muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11927, Karar No: 2017/11848, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11927 E.  ,  2017/11848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8576, Karar No: 2012/9900, Tarih: 26.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/8576 E.  ,  2012/9900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, suç tarihinden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasayla değişik 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrasına göre fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezası tayinine ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak yerine 450 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek sonuc olarak 375 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20428, Karar No: 2015/24864, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/20428 E.  ,  2015/24864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/624-2013/641

Taraflar arasındaki 4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırılan taşınmaz bedelinin tesbiti davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 03.11.2014 gün ve 2014/9723 Esas - 2014/24556 Karar sayılı ilama karşı davalı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırılan taşınmaz bedelinin tesbiti davasının kabulüne dair hüküm taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce Düzeltilerek Onanmış, bu karar karşı davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1-Dosyada bulunan delil ve belgelerden, dava konusu taşınmazın değerlendirme yılı itibariyle emlak vergisine esas alınan ve Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Kamisyonunca resen belirlenen m² değeri 370,00 TL olduğu halde hükme esas alınan raporda m²'sine 113,27'TL takdir edilmesi nedeniyle rapor yeterli ve inandırıcı görülmemiştir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, benzer nitelikte ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde yeniden resen emsal getirtilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile az bedele hükmedildiği,

2-Belirlenen kamulaştırma bedeline 21.10.2013 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için faiz yürütülmesi gerekirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde faize hükmedildiği, anlaşıldığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü

Dairemizin 30.04.2014 gün ve 2014/9723-24556 sayılı Düzeltilerek Onama ilamının kaldırılmasına, hükmün yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcı ile karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24238, Karar No: 2011/4739, Tarih: 28.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24238 E.  ,  2011/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 28/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1027, Karar No: 2021/1708, Tarih: 21.12.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/1027 E.  ,  2021/1708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “Rücuan tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Bursa 2. İş Mahkemesince verilen asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne ilişkin karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı ... (SGK/Kurum) vekili asıl dava dilekçesinde; dava dışı sigortalı ...’in davalı ...'a ait inşaat işyerinde çalışırken 04.05.2010 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde vefat ettiğini, kaza sebebi ile hak sahiplerine 176.155,61TL ilk peşin değerli gelir bağlandığını ve 308,00TL cenaze yardımı yapıldığını, kazanın meydana gelmesinde davalı işverenin kusurlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile ilk peşin değerli gelirin şimdilik %10'u olan 17.615,56TL ile cenaze yardımı 308TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

5. Davacı SGK vekili birleşen dava dilekçesinde; dava dışı sigortalı ...’in 04.05.2010 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde vefat ettiğini, kaza sebebi ile hak sahiplerine 176.155,61TL ilk peşin değerli gelir bağlandığını ve 308,00TL cenaze yardımı yapıldığını, ... aleyhine Bursa 2. İş Mahkemesinin 2011/200 E. sayılı dosyasında dava açıldığını, dava sırasında alınan bilirkişi raporunda Erna İnş. Müh. San. Tic. Ltd. Şti.’ye kusur izafe edildiğini ileri sürerek ilk peşin değerli gelirin şimdilik %10'u olan 17.615,56TL ile cenaze yardımı 308TL’nin faiziyle birlikte davalı şirketten müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

6. Davalı ... vekili asıl davada cevap dilekçesinde; müvekkilinin taraf sıfatının ve meydana gelen iş kazasında kusurunun bulunmadığını, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/27657 nolu soruşturmasında hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, müvekkilinin davalı şirket ile yapım sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşmeye göre inşaat işyerinin yapı müteahhidinin şirket, şantiye şefinin ise ... olduğunu ve tüm sorumluluğun bu kişilere ait olduğunu, vefat eden sigortalının kendi kusuru ile kazaya sebebiyet verdiğini ileri sürerek davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

