muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14174, Karar No: 2012/1715, Tarih: 08.02.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/14174 E.  ,  2012/1715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ...-... Gazetecilik ve Yayıncılık A.Ş. vdl. aleyhine 22/01/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/07/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ... davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, köşe yazarı ...'ın kaleme aldığı, "Kapatma Dahil Herşey Masada" başlıklı yazının kişilik haklarına ve meslek onuruna saldırı teşkil ettiğini iddia ederek manevi tazminat istemiş; davalılar matufiyet unsurunun gerçekleşmediğini, yayının bir TV dizisinin kurgusundan ibaret olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, yazıda özle biçim arasındaki dengenin bozulduğu gerekçesiyle talep kısmen kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi

verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda;

Dava dışı Bugün gazetesinin 24.05.2009 tarihli nüshasında yayınlanan nizalı köşe yazısının, dosya arasında çözümü olan TV dizisinin senaryosuna dair CD içeriği ile aynı olduğu ve iktibas edilen repliklerin:

"-Beyler! Aylardır üzerinde uğraştığımız, bize eski konum ve gücümüzü sağlayacak, ülkeyi hem içeriden hem de dışarıdan kuşatma altına alacak olan eylem planımız tuttu.Bu ülkede herkes bilir ki Cumhurbaşkanı hakkında hukuki karar almak ve onu yargılamak o kadar kolay ve basit değildir. Tabii ki bunun anayasaya aykırı olduğunu biz de biliyoruz. Ama bu kararın alınması ve konuşulması çok önemli. Bu işin arkasından yapacağımız çok önemli hamleler var.

-Beyler beyler! Sürekli bunları dile getiriyorsunuz. Evet bazı yerlerde hala güçlü olduğunuzu anlıyorum, ama devlette süren uyum devam ederse hem sizler için hem de bizler için alarm sinyallerini çaldırır bu. Sadece hukuki kararlar değil uyumu bozacak fitne ateşlerini yakmalıyız...Siz bu konuda endişe etmeyin. Bizim hukukçular açık kapalı mesajlar gönderiyor. Görün bakın birbiri ardına daha ne kararlar gelecek. Bunlar bir iki derken küçük atışlarla tansiyon ölçülecek, ardından yıpratma hareketleri gelecek, böylece altı boş da olsa daha farklı konularda kararlar alındırılacak. Kapatma dahil her şey masada.

-Evet haklısın. Şimdi iktidarın ve vatan evlatlarının aleyhine gözünü kırpmadan karar vereceklerin listesini yapıp onların atamalarını sağlamalıyız."şeklinde olduğu görülmüştür.

-Evet haklısın. Şimdi iktidarın ve vatan evlatlarının aleyhine gözünü kırpmadan karar vereceklerin listesini yapıp onların atamalarını sağlamalıyız."şeklinde olduğu görülmüştür.

Dosya arasında mevcut bilgilere göre davacının adı ne seneryo repliklerinde nede dava konusu edilen yazı metninde zikredilmiştir. Kaldı ki davacı dava konusu edilen yazının yazarı davalı ... hakkında suç duyurusunda bulunmuş, Cumhuriyet Savcılığı matufiyet unsurunun bulunmadığı ve yazı içeriğinin davacıyı küçük düşürücü mahiyette olmadığı gerekçesi ile takipsizlik kararı vermiştir.

Açıklanan bütün bu olgular çerçevesinde, ancak genel bir durum değerlendirmesi veya hayal ürünü bir teori olduğu anlaşılan yazının, mahkemece; davacıya atfen yazıldığının, O'nun kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun kabulü doğru olmamış, kararın davalılar yararına bozulması gerekmiştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1926, Karar No: 2014/8682, Tarih: 27.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1926 E.  ,  2014/8682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/490-2013/127

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın İ.. B.. yönünden husumetten reddine, K.. M.. yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı K.. M.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; verilen karar, davalılardan K.. M.. vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki:

Kamulaştırma Kanununun 11/1-9 maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklamak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan ....parsel sayılı taşınmazın satışının A.Ş satışı olduğu, yine emsal alınan 2660 ve 2673 sayılı parsel taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen değerlerinin sırası ile 11,41-TL ve 6,84-TL, dava konusu taşınmazın ise 342,29-TL olduğu ve dava konusu taşınmazın emsallerden 30 ve 50 kat daha değerli olduğu halde bilirkişi kurulunca (3) ve (3.06) kat değerli kabul edildiği anlaşıldığından bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu itibarla, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan K.. M.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5019, Karar No: 2018/2585, Tarih: 28.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/5019 E.  ,  2018/2585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

