muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/754, Karar No: 2023/2801, Tarih: 19.10.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı işletmenin, davacı şirketin kuyu suyu abonesi olduğu gibi elektronik ön ödemeli sayaç bağlantılı su aboneliğinin de bulunduğu, işletmede yapılan 31.12.2019 ve 03.01.2020 tarihli kontroller neticesinde düzenlenen kaçak su kullanma tutanağında, tutanak görevlilerince yapılan açıklamanın yanı sıra tutanağa eklenen fotoğrafların açıkça kaçak su kullanımına işaret etmediği gibi, karışık bir borulama sistemine sahip tüm kazan daireleri için yaşanan bir durum olduğu, kaçak su personelinin bu anlamda uzman ve tecrübeli olması gerektiği, neticede tutanak görevlilerince alınan anlık su numunesinin şehir şebeke suyu olmadığı açıkça laboratuvar ortamında yapılan analiz sonucu ortaya konulduğundan işletmede şehir suyu kullanılmadığının bizzat davacı tarafından tespit edildiği, işletmede yer alan kapalı yüzme havuzuna ait suyun sürekli doldur boşalt yöntemi ile su tüketimi yapmadığı, havuz sularının temizliği filtrasyon sistemi ve kullanılan havuz kimyasalları ile sağlandığından tesiste önemli ölçüde suyun duş noktalarında tüketildiği, davacının yaptığı kaçak su tüketim hesabında su aboneliği vasıtasıyla satın aldığı suyu minha ederek, kuyu suyu aboneliği aracılığı ile satın alınan suyun hesaplamaya hiç dahil edilememesi ile de hata yapıldığı, davalı işletmenin ihtiyacı olan su tüketim miktarı 13.101 m3 olup, aboneliğin bedel ödeyerek kullandığı kuyu suyu miktarı 31.529 m3 olduğundan, davalının bakiye ödemesi gereken kaçak su miktarının söz konusu olmadığı, dolayısıyla davacı tarafından düzenlenen kaçak su kullanım tutanağının hatalı olarak tanzim edildiği, tahakkuk edilen 679.375,94 TL bedelli kaçak su tahakkukunun yerinde olmadığı, dinlenen tutanak tanıklarının beyanlarının iki farklı yargılamada alınan aynı doğrultuda tespitler içeren üç adet bilirkişi raporuna karşı davanın kabulüne yeterli delil oluşturmadığı gerekçesiyle, davanın reddine, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin ilk arabuluculuk toplantısına katılmayan davalıdan tahsiline, aynı nedenle davalı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; bilirkişinin 2022 yılında gördüğü duruma göre rapor hazırlandığını, kaçak su tutanağının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince geçerli olduğunu; aksinin ispat edilememesine rağmen davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; bilirkişinin 2022 yılında gördüğü duruma göre rapor hazırlandığını, kaçak su tutanağının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince geçerli olduğunu; aksinin ispat edilememesine rağmen davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; 07.09.2020 tarihli arabuluculuk tutanağı ve davalı şirkete tebligat ulaşmadığına ilişkin belgeler incelendiğinde aleyhine Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin uygulanmasının haksız ve yersiz olduğunu, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerektiğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kaldırma kararı sonrasında alınan bilirkişi heyet raporu hükme esas almaya ve denetime elverişli olduğundan Mahkemenin davanın reddine yönelik kararında isabetsizlik bulunmadığı, 6325 sayılı Kanun'un 18/A maddesinin on birinci fıkrası dikkate alındığında Mahkemece davalı aleyhine hükmedilen yargılama ve vekalet ücreti konusunda isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaftaki sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; istinaftaki sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kaçak su kullanımı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Kural olarak belli bir olayın gerçekleşip gerçekleşmediğini tarafların ispat etmesi gerekir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun "D.İspat Kuralları/1.İspat yükü" başlıklı 6 ncı maddesi uyarınca; "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

2. Aynı yöndeki düzenleme 6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı maddesinin birinci fıkrasında; "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukukî sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir." şeklinde ifade edilmiştir. Buna göre ispat yükü, ispatı gereken vakıalara dayanan tarafa ait olup, herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

2. Aynı yöndeki düzenleme 6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı maddesinin birinci fıkrasında; "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukukî sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir." şeklinde ifade edilmiştir. Buna göre ispat yükü, ispatı gereken vakıalara dayanan tarafa ait olup, herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

