muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4483, Karar No: 2023/5385, Tarih: 07.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/4483 E.  ,  2023/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1970 E., 2022/712 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/39 E., 2020/796 K.

Taraflar arasında görülen muhdesatın tespiti davasında İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; dava konusu 146 ada 25, 123 ada 41, 129 ada 9 ve 146 ada 19 parsel sayılı taşınmazlar hakkında devam eden ortaklığın giderilmesi davası bulunduğunu, taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçlar, bir kısım yapılar ve imalatların vekil edeni tarafından yapıldığını ileri sürerek muhdesat iddialarının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılardan ..., ... ve ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

2. Davalılardan ...; yargılama aşamasındaki beyanında davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla (özetle);

1. 146 ada 25 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan traktör garajı, içme suyu hattı, 2 adet ... ve 1 adet ... ağacı, 123 ada 41 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer ... 100 adet erik ağacı ve 129 ada 9 parsel sayılı taşınmazdaki kamelya, su tesisatı ve 120 adet armut ağacı yönünden davacının davasını ispatladığı,

2. Şeftali ağaçlarının davalılardan ... tarafından dikildiği,

3. İyileştirmelerin muhdesat niteliğinde sayılamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 146 ada 25 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan traktör garajı, içme suyu hattı, 2 adet ... ve 1 adet ... ağacının, 123 ada 41 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer ... 100 adet erik ağacının ve 129 ada 9 parsel sayılı taşınmazdaki kamelya, su tesisatı ve 120 adet armut ağacının davacı tarafından yapıldığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

1. Kabul kararı verilen muhdesat değerlerinin düşük tespit edildiğini,

2. Dava konusu 129 ada 9 parsel üzerinde bulunan 80 adet şeftali ağacı ile 146 ada 19 parsel üzerinde yapılan (ahşap eve dair) imalatlar yönünden verilen ret kararının hatalı bulunduğunu,

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

1. Kabul kararı verilen muhdesat değerlerinin düşük tespit edildiğini,

2. Dava konusu 129 ada 9 parsel üzerinde bulunan 80 adet şeftali ağacı ile 146 ada 19 parsel üzerinde yapılan (ahşap eve dair) imalatlar yönünden verilen ret kararının hatalı bulunduğunu,

3. Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ... enerjisinin 2012 yılında yaptırıldığını ve murisin ise 2009 yılında vefat ettiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

1. Kabulüne karar verilen muhdesat değerinin dosya kapsamına uygun düştüğü gibi yapılan değer tespitinin Sulh Hukuk Mahkemesini bağlamadığı,

2. Davacı tanıklarının 129 ada 9 parseldeki şeftali ağaçlarının davalılardan ... tarafından dikildiğini beyan ettikleri gibi şeftali ağaçları bakımından davacının davasını ispat edecek yeterli bir delil sunamadığı,

3. 146 ada 19 parseldeki eve yapılan faydalı ve zorunlu masrafların da muhdesat niteliğinde bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplere benzer sebepler ile Bölge Adliye Mahkemesinin karar ve gerekçesinin yerinde olmadığı belirtilerek hükmün bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 684, 718, 724, 728, 729 ve 1012/2, 3 üncü maddeleri,

3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12 ve 19 uncu maddeleri,

4. Tapu Sicili Tüzüğü'nün 60 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/927, Karar No: 2014/11379, Tarih: 03.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/927 E.  ,  2014/11379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4, 31/3. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını ihlal suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, karar tarihi olan 15.04.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre; sabıkasız olan ve kağıt toplayarak ailesinin geçimini sağladığını belirten sanığın savunmasında, “Kanalın içine atılmış vaziyette

olan çantayı açıp baktığında suça konu taşınabilir belleği gördüğünü, alıp kardeşine verdiğini, onun da okula götürdüğünü” beyan ettiği; 01.12.2006 günü yakınanın evinden hırsızlanan belleğin yaklaşık üç ay sonra sanığın kardeşi tarafından okula götürülmesi üzerine ele geçirilip yakınana iade edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın savunmasının aksine, kesin, inandırıcı, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter nitelikte somut ve hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Kabule göre de;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, atanan savunmana ödenen avukatlık ücretinin, onsekiz yaşından küçük olduğu anlaşılan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin ...c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33425, Karar No: 2014/2893, Tarih: 06.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2012/33425 E.  ,  2014/2893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2011/318542

Mahkemesi : Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29/03/2011

Numarası : 2010/259-2011/286

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan davanın reddine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına katılma talebinde bulunulduğu halde, “Kültür ve Turizm Vakfı Koruma Kurumu” nun katılan olarak kabulüne karar verilmesi ve gerekçeli karar başlığında, “B.. K..” nun katılan sıfatıyla yer alması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında düzenlenen 30/03/2010 tarihli iddianamede, sanığın, mevcut bina üzerine ruhsatsız olarak çelik çatı yapıp yanlarına tuğla duvar örmek suretiyle “imar kirliliğine neden olma” suçunu işlediğinin iddia olunduğu, inceleme konusu dosyada yer alan 29/03/2010 tarihli iddianamenin ise, korunması gerekli anıtsal yapı olarak tescilli A.. Camii'ne bitişik konumdaki evde izin alınmaksızın camii avlusuna açılan pencerelerin değiştirildiği, yağmur iniş borularının camii avlusuna akacak şekilde monte edildiği, camii minaresinin kapatıldığı ve evin camii avlusuna bakan kısmına ilave kat yapıldığı, böylece tescilli kültür varlığının zarar görmesine sebebiyet verildiği iddialarını içerdiği, her iki iddianamede açıklanan eylemler birbirinden farklı olup, davanın reddine dayanak oluşturan Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/435 Esas, 2010/1036 Karar sayılı dosyasında, sanığın, ruhsat almaksızın gerçekleştirdiği inşai faaliyet nedeniyle mahkumiyetine karar verildiği, tescilli kültür varlığına müdahale oluşturan izne tabi eylemlerin ve dolayısıyla anılan varlığa verilen zararın yargılama konusu edilmediği anlaşılmakla;

Korunması gerekli kültür varlığı bitişiğinde yer alıp, Osmangazi Belediye Başkanlığı'nın cevabi yazısına göre ruhsat alınmaksızın inşa edilmiş olan suça konu taşınmaza ait tapu kaydı getirtilerek, taşınmazın sanık tarafından edinilme tarihinin, beyanlar hanesinde durumu açıklayıcı şerh bulunup bulunmadığının, var ise şerhin konulma zamanının tespiti, varlığın tesciline ilişkin Kurul kararı celp edilerek, karar tarihi itibariyle uygulama alanı bulabilecek ilan yöntemlerine göre durumun mahallinde duyurulup duyurulmadığının belirlenmesi, nihayetinde, maliki olduğu taşınmazın tescilli yapı bitişiğinde bulunduğunun sanık tarafından bilindiği veya bilinmesi gerektiği sonucuna varıldığı takdirde olay yerinde keşif yapılarak, iddianamede açıklanan eylemlerin niteliği ile anılan eylemler nedeniyle kültür varlığının zarar görüp görmediğinin saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, davanın mükerrer olduğu yönündeki hatalı değerlendirmeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3588, Karar No: 2014/9546, Tarih: 13.10.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/3588 E.  ,  2014/9546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/230261

MAHKEMESİ : Çine Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2012

NUMARASI : 2011/352 Esas, 2012/214 Karar

SUÇ : Tefecilik

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Uyap kayıtlarına göre Üst Cumhuriyet Savcısının hükmü 11/05/2012 tarihinde ve yasal bir aylık süre içinde temyiz ettiği anlaşılmakla tebliğnamede yer alan red görüşüne iştirak edilmeyerek üst C.Savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Müşteki N.. A..'ın aşamalardaki beyanlarında sanıktan faiz karşılığı ödünç para aldığını ve karşılığında boş senet imzalayarak verdiğini, borcunu ödemesine karşın sanığın senedi doldurarak icra takibine başladığını beyan etmesi, sanığın da kredi kartı ile bankamatikten para çekerek müştekiye verdiğini, müştekinin borcu zamanında ödememesi sebebiyle borca faiz işletildiğini, müştekinin ödediği paranın borcu kapatmaya yetmediğini, kendisinin bankaya ödeme yaparak borcu kapatıp senedi doldurup icra takibine başladığını savunması karşısında;

