muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11222, Karar No: 2025/3121, Tarih: 10.03.2025

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin 2024/11 Esas sayılı dosyasında 24.01.2024 tarihli karar ile, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 31.05.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın İstanbul 4. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/609, Karar No: 2011/7268, Tarih: 24.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/609 E.  ,  2011/7268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 274 ada 2 parsel sayılı 553.21 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış yargılama sırasında ise tapu kaydına dayanmıştır. ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, katılan davacının davasının kısmen kabulüne, taşınmazın 1/2 payının davalı ..., 1/2 payının katılan davacının miras bırakanı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 274 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davacı ...'ın tutunduğu 8.6.1971 tarih 24 sayılı tapu kaydının kapsamında kalmadığı, taşınmaz üzerinde davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen ekonomik amacına uygun ve iktisap sağlayan süreye ulaşan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6.85 TL harcın davacıdan alınmasına, 24.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5193, Karar No: 2019/273, Tarih: 09.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5193 E.  ,  2019/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Beraat eden katılan sanık ... ... ve olayda yaralanan katılan ...'ın, ...’da ikamet ettikleri, kolluk ifadelerinde belirttikleri ikamet adreslerinin de yurtdışı adresleri olduğu, yokluklarında verilen kararın mahkemece ...” adresine çıkarıldığı ve tebliğ imkansızlığı nedeniyle 12.05.2015 tarihinde bila tebliğ iade olduğu ve katılan ...'ın, dosya içerisinde örneği bulunan vekaletname ile Av...’yı vekil olarak tayin ettiği, vekalet ilişkisinin sona erdiğine ilişkin dosya içerisinde herhangi bir beyan veya belge olmadığı, gerekçeli kararın katılan ... vekiline ve katılan sanık ... ...’e tebliğ edildiğine ilişkin belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; katılan ... yönünden vekillik görevinin devam edip etmediğinin araştırılarak sonucuna göre gerekçeli kararın adı geçen vekile ya da katılan ...'a tebliği ile katılan sanık ... ...'a usulüne uygun tebliğ edilip tebellüğ belgeleri ile verilmesi halinde temyiz dilekçelerinin ve bu temyiz istemine ilişkin ek tebliğnamenin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 09.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12924, Karar No: 2015/10673, Tarih: 23.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/12924 E.  ,  2015/10673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/419-2013/697

Taraflar arasındaki ihalenin feshi, yargılamanın yenilenmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 21.01.2015 gün ve 2014/9253 Esas, 2015/673 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

HUMK’nun 440/III-2 maddesine göre, istisnaları hariç olmak üzere, sulh hukuk mahkemesi kararları karar düzeltmeye tabi değildir. Bu dava da yasanın öngördüğü istisnalardan olmadığına göre karar düzeltme istemi incelenemez.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, karar düzeltme isteğini içeren dilekçenin REDDİNE, gereksiz yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4762, Karar No: 2011/2622, Tarih: 20.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4762 E.  ,  2011/2622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kadastro Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ..., ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 323 ada 22 parsel sayılı 1426,10 m2 yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., tapu kaydına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesi hükmü gerekçe gösterilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemektedir.

