muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11831, Karar No: 2013/12301, Tarih: 09.09.2013

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesine göre; ''Bu Kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanmasıdır. ''Yine aynı kanunun 4/1.maddesine göre; ''Kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip ve bu Kanun ile kendisine verilen görevleri yerine getirmek üzere ... kurulmuştur.''

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4/2-son fıkrası uyarınca; ... ''... bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur.'' Yine Kurulun görevleri arasında; tüketicilere güvenilir, kaliteli, kesintisiz ve düşük maliyetli elektrik enerjisi hizmeti verilmesini teminen gerekli düzenlemeleri yapmak da yer almaktadır. (4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 5/6-c bendi uyarınca)

Davaya konu olan kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi hizmeti ve dağıtım bedelleri 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun geçici 9.maddesinde “ulusal tarife” adı altında ... tarafından belirlenerek uygulanmaktadır. 01/04/2011 tarihinden geçerli olmak üzere uygulanmakta olan bu tarife de ...'nun 28/12/2010 tarih ve 2999 sayılı kararı ile belirlenmiştir. Tarifelerin uygulanmasında davalının da dahil olduğu lisans sahibi şirketler bakımından yasal zorunluluk bulunmaktadır. Lisans sahibi şirketler tarifeyi değiştiremeyeceği gibi tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemeyecek veya düzenlenen tarifeler kapsamında düzenlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamayacaktır. Tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil etmeme gibi bir inisiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almakta, bu bedelin belirlenmesi için alınan kurul kararı ...'nun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlamaktadır ve Dağıtım şirketleri kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacaklardır.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.maddesiyle değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

4628 sayılı kanunun 6352 sayılı yasanın 64.maddesiyle değiştirilen 12.maddesinde kurulun yaptırım kararlarına karşı yetkili idare mahkemesinde dava açılabileceği, kurul kararlarına karşı açılan her türlü davanın öncelikli işlerden sayılacağı hükme bağlanmıştır.Bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmak her zaman mümkündür.

O halde tarifeye ilişkin kurul kararı iptal edilmediği sürece geçerliliğini koruyacağı gözönünde bulundurularak davanın yukarıda belirtilen gerekçelere göre kabulü cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yukarıdaki gerekçelerle davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25970, Karar No: 2015/17934, Tarih: 29.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/25970 E.  ,  2015/17934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve vasisinin, bir nedene dayan- mayan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve...rilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK. nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “TCK. nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” yazılmak suretiyle sair yön- leri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 29.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17988, Karar No: 2017/2839, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17988 E.  ,  2017/2839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/635, Karar No: 2012/4273, Tarih: 06.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/635 E.  ,  2012/4273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile dava konusu 546 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan evin davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

