muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25444, Karar No: 2015/4078, Tarih: 03.03.2015

göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki ... ... kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “... ... kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğininsorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi Öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı ... Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, ilgililerin su, elektrik, sabit telefon, cep telefonu, doğalgaz, internet, kablolu TV vb. aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, sağlık kuruluşlarına beyan ettikleri adresler araştırılmalı, geçmişe yönelik seçmen bilgi kayıtlarının tamamı(oy kullanılan yerlere ilişkin kayıtlarda dahil olmak üzere Seçsis-seçmen bilgileri geri izleme

Ekranından temin edilen kayıtlar) getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler, adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı, yine davacı ve eski eşinin kredi kartı vebanka hesapları varsa, hesap açılış tarihi ve yerleşim yeri olarak beyan edilen adresler sorulmalı, boşanan eşlerin geçmişten bugüne kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması (Yeni Mah., ... Mah., ... Mah.deki adresler itibari ile) yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Yeni Mahalle Muhtarı ...'in kontrol memuruna verdiği davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığına dair beyanını mahkeme huzurunda haklı nedene dayanmaksızın değiştimesi, davacı ve boşandığı eşinin boşanma kararından sonra açılan banka hesaplarında aynı adresleri yerleşim yeri olarak bildirmeleri, davacının 2007 yılında boşanmasına rağmen 16/09/2010 tarihine kadar eski eşi ile aynı adreste kayıtlı olması, bu adreste boşanma kararından sonra adına sabit telefon aboneliği yaptırması, eski eşin ... bankasında açtırdığı hesapta yerleşim yeri olarak davacının halihazırda kayıtlı olduğu yerleşim yeri adresini beyan etmesi hususları da dikkate alınarak, “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4574, Karar No: 2013/19825, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/4574 E.  ,  2013/19825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 26/03/1990 - 28/05/1999 tarihleri arasında Almanya'da geçen hizmet sürelerinin borçlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2) Dava, davacının yurt dışında 26.03.1990-28.05.1999 tarihleri arasında geçen süreyi borçlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

17/4/2008 tarih ve 5754 sayılı Kanun'un 79. maddesi ile değişik 3201 sayılı Kanun'un 1.maddesine göre Türk vatandaşlarının yurt dışında 18 yaşını doldurduktan sonra, Türk vatandaşı iken geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik süreleri ile yurt dışında ev kadını olarak geçen süreleri, bu Kanunda belirtilen sosyal güvenlik kuruluşlarına prim ödenmemiş olması ve istekleri halinde, bu Kanun hükümlerine göre sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilir.

3201 sayılı Kanun'da tanımı yapılmamış olmakla birlikte "sigortalılık süresi" kavramından "borçlanma kapsamındaki sürenin geçtiği ülke mevzuatına göre ikamet süreleri hariç, çalışılmış ya da çalışılmış kabul edilen (çalışmaya bağlı iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve benzeri nedenlerle) sürelerin anlaşılması gerekir. Eylemli bir çalışma bulunmadığı halde ilgili ülke mevzuatına göre belirli bir yaşın ikmali veya çalışmaya bağlı olmayan nedenlerle (analık, çocuk bakımı, okul eğitimi, meslek öncesi eğitim kursu) sigorta kapsamında geçen sürelerin Kanun'un 1.maddesinde belirtilen sigortalılık süresi olarak kabulü mümkün değildir. Bu sürelerin koşulları bulunduğu takdirde işsizlik süresi veya ev kadını olarak geçen süre kapsamında borçlanılması mümkündür.

Somut olayda, davacı okul eğitimi nedeniyle 26.03.1990-26.07.1990 tarihleri arasında yurt dışında sigortalı kabul edilimiş ise de davacının bu sigortalılığı fiili çalışmaya dayalı olmadığından bu dönemin 3201 sayılı Kanun'un 1.maddesine göre sigortalılık süresi (çalışılmış ya da çalışılmış kabul edilen süre) olarak kabulü mümkün bulunmadığından mahkemece bu dönem yönünden istemin reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16382, Karar No: 2015/9682, Tarih: 28.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16382 E.  ,  2015/9682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2013/401-2014/236

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalıya ait taşınmaz üzerinde yıllardan beri tarımsal faaliyette bulunduğunu, taşınmazın 5-6 dönümlük kısmı üzerine fıstık, zeytin, ceviz ağacı dikip yetiştirdiğini, sarfedilen emek ve yetiştirilen ağaçlar sebebiyle davalı taşınmaz malikinin sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde;müvekkilinin taşınmazı 22/08/2013 tarihinde sattığını , husumet yokluğu nedeniyle davanın reddi gerektiğini , davacının aktif husumet ehliyetinin de bulunmadığını , ayrıca hak düşürücü süre ve zaman aşımı nedeniyle de davanın reddi gerektiğini, davalının taşınmazında başkasına ait ağaç bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir .

Mahkemece, davalının babasından davalıya miras yolu ile intikal ettiği ileri sürülen dava tarihinde davalı A.. Y.. adına kayıtlı olan taşınmazın 22/08/2013 tarihinde S.. D.. ' e satıldığı,bu durumda davacının dava konusu taşınmaz üzerinde dikilen ağaçlardan dolayı haksız zenginleşme hukuksal nedenine dayalı olarak davalıdan tazminat isteyemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sebepsiz zenginleşme için, bir taraf zenginleşirken diğer tarafın fakirleşmesi, zenginleşme ile fakirleşme arasında uygun nedensellik bağının bulunması ve zenginleşmenin hukuken geçerli bir nedene dayalı olmaması gerekir.

