muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7321, Karar No: 2009/8215, Tarih: 03.07.2009

Davacı H... Gaz Ltd.Şti. vekili karar düzeltme istemiştir.

Dava taşıma sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın davalı H... Gaz Ltd.Şti. yönünden reddine dair verilen kararın dairemizce bozulması üzerine, davalı H... Gaz Sanayi ve Taşıma Ltd.Şti. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacının sigortalısına ait emtianın davalı şirketin imzaladığı taşıma sözleşmesi gereğince Irak'a taşınmak üzere teslim edildiği ve fiilen taşımayı yapan alt taşıyıcı tarafından Irak'a götürülmeyip yurt içinde satıldığı konusu taraflar arasında ihtilafsızdır. Bu nedenle CMR Konvansiyonun 1. maddesi uyarınca bu taşımaya aynı konvansiyon hükümleri uygulanması gerektiği halde her nasılsa bozma kararında sözleşme hükümlerinin geçerliliği ve taşıyıcının sorumluluğunun kapsamı bakımından Türk Ticaret Kanunu ve maddelerinin gerekçe gösterilmesi doğru olmamıştır. Ancak davada uygulaması gereken CMR Konvansiyonunun 17. maddesine göre taşımacı yükü teslim aldığı andan teslim edinceye kadar yükün kısmen veya tamamen kaybından doğacak hasarlardan sorumludur. Yine CMR 41/1 maddesi uyarınca bu sözleşme hükümlerini doğrudan doğruya ve dolayısıyla ihlal eden her türlü koşul hükümsüzdür. Aynı maddenin 2. fıkrasına göre "özellikle taşımacının lehinde sigorta tazminatı veya herhangi benzer madde veya kanıtlama zorunluluğunu değiştiren herhangi bir madde yersiz ve hükümsüzdür." Bu madde gereğince primleri gönderen, taşıtan veya alıcı tarafından ödenen ve kayıp ve hasardan dolayı taşımacının sorumluluğunu kaldıran sigorta CMR.'nin 41.2 madde uyarınca geçersiz olacaktır. Bu nedenle davacının sigortalısı ile davalı şirket arasında yapılan taşıma sözleşmesinin 3.13. maddesindeki taşıtana nakliyecinin sorumluluğunu kapsayacak şekilde sigorta yapma yükümlülüğü şartı geçersiz olduğu gibi, aynı sözleşmenin yükleme tarihinden itibaren 8 gün içinde boşaltma noktalarına malın teslim edilmemesi halinde taşıyanın mal bedelini ödeyeceğine dair 3.17. malın teslim alındığı tarihten teslim edilmesine kadar oluşabilecek her türlü eksik teslim ve teslim edilmemesinden davalı taşıyıcının sorumlu olacağına dair 5. maddesi karşısında kayıp nedeniyle sigortalısı taşıtana ödeme yapan davacı sigortacının davalı taşıyıcıya rücu edemeyeceğinin kabulü mümkün olmayıp aksi görüş ve yazılı gerekçeyle davanın reddine dair verilen mahkeme kararının bozulması açıklanan bu gerekçeyle yerinde bulunduğundan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken 32,30 TL. karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 170,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03.07.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3898, Karar No: 2016/3978, Tarih: 05.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3898 E.  ,  2016/3978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince; hükümlünün adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı ikamet adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince; hükümlünün imzalı beyanına göre, cezaevine girmeden önceki son adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün, ...'ne hitaben yazdığı 10.12.2015 tarihli dilekçesindeki imzalı beyanından cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin "..." olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16942, Karar No: 2015/31364, Tarih: 17.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/16942 E.  ,  2015/31364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/193283

MAHKEMESİ : Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

NUMARASI : 2010/501 (E) ve 2011/57 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın eşi olan katılanın, sanık tarafından yaralanması sonrasında, çocukları ile birlikte babasının evine gittiği, sanığın, üzerine bir bıçak alarak kayınpederinin evinin önüne gidip zile bastığı, kayınbiraderi C. F. ile oğlu A.. K..'ın, sanıkla konuşmak üzere aşağı indikleri, bu sırada katılanın, sanığın olay çıkacaracağını anlayıp polise haber verdiği, polisin gelmesi üzerine sanığın, üzerinde taşıdığı bıçağı çıkartıp yakındaki arabaların arkasına attığının kabul edildiği somut olayda, sanığın suça konu bıçağı, o sırada uzaktan olayı izlediği anlaşılan katılana tehdit kastı ile gösterip göstermediği hususunun gerek katılandan, gerekse olayın tanığı olup hiçbir aşamada bilgisine başvurulmayan C. F.'tan sorularak aydınlığa kavuşturulması gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık H.. K.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12387, Karar No: 2016/9336, Tarih: 13.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/12387 E.  ,  2016/9336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli Alaşehir İlçesi ... Köyü 156 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Elma bahçesi niteliğindeki dava konusu taşınmaz üzerinde cennet elması ağaçları dışında ayrıca 2 adet armut, 1 adet şeftali, 1 adet zeytin, 2 adet ceviz, 3 adet erik, 3 adet ayva, 3 adet incir, 17 adet nar, 9 adet kavak, 1 adet muşmula, 1 adet kayısı ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, taşınmazın kamulaştırılan bölümünün tamamı cennet elması bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan kavak ve meyve ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdiri esaslarını düzenleyen 11.maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca, arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama cennet elması bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal şekilde sağlanabilecek gelir dikkate alınacağından, taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle cennet elması ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama cennet elması bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kaldığından, kapama cennet elması bahçesi olarak değerlendirilen taşınmaz üzerindeki diğer ağaçlara da ayrıca değer verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27272, Karar No: 2017/8624, Tarih: 24.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27272 E.  ,  2017/8624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda sanığın "3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verildiği halde, gerekçeli kararda “3 aya kadar hapis cezası ile cezalandırılmasına” hükmedilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29663, Karar No: 2012/29816, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29663 E.  ,  2012/29816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının müracaatı üzerine Akyazı Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 30.04.2012 tarih ve 2012/115 karar sayılı kararı ile; elektrik Faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedelinin iadesi yönünde karar aldığını, sözkonusu kararın açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, elektrik faturalarında yer alan kayıp kaçak kullanım bedeli dahil tüm bedellerin Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği, Elektrik Piyasası Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında tebliği gereğince müşterilere tahakkuk ettirildiğini, bu itibarla Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin EPDK kararları ve yukarıda bahsi geçen mevzuatla tahakkuk ettirilen bedele ilişkin karar verme yetkisinin bulunmadığını, idare mahkemesinin görevli olduğunu belirterek, Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini istemiş, mahkemece, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmemiş olması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davalının, davacı kurumca elektrik faturasına yansıtılan ve kendisinden daha önce tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin tahsili ile gelecek olan faturalara da bu bedellerin yansıtılmaması için Tüketici Sorunları Hakem Heyetinden talepte bulunduğu ve hakem heyetince de bu talebin kabul edildiği anlaşılmaktatır. Hakem heyetinin kararı, niteliği itibariyle taraflar arasında geleceğe yönelik çıkması muhtemel olan muarazanın da giderilmesine ilişkin olup, çıkabilecek bu muarazanın miktarının bilinmesi mümkün değildir. Hal böyle olunca davacının talepleri arasında bulunan muarazanın giderilmesine yönelik talebinin miktar açısından ne kadar olduğu da tespit edilemez niteliktedir.Bu itibarla davacının dava dilekçesinde, muarazının giderilmesine yönelik talebinde değer belirtmemiş olmasının HMK.nun 119/1-d maddesine aykırı bir yönü bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının talepleri arasında var olan muarazanın giderilmesi de bulunduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmediğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9144, Karar No: 2017/11552, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9144 E.  ,  2017/11552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22578, Karar No: 2014/17683, Tarih: 28.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22578 E.  ,  2014/17683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : ..., ..., ...; Beraat...; 1- 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80, 59, 647 sayılı Yasanın 6. maddelerine göre 19 ay 13 gün hapis cezasının ertelenmesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına,

2- 213 sayılı Yasanın 359/b/1, 5237 sayılı TCK'nun 43/1, 62, 51. maddelerine göre 20 ay 25 gün hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, cezanın ertelenmesine

3- 213 sayılı Yasanın 359/b/1, 5237 sayılı TCK'nun 43/1, 62, 51. maddelerine göre 20 ay 25 gün hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına, cezanın ertelenmesine

Sanık ... hakkında iddianame ile açılan 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet ile diğer sanıklar hakkında verilen beraat kararına yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek " suçunun sübutu kabul, oluş, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan ve sanıklar ..., ... ve ... hakkında ise; elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafi ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında ve ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet kararına yönelen temyiz itirazının incelenmesine gelince;

II- Sanık ... hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında ve ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkumiyet kararına yönelen temyiz itirazının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelen temyiz itirazının incelenmesinde ise;

5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup Cumhuriyet Başsavcılığının 27.02.2009 tarihli iddianamesinde sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1293, Karar No: 2015/20134, Tarih: 12.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1293 E.  ,  2015/20134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

... s.s. ve... s.s. numaralı davalı işyerine ait 2004-2007 yıllarının dönem bordrolarının davalı Kurum'dan istenerek gelen yazı cevabı dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17063, Karar No: 2023/13955, Tarih: 09.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17063 E.  ,  2023/13955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/935 E., 2023/888 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. ... Mahkemesi

SAYISI : 2023/36 E., 2023/117 K.

Taraflar arasındaki yetki tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın yetkisizlik nedeniyle usulden reddine verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... Çalışma Genel Müdürlüğünün 217261 sayı ve 20.01.2023 tarihli yazısı ile davalı ...-... Sendikası lehine çoğunluğu sağladığına dair olumlu yetki tespit kararı verildiğini, sendika üye kayıt fişleri olmadığını, işçilerin üyelik durumları ile buna bağlı olarak üye sayısının kontrolünün ve denetiminin yapılamadığını, davalı Bakanlık tarafından düzenlenen yetki tespit yazısında, müvekkilinin ünvanı altında adresi olarak "Sarıyer/..." adresi gösterildiğini, müvekkilin ayrıca "Kartepe/..." adresinde de işyeri bulunduğunu, müvekkilinin birden fazla işyeri numarası bulunsa da aynı çatı altında üretim yapılan sadece ... bir işyeri bulunduğunu, müvekkilinin işyeri mi yoksa işletme mi olduğunun tespitinin gerektiğini, davalı Sendikanın yeterli çoğunluğu sağlayamadığını, yetki tespit yazısında belirtilen işçi sayısı eksik ve hatalı olduğunu, yetki tespitine konu işyerinin yetki tespit başvurusunda bulunan Sendika ile aynı işkolunda yer almadığını belirterek 20.01.2023 tarihli ve 217261 sayılı yetki tespitinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 79 uncu maddesi uyarınca mevcut durumda görevli makamın ... Çalışma ve ... Kurumu İl Müdürlüğü olduğunu, dolayısıyla yetkili ve görevli mahkemenin ... ... Mahkemesi olduğunu, Bakanlıkça Sosyal Güvenlik Kurumundan alınan verilere göre başvuru tarihi itibarıyla söz konusu işletmede 99 işçinin çalıştığı, 56 işçinin yetki başvurusunda bulunan davalı Sendikaya üye olduğunun tespit edildiğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.