muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9335, Karar No: 2014/16226, Tarih: 16.07.2014

Somut olayda her ne kadar Mahkemece davacının sık sık devamsızlık yaptığı, mazeret belirtmeden işyerine 1 gün süreyle işe gelmediği, mazeret olarak çocuğunun sağlık sorununu gerekçe göstermesine rağmen buna ilişkin hiçbir belge sunmadığı, davacının herhangi bir mazeret göstermeden mesaiye kalmadığı, davacının bu tavırlarının işletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan yükümlülüklere aleni aykırılık taşıdığı, yapılan kontroller sırasında davacının aktarma yaptığı malzemelerde eksiklik tespit edildiği, aynı hatanın daha önce de birden fazla kez yaşandığı şeklinde tespitlere yer verilmişse de söz konusu olaylara ait tutaklar incelendiğinde; 23.10.2012 tarihinde davacının fazla mesaiye kalmaması nedeniyle savunmasının alındığı ve davacıya herhangi yazılı veya sözlü bir uyarının verilmediği, 13.11.2012 tarihinde işe bir gün gelmediğine yönelik davacıdan savunma alındığı davacının ise çocuğunu hastaneye götürdüğünü beyan ettiği yine bu savunma üzerine davacıya herhangi bir uyarı verilmediği gibi davacının başka devamsızlığı veya fazla mesaiye kalmadığına ilişkin tutanak bulunmadığı, 12.12.2012 tarihinde ise eksik-fazla çıkan hatalı malzeme ile ilgili olarak davacının forklift operatörü olduğu malzemenin bir bölümden başka bölüme veya yüklemeye taşınması görevi olduğu gözetildiğinde, beyan dilekçesinde söz konusu malzemeleri sayıp ayırma görevinin kendisine ait olmadığı, sayılıp ayrılmış ürünleri kolilere doldurup araca yüklediğine ilişkin savunması yerinde görülmüş olmakla davalı işverence 14.12.2014 tarihinde yapılan ve "iş sözleşmeniz 4857/17. madde gereği 14.12.2012 tarihi itibariyle kıdem ve ihbar tazminatınız ödenerek feshedilmiştir" şeklinde sebepleri bildirilmeyen fesih bildiriminin 4857/19

.12.2014 tarihinde yapılan ve "iş sözleşmeniz 4857/17. madde gereği 14.12.2012 tarihi itibariyle kıdem ve ihbar tazminatınız ödenerek feshedilmiştir" şeklinde sebepleri bildirilmeyen fesih bildiriminin 4857/19. madde şartlarını taşımadığı ve cevap dilekçesinde belirtilen maddi vakıaların ise fesih sebebi sayılabilecek ölçüde ve ağırlıkta eylemler olmadığı anlaşıldığından, feshin geçersiz olduğu anlaşılmakla, davacı tarafça feshin her ne kadar sendikal nedene dayandığı ve davacı ile birlikte 6 aylık kıdemi doldurmayan sendika üyesi işçilerin de işten çıkartıldığı iddia edildiği 6 aylık kıdem şartını doldurmayan işçinin zaten iş güvencesi kapsamında olmadığı ve dosyada bulunan bilirkişi asıl ve ek raporu da dikkate alınarak sendika üyesi olup işyerinde çalışan ve iş akdi feshedilmeyen işçi sayısının 23 kişi olduğu, iş akdi feshedilen sendika üyesi işçilerin 10 kişi olduğu, sendikadan istifa edip çalışan 11 kişi olduğu ve sendika üyesi olmadığı halde iş akdi feshedilen işçi sayısının 45 kişi olduğu ve işyerine 70 işçi alımı olduğu ve 2010 yılında işverence yapılan fesihlerin sendikal nedene dayandığına yönelik kesinleşmiş Mahkeme kararları ve işe iade edilip işe başlatılan ve halen işyerinde çalışan işçiler bulunduğu da gözetildiğinde geçmişte yapılan fesihlerin sendikal nedenle yapılmasının sonraki fesihlerin de sendikal nedene dayandığı anlamını taşımayacağı bu nedenle sendikal feshe dair davacı iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır. 4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın KABULÜ ile Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5- Alınması gereken 25,20 TL harçtan peşin alınan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 0,90 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 871,25 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, 16.07.2014 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1168, Karar No: 2015/1273, Tarih: 26.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1168 E.  ,  2015/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü,

