muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/504, Karar No: 2018/1258, Tarih: 27.06.2018

Meblağ sigortası olan koltuk sigortasında yolcunun ölümü halinde poliçedeki meblağın tamamı miras payları oranında mirasçılara eksiksiz ödenir. Mirasçı olmayan “destekten yoksun kalanlar” koltuk sigortasından yararlanamazlar. Bir destek tazminatı olmadığı içindir ki, tazminat hesabına gerek yoktur.

Mirasçılar arasında ayrıca destekten yoksun kalanlar varsa, Koltuk Sigortasından paylarına düşen miktarın dışında ve bundan ayrı olarak, destekten yoksun kalma zararları için öteki sorumluluk sigortalarına başvurabilirler veya taşımacıya karşı dava açabilirler. Koltuk Sigortasından aldıkları sigorta bedeli hiçbir zaman ve hiçbir biçimde destekten yoksun kalma tazminatından indirilemez (Çelik, A. Ç.: Karayolu Yolcu Taşıma Taşımacının ve Sigortacının Sorumluluğu, İstanbul 2008, s. 338 vd.).

Yukarıda yapılan bu açıklamalar karşısında somut olayda yerel mahkemece her ne kadar Anadolu Sigorta tarafından dosya içerisine gönderilen 21.12.2006 tarihli yazıda Ferdi Kaza Koltuk Sigorta Poliçesinden 16.09.2005 tarihi itibariyle Bilge Atıcı varislerine 50.000 YTL ödendiğinin, bu nedenle de ödenen bedelin hesap edilen destekten yoksun kalma tazminatından indirilmesinin gerektiği belirtilmiş ise de meblağ sigortası olan Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortasındaki bedelin tamamının kusur durumuna bakılmaksızın ölümün gerçekleşmesi hâlinde mirasçılara ödenmesi gerekir. Dolayısıyla söz konusu bu sigorta bedelinin hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından indirilmesi mümkün bulunmamaktadır. Bu nedenle yerel mahkemece ilk uyuşmazlık yönünden Hukuk Genel Kurulunca benimsenen Özel Daire bozma kararlarına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

II-TED Ankara Koleji Vakfının meydana gelen haksız fiil nedeniyle sorumlu tutulup tutulamayacağına yönelik uyuşmazlık yönünden yapılan incelemede ise;

Öncelikle uyuşmazlığın çözümü bakımından Okul Servis Araçları Hizmet Yönetmeliği, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesi ve okul yönetiminin sorumluluğunun incelenmesi gerekmektedir.

14.06.2003 gün ve 25138 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Okul Servis Araçları Hizmet Yönetmeliği’nin 5. maddesinde taşımacının yükümlülüğü düzenlenmiştir. Bu maddeye göre;

“Okul servis araçları ile taşımacılık yapanlar;

a) Öğrencilerin oturarak rahat bir yolculuk yapmalarını sağlayacak tedbirleri alarak taahhüt ettiği yere kadar götürüp getirmekle ve servis hizmeti sırasında taşıta başka herhangi bir yolcu almamakla,

b) Taşıt içi düzeni sağlamak, anaokulu ve ilköğretim statüsündeki okul öğrencilerinin inme ve binmeleri sırasında yardımcı olmak üzere rehber personel bulundurmakla,

c) Trafik denetleme şube veya bürolarından özel izin belgesi (EK-4) almakla,

d) Taşımacıların yanında çalışanlar, hizmet akdine tabi olup, bunların sosyal güvenlik yönünden sigorta işlemlerinin yaptırılması zorunluluğuyla,

b) Taşıt içi düzeni sağlamak, anaokulu ve ilköğretim statüsündeki okul öğrencilerinin inme ve binmeleri sırasında yardımcı olmak üzere rehber personel bulundurmakla,

c) Trafik denetleme şube veya bürolarından özel izin belgesi (EK-4) almakla,

d) Taşımacıların yanında çalışanlar, hizmet akdine tabi olup, bunların sosyal güvenlik yönünden sigorta işlemlerinin yaptırılması zorunluluğuyla,

e) Her yıl 507 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Kanununun 125 inci maddesi uyarınca bu Kanuna tabi Odalarca belirlenen Okul Servis Araçları fiyat tarifeleri ücretine uymakla,

f) Yolcunun (Taşınan);

1- İkametgâhının değişmesi,

2- Uzun tedaviyi gerektiren bir hastalık geçirmesi,

3- Okumaktan vazgeçmesi,

4- Herhangi bir sebepten dolayı okuma hakkını kaybetmesi,

sebebiyle servisle taşınmaktan vazgeçmesi hâlinde geri kalan ayların ücretlerini iade etmekle yükümlüdürler.”

Aynı Yönetmeliğin 7. maddesinde ise okul servis araçlarının kiralanması hüküm altına alınmıştır. Söz konusu bu madde ile de;

“Okul servis araçlarının kiralanması; her yıl okul-aile birliği yönetim kurulu başkanının başkanlığında, okul-aile birliği yönetim kurulunca belirlenecek bir temsilci, okul-aile birliği yönetim kurulunca çocuğu servisle taşınan veliler arasından tespit edilecek dört veli, okul koruma derneği yönetim kurulunca belirlenecek bir temsilci ile varsa okul eğitim vakfı yönetim kurulunca belirlenecek bir temsilcinin katılımlarıyla oluşturulacak komisyon tarafından yapılır. Taşıma hizmetini üstlenecek gerçek ve tüzel kişiler adlarına tescilli taşıtların taşıma sınırından (kapasite) fazla öğrencinin taşınmasını üstlenemez. Bu husus kiralanma aşamasında Komisyon tarafından dikkate alınır.

Öğrenci velileri istemeleri hâlinde, çocuklarını herhangi bir okul servis aracı işleteni ile anlaşarak da taşıtabilirler.

Okul yönetimi ve yukarıda belirtilen komisyon, servis hizmetlerinin sağlıklı, düzenli ve disiplinli bir şekilde yürütülmesine yönelik olarak, aksaklığı tespit edilen hususları, hizmeti sürdüren taşıyıcının bağlı olduğu meslek odalarına en kısa zamanda bildirirler. Bu odalar kendi mevzuatlarınca disiplin işlemlerini yapar ve sonucu okul yönetimine bildirirler.

Bu maddede belirtilen şartlara uymayanların özel izin belgesi iptal edilir.”

düzenlemesi getirilmiştir.

Okul yönetimi ve yukarıda belirtilen komisyon, servis hizmetlerinin sağlıklı, düzenli ve disiplinli bir şekilde yürütülmesine yönelik olarak, aksaklığı tespit edilen hususları, hizmeti sürdüren taşıyıcının bağlı olduğu meslek odalarına en kısa zamanda bildirirler. Bu odalar kendi mevzuatlarınca disiplin işlemlerini yapar ve sonucu okul yönetimine bildirirler.

Bu maddede belirtilen şartlara uymayanların özel izin belgesi iptal edilir.”

düzenlemesi getirilmiştir.

Davalı TED Koleji Vakfı ve davalı İlsev Gür-Gürsan Sanayi Ticaret Taahhüt Taşımacılık ve Araç Kiralama Hizmetleri (Rent a Car) şirket arasında akdedilen 22.08.2003 tarihli Öğrenci, Öğretmen ve Personel Taşıma Sözleşmesi’nde Okul Servis Araçları Yönetmeliği hükümlerine uyulacağı, taşımacının vakıftan onay almadan herhangi bir değişim yapamayacağı, taşımacının vakfın belirleyeceği bir sigorta şirketine “Ferdi Kaza Sigortası” yaptırması zorunluluğu, üçüncü kişilere verilen zararlardan dolayı vakfa rücu edilmeyeceği, taşımacının personelinin davalı çalışanlarına ilişkin tüm kararlarına ve genelgelerine uymakla yükümlü olacağı belirtilerek, taşımacının vakfa zorunlu olarak bağış yapması şartı getirilmiş; güzergâhların vakıf tarafından belirleneceği hükme bağlanmıştır. Taşımacılık işi ile ilgili düzenlemeler öğrenci velileri ile taşımacılar arasında değil, öğrenci velilerinin müdahalesine dahi olanak bırakmaksızın, doğrudan vakıf ile taşımacılar arasında yapılmaktadır.

Öte yandan yerel mahkemece dinlenen davacı tanıkları; servis araçlarının kiralanmasının, taşımacılık işinde kullanılmasının, ihalenin yapılmasının ve araçların seçim ve denetiminin tamamen okul yönetiminin elinde olduğunu, öğrenci velilerinin bu konuda herhangi bir insiyatif kullanmadıklarını ifade etmişlerdir.

Bu durumda davalı TED Ankara Koleji Vakfının okul servis sözleşmelerine aracılık ettiğini, sözleşme sürecinde okul yönetiminin denetim ve gözetiminin bulunduğu, öğrenci velilerinin alınan kararlar uyarınca okul idaresinin yönlendirmesi ile zorunlu olarak belirtilen servislerle taşıma sözleşmelerini imzaladıkları, alınan tanık beyanlarından da bu durumun açıkça anlaşılabildiği, bu durumda davalı TED Ankara Koleji Vakfının gözetim ve denetim yetkisinin de bulunduğu dikkate alındığında, davalı TED Ankara Koleji Vakfı’nın da meydana gelen zarardan taşıyan sıfatı ile sorumlu olduğu kabul edilmelidir.

Hâl böyle olunca ikinci uyuşmazlık bakımından da yerel mahkemece Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararlarına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle de direnme kararı bozulmalıdır.

Hâl böyle olunca ikinci uyuşmazlık bakımından da yerel mahkemece Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararlarına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle de direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.06.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3866, Karar No: 2024/7945, Tarih: 10.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3866 E.  ,  2024/7945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1263 Değişik İş

SUÇ : Sahte fatura kullanma

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/375 Esas, 2022/734 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2022 tarihli ve 2022/1263 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 18.11.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2023/353 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60259 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60259 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrasına 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen fıkralarda, “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.

Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir..." şeklindeki ve,

Geçici 34. maddesinde yer alan, "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir..." şeklindeki düzenlemeler gözetildiğinde,

Sanık hakkında, Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/10/2022 tarihli kararı ile 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesi uyarınca verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesini müteakip, anılan Kanun'un ilgili suç maddesine yönelik, 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile getirilen düzenlemeler uyarınca uyarlama yapılmış ise de; anılan Kanunun etkin pişmanlık hükümlerine yönelik düzenlemeler içerdiği ve Gelir İdaresi Başkanlığının 20/05/2012 tarihli ve 545317 sayılı yazısında, sanığın vergi borçlarını ödediğinin ve vergi borcu bulunmadığının bildirilmesi karşısında, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden karar verilmiş olması karşısında, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2018 tarihli ve 2015/743 Esas, 2018/286 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca (2 kez) 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 12.12.2018 tarihli ve 2018/3821 Esas, 2018/6286 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. 15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesi;

"Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.”

Şeklindedir.

Şeklindedir.

4. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca, yukarıda belirtilen değişiklik doğrultusunda uyarlama yargılaması yapılması talebinde bulunulması üzerine duruşmalı olarak yapılan yargılama neticesinde; Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/375 Esas, 2022/734 Karar sayılı kararı ile hükümlünün 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

5. Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2022 tarihli ve 2022/1263 Değişik İş sayılı kararı ile Bakırköy 39. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/375 Esas, 2022/734 Karar sayılı kararına yönelik hükümlü müdafinin itirazın reddine karar verilmiştir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; dosya içerinde yer alan Güngören Vergi Dairesi Müdürlüğünün 20.05.2022 tarihli cevabi yazısı ile "...08.10.2015 tarih ve 2015-A-4280/57, 58, 59, 60 sayılı vergi inceleme raporlarına istinaden 2010-2011-2012-2013 takvim yıllarına ait tarh edilip mükellefe tebliğ edilen borçlarını 6736 sayılı Kanun 3/1 maddesi kapsamında yapılandırdığı ve ödediği anlaşılmış, vadesi geçmiş vergi borcunun bulunmadığı tespit edilmiştir." denilmesi karşısında, 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddede yer alan düzenleme dikkate alınarak, hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılamasında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2022 tarihli ve 2022/1263 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6996, Karar No: 2022/486, Tarih: 25.01.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/6996 E.  ,  2022/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, aleyhine hükmedilen tazminatlar, yargılama gideri ve vekâlet ücreti ile reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.01.2022 günü temyiz eden davalı-davacı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf davacı-davalı ... vekili Av. ... geldi. Temyiz eden davalı-davacı vekilinin mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 3.815 TL vekâlet ücretinin ...'dan alınarak ...'e verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 25.01.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/4808, Karar No: 2019/6101, Tarih: 25.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4808 E.  ,  2019/6101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu olan, duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerinin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/660, Karar No: 2012/25022, Tarih: 08.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/660 E.  ,  2012/25022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa yükletilen fiil suç tarihinden sonra 31.03.2007 günü yürürlüğe giren 5607 sayılı yasanın 3/11. maddesindeki "İthali, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olan eşyayı, aldatıcı işlem ve davranışlarla ithal eden kişiye, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verilir. Eşyanın değersiz, artık veya atık madde olması durumunda, idari para cezası; dökme halinde gelen eşya için ton başına beşbin Türk Lirası, ambalajlı gelmesi halinde kap başına yüz Türk Lirası olarak hesaplanır." şeklindeki düzenlemeye göre kabahate dönüştüğü ve idari para cezası uygulanması gerektiği cihetle hükmün BOZULMASINA, uygulanabilecek idari para cezasının nispi nitelikte olduğu gözetilerek 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20/3. maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında anılan maddenin 1. fıkrası gereğince ilgili kişiye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, dava konusu eşya yönüyle gümrük mevzuatı çerçevesinde gerekli işlemlerin gümrük idaresince yerine getirilmesine, 08/10/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9889, Karar No: 2017/11638, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9889 E.  ,  2017/11638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24424, Karar No: 2011/5001, Tarih: 29.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24424 E.  ,  2011/5001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 29.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.