muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2557, Karar No: 2023/3295, Tarih: 16.10.2023

2.1. Asıl ve birleşen 2012/646 Esas sayılı dava bakımından yapılan incelemede;

-Asıl davada karşı dava bulunmadığı halde, gerekçeli karar başlığında davacının ''Davacı-karşı davalı'', davalının da ''Davalı-karşı davacı'' olarak yazılması; maddi hataya dayalı olup, yerel mahkemesince her zaman düzeltilebilecek mahiyette olduğundan, bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

-Asıl dava konusu takip dosyası incelendiğinde; Yüklenici Erişim Mak. Ltd. Şti. Diyarbakır 5. İcra Müdürlüğü’nün 2012/6748 numaralı ve 23/03/2012 tarihli takip talebi ile iş sahibi Karavil Çimento A.Ş.’den 402.955,90TL KDV alacağının tahsili talebinde bulunmuştur. Takip dayanağı olarak ‘‘KDV alacağı’’ açıklamasına yer verilmiş, 28/08/2012 tarihinde tebliğ edilen ödeme emrine karşı 29/08/2012 tarihli itiraz dilekçesi sunulmuş, 07/09/2012 tarihli karar ile takibin durdurulmasına karar verilmiştir.

Birleşen 2012/646 Esas sayılı dava konusu takip dosyası incelendiğinde; Yüklenici Erişim Mak. Ltd. Şti. Diyarbakır 5. İcra Müdürlüğü’nün 2012/6747 numaralı ve 23/03/2012 tarihli takip talebi ile iş sahibi Karavil Çimento A.Ş.’den 3.003.461,34 Euro cari hesap alacağı talebinde bulunmuştur. Takip dayanağı olarak ‘‘Cari Hesap Dökümü’’ açıklamasına yer verilmiş, takip talebinde harca esas değer olarak 6.607.614TL bedel gösterilmiş, 28/08/2012 tarihinde tebliğ edilen ödeme emrine karşı 29/08/2012 tarihli itiraz dilekçesi sunulmuş, 07/09/2012 tarihli karar ile takibin durdurulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay 15. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2020/230 Esas ve 2020/1103 Karar sayılı ve 12.05.2020 tarihli ikinci bozma ilamında tarafların sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmekle birlikte, somut olayda; yüklenici şirketin bakiye 3.003.461,34 Euro imalât bedeli ve 402.955,90 TL KDV alacağının bulunduğunun ihtilafsız olduğunu, davalı/birleşen 2012/710 Esas sayılı dosyanın davacısı iş sahibi, 20.02.2012 günlü hesap durum cetveline ilişkin e-maili ile 25.04. 2012 tarihli kur farkı faturası hakkındaki e-mailinde yüklenici Erişim Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne 3.003.461,34 Euro ve 402.955,90 TL KDV borçlu olduğunu, başka bir ifadeyle yüklenicinin 3.003.461,34 Euro ve 402.955,90 TL alacağı ile ilgili mutabakat sağlandığını kabul edildiği belirtilmiştir.

Bozmaya uyulması ile birlikte asıl ve birleşen 2012/646 Esas sayılı dava bakımından bu davalarda davacı olan yüklenicinin 3.003.461,34 Euro ve 402.955,90 TL alacağının bulunduğu hususu kesinleşmiştir.

Bozmaya uyan yerel mahkemece asıl dava yönünden davacının, 402.955,90 TL alacağı bulunduğu davaya konu alacağın likit ve belirlenebilir olduğu, davalının icra takibine haksız olarak itiraz ettiği anlaşılarak davalının alacağın %20 si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiş,

Bozmaya uyulması ile birlikte asıl ve birleşen 2012/646 Esas sayılı dava bakımından bu davalarda davacı olan yüklenicinin 3.003.461,34 Euro ve 402.955,90 TL alacağının bulunduğu hususu kesinleşmiştir.

