muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14265, Karar No: 2022/14574, Tarih: 09.11.2022

2. 6356 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi gereğince davalı Bakanlığın ... Teftiş Kurulunca yapılan işkolu tespiti incelemesi sonucunda tanzim edilen inceleme raporunda ise; 1041231 SGK sicil numaralı işyerinde beton elemanlarının üretimi ve üretilen beton elemanlarının döşeme işinin yapıldığı, işçilerin de ağırlığı beton elemanı üretimi ve beton elemanının döşemesi işine özgü taş döşeme ve beton parke üretiminde çalıştığı, ticaret sicili kayıtlarında da Şirket faaliyetleri arasında beton elemanı üretimi bulunduğu, satış kayıtlarında ağırlığın beton elemanları satışı ve hizmet satışından oluştuğu, bu kalemlerin de beton elemanları üretimine özgü satış kalemleri olduğu, ayrıca işverenlik tarafından verilen hizmetin sadece Sivaslı Belediyesine özgü olmadığı özel şahıslar için de beton elemanları üretimi ve üretilen beton elemanlarının (kaldırımlara, yollara vs.) döşemesi hizmetinin verildiği tespit edilmiştir.

3.Keza 1038073 SGK sicil numaralı işyerinde de beton elemanları üretilen yere özgü olmak üzere beton elemanları üretimine ilişkin sipariş, fatura vs. evrakların veri girişi işlerinin yürütüldüğü, işçilerin de ağırlığının veri girişi işinde çalıştıkları, yürütülen faaliyetin üretim işyerine özgü olduğu, beton elemanları üretilen işyeri ile bu üretimin sipariş, fatura vs. evrakların veri girişi işlerinin yürütüldüğü yer arasında hukuki birlik, amaçta birlik ve yönetimde birlik ilkelerinin mevcut olduğu, bu işyerinin 1041231.064 SGK sicil numaralı işyerinin bağlı yeri olduğu tespiti yapılmıştır.

4.Yapılan bu tespitlere bağlı olarak da inceleme raporunda işkolu tespitine konu iki işyerinin de Çimento, Toprak ve Cam işkoluna girdiği kanaatine varıldığı belirtilmiş, esas itibarıyla yargılama safhasında alınan bilirkişi heyet raporunda aynı görüş ve tespitlere yer verildiği görülmüştür.

5.Dosya içeriğinden; ....11.2015 tarihli Sivaslı Belediyesi Meclis kararında Belediye tarafından parke taşı üretimi için tesis kurulduğu, Şirketin de bu tesisin çalıştırılması için devralındığı anlaşılmaktadır. Şirket sermayesinin tamamının da Sivaslı Belediyesine ait olduğu tespit edilmiştir.

6.Buna karşın gerek ... Teftiş Kurulu'nca tanzim edilen inceleme raporunda gerekse yargılama safhasında alınan bilirkişi raporunda 5393 sayılı Kanun'un 14 üncü ve 15 inci maddesinde belediyelerin beton elemanları üretimini yapmasına ya da parke taşı üretmesine dair herhangi bir görevi ya da yetkisi bulunmadığı, ayrıca beton elemanları üretimi ve üretilen beton elemanlarının döşemesi işinin Belediyeye özgü olarak yürütülmemesi gerekçelerine istinaden bu işyerlerinin genel işler işkolunda yer almayacağı değerlendirilmiştr.

7.Oysa ki; 5393 sayılı Kanun'un kararın ilgili hukuk bölümünde yer verilen hükümlerine göre Belediye hizmetlerinin, vatandaşlara en yakın yerlerde ve en uygun yöntemlerle sunulacağı belirtilmiş, yine belediyelerin belde sakinlerinin mahallî müşterek nitelikteki ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla her türlü faaliyet ve girişimde bulunabileceği düzenlenmiştir. Bu bağlamda, anılan hüküm kapsamında belediyelerin ..., bahçe, sera, refüj, kaldırım ve havuz bakımı ve tamiri, ile kentsel alt yapıya ilişkin diğer görev ve sorumlulukları ile burada sayılan yeniden inşa, yapım, bakım ve onarıma ilişkin belediye işlerinin yerine getirilebilmesi için de beton elemanlarının kullanımının gerekli olacağı açıktır. Dolayısıyla işkolu tespitine konu işyerlerindeki faaliyetlerin belediye hizmetlerinden ayrı ve bağımsız bir faaliyet olarak değerlendirilmesi yerinde olmayacaktır. Başka bir anlatımla, beton elemanlarının üretim faaliyetinin belediye hizmetlerinin yerine getirilmesi amacıyla yapılması hâlinde bu faaliyetlerin belediye hizmetleri olarak kabulü gerekir.

