muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11696, Karar No: 2012/14621, Tarih: 11.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/11696 E.  ,  2012/14621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan mahkumiyet

2003, 2005, 2006 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından mahkumiyet

2004 yılı için sahte fatura düzenlemek suçundan beraat

1-)Sanığın, “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” ve “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelenmesinde;

2005 takvim yılında düzenlenen son faturanın 15.10.2005 tarihli olması nedeniyle suç tarihinin 15.10.2005 olduğunun kabulü gerektiği ve bu tarihte 5237 sayılı TCK.nun yürürlükte olduğu gözetilmeden, lehe kabul edilerek 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçları ile defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunun işlendiği 15.05.2007 tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, suç tarihlerinde yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK.nun 59. maddesi ile 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerinin uygulanmayacağına karar verilmesi yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının 2, 3 ve 4. bentlerindeki “ TCK.nun 59. maddesi” ibareleri çıkarılarak yerlerine “5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi” ibarelerinin; 2 ve 3. bentlerdeki “647 sayılı Yasanın 6. maddesi” ibaresi çıkarılarak, yerlerine “5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi” ibarelerinin ve 4.bendindeki 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri” ibareleri çıkarılarak yerlerine “5237 sayılı TCK.nun 50 ve 51. maddeleri” ibarelerinineklenmesi suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-) Katılan idare vekilinin temyizinin, “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu ile ilgili verilen beraat kararına, sanığın ise “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan” verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemesine gelince;

2-) Katılan idare vekilinin temyizinin, “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu ile ilgili verilen beraat kararına, sanığın ise “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan” verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği "Şubat 2003 ve Aralık 2004" tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan idare vekili ile sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15047, Karar No: 2012/629, Tarih: 23.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15047 E.  ,  2012/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davalı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1- Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan, taşınmaza genel ve soyut ifadelerle değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Davacı idarece mülkiyet kamulaştırmasına konu edilen taşınmazın kamulaştırılan bölümünün davalılar adına olan tapusunun iptaliyle, davacı idare adına tapuya tescili yerine, bu kısım üzerinde davacı idare adına irtifak tesisi kararı verilmesi,

3- Kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7855, Karar No: 2016/8025, Tarih: 28.09.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/7855 E.  ,  2016/8025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2015 tarih ve 2014/238 Esas, 2015/160 sayılı kararını müteakip ... 2. Çocuk Mahkemesinin 17/05/2015 tarihli ve 2015/261 Esas, 2015/234 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 01/06/2015 tarihli ve 2015/623 Değişik İş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; "Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir mercii önüne çıkarılamaz", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "iddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir", 5395 Çocuk Koruma Kanunu 26. maddesindeki " (1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." aynı Kanunun geçici 1, 2, ve 3. maddelerinde" (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte on sekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte on sekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu kanun hükümlerine göre yapılır." 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uyulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanunun 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

4) Mahkemenin kanuna mahalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi...."hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı çevresi değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 19/06/2016 gün ve 94660652-105-34-4821-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01/06/2015 tarihli ve 2015/623 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7099, Karar No: 2023/69, Tarih: 10.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7099 E.  ,  2023/69 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.03.2020 tarihli ve 2020/24 Esas, 2020/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.10.2020 tarihli ve 2020/1855 Esas, 2020/1866 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Sanığın öldürme kastıyla hareket etmediği dikkate alınmadığından suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2. Sanığın eylemini, 5237 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiğine,

3. Hüküm kurulurken haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın 29.11.2019 günü saat 17:25 sıralarında sepetli ve brandalı motosikleti ile sanığın konutunun bulunduğu sokağa geldiği, kısa bir süre sonra sanık ve temyiz dışı şikâyetçi ...'in de katılanın bulunduğu yere geldiği, katılan ile sanık arasında hurda taşıma nedeni ile tartışma çıktığı, tartışma esnasında katılanın sanığa vurduğu, akabinde katılan ve sanığın birlikte yere düştükleri ve sanığın yere düşmüş olan ve yürüme zorluğu bulunan katılanı ele geçen bıçak ile yaraladığı, katılan yerden kalktıktan sonra da sanığın elinde bulunan bıçak ile katılana vurmaya devam ettiği, kavgayı

gören sanığın eşinin, sanığı tutarak katılanınn üzerinden aldığı, sanığın olay yerinde bulunan temyiz dışı şikâyetçi ...'e de "A.. koyduğumun çocuğu!" diyerek elinde bulunan bıçak ile kovaladığı ancak ...'in olay yerinden kaçarak ayrılması nedeniyle eylemini gerçekleştiremediği anlaşılmıştır.

Sanığın eyleminin hukukî değerlendirilmesi yönünden; katılan ve temyiz dışı şikâyetçi ...'in olay anına ilişkin anlatımları, olay anına ilişkin kamera kaydının çözümü dikkate alındığında, katılanın sanığa birden çok kez vurması sonrası ikisinin birlikte yere düştüğü, sanığın öldürmeye elverişli olan bıçağı, katılanı hedef alarak birden çok kez vurması üzerine katılanın hayatî tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, sanığın eşinin olay yerine gelmekle sanığı katılanın üzerinden aldığı ve eylemin bu şekilde sonlandığı, kamera görüntülerinde katılanın sanığın ayaklarına sarıldığının ve etkisiz hâlde olduğunun görüldüğü, sanığın iddia ettiği üzere amacının, kendisini korumak olmadığı, kendisini koruma amacıyla hareket etmiş olması durumunda bıçağı rastgele savurmasının ve katılan yere düştükten sonra eylemini tamamen sonlandırmasının bekleneceği, ancak katılanın yanından uzaklaştıktan sonra dahi katılanın yanına geri dönerek bıçakla yaralama eylemini sürdürdüğü, bu hâlde sanığın kastının katılanı yaralamaya değil öldürmeye yönelik olduğunun tespitiyle buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

Haksız tahrik yönünden; katılanın da açıkça ifade ettiği üzere sanığın eylemine, katılanın kendisine vurması üzerine başladığı belirlenmekle, sanığın haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında yargılama konusu suçu işlemiş olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Katılan beyanları, temyiz dışı şikâyetçi S.G. ve tanık G.G.'nin beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adlî Tıp Kumu Başkanlığı Karşıyaka Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilen, 26.12.2019 tarihli raporda;

"1- Sol memenin 2 cm lateralinde dikey konumlu, 1 cm uzunluğunda sütüre kesiye ait immatür tamir dokusu,

2- Bunun 3 cm üzerinde 2 cm çaplı sarı yeşil renkte eski ekimoz olduğu,

3- Sol arka koltuk altı çizgisinin yaklaşık 8. İKA ile kesiştiği noktada yatay konumlu 2 cm uzunluğunda muhtemelen toraks drenajına ait sütüre kesiye ait immatür tamir dokusu olduğu,

4- Lomber bölge üst kısımda orta hattın 13 cm solunda alt kot sınırında oblik konumlu 1,5 cm uzunluğunda sütüre kesiye ait immatür tamir dokusu olduğu,

5- Sol lomber bölge alt lateralde 1,5 cm uzunluğunda süture kesiye ait immatür tamir dokusu olduğu,

6- Sol KİAS üzerinde 1 cm uzunluğunda sütüre kesiye ait immatür tamir dokusu olduğu,

7- Sol dirsek eklemi lateralinde 4 cm uzunluğunda sütüre kesiye ait immatür tamir dokusu olduğu, bunun 3 cm lateralinde 1 cm uzunlukta aynı özellikte tamir dokusu olduğu,

5- Sol lomber bölge alt lateralde 1,5 cm uzunluğunda süture kesiye ait immatür tamir dokusu olduğu,

6- Sol KİAS üzerinde 1 cm uzunluğunda sütüre kesiye ait immatür tamir dokusu olduğu,

7- Sol dirsek eklemi lateralinde 4 cm uzunluğunda sütüre kesiye ait immatür tamir dokusu olduğu, bunun 3 cm lateralinde 1 cm uzunlukta aynı özellikte tamir dokusu olduğu,

8- Sol el avuç içi tenar bölgenin hemen üzerinde 1,5 cm uzunluğunda sütüre kesiye ait immatür tamir dokusu olduğu görüldü; 1. ve 4. sırada tarif edilen 2 adet yaradan en az birinin Thorax boşluğuna nafiz olduğu, şahsın yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu,"

Şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

5. Sanık hakkında Menemen Devlet Hastanesi tarafından tanzim edilen, 29.22.2019 tarihli adlî muayene raporunda; "sol kaş üst kısmında yaklaşık 1 cm'lik kesi, alt dudak sol tarafından yaklaşık 1cm'lik kesi, çene sol alt kısmında kızarıklık hematom, sol dirsekte ... ve hassasiyet, basit tıbbî müdahale ile düzelir." şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

6. 30.11.2019 tarihli ön ekspertiz raporu ile suçta kullanılan bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamına girmediği belirlenmiştir.

7. 04.12.2019 tarihli olay anını gösterir CD izleme tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suç Vasfı

Katılanın, sanık ile hurda meselesi nedeniyle tartıştığı ve sanığın kafasına birden çok kez vurduğu, birlikte yere düşmeleri akabinde sanığın, ani bir şekilde yerden kalkarak katılanın üzerine gelerek onu yere düşürdüğü ve elindeki bıçağı katılanın vücudunun çeşitli yerlerine vurduğu, ardından yanlarında bulunan temyiz dışı şikâyetçi ...'i hedef alarak onun üzerine doğru yürüdüğü, ...'in kaçtığı ve ardından sanığın geri gelerek katılana bıçakla saldırmaya devam ettiği, katılanın sanığın ayaklarına sarıldığı, sanığın katılanı sürüklediği ve elindeki bıçağı katılana vurmaya devam ettiği, sanığın eşinin sanığa müdahale edip sanığı katılanın üzerinden aldığı olayda, suçta kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ve darbe sayısı, engel hâl bulunması ve katılanın Olay ve Olgular başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen adlî muayene raporunda belirtilen yaralanmalar ve yaralanma bölgeleri dikkate alındığında bir bütün hâlde eyleme ilişkin irade ve kastın, öldürme fiiline yöneldiğinin tespitiyle buna göre uygulama yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Meşru Savunma

Katılan ile aralarında çıkan tartışma sonucu katılanın sanığa eli ile vurması ve birlikte boğuşarak yere düşmeleri üzerine sanığın katılanı bıçak ile yaraladığı, katılanın, sanığa yönelik tek somut eylemin fizikî güç kullanarak darp etmekten ibaret olması karşısında sanık lehine meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Meşru Savunma

Katılan ile aralarında çıkan tartışma sonucu katılanın sanığa eli ile vurması ve birlikte boğuşarak yere düşmeleri üzerine sanığın katılanı bıçak ile yaraladığı, katılanın, sanığa yönelik tek somut eylemin fizikî güç kullanarak darp etmekten ibaret olması karşısında sanık lehine meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Haksız Tahrik

Sanığın eyleminin katılan ile aralarındaki tartışma esnasında katılanın kendisine vurması üzerine gerçekleştirildiği dikkate alındığında eylemin katılandan kaynaklanan haksız tahrikin altında gerçekleştirildiği kabul edilmekle, sanık lehine haksız tahrik koşullarının oluştuğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.10.2020 tarihli ve 2020/1855 Esas, 2020/1866 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2023 tarihinde karar verildi.