muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7958, Karar No: 2009/16514, Tarih: 21.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/7958 E.  ,  2009/16514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 07.10.2008 tarih, 13334/16708 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,40. TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, peşin aLınan 28,90 TL karar düzeltme harcının mahsubuna bakiye 3,40 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınmasına, 21.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/8854, Karar No: 2019/12392, Tarih: 08.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8854 E.  ,  2019/12392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

20.07.2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nun 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında; 21.11.2018 tarihli kararda temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında; 21.11.2018 tarihinde tefhim edilen kararı 29.11.2018 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 22.12.2015 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 01.03.2016 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti diğer temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile birlikte ... İlköğretim Okuluna girip müdür yardımcısı odasını ve sınıfları karıştırmaları şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-a, 35, 31/3. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının 24.03.2011 olan sorgu tarihi ile 21.11.2018 olan mahkumiyet tarihi arasında gerçekleştiği ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen başka bir işlem de yapılmamış olduğundan gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken kovuşturmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1941, Karar No: 2025/5167, Tarih: 24.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/1941 E.  ,  2025/5167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2017/1144 E., 2017/1256 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 21.11.2024 tarihli ve 2017/1144 E., 2017/1256 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 21.11.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/909, Karar No: 2015/516, Tarih: 20.04.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/909 E.  ,  2015/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın da imzasını içeren suç tutanağında belirtildiği üzere sanık ...’nun ağaçlarla hiçbir ilgisinin olmadığını, bu ağaçları sanık ... ...’a sanık ...’nun verdiğini, sanık ...’ın da aynı şekilde sanık ... yanında olduğu halde kendisine bu ağaçları sanık ...’nun sattığını, kendisine ağaçların resmi olduğunu söylemesine, sanıkların aksi ispat edilene kadar geçerli olan suç tutanağındaki ifadeleri yerine daha sonra diğer sanık ...'ın suçtan kurtulmaya yönelik ve sanıkların birbirlerini suçlayıcı istikrarsız ve tutarsız savunmalara itibar edilerek yerinde olmayan gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20938, Karar No: 2017/36479, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20938 E.  ,  2017/36479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3600, Karar No: 2022/10628, Tarih: 27.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/3600 E.  ,  2022/10628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Malen sorumlu olduğu anlaşılan ...'ın dilekçesinde silahın kendisine ait kayıp/çalıntı silah olduğunu iddia etmesi ve Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Uzmanlık Raporu'na göre ...'ın iddia ettiği tabancanın idari mahkemelerce 2008/19 sayılı arama kaydının olduğunun belirtildiği anlaşılmakla; müsaderesine karar verilen suç eşyasının iyi niyetli üçüncü kişiye ait olması durumunda müsadere kararı verilemeyeceğinden emanetin 2015/157 sırasında kayıtlı 9 mm çaplı SARSILMAZ marka tabanca bu tancaya ait şarjör ve mermilerin malen sorumlu ...'a ait kayıp çalıntı silah olup olmadığı yönünde araştırma yapılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve malen sorumlu ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4442, Karar No: 2019/13489, Tarih: 01.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/4442 E.  ,  2019/13489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Karar tarihinde Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’a duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar da alınmadan, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak hükmün açıklandığı 30/06/2015 tarihli son duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, savunma hakkının kısıtlanması,

2-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... arasında hukuksal menfaat çatışması olduğu gözetilmeden, atanan aynı müdafii tarafından savunulması suretiyle, 5271 sayılı CMK.nın 152. maddesine aykırı davranılması,

3-Menfaat çatışması nedeniyle suça sürüklenen çocuk ...'a her ne kadar yeni bir müdafii atanmış ise de suça sürüklenen çocuğun yeni müdafii atandıktan sonra yeniden savunması alınmayarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların sonuç ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 01.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9688, Karar No: 2017/8567, Tarih: 05.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/9688 E.  ,  2017/8567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Sanık ... hakkında mahkumiyet Sanık ... hakkında beraat

213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2007-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2011 gün ve 2011/4821 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2007-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ” suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, her takvim yılı bakımından sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilip, 2007-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup dava açılması halinde birleştirilerek sahte fatura kullanma suçundan verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığından davanın düşürülmesine, sahte fatura düzenleme suçundan ise sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen sahte fatura kullanma suçundan yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16963, Karar No: 2012/3214, Tarih: 07.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16963 E.  ,  2012/3214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kısa ve gerekçeli kararda temel adli para cezasında yapılan eksiltmelerin 489 TL üzerinden yapıldığı anlaşılmakla, temel adli para cezasının 389 TL olarak gös- terilmesi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığa, asgari hadden ceza tayin edildiği halde 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 450 Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı se de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki "244 YTL" ve "203 YTL" ibarelerinin çıkarılmasına ve sanığa 765 sayılı TCK.nun 316, 318 ve 59. maddaleri gereğince hapis cezası yanında tayin edilen adli para cezasının 187 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6058, Karar No: 2016/8827, Tarih: 11.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6058 E.  ,  2016/8827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından reddi hakim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından sunulan 03.03.2016 tarihli dilekçede özetle; [...mahkemeye 21.02.2016 tarihi itibari ile cevap dilekçesi gönderildiği, 02.03.3016 tarihi itibariyle cevap dilekçesinin dosyaya eklenmediği, kendilerine tebliğ edilen dava dilekçeleri ekinde tensip zaptının bulunmadığı uyuşmazlık konusunun davalı tarafın senetleri icraya koyarak devam eden bir dava olmasına rağmen, karşı tarafın tamamen soyut içerikli talepleri doğrultusunda %15 teminat karşılığı davalı tarafın ihtiyati haczine karar verildiği, ihtiyati haciz kararının ancak belli şartlarda verilebildiği, oysa karşı tarafın elinde borç ikrarı olan delilin bulunmadığı ve kendilerine hizmet sunduklarına dair de delil bulunmadığı, dava kısmının bir bölümüne ilişkin devam eden başka bir dava olduğu bu durumda davanın tamamı yönünden tedbir verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, dava dilekçesini dosyaya işlenmesi için UYAP'tan gönderdiği halde 11 gün sonra kalemi araması üzerine UYAP'a işlendiği hakimin kalem personelinden ve kalemde yapılan işlemlerden sorumlu olduğu...] gerekçeleri ile reddi hâkim talebinde bulunmuşlardır.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine, iyiniyetli olmayan reddi hakim talebi nedeni ile 2000,00.-TL disiplin para cezasının davalı vekilinden tahsiline ilişkin verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle reddi hakim talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; davalılar vekilinin, müvekkilleri davalılar nam ve hesabına reddi hakim talebinde bulunduğu gözetilmeksizin davalılar vekili aleyhine disiplin para cezasına hükmedilmesi doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu nedenle hükmün 2 nolu bendinde yazan "2- Davalılar vekilinin reddi hakim talebinin, iyiniyetle bağdaşmayacağından, HMK'nın 42/4. maddesi gereğince 2.000,00.-TL disiplin para cezasının davalı vekilinden tahsiline," cümlesinin kaldırılarak yerine; "2- reddi hakim talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından HMK'nın 42/4 maddesi gereğince 2000,00.-TL disiplin para cezasının davalılardan tahsiline" kelimesinin yazılması sureti ile düzeltilmesine ve 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/10/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/866, Karar No: 2018/9660, Tarih: 01.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/866 E.  ,  2018/9660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2265, Karar No: 2011/11668, Tarih: 28.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2265 E.  ,  2011/11668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine, birleşen dosya ise kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davalarndan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine, birleşen dosya ise kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bedel tespiti ve tescil davasının kabulüne konusuz kalan tazminat davasının esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalılar (birleşen dosya davacıları) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kamulaştırmasız el atılması nedeniyle açılan tazminat davasından sonra aynı taşınmaza ait kamulaştırma bedelinin tesbit ve tescili davası açıldığından asıl olan kamulaştırma davası olup tazminat davası yönünden davanın konusuz kaldığına dair karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsallerin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli olması ancak, özel amaçlı satışlar olmaması gerekir. Oysa emsallerden iki tanesinin satışı 10 yıl, bir tanesinin satışı 16 yıl önceki satış olup emsal olarak alınamaz.

Bu nedenle taraflara yeniden emsal bildirmeleri için süre verilip, bildirilen bu emsaller ve gerektiğinde resen emsal de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile geçersiz rapora göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4608, Karar No: 2015/10690, Tarih: 12.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4608 E.  ,  2015/10690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/138-2013/596

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Feragate yetkili davacılar vekili 29.04.20149 tarihli dilekçesiyle temyiz aşamasında davadan feragat ettiğinden, feragat konusunda mahkemesince bir karar verilmek üzere hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.