muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5234, Karar No: 2021/8727, Tarih: 08.12.2021

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümü hükümden çıkarılmak suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.05.2021 tarihli ve 2021/1345 Esas, 2021/1733 Karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 08.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16556, Karar No: 2014/19320, Tarih: 29.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/16556 E.  ,  2014/19320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/322955

MAHKEMESİ : Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2011

NUMARASI : 2010/664 (E) ve 2011/337 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hakkında açılan davanın tefrikine karar verilen sanık İ. I.'ın 13.12.2010 tarihli kolluk ifadesinde; suça konu olan ayakkabıları sanık H.. T..'a ait evin bodrumundan alarak kendi evine getirdiğini, sanıklar Hakan ve G.. T..'ın kendisine ayakkabıları suç tarihinden önce çalıştıkları Ş. Yeddiemin Deposu'ndan getirdiklerini söylediklerini, 14.12.2010 tarihli C.Başsavcılığı'nda alınan ifadesinde; 12.12.2010 tarihinde evinde yapılan aramada bulunan ayakkabıların, taşındığında kutu içerisinde kömürlükte bulunması sebebiyle kendisinden önce evde oturan ev sahibinin kızına ait oduğunu düşündüğünü, 22.03.2011 tarihli duruşmada alınan savunmasında ise; soruşturma aşamasında alınan ifadelerini inkar ederek, ayakkabıları bir dönem yine anılan depoda çalıştığını beyan eden tanık İ. H. K.'ın kendisine getirdiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, suçlamayı inkar eden sanıklar Hakan ve Gökhan'ın atılı suçu işlediklerine ilişkin olarak, diğer sanık İbrahim'in kovuşturma aşamasında inkar ettiği atfı cürüm niteliğindeki 13.12.2010 tarihli kolluk ifadesi dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, beraatleri yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar G.. T.. ile H.. T..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.05.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19840, Karar No: 2014/3957, Tarih: 17.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/19840 E.  ,  2014/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/03/2013

Numarası : 2011/291-2013/178

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde sulama teknisyeni olarak çalıştığını, davalının Nisan 2010 tarihinde Meclis kararı ile 1.290,00 TL olan ücretini 980,00 TL’ye düşürdüğünü ve Mayıs 2010 da da iş akdini haklı neden olmadan feshettiğini, fazla mesailerini karşılığının ödenmediğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, iş akdinin karşılıklı anlaşarak ve davacıya tazminatları ödenerek sonlandırıldığını ve alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından 15.05.2010 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

HMK 'nun 26.maddesine göre hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Somut olayda, davacı davalı işyerinde 1994-2010 yılları arasında fesihten önceki son üç yıl muhasebe elemanı olarak büroda görev yaptığını ve hafta içi 5 gün 08.00-17.00 saatleri arası mesai yapıp, cumartesi ve Pazar günlerinde tatil yaptığını dava dilekçesinde bildirmiştir. Bu süre yönünden davacının fazla mesai talebi yoktur. Ancak, bilirkişi tarafından sulama sezonun sonu olan 30.09.2009 tarihine kadar fazla mesai hesabı yapılmıştır. Bu raporun hükme esas alınması suretiyle davacının talebini de aşacak şekilde fazla mesai alacağının hüküm altın alınması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4978, Karar No: 2019/7542, Tarih: 07.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/4978 E.  ,  2019/7542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde özetle; 11 Mart 2013 tarihli sözleşme ile ... İli ... İlçesi ... Mahalle 466 ada 7 nolu parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılacak ticari amaçlı yapının yapımı konusunda davalı ile sözleşme yapıldığını, Belediye Başkanlığınca, imar izninin verildiğine dair bilgi verildiğini, gerekli teminatları yatırdığını, ... Belediye Başkanlığı Belediye Meclisinin yeni bir kararı ile sözleşme konusu parselin imar izin durumunun ortadan kalktığını, bu parsel için inşaat ruhsatı almanın mümkün olmadığını ve davalının sözleşmenin feshedildiğini bildirdiğini, kusursuz olduğunu bu nedenle feshedilen sözleşme gereği kira borcunun bulunmadığının tespitine, davalıya ödenen kira bedelleri ile davalı tarafça paraya çevrilerek el konulan teminat bedelinin tarafına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmaz üzerinde inşaat izni verilmesi amacıyla imar tadilatının 10.05.2013 tarihinde tamamlandığı, bu hususunun davacıya 11/06/2013 tarihinde yazılı olarak bildirildiği, davalıya edimin ifası için 92 günlük ek süre daha verildiğini, iş bitim tarihinin 11.06.2014 olarak belirlendiği, bu süre sonunda davacının, idareye herhangi bir proje sunmaması nedeniyle sözleşmenin feshedildiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 05.09.2014 tarihli Belediye Meclisi kararıyla taşınmazın mevcut imar planında değişikliğe gidilerek "park alanı olarak planlanmasına" karar verildiği, inşaatı meydana getirme borcunun davacı yüklenici açısından imkânsız hale geldiği, bu konuda davacıya atfedilecek herhangi bir kusurun bulunmadığı, edimin imkansız hale gelmesi suretiyle de borcun son bulduğu, borcun ortadan kalkmış olması karşısında tarafların sözleşmenin kurulması hasebiyle aldıklarını geri vermekle yükümlü olduğu, yine taraflar arasındaki sözleşmenin (şartnamenin) 22 nci maddesinde sözleşmenin imzalanmasından sonra idareden veya yükleniciden kaynaklanmayan bir nedenle ifanın mümkün olmaması