8. Bu tespit bağlamında; Şirketin ürettiği mal ve hizmetlerin ağırlıklı olarak belediyeye satılıp satılmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Bununla birlikte dosya içeriğinden Belediye iştiraki olan bu Şirketin faaliyetlerinin (beton elamanlarının üretiminin ve üretim sonrasında döşenmesi işlerininin) ne kadarının Sivaslı Belediyesi için yaptığı anlaşılamamaktadır. Bu yönüyle Derece Mahkemelerince yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır.

9.Açıklanan bu maddi ve hukukî olgular karşısında, işkolu tespit tarihi olan ....03.2018 tarihinden önceki dönemde 1041231 SGK sicil numaralı işyerine ilişkin mali ve ticari kayıtlar getirtilmeli, beton elemanlarının üretiminin ve üretimi sonrasında döşenmesi işlerininin hacmi ile ne kadarının Sivaslı Belediyesine özgülendiği hususlarının somut ve denetime elverişli şekilde belirlenmeli, belirtilen hususların tespiti için mali müşavir bilirkişi de dahil edilerek daha önce rapor tanzim eden bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre değerlendirme yapılmalıdır.

10.Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6164, Karar No: 2010/12188, Tarih: 12.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/6164 E.  ,  2010/12188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait orijinal pafta örneğinin,

2- Bundan sonra çekişmeli taşınmaza komşu bulunan taşınmazlar belirlenip bunlara ait; kesinleşme şerhi de bulunan tutanak örneklerinin, varsa dayanağı tapu ve vergi kayıtlarının, itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının,

3- Çekişmeli taşınmaza en yakın kadastro parseli ile çekişmeli taşınmazı bir arada gösterir pafta örneği ile yöreye ait orijinal renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğraflarının en eski tarihli olanı ile 1980-1990 li yıllara ait örneklerinin,

4- Bundan sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

A) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

B) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 12/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5929, Karar No: 2011/4596, Tarih: 10.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/5929 E.  ,  2011/4596 K.**

**"İçtihat Metni"**

... İnşaat Hafriyat San. ve Tic. Ltd. Şirketi vekilinin idari para cezasına yaptığı itiraz üzerine Çorlu 1. Sulh Ceza Mahkemesiyle ... 2. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... 2. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 05.05.2010 günlü ve 2010/362 Değişik İş sayılı yetkisizlik kararı ile dosyanın Çorlu Sulh Ceza Mahkemesine gönderildiği, Çorlu 1. Sulh Ceza Mahkemesince ise 28.09.2010 günlü ve 2010/631 Değişik İş sayılı yetkisizlik kararıyla Çatalca Sulh Ceza Mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilerek dosyanın yetki uyuşmazlığının çözümü için dairemize gönderildiği, bu durumda iki mahkeme arasında oluşmuş ve çözümü gereken bir yetki uyuşmazlığının bulunmadığı anlaşıldığından, incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesinin temini için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3253, Karar No: 2021/2835, Tarih: 22.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/3253 E.  ,  2021/2835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, Başkan ...'in her takvim yılının ayrı suç oluşturmayacağından sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi uygulanması gerektiği hakkında karşı oyu ve 22.03.2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Temyiz incelenmesine konu olan somut olayda; 06.08.2010 tarihinde Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu tarafından yapılan inceleme üzerine gerçekleşen eylemde; sanık ... (...) baştan beri yaptığı bir plan dahilinde Kızılbey Vergi Dairesi Müdürlüğünden....19749 vergi kimlik numaralı vergi mükellefiyetliliğini tesis ederek, vergi mükellefiyetinin avantajları ile temin ettiği faturaları hukuki ve fiili kesinti söz konusu olmaksızın; 2009 ve 2010 yıllarında gerçek bir mal teslimine dayanmaksızın komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme suçundan sübut bulan eylemi gerçekleştirmiştir.

Türk Ceza Kanununun 1. maddesine göre ceza kanununun amacı kişi hak ve özgürlüklerini kamu düzenini ve güveninin hukuk devletini korumak ve suç işlemesini önlemektir. Türk Ceza Kanununun 2. maddesinde ise suçta ve cezada kanunilik ilkesini belirlerken kanunun suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz. Suç ve ceza işlenen hükümlerde kıyas yapılamaz. TCK'nin ilgili maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, vergi usul kanununun her takvim yılının ayrı bir suç olacağına dair yasal düzenlemenin bulunmaması, mali denetimlerin idarenin denetim esasına ve dönemlerine göre re'sen veya başka soruşturma gereği yapılmış olması, sanığın üzerine atılı sahte fatura düzenleme eyleminden başlatılan soruşturma geçmiş yıllara ilişkin yapılan denetim, tespit ile mütalaa verildiği, bu tarihten öncesinde sanığın suç işleme iradesinin ne zaman başladığı, devam ettiği veya hukuki kesinti olup olmadığına bakılmaksızın hazırlanan vergi değerlendirme raporu ve mütalaa ile Cumhuriyet savcılığına kamu davası açıldığı dikkate alındığında, dosya içeriğinde sanığın suç işleme iradesinin belirgin dönemlerde gerçekleştiğine dair sanık aleyhine herhangi bir delil bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde;

