muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14261, Karar No: 2023/302, Tarih: 12.01.2023

3. Değerlendirme

1-İncelenen dava dosyasında; davacının 29.03.2012 tarihinde boşandığı, 06.05.2006 tarihinde vefat eden babasından dolayı ölüm aylığı almakta iken Kurumun 25.07.2019 tarihli raporunda davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edildiğinin belirtilmesi üzerine aylığının kesildiği ve ödenen aylıkların da borç tahakkuk ettirilerek davacıdan istendiği, davacının 28.11.2019 ve 09.03.2020 tarihinde Kuruma başvurarak itirazlarda bulunduğu, Kurumun 05.12.2019 ve 16.07.2020 tarihli işlemleri ile itirazlarının reddedildiği, Kurum denetimi esnasında davacı ve boşandığı eşinin 26.07.2018 tarihinde aynı sağlık sunucularının hizmetinden faydalandıklarının tespit edildiği, yargılama esnasında davacı ve boşandığı eşine ait su ve doğalgaz aboneliklerinin olmadığı, davacının 18.03.2007 beyan tarihinden itibaren Akdere-Mamak/... adresinde, boşandığı eşinin ise 03.05.2012-02.04.2017 tarihleri arasında Keçiören/... ve 03.04.2017 tarihinden itibaren de Güneşevler-Altındağ/... adresinde ikamet ettiği, Mahkemece davacının boşandığı eşinin adreslerinde zabıta araştırmalarının yapıldığı, davacı ve boşandığı eşine ait medula-hastahane sistemi kayıtlarının getirtildiği, davacı tarafından 01.12.2016 tarihli kira sözleşmesinin dosyaya sunulduğu, duruşmalarda tutanak tanığı ile davacı tanığının dinlendiği anlaşılmakla verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

2- Mahkemece yapılması gereken iş, davacının babasına ait sigortalılık tahsis dosyası getirtilerek dosya içerisinde yer alan 24.04.2012 tarihli denetmen raporu ve ekleri değerlendirilmeli, 25.07.2019 tarihli denetmen raporuna esas alınan tutanak mümzilerinin beyanlarına başvurulmalı, ihtilaf konusu dönem içerisinde davacının nüfusta kayıtlı adreslerinde birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu adreslerde kimlerin yaşadığı kolluk vasıtasıyla araştırılarak ve muhtar, komşu, kapıcı, yönetici gibi kişiler dinlenerek tespit edilmeli, birlikte yaşama olgusu yukarıda açıklanan düzenlemeler ışığında da araştırılarak elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2019/514, Karar No: 2020/1369, Tarih: 16.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/514 E.  ,  2020/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Bu şekilde kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Olay günü sanığın, müştekilere söylediği kabul edilen "sen kimsin, senin rütben yetmez, benim çok tanıdıklarım var, her yerde karşı karşıya geliriz" ve" senin ağa babaların benim suç ortağım, sen bana bir şey yapamazsın" şeklindeki sözünün, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7903, Karar No: 2013/4820, Tarih: 14.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/7903 E.  ,  2013/4820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, 29.06.2010 tarihli Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı şirket, işyeri çalışanları olan dava dışı ... ile ... ücretlerinin eksik bildirildiği gerekçesiyle, Kurum tarafından ek aylık prim hizmet belgesinin verilmesine ve tahakkuk ettirilecek primlerin gecikme zammı ile birlikte ödenmesi gerektiğine ilişkin Kurum işleminin iptalini istemiş, Mahkemece, tanık olarak dinlenen ...'in beyanında, davacı şirkette asgari ücret ile çalıştığını belirtmesi, ... da, davacı şirket aleyhine açtığı işçi alacaklarına ilişkin dava dosyasında bulunan ve kendi imzasını taşıyan bordrolarda, ücretinin asgari ücret olarak gösterilmesi karşısında, davaya konu 29.06.2010 tarihli aylık prim ve hizmet belgelerinin iptaline karar verilmiş ise de, mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Şu halde Mahkemece yapılması gereken iş; dava dışı Sabri Kutlar'ın mahkemenin 2010/294 Esas sayılı dosyası ile davacı şirket aleyhine açtığı işçi alacaklarına ilişkin dava dosyasını, iş bu dava açısından bekletici mesele yaparak, sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5856, Karar No: 2012/9884, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/5856 E.  ,  2012/9884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın davalının denetim ve sorumluluğunda olan rögar kapağının uygunsuz durumu nedeniyle, yağmur sularının sebep olduğu su taşkını sırasında araç üzerinden geçerken kapağın dikey konuma gelmesi sonucu meydana gelen kazada hasarlandığını, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 2.154,00 TL.tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, olaydan dolayı sorumluluklarının bulunmadığını, şehrin ana arterlerindeki sorumluluğun belediyede olduğunu ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, kazanın meydana geldiği yer (ana arter/anayol) itibariyle sorumluluğun belediyede olduğu ve davalı idarenin sorumluluğu bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.nun 1301.maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yargılama sırasında yeterli bir araştırma ve inceleme yapılmış olmadığından, dosya bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

Davacıya kasko sigortalı aracın rögar kapağının çarpması sonucu hasara uğradığı açık olup, uyuşmazlık, hasara neden olan rögar kapağının kimin sorumluluğunda olduğu konusundadır.

