muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/278, Karar No: 2019/7415, Tarih: 03.12.2019

Bunun yanında, gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Manisa ili Soma ilçesinde bulunan ... yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda ... maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ölenin olayda hiç kusurunun bulunmadığının anlaşılıp kaza olayının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının kendi aralarında görülmesi muhtemel rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının ... Genel Müdürlüğü'ne yükletilmesine, 03/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12457, Karar No: 2014/4807, Tarih: 10.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/12457 E.  ,  2014/4807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2012/359-2013/326

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralayan tarafından kiracı aleyhine açılan kira alacağı, kiralananda meydana gelen hor kullanma tazminatı ve erken tahliye nedeniyle yoksun kalınan kira bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece hor kullanma tazminatı istemin kabulüne, diğer isteklerin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kiralayan tarafından kiracı aleyhine açılan kira alacağı, kiralananda meydana gelen hor kullanma tazminatı ve erken tahliye nedeniyle yoksun kalınan kira bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece hor kullanma tazminatı istemin kabulüne, diğer isteklerin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 15/04/2011 başlangıç tarihli on yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile kiralanan market olarak kullanılmak üzere kiralanmıştır. Sözleşmenin 8.1 maddesinde kiracının dilediği zaman 3 ay önceden haber vermek koşuluyla kira sözleşmesini tek taraflı olarak sona erdirebileceği, 8.2 maddesi ile Kiralayanın mecurun tahliye edilmesinden sonra boş kaldığı süre için kiracıdan kira mahrumiyeti veya başka isim altında para talebinde bulunmayacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşmede kira bedelinin kiracının aylık net cirosunun %3,5 lik kısmı olduğu kararlaştırılmıştır. Davaya konu dönemde aylık 2400 TL kira bedeli ödenmesi gerektiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı vekili dava dilekçesinde davalı kiracının taşınmazı 17/04/2012 tarihinde boşaltmaya başladığını, kiralananın hasarlı olarak müvekkiline teslim edildiğini, kiracının 11/06/2012 tarihinde fesih bildiriminde bulunduğunu belirterek, işyerinde meydana gelen hasar nedeni ile 1500 TL, ödenmeyen aylar kira alacağı olarak 2000 TL ve yoksun kalınan kira alacağı nedeni ile 5000 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında sunduğu 11/10/2012 tarihli ıslah dilekçesi ile hasar bedeli olarak 4699 TL, ödenmeyen aylar kira alacağı olarak mecurun 17/04/2012 de boşaltılması nedeni ile altı aylık kira alacağı için aylık 2400 TL den toplam 14.400 TL olduğunu bunun 12.000 TL lik kısmının dava açıldıktan sonra davalı tarafından ödendiğini belirterek kalan 2400 TL nin ıslah ile davalıdan tahsiline, kira kaybı alacağının ise bir yıllık kira döneminin kalan altı aylık kira alacağı olarak 14.400 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı tarafından sunulan anahtar teslim tutanağı ile kiralananın anahtarlarının 25/06/2012 tarihinde teslim edildiği anlaşılmaktadır. Davalı vekili tarafından sunulan cevap dilekçesi ile, sözleşmenin 11/06/2012 tarihli ihtarname ile feshedildiğinden, 12.000 TL kira ödemesi yapmayı kabul ettiklerini, sözleşmeye göre kira kaybının istenemeyeceğini, hasar bedeli yönünden ise 1750 TL lik kısmın kabul edildiğini belirterek kısmi kabulleri nazara alınarak fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi talep edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, 4698,76 TL hasar bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin ve diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin kira alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili dava dilekçesinde, kira alacağı olarak 2000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile kira alacağı konusundaki talebini altı aylık kira alacağı olan 14.400 TL den davalı tarafından dava açıldıktan sonra ödenen 12.000 TL düşüldükten sonra kalan 2400 TL alacak olarak göstermiştir. Dava açıldıktan sonra davalı tarafından kira alacağı olarak davacıya 07/08/2012 tarihinde 12.000 TL ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda alacak yargılama sırasında ödendiğinden ödeme miktarı kadar davanın konusuz kalması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına ve davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre taraflar lehine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken kira alacağı isteminin tamamen reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18136, Karar No: 2017/37151, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18136 E.  ,  2017/37151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13128, Karar No: 2017/4647, Tarih: 27.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/13128 E.  ,  2017/4647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi'nin 10/09/2015 tarih ve 2015/479 E.-2015/499 K. sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesinden sonra davacı vekilinin 29/09/2015 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği anlaşıldığından, davadan feragat hakkında mahkemesince bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Davacı vekilinin davadan feragatı hakkında bir karar verilmek üzere mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16724, Karar No: 2015/4692, Tarih: 24.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16724 E.  ,  2015/4692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 1004 parsel sayılı 36.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalılar ... ve ... adına 1/2 paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi taşınmazın Hazineye ait olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Yargılama sırasında taşınmaz hakkında 298 ada 100 parsel numarasıyla 37.286,01 metrekare yüzölçümüyle uygulama tutanağı düzenlenmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, çekişmeli eski 1004 yeni 298 ada 100 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağındaki miktar ve vasfıyla davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufunda bulunan yerlerden olmadığı üzerinde davalılar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Çekişmeli taşınmazın sınırında 1189 parsel sayılı mera taşınmazı bulunduğu halde, dava konusu taşınmaz ile mera arasında ayırıcı unsur bulunup bulunulmadığı araştırılmamış, taşınmazlar başında yapılan keşifte davanın niteliği gereği menfaati bulunmayan komşu köylerden belirlenecek bilirkişilerin ve tanıkların dinlenmesi gerekirken tek bilirkişi dinlenilmekle yetinilmiş; keşif sonucu hükme esas alınan zirai bilirkişi raporunun bilimsel veriler içermeyen soyut nitelikte bulunduğu, çekişmeli taşınmaz ile dava dışı 1003 ve 1006 parsel sayılı taşınmazların aynı vergi kaydına dayalı olarak tespit gördüğü, vergi kaydının sınırlarının değişebilir ve her yere uygulanabilir nitelikte olduğu, miktarıyla geçerli olabileceği, miktar fazlasının meradan kazanılmış olup olmadığı hususları göz önünde bulundurulmamış; komşu 1005 parsel sayılı taşınmazın dayanağı vergi kaydı getirtilip uygulanmamış; aynı vergi kaydına dayalı olarak tespit gören ve davacı Hazine tararfından aynı iddia ve sebeplerle dava açılan 1003 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki dava ile birleştirilmesi gerektiği düşünülmemiştir.