213 Sayılı Vergi Usul Kanununun sahte fatura düzenleme/kullanma suçlarında suçların oluşumu bakımından her takvim yılının ayrı suç oluştuğuna ilişkin yasal düzenlemenin bulunmaması, işletmenin mahiyetine göre tebliğlerle birden çok beyanname dönemini idarenin her zaman tespit edebileceği, beyanname döneminin vergi düzeni ve sistematiği açısından belirlenmiş olması, sanığın "suç işleme iradesinin" idarenin beyanname dönemini belirleyen tebliğlerle belirlenemeyeceği, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarında ve Doktrinin kabulüne göre de "suç işleme kararını" tespit etmek için sanığın baştan itibaren yaptığı bir plan dahilinde hareket etmesi gerektiği, sanığın yukarıda belirlenen vergi mükellefiyeti ile belirtilen aleyhe fiili ve hukuki kesinti olduğunun belirlenmediğinden devam eden eyleminden, Türk Ceza Kanunu genel hükümlerine göre sanığın kastının ve suç işleme iradesinin değerlendirilmesi gerektiği bu kapsamda sanığın birden fazla takvim yılı içerisinde gerçekleştiği iddia edilen eylemlerinin hukuki veya fiili kesinti olduğunun belirlenemediğinden, dosya üzerinden hazırlanan vergi değerlendirme raporu, tarh ve mütalaa ile sanığın suç işleme iradesinin ne zaman yenilendiğinin veya kesildiğinin tespiti mümkün olmadığından, geçmişe yönelik yapılan inceleme ile Türk Ceza Kanunun suçta ve cezada kanunilik ilkesine aykırı olarak her takvim yılı için ayrı suç kabul edilmesinin mümkün olamayacağından, Türk Ceza Kanununun 43. maddesinde belirlenen zincirleme suç hükmü uygulanması gerektiğinden sanık hakkında 2009 ve 2010 yıllarına ilişkin iki kez mahkumiyet hükmü kurulmasının onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 22.03.2021
Yargıtay — Esas No: 2019/4430, Karar No: 2020/6978, Tarih: 12.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4430 E.  ,  2020/6978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirkete iş yeri sigortası ile sigortalı olan dava dışı ... Ürünleri Dağ. Paz. San. ve Tic. A.Ş,'ye ait, İkitelli Organize Sanayi Bölgesinde bulunan işyerinin, 12/08/2012 tarihinde site yönetimi tarafından yapılan tünel inşaatı hafriyatının su giderlerini tıkaması sonucu, yağmur sularının sigortalısının deposuna dolması ile içeride bulunan demirbaşlarda hasar meydana geldiğini, davalının bakım, onarım ve denetim sorumluluğu görevi olduğundan zararın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğunu, müvekkili şirket tarafından sigortalısına 21.851,00 TL hasar bedeli ödendiğini, bu sebeplerle 21.851,00 TL’nin ödeme tarihi olan 23/10/2012 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile 21.851,00 TL'nin 23/10/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyizi üzerine Daire’nin 2015/7246E-2017/12052K. sayılı ilamında özetle “Mahkemece hükme esas alınan ve dosya üzerinden yapılan incelemeye göre verilen bilirkişi raporunda,

ekspertiz raporu aynen kabul edildiği meydana gelen hasarın irdelenmediği bu haliyle bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli olmadığı, o halde mahkemece, dosya içindeki deliller de gözetilerek, mimar, iç mimar ve inşaat mühendisi bilirkişilerinin bulunduğu yeni bir heyetten hasarın ne olduğu, hasarlı olduğu belirtilen plaka ve tutkalların incelenerek hasar miktarı ve diğer hususların değerlendirilerek ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak, sonuca göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılam neticesinde tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 21.851,00 TL'nin 23/10/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.118,64 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16943, Karar No: 2017/17862, Tarih: 19.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16943 E.  ,  2017/17862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının tahakkuk ettiği faturalara kayıp kaçak vb. ad altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik talebin reddine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile ... kararının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin iadesine ilişkin Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 Sayılı Kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 Sayılı Kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü

fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 Sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.