muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1713, Karar No: 2022/1179, Tarih: 09.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/1713 E.  ,  2022/1179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2019 tarih ve 2018/210-2019/89 sayılı kararı

Suç : Devletin birligini ve ülke bütünlüğü bozma,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Hüküm : 1- Devletin birligini ve ülke bütünlüğü bozma suçundan; TCK'nın 302/1, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63, CMK'nın 283/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet;

2-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; TCK'nın 109/2, 109/3-b, 3713 sayılı Kanunun 4-5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

I) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Devletin birligini ve ülke bütünlüğü bozma suçu yönünden;

II) Devletin birligini ve ülke bütünlüğü bozma suçu yönünden;

PKK/KCK silahlı terör örgütünün gençlik yapılanması olan YDG-H içerisinde yer aldıkları ve bu kapsamda faaliyetler yürüttükleri anlaşılan sanıkların, Nevruz kutlamalarına katılmak için BDP il binasına giden mağdur ...'ü fikir ve irade birliği içerisinde aynı işyerinde yukarıda bulunan Rençber Aziz Kültür Merkezine çıkararak burada alıkoyup, oradaki diğer kişileri dışarı çıkardıktan sonra, mağduru polisle işbirliği yaptığı, ajan olarak çalıştığı, suçunu itiraf etmesi gerektiğinden bahisle sorguya alarak darp ettikleri ve olayın geçtiği kültür merkezinde rızası dışında tutmak suretiyle hürriyetini kısıtladıkları, ardından ilk derece Mahkemesindeki yargılama sırasında ölümü nedeniyle hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilen İsa Oran'ın mağduru duvarda asılı YDG-H bayrağı önündeki sandalyeye oturtarak "ya sen bunu itiraf edeceksin, ya da öleceksin, ya da nevruz kutlamalarında üzerine benzin döküp seni yakarız, bunu da önderlik için yaptı diye millete anlatırız" şeklinde sözlerle tehdit ederek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, aynı binadaki yapı denetim ofisine indirdikleri mağdurun bir ara fırsatını bularak 155 polis imdat hattını arayarak yardım istediği, ardından olay yerinden kaçarak polis evine sığındığı anlaşılan olayda, sanıkların mağdura yönelik TCK'nın 109/2, 109/3-b maddeleri kapsamındaki birden fazla kişiyle birlikte cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri sabit ise de; olayda silah kullanılmaması ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale giderilebilir nitelikte olması nedeniyle devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu yönünden elverişli ve vahim nitelikteki araç suçu oluşturmayacağı ancak; sanıkların çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk içeren fiilleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... müdafiileri, sanık ... ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sanıkların tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22916, Karar No: 2013/23925, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/22916 E.  ,  2013/23925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hesaplamaya esas tüm dönem Toplu ... Sözleşmelerinin, davacının sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarihi gösteren evrakların, davacının şahsi sicil dosyası ile ücret bordrolarının ve davacı vekili tarafından dava dilekçesi ekinde sunulduğu belirtilen yedi kalemden oluşan delil ve evrakın incelenmesine gerek duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/99, Karar No: 2014/15966, Tarih: 15.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/99 E.  ,  2014/15966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bahçesaray Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/52-2013/39

S.. Ç.. ile R.. G.. aralarındaki elatmanın önlenmesi davasının reddine dair Bahçesaray Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03/10/2013 gün ve 52/39 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 14.11.2012 havale tarihli dava dilekçesinde, mevkii ve sınırlarını özgülediği ve zilyetliği altında bulunan tahmini 10 dönümlük taşınmazına davalının taş duvar örerek tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf, 14.06.2013 günlü keşif zabtında, davayı kabul etmediğini dava konusu yerin kendisine ait olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, 03.10.2013 günlü 2 nolu oturumda aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davacı tarafından bozma istekli olarak temyiz edilmiştir.

Davalı taraf, 14.06.2013 günlü keşif zabtında, davayı kabul etmediğini dava konusu yerin kendisine ait olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, 03.10.2013 günlü 2 nolu oturumda aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davacı tarafından bozma istekli olarak temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde kadastro teknisyeni ile davacı ve davalının huzuruyla; ancak, önceden hazırlanıp imzalandığı anlaşılan 14.06.2013 günü keşif yapılmıştır. Söz konusu keşif zabtında özetle; kadastro mühendisi olarak kadastro teknisyeninin görevlendirildiği, bu kişinin dava konusu keşif mahallini gezdik, dava dilekçesini, delilleri, belgeleri inceledik, gerekli notlarımızı aldık, ayrıntılı raporumuzu ibraz edeceğiz. Verilecek raporu hazırlamamız için süre verilsin dediler, şeklinde çoğul olarak beyan alınmış ve bir kadastro teknisyeni görevlendirilmiştir. Davacıdan soruldu: keşif mahallini gezdik, dava konusu ettiğim arazi şu an içinde bulunduğumuz arazidir. Yapılan keşfe bir diyeceğim yoktur şeklinde beyanı alınmıştır. Davalıdan soruldu; keşif mahallini gezdik, dava konusu ettiğim arazi, şu an içinde bulunduğum arazidir. Keşfe bir diyeceğim yoktur. Davacının dava ettiği yer bana aittir, biçiminde beyanda bulunmuştur. Önceden hazırlandığına aynı keşif zabtının ikinci sayfasında keşif zabtının gereği düşünüldü başlığından sonra 4 nolu ara kararında “foto-kameraman bilirkişiye 30 TL ücret taktirine, fotoğraflar dosya arasına alındığında masrafın gider avansından ödenmesine cümlesinin" elle yazılan yazıyla çizildiği, Seda Demirci isminin yazılıp imzasının atıldığı, bu ismin ise keşfi yapan hakim Seda Demirci (125124 sicil nolu) olduğu görülmüştür. Mahkemenin gerekçesinde ise özetle; dava konusu taşınmazın kadastro bilirkişisi raporuna göre, çay yatağında ve karayolu sınırları içerisinde kaldığı dolayısıyla davacının bu yerde mülkiyet hakkı ve davacı sıfatının bulunmadığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2011/1-631 Esas, 745 karar sayılı kararı da yerel mahkemenin karar metnine alındıktan sonra sonuç itibariyle doğrudan mülkiyet hakkını ilgilendiren eldeki elatmanın önlenmesine yönelik dava hakkı mutlak biçimde mülkiyet hakkı sahibine ait olduğuna göre, mülkiyet hakkı sahibi olmayan davacı S.. Ç..’nin taraf sıfatı bulunmadığına, bu nedenle aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, elatmanın önlenmesi davaları TMK’nun 683. maddesi gereğince bir hakka dayanması gerekir. Davacı da, dava dilekçesinde açık ve net olarak dava konusu arazinin 70 yılı aşkın süreden beri zilyetliği ve tasarrufu altında bulunduğunu söylemiştir. Öyle ise, davacının tek yanlı bu beyanı; net bir şekilde hakka dayandığının açık irade beyanıdır.

Hemen belirtmek gerekir ki, elatmanın önlenmesi davaları TMK’nun 683. maddesi gereğince bir hakka dayanması gerekir. Davacı da, dava dilekçesinde açık ve net olarak dava konusu arazinin 70 yılı aşkın süreden beri zilyetliği ve tasarrufu altında bulunduğunu söylemiştir. Öyle ise, davacının tek yanlı bu beyanı; net bir şekilde hakka dayandığının açık irade beyanıdır.

Bu durumda, davacıya dava konusu yerdeki hakka dayanan zilyetliğini ispat etmek üzere kendisine 6100 sayılı HMK’nun ilgili maddeleri gereğince süre ve imkan tanınması zorunludur. Eş anlatımla, gayrimenkulün aynına veya zilyetliğine ilişkin uyuşmazlıklarda mutlak suretle nizalı taşınmazın bulunduğu yerde yöntemine uygun olarak keşif yapılmalıdır. Ancak, bu keşif dosyada mevcut ve karara esas alınan keşif şeklinde olmamalıdır. Şöyle ki; gayrimenkulün aynına yönelik uyuşmazlıklarda dava konusu taşınmazın mevkii, sınırları, niteliği hakkında mahalli bilirkişilerden kapsamlı ve açıklamalı beyanlarının alınması zorunludur. Yine, taraflar bildirdiği taktirde tanıklarının mümkün olduğunu nizalı taşınmaz başında dinlenmeli, taşınmazın şu andaki zilyedinin, önceki zilyedinin davacının bu yerdeki davaya konu zilyetliğinin ne zaman başladığı, nasıl devam ettiği, uyuşmazlığa konu olayda davalının müdahale şeklinin hangi kısımlara ne şekil ve biçimde olduğunun ayrıntılı olarak keşif zabtına yazılması gerekmektedir. Kaldı ki, mahalli bilirkişi ve tanıkların anlatımları arasında çelişki bulunduğu taktirde yeniden huzura alınarak bu çelişkinin mümkün olduğunca giderilmeye çalışılması icap etmektedir. Tüm bunlardan ayrı olarak, yerel bilirkişilerin beyanları ile taraf tanıklarının anlatımlarının tapu fen memurunun yetki ve yeteneğine haiz uzman bilirkişiye keşfi izlemeye, infazı sağlamaya elverişli, ölçekli kroki ve rapora yansıttırılması zorunludur. Kaldı ki, nizalı yerin zilyetliğe konu iddia nedeniyle duruma göre ziraatçi ve jeolog bilirkişilerden bilimsel içerikli rapor alınması icap etmektedir. Tüm bu noksanlıklar giderilmeden aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddi isabetsizdir.

Öte yandan, kadastro teknisyeninin ölçeksiz krokisi kapsamına göre, çekişmeli taşınmazın bir kısmının "çay" alanında, bir kısmının da "yolda" kaldığı izlenmektedir. Bir taşınmazın çay alanında kalması o yerde zilyetlik iddiasının reddini gerektirmez. Kaldı ki, çayın aktif çay veya krokide belirlenen kısmın sürekli çayın yatağı ya da çayın etki alanında kalıp kalmadığı jeolog bilirkişi raporuyla tevsik edilmemiştir. Yine, bu yerin çay metrukatı olup olmadığına ilişkin ziraatçiden rapor alınmamıştır. Söz konusu krokide yolun eylemli yol mu, kapanmış yol mu, kadim yol mu, ya da kadastral yol mu olup olmadığı ve özellikle hakimin yazdığı üzere il yolunun devlet kara yolumu olduğu sorulup açıklanmamıştır.

Bilindiği üzere, kadim yol ya da aktif yol olmayan yukarıda belirtilen yollar üzerinde zilyetliğin sürdürülmesi mümkündür. Bu konunun mahalli bilirkişi ve tanık anlatımlarıyla açıklığa kavuşturulması gerekir. Söz konusu karar nereden bakılırsa bakılsın usul veya yasaya aykırıdır.

Davacının temyiz itirazları açıklanan tüm bu nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün az yukarıda açıklanan gerekçelerle ve nedenlerle 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı Sabri'ye iadesine, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/645, Karar No: 2016/1826, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/645 E.  ,  2016/1826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahla tehdit suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2014/182 esas, 2015/133 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 23/06/2015 tarihli ve 2015/681 esas, 2015/501 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/885 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 03/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12084-2015-E.25529/79995 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/885 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5439, Karar No: 2022/4913, Tarih: 13.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/5439 E.  ,  2022/4913 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/181 E., 2020/90 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/139 Esas, 2015/121 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, mağdurun şikâyetçi olmadığı beyan etmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davalarının ayrı ayrı düşmesine karar verilmiştir.

2. Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/139 Esas, 2015/121 Karar sayılı kararının, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 10.04.2018 tarihli ve 2017/12952 Esas, 2018/6536 Karar sayılı ilâmıyla;

"Mağdur ... hakkında Havza Devlet Hastanesince düzenlenen 01.07.2014 tarihli raporun geçici hekim raporu olduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların eylemleri neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliğine ilişkin kesin adli muayene rapor alınarak sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken; eksik kovuşturma ile sanıklar hakkında şikayet yokluğu sebebiyle 5237 sayılı TCK'nin 73/4 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince düşme kararı verilmesi,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Havza Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2018 tarihli ve 2018/218 Esas, 2018/420 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin birinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.