muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22895, Karar No: 2017/36252, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22895 E.  ,  2017/36252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1619, Karar No: 2018/14982, Tarih: 28.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/1619 E.  ,  2018/14982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davacı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar yönünden davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ... ve davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları....’ın adına kayıtlı 101 ada 1294 parsel sayılı taşınmazını satış göstermek sureti ile davalı oğlu adına temlik ettiğini, yapılan işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazı bedeli karşılığında aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ile .... Asliye Hukuk Mahkemesi arasındaki görev uyuşmazlığı sonucu, 2009 yılında açılan davada Yargıtay 17.Hukuk Dairesi tarafından ... Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Mahkemece, davacı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar yönünden ise yapılan temlikin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 1929 doğumlu mirasbırakan...’ın 23.01.2009 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak davacı çocukları ...., ...., ..., davalı oğlu ... ... ile dava dışı eşi ...., çocukları ....ve ...’nın kaldıkları, çekişme konusu 101 ada 1294 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından 09.10.2001 tarihinde davalıya satış yoluyla temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle mirasbırakan tarafından davalıya yapılan temlikin muvazaalı olduğu belirlenerek davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalının temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Davacı ...’ın temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle mirasbırakan tarafından davalıya yapılan temlikin muvazaalı olduğu belirlenerek davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalının temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Davacı ...’ın temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtmek gerekir ki; yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi davanın süratle sonuçlandırabilmesi, öncelikle tarafların yargılama gününden haberdar edilmesi ile mümkündür. Kişinin hangi yargı merciinde duruşmasının bulunduğunu, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilebilmesi, usulüne uygun olarak tebligat yapılması ile sağlanabilir. mahkeme, tarafları dinlemeden, onları iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davet etmeden hükmünü veremez. Bu bakımdan davetin ve bunun yazılı şeklinin (davetiyenin) davadaki önemi büyüktür. Asıl olan tarafların huzurunda yargılamanın yürütülmesi olmakla birlikte, hukuk mahkemelerinde, taraflar yargılamaya katılmasalar bile mutlaka duruşmadan haberdar edilmelidirler.

Somut olaya gelince, 14.05.2010 tarihli celseye davacılardan ... ve ... ile davalı vekilinin katıldığı, davacılar ... ve ...’nün davacı ...’nın hasta olduğunu beyan ederek buna ilişkin raporu dosyaya sundukları, davacı ...’nın mazeretinin kabulüne karar verilmesine rağmen, duruşma gününün ...’ya tebliğine dair bir ara karar kurulmadığı, daha sonra yapılan 09.07.2010 tarihli celseye katılmayan davacı ... hakkında HUMK 409.maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, arada yapılan bütün celselere katılan davacıların 10.02.2012 tarihli celsede mazeret bildirdikleri ve mahkemece davacıların mazeretlerinin kabul edildiği, takip eden tüm duruşmalara davacıların katıldıkları anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, 14.05.2010 tarihli celsede mazereti kabul edilen davacı ...'ya yeni duruşma günü tebliğ edilmeden 09.07.2010 tarihinde dosyanın işlemden kaldırılarak sonrasında yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de, harç ve vekalet ücretine esas alınması gereken dava değerinin iptal konusu yapılan payla sınırlı olup bu bedel üzerinden hesap edilmesi gerekirken, taşınmazın keşfen belirlenen zemin değerinin tamamı üzerinden fazla harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi de isabetsizdir.

Davacı ...'ın yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28229, Karar No: 2012/29701, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28229 E.  ,  2012/29701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, günlük yevmiye farkından ... ücret, TİS'den kaynaklanan sendikal ikramiye, fazla mesai ücreti, 3772 sayılı Kanun gereği ödenen ilave tediye ile yıllık izin ücret farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, Yalova Belediyesinde çalıştığını, çalıştığı dönemde daimi kadrolu ve sendikalı işçi olup, ilgili dönemdeki toplu ... sözleşmesi hükümlerine tabi olduğunu, işyerinde 15/01/2005-14/01/2008, 15/1/2008-14/1/2010 ve halen geçerli olan 14/1/2010-14/1/2012 tarihleri arasını kapsayan toplu ... sözleşmelerinin uygulandığını, toplu ... sözleşmesinin "sözleşmenin güvencesi" başlığını taşıyan 7/2. maddesinde "sendikanın onayı olmadan sendikasız işçilere sağlanan hak ve yararlar, Genel-... üyesi işçilere de bu sözleşme ile sağlanan hak ve yararlara ek olarak aynen uygulanır" hükmünün yer aldığını, işverence davacı ile aynı toplu ... sözleşmesine tabi olan veya olmayan sendikalı veya sendikasız bazı çalışanlara işverenin özel imtiyazlar tanıyarak Belediye Encümeni kararları ile farklı günlük yevmiye ücretleri uygulamaya başladığını, bu durumun eşitlik ilkesine de aykırı olduğunu ileri sürerek, yevmiye, ikramiye ve ilave tediye ile diğer fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı işveren cevabında, davacının halen çalıştığını ve haklarını yasal düzenlemeler ve toplu ... sözleşmesine göre tam aldığını, encümen kararı ile yevmiyesi artırılan kişilere özel imtiyaz verilmediğini, yaptıkları işlerin özelliğine bağlı olarak hakkaniyete uygun yevmiyelerinin encümen kararı ile artırıldığını, böyle bir uygulama yapılmasının doğal olduğunu, çok yoğun tempoda ve sorumluluk altında çalışan söz konusu kişilere, diğer hafta içi 08.00-17.00 arası çalışan Belediye işçileri ile aynı yevmiye ücretinin verilmesinin beklenemeyeceğini belirterek, davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dosyaya sunulan işçi personel listesinde sendikasız olan işçilerden ... ...'in meclis kararı ile ücretlerinde artış yapıldığının görüldüğü, yapılan bu artışların belirtilen toplu ... sözleşmesi hükmü gereğince sendikaya bildirildiğine dair bilgi ve belge bulunmadığı, dolayısıyla toplu ... sözleşmesinde öngörülen sendikasız işçiye yapılan ./..

