muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24505, Karar No: 2014/11104, Tarih: 05.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24505 E.  ,  2014/11104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1-2004 suç tarihine ilişkin 213 sayılı Kanunun 349/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 59. maddeleri uyarınca netice 17 ay 15 gün hapis, 647 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca erteleme

2- 2005 ve 2006 suç tarihlerine ilişkin 213 sayılı Kanunun 349/b-1, TCK.nun 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez netice 18 ay 22 gün hapis, TCK.nun 51. maddeleri uyarınca erteleme

3- 2007 suç yılına ilişkin beraat

Gerekçeli karar başlığında 20.10.2011 olarak yanlış yazılan karar tarihinin 19.10.2011 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş olup, müdafiinin temyiz isteminin sanık hakkında 2004-2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu görülerek yapılan temyiz incelemesinde;

I-Katılan vekilinin sanık hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın yokluğunda verilen ve 7201 sayılı Tebligat Yasasına uygun olarak 10.11.2011 tarihinde tebliğ edilen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, katılan vekili tarafından 18.11.2011 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Müdafiinin sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Müdafiinin sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

III-Müdafiinin sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, dosya arasında bulunan vergi suçu/tekniği raporları ve diğer bilgi ve belge içeriklerinden sanığın 2005 yılında düzenlediği iddia edilen sahte fatura bilgilerine yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle katılan kurumdan sanığın yetkilisi olduğu şirketin 2005 yılında düzenlediği fatura dökümlerinin ve bu faturaları verdiği mükelleflerin ayrıntılı bilgilerinin istenmesi, varsa bu faturaları alan/kullanan mükellefler hakkında vergi suçu raporu düzenlenip düzenlenmediği, kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması ve rapor düzenlendiğinin/kamu davası açıldığının tespiti halinde raporlar ve ilgili dava dosyalarının duruşmaya getirtilerek incelenmesi bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, faturaları alan/kullanan şirket yetkililerinin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule görede;

a) 2005 takvim yılında işlendiği iddia edilen suç bakımından sanığın aynı takvim yılı içerisinde farklı dönemlerde sahte fatura düzenleyip düzenlemediği araştırılarak, ancak değişik zamanlarda düzenlediğinin tespiti halinde TCK'nun 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

b)2005 ve 2006 takvim yıllarında işlenen suçlar bakımından hükümden önce, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231 ve TCK'nun 7/2. maddeleri gereğince, dosyada bulunan adli sicil kaydına göre eldeki davaya konu suç tarihinden sonra hüküm verilen ve kesinleşen sabıkasının engel teşkil etmediği de nazara alınarak sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25591, Karar No: 2013/23222, Tarih: 04.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/25591 E.  ,  2013/23222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

1) Kısa kararda sanığın eylemini bıçakla gerçekleştirdiği belirtilmesine karşın gerekçeli kararda eylemin tekme ve yumrukla gerçekleştirildiği belirtilerek ve sanığın duruşma beyanının gerekçeli karara olayın oluşuna uygun olmayacak şekilde hatalı olarak yazılması suretiyle hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesi,

2) Adli emanetin 2010/605 sırasında kayıtlı bıçak hakkında herhangi bir hüküm verilmemesi,

3) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin tatbikinde sanığın hangi haklardan ne kadar süre ile mahrum bırakıldığının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7259, Karar No: 2016/628, Tarih: 10.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/7259 E.  ,  2016/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 31/3, 62, 50/1-a,

52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre sanığın, silahlı terör örgütünün propagandasının yapıldığı gerekçesiyle el koyma, satış ve dağıtım yasağına konu olan 300 adet Özgür Halk Günlüğü isimli derginin bulunduğu kendi adına gönderilen koliyi kargodan teslim aldıktan sonra, örgüte yardım bakımından üstlendiği fiili henüz tamamlayamadan, söz konusu koliyi yola bırakıp kaçmaya çalıştığı esnada kollukça yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, hukuki durumunun TCK'nın 314/3. ve 220/7. maddeleri yollamasıyla 314/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Uygulamaya göre de;

a) Her ne kadar gerekçeli kararda, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın neden kaldırılıp hükmün açıklandığı belirtilmiş ise de; mahkumiyet hükmünün kanuni gerekçesinin gösterilmediği bu bağlamda, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için soruşturmaya ilişkin belgeler ile kararın dayandığı tüm kanıtların dosyaya konularak, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere göre isnat edilen ve suç oluşturduğu kabul edilen eylemin karar yerinde gösterilmesi ve bu hususun gerekçeye yansıtılması gerektiği ./..

