muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/15703, Karar No: 2012/19645, Tarih: 30.11.2012

Davalılar vekili, gerek yükleme gerekse tahliye draft raporlarında gemi kaptanının imzası olduğunu, alıcı temsilcileri tarafından konulan bir ihtirazi kayıt ya da rezervin bulunmadığını, davacının sözleşmede bulunmamasına rağmen tek taraflı kantar ölçümleri yaptırdığını, esasen kantarın doğru tartıp tartmadığının da belli olmadığını, yükteki eksikliğin davacı alıcı ile satıcı arasında düzenlenen sözleşmede öngörülen muafiyet payının altında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile dava dışı satıcı arasında düzenlenen sözleşmenin 15/1 maddesinde, ''Kesin hesaplar bakımından yükleme ve boşaltma limanlarındaki su çekimi sörveylerinin ortalaması konşimento ağırlığına mukabil %0,5 oranında serbesti hakkına tabi olmak kaydı ile nihai mahiyette olacaktır. Nihai ağırlıkta tanınan böyle bir %0,5 dışına çıkan herhangi bir fark mevcut olması durumunda bu hal ilgili tarafa çekilecek telgraf havalesi yolu ile süratle çözüme kavuşturulacak'' hükmüne yer verildiği, gözetim şirketi tayin edilmiş olmasının taraflar arasındaki bu sözleşme hükümlerini bertaraf etmeyeceği ve sorumluluğu gözetim şirketlerine yüklemeyeceği, o halde ölçümlemede davacı aleyhine bir durum var ise öncelikle davacının kendi akidi olan satıcısına müracaat etmesi, sonuç alamaması halinde gözetim şirketlerine ölçümü yanlış yapmaları nedeniyle müracaat etmesinin gerektiği, gözetim şirketlerinin satıcı ile birlikte hareket ederek yükü kasten eksik ölçtüklerinin ispat edilemediği, satıcıya müracaat edilmeden açılan işbu davanın erken açıldığı, ayrıca davaya konu eksikliğin yukarıda anılan sözleşmede öngörülen sınırın altında bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, gözetim hizmeti sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı yüklemedeki ölçümlemenin hatalı olduğunu, bu sebeple satıcıya fazla ödeme yaptığını ve satıcı ile aralarındaki sözleşme ilişkisi nedeniyle satıcıya başvuramayacağını, davalının sözleşmede öngörülen yükümlülüğünü davalının gereği gibi yerine getirmediğini ileri sürmüştür. Davacının satıcı ile yaptığı sözleşmede, %0,5'in altında kalan eksiklik halinde satıcıya başvurulamayacağı öngörüldüğünden mahkemenin ret gerekçesine itibar edilemez. Ayrıca, taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunduğundan koşulları varsa davalıya başvurulabilmesi için zararın kasten gerçekleştirilmiş olması da aranmaz. İhmal neticesinde dahi olsa davalının sözleşmeye aykırı hareketi halinde meydana gelen zararı karşılaması gerekmektedir. Bu itibarla mahkemenin bu yöndeki ret gerekçesi de doğru değildir. Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde tarafların iddia ve savunmalarının değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/157, Karar No: 2020/3032, Tarih: 16.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/157 E.  ,  2020/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16/06/2020 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ... ve vekilleri gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ...geldi. Açık duruşmaya başlandı. Davalı-karşı davacı ... vekilinin mazeret bildirdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 2.540 TL vekalet ücretinin Timuçin'den alınarak Zeliha'ya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 218.50'şer TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 16.06.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/13737, Karar No: 2014/5601, Tarih: 24.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/13737 E.  ,  2014/5601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/654-2013/44

DAVA :Davacı vekili, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin alt işverenlere verdiği hizmette arıza teknisyeni olarak işe başladığını, dava dışı şirketler ile davalı arasında asıl-alt işveren ilişkisinin varlığı bulunduğunu, işyerinde vardiyalı sistem olmasına rağmen her gün 16 saat çalıştırıldığını, Cumartesi günleri yarım gün çalışması gerekirken bu günde de aynı şekilde çalıştığını, bu çalışmalarından dolayı fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacının bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırıldığını, ücretinin ödenmediğini, davacının hafta tatil günlerinde de çalışma sisteminin aynı şekilde olduğunu, davacının işe alınırken yol ve yemek yardımı yapılacağının söylendiğini, davalı Kurumun da ihaleli çalışan işçilere nakdi olarak bu yardımları yaptığını kabul ettiğini belirterek, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ücretinden % 40, tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtları gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8428, Karar No: 2014/7546, Tarih: 13.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8428 E.  ,  2014/7546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili sigortalısının kiracı olarak bulunuğu iş yerinde meydana gelen yağış sonucunda işyerinin çatı yağmur oluk ve saçaklarının yetersiz kalması nedeniyle boruların patlaması üzerine hasar oluştuğunu oluşan hasarı sigortalısına ödediğini ileri sürerek 6.796,21 TL’nin davalıdan dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre;davanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç ay içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle HMK 150/5 gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,işyeri sigortası poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesine rağmen kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7/1 maddesine göre ”Görevsizlik, yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına; delillerin

toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce karar verilmesi durumunda, Tarifede yazılı ücretin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonraki aşamada ise tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez.” Buna göre davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar vermesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi için 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararına 5 nolu bent olarak “Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.’nin 7/1. maddesi gereğince 1.320,00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” tümcesinin yazılmasına, hükmün bu hali ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 13.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18020, Karar No: 2023/3384, Tarih: 12.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/18020 E.  ,  2023/3384 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1480 E., 2021/1398 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri ile sanık ...

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2021 tarihli ve 2018/503 Esas, 2021/262 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının ''a'' bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının ''a'' bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/1480 Esas, 2021/1398 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, sanık ... yönünden re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın kullanıcı olduğuna,

2. Tanık A.'nin suçtan kurtulmak amacıyla sanığın aleyhinde beyanda bulunduğuna,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın kullanıcı olduğuna,

2. Tanık A.'nin suçtan kurtulmak amacıyla sanığın aleyhinde beyanda bulunduğuna,

3. Tanık A.'nin üzerinde ele geçen uyuşturucu madde ve sanığın eşinin üstünde ele geçen para üzerinde parmak izi incelemesi yapılmadığına,

4. Sanığın ikametinde ele geçen uyuşturucu maddeyi kişisel kullanım amacıyla bulundurduğuna,

5. Soyut istihbari bilginin mahkûmiyet hükmüne dayanak yapılamayacağına ilişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına,

3. Sanığın tanık V.'a uyuşturucu madde vermediğine,

4. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanmadığına,

5. Uyuşturucu maddenin ele geçtiği ikametin sanıkla ilgisinin bulunmadığına,

6. Teşebbüs ve etkin pişmanlık hükümlerinin tartışılması gerektiğine,

7. Tanık A.'nin hiçbir aşamada sanık aleyhinde beyanda bulunmadığına,

8. Sanığın kullanıcı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıklar ... ve...ın birlikte hareket ederek...adresinde uyuşturucu madde sattıkları, sanık ...'in hakkında yakalama kararı bulunduğundan ikametten çıkmadığı, uyuşturucu maddeleri kullanıcı şahıslara diğer sanık ...'ın teslim ettiği şeklinde istihbari bilgiye ulaşılması üzerine, kolluk görevlilerince bahse konu ikametin önünde beklenmeye başlandığı, olay tarihinde, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık A.'nin bahse konu ikamete girip kısa bir süre sonra çıktığı, tanığın yakalandığı ve üzerinde bulunan 2 paket eroini rızaen teslim ettiği, tanığın aşamalarda uyuşturucu maddeyi sanık ...'den satın aldığını

beyan ettiği, usulüne uygun arama kararına istinaden söz konusu ikamette arama yapılacağı sırada ikametin çevresinde bekleyen ve haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanıklar V. ve S.'a rastlandığı, tanık V. ile ikametten çıkan sanık ...'ın birbirlerine doğru hareket ettikleri esnada polisleri fark etmeleri üzerine ters yöne doğru gittikleri, akabinde yakalandıkları, tanık V.'ın müdafii huzurunda alınan kolluk ifadesinde sanık ...'tan uyuşturucu madde almaya geldiğini beyan ettiği, sanıklar ... ve...ın üzerlerinde 1'er paket eroin, ikamette ise oturma odasındaki bayan çantası içerisinde 1 paket eroin, mutfak tezgahının üzerinde uyuşturucu madde paketlemede kullanıldığı değerlendirilen 1 adet şeffaf renkli daire şeklinde kesilmiş naylon poşet ele geçirildiği, sanık ...'in bayan çantası içerisinde ele geçen uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu ikrar ettiği dikkate alındığında, sanıkların uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetlerine karar verildiği; sanık ...'in fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, dosyaya yansıyan olumsuz kişiliği ve adli sicil kaydı değerlendirilerek hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmadığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış olmakla; istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Koşulları oluşmadığından sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı ve suçun tamamlandığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutunu ve vasfına, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/1480 Esas, 2021/1398 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271

sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.