muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/561, Karar No: 2017/6364, Tarih: 07.07.2017

rapor ile aynı tarihli teknik fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen rapor ve ekindeki krokide; 1942 tarihinde kesinleşen ... kadastro sınırlarının zeminde tespit edildiğini, 1976 yılında yapılan aplikasyon çalışmasının zemin, aplikasyon açısı ve mesafeler zabıtnamesine göre hatalı olduğunu, ... içi alanın tespitinin 1942 tarihli ... kadastro sınırlamasına ğöre yapılması gerektiğini, buna göre de dava konusu 142 ada 3 parselin ve (D), (E), (N), (F) ve (G) harfleri ile gösterilen yerlerin ... sınırlama hattının dışında kaldığını (H), (I), (J), (K), (L) ve (M) harfleri ile gösterilen yerlerin ... sayılan alanda olduğunu belirtmişlerdir. Mahkemece, bilimsel gerekçelere ve zemindeki maddi bulgulara dayanan, birbirini doğrulayan bu rapor esas alınarak krokide (N), (F) ve (U) harfleri ile gösterilen yerler hakkındaki tescil davasının kabulüne, ... alanı içindeki yerlere ilişkin tescil isteğinin reddine, aynı yerler hakkındaki ...nin elatmanın önlenmesine ve yıkım davasının kabulüne karar verilmiştir. Yerel bilirkişi ve tanık ifadeleri ile teknik ve uzman bilirkişilerin raporlarına göre karşı davacılar ... ve ... vekilleri ile ... ve Belediye vekillerinin bu bölümlere ilişkin temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün l/A , l/B bendinin ilk cümlesi ve 2/A bendinde belirtilen bölümlerinin onanmasına,

Hükmün 1. bendi ile l/B bendinin ikinci cümlesi ve 2/B bendine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; az yukarıda da belirtildiği gibi dava konusu taşınmazlar 1971'de başlayıp 1972 yılında kesinleşen arazi kadastrosunda tespit dışı bırakılmıştır. 142 ada 3 parsel 16.2.1990 tarihinde yapılan imar uygulamasında arsa niteliği ile 1059 m2 yüzölçümü ile idari yoldan ... adına tapuya tescil edilmiştir.

Hükmün 1. bendi ile l/B bendinin ikinci cümlesi ve 2/B bendine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; az yukarıda da belirtildiği gibi dava konusu taşınmazlar 1971'de başlayıp 1972 yılında kesinleşen arazi kadastrosunda tespit dışı bırakılmıştır. 142 ada 3 parsel 16.2.1990 tarihinde yapılan imar uygulamasında arsa niteliği ile 1059 m2 yüzölçümü ile idari yoldan ... adına tapuya tescil edilmiştir.

Kadastro dışı bırakma işleminde, taşınmazın geometrik durumu belirlenmediğinden bir tespit işlemi değil ise de görevlilerce bir yerin tescile tabi olmadığı saptanarak hukuksal durum belirlenmiş olduğundan yapılan bu işlem, bir kadastro işlemidir. Tespit dışı bırakılan taşınmazların her ne kadar kadastroca geometrik durumu belirlenmekte ise de, haklarında kadastro tutanağı düzenlenmemekte, sadece paftasında gösterilmekle yetinilmektedir. Yargıtay'ın kararlılık kazanan uygulamalarına göre; tespit dışı bırakılan bir yerin tapuya tescil edilebilmesi için, tespit dışı bırakılma işleminin yapıldığı tarihten tapuya tescil edildiği tarihe kadaı 20 yıldan fazla süre Kanunda belirtilen koşullar altında tasarruf edilmesi gerekir. Somut olayda, toplanan delil ve belgelere göre; tespit dışı bırakılma işleminin yapıldığı 1971-1972 tarihinden tapuya bağlandığı 16.2.1990 tarihine kadar 20 yıllık kazanma süresi dolmamıştır. Açıklamalara göre kazanma koşullarının davacı yararına gerçekleştiğinden söz edilemez. Açıklanan nedenle 142 ada 3 parsel hakkındaki tescil davasının reddine karar verilmesi gerekirken kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle hükmün 1.bendinde karşı davacıların açtığı tapu iptali ve tescil davasının kabulüne, 2/B bendinde ise aynı yer için ...nin açtığı elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Hükmün l/B bendinin ikinci cümlesinde verilen ve parselin güneyinde kalan tapusuz taşınmazlar (D ve E) hakkındaki karşı davacıların tescil davasının reddine gelince. Karşı davacılar imar - ihyadan bahsetmeden miras ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetliğe dayanarak adlarına tescil isteğinde bulunmuşlardır. Yerel bilirkişi ve tanıklar ihya açıklamasında bulunmamış kendilerinin bildikleri tarihten itibaren, önce karşı davacıların babaları ... ... tarafından tasarruf edildiğini. 1950\*li yıllarda ev yaparak evlendirdiği çocuklarını yerleştirdiğini, o tarihten itibaren davacıların ev ve eklentileri ile bahçe olarak kullandıklarını belirtmişlerdir. Bu açıklamalar karşısında 15.1.2004 tarihli krokide (D) ve (E) harfleri ile gösterilen taşınmazlarda karşı davacıların kazanma koşullarının gerçekleştiğinin kabulü ile tesciline karar verilmesi gerekirken değişik düşünce ve gerekçelerle reddine karar verilmesi, toplanan delillere ve dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Yukarıda açıklanan gerekçeler nedeniyle, davalı-karşı davacılar ... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün l/B bendinin ikinci cümlesinin, davacı- karşı davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün 1 ve 2/B bendinin bozulmasına” karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, karşı davacıların açmış oldukları davaların kısmen kabul kısmen reddi ile ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 142 ada 3 sayılı parsele karşı davalı karşı davacılar tarafından açılan davanın reddine,

