muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11413, Karar No: 2014/23617, Tarih: 11.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11413 E.  ,  2014/23617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2011/812-2013/455

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile kesilen aylıkların faiziyle tahsiline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması, ödenmeyen aylıkların faizi ile birlikte ödenmesi, davalı Kurum işleminin iptali ve davalı Kurum'a borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", "hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içersinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; davalı Kurum kontrol memurunun 13.12.2010 tarihli raporunda, Birecik'te zabıta tarafından yapılan araştırmada davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının bildirildiğinin belirtilmesi, 30.11.2010 tarihli sorgulamada davacı ile eski eşinin adreslerinin aynı olduğunun görülmesi, ancak 23.12.2011 tarihli, yani kontrol memuru raporundan sonraki tarihteki, nüfus kaydında davacının ikametinin İstanbul'da görünmesi ve muhtar tarafından da davacının 04.02.2011 tarihinde ikametgah kaydını aldırdığının bildirilmesi, ayrıca yargılama sırasında davacının eski eşinin Birecek'teki adresinde yapılan araştırmada da ikametin kapalı olduğunun ve eski eşin İstanbul'a yerleştiğinin bildirilmesi, her ne kadar davacı tanıkları ve Birecikte bulunan adresteki muhtar; davacı ve eski eşi tarafından evin ikiye bölündüğünü, giriş kapılarının ayrı olduğunu ve davacının çocukları ile birlikte yaşadıklarını beyan etmişlerse de bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde; davacı ile boşandığı eşinin Yasa'da belirtilen “fiilen birlikte yaşama” koşulunu taşıdıkları anlaşıldığından, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9768, Karar No: 2012/15060, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9768 E.  ,  2012/15060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesini değiştiren 5304 sayılı Kanunun 3. maddesi gereğince...Köyünde yapılan ve kısmî olarak askıya çıkartılan orman kadastrosu sırasında dava dilekçesine ekli krokide taralı olarak gösterilen taşınmazların orman sınırları dışında bırakıldığını, oysa; bu yerlerin orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek ve Hazineyi hasım göstermek suretiyle tesbitin iptali ve çekişmeli yerin orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 140 ada 39 parsel altında belgesizden, temyize konu dava nedeniyle niteliği, yüzölçümü ve malik hanesi boş bırakılmak suretiyle tesbit tutanağının düzenlendiği, edinme sebebi sütununda ...’in zilyetliğinde yer olduğundan söz edildiği belirlenmiş, bu kişi davaya dahil edilmiştir.

Yapılan yargılama sonucunda Orman Yönetiminin davasının kabulüne, 1423.92 m2 yüzölçümündeki çekişmeli taşınmazın tamamının orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline, 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına ve davacı vekili lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın kısmen orman sayılan yerlerden ve eylemli durumda karaçam gençliği ile kaplı olduğu ve Hazinenin bu tür davalarda yasal hasım durumunda bulunduğundan, ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 27/12/2012 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6601, Karar No: 2018/782, Tarih: 12.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/6601 E.  ,  2018/782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine dair 09.03.2015 tarihli ek kararın davalı ... vekiline tebliğine dair belgeye dosyada rastlanılmadığından, tebliğ edilmiş ise ek kararın tebliğ belgelerinin dosyaya konulması ya da kayıtlar üzerinde inceleme yapılmak suretiyle tebliğ tarihinin saptanıp bildirilmesi, aksi halde temyiz dilekçesinin reddine dair 09.03.2015 tarihli ek kararın davalı ... vekiline usulen tebliği ile temyiz süresinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26513, Karar No: 2011/6714, Tarih: 18.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/26513 E.  ,  2011/6714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2010
Yargıtay — Esas No: 2013/2399, Karar No: 2013/18869, Tarih: 28.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2399 E.  ,  2013/18869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/09/2012 tarih ve 2010/83-2012/546 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 09/11/2009 tarihinde İstanbul'dan Chicago'ya gitmek için davalıya ait tarifeli uçağa bindiğini, yolculuğun 5. saatinde kabin görevlisinin getirdiği kaynar çayın müvekkilinin üzerine döküldüğünü, uçakta ilk yardım önlemi bulunmadığından müvekkilinin yardımına diğer yolcuların koştuğunu, kalan 6 saat yolculukta müvekkilinin acı içinde kıvrandığını, Chicago'dan Portland'a kalkacak uçağın kalkış saatine kadar 5 saat beklediğini, yaklaşık 4 saatte diğer yolcuğun sürdüğünü, yaklaşık 16 saati müvekkilinin hiçbir tedavi görmeden tek başına acılar içinde geçirdiğini, kazanın ertesi günü muayene edilen müvekkiline 2. derece yanıt teşhisi konulduğunu, müvekkilinin vücudundaki yanık izlerine her bakmasında yaşadıklarını tekrar tekrar yaşadığını ve büyük keder duyduğunu ileri sürerek 20.000 TL manevi ve 2.500 TL maddi zararın 09/11/2009 tarihinde itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının isteği üzerine kendisine ikram edilen çayı içerken üstüne döktüğünü, bu sebeple meydana gelen olay ile ilgili olarak müvekkiline karşı atfedilebilecek herhangi bir kusurun bulunmadığını, davacının başına gelen olayla ilgili olarak gerekli tüm yardımın yapıldığını, müvekkilinin olayda kusursuz sorumluluğunun bulunduğunu kabul etmenin mümkün olmadığını, davacının manevi tazminat talebinin kabul edilmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacının isteği üzerine kendisine ikram edilen çayı içerken üstüne döktüğünü, bu sebeple meydana gelen olay ile ilgili olarak müvekkiline karşı atfedilebilecek herhangi bir kusurun bulunmadığını, davacının başına gelen olayla ilgili olarak gerekli tüm yardımın yapıldığını, müvekkilinin olayda kusursuz sorumluluğunun bulunduğunu kabul etmenin mümkün olmadığını, davacının manevi tazminat talebinin kabul edilmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının olayın meydana geldiği 09.11.2009 tarihinde davalı ... Şirketine ait İstanbul Chicago seferi ile yola çıktığı, uçak havada iken kabin ekibinden bir bardak çay istediği, çay ikramı sırasında çayın dökülmesi neticesinde davacının üzerine gelen sıcak suyun etkisi ile sağ bacak yan alt tarafı bölgesinde yaralanmanın meydana geldiği, 11 saatlik ABD uçuşunun henüz 5 saatinde iken meydana gelen bu olaya müdahale edebilecek personel ve yeterli malzemenin bulunmadığı, bu nedenlerle kusurlu bulunan davalının Varşova Konvansiyonu'nun 19, 20 ve 22. maddeleri gereğince zarardan sorumlu olduğu, davacının ibraz ettiği belgeler doğrultusunda 440 TL davacının maddi zararının bulunduğu, meydana gelen olay sebebi ile davacının büyük bir acı ıstırap içerisine girdiğinin gerek resimlerden gerekse tanık anlatımlarından anlaşıldığı gerekçesiyle 440 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminatın 09/11/2009 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 824,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26001, Karar No: 2014/35108, Tarih: 10.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/26001 E.  ,  2014/35108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2011/110-2013/171

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde 12.04.2004-10.02.2011 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı nedenlerle feshettiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tassilini istemiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi sunmamış, tanık listesi vermiş,davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı nedenle feshedildiği, davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma yaptığı ve ücret alacağı olduğu, gerekçesiyle, bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tanıklarının dinlenmemesinin savunma hakkının kısıtlanması olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğinden, davanın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yürülükte olduğu dönemde açıldığı, davalıya, ilk celseye kadar tanıklarını bildirmesi için süre verildiği ancak açıklamalı kesin süre verilmediği, davalının ilk celseye katılmadığı, ikinci celseden önce tanık listesi vererek H.. A.., A.. P.. ve K.. B..' un tanık olarak dinlenilmesini istediği, tanıklara davetiye çıkarıldığı ve tebliğ yapıldığı, Mahkemece, tanıklara davetiyelerin tebliğ edildiği ancak hazır olmadıkları tutanağa geçirilerek, tanıklar dinlenmeden karar verildiği, davalının, tanıkların hazır olmalarına rağmen mahkemece dinlenilmediklerini ileri sürdüğü anlaşılmıştır.

Somut olayda, davalının, yargılama sırasında, kanuni süresi içinde tanıklarının isimlerini mahkemeye bildirmiş ancak şahitler dinlenmemiştir. Mahkemece, davetiye tebliğine rağmen hazır olmadıklarından bahisle, davalı tanıkları dinlenmeden karar verilmiş ise de, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 245. maddesince, usulüne uygun olarak çağrıldığı hâlde mazeret bildirmeksizin gelmeyen tanıklar zorla getirtilerek, tanıklar dinlendikten sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davalının savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6871, Karar No: 2014/7069, Tarih: 06.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/6871 E.  ,  2014/7069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2012/502-2013/22

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü oldukları aracın davacıların desteği yaya H.. H.. Ş... çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek davacı eş Hatice için 50.000 TL., çocuklar için ayrı ayrı 20.000 TL. manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Horoz Loj. A.Ş., aracın işleteni ve maliki olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar vekili kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı .... Loj. A.Ş.'nin aracın işleteni ve maliki olmadığı, diğer davalı S.. E.. ile yaptıkları sözleşmeye göre sorumluluğun diğer davalıya ait olduğu, davalı ...Loj. A.Ş. husumet yöneltilemeyeceği gerekçesi ile hakkında açılan davanın reddine, davacı Hatice için 8.000 TL., Ahmet ve Nurten için ayrı ayrı 5.000 TL. manevi tazminatın davalılar H.. S.. ve S.. E..’dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalılar aleyhinde kazaya neden olan aracın maliki,işleteni sürücüsü olarak dava açılmış mahkemece davalı ....Lojistik A.Ş. hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir. Dava konusu olaya neden olan bu araç, trafik sicilinde davalı S.. E.. adına kayıtlıdır. Ancak, aracın dosyada mevcut ruhsat örneğinden araç üzerinde "..... Lojistik” ibaresinin yazılı olduğu görülmüştür. Dosya içeriğine ve davalı Satı ile davalı ..... Lojistik A.Ş. arasında düzenlenen taşıt sözleşmesine göre; kazaya neden olan aracın, davalı "Horoz Lojistik" unvanı altında taşıma yapmak için kullanıldığı ve onun adına çalıştırıldığı anlaşılmaktadır

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85. maddesine göre; bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olur. Şu durumda, yerel mahkemece, davalı şirketin Trafik Kanunu'nun 85. maddesinde belirlenen teşebbüs sahibi olarak kabul edilmesi ve diğer davalılarla birlikte meydana gelen zarardan müteselsilen sorumlu tutulması gerekir. Bu yasal düzenleme karşısında davalı .... Lojistik A.Ş. hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

3-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. Maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar için takdir olunan manevi tazminatların düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 6.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21266, Karar No: 2012/21592, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/21266 E.  ,  2012/21592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, AGİ, yol bedeli, yemek ücreti ve giyim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini, yol ve yemek bedellerini ücretinden haksız şekilde kesildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ... Mühendislik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili davacı ile müvekkili arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı talep edilemeyeceğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, davacının ücretlerinin eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Dağıtım Anonim Şirketi vekili, davacı ile müvekkili arasında iş akdi bulunmadığını, davacının müvekkili şirketten sayaç okuma ihalesini alan diğer davalı şirketin işçisi olması nedeni ile husumet yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin, işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiği, davacının hak kazandığı fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; davacı sayaç okuma işçisi olarak görev yapmakta olup, davalı işveren sayaç okuma işinde fazla çalışma yapılmadığını ileri sürmektedir. Emsal nitelikteki Diyarbakır 2. İş Mahkemesinin 2010/760 esas sayılı dosyası üzerinden açılan davada, beyanları alınan davacı tanıkları ... ve ... sayaç okuma işçilerinin sabah saat 07.00'da çalışmaya başladıklarını, akşam gün batımına kadar çalıştıklarını, kışın saat 16.00'da, yazın ise saat 20.00'da çalışmanın sona erdiğini beyan etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yaz-kış ayrımı yapılmaksızın, davacının günde üç haftada onsekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Emsal dosya üzerinden dinlenilen davacı tanıklarının yaz-kış aylarında farklı şekilde çalışma yapıldığına ilişkin beyanlarının dikkate alınmaması ve fazla çalışma süresinin belirlenmesi açısından davalı işverenlik kayıtları celp edilmeden karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece davalı işverenin evrakları üzerinde inceleme yapılmalı ve kayıtlarla tespit edilen çalışma süreleri ile tanık beyanları bir arada değerlendirilerek haftalık çalışma süresi belirlenmelidir. Eksik inceleme dayalı hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.