Şöyle ki; davacı tarafından taşınmaz üzerindeki evi 1999 yılında meydana getirdiğini öne sürerek dava açtığı, ne var ki dosyada bulunan davacının tutunduğu satış senedinde davacının taşınmazı fındık bahçesi olarak üçüncü kişi ...'dan 05.01.2005 tarihinde satın aldığının belirtildiği, davacının bu satış senedine dayanarak Milli Emlak Müdürlüğüne yaptığı 09.04.2009 tarihli başvuruda taşınmazı 2005 yılında satın aldığından dolayı adına tahakkkuk ettirilecek ecrimisilin bu tarih itibariyle başlatılmasını istediği, Milli Emlak Müdürlüğünce talebi yerinde görülerek davacı tarafından ödenecek ecrimisilin 2005 yılından başlatıldığı, bir başka anlatımla dava konusu taşınmaz üzerindeki evin davacı tarafından 2005 yılından sonra meydana getirdiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; mahkemece, 4916 sayılı Kanunla 4706 sayılı Kanunun 5. maddesine son fıkra olarak eklenen hüküm gereğince 19.07.2003 tarihinden sonra Hazine'ye ait taşınmazlar üzerine yapılan her türlü yapı ve tesisler başka bir işleme gerek kalmaksızın Hazine'ye intikal eder hükmü gereğince davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1639, Karar No: 2017/771, Tarih: 13.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1639 E.  ,  2017/771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/07/2015 tarih ve 2013/586-2015/348 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkile ait olan...'ta bulunan ... kapı nolu C tipi iş yerini müvekkilden devraldığını, devir tarihinde müvekkil ile davalı arasındaki oğul baba ilişkisinden ötürü bu dükkanın bedeli olarak 750.000 USD'nin 15/09/2010 tarihinde ödeneceği 01/11/1998 tarihli sözleşmede belirtildiği, davalının bedeli ödemediği gibi daha önceki bir tarihte de alacağı semeresiz bırakmak için sözleşmeye konu taşınmazı üçüncü kişilere devrettiğini, davalı aleyhine ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/8279 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının haksız olarak itiraz ettiğini, itirazın iptali ile %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili devir tarihinden itibaren 10 yıldan fazla zaman geçtiğini, zaman aşımına uğradığını, belgenin müvekkili tarafından düzenlenmediğini, kesinlikle davacı ile aralarında bir bedel konuşulmadığı ve davacıya böyle bir ödeme taahhüdünde bulunulmadığını, yine alacağın vade tarihinin 12 yıl sonraya düzenlenmesi hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, belgenin müvekkili tarafından daha önce imzalanmış ve yazı ile dolu olduğu halde bir şekilde ele geçirilip oynama yapılmak suretiyle oluşturulduğunu, müvekkilim malvarlığını oğlu davacıya devrettiğini, kendisine ait olup da devir ettiği mal varlığından sadece dava dilekçesinde bahsi geçen iş yerini geri alabildiğini, bir bedelin söz konusu olmadığını savunarak davanın reddi ile müvekkili lehine %20 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre dava konusu adi yazılı belge adli tıp kurumuna gönderildiği, yapılan incelemede ‘belgenin metin bölümünün bilgisayar ve ekipmanı kullanılarak 11 punto ve Calibri fontunda yazılmış olduğu, Mikrosoft Office Programında söz konusu fontun 2007 yılı itibariyle kullanılmaya başlandığı, inceleme konusu belgede yer alan bilgisayar ve ekipmanı ile oluşturulmuş yazıların belgenin tanzim tarihi olarak görünen 02/11/1998 tarihinde yazılmasının teknik olarak mümkün olmadığı, inceleme konusu belgenin üst kenarının kesim özellikleri bakımından diğer kenarlarından farklı olduğu, üst kenar üzerinde "..." isim yazısı ve imza ile benzer fiziki evsafta mürekkep bakiyelerinin bulunduğu, sağ kenar boyunca isim yazısı ve imzaya kıyasla farklı fiziki evsafta bir kalemle oluşturulmuş doğrusal hattın bulunduğu ve sağ kenarın söz konusu hat ile uyumlu şekilde kesildiği, belgenin yatay katlama ekseninin konum itibariyle mutad olmadığı saptandığından inceleme konusu belgede ... adına atılı imzanın mevcut belge metnini onaylar mahiyette atılmamış olduğu, belgenin evvelce başka amaçla düzenlenmiş belgedeki imzadan faydalanılarak mevcut görünümüne dönüştürülmüş olduğunun’ bildirildiği, açığa imza atılmak suretiyle düzenlenen senet veya belgenin söz konusu olmadığı, davalının açık senet veya rızası ile imzasını taşıyan boş belgeyi davacıya vermediği, davacının daha önce baba oğul ilişkisi ve birlikte çalışmalarından dolayı üst kısmında başka yazı bulunan bir belgenin yazı kısmını kesip imzaya kadar olan kısma sonradan tanzim tarihi olan 02/11/1998 tarihinden çok sonra 2007 yılında kullanılmaya başlayan bilgisayar yazısı ile doldurup sahte olarak oluşturulmuş belgenin söz konusu olduğu anlaşılmakla davanın reddine , davacı aleyhine %20 kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/391, Karar No: 2021/177, Tarih: 27.04.2021

**Ceza Genel Kurulu         2020/391 E.  ,  2021/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 15. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sanık ... hakkında TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında, Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesince 02.10.2009 tarih ve 1753-1130 sayı ile eylemin TCK'nın 158/1-b-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesince 06.06.2012 tarih ve 349-186 sayı ile sanığın, TCK'nın 158/1-d, 43/1, 52/1-2, 53/1, 58/6 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 120 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesince 22.06.2016 tarih ve 9066-8101 sayı ile;

"...Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın üzerinde kimlik kartının çıkmaması, katılanın beyanından başka kurum kimliği kullandığına dair delil bulunmaması karşısında; sanığın eyleminin Türk Ceza Kanunu'nun 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek somut olayda uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 158/1-d-son madde ve fıkrasına göre hüküm kurulmak suretiyle ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının zorunluluğu," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Kabule göre bozma nedenine uyan Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesi ise 21.12.2016 tarih ve 372-479 sayı ile;

