muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5340, Karar No: 2024/3483, Tarih: 04.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5340 E.  ,  2024/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/648 E., 2017/772 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyan Mahkemece esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile müvekklinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, 89.190,80 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 25.04.2016 tarihli ve 2015/151 E., 2016/318 K. sayılı kararla; davanın kısmen kabulüne, 71.493,55 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 27.12.2016 tarihli ve 2016/12517 E., 2016/16645 K. sayılı ilamla; "...karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderinin davalı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine maktu vekalet ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafça yapılan yargılama giderinin davalı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine maktu vekalet ücretinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; 6719 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’na Geçici madde olarak eklenen ve kanun değişikliklerinin derdest dava ve icra takiplerine de uygulanacağına ilişkin 20 nci madde hükmünün Anayasaya aykırı olduğunu, Anayasaya aykırı olarak eklenen geçici 20 nci maddenin dikkate alınmasının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

17.06.2016 tarihli ve 29745 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi ile değiştirilen 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17 nci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri ile eklenen Geçici 19 ve 20 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Mahkemece uyulan bozma ilamında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, yine ilamda belirtilen esaslar gereğince karar verildiği anlaşılmakla; davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3541, Karar No: 2021/8972, Tarih: 17.05.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/3541 E.  ,  2021/8972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverene ait termik santralde muvazaalı şekilde alt işveren işçisi gösterilerek çalıştırıldığını, iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak asıl dava ve birleşen davanın reddine karar vermiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının feshe bağlı alacaklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda mahkemece, davacının 12.01.2015 tarihinde işten çıkarıldığı ancak 01.02.2015 tarihinde özelleştirme sonucu iş yerini devralan ... Elektrik A.Ş. iş yerinde alt işveren ... işçisi olarak çalışmaya devam ettiği gerekçesi ile feshe bağlı alacakların reddine karar verilmiştir.

Davacının iş sözleşmesi 12.01.2015 tarihinde sona erdirildikten sonra, 01.02.2015 tarihinde yeni alt işveren ... işçisi olarak çalışmaya başlamıştır. Dinlenen davacı tanığı ... davacının 2014 yılı sonlarında özelleştirme nedeni ile iş sözleşmesinin sona erdirildiğini ancak 15-20 gün sonra yeni alt işveren tarafından işe alındığını beyan etmiştir. Davacı tanığı beyanı ve davacın iş sözleşmesinin sona erdirilmesi ile yeniden işe başladığı tarih dikkate alındığında makul süre aşılmış olup, bu nedenle davacının feshe bağlı alacaklarının bozma ilamının 3 nolu bendi de dikkate alınarak usulünce hesaplandıktan sonra kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında asıl işveren -alt işveren ilişkisinin muvazaalı olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

3-Taraflar arasında asıl işveren -alt işveren ilişkisinin muvazaalı olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda mahkemece davalı ile dava dışı alt işverenler arasında usulüne uygun asıl işveren - alt işveren ilişkisinin bulunduğu, gerekçesi ile muvazaa talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosyada yer alan davalı ile dava dışı şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmelerinde işin tanımının, “ ... Termik Santrali İşletme Müdürlüğü, 2 yıllık 181 kişilik kömür boşaltma, kül cüruf atma, inşaat işleri atölye temizliği ve teknik temizlik hizmetlerinin yapılması işi ” şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi emsal kararları ile davacının çalıştığı alt işverenler ile davalı ... arasındaki asıl-alt işverenlik ilişkisinin muvazaaya dayandığı kesinleştiğinden, dosya kapsamı gözetildiğinde, davacının başından itibaren asıl işveren olan davalı ... işçisi olduğunun kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur. (Bkz. 22. HD. 2017/34957 - 14820 E.K.; 2016/18246 - 2019/3397 E.K.; 2017/37467 - 19417 E.K.; 2017/31021 E.- 2020/7087 K.).

Bu halde mahkemece, davacın sendika üyesi olup olmadığı araştırılarak sendika üyesi olmadığının anlaşılması halinde, davalı işveren işyerinde davacı ile aynı işi yapan ve sendika üyesi olmayan emsal işçi olup olmadığı belirlenerek emsal işçi olması halinde ücret farkı ve ilave tediye alacakları emsal işçi ücretine göre hesaplanıp hüküm altına alınmalı; sendikalı olmayan emsal işçi bulunmadığının anlaşılması halinde ise, davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki sözleşme ve şartnamelerde işçiye ödenecek ücretin belirlenmiş olması ya da işçiyle yapılan bireysel iş sözleşmesinde ücretin gösterilmiş olması ve buna göre eksik ücret ödendiğinin tespiti durumunda bu ücrete göre ücret farkı ve ilave tediye alacağı hesaplanmalı; böyle bir tespit yapılamadığı takdirde ise ücret farkı alacağı talebi reddedilerek ilave tediye alacağı davacının fiilen aldığı ücret üzerinden hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7689, Karar No: 2014/5980, Tarih: 08.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/7689 E.  ,  2014/5980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2011

