muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/19915, Karar No: 2009/16656, Tarih: 21.12.2009

Yapılacak iş; sigortalı eşinin tedavisine ilişkin ekli sarf belgeleri esas alınarak, bir doktor, bir eczacı bir hukukçu bilirkişilerden oluşturulacak kuruldan yeniden, yönetmeliğe uygun şekilde rapor almak ve bu rapor ile tüm deliller birarada değerlendirilerek bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2636, Karar No: 2013/2825, Tarih: 30.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2636 E.  ,  2013/2825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

...-Mahkemenin ....02.2013 tarihli ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin kararının taraf vekillerine, ihtiyati tedbir isteyen vekilinin temyiz dilekçesinin karşı taraf vekiline tebliğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanılamamıştır. Tebliğe çıkmış ise tebliğ belgelerinin dosya içerisine konulması, çıkmamış ise durumun tutanakla tespiti,

...- Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren ....05.1985 gün 1984/... Esas, 1985/... Karar sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararı'nda harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK'nın 434/.... maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Temyiz dilekçesinin hakim tarafından havale edilmesiyle birlikte ilgilisince mahkeme kalemine tevdi edilmesi, kalemce de anılan dilekçenin kaydı gerekir. Hakimce havale edilen dilekçenin kaleme geç tevdii halinde bu husus, mahkeme kalemince tutanağa bağlanmalı ve dilekçenin yeniden havalesi istenmelidir. Şayet dilekçe havale edilip, mahkeme kalemince, dilekçenin kaleme geç tevdi edildiği belgelendirilmemişse, dilekçenin hakim havalesinden sonra dosyaya alındığı, ancak takip eden işlemlerin mahkeme kalemince yerine getirilmediği kabul edilir. Nitekim, aynı hususlar ... İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun ....01.1985 gün ve E: 1984/..., K:1985/...; Hukuk Genel Kurulu'nun ........2011 gün ve E: 2011/...-843, K: 2011/785 sayılı ilamlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda, temyiz dilekçesinin süresinde kaydedilip kaydedilmediği, kaydedilmişse hangi tarihte kaydedildiği hususunda dosyada bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin .... maddesi uyarınca havale yetkisi olan Yazı İşleri Müdürü'nün ....03.2013 tarihli havalesine göre, ihtiyati tedbir isteyen vekilinin temyizi karar tebliğe çıkmış ise tebliğ belgesine göre süresinde havale edilmiş ya da karar hiç tebliğe çıkmamış ise, havalenin süresinde olduğunun kabulü ile dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin .... ve 48. madde hükümleri uyarınca süresinde temyiz kaydının yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının yatırılıp yatırılmadığı araştırılarak, süresinde temyiz kaydı yapılmamışsa işlem yapılmadan dosyanın iadesi; dilekçenin süresinde temyiz kaydı yapılmış ve temyiz harcı yatırılmışsa buna ilişkin belgenin eklenmesi, yatırılmamışsa yatırılması için HUMK`nın 434/.... maddesi uyarınca anılan vekile muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi ya da aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22497, Karar No: 2018/9072, Tarih: 26.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22497 E.  ,  2018/9072 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kendisine ait bahçede 19/08/2014 günü saat 13:00 sıralarında 10 adet ceviz ağacı, 15 adet üzüm asması ağacı, 5 adet armut ağacı, 5 adet nar ağacı, 10 adet erik ağacı, 2 adet elma ağacı, 2 adet şeftali ağacı, 5 adet incir ağacı ve 110 adet arazinde bulunan odunluk meşe ağacının ...... müdürlüğünün elektrik trafosundan çıkan ateş sonucu yandığını, yangının ..... ait gerilim hattının bakım ve onarımlarını yeterince yapılmaması sebebiyle kopan tellerden meydana geldiğini, şimdilik 5.000,00 TL maddi zararının olay tarihi olan 19/08/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasını talep etmiş, ıslah ile talebini 42.861,17 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davaya konu olayda müvekkil şirketin herhangi bir sorumluluğu ve kusurunun bulunmadığını, husumet itirazlarının olduğunu, delil tespitindeki hususların kabul edilmediğini, yokluklarında yapılan keşif sonunda düzenlenen bilirkişi raporlarını kabul etmediklerini, yangın nedeninin tam olarak belirlenemediğini ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kabulü ile 42.861,17 TL'nin olay tarihi olan 19/08/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, haksız fiilden kaynaklı maddi tazminat talebine ilişkindir.

