muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14207, Karar No: 2024/16147, Tarih: 16.12.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacının İdareden herhangi bir alacağının bulunmadığnı, 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli ... Sendikası ile ... arasında 10.08.2020 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesinde hizmet zammına ilişkin düzenlemeye yer verildiğini, cevap dilekçesi ekinde yer alan Uyuşmazlıkların Çözüm Kurulu Kararına göre teknik elemanı kavramına hangi işçilerin girdiğinin belirlendiğini, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu (657 sayılı Kanun) ve anılan Kanun'a dayanılarak yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Zam ve Tazminat Ödenmesine İlişkin 2006/10344 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin konuya ilişkin emsal kararları değerlendirildiğinde; personele teknik hizmet zammı ödenebilmesi için “teknik eleman” olarak belirlenmiş alanlarda istihdam edilmiş olması, fiilî olarak görev yapması, ayrıca en az orta derecede ... tahsil/teknik lise veya dengi okul mezunu olma şartlarını sağlaması gerektiğini, davacıya öğretim durumu itibarıyla gerekli şartı taşımadığından ödeme yapılmadığını, davacı tarafından talep edilen faiz türüne ve başlangıç tarihine itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.11.2023 tarihli kararıyla; davacının ...Sendikası ile ... arasında talep konusu dönemde işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanması gerektiği, 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesi ile Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 09.02.2023 tarihli ve 2022/16174 Esas, 2023/1709 Karar sayılı kararında belirtilen ilkeler dikkate alındığında davacının hizmet zammı farkı alacağına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.03.2024 tarihli kararıyla; davacının davalı Bakanlık bünyesindeki Hastane işyerinde ısıtma ve sıhhi tesisat çalışanı olarak istihdam edildiği, lise mezunu olup istihdam edildiği alanda ustalık belgesinin de mevcut olduğu; dolayısıyla davacının hizmet zammına hak kazandığının sabit olduğu; davacının talebi 10.08.2020 tarihinde imzalanan 01.01.2019-31.12.2020 yürürlük süreli ... Sendikası ile ... arasındaki toplu iş sözleşmesine dayandığından ilgili alacağa en yüksek işletme kredisi faizi yürütülmesinde isabetsizlik bulunmadığı, alacağa uygulanan faizin başlangıç tarihi ile alacağın net miktar üzerinden hüküm altına alınmasında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Dairemizin 20.05.2024 tarihli kararıyla; davacının davalı Bakanlık bünyesindeki hastane işyerinde 29.01.2019 tarihinden itibaren sıhhi tesisat teknisyeni olarak çalıştığı, dosya kapsamındaki belgelerden davacının, 28.06.2002 tarihinde Namık ... Lisesi'nden mezun olduktan sonra 24.09.2021 tarihinde ... Eğitim Merkezi Diploma Programı çerçevesinde ... ve Teknik Anadolu Lisesi Tesisat Teknolojisi ve İklimlendirme, Isıtma ve Sıhhi Tesisat Sistemleri bölümünden mezun olduğu; ancak davanın 09.03.2021 tarihinde açıldığı hususu dikkate alındığında, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinde hizmet zammına hak kazanabilmek için emsali memur personele atıf yapılmış olup davacının, 657 sayılı Kanun uyarınca aranan gerekli ... eğitiminin (en az orta derecede ... tahsil/teknik lise veya dengi okul) dava tarihi itibarıyla bulunmadığı anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesince davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilâmı uyarınca davalıya ait işyerinde sıhhi tesisat teknisyeni olarak istihdam edilen davacının işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin 36 ncı maddesindeki düzenlemedeki atıf ile 657 sayılı Kanun uyarınca aranan gerekli ... eğitiminin (en az orta derecede ... tahsil/teknik lise veya dengi okul) dava tarihi itibarıyla bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının işyerine inşaat teknikeri olarak çalıştığını, davacı ve davacı gibi bu işi yapan diğer işçilerin fiilen teknik personel olarak çalışmalarının eğitim durumuna bakılmaksızın hizmet zammı alacağına hak kazanılması hususunda yeterli kabul edilmesi gerektiğini, aynı konuda açılan davaların büyük bir kısmında davanın kabulüne karar verildiğini ve bu kararların Yargıtay 9. Hukuk Dairesi ile (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin ilâmları ile onanarak kesinleştiğini ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının dava tarihi itibarıyla hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının dava tarihi itibarıyla hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 657 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının "Teknik hizmetler sınıfı" alt başlıklı (II) numaralı bendi.

