muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2067, Karar No: 2012/20203, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2067 E.  ,  2012/20203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı-K. Davalı kesilen yetim aylığının tekrar bağlanması gerektiğinin tespitiyle, biriken aylıkların faiziyle tahsiline, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline, Davalı-K. Davacı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla yersiz ödenen 5.109,88-TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde Davacı-K.Davalı davasının kabulüne, Davalı-K. Davacı Kurumun davasının reddine karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı ...'nun tüm, davalı ...'nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı yetim aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile kesilen aylıkların kesildiği tarihten itibaren yasal faizi ile ödenmesi istemine ilişkindir. Birleşen dava ise, ...'nun ...'na karşı açtığı yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 30.07.1999 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, boşanma kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, kontrol memuru tarafından tutulan raporda; "davacının boşanmış olduğu eşi ile aynı adreste birlikte yaşadığı, bu nedenle hak sahipliğinin 5510 sayılı Kanun’un 5754 sayılı Kanun’la yürürlüğe giren 56. maddesi kapsamında iptal edilmesi, 1.11.2008 tarihinden itibaren ödenen tutarlar içinde aynı Kanun’un 96. maddesine istinaden işlem yapılması kanaatine varıldığının" belirtildiği, bu idari soruşturmada davacının yaşadığı mahallede yapılan tespitlere dayanıldığı görülmüştür.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; davacının, boşandığı eşinin ailesine ait binanın 2.katında çocuklarıyla beraber oturmaya devam ettiği, halen köy muhtarı olan tanık Kadir Kuyupınar'ın davacının eski eşi ile birlikte yaşayıp yaşamadıklarını bilmediğini beyan ettiği anlaşılmış, bazı davacı tanıkları davacı ile boşandığı eşinin ayrı yaşadıklarını beyan etmişler ise de, davacının halen oturduğu köyün 1999-2009 yılları arasında muhtarı olduğunu beyan eden tanık ..., davacı ile eski eşinin boşandığını yaklaşık 1,5 yıl önce duyduğunu, beraber yaşayıp yaşamadıklarını bilmediğini bildirmiştir. Öte yandan davacı eş, kendisine ait yetim aylığı dışında geliri olduğunu da kanıtlayamamış, davacının oturduğu evin su aboneliğinin 10.11.2008 tarihine kadar boşandığı eşi ...'na ait olduğu, davacıya ait ... ve telefon aboneliğinin ise bulunmadığı görülmüştür.Bu durumda davacı ile eski eşinin birlikte yaşadıklarına dair 31.12.2008 tarihli kontrol tutanağının aksinin kanıtlanamadığı ortadadır. Mahkemece yapılacak iş, asıl davanın reddine ve bu doğrultuda, birleşen davada ise, 5510 sayılı Yasa'nın 96.maddesi gözetilerek bir karar verilmesinden ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5214, Karar No: 2006/8195, Tarih: 18.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/5214 E.  ,  2006/8195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 30.01.2006 tarih, 24298/859 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 150 YTL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 25.10 YTL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15117, Karar No: 2017/8331, Tarih: 29.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/15117 E.  ,  2017/8331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasında, 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 367. maddesi uyarınca dava şartı olan ve Defterdarlık veya Vergi Dairesi Başkanlığınca verilmesi gereken 'mütalaa'nın verilmeyeceğinin anlaşılmış olması karşısında, yargılama şartının gerçekleşmemesi üzerine sanık hakkındaki kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesine göre düşürülmesi gerektiği, mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23265, Karar No: 2022/10073, Tarih: 13.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23265 E.  ,  2022/10073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 23.06.2021 tarih 2021/İHK-19075 sayılı itirazın kabulüne, başvurunun usulden reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 07.06.2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 13/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15227, Karar No: 2014/32788, Tarih: 23.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/15227 E.  ,  2014/32788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2013

