muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3192, Karar No: 2018/9094, Tarih: 10.12.2018

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

... ili ... ilçesinde bulunan ... yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda ... maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda hiç kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına göre ilk derece mahkemesi kararında sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, husumetin mahkemece resen araştırılması gereken hususlardan olduğu, davacı tarafın davalı ...Ş. açısından husumet itirazını kabul ettikleri yönündeki tek taraflı beyanlarının bu konuda etkili olmayacağı gözden kaçırılarak, dava konusu taleplerle ilgili olarak davalı ...Ş.'ne husumet yöneltilemeyeceği, ayrıca davacılar vekilinin 03/08/2017 tarihli duruşmada adı geçen şirket yönünden husumet itirazını kabul ettiklerini beyan ettiğinden bahisle davalı ...Ş. hakkındaki davanın eksik incelemeyle reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, davalı ...Ş. ile ... A.Ş. arasında organik bağ bulunup bulunmadığı, birlikte istihdamın veya muvazaalı işlemlerin söz konusu olup olmadığı araştırılarak, oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ilk derece mahkemesi hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ:

1-Davacılar anne ve babanın maddi, davacı kardeşin ise manevi tazminat istemlerine yönelik davalı ... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü temyizinin, temyiz kesinlik sınırı kapsamında kalması nedeniyle REDDİNE,

O halde, davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ilk derece mahkemesi hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ:

1-Davacılar anne ve babanın maddi, davacı kardeşin ise manevi tazminat istemlerine yönelik davalı ... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü temyizinin, temyiz kesinlik sınırı kapsamında kalması nedeniyle REDDİNE,

2-Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde ... Genel Müdürlüğü'ne iadesine, 10/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4478, Karar No: 2022/15831, Tarih: 10.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4478 E.  ,  2022/15831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

1- “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği yönündeki hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2- “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Ceza Dairesine gönderilmesine, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11665, Karar No: 2019/9304, Tarih: 02.07.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/11665 E.  ,  2019/9304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki kurum vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 02.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12332, Karar No: 2020/1050, Tarih: 06.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/12332 E.  ,  2020/1050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 1 parsel no’lu, 5584 metrekare alanlı, bahçeli iki katlı otel, gazino ve lokanta nitelikli taşınmazın ... Gölü kıyı kenar çizgisi içerisinde bulunduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemiştir .

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı adına tescil edilen taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle açılan tapu kaydının iptali isteğine ilişkindir .

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişmeli dava konusu 1 parsel no’lu, 5584 metrekare alanlı, bahçeli iki katlı otel, gazino ve lokanta nitelikli taşınmazın davalı ... Belediyesi adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır .

Bilindiği üzere, 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9. maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin idari yargıya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5 ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin, Yasanın ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Somut olaya gelince; Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın karar vermeye elverişli olduğunu söyleyebilmek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın karar vermeye elverişli olduğunu söyleyebilmek mümkün değildir.

Şöyle ki, hükme esas alınan, fen bilirkişilerince hazırlanan 26.10.2015 tarihli raporda, dava konusu taşınmazın tamamının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca 03.04.2015 tarihinde onaylanmış olan paftalara ve koordinat değerlerine göre kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı tespit edilmiş; buna karşın Jeoloji Mühendisi bilirkişice hazırlanan 18.01.2012 tarihli raporda mevcut kıyı kenar çizgisinin doğal olmayıp yapay bir kıyı kenar çizgisi olduğu tespit edilmesine karşın raporlar arası çelişki giderilmediği gibi Yargıtay ve Dairemiz uygulamaları doğrultusunda uzman bilirkişi heyetince kıriterlerimize uygun bilirkişi raporu düzenlenmemiştir.

