muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5152, Karar No: 2006/9206, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5152 E.  ,  2006/9206 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 271 ada 4 parsel sayılı 17852.90 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı Hazine tapu kaydı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama aşamasında tapu kaydı olmadığını kaçak ve yitik kişilere ait olduğu iddiasına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselinr tesbit gibi davalı ... adına tapuya tesçiline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, Hazinen yargılama aşamasında tapu kaydının bulunmadığını açıklamış olmasına taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kalmadığının davalı tarafın tesbit tarihine kadar 20 yılı aşkın süre ile aralıksız malik sıfatıyla zilyet ettiğinin, 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının gerçekleştiğinin keşif, uygulama, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile ziraatçi ve teknik bilirkişilerin raporlu krokileri ile saptanmasına vekararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6491, Karar No: 2012/7585, Tarih: 29.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/6491 E.  ,  2012/7585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-davalı vekili tarafından, davalı-davacı aleyhine 02.06.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal birleştirme kararı verilen dosya ile de tapu iptali ve tescil veya tazminat karşı dava ile de ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; elatmanın önlenmesi ve kal isteminin kabulüne, birleşen davanın reddine, ecrimsil isteminin kabulüne dair verilen 26.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., maliki olduğu 166 parsel sayılı taşınmaza ağaç dikilmek yoluyla elatıldığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesini, ağaçların kal’ini ve taşınmazın eski hale getirilmesini;

Birleştirme kararı verilen ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/80-59 sayılı dosyasında da, davacı ..., 10 parsel sayılı taşınmaza diktiği ağaçların davalıya ait 166 parsel sayılı taşınmaza taşkın olarak dikildiğini, iyiniyetli olduğunu, ağaç değerinin zemin değerinden fazla olduğunu ileri sürerek, 166 parsel sayılı taşınmazın taşkın bölümünün adına tescilini veya ağaçlar bedeli 19.920TL davalıdan alınmasını; davalı da karşı dava ile ecrimisil istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne; birleşen davanın reddine; birleşen davadaki karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı-davacı vekili ile katılma yoluyla davacı-davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Mahkeme kararı hükmü temyiz eden davalı-davacı ... vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra temyiz isteminde bulunulmuştur.

HUMK'nun 432/4. maddesi ve 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davacı-davalı ..., HUMK’nun 433. maddesi uyarınca katılma yoluyla hükmü temyiz etmiştir. Davalı-davacı ...’nin temyiz istemi temyiz yasal süresi geçirildiğinden reddedildiğinden, katılma yoluyla hükmü temyiz eden davacı-davalı ...’nin de temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle, davalı-davacı ... vekilinin süresinde olmayan temyiz isteminin REDDİNE; (2.) bentte açıklanan nedenlerle, davacı-davalı ... vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin REDDİNE, istek halinde peşin yatırılan temyiz harçlarının yatıranlara iadesine, 29.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5942, Karar No: 2024/11822, Tarih: 07.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/5942 E.  ,  2024/11822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/866 E., 2020/157 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2019 tarih 2019/19 Esas 2019/96 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.01.2020 gün ve 2019/866 Esas 2020/157 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.01.2022 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle,

1.Etkin pişmanlıktan faydalanan tanık ifadelerinin sanık aleyhine değerlendirilemeyeceğine,

2. Sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna dair tespite yönelik sahteciliği iddialarına,

Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"İddia, savunma, ByLock tespit değerlendirme tutanağı, itirafçı şüpheli/tanık beyanları, tutanaklar ile tüm dosya kapsamından; sanığın adına kayıtlı ve fiilen kullandığı tespit edilen ... ve 0... numaralı hatlarla ... IMEI numaralı cihazı kullanarak ... ByLock IP'sinden giriş yapmak suretiyle örgüt talimatı doğrultusunda ByLock uygulamasına dahil olduğu, ByLock tespit ve değerlendirme tutanağına göre sanığın ByLock uygulaması üzerinden ... USER ID'li ByLock rolü oluşturduğu, kullanıcı adının ... olduğu, şifresinin ... olduğu, adının Bilge99 olduğu, uygulamada 32 örgüt üyesini arkadaş olarak eklediği, kendisini 30 örgüt mensubunun uygulamada arkadaş olarak eklediği, sanığın gençlik, atakum, ekip-1, canlar ve kyk isminde beş farklı grupta yer aldığı, uygulama üzerinden gerçekleştirilen mesajlaşma, mail, arama aranma kayıtlarının bulunduğu, sanığın örgütsel faaliyetler kapsamında birçok yazışma, görüşme yaptığı, mail aldığı gönderdiği, yürüttüğü örgüt faaliyetleri hakkında mesajlar attığı, aldığı, örgüte ait evlerde kaldığı, örgüt adına Devlet yurdunda kalan kişilerin örgüte kazandırılması için faaliyetler yürüttüğü, örgütsel olarak altında bulunan kişilere örgüt faaliyetlerinin yürütülmesi adına görevler verdiği, ByLock kullanıcı adıyla sanığın gerçek adının ve itirafçı ... beyanının sanığı kendi ByLock'una kaydettiği ismin örtüştüğü, sanığın örgüt talimatıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün gizli haberleşme ağı olan ByLock uygulamasına dahil olduğu hususunda kuşku bulunmadığı, yerleşik yargı kararlarıyla sabit olduğu üzere sadece bir kısım örgüt yöneticileri ve örgüt mensupları arasında kullanıldığı bilinen ByLock uygulaması üzerinden diğer örgüt mensuplarıyla haberleştiği, şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle uygulamanın sanık tarafından kullanıldığının tespit edildiği, sanık hakkında itirafçı şüpheliler ... ve ... beyanlarından sanığın örgüt içinde büyük bölge talebe mesulü olarak faaliyet yürüttüğü, örgüt içinde kendisinden sorumlu kişilere bağlı örgütün amaçlarına hizmet edici faaliyetlerde bulunduğu, itirafçı şüpheliler ... ve ... tanık olarak dinlendiği, ByLock yanında sanığın örgüte müzahir ..