Somut olayda, kanıtlama yükümlülüğünün davacı taraf üzerinde olduğu, dosyada keşif yapılmasının zorunlu bulunduğu kuşkusuzdur. Ne var ki, mahkemece davacı tarafa keşif giderlerini yatırması için kesin önel verilmiş ise de, duruşmada hazır bulunmayan davacı ...'a kesin öneli içeren ihtarlı davetiye gönderilmemiş, mahkeme heyetine verilecek ücretler kalem kalem ve ayrıntılı olarak gösterilmemiş, yerel bilirkişi adayları için davetiye gideri belirlenmediği gibi, kesin süre ile keşif günü arasında davetiyelerin tebliği için makul bir süre de bırakılmamıştır. Bu olgular gözetildiğinde mahkemece oluşturulan ara kararının kesin önel sonuçlarının uygulanmasını gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacılar ... ve ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 91,05 TL harcın istek halinde davacılara iadesine, 20.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10317, Karar No: 2023/1059, Tarih: 15.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10317 E.  ,  2023/1059 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı-davalı vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; tarafların 2016 yılında evlendiklerini, ortak çocukları bulunmadığını, son 1,5 yıldır ayrı yaşadıklarını, aralarında davalı-davacı ve annesinden kaynaklanan bir çok tartışma ve kavgaların yaşandığını, evlilik sürecinde eşiyle arasındaki her şeyi annesine aktardığını, annesinin de evliliğe ve müvekkiline sürekli müdahale ettiğini, ortak kararların dahi davalı-davacının annesi tarafından alındığını, kızının üzerinde kurduğu otoriteyi müvekkili üzerinde de kurmak istediğini, müvekkili işe aldırdıklarını belirterek aşağıladıklarını ve işten attırmakla tehdit ettiğini, müvekkilin ailesinin ortak konuta gelmesine izin vermediğini, kendisinin de gitmediğini, ailesinin sadece bir kez gelebildiklerini, müvekkili çektiği kredi ile kadının dedesi adına engelli indiriminden yararlanarak aldıkları arabayı kullanmasına izin vermediklerini, dedesi vefat etmesine rağmen halen kadının ailesinde durduğunu, müvekkilinin erkeklik gururunu incitecek hakaret içeren mesajlar gönderdiğini, iktidarsızlıkla suçladığını, müvekkiline bıçakla saldırdığını, eşyalarını ortak konuttan atarak evden kovduğunu, yemek, ütü, temizlik gibi evlilik birliği sorumluluklarını yapmadığını, evdeki bazı eşyaları izinsiz ve habersiz annesine verdiğini, cevap dilekçesindeki beyanların gerçek olmadığını ve kabul etmediklerini, davalı-davacının kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla, tarafların boşanmalarına, 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı-davalı vekili birleştirilen davaya cevap dilekçesinde; birleştirilen davayı kabul etmediklerini, iddiaların asılsız olduğunu, davalı-davacıya herhangi bir şiddet uygulanmadığını, kısıtlanmadığını, kusurlu tarafın nafaka ve tazminat isteyemeyeceğini ve şartlarının bulunmadığını, miktarlarının fahiş olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

2. Davacı-davalı vekili birleştirilen davaya cevap dilekçesinde; birleştirilen davayı kabul etmediklerini, iddiaların asılsız olduğunu, davalı-davacıya herhangi bir şiddet uygulanmadığını, kısıtlanmadığını, kusurlu tarafın nafaka ve tazminat isteyemeyeceğini ve şartlarının bulunmadığını, miktarlarının fahiş olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı-davacı vekili davaya cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; davacı-davalının iddialarının gerçek olmadığını, müvekkilini ve ailesini kabullenemediklerini, ailesi ile görüşmesini istemediklerini, sürekli kıskançlık yaparak giyimine makyajına ojesine karıştığını, kendini kime pazarlıyorsun dediğini, dışarı çıkmasına arkadaşları ile görüşmesine izin verilmediğini, eşi ile birlikte hiç bir aktivitede bulunmadığını, müvekkiline hakaret ettiğini, aşağıladığını, eniştesi ile aralarında birşeyler olduğunu ileri sürerek iftira attığını, fiziksel şiddet uyguladığını, kısırlık ile suçladığını, çocuk yapması için baskı yapıldığını, davacı-davalının ailesi ile birlikte müvekkilini aç gözlülükle, aç köpeklikle ve orospulukla suçladığını, psikolojik şiddet uygulandığını, davacı-davalının evdeki altın ve paraları alarak müşterek konutu terk ettiğini, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında müvekkilinin kusursuz olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

2. Davalı-davacı vekili birleştirilen dava ve cevaba cevap dilekçesinde; davacı-davalının müvekkilini sürekli rencide edici davranışlarda bulunduğunu, müvekkilinin ailesi ile görüşmesine karşı çıktığını, bu nedenle defalarca fiziksel şiddet uyguladığını, tehdit ettiğini, evlendikten sonra hiçbir sosyal hayatları olmadığı gibi elbise giymesi, makyaj yapması durumunda bile fahişelikle suçladığını, dışarı çıkmasına, arkadaşları ile görüşmesine izin vermediğini, kendini kime pazarlıyorsun dediğini, sürekli kavga çıkartıp köye ailesinin yanına gittiğini, ailecek pikniğe gitmek istese bile eniştesiyle yakıştırıp iftira attığını, davacı-davalının ve ailesinin çocukları olması konusunda baskı yaptıklarını, müvekkilini kısırlıkla suçladıklarını, en son 08.03.2019 tarihinde davacının annesinin yemeğe davet etmesi nedeniyle tartıştıklarını ve davacı-davalının evi terk ettiğini, davacı-davalının beyanlarının dayanaksız olduğunu ve gerçek olmadığını, davacı-davalının kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla, tarafların boşanmalarına, 3.000,00TL tedbir-yoksullluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî, 300.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların 04.04.2016 tarihinde evlendikleri, müşterek çocuklarının olmadığı, kadının dedesinin engelli muafiyetinden yararlanılarak ÖTV indirimli araba satın aldıkları, bu arabanın alımında erkeğin banka kredisi kullandığı, ancak arabayı kullanamadan kadının ailesinin aldığı, kadının annesinin kullanımında olduğu, erkeğin kadına karşı kıskanç tavırlar içerisinde olduğu, bu konuda sık sık tartıştıkları, oje sürmesini dahi aldatma olarak yorumladığı, kadına orospu diye hakaret ettiği, kadının kollarında erkekten kaynaklı darp izlerinin olduğu, erkeğin kadın ile birlikte yemek, düğün ve benzeri sosyal faaliyetler içerisinde bulunmadığı, taraflardan devamı beklenemeyecek derecede evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, geçimsizliğin meydana gelmesinde erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesi ile; asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen ve boşanmaya sebep olan olaylar nedeniyle kişilik hakkı saldırıya uğrayan kadın lehine 15.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, erkeğin manevî tazminat talebi ile kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-davalı vekili, davalı-davacı kadının annesinin evliliklerine sürekli müdahalede bulunduğunu, kredi çektirip kendilerine araba aldırdıklarını ancak arabayı kullanmasına izin vermediklerini, kısırlıkla itham ederek erkeklik gururunu incittiklerini, hakaret içerikli mesajlar gönderdiğini, evlilik birliği sorumluluklarını yerine getirmeyen davalı-davacı kadının kusurlu olduğunu beyanla; kusur belirlemesi, aleyhe hükmolunan tazminatlar,miktarları ile reddedilen manevî tazminat talebi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı-davacı vekili, müvekkiline iftira atan, fahişelikle suçlayan, hakaret eden, fiziki şiddet uygulayan, ailesi dahil kimseyle görüşmesine izin vermeyen, kısırlıkla suçlayan, ortak evi terk eden davacı-davalının tam kusurlu olduğunu beyanla; kusur belirlenmesi, asıl davanın kabulü, birleşen davada lehine hükmolunan tazminatların miktarları yönünden istinaf başvurusunda başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı-davacı vekili, müvekkiline iftira atan, fahişelikle suçlayan, hakaret eden, fiziki şiddet uygulayan, ailesi dahil kimseyle görüşmesine izin vermeyen, kısırlıkla suçlayan, ortak evi terk eden davacı-davalının tam kusurlu olduğunu beyanla; kusur belirlenmesi, asıl davanın kabulü, birleşen davada lehine hükmolunan tazminatların miktarları yönünden istinaf başvurusunda başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dosyası içeriğine, dosyadaki yazılara göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin (1) inci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı-davalı vekili, istinaf dilekçesindeki beyanlarını takrarla davalı-davacının kusurlu olduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi, aleyhe hükmolunan maddî ve manevî tazminatlar, miktarları ile reddedilen manevî tazminat talebi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-davacı vekili, istinaf dilekçesindeki beyanlarını takrarla davacı-davalının tam kusurlu olduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlenmesi, asıl davanın kabulü, birleşen davada lehe hükmolunan maddî ve manevî tazminatların miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, asıl davanın kabulü, reddedilen manevî tazminat ile kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatların verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarının düşük veya yüksek olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17438, Karar No: 2018/7459, Tarih: 03.07.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17438 E.  ,  2018/7459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 03/07/2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 519360, 5310 ve 3830 no'lu elektrik abonesi olduğunu, hakkında düzenlenen faturalardan kayıp kaçak, dağıtım, perakende satış, hizmet, personel sayaç okuma, iletişim sistemleri kullanım bedeli, TRT payı, enerji fonu adı altında haksız kesintiler yapıldığını, davalıdan elektrik temin edilen süre içerisinde ödenen bedellerden iade edilmesi gerekenlerin tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL'nin haksız tahsil tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilemesini talep ve dava etmiş, 12.01.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 1.305.210,11 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı cevabında; kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedeli ile kayıp-kaçak bedeli üzerinden alınan enerji fonu ve TRT payının istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat