muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14859, Karar No: 2022/5353, Tarih: 30.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/14859 E.  ,  2022/5353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne karşı katılan vekilinin ve 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanık ve müdafisinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu belge ve faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından ve 5271 sayılı CMK'nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, aynı takvim yılında farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturacağı ve sanık hakkında TCK’nin 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; kazanılmış hakka konu olmayan ve kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmaması isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da dikkate alarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın üzerine atılı “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden, yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ve müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, sanığın üzerine atılı “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçu yönünden ise; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden mahkumiyet ve beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

II- Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

III- Sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanık ...’ın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 17.05.2016 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4740, Karar No: 2014/16988, Tarih: 02.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/4740 E.  ,  2014/16988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1999 yılında meydana gelen deprem felaketi sonrası Toplum Yararına Çalışma Programı (TYÇP) kapsamında "bozulan yağmur kanaletlerinin yeniden yapımı ile buz döşenmesi" konulu projenin üretildiğini ve davalı belediyeye deprem nedeniyle bu proje için destek verildiğini, ancak davalı belediyenin projede çalıştırılan kişilerin depremzede veya işsiz kişilerden olmaması, imzalanan sözleşme ve mevzuat hükümlerine aykırı hareket edilmiş olması, belediye işçisi olan kişilerin işsizmiş gibi gösterilerek kurumun zarara uğratıldığını, bu zararın tahsili için ... 3. İcra Müdürlüğünün 2008/2891 Esas sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine ilişkin verilen karar dairemizin 21.02.2012 tarihli ilamı ile bozulmuş; bozma kararına uyularak yapılan yargılamada ise bu kez davanın kabulü ile davalının ... 3. İcra Md.'nün 2008/2891E. sayılı takibine vaki itirazının iptaline, takibin aynen devamına, asıl alacak miktarı üzerinden %20 (2.505,50-TL) icra inkar tazminatına hükmedilmesine, davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle 2014/4740-16988

yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, asıl alacak üzerinden davacı yararına %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiştir. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı kanundan önce başlatılan icra takiplerinde %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2.bendinde bulunan “ %20 (2505,50-TL)” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, yerine “%40(5.011,08TL)ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 251,40 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9181, Karar No: 2018/20871, Tarih: 15.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/9181 E.  ,  2018/20871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirikişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan delil ve olgulara göre, dava konusu taşınmaza 04/11/1983 gününden sonra (1997) el atıldığı ve dava tarihinde taşınmazın arsa niteliğinde olduğu anlaşılmakta olup taşınmaza bu nedenle emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi gerekirken; taşınmazın arazi niteliği olduğu kabulü ile buna göre değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6810, Karar No: 2014/14690, Tarih: 09.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/6810 E.  ,  2014/14690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/238444

MAHKEMESİ : Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2011

NUMARASI : 2010/376 (E) ve 2011/89 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyada mevcut 19.04.2010 tarihli işyeri arama ve el koyma tutanağına göre sanığın müdürü olduğu fabrikada yapılan aramada, depoda raf üzerinde paketlenmiş şekilde 1427 adet şikayete konu markayı taşıyan etiket ile yerde birbiri üzerine istiflenmiş 184 karton kutu içinde 682 adet aynı etiketli gömlek bulunarak el konulmuş olup, 19.04.2010 tarihli teslim tutanağı ile gömlekler yediemin olarak sanığa teslim edilmiştir.

Türk Patent Enstitüsü Markalar Dairesi Başkanlığının 11.05.2010 tarihli ve 10/5204 sayılı yazısında suça konu "C...T....." markasının katılan adına tescilli olduğu bildirilmiştir.

Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda sadece emanette kayıtlı etiketler yönünden inceleme yapıldığı gözetilip sanığın işyerinde ele geçen gömlekler üzerinde katılan firmadan temin edilecek orjinal ürünlerle karşılaştırılmak suretiyle bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8330, Karar No: 2009/13857, Tarih: 13.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/8330 E.  ,  2009/13857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece verilen ret kararının, davanın mevzuunun kalmadığına müstenit bulunmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.07.2009 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/1507, Karar No: 2023/1388, Tarih: 11.04.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1507 E.  ,  2023/1388 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/2324 E., 2021/2009 K.

