muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2500, Karar No: 2014/8608, Tarih: 30.12.2014

Diğer yandan, arsa sahiplerince dava açılmadan önce yaptırılan tespit sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, laminat parkelerin altına şap atılması ve parkelerin yenilenmesi için 1.750,00 TL bedel gerektiği tespit edilmiş olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise hangi tarihteki fiyatlara göre değerlendirme yapıldığı ve tespit raporunda belirlenen bedelden ayrılma gerekçesi açıklanmadan, bu kalem yönünden 2.750,00 TL bedel belirlenmiştir.

Ayrıca, davacılar tarafından davalı yükleniciye keşide edilen 07.10.2011 tarih ve 185 yevmiye numaralı ihtarnamede, yedi aylık gecikme için 14.000,00 TL tazminatın 30 gün içinde ödenmesi ihtar olunmuş ve ihtarname 13.01.2010 tarihinde davalı yükleniciye tebliğ olmuştur. Davacılar tarafından eksik ve ayıplı iş bedeli ile gecikme tazminatı yönünden fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 10.000,00 TL'nin tahsili istenmiş ise de, bu miktarın ne kadarının eksik ve ayıplı iş bedeli, ne kadarının gecikme tazminatı olduğu açıklanmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davacılar vekilinden dava tarihinde talep ettikleri eksik ve ayıplı iş bedeli ile gecikme tazminatı miktarları hususunda açıklama alındıktan sonra yüklenicinin bağımsız bölümleri süresinden önce teslim ettiği yönündeki savunması ve delilleri de değerlendirilerek davacı arsa sahiplerinin eksik ve ayıplı iş bedeli ile gecikme tazminatı alacakları yönünden ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli, ek rapor alınıp, varsa belirlenen gecikme tazminatı tutarına dava tarihinden, eksik ve ayıplı iş bedeli yönünden ise yapılan açıklamaya göre, dava ile talep edilen miktara dava tarihinden, ıslah edilen miktara ise ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Öte yandan, gerekçeli karar başlığında, 10.03.2010 olan dava tarihinin 15.07.2010 olarak yazılmış olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34661, Karar No: 2019/5519, Tarih: 26.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/34661 E.  ,  2019/5519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ...... niteliğindeki ...... ilçesi, ...... mahallesi, 4265 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosya içerisindeki belgelerden; dava konusu taşınmaz imar planı dışında kadastro parseli olup, emsal taşınmaz ise imar parseli olduğundan düzenleme ortaklık payının indirilmesi gerekirken indirim yapmayan ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın 2014 yılına esas vergi değerleri getirtilip, yeterli karşılaştırma yapılmadan hazırlanan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsa taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13172, Karar No: 2016/2080, Tarih: 22.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/13172 E.  ,  2016/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, dava değerini 1000 TL göstererek müvekkiline ait aracın direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana gelen tek taraflı trafik kazasında araçtaki hasar tespitinin yapılmasını, araçtaki değer kaybının tazmini gerektiğini beyanla davanın kabulüyle müvekkilinin tüm zararlarının temerrüt tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalı kasko şirketinden alınarak davacıya verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesinde kısmi dava açtığını beyanla, toplam zarar yönünden talebini fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 13.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait aracın kiralandığını, asıl sürücü ehliyetsiz olduğundan sürücü değişikliği yapıldığını, kaza tespit tutanağında da polislerin sürücü olduğunu beyan eden şahsın çelişkili beyan verdiği, böyle bir kazanın yaralama olmadan meydana gelemeyeceği, sürücünün Herdem Süer olmadığı kanaatine varıldığının bildirildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 26.10.2013 tarihinde meydana gelen kaza nedeni ile oluşan 13.000,00 TL hasar bedelinin davalı ... şirketinin söz konusu hasar bedelini ödemeyeceğini bildirdiği yazı tarihi temerrüt tarihi olarak kabul edilmek sureti ile 26.12.