1-6100 sayılı HMK' nın 400-406.maddeleri gereğince, delil tespitinde, "Taraflardan her biri, görülmekte olan bir davada henüz inceleme sırası gelmemiş yahut ileride açacağı davada ileri süreceği bir vakıanın tespiti amacıyla keşif yapılması, bilirkişi incelemesi yaptırılması ya da tanık ifadelerinin alınması gibi işlemlerin yapılmasını talep edebilir."

.....-

Delil tespitinin konusunu maddi vakıalar oluşturur ve bilirkişi raporunda belirtilen tespitler davacı lehine kazanılmış hak oluşturmaz. Yani delil tespiti kesin delil niteliğinde değildir.

6100 sayılı HMK'nın 266.maddesine göre; çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi incelemesi yapılması, taraflarca öne sürülen itirazların da yine bilirkişi tarafından değerlendirilmesi gerekir. Davalı tarafça açıkça veya örtülü olarak kabul edilmiş olmadıkça çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda davacı tarafça tek taraflı olarak yaptırılan delil tespiti sonucu düzenlenen tespit bilirkişi raporu benimsenerek hüküm verilemez. Bu gibi hallerde, zarara neyin sebep olduğunu ve zarar miktarının belirlenmesi için ayrıca bilirkişi incelemesi yaptırılması zorunludur. (HGK'nın 2010/7-450-461 sayılı ve 06.10.2010 tarihli kararı).

Somut olayda, mahkemece, delil tespiti dosyasında yer alan davalının itiraz ettiği bilirkişi raporu esas alınarak yeniden keşif yapılmaksızın karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece mahallinde keşif yapılması sureti ile dava konusu yangının çıkış nedeni, kusur ve zarar durumunun araştırılması için uzman bilirkişi heyetinden taraf ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınmak suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2014/8287, Karar No: 2014/23801, Tarih: 23.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8287 E.  ,  2014/23801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2012/686-2013/600

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, aynı bölgede açılan davalar sonucunda mahkemece değeri tesbit edilen başka parsellere ait bedeller esas alınarak değerlendirme yapıldığından ,alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi,dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23999, Karar No: 2017/35886, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23999 E.  ,  2017/35886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18929, Karar No: 2015/13338, Tarih: 10.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18929 E.  ,  2015/13338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..... ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/06/2014