a) Kadastro Teknisyeni ... tarafından hazırlanan 15/01/2004 tarihli bilirkişi raporu ve eki kroki gereği (N) harfi ile gösterilen 117 m2 ölçüsündeki alan, (F) harfi ile gösterilen 160 m2 ölçüsünde alan ile (G) harfi ile gösterilen 131 m2 ölçüsünde alan hakkında mahkememizin 1999/390 E. - 2004/421 K. sayılı ilamının Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 21/06/2005 tarih 2005/2549 E. - 4650 K. sayılı ilamı ile onandığı ve karar düzeltme talebinin red edilmesi nedeniyle kesinleştiğinden tekrar bu taşınmazlar hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

b) Kadastro Teknisyeni ... tarafından hazırlanan 15/01/2004 tarihli bilirkişi raporu ve eki kroki gereği (D) harfi ile gösterilen 63 m2 ölçüsündeki alanın ... adına yine E harfi ile gösterilen 71 m2 ölçüsünde alanın ise ... adına müşterek parselin son numaraları verilmek kaydıyla adlarına tesciline,

2- Davacı ...nin men'i müdahale ve kal davasının kabulü ile,

a) Kadastro Teknisyeni ... tarafından hazırlanan 15/01/2004 tarihli bilirkişi raporu ve eki krokide ormanlık alanda kalan ... evi, yine ... ahırı, ... ... evi ve (J) harfi ile gösterilen 800 m2 ölçüsündeki alanda kalan samanlık ve ahır yapılmak suretiyle oluşan müdahaleye ilişkin açılan dava da mahkememizin 1999/390 E. - 2004/421 K. sayılı ilamının Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 21/06/2005 tarih 2005/2549 E- 4650 K. sayılı ilamı ile onandığı ve karar düzeltme talebinin red edilmesi nedeniyle kesinleştiğinden tekrar bu talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

