muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2369, Karar No: 2017/4532, Tarih: 29.05.2017

Mahkemece verilen ilk karar, Dairemiz 29.03.2016 tarih 2015/22232 E, 2016/4489 K sayılı ilamıyla” Somut olayda; davacının ... 2. İş Mahkemesinin 2013/447 Esas 2014/143 Karar sayılı ilamı ile 22.10.2008-21.01.2014 döneminde boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının tespiti ile yeniden aylık bağlanması talebinin red edildiği, davacının temyiz başvurusu üzerine iş bu kararın Yargıtay 21.Hukuk Dairesi tarafından 11.11.2014 tarihinde onanarak kesinleştiği; davacının bu kez aylığın kesilmesine yol açan “fiili birliktelik” sebebinin ortadan kalktığını iddia ile yeniden aylık bağlanmasını talep ettiği, Kurumun ise talebi red ettiği anlaşılmıştır. Mahkemenin 08.05.2015 tarihinden geriye doğru son altı aylık dönem yönünden yaptığı araştırma ve değerlendirme eksik incelemeye dayanmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; artık davacı ile boşandığı eşinin fiilen birlikteliklerini sürdürdüklerinin kesinleştiği 22.10.2008-21.01.2014 tarihinden sonraki dönem yönünden, kabulün aksine altı ayla sınırlı kalmaksızın, daha kapsamlı ve titiz bir araştırma yapılması gereği gözetilmek suretiyle; davacı ve boşandığı eşinin ayrı ayrı Adres Bilgileri Geri İzleme Raporu, Nüfus Müdürlüğünden alınarak davacı ve eşinin kayıtlı adresleri talep konusu dönem yönünden irdelenmeli ve davacı ile boşandığı eşinin kayıtlı adresleri yönünden ayrı ayrı geniş kapsamlı, titizlikle ve gerekirse bilgi edinilen şahısların isim yada sıfatları da tutanağa eklenmek suretiyle yeniden Kolluk araştırması yapılmalı, beyan edilen adreslerde fiilen oturup oturmadıkları, birlikte yaşayıp yaşamadıkları araştırılmalı; talep konusu dönem içerisinde davacı ve eşinin kayıtlı adreslerinde görev yapan mahalle muhtar ve azalarının kanaat edinmeye yetecek sayıda tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, çelişki oluşursa giderilmeye çalışılmalı; medula sisteminde davacı ve eşinin kayıtları araştırılmalı; dava konusu dönem esas alınarak, davacının ve eşinin ayrı ayrı kayıtlı adresleri itibariyle, ilgili oldukları seçim kurullarından talep sonuna kadar icra edilen seçimlere ilişkin ayrıntılı seçmen bilgi kayıtları dosya arasına alınarak adres, sandık, sıra noları karşılaştırılmalı; böylece kesinleşmiş yargı kararıyla sabit olan “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun, devam edip etmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.” şeklinde bozulmuştur.

Bozma öncesi Kolluk tarafından yapılan 11.08.2015 tarihli araştırma tutanağı ile; Eski eşin adresi olarak gözüken ... adresinden yapılan araştırmada, çevreden sorulduğunda 1-1,5 senedir ... isimli şahsın tek başına yaşadığı, daha öncesinde adreste yaşamadığı tespit edilmiştir.

Bozma sonrası kolluk tarafından yapılan 06.01.2017 tarihli araştırma tutanağı ile; muhtarla ve çevreden yapılan araştırmada, ...... adresinde, ...'ün 5 yıldır yalnız yaşadığı, öncesi ile ilgili bilgisi olan şahsın bulunmadığı, tespiti yapılmıştır

Bozma sonrası kolluk tarafından yapılan 06.01.2017 tarihli araştırma tutanağı ile; muhtarla ve çevreden yapılan araştırmada, ...... adresinde, ...'ün 5 yıldır yalnız yaşadığı, öncesi ile ilgili bilgisi olan şahsın bulunmadığı, tespiti yapılmıştır

Bozma öncesi ve sonrasında yapılan kolluk tespitleri çeliştiği gibi, bozma sonrası yapılan tespit ile ... 2. İş Mahkemesinin 2013/447 Esas 2014/143 Karar sayılı ilamı ile 22.10.2008-21.01.2014 döneminde boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının tespiti ile çelişir bir tespit yapılmıştır.

Dinlenen tanıklarının bir kısmının beyanları da, ... 2. İş Mahkemesinin 2013/447 Esas 2014/143 Karar sayılı ilamı ile 22.10.2008-21.01.2014 döneminde boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının tespiti ile çelişmektedir.

