muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/840, Karar No: 2023/12730, Tarih: 28.11.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.06.2016 tarih, 2015/743 Esas, 2016/477 Karar sayılı kararı ile, davacının aracının davalı ... şirketince kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, poliçede sel ve su baskını ile meydana gelen hasarların teminat verilen riskler içerisinde teminat altına alındığı, söz konusu aracın hasar durumuna ilişkin ekspertiz raporunda 33.930 kilometrede bulunan aracın elektronik ve mekanik aksamında sel suyu ile ağır hasarlanmış olduğu, aracın onarımının ekonomik olmayacağı, söz konusu aracın pert-total sayılmasının uygun olacağı ve araçtaki toplam hasar miktarının ise aracın kaza tarihindeki piyasa rayiç değeri olan 160.000,00 TL olduğu, davacı şirket tarafından söz konusu aracın hasarlı halde dava dışı kişiye 79.000,00 TL bedelle satıldığı, araçtaki toplam hasar miktarının 81.000,00 TL olduğu, davacının bu zararının sigorta poliçesi kapsamında davalıdan tazminini talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 81.000,00 TL maddi tazminatın 16.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 24.12.2018 tarih, 2018/3036 Esas, 2018/12680 Karar sayılı ilamı ile; "...Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davacıya ait aracın davalı şirket nezdinde kaskolu olduğu ve 04.07.2015 tarihli rizikonun poliçe yürürlük süresi içerisinde meydana geldiği uyuşmazlık konusu değildir. Mal sigortaları türünden olan kasko sigortası poliçesinin teminat kapsamını belirleyen KSGŞ A/1 maddesine göre; gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketli bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile 3. kişilerin kötüniyet ve muziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bütününün sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 1409. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sigortacı geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı maddenin 2. fıkrası hükmüne göre kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5 maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir. İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte sigortalı Kasko Poliçesi Genel Şartlarının 1.5. maddesi ve TTK 1446/2 maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde imiş gibi ihbar ederse ispat yer değiştirip oluşan rizikonun teminat içinde kaldığını ispat yükü sigortalıya geçer. Bu ilkeler doğrultusunda somut olaya bakıldığında; 04.07.2015 tarihinde hava muhalefeti nedeniyle aracın yağmur sularına girmesi sonucunda, motor aksamında hasar meydana geldiği anlaşılmaktadır. Davacı sigortalı vekili; söz konusu hasar anında aracı kullananın olduğunu ve sigortalı şirketin ortağı olan ’in ise hasar anında sürücünün yanında olduğunu iddia etmektedir. Davalı ... ise; ve ’in hasar anından önce bankada bulunduğu ve bankanın kamera kayıtlarına göre; bankadan çıktıktan sonra aracın sürücü koltuğuna in oturduğu yan koltuğa ise’nın oturduğunu hasarın ise araç bu andan itibaren hareket ettikten sonra gerçekleştiğini, buna göre hasar anında aracı kullanan kişinin olduğunu ve’in de 15.09.2015 tarihine kadar sürücü belgesi yasaklılığı bulunduğundan hasarın teminat dışı kabul edilmesi gerektiğini savunmuştur

