muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9145, Karar No: 2012/9182, Tarih: 21.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9145 E.  ,  2012/9182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle temel para cezasının 450 TL'den az olamayacağı gözetilmeden, noksan adli para cezası tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığa verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, günlüğünün 20 YTL'den belirlenmesi sırasında dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nın 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin paragrafdaki “TCK.nun 50/1-a madesi uyarınca” ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK.nun 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca" ibaresinin yazılması, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yönelik paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/1217, Karar No: 2024/1715, Tarih: 19.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/1217 E.  ,  2024/1715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/271 D.İş, 2021/259 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : KIT-2021/İHK-8541

DAVACILAR : 1. ...

2....vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 24.09.2020

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü/İtirazın Kısmen Kabulü

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/2396

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda verilen İtiraz Hakem Heyeti kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 27.08.2017 tarihinde davacıların desteğine, davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın çarpmasıyla gerçekleşen kazada desteğin vefat ettiğini, müvekkilinin destekten yoksun kaldığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere toplam 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiştir. Yargılama sırasında talebini 54.792,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; sorumluluklarının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava dilekçesi, dosyadaki bilgi ve belgeler, bilirkişi raporu dikkate alınmak suretiyle, 49.907,00 TL tazminatın 20.02.2018 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacı Gülsüm Karayel'e verilmesine, 4.885,00 TL tazminatın 20.02.2018 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine karar verilmiştir. Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur. İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının itirazının kabulüne, davacı...için 47.228,00 TL, davacı ... için 4.861,00 TL tazminatın 20.02.2018 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin 12 nci fıkrası gereği Sigorta Tahkim Komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, tarafların temyizi yönünden davacı ... için hüküm altına alınan ve reddedilen temyize konu edilen miktar kesinlik sınırı olan 40.000,00 TL'nin altında kalmaktadır.

Davacı...yönünden yapılan itiraz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre, tarafların temyizi yönünden davacı ... için hüküm altına alınan ve reddedilen temyize konu edilen miktar kesinlik sınırı olan 40.000,00 TL'nin altında kalmaktadır.

Davacı...yönünden yapılan itiraz incelemesinde;

2.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Dava; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından hükme esas alınan hesap raporunda; hesaplama PMF 1931 Yaşam Yaşam Tablosu ve progresif rant esasına göre yapılmış, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazı üzerine TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz esasına göre hesaplamayı kabul etmiştir.

Trafik kazasında bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak işgücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Diğer yandan; Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih-2019/40-2020/40 sayılı kararı ile; KTK'nun 90 ıncı maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ZMSS Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülü uygulaması anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen progresif rant yöntemi kullanılarak yapılması gereklidir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından karara esas kabul edilen aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı buna göre karar verildiği görülmektedir. Davacı tarafın PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemi ile hesaplama yapılmasını talep ettiği anlaşılmakla, davacı için, PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, % 1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından "progresif rant" formülü kullanılarak tazminat hesaplamasının yapılması gerektiği dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca İtiraz Hakem Heyetinin Karar kısmının 6.4 bendinde davacı adının ... olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

4. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16 ncı maddesinin (13) numaralı fıkrası ve Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca, tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir. Yine AAÜT’nin anılan fıkrası uyarınca, konusu para ile ölçülemeyen işlerde, asliye mahkemeleri için öngörülen maktu vekâlet ücretine, ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin ise beşte birine hükmedileceği, Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekâlet ücretinin, kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği öngörülmüştür.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak yukarıda yer verilen mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle taraf vekillerinin davacı ... yönünden temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan sebeplerle davacı...yönünden taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) nolu bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

(4) nolu bentlerde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacılar ve davalıya iadesine, dosyanın Mahkemeye gönderilmesine, 19.02.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1388, Karar No: 2023/2763, Tarih: 20.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1388 E.  ,  2023/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2365 E., 2022/3310 K.

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/399 E., 2022/118 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ile 04.11.1993-28.06.2019 tarihleri arasındaki süreleri borçlanma hakkı olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esasdan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esasdan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 20.02.1994 tarihinden bu yana Almanya'da ikamet ettiği, 31.07.2019 tarihinde yurtdışı borçlanma talebinde bulunduğu, Muratpaşa Sosyal Güvenlik Merkezi'nin 03.03.2020 tarihli yazısı ile ikametgah evrak tercümesi ve ... belgelerinin talep edildiği, bunların süresi içerisinde ikmal edildiği, 10.06.2020 tarihli yazı ile kendisine tebliğ edilen tahakkuk cetvelinin hatalı olduğu, borçlanma süresi hesabının 01.02.2002 tarihinden başlatıldığı, Almanya'ya göç ettiği tarihten itibaren 1993-1996, 1996-2002 ve 2002 sonrası olmak üzere toplam 3 farklı konutta ikamet ettiği, son ikamet ettiği konutta 01.02.2002 tarihinden bu yana yaşamını sürdürdüğü, ibraz olunan ikamet belgesinde 1993 yılından bu yana olan ikametgahlarının değil salt 01.02.2002 tarihinden bugüne dek yaşadığı ikametin belirtildiği, Kurumunda bu ikamet evrakına istinaden 01.02.2002 tarihinden itibaren borç tahakkuk cetveli düzenlediği, oysaki 20.02.1994 tarihinden bu yana Almanya'da yaşamını sürdürdüğü, 22.06.2020 tarihli dilekçe ile bu durumun düzeltilerek 20.02.1994 tarihinden itibaren 5675 gün üzerinden borçlanmanın talep edildiği, 09.07.2020 tarihli yazı ile 2015/4 e-yurtdışı talimatına atıf yapılarak borç tahakkuklarının sigortalıya tebliğinden sonra değiştirilmesini mümkün olmayacağı belirtilerek talebi reddedildiği, yazıda borçlanma başvurusundan feragat edilerek yeniden talep bulunulması şeklinde yol gösterildiği, 7186 sayılı Kanun ile değişik 3201 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde 01.08.2019 tarihinden itibaren önemli artışlara gidildiği, talebinden feragat etmesi durumunda müktesep hakkının zayi olacağı, açıklanan sebeplerle yurtdışı borçlanma tahakkukunun 01.02.2002 tarihinden değil, talepleri doğrultusunda 20.02.1994 tarihinden başlayarak 5675 gün olarak hesaplanması gerektiği belirtilerek; "... Sosyal Güvenlik îl Müdürlüğü Muratpaşa Sosyal Güvenlik Merkezi'nin 09.07.2020 tarihli Kurum işleminin iptali, 20.02.1994 tarihi itibariyle yurtdışında yaşadığı emekliliğe esas günlerin ve buna dayanarak emekliliğe hak kazandığının tespitine'' karar verilmesi talep etmiştir. Davacı vekili 05.04.2021 tarihli dilekçe ile davayı ıslah etmiş ve geçmiş tarihli ikametlerini ihtiva eden vukuatlı ikametgah belgesini kuruma sunarak 01.02.2002 tarihinden başlatılan borçlanma tahakkuk tarihlerinin düzeltilmesini böylece 04.11.1993 tarihinden itibaren 5675 gün üzerinden borç tahakkuku tanzimini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili, müdürlüğümüze yurtdışı borçlanma müracaatında bulunan ...'nın 31.07.2019 tarihli borçlanma talep dilekçesinin incelenmesinde sadece ev kadınlık süreleri talep ettiğinin görüldüğünü, sigortalının ev kadınlık borçlanma süresini talep etmesi sebebiyle, Almanya ikametgah belgesinde kayıtlı olduğu 01.02.2002 tarihinden itibaren başlamak suretiyle yurtdışında bulunduğu sürelerin (5764 gün) tamamının hesaplanarak 10.06.2020 tarih ve 6779240 sayılı yazı ile borç tahakkuk cetvelinin adresine gönderildiğini ancak sigortalının 22.06.2020 posta tarihli dilekçesinde, ikametgah belgesiyle ilgili Almanya belediyesinin oturum süresini en son kayıtlı bulunduğu adrese göre belge düzenlemiş olduğunu, hatalı olarak düzenlenen belgenin sonradan fark etmesi neticesinde, belediyeden yeniden ilk kayıtlı olduğu süreleri içeren (04.11.1993) ikametgah belgesini temin edip, bu belgenin dikkate alınarak, borç tahakkuk cetvelinin 20.02.1994 tarihinde itibaren 5675 gün hesaplanarak adresine gönderilmesini talep ettiğini, 2015/4 sayılı e-yurtdışı talimatı gereğince borçlanma tahakkuk cetveli tanzim edilerek gönderildikten sonra prim gün sayısının ve prime esas kazanç miktarını değiştiremeyeceğinden sigortalının borç tahakkuk cetveli sürelerin düzeltilmesi talebiyle ilgili dilekçesine, 09.07.2020 tarih ve 8157425 sayılı yazımızda düzeltmenin yapılamayacağı hakkında adresine bilgi yazısı gönderildiğini, bu itibarla sigortalının 31.07.2019 tarihli borçlanma işlemleri, borçlanma dilekçe ekinde sunduğu ikametgah belgesini göre