muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16866, Karar No: 2023/6466, Tarih: 18.10.2023

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği gibi suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmekle hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Tebliğnamede suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçu açısından bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınıp reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ile bunun hukuki nitelendirmesinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün gerekçesinde cebir, tehdit veya hile hususunun nasıl gerçekleştiği hususunda açıklama yapılması gerektiği gözetilmeden Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddelerinde belirtildiği şekilde gerekçe içermeyen hüküm kurulması suretiyle aynı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Beraat Hükümleri ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016

tarihli, 2013/144 Esas, 2016/97 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteklerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun, kısmen aykırı olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli, 2013/144 Esas, 2016/97 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8053, Karar No: 2023/22, Tarih: 09.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8053 E.  ,  2023/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.06.2015 tarihli ve 2013/822 Esas - 2015/284 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 25.04.2022 tarihli ve 2021/4412 Esas - 2022/3433 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen hususlar 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi gereğince uygulanması gereken HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Davacıdan HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 1.470,00 TL para cezası ve 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca bakiye 206,80 TL karar düzeltme harcının alınmasına, 09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14437, Karar No: 2017/6020, Tarih: 18.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/14437 E.  ,  2017/6020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... ve diğerleri aleyhine 08/05/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı ...'nin, davalılar ..., ... ve ... aleyhine açtığı manevi tazminat talebini içerir davasının husumet yönü ile HMK'nın 115/2 maddesi uyarınca usulden reddine, davacı ...'nin davalı .... aleyhine açtığı manevi tazminat talebini içerir davasının reddine dair verilen 10/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının, davalılar ..., ... ve ...’a yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının davalılardan ....’ye yönelik diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılar ..., ... ve ... aleyhine açılan manevi tazminat istemi husumet yönü ile HMK 115/2 maddesi uyarınca usulden, davalı .... aleyhine açılan manevi tazminat istemi ise esastan reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ...'nin 05/05/2014 tarihli manşetinde ve ..., "Milletin A'sına koyanlar neredesiniz!" başlığı ile kamuoyuna sunulan haberin davacının onur, şeref ve saygınlığını rencide edecek bir üslup ile ve içeriği itibari ile tamamı ile somut gerçeklerden uzak nitelikte fiiller isnat edilerek kaleme alındığını ve nesnel haberciliğin dışına çıkılarak eleştiri sınırlarının fazlası ile aşıldığını beyan ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davalı olarak ... ve ....'nin birlikte gösterildiğini, davaya konu haberin yayınlandığı, ...'nin imtiyaz sahibinin davalı şirket .... olduğunu, tüzel kişiliği bulunmayan ...’nin davada taraf olamayacağını, ayrıca davalı ...'un internet sitesinin sorumlu müdürü, davalı ...'nın ise ... Gazetesi’nin sorumlu müdürü olduklarını, Basın Kanunu'nun

13. maddesinde basınmış eser yolu ile işlenen fiillerden doğan hukuki sorumluluğun düzenlendiğini, basılmış eser yolu ile işlenen fiillerden doğan maddi ve manevi zararlardan dolayı eser sahibi, yayın sahibi ve var ise temsilcilerinin sorumlu olduğunu, haberin yazarının kim olduğu ve yayın sahibinin kim olduğu açık şekilde belli iken kanun hükmü gereğince sorumlu müdürlere husumet yöneltilemeyeceğini, açılan davanın esas yönünden de haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar ..., ... ve ... aleyhine açılan manevi tazminat talebini içerir davanın husumet yönü ile HMK 115/2 maddesi uyarınca usulden reddine, davalı ..., aleyhine açılan manevi tazminat talebini içerir dava konusu edilen haberde, hukuka aykırılık tespit edilemediği kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dosyanın incelemesinde, dava konusu haberde davacının fotoğrafı basılıp fotoğrafın altına ismi de yazıldıktan sonra üstüne büyük puntolarla dava konusu ibarenin yazıldığı anlaşılmaktadır. Ne var ki haberin veriliş biçimine bakıldığında normal bir okuyucuda oluşturacağı algının bu kelimenin davacı için kullanıldığı biçiminde olduğu sonucuna varılmıştır. Şu durumda, dava konusu haberde davacının fotoğrafının üstünde yazılan ve davacıya yönelik kullanıldığı anlaşılan, özellikle haberin başlığında yer alan ibarenin

davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun kabulü ile davacı yararına uygun miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenle davalılardan ....’ye yönünden davacı yararına BOZULMASINA, davacının diğer davalılara yönelik temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4472, Karar No: 2023/4941, Tarih: 31.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/4472 E.  ,  2023/4941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/393 E., 2018/1122 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin hükmü kaldırılarak, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A.Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2017 tarihli ve 2017/76 Esas, 2017/286 Karar sayılı

kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 08.11.2018 tarihli ve 2018/393 Esas, 2018/1122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis ve 40 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eylemin sabit olmadığına, 2. Eylemin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğuna, 3. Eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eylemin sabit olmadığına, 2. Eylemin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğuna, 3. Eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Dosya kapsamında yer alan istihbari bilginin, olay ve ev arama tutanaklarının, uzmanlık raporlarının ve HTS raporlarının içerikleri ile sanığın savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, hakkındaki istihbari bilgi üzerine olay tarihinde fiziki takibe alınan sanığın, kolluk görevlilerini görünce uzaklaşmaya çalıştığı ve yakalandığı sırada yere atmaya çalıştığı sigara paketi içinde 6 adet ectasy hap ve polis merkezine götürüldüğü sırada ekip otosunun içine attığı kutu içinde satışa hazır 5 paket halinde metamfetaminin ele geçtiği; ikametinde yapılan aramada metamfetamin içiminde kullanılan pet şişe ve çok sayıda folyo parçasının bulunduğu; sanığın kanında uyuşturucu maddeye rastlanmadığı ve HTS kayıtlarına göre hakkında daha önceden uyuşturucu madde ticareti ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından soruşturma yapılan şahıslarla telefon görüşmelerine rastlandığı olayda; sanığın, satışa hazır halde ve çeşitlilik arz eden uyuşturucu maddeleri gece vakti otogar civarında üzerinde bulundurması, kan analizinde uyuşturucu maddeye rastlanmaması ve HTS kayıtlarına yansıyan görüşmeler dikkate

alındığında, eylemin "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu oluşturduğu, sanığın 18 yaşını doldurmuş olması, mahkeme gözlemine göre 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'na göre tedbir uygulanmasına ihtiyaç olmaması nedenleriyle sosyal inceleme raporu aldırılmadığı, ele geçen uyuşturucu maddeler arasına sentetik kannabinoid bulunması nedeni ile 1/2 oranında arttırım uygulandığı, 15-18 yaş aralığında olması nedeni ile 1/3 oranında indirim yapılarak, ardından 1/6 oranında takdiri indirim uygulandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, istihbari bilgi üzerine yapılan fiziki takip sırasında kolluk görevlilerini fark ederek hızla uzaklaşan sanığa müdahale edildiği sırada, yere atmaya çalıştığı sigara paketi alınıp kontrol edildiğinde, 6 adet ectasy hapın ve sanığın ekip otosu ile polis merkezine götürüldüğü sırada oto içine atmak istediği kutu içinde 5 paket halinde metamfetaminin; fiziki takip sırasında sanık ile birlikte görülen hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan ayrıca soruşturma yürütülen tanık Ali Can yakalandığında ise üzerinde 2 fişek sentetik kannabinoidin ele geçtiği, sanığın HTS kayıtlarına göre hakkında daha önceden uyuşturucu madde ticareti ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından soruşturma yapılan şahıslarla telefon görüşmelerine rastlandığı olayda; ele geçen uyuşturucu maddelerin miktar ve çeşitliliği, sanığın yakalandığı konum dikkate alındığında, "uyuşturucu madde ticareti yapma" eyleminin sabit olduğu, tanık Ali Can'ın aşamalarda kendisinde ele geçen sentetik kannabinoidi sanıktan temin etmediğini beyan etmesi ve sanıkta 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi kapsamına giren uyuşturucu madde ele geçmemesi karşısında, sanık hakkında ilgili düzenlemeye göre arttırım yapılamayacağından İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak, yeniden hüküm kurulduğu, sanığın 15-18 yaş aralığında olması nedeni ile temel ceza üzerinden 1/3 oranında indirim yapılarak, ardından 1/6 oranında takdiri indirim uygulandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna, vasfına ve Bölge Adliye Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanma koşullarının bulunmadığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 08.11.2018 tarihli ve 2018/393 Esas, 2018/1122 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39430, Karar No: 2017/3507, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39430 E.  ,  2017/3507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5356, Karar No: 2016/4744, Tarih: 21.11.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5356 E.  ,  2016/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı taşeron, davalı yüklenicidir. Yanlar arasında imzalanan tarihsiz sözleşmenin 6.2.1.1. maddesine göre Yapım İşleri Genel Şartnamesi sözleşmenin ekidir. Söz konusu şartnamenin 21/5. maddesinde, sözleşme bedelinin %80'ninden daha düşük bedelle tamamlanacağı anlaşılan işlerde yüklenicinin işi bitirmek zorunda olduğu, bu durumda yükleniciye yapmış olduğu gerçek giderleri ve yüklenici kârına karşılık olarak, sözleşme bedelinin %80'i ile sözleşme fiyatlarıyla yaptığı işin tutarı arasındaki bedel farkının %5'inin geçici kabul tarihindeki fiyatlar üzerinden ödeneceği hükmü getirilmiştir. Davacı tarafça şartnamenin bu maddesine göre bedel farkı talebi bulunmadığı gibi olayda iş eksilişide olmadığından şartnamenin 21/5. maddesinin uygulanma koşulları oluşmamıştır.

Dava dışı iş sahibi ... Genel Müdürlüğü Yatırım ve İnşaat Dairesi Başkanlığı davalı yükleniciye gönderdiği 25 Eylül 2013 tarih 7182 sayılı yazısında, geçici kabulden sonra teminat süresi içinde ortaya çıkan ayıpların giderilmesi yanında 3. bendinde yakın köylere ulaşımı sağlayan tek yol olması nedeniyle ulaşımın aksatılmadan sağlanabilmesi amacıyla, yağmur suyu hendeğine yakın bir güzergahta teşkil edilen kanalizasyon hattının korunması için dökülen ancak yarım kalan tranşe betonunun tamamlanmasını da istemiştir. Davalı yüklenici tarafından davacı taşerona ayıp ihbarında bulunulmadığından ayıpların giderilmesi bedeli ya da taşeron alacağından mahsubunu istemeyez ise de; 3. bentte belirtilen tranşe betonun yapımının yarım bırakılması, bu işin davacı taşeron ile yüklenici arasında yapılan sözleşmenin kapsamında kalması halinde eksik imalât niteliğinde olacağı, davacı tarafından iş teslim edilip dava dışı iş sahibince geçici kabul yapılmasından sonra ortaya

çıktığı ve bu yazıdan sonra tranşe betonu yapımının davacı tarafça tamamlandığı kanıtlanmadığından söz konusu eksikliklerin davalı yüklenici tarafından giderildiğinin kabulü zorunlu olacaktır.

çıktığı ve bu yazıdan sonra tranşe betonu yapımının davacı tarafça tamamlandığı kanıtlanmadığından söz konusu eksikliklerin davalı yüklenici tarafından giderildiğinin kabulü zorunlu olacaktır.

Bu durumda mahkemece teknik bilirkişiden alınacak ek raporla dava dışı iş sahibinin 23 Eylül 2013 gün 7182 sayılı yazısının 3. bendinde belirtilen tranşe beton yapımının taraflar arasında imzalanan sözleşme kapsamında kalıp kalmadığı, kalıyorsa bildirildiği 2013 yılı mahalli piyasa fiyatları ile eksikliğin giderilmesi bedeli hesaplattırılıp bu miktar davacı alacağından düşülmek ve Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 21/5. maddesine göre hesaplanan miktar davacı alacağına katılmamak suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı miktarda kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.