. Davalı ... ise; ve ’in hasar anından önce bankada bulunduğu ve bankanın kamera kayıtlarına göre; bankadan çıktıktan sonra aracın sürücü koltuğuna in oturduğu yan koltuğa ise’nın oturduğunu hasarın ise araç bu andan itibaren hareket ettikten sonra gerçekleştiğini, buna göre hasar anında aracı kullanan kişinin olduğunu ve’in de 15.09.2015 tarihine kadar sürücü belgesi yasaklılığı bulunduğundan hasarın teminat dışı kabul edilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkeme ise, davacının bu zararının sigorta poliçesi kapsamında davalıdan tazminini talep edebileceği anlaşılmakla davacının maddi tazminat istekli davasının kabulü ile zararın teminat kapsamında kaldığını belirterek tazminata hükmetmiştir. Yukarıda ifade edildiği üzere, zararın teminat dışında kalmasına yol açan bir sebebin bulunduğunu ispat yükü davalı sigortacı üzerinde bulunmakta olup, kamera kayıtlarına göre bankadan çıktıktan sonra aracın sürücü koltuğunda bulunmaktadır. Ayrıcain mahkemece tanık olarak alınan beyanında da; bankadan çıktıktan sonra aracı kendisinin kullandığını, kendisine gelen yoğun telefon nedeniyle ve yağmur da yağdığı için nın kullanmasını istediğini, bu nedenle yer değiştirdiklerini hasar anında’nın kullandığını ve daha sonra su birikintisine girip çıktıktan sonra aracın stop ettiğini belirtmiştir. Dosya kapsamında yer alan bankanın kamera kayıtları ve ’in beyanları birlikte değerlendirildiğinde; bankadan çıktıktan sonra aracın sürücüsünün olduğu sabit olduğuna göre davacı sigortalının doğru ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediği anlaşılmakla somut olayda ispat yükünün yer değiştirdiğinin kabulü ile rizikonun teminat içinde kaldığının ispat yükü davacı sigortalıda olduğundan, aracın hasara uğradığı anda sürücüsünün değil de, olduğunu davacı sigortalı ispatlamalıdır. Ancak dosya kapsamına göre hasar anında ile ’nın yer değiştirdiği nın o anda sürücü olduğu yalnızca beyana dayanmakta olup ispatlanamamıştır. Bu durumdain de 15.09.2015 tarihine kadar sürücü ehliyeti yasaklılığı bulunduğuna göre söz konusu hasar teminat dışı olup mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmesi isabetli görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu olayda sürücü ehliyeti yasaklılığı olan kişi tarafından aracın kullanılmış olduğu ve hasarın bu nedenle teminat dışında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; sigortalının doğru ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediği belirlemesinin hatalı olduğunu, poliçede teminat dışı kalacak hususların belirlenerek imzalatılmadığını, bu durumun göz ardı edildiğini, davalının cevap dilekçesinin süresinde olmadığını, cevap dilekçesinde de delil bildirmediğini, buna rağmen davalının bildirilmeyen delillerine dayalı olarak red kararı verilmesinin hatalı olduğunu, kaza anında sürücünün dava dışı olduğunu, bu durumun aksinin ispat edilemediğini belirterek kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı kanun) 427 vd maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1453 üncü ve 1459 uncu maddeleri, Kara Araçları Kasko Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesinin nihai kararlarının bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1443, Karar No: 2024/20032, Tarih: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/1443 E.  ,  2024/20032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 09.10.2023 tarihli ve 2018/2643 Esas, 2019/106 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 14.01.2019 tarih, 2018/2643 E. - 2019/106 K. sayılı hükmünün sanığın yokluğunda verilip 01.02.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın hükmü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un 291. maddesinde belirtilen on beş günlük yasal süre geçtikten sonra 04.08.2023 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun’un 296/1. maddesi gereğince reddine dair 09.10.2023 tarihli ve 2018/2643 Esas, 2019/106 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16201, Karar No: 2017/8887, Tarih: 06.06.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/16201 E.  ,  2017/8887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkeme kararının gerekçe kısmında "tazminat ve para cezasına hükmolunmasına yer olmadığı" şeklinde yer alan beyanın maddi hataya müstenit olup sonuca etkili olmadığı anlaşılmıştır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 31,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19767, Karar No: 2011/3296, Tarih: 04.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/19767 E.  ,  2011/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Beraatlerine, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 05.8.2002 günü itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk ettiğinden hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu 20 adet çuval içinde 50 kg teneke kutu içinde 05.8.2002 tarihinde ele geçen toplam 1000 kg sodyum siyanür maddesini temsil ettiği ileri sürülerek ibraz edilen 15.9.2001 tarihli 800 kg sodyum siyanür ve 100 kg potasyum siyanür maddelerine ait faturaların düzenlendikleri tarih ve içeriği eşyanın cins ve miktarı itibariyle el konulan eşyayı temsil etmesinin mümkün bulunmadığı anlaşıldığından, yabancı menşeli ve kaçak eşyanın 5607 sayılı yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine, 4.4.2011 günü bozma ve ortadan kaldırmada oybirliğiyle, müsadere konusunda oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif

KARŞI OY YAZISI

Sanıklar hakkında 1000 Kg, sodyum siyanürü kaçak yollardan temin ettiklerinden bahisle kamu davası açılmış ise de; Sanık ... (...) söz konusu sodyum siyanürleri faturalı olarak aldığını belirterek 800 kg.lik bölümüne ilişkin fatura ibraz ettiği, yapılan bilirkişi incelemesi sonunda fatura konusu sodyum siyanürlerin Güney Kore'den ithal edildiği ve en son 15.9.2001 tarihinde ...'ye ... Kimya Lit. Şti. tarafından satıldığı belirlendiğine göre bu miktarın sanığa iadesi yerine tamamının müsaderesine dair çoğunluk kararının bu bölümüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/612, Karar No: 2012/3585, Tarih: 15.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/612 E.  ,  2012/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