O halde; sağlıklı sonuca varılabilmesi için, öncelikle dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılarak aynı nedenle bozulan 1003 parsel sayılı taşınmaz hakkında görülen dava ile eldeki dava birleştirilmeli, daha sonra aynı vergi kaydına dayalı olarak tespit gören 1003 1004 ve 1006 parsel sayılı taşınmazları dıştan çevreleyen komşu taşınmazların tespit tutanaklarının birer örneği getirtilerek tespitlerine esas alınan tapu ya da vergi kayıtlarının bulunduğunun belirlenmesi halinde kayıtların ilgili yerlerden getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişi, aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, sağ ise kadastro tespit bilirkişileri ile 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu huzuruyla yeniden keşif icra edilmelidir. Çekişmeli taşınmaz ile çevresinde bulunan ve mera olduğu kesinleşen alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunup bulunulmadığı belirlenmeli, keşif sırasında bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın ilk maliki, intikali, tasarrufu ve süreleri hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, taşınmazın öncesinin mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, taşınmazın tespitine esas alınan 275 nolu vergi kaydı ile komşu taşınmazlara uygulanan kayıtlar taşınmaz başında yöntemine uygun şekilde uygulanmalı, teknik bilirkişiye keşfi takibe imkan verir, vergi kayıtlarının sınırlarını gösterir gerektiğinde uydu fotografı ile kadastro paftasının çakıştırılması suretiyle rapor düzenlettirilmeli, 3 kişilik uzman ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan taşınmazın niteliği, mera parseli ile arasında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı, taşınmazın tamamının ya da bir bölümünün meradan kazanılıp kazanılmadığı hususlarını içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazları çevrelerindeki taşınmazlarla gösterecek değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflar rapora eklenmeli, dayanılan vergi kaydının değişebilir ve her yere uygulanabilir sınırlı olduğu, uyması halinde miktarıyla geçerli olabileceği, miktar fazlasının meradan kazanılıp kazanılmadığı hususları üzerinde durulmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Hal böyle olunca; eksik incelemeyle dayalı olarak hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 24.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19311, Karar No: 2018/10599, Tarih: 09.07.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/19311 E.  ,  2018/10599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İkamet ettikleri binada altlı üstlü oturan müştekilere yönelik eylemlerin ayrı ayrı suçlar oluşturduğu, sanıkların müşteki ...'a yönelik eylemlerinin tamamlanmış hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal, müşteki ...'e yönelik eylemlerinin ise teşebbüs aşamasında kalmış hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını oluşturmasına karşın yazılı şekilde tek bir eylem hakkında hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 09.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10389, Karar No: 2019/9778, Tarih: 15.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10389 E.  ,  2019/9778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.06.2017 gün ve 2017/142 Esas, 2017/194 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden ise istinaf başvurusunun hükümdeki mahkumiyete ilişkin bölümün çıkartılarak yerine sanığın beraatine yazılması suretiyle düzeltilerek esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve Kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğüne ilişkin bir kamu görevi olduğu, CMK'nın 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı, ayrıca sanığın mahkumiyeti halinde suçtan doğrudan zarar gören sıfatıyla davaya katılan kişiler lehine sanığın vekalet ücretine mahkum edildiği de dikkate alındığında, Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi sebebiyle sanığın ikinci bir vekalet ücretine mahkum edilmesi suretiyle maddi zarara uğratılmasının da hakkaniyete uygun düşmeyeceği nazara alınarak vekalet ücretine yönelik talebin reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

... sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafisinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan ve düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafisinin temyiz istemlerinin ... sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15.05.2019 tarihinde üye ...’un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Mağdurenin beyanı, olayın intikal şekli, muayene raporu, olay yeri ve olay yerinin özellikleri, sanık savunması ve dosya kapsamına göre; Bursa Osmangazi’de alt geçide giren mağdureyi sıkıştırdığı, kendi eşofmanını indirdiği, mağdurenin pantolonunu indirmeye çalıştığı, mağdure ile birlikte merdivenlerden aşağı doğru yuvarlandıkları, mağdurenin pantolonunu indirdiği, sonrasında sanığın mağdureyi bırakarak olay yerinden kaçtığı, iddia ve kabul edilen olayda; tartışılan sorun sanığın mağdura karşı işlediği fiilin "basit cinsel saldırının tamamlanmış hali" mi yoksa "organ veya cisim sokmaya (tecavüz) teşebbüs nitelikli hali" mi olduğundan ibarettir.

Cinsel saldırı ve çocuğa cinsel istismar suçlarında teşebbüs hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı doktrinde tartışmalıdır. ... sayılı TCK'nun sistemi ve suçların düzenlenme şekline göre cinsel saldırı ve istismarın organ veya cisim sokarak işlenen nitelikli haline teşebbüsün mümkün olmadığı doktrinde dile getirilmektedir. Uygulamada ise cinsel dokunulmazlığa karşı suçların bütünde olduğu gibi bu konuda kafa karışıklığı devam etmektedir. 6545 sayılı Kanunla ilave edilen sarkıntılık düzenlemesi sonrası basit cinsel saldırı ve çocuğun istismarı suçlarına teşebbüs, artık mümkün değildir. Yine tecavüz ile suçların basit hali ... sayılı TCK'da birleştirildiği ve tek suç tipi olarak düzenlendiği için organ veya cisim sokarak işlenen nitelikli hale teşebbüs hukuken imkansızdır. Bu düşüncenin altında yatan hukuki mülahazalar;