NUMARASI : 2006/441-2011/215

Davacı S.S. D. Konut Yapı Koop vekili Avukat A. Ç. tarafından, davalı A.. B.. aleyhine 05/06/2006 gününde verilen dilekçe ile çekişmenin giderilmesi ve yıkım kararının ihtiyati tedbir yolu ile durdurulması istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 08/04/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 08/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı belediye vekili gelmedi, karşı taraftan davacı vekili Avukat A. Ç. geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, çekişmenin giderilmesi ve yıkım kararının ihtiyati tedbir yolu ile durdurulması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Belediye Meclis Kararının İmar Yönetmeliğine uygun olmadığı gerekçesi ile Danıştay tarafından iptal edilmesi üzerine, 16/10/2001 tarihinde Belediye Meclisince imar planı değişikliği yapılarak kooperatif tarafından inşaat ruhsatı alınarak tamamlanan binanın mühürlenmesine ve ilave katlar ile 5 metre çekme mesafesi içinde kalan yapı bölümlerinin yıkılmasına karar verildiğini, sözkonusu bölümlerin fiilen yıkılmaya kalkışılması halinde binanın tümden olumsuz etkileneceğinden yıkım işleminin fiilen yerine getirilmesinin imkansız olduğu, kararının uygulanması halinde yıkılacak bölümler sebebiyle ve yine bundan olumsuz etkileşim nedeniyle oluşacak tüm zarar miktarının tespitine, bu bedelin kooperatife ödeninceye kadar lehlerine hapis hakkı tanınmasına ve yıkım kararının ihtiyati tedbir yolu ile durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; taraflar arasındaki çekişmede davacının iddiası gibi dava edilen binadaki yıkımın fiili olarak yerine getirilmesinin imkansız olduğu görüşüne varılarak, davacı tarafa ait taşınmazda yıkımına karar verilen son katın kesilerek iptal edilmesi, binanın doğu cephesinin ortalama 1,5 metre şerit blok halinde kesilmesi işlemlerinin fiiilen yerine getirilmesinin binanın genelini olumsuz etkileyip mühendislik açısından uygun ve makul olmadığının tespitine, binanın doğu cephesinin 1,5 metre genişliğinde blok olarak kesilmek suretiyle ortadan kaldırılmasının fiziken mümkün olmadığına, binanın 6. katının ortadan yıkılırak kaldırılması işleminin onarım ve güçlendirme

projelerinin yapılması suretiyle mümkün olup, yasal gereği yerine getirilene dek ortaya çıkacak zarar bedelinin davalı tarafça bloke edilene kadar davacı yararına hapis hakkı tanınıp taşınmazda oturanların binayı boşaltması için uygun zaman tanınmasına, taraflar arasındaki çekişmenin bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacı kooperatif tarafından Belediye Meclisinin 16/10/2001 tarihli kararının iptali amacıyla Aydın 1. İdare Mahkemesinde iptal davası açıldığı; Mahkemece, 23/02/2005 tarihli kararı ile; uyuşmazlık konusu yapınının 6. katının ve bahçe çekme mesafesinin bu haliyle gerek yapının yapıldığı gerekse karar verildiği tarihteki imar planlarına ve mevzuata aykırı olduğu, inşaatının tamamlanmış olmasının tek başına kazanılmış hak teşkil etmeyeceği belirtilerek davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İmar planı değişikliği yapılması, binaların mühürlenmesi ve yıkımına karar verilmesi işlemleri kamu yasaları uyarınca belediyelere verilmiş idari bir görevdir. Binanın bir bölümünün yıkımı halinde binanın tümden etkileneceği ve yıkım işleminin fiilen yerine getirilmesinin imkansız olduğunun tespiti idare hukuku kuralları çerçevesinde ve idari yargı yerinde belirlenmesi gerekir. Asıl uyuşmazlığın kaynağı idari olduğu için eldeki davanın da hukuk mahkemesi tarafından çözülmesi mümkün değildir ve davacının istemi dinlenebilir nitelikte değildir.

Diğer taraftan idari yargı yerinde, "çekişmenin giderilmesi" biçiminde bir dava yolu düzenlenmediğinden, adli yargı yerinde yargı yolu bakımından görevsizlik kararı da verilemez. Bu durumda, Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esası çözümlenerek yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2058, Karar No: 2009/4010, Tarih: 08.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2058 E.  ,  2009/4010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 1. İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanıklar ..., S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi ve ... haklarında açılan davanın İİK’nun 349.maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; şikayetçi vekili 25.09.2007 havale tarihli dilekçesi ile müvekkilinin alacağının tahsili amacıyla Eskişehir 3. İcra Müdürlüğünün 2007/773 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, davalı kooperatife İcra ve İflas Kanunu’nun 89/1. maddesi uyarınca Birinci Haciz İhbarnamesi gönderdiklerini, ancak davalı kooperatif yetkilileri olan sanıklar tarafından Birinci Haciz İhbarnamesine itiraz edilerek gerçeğe aykırı beyanda bulunduklarını ileri sürerek İcra ve İflas Kanunu’nun 338/1. maddesi ile cezalandırılmasını ve aynı Yasa’nın 89/4. maddesi uyarınca da 160.000,00 TL tazminata mahkum edilmesi isteminde bulunmuş, tensiple duruşma 30.01.2008 günü saat 09;00’a bırakılmış olup, belirlenen günde müşteki vekilinin gelmediği, sanıklardan ... ve ...’ın duruşmaya katıldığı, şikayetçi vekilinin mazeretsiz olarak duruşmaya gelmediği ve kendisini bir vekille de temsil ettirmediğinden davanın İİK’nun 349. maddesi gereğince düşünülmesine itiraz yolu açık olarak karar verildiği görülmektedir.

