muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6429, Karar No: 2016/6235, Tarih: 19.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6429 E.  ,  2016/6235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahkemece sanık hakkında, yetkili müdürü olduğu ..... Petrol İnşaat Otomotiv Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti adına 2006 ve 2007 yıllarında sahte fatura düzenlediği kabul edilmişse de; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere, her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve her takvim yılının kendi içinde düzenlenen sahte belge yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tek hüküm kurulması suretiyle eksik cezaya hükmolunması;

Kabule göre de; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı yasayla değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11616, Karar No: 2015/420, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11616 E.  ,  2015/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/573-2012/752

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı; elektrik faturaları yoluyla davalı dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen, kayıp-kaçak bedelinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide abonenin talebini reddetmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ve 129,00 TL kayıp-kaçak bedelinin davacıya iadesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davalı da süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davalı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Esas kararın incelenmesinde;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

İl veya İlçe Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerinin kararlarına karşı itiraz merci Tüketici Mahkemeleridir (TKHK mad. 22/5). O hâlde, TSHH'ye intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. Kaldı ki, tüketici hukuku kapsamında olmayıp da genel hükümler çerçevesinde çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık hakkında her nasılsa Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmuş ve buradan işin esası hakkında bir karar alınmışsa dahi itiraz merci yine (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. O hâlde, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz (iptal) merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir.

4077 sayılı Yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak o yerde ayrı bir Tüketici Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise ara kararı verilerek, davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, genel mahkeme sıfatıyla yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9507, Karar No: 2013/12529, Tarih: 11.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9507 E.  ,  2013/12529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafakanın azaltılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; boşanma davasında müşterek çocuk lehine takdir edilen 250 TL iştirak nafakasının, davalı kadının 01.05.2010 tarihinden bu yana çalışmaya başladığını ve asgari ücretin üstünde gelir elde ettiğini iddia ederek 150 TL'ye indirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; müvekkilinin 01.05.2010 tarihinden bu yana çalışmaya başladığını fakat asgari ücretten çok az geliri olduğunu, ailesinin yardımına muhtaç olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemenin hükme esas aldığı gerekçesine bakıldığında; ''...anneye ödemesi gereken yoksulluk nafakasından annenin yoksulluktan kurtulması nedeniyle kurtulduğu gözönüne alınarak kendisinin ekonomik durumunun daha iyi olacağı bir gerçektir.'' denildiği görülmektedir.

TMK.nun 182. maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

TMK.nun 330. maddesindeki düzenleme, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir şeklindedir.

TMK'nun 331.maddesi uyarınca da; durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.

Mahkemece; yukarıda anılan kanun hükümleri değerlendirilerek, davacı tarafından indirim talep edilen iştirak nafakasına hükmedilmesinin üzerinden 4 yıl geçtiği, geçen 4 yıllık süre sonunda müşterek çocuğun yaşının büyümesi ile okul ihtiyaçlarının artacağı, sırf annenin maaş almaya başlamış olmasının babanın ödemiş olduğu nafakanın azaltılmasına yasal bir dayanak olamayacağı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, gerekçede annenin çalışmaya başlamış olmasının onu yoksulluktan kurtaracağından bahsedilmiş olması doğru görülmemiş ancak bu husus sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21260, Karar No: 2021/10473, Tarih: 15.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/21260 E.  ,  2021/10473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasına bağlı yaralanma nedeniyle maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı birleşen davada davalı ... Ltd. Şti. yönünden dava atiye bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına, asıl ve birleşen davada davalı ... yönünden davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekili ile katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili asıl ve birleşen davada, müvekkilinin 22/11/2004 tarihinde ... ve Spor İl Müdürlüğü tarafından düzenlenen ... gezisinden dönüş yolunda ... Seyahat Ltd. Şti’ne ait otobüsün tek taraflı direksiyon hakimiyetini kaybetmesine bağlı gerçekleşen kazada yaralandığını ve malul olduğunu beyan ederek, asıl davada belirsiz alacak talepli olarak 1.000,00 TL iş göremezliğe ilişkin maddi tazminatın olay tarihinden avans faizi ile davalılardan Gençlik ve Spor Bakanlığından tahsili ile birleşen davada 30.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuş; asıl davada talep 828.157,88 TL olarak belirli hale getirilmiştir.