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacıya verilmesine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde,dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigortasından kaynaklanan hasar bedeli ve değer kaybına dair rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalıya tebligat yapılmadan davalının gıyabında yaptırılan, davalı tarafından açıkça kabul edilmeyen ve davalı yönünden bağlayıcı olmayan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece aynı bilirkişiden hasar bedeline ilişkin davacının gerçek zararını tespit eden, davalının itirazlarını da karşılayan denetime elverişli ek rapor alınması, sonra gerektiğinde alanında uzman bir bilirkişiden yeni rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davacıya ait araç kasko sigorta sözleşmesi ile güvence altına alınmıştır. Davacı tarafından kaza nedeniyle araçta oluşan hasar bedeli ile değer kaybı talep edilmiştir. Kasko sigorta sözleşmesi bir mal sigortası türü olup, rizikonun gerçekleşmesi halinde sigortalı malda meydana gelen gerçek zararın ödenmesini kapsar. Bu nedenle araçta meydana gelen hasar dışında, hasar nedeniyle araçta oluşan değer kaybı sigorta poliçesinde açıkça güvence altına alınmadıkça kasko sigorta teminatı dışındadır. Mahkemece anılan husus gözardı edilerek değer kaybına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,(2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5079, Karar No: 2023/4280, Tarih: 14.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/5079 E.  ,  2023/4280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanığın 06.12.2022 tarihli süre tutum talebini içeren dilekçesinden sonra kararın tebliğ edilmesine rağmen herhangi bir temyiz talebini içeren dilekçesinin bulunmadığı, incelemenin sanık müdafiinin temyizine ilişkin yapılması gerektiği anlaşılmakla,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2021/377 Esas, 2022/208 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanunun 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkraları uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2243 Esas, 2022/1660 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesi uyarınca hüküm fıkrasının a bendinde yer alan ikinci paragrafın hüküm fıkrasından çıkartılarak düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Tanık dinletme taleplerinin hükme esas alınmayacağı gerekçesiyle reddedildiğine, taraflara doğrudan soru sorma haklarını kullanmak maksadıyla yeniden dinlenme ve hts inceleme taleplerinin reddedildiğine, adil yargılanma ilkesine aykırı davranıldığına, mağdur hakkında alınan rapor ile ilgili bilirkişi incelemesi taleplerinin reddedildiğine, eksik incelemeye, mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, alınan raporların beyanını desteklemediğine, tanık beyanları ile de çelişki barındırdığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel istismar suçunun unsurlarının oluşmadığına, anılan eylemlerin suç olsa dahi en fazla reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturacağına, mağdurun rıza ile sanığın ikametine gittiğine ve istismara uğradığına ilişkin kesin delil bulunmadığına, beraat, tahliye ve duruşmalı inceleme yapılarak kararın bozulmasına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdur ...'ın 27.11.2021 tarihinde okul çıkışı alkol kullanmasının ardından ikametine gitmek için tanık ...'y'e ait ancak sanık ...'ın ücretli şoförlüğünü yaptığı minibüse bindiği, aracın son durağa gelmesinin ardından tarafların araç içerisinden indikleri ve ...'nin babasının yanına giderek farklı bir aracı alarak mağdur ve sanığın yanına tekrar geldiği, sonrasında ...'ın ikametine bıraktıkları burada ...'ın mağdur ... ve tanık ...'yi ikametine davet etmesi üzerine tarafların ...'a ait ikamete giderek alkol almaya başladıkları, tanık ...'nin babasının yanına gidip geleceğinden bahisle mağdur ve sanığın yanından ayrıldığı, tanık ...'nin ikametten ayrılması üzerine sanık ...'ın ikametin kapısını kilitlediği ve mutfakta mağdur ile bir müddet daha oturmaya devam ettiği sonrasında sanık ...'ın mağdur ...'ın üzerine alkol döktüğü, bunun üzerine mağdurun ikametin yatak odası kısmına kıyafetini değiştireceğinden bahisle gitmesinin ardından sanığın mağduru takip ederek peşinden yatak odasına gittiği burada sanığın mağdura yaklaşmaya çalışması üzerine, mağdurun sanığı uyardığı ancak sanığın eylemine devam ederek mağduru duvara yaslayıp mağdurun boynunu ve dudaklarını emmeye başladığı, sonrasında mağduru oda içerisindeki yatağa zor kullanarak yatıran sanığın mağdurun elini yatağa bağlayarak mağdurun ve kendisinin kıyafetlerini çıkarttığı ardından sanığın penisini mağdurun vajinasından içeriye mağdurun rızası hilafına sokarak cinsel ilişki yaşadıktan sonra sanığın bulundukları odadan ayrılmasıyla mağdurun içerisinde gsm hattı olmaması nedeni ile güvenlik birimlerinden yardım isteyemediği telefonunu eline alarak tanık ...'la instagram adlı sosyal medya uygulamasından '' Kardeş kurtar beni , bizim evin arka tarafında apartmanlar var onlardan birindeyim , ... '' şeklinde mesajlar attığı, bir süre sonra yatak odasına geri gelen ...'