muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17138, Karar No: 2014/21155, Tarih: 18.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/17138 E.  ,  2014/21155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 12/06/2014

Numarası : 2012/442-2014/395

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalılar vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 18.11.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davalılar ........ Tic.A.Ş.ve ........... Tic.A.Ş. vekili Av.F. T. Temizgil geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi uyuşmazlık konusudur.

Davacı, 2004 yılından beri davalıların işyerlerinde çalışmasına rağmen sezon sonunda kışları da sigorta istediği ve ısrar ettiği için sözlü olarak işten çıkarıldığını, kışları da çalışmasına rağmen son birkaç yıl kış aylarında sigortasının yapılmadığını, adeta sezonluk statüde çalışan işçiler gibi sözleşmesinin askıya alındığını, bu kez sigorta konusunda daha ısrarlı olması neticesinde davalı şirket yetkililerince iş aktinin sonlandırıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili ise davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığını, kışın çalıştığı halde sigortasının yatırılmadığı iddiasının doğru olmadığını, her yıl olduğu gibi bu yıl da davacının iş aktinin mevsim bitimi nedeniyle askıya alındığını ve davacıya bir sonraki sezon hangi tarihte iş başı yapacağının da noter ihtarı ile bildirildiğini, davacının kötüniyetli bir şekilde askı süresine ilişkin bildirim kağıdını imzalamadan işyerinden ayrıldığını, aski bildiriminin bu nedenle noter aracılığı ile yapıldığını, davacının iş sözleşmesinin halen askıda olmakla işten ayrılış bildirgesinde de bu hususun sabit olduğunu, iş akdi askıya alınan bir işçinin iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğinin kabulünün mümkün olmadığını, dava dilekçesindeki fesih sebebi ile bağlı olduğunu hatırlatarak iş aktinin işçi tarafından haksız olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, akdin feshi hususunda ispat külfetinin davalı işverene ait olduğu, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin davalı tarafça ispatlanamadığından taraflar arasındaki iş ilişkisinin davalı işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği sonucuna varıldığı belirtilerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacakları yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, akdin feshi hususunda ispat külfetinin davalı işverene ait olduğu, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin davalı tarafça ispatlanamadığından taraflar arasındaki iş ilişkisinin davalı işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği sonucuna varıldığı belirtilerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacakları yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyaya 2007 yılından itibaren iş sözleşmesinin askıya alma dilekçeleri, ücretsiz izin dilekçeleri sunulmuş olup davacının itirazsız imzaladığı görülmektedir. Davalı işverence 2012 yılında ise çıkış tarihinden 2 gün sonra noter ihtarı ile davacıya bir sonraki sezon başında iş başı yapması bildirilmiştir.

Davacı ise kış döneminde de çalıştığına dair bir kısım sevk irsaliyeleri sunmuş ise de bu irsaliyelerdeki miktarların çok cüzi olduğu görülmüş ve ayrıca bu yönde tanık dinletmiştir.

Davacının mevsimlik işçi olduğu belirtilmesine rağmen 2011 yılında yıllık izin kullandırımına dair kayıtların da dosyada mevcut olduğu görülmüştür.

Tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığı, 2012 yılında iş akdinin askıya alınıp gelecek sezon işe davet edildiği, ancak davacı tarafından askı olgusunun kabul edilmeyerek dava açılmak suretiyle iş akdinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Bununla birlikte davacının fazla çalışma ve genel tatil alacakları da talep ettiği ve yapılan yargılama neticesinde davacının bu alacaklarının bulunduğunun da tespit edildiği anlaşılmıştır.

Dolayısıyla dosyadaki tüm delil durumu ve özellikle davacının ödenmeyen fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının da bulunduğu sonucuna varılmakla davacının bu ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini 4857 sayılı Yasanın 24/2-e bendi uyarınca haklı nedenle feshettiğinin kabulü gerekmektedir.

Hal böyle olunca iş sözleşmesinin davacının haklı nedenle feshetmesi nedeniyle kıdem tazminatının hüküm altına alınması ancak feshin davacı işçi tarafından yapılması nedeniyle ihbar tazminatının ise reddedilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1315, Karar No: 2016/2089, Tarih: 25.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1315 E.  ,  2016/2089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/467 esas, 2015/299 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 27/04/2015 tarihli ve 2015/233-140 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 11/05/2015 tarihli ve 2015/362 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 02/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12895-2015-25176/79340 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 11/05/2015 tarihli ve 2015/362 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12965, Karar No: 2019/10165, Tarih: 09.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/12965 E.  ,  2019/10165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdine haklı olarak işçi tarafından son verildiğini öne sürerek kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına ve temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışması olup olmadığı ve hafta tatili günlerinde çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Aynı ispat kuralları hafta tatili ücret alacağı için de geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda takograf kayıtları esas alınarak davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacağı hesaplanmıştır. Dosya içeriğine göre; takograf kayıtları ile tespit edilen araç kullanma saatleri arasında yükleme-boşaltma işlemlerinin yapıldığının anlaşılması nedeniyle bu sürelerin de davacının günlük çalışma süresinden sayılmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, bu şekilde belirlenen günlük süreden 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme süresi düşülmemiştir. Bu husus gözetilmeden günlük fiili çalışma süresinin belirlenmesi hatalı olmuştur. Öte yandan; mahkemece hükme esas alınan rapor, her hafta için ayrı ayrı hesaplama yapılarak yapılan hesaplamanın tablo halinde gösterilmemesi nedeniyle denetime de elverişli değildir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 68. maddesinde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Açıklanan nedenler ile Mahkemece; kayıtlara göre tespit edilen günlük çalışma süresinden az yukarıda açıklanan ilkeye göre belirlenecek ara dinlenme sürelerinin düşümü ile her hafta için denetime elverişli olacak şekilde ayrı ayrı haftalık çalışma, varsa fazla çalışma süresi ve hafta tatili çalışması belirlenmeli, sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre davacının fazla çalışması ve hafta tatili çalışması olup olmadığı tespit edilmelidir.

Mahkemece belirtilen husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alına temyiz harcının talep halinde ilgilisine iadesine, 09.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11831, Karar No: 2014/18189, Tarih: 08.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/11831 E.  ,  2014/18189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Ağaç kesme suçuna yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Sanık müdafiinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) 6831 sayılı Kanunun 108/1. maddesi uyarınca kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Ormandan kesilen ağaçtan elde edilen emvalin taşınması halinde TCK'nin 44. maddesi uyarınca sadece ağaç kesme suçundan hüküm kurmak gerekirken, TCK'nin 108/1. maddeden ayrı bir mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9687, Karar No: 2016/8167, Tarih: 23.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/9687 E.  ,  2016/8167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin huzurunda verilen 26.05.2015 tarihli sanık hakkındaki beraat hükmüne yönelik katılanın 03.06.2015 tarihli temyiz başvurusu 23.06.2015 tarihli ve 2014/338 E., 2015/131 K. sayılı ek karar ile reddine karar verilmiş olduğu ve ek kararın katılan vekiline tebliğ edilmiş olduğu halde, ek karara yönelik temyiz talebi olmadığından dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6731, Karar No: 2012/7428, Tarih: 15.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6731 E.  ,  2012/7428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı İnegöl 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 08.04.2009 gün ve 2007/278 esas 2009/188 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 11.11.2009 gün ve 9086-11765 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacıdan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 203.00.-TL para cezası ile 41.00.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 15.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11686, Karar No: 2013/10337, Tarih: 20.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11686 E.  ,  2013/10337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bergama Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.12.2011 tarih ve 2010/157-2011/1462 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı sigortalı şirkete ait domates emtiasının 14.11.2007 tarihinde davalının işleten ve maliki olduğu araç tarafından yapılan nakliyesi sırasında trafik kazası nedeniyle hasarlandığını, sigortalıya ödenen 5.099,00 TL hasar bedelinin tahsili için davalı şirket aleyhine Bergama 2. İcra Müdürlüğünün 2009/1029 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, davalının haksız olarak borca itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 22.11.2011 tarihli dilekçe ile, takip öncesi işlemiş faiz talebinden feragat etmiştir.

Davalı vekili, icra takibine dayanak teşkil eden ekspertiz raporlarını kabul etmediklerini, raporda hasarın miktar ve derecesinin açıklanmadığını, davalı şirkete ait kamyonun devrilmediğini, domates emtiasında oluşan zararda yüklemenin özensizce yapılması, kutuların gelişigüzel yerleştirilmesi, domateslerin paletsiz olarak taşınmasının etkili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu ürününün taşındığı aracın kaza yapması sonucu araçtaki emtianın hasarlandığı, 5.099,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiği, kazanın oluşumunda araç sürücüsünün asli ve tam kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl alacak yönünden itirazın iptaline, işlemiş faiz alacağı yönünden davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 272,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.