... ve ... beyanlarından sanığın örgüt içinde büyük bölge talebe mesulü olarak faaliyet yürüttüğü, örgüt içinde kendisinden sorumlu kişilere bağlı örgütün amaçlarına hizmet edici faaliyetlerde bulunduğu, itirafçı şüpheliler ... ve ... tanık olarak dinlendiği, ByLock yanında sanığın örgüte müzahir ... isimli bankada hesabı bulunması hususunun sanığın örgütle bağlantısına karine teşkil ettiği anlaşılmakla anlatılan eylemleri ve tartışılan delillerle sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile organik bağ kurarak terör örgütünün hiyerarşik gücünün emrine girdiği, terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil üyesi konumunda bulunduğu kanaatine varıldığından örgüt içindeki konumu, eylemleri nazara alınarak takdiren alt sınırdan cezalandırılmasına, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önüne alınarak cezasından takdiri indirim uygulanmasına, tutuklu kaldığı süre ile istinaf ve temyiz incelemesinde geçecek süre göz önünde bulundurularak sanığın adli kontrol altına alınmak suretiyle tahliyesine, sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin hapis cezasından mahsubuna, yargılama giderlerinin sanıktan alınarak hazineye gelir kaydına dair hüküm verilmiştir."

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere, tanık beyanlarına ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.01.2020 gün ve 2019/866 Esas 2020/157 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca uyarınca Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6032, Karar No: 2023/6644, Tarih: 20.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/6032 E.  ,  2023/6644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2106 Esas, 2023/1400 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Siirt 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2023/26 E., 2023/146 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen 18.07.2023 tarihli ek karar ile harç ve masraf yatırılmadığından davacı vekilinin istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi ek kararı davacı vekili vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ek karara yönelik istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, harç ve masraf yatırılmadığından davacı vekilinin istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair İlk Derece Mahkemesi ek kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen 21.09.2023 tarihli karara ilişkindir.

6100 sayılı Kanun 344 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca şöyledir: "İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır."

İlk Derece Mahkemesi, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine harç ve giderlerin yatırılmaması sebebiyle davacı vekiline eksikliğin giderilmesi için usulüne uygun olarak hazırlanan 03.07.2023 tarihli muhtırayı 08.07.2023 tarihinde tebliğ etmiş, davacı vekili tarafından muhtırada belirtilen 179,90 TL istinaf karar harcını 09.07.2023 tarihinde yatırıldığı, yine muhtırada belirtilen 492,00 TL istinaf başvurma harcını ise 09.07.2023 tarihinde gider avansı ile beraber gider avansı açıklaması ile mahkeme veznesine yatırıldığı anlaşılmıştır. Her ne kadar yasal sürede harç ve giderlerin yatırılmaması üzerine İlk Derece Mahkemesince 18.07.2023 tarihli ek karar ile davacı vekilinin istinaf isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş ise de davacı vekilinin gerekli harcı sehven sayman mutemet alındısı ile değil gider avansı olarak süresinde yatırdığından davacının harçları ikmal ettiğinin kabulü ile ilk derece mahkemesinin ek kararının bozulması gerekmiştir.

Mahkemece verilen ek kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dosyanın esasına girilmeden istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

İstinaf isteminin esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine aykırı bulunduğundan söz konusu kararın bozulması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi ek kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi 18.07.2023 tarihli ek kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Dosyanın istinaf incelemesi yapılmak üzere Bölge Adliye Mahkemesine kararın bir örneğinin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/546, Karar No: 2016/1563, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/546 E.  ,  2016/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2015/3 esas, 2015/68 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 16/04/2015 tarihli ve 2015/141 esas 2015/76 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 21/04/2015 tarihli ve 2015/289 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 15/10/2015 gün ve 94660652-105-34-9174-2015-E.20432/66111 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 21/04/2015 tarihli ve 2015/289 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2819, Karar No: 2014/18402, Tarih: 05.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2819 E.  ,  2014/18402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/51666

MAHKEMESİ : Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2010

NUMARASI : 2007/915 (E) ve 2010/895 (K)

SUÇ : Vergi Usul kanununa muhalefet

2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında; sanığın Adana Numune Hastanesinde bıraktığı kimliğini almayarak kayıp nedeniyle yeniden nüfus cüzdanı çıkarttığını, eski kimliğiyle adına kendinden habersiz bir mükellefiyet tesis ettirilmiş olabileceğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; vergi tekniği raporunda bahsedilen yoklama fişi, 5 cilt irsaliyeli faturanın teslim edildiğine dair matbaa teslim formu ve mükellef adına vergi dairesine verilen işe başlama formu ile beyannamelerdeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılıp mükellefiyet tesisi sırasında vergi dairesine ibraz edilen nüfus cüzdanının sanığın kayıp nedeniyle 26.05.2005'te başvurarak çıkarttığı kimlik olup olmadığının da araştırılmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.