3.ASKİ Tarifeler Yönetmeliği'nin ''Kaçak su kullanımı'' kenar başlıklı 28 inci maddesinin ilgili bölümleri şöyledir: " (1) İdarenin tasarrufundaki yeraltı veya yerüstü su kaynaklarından, tesislerinden, su taşıyan boru hatlarından, şube yolundan abone olmaksızın ya da abone olduğu halde kayıt dışı sayaçla, kayıtlı sayacı işletmeyecek şekilde ya da sayaçsız olarak her hangi bir teknik düzenekle su alma işi kaçak su kullanımı olup, bu şekilde su kullanan kişilerin kaçak su kullanımları tutanakla tespit edilir ve kaçak su kullanımı engellenir.

(4) Kaçak su kullanımı İdare tarafından görevlendirilen en az iki görevli tarafından mahallinde yapılacak araştırma ve inceleme sonucu tanzim edilecek tutanakla tespit edilir. Bu tutanakta kaçak su kullananın; tespit edilebiliyorsa TC kimlik numarası veya kimlik bilgileri, tüzel kişi ise unvanı ve bulunabiliyorsa vergi numarası, adresi, kaçak su kullanımının ve bağlantının şekli, tespit edilebiliyorsa abone numarası ve benzeri bilgiler yer alır. Kaçak su kullananın veya kullanıldığını bilenlerin yazılı ve imzalı beyanları temin edilmeye çalışılır. Üç nüsha halinde düzenlenecek tutanağın bir sureti, ilgilinin imzası alınabilirse kendisine; imzadan imtina etmesi veya ilgilinin bulunamaması halinde bu husus tutanağa geçirilerek bağımsız bölüme, işyerine veya yöneticiye bırakılır. Bu işlem bildirim yerine geçer. Ayrıca kaçak bağlantının fotoğrafı çekilir ve bağlantı iptal edilir. Hazırlanan bu tespit tutanağında yer alan bilgiler doğrultusunda gerekli tahakkuk işlemleri yapılır. Bu tahakkuka ilişkin ödeme bildirimi ayrıca aboneye gönderilir. ... tutanağının bir nüshası ... Şube Müdürlüğünde muhafaza edilir, diğer nüshası ise borcun ödenmemesi durumunda yasal yollardan tahsili için Hukuk Müşavirliğine gönderilir..."

4. 6325 sayılı Kanun'un ''Dava şartı olarak arabuluculuk'' kenar başlıklı 18/A maddesinin on birinci fıkra hükmü şöyledir: "(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır."

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda; alınan bilirkişi raporları ile davalının kaçak su kullanımı bulunmadığının belirlenmesine, özellikle hükme esas alınan son bilirkişi heyet raporunda da belirtildiği üzere tutanak görevlilerince alınan anlık su numunesinin şehir şebeke suyu olmadığının laboratuvar ortamında yapılan analiz sonucunda ortaya konulmuş olmasına, bu şekilde işletmede şehir suyu kullanılmadığının bizzat davacı tarafından tespit edilmesine, 6325 sayılı Kanunun 18/A maddesinin on birinci fıkrası nazara alındığında davalı aleyhine hükmedilen yargılama gideri ve vekalet ücretinde de isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30934, Karar No: 2018/4031, Tarih: 04.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30934 E.  ,  2018/4031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanıklar hakkında hükmolunan cezanın süresi itibariyle 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesine göre sanık ... müdafiinin duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanıklar hakkında verilen kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7198, Karar No: 2018/6390, Tarih: 30.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/7198 E.  ,  2018/6390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 12.09.2007 tarihinde “... Halkalı Toplu Konut Projesinden bir daireyi davalı TOKİ'den satın aldığını, dairenin eksik ve ayıplı olarak teslim edildiğini, teslimden sonrada daire, site ve ortak alanda eksik ve ayıplı imalatlar olduğunun anlaşıldığını bildirerek eksik ve ayıplı işlerin taşınmazda sebep olduğu değer kaybı hesaplanarak kıymet noksanı mukabilinde semen tenziline karar verilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 5.000,00 TL nin, ıslah dilekçesi ile de toplam 25.000,00 TL nin faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 15.091,10 TL nin 5.000,00 TL'sinin dava kalanın ıslah tarihinden itibaren işleyecek değişken yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, 12.09.2007 tarihinde satın alıp teslim tutanağı ile teslim aldığı daire, blok ve ortak alanlardaki eksik ve ayıplı işler nedeniyle semen tenzili için eldeki davayı 10.11.2008 (Yetkisizlik kararını veren mahkemedeki dava tarihi) tarihinde açmıştır. Davalılar, taşınmazda eksik ve ayıplı işler bulunmadığını, olsa bile süresinde ihbar edilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak, raporda açık ayıp olarak geçen hususlar için süresinde ihbar olmadığından reddine, gizli ayıplı işler nedeniyle nisbi metod uygulanarak 15.091,10 TL nin tahsiline karar verilmiştir.

Dava tarihi olan 2008 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi (6098 sayılı yasanın 223. maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 818 sayılı TBK.’ nun 198. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. .Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; bu ayıpların “açık” yada “gizli” olup olmadığı ve “gizli ayıp” olarak nitelendirilen izolasyona bağlı su sızıntı izleri, ıslak zeminlerde hatalı eğim verilmesi ve diğer ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi de göz önünde bulundurularak, yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. 818 sayılı TBK.’nun 198. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır

. 818 sayılı TBK.’nun 198. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatların, “açık” yada “gizli” ayıplı olup olmadığı ayrıca bu ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ile davacının kesin kabul heyetinin duyurusu üzerine taşınmaz ve ortak alandaki bir kısım ayıp ve eksiklikleri bildiren 19.9.2008 tarihli başvurusu da değerlendirilerek (bilirkişi raporunda gizli ayıp olarak kabul edilen ayıplardan bir kısmının duyuru üzerine verilen başvuru dilekçesinde yer almadığı da gözetilerek) tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebeplerine göre davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 265,00 TL harcın istek halinde davalı-... A.Ş.'ne, 257,80 TL harcın davalı-Toki'ye iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10638, Karar No: 2014/18551, Tarih: 01.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/10638 E.  ,  2014/18551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 17/04/2014

Numarası : 2012/122-2014/217

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 03/09/2003-24/02/2012 tarihleri arasında eczacı kalfası olarak çalıştığını, kendisinin işverenden zam istemesi üzerine işverenin “muhasebeye git tazminatlarını hesaplasın” demesi üzerine hangi ücretten hesaplayacağını sorduğunu, bunun üzerine davalının kendisine saldırıyormuş gibi bağırıp yardım istediğini, olayın polise yansıdığını ve savcılığın takipsizlik kararı verdiğini, bu olay üzerine davalının noter vasıtası ile iş akdini feshettiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, zam talebine olumsuz cevap vermesi üzerine davacının kendisine hakaret ve tehditler savurarak saldırdığını, bu sebeple iş akdinin haklı nedene dayalı olarak feshedildiğini ve başkaca bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının ücret alacağının doğru hesaplanıp hesaplanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Bilirkişi raporunda davacının ücret alacağı hesaplanırken iş akdinin fesih tarihi olan 24.02.2013 tarihi dikkate alınarak Şubat 2012 dönemi için 24 günlük ücret alacağı hesaplamıştır. Oysa davalının ücret alacağı hususunda davacıya yemin teklif etmesi üzerine 25.11.2013 tarihli duruşmada davacı yemin etmiş olup, yemin metninde 2012 yılı Şubat ayının ilk haftasında haftalık ücretini aldığını ikrar etmiştir. Bunun üzerine ücret alacağı yönünden Şubat ayının ilk haftası dışlanmak suretiyle yeniden hesaplama yapılması gerekirdir. Mahkemece bu husus gözetilmeden ücret hususunda davacının yemin etmesi üzerine bu yönden hatalı hale gelen bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazla miktarda ücret alacağına hükmedilmiş olması doğru olmayıp bozma nedenidir.

3-Dava konusu iş akdinin fesih tarihi 24.02.2012 olmasına ve tüm hesaplamaların bu tarihe göre yapılmasına rağmen, mahkemece bu husus dikkate alınmadan hükümde fesih tarihi olarak 14.02.2012 tarihinin yazılması hatalı olup, diğer bir bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24928, Karar No: 2017/3279, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24928 E.  ,  2017/3279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.