ın mağdur ...'ın cep telefonu ile birilerine mesaj attığını fark etmesi üzerine mağdurun cep telefonunu alarak camdan aşağı attığı, bu esnada mağdur ...'ın çığlık atarak yardım istemeye başlaması üzerine sanığın mağdurun ağzını tutarak ellerini tekrar bağladığı ve mağdur ile vajinal yoldan iki defa daha rızası olmaksızın cinsel ilişkiye girdiği, yaşadığı cinsel birlikteliklerin ardından sanığın mağdurun ellerine çözdüğü ve bir süre sonra da uyumaya başladığı, bu sırada mağdurun kapı anahtarını bularak ikametten ayrıldığı, sanığın mağdura karşı üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçlı cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği kabul edilmekle mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmış, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısım karardan çıkarılarak düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmış, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısım karardan çıkarılarak düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2022/2243 Esas, 2022/1660 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/34641, Karar No: 2017/6927, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/34641 E.  ,  2017/6927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3357, Karar No: 2018/4444, Tarih: 12.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3357 E.  ,  2018/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Samsun 2. İcra Ceza Mahkemesi’nin birleşen 2014/328 E. sayılı dosyası içerisinde bulunan Gazi Polis Merkezi Amirliği’nin 03.06.2014 tarihli cevabi yazısı ile; borçlu şirketin ticaret sicilde kayıtlı son adresi olan “... Mah. ... Sok. ... Apt. No:16/2 ...” adresinde zabıta araştırması yaptırıldığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 13.03.2014 yerine 2014 olarak olarak yapılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4590, Karar No: 2019/7242, Tarih: 30.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/4590 E.  ,  2019/7242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesinde özetle; 23.02.2010 kira başlangıç tarihli sözleşme ile davalı ile kira sözleşmesi yapıldığını, kira sözleşmesinin 3. maddesi uyarınca ilk yıl kira bedeli için 13.600, 00 TL bedel belirlendiğini ve takip eden yıllar kira bedellerinin ÜFE oranında artırım yapılarak belirleneceğini, yıllık kira bedelinin üçer aylık dönemler halinde peşin olarak tahsil edileceğinden vadesinde ödenmeyen kira bedellerine gecikme zammı uygulanması gerektiğini, davalı kiracının 23.11.2012 tarilli kira bedeli ve devamındaki kira bedellerini ödemediğini, davalı kendi rızası ile 25.01.2013 tarihlinde söz konusu kantini hastane yönetimine teslim ettiğinden toplam 20,227,58 TL kira bedeli alacağının ödeme yapılması gereken tarihlerden itibaren 21.07.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacakları Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51. Maddesi gereğince belirtilen oranda gecikme zammı ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, süresinde cevap dilekçesi sunmamış ancak yargılamaya katılarak mağdur durumda olduğunu borcu ödeme ihtimalinin olmadığını beyan etmştir.

Mahkemece, 24.12.2013 tarihinde borç miktarının davalının kendisine tebliğ edildiği ve kendi rızası ile dava konusu yeri teslim ettiğine ilişkin imzalı beyanının gönderildiği, kira sözleşmesi, Çarşamba Devlet Hastanesi Baştabipliği'nin göndermiş olduğu bilgi ve belgeler, davalının dosya kapsamındaki beyanları ve mali müşavir bilirkişi tarafından hazırlanan 14.03.2014 tarihli rapor doğrultusunda davanın kabulüne ve davacı lehine maktu vekalet ücretine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T gereğince, konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen davalarda vekalet ücreti, nispi tarifeye göre hesaplanır. Davanın tamamen veya kısmen kazanılması ya da reddedilmesi halinde ise, nispi vekalet ücreti kabul ya da reddedilen müddeabihin değeri üzerinden hesaplanır. Mahkemece davacı lehine kabul edilen miktar üzerinden 2.427,31 TL nisbi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken 1100 TL vekalet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin takdir edilmemesi hatalı olmuştur.

Ne var ki, yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK'un 436/2. maddesi hükmü gereğidir.