muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30878, Karar No: 2013/38321, Tarih: 03.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/30878 E.  ,  2013/38321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/08/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından bir adet çeke dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu vekilinin icra mahkemesine başvurarak, müvekkili şirketin ikamet adresinin Erzincan olduğu, hakkında takip yapılan diğer borçluların adresinin ise Antalya olmadığını ileri sürerek yetki itirazında bulunduğu, mahkemece, diğer takip borçlularının ikamet adreslerinin Antalya olduğundan bahisle  yetki itirazının reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 50. ve HMK.'nun 447/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK' nun 6. maddesinin 1. cümlesine göre, "Genel yetkili mahkeme, dava açıldığı tarihte davalı gerçek ve tüzel kişinin yerleşim yeri mahkemesidir. Yerleşim yeri, 22/11/2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre belirlenir." HMK'nun 7. maddesine göre; "Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir."

Anılan hükümler çerçevesinde birden fazla borçlu varsa bunlardan birinin ikametgahında takip başlatılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm borçlulardan birinin ikametgahındaki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir.

Somut olayda; takip borçlularından ...Limited Şirketinin adresinin Antalya olarak gösterildiği ancak henüz ödeme emri tebliğ edilemediği, itiraz eden borçluya ödeme emrinin 06/08/2013 tarihinde, yetki itirazında bulunmayan diğer takip borçlusu ...'a ise 02/08/2013 tarihinde tebliğ edilmiş olup borçlu ...yönünden takip, itiraz tarihi olan 07/08/2013 tarihi itibariyle henüz kesinleşmediğinden Antalya icra dairelerinin yetkisi de kesinleşmemiştir. İtiraz eden borçlunun adresinin, çekin keşide yerinin ve muhatap bankanın bulunduğu yerin de Erzincan olduğu anlaşıldığından bu durumda yetkiye itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken diğer takip borçlularının ikamet adreslerinin Antalya olduğu gerekçesiyle  istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/1832, Karar No: 2019/9027, Tarih: 15.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/1832 E.  ,  2019/9027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın davalı ... yönünden husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabul kısmen reddine dair kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 25/09/2018 tarihli ve 2018/2309 Esas, 2018/16229 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, vekil edenlerinin 549 parsel sayılı taşınmazın paydaşı olduklarını, davalıların 546 parsel sayılı taşınmaza inşa ettikleri yapıların vekil edenlerinin taşınmazlarına taştığını belirterek, davalıların dava konusu taşınmaza yaptıkları müdahalenin önlenmesine ve müdahale edilen yerdeki taşkın yapıların yıkılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, temliken tescil savunmasında bulunarak davacılar ile aralarındaki anlaşma uyarınca taşınmazın kullanıldığını ayrıca evlerin imar uygulamasından önce yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekili, temliken tescil savunmasında bulunarak davacılar ile aralarındaki anlaşma uyarınca taşınmazın kullanıldığını ayrıca evlerin imar uygulamasından önce yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ilk hükümle, davalıların, kadastro bilirkişisi raporunun ekli krokisinde gösterilen yerlere yaptıkları müdahalesinin önlenmesine ve taşkın yapıların kal'ine, dava konusu tecavüzlü alanda bulunan ağaçların kal talebinin reddine karar verilmiş, hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, 1. Hukuk Dairesinin 04.06.2013 tarihli ve 2012/12468 Esas 2013/9220 Karar sayılı ilamı ile, "... taşkın yapı ile iki komşu taşınmaz fiilen birleşmekte, iktisadi bir bütün oluşturmaktadır. Olayın bu özelliği itibariyle taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği uygulamada ve bilimsel alanda ortaklaşa kabul edildiği üzere, taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir.Bu durumda, taşınmazların miras yoluyla veya temliken intikal etmesi halinde yeni malikler de maddede belirtilen haklardan yararlanabildikleri gibi borçlardan da sorumlu tutulurlar. Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma yapılması, taşınmazların oluşumuna esas tüm kayıtların getirtilmesi, taşınmaz üzerindeki binaların ne zaman yapıldığının araştırılması, iyiniyet iddialarının değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Kabule göre de; davalılardan ... yönünden olumlu-olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru değildir ..." gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalı ... bakımından davanın pasif husumet yokluğundan reddine, taşkın yapıların yıkılmasına, ağaçların yıkılması talebinin reddine dair verilen kararı taraf vekilleri temyiz etmiş, hükmün Dairenin 25.09.2018 tarihli ve 2018/2309 Esas, 2018/16229 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesi üzerine, ilama karşı davalılar vekili süresinde kararın düzeltilmesi isteminde bulunmuştur.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair karar düzeltme istemleri yerinde görülmemiştir.

2. Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Bilindiği üzere, Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK).

Bilindiği üzere, Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK).

Somut olayda, mahkemece verilen ilk hükümde, dava konusu yerdeki yapıların kal'ine ancak dava konusu tecavüzlü alanda bulunan ağaçların kal talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1. Hukuk Dairesi, bahsi geçen hükmü, davalıların temyiz sebepleri kapsamında inceleyerek, hükmün temyiz sebepleri ve temyiz eden taraf kapsamında bozulmasına karar vermiştir. Mahkemesince yeniden yapılan yargılama neticesinde, ilk hükümdeki gibi, dava konusu yerlere el atmanın önlenmesi ve yapıların kal'ine karar verilmiş, dava konusu taşınmazda bulunan ağaçların kal talebinin ise reddine karar verilmiştir. Bu defa, hüküm davalılar vekili ile davacılar vekili tarafından, kal talebinin reddine karar verilen ağaçlar ile ilgili ve vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir. Dairece, davacılar vekilinin ağaçlara ilişkin temyiz talebi kabul edilerek, davacıların yıkılmasını istediği ağaçların yerinin ve dava konusu taşınmaza tecavüzlü olup olmadığının belirlenmesi, davalılar tarafından yapıldığının anlaşılması halinde sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur. Ancak, açıklandığı üzere, Mahkemece verilen ilk hükümde ağaçlara yönelik kal talebi reddedilmiş ve davacılar vekili ret hükmüne karşı temyiz yoluna başvurmamıştır. Bu durumda, ağaçların kal'inin reddine yönelik hüküm, davalılar lehine kazanılmış hak kapsamına girmiştir.

Bu durum karşısında, ağaçlara ilişkin ret hükmünün davalılar lehine kazanılmış hak olması nedeni ile bu hususun bozma nedeni yapılması doğru görülmediğinden Dairenin 25.09.2018 tarihli ve 2018/2309 Esas, 2018/16229 Karar sayılı ilamının 2. bendinde yer alan ağaçlara yönelik bozma nedenlerinin bozma ilamından çıkarılmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan, davalılar vekilinin sair karar düzeltme taleplerinin (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, davalılar vekilinin karar düzeltme talebinin, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile Dairenin 22/02/2018 tarihli ve 2015/16534 Esas, 2018/2693 Karar sayılı BOZMA ilamındaki, (2) nolu bendin ilamdan çıkarılmasına, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyenlere iadesine, 15/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2273, Karar No: 2018/6808, Tarih: 25.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2273 E.  ,  2018/6808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalının dava konusu ana taşınmazda altlı üstlü komşu olduklarını, müvekkilinin 1, 3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin maliki olduğunu, üst kattaki davalının eşinin maliki olduğu ve birlikte oturdukları evin su borusunun 05.02.2014 tarihinde patlaması sonucunda, müvekkiline ait evin ve ... kısımlarının büyük oranda hasar gördüğünü,...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/14 D.İş sayılı dosyası ile yapılan tespit ve alınan bilirkişi raporu ile zararın 4.137,96 TL olduğunun tespit edildiğini beyan ederek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile tespit dosyası ile belirlenen zarar nedeniyle 4.137,96 TL tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ve tespit giderleri ile birlikte tahsiline, yargılama gideri ve vekalet ücretinin de davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Birleştirilen...(...) Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/29 E - 2015/13 K. sayılı dava dosyasında ise davacı vekili; müvekkili ile davalının dava konusu ana taşınmazda altlı üstlü komşu olduklarını, müvekkilinin 1, 3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin maliki olduğunu, üst kattaki davalının maliki olduğu ve eşi ile birlikte oturdukları evin su borusunun 05.02.2014 tarihinde patlaması sonucunda, müvekkiline ait evin ve ... kısımlarının büyük oranda hasar gördüğünü,...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/14 D.İş sayılı dosyası ile yapılan tespit ve alınan bilirkişi raporu ile zararın 4.137,96 TL olduğunun tespit edildiğini beyan ederek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile tespit dosyası ile belirlenen zarar nedeniyle 4.137,96 TL tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ve tespit giderleri ile birlikte davalıdan ve eşinden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; meydana gelen zararın bilirkişilerce hesaplanarak 4.137,96 TL olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle; davanın, dava dosyası ve birleşen dava dosyaları yönünden kabulü ile, 4.137,96 TL tazminatın 05.02.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, hem asıl dava, hem de birleştirilen dava yönünden davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üst kattan bağımsız bölüme su sızması nedeniyle oluşan maddi zararın olay tarihinden itibaren tazmini ile tespit dosyası giderlerinin tespit tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tashili istemine ilişkindir.