b) ... ili, ... ilçesi, Kiriş mahallesi 142 ada 3 parsel üzerinde ... tarafından ev yapılmak suretiyle oluşan müdahalenin men'i ile yapının kal'ine karar verilmiş, hüküm davalı karşı davacı ... ile ... ve davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava elatmanın önlemesi, kal ve TMK’nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunun 14. maddesine dayalı tapusuz taşınmazın tescili ve ... adına kayıtlı olan 141 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu Kiriş köyünde arazi kadastrosu 1971 yılında başlamış 14/03/1972-14/04/1972 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazlar kadastro sırasında taşlık ve çalılık olarak tescil harici bırakılmış, bu taşınmazın bir kısmı 142 ada 3 parsel sayısı ile 16.02.1990 tarihinde yapılan imar uygulamasında arsa niteliği ile 1059 m2 yüzölçümü ile idari yoldan ... adına tescil edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu Kiriş köyünde arazi kadastrosu 1971 yılında başlamış 14/03/1972-14/04/1972 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazlar kadastro sırasında taşlık ve çalılık olarak tescil harici bırakılmış, bu taşınmazın bir kısmı 142 ada 3 parsel sayısı ile 16.02.1990 tarihinde yapılan imar uygulamasında arsa niteliği ile 1059 m2 yüzölçümü ile idari yoldan ... adına tescil edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1941 yılında kesinleşen ... kadastrosu; 1971 yılında ilânı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 07/07/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5900, Karar No: 2025/1075, Tarih: 04.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/5900 E.  ,  2025/1075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2024/1296 E., 2024/1487 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Durağan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2023/131 E., 2024/76 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; murisin hayattayken tamamı kendine ait olan taşınmazları kız çocuklarına mirasında pay bırakmamak adına erkek çocukları adına tespit ve tescil ettirdiğini ileri sürerek Sinop ili, Durağan ilçesi, ... köyünde davalılar adına kayıtlı bulunan 111 ada 5 parsel, 114 ada 19-30-32-33-70 parsel, 125 ada 2-7-33 parsel,137 ada 7 parsel, 154 ada 5-29-35 parsel, 155 ada 10 parsel, 157 ada 6 parsel, 159 ada 34 parsel, 202 ada 3 parsel, 207 ada 1 parsel, 216 ada 1 parsel sayılı taşınmazların mevcut tapu kayıtlarının kısmen iptali ile iptal edilen kısmın davacı müvekkillerin miras payları oranında adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; davacı tarafın 2004 yılında gerçekleştirilen bağışlara, 2012 yılında tutulan kadastro tutanaklarına karşı 10 yıllık (ve 5 yıllık) dava açma sürelerini geçirdiğini, muris babalarının 2020 yılında vefat ettiğini eldeki davanın 2023 yılında açıldığunı 1 yıllık dava açma sürelerini geçirdiklerini, hak düşürücü ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazların davalılar adına tapu kayıtlarının oluşmasının dayanağının kök mirasbırakanın tapulama sırasında tapulama teknisyeni huzurunda bu yerlerin davalılar adına tespitine muvafakatini içeren tek taraflı beyanı olduğunu, taşınmazın davalıya devrini sağlayan bir sözleşme ilişkisi bulunmadığından muris muvazaasına ilişkin 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının eldeki davada uygulanamayacağını, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin dava tarihi itibari ile dolduğu belirlenerek davanın hak düşürücü süre yönünden usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacıların çekişmeli taşınmazların öncesinde kök murise ait olduğu ve muvazaalı işlem ile davalılara taşınmazların devredildiği iddiasıyla kadastro öncesi nedene dayalı olarak dava açıldığı, Mahkemece tespitten önce taşınmazların tapuda kayıtlı olmadığı ve muvazaa iddiasının dinlenemeyeceği, dava tarihi itibari ile çekişmeli taşınmazların tespit tarihlerinin hak düşürücü süre gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenerek davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; murisin kadastro tespitinden sonra ölmesi halinde mirasçılarının muris muvazaasına dayalı tapu iptal ve tescili davası açması bakımından herhangi bir süreye tabi olmayacaklarını, murisin kadastro evvelinde yahut sonrasındaki ölümü halinde bir tespit yapılarak zamanaşımının değerlendirilmesi gerektiğini, dava konusu edilen taşınmazlara yönelik olarak, muris Emin Akpınar'ın kadastro tespitinden çok sonra vefat ettiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Kadastro sonucu Sinop ili, Durağan ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 111 ada 5 parsel, 114 ada 19-30-32-33-33-70 parsel, 125 ada 2-7-33 parsel,137 ada 7 parsel, 154 ada 5-29-35 parsel, 155 ada 10 parsel, 157 ada 6 parsel, 159 ada 34 parsel, 202 ada 3 parsel, 207 ada 1 parsel, 216 ada 1parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro kesinleşme tarihlerinin 07.08.2012 olduğu, murisin ise tespitten sonra 20.06.2020 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır. Buna göre 3402 sayılı Kanunu'nun 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin olayda uygulanamayacağı tartışmasızdır.