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının zorunluluğu," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Kabule göre bozma nedenine uyan Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesi ise 21.12.2016 tarih ve 372-479 sayı ile;

"...Mahkememizin 2009/349 esas, 2012/186 karar nolu zincirleme olarak nitelikli dolandırıcılık eylemi suçundan sanık ... hakkında vermiş olduğu kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanaatine varılmakla Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 22.06.2016 tarihli ve 2015/9066 esas, 2016/8101 karar sayılı ilamına uyulmayarak direnilmesine karar verildiği de gözetilerek olay tarihinde sanığın kendisini BEDAŞ yetkilisi olarak tanıtmak sureti ile yakınıcıdan para aldıkları iddiası ile cezalandırılması istemiyle Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Mahkemece eylemin TCK'nın 158/1-b-d maddesine uyma ihtimali bulunduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verildiği, Mahkememizce yapılan yargılama, sanık savunması, yakınma içeriği ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'ın olay tarihinde varlığı kabul edilen ancak kimlikleri belirlenemeyen iki kişi daha olduğu hâlde katılanın iş yerine geldikleri, katılanda inanma ve hataya düşme neticesini doğuracak niteliklere haiz olduğu kabul edilen BEDAŞ kurumuna ait kimlik kartlarını takmak sureti ile katılan ile konuşup kaçak elektrik kullandığından bahisle 8.000 TL civarında borç olduğunu bildirdikleri, iş yerini yeni devraldığını belirten katılanın bu şekilde konuşmak ve ikna niteliğine haiz olduğu anlaşılan meslek kimliği kullanmak sureti ile var olan dolandırma kastının sonucunu elde etmeye yönelik olarak katılandan bu konuyu halledeceklerini belirterek kandırdıkları katılandan 1.500 TL para aldıkları, daha sonra ve yeniden 2.500 TL daha para vermesi gerektiği yönünde konuşup buluşma yerine çağırdıkları, bu kez buluşma yerine kardeşi olan ... ile giden katılanın bu aşamada istenilen parayı verdiği hâlde parayı alan diğer kişilerin kaçtıkları, sanığın olay yerinde yakalandığı, böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık eylemini aynı amaç ve kasıt birliği içerisinde yakın tarih aralıkları ile katılana karşı gerçekleştirdiği, zararı katılanın gidermediği, bu şekilde sanığın kamu kurum ve kuruluşlarını araç olarak kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği," gerekçesiyle bozma kararına direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.08.2018 tarihli ve 28460 sayılı "Bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.12.2016 tarihli ve 398 sayılı kararı ile kararına direnilen Yargıtay 23. Ceza Dairesinin kapatılması nedeniyle aynı karar uyarınca bu Daireye ait işlerin devredildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesine gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 15. Ceza Dairesince 05.10.2020 tarih ve 6414-9322 sayı ile, "...BEDAŞ'ın suç tarihinde anonim şirket olması sebebiyle kamu kurumu niteliği taşımadığı ve bu kuruluşa ait kimlik kartının da kamu kurumu varlıklarından olmadığı," şeklindeki gerekçe ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin "kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık" suçunu mu yoksa "basit dolandırıcılık" suçunu mu oluşturacağının belirlenmesine ilişkin olup eylemin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun kabulü hâlinde 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamında kalıp kalmadığı hususunun da değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Kolluk tarafından düzenlenen 03.08.2009 tarihli tutanakta; saat 14.30 sıralarında Belediye parkı içerisinde dolandırıcılık olayının gerçekleştiğinin anons edilmesi üzerine olay yerine intikal edildiği, katılan ...'ın 01.08.2009 tarihinde Esenyurt'ta bulunan kasap dükkânına 3 şahsın geldiğini, kendilerini TEK görevlisi olarak tanıttıklarını, iş yerinde kaçak elektrik kullanıldığını söylediklerini, hapse attırmak ile korkutup 1.500 TL aldıklarını, aynı şahısların 03.08.2009 günü Belediye parkına 2.500 TL ile gelmesini istediklerini, parka geldiğinde parayı verdiğini, ancak korktuğu için ağabeyi olan tanık ...'ı aradığını, ağabeyi gelince iki şahsın kaçtığını, sanığı ise yakaladıklarını beyan etmesi üzerine sanığın muhafaza altına alındığı, yapılan üst aramasında tesisat cari hesap borç dökümleri ile BEDAŞ'a ait makbuzların ele geçirildiği,

