muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12832, Karar No: 2014/4713, Tarih: 13.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12832 E.  ,  2014/4713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2011/51-2013/334

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline, borcu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının Koruma Meclisinde asıl üyelik yaptığı S. Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı'na ait prim,işsizlik primi ve idari para cezası borçlarından dolayı Kurumca düzenlenen 2010/14602-14603 ve 14607 sayılı takip sayılı dosyalarından davacıya tebliğ edilen ödeme emirlerinin iptali ile menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece;idari para cezası ve damga vergisine ilişkin 2010/14607 sayılı takip açısından davanın kabulü ile ödeme emirlerinin iptaline,prim ve işsizlik prim alacağına ilişkin 2010/14602-14603 sayılı takipler açısından ise davanın kısmen kabulü ile davacının 2006/4.ay -2007/11.aylar dahil olmak üzere bu döneme ilişkin prim ,işsizlik primi ve gecikme zammından sorumlu olduğunun ,fazla kısımdan ise sorumlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının ödeme emirlerine konu borç dönemlerinde borçlu S..Çiftçi Malları Koruma Başkanlığının Koruma meclisinde Belediye Meclisinin 7.4.2004 tarih ve 2004/5 sayılı kararı ile Koruma Meclisi yedek üyeliğine seçildiği,asil üyelerin bir kısmının istifası üzerine Belediye Meclisinin olağanüstü toplantısında alınan 5.4.2006 tarihli kararı ile asil üyeliğe seçildiği,bu görevinin 29.3.2009 tarihinde sona erdiği,davacının adı geçen Koruma Meclisinde başkanlık yapmadığı, dava konusu borcun 2003/8 ila 2007/11.aylara ilişkin prim,işsizlik primi ve idari para cezası borçları ile gecikme zammından oluştuğu, 2010/14602-14603 ve 14607 takip sayılı dosyalarında takip edilen Kurum alacağı ile ilgili davacıya gönderilen ödeme emirlerinin 14.1.2011 tarihinde tebliğ edildiği, davanın ise 20.1.2011 tarihinde süresinde açıldığı anlaşılmaktadır.

01.10.2008 tarihinden önce tahakkuk eden prim borçları nedeniyle davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun hükümleridir. 506 sayılı Kanununun 80 inci maddesi primlerin zamanında ve düzenli olarak tahsilini sağlamaya yönelik olup, anılan maddenin 1 inci fıkrası hükmüne göre, işveren, bir ay içinde çalıştırdığı sigortalıların primlerine esas tutulacak kazançlar toplamı üzerinden bu Kanun gereğince hesaplanacak prim tutarlarını ücretlerinden kesmeye ve kendisine ait prim tutarlarını da bu miktara ekleyerek en geç ertesi ayın sonuna kadar Kuruma ödemeye mecburdur. Süresinde ödenmeyen prim ve diğer kamu alacakları, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uyarınca Kurumca tahsil edilecektir. Aynı maddenin 12 inci fıkrasına göre de; sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşların tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri kuruma karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludurlar.