3. 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/844, Karar No: 2018/4666, Tarih: 17.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/844 E.  ,  2018/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10696, Karar No: 2011/11295, Tarih: 03.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10696 E.  ,  2011/11295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1588 parsel sayılı taşınmazının davalı ... tarafından 3194 sayılı Yasanın 18.maddesine tabi tutularak 21.4.1993 ve 7.7.1993 tasdik tarihli planlara göre kendisine 296 ada 9 nolu parselden hisse ve 297 ada 3, 4 ve 5 sayılı imar parselleri verilerek adına tescil edildiğini, ancak anılan imar planlarının idari yargı yerinde iptal edelerek, dereceattan geçmek suretiyle kararın kesinleştiğini, bu nedenle planların uygulanmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, adına kayıtlı imar parsellerinin tapu kayıtlarının iptali ile 1588 sayılı parsel olarak eski hali ile adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... yetkilisi, davanın zaman aşımına uğradığını, idare mahkemesi tarafından imar planlarının iptal edilmiş olup, imar uygulaması işleminin iptalinin söz konusu olmadığını, bilahare 04.12.2003 tarih ve 52 sayılı Belediye Meclis kararıyla kabul edilen planlara göre uygulamaların devam ettiğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı idare vekili, aleyhlerindeki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; davacının dava konusu imar parsellerinin mülkiyetini yargılama sırasında ahara temlik ettiği ve davadaki istek gözetildiğinde taraf sıfatının kalmadığı görüldüğünden hükmün sonucu itabariyle doğru olduğu anlaşıldığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.25.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3003, Karar No: 2016/3444, Tarih: 17.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/3003 E.  ,  2016/3444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, sigortalı ...' nin Yangın Sigorta Poliçesi ile davacı şirkete sigortalı olduğunu, sigortalının faaliyet gösterdiği fabrikasında 22.01.2010 tarihinde su sirayeti nedeni ile hasar meydana geldiğini, ...'nin kanalizasyon çalışması nedeni ile sigortalı mahallin bulunduğu sokaktaki kanalizasyonun (logarın) çökmesi neticesinde atık suların kanalizasyonda şişerek tıkadığını ve bu nedenle logarlardan geri tepen suların sigortalı mahallin bodrum katına sirayet ettiğini ve bodrum katta bulunan kazan brülörü ve aydınlatmada kullanılan ithal özel camların komple su içinde kaldığını, camlar özel cam olduğundan üzerindeki kaplamaların sudan dolayı zayi olduğunu, ortalama %10 camın karton kutuların devrilmesi sonucu kırıldığını, müvekkili şirket tarafından ekspertiz raporu ile sigortalı mahalde ortaya çıkan hasarın tespit edildiğini, meydana gelen zarar bedelinin 20.000,00 TL olduğunu, bu bedelin müvekkili şirketçe sigortalı şirkete ödendiğini, belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, müvekkili tarafından sigortalıya ödenen 20.000,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, hasara sebebiyet verenin müvekkili idare olmadığını, bodrum katın yapı kullanım izin belgesinde ve yapı projesinde sığınak olarak görüldüğünü ve depo olmadığını, talep edilen hasar bedelinin fahiş olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 2.750,00 TL'nin 27.04.2010 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine, verilmiş; hüküm, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,işyeri sigortası nedeniyle yapılan ödemenin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

1-Davalı vekilinin temyiz itirazı yönünden;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden inceleme; Somut olayda, dava konusu zarar gören emtiaların bulunduğu katın projede sığınak olarak yer aldığı, davacının sigortalısının sığınak olarak belirtilen alanı depo olarak kullanmakla zararın oluşumunda müterafik kusuru var ise de mahkemece daha az oranda kusur indirimi yapılması gerekirken yüksek oranda müterafik kusur indirimi yapılması doğru görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden inceleme; Somut olayda, dava konusu zarar gören emtiaların bulunduğu katın projede sığınak olarak yer aldığı, davacının sigortalısının sığınak olarak belirtilen alanı depo olarak kullanmakla zararın oluşumunda müterafik kusuru var ise de mahkemece daha az oranda kusur indirimi yapılması gerekirken yüksek oranda müterafik kusur indirimi yapılması doğru görülmemiştir.

3-Davacı vekili, dava konusu ile hasar nedeniyle sigortalısına hasar bedeli, temizlik ve işçilik gideri olarak 20.000,00 TL ödemede bulunmuştur. Davacı vekilinin beyanı ve ekspertiz raporuna göre, hasarın gerçekleştiği bodrum katta bulunan kazan blörü ve aydınlatmada kullanılan ithal özel camlar komple su içinde kaldığı, camların üzerinin zarar gördüğü, ortalama %10 camın karton kutuların devrilmesi sonucu kırıldığını ve meydana gelen hasar sonucu temizlik gerektiği, şirket çalışanlarına temizlik yaptırıldığı ve bu temizliğin 10 işçi ile 25 gün süreceği belirlenmiş temizlik bedelinin bu şartlarda 19.250,00 TL olduğu ancak anlaşma ile sigortalıya 14.500,00 TL ödeneceği ve emtia hasar bedelinin 2.449,15 TL doğalgaz brülörü bedelinin 3.050,85 TL olduğu belirtilmiş ve davacı sigortacı tarafından anılan kalemlere göre ödeme yapılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda işçilere ek bir ödeme yapılmadığından temizlik ve işçilik gideri zarar kaleminden düşülerek yapılan hesaba göre verilmiştir. Her ne kadar sigortalı temizlik

işini kendi işçilerine yaptırmış ise de temizlik ve işçilik giderininde zarar kapsamında olması nedeniyle konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak müterafik kusur durumuda değerlendirilerek verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, 2) ve 3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 163,70 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 17/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/185, Karar No: 2020/420, Tarih: 15.10.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/185 E.  ,  2020/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 259-468

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesince 21.05.2014 tarih ve 269-147 sayı ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilmesine ilişkin kurulan hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 30.06.2016 tarih ve 1333-15341 sayı ile;

"Sanığın cezai ehliyeti konusunda dosyaya sunduğu özürlü raporunun onaylı sureti ve bu hastanede bulunan teşhis ve tedaviyi gösteren tüm belgeler ve sanıktan evvelce tedavi gördüğü sağlık kurumları sorulup bu kurumlardan da teşhis ve tedaviyi gösteren tüm belgeler celp edilip evraklarıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesine gönderilerek müşahede altına alınması, bilahare Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesine gönderilmek suretiyle cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda rapor aldırılması, iki dairenin raporları arasında çelişki bulunması hâlinde ise Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

22.11.2016 tarihli oturumda bozma ilamına uyulmasına karar veren Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 09.05.2017 tarih ve 245-185 sayı ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

Bu hükmün katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 05.07.2018 tarih ve 18124-12347 sayı ile;

"Dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verildiği hâlde yargılamaya devam edilerek sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile 5271 sayılı CMK'nın 223/9. fıkrasının uygulanması imkânının bulunmadığı gözetilmeksizin kanuni ve yerinde olmayan gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesi ise 15.11.2018 tarih ve 259-468 sayı ile;

"Dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verildiği hâlde yargılamaya devam edilerek sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile 5271 sayılı CMK'nın 223/9. fıkrasının uygulanması imkânının bulunmadığı gözetilmeksizin kanuni ve yerinde olmayan gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Gülşehir Asliye Ceza Mahkemesi ise 15.11.2018 tarih ve 259-468 sayı ile;

"Mahkememizin 09.05.2017 tarihli ve 245-185 sayılı kararına konu dosyasında, her ne kadar sanık hakkında cezai ehliyet konusunda rapor aldırılması ile ilgili ara karar kurulmuş olsa da, sonradan ara karardan dönülmüş ve sanığın beraatine karar verilmiştir. Buna ilişkin olarak ise CMK'nın 223/9. maddesinde düzenlenen 'Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez' hükmüne işaret edilmiştir. Bu manada toplanan deliller nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delilin bulunmaması, katılanda meydana gelen yaralanmanın sanıktan sadır olduğunu gösterir tanık beyanı, kamera kaydı, parmak izi yahut başkaca bir delil bulunmaması nedeniyle; sanık hakkında cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığına dair rapor aldırılmasının yargılamaya katkı sağlamayacağı, yargılamayı sürüncemede bırakacağı kanaatine ulaşıldığından rapor tanzimi ara kararından dönülmüştür. CMK'nın 193/2. maddesine göre 'Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir' hükmü caridir. Bu kapsamda rapor tanzimi neticesinde 'cezai ehliyetin bulunmadığı' sonucu meydana geldiği takdirde dahi sanık hakkında verilmesi gereken hüküm 'ceza verilmesine yer olmadığına' hükmü olacağından dolayı rapor tanziminin suçun sübutuna ilişkin esasa bir etkisi olmadığından ve diğer yandan TCK'nın 32. maddesi yönünden alınacak raporun suç sabit olduğunda sanığın sorumluluğunu tespit edecek bir mahiyet taşıdığı anlaşıldığından ve mahkemece suçun sabit olmadığı konusunda kanaat oluştuğundan dolayı rapor tanzimine gerek görülmemiştir.

Bütün bu anlatılanlar ışığında sanığın inkara dayanan savunmasının aksini gösterir delil bulunmaması, aşamalarda uyumlu savunması, tanık ...'nın 'olay günü çocuklarım evde idi' şeklindeki beyanı karşısında; sanığın olayın gerçekleştiği sırada orada bulunduğuna ve müessir fiili icra ettiğine dair katılanın soyut beyanından başkaca delil bulunmadığı" gerekçesiyle bozma kararına direnerek sanığın önceki hüküm gibi beraatine karar vermiştir.