2003 yılına ait defter ve belgelerini vergi incelemesi amacıyla ibrazı istenen sanığın, bir kısım defterleri ibraz ettiği ancak, envanter defteri ile gelir ve gider belgelerini ibrazdan kaçındığının iddia olunmasına, sanığın ise defter ve belgelerinin 29.07.2004 tarihinde işyerine girenler tarafından çalındığını, bu nedenle ibraz edemediğini, keza bu suçun faillerinin Üsküdar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/622-764 esas ve karar sayılı dosyasında yargılandıklarını savunmasına karşın, anılan dosya içerisindeki müracaat tutanağı, olay yeri inceleme tespit tutanağı, üst arama tutanakları, yakalama ve zapt etme tutanağı ile şikayetçi beyanları ile sanık savunmalarının incelenmesinde; şikayet ve savunmalarda suça konu defter ve belgelerden söz edilmediği, defter ve belgelerin çalındığı veya yok edildiğine dair bir tespite yer verilmediği gibi sanığın bu süreçte ilgili Vergi Dairesine başvuruda bulunduğuna dair bir bulgunun da mevcut olmadığı, ayrıca hırsızların yapılan takip üzerine suçüstü yakalandıklarında suça konu belgelerin ele geçmediği de gözetildiğinde; hırsızlık suçunun faillerinin, işine yaramayacağı ortada olan Bilkotaş İnşaat ve Sanayii Ticaret Anonim Şirketine ait defter ve belgeleri çalmalarının, hayatın olağan akışına da uygun düşmediği, sanıktan 2003 yılına ait yasal defter ve belgelerin tamamının incelenmek üzere istenmiş olmasına rağmen bir kısım defter ve belgelerin ibrazlarından kaçınılması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 13. maddesinde gösterilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlere dayanmadan defter ve belgeleri ibraz etmeyerek gizlemesi şeklinde oluşan eylemi ile vergi kaybına sebebiyet verdiğinin kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, isabetsiz gerekçelerle beraat karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4262, Karar No: 2015/8141, Tarih: 14.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/4262 E.  ,  2015/8141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanık ...’ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-b, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.800.00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Sulh Ceza Mahkemesinin 08/05/2014 tarihli ve 2013/233 esas, 2014/247 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1-Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1 ve 89/2. maddeleri gereğince hükmedilen 225 gün adlî para cezasının aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi ile 187 gün adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken 190 gün adlî para cezasına hükmedilmesi neticesinde fazla ceza verilmesinde ve bu kez belirlenen gün adlî para cezasının 112 gün olarak para cezasına çevrilerek hükümde çelişki oluşturulmasında,

2-Sanık hakkında gerekçede hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtildiği hâlde, hüküm fıkrasında zarar karşılanmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilerek hüküm ile gerekçe arasında oluşan çelişkiye göre, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 31/10/2011 tarihli ve 2011/12911 esas, 2011/56810 sayılı kararında da belirtildiği üzere gerekçenin çelişkili olması, gerekçesizlikle aynı sonucu doğuracağından Kanuna aykırı gerekçeye dayanılmasında ve hükmün gerekçesinde çelişki oluşturulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. Maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ... Genel Müdürlüğü 25.02.2015 gün ve 94660652 - 105-59 - 1478 - 2015 - 4823/14593 sayılı talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2015 gün ve 2015/78088 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen temel adli para cezası 150 gün karşılığı belirlenip artırım ve indirimler yapılırken hesap hatası yapılarak sanığın netice olarak 187 gün karşılığı 3740 TL adli para cezası yerine 3800 TL adli para cezasına mahkum edilmesi ve katılanın 30.05.2013 tarihli celsede sanık tarafından zararlarının giderilmediğini beyan etmesi nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen temel adli para cezası 150 gün karşılığı belirlenip artırım ve indirimler yapılırken hesap hatası yapılarak sanığın netice olarak 187 gün karşılığı 3740 TL adli para cezası yerine 3800 TL adli para cezasına mahkum edilmesi ve katılanın 30.05.2013 tarihli celsede sanık tarafından zararlarının giderilmediğini beyan etmesi nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından;

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ...Sulh Ceza Mahkemesinin 08.05.2014 tarihli ve 2013/233 esas, 2014/247 karar sayılı (... Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/638 E - 2014/461 K sayılı kararı) kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, hükmün 3. fıkrasındaki "190", 4. fıkrasındaki "112 tam gün ve 3800" ve 6. fıkrasındaki "Suç nedeniyle tazmini gereken zarar bulunmaması, sanığın sabıkasız geçmişi ve ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkemede oluşan olumlu kanaat nedeniyle" ibarelerinin hükümden çıkarılmasına, bu fıkralar yerine 3. fıkraya "187", 4 fıkraya "187 tam gün ve 3740" ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9395, Karar No: 2013/12446, Tarih: 13.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9395 E.  ,  2013/12446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Dairemize intikal eden 2013/9396 esas sayılı dosyada, aynı idarenin aynı kamulaştırma sebebiyle ve aynı değerlendirme tarihinde açtığı davada benzer nitelikli bir taşınmaza 60TL m2 değeri biçildiği halde,dava konusu taşınmaza daha düşük değer belirlendiğinden,rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine 6459 sayılı Yasanın 6.maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline 23.11.2010 tarihinden itibaren faiz yürütülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.