muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2737, Karar No: 2021/1640, Tarih: 09.12.2021

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; mahkemece yapılan incelemenin hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı, davalının belirtmiş olduğu kredi sözleşmeleri ile ilgili ödemeler konusunda ödeme belgeleri ibraz ettirilip konusunda uzman bankacı bilirkişi aracılığıyla banka kayıt ve defterleri de incelenerek sonucuna göre hüküm verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Uyuşmazlığın çözümü açısından öncelikle konuyla ilgili yasal düzenlemelerin ve kavramların açıklanmasında yarar vardır.

13. Davalı tarafından varlığı iddia edilen bir hukukî ilişkinin mevcut olmadığının (yok olduğunun) tespiti için açılan davaya menfi (olumsuz) tespit davası denir (Kuru, Baki: İcra ve İflâs Hukuku El Kitabı (Kuru-El Kitabı), İstanbul 2013, s. 346).

14. Menfi tespit davası, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun (İİK) 72. maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddeye göre, borçlu, icra takibinden önce veya takip sırasında ya da icra takibinden sonra borçlu bulunmadığını ispat için menfi tespit davası açabilir. Bu dava maddi hukuk ve usul hukuku bakımından genel hükümlere dayalıdır ve normal bir hukuk davası olarak açılır.

15. Eş söyleyişle kendisine karşı icra takibi yapılmış olan borçlu, ödeme emrine itiraz edilmemiş veya itiraz edilmiş olmakla birlikte yerinde görülmemiş olması sebebiyle icra takibi kesinleşse dahi maddi hukuk bakımından borçlu olmadığını ileri sürebilir. Bunun için, takip devam ederken alacaklıya karşı menfi tespit davası açabileceği gibi, böyle bir menfi tespit davası açmamış ve borcu cebri icra tehdidi altında ödemiş ise ödemiş olduğu paranın kendisine verilmesi için alacaklıya karşı istirdat davası açabilir (Kuru, Baki: İcra ve İflâs Hukukunda Menfi Tespit Davası ve İstirdat Davası, Ankara 2003, s. 233).

16. Başka bir şekilde ifade etmek gerekirse, menfi tespit davası icra takibinden önce sonuçlanmaz ve ihtiyati tedbir kararı verilmemiş olması (veya ihtiyati tedbir kararının kaldırılması) nedeniyle, (menfi tespit davası görülmekte iken) borç alacaklıya (davalıya) ödenmiş olursa, menfi tespit davasına istirdat davası olarak devam edilir (m.72/6); yani menfi tespit davası (kendiliğinden) istirdat davasına dönüşür; bu hâlde mahkeme menfi tespit davasına istirdat davası olarak devam eder (Kuru, Baki: İstinaf Sistemine Göre Yazılmış İcra ve İflâs Hukuku Ders Kitabı, Ankara, 2017, s. 146). Bu durumda İİK’nın 72/6 maddesi gereğince bedele dönüşen isteminin temeli menfi tespit davasıdır.

17. Menfi tespit davasında ispat yükü, kural olarak davalı alacaklıya düşer. Davacı (borçlu), davalının (alacaklının) varlığını iddia ettiği hukukî ilişkiyi (meselâ borcu) sadece inkâr etmekle yetinmekte ise, yani bu hukukî ilişkinin (borcun) hiç doğmadığını ileri sürmekte ise ispat yükü davalıya düşer. Çünkü hukukî ilişkinin (borcun) varlığını iddia eden davalı olduğu için, ispat yükü davalı alacaklıya düşer (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) m. 190; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK) m.6). Fakat, menfi tespit davasını açan davacı (borçlu), davalının (alacaklı) varlığını iddia ettiği hukukî ilişkinin hiç doğmadığını iddia etmeyip, bilakis bu ilişkinin doğduğunu bildirerek başka bir nedenle hukukî ilişkinin geçersiz olduğunu veya son bulduğunu ileri sürmekte ise bu iddiayı ispat yükü TMK’nın 6. maddesi gereğince davacıya düşer. Örneğin; alacaklının dayandığı senedin karşılıksız olduğunu ispat yükü, davacıya (borçluya) düşer. Bunun gibi, davacı (borçlu), davalının (alacaklının) iddia ettiği alacağın ödeme, ibra ve takas gibi bir nedenle son bulduğunu ileri sürerse, bu iddiayı ispat yükü de davacı borçluya düşer (Kuru-El Kitabı, s.370 ilâ 372).