gözetilmeden, gerekçeden yoksun şekilde hüküm kurulması suretiyle, Anayasanın 141, CMK'nın 34. ve 230. maddelerine muhalefet edilmesi,

b) Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanığa müdafii atanmaksızın yargılama yapılarak CMK'nın 150/2. maddesine muhalefet edilmesi,

c) Suça konu derginin bir örneğinin Yargıtay denetiminin sağlanması bakımından dosyaya konulmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK’nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11704, Karar No: 2013/11592, Tarih: 29.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/11704 E.  ,  2013/11592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ..... Köyü çalışma alanında bulunan 111 ada 287 parsel sayılı 3100,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, bağış, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımına dayanılarak parsel üzerindeki evin ... oğlu ...'a ait olduğu beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle ... ....., ... kızı .... ve Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli 111 ada 287 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde davalı adına yazılı olan şerhin iptali ve muhdesatın kendisine ait olduğunun yazılması istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; tapu kaydının beyanlar hanesindeki şerhin iptali ve davacı ... adına şerh verilmesi istemi ile açılmıştır. Davacı ..., kadastro öncesi hukuki nedene dayanmış olup,davanın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde düzenlenen yasal süre içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; Mahkemece bu çerçevede araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davanın hukuki nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek, davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10094, Karar No: 2011/12062, Tarih: 25.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/10094 E.  ,  2011/12062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı ... hükmün; Dairemizin 09/12/2010 gün ve 2010/12214 - 15487 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde ... ve arkadaşları, ... ... mirasçıları ... ve arkadaşları ile davacı Hazine tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1) Çekişmeli parselin komşuları olan 109 ada 2 ve 107 ada 5 ve 7 sayılı parsellerin kadastro tesbitleri kesinleşmişse bu yolla oluşan tapu kayıtları, itirazlı yada hükmen kesinleşmişlerse dava dosyaları,

2) Çekişmeli parsellerin komşuları 107 ada 8, 24, 25 ve 26 sayılı parsellerin kadastro tesbit tutanakları ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, bu parsellerin kadastro tesbiti itirazsız kesinleşenlerin bu yolla oluşan tapu kayıtları, itirazlı olan yada hükmen kesinleşenlerin dava dosyaları (Dava dosyaları getirtilemez ise kesinleştirme şerhli mahkeme kararı fotokopisi, Yargıtay onaması yada bozması fotokopisi, kesinleşen mahkeme kararını dayanağı orman ve ... bilirkişi raporu sureti eklenebilir) getirtilerek dosyasına eklenmeli,

3) 25.12.2009 tarihli keşifte Hakim gözlemi olarak “...halen ekili olmadığı ancak içerisinde 8 adet büyük çam, 7 adet oldukça büyük yaşlı zeytin, bir adet incir, iki adet dut bulunduğu, yakın zamanda ekildiğine dair emare bulunmadığı, etrafının tel çit ve benzeri ile soyutlanmadığı...” dendiği halde, çam ağaçlarının taşınmazın hangi bölümünde bulunduğu ve kapalılık teşkil edip etmediği hususları saptanmamıştır. Bu cümleden, dava dosyası keşfe katılan orman bilirkişi ve ... bilirkişilere yeminleri tahtında verilerek, üzerindeki zeytin ağaçlarının aşılı olup olmadığı, aşılı ise kök ve aşı yaşı, çam ağaçlarını bulunduğu yere kapladığı bölümler için kapalılık oranı konusunda ek rapor düzenlettirilerek çam ağaçları ile zeytin ağaçlarının yerleri taşınmazın tesbit krokisi üzerinde tek tek işaretlettirilmeli,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/10/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1907, Karar No: 2016/2624, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1907 E.  ,  2016/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/210 esas, 2015/115 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 09/06/2015 tarihli ve 2015/536-374 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/670 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 07/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12517-2015-E.25655/80655 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17/06/2015 tarihli ve 2015/670 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18648, Karar No: 2014/1719, Tarih: 22.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/18648 E.  ,  2014/1719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2011