Kolluk tarafından düzenlenen 03.08.2009 tarihli üst arama tutanağında; sanığın yapılan üst aramasında 7 adet Boğaziçi Elektrik Dağıtım AŞ'ye ait doküman bulunduğu,

Kolluk tarafından düzenlenen 01.02.2011 tarihli tutanakta; Ahmet Korkmaz isimli şahsın adres ve açık kimlik tespitinin yapılamadığı,

Kolluk tarafından düzenlenen 24.02.2012 tarihli tutanakta; ... isimli şahsın bulunamadığı ve duruşmada hazır edilemediği,

Kolluk tarafından düzenlenen 03.08.2009 tarihli üst arama tutanağında; sanığın yapılan üst aramasında 7 adet Boğaziçi Elektrik Dağıtım AŞ'ye ait doküman bulunduğu,

Kolluk tarafından düzenlenen 01.02.2011 tarihli tutanakta; Ahmet Korkmaz isimli şahsın adres ve açık kimlik tespitinin yapılamadığı,

Kolluk tarafından düzenlenen 24.02.2012 tarihli tutanakta; ... isimli şahsın bulunamadığı ve duruşmada hazır edilemediği,

Boğaziçi Elektrik Dağıtım AŞ Genel Müdürlüğünün 01.06.2010 tarihli ve 2205 sayılı yazısında; ... ismiyle BİM kayıtlarında yapılan sorgulamada Fatih Mah., Ünverdi Cad., No: 86 Esenyurt adresinde kaçak elektrik tutanak kaydına rastlanılmadığı,

Boğaziçi Elektrik Dağıtım AŞ Genel Müdürlüğünün 25.02.2010 tarihli ve 488 sayılı yazısında; Şenol Karadaş veya ... adında genel müdürlük emrinde görev yapan personel bulunmadığı,

Avea İletişim Hizmetleri AŞ'nin 06.07.2010 tarihli yazısında; 507 236 .. .. numaralı GSM hattının ... adına kayıtlı olduğu ve abonelik sözleşmesinin 13.01.2009 tarihinde imzalandığı,

Bilgilerine yer verilmiştir.

Katılan ... soruşturma evresinde; 35 gün önce devir aldığı kasap dükkânına 30.07.2009 tarihinde boyunlarında BEDAŞ kimlik kartı bulunan üç kişinin geldiğini, iş yerinde kaçak elektrik kullanıldığını ve 7.000-8.000 TL civarında borç olduğunu söylediklerini, 1.500 TL vermesi durumunda borcu ve kaçak elektriği halledeceklerini, karşılığında resmî makbuz vereceklerini söylediklerini, sanık ...'a 1.500 TL verdiğini, irtibat için 531 816 .. .. GSM numarasını verdiklerini ve işlemler yapılınca arayacaklarını söyleyip gittiklerini, 03.08.2009 tarihinde saat 14.30 sıralarında irtibat için verilen numara ile kendisini "Orhan" ismi ile tanıtan bir şahsın aradığını, işlemlerin 1.500 TL ile giderilemeyeceğini, 2.500 TL daha getirmesi gerektiğini söyleyerek Avcılar TEK binasına gelmesini istediğini, parayı yanına alıp Avcılar'a gittiğini ve irtibat numarasını arayınca üç şahsın da TEK binası içerisinden çıktıklarını ve yanına geldiklerini, sanığın elinde bir şey olmadığını, ancak diğer şahıslardan birinin elinde siyah renk dosya çantası, diğerinin elinde ise küçük para çantası olduğunu, parayı sanığa verdiğini, sanığın da parayı evrak çantası taşıyan yaşlı adamın çantasına koyduğunu, bu arada ağabeyi olan tanık ...'ın gelmesi üzerine şahısların kaçmaya başladıklarını, sanığı ise yakaladıklarını,

Kovuşturma evresinde farklı olarak; sanık ile birlikte üç kişinin iş yerine gelmesinden birkaç gün sonra yine aynı kişilerin dükkânına geldiklerini, "Müdür bey bu kadar para ile borç silinmez bize 2.500 TL daha vereceksin." dediklerini, paranın ödenmesi için BEDAŞ binasının önünde buluşmayı kararlaştıklarını,