muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3168, Karar No: 2008/5080, Tarih: 04.11.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3168 E.  ,  2008/5080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... idaresinde bulunan araç ile müvekkiline ait aracın çarpıştığını; araçta 4.000 YTL'yi ... hasar meydana geldiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 76.00 YTL'nin, davalı ...'den tahsilini; davalı ... Sigorta A.Ş'nin davalı ... idaresinde bulunan aracın kasko sigortacısı olduğunu ve sigortalısına yaptığı ödemeyi davacıdan talep etdiğini belirterek davalılara 7.520 YTL borçlu olmadığının tesbitini talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili, yetki ve iş bölümü itirazında bulunup davacının menfii tesbit davası açmakla hukuki yararı bulunmadığından davanın reddini savunmuş diğer davalı duruşmalara katılmamış savunma yapmamıştır.

Mahkemece, aynı olayla ilgili açılmış derdest bir dava olduğunu ve davacının iddia ve savunmalarını bu dosyada ileri sürebilecek durumda olduğundan menfii tesbit davası açmakla hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine, davalı tarafın işbölümü itirazının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekili dava dilekçe ile davalılara borcunun bulunmadığının tespiti ile müvekkiline ait araçta meydana gelen hasar bedelinin tahsilini istemiştir. Mahkemece aynı olay ile ilgili olarak bu davanın açılmasından sonra 26.09.2007 tarihinde açılan Bakırköy Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2002/300 E. Sayılı dosyası ile ... Sigorta A.Ş. tarafından ... ve M.... ... aleyhine açılan

davada davacının iddia ve savunmalarını ileri sürebileceği belirtilmiş ise de davacı davalı sigorta şirketi tarafından gönderilen rücu talebi yazısı üzerine borç tehdidi altında diğer davadan önce bu davayı açmış olup borçlu olmadığının tespit edilmesini istemesinde korunmaya değer hukuki yararı vardır. Açıklanan nedenle mahkemece aynı olayla ilgili olarak bu davadan sonra açılan Bakırköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/300 E. sayılı dosyası ile bu dosya arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğundan davaların birleştirilmesi veya dosyanın karara çıkmış olması halinde sonucunun beklenmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Ayrıca davacı kendi aracında meydana gelen hasar bedelinin davalılardan tahsilini de talep ettiğine göre mahkemece tarafların kusur oranları ve davacıya ait araçta meydana gelen hasar bedelinin tespiti için konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

2-Ayrıca davacı kendi aracında meydana gelen hasar bedelinin davalılardan tahsilini de talep ettiğine göre mahkemece tarafların kusur oranları ve davacıya ait araçta meydana gelen hasar bedelinin tespiti için konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 ve 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 4.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6061, Karar No: 2023/11865, Tarih: 28.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6061 E.  ,  2023/11865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/299 Esas, 2023/797 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/727 Esas, 2019/483 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Manisa ili, Turgutlu ilçesi, ... Mahallesi, 400 ve 418 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden kıymet takdir komisyonunca belirlenen kısmının kararın kesinleşmesi beklenmeden derhal davalıya ödenmesine, fark bedelin ise kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleşince davalıya ödenmesine, tespit edilen kamulaştırma bedelinin tamamına 20.03.2018 tarihinden 27.08.2019 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hesaplama yapılırken % 4 oranında kapitalizasyon faiz oranı ile % 50 oranında objektif değer artışı uygulanmış olmasının hatalı olduğunu, taşınmazlar üzerindeki zeytin ağacının değeri tespit edilirken somut bir veriye dayanılmadığını, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hesaplama yapılırken % 4 oranında kapitalizasyon faiz oranı ile % 50 oranında objektif değer artışı uygulanmış olmasının hatalı olduğunu, taşınmazlar üzerindeki zeytin ağacının değeri tespit edilirken somut bir veriye dayanılmadığını, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;sulu tarım arazisi niteliğindeki davaya konu taşınmazlara % 4 kapitalizasyon faiz oranı ve % 50 oranında objektif değer artışı uygulanması suretiyle net geliri esas alınarak resmi verilere göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı, davanın 4 ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren kanuni faiz işletilmesi gerekiyor ise de faizle ilgili hüküm tesis edilmediği gibi davalının da istinaf başvurusu bulunmadığından, bu hususun davacı idare aleyhine değerlendirilemeyeceği, ancak Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı iptal kararıyla, 2942 sayılı Kanun'un 7139 sayılı Kanun'la değişik 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinde yer alan; “... idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere ...” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan; “... idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine ...” ibaresi iptal edilmiş olmakla; tespit edilen kamulaştırma bedelinin tamamının kararın kesinleşmesi beklenmeden işlemiş nemasıyla birlikte davalı tarafa ödenmesi gerektiği, yine daya konu taşınmazların yol olarak terkinine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olmasının hatalı olduğu, davacı idare harçtan muaf olduğu halde harç hususunda hüküm tesis edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kamu düzeni gereğince kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kamulaştırmaya konu taşınmazların net gelirine göre yapılan hesaplamanın resmi verilerle uyuşmadığını, kamulaştırma bedelinin fazla hesaplandığını, davalının sebepsiz zenginleşmesine yol açacağını, uygulanan objektif değer artış oranının da hatalı olduğunu, davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmiş olmasının hukuka aykırı olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Sulu tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak, üzerindeki ağaca yaşı ve cinsi dikkate alınarak maktuen değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazların hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Turgutlu İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün değerlendirme tarihindeki veri cetveli esas alınarak verim ve masraflar yönünden yapılan hesaplama hukuka uygun görülmüştür.

5. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yerindedir.

6. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/33272, Karar No: 2011/2007, Tarih: 07.02.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/33272 E.  ,  2011/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/250949

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2007

NUMARASI : 2007/446 Karar - 2007/96 Esas

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kovuşturma evresinde 14.06.2007 tarihli dilekçe ile katılma isteğinde bulunan ve bu isteği karara bağlanmamış olan yakınan (UEDAŞ) vekilinin 5271 sayılı CYY'nın 260/1.maddesi uyarınca yasa yoluna başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Yakınan (UEDAŞ) vekilinin 14.06.2007 tarihli dilekçesi kamu davasına katılma istemini içermesine karşın katılma isteğinin uygun olup olmadığı konusunda bir karar verilmeyerek 5271 sayılı CYY'NIN 238/3.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, yakınan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/02/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4905, Karar No: 2019/1123, Tarih: 25.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/4905 E.  ,  2019/1123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 29/06/2016 tarihli görevsizlik kararı ile dosya Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

13.10.2011 tarihli iddianame anlatımına göre, olay tarihinden bir süre önce katılanın eşine 5.000 TL borç para verdiğini ileri süren sanığın, cep telefonundan aradığı katılanı, ''.. çocukların gittiği okulu biliyorum, evinin önündeyim, ben paramı kimseye yedirmem, para ödenmezse kızının boğazına bıçak dayayacağım..'' diyerek tehdit ettiğinin ileri sürülmesi karşısında, eylemin yağma ve/veya yağmada “daha az cezayı gerektiren hal” başlıklı 5237 sayılı TCK'nin 150/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son (5271 sayılı CMK 307) maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 25.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16688, Karar No: 2015/23405, Tarih: 29.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/16688 E.  ,  2015/23405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek; feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevli olduğunu, feshin haklı ve geçerli nedene dayandığını savunmuştur.

Mahkemece, davacının kabin memuru (uçuş personeli) olduğu ve iş güvencesi kapsamında olmadığı gerekçesi ile davanın reddine hükmedilmiştir.

Karar süresinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık yapılan işin deniz ve hava taşıma işi olup olmadığı ve işçinin İş Kanunu kapsamında kalıp kalmadığı noktasında toplanmaktadır.

Görev konusu kamu düzenindendir ve dava şartıdır. Bu nedenle mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. İş mahkemelerinin görev alanını hakim, tarafların iddia ve savunmalarına göre değil, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesini esas alarak belirleyecektir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. Maddesine göre; İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak lüzum görülen yerlerde iş mahkemeleri kurulur. 5521 sayılı kanunun 1. Maddesinin 1. Fıkrasında belirtilen İş Kanunu, şu an yürürlükte olan 4857 sayılı İş Kanunu’dur. Keza 4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenle 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu’na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıkları, iş mahkemelerinde çözülecektir.

Mahkemece görevli olmadığından 6100 sayılı HMK.’un 114/I.c ve 115. Maddeleri uyarınca dava şartı nedeni ile davanın usulden reddine ve mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi gerekir. Aynı kanunun 20 ve 331. Maddesinde de görevsizlik halinde yapılacak işlemler belirtilmiştir.

Mahkemece görevli olmadığından 6100 sayılı HMK.’un 114/I.c ve 115. Maddeleri uyarınca dava şartı nedeni ile davanın usulden reddine ve mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi gerekir. Aynı kanunun 20 ve 331. Maddesinde de görevsizlik halinde yapılacak işlemler belirtilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinin 1. fıkrasının a bendi uyarınca, “deniz ve hava taşıma işlerinde çalışanlar” hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. Deniz taşıma işlerinde çalışanlar hakkında 854 sayılı Deniz İş Kanunu uygulanmaktadır. Ancak hava taşıma işlerinde çalışanlar için özel bir düzenleme yapılmadığından, Borçlar Kanunu genel hükümleri uygulanmaktadır.

Ancak deniz veya hava taşıma faaliyeti yapılan işyerinde sendika örgütlenmesi sonucu Toplu İş Sözleşmesi bağıtlanmış ise, üye sendika üyesi işçi ile işveren arasındaki uyuşmazlığın 6356 Sayılı Kanunu’nun 79. maddesi uyarınca iş mahkemesinde görülmesi gerekir. Zira toplu iş sözleşmesi ile işçi ve işveren 4857 sayılı İş Kanunu uygulanmasa bile, anılan yasa kapsamına girmiştir.

Zirai uçaklar ile Türk Hava Kurumu uçakları pilotları “hava taşıma işleri” kapsamında bir iş yapmadıkları için 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerine tabidirler.

Bunun dışında 4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. maddesinde deniz ve hava taşıma işlerinin yapıldığı işyerlerinde çalışanların kanun kapsamına girmeyeceği açıklandıktan sonra, aynı madde de bunların da ayrık durumlarına yer verilmiştir.

Buna göre;

1.Kıyılarda veya liman ve iskelelerde gemilerden karaya ve karadan gemilere yapılan yükleme ve boşaltma işlerinde,

2.Havacılığın bütün yer tesislerinde yürütülen işlerinde,

3.Deniz İş Kanunu kapsamına girmeyen ve tarım işlerinden sayılmayan, denizlerde çalışan su ürünleri üreticileri ile ilgili işlerde,

Çalışanların 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında oldukları açıkça belirtilmiştir.

Sonuç olarak ister taşıma, ister yer hizmeti olsun yukarda açıklanan ilkelere göre deniz ve hava işlerinde, 4857 sayılı İş Kanunu, 6356 sayılı Sendikal ve toplu İş Sözleşmesi Kanunu ve 854 sayılı Deniz İş Kanunu’nun uygulandığı uyuşmazlıklarda, iş mahkemesi görevli olacaktır. Diğer durumlarda ise iş mahkemesi değil, genel mahkemeler yetkili ve görevli olacaklardır.

Dosya içeriğine göre; davacının, kabin memuru (uçuş personeli) olarak davalıya ait iş yerinde çalıştığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında çalışan değildir.

Mahkemece; yukarıdaki ilkeler doğrultusunda, İş Mahkemelerinin görevli olmadığı ve bu nedenle davanın dava şartı nedeni ile usulden reddine ve görevsizliğine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.