muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12218, Karar No: 2016/14849, Tarih: 01.11.2016

-//-

iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve hukuk devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile; 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun başlığı ile birlikte değiştirilen Geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem için de uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasa'nın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edildiği de gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin 04.11.1983 tarihinden önceki fiilen el atmalarda maktu olarak uygulanması gerektiği düşünülmelidir.

Bu durumda dava konusu taşınmaza hangi tarihte el atıldığı kesin olarak belirlenerek, şayet 04.11.1983 tarihinden önce el atıldığının tespiti halinde maktu hesaplama yapılması gerektiği, el atmanın 04.11.1983 tarihinden sonra olduğunun belirlenmesi halinde ise nispi hesaplama yapılması gerektiği düşünülmelidir.

Somut olayda; takip dayanağı ilam tarihi 30.01.2014 olup 30.06.2010'dan sonradır. Ayrıca hüküm fıkrasında, taşınmazın, imar planında yol ve yeşil alanda kalması nedeni ile kamulaştırmasız el atma tazminatına hükmedildiğinden, el atma hususunun 1983 öncesi veya sonrası olup olmadığı hususunun belirlenmesi için imar plan tarihi netleştirilerek buna göre sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru değildir.

Somut olayda; takip dayanağı ilam tarihi 30.01.2014 olup 30.06.2010'dan sonradır. Ayrıca hüküm fıkrasında, taşınmazın, imar planında yol ve yeşil alanda kalması nedeni ile kamulaştırmasız el atma tazminatına hükmedildiğinden, el atma hususunun 1983 öncesi veya sonrası olup olmadığı hususunun belirlenmesi için imar plan tarihi netleştirilerek buna göre sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 01.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6169, Karar No: 2019/13456, Tarih: 24.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/6169 E.  ,  2019/13456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli emanetin 2014/15092 sırasında kayıtlı olan suçta kullanılan bıçağın TCK'nin 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken, söz konusu bıçağın dosyada delil olarak saklanmasına ilişkin karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince "bir adet bıçağın dosyada delil olarak saklanmasına ilişkin" paragrafın hükümden çıkartılarak yerine “Adli emanetin 2014/15092 sırasında kayıtlı bir adet bıçağın TCK 54. maddesi gereğince müsaderesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında yaralama aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

a) Katılan hakkında düzenlenen İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 17/10/2014 tarihli raporunda, katılanın hayati tehlike meydana gelecek şekilde yaralandığının belirtildiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e ve TCK’nin 87/1-d-son maddeleri uyarınca ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Tarafların aşamalardaki beyanları ve alınan adli raporlarına göre karşılıklı şeklinde gerçekleştiği anlaşılan ve suça sürüklenen çocuğun da yaralandığı olayda, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenemediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas 367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin suça sürüklenen çocuk lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 24.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6586, Karar No: 2010/9059, Tarih: 28.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6586 E.  ,  2010/9059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili,... İcra Müdürlüğü’nün 2008/1143 Esas sayılı dosyasında yapılan 20.07.2009 günlü hacze konu ay çiçeği ürününün, tapu kayıt maliki borçlu ...’in mirasçısı ... ile imzalanan icar sözleşmesi uyarınca davacı tarafından ekildiğini, borçlularla ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına, ürünün dava sonuna kadar kendisine teslimine karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, dava konusu ayçiçeğinin, maliki asıl borçlu ... olan ve tapu kayıtlarına haciz konulan iki taşınmaz üzerinde bulunduğu için haczedildiğini, davacının ...’in mirasçıları olarak haklarında icra takibi başlatılan İrem ve İbrahim’in dedesi, ...’nin ise kayınpederi olduğunu, kira sözleşmesinin alacaklıdan mal kaçırmak için muvazaalı olarak düzenlendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre: “haczin uygulandığı taşınmazların 1/2 payla İbrahim ve ... adına kayıtlı olduğu, davacının kayıt maliklerinin babası ve ...’in mirasçıları İrem ve İbrahim’in dedesi, diğer mirasçı ...’nin ise kayınpederi olduğu, aynı binada altlı üstlü oturduğu gelini ile icra sözleşmesi yapmasının alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik işlem niteliğinde bulunduğu ve kötü niyetin göstergesi olduğu,hacze konu ürünün borçlu ...’in mirasçılarına ait olduğu“ gerekçesi ile davanın reddi ile mahcuzun değeri üzerinden %40 oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

İİK’nun 97/13. maddesi kapsamında, alacaklı yararına tazminata hükmedilebilmesi için teminat karşılığında takibin durdurulması kararının verilmesi gerekir.

