muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6506, Karar No: 2011/16554, Tarih: 18.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6506 E.  ,  2011/16554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı idare vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 18.10.2011 günü temyiz eden davacı idare vekilleri Av. ... ile Av....'ın ile davalı vekili Av. ...'ın yüzlerine karşı; duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Davacı idarece düzenlenen Kıymet Takdir Komisyonu raporu ile yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarından, dava konusu taşınmazın üzerinde değişik cins ve yaşta ağaç bulunduğu, bunlardan büyük çoğunluğunun da yaşı ve cinsi itibariyle verim çağına gelmiş çeşitli meyve ağaçları olduğu anlaşılmıştır.

Taşınmazın yüzölçümü ile verim çağına gelmiş bulunan ağaçların sayısı dikkate alındığında taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerekir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasa ile değişik 11/1-f maddesine göre arazilerde, taşınmazın değerinin tesbitinde kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre, olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirin esas alınacağı ön görülmektedir.

Yasanın bu maddesi uyarınca, dava konusu taşınmazın tamamındaki verim çağına gelmiş olduğu saptanan ağaçların cins ve yaşları itibariyle dekar başına ortalama verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2010 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile aynı yıl hasat dönemindeki toptan kg. satış fiyatlarının öncelikle İlçe ve İl Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra, bu verilere göre kapama karışık meyve bahçesi olarak getireceği net gelirin hesaplanması ve hesaplanan bu net gelire kapital faiz uygulanmak suretiyle m² bedelinin tesbit edilmesi, tesbit edilecek bu bedel içerisinde karışık meyve bahçesi dışında kalan diğer ağaçların değerinin de bulunduğu dikkate alınarak ayrıca bu ağaçların bedelinin dahil edilmemesi gerektiği düşünülmeden, yasaya ve Yargıtay uygulamalarına aykırı biçimde hesaplama yapan rapora göre kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

2-Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca mülkiyetin idareye geçmesi, mahkemece verilen tescil kararı ile olacağından, ağaç bedelleri hesaplanırken enkaz bedelinin düşülmemesi gerektiği gözetilmeden, değişik oranlarda enkaz bedeli indirilmek suretiyle bedel tesbiti,

3-Ağaçların toplam alanı teknik olarak kamulaştırılan alandan büyük olmasına karşın sınırlara yakın dikildiğinden bahisle yasal olmayan gerekçe ile değer azalışı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 825,00-TL vekalet ücretinin karşılıklı olarak taraflara yükletilmesine, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18738, Karar No: 2010/19820, Tarih: 16.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/18738 E.  ,  2010/19820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nun, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/4, 62, 457/1, 457/1. maddeleri uyarınca 258 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2007 tarihli ve 2005/849 esas, 2007/484 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 01.05.2010 gün ve 2010/4965-27928 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2010 gün ve 2010/113835 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına ve mahkemece temel cezanın asgarî sınırdan belirlenmesine göre, suçun işlendiği 04/09/2004 tarihinden sonra 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2. maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 gün adlî para cezası olduğu, bu ceza üzerinden suçun silâhla ve kardeşine karşı işlenmiş olması sebebiyle aynı Kanun'un 86/3-a-e maddesi gereğince 1/3 oranında yapılan artırım sonucu 6 gün, eylemin teşebbüs aşamasında kalması sebebiyle 3/4 oranında yapılan indirim sonucu 1 gün karşılığı 20 Türk lirası adlî para cezası hükmedilebileceği cihetle, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun hükümlerinin sanık lehine olduğunun gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı sayılı Yasanın 61.maddesinin 9.fıkrasının, 5560 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe girmesi nedeniyle, adli para cezasının tercih edilmesi halinde suç tarihi itibariyle alt sınırın, 5237 sayılı Yasanın 52/1.maddesi uyarınca 5 gün olarak kabul edilmesi gerekeceğinden, mahkemece adli para cezası tercih edilip, alt sınırdan ceza tayin edilmesi ve ertelenmemesi karşısında, 5237 sayılı Yasanın sanığın lehine olduğu belirlenmekle, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İSTANBUL) 14.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 19.06.2007 gün ve 2005/849, 2007/484 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın, 5237 sayılı Yasanın 86/2.maddesi uyarınca adli para cezasında gün sayısının 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, eylemini kardeşine karşı silahla gerçekleştirdiğinden, aynı yasanın 86. maddesinin 3.fıkra a ve e bendleri uyarınca yarı oranında artırım yapılarak 7 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, eylem teşebbüs aşamasında kaldığından TCK.’nın 35/2.maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının bir güne indirilmesine, aynı yasanın 52/2.maddesi uyarınca, bir gün karşılığı 20,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 16.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7087, Karar No: 2022/9673, Tarih: 29.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7087 E.  ,  2022/9673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazının kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... tarihsiz dilekçesi ile tarafların sulh olduklarını bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 29/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12758, Karar No: 2016/6618, Tarih: 09.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12758 E.  ,  2016/6618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Belgeli diş protez teknisyeni olan sanığın, 1219 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik ek 7/2. maddesi delaletiyle 41. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan aynı Kanun'un 41. maddesi uyarınca ceza tayini, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih

ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek,kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7627, Karar No: 2012/41878, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7627 E.  ,  2012/41878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Hırsızlık suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nun 66. maddesinin 1. ve 2. fıkralarına göre hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının; mahkumiyet kararının verildiği 19/10/2007 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında gerçekleştiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’ un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’ un 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2- Mala zarar verme suçundan yapılan temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların hırsızlık amacıyla girdikleri okulun oda kapılarını açmak için bir kısmını kırarak zarar verdikleri olayda kamu malına zarar verme suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suçun işlendiği tarihte 12 - 15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklara yüklenen "kamu malına zarar verme" suçunun lehe olan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 5560 sayılı Kanunla değişmeden önceki 24.maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunduğu cihetle, 5271 sayılı CMK'nun 253/4.maddesi ve 26.07.2007 gün ve 26594 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununa Göre Uzlaştırmanın Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 8/2.maddesi uyarınca taraflara ve bilhassa suça sürüklenen çocukların kanuni temsilcisine uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddetmenin hukuki sonuçları anlatılmak suretiyle uzlaşma teklifinde bulunulması ve sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-5275 sayılı CGİK'nun 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı Yasanın 52/4 maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9382, Karar No: 2008/1234, Tarih: 11.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/9382 E.  ,  2008/1234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde zorunlu olarak yapılan projeye aykırı değişiklikler hakkında çıkarılan çekişmenin önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 11.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10581, Karar No: 2014/33775, Tarih: 03.11.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/10581 E.  ,  2014/33775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2013

NUMARASI : 2012/870-2013/456

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar ile yaptığı anlaşma ile tarlasındaki 2012 mahsulü erikleri 3.000 TL bedelle davalılara sattığını, satış bedeline mahsuben 700 TL nakit aldığını, davalılar tarafından ödenen bu kaparoya karşılık gelen erikleri topladıklarını, ancak geri kalan mahsulü toplamadıklarını, yere döküldüğünü bundan dolayı zararının oluştuğunu,bu zararın bilirkişi raporu ile tespit edildiğini belirterek, tespit edilen 3.300 TL zararının yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini ve 2013 yılındaki verim kaybının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalılar savunmalarında,davacı ile 2012 mahsulu için 3.050 TL üzerinden anlaştıklarını,750 TL ödediklerini,2.300 TL borçlarının kaldığını,ancak davacının 250-300 kilo erik topladıktan sonra fazla fiyat verdiklerini söyleyerek diğer kalan erikleri toplatmadığını,sonrasında yağmur yağdığını ve eriklerin bozulduğunu savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulü ile,3.300 TL'nin dava tarihinde itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar savunmalarında,davacı ile 2012 mahsulu için 3.050 TL üzerinden anlaştıklarını,750 TL ödediklerini,2.300 TL borçlarının kaldığını,ancak davacının 250-300 kilo erik topladıktan sonra fazla fiyat verdiklerini söyleyerek diğer kalan erikleri toplatmadığını,sonrasında yağmur yağdığını ve eriklerin bozulduğunu savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulü ile,3.300 TL'nin dava tarihinde itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, taraflar arasındaki götürü usulle ürün satışına ilişkin yapılan anlaşma kapsamında kalan ürün bedelinin ödenmemesi nedeniyle doğan zararın tahsili istemine ilişkin olup,davacı,dava dilekçesinde götürü usulü ile bahçesindeki erik ürününü toplam 3.000 TL bedelle sattığını, satış bedelinden 2.300 TL'ye karşılık gelen bahçedeki ürünün alınmadığını ve bu bedelin ödenmediğini ileri sürmüştir. Davalılar savunmalarında davacının iddiasına konu anlaşmayı doğrulayarak, 2.300 TL bedele karşılık gelen ürünü davacının toplamalarına izin vermediğini bu nedenle ürünün toplanmadığını ve toplanacak ürün bedeli olan 2.300 TL'nin bu nedenle davacıya ödenmediğini savunmuşlardır. Mahkemece, davacıya ait bahçeden toplanmayan ürün bedeline ilişkin olarak bilirkişi raporunda belirlenen 3.300 TL üzerinden davacı zararına hükmedildiği anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki sözleşmeye göre dava konusu toplanması gereken ürünlerin bedelinin her iki tarafında kabulünde olduğu üzere 2.300 TL olduğu, davacının bu sözleşmeye dayalı olarak talepte bulunduğu ve toplanmayarak bahçede bırakılan ürünün bedelinin sözleşmede 2.300 TL olarak tespit edildiği gözetildiğinde, davacının toplanmayan ürüne ilişkin zararı kapsamında sadece 2.300 TL talep edebileceğinin kabulü gerekir.Hal böyle olunca mahkemece davacının toplanmayan ürüne ilişkin zararının sözleşmede belirlenen ve ödenmeyen 2.300 TL'den ücretten fazla olamayacağının gözetilerek hüküm tesisi gerekiren yazılı şekilde hatalı değerlendirmeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6795, Karar No: 2016/7703, Tarih: 15.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6795 E.  ,  2016/7703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın ikamette kullanmakta olduğu sayacın 23.02.2012 tarihinde usulüne uygun şekilde mühürlendiği, 28.04.2012 tarihihde yapılan kontrolde mührün bozularak elektrik kullanıldığının tespit edildiği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, her ne kadar mahkemece 26.02.2013 tarihli katılan kurum tarafından verilen yazı cevabına istinaden mühürleme tutanağı bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de; yapılan incelemede 23.02.2012 tarihli usulüne uygun şekilde düzenlenmiş mühürleme tutanağının dosya arasında bulunduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla, öncelikle tutanak tarihi itibariyle sanığın suça konu adreste ikamet edip etmediğinin yöntemince araştırılarak gerektiğinde ev sahibi dinlenmek suretiyle suç tarihi itibariyle suça konu adreste kimin oturduğunun açıkça tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3326, Karar No: 2017/4897, Tarih: 03.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/3326 E.  ,  2017/4897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Asıl alacağa ilişkin işlemiş faiz 8.756,05 TL olduğu halde, kararda 8.763,05 TL yazılmasının maddi hataya müstenit bulunduğunun anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 6,20 TL'nin temyiz edenden alınmasına 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.