NUMARASI : 2013/693-2013/500

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olup davalı Kurum ile aralarındaki sözleşme gereği kurum mensuplarına ilaç verdiğini, davalı kurumun son olarak sözleşmesini feshettiğini bildirdiğini, sözleşmenin feshinin haksız olduğunu belirterek, haksız fesih işleminin kaldırılmasına ve muarazanın menine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, sözleşmenin Şanlıurfa Sosyal Güvenlik Merkez Müdürlüğü ile davacı arasında imzalandığını, taraflar arasındaki yetki sözleşmesi gereğince yetkili mahkemenin Şanlıurfa Mahkemeleri olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davanın açıldığı Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 12/07/2013 tarihinde yetkisizlik nedeniyle davanın usulden reddine, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde başvurulması halinde dosyanın görevli ve yetkili Şanlıurfa Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar vermiş, söz konusu karar temyiz edilmeksizin 13/09/2013 tarihinde kesinleşmiştir. Bu arada davacı henüz yetkisizlik kararı kesinleşmeden evvel 04/09/2013 tarihinde mahkemeye verdiği dilekçe ile dosyanın Şanlıurfa Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesini istemesi üzerine, dosya Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk mahkemesine gönderilmiş ve ilgili mahkeme davacı tarafından henüz yetkisizlik kararı kesinleşmeden önce gönderme talep edildiği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup, verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunun 20. maddesinde görevsizlik ya da yeksizilik kararı verilmesi halinde, bu karar verildği tarihte kesin ise bu tarihten, kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşmiş ise kesinleştiği tarihten ve kanun yoluna başvurulmuş ise bu başvurunun reddi kararının tebliğinden itibaren taraflardan birinin kararı veren mahkemeye başvurarak, dosyanın görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerektiği öngörülmüştür. Kanunda öngörülen bu iki haftalık süre, tarafların dosyanın gönderilmesini talep edebilecekleri son tarihi göstermekte olup kararın henüz kesinleşmediği bir aşamada dosyanın görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesinin talep edilmesi mümkündür. Dolayısıyla davacı tarafından dosya gönderme başvurusunun süresinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, davacının dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi talebinin süresinde olduğu gözetilmek suretiyle davanın esasına girilerek tarafların delilleri toplanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın 25,20 TL istek halinde iadesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4118, Karar No: 2013/7481, Tarih: 04.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4118 E.  ,  2013/7481 K.**

* İNTİHARA YÖNLENDİRME

* SUÇUN UNSURLARI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 84

**"İçtihat Metni"**

Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine yapılan incelemede ;

Evli ve iki çocuk babası olan 31 yaşındaki sanık Bilal ile 16 yaşındaki mağdur Kader'in arkadaşlık yapmasını ailelerinin onaylamaması üzerine, Bilal’in 11.03.2010 tarihinde Kader'in telefonuna mesaj çekerek “benimle her şeye var mısın" dediği, Kader’in de "evet” şeklinde cevap vermesi üzerine, bu kez de mağdureden öldürecek bir ilaç getirmesini istediği, 12.03.2010 tarihinde Kader’in evden 4 kutu ilaç alarak okul çıkışı Bilal ile buluştuğu, birlikte Mersin’den Erdemli’ye gittikleri, burada bir pansiyonda kaldıkları, 14.03.2010 tarihinde Bilal’in Kader’e ilaçları getirip getirmediğini sorduğu, Kader’in de getirdiğini söylemesi üzerine ilaçları paylaştıkları, önce Kader’in içmeye başladığı, Bilal’in de ilaçları içtiği, bir süre sonra hastaneye gittikleri ve tedavi sonucu yaşama döndürüldükleri olayda, intihar etmeyi sanık Bilal'in teklif ettiği ve intihar etmekte kullanılan ilaçları sanığın isteği üzerine mağdurenin temin ederek getirdiği anlaşılmakla, sanığın eylemine uyan intihara yönlendirme suçundan cezalandırılması gerektiği düşünülmeksizin, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Yargıtay — Esas No: 2012/1672, Karar No: 2012/7210, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1672 E.  ,  2012/7210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi. Gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın meydana gelen tek taraflı kazada hurdaya ayrıldığını, başvuruya rağmen davalı sigorta şirketinin ödeme yapmadığını belirterek 13.900.00 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsile karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, riziko gerçekleştikten sonra poliçenin tanzim edildiğini, kaza ve hasarın uyuşmadığını, kazanın belirtilen yer ve şekilde meydana gelmediğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın belirtilen yer, tarih ve şekilde meydana geldiği, aksinin davalı sigorta şirketince ispatlanamadığı, hasarın teminat kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 12.000.00 TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı

691,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 4.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17083, Karar No: 2014/721, Tarih: 14.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17083 E.  ,  2014/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2011 gün ve 2008/117-2011/525 sayılı kararı onayan Daire’nin 16/07/2013 gün ve 2012/13861-2013/14736 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ... 11. Kısım villa 42 adresinde oturan ...'a ait müvekkilince sigortalanan konutun davalı idarenin 14/10/2007 tarihinde ... deresinde yapılmakta olan ıslah çalışmaları sırasında köprü menfezlerinin kapatılması nedeniyle aşırı yağan yağmurun dereden taşması sonucu hasar gördüğünü, müvekkili şirketin 4164460 nolu sigorta poliçesiyle sigortalı bulunan konut ve içindeki muhtelif cins ve miktardaki emtiasının hasarlandığını, müvekkili şirketçe sigortalısına 26/10/2007 tarihinde 11.314,00 TL hasar tazminatı ödendiğini, müvekkili şirketin TTK 1301 maddesi gereğince sigortalısının halefi olduğundan söz konusu hasar bedelinin ödenmesi için davalılara ihtar mektubu gönderdiğini, ancak ödenmemesi üzerine bu davanın açıldığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 11.314,00 TL rücuen tazminat alacağının sigortalıya ödeme tarihi olan 26/10/2007 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

İhbar olunanlar vekilleri, davanın ayrı ayrı reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı şirketden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 14/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.