DAVACI/KARŞI DAVALI : Türkiye Taş Kömürü Kurumu Genel Müdürlüğü Zonguldak vekili Avukat ...

DAVALI / KARŞI DAVACI : ... Mad. İnş. Turz. Taşımacılık Liman Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 25.12.2012

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi( Tic. Mah. Sıf.)

SAYISI : 2012/492 E., 2018/260 K.

Taraflar arasındaki alacak ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davada karar verilmesine yer olmadığına, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı-karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı-karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı tarafından davalı-karşı davacı duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 11.04.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davalı-karşı davacı vekili Avukat ... ile davacı-karşı davalı vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ASIL DAVA

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasındaki, taşkömürlerinin yıkattırılmasını işini konu alan hizmet alım sözleşmesi ekinde davalının elektrik ihtiyacının, bedeli mükabilinde, davacı kurum tarafından karşılanacağının kararlaştırıldığını, sözleşmenin feshedildiğini, davalının kullanmış olduğu 40.079,55 TL tutarındaki elektrik enerjisi borcunu ödemediğini ileri sürerek, anılan meblağın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. ASIL DAVAYA KARŞI CEVAP

Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talebine konu elektrik borcunun, hakediş alacaklarından kesilmesini talep ettiklerini ancak bu talebin haksız olarak reddedildiğini, deneme aşamasında yıkadıkları kömürlerin büyük bir bölümünün davacı tarafından satıldığını, buna rağmen hakedişlerinin bloke edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. KARŞI DAVA

II. ASIL DAVAYA KARŞI CEVAP

Asıl davada davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talebine konu elektrik borcunun, hakediş alacaklarından kesilmesini talep ettiklerini ancak bu talebin haksız olarak reddedildiğini, deneme aşamasında yıkadıkları kömürlerin büyük bir bölümünün davacı tarafından satıldığını, buna rağmen hakedişlerinin bloke edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. KARŞI DAVA

Karşı davada davacı vekili, davalı kurumun taraflar arasındaki sözleşmeyi haksız olarak feshettiğini, fesih için yasada ve sözleşmede öngörülen usule uyulmadığını, feshe gerekçe olarak gösterilen yasak fiil ve davranışın ne olduğu hususunda somut bir bilgi ve belge ortaya konulmadığını, müvekkilinin sözleşmenin ifasına yönelik büyük yatırımlar yaptığını, davalının sebebi anlaşılamayan bir nedenle sözleşmeyi feshettiğini, müvekkilinin büyük kazanç kaybına ve zarara uğradığını ileri sürerek, sözleşmenin feshinin haksız ve geçersiz olduğunun tespitini, sözleşme bedeli olarak kararlaştırılan 6.331.500,00 TL’nin, fesih nedeniyle irad kaydedilen 380.000,00 TL tutarındaki süresiz kesin teminat bedelinin iadesini ve yargılama sırasında tespit edilecek diğer zararlarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

IV. KARŞI DAVAYA CEVAP

Karşı davada davalı vekili cevap dilekçesinde; yüklenici tarafından kurulan tesisin sözleşmeye ve şartnameye uygun olarak kurulmadığını, deneme çalışmaları öncesi yapılması gereken çalışmaların yapılmadığını ve tesisten elde edilen ürün değerlerinin istenilen sonuçları vermediğini, bu hususların fesihten önce yükleniciye bildirildiğini, edimlerini yerine getirmediğinden hakediş ödemesi yapılmadığını, feshin sözleşmede öngörülen usulle yapıldığını savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.

V. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı-karşı davalı yüklenicinin Mart 2012-Ekim 2012 dönemine ilişkin 40.079,55 TL tutarındaki elektrik borcunu ödemediği, asıl davada davacı iş sahibi kurumun bu husustaki talebinde haklı olduğu, davacı-karşı davalı kurumun sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiği, fesih bildiriminin sözleşmenin 26.1. maddesinde belirtilen on günlük öneli içermediği, yüklenici tarafından kurulan tesisteki ekipman ve cihazların ihalede teklif edilenlerden daha gelişmiş olduğu, deneme çalışmalarında elde edilen ürünlerin kimyasal özelliklerinin sözleşmede öngörülen değerleri büyük oranda sağladığı, tesiste yıkanan kömür miktarının sözleşmede öngörülen kapasiteyi karşılayabileceği, deneme süresinde tespit edilen eksikliklerin, yüklenici tarafından makul sürede giderilebileceği gerekçesiyle, asıl davada mahsup nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, karşı davanın kısmen kabulü ile 2.359.120,62 TL’nin davacı-karşı davalıdan tahsili ile davalı-karşı davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

VI. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

VI. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı iş sahibi vekili istinaf başvuru dilekçesinde; bilirkişi heyetinin ek raporda neden görüş değiştirdiğinin anlaşılamadığını, kurulan tesisin tamamiyle sözleşmeye ve şartnameye aykırı olduğunu, istenilen özelliklerde ürün elde edilmeye müsait olmadığını, fiili yıkama kapasitesinin sağlanamadığını, zarar hesabının hatalı yapıldığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı-karşı davacı yüklenici vekili istinaf başvuru dilekçesinde; zararlarının eksik hesaplandığını, yatırım değeri kadar zarar oluştuğunu, firmanın iki yıl başka bir ihale alamaması nedeniyle de zarara uğradığını, avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedildiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-karşı davacı yüklenici vekili istinaf başvuru dilekçesinde; zararlarının eksik hesaplandığını, yatırım değeri kadar zarar oluştuğunu, firmanın iki yıl başka bir ihale alamaması nedeniyle de zarara uğradığını, avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedildiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki sözleşmeye konu işin, kömür yıkaması yapılacak tesisin yüklenici firma tarafından kurulması, deneme çalışmalarının yapılması ve çalışmaların kabulü halinde hizmet alımı işine başlanması aşamalarını kapsadığı, deneme süreci sonunda, iş sahibinin denetim görevlileri tarafından hazırlanan raporda kurulan tesisin ihale şartnamesi ve sözleşmesine uygun olmadığının belirtildiği, uygulanan alternatif projeye göre kurulan tesiste kullanılan üç ürünlü yıkama sisteminin beklenilen sonuçları vermediği, her ne kadar yüklenici tarafından kurulan alternatif sistemin daha modern, yapılacak işe uygun bir sistem olduğunu iddia edilmiş ve bu yönde dosyaya raporlar sunmuş ise de açıkça sözleşmeye aykırılığın iş sahibi kurum tarafından kabule zorlanamayacağı ki bu sistemin de istenilen sonuçları vermediği, sözleşmenin 18.2 maddesi ile açıkça deneme süresi sonunda kontrol teşkilatının hazırladığı rapor doğrultusunda, deneme çalışması sonuçlarının sözleşme kriterlerini sağlamaması ve raporun olumsuz olması halinde sözleşmenin feshi imkanı tanındığı, taraflar arasındaki yazışmalarla iş sahibinin tesisteki eksiklikleri bildirmesi ve yüklenicinin tesisin bu haliyle kalmasında ısrarcı olması karşısında fesih için ayrıca önel verilmesinin sonuca etkili olmadığı, bu durumda, iş sahibinin sözleşmeyi fesihte haklı olduğu, karşı davada yüklenicinin deneme çalışmaları sırasında yıkadığı kömür bedeli olarak tespit edilen 134.033,30 TL dışındaki tazminat taleplerinin ve SKG’dan alınacak ilişiksiz belgesi sunulmadığından kesin teminat mektubuna ilişkin talebinin yerinde olmadığı, dava dilekçesinde faiz cinsi belirtilmediğinden yasal faize hükmedilmesi gerektiği, asıl davada davacı iş sahibinin elektrik bedeline ilişkin talebinde haklı olduğu gerekçesiyle, davacı-karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkamesi kararı düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine, buna göre, asıl davanın kısmen kabulü ile 31.412,55 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karşı davanın kısmen kabulü ile deneme sırasında yapılan işin bedeli olan 134.033,20 TL’nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, sözleşmenin feshinin haksız olduğunun tespiti ile değer taleplerin reddine, davalı-karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VII. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri