muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6972, Karar No: 2024/8143, Tarih: 25.09.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Daire tarafından davalı lehine usuli kazanılmış haklar gözetilerek karar verilmişse de 2021.i.21830 sayılı itiraz dosyası İtiraz Hakem Heyeti kararının davalı ... tarafından temyiz edilmediğini, bu sebeple davalı şirket için usuli kazanılmış hak doğmadığını, güncel asgari ücrete göre yeniden tazminat hesaplaması yapılması gerektiğini, bu itibarla davalı lehine usuli kazanılmış hak bulunmadığı dikkate alınarak ve bozma nedeninin tazminat hesabı için yeniden rapor alınmasını gerektirmesi sebebi ile bilirkişiden ek rapor alınarak TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü kullanılarak işlemiş/işleyecek devreler güncel olarak tekrar belirlenerek ve güncel asgari ücretin dikkate alınması suretiyle yeniden tazminat hesabı yapılması gerekmekte iken kaza tarihi olan 05.03.2019 ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kök rapor tarihi olan 06.08.2021 tarihindeki asgari ücret dikkate alınarak hesaplama yapıldığını, hakemin bilirkişi yerine geçerek müvekkilinin maluliyet oranı %26 olmasına rağmen %8 kabul edilmesine yönelik tespitin de hukuka aykırı olduğunu, T.C. Malatya İnönü Üniversitesi Turgut Özal Hastanesinin rapor düzenlemeye açıkça yetkili kılındığını belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve temyiz dilekçesinde ileri sürülen diğer nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve temyiz dilekçesinde ileri sürülen diğer nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Bir davada mahkemenin veya tarafların yapmış oldukları bir usul işlemi nedeniyle taraflardan biri lehine, dolayısıyla diğeri aleyhine doğan ve gözetilmesi zorunlu olan hakka usulü kazanılmış hak denilir. Bu nedenle kararın, Yargıtay ilgili hukuk dairesi tarafından bozulmasından ve yerel mahkemece bozmaya uyulmasından sonra mahkemece, hükmün Yargıtay bozma kararı dışında kalarak kesinleşmiş olan kısımları hakkında yeni bir karar verilemez.

Dosyanın incelenmesinden, Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun esastan reddine karar verildiği, karara karşı yalnızca davacı vekilince itiraz edildiği, İtiraz Hakem Heyetinin ilk kararı ile dosyaya kazandırılan kusur bilirkişi heyeti raporuyla davalıya sigortalı motosiklet sürücüsünün meydana gelen kazanın oluşumunda % 25 (yüzde yirmi beş) oranında kusurlu olduğu kanaatinin bildirilmiş olması nedeniyle davacı vekili itirazının kabulüne, ancak maluliyet oranının %8 olarak dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle başvuru sahibinin talebinin kabulü ile 17.410,70 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 04.09.2020 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verildiği, İtiraz Hakem Heyeti kararına karşı davacı vekilince temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairemizce; davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile; "davacı için, TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak tazminatın hesaplanmasının gerektiği dikkate alınmak suretiyle, daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre (sürekli işgücü kaybı tazminat miktarı için davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak) karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

İtiraz Hakem Heyeti bozma ilamına uyarak verdiği son kararıyla davacının tazminat hesaplama yöntemine ilişkin itirazın kabulüne ve tazminat hesaplamasının TRH Yaşam Tablosu ve prograsif rant yöntemine göre yeniden yapılması gerektiği sonucuna varılarak bilirkişiden ek rapor alınmasına karar verilmiş, alınan ek raporla; kök rapor tarihi (06.08.2021) itibarıyla, TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak progresif rant yöntemiyle % 25 kusur ve % 26 maluliyet oranına göre davalı tarafından davacı için ödenebilir sürekli iş göremezlik tazminat tutarının 73.190,33 TL olduğu bildirilmiş, davacı tarafça davalı lehine oluşmuş herhangi usuli bir hak bulunmadığı güncel asgari ücretin esas alınarak tazminat hesaplarıması gerektiği belirtilmiş ise de Yargıtay'ın bozma kararında davalı lehine oluşmuş usuli kazanılmış haklara riayet edilmek suretiyle tazminat hesaplaması yapılması açıkça belirtildiğinden bilirkişi raporunun hükme esas alınmasına karar verilerek, ancak %8 maluliyet orana göre ödenebilecek tazminat tutarının 22.520,10 TL olduğu sonucuna varılarak başvuru sahibinin talebinin kabulü ile 22.520,10 TL sürekli iş göremezlik tazminatının tahsiline karar verildiği anlaşılmıştır.

Dairemizce bozma ilamında varsa davalı lehine oluşan usulü kazanılmış haklardan bahsedilmişse de; daha önce karara karşı itiraz ve temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılan davalı lehine usulü kazanılmış hak doğmadığı anlaşılmıştır. Dairemiz bozma ilamında TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak tazminatın hesaplanmasının gerektiği belirtilmekle önceki verilerle hesap yapılması hususu dosya kapsamında kesinleşen kusur durumu ve %8 maluliyet oranının dikkate alınmasına dair olup, davacının verilen tüm kararları temyiz ettiği gözetildiğinde, ödenecek tazminat miktarı belirlenmesi için esas hesap raporunu düzenleyen bilirkişiden güncel verilere göre ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5813, Karar No: 2012/7937, Tarih: 14.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5813 E.  ,  2012/7937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerindeki muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Davacı 309 ada 7 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 2 katlı ev, ahır ve çeşitli sayıda meyve ağaçlarının kendisi tarafından meydana getirildiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2 katlı evin ikinci katının, ahırın, 3 adet narenciye, 1 adet zeytin, 1 adet üzüm ve 1 adet çam ağacının davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş ise de oluşturulan hüküm kısmen toplanan delillere ve dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

Şöyle ki; dava konusu ev niteliğindeki muhdesatın bulunduğu 309 ada 7 parsel sayılı taşınmaza ait tapunun beyanlar hanesinde binanın davalı ...'e ait olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Bir başka anlatımla eldeki davaya konu bina niteliğindeki muhdesatın tapunun beyanlar hanesinde davalı ... adına kayıtlı bulunması sebebiyle tapu kaydının beyanlar hanesi iptal edilmeden davacının eldeki davayı açması hukuken mümkün değildir.

Hal böyle olunca; mahkemece yalnızca ahır ve ağaçlar yönüyle davanın kabulüne, davaya konu 2 katlı bina hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi; hüküm yerinde ağaçların yaşının gösterilmeyerek infazda tereddüt yaratılması dahi isabetsiz davalı ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'e iadesine, 14.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6340, Karar No: 2016/6672, Tarih: 23.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/6340 E.  ,  2016/6672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1 ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2015 tarihli ve 2014/478 esas, 2015/136 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 08/06/2015 tarihli ve 2015/457-318 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/621 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 02/05/2016 gün ve 94660652-105-34-3153-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17/06/2015 tarihli ve 2015/621 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2578, Karar No: 2006/9218, Tarih: 02.10.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/2578 E.  ,  2006/9218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı davalılardan işverene ait işyerinde milli bayram günleri dahil olmak üzere çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı kurumun vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı şirketlerde 31.10.1990-31.10.1999 tarihleri arasında sürekli çalıştığının tesbitini istemiş mahkemece davacının davalı ... Limited şirketi işyerinden 21.5.1991-2.1.1993 tarihleri arasında 571 gün, davalı ... Limited Şirketi işyerinde 2.1.1993-14.4.1999 tarihleri arasında 2263 gün, 15.4.1999-31.10.1999 tarihleri arasında 98 gün çalıştığının tesbitine karar verilmiş ise de işyeri Tuğla ve Kiremit fabrikası olduğuna göre işin niteliği gereği kış aylarında işyerinde çalışma olamayacağı açık olup, bu durumun gerek bir kısım bordro tanıklarının beyanları gerekse işyeri kayıtlarıyla tesbit edilmiş olması ve davacının çalışmalarının kış aylarında da devam ettiği yolunda delil bulunmaması karşısında çalışmanın bulunmadığı Aralık, Ocak, Şubat ve Mart ayları dikkate alınarak sonuca gidilmesi gerekirken sürekli çalışmanın tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasınının ikinci bendi tümüyle silinerek yerine,

"2-a) Davacının davalı ... Limited Şirketi işyerinde 21.5.1991-30.11.1991 tarihleri arasında 190 gün 1.4.1992-30.11.1992 tarihleri arasında 240 gün olmak üzere toplam 430 gün çalıştığının tesbitine,

b) Davacının davalı ... Limited Şirketi işyerinde, 1.4.1993-30.11.1993 tarihleri arasında 240 gün 1.4.1994-30.11.1994 tarihleri 240 gün 1.4.1995-30.11.1995 tarihleri arasında 240 gün 1.4.1996-30.11.1996 tarihleri arasında 240 gün, 1.4.1997-30.11.1997 tarihleri arasında 240 gün, 1.4.1998-30.11.1998 tarihleri arasında 240 gün, 1.4.1999-14.4.1999 tarihleri arasında 14 gün ve 15.4.1999-25.9.1999 tarihleri arasında 98 gün olmak üzere toplam 1552 gün çalıştığının tesbitine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 2.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/527, Karar No: 2011/705, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/527 E.  ,  2011/705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Şikayetçi vekili tarafından hasımsız olarak açılan şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Konya 13. İcra Müdürlüğü'nün 2010/48 esas sayılı dosyasından ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlattıklarını, bu dosyadan satıştan artan paranın sıra cetveli yapılmadan borçlusu ve takip konusu aynı olan Konya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/11339 esas sayılı dosyasına gönderilmesi taleplerinin icra müdürlüğünce ret edildiğini ileri sürerek, bu ret işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, Konya 2. İcra Müdürlüğü ile Konya 13. İcra Müdürlüğü'nün dosyalarının taraflarının ve takip konularının aynı olduğu, dava konusu ipotekli taşınmaza ilişkin olarak takibe başlanıldığı, aynı ipotekli taşınmaz ve ipoteğe ilişkin olarak birden fazla takip yapılamayacağı, farklı alacaklarıyla ipoteğe dayanmış ise de, tüm alacaklar üzerinden tek takibe geçilebileceği ve ayrı ayrı başlanılan ipotek konulu takibin mükerrer olacağından, icra müdürünün işleminin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiş.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Şikayetçinin her iki takibine konu olan alacağının ipotek kapsamında olduğu ve her iki alacağı için de takip yapmasında usulsüzlük olmadığı, ipotek alacağının rüçhanlı olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7357, Karar No: 2024/9189, Tarih: 18.09.2024

**5. Ceza Dairesi         2022/7357 E.  ,  2024/9189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2729 Esas, 2020/3575 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına yönelik istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında verilen hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2020 tarihli ve 2019/506 Esas, 2020/178 sayılı Kararı ile yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.

2) İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 29.12.2020 tarihli ve 2020/2729 Esas, 2020/3575 sayılı Kararı ile ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Hazine Vekilinin Temyiz Sebepleri

Dosya kapsamına göre atılı suçların unsurlarının oluşmasına karşın hatalı gerekçeyle sanıkların beraatlerine hükmolunmasının usûl ve yasaya aykırı olduğu ve Yargıtayca resen gözetilecek sebeplerle sanıklar hakkında kurulan hükümleri temyiz etmiştir.

B. Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davaya katılma, hukuki dinlenilme, delil bildirme, tanık dinletme ve diğer haklar kullandırılmadan sanıklar hakkında beraat kararları verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, tanık beyanlarının hükme esas alınmadığı, suçun yasal unsurlarının oluşmasına rağmen sanıkların mahkumiyetlerine hükmolunmamasının yerinde olmadığı ve Yargıtayca resen gözetilecek sebeplerle sanıklar hakkında kurulan hükümleri temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden

Sanık hakkında Aydın Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünün (Müdürlük) envanterinde kayıtlı bulunan ... marka bilgisayarı kaybetmek suretiyle zimmete sebebiyet verdiği iddiası yönünden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ise de;