Tefecilik suçunun, 765 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu dönemde, YCGK'nın 03/07/1995 tarih ve 1995/207-236 sayılı Kararında da belirtildiği üzere birden fazla kişiye sürekli ve sistemli bir şekilde faiz karşılığı ödünç para vermek suretiyle çıkar sağlanması, başka bir anlatımla ödünç para verme işinin meslek haline dönüştürülmesi durumunda oluştuğu, suçun yaptırımının ise 2279 sayılı Yasanın 17. maddesinde düzenlendiği,

01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde ise atılı suçun; “Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para veren kişi,...” biçiminde tanımlandığı, bu düzenlemeye göre suçun oluşması için sanığın yalnızca bir kişiye ödünç para vermesi yeterli olup, bu işi meslek haline dönüştürüp dönüştürmemesinin öneminin bulunmadığı, tefecilik suçunun ekonomi, sanayi ve ticarete ilişkin suçlar bölümü içerisinde yer aldığı, bu bölümün de topluma karşı suçlar kısmı içinde bulunduğu, 5237 sayılı Yasanın 43/1. maddesi, suçun mağdurunun aynı kişi olmasını suçun zorunlu unsuru haline getirmiş iken, 08/07/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanunun 6. maddesi ile anılan madde ve fıkraya eklenen “Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da

bu fıkra hükmü uygulanır.” hükmü ile zincirleme suçun kapsamının genişletildiği ve mağduru aynı kişi olsun ya da olmasın maddenin son fıkrasındaki istisnalar dışındaki tüm suçlarda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün hale getirildiği, bu nedenle suçun temadi ettiğinden ve birden fazla kişiye ödünç para verilmesinin tek suç oluşturduğundan bahsedilemeyeceği, ancak suçun zincirleme olarak işlenmesinin olanaklı olduğu,

bu fıkra hükmü uygulanır.” hükmü ile zincirleme suçun kapsamının genişletildiği ve mağduru aynı kişi olsun ya da olmasın maddenin son fıkrasındaki istisnalar dışındaki tüm suçlarda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün hale getirildiği, bu nedenle suçun temadi ettiğinden ve birden fazla kişiye ödünç para verilmesinin tek suç oluşturduğundan bahsedilemeyeceği, ancak suçun zincirleme olarak işlenmesinin olanaklı olduğu,