Hal böyle olunca; yukarıda yazılı ilkeler doğrultusunda, 3 kişilik jeolog ya da jeomorfolog, 1 harita mühendisi ve 1 inşaat mühendisinden oluşacak yeni bir bilirkişi kurulu eliyle, mahallinde yeniden keşif yapılması, topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, farklılık olursa sebebinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklattırılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin irdelenmesi, gözlem çukurlarının kroki üzerinde işaretlenerek gösterilmesi, çevre parseller hakkında kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi bulunup bulunmadığının araştırılması, bulunduğunun tespit edilmesi halinde kesinleşen kıyı kenar çizgisinin eldeki davada belirlenen kıyı kenar çizgisi ile çelişip çelişmediğinin göz önünde bulundurulması, çekişmeli taşınmazların tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının, dolgu ile elde edilip edilmediğinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2015/8644, Karar No: 2015/6615, Tarih: 04.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8644 E.  ,  2015/6615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/160502

MAHKEMESİ : İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2010

NUMARASI : 2010/239 (E) ve 2010/949 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık H.. Y.. hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesinde düzenlenen defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan açılan kamu davasında her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

I- Sanık H.. Y.. hakkında kurulan beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II-Sanık V.. Y.. hakkında kurulan beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;

1-İhbar eden vergi dairesinin kovuşturma evresinde duruşmalardan haberdar edilme ve kovuşturmanın her aşamasında kamu davasına katılma hakkı bulunması karşısında, vergi dairesine duruşma gününü bildirir davetiye çıkartılmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmak suretiyle, CMK'nın 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması,

2-Defter ve belge ibraz etmeme suçuna ilişkin olarak sanık hakkında 06/08/2010 tarih ve 2136/18 sayılı vergi suçu raporu bulunması karşısında, sanığa defter ve belgelerin ibrazına ilişkin usulüne uygun tebligat yapılıp yapılmadığı ilgili vergi dairesinden sorularak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35138, Karar No: 2016/1880, Tarih: 25.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/35138 E.  ,  2016/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, maddi tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz olunan karar, ... İş Mahkemesinin 2013/1366 esas sayılı dosyasından tefrik edilen, davalı-karşı davacının maddi tazminat talebine ilişkin davada, dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150/3. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasından sonra üç aylık kanuni süre içerisinde yenilenmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına ilişkindir.

... İş Mahkemesinin 2013/1366 esas sayılı dosyasında, davacı ... tarafından ... aleyhine 12.11.2013 tarihinde kıdem tazminatı ve birkısım işçilik alacaklarının tahsili istemi ile dava açılmıştır. Davalı şirket vekili 10.12.2013 haç tarihli cevap dilekçesi ile ihbar tazminatı ve maddi tazminat talebine ilişkin karşı dava açmıştır. Mahkemece 18.09.2014 tarihli duruşmada maddi tazminat davasının karşı davadan tefriki ile başka bir esasa kaydına, tefrik edilen maddi tazminat davası yönünden harç ve gider avansının davalı-karşı davacı vekilince karşılanmasına karar verilmiştir.

Karşı davadan tefrik edilen maddi tazminat talebine ilişkin dava, 10.10.2014 tarihinde yukarıda belirtilen esasa kaydedilmiştir. 10.12.2014 tarihli tensip tutanağı ile, ilk dosyadan 18.09.2014 tarihli duruşmada tefrik edilen dava için başvuru, peşin harç ve gider avansının davalı-karşı davacı tarafından kaşılanmasına karar verildiği, belirtilen giderlerin karşılanmadığı gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi gereğince, duruşma gününün belli edilmesi için tarafların başvurması gereken halerde gün tespit ettirilmemişse son işlem tarihinden başlayarak bir ay geçmekle dosya işlemden kaldırılır, düzenlemesi doğrultusunda 18.10.2014 tarihi itibari ile dosya işlemden kaldırılmış ve 04.03.2015 tarihinde üç aylık kanuni süre içerisinde yenilenmediği gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un kanunun 150/3. maddesinde; "Duruşma gününün belli edilmesi için tarafların başvurması gereken hâllerde gün tespit ettirilmemişse, son işlem tarihinden başlayarak bir ay geçmekle dosya işlemden kaldırılır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Anılan Kanunun davaların ayrılması başlıklı 167. maddesi ise; "Mahkeme, yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için, birlikte açılmış veya sonradan birleştirilmiş davaların ayrılmasına, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden karar verebilir. Bu durumda mahkeme, ayrılmasına karar verilen davalara bakmaya devam eder." hükmünü içermektedir.