Mahkemece yapılacak iş; artık davacı ile boşandığı eşinin fiilen birlikteliklerini sürdürdüklerinin kesinleştiği 22.10.2008-21.01.2014 tarihinden sonraki dönem yönünden, kabulün aksine altı ayla sınırlı kalmaksızın, daha kapsamlı ve titiz bir araştırma yapılması gereği gözetilmek suretiyle; davacı ve boşandığı eşinin ayrı ayrı Adres Bilgileri Geri İzleme Raporu, Nüfus Müdürlüğünden alınarak davacı ve eşinin kayıtlı adresleri talep konusu dönem yönünden irdelenmeli ve davacı ile boşandığı eşinin kayıtlı adresleri yönünden ayrı ayrı geniş kapsamlı, titizlikle ve gerekirse bilgi edinilen şahısların isim yada sıfatları da tutanağa eklenmek suretiyle yeniden Kolluk araştırması yapılmalı, beyan edilen adreslerde fiilen oturup oturmadıkları, birlikte yaşayıp yaşamadıkları araştırılmalı; talep konusu dönem içerisinde davacı ve eşinin kayıtlı adreslerinde görev yapan mahalle muhtar ve azalarının kanaat edinmeye yetecek sayıda tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, çelişki oluşursa giderilmeye çalışılmalı; medula sisteminde davacı ve eşinin kayıtları araştırılmalı; dava konusu dönem esas alınarak, davacının ve eşinin ayrı ayrı kayıtlı adresleri itibariyle, ilgili oldukları seçim kurullarından talep sonuna kadar icra edilen seçimlere ilişkin ayrıntılı seçmen bilgi kayıtları dosya arasına alınarak adres, sandık, sıra noları karşılaştırılmalı; böylece kesinleşmiş yargı kararıyla sabit olan “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun, devam edip etmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20778, Karar No: 2013/30122, Tarih: 26.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/20778 E.  ,  2013/30122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 22.04.2013 tarih, 5166/15244 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, harç alınmasına yer olmadığına, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13018, Karar No: 2014/10948, Tarih: 08.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13018 E.  ,  2014/10948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı;...'ne ait ... A.Ş.'ne trafik poliçesi ile sigortalı, sürücü ... sevk ve idaresindeki aracın, eşinin kullandığı araca arkadan çarpmak suretiyle zarar verdiğini, aracında değer kaybı meydana geldiğini, kazanın tamamen davalı sürücünün kusurundan kaynaklandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 980,00 TL değer kaybı ve 20,00 TL yol giderinden oluşan toplam 1.000-TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili;davacının aracında meydana gelen zararların tamamının, müvekkili şirkete ait aracın zorunlu mali mesuliyet sigortası kapsamında ... A.Ş. tarafından karşılandığını, araçta meydana geldiği iddia edilen değer kaybına ilişkin davacı tarafından hiçbir delil sunulmadığını, davacının yol masraflarını istemesi için gerekli koşulların olayda mevcut olmadığını, tacir olmayan davacının ticari faiz talep etmesinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

İhbar olunan vekili, müvekkili şirket tarafından 05/07/2012 tarihinde 1.905-TL ödendiğini, davacının zararlarının müvekkilinin yaptığı ödemeyle tazmin edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ...'ne ait ... plaka nolu kamyonetin, diğer davalı sürücüsü ...'ın 8/8 oranında kusurlu olduğu, kaza tarihinde hasarsız durumdaki rayiç değeri 35.000-TL olan davacıya ait otomobilde meydana gelen değer kaybının ise 1.050-TL olduğu aracın onarımı ve adli işlemleri için 5 iş günü yeterli olduğundan 5 iş günü için 83,50-TL harcaması olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile değer kaybı olarak 980-TL ve yol gideri olarak 20-TL olmak üzere toplam 1.000-TL'nin olay tarihi 12/05/2012'den itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı .... Tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekili ile davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 43,80 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 69,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29018, Karar No: 2015/3891, Tarih: 24.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/29018 E.  ,  2015/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yolu ile yapılan takipte borçlunun itirazı üzerine alacaklı vekili tarafından icra mahkemesine başvurusunda itirazın kaldırılması talep edilmiş, mahkemece istem yazılı şekilde reddedilmiş, hükmü alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Alacaklı tarafından takibe dayanak olarak bir adet keşide yeri olmayan bono gösterilmiş, borçlu, borca itiraz dilekçesinde alacaklı ile anlaştıklarını icra dosyasına itiraz ettiğini belirterek itiraz etmiş, ancak bono altındaki imzaya açıkça itiraz etmemiştir.

İİK'nun 68. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı bono altındaki imza açıkça inkar edilmediğinden, anılan senet İİK'nun 68. maddesi kapsamında borç ikrarını içeren belge niteliğindedir.