durumunda sözleşmenin karşılıklı feshi ile alınmış teminatların iadesinin öngörüldüğü, bu durumda davalı idarece, edimin ifasının imkânsız hale geldiği bilinmesine rağmen, yüklenicinin akdedilen sözleşmeye uygun bir şekilde inşaatı tamamlamadığı gerekçesi ile sözleşmenin feshedilmesinin, yatırılan teminatın paraya çevrilmesinin ve bu zamana kadar ödenen kiralarında gelir kaydedilmesinin hakkaniyete ve hukuka aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Taraflar arasında 11.03.2013 tarihli 20 yıl süreli sözleşme imzalanmış olup bu sözleşme ile davacı kiracı yer tesliminden itibaren bir yıl içinde kiralanan taşınmaz üzerine inşaat yapmayı ve bu dönemde aylık 500 TL , 2 yıl aylık 5250 TL kira bedeli ödemeyi kabul ve taahhüt etmiş ise de bu sürede inşaatı yapmadığından kiraya veren tarafından sözleşme 24.06.2014 tarihli yazı ile feshedilmiş, fesih bildirimi kiracıya 30.06.2014 te tebliğ edilmiş ve 05.09.2014 tarihli belediye kararıyla söz konusu parsel yapılaşmaya uygun olmadığından park olarak planlanmasına karar verilmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmenin eki niteliğindeki şartnamenin 22. maddesine göre sözleşme imzalandıktan sonra herhangi bir nedenle inşaat yapım süresi içinde işin ifasının mümkün gözükmemesi durumunda tarafların sözleşmeyi feshedebileceği, idarenin yükleniciye bu iş için alınmış teminatları iade edeceği ve yüklenicinin idareden başkaca hak talep edemeyeceği öngörülmüştür. Kiralananın yer teslimi sözleşme tarihinde gerçekleşmekle, kiracı yer teslimi sonrasında kira bedellerinden sorumlu olup davacı kiracı fesih tarihine kadar işleyecek kira bedellerini ödemekle yükümlüdür. Bu nedenle mahkemece, davacı tarafça ödenmiş kira bedellerinin iadesi bakımından fesih tarihine kadar işlemiş ve sözleşme hükümlerine göre ödemesi gereken kira bedellerinin hesaplanarak, kiracının toplamda ödediği kira bedellerinden mahsubu ile varsa fazla ödediği bakiye kira bedelinin iadesi ile sözleşme gereğince ödenmiş teminatın iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliği tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3246, Karar No: 2024/7458, Tarih: 29.04.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/3246 E.  ,  2024/7458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4698 E., 2024/50 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/187 E., 2022/807 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Bor İşletme Müdürlüğünde hizmet alımı yoluyla iş üstlenen alt işverenler bünyesinde kırma eleme işçisi olarak çalıştığını, çalışılan işin Kurumun asli ve sürekli işi olduğunu, alt işverenlerin asıl işi idari ve teknik açıdan yürütebilecek organizasyona ve yeterliliğe sahip olmadığını, aksine alt işveren işçilerinin Kurum yetkililerinden emir ve talimat alarak çalıştıklarını, davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin işçi temininden ibaret olduğu dikkate alındığında davalı ile değişen alt işverenler arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığının açık olduğunu, muvazaa olgusunun emsal mahkeme kararları ile de sabit görüldüğünü, bu sebeplerle Maden-İş Sendikası üyesi olan davacının baştan itibaren davalı ... Müdürlüğünün işçisi olarak kabul edilerek davacıya kadrolu sendikalı emsali işçiye ödenen ücretin ödenmesi gerektiğini, ayrıca davacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden de yararlandırılması gerektiğini ileri sürerek ilave tediye alacağı ile birlikte toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı vekili cevap dilekçesinde; İdarenin ana faaliyet alanının bor ve türevi cevherlerin çıkarılıp üretilerek satışa hazır hâle getirilmesi olduğunu, bu kapsamda üretim faaliyetine ait olmayan ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 4 üncü maddesinde sayılan işlerin ihale ile dışarıdan satın alındığını, böylece asıl işin üretim faaliyetlerini oluşturan kimyasal ve metalurjik süreçler kapsamında olmayan ve doğrudan üretimle ilişkisi bulunmayan yardımcı işlerin 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesi gereğince asıl işveren alt işveren ilişkisine konu edildiğini, Şirketler ile Kurum arasında muvazaaya dayalı bir ilişki bulunmadığını, davacının Temizlik ve Hammadde Hazırlama İşçiliği Hizmet Alımına İlişkin Sözleşme kapsamında ihaleyi üstlenen değişik şirketler bünyesinde görev yaptığını, ihale konusu işin dışında bir işte çalıştırılmadığını, davacının çalıştığı Şirketlerin değişmesinin muvazaanın emaresi olarak gösterilemeyeceğini, muvazaa bakımından emsal olduğu ileri sürülen mahkeme kararlarının ait oldukları döneme ilişkin hizmet alım sözleşmeleri bakımından bağlayıcı olabileceğini, davacının davalı Kurumun işçisi olarak kabul edilmeyeceğini, alt işveren işçisi olarak davacının 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) gereğince ilave tediye alacağına hak kazanamayacağı gibi asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden de yararlanamayacağını, bu sebeple gerek ilave tediye ücreti gerekse toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacak taleplerinin reddi gerektiğini, talep edilen faiz oranına da itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. İhbar olunan ... vekili cevap dilekçesinde; davanın Şirkete ihbar edilmesini kabul etmediklerini, belirsiz alacak davasının şartlarının oluşmaması sebebiyle davanın usulden reddi gerektiğini, davalı Kurum ile Şirket arasındaki ilişkinin muvazaaya dayanmadığını, ilave tediye alacağı bakımından davacının veya Şirketin 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını, ayrıca müvekkili Şirketin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanan davacının Kurumun taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlandırılmayı talep edemeyeceğini, dava dilekçesinde talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, faiz oranına da itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan deliller, yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının ... ... Bor İşletme Müdürlüğü bünyesinde ihbar olunan alt işveren Şirketlerin işçisi olarak kırma-eleme (proses) işlerinde çalıştığı, alt işverence üstlenilen asıl işin bir bölümünün asıl işverenin kadrolu işçilerinin yapamayacağı ölçüde uzmanlık gerektirecek nitelikte bir iş olmadığı, davacının emir ve talimatları asıl işveren yetkililerinden aldığı, alt işverenin asıl işverenden bağımsız ayrı bir organizasyona sahip olmadığı, bu çerçevede davalı ile ihbar olunan alt işverenler arasındaki sözleşmenin tamamen işçi teminine dayalı muvazaalı bir sözleşme olduğu, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanmasına göre davacı işçinin baştan itibaren asıl işveren işçisi olarak kabul edilmesi gerektiği, davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı ancak asıl işverene ait işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üyeliği veya dayanışma aidatı ödeyerek faydalanma talebi bulunmadığından toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacak taleplerinin reddi gerektiği, hak kazanılan diğer alacakların sendikalı olmayan emsal işçi dikkate alınarak hesaplanması mümkün ise de davacı ile birlikte çalışan sendikasız emsal işçi bulunmadığından hüküm altına alınan ilave tediye alacağının davacının fiilen aldığı ücret üzerinden hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; Kurum çalışanları yönünden yeni toplu iş sözleşmelerinin imzalanması döneminde hiçbir şart ve koşulda sendika tarafından işverene bildirim gibi hukuki düzenleme ya da fiilî uygulama bulunmadığı hâlde müvekkili yönünden bildirim usulü öngörülmesinin açıkça hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, Yargıtayın bildirime dair aleyhe kararlarının da hatalı olduğunu, ancak üyelik tarihinin toplu iş sözleşmesinin imza tarihinden sonra olması hâlinde işverene sendika üyelik bildiriminin yapılıp yapılmadığının tespiti gerektiğini, oysa aralıksız olarak sendika üyeliği bulunan müvekkilinin gerek davalı gerekse görünürde alt işveren bakımından Maden-İş Sendikasına üyelik tarihinin tüm toplu iş sözleşmelerinin imza ve yürürlük tarihlerinden önceki tarihe isabet ettiğini, böyle bir durumda işverene bildirim yapılıp yapılmadığının tespiti gerekmediğini, ayrıca görünürde alt işveren Şirketlerce imzalanmış olan toplu iş sözleşmelerinin taraflarından birisinin de davalı ... Müdürlüğünün