Sebepsiz iktisaptan söz edebilmek için öncelikle davalının mal varlığında bir zenginleşmenin meydana gelmesi gerekir. Bu zenginleşme mal varlığının artması şeklinde olabileceği gibi azalmasının önlenmesi şeklinde olabilir. Zenginleşmenin miktarı istenebilecek alacağında üst sınırını oluşturur. (TBK'nun 77-82 (BK'nun 61-66))

./..

Sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan ve tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir. Sebepsiz zenginleşme bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı geri verme borcu altındadır.

./..

Sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan ve tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir. Sebepsiz zenginleşme bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı geri verme borcu altındadır.

Medeni Kanunun 722. maddesi gereğince bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur. Ancak, sahibinin rızası olmaksızın kullanılmış olan malzemenin sökülmesi aşırı zarara yol açmayacaksa, malzeme sahibi, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere bunların sökülüp kendisine verilmesini isteyebilir. Aynı koşullar altında arazinin maliki de, rızası olmaksızın yapılan yapıda kullanılan malzemenin, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere sökülüp kaldırılmasını isteyebilir.

Aynı Kanunun 723. maddesi gereğince malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür. Ödenecek tazminatın kapsam ve tutarı ise malzeme sahibinin iyiniyetli veya kötüniyetli olması durumuna göre değişecektir.

Somut olayda, davacı tarafça davalının taşınmazına dikilen, ve yetiştirilen ağaçlar nedeniyle davalının sebepsiz zenginleştiği ileri sürülmüş, mahkemece dava tarihinde davalı A.. Y.. adına kayıtlı olan taşınmazın 22/08/2013 tarihinde S.. D.. ' e satıldığı,bu durumda davacının dava konusu taşınmaz üzerinde dikilen ağaçlardan dolayı haksız zenginleşme hukuksal nedenine dayalı olarak davalıdan tazminat isteyemeyeceği nedeniyle dava reddedilmiştir.

Davalının taşınmazı dava tarihinden sonra ağaç dikilmiş hali ile sattığından ağaç dikilmemiş(ağaçsız) haline göre taşınmaz değerinde meydana getirdiği artış oranının belirlenerek taraf talep ve savunmaları doğrultusunda, delilleri toplanıp, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesisi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22421, Karar No: 2016/7341, Tarih: 11.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/22421 E.  ,  2016/7341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I- Sanık ...'nın katılan ve müştekilere söylediği “siz zaten buraya her zaman gelip bizim alkol almamazı engel oluyorsunuz, bize karşı ayrımcılık yapıyorsunuz, bize karşı ön yargılı davranışlar sergiliyor ve bizim özgür yaşamamıza, dışarıda bira içmemize engel oluyorsunuz” şeklindeki ifadelerin onur, şeref ve saygınlığı rencide edici boyutta olmayıp, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, sanık ...'nin “bir içki alıp içemeyeceksek böyle düzenin a... koyayım“ şeklindeki ifadelerinin ise doğrudan katılan ve müştekilere yönelik olmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

II- TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun oluşması için seçimlik hareketler olarak cebir ya da tehdit eylemlerinin olması gerektiği, yapılan göreve karşı sergilenen pasif direniş şeklindeki eylemlerin cebir kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmeden sanığın kime karşı hangi eyleminin cebir olarak kabul edildiği yeterli şekilde açıklanıp tartışılmadan eksik gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

III- Sanık ...'nin eyleminde silah kullanmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 265/4. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

IV- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

V- Kabule göre de, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunda temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3a maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ile ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8658, Karar No: 2017/7260, Tarih: 29.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/8658 E.  ,  2017/7260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece, verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında verilen hapis cezasının miktarı ve katılan vekilinin yasal temyiz süresinden sonra duruşma talebinde bulunmuş olması karşısında, 1412 sayılı CMUK' nın 318. maddesince duruşma isteminin reddine karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1) Sanık ile maktulün 2012 yılı Aralık ayı içerisinde alkol tedavisi görmek amacıyla bulundukları hastanede tanıştıkları ve tedavi sürecinden sonra hastane dışında da görüşmeye başladıkları, aralarında gönül ilişkisinin oluştuğu, olay gününden iki gün önce sanığın evinde bir araya gelen tarafların, olay gününe kadar sık aralıklarla alkol aldıkları, olay günü akşam saatlerinde maktulün sanıktan içki almasını istediği, bu isteği yerine getirilmeyince de sanığı iteklemesi üzerine, sanığın maktulü tokatlayarak darp ettiği, bir süre sonra ortamın sakinleştiği, akabinde maktulün sanıktan, önceden de kullanmış olduğu antidepresan ilacını getirmesini istediği, sanığın da ... isimli ilacı getirerek, kutu içinden birkaç adetini çıkartıp, maktulün bardağına toz halinde attığı, maktülün bardakla mutfağa gittiği, geri döndüğünde bardağın rakı ile dolu olduğu, maktülün bir süre sonra Sericual isimli uyku ilacını istediği, sanığın ilacı getirip maktule verdiği ve odasına gidip yattığı, sabah uyandığında ise maktulü ölü vaziyette bulduğu olayda,

Üniversite mezunu olan ve bir süre psikolog olarak çalışan sanığın, olay sırasında aşırı alkollü olan mağdurun içine ilaç karıştırılmış olan içkiyi içmesi halinde zehirleneceğini öngörebilecek durumda bulunduğu, sanığın sözkonusu karışımı, mağdurun bilgisi dışında, bilerek ve isteyerek hazırladığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtlar da bulunmadığı gözetildiğinde, sanığın eyleminin "bilinçli taksirle" öldürme suçunu oluşturduğu ve ayrıca bu suçtan da cezalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, yaralanmanın boyutu ve oluş gözetildiğinde, temel cezanın TCK'nin 3. maddesine göre orantılı olması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 29/05/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.