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde müştekinin ikametinde meydana gelen hırsızlık olayı sonrasında aracıyla belirtilen yerden uzaklaştığı sırada çevrede bekçilik yapan tanık ... tarafından plakası alınan sanığın, konuyu araştırmak üzere ikametine gelen polis memurlarına, 18/02/2010 tarihli Muhafaza Altına Alma Tutanağı içeriğine göre söz konusu televizyonu rızaen teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılıp değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15514, Karar No: 2014/11779, Tarih: 16.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15514 E.  ,  2014/11779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2012/296-2013/376

Davacı M.. B.. vekili Avukat H.M.. tarafından, davalı B.. A.. aleyhine 11/06/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyizleri yönünden;

Dava kurum zararından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının okul müdürü olduğunu, okula gelir elde etmek için düzenlenen etkinlikten elde edilen geliri ve bir kısım velilerce elden ödenen paraları okul aile birliği ve anaokulu hesaplarına girmemesi nedeniyle oluşan zararının davalıdan tazminini istemiştir.

Davalı, ceza davasından beraat ettiğini, paraları okulun bir kısım işleri için elden harcadığını ve karşılığında belge aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/679 Esas, 2012/96 Karar sayılı dosyasında davalı hakkında sanık sıfatıyla hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma Suçundan kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda; dosya kapsamı itibarıyla bir kısım paranın okul aile birliği başkanı olarak sanığa teslim edildiği sabittir. Oysa yönetmelik gereğince bu durumun doğru olmadığı, okul müdürünün böyle bir parayı alma ve harcama yetkisi olmadığı anlaşılmışsa da, iddianamede bahsedilen para okul aile birliğine ait olup, birliğin gelir-giderlerinin sayman/muhasip tarafından tutulması gerektiği, sanığın okul müdürü olup birliğin doğal üyesi olduğu, bu suretle sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği ve temyiz edilmeden kesinleştiği, ceza dosyasında dinlenen bir kısım tanık beyanlarından; okulun ve anasınıfının temizlik işinin tanıklarca yapıldığı ve maaş/ücretlerin müdür tarafından elden verildiği ve ödemeye dair belgenin imzalandığı anlaşılmıştır. Şu halde; mahkemece ceza dosyasındaki tanık beyanları ile teyit edilen tutanaklardaki ödemelerin hesaplanarak istekten düşülmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme sonucu bu konuda bir araştırma yapılmadan karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7560, Karar No: 2019/18206, Tarih: 11.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/7560 E.  ,  2019/18206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay CGK'nın 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 esas ve 2013/106 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, çalınan malın 3. kişiye satılması halinde; 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın, hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlaması yetmez. Failin bizzat pişmanlık göstererek, satın alan iyiniyetli ise; sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlaması yanında aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi, kötü niyetliyse; satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerekir. Somut olayımızda da sanığın katılanın marketinden 6 kutu bebek maması çalarak, yerini gösterdiği ... semti civarında faaliyet gösteren markete sattığı, kolluk görevlileri tarafından belirtilen marketten suça konu mamalardan 4 tanesinin ele geçirilip, katılana iade edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; TCK’nın 168..maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin koşullarının bulunmadığı halde yazılı şekilde uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddi,

Ancak;