7. Davalı ... İnş. Müh. San. Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/3477, Karar No: 2016/1022, Tarih: 27.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/3477 E.  ,  2016/1022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, dava dışı ...'in maliki, murisin sürücüsü olduğu mermer yüklü kamyonun yokuş aşağı giderken direksiyon hakimiyetini kaybedip devrilmesi sonucunda meydana gelen kazada muris ...'in vefat ettiğini, davayı 3.kişi olarak açtıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı eş ... için 600,00 TL, davacı küçükler ... ve ... için 200,00'er TL'den toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sıarasında talebini davacı eş ... için 118.997,00 TL, davacı çocuk ... için 14.406,00 TL ve davacı çocuk ... için 15.947,00 TL olarak ıslah edilmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların 3. kişi konumunda bulundukları gerekçesiyle, ıslah doğrultusunda davacı eş ... için 118.997,00 TL, davacı çocuk ... için 14.406,00 TL ve davacı çocuk ... için 15.947,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma tazminatı hususunda aktüerya alanında uzman bilirkişiden alınacak raporda, davacıların her biri için destekten yoksun kalacakları sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek ayrı ayrı belirlenmesi, davacı eşin kaza tarihindeki yaşı, sosyal ve ekonomik durumu, 18 yaşın altındaki çocuk sayısı ile Yargıtay uygulamaları ve evlenme ihtimali konusunda düzenlenmiş tablolardan da yararlanılarak durumuna uygun bir oranda evlenme ihtimali indirimi belirlenmesi suretiyle destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması gerekir.

Mahkemece hükme esas alınan ve ıslaha konu ... tarafından düzenlenen 06.09.2013 tarihli aktüer raporunda, davacı eşin evlenme ihtimali konusunda AYİM'nin tablolarından yararlanıldığı belirtilmiş ancak hangi kriterlere göre ve hangi oranda evlenme ihtimali indirimi yapıldığı açıklanmamış, davacı eş ve çocukların destek pay oranları belirtilmemiş, sonuç olarak davacı eş ve çocuklar için hesaplanan destekten yoksun kalma rakamlarına nasıl ulaşıldığı yeterince açıklanmamış, ayrıca davacı eşin evlenme ihtimalinin değerlendirilmesinde rapor tarihindeki yaşının esas alındığı belirtilmiştir. Aktüeryal hesaplama yöntemine aykırı olarak düzenlenen, denetime elverişli olmayan bu rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, başka bilirkişiden rapor alınarak, denetime elverişli ve davalı tarafın itirazlarını karşılayacak şekilde tazminatların belirlenmesi, davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar da dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 27.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5875, Karar No: 2012/17698, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5875 E.  ,  2012/17698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkil şirket ile davalı şirket arasında çeşitli tarihlerde akdedilen ''Aracılı İhracat Sözleşmeleri'' uyarınca, davalının üretim veya tedarik suretiyle hazırladığı malların kendisi tarafından tayin edilecek alıcılara dış satımının müvekkil şirket üzerinden geçirilmesi konusunda anlaştıklarını, sözleşmelerin ''İhracat Giderleri'' başlığı altındaki VI. Maddesinin 4. bendi gereğince müvekkil şirket tarafından aleyhte kur faturası kesildiğini, aleyhte kur farkı faturasının KDV'sinin ödenmemesi nedeniyle cari hesap borç bakiyesini oluşturan 21.059,08 TL'nın tahsili amacıyla yapılan takibe davalının haksız itirazı ile takibin durduğunu belirterek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının talep ettiği 21.059,08 TL'nın neye göre hesaplandığının anlaşılamadığını, müvekkil şirket defterlerine göre müvekkil şirketin davacıdan 21.059,08 TL alacaklı gözüktüğünü, bu borcun mahsup edilmesi gerektiğini, 213 sayılı VUK'nun 231/5 maddesine göre faturanın zamanında düzenlenmemiş olması nedeniyle geçersiz olduğu belirtilerek davanın reddine ve %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının talep ettiği 21.059,08 TL'nın neye göre hesaplandığının anlaşılamadığını, müvekkil şirket defterlerine göre müvekkil şirketin davacıdan 21.059,08 TL alacaklı gözüktüğünü, bu borcun mahsup edilmesi gerektiğini, 213 sayılı VUK'nun 231/5 maddesine göre faturanın zamanında düzenlenmemiş olması nedeniyle geçersiz olduğu belirtilerek davanın reddine ve %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi rapouna göre; davacı yanın sunduğu ticari defterlerinin açılış ve kapanış tasdiklerinin süresinde ve usulüne uygun şekilde yapıldığı, defterlerinin birbirini teyit ettiği ve sahibi lehine TTK'nun 85. maddesi uyarınca delil niteliğinde bulunduğu, davalı yanın sunmuş olduğu ticari defterlerinin yine açılış ve kapanış tasdiklerinin yasal sürede ve usulüne uygun şekilde yaptırıldığı, defterlerinin birbirini tamamladığı ve yine TTK'nun 85. maddesi uyarınca sahibi lehine delil niteliği taşıdığı anlaşılmakla defter kayıtları üzerinde yapılan incelemeden; davacı defterlerinde 2004 yılı son bakiyesinin 21.059,08 TL olduğu, buna karşılık davalı defterlerinde 2004 yılı sonu bakiyesinin 4.977.66 TL olduğu, davalının borçlu gözüktüğü, davacı ve davalı kayıtları birlikte değerlendirildiğinde, dosyaya sunulan ve davacı ....TİC. A.Ş. tarafından gönderilen 31.01.2002 tarihli mutabakat yazısında aynen, "detaylarını verdiğimiz cari hesabınızın, 31.12.2001 tarihi itibariyle bakiyeleri aşağıdaki gibi olup, mutabakatınızın, kabul edileceğinin bilinmesini rica ederiz" denildiği ve bu mutabakat yazısının üzerine kalemle "kapanmayan dosyalar ile ilgili liste alındı. Kontrol edilip mutabakat sağlanacak.Gelen ihracat bedellerinin tamamı GSD tarafından işlenmediğinden mutabık değiliz." yazısının yazıldığı ve 14.02.2002 tarihinin atıldığı, taraflar arasında düzenlenmiş

