muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/10963, Karar No: 2007/4030, Tarih: 20.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10963 E.  ,  2007/4030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Yapı ve Kredi Bankası gayrimenkullerinin halktan teklif toplama yöntemi ile satışı için müvekkilinin 20.01.2004 tarihinde halktan teklif toplantısı yapıldığını, bu toplantıya katılan ve Bursa Osmangazi’deki bürolar için teklif veren ve teklifi bankaca kabul edilen davalının söz konusu gayrimenkulün bedelini ve müvekkilinin % 2 komisyon+KDV alacağı olan 1.652.000.000.-TL.yi ödemediğini, müvekkilinin alacağını tahsil için giriştiği icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin davacının gerçekleştirdiği müzayedeye katıldığını, bahse konu gayrimenkuller için şartnamenin 10. maddesine uygun olarak % 25 peşin, kalanı için 36 ay vadeli ödeme teklifinde bulunduğunu, davacı firmanın bu tekliflerini tamamı peşin olarak bankaya sunduğunu ve bu şekilde kabul edilmiş olduğunun bildirimi üzerine ihale bedeli olarak talep edilen paranın haklı olarak yatırılmadığını, alacağın haksız ve dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davalının teklif toplama toplantısına katılarak Orhangazi bölgesindeki bürolar için hem peşin, hem de taksitli seçenekte en yüksek bedeli verdiği, şartnameye göre banka tekliflerden istediğini seçmekte özgür olup,bankanın tercihini peşin teklifi kabul etmekten yana kullandığı, davalının şartnameyi bilerek teklifte bulunduğu, davalının şartname uyarınca ihale bedelinin % 2’si+KDV miktarını davacı şirkete ödemesi gerektiği, alacağın likit bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7666, Karar No: 2016/5665, Tarih: 05.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/7666 E.  ,  2016/5665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, taksitlendirmeye ilişkin 6. paragraftan “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine,” ibaresinin çıkartılarak yerine “ ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına (ihtarat yapılamadı) ibaresi eklenmesi suretiyle hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15616, Karar No: 2014/5136, Tarih: 16.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15616 E.  ,  2014/5136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Kanuna muhalefet ve müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 5846 sayılı Kanuna muhalefet suçundan dolayı kurulan mahkûmiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;

Mahkemece, ceza belirlenirken 5846 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 81/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması anılan maddenin sanığın açıkça lehine olması karşısında; sanık hakkında uygulanacak lehe kanunun belirlenmesi bakımından bu madde hükmü ile 5846 sayılı Kanunun 5728 sayılı Yasa ile değiştirilmeden önceki mülga 81/9-1-b maddesinin karşılaştırılmasının yapılmaması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında müstehcenlik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün yapılan temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nın 226/3-c.2. maddesi gereğince hapis ve adli para cezasına birlikte hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde sadece hapis cezası tayin edilmesi suretiyle eksik ceza belirlenmesi hususu karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi ve TCK.nın 58. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Uygulamaya göre de;

25.10.2010 tarihli bilirkişi raporu içeriğinden incelemeye konu CD'lerden 103 adedinde herhangi bir ses ve görüntü tespit edilmediğinin belirtildiği, bu nedenle bu CD'lerin sanığa iadesi gerektiği gözetilmeden, TCK.nın 54/1. maddesine göre müsaderelerine hükmedilmesi,

Uygulamaya göre de;

25.10.2010 tarihli bilirkişi raporu içeriğinden incelemeye konu CD'lerden 103 adedinde herhangi bir ses ve görüntü tespit edilmediğinin belirtildiği, bu nedenle bu CD'lerin sanığa iadesi gerektiği gözetilmeden, TCK.nın 54/1. maddesine göre müsaderelerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetlerin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak, yerine "TCK.nın 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar; alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, yine hüküm fıkrasında tekerrür uygulamasına ve denetimli serbestlik tedbiri uygulamasına ilişkin bölümde yer alan "ayrıca sanık hakkında cezanın infazından sonra 5275 sayılı TCK.nın 108/4-5 maddesi gereğince 1 yıl denetim süresine tâbi kılınarak denetimli serbestlik hükümleri uygulanmasına" ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle, ayrıca hükümdeki müsedereye ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak, yerine "... Adli Emaneti, suç eşyası esas defteri no 2007/1749 da kayıtlı 2 adet kapalı ve mühürlü kutu içinde 191 adet müzik CD'sinin, kapalı ve mühürlü kutu içinde 1060 adet müstehcen içerikli CD'nin, 65 adet hayvanların kullanılmış olduğu müstehcen içerikli CD'nin ve 29 adet çocukların kullanıldığı müstehcen içerikli CD'nin TCK.nın 54/1. maddesi gereğince müsaderesine, 103 adet herhangi bir ses ve görüntü tespit edilemeyen CD'nin ise sanığa iadesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7505, Karar No: 2016/5272, Tarih: 05.12.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/7505 E.  ,  2016/5272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı 2014/504 E. sayılı dosya ile birleştirilmesine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece 25.05.2016 tarihli Ek Kararla süresinde yapılmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, ek kararın süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, mahkemenin 2014/504 esas sayılı dosyası ile dava açtıklarını, mahkemenin davalıları davaya dahil etmeleri için süre verdiği ileri sürerek davanın kabulü ile dosyanın 2014/504 esas ile birleştirilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden, dosyanın 2014/504 esas ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.

HMK'nın 168. maddesi gereğince, aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde görülmekte olan davalar yönünden verilen birleştirme ve ayırma hususundaki ilk derece mahkemesi kararlarına karşı ancak hükümle birilikte temyize gidilebileceğinden, mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 25.05.2016 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle, 25.05.2016 tarih 2016/141 E., - 186 K. sayılı ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ...'un temyiz talebinin reddine ilişkin 25.05.2016 tarih ve 2016/141 E.,-186 K. sayılı ek kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21927, Karar No: 2021/6875, Tarih: 14.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/21927 E.  ,  2021/6875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av.... tarafından, davalılar ..., ..., ... mirasçıları ..., ..., ..., ...mirasçıları ..., ..., ..., ... ve ... aleyhine 08.01.2015 gününde verilen dilekçe ile rücuan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, dair verilen 06.04.2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacı; Deniz Can Özdemir isimli çocuğun 29/04/2004 tarihinde ...'da okul çıkışı kaçırılarak ...'ya getirildiğini, rehin tutulduğu adrese baskın yapıldığı esnada ... adlı kişinin silahıyla önce çocuğu, sonra da kendisini vurup ölümüne neden olduğunu, Deniz Can Özdemir'in annesi Kadime Erdoğan tarafından idare aleyhine maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, ... İdare Mahkemesinin 08/10/2013 tarih ve 2013/983 K sayılı ilamı gereği İçişleri Bakanlığı Hukuk Müşavirliğince anne Kadime Erdoğan'a ödeme yapıldığını, bahsi geçen ödemelere bir kısım davalılar ve bir kısım davalı murislerinin sebep olduğunu belirterek ödenen miktarın davalılardan rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, Dairemiz 19/11/2020 tarih, 2020/3283 esas ve 2020/4041 karar sayılı bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 14/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9618, Karar No: 2012/18365, Tarih: 12.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9618 E.  ,  2012/18365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 2863 Sayılı Kanunun 65/a, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ankara Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 12.05.1996 tarih ve 4595 sayılı kararı ile “Kentsel Sit, 3. derece Doğal Sit Alanı” olarak tescil edilen Karabük İli, Merkez İlçe, Yenişehir Mahallesi'nde bulunan tescilli ağaçların dallarının kesildiği anlaşılmakla;

Dosya içerisinde mevcut 22.05.2008 tarihli ziraat bilirkişisinin raporuna göre, 12/112 plaka nolu fıstık ağacının kurumaya yüz tuttuğunun belirtilmesi karşısında, anıt ağaçlardaki budamaların tarımsal açıdan gerekli olup olmadığı, budamaların ağacın hayatiyetine zararlı yada faydalı olup olmadığı, ağacın hayatiyetine zarar gelmiş ise bunun budamadan dolayı olup olmadığının tespiti yönünde bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre atılı suç bakımından sanıktaki suç kastının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK'nın 51 ve 5271 sayılı CMK'nın 231. madde hükümlerinin sanık hakkında uygulanmamasına karar verilirken sanığın karar tarihinde silinme koşulları oluşmuş mahkumiyetlerinin gerekçe gösterilmesi,

2- 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/947, Karar No: 2015/8253, Tarih: 04.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/947 E.  ,  2015/8253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 14/02/2011 tarihinde Karabük Kastamonu yolunda meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde davalı ...'nin tamamen kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den tahsilini talep etmiş, maddi tazminata ilişkin taleplerini atiye terk etmiştir.