Sanığın umuma açık olan ve açık bir rızaya gerek duyulmaksızın gündüzleyin ve çalışma saatleri içerisinde katılanın marketine girerek hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/203, Karar No: 2015/436, Tarih: 16.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/203 E.  ,  2015/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sayaç harici ayrı tesisattan su bağlamak eylemi iddiası ile ... hakkında, ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 35. maddesi uyarınca 694,00 Türk lirası kaçak su bedelinin tahsiline dair ... Su ve Kanalizasyon İdaresi (GASKİ) Genel Müdürlüğü Abone İşleri Dairesi Başkanlığı Kaçak Kontrol Şube Müdürlüğünün 06/02/2014 tarihli ve A/074759 sayılı tutanağına yönelik itirazın kabulü ile idari para cezasının iptaline ilişkin ... . Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/518 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 08.01.2015 gün ve 1143 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2015 gün ve KYB. 2015/15775 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun kanunilik ilkesi başlıklı 4. maddesindeki, “Hangi fiillerin kabahat oluşturduğu, kanunda açıkça tanımlanabileceği gibi; kanunun kapsam ve koşulları bakımından belirlediği çerçeve hükmün içeriği, idarenin genel ve düzenleyici işlemleriyle de doldurulabilir. Kabahat karşılığı olan yaptırımların türü, süresi ve miktarı, ancak kanunla belirlenebilir”, hükmü ile Aynı Kanun’un 17/2. maddesinde yer alan “idari para cezası, kanunda alt ve üst sınırı gösterilmek suretiyle de belirlenebilir. Bu durumda, idari para cezasının miktarı belirlenirken işlenen kabahatin haksızlık içeriği ile failin kusuru ve ekonomik durumu birlikte göz önünde bulundurulur”, hükmü gereğince, idari para cezasının Kanunla düzenlenmesi gerektiği, müsnet kaçak su eylemi için uygulanan bedelin ise mahiyeti itibari ile idari para cezası olmadığı ve davanın hukuki mahiyette bulunduğu, 5326 sayılı Kanun'un 28/1-b. maddesi gereğince, başvuru konusu idari yaptırım kararının sulh ceza mahkemesinde incelenebilecek kararlardan olmadığının veya başvuranın buna hakkı bulunmadığının anlaşılması hâlinde, başvurunun reddine karar verilir hükmüne ve kamu düzenine ilişkin görev kurallarına göre, başvurunun reddine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla itiraz eden hakkında davanın esasına ilişkin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma konusu yapılan eylemin, şebeke suyunu kuyu tesisatına bağlayarak sayaç harici kullanım olması karşısında; abonelik esasına göre yararlanılabilen suyun sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi eyleminin 5237 sayılı TCK. nun 163. madde 3. fıkrasında yazılı suçu oluşturacağı, zararın giderilmesinin de aynı Kanunun 168. madde 5. fıkrası uyarınca etkin pişmanlık olarak değerlendirilebileceği, 5393 sayılı Belediyeler Kanununun 15/1-d maddesinde vergi, resim ve harç dışındaki özel hukuk hükümlerine göre tahsili gereken doğal gaz, su, atık su ve hizmet karşılığı alacakların tahsilini yapmak veya yaptırmak yetkisinin belediyelere verildiği, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ücrete tabi işler başlıklı 97. maddesinde "Belediyeler bu Kanunda harç veya katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlı olarak ifa edecekleri her türlü hizmet (...) için belediye meclislerince düzenlenecek tarifelere göre ücret almaya yetkilidir. Belediye'ye tekel olarak verilmiş işler kendi özel hükümlerine tabidir." hükmünün yer aldığı, ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 32/ 1- d maddesinde de tahakkuk ettirilen kaçak su bedeli nedeniyle abonenin öncelikle idareye başvurması gerektiğinin belirtilmesi dikkate alınarak, muterizin haksız eylem niteliğindeki kaçak su cezasına karşı öncelikle ... Su ve Kanalizasyon İdaresi (GASKİ) Genel Müdürlüğüne başvurması, sonuç alamadığı takdirde hukuk mahkemeleri nezdinde dava yoluyla uyuşmazlığın çözümlenmesi yoluna gitmesi gerektiği, mevcut olayda ise Kabahatler Kanunu kapsamında verilebilecek idari para cezasının bulunmaması nedeniyle bu Kanun hükümlerinin uygulanamayacağı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, ... . Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/518 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4 maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 16.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/97, Karar No: 2021/91, Tarih: 09.03.2021

**Ceza Genel Kurulu         2018/97 E.  ,  2021/91 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 8. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 269-51