O halde mahkemece, borçlunun itirazının aynı kuvvette bir belge ile de ispatlanmadığı gözönüne alındığında, itirazın kaldırılması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10438, Karar No: 2020/1784, Tarih: 25.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10438 E.  ,  2020/1784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin, Elatmanın Önlenmesi, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda ... Valiliğince ... Gölü kıyı kenar çizgisi tespit çalışması yapıldığını ve tespit edilen kıyı çizgisinin Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından 14.3.2011 tarihinde onandığını, dava konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını açıklayarak, taşınmazın kıyı içinde kalan kısmının tapu kaydının iptali ile terkinine, davalının elatmasının önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki binaların ve ağaçların kal’ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 299 ada 107 parsel sayılı taşınmazın 332,90 m²'lik kısmı kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından davalı adına olan tapu kaydının iptali ile terkinine, davalının bu kısma ağaç dikmek suretiyle yaptığı müdahalenin men’i ile müdahale teşkil eden ağaçların kal’ine karar verilmesi üzerine; hüküm davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı karşısında; 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin İdari Yargı'ya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin Yasa'nın ve İçtihadı Birleştirme Kararları'nın emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Somut olayda; ... Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 29.12.2011 tarihli yazısında, dava konusu yerin 14.03.2011 tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, onaylanan kıyı kenar çizgisinin 1 ay süre ile ilan edildiği bildirilmiştir. Bu durumda; ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için kıyı-kenar çizgisinin kesinleşmediği ve bağlayıcılık niteliği kazanmadığı açıktır. O halde, bilirkişi heyetince kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken, bağlayıcılık niteliği taşımayan ve delil olarak istifade edilmesi gereken, idare tarafından daha önce belirlenmiş kıyı-kenar çizgisi esas alınarak düzenlenen bilirkişi raporunun yeterli bulunması ve rapora dayanılarak hüküm kurulması isabetli değildir.

Hal böyle olunca, Mahkemece yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesi ile 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin de uzman bilirkişilerce uygulanması, mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, bilirkişiler tarafından yeniden belirlenecek kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçelerle açıklığa kavuşturulması, dava konusu taşınmazların tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin içerisinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, yapılacak incelemede komşu ve yakın parsellere ilişkin kıyı çizgisi belirlemelerinin de gözönününde bulundurulması, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kabüle göre ise; hükme esas alınan bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen kısım kıyı kenar çizgisi içinde kalmasına rağmen, hükümde, iptaline karar verilen kısmın B harfi ile ifade edilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.2.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3455, Karar No: 2017/6650, Tarih: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/3455 E.  ,  2017/6650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, sanığın kestiği ağacın, köknar ağaçlarının yan dalları olup ağaçların hayatiyetini devam ettirdiğinin belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevinde olup eylem tarihi ile hüküm tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince sanığa İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21928, Karar No: 2015/18254, Tarih: 18.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21928 E.  ,  2015/18254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2013/73-2014/411

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile müvekkili şirket arasında imzalanmış bir abonelik sözleşmesi bulunmadığını, davalının kaçak elektrik kullandığını ve kaçak elektrik kullanımından dolayı da hakkında kaçak tespit tutanağı tutularak fatura tahakkuk ettirildiğini, davalının fatura bedelini ödememesi üzerine davalı aleyhinde Konya 7.İcra Müdürlüğü'nün 2012/11172 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının itiraz etmesi üzerine takibin durdurulmasına karar verildiğini, bu nedenlerle davalının icra takibine yapmış olduğu itirazının iptali ile takibin devamına, davalı aleyhinde icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı duruşmadaki beyanında; abonesiz kullandığı evinin bitişiğindeki hayvan besi damında kullandığı elektrik enerjisi karşılığında kendisine ceza yazıldığını, kullanmış olduğu kaçak elektriğin bedeli olarak 3.000,00 TL ödeme yaptığını belirtmiştir.

Mahkemece, talebin kısmen kabulü ile; davalının Konya 7. İcra Dairesinin 2012/11172 takip sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin 13.446,57 TL asıl alacak üzerinden devamına, davacı tarafın icra inkar tazminatına yönelik talebinin şartlar oluşmadığından reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kaçak elektrik kullanımına istinaden başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali talebine ilişkindir.

Mahkeme tarafından alınan 21.02.2014 taihli bilirkişi raporunda 13.104,07 TL anapara ve 342,50 TL faiz olmak üzere toplam 13.446,57 TL borç hesaplanmış, 30.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda ise 31.365,30 TL borç hesaplaması yapılmıştır. Mahkeme ilk bilirkişi raporuna itibar etmiş ve bu doğrultuda hüküm kurmuştur. Raporlar incelendiğinde aralarında çelişki olduğu anlaşılmaktadır. Mahkeme tarafından raporlardan birisine itibar edilerek hüküm kurulması yerine öncelikle iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi gereklidir.