18. Hemen belirtilmelidir ki, dava konusu bononun keşide edildiği tarihte yürürlükte olan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6762 sayılı TTK) 690. maddesi gereğince bonolarda mahiyetine aykırı düşmediği sürece uygulanması gereken “Senet metnindeki değişiklikler” başlıklı 660. maddesi;

“Bir poliçe metni tahrif edildiği takdirde değiştirmeden sonra poliçe üzerine imza koymuş olan kimseler değişmiş metin gereğince ve ondan önce imzasını koyanlar ise eski metin gereğince mesul olurlar” hükmünü içermektedir.

19. Kambiyo senedinin lehtara verilmesinden sonra senet metninde yapılan değişikliklere tahrifat denir ve bu eylem cezayı gerektirir. Poliçenin lehtara verildiği anda gerekli unsurları ihtiva etmemesi hâlinde geçersiz olur. Poliçenin tesliminden sonra, kısmen hasara uğratılması (yırtılması, silinmesi, çizilip karalanması vs) suretiyle esaslı unsurlarından birisini kaybetmesi hâlinde de poliçe geçersiz olur (Bilgen, Mahmut: Kambiyo Senetlerinde Tahrifat (Değişiklik) Yapılması, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 11, Özel S.: 2009, s. 985’de yer alan atıf: Kınacıoğlu, Naci : Kıymetli Evrak Hukuku, Ankara 1993, s.157).

20. Şekli unsurları tamam olan ve tedavüldeki senede bazı ilaveler yapılabilir veya bazı kayıtlar silinip, karalanabilir. Senet metni üzerinde yapılan tahrifat poliçe kelimesine, bedele, vade, keşide tarihine, ödeme, keşide yerine, lehtarın ismine vb. ilişkin olabilir.

20. Şekli unsurları tamam olan ve tedavüldeki senede bazı ilaveler yapılabilir veya bazı kayıtlar silinip, karalanabilir. Senet metni üzerinde yapılan tahrifat poliçe kelimesine, bedele, vade, keşide tarihine, ödeme, keşide yerine, lehtarın ismine vb. ilişkin olabilir.

21. Şeklen geçersiz bir poliçenin eksik unsurlarının sonra tamamlanması veya geçerli bir poliçe metninden bazı unsuların çıkarılması suretiyle değiştirilmesi mümkün olup, eksikliğin tamamlanmasıyla geçersiz senet geçerli hâle gelir bu andan sonra imzalayanlar yeni metin gereğince sorumlu olurlar. Ancak bu hâlde önceki imza sahiplerini sorumlu tutmak mümkün değildir, zira senedin tamamlanması geriye doğru etkili olmaz.

22. Poliçe muayyen bir bedelin ödenmesini içermelidir (6762 sayılı TTK m. 582/2). Ödenecek paranın miktarı yazı ve rakamla ifade edilir. Metin içinde bu iki meblağ arasında farklılık bunması hâlinde yazı ve rakamda tahrifat bulunmaması hâlinde yazıya itibar edilir. Sadece yazı veya rakam kullanılmış ve bunlar arasında farklılık bulunursa poliçenin az olan miktar için düzenlendiği kabul edilir (6762 sayılı TTK m. 588).

23. Önemle vurgulamak gerekir ki, senet metninde değişiklik yapılmış olduğu iddiasının mutlak def’î niteliğinde olduğu ve herkese karşı ileri sürülebileceği gerek Yargıtay, gerek öğreti tarafından kabul edilmiştir (Reha, Poroy/Ünal, Tekinalp: Kıymetli Evrak Hukuku Esasları, İstanbul 2005, s. 80).

24. Senet metninde değişiklik hâlinde borçlunun sahip olduğu savunma imkânı, tahrif edilmiş senedin tamamen geçersiz olduğunun değil, kendisi bakımından senede ilişkin taahhütlerinin değişikliğe uğradığı oranda senedin geçersiz olduğunun def'î olarak ileri sürülebilmesidir. Zira imzaların bağımsızlığı ilkesi uyarınca, senetteki taahhütlerden birinin geçersizliği, diğerlerinin geçerliliğine etkide bulunmayacaktır. Böylelikle söz konusu def'î sadece sorumlulukları ağırlaşmış bulunan borçlular tarafından kullanılabilir ve diğer borçlulukların sorumlulukları devam eder (Domaniç, Hayri: Kıymetli Evrak Uygulaması, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. IV, İstanbul 1990, s.115).

25. Senedin meblağı değiştirildiği takdirde, kanun hükmüne uygun olarak, değişiklikten sonra senedi imzalayanlar yeni meblağ üzerinden hamile karşı sorumlu olmakla birlikte hamil, senedin değiştirilmesinden önce senedi imzalamış olan borçludan, ancak orijinal metinde yer alan meblağ üzerinden talepte bulunabilecektir. Senedi değişiklikten önce imzalayan borçlular, kendileri bakımından senedin değişiklikten sonra artan miktar oranında geçersiz olduğunu hukukî görünüş ilkesi sonucu kendilerine kusur isnat edilemediği oranda iyi niyetli hamile karşı da ileri sürebileceklerdir (Uyar, Talih: Kambiyo Senetlerine İlişkin Haciz Yolu İle Takiplerde Borçlunun “Borçlu Olmadığı” İtirazı”, ABD, C. 57-58, S. 2000/4, s.194).

26. Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; eldeki dava bonoya dayalı olarak yapılan icra takibi nedeniyle bonoda yer alan meblağda tahrifat yapıldığı iddiasıyla davalı tarafa borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olup, Antalya 4. İcra Müdürlüğünün 2012/9565 E. sayılı takip dosyası incelendiğinde davalı tarafından davacı aleyhine 01.10.2010 düzenleme, 14.11.2010 ödeme tarihli ve 60.000TL bedelli bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla icra takibine geçilmiştir.

27. Dava konusu senette tahrifat olup olmadığı yönünden talimat mahkemesi aracılığıyla bilirkişi incelemesi yapılmış, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; senette mekanik ya da kimyasal silinti ve kazıntı bulunmadığı gibi sürşarj yoluyla veya daha başka tahrifat yoluyla yapılmış herhangi bir değişikliğin olmadığı kanaatine varıldığı bildirilmiştir. Senette tahrifat yapılmadığı hususu bilirkişi raporuyla tespit edildiği gibi senetteki borcun 54.000TL’lik kısmının ödendiği de yazılı belgelerle ispat edilememiştir. Bu durumda mahkemece menfi tespit isteminin reddine karar verilmesi isabetlidir.

28. Diğer taraftan bozma kararında bankacılık konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması gerektiği belirtilmiş ise de bu hususta rapor alınmasının davaya herhangi bir katkısının olmayacağı açıktır. Zira davacı tarafın iddiası bono bedelinde tahrifat yapıldığına ilişkindir. Bu hususta ispat yükü davacı tarafta olup, bonoda yazılı meblağın değiştirildiği iddiası davacı tarafça ispat edilememiştir.

29. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; davalı alacaklı tarafından elden yapılan 14.000TL ödeme dışında bankaya yapılan diğer ödemelerin araştırılması gerektiği, mahkemece davalının belirtmiş olduğu kredi sözleşmeleri ile ilgili ödemeler konusunda ödeme belgeleri ibraz ettirilip konusunda uzman bankacı bilirkişi aracılığıyla banka kayıt ve defterleri de incelenmek suretiyle alınacak bilirkişi raporu ve toplanacak deliller doğrultusunda varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle direnme kararının bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş yukarıda açıklanan gerekçelerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

30. Hâl böyle olunca, mahkemenin az yukarıda belirtilen maddi ve hukukî olguları gözeterek karar vermesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesine uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.12.2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11842, Karar No: 2023/10789, Tarih: 07.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/11842 E.  ,  2023/10789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/34 E., 2019/301 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tire 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli ve 2013/543 Esas, 2014/163 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 93 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 51 maddeleri uyarınca erteli 5 ...

hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 5 ... hapis ve 1000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ... ve kestane ağaçlarının müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 19. Ceza Dairesinin, 28.11.2018 tarihli ve 2016/8987 Esas, 2018/12579 Karar sayılı ilâmıyla; ağaç kesme suçundan kurulan hükmün zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, işgal ve faydalanma suçndan kurulan hükme yönelik incelemede ise;

'' 1)5237 sayılı TCK’nun 50/3. maddesi gereği fiili işlediği tarihte 65 yaşını bitirmiş olan ve engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin kanuni zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,

2)Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan orman bilirkişisi raporuna göre dava konusu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu içinde kaldığının anlaşılması karşısında sanık hakkında ceza tayin edilirken ek savunması alınarak, 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2019 tarihli ve 2019/34 Esas, 2019/301 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 10 ... hapis cezasından çevrilen 6000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu yerdeki kestane ve ... ağaçlarının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3.Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2019 tarihli ve 2019/34 Esas, 2019/301 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 10 ... hapis cezasından çevrilen 6000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu yerdeki kestane ve ... ağaçlarının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, ağaç kesmediğine, oğullarına ait kestane ve ... ağaçlarından gelen para ile geçindiklerine, cezayı ödeyecek maddi gücünün olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.25.09.2013 tarihinde yangın ihbarı üzerine yapılan incelemede 18.000 m2lik alanda açma yapıldığı, meşe ağaçları köklenerek yerine ... ve kestane ağacı dikildiği tespit edilmiştir.

2. Sanık savunmalarında söz konusu yerin bir kısmına ait tapusu olduğunu, ağaç kesmediğini ancak ağaç diktiğini beyan etmiştir.

3.Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi raporunda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, ... ve kestane ağaçları dikildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Suç tutanağı, sanık savunması, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın işgal ve faydalanma eyleminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın suça konu yerde atılı suçu işlediğinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2019 tarihli ve 2019/34 Esas, 2019/301 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/64, Karar No: 2015/4580, Tarih: 17.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/64 E.  ,  2015/4580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/366875

6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanuna muhalefet suçundan sanık Ö.. A..'ın, aynı Kanun’un 18/9., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca neticeten 400,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Manisa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 31/03/2014 tarihli ve 2013/543 Esas, 2014/235 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 27/10/2014 gün ve 63491 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/11/2014 gün ve KYB.2014-366875 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- Suça sürüklenen çocuğun kayden 24/08/1995 doğumlu olması, mahkemesince de suç tarihinin 21/04/2013 kabul edilmesi karşısında, suç tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4. maddesi gereğince, suç tarihi olan 21/04/2013 tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamamış suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının hapis cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Manisa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 31/03/2014 tarihli ve 2013/543 esas, 2014/235 karar sayılı kararının CMK'nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak;

Suça sürüklenen çocuğun “ 6222 sayılı kanunun 18/9. maddesi uyarınca 25 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15-18 yaş grubu içerisinde bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca cezasından 1/3 oranında indirim yapılarak 16 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 13 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezası karşılığı tayin olunan 13 sonuç günün 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20.00 TL. den olmak üzere çarpılması ile suça sürüklenen çocuğun 260 TL. Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına, tayin olunan adli para cezasının suça sürüklenen çocuğun ekonomik ve şahsi durumunun göz önüne alınması sonucunda TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 4 eşit taksitte tahsiline,” infazın bu miktar adli para cezası üzerinden yapılmasına ve hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7819, Karar No: 2015/1391, Tarih: 10.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/7819 E.  ,  2015/1391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaçam Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2010/527-2014/17

Davacı Y. Küre Organik Ür. Tar. Hay. San. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat Ahmet Aydın tarafından, davalı A. İnş. San. ve Tic. A.Ş. aleyhine 01/09/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/01/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 10/02/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı şirket vekili Avukat Faruk geldi, karşı taraftan davacı şirket adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı, davalı şirket tarafından yapılan yol çalışması sırasında dere yatağına bağlantıların kapatılması nedeniyle 16/07/2010 tarihinde yağan yağmurun davacının işlettiği Tavuk Çiftliği ve Yem Fabrikasını su basmasına neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Yargılama sırasında görüşüne başvurulan ve hükme esas alınan 11/11/2013 tarihli üç kişilik bilirkişi raporunda, zararın meydana gelmesinde davalının %75, dava dışı Karayolları Genel Müdürlüğü'nün ise %25 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş, davacı ise kusursuz bulunmuştur.

Davacı, dava dilekçesinde kusursuz olduğunu belirtmiş, davalının ise müteselsil sorumluluk hükümlerine göre sorumlu olduğundan meydana gelen zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Yerel mahkemece 11/11/2013 tarihli kusur raporu esas alınarak davalının %75 kusuruna isabet eden tazminat miktarına hükmedilmiş olması, kusursuz bulunan davacıya dava dışı kişinin %25 kusurunun yüklenmesi sonucunu doğurur. Yerel mahkemece davalının müteselsil sorumluluk hükümlerine göre belirlenen tazminatın tamamından sorumlu tutulması gerekirken açıklanan şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Dava dilekçesinde olayda zarar gören tesisin istinat duvarının onarım bedelinin de tahsili talep edildiği ve bilirkişiler tarafından onarım bedeli belirlendiği halde bu kalem istek ile ilgili karar verilmemiş olması nedeni ile de karar bozulmalıdır.

3-Dava dilekçesinde olayda zarar gören tesisin istinat duvarının onarım bedelinin de tahsili talep edildiği ve bilirkişiler tarafından onarım bedeli belirlendiği halde bu kalem istek ile ilgili karar verilmemiş olması nedeni ile de karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2 ve 3) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.