muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4940, Karar No: 2021/14710, Tarih: 23.11.2021

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23/06/2004, 13/291-370)

... ili Soma ilçesinde bulunan Eynez yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda Soma maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Bunlar yanında 6100 sayılı HMK’nın 297/1-b maddesine göre hüküm tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini içermelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsam ve nedenlerine göre kararda sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, gerekçeli karar başlığında davalı ... Genel Müdürlüğü’nün ünvanının eksik gösterilmesi isabetsizdir. Bunun yanında harcın tekliği ve bölünmezliğine ilişkin temel ilke gözardı edilerek istinaf istemlerinin reddine karar verilen davacıların her ikisine ayrı ayrı maktu istinaf karar harcı yüklenmesi hatalı olduğu gibi davacıların iki kez istinaf yoluna başvuru harcı yatırdıkları açık olduğuna göre bunlardan birinin iadesine karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi de doğru olmamıştır.

Ne var ki bu aykırılıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin 16/01/2020 Tarih, 2019/2702 Esas, 2020/18 Karar sayılı kararının,

1-Karar başlığında yer alan "2-..." rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine geçmek üzere “2-... Genel Müdürlüğü" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin 16/01/2020 Tarih, 2019/2702 Esas, 2020/18 Karar sayılı kararının,

1-Karar başlığında yer alan "2-..." rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine geçmek üzere “2-... Genel Müdürlüğü" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,

2-Hükmün 3 ve 4 numaralı bentlerinin tamamen silinerek yerlerine geçmek üzere “3-Davacıların istinaf yoluna başvururken yatırmış oldukları toplam 279,40 TL istinaf karar harcından alınması gereken 54,40-TL maktu istinaf karar harcının mahsubu ile bakiye 225,00 TL’nin ve buna ek olarak 121,30 TL istinaf yoluna başvuru harcının karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacılara iadesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 23/11/2021 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14057, Karar No: 2024/4946, Tarih: 22.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/14057 E.  ,  2024/4946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/497 E. 2023/71 K.

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.05.2015 tarihli ve 2012/277 Esas, 2015/153 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydı düzeltilerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/4, 103/6, 31/3, 62 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5, 31/3, 62 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararının temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 18.09.2019 tarihli ve 2019/103 Esas, 2019/10911 karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocukla ilgili olarak aşı, okul kayıtlarının araştırılıp, önceden çekilmiş kemik grafileri de temin edildikten sonra suça sürüklenen çocuğun dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna sevkiyle suç tarihindeki gerçek yaşının tespitinden sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile, suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydı düzeltilerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103/2, 103/4, 103/6, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk, Müdafii ve Vasisinin Temyiz İstekleri

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk, Müdafii ve Vasisinin Temyiz İstekleri

Katılan mağdurun soyut iddiaları dışında delil bulunmadığına, suça sürüklenen çocukta zeka geriliğinin olduğuna, atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine, mahkumiyetine dair kararın usul ve kanuna aykırı olup bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuk hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak takdiri indirim yapılmaksızın karar verilmesi ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin kararında suça sürüklenen çocuk ve müdafii, suça sürüklenen çocuk vasisi Durmuş, katılan mağdur vekili, katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk ve müdafii, suça sürüklenen çocuk vasisi Durmuş, katılan mağdur vekili, katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16372, Karar No: 2014/18077, Tarih: 09.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16372 E.  ,  2014/18077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın kaldırılmasına ilişkin davada ...Hukuk ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, ... takibine itirazın kesin olarak kaldırılması istemine ilişkindir.

... Hukuk Mahkemesince, davanın asliye hukuk mahkemesine hitaben açıldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, ... hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

İİK’nun 68. Maddesinde,“ Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir sened yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz yada belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliğinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir.Bu süre içinde itirazın kaldırılması istenilmediği taktirde yendiden ilamsız takip yapılamaz.Borçlu, itirazını varit gösterecek hiçbir belge ibraz edemezse tetkik mercii itiarzın kaldırılmasına karar verir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacının, davalı hakkında ilamsız takip yaptığı, davalının ilamsız takibe itiraz ederek takibi durdurduğu anlaşılmaktadır. Davacı, itirazın kesin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmektedir.Bu halde uyuşmazlığın...Hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince... Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2522, Karar No: 2017/5515, Tarih: 08.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2522 E.  ,  2017/5515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Mahkemece Dairemizin 2015/20846 Esas, 2016/19994 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, şikayetçileri farklı olan birleşen dosyalar nedeniyle sanık hakkında İİK'nın 345/a maddesinin bir kez uygulanması suretiyle belirlenen cezanın, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesine göre ödeme halinde de düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1092, Karar No: 2017/5187, Tarih: 12.06.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/1092 E.  ,  2017/5187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı işyerinde 01.08.2001 ile 12.12.2011 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde aralıksız çalıştığının ve prime esas ücretinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı işverene ait otelde 01.08.2001 tarihi ile 12.12.2011 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz olarak davalı işverenin bildirdiği ücret üzerinden çalışması sonucu davalı kuruma bildirilmeyen 557 günlük hizmetinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının tespiti istenen tarih aralığında davalı otel işyerinden hizmetinin genellikle kış aylarına denk gelen dönemlerde ayda 15 gün ,yılın diğer aylarında 30 gün üzerinden bildirildiği , eksik gün nedeni olarak ücretsiz izin gösterildiği,davacı bordro tanıklarının kış aylarında da çalışma olmasına rağmen kuruma eksik hizmet bildirildiğini ifade ettiği, ancak dosyada bulunan 13.01.2003-01.03.2006 dönemleri arasına ait ücretsiz izin belgelerinde davacının imzasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş,davacıya ücretsiz izin belgelerindeki imzaların kendisine ait olup olmadığı sormak,imzalar davacıya aitse ücretsiz izin belgelerinin bulunduğu dönemlerdeki çalışma iddiasının ancak aynı kuvvette belge ve delil ile ispatlanabileceğini kabul ederek karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan .... 'ne iadesine