Bununla birlikte; bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nispi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada mirasbırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Böyle bir durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararları konuları ile sınırlı, gerekçeleri ile aydınlatıcı ve sonuçları ile bağlayıcı kararlardır. Hukuk Genel Kurulunun 20.02.1963 tarihli ve 19634/71 Esas, 1963/21 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi “Bir konunun İçtihadı Birleştirme Kararı ile aydınlanması, ameli sonuç bakımından, o konuda yeni bir yasa çıkarılması anlamına gelmektedir”. Yine Hukuk Genel Kurulunun 29.11.2006 tarihli ve 2006/1-734 Esas, 2006/761 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; “nasıl ki yasa hükümleri uygulanırken tefsirleri ve asıl amaçlarının belirlenmesi gerekmekte ise yine yasa hükmünde olan İçtihadı Birleştirme Kararlarının da tefsiri mümkün olup bu durum sonuçları ile bağlayıcı olan İçtihadı Birleştirme Kararlarının genişletilmesi veya değiştirilmesi anlamına gelmemektedir.” Bu açıklamalardan yorum yolu ile içtihatları birleştirme kararının içeriklerinin genişletilip değiştirilemeyeceği sonucuna varılmaktadır. Bir başka ifade ile 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı muris tarafından kendisine ait taşınmaz malı mirastan mal kaçırmak amacıyla diğer mirasçılardan bir veya bir kaçına tapu müdürlüğünde resmî memur huzurunda yapılan satış ile ilgili olup 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanabilmesi için; dava konusu yapılan taşınmazların muris adına tapuda kayıtlı olması, satış işleminin tapu müdürlüğünde resmî memur huzurunda yapılmış olması gerekir. Ancak bu iki koşulun varlığı hâlinde sözü edilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararını uygulama olanağı söz konusu olabilecektir.

Diğer taraftan, İçtihadı Birleştirme Kararının sonuç bölümünde muris muvazaasının oluşabilmesi için taşınmazın tapu sicilinde kayıtlı olması yanında murisin tapu memuru önünde iradesini satış doğrultusunda açıklamış olması koşulunun ne anlama geldiğinin saptanması gerekmektedir. Buradaki kastedilen irade açıklaması murisin bizzat tapu memurunun önüne giderek beyanda bulunması değil, her ne biçimde ve her ne yolla olursa olsun murisin iradesinin resmî memura ulaştırılması ve bu iradenin tapudaki muvazaalı devir işlemine esas olmasıdır. (YHGK’nın 09.11.2022 tarih, 2020/1-570 Esas, 2022/1472 Karar sayılı kararı)

Somut olaya gelince; hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de; davaya konu taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında muris tarafından davalılara hibe yoluyla devredilmesi nedeniyle 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı somut olaya uygulanamayacağından sonucu itibariyle davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile yukarıda açıklanan gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20689, Karar No: 2017/5725, Tarih: 14.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20689 E.  ,  2017/5725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesinden şikayet tarihini de kapsar şekilde en son verilen beyanname örneklerinin getirtilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2446, Karar No: 2017/10594, Tarih: 13.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/2446 E.  ,  2017/10594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, davacının çocuklarının velisi ve babası Mahmut Irkat'ın vefatından sonra velayetlerinin kendisine tevdii edilmesi için dava açtığını, yargılama sırasında Ünye Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 05.02.2014 tarih, 2013/1236 esas-2014/200 karar sayılı vasi tayini kararından haberdar olduğunu, velayet davasının incelenmesi için mahkemece vasilik kararının kaldırılması için süre verildiğini, vasilik kararının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek davacının çocuklarına ...'ın vasi olarak atanmasına dair verilen kararın kaldırılmasını talep etmiş davalı ... ise davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, velayet görevi kendisine bırakılan babanın ölümü üzerine, çocuklar üzerindeki velayetin doğrudan anneye geçmeyeceği, ne velayet ne de vesayet altında bulunmayan küçüklerin medeni haklarını kullanmalarının imkansız hale geleceği, bu süre zarfında okula giden küçüklerin menfaatleri doğrultusunda vasi atanması gerektiğinden vasi olarak atanan ...'ın bu görevini iyi bir şekilde yerine getirdiği ve ayrıca küçüklerin de dedelerinin yanında kalmak istedikleri, küçüklerin yaşamında vasi olan dede ...'ın yer alması gerektiği ve çocukların babanın ölümü neticesinde yaşadıkları boşluğun hayatta kalan diğer ebeveyn anne yerine vasi olan dede ...'ın ilgi ve bakımı ile doldurulabileceği düşüncesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyanın incelenmesinden TMKnun 404/1.maddesi gereğince yaşının küçüklüğü nedeniyle kendisine vasi atanan ...'ın 16.10.1998 doğumlu olduğu ve temyiz incelemesinin yapıldığı tarih itibariyle 18 yaşını doldurduğu anlaşıldığından TMKnun 404.maddesi uyarınca hakkındaki vesayet kararı kendiliğinden sona ermekle, ... .yönünden davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi için hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Diğer çocuklar ... ve ... yönünden yapılan inceleme sonucunda;

Dosyanın incelenmesinden çocukların anneleri Selda ile babaları Mahmut'un boşanmaları neticesinde velayetlerinin babaya bırakıldığı, velayet kendisine bırakılan baba

-//-