Sendikası olarak Kamu İşletmeleri İşverenleri Sendikası (Kamu-İş) olduğunu, davalı Kuruma rutin olarak teslim edilen bordrolarda sendika aidat kesintisinin yer aldığını, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 80 inci maddesinin üçüncü fıkrasının atfı ile 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32 nci maddesi ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince Kurumun sendika üyeliğinden haberdar olduğunun kabul edilmesi gerektiğini belirterek davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; cevap dilekçesindeki savunmalarını da tekrar ederek, kamu iktisadi teşebbüsü olan Kurumun ana faaliyet alanının bor ve türevi cevherlerin çıkarılıp üretilerek satışa hazır hâle getirilmesinden ibaret olduğunu, bor madeninin aranması ve işletilmesi işlerini Devlet adına yerine getirdiğini, bu kapsamda davacının çalıştığı hizmet alım işinin üretimi aksatmayacak durumda olan yardımcı bir iş olduğunu, ... Bor İşletme Müdürlüğünün 63 Kişi İle Temizlik ve Hammadde Hazırlama İşçiliği Hizmet Alımı İşinin son yüklenicisi olan ... Anadolum Lojistik AŞ ile Kurum arasında imzalanan ihale sözleşmesinin teknik şartnamesinde işin konusunun ürün kalitesini iyileştirme amaçlı tüm düzen ve temizlik işlerinin yapılması olduğunu, her ne kadar Mahkemece davalı ile dava dışı alt işveren arasındaki hukuki ilişki muvazaalı kabul edilmiş ise de; 09.11.2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan ... Ana Statüsü'nün ''Teşekkülün Faaliyet Alanı ve Görevleri'' başlıklı 6 ncı maddesinin (a) bendinde Kurumun görevleri arasında ''...Teşekkülün faaliyet alanındaki görevlerini gerçekleştirmek üzere ihtiyaç duyduğu mal ve hizmeti almak, yapım işlerini yapmak, yaptırmak...'' işlerinin sayıldığını, dolayısıyla yardımcı işin alt işverene verilmesi hâlinde muvazaalı bir asıl işveren alt işveren ilişkisinden söz edilmeyeceğini, kaldı ki davacının Kurumun taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarını taşımadığını, 6772 sayılı Kanun gereği ilave tediye alacağına da hak kazanmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı ile dava dışı ... Anadolum Lojistik AŞ arasında imzalanan ... Bor İşletme Müdürlüğünün 63 Kişi İle Temizlik ve Hammadde Hazırlama İşçiliği Hizmet Alımı İşi kapsamında çalıştığı, bor mineralleri madenciliği işlerinin yapıldığı işyerinin tehlike sınıfı itibarıyla "çok tehlikeli" sınıfında yer aldığı, kırma-eleme hizmetleri asıl işin önemli bir kısmı ve ayrı düşünülemeyecek bir parçası olup bu işin yardımcı iş, temizlik ve hammadde hazırlama işi olarak kabul edilemeyeceği, İlk Derece Mahkemesince yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi heyet raporunda yapılan tespitlerin, dosya kapsamına ve mevzuat hükümlerine uygun olduğu, buna göre davacının yaptığı işin yardımcı nitelikte olmayıp asıl iş niteliğinde bulunduğu, asıl işveren alt işveren ilişkisi muvazaa dayalı olduğundan davacı baştan itibaren davalının işçisi sayılması gerektiği, davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı, diğer taraftan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olmasının davacı işçinin, davalının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden faydalanması için tek başına yeterli olmadığı, dava tarihi itibarıyla sendika üyeliği işverene bildirilmeyen davacı işçi yönünden, davalı işyerinde davacı ile birlikte çalışan işverenin sendikasız işçisinin bulunmadığı anlaşılmakla işçinin sadece fiilen aldığı ücretine göre hesaplanan ilave tediye alacağının hüküm altına alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, davacının hüküm altına alınan ilave tediye alacağının ilk dava tarihinden sonraki dönemi kapsayacak şekilde hesaplandığı gerekçesiyle başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçelerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının değişen alt işverenlerle arasındaki hizmet alımının muvazaalı olup olmadığı ve buna göre davalının tarafı olduğu toplu iş sözleşmelerinden yararlanıp yararlanamayacağı ile davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığı ve ilave tediye alacağının hesaplanmasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.