muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/291, Karar No: 2024/8065, Tarih: 04.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/291 E.  ,  2024/8065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/609 E., 2015/933 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, cinsel saldırı

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, beraat,düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının katılan sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre, temyiz talebinde bulunan katılan ...'ın, karar tarihinden önce 11.12.2015 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, katılanın mirasçılarının da gerekçeli kararın tebliğine rağmen temyiz talebinde bulunmadıkları anlaşıldığından, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18583, Karar No: 2013/2725, Tarih: 14.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18583 E.  ,  2013/2725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılığa Teşebbüs, Resmi Belgede Sahtecilik, Hakaret, Basit Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Hakaret ve tehdit suçlarına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından sanığın bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

Katılan ...’un oğlunun Organize Sanayi’de faaliyet gösteren ... isimli firmanın sahibi olduğu, zaman zaman katılanın da buraya gelip oturduğu, Aralık ayının ilk günlerinde yine fabrikada olduğu gün şirketin muhasebecisi olan tanık ...'un şirketin YTL'ye uyumlu çek yapraklarının henüz bankadan gelmediğini, şirket reklamlarının bedeli olarak radyo sahibi ...’a ödeme yapacağını, katılanın şahsi çekinden 650 YTL bedelli çek kesmek istediğini söylediği, katılanın da kabul ettiği, tanık ...’ın çekin üzerini yazarak katılan ...’a imzalattığı, çekin rakam kısmında 650.00 YTL yazdığı, yazı kısmında ise “Altıyüzellibin YTL” yazdığı, bu çekin Altıyüzelli YTL bedel kabul edilerek tanık ...’a verildiği, tanık ...’ın da işyerinin bulunduğu, açıl iş merkezinin yöneticisi Av....’ya yakıt borcuna karşılık Altıyüzelli YTL bedelle bu çeki verdiği, Av....’nın da Açıl iş merkezinin yakıt borcuna karşılık olmak üzere tanık ...’a 650.00 YTL bedelle verdiği, ...’un da sanık ...’a 6.000.00 YTL' lik borcundan dolayı 5.350.00 YTL nakit para 650.00 YTL karşılığında da bahse konu çeki verdiği, en son çeki alan sanık ...’un da bahse konu çekin matbu olan "Türk lirası ödeyiniz" yazısının yanına el yazısı ile "YENİ" yazarak ya da başkasına yazdırarak çekin kendisine 650 bin YTL bedelle verildiğini iddia ederek bankaya ibraz edip çekin arkasına karşılıksızdır yazdırıp tahsil için icra dairesine verdiğinin iddia edildiği olayda,

2-Resmi belgede sahtecilik suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

2-Resmi belgede sahtecilik suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Alınan ilk ekspertiz raporunda, söz konusu çekteki YENİ kelimesinin ... isimli kişinin eli ürünü olduğunun belirtildiği, ... isimli kişinin de, bu kelimeyi kendisinin yazıp yazmadığını hatırlamadığını söylediği, alınan Adli Tıp Kurumu raporu, söz konusu kelimenin 3. bir kişi tarafından farklı bir kalemle yazıldığını tespit etmekle beraber, kelimedeki harf sayısının eksik olması nedeniyle ...'a veya sanığa ait olup olmadığını tespit edemeyeceğini belirttiği, mahkeme kararında ise, bu kelimenin 3. bir kişi tarafından farklı bir kalemle atıldığını, daha önceki ciro silsilesinde çekin 650 YTL olarak tedavül gördüğünün sabit olduğunu, hatta bu şekilde dolaşımda olduğuna dair dosya içerisinde çekin fotokopisinin de bulunduğunu, gerçekte ticari kapasitesi yüksek olmadığı anlaşılan sanığın sahte çeki kullanarak üzerine yüklenen suçu işlediğini belirttiği, bu nedenle alınan Adli Tıp kurumu raporu ile mahkeme gerekçesi arasında esasta bir çelişki bulunmadığı, sanığın da aşamalarda değişmeyen ifadelerinde, bu çekin 650.000 YTL olduğunda ısrar ettiği ve aralarındaki hukuki ilişkiye istinaden düzenlendiğini belirttiği dikkate alınarak, bir şekilde sahte olarak hazırlanan çeki kendisi bizzat düzenlemese bile TCK'nın 204. maddesi kapsamında kullandığı ve menfaat temin etmeye çalıştığının kesin olarak anlaşılması karşısında sanık tarafından suçun işlendiği sabit olmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış ve bu nedenle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sanık müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunun oluştuğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçunun oluştuğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan gün adli para cezasının TCK'nın 158/1-f, son maddesi gereğince elde edilmek istenen haksız menfaatin iki katından az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK 'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükümde yer alan gün adli para cezasına ilişkin kısımların tamamen çıkartılarak yerine ''sanığın, toplam 1.298.700 TL olan haksız menfaat miktarı karşılığı 64935 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 35.maddesi gereğince cezasında ½ oranında indirim yapılarak sanığın 32467 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilerek neticeten sanığın 649.340.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.2.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2078, Karar No: 2011/2726, Tarih: 25.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2078 E.  ,  2011/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 165 ada 2 parsel sayılı 2116,12 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16394, Karar No: 2017/5185, Tarih: 13.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16394 E.  ,  2017/5185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının arttırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile 14.10.2010 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıklarını, müşterek çocuk için aylık 250,00.TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, boşanma tarihinde dokuz yaşında olan çocuğun 14 yaşına geldiğini, lise öğretimi görmeye devam ettiğini, okul masraflarının arttığını, mevcut maddi durumuyla çocuğun ihtiyaçlarını karşılayamadığını belirterek; iştirak nafakasının aylık 600,00.TL'ye çıkarılmasına ve ilerleyen yıllarda tefe oranında arttırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; talep edilen nafakanın yüksek olduğunu, mevcut nafakayı ödemekte dahi güçlük çektiğini, yeniden evlendiğini, ücretinin sabit olmadığını belirterek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile iştirak nafakasının aylık 350,00.TL'ye çıkartılmasına ve her yıl Türkiye İstatistik Kurumunun belirlediği Üretici Fiyat Endeksi (ÜFE) oranında arttırılmasına karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakasının artırılması istemine ilişkindir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır". Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir.

Somut olayda, yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasına göre, davacının asgari ücretle çalıştığı, 550 TL kira ödediği; davalının oto servisinde çalıştığı, aylık 2.500 TL ücret aldığı, 400 TL kira ödediği ve müşterek çocuğun ise 2001 doğumlu olup, lise öğrencisi olduğu tespit edilmiştir.

Bununla birlikte, tarafların ... 3. Aile Mahkemesinin 2010/997 Esas ve 2010/1297 Karar sayılı dosayası ile 14.10.2010 tarihinde boşandıkları, bu dava tarihi itibariyle aradan geçen yaklaşık beş yıllık süre içerisinde, müşterek çocuğun büyümesi ve ihtiyaçlarının artması karşısında düşük kaldığı anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte, tarafların ... 3. Aile Mahkemesinin 2010/997 Esas ve 2010/1297 Karar sayılı dosayası ile 14.10.2010 tarihinde boşandıkları, bu dava tarihi itibariyle aradan geçen yaklaşık beş yıllık süre içerisinde, müşterek çocuğun büyümesi ve ihtiyaçlarının artması karşısında düşük kaldığı anlaşılmaktadır.

Buna göre, mahkemece; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim nazara alınarak, daha uygun bir artışa karar verilmesi gerekirken, düşük miktarda yapılan artırımla müşterek çocuk için aylık 350,00 TL iştirak nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

13.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26111, Karar No: 2017/35579, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26111 E.  ,  2017/35579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7240, Karar No: 2022/1727, Tarih: 10.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/7240 E.  ,  2022/1727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince (Denizcilik İhtisas Mahkemesi sıfatıyla) verilen 29.05.2018 tarih ve 2017/221 E- 2018/220 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.09.2020 tarih ve 2018/1795 E- 2020/867 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının İzmit Körfezi'ne inşa edilecek köprünün keson batırma işini yükümlendiğini, davalı tarafından inşa edilen kesonların batırılması için köprünün uçlarına çekilmesinin gerektiğini, bu nedenle davalı ile dava dışı Kıyı Emniyet Genel Müdürlüğü'nün arasında towhire yedekte çekme sözleşmesinin tanzim edildiğini, Kıyı Emniyet Genel Müdürlüğü'nün çekme işini yapan "Kurtarma 10" isimli römorkunun davacının Tekne Sigortalı Poliçesi ile teminat altına alınmış olduğunu, ancak davalının kesonlarının sigortalı römork ile çekilmesi sırasında, römorkun hasar aldığını, sigortalı firma yetkililerinin de katılımı ile yapılan ekspertizlerde maliyet hesabının belirlendiğini ve buna göre toplam 210.386,00 TL’nin 24.03.2017 tarihinde sigortalıya ödendiğini, müvekkili sigortacının yaptığı bu tazminat ödemesi nedeniyle sigortalısının haklarına halef olduğunu, davalı firmanın geminin kiracısı olması ve aradaki sözleşmesel ilişki çerçevesinde oluşan hasardan %100 kusurlu ve sorumlu bulunduğunu belirterek, 210.386,00 TL tazminatın 24.03.2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 24.02.2014 tarihli ve 9393 sayılı yazıda sorumluluğa ilişkin yer alan satırların “Hizmet başlangıcından hitamına kadar geçen sürede operasyon nedeni ile römorkörlerimizde oluşabilecek hasarlara ait masraf ve 3. şahıslara verilebilecek zararlar şirketinizce karşılanır” şeklinde yazılı olduğunu, oysa dava konusu hasarın operasyon nedeni ile meydana gelecek bir hasar olmadığını, hasarın davacının sigortalısının emir, komuta ve insiyatifinde olan deniz aracının seyri esnasında, varış noktasına ulaşmadan meydana gelen ve sebebi tespit edilemeyen ani bir sarsıntı ile meydana geldiğinin iddia edildiğini, ani sarsıntıya davalının bir eylemi ya da davalıya ait bir cisim, bir yapının neden olmadığını, dava konusu hasarın tamamen sigortalının sorumluluk sahasında, sigortalının sevk ve idaresindeki seyir esnasında, operasyon dışında ve nedeni tespit edilemediğini, tamamen operasyon harici bir kuvvet ya da unsur nedeni ile meydana geldiğini, seyirdeki tek yetkili kaptanın sigortalının adamı olduğunu, tüm yetki ve sorumluluğun kendisinde bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, dosyadaki raporlara göre sigortalı römorkörün iskele pervane kanatlarının ve dümen rodu rulman yatağının dış bileziğinde meydana gelen hasarın nedeninin, römorkörün çektiği keson yükü olmadığı, dalış yaparak sistemin su altı görüntülerini çeken dalgıcın raporunda, “su yüzeyi altında çıkmasında yüzer bir sentetik halatın bağlı olduğu bir tel halatın pervaneye dolaştığı ve sonrasında parçalanarak pervaneden kurtulduğu” tespitlerine yer verildiği, pervane üreticisi VOITH’in servis uzmanlarınca düzenlenen raporlarda da, “halatın kaptırılıp sıkışması nedeniyle zarar gören pervane kanadı” ve “kanatlar üzerinde halattan kaynaklı gözle görülür izler ve çizikler bulunmaktadır” yönünde tespitler yapıldığı, bu bilgilerin, römorkörün iskele pervane sisteminde meydana gelen hasarın, römorkörün seyri sırasında deniz ortamında bulunan yabancı cisimlerin (halat) pervane sistemine dolanması nedeniyle oluştuğunu ortaya koyduğu, sigortalı ile davalı Sezai Türkeş Fevzi Akkaya İnşaat A.Ş. arasında düzenlenen 04.03.2014 tarihli Uluslararası Okyanus Yedekte Çekme Sözleşmesi (Towhire)' nin kiracının sorumluluğu ile ilgili 18.2.b(i) madde ve fıkrası kapsamında davalı kiracının sorumluluğunun olmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, hasarın operasyon sırasında meydana geldiğinin sabit olduğu, sigortalı ve davacı arasındaki Towhire sözleşmesinin 18/2.a ve b maddelerine göre seyir halinde römorkörün hasarlanması durumunda kiracının sorumlu olup olmadığına bakılmaksızın kiralayanın sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, bu nedenle hasardan kiracı olan davalının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya yönünden yerinde olduğu belirtilerek, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353(1)b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve özellikle dava dışı sigortalı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'ne ait römorkta meydana gelen hasar ve oluşan zararın, sigortalı ile davalı kiracı arasında akdedilen yedekte çekme sözleşmesinin 2/a maddesinin (i) ve (iii) bentlerinde tarif edilen şekilde oluştuğunun anlaşılması nedeniyle, sigortalıya halefen açılan işbu davada, davacının davalıdan talepte bulunamayacağına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.