Anılan Kanunun davaların ayrılması başlıklı 167. maddesi ise; "Mahkeme, yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için, birlikte açılmış veya sonradan birleştirilmiş davaların ayrılmasına, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden karar verebilir. Bu durumda mahkeme, ayrılmasına karar verilen davalara bakmaya devam eder." hükmünü içermektedir.

İşlem tarihinde yürürlükte bulunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin, davaların birleştirilmesi ve ayrılmasında yapılacak işlemler başlıklı 63. maddesi;

"Birleştirilmelerine karar verilmiş olan davaların esas kayıtlarında bu durum belirtilir. Başka bir dava ile birleştirilmesine karar verilen davanın karar numarası birleştirme kararına yazılır ve bu durum mahkemede verilen son kararda gösterilir.

Bir davada ayırma kararı verilirse ayrılan dava veya davalar o mahkemenin esasına ayrıca kaydedilir ve eski kayıt ile yeni kayıt birbiriyle ilişkilendirilir. İlk kayıt o dosyada kalan kısma münhasır olur. Ayrılan davanın dosyası ilk dosyada bu kısımlara ait yazıların tamamının onaylı suretleri konularak yeniden oluşturulur. Ayrılan davalar bakımından daha önce tek karar ve ilam harcı alınmış ise her biri için ayrıca harç alınır; daha önce alınan harç ayrılmış davaları da kapsıyorsa yeniden harç alınmaz. Ayrılıp yeni esas numarası alan her dava için başvuru harcı alınır.

Ayırma işlemleri için yapılan masraflar ile ayrılan dosyanın duruşma gününün tebliği için gerekli olan masraf ana dosyanın gider avansından karşılanır. Gerektiğinde gider avansı tamamlattırılır." hükmünü içermektedir.

Ayırma işlemleri için yapılan masraflar ile ayrılan dosyanın duruşma gününün tebliği için gerekli olan masraf ana dosyanın gider avansından karşılanır. Gerektiğinde gider avansı tamamlattırılır." hükmünü içermektedir.

Dosya içeriğine göre ilk dosyada, karşı dava açılırken 700,20 TL karşı dava harcı ile 100,00 TL gider avansı ödenmiştir. Karşı davada ödenen bu harç, dosyadan tefrik edilen maddi tazminat davası için ödenmesi gereken peşin harcı da karşılamaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği 63/2. maddesi gereğince alınması gereken başvuru harcı ile tamamlanması istenen gider avansı için ise miktarı ve hangi kalem alacaklardan oluştuğu açıkça belirtilerek ve ödenmemesinin kanuni sonuçları da hatırlatılarak 6100 sayılı Kanun'un 120. maddesine uygun ara karar oluşturulması gereklidir. Gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemler kalem kalem açıklanmadan, her bir kalemin miktarı ayrı ayrı gösterilmeden oluşturulan ara karar kanunun aradığı yönteme uygun değildir. Bu sebeple hukuki sonuç doğuracak nitelikte de değildir. Ancak, ayrılan davada, 30.01.2015 tarihinde 100,00 TL gider avansı ve 04.02.2015 tarihinde 27,70 TL başvuru harcının davacı tarafından ödendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, 6100 sayılı Kanun'un 167. ve Yönetmeliğin 63/3. maddesi gereğince, ayrılan davanın yeni esasa kaydedildiği tarihte, duruşma gününün tebliği için gerekli olan masraf ana dosyanın gider avansından karşılanarak taraflara duruşma günü tebliğ edildikten sonra yargılamaya devam edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile 6100 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi gereğince duruşma gününün belirlenmesi için tarafların başvurusu gerektiği kabul edilerek sonuca gidilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23614, Karar No: 2013/1629, Tarih: 31.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23614 E.  ,  2013/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara maktuen değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Dava konusu taşınmaza değer biçilirken .... yapılan taşınmaz satışları kıyasi emsal olarak alınmıştır. Satış işlemleri özel amaçlı olduğundan bu emsallere göre değer biçilmesi mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihinde imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorularak, ayrıca dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu, emsallerle olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ile emsal taşınmazların satış akit tablosunun araştırılarak, getirtilecek emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....