muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20793, Karar No: 2017/6610, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20793 E.  ,  2017/6610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5795, Karar No: 2011/5070, Tarih: 03.05.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/5795 E.  ,  2011/5070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/08/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ile 1958 yılında zamanın geleneklerine göre resmi nikahı olmaksızın evlendiğini, evliliklerinden 6 çocuğunun olduğunu, bu süre içinde davalının başka bir kadın ile daha evlendiğini ve hep birlikte yaşamak zorunda bırakıldığını, daha sonra artık geçimini sağlayamayacağını ileri sürerek kendisini evden kovduğunu, evlendikleri günden bu yana davalı için çalışarak sağladığı maddi katkı ile davalının mal varlığının arttığını, yaşamı boyunca kendisine kötü davranıldığını belirterek, davalının maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, davanın zamanaşımına uğradığını ve kusuru bulunmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece; tarafların, davacı tanıklarına göre 3-4 yıldan beri, davalı tanıklarına göre ise 12 yıldan beri ayrı yaşadıkları, davalının davacı ile ilgilenmediği, davacının geçirdiği ameliyattan sonra birlikte oturdukları evin anahtarını değiştirdiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, manevi tazminat isteminin bir bölümünün kabulüne, kanıtlanamayan manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Yasalarda def'i, davalının yerine getirmesi gereken bir edimi, özel bir nedenle yerine getirmekten kaçınması olanağı sağlayan bir hak olarak tanımlanmaktadır. Bunlardan birisi olan zamanaşımı savunması (def'i), süresinde ve yöntemine uygun biçimde ileri sürüldüğünde işin esasının incelenmesine geçilmez ve bu savunma, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası’nın 222 ve izleyen maddeleri gereğince ön sorun (hadise) biçiminde incelenip karara bağlanır, zamanaşımının gerçekleştiği sonucuna varılırsa dava salt bu nedenle reddedilir.

Dava dilekçesi davalıya 19.08.2008 günü tebliğ olunmuş, davalı 25.08.2008 günü süresi içindeki cevap dilekçesi ile zamanaşımı savunmasında bulunduğuna göre zamanaşımı savunmasının ön sorun olarak incelenip bir karara varılması gerekir.

Dava dilekçesi davalıya 19.08.2008 günü tebliğ olunmuş, davalı 25.08.2008 günü süresi içindeki cevap dilekçesi ile zamanaşımı savunmasında bulunduğuna göre zamanaşımı savunmasının ön sorun olarak incelenip bir karara varılması gerekir.

Borçlar Yasası'nın 60/1. maddesinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresi, zarara uğrayanın, zararın varlığını ve zarar vereni öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar. Aynı Yasa'nın 60/2. maddesi gereğince zarara yol açan eylemin, aynı zamanda suç sayılan bir eylemden doğmuş olması durumunda olayda uygulanacak zamanaşımı süresi, o suçun bağlı olduğu (uzamış) ceza zamanaşımı süresidir

Dava konusu olayda; yerel mahkemenin de benimsediği gibi taraflar en az 3 yıldan beri ayrı yaşamaktadırlar. Davacı, zararın ve zarar verenin varlığını ayrı yaşamaya başladıkları günden beri bilmektedir. Resmi nikah olmaksızın birlikte yaşama eylemi suç olmayıp suç oluşturan bir eylemin varlığı da iddia edilmediğine göre ayrı yaşama tarihinden itibaren uygulanacak zamanaşımı süresi 1 yıl olup dava tarihinde bu süre dolmuştur.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davalının süresi içinde ileri sürüdüğü zamanaşımı savunması kabul edilerek istemin zamanaşımı nedeniyle tümden reddedilmesi gerekirken, davalının maddi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9811, Karar No: 2012/12415, Tarih: 12.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/9811 E.  ,  2012/12415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ... aleyhine 20/05/2004 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 12/09/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, haksız eylem sonucu ölüme sebebiyet nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu olay, davalı öğretmenleri ile pikniğe giden öğrencilerden biri olan davacıların küçük çocukları ... ...'in Çoruh nehrinde boğularak ölmesi şeklinde meydana gelmiştir. Gerek mahkeme dosyasından, gerekse Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan ceza yargılaması sırasında olayla ilgili pekçok bilirkişi raporu alınmış, bunların bir bölümünde davalıya kusur verilmiş, bir bölümünde ise kusurun tamamı davacıların ölen oğluna verilmiş, mahkemece ceza mahkemesinin beraat kararı da gerekçe yapılmak suretiyle, davalıyı kusursuz kabul eden bilirkişi raporlarına itibar edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dava konusu olayın meydana geldiği gezinin resmi nitelikte olmamasına rağmen öğrencilerle birlikte geziye katılan davalı öğretmenin çocukların oradaki davranışlarını kontrol etmek, gerekli uyarıları yapmak gibi bir zorunluluğu olmadığı kabul edilemez. En azından hayatın olağan tecrübeleri gereği olarak, öğrenci velilerinin çocuklarına bu gezi konusunda izin verirken başlarında bir öğretmen bulunuyor olmasına güvenerek izin verdiklerinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca davalıyı tamamen kusursuz kabul edilen raporlara itibar edilmesi yerinde değildir. Dosya içinde bulunan 11/11/2005 tarihli 3 kişilik bilirkişi heyetinden alınan raporda davalı ...'e verilen %10'luk kusur oranı dosya kapsamına ve oluşa uygun düşmektedir.

Bu nedenle kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle, davanın tümden reddine ilişkin mahkeme kararının onanması yolundaki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 12/09/2012

KARŞI OY YAZISI

Bu nedenle kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle, davanın tümden reddine ilişkin mahkeme kararının onanması yolundaki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 12/09/2012

KARŞI OY YAZISI

Ölen Medeni Kanun ve Uluslararası Sözleşmelerde belirlenen yaş sınırlamasına göre henüz çocuktur. Çocuk ölmüş olmakla mevcut bir zarar söz konusudur. Zararın doğmasıyla davalıların eylemi arasında illiyet incelenmelidir. Çocukların böyle bir faaliyette gözetilip denetlenmesi gerekliliği tartışılmaz bir yükümlülüktür. Hem de kurumsal düzeyde gözetim yükümlülüğü söz konusudur. Ölümün orada bulunma nedeni okul kapsamlı bir etkinliktir. Bu sırada ölüm olmuştur. Böylece illiyet sabittir. Ancak davalı tarafın kusurunun sorumluluk miktarı bakımından sınırlandırılması düşünülebilir. Böylece davalıya tam kusur verilmemesi hukuksal olarak adil bir sonuca götürebilir. Ancak davalıların hem kurumsal hem de bireysel olarak sorumlu olmadıkları düşünülemez.

Bu nedenle çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 12/09/2012
Yargıtay — Esas No: 2013/22903, Karar No: 2013/23912, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/22903 E.  ,  2013/23912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hesaplamaya esas tüm dönem Toplu ... Sözleşmelerinin, davacının sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarihi gösteren evrakların, davacının şahsi sicil dosyası ile ücret bordrolarının ve davacı vekili tarafından dava dilekçesi ekinde sunulduğu belirtilen yedi kalemden oluşan delil ve evrakın incelenmesine gerek duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9928, Karar No: 2024/1432, Tarih: 12.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9928 E.  ,  2024/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2023/293 Esas, 2023/300 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 15.12.2022 Tarihli ve 2022/429 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında acil koruma kararı verilmiş, 16.01.2023 tarihli ek kararla acil koruma kararının kaldırılmasına ve küçük hakkında bakım tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 07.03.2023 tarihli ek karar ile korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında uygulanan bakım tedbirinin kaldırılmasına, küçük hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Islahiye Sosyal Hizmet Merkezi Müdürlüğünce 19.04.2023 tarihli yazısı ile küçük hakkında hazırlanan danışmanlık tedbiri uygulama değerlendirme raporu sunulmuştur.

Mahkemece 08.05.2023 tarihli ek karar ile küçüğün yerleşim yeri adresinin İnönü Mahallesi Emir Ayşe Sokak No:3 İç Kapı No:1 .../Bilecik olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bilecik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 04.08.2023 Tarihli ve 2023/293 Esas, 2023/300 Karar Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararı hangi hakim yada mahkeme tarafından alınmış ise, uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de, kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı, küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesi tarafından alındığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a alt bendi uyarınca hakkında danışmanlık tedbiri uygulanan küçüğün, danışmanlık tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin 2022/429 Tedbir Talep sayılı dosyasında 07.03.2023 tarihli karar ile küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 08.05.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/48517, Karar No: 2015/36516, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/48517 E.  ,  2015/36516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4715 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 8636 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 7693,20 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 7693 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 4715 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 8636 TL yapı bedeli ile 942,80 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin %10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 525,55 TL harcın istek halinde davalı ....Belediye Başkanlığı'na iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6268, Karar No: 2023/10404, Tarih: 19.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/6268 E.  ,  2023/10404 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/562 E., 2023/412 K.

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ: Kısmî onama, kısmî düşme, kısmî bozma

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında birleşen dosyada defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen kararın daha önce Yargıtay denetiminden geçmemesi ve Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesine göre istinaf yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında bozma üzerine sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre;

Bozma üzerine yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kamu davasının olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşme; 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan ise mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hükmün gerekçe bölümünde isabetli şekilde sanığa yüklenen suçun sahte fatura kullanma suçu olduğu belirlenmesine rağmen, hüküm fıkralarında suçun sahte fatura düzenleme olarak nitelendirilmesi yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hükmün gerekçe bölümünde isabetli şekilde sanığa yüklenen suçun sahte fatura kullanma suçu olduğu belirlenmesine rağmen, hüküm fıkralarında suçun sahte fatura düzenleme olarak nitelendirilmesi yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

1.Sanığın yargılama konusu 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi verilen 06.05.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiği, bu nedenle 2010 takvim yılındaki eyleminin bağımsız bir suç olarak değerlendirilip suç tarihinden itibaren zamanaşımının dolduğundan bahisle kamu davasının düşürülemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de; 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden de bozma öncesi verilen 06.05.2014 tarihli mahkûmiyet kararından hüküm tarihine kadar 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu dikkate alındığından bu husus sonuca etkili görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçu Yönünden

Sanık hakkında birleşen dosyada defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen kararın daha önce Yargıtay denetiminden geçmemesi ve Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesine göre istinaf yoluna tabi olduğu, kanun yolu incelemesinin istinaf merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. 2010 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçu Yönünden