NUMARASI : 2011/72-2011/59

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 27.09.2000 başlangıç ve 27.09.2002 bitiş tarihli 13.09.2000 tarihli toptan satıcılık sözleşmesinin 6. maddesinin 3. fıkrası gereğince müvekkilinin davalının belirlediği fiyatlar üzerinden yıllık asgari taahhüt miktarını doldurarak pazarladığı tekel ürünler üzerinden doğan %3 ek satış ücretinin fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak şimdilik 7090 TL.'lik kısmının davalının temerrüde düştüğü tarihten itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 21 Temmuz 1999 tarihli yönetmelikle yılık asgari taahhüt miktarını aşan satışlarda gezici toptancı satıcılar için %3 teşvik primi ödeneceğine dair hükmün yürürlükten kaldırıldığını, yönetmelikle yapılan bu değişiklik dikkate alınmadan sehven sözleşmenin imzalandığını, aradan 7 yıl geçtikten sonra bu davanın açıldığını, sözleşmede yer alan bu hükmün yasal bir dayanağının bulunmadığını, davacının sözleşmenin 20/2. maddesinde tekel lehine olan hükmün uygulanacağını kabul ve taahhüt etmiş olup Tekel lehine olan hükümde yönetmelikte bulunmayan ek satış ücretinin ödenmemesi olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; yönetmelik hükmü ve ek teşvik primini düzenleyen ek 1.maddeyi yürürlükten kaldıran yönetmelik değişikliği doğrultusunda taraflar arasındaki sözleşmenin kurulmasından 1 yıl önce dava konusu yapılan teşvik priminin ödenemeyeceği hususunda açık bir düzenleme getirilmişken tarafların yönetmelikle ortadan kaldırıldığı bilinen bir konuda sözleşmeye hüküm koyamayacakları, bu durumda bu teşvik priminin ödeneceği yolunda birbiriyle uyuşmuş taraf iradesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında Diyarbakır Pazarlama ve Dağıtım Baş Müdürlüğü arasında 13.09.2000 tarihinde Kulp ilçesi için 2 yıl süreli Toptan Satıcılık Sözleşmesi imzalandığı ve davalının bu sözleşmeyi 29.07.2008 tarihinde fesih ettiği konularında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Dava, Toptan Satıcılık Sözleşmelerinin 6/3.maddesi gereği davacının yıllık taahhüt ettiği miktarın üzerinde yaptığı satışlar nedeniyle ayrıca % 3 daha ek satış ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı ile davalı arasında Diyarbakır Pazarlama ve Dağıtım Baş Müdürlüğü arasında 13.09.2000 tarihinde Kulp ilçesi için 2 yıl süreli Toptan Satıcılık Sözleşmesi imzalandığı ve davalının bu sözleşmeyi 29.07.2008 tarihinde fesih ettiği konularında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Dava, Toptan Satıcılık Sözleşmelerinin 6/3.maddesi gereği davacının yıllık taahhüt ettiği miktarın üzerinde yaptığı satışlar nedeniyle ayrıca % 3 daha ek satış ücretinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, toptan satıcılara ek ücret verileceğine ilişkin yönetmelik hükmünün 21.7.1999 tarihli 23762 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanan değişiklikle yönetmelikten çıkarıldığını, Toptan Satıcılık Sözleşmelerinin 22 ve 23.maddelerine göre yönetmelikte değişiklik yapılması halinde, sözleşmede kayıtlı hükümlerin yönetmelik değişikliğine paralel olarak değiştirileceğinin hüküm altına alınması nedeniyle davacının ek ücret talebinin hukuki dayanağının ortadan kalktığını savunmuştur.

Davalının bildirdiği yönetmelik değişikliği 21.7.1999 tarihinde yapılmış, taraflar arasındaki sözleşme ise 13.09.2000 tarihlerinde imzalanmıştır. Yönetmelikteki değişikliğe rağmen bu tarihten sonra davalının hazırladığı sözleşmelerin 6/3.maddesindeki toptan satıcılara % 3 daha ek satış ücreti hakkının verilmesi karşısında tarafların serbest iradeleri ile davalının hazırladığı iş bu sözleşme hükümlerine üstünlük tanınması gerekir.

Mahkemece yapılacak iş, tarafların yönetmelik değişikliğinden sonra serbest iradeleri ile imzalayıp geçerlilik kazandırdıkları Toptan Satıcılık Sözleşmelerinin 6/3.maddesindeki ek prim alacağı hakkının kabul edilerek dosya kapsamı sözleşmeler ve bilirkişi raporları da değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı ve yetersiz gerekçelerle davanın reddedilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.