Davalı ... vekili, yetki itirazında bulunmuş ayrıca açılan davayı ve kusur durumunu kabul etmediklerini, kazanın meydana gelmesinde sadece müvekkilinin kusurlu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 12.500,00 TL manevi tazminatın 14/02/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde

görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 640,63 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 4.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3554, Karar No: 2008/8632, Tarih: 19.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/3554 E.  ,  2008/8632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalının ... Orman Ürünleri Ltd.Şti olan adının karar başlığına yazılmamasının, maddi hataya müstenit olup mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunduğunun anlaşılmasına göre davalının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.6 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13119, Karar No: 2012/17042, Tarih: 20.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13119 E.  ,  2012/17042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, imar planında yol olarak belirlenen bölüme fiilen elatılmadığı gerekçesiyle, dava konusu taşınmaz içerisinde yer alan yağmur suyu kanalı ile kapağına yönelik davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın 1/1000 lik imar planının kesinleşme tarihinin 2001 yılı olduğu anlaşılmıştır.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun benzer konudaki 15.12.2010 gün ve 2010/5-662/651 sayılı kararı da gözetilerek, imar planında bir bölümü yol olarak ayrılan taşınmaza fiilen el atılmamış olsa dahi 3194 sayılı İmar Kanununun 10. maddesinin amir hükmü uyarınca 1/1000 ölçekli uygulama imar planının kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl içerisinde davalı belediyece, ayrılma amacına uygun olarak kamulaştırma görevinin yerine getirilmemesi ve malikin mülkiyet hakkının süresi belirsiz şekilde kısıtlanması nedeniyle taşınmazın imar planında yol olarak ayrılan bölümünün bedelinin ödenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Bilirkişi kurulu raporunda emsal olarak alınan taşınmazın, raporda belirtilen tarihte satışının bulunmadığı ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden gönderilen yazı ve eki tapu kaydından anlaşıldığından, olmayan bu satışın emsal olarak değerlendirilmeye alınması,

3-Dava konusu taşınmazda irtifaka konu alan 13,18 m2 olup, değer kayıp oranı da onbinde altı olduğu halde, irtifak alanının 11,34 m2 ve değer kaybının binde iki alınması neticesi fazla bedel belirlenmesi,

4-Kabule göre de;

Bilirkişi raporunda emsal olarak alınan taşınmazın dava tarihine uyarlanmış m2 bedeli 226,00 TL olup, bilirkişi kurulunca emsalin dava konusu taşınmazdan 1.7 kat değerli olduğu belirtildiğinden, m2 bedelinin 133,00-TL olarak tespiti gerekirken, 175,00-TL belirlenmek suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14207, Karar No: 2024/16147, Tarih: 16.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/14207 E.  ,  2024/16147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde sıhhi tesisat teknisyeni olarak çalıştığını, 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli ve ...ve Sosyal Hizmet İşçileri (...) ile Sağlık Bakanlığının üyesi olduğu Türk Ağır Sanayii ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikası (...) arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesinden faydalandığını, toplu iş sözleşmesinin "Hizmet zammı" başlıklı 36 ncı maddesinin (1) inci bendinde “Bu Toplu İş Sözleşmesinin kapsamında bulunan teknik elemanlara kariyerlerinin karşılığı emsali memur personele ödenen iş güçlüğü, iş riski, temininde güçlük zammı ve özel hizmet tazminatı tutarı, hizmet zammı net olarak ödenir.” şeklinde hükmün yer aldığını, davacının fiilen teknik personel olarak çalıştığını ve toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinin (1) inci bendine göre hizmet zammı alması gerektiğini, ancak bugüne kadar işverenin hizmet zammının düz işçi gibi ücretinin %13'ü olarak ödendiğini ileri sürerek hizmet zammı farkı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP