muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/33000, Karar No: 2013/37850, Tarih: 01.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/33000 E.  ,  2013/37850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararın katılan hakim tarafından imzalanmaması mahallince ikmali mümkün görüldüğünden ve sanık hakkında kısa kararda tekerrüre esas sabıka kaydı nedeniyle tekerrür hükmünün uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mağdurun, kardeşi olan sanığa ait köpek yavrularını diğer kardeşi Naime'nin çocukları vasıtasıyla attırmak istediği, atmamaları üzerine de onları dövdüğü,bu olaya müdahale eden annesi Hatice ve kız kardeşi Naime'yi de dövdüğü, bu durumun kendisine intikal ettirilmesi üzerine sanığın evlerine geldiği ve mağdurun eylemlerine bağlı olarak oluşup, gelişen tartışma sonunda da mağduru yaraladığı anlaşılmakla, olayın çıkış nedeni üzerinde durularak, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanıp uygulunmayacağının karar yerinde tartışılmaması ,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 01/11/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10831, Karar No: 2023/3677, Tarih: 19.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10831 E.  ,  2023/3677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/3881 E., 2022/4083 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, resmi belgede sahtecilik

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.12.2022 tarihli ve 2022/3881 Esas, 2022/4083 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 28.12.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanıkların temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Sivas 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2501, Karar No: 2014/6456, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2501 E.  ,  2014/6456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/2515, Karar No: 2017/9041, Tarih: 09.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/2515 E.  ,  2017/9041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, murisinin çalışma gücünü 2/3'ünü kayıp etmiş olduğunun tespiti ile, davalı Kurum kararının iptaline, çalışma gücünün 2/3'ünü kayıp etmiş olduğundan bu hususta malülen emekli olduğunun kabulü ile müracat tarihinden itibaren malül aylığının bağlanmasının gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacılara yükletilmesine, 09/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9056, Karar No: 2019/1978, Tarih: 26.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/9056 E.  ,  2019/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ;

Sanık hakkında verilen 26.07.2012 tarihli komisyon mütalaası ile 2012 takvim yılında defter ve belge ibraz etmeme suçunu işlediği bildirilmiş olduğu, iddianamedeki sevk maddeleri arasında VUK 359/a-2 maddesi gösterilmesine karşın, iddianame anlatımında defter ve belge ibraz etmeme suçuna ilişkin anlatımda bulunulmadığı, buna göre gizleme suçundan usulüne uygun bir dava açılmış sayılmayacağından sanık hakkında “defter ve belge gizleme” suçundan zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2012/8636 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında vergi suçu raporu ve ekleri ile Gelir İdaresi Başkanlığı Rapor Değerlendirme Komisyonu’nun mütalaasına uygun olarak “2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından dava açılmasına karşın sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu aynı takvim yılı içerisinde birden fazla fatura düzenlenmesi ve kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerininde uygulanması gözetilmeden tek suç kabul edilerek hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında, şahsi vergi mükellefiyeti ile ilgili olarak asıl dosyada verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Sanık ... hakkında, şahsi vergi mükellefiyeti ile ilgili olarak asıl dosyada verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2012 tarih ve 2012/12086 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "sahte fatura düzenlemek" ve “defter ve belge ibraz etmeme” suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek", “sahte fatura kullanmak” ve "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “sahte fatura kullanmak” suçundan tek hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenlemek suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, sanık hakkında 2009-2010-2011 takvim yılları olmak üzere 3 ayrı yılda sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı gözetilmeden hangi takvim yılında hüküm kurulduğu belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanık ... hakkında ... Grup Yedek Parça Otomotiv Ltd. Şti. İle ilgili birleşen 2012/514 Esas sayılı davada verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında vergi denetim Kurulu tarafından verilen 20.06.2012 tarihli komisyon mütalaası ile 2012 takvim yılında defter ve belge ibraz etmeme suçu ile 2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarını işlediği bildirilmiş olmasına karşın bu suçlardan dava açılmadığı anlaşılmakla “defter ve belge gizleme” suçu ile “sahte fatura kullanma” suçlarından zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında vergi denetim Kurulu tarafından verilen 20.06.2012 tarihli komisyon mütalaası ile 2012 takvim yılında defter ve belge ibraz etmeme suçu ile 2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarını işlediği bildirilmiş olmasına karşın bu suçlardan dava açılmadığı anlaşılmakla “defter ve belge gizleme” suçu ile “sahte fatura kullanma” suçlarından zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2012 tarih ve 2012/9825 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak “sahte fatura kullanmak” suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a-Sahte fatura düzenlemek suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, sanık hakkında 2009-2010-2011 takvim yıllarına ait olmak üzere 3 ayrı yılda sahte fatura düzenleme suçundan dava açıldığı gözetilmeden hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin tek bir mahkumiyet hükmü verilmesi,

b-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6073, Karar No: 2023/12464, Tarih: 22.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/6073 E.  ,  2023/12464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/272 D. İş, 2022/273 K.

HÜKÜM/KARAR : İtirazın Kısmen Kabulüne

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, 26.08.2019 tarihinde meydana gelen kaza sırasında, davacının kullandığı motosiklet ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) bulunmayan aracın yaptığı çift taraflı kazada müvekkilinin yaralandığını, malul kaldığını açıklayıp fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 42.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talebini 167.875,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının daha önce aynı taleple başvuru yaptığı, sürekli iş göremezlik talebinin reddine karar verildiği, bu nedenle tekrar aynı taleple ilgili başvuru yapamayacağı gerekçesiyle davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyaya sunulan maluliyet raporunun ve TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesap raporunun uygun ve denetime elverişli olduğu, daha önce yapılan başvuruda kaza tarihi üzerinden bir yıllık bekleme süresi geçmeden maluliyet raporu alınması nedeniyle verilen ret kararının kesin hüküm oluşturmayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne, 167.875,00 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacının daha önce aynı taleple başvuru yaptığı, sürekli iş göremezlik talebinin reddine karar verildiği, bu nedenle tekrar aynı taleple ilgili başvuru yapamayacağı gerekçesiyle Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacının daha önce aynı taleple başvuru yaptığı, sürekli iş göremezlik talebinin reddine karar verildiği, bu nedenle tekrar aynı taleple ilgili başvuru yapamayacağı gerekçesiyle Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; daha önce sürekli iş göremezlik talebine ilişkin başvuru sonucunda verilen ret kararının maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığı gerekçesiyle verildiği, davacının bu dosyaya sunduğu maluliyet raporunun Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre düzenlendiği ve bu yönetmelik hükümlerine göre yapılan maluliyet tespitinin mevzuata uygun olduğu, daha önce bu nedenle verilen ret kararının usuli anlamda kesin hüküm teşkil etmeyeceği, vekalet ücretine ilişkin itirazların yerinde olmadığı, ancak tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz kullanılarak yapılması gerektiği gerekçeleri ile davalı vekilinin itirazının kısmen kabulüne, 113.580,87 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde, İtiraz Hakem Heyeti tarafından TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,65 teknik faiz kullanılarak yapılan tazminat hesabına göre davacının talebinin kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi kullanılarak tazminat hesabı yapılması gerektiğini belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına yönelik itirazlarını tekrarlayarak İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; ZMSS bulunmayan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacının uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, ... Yönetmeliği, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, ... Yönetmeliği, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Genel Şartlar’a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, ZMSS Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,65 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği tazminatın hesaplanması için İtiraz Hakem Heyeti tarafından aldırılan aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre ve % 1,65 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı ve bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılması yerinde olmakla birlikte %1,65 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından “devre başı ödemeli belirli süreli rant” yöntemi kullanılması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; davacı için, TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre %1,65 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından progresif rant formülü kullanılmak suretiyle tazminatın belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3. Sigorta tahkim yargılamasında hükmedilecek vekalet ücreti ile ilgili olarak; 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrasında "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesine 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6 ncı maddesi ile eklenen (13) numaralı fıkrasında, "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir..." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeple davacı vekilinin, (3) numaralı bendinde açıklanan sebeple davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacı ve davalıya iadesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,

22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.