muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3018, Karar No: 2010/8076, Tarih: 01.07.2010

Manevi tazminatın tekliği ve bölünmezliği ilkesi gereğince manevi zarar karşılığı olarak istenebilecek manevi tazminat bölünerek istenemeyeceğinden ve uğranılan manevi zarar, nakdi tazminatın bir bölümü ile karşılandığından artık, aynı olay nedeniyle yeniden manevi tazminat istenemeyeceği gözetilerek manevi tazminat isteminin tümden reddedilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

c)Kabul edilecek tazminat tutarı belirlenirken önce zarar ile ilgili indirim nedenleri, daha sonra tazminat ile ilgili indirim nedenleri uygulanmalıdır. Buna göre, destekten yoksun kalma tazminatı hesabında önce yeniden evlenme şansı oranında indirim yapılmalı, daha sonra sıra ile 2330 sayılı Yasa gereğince ödenen tazminat ve sigorta şirketince yapılan ödeme indirilmelidir.

Yerel mahkemece, yapılan ödemeler düşüldükten sona yeniden evlenme şansı oranında indirim yapılarak tazminat hesaplayan bilirkişi raporuna göre karar verilmiş olması ayrı bir bozma nedendir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacılar yararına; (3/a, b ve c) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 1/7/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/191, Karar No: 2018/3274, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/191 E.  ,  2018/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Borçlu sanığa ödeme emri tebliğ edilip, hakkındaki takip kesinleşmeden sanık hakkında şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yazılmaması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8251, Karar No: 2015/4266, Tarih: 14.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8251 E.  ,  2015/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/318889

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2012/816 (E) ve 2013/151 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/12. madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün olup, itiraz merciinin müsadereyi de kapsayacak şekilde yaptığı inceleme sonucu verdiği karar da kesin nitelikte olduğundan dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2263, Karar No: 2016/3040, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/2263 E.  ,  2016/3040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2015 tarihli ve 2014/168 esas, 2015/388 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 20/04/2015 tarihli ve 2015/185 esas, 2015/100 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ..... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 30/04/2015 tarihli ve 2015/401 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 04/01/2016 gün ve 94660652-105-34-13654-2015-73/162 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 30/04/2015 tarihli ve 2015/401 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1299, Karar No: 2014/3361, Tarih: 03.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1299 E.  ,  2014/3361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/110020

MAHKEMESİ : Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 04/12/2012, 2012/213 (E) ve 2012/378 (K)

SUÇ : Eşini öldürme, kardeşini öldürme, çocuğunu öldürme.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık T.. A.. ile eşi olan maktül Nasır arasında ailevi sorunlar nedeniyle anlaşmazlıklar bulunduğu, maktülün sanık Türkan'ı darp ettiği, sanığın bu nedenle evden ayrılıp, komşularına sığındığı ve annesi olan sanık H.gelip kendisini almalarını istediği, sanıklar Ş.ve H.sanığın evinin bulunduğu yerin yakınına gelerek aldıkları sabit ise de, sanıklar Ş.ve H.savunmalarında, sanık T.arabaya bindikten kısa bir süre sonra pişman olduğunu tekrar eve dönmek istediğini, çocuklarını bırakamayacağını söyleyerek arabadan indiğini belirtmeleri, bu savunmalarının sanık T. komşusu olan tanık H.. A.. tarafından “sahur yemeğini yedikten sonra T. caddeden gelerek eve girdiğini gördüm, ezan henüz okunmamıştı, gün ışımamıştı” şeklindeki beyanı ile doğrulanması; maktülün eşi ile kavga ettiğini ve kendisini darp ettiği bu olaydan üç gün sonra cesedinin üzerinde sadece külot olduğu halde açık arazide silahla kafa ve göğüs bölgesinden toplam dört isabetle vurulmuş, yanında 6 adet 9 mm. çaplı kovan ve 1 adet 9 mm. çaplı dolu mermi olduğu halde bulunması, olayda kullanılan silahın ele geçmemiş olması, ekspertiz raporlanna göre sanıkların evlerinde yapılan aramada ele geçirilen silahların olayda kullanılmadığının tespit edilmesi, ihbar tutanağında olaydan sonra maktülün cesedinin taşınmasında kullanıldığı iddia olunan sanık H.evinden ve sanıklar H.ile Ş.oturdukları evin bahçesinden alınan battaniyeler üzerinde maktüle ait DNA örneklerinin bulunmadığının, maktüle ait evin oturma odasındaki çekyat üzerinde vücut sıvısı ve kan örneği bulunmadığının tespit edilmesi karşısında; sanıklar T.. A.., Ş.. K.., H.. K.., H.. K.. ve Ş.. K..'ın, maktül Nasır'ı öldürdüklerine dair maktül ve sanık Türkan'ın ortak çocukları olan 2001 doğumlu Yağmur ve 2000 doğumlu Ö.birbiriyle ve kendi içinde çelişkili beyanları dışında her türlü kuşkudan uzak kesin ve yeterli kanıt bulunmadığı anlaşılmakla, beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin duruşmalı incelemedeki ve temyiz dilekçesindeki temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, bozma kararının niteliğine göre sanık T.. A..'ın tahliyesine, başka bir suçtan tutuklu yada hükümlü değil ise derhal salıverilmesi için haklarında yakalama kararı çıkartılan Ş.. K.., H.. K.., H.. K.. ve Ş.. K.. hakkındaki yakalama kararının kaldırılmasına, 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