sonuçlandırıldığından, kurumca yapılan işlemlerde herhangi bir maddi hata bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacının (01.02.2002-28.06.2019) tarihleri arasında bulunan ev kadınlığı süresi borçlandığı, ikametinin başladığı (04.11.1993) tarihinden borçlanılan sürenin başladığı 01.02.2002 tarihine kadar bulunan ev kadınlığı süresini de borçlanma hakkı bulunduğu kanaati ile davanın kısmen kabulü ile Davacının ... SGK İl Müdürlüğü Muratpaşa Sosyal Güvenlik Merkezinin 09.07.2020 tarih ve 67600670-203.05.15-E.8157425 sayılı kurum işlemenin iptali talebinin reddine, davacının yurt dışında geçen 04.11.1993-01.02.2002 tarihleri arasındaki ev kadınlığı süresini borçlanma hakkı bulunduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, müvekkilinin 04.11.1993 tarihinden bu yana Almanya'da ikamet ettiği gerçeğinin dosya içerisindeki ikametgah evrakı ve diğer delillerle sabit olduğunu, mahkemenin tespitinin doğru olmasına rağmen kurumun önceki işlemi iptal edilmediği müddetçe söz konusu tespitin taraflarına fayda sağlamayacağını, bu nedenle davanın tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, müvekkilinin 04.11.1993 tarihinden bu yana Almanya'da ikamet ettiği gerçeğinin dosya içerisindeki ikametgah evrakı ve diğer delillerle sabit olduğunu, mahkemenin tespitinin doğru olmasına rağmen kurumun önceki işlemi iptal edilmediği müddetçe söz konusu tespitin taraflarına fayda sağlamayacağını, bu nedenle davanın tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kurumun yaptığı işlemlerde herhangi bir aykırılık olmadığını, davacının borçlanma sırasında yaptığı hata neticesinde işbu dava açılmış ise de, kuruma ilgili dönemlerle ilgili başvuru yapılmamış ve dolayısıyla kurum tarafından herhangi bir ret kararı da verilmemiş olduğunu, aynı zamanda 04.11.1993 - 01.02.2002 tarihleri arasındaki ev kadınlığı süresinin tespitine ilişkin hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacının yurt dışında geçen bütün süreleri borçlanma hakkı yasaca tanınan bir haktır. Bunun için dava açılmasına lüzum yoktur. Davacının amacı 3205 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi hükmünü dolanmayı amaçlamaktadır. Borçlanılmak istenen süre 5675 gündür. Kurumun düzenlediği tahakkuk cetveli incelendiğinde ise toplam borçlanılan gün sayısı 5764'tür. İlk derece mahkemesi hukuki yararı gözardı ederek ve davanın ıslah edilmiş şeklini atlayarak kurum işleminin iptali talebi yönünden de karar vermesi doğru olmamıştır. Açıklanan bu duruma göre davacı tarafın istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine, davalı tarafın istinaf başvurusunun ise kabulü ile HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı 09.07.2020 tarihli, 425 sayılı işleminin iptalini, 04.11.1993-28.06.2019 tarihleri arasındaki süreleri borçlanma hakkı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un 1, 5 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un 1, 5 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/9489, Karar No: 2023/252, Tarih: 02.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9489 E.  ,  2023/252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Akrabayı kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2021 tarihli ve 2020/11, 2021/167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında akrabayı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrası (d) bendi, 35 inci maddesi ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi birinci fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 54 üncü maddesi birinci fıkrası, 53 üncü madde birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 08.10.2021 tarihli ve 2021/2240 Esas, 2021/2204 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan Kurum vekilinin istinaf başvurularının kabulüyle;

"A- Mağdur hakkında Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 06/12/2019 tarihli raporda" mağdurun yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı ile duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususlarının şahsın olay tarihinden 6 ay sonra müracaat ettirilmesi halinde yapılacak olan muayenesi ile değerlendirileceği" belirtilmesine rağmen mağdurun yaralanmasının "yüzde sabit ize neden olup olmadığı, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı" hususlarında rapor aldırılarak ceza miktarının buna göre tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmediği,