilmiştir.

1- Dava, kamu zararının tahsili talebine ilişkindir. Dava dosyasının incelenmesinde; davacının gösterdiği ve sözleşmede bildirilen adrese dava dilekçesinin tebliği yapılamamış, Mahkemece Ticaret Sicil Müdürlüğüne sorularak herhangi bir adres bildirilemediğinden Adalet Bakanlığı aracılığı ile yurtdışına tebligat gönderilmiştir. Ancak gelen evraklar bilirkişi aracılığıyla tercüme ettirilmeden, davacı vekilinin duruşma sırasındaki beyanına göre evrakların adresin tespit edilemediği yönünde olduğu şeklinde bildirilmiştir. Mahkemece davacı vekiline davalının tebligata yarar adresini bildirmesi için bir hafta kesin süre verilmişse de, verilen süre içinde adres bildirilmediğinden davanın usulden reddine, bölge adliye mahkemesince de davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

1982 Anayasasının “Hak Arama Hürriyeti” başlıklı 36.maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.” hükmü yer almaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 73. maddesinde "Kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez." şeklinde belirtilmiştir.

HUMK.nun 73.maddesine göre, davanın taraflarının, yargılama ile ilgili bilgi sahibi olma, açıklama ve ispat hakkı bulunmaktadır. Bu hak, Anayasanın 36.maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6.maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. İddia ve savunma hakkı olarak da bilinen bu hak, tarafların, yargılama konusunda tam bilgi sahibi olmalarını, açıklama ve ispat hakkını tam ve eşit olarak kullanabilmelerini; yargı organlarının da, bu açıklamaları dikkate alarak gereği gibi değerlendirme yapıp karar vermelerini zorunlu kılmaktadır. Hakim, tarafları dinlemeden veya açıklama ve ispat hakkını kullanmaları için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez. (YHGK.'nun 2009/52 Esas, 2009/105 Karar sayılı kararı)

7201 sayılı Tebligat Kanunun 28. maddesinde "Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır. Yukarıki maddeler mucibince tebligat yapılamıyan ve ikametgahı, meskeni veya iş yeri de bulunamıyan kimsenin adresi meçhul sayılır. Adresin meçhul olması halinde keyfiyet tebliğ memuru tarafından mahalle veya köy muhtarına şerh verdirilmek suretiyle tesbit edilir. (Değişik ikinci cümle: 19/3/2003-4829/9 md.) Bununla beraber tebliği çıkaran merci, muhatabın adresini resmî veya hususi müessese ve dairelerden gerekli gördüklerine sorar ve zabıta vasıtasıyla tahkik ve tespit ettirir. Yabancı memleketlerde oturanlara ilanen tebligat yapılmasını icabettiren ahvalde tebliği çıkaran merci, tebliğ olunacak evrak ile ilan suretlerini yabancı memlekette bulunan kimsenin malüm adresine ayrıca iadeli taahhütlü mektupla gönderir ve posta makbuzunu dosyasına koyar."; ilan şekline ilişikin 29. madde de ise "İlan suretiyle tebliğ, tebliği çıkartacak merciin mucip sebep beyaniyle vereceği karar üzerine aşağıdaki şekilde yapılır. 1. İlan alakalının ıttılaına en emin bir şekilde vasıl olacağı umulan ve varsa (…) (1) tebliği çıkaran merciin bulunduğu yerde intişar eden birer gazetede ve ayrıca elektronik ortamda yapılır. 2. Tebliğ olunacak evrak ve ilan sureti, tebliği çıkaran merciin herkesin kolayca görebileceği bir yerine de asılır.(Değişik : 6/6/1985 - 3220/9 md.) Merci, icabına göre ikinci defa ilan yapılmasına karar verebilir. İki ilan arasındaki müddet bir haftadan aşağı olamaz. Gerekiyorsa ikinci ilan, yabancı memleket gazeteleriyle de yaptırılabilir." şeklinde belirtilmiştir.

Buna göre, Tebligat Kanunu'nun ilanen tebligat başlıklı 28. maddesinde adresi meçhul olan kişilere yapılacak tebligat usulünü düzenlenmektedir. Tebligat Kanunu 28. maddesinde ilanen tebligat yapılmasının ön koşulu, tebligat yapılacak kişinin adresinin meçhul olması olarak belirlenmiştir. Kendisine usulüne uygun olarak tebligat yapılamayan, ikametgahı, meskeni veya iş yeri adresi bulunamayan kimsenin adresi meçhul sayılır. Buna göre yukarıdaki maddeler usulünce adresi tespit edilemeyen ve kendisine tebligat yapılamayacak olan kişilere Tebligat Kanunu 28. madde hükmüne göre ilanen tebligat yapılacaktır.

