muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10272, Karar No: 2024/738, Tarih: 22.01.2024

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Serik Aile Mahkemesinin 20.10.2020 tarihli, 2020/503 Esas, 2020/109 Karar sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 31.05.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Serik Aile Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Serik Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2820, Karar No: 2020/6748, Tarih: 11.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2820 E.  ,  2020/6748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-“2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında katma değer vergisi yönünden sahte fatura kullanmak suçundan inceleme yapıldığı, bu haliyle suç tarihinin son kullanılan 26.12.2007 tarihli faturanın kullanıldığı beyanname tarihi olan 21.01.2008 tarihi olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak”suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

II-“2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1- 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek sahte fatura kullanmadığını, kendisinin 2009 dan itibaren tasfiye sürecinde şirket yetkilisi olduğunu ve önceki dönemlerde yapılan işlemler ile ilgili bilgisinin olmadığını savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın yetkilisi olduğu belirtilen Tasfiye Halinde ..... Tic. Ltd. Şirketinin ticaret sicil kayıtları getirtilerek suç tarihlerinde yetkili temsilcisinin kim olduğunun belirlenmesi, sanığın bu dönemlerde şirketteki görev ve yetkisinin tespit edilmesi, şirket muhasebecisinin tespit edilerek duruşmada tanık sıfatıyla dinlenmesi, şirket işleriyle ilgili olarak kiminle muhatap olduğunun ve şirket işlerinin kim tarafından takip edildiğinin sorulması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Aynı takvim yılı içerisinde farklı dönemlerde birden çok sahte fatura kullandığı kabul olunan sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Aynı takvim yılı içerisinde farklı dönemlerde birden çok sahte fatura kullandığı kabul olunan sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanık hakkında katma değer vergisi yönünden sahte fatura kullanmak suçundan inceleme yapıldığı, bu haliyle 2008 takvim yılı için suç tarihinin son kullanılan 30.12.2008 tarihli faturanın kullanıldığı beyanname tarihi olan 24.01.2009 tarihi olduğu, 2009 takvim yılı için ise son kullanılan 21.07.2009 tarihli faturanın kullanıldığı beyanname tarihi olan 24.08.2009 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 2007 olarak gösterilmesi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 11.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2422, Karar No: 2016/3898, Tarih: 28.11.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/2422 E.  ,  2016/3898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin süresinden sonra olması nedeniyle ve hükmedilen hapis cezasının süresine göre; 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesinin 1. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “05.06.2015” yerine “06.06.2015” olarak yazılması ayrıca tutuklu kaldığı sürenin yazılmamasının Mahkeme tarafından düzeltilmesi mümkün yazım hatası ve giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Uyuşturucu maddenin ele geçirildiği adli emanetin 2015/2081 sırasında kayıtlı kutunun TCK'nın 54/1. maddesi gereğince müsaderesi yerine TCK'nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümde yer alan ''TCK'nın 54/4. maddesi'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''TCK'nın 54/1. maddesi'' ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4247, Karar No: 2021/1070, Tarih: 04.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/4247 E.  ,  2021/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanığın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Sanığın gıyabında verilen hükmün, mahkemeye bildirmiş olduğu adresine 28.03.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve temyiz süresinin usulüne uygun yapılan bu tebligattan itibaren başlayarak 04.04.2014 tarihinde sona erdiği anlaşılmakla, hükmü yasal süresinden sonra temyiz etmiş bulunan sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1 md si gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan ... İdaresinin temyiz istemine dair yapılan incelemede ise;

07.03.2014 tarihli celsede Gümrük İdaresi vekilinin dosya esas numarasını belirtmeden sunmuş olduğu fotokopiden ibaret , aslı bulunmayan mazeret dilekçesine istinaden ; usulüne uygun katılma başvurusunda bulunmadığı gerekçesi ile mazeret talebinin de reddine karar verildiği anlaşılmakla , karar başlığında Gümrük İdaresinin sehven katılan olarak gösterildiğinin kabulu ile ;

