muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2430, Karar No: 2022/4658, Tarih: 15.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/2430 E.  ,  2022/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı asillerce istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15/03/2022 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden davacı idare ve davalı asillerin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili ve davalılar tarafından yapılan istinaf başvurularının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm davalılarca temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Küçükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2017/415 Esas – 2018/306 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İstanbul İli, Başakşehir İlçesi, İkitelli-2 Mahallesi, 523 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3, 4 ve 5 numaralı bentlerinin çıkarılmasına, yerlerine (idarece taşınmaza takdir edilen 87.500,00-TL bedelin davalıya kararın kesinleşmesi beklenmeksizin, 08.12.2018 tarihinden 09.07.2018 tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte derhal ödenmesine, bu konuda ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, davacı idarece depo edilen ve kıymet takdir bedelinden fazla olan bakiye 237.500,00-TL'nin kararın kesinleşmesine kadar 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına, bu konuda ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, bu bedele 08.12.2018 tarihinden kararın kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilmesine, yasal faiz davacı idareden alınarak, davalılara ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

b) Davacı idare lehine vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin 10. bendinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 15/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18429, Karar No: 2014/10265, Tarih: 16.10.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/18429 E.  ,  2014/10265 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/34799

Mahkemesi : Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 15.01.2013

Numarası : 2012/216 - 2013/84

Suç : 2911 sayılı Kanuna aykırılık, görevi yaptırmamak için direnme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede;

Sanığın, gösteri yürüyüşü sırasında, polis memurlarının dağılmaları yönündeki ikazlarına rağmen yapılan çağrıya uymayarak slogan atmak ve görevlilerin arkasında bulunan topluluğu galeyana getirerek slogan attırmak şeklindeki eyleminde görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Sanığa yüklenen suçların tarihi, işlenme yöntemleri ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezaların sürelerine göre; hüküm tarihinde yürürlükte olan 6352 sayılı Kanunun geçici 1/b maddesi nazara alınarak kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11021, Karar No: 2015/9435, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11021 E.  ,  2015/9435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çermik Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2015

NUMARASI : 2015/69-2015/106

Kısıtlılar hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Elazığ 1. Sulh Hukuk ve Çermik Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlılar H.. K.. ve H.. K.. Elazığ Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.06.1998 tarih 1998/13 Esas, 1998/769 Karar sayılı ilâmı ile kısıtlanmış, H.. K..'a K.. K.., H.. K..'a mahkemenin 18.02.2014 tarihli ek kararı ile F.. K.. vasi olarak atanmıştır.

Elazığ 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, re'sen, 19.03.2015 tarihli ek karar ile kısıtlıların “K. Mah. D. Sok. No:30 Çermik/DİYARBAKIR” adresinde ikamet ettikleri gerekçesiyle ikamet değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilişmiştir.

Çermik Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlıların MERNİS adreslerinin “S. Mah. Dumlu Sok. No:33/2 Merkez/ELAZIĞ” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. maddesine göre, “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 412. maddesine göre de, "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. "

Çermik İlçe Emniyet Amirliğince kısıtlı adaylarının “K. Mah. D. Sok. No:30 Çermik/DİYARBAKIR” adresinde vasilerden F.. K..'ın yanında ikamet ettikleri tespit edildiğinden ve vesayet makamınca yerleşim yerinin değişikliğine izin kararı verildiğinden vesayet takibinde Çermik Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Çermik Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1070, Karar No: 2022/7998, Tarih: 11.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/1070 E.  ,  2022/7998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 139. maddesine göre vergi incelemelerinin iş yerinde yapılması gerektiği, iş yeri faal olan sanığın hesaplarının dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlendiğine ilişkin dosya arasında bir tespitin bulunmadığı, bu nedenle istem yazısının tebliği tarihinde iş yeri faal olduğundan yapılan tebligatın hukuki sonuç doğurmadığı, yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşılmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden sonucu itibarıyla doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA, 11.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8397, Karar No: 2013/15864, Tarih: 04.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/8397 E.  ,  2013/15864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ye muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakında açılan davada inceleme tarihi itibariyle her ne kadar zamanaşımı dolmuş ise de, derhal beraat kararı verilmesi hali söz konusu olduğundan tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Beraate ilişkin hüküm yerinde ise de, el konularak Adli Emanetin 2004/850 sırasına kaydedilen ve yediemine teslim edilen meyve aromalı içecek tozları hakkında 4703 sayılı Yasa'nın 10 ve 11.maddeleri uyarınca mahallinde işlem yapılmasına karar verilmesi gerekirken; iadesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca yediemine teslim edilen ve Adli Emanetin 2004/850 sırasına kaydedilen toz içecekler bakımından 4703 sayılı Yasa'nın 10 ve 11.maddeleri uyarınca mahallinde işlem yapılmasına, ambalaj, rulo ve boş karton kutuların sanıklara iadesine karar verilmesi, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4847, Karar No: 2018/6307, Tarih: 05.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4847 E.  ,  2018/6307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanık ...'ın ‘‘Üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, kendisinin söz konusu iş ile hiç bir ilgisinin olmadığını, kendisinin 2006 yılında nüfus cüzdanını İstanbul’da kaybettiğini, nüfus cüzdanını ele geçiren bir kişinin adına suç işlemiş olabileceğini’’ savunması; diğer sanıkların ise ‘‘açık kimlik ilgilerini bilmedikleri şahısların kendilerine şirket kurmayı teklif edip bir takım belgelere imza attırdıklarını, atılı suçu kabul etmediklerini’’ beyan etmeleri nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Tarh dosyasındaki beyannamelerin kim veya kimler tarafından ne suretle verildiği araştırılıp, beyannameler üzerindeki imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı ve İstanbul 17. Noterliği'nin 10/08/2006 tarih 16553 yevmiye nolu "İmza beyannamesi" üzerinde "..." ismi yerine atılmış olan imzaların sanık ...'ın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

3- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b-Kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde, sanıkların yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa)Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb)Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

4- Kabule göre de; sahte fatura düzenlemek suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin sanıklar hakkında tek suçtan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4676, Karar No: 2016/1062, Tarih: 25.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4676 E.  ,  2016/1062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir. Dava, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, davacı tacir olmadığından temyiz inceleme görevi Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'ne aittir. Ne var ki dosya, Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'nun 28.05.2015 tarih ve 54 E., 303 K. sayılı kararıyla Dairemize gönderilmiştir. 6644 sayılı Kanun ile değişik, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60/3. maddesi uyarınca, kurul tarafından verilen karar kesin olduğundan dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, tavuk üretim çiftliği bulunan müvekkilinin davalıyla imzaladığı etlik piliç yetiştirme hizmet sözleşmesi (fason bakım ücreti) gereğince davalının civciv olarak teslim ettiği hayvanları kesim aşamasına kadar bakıp yetiştireceğini, kesim büyüklüğüne ulaşan tavukların davalıya teslim tarihinden itibaren bir ay içinde bakım masraflarının davalı tarafından ödeneceğini, ancak son dönemlerdeki fason bakım ücretinin finans sıkıntısı gerekçesiyle geciktirildiğini, 15.343,00 TL alacağın tahsili için başlattıkları icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin üç yıldır kayyım tarafından yönetildiğini, kayıtlarda davacıya civciv olarak teslim edilen ancak tavuk olarak alınamayan kayıpların hesaba katılmadığını, davacının kümesinde sektörde azami %5 civarında olan ölüm oranı yerine %15.97 oranının olağanüstü kayıp olduğunu, 3256 civcivin de olağanüstü kayıp olduğunu, bunlara ilişkin şirketlerine müracaat edilmediğini, ölüm raporu vs. tutulmadığını, bu nedenle müvekkili şirketin kayıp tavuklar nedeniyle verilen yem ve ilaç vb. ve ayrıca tavuk başına kâr mahrumiyetinden dolayı alacakları bulunduğunu, bir civcivin 1,00 TL olduğunu, yem olarak da 11.110 kğ yem alacakları olmak üzere 13.322,00 TL alacakları bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı defter ve kayıtlarındaki bilgiler kapsamında davacının takip konusu alacağının varlığı ve miktarının ortaya konulduğu, kötüniyet unsuru oluşmadığından icra inkâr tazminatı isteminin reddi gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile itirazın iptaline, takibin devamına, icra inkâr tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14297, Karar No: 2012/10658, Tarih: 24.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/14297 E.  ,  2012/10658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1) Sanık ... hakkında: TCK’nın 85/1, 62, 50, 52/4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet,

2) Sanık ... hakkında: TCK’nın 85/1, 31/3, 62, 50, 52/4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekilinin, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesinin dayanağı olan yasa ve maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın, CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklara ilişkin hükümdeki hapis cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin cümledeki “adli para cezasının bir gün karşılığının” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK’nın 52/2. maddesi gereğince” yazılmak suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19235, Karar No: 2008/23338, Tarih: 26.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/19235 E.  ,  2008/23338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı Ziraat Bankası a.ş. vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 170/a madde hükmüne, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 26.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5140, Karar No: 2013/8807, Tarih: 06.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5140 E.  ,  2013/8807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 27.11.2012 günü temyiz eden davacı asilin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı asilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, bozma kararına uyulmuşsa da gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Her ne kadar arsalara değer biçilirken izale-i şuyu satışları emsal olarak alınabilir ise de; hükme esas alınan satışta, satış memurluğu'nca taşınmazın tamamının bedelinin 6.500,00-TL olduğu alınan bilirkişi raporu ile belirlendiği, alıcı bulunmaması nedeniyle taşınmazın gerçek değerinin çok daha altında taşınmaz hissedarlarından ... isimli şahsa satışının yapıldığı anlaşıldığından, yapılan izale-i şuyu satışının taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı hususu tartışmasız olup, rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya yeterli değildir. Bu nedenle;

1) Taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Değerlendirme tarihi olan 2009 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı....Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının ise Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.