Somut olayda; mahkemece, dava dilekçesi davalıya tebliğ edilmeden davanın usulden reddine karar verilmiştir. Hal böyle olunca, Tebligat Kanunu'nun yukarıda açıklanan hükümleri dikkate alınarak, dava dilekçesi ve eklerinin ilanen tebliğ edilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 07/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7272, Karar No: 2017/3712, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7272 E.  ,  2017/3712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Müşteki vekilince 09/03/2012 havale tarihli şikayet dilekçesinde, sanığın gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan (İİK'nın 338/1. maddesi uyarınca) cezalandırılması isteminde bulunulduğu halde, mahkemece İİK'nın 76 maddesindeki suçun oluştuğundan bahisle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2621, Karar No: 2006/5511, Tarih: 11.04.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/2621 E.  ,  2006/5511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                :Serik l. Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının ve davacının temyizinin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 11.04.2006 sa
Yargıtay — Esas No: 2016/1722, Karar No: 2018/5039, Tarih: 22.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/1722 E.  ,  2018/5039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 09.07.1993-30.09.2008 tarihleri arası 5510 sayılı Yasanın 4/I-b madde kapsamındaki (1479 sayılı Yasa kapsamında ...) sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için ... sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya ... sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için ... sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02.08.2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de vergi, ... sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Aynı şekilde, 5510 sayılı Kanunun geçici 8. maddesine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 01.10.2008 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 01.10.2008 tarihinden itibaren başlayacağı belirtilmiş; aynı maddede, Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmak şartıyla, 01.10.2008 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmayanlara, 04.10.2000-01.10.2008 tarihleri arasında vergiye kayıtlı oldukları süreyi borçlanma imkanı getirmiştir.

Geçici 8.maddesinde belirtilen "yazılı başvuru" şartı, şekil şartı olmayıp; sigortalının, 01.10.2008 tarihi öncesi döneme ilişkin vergiye kayıtlı olduğu süreyi, yasada belirtilen 6 aylık sürede, Kurum'a başvurarak veya borçlanmaya ilişkin prim ödeyerek, borçlanma iradesini ortaya koyması, yasadan yararlanmak için yeterli sayılmalıdır. Anılan yasada belirtilen 6 aylık sürenin geçmesinden sonra, 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin sürenin, 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak değerlendirilmesi mümkün değildir.

Kurumca, 24.06.2011 tarihindeki başvuru üzerine 01.10.2008 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa'ya göre zorunlu sigortalı olarak tescili yapıldığı anlaşılan davacının; kanunda belirtilen 1 yıllık ve 6 aylık sürede borçlanma iradesini ortaya koyacak şekilde Kuruma başvurusunun veya borçlanma tutarına ilişkin prim ödemesinin varlığı araştırılarak; bulunmadığının anlaşılması halinde, anılan 1479 sayılı Yasanın geçici 18. maddesi ve 5510 sayılı Yasanın geçici 8. Maddeleri uyarınca istemin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11649, Karar No: 2017/25582, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11649 E.  ,  2017/25582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31630, Karar No: 2013/17163, Tarih: 12.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/31630 E.  ,  2013/17163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-20.05.2007 tarihinde saat 00:30 sıralarında ... Mahallesi ... Bulvarı ... Sokak No:... adresindeki yakınan ...'a ait ... Halı Yıkama adı altında faaliyet gösteren işyerinde ziyarete gelen diğer yakınan ... ile birlikteyken, sanıklar ..., ... ve ...’ün yakınanların bulunduğu işyerine geldikleri, işyerinin camlarına vurdukları, yakınan ...’ın işyerinin kapısını açtığı, her üç sanığında işyerine girdikleri ve '' bize börek bul '' diyerek hakaret ettikleri, yakınan ...'ın börekçinin yan tarafta olduğunu söylediği aralarında tartışma başladığı, tartışma sırasında sanıkların “biz havuzlar gençliğiyiz, buraya yeni dükkan açmışsınız, toprak bastı paramızı isteriz, bu mahalle bizden sorulur.” diyerek tehditte bulundukları, tartışma uzayınca sanıkların yakınanlara saldırdıkları, yakınanlarında sanıklara vurduklarının anlaşılması karşısında; sanıkların yakınan ...'ın işlettiği işyerine ilişkin '' toprak bastı '' adı altında para istedikleri diğer yakınan ...'ın suça konu işyerinde ziyaret amacıyla bulunduğu somut olayda, sanıkların eyleminin bir bütün olarak tek yağma suçunu oluşturduğu gözetilemeden yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmesi,

2-Kabule göre de:

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/898, Karar No: 2019/7766, Tarih: 16.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/898 E.  ,  2019/7766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılardan ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.Bölge Adliye Mahkemesince, davalılardan ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Davacı Çocuk ...'nin Maddi Tazminat İstemine İlişkin Hüküm Yönünden

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.Davacıların dava dilekçeleri ve ıslah ile eş için 229.792,21 TL maddi, 190.000,00 TL manevi, çocuk ... için 34.490,80 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, çocuk ... için 49.740,76 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, anne ve baba için 50.000,00'er TL manevi tazminat talebinde bulundukları, ilk derece mahkemesince ... hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar açısından maddi tazminat istemleri ile anne ve babanın manevi tazminat istemlerinin kabulüne, maddi tazminat istemleri yönünden fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına, eş lehine 150.000,00 TL, çocuklar lehine 130.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 16/10/2018 tarihli kararda başvurunun esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.Bölge Adliye Mahkemesince 01/01/2018 tarihinden sonra verilen kararlar için kesinlik sınırı 47.530,00 TL'dir.Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından, davacı çocuk ...nin maddi tazminat istemine ilişkin hükmün temyiz eden davalı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, davacı çocuk ...'nin maddi tazminat istemi hakkındaki hükmün temyizi mümkün olmadığından, temyiz eden davalının açıklanan hükme yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.