03/06/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı A. H.K. huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar Ş.. K.., H.. K.., T.. A.. ve H.. K.. müdafii Avukatlar Z.E. ile S. E.yokluklarında 05/06/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/1898, Karar No: 2010/7953, Tarih: 05.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1898 E.  ,  2010/7953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 6.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.11.2008 tarih ve 2008/96-2008/652 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin keşideci, lehdar Çatalca Vergi Dairesi, muhatap T.E.B. olan, 17.11.2005 tarih ve 13.228,70 bedelli çekin müvekkil bankaya lehdar tarafından ödenmek üzere ibraz edildiğini, çek bedelinin ödenmesine rağmen çek numarasının hatalı girilmesi nedeniyle ödenen bedelin davalı şirketin hesabından tahsil edilemediğini, davalının müvekkil aleyhine sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek 13.228,70 YTL’nın 17.11.2005 tarihinden itibaren işlemiş ve dava süresince işleyecek T.C.M.B. kısa vadeli kredi faiziyle ve B.S.M.V. ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çek bedelinin tahsil edilmemesinde davacının kusuru olduğunu, asıl alacağa itirazları olmadığını, faiz talebinin yasal olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre,davalı şirket tarafından Çatalca Vergi Dairesi’ne keşide edilen 17.11.2005 tarihli, 13.228,70 YTL bedelli çekin, çek hamili tarafından davacı bankaya ibraz edilerek tahsil edildiği, davacı banka personelinin çek numarasını yanlış girmesi nedeniyle davalı şirketin hesabından çek bedelinin düşülemediği, davalı şirketin çek bedelini ödemeyi kabul ederek, faize itiraz ettiği, davalının hesabından düşülmesi gereken çek bedelini nedensiz olarak iade edene kadar kullanmasının açığa kredi hükmünde olduğu, bu nedenle davalının temerrüde düşmesine gerek olmaksızın haksız iktisap tarihinden itibaren faiz istenebileceği, açık kredi ilişkisi nedeniyle davalı açısından

aynı zamanda sebepsiz zenginleşme teşkil eden somut olayda zenginleşme anından iade anına kadar faiz istenebileceği, sebepsiz zenginleşmede iade kapsamında olduğu kabul edilen bu faizin aynı zamanda bir kredi kurumu olmasından dolayı kredi faizi oranında talepte bulunulabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 3.228,70 YTL'nin 17.11.2005 tarihinden itibaren T.C.M.B.’nın kısa vadeli kredilere uyguladığı faiz oranı üzerinden faiz ve faizin % 5 oranında gider vergisi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 585,78 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/988, Karar No: 2024/4306, Tarih: 20.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/988 E.  ,  2024/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1375 E., 2023/19 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 26.07.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 9 yıl 2 ay hapis ve 18.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Ceza Dairesinin, 10.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; yeterli delil olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, usulüne uygun arama kararı bulunmadığına, sanığın kullanıcı olduğuna ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın batı illerinden uyuşturucu madde getirerek Rize ilinde torbacı ve içici şahıslara madde satışı yapacağı yönünde gelen istihbari bilgi üzerine araştırmalar üzerine sanığın İstanbul'dan Rize'ye araçla geleceği bilgisinin edinildiği, otobüsün Derepazarı İlçesinde durduğu, sanığın otobüsten elinde karton bir kutuyla indiği, polisleri görünce karton kutuyu yere atarak kaçmaya başladığı, karton kutu içerisinde gözle yapılan aramada naylon poşet içerisinde kristalize parçacıklar olduğunun görüldüğü, alınan arama kararı üzerine yapılan aramalarda 3 parça poşet içerisinde metamfetamin maddesinin ele geçirildiği, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, kolluk tarafından tutulan tutanaklar ve Kriminal Laboratuvardan alınan rapor mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerinden usulüne uygun arama neticesinde ele geçen maddelerin metamfetamin maddesi olduğu, sanığın sadece esrar kullandığının tespit edildiği, sanık hakkında uyuşturucu ticareti yapacağına ilişkin ihbar bulunduğu, sanığın kolluk kuvvetlerini görünce içinde uyuşturucu bulunan kutuyu atarak kaçmaya başladığı, yüklü miktarda metamfetamin ile yakalanmasının aleyhine delil özelliği barındırdığı anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği ve telefonun iadesi ibarelerinin eklenerek hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemle uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/1375 Esas, 2023/19 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Rize 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde karar verild

...
Yargıtay — Esas No: 2009/9421, Karar No: 2010/4619, Tarih: 24.05.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/9421 E.  ,  2010/4619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelemesine gerek görüldüğünden, davacı 3.kişi ...'ın dosyaya ibraz etmiş olduğu ve dava konusu mahcuz hayvanların satın alınmasına ilişkin olduğu bildirilen 12.9.2008 tarihli fatura nedeniyle, 12.9.2008 tarihi öncesi ya da sonrasında (bu tarihe yakın tarihlerde) davacı 3.kişi tarafından hayvan alımı için ... ya da başka bankalardan (finans kuruluşlarından) kredi kullanılıp kullanılmadığının, varsa; miktarının sorulup araştırılarak ve davacı taraftan sorularak ilgili tüm belgelerin evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 24.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.