muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4139, Karar No: 2019/1172, Tarih: 25.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4139 E.  ,  2019/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 52/2-4, 53, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılana ait araç kiralama şirketinde şoför olarak çalışan sanığın olay tarihi olan 08/09/2009 günü şirket adına kullanmış olduğu... plaka sayılı aracı alarak gittiği daha sonra 19/09/2009 tarihinde katılanı arayarak aracı İstanbul ilinde Üsküdar kız kulesinin önüne bıraktığını söylemesi üzerine katılanın da İstanbul da oturan amcası ... Erdem'i arayarak aracı aldığı bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanık savunmasında, katılana ait şirkette çalışmadığını, hali hazırda turizm işi ile ilgilendiğini, aracını satması nedeniyle 3 günlüğüne söz konusu aracı katılan şirketten kiraladığını ancak işlerinin çıkması nedeniyle süresi içerisinde teslim edemediği ve arkadaşı olan ... Kale’ye aracı götürmesi için verdiğini ancak ...’un aracı götürmeyerek İstanbula bıraktığını öğrenmesi üzerine katılanı arayarak aracın yerini söylediğini savunması, katılanın ise sanığın şirketinde şoför olarak çalıştığını beyan etmesi ayrıca mahkemece ... Kale’nin araştırılıp dinlenmemiş olması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması açısından, sanığın katılana ait şirkette olay tarihinde çalışıp çalışmadığının ilgili kurumdan sorularak tespit edilmesi, yine sanığın aracı kiralayıp kiralamadığının buna ilişkin belge olup olmadığının tespiti açısından araştırma yapılması ayrıca sanığın savunmasında belirtmiş olduğu ... Kale’nin açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek tanık sıfatıyla beyanına başvurulması ile toplanan delillerin sonucuna sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

a) Sanık hakkında daha önceki sabıkasının sadece adli para cezası olduğu göz önüne alınarak hükmedilen hapis cezası TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelendiği halde sanığın geçmişteki suç işleme eğilimi göz önüne alınarak, ilerde bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından hakkında TCK'nın 62.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle çelişki yaratılması,

Kabule göre de;

a) Sanık hakkında daha önceki sabıkasının sadece adli para cezası olduğu göz önüne alınarak hükmedilen hapis cezası TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelendiği halde sanığın geçmişteki suç işleme eğilimi göz önüne alınarak, ilerde bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından hakkında TCK'nın 62.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle çelişki yaratılması,

b) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

c) Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının 20 eşit taksit halinde ödenmesine karar verildiği halde, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,

Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17160, Karar No: 2011/8906, Tarih: 07.06.2011

**13. Hukuk Dairesi         2010/17160 E.  ,  2011/8906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davacı ...’nın davalılardan satın aldığı araçla seyir halinde iken karşıdan gelen araçla kafa kafaya çarpıştıklarını, hava yastıklarının açılmadığını, davacı ...’nın yaralandığını ve yüzünde sabit eser oluştuğunu, 20.000 TL.na satın alınan araç için sigorta şirketince 14.000 TL ödendiğini ileri sürerek ayıplı mal ile ayıpsız mal arasında değer farkı olan 6.000 TL ise, ...,’nin estetik ameliyat masrafı 5.000 TL ile 20.000 TL manevi tazminatın ve tesbit ve ihbar giderlerinin davalılardan tahsilini istemişlerdir.

Davalı Hyundai…. A.Ş, olayda hava yastığının açılmasını gerektirir koşullar bulunmadığı ve aracın ayıplı olmadığını savunarak davanın reddini dilemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek ve kasa anında hava yastıklarının açılmasını gerektirir koşulların oluşmadığı kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Hyundai…. A.Ş, olayda hava yastığının açılmasını gerektirir koşullar bulunmadığı ve aracın ayıplı olmadığını savunarak davanın reddini dilemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek ve kasa anında hava yastıklarının açılmasını gerektirir koşulların oluşmadığı kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... ...tarafından davalılardan satın alınan aracın 6.7.2008 tarihinde trafik kazasına karıştığı ve kaza anında hava yastıklarının açılmadığı hususu ihtilafsız olup, davacılar bu hususun ayıplı mal kavramına girdiğini belirterek eldeki davayı açmışlardır. Davacılar tarafından 3.9.2008 tarihinde yaptırılan delil tespiti sonunda düzenlenen bilirkişi raporunda araçtaki hasarlar belirlendikten sonra, hasarlar göz önüne alındığında bu çarpışma şiddeti ile hava yastığının açılması gerektiği belirtilmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporun da ise, dava konusu araçta hava yastıklarının açılması için ivme (darbe) sensöründe meydana gelmesi gereken kuvvetin oluşmadığı, bu yüzden hava yastığının ateşleme fünyesine sinyal gönderemediği, hava yastıklarının çalışmadığını gösterir bulgu bulunmadığı bildirilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, delil tesbiti sonrası düzenlenen bilirkişi raporu ile, mahkemece alınan bilirkişi raporu arasında çelişki bulunduğu gibi, hükme esas alınan rapor araç görülmeden, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda alınmış bulunmaktadır. İki bilirkişi raporu arasındaki çelişki giderilmeden ve ayrıca araç incelenmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen rapora dayanılarak hüküm verilemez. Bu itibarla mahkemece, davaya konu araç tamir edilmemiş ise araç üzerinde inceleme yaptırılarak, tamir edilmiş ise bu defa iki bilirkişi raporu arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde konusunda uzman bilirkişi kurulundan sebeplerini açıklayıcı ve gerekçeli, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 7.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23746, Karar No: 2014/11991, Tarih: 18.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23746 E.  ,  2014/11991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/391715

MAHKEMESİ : Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2011

NUMARASI : 2008/798 (E) ve 2011/239 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak mahkemesince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yüklenen suçlardan kaynaklanan zararın giderilmemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 231/6-c maddesindeki objektif şartın gerçekleşmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki 1 nolu düşünceye, dosyada mevcut 24.08.2005, 31.08.2005, 08.05.2006, 11.12.2006 ve 17.07.2007 günlü yoklama fişlerinin içerikleri, sanıkların ortağı ve yetkilisi bulundukları şirketin 2005 ve 2006 takvim yıllarında matrah ihtiva eden KDV beyannameleri, Ba-Bs analizlerinin içeriği ile vergi suçu raporu ve ekindeki vergi tekniği raporundaki tespitlere göre yüklenen mahkemenin suçların sanıklar tarafından işlenildiğine dair yeterli delil bulunduğu yönündeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki 2 ve 3 nolu düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 20.11.2008 günlü iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre sanıklar hakkında " 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ayrıca herbir takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura düzenlediği cihetle zincirleme suç hükümlerinin de uygulanması gerektiği gözetilmeden her iki takvim yılında işlenen suçlar tek suç kabul edilip zincirleme suç hükümleri de uygulanmayarak yazılı şekilde sanıklar hakkında eksik cezaya hükmolunması,

2) Sanık N.. A..'ın adli sicil kaydında yer alan, gasp suçundan 21.12.2998 tarihinde kesinleşen 6 yıl 3 ay hapis cezasına dair hükümlülüğün TCK'nun 51/1-a maddesi uyarınca ertelemeye engel teşkil ettiği gözetilmeden anılan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

3) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (a),(b),(d),(e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yokunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hükün kurulması,

3) 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (a),(b),(d),(e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yokunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hükün kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11890, Karar No: 2010/13127, Tarih: 09.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11890 E.  ,  2010/13127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PAZARCIK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/04/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları M..’in kız çocuklarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak dava konusu 190 parsel sayılı taşınmazını oğlu A..’in kayınpederi olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek tapunun iptali ile tüm mirasçılar adına tescili isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, satışın bedelinin ödendiğini, muvazaanın bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden, miras bırakan M..’in 30.10.2008 tarihli akitle maliki bulunduğu 190 parsel sayılı taşınmazını 5000 lira bedelle davalıya satış suretiyle temlik ettiği görülmektedir.

Davacılar, değinilen temlikin kız çocuklarından mal kaçırma amacıyla yapıldığını ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince;davacıların miras bırakanın eşi ve kız çocukları oldukları, miras bırakanın dava konusu taşınmazını dava dışı oğlu A..’in kayınpederi olan davalıya tapuda satış göstererek devrettiği, satış bedeli ile gerçek değeri arasında fark bulunduğu,miras bırakanın hasta olmakla birlikte mal satmaya ihtiyacının olmadığı,taşınmazın dava dışı oğlu A.. tarafından kullanıldığı, davalının taşınmazı kullanmadığı tanık beyanları ve dosya kapsamındaki delillerden anlaşılmaktadır.Her nekadar dava dilekçesinde tapunun iptali ile tüm mirasçılar adına tescili istenilmiş ise de davacı vekilinin son celsede talebini daraltarak davacıların miras payına hasrettiği görülmüştür.

Hal böyle olunca, değinilen olgular yukarıda belirtilen ilkeler ışığında birlikte değerlendirildiğinde miras bırakan tarafından davalıya yapılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir. O halde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle kararın açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11845, Karar No: 2017/25612, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11845 E.  ,  2017/25612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7942, Karar No: 2018/13186, Tarih: 28.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/7942 E.  ,  2018/13186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 14.06.1999-27.01.2012 tarihleri arasında... Güzelleştirme Turizm İnş.Nak.Otopark Özel Kreş Tic.Ltd.Şti.’nde garson ve şef garson olarak 12,5 yıl çalıştığını, 27.01.2012 tarihinde emekliliğe hak kazanması sebebiyle işten ayrıldığını, söz konusu şirketin ...Belediyesinin alt işverenlerinden biri olduğunu, davacının çalıştığı... güzelleştirme Şti. nin davacının işten ayrılırken kıdem tazminatı ve ücret alacaklarını hesaplayarak davacıya toplam 15.000,00 TL tutarında 4 adet senet düzenlediğini ancak bu senetlerden sadece 2.400,00 TL’sinin ödendiğini, bunun üzerine davacının senetleri tahsil amacıyla...İcra Müdürlüğü’nün 2013/4803 esas sayılı icra takip dosyasını başlatmış fakat icra yoluyla da tahsilat yapamadığını, 4857 sayılı Yasa’nın 2/6.maddesinde işçinin alacakları bakımından asıl işverenin de alt işveren gibi işçilik alacaklarından sorumlu olduğunu beyanla asıl işveren konumunda olduğunu iddia ettiği davalıdan kıdem tazminatı ve ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazlarının bulunduklarını, davalı İdarenin asıl işveren konumunda olmadığını, davacının davalı Belediye’nin işçisi olmadığını,... Ltd.Şti.’nin belediyeden ayrı ve bağımsız bir tüzel kişiliği olduğunu, ayrı bir yönetimi, bütçesi ve idari kadrosunun bulunduğunu tüzel kişiliği itibariyle sahip olduğu borçlar ve sorumluluklar nedeniyle hissedarların hiçbir şahsi sorumluluğunun bulunmadığını, 5393 sayılı Belediye Kanunu 70.maddesi belediyelere kendisine verilen görev ve hizmet alanında şirket kurma ve mevcut şirketlere sermaye katılımında bulunma imkanı vermekte olduğunu, Yasa’nın açık düzenlemesi gereği belediyenin bir ticaret şirketi kurmasının veya kurulu bir şirkete hissedar olmasının mümkün olduğunu ve bu durumda Belediye’nin ticaret şirketinin borçlarından sorumlu olmasına yol açamayacağını,... Güzelleştirme Ltd.Şti.’nin Belediye’den ihale ile iş almadığını davacıda Belediye’den ihale ile alınan herhangi bir işte çalışmadığını, bu sebeple dava dışı şirketle aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kurulmadığını davacının Belediye nezdinde taşeron işçisi olarak dahi hiç çalışmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İhbar Olunan... Güzelleştirme Turizm İnş. Nak. Otopark Özel Kreş Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının davalı şirket bünyesinde 14.06.1999-27.01.2012 tarihleri arasında çalıştığını ve emeklilik nedeniyle ayrıldığını ,şirketin mali durumu nedeniyle haklarının ödenemediğini ve ...İcra Müdürlüğü’nün 2013/4803 sayılı dosyası ile icra takibi tesis ettiğini ancak ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 27.05.2014 tarih ve 2014/123 esas sayılı dosyasındaki karar gereği İflasın ertelenmesi amacıyla açılan davada ihtiyati tedbir kararı alındığını ve bu karar gereğince icra takibinin 23.10.2014 tarihinde durdurulmasına karar verildiğini, davacının bu şekilde alacağını tahsil edemeyince ... İmar ve İnşaat San. Teknik Hizm. Ltd. Şti.’ni Buca Belediyesinin sözde bir alt işvereni olarak gösterme yoluna giderek alacağını Buca Belediyesinden tahsil etmeyi amaçladığını, bu şirketin bağımsız ayrı bir tüzel kişiliği olduğunu ayrı bir yönetimi ve bütçesi, idari kadrosu olduğunu, hiçbir şekilde ihale ile iş almadığından davalı Belediye ile taşeron ilişkisi ve alt işveren ilişkisinin olmadığını beyan etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı ... ile dava dışı ... Güzelleştirme Turizm İnş. Şirketi arasında hukuki ve fiili irtibat olduğu, davalı ... Belediyesinin dava dışı şirketin hakim ortağı olduğu, bu hususun davalı tarafında kabulünde olduğu keza Buca Belediyesine ait restorandı işlettiği ve davalı Belediyeye ait restorantı işletmesi yönünden Belediye ile şirket arasındaki hukuki ilişkiyi gösterir bir belge ve kayıtta sunulmadığı, bu suretle işçi alacaklarından dava dışı şirket ile davalı ... Belediyesinin dayanışmalı olarak sorumlu olacağı kanaatine varıldığından, davalı Belediye vekilinin husumet itirazının yerinde görülmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Karara karşı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz yoluna başvurmuştur

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Temyiz :

Karara karşı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz yoluna başvurmuştur

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı davalı Belediye ile dava dışı ihbar olunan... Güzelleştirme Turizm İnş. Nak. Otopark Özel Kreş Tic. Ltd. Şti. arasında asıl işveren - alt işveren ilişkisi olduğunu iddia etmiş, davalı ise asıl işveren - alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının kendi bünyelerinde çalışan işçi olmadığını belirterek husumet yokluğu nedeni ile davanın reddini istemiştir. Dairemizce yapılan 26.02.2018 tarihli geri çevirme kararı sonrasında dosyaya celp edilen Ticaret Sicil kaydına göre... Güzelleştirme Turizm İnş. Nak. Otopark Özel Kreş Tic. Ltd.Şti. hissedarlarının Buca Belediye Vakfı ( 1800 pay) ve Buca İmar ve İnşaat Sanayi Teknik Ltd. Şti. ( 4200 pay ) olduğu, şirketin faaliyet durumunun iflas halinde olduğu, davacının işyeri olan restorantın mülkiyetinin davalı Belediyeye ait olduğu ve 13.04.1999 tarihinde... Güzelleştirme Turizm İnş. Nak. Otopark Özel Kreş Tic. Ltd. Şti. ile Belediye arasında kira sözleşmesi yapıldığı, kira ücretinin ödenmemesi nedeni ile 04.10.2013 tarihinde tahliye işleminin gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Dosya kapsamına göre davalı Belediye ile ihbar olunan şirket arasında kira ilişkisi olduğu, asıl işveren - alt işveren ilişkisi bulunmadığı, davalı Belediye'nin şirketin hakim ortağı olsa dahi bu durumun kendisine işveren sıfatı kazandırmayacağı hususları birlikte değerlendirildiğinde davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile kabulüne karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.