muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7395, Karar No: 2023/47, Tarih: 10.01.2023

b. Haksız Tahrik

Suça sürüklenen çocuğun, babasının ölüm nedenine ilişkin duygularını açıklamak istemesine maktulün ilk etapta kayıtsız kalması, babasının ölümü nedeniyle psikolojisi olumsuz şekilde etkilenen ve intihar düşüncesine kapılan suça sürüklenen çocuğun ısrarla bu konuda konuşmak istemesi üzerine, maktulün, suça sürüklenen çocuğun babasının kalp krizinden değil de intihar ederek öldüğünü söyleyerek alay etmesinin haksız tahrik oluşturmadığı, esasen kendisi de küçük yaşta olan maktulden kaynaklanan ve suça sürüklenen çocuk lehine haksız tahrik teşkil edebilecek herhangi bir söz veya davranışın bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2022 tarihli ve 2022/350 Esas, 2022/556 Karar sayılı kararında, katılanlar vekilleri ve suça sürüklenen çocuk müdafiiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2861, Karar No: 2014/7307, Tarih: 17.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2861 E.  ,  2014/7307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/218-2014/70

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, üyesi olduğu davalı kooperatifin, M. İlçesi, Y..Mahalle, 2045 ada, 6 parsel sayılı parsel üzerinde bulunan 50 no'lu bağımsız bölümün tahsis edildiğini, ancak teslimin geç ve eksik olduğunu, iç kapılar ile çatı izolasyonları eksik yapıldığından yağmur suları nedeniyle bağımsız bölümünde zararlar oluştuğunu ve bunu delil tespit dosyasıyla tespit ettirdiğini, bu olumsuzlukların giderilmesi için yaptığı girişimlerden sonuç alamadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakkın saklı kalması kaydıyla 10.000,00 TL tazminat, delil tespiti giderleri ile mahkemece belirlenecek manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek faiziyle birlikte tahsilini, talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talebin zamanaşımına uğradığını, davacı hakkında aidata ilişkin başlatılan icra takibi üzerine iş bu davayı kötüniyetle açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ile tüm dosya kapsamına göre; bağımsız bölümün 26.10.2007 tarihinde tapuda devredilerek davacıya teslim edildiği, teslim ile dava tarihi arasında TBK' nın 244. maddesinde taşınmaz satışı için düzenlenen 5 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra dava açıldığı gerekçesiyle, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif üyesine tahsis edilen taşınmazla ilgili maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, tarafları ve konusu itibariyle kooperatifler hukukunu ilgilendirmektedir. Bu itibarla; davada uygulanması gereken zamanaşımı süresi TBK 147/4. maddesi uyarınca 5 yıl olup, bu süre konutun teslimi tarihinden itibaren başlar. Somut olayda, konut davacıya 07.11.2007 tarihinde teslim edildiğine ve süresinde zamanaşımı defii'nde bulunulduğuna göre, davanın TBK 147/4 maddesindeki zamanaşımı süresinin geçirilmesi nedeniyle reddi gerekirken, olayda uygulama yeri bulunmayan taşınmaz satım sözleşmesi ile ilgil hükümler uygulanarak davanın reddine karar verilmesi isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK. nun 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6941, Karar No: 2019/3718, Tarih: 10.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6941 E.  ,  2019/3718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

A-Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, ...... sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/1, 230, 232 ve 289. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eylemlerinin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden Anayasa ve ...... sayılı Kanunun amir hükümlerine aykırı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

B-Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, vergi inceleme raporlarında, sanığın 10.01.2010 tarihinde tekstil yan ürünleri pazarlama ile ilgili faaliyette bulunmak üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, mükellefiyetin 31.07.2010 tarihinde terkin edildiği, işçisi, deposu, iş yerinde emtiası olmadığı, yapılan yoklamalarda adresin kapalı olup, söz konusu adreslerde tanınmadığı, iş kapasitesi ve hacminin çok üzerinde olacak şekilde 2010 takvim yılında yüksek tutarlı bildirimde bulunduğu, KDV beyannamelerinde beyan ettiği matrahlar ile Ba formu bildirimleri arasında çok büyük uyumsuzluklar olduğu, yüksek matrahlı KDV beyanları verdiği ve düşük tutarlı ödemesi gereken vergi çıktığı veya hiç çıkmadığı, defter belge tasdikinin yapılmadığı, faturalarının fotokopi yoluyla çoğaltılarak aynı numaralı faturaların farklı kişilere düzenlendiği, sanığın sorumlu olduğu 10.01.2010 tarihinden ceza evine girdiği 01.07.2010 tarihine kadar düzenlenen faturaların gerçek bir ticari faaliyete dayalı olmayan komisyon karşılığı düzenlenmiş faturalar olduğunun tespit edildiği; sanığın sorumlu olduğu döneme ait ve ceza evine girdikten sonra da düzenlenmiş faturaların dosya içerisinde mevcut olduğu; sanığın suçlamaları inkar ettiği, cezaevine girdikten sonra kimin düzenlediğini bilmediğini beyan etmesi karşısında, suçun unsurlarının ve gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asılları getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