Sanık ... hakkında TCK'nın 297. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında, Zile (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince 17.07.2013 tarih ve 157-262 sayı ile eylemin aynı maddenin birinci fıkrasında düzenlenen infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Zile Asliye Ceza Mahkemesince 06.03.2014 tarih ve 269-51 sayı ile sanığın TCK'nın 297/1, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 28.09.2017 tarih ve 7970-10551 sayı ile; "Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır." eleştirisiyle onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 19.10.2017 tarih ve 208301 sayı ile;

"TCK'nın 297/1. maddesindeki düzenlemede yer alan yasak eşyalardan olan silahın, TCK'nın 297/2-b maddesinde yasaklanan 'her türlü saldırı ve savunma araçları' ile TCK'nın 6/1-f-3 ve 4'te yer alan silah tanımları nedeniyle ayniyet kesbettiği ve Yüksek Yargıtay 8. Dairesinin kabulünden hareketle TCK'nın 6/1-f maddesinde yer alan tanıma uyan her eşya yönünden TCK'nın 297/1. maddesinin uygulanması gerektiği, TCK'nın 297/2-b maddesinin uygulanırlığının ortadan kalktığı anlaşılmaktadır. Yasa koyucu hangi silahların TCK'nın 297/1. maddesi kapsamında kaldığına, tanımı itibarıyla silah olduğunun kabulünde zorunluluk bulunan savunma ve saldırı araçlarından hangilerinin ise TCK'nın 297/2. maddesi kapsamında kaldığına dair açık bir tasnife gitmemiştir. TCK'nın 6/1-f maddesinde yapılan silah tanımına ve TCK'nın 297/1. maddesinde yasaklanan eşyaları tarif ederken 'silah' tabirinin kullanılmış olmasına rağmen TCK'nın 297/2-b maddesinde farklı bir düzenleme yapılmış olması karşısında her iki fıkranın kapsamının tayininde zorunluluk olduğu görülmektedir.

Her iki fıkranın gerekçelerine bakıldığında açık bir tasnifin burada da yapılmamasına rağmen, TCK'nın 297/1. maddesine dair 'Birinci fıkrada, infaz kurumu veya tutukevine sokulan veya bulundurulan eşyanın silah, uyuşturucu veya uyarıcı madde veya elektronik haberleşme aracı olması hâlinde verilecek ceza belirlenmiştir. Ancak, bunlardan silahın, uyuşturucu veya uyarıcı maddenin temin edilmesi ya da bulundurulması esasen suç teşkil etmektedir. Bu durumda fikri içtima hükümlerine göre fail daha ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılacaktır. Ancak, bu şekilde belirlenen ceza, fıkrada belirtilen oranda artırılacaktır.' şeklindeki gerekçede yer alan, TCK'nın 297/1. maddesinde yazılı silahın temini ya da bulundurulmasının esasen suç teşkil etmesi nedeniyle cezanın TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kurallarına göre belirleneceği ve cezanın bu madde gereğince arttırılacağına dair açıklamadan hareket edildiğinde, TCK'nın 297/1. maddede yazılı silahtan kastedilenin, bulundurulması ve taşınmasının bizatihi suç kabul eden ve cezai yaptırıma bağlanan silah olduğu ve bu manada 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan ateşli silah ve bıçakların TCK'nın 297/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bunun dışında kalanların ise TCK'nın 297/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır. Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 16.01.2017 tarih ve 2016/4973 esas, 2017/42 karar, 16.01.2017 tarih ve 2016/4928 esas, 2017/41 karar, 16.01.2017 tarih ve 2016/4520 esas, 2017/40 karar sayılı kararları da bu yöndedir.

Buna göre;

Zile M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükmen tutuklu olarak bulunan sanığın olay tarihinde koğuş değişikliği için eşyaları ile birlikte kapı altına getirildiğinde eşyalarının X-ray cihazından geçişi esnasında fotoğraf albümü içerisinde saklanmış vaziyette 3 parça maket bıçak ucunun tespit edildiği somut olayda sanığın eyleminin TCK'nın 297/2-b maddesi kapsamında kaldığı düşünüldüğünden hükmün bozulması gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 30.01.2018 tarih ve 21309-792 sayı ile itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin TCK’nın 297. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında mı yoksa aynı maddenin ikinci fıkrasının (b) bendi kapsamında mı kaldığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;