Dava, üst kattan bağımsız bölüme su sızması nedeniyle oluşan maddi zararın olay tarihinden itibaren tazmini ile tespit dosyası giderlerinin tespit tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tashili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yalnızca tespit dosyası üzerinden yapılan keşif ve sonucunda alınan rapor üzerine karar tesis edilmiş olduğu anlaşılmakla; yapılan inceleme tahkikat için yeterli olmayıp, dayanak bilirkişi raporu da hüküm kurmaya elverişli tespitler içermemektedir. Bu kapsamda; öncelikle ana taşınmazın yönetim planı ve tesisat projesi getirtilerek, 2014/14 D. İş sayılı dosya ile de tespit edildiği üzere; su basması sonucunda meydana gelen zararın, kat mülkiyeti hükümlerine tabi binadaki ortak su borularından mı, yoksa davalıların bağımsız bölümüne ait su borusundan mı kaynaklandığının ehil ve yeterli bilirkişi kurulu ile yapılacak keşif üzerine tespit edilmesi; bu cümleden olmak üzere zararın ortak alanlardaki su borularından kaynaklandığının tespit edilmesi halinde, zararın giderilmesinden; bütün bağımsız bölüm maliklerinin arsa payları oranında sorumlu olacakları hususunun dikkate alınması, davalının kendi haksız eylemi nedeniyle ve kendi dairesinin kullanımına tahsis edilen su borusundan kaynaklandığının tespit edilmesi halinde ise davalının sorumlu olacağı hususunun dikkate alınması, bu kapsamda bilirkişi kurulundan denetlemeye elverişli rapor alınması, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri de birlikte değerlendirildikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik ve yetersiz inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; dava konusu ana taşınmazda bağımsız bölüm malikinin davalılardan ... olduğu anlaşılmakla, diğer davalı yönünden açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, bu davalı yönünden de esasa yönelik hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/10/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5759, Karar No: 2018/9892, Tarih: 04.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5759 E.  ,  2018/9892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın mal beyanında belirtmediği taşınmazın, sanığa miras yoluyla intikal eden hisseli arsa olduğu, edinme sebebi ve taşınmazın yüz ölçümü dikkate alındığında, sanığın atılı suça yönelik kastının bulunmadığı anlaşıldığından, beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar hükmolunması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5681, Karar No: 2021/2434, Tarih: 16.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5681 E.  ,  2021/2434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...’ın 18 yaşını doldurmaması nedeniyle kapalı yapılması gereken 27/05/2015 ve 21/01/2016 tarihli duruşmaların, açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması giderilme olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler incelendiğinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafi, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümler incelendiğinde;

İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümözlü bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’a duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, bizzat veya SEGBİS vasıtasıyla son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,16/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10998, Karar No: 2017/25575, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/10998 E.  ,  2017/25575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12682, Karar No: 2016/17964, Tarih: 22.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/12682 E.  ,  2016/17964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. Fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Uyuşmazlığa konu olayda emsal taşınmaz limited şirkete ihale ile satılmış olup, özel amaçlı bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Birleşen dosya için faiz başlangıcının 15/04/2013 olması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.