1-Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asılları getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Ba-Bs formlarında tespit edilen faturaları kullanan mükellefler hakkında vergi inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c)Faturaları kullanan mükelleflerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a)Faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

b)Daha sonra, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ...... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2849, Karar No: 2022/8416, Tarih: 27.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2849 E.  ,  2022/8416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemenin 21/05/2015 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında 2320 TL adli para cezası verildiği, kararı sadece suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz ettiği ve aleyhe temyiz bulunmadığının anlaşılması karşısında, ceza miktarı yönünden kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında 4660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın 2320 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına "CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 4660 TL adli para cezasının 2320 TL adli para cezası üzerinden infazına” cümlesinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18593, Karar No: 2017/10198, Tarih: 28.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18593 E.  ,  2017/10198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Borçlu şirkete ödeme emrinin 29.09.2012 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetin ise takip kesinleşmeden 02.10.2012 tarihinde yapıldığının anlaşılması karşısında suçun unsurlar itibariyle oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16510, Karar No: 2017/4749, Tarih: 30.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16510 E.  ,  2017/4749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için

Dava konusu ... köyü 252 ada 8 parsel sayılı taşınmaza komşu olan 253 ada 1,252 ada 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,14,15 ,16 ve 251 ada 1,2,3,4,5 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tutanağı, tapuda kayıtlı ise tapu kayıtları davalı ise dava dosyalarının ve kadastro sırasında tespitlerine esas alınan vergi yada tapu kaydı varsa bu kayıtların dosya içerisine alınması keşifte uygulandığı bildirilen 1958-1986 tarihli hava fotoğrafının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrilmek sureti ile bu haritaların komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmediği anlaşıldığından dava dosyası keşifte görev yapan fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşifte uygulandığı bildirilen 1958-1986 tarihli hava fotoğrafı ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 30 /05 /2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17741, Karar No: 2017/10866, Tarih: 19.12.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/17741 E.  ,  2017/10866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünü temyizine yönelik yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünü temyizine yönelik yapılan incelemede;

Sanığa ait olan 10 adet 450gr'lık sallama çay, 10 adet 200 gr'lık sallama çay, 4 adet 100lük paketlerde sallama çay, 230 paket kaçak sigara, 6 adet 200 gr'lık kahve, 4 adet 1 kg'lık nargile aroması, 25 adet kutu bira, 10 şişe Suriye rakısı, 4 adet 70cc'lik Yeni Rakı, 20 kg toz şeker eşyanın miktar itibariyle ticari mahiyette olduğu ve kişisel kullanım kapsamı dışında kaldığı anlaşıldığından, sanığın mahkumiyeti yerine ticari kastının bulunmadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Dava konu eşyalar hakkında karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17829, Karar No: 2012/2269, Tarih: 08.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/17829 E.  ,  2012/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK 'nın 89/1-2b, 53. maddeleri uyarınca

mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sübuta ve ceza uygulamasına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/1. maddede yer alan hak yoksunlukları kasten işlenen suçlara mahsus olup sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi.

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının “Sanığa verilen hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki;

a) Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen atanmaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten,

b) Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan,

c) Velayet hakkında; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan,

d) Vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan,

e) Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten yoksun bırakılmasına,” kısmının çıkarılarak sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1991, Karar No: 2014/4361, Tarih: 18.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/1991 E.  ,  2014/4361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2013/412-2013/719

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 26/11/2013 tarih, 2013/29020 Esas - 2013/37339 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan genel haciz yoluyla takipte borçlunun itirazı üzerine takip durmuş olup alacaklı Mahkemeden itirazın kaldırılmasını talep etmiştir. Mahkemece asıl borca yönelik itirazın kaldırılmasına, faize ilişkin itirazın kısmen kaldırılmasına dair verilen karar Dairemizce onanmıştır.

İİK'nun 68/1. maddesine göre “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir.”

Somut olayda, alacaklının ödünç sözleşmesi başlıklı belgeye dayalı olarak genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmaktadır. Anılan belgede paranın takip borçlusu tarafından alındığına dair bir kayıt yoktur. Borçlu tarafından paranın alındığı da kabul edilmemektedir. Bu durumda söz konusu belge İİK'nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde olmadığından alacağın tahsili yargılamayı gerektirir.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile talebin kısmen kabulüne dair hüküm tesisi isabetsizdir. Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken onanmasının maddi hataya müstenit olduğu anlaşıldığından borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 26.11.2013 tarih ve 2013/29020 Esas - 2013/37339 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesinin 18.07.2013 tarih ve 2013/412 Esas 2013/719 Karar sayılı kararının yukarıda belirtilen nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3783, Karar No: 2024/9596, Tarih: 24.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/3783 E.  ,  2024/9596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1513 Esas, 2024/990 Karar

SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 07.05.2024 tarihli ve 2024/1513 Esas, 2024/990 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine adli ara verme nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 331 inci maddesi gereğince tutuklu ve acele işlere bakmakla görevli Yargıtay nöbetçi heyetince yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden gönderilen 06.06.2024 tarihli dilekçesi ile "mahkûmiyet hükmünün onanmasını" ve 04.07.2024 tarihli dilekçesi ile "cezanın onaylanmasını" talep ederek temyiz hakkından vazgeçme iradesini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Küçükçekmece 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.07.2024 tarihinde karar verildi.