İSKİ'nin kuruluşu hakkındaki 2560 Sayılı Kanun'un 2.maddesinde kurumun görev ve yetkileri düzenlenmiş, bu maddenin (d) bendinde de "Su ve kanalizasyon hizmetleri konusunda hizmet alanı içindeki belediyelere verilen görevleri yürütmek ve bu konulardaki yetkileri kullanmak" hükmüne yer verilmiştir. Buna göre, hasara neden olan rögar kapağı bu kuruluşa ait ve onun bakım ve sorumluluğunda ise meydana gelen zarardan sorumlu olacağı bir gerçektir.

Somut olayda; Trafik Kazası Tespit Tutanağı'nda kazanın oluşumunda “ilgili kuruluşun kusurlu olduğu” belirtilmiş olmasına karşın, rögar kapağının hangi kuruluşa ait olduğu (kapak üzerindeki ibarelerden) belirlenmiş değildir.

O halde, mahkemece sorumlu kuruluşun tespiti yönünden uzman bilirkişi marifetiyle mahallinde keşif yapılarak kapağın hangi kurum ve kuruluşa ait olduğunun belirlenmesi, ondan sonra yukarıdaki açıklamalar ışığında ilgili kurum ve kuruluşun sorumluluğunun tartışılması ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

O halde, mahkemece sorumlu kuruluşun tespiti yönünden uzman bilirkişi marifetiyle mahallinde keşif yapılarak kapağın hangi kurum ve kuruluşa ait olduğunun belirlenmesi, ondan sonra yukarıdaki açıklamalar ışığında ilgili kurum ve kuruluşun sorumluluğunun tartışılması ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8662, Karar No: 2018/3507, Tarih: 27.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8662 E.  ,  2018/3507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda; şikayetçi tarafça, sanığın kendisi aleyhine muvazaalı icra takibi yaptırarak maaşına birinci sırada haciz koydurduğunu ve bu eylemin alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla yapıldığının iddia edilmesi karşısında, sanığa isnat edilen suç kastının oluşup oluşmadığının tespiti açısından, muvazaalı olduğu iddia edilen Aydın 2. İcra Müdürlüğünün 2013/9221 Esas sayılı icra takip dosyasının alacaklısı ile sanık arasında yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkisi bulunup bulunmadığı araştırılmadan ve borcun hayali olup olmadığı tartışılmadan eksik kovuşturmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de,

Ceza dava dosyasında suç tarihi muvazaalı olduğu iddia edilen icra takip tarihi olan 11.06.2013 olması gerekirken gerekçeli kararda 21.11.2013 olarak tarihin yanlış gösterilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9426, Karar No: 2021/5211, Tarih: 14.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9426 E.  ,  2021/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ile “defter ve belge gizleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Gerekçeli karar başlığında “2010-2011” şeklinde eksik yazılan suç tarihlerinin, dosya kapsamına göre yapılan tespitler doğrultusunda “15/12/2010, 18/04/2011” olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31/12/2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

III-Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

III-Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Mithatpaşa Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün 928 043 0999 vergi kimlik numaralı mükellefi olan .... Ltd.Şti. yetkilisi sanığın, “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; dosya içerisinde bulunan 22/06/2011 tarihli ve VDENR-2011-2401/10 sayılı vergi suçu raporu ve faturaları kullanan mükelleflere ait vergi tekniği raporlarında, sanığın Ba-Bs formlarında bildirilen 2009 takvim takvim yılında düzenlediği 4 adet faturaya ilişkin ayrıntılı bilgilere yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinin tespiti bakımından; sanığın 2009 takvim yılında düzenlediği faturalara ilişkin fatura tarihlerinin ilgili vergi dairesi müdürlüğünden de sorulmak suretiyle tespit edilmesi suretiyle, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu da dikkate alınarak, zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği ortaya konulup, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma neticesinde sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19714, Karar No: 2023/4205, Tarih: 10.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/19714 E.  ,  2023/4205 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ...Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.08.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ...1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 04.03.2014 tarihli ve 2013/513 Esas, 2014/267 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 17.04.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

3. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, ...4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2014/1425 Esas, 2015/1394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 23.11.2015 tarihli temyiz dilekçesi ile kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 23.11.2015 tarihli temyiz dilekçesi ile kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

23.04.2013 günü saat 08:30 sıralarında ...İlçe Jandarma Komutanlığına bağlı...Köyü 1/B yol emniyet kontrol noktasında ...1. Sulh Ceza Mahkemesinin 22.04.2013 gün ve 2013/199 D. Iş sayılı arama kararına istinaden Metro Turizm'e ait yolcu otobüsünde yapılan kontrolde sanık ...'ya ait kırmızı renkli valiz içerisinde gazete kağıdına sarılı vaziyette bonzai maddesinin ele geçirildiği, sanığın alınan ifadesinde söz konusu esrar maddesini tanımadığı birinden aldığını ve içmek amacı ile üzerinde bulundurduğunu beyan ettiği, ele geçirilen esrar maddesi üzerinde yapılan inceleme sonucunda ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 26.08.2013 tarihli raporunda söz

konusu maddenin AM-2201 etken maddesini içerdiği ve söz konusu maddenin 5237 sayılı Kanun uyarınca uyuşturucu maddelerden olduğunun belirttiği, böylece sanığın kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle mahkumiyetine karar verildiği, görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun 191 inci maddesi ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 nci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;