Şikayet dilekçesi incelendiğinde davacı vekilinin “Av. ...” olmasına ve dilekçe üzerinde el yazısı ile duruşma gün ve saati belirtilmeden “duruşma günü ve saatini aldım. Sevcan Muhtaroğlu” isim ve imzasının bulunduğu, dilekçe 25.09.2007 tarihinde havale edilmesine karşın tensibin 02.11.2007 tarihinde düzenlendiği ve oturumun 30.01.2008 tarihinde yapılmasının karar altına alındığı, sanıklara duruşma gününün usulen tebliğ edildiği, Eskişehir 1. İcra Mahkemesinin 30.01.2008 tarihli duruşma listesinin incelenmesinde, aynı güne 96 adet dava dosyasının duruşmasının bırakıldığı, bunlardan 1. sıradan 81. sıraya kadar olanların duruşma saatlerinin 09.00 olarak, sonraki dosyaların da 10’ar dakika ara ile saatlerinin belirlendiği, somut olaya konu dava dosyasının ise 68. sırada 2007/5654 esas numarası ile duruşmasının saat 09.00’a bırakıldığı anlaşılmıştır.

İcra ve İflas Kanunu’nun “Yargılama Usulü” başlıklı 349. maddenin birinci fıkrasında “şikayet dilekçe ile veya şifahi beyanla yapılır. Dilekçeyi veya dava beyanını alan İcra Mahkemesi duruşma için hemen bir gün tayin edip şikayetçinin imzasını alır ve maznuna celpname gönderir. Şahit gösterilmişse o da celp olunur.” hükmü çerçevesinde dava dilekçesine tekrar göz atıldığında, dilekçe üzerine “duruşma günü ve saatini aldım.” diye yazarak imzalayanın şikayetçi vekili olmadığı gibi, duruşma gününün hangi tarih ve hangi saat olduğunu da yazmadığı, tensibin dilekçeyi havale tarihinden 42 gün sonra düzenlendiği birlikte değerlendirildiğinde, duruşma gününün usulüne uygun olarak şikayetçi vekiline tebliğ edilmediğinin kabulü gerekir.

Diğer taraftan, 01.06.2005 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanmak suretiyle yürürlüğe giren Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin “Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetleri” başlıklı “Üçüncü Kısım’ın” “Birinci Bölüm”ünün 46/d maddesi uyarınca tutulması zorunluluğu bulunan “duruşma günleri defteri”, aynı Yönetmeliğin 50. maddesinin birinci fıkrasında, “mahkemelerin iş durumlarına göre duruşma yapılacak gün ve saatlerin bir sıra dahilinde yazıldığı defter” olarak tarifi yapılmış, yine aynı yönetmeliğin “duruşma listesi” başlıklı 81. maddesinde de, “duruşmalı işlerde mübaşir tarafından mahkemesi; mağdur, şikayetçi ve sanık ile vekillerinin isimleri ve duruşma tarih ve saati yazılmak suretiyle bir liste düzenlenir ve bu liste duruşma salonu dışında herkesin görebileceği bir yere asılır. Bu listelerin bir sureti ayrı bir dosyada saklanır.” hükümleri dikkate alındığında, mahkemenin toplam (96) dava dosyası için değişik saatler belirleyerek duruşmalara devam etmek, böylelikle taraflara ve vekillerine Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’nın 36. maddesindeki “… meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip…” olduğu güvencesini vermek ve tarafların usul hükümlerine riayet edip etmediklerinin denetimini mümkün kılmak yerine, büyük çoğunluğu (1. sıradan 81. sıradaki dava dosyasına kadar) için tek saat verilerek (09.00) yaratılan bu belirsizlik nedeniyle taraflardan biri aleyhine haksız bir sonuca sebebiyet verilmemesi açısından, tarafları gelmeyen davaların duruşmalarının bitmesi muhtemel veya mümkün olan en son saat beklenerek, sonucuna göre müştekilerinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de; İcra ve İflas Kanunu’nun 349. maddesinin 6. fıkrası uyarınca müştekinin şikayet hakkının düşürülmesi yerine davanın düşürülmesine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/200, Karar No: 2009/237, Tarih: 07.05.2009

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2009/200 E.  ,  2009/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Ardahan 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 19.2.2009 gün, 2007/17600 -2009/2690 sayılı, 18.Hukuk Dairesinin 24.9.2007 gün, 2007/700-7539 sayılı kararlarıyla meydana meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, nüfusta kayıt düzeltme istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği ve itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 18.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 18.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 07.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.