506 sayılı Kanun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106 ıncı maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olup, 01.10.2008 tarihinden sonra tahakkuk eden prim borçları hakkında, 5510 sayılı Kanunun 88 inci Maddesinin 1 inci fıkrasında “4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen sigortalıları çalıştıran işveren, bir ay içinde çalıştırdığı sigortalıların prime esas tutulacak kazançlar toplamı üzerinden bu kanun gereğince hesaplanacak sigortalı hissesi prim tutarlarını ücretlerinden keserek ve kendisine ait prim tutarlarını da bu tutara ekleyerek en geç Kurumca belirlenecek günün sonuna kadar öder”, yirminci fıkrasında "Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur. " şeklinde paralel düzenlenme getirilmiştir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre, davacının Çiftçi Malları Koruma Başkanlığında koruma meclisi asil üyesi olduğu tarihten, üyelikten ayrıldığı tarihe kadar, primlerin ödenmesi gereken son gün itibariyle de olsa, üst düzey yönetici olduğu dönemlerde, ödenmesi gereken ve tahakkuk eden primlerden sorumlu tutulması gerekmekte olup, Hukuk Genel Kurulunun 18.02.2009 gün ve 2009/10-36 E., 2009/82K. sayılı kararında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre, davacının Çiftçi Malları Koruma Başkanlığında koruma meclisi asil üyesi olduğu tarihten, üyelikten ayrıldığı tarihe kadar, primlerin ödenmesi gereken son gün itibariyle de olsa, üst düzey yönetici olduğu dönemlerde, ödenmesi gereken ve tahakkuk eden primlerden sorumlu tutulması gerekmekte olup, Hukuk Genel Kurulunun 18.02.2009 gün ve 2009/10-36 E., 2009/82K. sayılı kararında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

Dava konusu somut olayda; icra takiplerine konu borçların 2003/8-2007/11.aylar arasında olduğu anlaşılmaktadır. Yerel mahkemenin, idari para cezasına ilişkin Kurum alacağından davacının sorumlu olmayacağına ve 2010/14607 sayılı takip dosyasından Kurumca çıkarılan ödeme emirlerinin iptali gerektiğine ilişkin değerlendirmesi yerindedir.

Somut olayda davacının ; S.. Çiftçi Malları Koruma Başkanlığında 5.4.2006 tarihinde Koruma Meclisi asil üyeliği görevine başladığı,29.3.2009 tarihinde bu görevinden ayrıldığı anlaşıldığına göre Mahkemece; yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmek suretiyle davacının üst düzey yönetici olduğu tarihler yöntemince araştırılarak, son ödeme tarihleri itibariyle, borçlu Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı Koruma Meclisinin prim vs. Kurum borçlarının ödenmesi yönünde üst düzey yöneticisi olup olmadığı tespit edilip, buna göre zamanaşımına uğramayan borçlar yönünden sorumlu olunan miktarlar belirlendikten sonra, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5453, Karar No: 2012/3283, Tarih: 09.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5453 E.  ,  2012/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 116 ada 9 parsel sayılı 5270,95 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., vergi kaydına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı taraf tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafın tutunduğu 15.07.1948 tarih 198 sayılı sicilden gelen 17.03.1965 tarih 58 sayılı tapu kaydının uygulaması yetersiz ise de; dava ve temyize konu 116 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davalı taraf yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Davacı tarafın dayandığı 1937 tarih 85 tahrir sayılı vergi kaydının zilyetlikle birleşmediği gözönüne alındığında mahkemece bu vergi kaydına değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 16,25 TL harcın davacıdan alınmasına, 09.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16053, Karar No: 2019/9791, Tarih: 11.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/16053 E.  ,  2019/9791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dutlubahçe mahallesinde ikamet eden mağdurun 23.30 sıralarında, aracından evin giriş kapısının önüne indirdiği valizleri ikametine taşımaya başladığı, son iki valizi almak için aşağıya indiğinde valizlerin yerinde olmadığını gördüğü; yakalama tutanağı içeriğine göre 00.35 sıralarında .... mahallesinde bulunan .... parkında sanıkların mağdura ait bir adet valiz ve eşyalarla yakalandığı, her ne kadar sanıklar kaldırım üzerinde bulunan valizi atılmış olduğunu düşünerek aldıklarını beyan etmişlerse de, görgü tespit tutanağına göre, mağdurun apartmanın bulunduğu bina önü giriş kapısının ön kısmında bahçe giriş kapısı, bir metre genişliğinde kaldırım bulunduğunun bildirilmesi karşısında; valizlerin alındığı yer tespit edilip sonucuna göre, evin bahçesinin içerisinden alınmışsa TCK'nın 142/1-b maddesi, bahçe dışından alınmışsa TCK'nın 141/1. maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17081, Karar No: 2018/14977, Tarih: 22.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17081 E.  ,  2018/14977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