12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/1735, Karar No: 2017/6458, Tarih: 13.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/1735 E.  ,  2017/6458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacağı, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ücretleri ile asgari geçim indirimi alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararının davalılardan ...İstanbul Çevre Koruma ve Atık Maddeleri Değerlendirme San. Tic. A.Ş. ve ...İnşaat Taahhüt San. Tic. Ltd. Şti vekilleri tarafından temyizi üzerine, 7. Hukuk Dairesi’nin 06.04.2015 gün ve 2014/18777 Esas, 2015/6338 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamındaki üç numaralı bozma nedeni yönünden bozma ilamına uyulmuş ancak iki numaralı fesih haklı nedene dayandığından kıdem tazminatının reddi yönündeki bozma nedeni yönünden feshin haklı nedene dayandığının usulünce kanıtlanmadığı işyerinde 2 yıl 3 gün hizmeti bulunan davacının sebepsiz yere tazminat hakkından vazgeçecek şekilde davranmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalılardan ......Çevre Koruma ve Atık Maddeleri Değerlendirme San. Tic. A.Ş. ve ...İnşaat Taahhüt San. Tic. Ltd. Şti vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin “somut olayda, davacının dosyaya sunulan tutanaklara göre 11.05.2009 tarihinden itibaren devamsızlığı bulunmaktadır. En son davacı 29.05.2009 tarihinde işyerinden vizite kağıdı almış ve bir daha işe gelmemiştir. İşverende 01-02-03 Haziran 2009 günlerinde devamsızlık yaptığına dair tutanaklar tutup 04.06.2009 tarihinde de mazeretini bildirmesi, bildirmezse iş akdinin feshedileceğini ihtar ederek bir ihtarname çekmiş ancak davacı işçi tarafından bir mazeret bildirilmemiş, bunun üzerine iş akdi feshedilmiştir.

Bozmadan sonra davacının tedavi gördüğü ... Devlet Hastanesine yazı yazılarak davacının tüm tedavi evrakları istenmiş, gelen belgelerden davacının 29.05.2009 tarihinde vizite kağıdı almasından sonra ilk olarak 03.06.2009 tarihinde hastaneye giriş yaptığı, 04.06.2009 tarihinde kendisine reçete yazıldığı, verilmiş bir raporun bulunmadığı görülmüştür. Davacının sunulan epikriz raporlarının tamamı dava tarihinden de sonrası 2010 ve 2012 yıllarına aittir, bu nedenle de davaya bir etkisi bulunmamaktadır.

Her ne kadar davacı şeker hastası olarak tedavi görmekte ise de işe devamsızlığını haklı kılacak bir tedavi sürecini ve raporlu olduğunu usulüne uygun olarak ispat edememiş ve mazeretini belgeleyememiştir. Bu nedenle davalının devamsızlık nedeniyle feshi haklı nedene dayanmakta olup kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır. ” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 13/04/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1958, Karar No: 2012/2830, Tarih: 28.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1958 E.  ,  2012/2830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 14.06.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 497 ve 498 parsel sayılı taşınmazlarında bulunan ağaçların davalı tarafından kesildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, halihazırda devam eden bir elatma eylemi bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava, çapa bağlı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve kal istemlerine ilişkindir.

Malik ya da zilyet olunan taşınmaza haksız elatma halinde taşınmazın korunması istemi yargı önüne taşınabilir. Mülkiyet hakkının içeriği başlıklı TMK. 683.maddesinde “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.

Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı 18.10.2011 tarihli oturumda davalının taşınmazından 3-4 ay önce ağaç kestiğini o tarihten sonra da arazisinden ağaç kesilmediğini beyan etmiş mahkemece de bu beyan esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki davacının bu beyanı tarihinden ağaçların kesildiği tarih olarak belirttiği 3-4 ay öncesi yaklaşık olarak dava tarihine tekabül etmektedir. Bu durum karşısında davacının iddia ettiği taşınmazından ağaç kesilmesi şeklinde gerçekleşen elatmanın önlenmesini isteme hakkı Bulunmaktadır.

Bu sebeple tarafların iddia ve savunmalarının değerlendirilmesi için mahkemece keşif yapılması varsa tanıklarının keşif yerinde dinlenmesi ve uzman bilirkişi raporu da alınarak oluşacak sonuç çerçevesinde hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7341, Karar No: 2020/6191, Tarih: 02.11.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/7341 E.  ,  2020/6191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalı ... Genel Müdürlüğü'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı .... açısından husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar açısından eş ve çocukların maddi tazminat istemlerinin kabulüne, eş lehine 150.000,00 TL, çocuklar lehine 130.000,00‘er TL, anne ve baba lehine 100.000,00‘er TL, kardeşler lehine 40.000,00‘er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.