Somut olayda 06.11.2009 günlü oturumda “satış parasının karar kesinleşinceye kadar alacaklıya ödenmemesi” yönünde verilen tedbir kararı teminat karşılığı takibin durması sonucunu doğuran bir karar değildir.

Bu nedenlerle yasal şartları oluşmayan tazminat talebinin reddi yerine yazılı biçimde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

İİK’nun 97/13. maddesi kapsamında, alacaklı yararına tazminata hükmedilebilmesi için teminat karşılığında takibin durdurulması kararının verilmesi gerekir.

Somut olayda 06.11.2009 günlü oturumda “satış parasının karar kesinleşinceye kadar alacaklıya ödenmemesi” yönünde verilen tedbir kararı teminat karşılığı takibin durması sonucunu doğuran bir karar değildir.

Bu nedenlerle yasal şartları oluşmayan tazminat talebinin reddi yerine yazılı biçimde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Ne var ki, belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Davacı üçüncü kişi vekilinin, yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın hüküm fıkrasının 2. bendindeki “İstihkaka konu mal değerinin %40’ı oranında tazminatın davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine” tümcesinin çıkartılarak yerine; “İİK’nun 97/13. maddesinde aranan yasal şartlar oluşmadığından davalı alacaklının tazminat talebinin reddine” tümcesinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA ve aşağıda yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6202, Karar No: 2015/10504, Tarih: 17.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6202 E.  ,  2015/10504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece verilen red kararı davacı tarafından temyiz edilmiş olup, 30.12.2011 tarihli ek karar ile yedi günlük süre içinde eksik temyiz harç ve posta gideri yatırılmadığından kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verildiği, mahkeme ek kararının usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edildiği ancak davacı tarafından ek kararın süresinde temyiz edilmediği anlaşılmakla, Dairemizce dosya üzerinde yapılacak bir işlem bulunmadığından dosyanın mahkemesine İADESİNE, 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25493, Karar No: 2017/35776, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25493 E.  ,  2017/35776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 1997/7522, Karar No: 1997/9096, Tarih: 14.10.1997

18. Hukuk Dairesi 1997/7522 E., 1997/9096 K.

**18. Hukuk Dairesi 1997/7522 E., 1997/9096 K.**

**- KAMULAŞTIRMA BEDELİ İÇİN KATMA DEĞER VERGİSİ İSTENMESİ

- KATMA DEĞER VERGİSİ MÜKELLEFİ**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 29 ]

- 3065 S. KATMA DEĞER VERGİSİ KANUNU [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Meko Metal A.Ş. ile davalı D.S.İ. Genel Müdürlüğü aralarındaki Katma Değer Vergisi tutarının davalıdan tahsili davasına dair İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 3.12.1996 günlü ve 1995/211- 1996/991 sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen 12.5.1997 günlü ve 1997/3291- 4661 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

KARAR

Dosyada örneği bulunan, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 13 Şubat 1995 günü ve 4-389-20-36 sayılı yazısına göre kamulaştırılan, davacıya ait taşınmazın takdir edilen kıymetine, KDV dahil edilerek hesaplanmıştır. Diğer bir deyimle, davada istenen KDV, davacıya ödenen kamulaştırma bedeli içinde bulunmaktadır. Bu durumda, davacının KDV mükellefi olarak Vergi Dairesine ödediğini bildirip istirdadını istediği meblağ, kendisine kamulaştırma bedeli ile birlikte ödendiğinden bunu ayrıca istemek hakkına sahip değildir.

Gerçekten 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun kabul ettiği sisteme göre bu verginin mükellefi, hizmet veya malı satan kişidir. Bu kişi sattığı hizmet veya malın bedeline katma değer vergisini ilave ederek hizmet veya malı sattığı kişiden bedelle birlikte tahsil eder ve Yasada öngörülen süreler içinde Vergi Dairesine yatırır.

Sözü edilen Yasa ve bu Yasaya dayanılarak çıkarılan Kararname ve Tebliğlerde KDV, mal veya hizmetin, alıcısından tahsil edilecek bedelin içinde yer alır. Ayrıca tahsili sözkonusu değildir. Bu durumda, Kamulaştırma Kanunu hükümleri dairesinde kıymet takdiri yapılan davacı şirkete ait taşınmazın belirlenen ve davacıya ödendiği anlaşılan değerinin içinde, davalı D.S.İ. Genel Müdürlüğünün yazısında da açıklanmış olduğu üzere KDV'nin mevcut olduğu kabul edilmelidir. Bu verginin kıymet takdir komisyonu raporunda ayrıca bir kalem olarak gösterilmesi gerekmez. Çünkü, kamulaştırılan taşınmazın fiziksel değerlendirme unsurlarından biri değildir. O halde, devredilen her türlü mal ve hizmetin bedeli içinde yer aldığı ve bedelle birlikte, onun içinde tahsil edildiği kabul edilen KDV'nin, kamulaştırma işlemlerindeki kıymet takdirlerinde hesaplanan bedel içinde yer aldığının kabulü gerekir. Aynen, taşınmazın rızai satışında pazarlığı yapılarak belirlenen fiyat içerisinde yer aldığı ve satıcı tarafından Vergi Dairesine yatırılması gereken KDV'de olduğu gibi.

Bu kapsamda, Kamulaştırma Kanununun 29. maddesi hükmüne dayanılarak da ek ödeme sözkonusu değildir. Bu madde, başlığından da anlaşıldığı üzere "giderlerin ödenmesine" ilişkindir. Bu giderler, kamulaştırma sebebi ile yapılan işlemler ve intikal için yapılan harcamalardır. Vergi, bir kamulaştırma gideri değildir. Genel niteliği gereği, kamu hukuku alanında yer alan bir yükümlülük olup, elde edilen kazancın Devlet Hazinesine ödenen karşılığıdır.

Bu itibarla ve düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 900.000 TL. para cezası ile 870.000 TL. karar düzeltme red harcının düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine, 14.10.1997 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19411, Karar No: 2015/28051, Tarih: 12.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19411 E.  ,  2015/28051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/13086

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2013/22 (E) ve 2013/131 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19900, Karar No: 2017/1324, Tarih: 20.03.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/19900 E.  ,  2017/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen el atmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 6 parsel sayılı taşınmazına davalının ağaç dikmek ve tel örgüleri sökmek suretiyle el attığını iddia ederek, el atmanın önlenmesine ve ağacın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, el atmanın önlenmesine ve asma ağacının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; davalının harici satış savunmasını davacıya karşı ileri süremeyeceği, bu şahsi hakkını kendi bayiine karşı ileri sürebileceği gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davalının el atmanın önlenmesine yönelik hükme ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; mahkemece yapılan keşifte asma ağacının davalıya ait 7 parsel sayılı taşınmazda kaldığı anlaşıldığına göre, bu yönden mahkemece talebin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir . Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7843, Karar No: 2009/10236, Tarih: 18.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7843 E.  ,  2009/10236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasında Mahkemece H.Y.U.Y.'nın 409/5.maddesi gereğince dava açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Hüküm davacı tarafından temyiz edilmektedir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından davacılar ... ile ... tarafından 22,.03.2005 tarihli dava dilekçesi ile hazineye yönelik olarak tapu kaydının iptali ve tescili talebi ile dava açtıkları, 2005/22 Esas sayısı alarak yargılamanın devam ettiği,... barut ve arkadaşları tarafından aynı mahkemenin 2005/26 E. sayılı dava dosyası ile bu dosyanın birleştirildiği, 10.01.2008 tarihli celsede davacı vekilinin sık olarak mazeret bildirmesi ve dava konusu olan taşınmazın hangi ada parsel olduğunun açıklanması hususunda verilen mehile uyulmaması nedeni ile davacı ... vekilinin mazeretinin reddi ile H.Y:U.Y.nın 409/1 maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği,davacılar vekili avukat ... tarafından 05.03.2008 havale tarihli dilekçe ile dosyanın yenilenmesi talebinde bulunulduğu, 17.03.2008 tarihli 056706 numaralı makbuz ile "Mahkememiz 2005/22 E. ile birleştirilen 2005/26 E sayılı dosya davacıları ... barut ve arkadaşları tarafından" yatırıldığı belirtilerek yenileme harcının yatırıldığı, davacı ... ile ilgili dava yönünden süresi içinde herhangi bir harcın yatırılmadığı göz önüne alınarak mahkemece H.Y.U.Y.nın 409/5. Addesi gereğince davanın açılmamış sayılması yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/06/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7002, Karar No: 2021/60, Tarih: 18.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7002 E.  ,  2021/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

a-Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında; hükmün açıklandığı 11.11.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

b-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında inceleme konusu suçların tarihinden önceki başka bir dosyaya ait sosyal inceleme raporu ile yetinilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.