08.11.2013 tarihli olay yeri inceleme raporunun ekindeki bulgu/delil listesi formunda katılanın evindeki ... ibareli kutu üzerinden elde edilen parmak izinin 13.06.2014 tarihli uzmanlık raporu ile sanığa ait olduğunun tespit edildiği, sanık savunmasında ...isimli iş yerinde çalıştığını, parmak izinin bu şekilde çıkmış olabileceğini beyan etmesi üzerine bu husus araştırılmadan savunma tanığı ...’in beyanı ile yetinildiği anlaşılmakla; bahse konu firmaya sanığın burada çalışıp çalışmadığının sorulması , sanığın suç tarihinde kullandığı telefonun HTS kayıtlarının celbi ile suç tarihinde hangi baz istasyonundan sinyal aldığının tespit edilmesi, katılan ...’in çalınan aracının kolluk tarafından ne şekilde kimden ele geçirildiğine ilişkin araştırma da yapılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile sanık hakkında üzerine atılı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’in temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11865, Karar No: 2019/7357, Tarih: 17.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/11865 E.  ,  2019/7357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sanık ...’ın sahibi olduğu nakliye firmasında kamyon şoförü olarak çalışan ölen ...’un, olay günü kamyona malzeme yüklerken dengesini kaybederek düşmesi şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölmesi ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, mahkeme tarafından keşif yapılmamasına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16948, Karar No: 2015/30773, Tarih: 12.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/16948 E.  ,  2015/30773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/1311-2014/295

DAVA : Davacı, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, İzmir Orman Bölge Müdürlüğü Milli Parklar Şube Müdürlüğünde şoför olarak çalıştığını, fazla çalışma yapmasına ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışmasına rağmen zamlı ücret ödemesi yapılmadığını belirterek, müvekkilinin fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili kurum tarafından davacının hak kazandığı tüm fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının bordrolara yansıtılmak suretiyle ödendiğini ifade ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, delil durumuna göre ulusal bayram genel tatil ücreti talebi reddedilerek, fazla mesai ücreti isteği hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasıda davacının fazla mesai ücreti alacağının bulunup bulunmadığı hususu ihtilaflıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesince ilke olarak çalışma süresi haftada en çok kırkbeş saat olarak belirtilmiş devamında tarafların anlaşması ile haftalık normal çalışma süresi işyerlerinde haftanın çalışılan günlerine, günde onbir saati aşmamak şartı ile farklı şekilde dağıtılabileceği ifade edilmiştir.

4857 sayılı Kanun'un 41. maddesine göre haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılır. Günlük çalışma süresinin onbir saatten fazla olamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğinden, tespit edilen fazla sürelerin denkleştirmeye tabi tutulmaması, onbir saati aşan çalışmalar için zamlı ücret ödenmesi gerekir.

Somut olayda, İzmir Orman Bölge Müdürlüğü Milli Parklar Şube Müdürlüğünde şoför olarak çalıştığını iddia etmiş olup, mahkeme müzekkeresine işveren tarafından verilen cevapta, işçinin bir dönem İzmir Kuş Cennetini Koruma ve Geliştirme Birliğinde saha bekçisi olarak görevlendirildiği bildirilmiştir. Mahkemece öncelikle işverene yazılarak, davacının hangi tarihler arasında hangi görevlerde çalıştırıldığı netleştirilmelidir.

Somut olayda, İzmir Orman Bölge Müdürlüğü Milli Parklar Şube Müdürlüğünde şoför olarak çalıştığını iddia etmiş olup, mahkeme müzekkeresine işveren tarafından verilen cevapta, işçinin bir dönem İzmir Kuş Cennetini Koruma ve Geliştirme Birliğinde saha bekçisi olarak görevlendirildiği bildirilmiştir. Mahkemece öncelikle işverene yazılarak, davacının hangi tarihler arasında hangi görevlerde çalıştırıldığı netleştirilmelidir.