bulunan "aracılı ihracat sözleşmesi" ve KDV sirküleri gereği davacının 31.12.2004 tarih, 356280 numaralı kur farkı faturasını düzenleyerek iadeli taahhütlü olarak gönderdiği, 10.01.2004 tarih 1727 numaralı PTT alındısı ile Nurcan ÇETİNYOL adı soyadı ve imzası bulunduğu, davalının bu faturayı alarak 2004 yılına ait yevmiye defterine kayıt ettiği, bu faturaya süresinde itiraz etmeyen davalının borcu kabul etmiş sayılmasının yasanın açık hükmü olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/14703, Karar No: 2012/8204, Tarih: 20.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/14703 E.  ,  2012/8204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2010

Davacı vekili; iş sözleşmesinin geçerli bir  neden olmadan ve sendikal nedenlerle  işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, 2009 aralık ayı siparişlerin durma noktasına geldiğini, satışların büyük ölçüde azaldığını, 2009 yılında toplu işçi çıkarmak zorunda kaldıklarını, 2010 yılı içerisinde üretim bölümüne yeni işçi alınmadığını, tasarruf tedbirleri çerçevesinde, yükleme ve boşaltma olan yan işi alt işverene devretme kararı alındığını, fazla çalışma yapılmadığını, tek üretim hattına geçildiğini, davacıya alt işveren nezdinde çalışma teklif edildiğini davacının kabul etmediğini feshin geçerli nedene dayandığını savunarak davanın reddine karar verilmisini istemiştir.

Mahkemece, bir yıl önce Toplu İş Sözleşmesinin yapıldığı dönemde bir çok işçinin çıkarılması alt işverene işin devredilmesi sebebi ile yapılan feshin sendikal nedenlere dayandığını göstermeyeceği, sendikal nedenlerin ispatlanamadığı, fesihten bir buçuk ay sonra ikinci bandın üretime açıldığı, davalı işverenin davacının iş sözleşmesini feshetmeden kısa çalışma, fazla çalışmaların azaltılması, kaldırılması kısmi çalışma gibi önlemler almadığı, davacıya işyerinde başka bir iş önermediği gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, sevkiyat elemanı olarak çalışan davacının, şirket yönetimi tarafından sevkiyat işinin konu ile uzmanlaşmış alt işverene devredilmesine karar verilmesi sebebi ile iş sözleşmesi feshedilmiştir. Dosya içeriğinden sevkiyat işinin alt işverene verildiği sabittir. Alt işverene işin verilmesi bir nevi yeniden yapılanma olup, asıl işveren- alt işveren ilişkisinin kanuna aykırı olduğu ya da muvazaaya dayandığı ispat edilmiş değildir. Bu aşamadan sonra yargısal denetim feshin son çare olması ilkesinin dikkate alınıp alınmadığı ile sınırlı olarak yapılmalıdır. Dosya içeriğine göre fesihten sonra kapalı olan bir bandın faaliyete geçirilmesi üzerine 40 civarında yeni işçi alındığı anlaşılmaktadır. İşe alınan yeni işçilerin davacı ile aynı nitelikte olup olmadığı, davacının kısa bir eğitim ile faaliyete başlayan bantta çalışmasının mümkün olup olmadığı kısaca feshin son çare olması ilkesi kapsamında davacının değerlendirilebileceği iş olup olmadığı gerekirse işyerinde keşif yapılarak  insan kaynakları uzmanının da bulunduğu bilirkişi aracılığı ile araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece tüm bu yönler düşünülmeden eksik inceleme ile yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.04.2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10276, Karar No: 2019/14347, Tarih: 13.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10276 E.  ,  2019/14347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 15/11/2018 Tarih 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile katılan ... ve ... vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.