Davalılar; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, maluliyet raporu ve hesap raporu hükme esas alınarak, birleşen davanın kabulü ile 30.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 22/11/2004 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan Gençlik ve Spor Bakanlığından tahsili ile davacıya verilmesine, davalı ... Tur. Seyahat Ltd. Yönünden açılan davanın atiye bırakılması nedeniyle bu davalı yönünden bu nedenle karar verilmesine yer olmadığına; asıl davanın kabulü ile 828.157,88 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 22/11/2004 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ndan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vekili ile katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ... kaza tarihinde 13 yaşında olup, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporuyla kazadaki yaralanması nedeniyle iyileşme süresi 9 ay olarak saptanmış; hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda ise 9 aylık süre için 3.154,78 TL geçici işgöremezlik tazminatı hesaplanmış ve mahkemece bu bedel de hüküm altına alınmıştır.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ... kaza tarihinde 13 yaşında olup, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporuyla kazadaki yaralanması nedeniyle iyileşme süresi 9 ay olarak saptanmış; hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda ise 9 aylık süre için 3.154,78 TL geçici işgöremezlik tazminatı hesaplanmış ve mahkemece bu bedel de hüküm altına alınmıştır.

Davacının kaza tarihindeki yaşı itibariyle, kazanç getiren herhangi bir işte çalışması sözkonusu olamayacağı (bu konuda davacı tarafın bir iddiası ile sunduğu somut neden ve delil bulunmadığından) ve bu yönden mahrum kalınan bir kazançtan bahsedilemeyeceğine göre; davacı için hesaplanan geçici işgöremezlik tazminatına hükmedilmemesi gerekirken, bilirkişi raporu denetlenmeyip eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 59,30 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına, 15/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24012, Karar No: 2009/4284, Tarih: 03.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24012 E.  ,  2009/4284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 15.05.2008 tarih, 9941-10378 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,40 TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine; 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 03.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7897, Karar No: 2020/18267, Tarih: 14.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/7897 E.  ,  2020/18267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davacının 2007 yılından itibaren Dr. ... yanında çalışmakta iken 18.05.2013 tarihinde işyeri çalışma alanının bir gerekçe sunulmadan değiştirildiğini, davacıya yazılı bildirim yapılmaksızın sözlü olarak temizlik işi yapacağının söylendiğini, davalının zorla imza attırmak suretiyle işinin değiştirilmeye çalışıldığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle, davacının ilkokul mezunu olması ve teknik araçları kullanamaması nedeni ile yardımcı hizmetli olarak işe alındığını, yanında çalıştığı Dr. ...'un hastaneden ayrılması ile yerine geçen doktorun bilgisayar kullanabilen bir yardımcı talep ettiğini, bu nedenle davacının görev yerinin dahiliye olarak değiştirildiğini, davacının işbu görev yeri değişikliği ile ilgili bildirimi tebellüğ etmekten imtina ettiğini, davacı ile yapılan görüşmeler sırasında davacının üstlerine hakaret içeren sözler kullandığını, şirketçe davacının sözleşmesini feshe yönelik bir işlem yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosya içerisinde bulunan 23.03.2015 tarihli 220,00-TL tutarındaki gider avansı makbuzunda her ne kadar gider avansını yatıran davacı olarak kayda geçmişse de, 28.04.2015 tarihli duruşma tutanağında davacı tarafından da kabul edildiği üzere adı geçen gider avansının davalı tarafça yatırıldığı sehven davacı adının kayda geçirildiği dikkate alınmaksızın mahkemece gerekçeli kararın yargılama giderine ilişkin fıkrasında bu hususun gözetilmemesi hatalı ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 7 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine,

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 7 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine,

“Davacı taraf tarafından yapılan 424,30 TL yargılama giderinden ret kabul oranına göre hesaplanan 366,97 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan 220,00-TL nin davanın kabul ve red oranına göre 29,72-TL nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" bendinin eklenmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26788, Karar No: 2011/7698, Tarih: 26.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/26788 E.  ,  2011/7698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 26.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5950, Karar No: 2014/5246, Tarih: 17.09.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5950 E.  ,  2014/5246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 19. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :11.07.2013

Numarası :2010/94-2013/399

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinin feshinden kaynaklanan kâr kaybı ve masraf bedelinden doğan alacağın tahsili talebinden ibarettir. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir. Davacı şirket vekili, davacı müvekkili şirketin davalı idarenin 28.07.1998 tarihinde yaptığı ihaleyi kazanarak Sinop ili dahilindeki Sinop şehir geçiş yoluna ilişkin davalı idare ile sözleşme imzalandığını, işin süresinin 1 yıl olarak belirlenmesine rağmen değişik sebepler ile işin süresinin uzadığını, işe başlandıktan sonra iş bitirilmeden davalı idarenin işin tamamlandığı iddiası ile geçici kabulü yaptığını ve sözleşmenin sona erdirildiğini, halbuki işin tamamlanmadığını, iş tamamlanmadan sözleşmenin feshinin hukuka aykırı olduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkili şirketin uğradığı zarar nedeniyle 10.000,00 TL, kâr kaybı nedeniyle 10.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, davalı iş sahibi kurum vekili ise, ihale edilen iş bedelinin sözleşme yılı olan 1998 yılı fiyatlarıyla 831.552,83 TL olduğunu, 24.04.2007 tarihinde yapılan keşif artışı ile bu bedelin 1.080.552,00 TL ye ulaştığını, verilen süre uzatımları ile işin bitiş tarihinin 31.12.2007 olarak belirlendiğini ve bu tarihte geçici kabul işleminin yapıldığını, davalı tarafa sözleşme ve eklerine uygun yaptığı imalât bedellerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında düzenlendiği çekişmesiz olan 04.11.2008 tarihli sözleşme, imzalandığı ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında düzenlendiği çekişmesiz olan 04.11.2008 tarihli sözleşme, imzalandığı ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar

Kanunu'nun 355. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470) ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğindedir. Sözleşmede belirlenen iş; Sinop Şehir Geçiş Yolu'nun bitümlü asfalt kaplama işi olduğu ve sözleşme konusu işin %100'nün tamamlandığı, %30 oranındaki işin de davacıya yaptırıldığı, %30 imalât tamamlanmadan işin davalı tarafından tasfiye edildiği uyuşmazlık konusu değildir. Gerek taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 13. maddesi gerekse sözleşmenin eki niteliğindeki BİGŞ (Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi )'nin 19. maddesi gereğince iş sahibinin işin %30 eksik veya fazlasıyla işi yükleniciye tamamlatabileceği kabul edildiğinden, %100'ü tamamlanan bir işin feshinden söz edilemez. Bu nedenle; davacı yüklenicinin fazladan yaptırılan iş nedeniyle kâr kaybı talebinin yasal dayanağı bulunmamakta olup, bu kalem talep yönünden davanın reddi gerekir.

Davacı yüklenici şirketin zarar talebine gelince; sözleşme konusu işin %100'nün tamamlandığı, %30 oranındaki işin de davacıya yaptırıldığı, %30 imalâtın tamamlanmadan işin davalı tarafından tasfiye edildiği uyuşmazlık konusu olmadığına göre, davacı yüklenici şirketin idare nezdinde ispat edilmek koşuluyla sebepsiz zenginleşmeye neden olacak imalât veya varsa diğer malzemelerinden kaynaklanan alacak miktarı gerektiğinde bilirkişi heyetinden alınacak ek rapor ile belirlenmeli ve hüküm altına alınmalıdır.

Aksine hukuki yorum ve değerlendirmeler sonucu kâr kaybına hükmedilmiş olması yerinde olmamış, hükmün taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, 25.06.2010 tarih ve 6001 Sayılı Yasa’nın 12/2. maddesi uyarınca Karayolları Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 17.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.