Bozmaya uyan yerel mahkemece asıl dava yönünden davacının, 402.955,90 TL alacağı bulunduğu davaya konu alacağın likit ve belirlenebilir olduğu, davalının icra takibine haksız olarak itiraz ettiği anlaşılarak davalının alacağın %20 si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiş,

Birleşen 2012/646 Esas sayılı dava dosyasında ise her ne kadar davacının, 3.003.461,34 Euro alacağının mevcudiyeti ihtilafsız ise de bozma öncesi dava esası olan 2012/341 Esas sayılı dava dosyası kapsamında bu talep yönünden davalı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin 6.607.614,00 TL için yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacağın hesaplamayı gerektirmesi nedeniyle icra inkar tazminatı taleplerinin reddine" şeklinde karar verildiği, bu karar karşı yüklenici vekilinin 03/07/2015 tarihli dilekçe ile temyiz yoluna başvurulmakla itirazın iptali kararına yönelik olarak karar temyiz edilmemiş, dilekçede özellikle "birleşen Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/646 E. 2013/555 K. Sayılı kararın itirazın iptali davamızın kabulü yönünden ONANMASINA" denilmiştir. Bu yönüyle her ne kadar davacının 3.003.461,34 Euro alacağı bulunduğu açık ise de mahkememizce verilen 2012/6747 esas sayılı dosyasında kararın davacı tarafça temyiz konusu edilmediği, dolayısıyla davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 6.607.614,00 TL için yapmış olduğu itirazın iptaline, icra inkar tazminatı bakımından ise yerel mahkemece asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen ikinci kararda yüklenici vekilinin birleşen 2012/646 Esas sayılı davada davanın reddine karşı temyiz dilekçesinde ‘’itirazın iptali davamızın reddi yönünden bozulmasına" lafzını kullandığı, icra inkar tazminatının reddi kararının temyize taşınmadığı gerekçesi ile dairenin bozma kararında da icra inkar tazminatına ilişkin herhangi bir bozma sebebine yer verilmediği anlaşıldığından ve bu hususta dolayısıyla davalı taraf lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu anlaşılmakla icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

- Birleşen 2012/646 Esas sayılı dava konusu takip dosyası incelendiğinde; Yüklenici Erişim Mak. Ltd. Şti. Diyarbakır 5. İcra Müdürlüğü’nün 2012/6747 numaralı ve 23/03/2012 tarihli takip talebi ile iş sahibi Karavil Çimento A.Ş.’den 3.003.461,34 Euro cari hesap alacağı talebinde bulunduğu, takip talebinde harca esas değer olarak 6.607.614TL bedel belirtildiği, davalının itirazı üzerine duran takip bakımından açılan birleşen 2012/646 Esas sayılı davada 17/10/2012 havale tarihli dava dilekçesinin incelenmesinde ise sonuç kısmında 3.003.461,34 Euro üzerinden itirazın iptalinin talep edildiği, harca esas değer olarak 6.607.614TL bedel belirtildiği görülmüştür.

- Yerel mahkemece verilen 27/05/2015 tarihli ve 2012/341 Esas, 2015/204 Karar sayılı ilk kararda, Birleşen 2012/646 esas sayılı dava bakımından; Davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile, Diyarbakır 5. İcra müdürlüğünün 2012/6747 esas sayılı dosyasında davalı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin 6.607.614,00 TL için yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, Alacağın hesaplamayı gerektirmesi nedeniyle icra inkar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

- Bu hükmü temyiz eden birleşen 2012/646 Esas sayılı dava davacısı vekili 03/07/2015 tarihli temyiz dilekçesinin talep sonucunda;

‘‘ 1- Birleşen Diyarbakır 6.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/646 E. 2013/555 K. Sayılı kararın itirazın iptali davamızın kabulü yönünden ONANMASINA, %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken reddine karar verilmesi yönünden BOZULMASINA,’’ temyiz itirazında bulunmuş olup, bu hali ile yerel mahkemece verilen 27/05/2015 tarihli ilk kararda hükmedilen 6.607.614,00 TL bakımından birleşen davacı yüklenicinin hükmü temyiz etmediği, bu hali ile birleşen 2012/646 Esas sayılı davada davalı lehine usulü kazanılmış hak oluştuğu, temyiz incelemesine konu kararda da birleşen 2012/646 Esas sayılı dava bakımından davalı lehine kesinleşen usulü kazanılmış hak çerçevesinde 6.607.614,00 TL üzerinden itirazın iptaline karar verilmesinde hukuka aykırı bir yan bulunmadığı anlaşılmıştır.

- İcra inkar tazminatı bakımından yapılan incelemede ise;

Asıl davada, davacının, bozma ilamında kesinleştiği üzere 402.955,90 TL alacağı bulunduğu, davaya konu alacağın likit ve belirlenebilir olduğu, davalının icra takibine haksız olarak itiraz ettiği anlaşılarak alacağın %20 si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesinde hukuka aykırı bir yan bulunmamakla, asıl davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Birleşen 2012/646 Esas sayılı dava bakımından;

İtirazın iptâli davalarında İcra ve İflas Kanunu’nun 67/2. maddesi çerçevesinde alacaklı yararına icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, usulüne uygun şekilde yapılmış bir icra takibinin bulunması, borçlunun süresi içerisinde itiraz etmesi ve alacaklının icra hakimliğine başvurmadan alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada, borçlu itirazının kötü niyetle yapılmış olması ve alacağın bir belgeye bağlanmış bulunması koşulları aranmaz. İcra inkâr tazminatı, hakkındaki icra takibine itiraz ederek durduran ve çabuk sonuçlandırılmasına engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır.

Bu yasal koşullar yanında, takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Her uyuşmazlığın kendine özgü somut özelliklerine göre değişmekle birlikte, bir uyuşmazlıkta alacağın likit olup olmadığı belirlenirken, alacak ve onun borçlusu birlikte değerlendirilmelidir. Buna göre, likit bir alacaktan söz edilebilmesi için, ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifade ile, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması gerekir. Gerek borç ve gerekse borçlu bakımından, bu koşullar mevcut ise ortada likit bir alacak bulunduğu kabul edilmelidir (Hukuk Genel Kurulu’nun 07.06.2006 tarih 2006/19-295 Esas, 2006/341 Karar sayılı kararı).

Bu ilke ve kurallar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; birleşen 2012/646 Esas sayılı davada icra takibinin dayanağının cari hesap olduğu, ikinci bozma ilamında ise alacağı ihtilafsız olmaktan çıkaran 20.02.2012 günlü hesap durum cetveline ilişkin e-maili ile 25.04. 2012 tarihli kur farkı faturası hakkındaki e-mailine göre takibe konu alacak miktarı taraflar arasında belirli ve likittir.

İcra inkar tazminatı asıl alacağa bağlı bir borç olup, yerel mahkemece verilen ikinci kararda asıl ve birleşen 2012/646 Esas sayılı davaların reddine karar verilmiş olup, bu davalarda davacı yüklenici vekilince davanın reddine dair verilen hükümlerin esastan temyiz edildiği, yerel mahkemece temyiz incelemesine konu verilen son kararda asıl davada icra inkar tazminatına hükmedilip, birleşen 2012/646 Esas sayılı davada ise davanın reddine dair verilen ikinci hükme karşı sadece esastan temyiz itirazı sunulup, icra inkar tazminatı bakımından ayrıca temyiz edilmeyen hükmün davalı lehine usulü kazanılmış hak oluşturduğu gerekçesi ile birleşen 2012/646 Esas sayılı davada icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş ise de davacı vekilinin, ikinci karara karşı sunduğu 22/02/2019 tarihli temyiz dilekçesinde asıl dava bakımından esastan temyiz itirazı sunmakla birlikte ayrıca icra inkar tazminatına karşı ayrı bir temyiz itirazı sunmadığı, bu bakımdan asıl davada icra inkar tazminatına hükmedilip, aynı durumdaki birleşen 2012/646 Esas sayılı davada icra inkar tazminatının reddine karar verilmesinin çelişki yarattığı, yukarıda açıklandığı üzere birleşen 2012/646 Esas sayılı davada da likit nitelik taşıyan alacak bakımından davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki; yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçiçi 3. maddesinin 2. fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı HUMK'nın 438. maddesinin 7. fıkrası hükmü uyarınca birleşen 2012/646 Esas sayılı dava hakkındaki mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Ne var ki; yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nın geçiçi 3. maddesinin 2. fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı HUMK'nın 438. maddesinin 7. fıkrası hükmü uyarınca birleşen 2012/646 Esas sayılı dava hakkındaki mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

- Birleşen 2012/710 Esas sayılı davada yapılan incelemede;

- Yargıtay 15. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2020/230 Esas ve 2020/1103 Karar sayılı ve 12.05.2020 tarihli ikinci bozma ilamında tarafların sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmekle birlikte birleşen 2012/710 Esas sayılı dava bakımından uyuşmazlığın, asıl ve ek sözleşmelerin konusu entegre fabrikanın ayıplı olup olmadığı, ayıplı ise ayıpların giderim bedelinin ne kadar olduğu, iş sahibinin fabrikadaki kapasite düşüklüğü ve ayıplı imalât nedeniyle uğradığı zararlarının bulunup bulunmadığı ve varsa bu zararların tutarı hususlarından oluştuğu, birleşen dosya davacısı iş sahibinin talebinin bedelin iadesi yönünde olmayıp, eksik/kusurlu işlerin giderim bedeli ve bunlar nedeniyle uğranılan zararın tahsili talebine ilişkin olduğu, bu nedenle hesaplanan alacağın makinelerin iadesi şartına bağlanmasının doğru olmadığı, yargılama sırasında alınan ODTÜ Makine Mühendisi Bilirkişi Heyetinin 23.05.2013 tarihli raporuna yüklenici tarafından itiraz edilmiş, buna göre ek rapor alınmış ise de; alınan uzman görüşlerinde yapılacak işin kapsamına göre bilirkişi heyetinin yeterli olmadığı, heyette ayrıca Elektrik, Elektronik, Fizik ve Kimya Mühendisi bilirkişilerin de bulunması gerektiği belirtilmiş, mahkemece bu yönde bir değerlendirme yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış, yapılması gereken işin sözleşmenin kapsamında bulunan imalâtların niteliği gereği konusunda uzman makine, Elektrik, Elektronik, Fizik ve Kimya Mühendisi bilirkişilerden oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetinden alınacak rapor ile iş sahibinin açtığı birleşen dava yönünden eksik/ayıpların giderilmesi bedeli ile ayıp nedeniyle uğranılan zararın hesaplattırılıp, makinelerin iade şartına bağlanmaksızın vekalet ücretinin de saptanacak bedele göre hesaplanıp sonucuna göre karar verilmesi olduğu belirtilmiştir.

- Bozmaya uyan yerel mahkemece, bozma ilamında belirtilen uzmanlık alanlarından seçilen bilirkişi heyeti ile mahallinde 10/06/2022 tarihinde keşif icra edilmiştir. Bilirkişi heyetince düzenlenen 23/06/2022 tarihli rapora göre;

1- Toz Alçı Fabrikası yönünden taahhüt edilen kapasitenin 1200 ton/8 saat olmasına karşın keşif esnasında 638,08 ton/8 saat kapasite ile taahhüt edilenin altında olduğu, SCADA sisteminde istenilen özelliklerde toz alçı elde etmek için gerekli kimyasalların otomatik olarak ilave edilmediği, paketleme için taahhüt edilenin 75 ton/ saat olmasına karşın, sistemin yaklaşık 45 ton/saat paketleme kapasitesine ulaşabildiği,

1- Toz Alçı Fabrikası yönünden taahhüt edilen kapasitenin 1200 ton/8 saat olmasına karşın keşif esnasında 638,08 ton/8 saat kapasite ile taahhüt edilenin altında olduğu, SCADA sisteminde istenilen özelliklerde toz alçı elde etmek için gerekli kimyasalların otomatik olarak ilave edilmediği, paketleme için taahhüt edilenin 75 ton/ saat olmasına karşın, sistemin yaklaşık 45 ton/saat paketleme kapasitesine ulaşabildiği,

2- Alçı Plaka Fabrikası Yönünden, farklı en ve kalınlıkta alçı plaka üretilemediği, dozajlama ünitesinde problemlere rastlandığı, silikon pompasının düzenli çalışmadığı, akış metreler ve pompalar otomasyon programında kontrol edilemediğinden çok sayıda ıskarta plakanın ortaya çıktığı,

3- Kuru Karışım Fabrikası Yönünden; keşif esnasında sistem hızının %100 olduğu durumda paketleme sırasında önemli sorunlar yaşandığı, bazı paketlerde patlama yaşandığı, paletleme ünitsine rastlanmadığı, otomatik tartının gerçekleştirilmediği, SCADA sisteminde aksaklıklar olduğu, motor kontrolünde ve dozajlama sisteminde bir takım yazılım problemleri olduğu,

4- Kalsit Fabrikası Yönünden; siloların üzerindeki fanların otomatik olarak devreye girmediği, bunların bir kısmının davalı karşı davacı tarafından giderildiği, motor güçleri ve takılan termikler arasındaki kapasite uyumsuzluklarından ötürü motor termiklerinin çalışma esnasında bazen attığı, taş kırma besleyicisinin yüksek herzde kalkış yapamadığı, anahtar teslimi bir fabrikanın teslim edilemediği, ayıplı olduğu keşif esnasında yapılan test sonucunda ortaya çıkmıştır.

Sonuç olarak keşif mahallinde yapılan tespitler neticesinde toz alçı fabrikası, alçı plaka fabrikası, kuru karışım fabrikası ve kalsit fabrikası yönünden tespit edilen eksik ve ayıplı işlerin 23/05/2013 tarihli bilirkişi heyeti raporunda tespit edilen eksik ve ayıplı işlerle uyumlu olduğu kanaatine varılmıştır.

- Bozma öncesi ODTÜ tarafından görevlendirilen makine mühendislerinden oluşan bilirkişi heyetince mahallinde 31/01/2013 tarihinde keşif ile inceleme yapmış, davalı yükleniciye eksikliklerin giderilmesi, fabrikanın çalışır duruma getirilmesi için süre verilmiş, mahallinde 28/02/2013 tarihinde gerçekleştirilen ikinci incelemede her iki tarafın vekilleri ile teknik personellerinin hazır bulunduğu, aksaklıkların hiçbirinin düzeltilmediğinin görüldüğü, tarafların ilk incelemede verilen süreye kadar aksaklıkları giderme ve düzeltme yapacaklarını beyan etmelerine karşın 28/02/2013 tarihinde ise tesisteki aksaklıkların kısa sürede düzeltilemeyecek ölçüde tasarım, üretim ve montaj hataları içerdiği ve tesisin sözleşme şartlarına uygun olmadığı ve kapasiteden kontrol sistemlerine kadar her noktada aksaklıklar olduğu, taahhüt edilen ürünlerin üretilemediği, gerekli karışımların sağlanamadığı, fire oranının çok yüksek olduğu, 28/11/2013 tarihli ek raporda belirtilmiştir.

- Bu bakımdan ikinci bozma sonrası heyetçe yapılan tespitler ile ODTÜ tarafından görevlendirilen makine mühendisleri tarafından düzenlenen raporların birbiri ile uyumlu olduğu ve entegre fabrikanın taahhüt edilen niteliklerde olmadığı, ikinci bozma öncesi yükleniciye aksaklıkların giderilmesi için 1 ay süre verilmiş olmasına karşın hiçbir düzeltmenin yapılmadığı, bu aşamadan sonra iş sahibinin zararın artmasına sebebiyet vermemek üzere ayıpları giderebileceği ve ayıpların iş sahibince giderilmiş olduğunun kabulü gerekmiştir.

- Gelir kaybına ilişkin olarak ikinci bozma ilamından sonra ayrıca bir bilirkişi raporu alınmamış olup, birinci bozma öncesi dosya kapsamına alınan 3 emekli Sayıştay uzmanı tarafından düzenlenen 27/10/2014 tarihli bilirkişi raporunda;

''...Tesisin gerçekleştirilebilir normal kapasite ile fiili kapasitesinin dosyada bulunan bilgi ve belgeler çerçevesinde karşılaştırmasının yapılarak olması gereken üretim miktarı ve karlılık ile kapasite raporunda fiilen gerçekleşmesi öngörülen üretim miktarı ve karlılığın farkının tespit edildiği, incelemenin entegre fabrika ve makineler ile sözleşmenin süresinde yerine getirilmemesinden oluşan zarar olmak üzere iki yönlü incelendiği, tarafların imzaladığı sözleşmeler uyarınca imâl edilen tesisin tam kapasite ve eksik kapasite üretim verileri ile yüklenici firmanın taahhüdünü süresinde yerine getirmemesi veya işletmeye almaksızın eksik kapasiteyle üretim yapılmasına neden olması sonucu oluşan muhtemel toplam gelir kaybının tesisin eksik ve hatalı çalışması sürecinde üretim ile fire kayıpları, faaliyet giderlerine ilişkin artış ya da azalışlar göz önüne alınmaksızın 35.645.074,06 TL brüt satış karı olarak hesaplandığı, bu tutardan takdiren %50 indirim yapılarak iş sahibinin tesisin işletmeye geç alınması ve eksik kapasite çalışılmasından dolayı talep edebileceği gelir kaybının 17.822.537,03 TL saptandığı,’’ görülmüştür.

- Yukarıda detaylı açıklamasına yer verilmiş olan, dosya kapsamındaki 23/06/2022 tarihli ve 27/10/2014 tarihli raporların hükme esas alınabilir ve denetime el verişli olduğu anlaşılmıştır.

- Birleşen 2012/710 Esas sayılı dava davacısı iş sahibi, takas mahsup itirazlarının bulunduğunu ve yerel mahkemece verilen ilk kararın takibe konması neticesinde İcra Hukuk Mahkemesince takas mahsup kararı verildiğini ileri sürmüş ise de eldeki davada iş bedeli ile ayıp giderim bedeli ve uğranılan zararın müstakil dava konusu yapıldığı, bu hali ile takas mahsup niteliğinde karar verilemeyeceği, takas mahsup hususunda hükmün infazı sırasında ilgili kararların dikkate alınması gerektiği anlaşılmıştır.

- Anılan nedenlerle birleşen 2012/710 Esas sayılı davada verilen karara karşı tarafların temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

- Birleşen 2012/710 Esas sayılı dosyada karşı davanın incelenmesinde;

- Anılan nedenlerle birleşen 2012/710 Esas sayılı davada verilen karara karşı tarafların temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

- Birleşen 2012/710 Esas sayılı dosyada karşı davanın incelenmesinde;

Karşı davanın reddine ilişkin kararın, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi (kapatılan) 2020/230 Esas ve 2020/1103 Karar sayılı ve 12.05.2020 tarihli ikinci bozma ilamında tarafların sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi ile kesinleştiği, bu hususta temyiz itirazı da bulunmadığı anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1- Asıl davada karşı dava bulunmadığı halde, gerekçeli karar başlığında davacının ''Davacı-karşı davalı'', davalının da ''Davalı-karşı davacı'' olarak yazılması; maddi hataya dayalı olup, yerel mahkemesince her zaman düzeltilebilecek mahiyette olduğundan, asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkemece asıl davaya yönelik verilen hükmün ONANMASINA,

2- Birleşen 2012/646 Esas sayılı davada, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının ‘‘B- Birleşen Diyarbakır 6. Asliye Hukuk mahkemesinin 2012/646 esas sayılı dosyada,’’ bölümünde yer alan ‘’ 2-Davacının icra inkar tazminat talebinin reddine,’’ cümlesinin çıkarılarak yerine ‘‘2- Alacak likit olduğundan şartları oluşmakla %20 oranında 1.321.522,8 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,’’ cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Birleşen 2012/710 Esas sayılı dava ve karşı dava bakımından taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile bu davalar bakımından yerel mahkemece verilen hükmün ONANMASINA,

Temyiz peşin harçların istek halinde taraflara iadesine,

17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen 2012/646 Esas sayılı davada davalı, birleşen 2012/710 sayılı davada davacı karşı davalı ...Ş.’den alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan asıl ve birleşen 2012/646 Esas sayılı davada davacı, birleşen 2012/710 sayılı davada davalı karşı davacı Erişim Makine Ltd. Şti.’ye verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

16/10/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4197, Karar No: 2016/4392, Tarih: 12.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4197 E.  ,  2016/4392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ...11. Sulh Hukuk ve ...Batı 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

...11. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP adres kayıt sistemine göre kısıtlı adayının adresinin "... ..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...Batı 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, vasi adayının duruşmadaki beyanı ve Uyap sisteminden yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının ikamet adresinin “...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Vasi adayının ...Batı 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli celsesindeki beyanından kısıtlı adayının ikamet adresinin adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresi olan “...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ...11. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.