Mahkemece sanığın kredi kartından para çektiğini beyan ettiği bankadan ilgili hesabın kayıtları getirtilerek ne kadar para çekildiği ve ne kadar faiz işletildiği hangi tarihte ne kadar ödeme yapıldığı hususlarının araştırılması, özellikle suç tarihi de belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekili ile Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9661, Karar No: 2023/15965, Tarih: 25.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/9661 E.  ,  2023/15965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/365 E., 2023/610 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Emet Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2021/142 E., 2022/235 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğünde muvazaalı hizmet alımı yoluyla ... alan görünüşte alt işveren şirketler bünyesinde triyaj bölümünde işçi olarak çalıştığını, müvekkili tarafından yapılan işin davalı Kurumun asli ve sürekli işi olduğunu, eskiden işin tamamının kadrolu işçiler eliyle yapılmaktayken kadrolu personelin emeklilik gibi çeşitli nedenlerle azalması sonucu bu işçilerin yerine ucuz işçi teminine yönelik alt işveren şirketler vasıtasıyla işçi temini yoluna gidildiğini, personel eksikliğinin bu şekilde giderildiğini, davalı Kurumun dava konusu tahliye, taşıma, ayıklama, istifleme, bunkere cevher beslemesi sair işlerine ilişkin hizmet alımı gerçekleştirdiğini, bir bütün olan üretimin bir unsuru olarak değerlendirilen ihale konusu hizmetlerin özel sektör eliyle gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığını, davalı Kurum ile alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmelerinin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu, müvekkilinin başlangıçtan itibaren davalı Kurumun işçisi olduğunu ileri sürerek ilave tediye alacağı ile davalı Kurumun toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Kurumun işçisi olmayıp değişen yüklenici firmalarda çalıştığını, müvekkili ile arasında işçi ve işveren ilişkisi bulunmadığını, yönetim hakkı doğrudan alt işverenlere ait olup Kurumun alt işveren işçileri üzerinde yönetim hakkı bulunduğundan söz edilemeyeceğini, müvekkili Kurumun ana faaliyet alanının bor ve türevi cevherlerin çıkarılıp üretilerek satışa hazır hâle getirilmesi olduğunu, esas işin sevk ve idaresinin kadrolu ve vasıflı işçileri tarafından yapıldığını, alt işveren eliyle yapılan işlerin, asıl işin üretim faaliyetlerini oluşturan kimyasal ve metalürjik süreçler kapsamında değil doğrudan üretimle ilişkisi olmayan yardımcı işler kapsamında olduğunu, davacının çalışmış olduğu hizmet alım işinin müvekkili Kurum tarafından baştan itibaren ihale yoluyla satın alınarak gördürüldüğünü, bu nedenle muvazaa iddialarının haksız olduğunu, davacının alt işveren işçisi olduğunu, ilave tediyeden yararlanamayacağını, toplu ... sözleşmelerinin asıl işveren işçileri için imzalandığını ve yürütüldüğünü, alt işveren toplu ... sözleşmesinin tarafı olmadığına göre onun işçilerinin sözleşmeden yararlanmasının mümkün olmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere davacının bir an için asıl işverenin işçisi sayılması gerektiği kabul edilse dahi sendika üyeliği bulunmayan işçinin toplu ... sözleşmesinden yararlanmasının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu (6356 sayılı Kanun) gereği mümkün olmadığını, yine davacının çalışmış olduğu dönemlerde imzalanan tüm toplu ... sözleşmelerinde "bu sözleşmenin işçilere hak ve menfaat sağlayan hükümleri ise yalnız taraf sendikası üyesi işçilere uygulanır." ibaresinin yer aldığını, davacının talep etmiş olduğu tüm alacaklar hakkında zamanaşımı def'inde bulunduklarını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; işyerinde keşif icra edildiği ve keşif mahallinde tanıkların dinlendiği, keşif sonrası teknik bilirkişiler tarafından rapor hazırlandığı, toplanan kanıtlar ve dosya kapsamına göre davalı Kurumun asıl işinin açık ocaktan çıkartılan bor madeninin reaksiyon, filtrasyon, kristalizasyon ve kurutma işlemlerinden geçirilerek borik asite dönüştürülme işi olduğu, sırasıyla maden çıkarma, cevher taşıma, yıkama, ayıklama, sınıflandırma, depolama, kırma, parçalama, öğütme, reaksiyon, filtrasyon, kristalizasyon, kurutma, paketleme, stoklama ve yükleme aşamalarının bulunduğu, alt işverene verilen işin ise işyerinde asıl işveren tarafından yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin yardımcı işlerinden olmadığı ve işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir ... olmadığı, buna göre davalı Kurum ile davacının çalıştığı alt işverenler arasında yapılan hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğu ve davacının çalışmaya başladığı tarihten itibaren davalı Kurumun işçisi olduğu, dolayısıyla ilave tediyeye hak kazandığı, 6356 sayılı Kanun ve toplu ... sözleşmeleri hükümlerine göre; taraf işçi sendikası üyesi olan işçinin toplu ... sözleşmesinin imzalandığı tarihte üye ise toplu ... sözleşmesinin yürürlük tarihinden, sonradan üye olmuş ise üyeliğinin işverene bildirildiği tarihten, taraf sendikaya üye değilse dayanışma aidatı ödeyerek toplu ... sözleşmesinden yararlanmak istediğine dair talep tarihinden itibaren toplu ... sözleşmesinden yararlanabileceği, bu nedenle her bir toplu ... sözleşmesi dönemi yönünden ayrı ayrı değerlendirilerek davacının yararlanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirildiği, davanın belirsiz alacak davası türünde açılmasına bir engel bulunmadığı gerekçesiyle bir kısım alacak miktarının zamanaşımına uğradığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri