muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10751, Karar No: 2017/562, Tarih: 26.01.2017

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yargılama konusu somut olaya gelince; Mahkemece filli birlikteliğin tespiti yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmemektedir. Öncelikli olarak yargılama sırasında emniyet vasıtası ile yaptırılan araştıma üzerine tutulan tutunak içerikleri birbiri ile çelişmektedir; 09.11.2015 tarihli emniyet tutanağında ... adresinde araştırma yapılmış "....... muhtarı .... beyanı ile dava dışı eş ...'in ....... adresinde annesiyle birlikte oturduğu davacı ile birlikte oturmadığı" bilgisine yer verilmiş, 11.11.2015 tarihli emniyet tutanağında ise "Haziran 2013 ten beri ... ile ...'nın ... mah birlikte yaşadığı" bilgisine yer verilmiştir. Yine Kurumun yaptırdığı emniyet araştırmasında 30.05.2015 tarihli tutanakta davacının dava dışı eski eşi ... ile ... Mah birikte yaşadıkları bilgisine yer verilmiştir. Çelişkili bu raporlar karşısında davacının boşanma tarihi olan 17.07.2009 dan itibaren adres değişikliğini yıl yıl gösterir nüfus adres bilgi formu getirtilmemiştir. Yine İlçe Seçim Kurulunun olumsuz yanıt içeren müzekkere cevabından sonra davacı ve eski eşin seçmen kayıtlarındaki adreslerinin tespiti için yazışma yapılmamış seçmen adres kayıt sistemindeki adresleri tespit edilmemiştir. Kuruma imzalı ifade tutunağı ile ifade veren ... 'nın çelişkili beyanı ve çelişkili emniyet tutunakları karşısında tanık beyanları hüküm kurmaya elverişli değildir. Yine dava dışı eş ...'in üzerine kayıtlı elektrik ve su aboneliği de bulunmamaktadır. Mahkemenin yaptırmış olduğu emniyet araştırması sonucu ortaya konan tespitlerin birbiriyle çelişmesine rağmen bu çelişkinin Mahkeme tarafından giderilmeden karar verildiği görülmekle, mahkemece yapılması gereken iş, öncelikle Kurum tarafından tanzim olunan denetim raporunun aksi ispat oluncaya değin geçerli belgelerden olduğu gözetilmek suretiyle, davacının öncelikle yıl yıl adres değişikliği gösterir nüfus kaydı ve davacı ve eski eşin seçmen kayıtlarındaki adresinin getirtilmesi ve buradan tespit edilecek adreslerde ve kurum raporunda tespit edilen adreslerde binadaki komşuların, yönetici yada kapıcının dinlenmesi ve adreslerde tarafları bilen esnafların kimliklerinin tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenilmeleri, yine SGK medula kayıt sisteminden davacı ve eski eşin hastane kayıtları getirtirmeli böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı biçimde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6842, Karar No: 2014/15378, Tarih: 13.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6842 E.  ,  2014/15378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/483-2013/908

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/10/2013 tarih ve 2012/483-2013/908 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete emtia nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı kabartma baskı makinesinin borçlu şirket sorumluğunda İtalya'dan İstanbul'a nakliyesi sırasında hasarlandığı, hasar miktarı olan 8.759,70 TL'nın müvekkili şirket tarafından sigortalısına ödendiğini, yapılan bu ödemeye ilişkin ihbar mektubunun 29/12/2010 tarihinde davalıya tebliğ olunduğu ancak davalının herhangi bir ödemede bulunmadığı gibi başlatılan icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, CMR 30. maddesine göre süresinde bildirimde bulunulmadığından alıcının malı mektubuna uygun bir şekilde teslim aldığının kabul edileceğini, taşıma belgelerine göre malların antrepoya hasarsız olarak teslim edildiğini ve müvekkili şirketin sorumluğunun sonlandığını, davacı şirketin alıcı ile yaptığı poliçede, hasardan sorumlu kişilerin hasar tutanağına imzalarının alınmaması durumunda davacı şirketçe tazminat taleplerinin kabul edilmeyeceğinin yazılı olmasına rağmen hasar tutanaklarında müvekkili şirket adına hiç kimsenin imzası bulunmadığı halde sigorta şirketinin tazminat ödemesinin hukuka aykırı olduğunu, bir an için hasarın taşıma sırasında oluştuğu kabul edilse bile, hasarın yetersiz ambalajlamadan meydana geldiğini, CMR 17/4, 18/2, 9/2 ve 10/2. maddelerine göre müvekkilinin sorumlu olmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taşımaya konu sigortalı baskı makinesinde iki aşamalı hasar bulunduğu, icra takibine konu olan soğutucu işlem borularındaki hasarın yükleme, aktarma veya boşaltma esnasında darbe sonucu oluştuğu, icra takibine dayanak yapılan alacağın da bu ikinci hasara ait olduğunun bilirkişi raporu ile saptandığı ve talep edilebilecek hasar bedelinin 8.666,42 TL olarak belirlendiği, hasar tarihinin 12/5/2010 icra takibinin ise 21/4/2011 tarihi olduğundan CMR 32. maddeye göre zamanaşımı itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 8.666,42 TL asıl alacak için itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, taşıma sonucu oluşan hasarın taşıyıcıdan rücuen tahsili amacıyla yapılan ilamsız icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkin olup davalı, diğer savunmalarının yanı sıra kendisine usulüne uygun ihbarda bulunulmadığını ve bu nedenle de davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Hasara uğrayan makine İtalya'dan İstanbul'a davalı tarafından nakledilmiş olup bu durumda taraflar arasındaki ihtilafa CMR Konvansiyonu (Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı için Mukavele Sözleşmesi) hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. CMR Konvansiyonu 30. maddesi hükmüne göre, alıcı, taşımacı ile beraber durumlarını kontrol etmeden veya ziyan ve hasarın açıkça görüldüğü hallerde teslim anında veya açıkça görülmediği hallerde teslimden yedi gün içinde (Pazar günleri ve resmi tatiller hariç) durumu kendisine bildirmeden malı tesellüm ederse, bu husus onun yükü sevk mektubunda belirtildiği şekilde aldığına kanıt oluşturur. Bu maddeye göre, süresinde ihbarda bulunulmadığı takdirde alıcının malı sağlam tesellüm ettiği yönünde karine oluşmakta olup alıcı karinenin aksini ispatlamak suretiyle hasarını talep edebilir.

Somut uyuşmazlıkta taşıyıcı ile alıcı arasında malın taşınma esnasında hasarlandığına dair bir tutanak tutulmadığı ve alıcının 7 gün içinde malın hasarlı olduğuna dair ihbarda da bulunmadığı hususu uyuşmazlık dışıdır. Mahkemece, bilirkişi raporu alınmış ise de, bilirkişi de, hasarla ilgili tutanak tutulmadığından, hasarın hangi aşamada meydana geldiği hususunda bir kanaat oluşmadığını, darbeye bağlı hasarın fabrikada tahliye sırasında olması durumunda bu işlemi yapan elemanlarca fark edileceği ve taşıyan araç sürücülerinin tahliye mahallinden ayrılmadan tutanak düzenlemiş olacağı düşünülerek, hasarın İtalya'dan İstanbul'a makinenin taşınması sırasında oluştuğu sonucuna varıldığını belirtmek suretiyle kesin bir kanaate ulaşamadığını bildirmiştir. Bu durumda mahkemece CMR Konvansiyonu 30. madde hükmü gereğince taşıyıcı lehine oluşan karinenin aksinin ispatlanıp ispatlanmadığı yönünde bir inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın varsayıma dayalı bilirkişi raporuna dayanılarak karar tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2906, Karar No: 2013/6485, Tarih: 08.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2906 E.  ,  2013/6485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 09.07.2012 gün ve 2012/9877 Esas - 2012/15385 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idarenin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dairemizin onama kararından sonra, dava konusu taşınmazın diğer paydaşlarının açtığı dava dosyalarının incelenmesinden; ...2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/47 esas sayılı dava dosyasında 2005 yılı Mart ayı değerlendirme tarihi esas alınarak metrekaresine 400,00-TL;... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/132 esas sayılı dava dosyasında da 2004 yılı Aralık ayında 800,00-TL değer biçmiş olup, bu davada ise 2002 yılı Temmuz ayında metrekaresine 800,00-TL değer biçildiği gözetildiğinde; yetersiz gerekçe ile aynı taşınmaza 3 yıl sonraki bedelden yüksek; 2 yıl sonraki bedele ise aynı değerin belirlenmesi karşısında; raporlar, inandırıcı bulunmamıştır.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, inandırıcı olmayan raporlara göre karar verilmesi doğru değildir.

Davalı idare vekilinin karar düzeltme istemleri bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile Dairemizin 09.07.2012 gün ve 2012/9877-15385 sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/20900, Karar No: 2014/26055, Tarih: 10.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/20900 E.  ,  2014/26055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2014/113-2014/244

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait tekstil atölyesinde 23.07.2008-14.08.2009 tarihleri arasında kalite kontrol şefi olarak çalıştığını fakat sigorta girişinin zamanında değil, gecikmeli olarak 21.08.2008 tarihinde yapıldığını, en son aylık 1.500-TL net ücret aldığını, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında daha düşük gösterildiğini, işyerinde yemek, servis ve bir maaş ikramiye uygulaması bulunduğunu, normal çalışmanın haftanın 6 günü 08.30-19.00 saatleri arasında olduğunu, fakat çoğu zaman ayda en az 20 gün saat 22,00’lere kadar, işlerin yoğun olduğu zamanlarda ayda en az 4-5 gece sabahlara kadar çalışıldığını, yıllık bazda fazla çalışmanın yasal sınırı aştığını, davacıya hiçbir zaman fazla mesai ücretinin ödenmediğini, davalı işverenin 14.08.2009 tarihinde tek taraflı olarak sebepsiz ve haksız bir şekilde müvekkilinin işine son verdiğini savunarak bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 1 yıllık çalışma süresini doldurmadığını ve yasal anlamda kıdem tazminatına hak kazanamadığını, müvekkili şirketin çalışanların giriş ve çıkışlarını aynı gün yaptığını, hak ettiği ihbar tazminatının davacıya ödendiğini ve imzasını taşıyan ödeme belgesi bulunduğunu, işe yeni başlayan ve niteliksiz bir işçi olan davacının 1.050-TL net ücret aldığını, müvekkili şirkette fazla çalışma yapılmadığını, nadiren de olsa fazla çalışma yapıldığında ücretlerin tam ve eksiksiz olarak ödendiğini iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işveren nezdindeki kıdeminin sigorta kayıtlarına göre bir yılın altında olması gerekçesiyle kıdem tazminatı talebinin reddine, fazla mesai ücreti ve ihbar tazminatı taleplerinin ise kabulüne karar verilmiş, kararın taraflarca temyizi üzerine Dairemizin 20.11.2013 tarih, 2011/49224 Esas, 2013/30023 Karar sayılı kararı ile davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, davacının temyizi yönünden ise, “mahkemece yemin teklifine rağmen hizmet süresinin başlangıcının 23.07.2008 tarihi yerine 21.08.2008 tarihi olarak esas alınması doğru değildir. Mahkemece bilirkişi raporunun birinci seçeneğine itibarla hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir” gerekçesiyle yerel mahkeme kararı bozulmuş, bozma sonrası Mahkemece yapılan yargılama sonrası bozma ilamına uyulmuş ve kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücretinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içerisinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı vekilinin bozma kararından sonra bozma kararının okunduğu 14/05/2014 tarihli duruşmaya yönelik olarak mesleki mazeret bildirip duruşmanın başka güne ertelenmesini talep ettiği ve mahkemece “davalı vekilinin belgelendirilmiş mazeretinin kabulüne” karar verilmesine rağmen aynı oturumda davanın esası hakkında karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece davalı vekilinin mesleki mazeretinin kabulü karşısında yeni bir duruşma günü belirlenmesi gerekirken hem mazeretinin kabulü hem de davanın esası hakkında karar verilmesi çelişkili ve davalının hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebepler ile temyiz edilen kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22892, Karar No: 2017/36253, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22892 E.  ,  2017/36253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14479, Karar No: 2014/9152, Tarih: 03.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14479 E.  ,  2014/9152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kumluca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2009/98-2013/243

Davacı M.. B.. vekili Avukat Ö. A..tarafından, davalı İ.. U.. aleyhine 18/02/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının 2003 yılında Derecik Jandarma Karakol Komutanlığına atandığını, bir kısım askeri malzemelerin davalıya zimmetle teslim edildiğini, davalının görevi bitiminde bu malzemeleri diğer görevliye teslim ettiğinde davalıya teslim edilen bir kısım malzemelerin eksik olduğunun anlaşıldığını, bunun üzerine davalının Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesi (Van) tarafından yargılandığını ve mahkum olduğunu belirterek eksik olduğu anlaşılan 68 kalem malzeme nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının 2003 yılında Derecik Jandarma Karakol Komutanlığına atandığı, 20/07/2004 tarihinde kendisine bir kısım askeri malzemelerin zimmetle teslim edildiği, davalının da 22/07/2004-26/07/2004 tarihleri arasında yapılan devir teslim işlemi sonucunda elindeki zimmetli malları dava dışı N. K..ya teslim ettiği, bu kadar kısa bir süre içerisinde davalıya zimmetlenen malzemelerden eksik olanların ne şekilde kaybedildiği ve bu olayda davalının ne şekilde kusurlu olduğu konusunda ikna edici delil ve vakıa ileri sürülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalının dava konusu olay ile ilgili memuriyet görevini ihmal suçundan Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Van Askeri Mahkemesi'nin 2008/592 Esas, 2008/356 Karar sayılı dosyasında yargılandığı ve teslim edilen malzemelerden 68 kalem malzemeyi eksik teslim ettiği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verildiği, kararın temyiz edilmemesi üzerine 22/08/2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

818 sayılı BK m. 53 (6098 s. TBK m. 74) uyarınca hukuk mahkemesi, ceza mahkemesinin maddi olgunun tespitine yönelik kararı ile bağlıdır. Davalının, ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile kendisine teslim edilen malzemelerden 68 kalem askeri malzemeyi eksik teslim etmek suretiyle görevi ihmal suçunu işlediği anlaşıldığına göre mahkemece aksinin kabulü mümkün değildir. Kararın gerekçesinde belirtilen hususlar ise,

Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca indirim nedeni sayılabilir. Şu durumda, işin esası incelenerek, davacının zararının kapsamının belirlenmesi ve hüküm altına alınması gerekir.

Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca indirim nedeni sayılabilir. Şu durumda, işin esası incelenerek, davacının zararının kapsamının belirlenmesi ve hüküm altına alınması gerekir.

Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 03/06/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 03/06/2014