1-) Türk Ceza Kanununun 102 ve 103. maddelerde, suçların "sarkıntılık", "basit cinsel saldırı/istismar" ve "nitelikli hali" düzenlenerek hareketin ulaştığı neticeye göre suçun hafif, basit ve nitelikli halleri tasnif edilmiştir. Cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda kanun, gerek cinsel saldırı ve gerekse cinsel istismar suçlarında dış dünyada gerçekleşen doğal neticeye göre failin fiilini sarkıntılık, cinsel saldırı/istismar veya organ veya cisim sokmak suretiyle nitelikli hali olmak üzere üç değişik şekilde "birleştirici model" esas alınarak düzenlemiştir. Kanunun bu düzenleme şekline göre henüz cinsel saldırı veya istismar boyutuna varmayan hafif cinsel dokunuşlar sarkıntılık kabul edilirken mağdurun anüs, vajina veya ağzına organ veya cisim sokma fiili de nitelikli hal kabul edilmiştir. Bunun dışında kalan bütün temaslar cinsel saldırı veya istismar suçunu oluşturan hareketler sayılmıştır. Bir suçun basit hali işlenmişse faile daha fazla ceza verebilmek için fiil tahmini yorumla nitelikli hale teşebbüs sayılamaz. Böyle bir yorum kanun sistematiğine, kanunda kabul edilen birleştirici modele ve suçları kanunun tasnif şekline aykırılık oluşturur.

2-) Organ veya cisim sokarak işlenen fiiller, 765 sayılı eski TCK'da 414, 416/1. maddelerde müstakil suç olarak düzenlenmişti. Müstakil suç olarak düzenlendiği ve diğer ırza tasaddi ve benzeri suçlardan ayrı bir suç tipi olduğu için ırza geçme suçuna teşebbüste mümkün idi. Ancak ırza tasaddi suçu ile ırza geçme suçuna teşebbüs ayrımında objektif bir kriter bulunmadığı için bu ayrımdan vazgeçilerek birleştirici modelin kabul edildiği ileri sürülmüştü. İki suçun birbirinden ayrılması için failin cinsel davranışını ne kadar ileriye götürdüğü yönünde yapılan araştırmanın mağdur kadının mahremiyetinin bir kez daha adli makamlar önünde ihlal edilmesi ve bunun verdiği acının ikinci bir mağduriyete yol açması birleştirici modelin kabul edilmesinin gerekçelerinden biri idi. ... sayılı TCK, cinsel suçlarda reform iddiasıyla yeni düzenlemelere gitmiştir. Bu yeniliklerden biri de cinsel saldırı ve istismar suçları asıl suç tipi kabul edilerek organ veya cisim sokma müstakil suç olmaktan çıkarılıp bu suç tiplerinin nitelikli şekli olarak 102/2 ve 103/2. fıkralar olarak düzenlenmiştir. Müstakil suç olmadıkları için artık organ veya cisim sokmaya teşebbüs imkanı kalmamıştır. Eski kanun dönemindeki yorum ve uygulamanın tesiri altında kalan hukukçuların görüşlerine bu nedenle itibar edilemez.

3-) Cinsel saldırı ve istismar suçlarının basit ve nitelikli şekillerinin kanunda düzenleniş biçimine göre failin mağdurla cinsel ilişkiye girmeyi göze aldığını gösteren mağduru soymak, cinsel organını çıkarmak gibi bir hareketlerin her biri cinsel saldırı veya cinsel istismarın tamamlanmış şeklidir. Failde mağdura tecavüz kastı olsa bile fiilen gerçekleşmediği için hiç bir halde nitelikli cinsel saldırı veya istismara teşebbüs oluşmaz. Mağdurun mukavemeti, başkasının olay yerine gelmesi, yakalanma korkusu, failin mağdurun yalvarmasına dayanamayıp bırakması, failin boşalması sonucu tecavüz edememesi, iktidarsız olması, penisinin heyecan sebebiyle sertleşmemesi gibi her ne sebeple olursa olsun mağdurun vücuduna organ veya cisim sokulmadığı için yalnızca cinsel saldırı veya istismarın basit şekli tamamlanmıştır. Failin kendiliğinden veya harici bir mania yüzünden fiiline devam edememesi ve organ sokamaması artık farklı bir fiil ve suç sayılamaz. Ancak bu durum suçun basit halinde sanıktaki kastın yoğunluğu cezanın belirlenmesinde "takdir ve teşdit" nedeni olabilir.