DAVA: Davacı, 28/11/2012 tarihinde, davalı ....'nin ithalatçısı olduğu, diğer davalı ... Turistik İşletmeler ve Otomativ Tic. ve Ltd. Şti.’nin yetkili satıcısı olduğu 2012 model ... marka 0 km aracı satın aldığını, 19/06/2014 günü yağışlı havada seyir halinde iken aracın sunroof (tavan) bölgesinden su sızdığını farketmesi üzerine 24/07/2014 tarihinde aracı yetkili servise götürdüğünü, iş emrinde aracın taban döşemelerinin ıslandığının kayda geçtiğini, sorunun giderildiği söylenerek aracı teslim aldığını, 22/08/2014 tarihinde araçta yeniden aynı problemin çıktığını, aynı gün servise götürdüğünü düzenlenen iş emrinde bu kez aracın sunroof çerçevesinin değiştirildiği söylenerek aracı teslim aldığını, 14/03/2015 tarihinde yine yağışlı havada yağmur sularının araca girdiğini 24/03/2015 tarihinde aracı servise götürdüğünü iş emrinde aracın sunroofundan damlayan suların arka koltukta biriktiğinin yazıldığını, sunroofun çerçevesinin değiştirildiğini, 0 km satın aldığı araçta aynı sorunun devamlı çıkmasının kabul edilemeyeceğini aracın ayıplı olduğunu, üretim hatasından kaynaklı ayıp nedeniyle aracın satış bedeli olan 73.598,62 Euronun temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ve ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden hesaplanacak TL karşılığının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, aracın gizli ayıplı olduğunun kabulüyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kabul kararına karşı davalılar istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi davalıların istinaf başvurusunu esastan kabul etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi’nin kararı süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 4,50 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 28/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13544, Karar No: 2025/1025, Tarih: 22.01.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13544 E.  ,  2025/1025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2013/256 E., 2021/585 K.

Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle; yersiz ödenen aylıkların istirdatını talep etmiştir.

II. CEVAP

Cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 05.05.2010 tarih ve 2009/1025-2010/169 sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkeme kararına karşı davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairemizin 14.01.2013 tarihli ve 2012/20096-2013/7 sayılı ilamında; eksik araştırma yapıldığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili özetle kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, açılmamış sayılma kararının yerinde olup olmadığına ilişkindir.

1-Dava dosyası incelendiğinde, 18.11.2020 tarihli 31. celsede davacı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gün ve saatini UYAP ortamından öğrenilmesine, dosya kapsamında beyanda bulunması için gelecek celseye kadar süre verilmesine dair karar verildiği, 02.03.2021 tarihli 32. celsedede, "1-Dosyada masraf bulunmadığı, mazeret ile Mahkememizce verilecek kararın davacı vekilinin kendisine tebliğini talep ettiği, masraf bulunmadığından davacı vekiline tebligat çıkarılmasının olanaklı olmadığı ve davacı vekilince önceki oturum 3 no.lu ara karar doğrultusunda beyanda da bulunulmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin mazeretinin reddine, 2-Taraflarca takip edilmeyen dosyanın HMK 150/1. maddesi uyarınca işlemden kaldırılmasına karar verildi." şeklinde karar verildikten sonra üç aylık sürede dava yenilenmediğinden 28.06.2021 tarihi itibariyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinin 1. fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” hükmüne, 4. fıkrada “Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.” hükmüne ve 5. fıkrada da “İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.” hükmüne yer verilmiştir.

3-Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun “hukuki dinlenilme” başlıklı 27. maddesi, T.C. Anayasası’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesi nazara alındığında davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını mahkemenin açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini içeren bu hakkın ve yargılamanın aleniliği ilkelerinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü celseye katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, bildirim giderlerini de yatırarak duruşmanın ertelenmesini isteme olanağına sahiptir. O halde, HMK’nın 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir. Ne var ki anılan hususların uygulanabilmesi için her şeyden önce tarafların usulüne uygun davet edilmiş olmaları gerekmektedir.

4-6100 sayılı HMK'nın uygulama alanını, adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinde tutulacak kayıtlar ile yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi ve bu işlemlerde UYAP'ın kullanılmasına dair usul ve esasları düzenlemek amacıyla çıkartılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 52. maddesi gereğince tebligat işlemleri 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu uyarınca çıkarılan yönetmeliklere göre fiziki ya da elektronik ortamda yapılacaktır. Elektronik tebligat usulünün düzenlendiği Tebligat Kanunu'nun 7/A maddesindeki düzenleme ve Elektronik Tebligat Yönetmeliği hükümleri de dâhil olmak üzere, Tebligat Kanunu ve çıkarılan Tebligat yönetmeliği hükümleri incelendiğinde; duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesi usulünün uygulanabileceğine yönelik bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir.

5-Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, davanın işlemden kaldırılması kararından önce tarafların duruşma gününü uyap üzerinden öğrenmelerine dair karar verilmesi hususu, usulüne uygun bir tebliğ mahiyetinde olmadığı için işlemden kaldırma kararı isabetsiz olduğundan, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1448, Karar No: 2019/390, Tarih: 21.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/1448 E.  ,  2019/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2009 yılında Özel ... Akşam Lisesi'ni okul birincisi olarak bitirdiğini, genel kontenjandan davalı üniversitenin Hukuk Fakültesi bölümüne yerleştiğini, okul birincisi bursunu öncelikle kazandığı halde puanının yüksek olması sebebiyle okul birincisi kontenjanından yerleştirilmesine gerek kalmadığını, okul birincisi kontenjanı yerine genel kontenjandan yerleşmesi sebebiyle davalı üniversitenin, kendisini okul birincilerine verdiği tam burstan yararlandırmadığını bunun yerine %50 oranına burs verdiğini ileri sürerek öğrenim gördüğü 8 dönemlik ücreti olan 30.000,00 TL'nin, dönemlik yapılması taahhüt edilen 150$'lık kitap yardımının 8 dönem üzerinden 1200$'ı yaşadığı mağduriyet sebebiyle 10.000,00 TL'lik manevi tazminatın tarafına ödenmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 30.000,00 TL nin, kitap yardımına ilişkin 1200 doların davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde; eldeki dava da davacı, davalı üniversitenin okul birincisi kontenjanından yerleşen öğrencilere tam burs verdiğini kendisinin okul birincisi olmasına rağmen puanın yüksek olması nedeniyle okul birincileri kontenjanı yerine genel kontenjandan yerleştiğini, davalı üniversitenin kendisine tam burs yerine %50 burs verdiğini ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Somut olayda uyuşmazlık okul birincisi olup genel kontenjandan yerleşen davalının tam ... hak kazanıp kazanmayacağı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, burslu öğrenim görmek için sadece lise birincisi olmanın yeter şart olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davacının üniversiteye girdiği 2009 yılına ait ÖSYM kılavuzunda davalı üniversite ile ilgili bölümde yapılan açıklamada: "2009 yılı lise ve dengi okul mezunlarından okul birincisi kontenjanına yerleşen öğrencilere verilecek olan Teşvik Bursu: a)Öğrenim Ücreti muafiyeti, b)Yurtta ücretsiz barınmayı kapsar" açıklamasının yer aldığı, ÖSYM'nin dosyaya sunulan 06.09.2016 tarihli yazısında okul birincilerine veya başarıya göre burs verip vermeme yetkisinin ilgili yüksek öğretim kurumuna ait bulunduğu bildirilmiştir. Dolayısıyla bursun hangi şartlarda kime verileceğini belirleme yetkisi ilgili yüksek öğretim kurumunun taktirindedir. Somut olayda davalı üniversite, 2009 yılı ÖSYM kılavuzuna göre teşvik bursunu okul birincisi kontenjanından yerleşenlere verileceğini açıklamıştır. Dolayısıyla davalı üniversite yönünden, teşvik bursu verilebilmesi için sadece okul birincisi olmak yeterli olmayıp, okul birincilerine tanınan kontenjandan yerleşme şartının da gerçekleşmesi gerekmekedir. Davacı ise davalı üniversiteye okul birincisi kontenjanından yerleşmemiş olup genel kontenjandan yerleşmiştir. Hal böyleyken davacının teşvik bursunu almaya hak kazanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ;Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 570,00 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.