muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3776, Karar No: 2012/13052, Tarih: 02.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3776 E.  ,  2012/13052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, yasal defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : 2003 ve 2005 takvim yılları için beraat

2004 yılında işlenen suç için mahkumiyet

I-Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin ve 'yasal defter ve belgeleri gizlemek' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna yönelik elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, yasal defter ve belgeleri gizlemek suçuna yönelik toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında '2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından kurulan beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı

Kanunun 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8070, Karar No: 2022/12942, Tarih: 24.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8070 E.  ,  2022/12942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmalarının geçtiği işyerinin ile yaptığı işin fiili hizmet süresi zammı kapsamında olduğunun tespiti istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-01.10.2008 günü itibarıyla aynı tarihte yürürlüğe giren “Fiili hizmet süresi zammı” başlıklı 40. maddesinde, belirtilen işyerlerinde ve işlerde çalışan sigortalıların prim ödeme gün sayılarına, bu işyerlerinde ve işlerde geçen çalışma sürelerinin her 360 günü için karşılarında gösterilen gün sayılarının, fiili hizmet süresi zammı olarak ekleneceği, çalışmanın fiili hizmet süresi zammı kapsamında değerlendirilebilmesi için, tablonun (13) ve (14) numaralı sıralarında belirtilen sigortalılar hariç, sigortalının kapsamdaki işyerleri ile birlikte işlerde fiilen çalışması ve söz konusu işlerin risklerine maruz kalmasının koşul olduğu açıklanmış, maddenin (11) numaralı sırasında da “Kapsamdaki İşler/İşyerleri” başlığı altında “... ve ... maddelerle yapılan işler”, “Kapsamdaki Sigortalılar” başlıklı bölümde de “... ve yapay ..., ... maddeler veya bütün diğer korpüsküler emanasyon kaynakları ile yapılan işlerde çalışanlar.” ibarelerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından ve davacının şahsi dosyasından davacının davalı işyerine ait loğ servisinde 9.3.2011 tarihinden itibaren loğ teknisyeni olarak çalıştığı anlaşılmakta olup Mahkemece, 9.3.2011-30.3.2014 dönemi yönünden fiilen çalışılan ve maruz kalınan gün sayısı 700 gün olmasına rağmen yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının; 2. fıkrasında yer alan fiili hizmet süresi zammının tespitine yönelik paragrafının tamamen silinerek, yerine, “5510 sayılı Yasanın 40. maddesi uyarınca, davacının, davalı işyerinde, ... ve ... maddelerle yapılan işindeki 9.3.2011 - 30.03.2014 tarihleri arasındaki çalışmalarında fiilen çalışılan ve maruz kalınan günlerin x90/360 formülüyle hesaplanan 700x90/360= 175 gün fiili hizmet zammı süresi bulunduğunun, bu sürenin prim ödeme gün sayısına fiili hizmet süresi zammı olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Türkiye Petrolleri A.O. Genel Müdürlüğü'ne iadesine, 24.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/277, Karar No: 2015/6061, Tarih: 04.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/277 E.  ,  2015/6061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişisel verilerin kaydedilmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuk Gökhan); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişisel verilerin kaydedilmesi (sanık...)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ...'in kişisel verilerin kaydedilmesi eylemleri özel hayatın gizliliğini ihlal kabul edilerek bu suç ile diğer atılı suçlardan mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümlerin sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ile katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 08.04.2015 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, gönderdiği faks ile ... İş Mahkemesi ve...Asliye Ceza Mahkemelerinde olan duruşmaları nedeniyle mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı.

Yargıtaydaki duruşmaların öncelik arz etmesi nedeniyle mazereti yerinde görülmediğinden reddine karar verilmekle,

Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, katılan mağdure ile sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5019, Karar No: 2006/8090, Tarih: 06.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5019 E.  ,  2006/8090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

-K A R A R-

Mahkeme kaleminde yapılan tebligat tebliğin muhatabına bizzat yapılması halinde geçerlidir. Davalılardan Küçük ... mirasçılarına gerekçeli karar kalemde aynı çatı altında oturduğu belirtilen ... imzasına tebliğ edilmesi nedeniyle geçerli olmadığından ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... 'a gerekçeli kararın tebligat yasası ve nizamnamesine uygun biçimde tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 6.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3278, Karar No: 2019/2329, Tarih: 27.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3278 E.  ,  2019/2329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 24. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12/05/2015 gün ve 2014/597-2015/255 sayılı kararı bozan Daire'nin 29/05/2017 gün ve 2016/11507 - 2017/3129 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin oğlu Safa Erdemir'in 22.11.2004 tarihinde ... Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü'nce düzenlenen Çanakkale gezisinden dönerken yolcu olarak bulunduğu Tempo Seyahat'e ait otobüsün aşırı hız yapması nedeniyle meydana gelen trafik kazasında hayatını kaybettiğini, seyahat firmasının sorumluluğunun yanında geziyi düzenleyen Kurumun da kusur ve sorumluluğunun bulunduğunu, daha önceden ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/374 Esas sayılı dosyası ile açılan davada Kurumdan 1.000 TL talep edildiğini, bu dosyada davalı Kurum yönünden husumetten red kararı verildiğini, ancak kararın temyiz edildiğini, müvekkilinin karşılanmayan zararları için ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/594 Esas sayılı dosyası ile de dava açıldığını, bu dosyanın da yargı yeri belirlenmesi amacıyla Yargıtay'da olduğunu, işbu davanın ise karşılanmayan zararların tahsili için belirsiz alacak davası olarak açıldığını ileri sürerek şimdilik 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre derdestlik nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1933, Karar No: 2016/2607, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1933 E.  ,  2016/2607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ...1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2015 tarihli ve 2014/100 esas, 2015/269 sayılı kararını müteakip, ...2. Çocuk Mahkemesinin 25/05/2015 tarihli ve 2015/391 esas, 2015/261 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ...2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/652 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ...2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 24/12/2015 gün ve 94660652-105-34-13997-2015-E.27042/85813 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17/06/2015 tarihli ve 2015/652 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12653, Karar No: 2009/2807, Tarih: 04.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12653 E.  ,  2009/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketten satın aldığı 2006 model Hyundai marka aracının 21.4.2006 tarihinde bakım ve onarımının yapıldığını, 4.8.2006 tarihinde meydana gelen kaza sonrası aldırılan bilirkişi raporunda, bakım ve onarım sırasında şanzıman yağının kaçırılması ve tamamlanmaması nedeniyle şanzımanın yandığının tespit edildiğini, verilen hizmetin ayıplı olduğunu ileri sürerek, 4.915.00 YTL hasar bedeli, 2.000.00 YTL kiralık araç, 212.94 YTL tespit, 80.04 YTL ihtarname masrafının faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı ayıplı hizmet verilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece tespit bilirkişisi raporu gözetilerek davanınkabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan satın aldığı aracın aynı şirket tarafından 21.4.2006 tarihinde yapılan onarım ve bakım ile parça değişikliklerinden sonra meydana gelen kaza sonrası yapılan tespitle alınan bilirkişisi raporu ile verilen hizmetin ayıplı olduğunun saptandığını ileri sürerek, ödediği tamir bedeli ile diğer masrafları talep etmiş, davalı ise, verilen hizmetin ayıplı olmadığını ve tespit bilirkişisi raporuna itiraz ettiklerini savunmuştur. Mahkemece, tespit bilirkişisi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. HÜkme esas alınan 28.8.2006 tarihli tespit bilirkişisi raporunda, aracın davalının servisinde kaza nedeni ile sol ön kısmındaki mekanik arızanın onarımı esnasında şanzıman yağının kaçırıldığı ve daha sonra ikmalinin unutulduğunu ve kazada verilen ayıplı hizmet nedeniyle davalı şirketin

2008/12653-2807

kusurlu olduğu açıklanmıştır. Bu raporda aracın 38.439 km'sinde olduğu anlaşılmaktadır. Davalı, kendileri tarafından yapılan bakım ve onarımda aracın 20.000 km' de olduğunu ve aracın iddia edilen ayıplı hizmet nedeniyle 16.000 km yol katetmesinin imkansız olduğunu belirterek söz konusu rapora itiraz etmiştir. O halde mahkemece az yukarda, açıklanan hususlar konusunda uzman bilirkişi kurulundan nedenlerini açıklayıcı taraf, Hakim ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15902, Karar No: 2018/4245, Tarih: 29.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/15902 E.  ,  2018/4245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.11.2013 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 352 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hisse ile maliki olduğunu, davalıların ise 352 ada 4 parsel sayılı taşınmaz maliki olduğunu, davalıların taşınmazları üzerine yaptığı binanın müvekkilinin parseline bitişik yapılması nedeniyle, binanın çatısının saçaklarının müvekkiline ait taşınmaz içerisinde kaldığını, pis su boruları ile yağmur suları borularının müvekkiline ait taşınmaz içerisine bırakıldığını, binanın ikinci katına müvekkilinin taşınmazına bakacak şekilde pencere yapıldığını ve yeni yaptıkları binanın duvarının kısmen müvekkiline ait taşınmazın ihata duvarı üzerine çıkarıldığını beyan ederek davalıların müdahalesinin önlenmesine, çatının ve saçakların tecavüz eden kısmının kal’ine, pencerelerin kapatılmasına, su borularının sökülmesine, duvarın yıkılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davalılar tarafından davacıya ait 352 ada 5 parselde bulunan taşınmaza 16/04/2015 havale tarihli fen bilirkişi raporunda belirtilen A1 simgesi ile gösterilen kırmızı boyalı 0,42 m2'lik, A2 simgesi ile gösterilen mavi boyalı 1,42 m2'lik ve B harfi ile gösterilen sarı boyalı 0,43 m2'lik kısımlara davalıların vaki el atmasının önlenmesine; 16/04/2015 havale tarihli fen bilirkişi raporunda A1 ile gösterilen 0,42 m2'lik, A2 ile gösterilen 1,42 m2'lik ve B ile gösterilen 0,43 m2'lik kısımlardaki yapıların kal’ine; atık su borularının dava devam ederken kaldırıldığı anlaşıldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına; pencerelerin kapatılmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-HMK’nın “Taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan 26. maddesi uyarınca hakim, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-HMK’nın “Taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan 26. maddesi uyarınca hakim, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez.

Somut olaya gelince; mahkemece, davacının bu yönde açıkça bir talebi bulunmamasına rağmen, fen bilirkişisi raporunda dava konusu 352 ada 5 parsel sayılı taşınmazın B harfiyle gösterilen 0,43 m2'lik kısmına taşkın şekilde yapılmış binanın kal'i yönünde talep aşılmak suretiyle karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların 2 numaralı bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.