Dava dilekçesinde, işçinin çalışma düzeni hakkında bilgi verilmemiş, işverence tutulmuş puantajlar, makine kartları, taşıt görevlendirme yazıları ve harcırah beyannamelerine dayanılmıştır. Hükme esas bilirkişi raporunda, görev yolluğu bildirimlerinin incelendiği, 2008-2009 yıllarına ait bu bildirimlerde gidiş ve dönüş saatlerinin birbirinden çok farklı olduğu, genel olarak davacının ortalama iki saat yemek ve ihtiyaç molası dışında günde oniki saat çalışması bulunduğu, haftanın altı günü, günde oniki saat çalıştığı, haftalık çalışmasının yetmişiki saat ve kanuni kırkbeş saati aşan haftada yirmiyedi saat fazla mesaisi bulunduğu değerlendirilerek tüm uyuşmazlık süresi için hesaplama gerçekleştirilmiştir. İşverence çalışma şekline dair belge sunulmuş bulunan dönem için ortalama bir hesap yapılması doğru olmamıştır. Davacının hangi görevi hangi dönemlerde yerine getirdiği hususunda tespit yapılmasının ardından, mahkemece alınacak bilirkişi raporunda, işçinin çalışma düzenini gösterir belge olan dönem için bu belgelerin her birindeki saatlere göre ve alacak işverence tutulmuş belgeye dayanılarak hesaplandığından indirimsiz olarak ve belge bulunmayan dönemler için tanık beyanlarına göre ve uygun bir indirime gidilerek alacak hakkında bir hüküm kurulmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1076, Karar No: 2024/599, Tarih: 13.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/1076 E.  ,  2024/599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/124 E., 2016/336 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle incelemenin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 13.02.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ...'nın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra, işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin maliki bulunduğu binayı Yeni Mamak Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında ve Belediye Meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 3688 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 27.801,80 TL olarak belirlendiğini ancak davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik bakiye 100,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi talebini 24.261,12 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; sözleşmelere dayanılarak açılan bu tür davalarda görevli yargı yolunun idari yargı olduğunu, davaya konu gecekondunun mülkiyeti belirleyici tapusu veya tapu tahsis belgesi bulunmayan belgesiz ve kaçak yapı statüsünde bulunduğundan Meclis Kararının 3. maddesinin a ve b bentleri gereği işleme tabi tutulduğunu, bu nedenlerle Belediye Meclis kararıda dikkate alınarak taraflar arasında yapılan sözleşmede belgesiz gecekondu için yapı bedelinin değil enkaz bedelinin esas alınarak borçlandırma yapılmasının doğru olduğunu, davacının bakiye alacağının bulunmaması sebebi ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 07.07.2015 tarihli, 2014/124 E., 2015/333 K. sayılı kararıyla; davanın görülmesinin idari yargının görev alanına girdiğinden bahisle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 07.07.2015 tarihli, 2014/124 E., 2015/333 K. sayılı kararıyla; davanın görülmesinin idari yargının görev alanına girdiğinden bahisle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 18.01.2016 tarihli ve 2015/36163 E., 2016/692 K. sayılı ilamıyla; taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca eksik belirlendiği iddia edilen bakiye alacağının talep edildiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu, hal böyle olunca işin esasına girilerek inceleme yapılması gerektiği gerekçesiyle, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; Mahkemece, yalnızca karara uymak suretiyle davanın reddine karar verildiğini, hiçbir gerekçe belirtilmediğini, Belediyenin tek taraflı almış olduğu karar ile davacının iltihaki yol ile hazırlanmış sözleşmeye imza atmak zorunda kaldığını, bakiye bedelin davalı tarafından ödenmesi gerektiğini belirterek, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan sözleşmeden doğan alacağın davalıdan tahsili istemidir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 nci maddesi.

3. Değerlendirme