Dava ve duruşmadan haberdar edildiği halde, kamu davasına usulen müracaatla katılan sıfatı kazanmayan şikayetçinin temyiz hakkı bulunmadığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 317. maddesi gereğince REDDİNE, 04.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16048, Karar No: 2017/16070, Tarih: 04.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/16048 E.  ,  2017/16070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Şikayetçi vekili; İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, takip konusu ilamın kamulaştırmasız elatma tazminatına ilişkin olduğunu, icra dosyasında 04.06.2015 tarihinde yapılan kapak hesabında vekalet ücretinin nisbi hesaplandığını, bu durumun ilama, kanuna ve usule aykırı olduğunu ileri sürerek vekalet ücretinin maktu hesaplanması yönünde karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasanın geçici 6. maddesinin 7. fıkrasına göre bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak düzenleneceğinin hüküm altına alındığı, takibe konu dayanak ilamın kamulaştırmasız el atmadan kaynaklı tazminat alacağına ilişkin olduğu, anılan madde hükümleri uyarınca vekalet ücretinin maktu olarak hesaplanması gerektiği gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; "Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir." Yine 13. fıkrasında da; "04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır." düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, Yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda, idarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından sonrasına ait olup olmadığı konusunda belge ve bilgi bulunmadığından elatma eyleminin 1983 sonrası olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda anılan iptal kararı gereğince artık icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle bu konuya ilişkin istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin temyiz itirazlarının bozma nedenine göre incelemesine yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12074, Karar No: 2014/11470, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12074 E.  ,  2014/11470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Davalı Kurum'dan, davacının 10.04.1986 – 27.07.2011 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı kabul edilmesi halinde prim borcu bulunup bulunmadığı sorularak gelen yazı cevapları da eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17506, Karar No: 2015/4439, Tarih: 16.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/17506 E.  ,  2015/4439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kardeşi olduğunu, müşterek murislerinden kalan taşınmazın kamulaştırıldığını, bedelin tahsili için davalı kardeşine vekalet verdiğini ancak davalının vekalet doğrultusunda aldığı kamulaştırma bedelini hissesi oranında kendisine vermediğini ileri sürerek hissesine düşen 45.000 TL nin yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, taşınmazın kamulaştırıldığını Ancak parseller üzerindeki meyve ağaçlarının kendisi tarafından dikilip yetiştirildiğini, kamulaştırma bedeli içerisinde bu muhtesatın da değeri bulunduğunu bu nedenle yalnızca arazi değeri bakımından davacı hissesi kadar borçlu olabileceğini savunarak davanın reddini dilemiş, karşı davası ile muhtesat bedeli 28.000 TL nin kendisine ait olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, kamulaştırma bedelinden muhtesat bedelinin düşürülmesi ile kalan 26.000 TL nin 11/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine , birleşen davanın ise kabulü ile taşınmazda bulunan meyve ağaçlarının davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davacı yanca temyiz olunmuştur.

Davacı, bu davasında davalının kardeşi olduğunu, muristen kalan taşınmazın 90.000 TL bedelle kamulaştırıldığını, kamulaştırma bedelinden hissesine düşen miktarın ödenmediğini ileri sürmüş davalı ise davacının arasa bedelinde hakkı olmasına rağmen meyve ağaçlarının kendisince yetiştirilmiş olduğunu savunarak davanın reddini dilemiş mahkemece tanık beyanları gözetilerek davaya konu taşınmazın esasen satıldığı şirketten gelen yazı cevabı doğrultusunda karar verilmiştir. Oysa ki, dava dışı şirketin gönderdiği yazı da davacının imzası yoktur ve davacıyı bağlamaz. Hal böyle olunca davaya konu taşınmazlar üzerinde ki ağaçların muris tarafından mı yoksa davalı yanca mı yetiştirildiği ayrıntılı bir şekilde araştırılmalı ve tanık beyanları suretiyle tespit edilmeli bundan sonra davaya konu taşımazların satış tarihi itibari ile mütemmim cüzünün ne kadar bedele isabet ettiği ve taşınmaz değerinin ne olduğu saptanmalı, dava konusu meyve ağaçlarının muris tarafından dikildiği sabitse taşınmalarzın ve üzerindeki meyve ağaçlarının tamamının mirasçılara ait olduğu gözetilerek sonucuna göre hüküm tesis edilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7972, Karar No: 2015/15220, Tarih: 11.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7972 E.  ,  2015/15220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, ... Belediye Gençlik ve Spor Kulübü Derneği’nde derneğin kuruluşundan 22.09.2005 tarihine kadar muhasip üye olarak görev yaptığı ve derneğin hesaplarını tuttuğu, 17.07.2006 tarihinde alınan 3.000,00TL’lik bağışın dernek defterlerine işlenmediği, yine 20.10.2006 tarihinde elde edilen 649,00TL’lik dernek gelirinin dernek defterlerine işlenmediği, sanığın muhasip üye sıfatı ile görev yaptığı süre içerisinde 20.12.2004 tarihinde dernek tarafından 1000,00TL ödeme yapıldığı, görev yaptığı tarihten sonra da çeşitli zamanlarda sanıkla dernek arasında para alışverişlerinin devam ettiği, sanık tarafından bu durumun avans kullanma yolu olarak kullanıldığı, sanığın bu eylemiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, mülkiye müfettişi tevdi raporu, tanık beyanları, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.02.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14857, Karar No: 2017/7040, Tarih: 26.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/14857 E.  ,  2017/7040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacı tanık listesi sunduğu halde mahkemece davacıya Kadastro Kanunu'nun 36. maddesi uyarınca masraf yatırması için usulüne uygun şekilde süre verilmediği, bu hususta ihtarat da yapılmadığı belirtildikten sonra, doğru sonuca varılabilmesi için, yeniden taşınmaz başında dinlenilebilmeleri için davacıdan bildirdiği tanıkların adresleri sorulup temin edilmesi, tarafların bildirdikleri deliller toplanıp dosya ikmal edildikten sonra; özellikle uyuşmazlığın çözümüne katkı sağlaması mümkün olan teknik bilirkişi, yerel bilirkişi ve tanıklarla ilgili giderler Kadastro Kanunu'nun 36. maddesi uyarınca tek tek kalem kalem belirlenerek bu giderler toplamını yatırması için ispat yükü kendisine düşen davacı tarafa makul süre verilmesi, ara kararına uyulmamasının sonuçlarının açıkça bildirilmesi, masraf yatırıldığında çekişmeli taşınmazı ve evveliyatını iyi bilen üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve keşifte usulünce hazır edilecek taraf tanıkları ile yeniden keşif yapılması ve bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 26.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.