NUMARASI : 2011/381-2014/234

Taraflar arasında görülen davada ...... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/06/2014 tarih ve 2011/381-2014/234 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/12/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av. I. T. ve davalı K.. M.. vekili Av. A.. E.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili M.. A..’nin diğer davacı Mediterranean S.A.'nın acentesi olduğunu, davalıların boğazlarda kılavuzluk ve römorkaj hizmetleri yönünden tekel olduklarını, davalılardan T.. D.. İşletmeleri AŞ’nin belli bir limitin üzerindeki geçiş ücreti için kademeli tarife belirlediğini, 2009 yılında bu yönde indirim uygulandığını, 2010 yılında ise sektördeki olumsuzluk nedeniyle geçiş yapan gemi sayısının tarifede belirtilen 50'ye ulaşmadığını, bunun sebebinin davalı K.. M..’ne 08/11/2010 tarihli yazıyla açıklandığını, davalı T.. D.. İşletmeleri A.Ş. tarafından indirimsiz bedel talep edildiğini, 178.000 TL ödeme yapıldığını, davalıların 50 sefer sayısından 46'sını gerçekleştiren davacının %100 artan iş performansını iyi niyete aykırı şekilde yok sayıp fahiş römorkaj ücreti tahsil ettiğini, geçiş yapan 46 gemi üzerinden %40 indirim yapılmasının düzenlemenin 5. maddesi gereği olduğunu ileri sürerek, şimdilik haksız olarak tahsil edilen kılavuzluk römorkaj ücreti 10.000 TL'nın davalılardan faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı T.. D.. İşletmeleri A.Ş. vekili, davacının 12/11/2009 tarihli yazı ile taahhütte bulunduğunu, davacının taahhüdünü yerine getiremediğini, tarife hükümlerine göre uygulama yapan diğer davalı K.. M.. olmakla müvekkilinin dava konusu olayda taraf olmadığını savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Davalı K.. M.. vekili, davacının hizmetin diğer davalı tarafından verildiği dönemde 11/09/2009 tarihli yazı ile standart tarife uygulaması talep ettiğini, 30/10/2009 tarihli 250 sayılı kararla indirimli tarife uygulamasının kabul edildiğini, davacının taahhüt ettiği gibi yıl içinde 50 sefer sayısını tutturamadığını ve 46 seferde kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı K.. M.. vekili, davacının hizmetin diğer davalı tarafından verildiği dönemde 11/09/2009 tarihli yazı ile standart tarife uygulaması talep ettiğini, 30/10/2009 tarihli 250 sayılı kararla indirimli tarife uygulamasının kabul edildiğini, davacının taahhüt ettiği gibi yıl içinde 50 sefer sayısını tutturamadığını ve 46 seferde kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, alınan ilk bilirkişi raporu seçenekli olup her ne kadar 2. raporla çelişik gibi görünse de 1. raporda her iki seçenek için gerekçe belirtilerek takdir hakkı mahkemeye bırakıldığından 3. rapora gerek duyulmadığı, alınan 1. raporun ilk seçeneği ve 2. raporda belirtildiği üzere; yanlar arasında iradeye dayalı bir anlaşma mevcut olup her iki yanın basiretli bir tacir gibi karşılıklı irade gösterilen bu anlaşmaya uygun hareket etmek zorunda olduğu, davacı taraf dosyada yer alan 12/11/2009 tarihli yazı ile ücret farkını ödeyeceğini kabul ve taahhüt ettiğine göre taahhüt edilen 50 gemi geçişi yapılmadığından davacının indirime hak kazanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40494, Karar No: 2016/5869, Tarih: 25.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/40494 E.  ,  2016/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile Toki vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 6.5.2014 tarih ve 353-434 sayılı hükmün Dairenin 7.9.2015 tarih ve 29097-26403 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı TOKİ' nin dava dışı şirkete inşa ettirdiği “Sıraevler” projesinden bir bağımsız bölümü 29.4.2006 tarihinde teslim aldığını, konutun mantolama ve dış cephe boyasında hatalı imalatlar nedeniyle çatlamalar ve dökülmeler oluştuğunu ileri sürerek gizli ayıptan dolayı zarar ve ziyan bedeli olarak şimdilik 2.000.00.TL' nın, ıslah ile toplam 15.900 TL' nın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Davalı, dava konusu dairenin eksiksiz olarak teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 15.890 TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine dairenin 7.9.2015 tarihli ve 2014/29097-2015/26403 esas ve karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, davalı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı TOKİ' nin dava dışı şirkete inşa ettirdiği “Sıraevler” projesinden bir bağımsız bölümü 29.4.2006 tarihinde teslim aldığını, konutun mantolama ve dış cephe boyasında hatalı imalatlar nedeniyle çatlamalar ve dökülmeler oluştuğunu ileri sürerek gizli ayıptan dolayı zararının tahsili için eldeki davayı açmıştır.Dava tarihi olan 12.7.2014 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi (6098 Sayılı TBK.’nun 223. maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’ nun 198. maddesinde (6098 sayılı TBK.’ nun 223. maddesi) öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının satın aldığı bağımsız bölümün 6.9.2007 tarihinde teslim edildiği,206.2012 tarihinde tesbit yaptırdığı ve taşınmazda gizli ayıp bulunduğu yönünde 12.7.2012, tarihinde eldeki bu davayı açtığı dosya kapsamı ile sabittir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının satın aldığı bağımsız bölümün 6.9.2007 tarihinde teslim edildiği,206.2012 tarihinde tesbit yaptırdığı ve taşınmazda gizli ayıp bulunduğu yönünde 12.7.2012, tarihinde eldeki bu davayı açtığı dosya kapsamı ile sabittir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda doğru olarak “gizli ayıp” lı olarak belirtilen bağımsız bölümün dış cephesinde mantolama ve dış cephe boyası ile ilgili ayıplar yönünden; Bu ayıpların mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi, varsa ihbar tarihi ve dava tarihi de göz önünde bulundurularak) yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198. maddesi (6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin ve diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunu tanzim eden bilirkişi heyetinden, tarafların sunabileceği delillerde gözönünde tutularak “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatların, niteliği ve ortaya çıktıkları (mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi dikkate alınarak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı yönünde taraf ve yargı denetimine esas olacak şekilde gerekçeli ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.Nevarki mahkeme kararının açıklanan bu gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi gerekirken sehven onanmasına karar verildiği bu kez yapılan karar düzeltme incemelesinde anlaşılmakla, mahkeme kararının onanmasına ilişkin ilamın kaldırılarak açıklanan gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle,davalının karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairenin 7.9.2015 tarihli ve 2014/29097-2015/26403 esas ve karar sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme kararının açıklanan gerekçe ile davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.