muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4322, Karar No: 2024/10241, Tarih: 21.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/4322 E.  ,  2024/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/650 E., 2024/100 K.

SUÇ :5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri, sanık hakkında tayin edilen cezanın üst sınırdan belirlenmesi gerektiğine, 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesine 7242 sayılı Kanun ile eklenen indirim yapılacağına ilişkin hükmün uygulanması nedeniyle eksik ceza tayin edildiğine, hapis cezasının ertelenmesinin yasal koşullarının mevcut olmadığına ve hükmün bozulması talebine ilişkindir.

Sanığın temyiz sebepleri, ödeme emri olan ihtar evrakının eline geçmemesi ve verilen para cezasını ödemek istemesi nedenleriyle gereğinin yapılması talebine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Sanığa ait Atalay Market isimli iş yerinde gümrük kaçağı sigara satışı yapıldığı, bakkal dükkânının

üstünde bulunan sanığa ait ikamet ve apartmanın altında bulunan bodrum katının gümrük kaçağı sigaraları stoklamak amacıyla kullanıldığı yönündeki ihbar üzerine usulüne uygun olarak alınan arama kararına istinaden yapılan aramada, sanığa ait bodrum katında bulunan kömürlerin üzerinde siyah battal boy poşet ve karton kutuların içerisinde 2380 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmasında, suça konu sigaraları satmak amacıyla bulundurduğuna dair ikrarda bulunmuştur.

Sanıktan ticari miktarda ve mahiyette kaçak eşya ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Sanık veya müdahil ve vekillerine davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek dava gıyapta bitirilebilir. Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir." şeklindeki savunma hakkının kısıtlanamayacağı ilkesine dayanan kanunun emredici kuralına uyulması gerekirken, sanığa aleyhe bozmaya karşı diyeceği sorulmadan hüküm kurulması suretiyle anılan kanun maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9685, Karar No: 2023/3456, Tarih: 08.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9685 E.  ,  2023/3456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/7 E., 2016/421 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.12.2015 tarihli ve 2015/3066 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, gece vakti Küçükçalık isimli tekstil firmasına girerek şikâyetçilere ait muhtelif eşyaları çalması şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 43/2, 116/2 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2016/7 Esas, 2016/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şikâyetçiler ...,... ve ...'a yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143, 168/1, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis, şükâyetçi ...'e yönelik hırsızlık suçundan aynı Kanun’un 142/2-h, 143, 145, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise aynı Kanun’un 116/2, 62 ve 63. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tüm hükümler yönünden 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğini, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Sanığın, gece vakti, daha önceden kısa süre işçi olarak çalıştığı tekstil firmasına gelerek şikâyetçilere ait bir kısım eşyayı şahsi kullanımlarında olan dolaplarından çaldığı, suçlamayı ikrar ettiği, şikâyetçilerden ...,... ve ...'ın zararlarını soruşturma aşamasında giderdiği, şikâyetçi ...'ün zararını gidermediği ancak suça konu eşyanın maddi değerinin az olduğunun tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Olay yeri tutanağı, sanığın suçlamayı ikrar ettiği savunması, tanık beyanları ve ATM kamera görüntüleri dosyada bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

2. Olay yeri tutanağı, sanığın suçlamayı ikrar ettiği savunması, tanık beyanları ve ATM kamera görüntüleri dosyada bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1-Şikâyetçi ...'ün dolabından 3 adet maaş kartı ve nüfus cüzdanının çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; Daire kararları uyarınca, nüfus cüzdanı, ehliyet, pasaport, sınav belgesi, araç plakası, kredi ya da bankamatik kartı ve benzeri şeyler hırsızlık suçunun konusu olduğu takdirde, fiziki (maddi) değer dışında, bunların yeniden temini için şikâyetçi tarafından harcanacak olan emek ve mesai göz önüne alınarak değer azlığı indirimi uygulanmayacağı görüşünün benimsendiği dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması şartlarının oluşmadığı halde sanık hakkında şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde anılan madde hükmünün uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2016/7 Esas, 2016/421 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10278, Karar No: 2013/9680, Tarih: 20.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10278 E.  ,  2013/9680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: K A R A R

1)-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2)-Şikayet eden borçlu ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan ilama dayalı başlatılan takipte, borçlunun ... Bankası nezdindeki hesaplarına haciz konulmasına karar verildiğini ve bu kapsamda ilgili Banka'ya haciz yazısı yazıldığını, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’na 5999 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 6. maddesine göre bu madde uyarınca ödenecek tazminatın tahsili için idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilmeyeceğini, öte yandan anılan banka hesabına kamu hizmetlerine tahsisli (projeli işlerde kullanılmak üzere) ödeneklerin yatırıldığını, bu nedenlerle yapılan haciz işleminin yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayet eden borçlu İl Özel İdaresi'nin ... Bankası ... Şube Müdürlüğü'ndeki hesabına konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis

etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü 22.02.2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlunun hesabına 29.03.2013 tarihinde haciz konulmuştur. Haciz tarihi itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve o tarih itibariyle yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6.maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda, haciz tarihindeki uygulamaya göre, borçlu İdare'nin haczi kabil mal varlığı üzerine haciz konulması mümkündür. Bu nedenlerle, Mahkeme'nin yazılı gerekçesi isabetli olmamıştır.

Bu kapsamda; haciz yazısında belirtilen hesap numarasına uygun hesabın ekstrelerinin getirtilerek, mahiyeti ve kaynağı belirlenerek, diğer şikayet sebepleri kapsamında değerlendirilme yapılması gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 20.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10955, Karar No: 2011/19312, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/10955 E.  ,  2011/19312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni Kötüye Kullanma suçunun oluşabilmesi için, failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, mağdur ...'a ait cep telefonunu mağdurun rızası dahilinde, fotoğraf çekmek ve müzik dinlemek için aldığı, şahitler ..., ... ile mağdur beyanına göre, alınan telefonun kullanıldıktan sonra, mağdurun masasının altına bırakıldığı ve bundan mağdurun haberdar edildiğinin belirtildiği, yine mağdurun, suça sürüklenen çocuğun, masada otururken telefonunu, çoğu zaman masanın altına bıraktığını belirttiği, okulda zaman zaman hırsızlık olaylarının olduğunun da iddia edilmesi karşısında, telefonun alındıktan sonra mağdura iade edilmediğine ve bu şekilde suçun işlendiğine dair mahkumiyete yeter kesin, yeterli ve olabileceği de gözönünde bulundurularak delil yetersizliği gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre;

1-Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 maddeleri ile 1412 sayılı CMUK'un 308/7 maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillere sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz karar verilmesi,

2-TCK'nın 231.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilirken, CMK yerine maddi hata sonucu, ilgili yasanın yanlış yazılması

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesinin 6.fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermeyen ve denetime olanak verecek şekilde olmayan "sanık tarafından maddenin uygulanmasını gerektirecek bir tutum ve davranış sergilenmediğinden" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan değerlendirmeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesinin 6.fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermeyen ve denetime olanak verecek şekilde olmayan "sanık tarafından maddenin uygulanmasını gerektirecek bir tutum ve davranış sergilenmediğinden" biçimindeki yasal ve yeterli olmayan değerlendirmeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-Suç tarihinde 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun lehine olan, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5560 sayılı kanunla değişiklikten önceki 24.maddesi gereğince, atılı suçun, uzlaşma kapsamında bulunduğu dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 253/4 maddesi gereğince, taraflardan birinin reşit olmaması halinde, uzlaşmanın kanuni temsilcilere sorulması Gerektiği gözetilmeden, sadece çocuğa sorulmakla yetinilerek, uzlaşmanın usulüne uygun uygulanmaması,

5-5237 sayılı TCK'nın 52.maddesi kapsamında, adli para cezasının öncelikle gün olarak tespit edilmesi, belirlenen gün miktarı üzerinden arttırım ve indirim yapıldıktan sonra, kişinin ekonomik ve kişisel durumuna göre belirlenecek miktarla çarpılması sonucu, adli para cezası miktarının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5252 sayılı yasanın 5.maddesi gereğince doğrudan adli para cezasına hükmedilerek, bu ceza üzerinden arttırım ve indirim yapılması,

6-Adli para cezalarının 5083 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6161, Karar No: 2014/21762, Tarih: 22.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/6161 E.  ,  2014/21762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/306596

MAHKEMESİ : Edirne 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2011

NUMARASI : 2010/424 (E) ve 2011/160 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Sanığın katılanın çalıştığı dükkana giderek acil bir yeri araması gerektiğini söyleyip katılandan cep telefonunu istediği, katılanın kendisine ait 6100 Nokia marka cep telefonunu sanığa verdiği, sanığın konuşma yapmak için dışarı çıktığı, katılanın müşterilerle ilgilenmesini fırsat bilerek kısa görüşme yapıp vermek üzere almış olduğu cep telefonunu iade etmeden olay yerinden kaçtığı olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12.06.2012 tarih ve 2011/15-440 E. 2012/229 K. sayılı ilamı gereğince; başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan sanık ile katılan arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması amacıyla aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğundan ve sözleşme sonucu meydana gelmiş olan güvenden söz edilemeyeceğinden, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1.maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17665, Karar No: 2018/25059, Tarih: 21.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17665 E.  ,  2018/25059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine ihtiyaç duyulduğundan;

1-Dava dosyası kapağında “Eki var(1 Klasör)” notu olmakla birlikte dosya ekinde bulunmadığından söz konusu "1 KLASÖR" eklendikten,

2- Davalı Belediyenin cevap dilekçesi eklerine dosya içeriğinde rastlanılamadığından CEVAP DİLEKÇESİ eklendikten,

3- Davacının davaya konu dönemde çalışmış olduğu işverenlerin kimlik bilgileri (unvanları, adresleri) ve işyeri tescil detay bilgileri ile davacının çalıştığı işyerlerindeki işe giriş-çıkış bildirgeleri temin edilerek eklendikten,

4-Bilirkişi raporunda da dosyaya sunulduğu belirtilen davacının davaya konu dönemde çalıştığı işverenler ile davalı ... arasındaki HİZMET ALIM SÖZLEŞMELERİ (VE BU SÖZLEŞMELERİN EKİ ŞARTNAMELERİ) eklendikten,

5-Davalı Belediyenin gerekçeli temyiz dilekçesinin davacı tarafa usulüne uygun olarak yöntemince tebliği ile kanuni temyiz süresinin beklenilmesini müteakip ilgili evraklar eklendikten,

Sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.