ücret zammının sendika üyesi olan davacı işçiye de uygulanması gerektiği, aynı işi yapan ... ...'in günlük yevmiyesine göre davacının alması gereken ve aldığı günlük yevmiyeden ... ücret farkının hesaplandığı belirtilerek ücret, ikramiye ve ilave tediye farkları kabul edilerek hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

ücret zammının sendika üyesi olan davacı işçiye de uygulanması gerektiği, aynı işi yapan ... ...'in günlük yevmiyesine göre davacının alması gereken ve aldığı günlük yevmiyeden ... ücret farkının hesaplandığı belirtilerek ücret, ikramiye ve ilave tediye farkları kabul edilerek hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı işçinin işyerinde şoför olarak çalıştığı davacı tanıkları tarafından açıklanmıştır. Davalı işverence dosyaya sunulan yevmiyelerin bulunduğu listede yer alan işçilerden davacı işçi ile aynı unvanda olup da yevmiyesi encümen kararıyla arttırılan işçi bulunmamaktadır. Dosyaya sunulan encümen kararlarında belediye başkanı veya yardımcısının makam şoförü, sekreteri veya davacıdan çok farklı unvanlarda çalışan kişilerin yevmiyelerinde artışa gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme kararında, davacı ile aynı işi yapan Sadettin ... adlı işçinin yevmiyesinin hesaplamada esas alındığı belirtilmişse de, adı geçen kişi belediye başkanının makam şoförü ve koruması olarak görev yapmıştır. Davacı işçi ile aynı işi yapan işçiler arasında encümen kararıyla ücreti arttırılan olmadığı için bilirkişi raporunda, eğitim durumunun davacı işçiye benzediğinden söz edilerek Sadettin ... adlı kişinin yevmiyesinin esas alındığı bildirilmiştir.

Davacının emsali olan bir işçinin ücreti encümen kararıyla arttırılmadığından ... Kanunu 5. maddesi kapsamında eşit davranma borcuna aykırılıktan söz edilemeyeceği gibi toplu ... sözleşmesinin 7. maddesi hükmüne göre de davacının yevmiye farkına bağlı talepleri yerinde değildir. Encümen kararıyla sendikasız işçilere sağlanan hak ve yararları işçiye yansıtabilmek için davacıyla aynı unvanda olan ve fiilen aynı işi yapan çalışanlara bu artışın yapılmış olması gerekir. Ancak bu durumda sendikalı işçi ile üye olmayan işçiler bakımından bu ayrımın gerekçeleri toplu ... sözleşmesinin 7. maddesi hükümleriyle birlikte değerlendirmeye alınabilir. Somut olayda davacı işçi ile emsali olan sendikasız işçiler arasında ayrıma neden olacak şekilde sendikasız işçiler yararına bir artışa gidildiği kanıtlanamadığından, encümen kararı ile yevmiye artışına dayanan ücret farkı ile ikramiye ve ilave tediye fark isteklerinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7996, Karar No: 2014/14451, Tarih: 24.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7996 E.  ,  2014/14451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 51. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2011/176-2013/340

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.12.2013 tarih ve 2011/176-2013/340 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısı dava dışı K. Dış Tic. Ltd. Şti'nin Çin'den ithal ettiği 51 adet yer yıkama makinesi emtiasının Çin-Türkiye nakliyesinin nakliyat sigorta poliçesi ile I. C.C.A şartları dairesinde sigorta güvencesi altına alındığını, malların H. Limanı'ndan Türkiye'ye gönderilmek üzere Ying Gao 321 gemisine yüklendiğini, MSKU 0117760 nolu konteyner ile T. Deri ve Endüstri Serbest Bölgesi'ne getirildiğini, S. Gümrük yetkililerince konteyner mührü söküldüğünde gelen malzemenin ıslanmış olduğunun görüldüğünü, yapılan gümüş nitrat testinde ıslaklığının sebebinin deniz suyu olduğunun anlaşıldığını, sigortalının müşterilerine teslim ettiği makinelerin motor arızası sebebiyle geri geldiğini, arızalı motorların değiştirilerek müşterilere tekrar gönderildiğini, davalı tarafından navlun faturası ve deniz konişmentosunun düzenlendiğini, sigortalıya ait 29.100 TL'lik hasar tazminatının ödendiğini ileri sürerek, bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TTK'nın 1066. maddesi anlamında hasar tespit tutanağı ile hasar ihbarının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, TTK'nın 1066. maddesi anlamında hasar tespit tutanağı ile hasar ihbarının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşımada emtianın gönderilene 18/06/2010 tarihinde ve depo binasında teslim edildiği, gönderilen firma yetkilisi tarafından taşıma irsaliyesine konteyner içindeki malzemelerin ıslak ve hasarlı şekilde teslim alındığı yönünde meşruat verildiği, TTK'nın 1066. madde hükmüne göre emtiayı teslim alan yük ilgilisinin malların ziya veya hasarını taşıyana veya boşaltma limanındaki temsilcisine yazılı olarak bildirmek zorunda olduğu, olayda emtiayı 18/06/2010 tarihinde teslim alan yük ilgilisi Karyer tarafından taşıyanın temsilcisi DHL A.Ş'ye 08/07/2010 düzenleme tarihli bir ihtarname düzenlendiği ancak bu ihtarnamenin tebliğine dair delil sunulmadığı gibi malın teslim tarihinin 18/06/2010, ihtarnamenin düzenleme tarihinin ise 08/07/2010 olmasına göre ihbarın süresinde de olmadığı, yük ilgilisi olan gönderilen tarafından TTK'nın 1066. madde hükmüne uygun şekilde ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmemiş olduğu, TTK'nın 1066/3. fıkra hükmüne göre hasarın taşıyanın sorumlu olmadığı bir sebepten doğduğuna dair taşıyan lehine karine doğduğu, bu itibarla davada ispat yükünün davacı tarafa ait olduğu, davacı taraf delilleri arasında sunulan ekspertiz raporunda sigortalı tarafından konteyner üzerinde delik/yırtık olduğu, nakliye esnasında bu delikten konteyner içine deniz suyu girmiş olabileceğinin beyan olunduğu rapor edilip, taraflarından yapılan gümüş nitrat testinde ıslaklığın deniz suyundan kaynaklandığının belirlendiği belirtilmiş ise de, ekte yapılan teste ilişkin rapor bulunmadığı gibi davacı vekilince de söz edilen raporun sunulmadığı, ispat yükü üzerine düşen davacının yükte meydana gelen hasarın davalı taşıyanın sorumlu olduğu bir sebepten doğduğunu ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat sigorta poliçesine dayalı olarak taşıyıcı aleyhine açılan rücuen tazminat davası olup, mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak davacı vekili davalının ifa yardımcısı olan A.T. A.Ş'nin malı, davacının sigortalısına teslimi esnasında düzenlenen 18.06.2010 tarihli taşıma irsaliyesinde ''Konteyner içindeki malzemeler ıslak ve hasarlı teslim alınmıştır, konteyner mühürlü olup, açıldıktan sonra içinde ıslaklık görülmüştür.'' şeklinde ihtirazi kayıt bulunduğunu, bu nedenle 6762 sayılı TTK'nın 1066. maddesi gereğince gerekli ihbarın yapılmış olduğunu bildirerek, rapora itiraz etmiştir. Bilirkişilerden bu itirazları karşılayacak şekilde ek rapor alınmadığı gibi, mahkemece herhangi bir değerlendirme de yapılmamıştır. Bu durumda davacı vekilinin rapora yönelik itirazlarını karşılayacak şekilde bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak, oluşacak sonuç çerçevesinde bir değerlendirme yapılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/22701, Karar No: 2025/2395, Tarih: 25.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/22701 E.  ,  2025/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/350 E., 2015/508 K.

SUÇ : Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2015 tarihli ve 2013/350 Esas, 2015/508 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 174/1, 52 ve 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi

Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, Mahkemece kesin ve inandırıcı delillere dayanılmadan karar verildiğine, hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın evinde yapılan aramada 2 adet dinamit lokumu ve 2 adet fünyenin ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın ikrar içeren savunması, inceleme dışı sanığın ifadesi, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar ile birlikte mevcut deliller karşısında mahkumiyet kararının doğru olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Afyonkarahisar 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2015 tarihli, 2013/350 Esas ve 2015/508 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9606, Karar No: 2021/8172, Tarih: 11.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9606 E.  ,  2021/8172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

A) Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ve müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafisinin temyizinin incelenmesine gelince;

1-)Sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda 2010 takvim yılında düzenlenen faturalar yönünden somut bir bilginin olmaması, dosya içerisinde bu takvim yılına ilişkin faturaların bulunmaması ve sanığın suçlamayı kabul etmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a) 2010 takvim yılında düzenlendiği iddia edilen suça konu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

b) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

d) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyetine hükmedilmesi yasaya aykırı,

2-)Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-)Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.