muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1092, Karar No: 2008/806, Tarih: 19.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1092 E.  ,  2008/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 764 parsel sayılı 6463 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 735, 736 ve 737 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan tapu kaydının miktar fazlası olarak davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... vekili, yasal süresi içerisinde tapu kaydına, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı Hazine adına tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan 1 adet ev, ..., 2 adet incir ağacı, 1 adet badem ağacı, 12 adet asma omcası, 5 adet ayva ağacı ile 21 adet limon ağacının davacıya ait olduğunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/997, Karar No: 2014/3181, Tarih: 10.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/997 E.  ,  2014/3181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2013

NUMARASI : 2013/422-2013/413

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi ihale alıcısının , ihale konusu taşınmazın satış bedeli üzerinden alınması gereken KDV oranının %1 olması gerektiğine yönelik talebinin reddine ilişkin icra müdürlüğü kararına karşı icra mahkemesine başvurduğu , mahkemece,uygulanması gereken KDV oranının %18 olduğu belirtilerek, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde; “Türkiye’de yapılan aşağıdaki işlemler katma değer vergisine tabidir.” düzenlemesi yer almaktadır. Aynı Kanun'un 1/3-(d) bendinde, müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışların katma değer vergisine tabi olduğu hükme bağlanmış olup; 15 ve 48 seri no'lu Katma Değer Vergisi Genel Tebliğleri'nin müzayede mahallinde yapılan satışları düzenleyen bölümünde ise; cebri icra, izaleyi şuyu, ipoteğin paraya çevrilmesi ve tasfiye gibi nedenlerle müzayede mahallerinde yapılan açık artırma, pazarlık ve diğer şekillerdeki satışların katma değer vergisine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir. Yasa maddesi ve uygulamaya ilişkin tebliğler birlikte değerlendirildiğinde;müzayede mahallerinde yapılan aleni ve özel satışlar ile cebri satışların ticari olup olmadığına bakılmaksızın katma değer vergisine tabi olması gerekmektedir. Yüksek Mahkeme olan Danıştay’ın kararları da bu yöndedir. Uygulamada cebri icra satışlarında katma değer vergisi alınmakta olup, Katma Değer Vergisi Kanunu'nda cebri icra ile ilgili özel bir düzenleme mevcut değildir. Cebri icradaki katma değer vergisi alımı, Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/3-d bendi uyarınca yapılmaktadır.

Mal ve hizmetlere uygulanacak katma değer vergisi oranları, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 28. maddesine dayanılarak hazırlanan 30/12/2007 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 24/12/2007 tarih ve 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulunun Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararın birinci maddesinde belirlenmiştir. Söz konusu Bakanlar Kurulu Kararı'nın 1/1-a maddesi uyarınca; ekli (I) ve (II) sayılı listelerde yer alanlar hariç olmak üzere,vergiye tabi teslim ve hizmetler için uygulanacak katma değer vergisi oranı %18 olarak tespit edilmiş olup;anılan Karara ekli (I) sayılı listenin 11. sırasında yer alan net alanı 150 m² kadar olan konut teslimlerinde, kararın birinci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince %1 oranında katma değer vergisi alınacaktır. Net alanı 150 m² ve daha fazla olan konut teslimlerinde ise ;kararın birinci maddesinin (a) bendi gereğince %18 katma değer vergisi alınacaktır.

Katma Değer Vergisi Kanunu’na göre, katma değer vergisine tabi olan müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışlar, memurlukça açık artırma usulü ile yapılmaktadır. Satışın yapıldığı yer, müzayede mahalli durumundadır. Verginin alınması için, satış nerede yapılırsa yapılsın açık artırma ile yapılması yeterlidir. Satışın yapılması ile vergiyi doğuran olay meydana gelmekle, kesin satış bedeli de verginin matrahını teşkil etmektedir. Satış kesinleşmeden, katma değer vergisi borcunu ödeme yükümlülüğü doğmaz.

Somut olayda, öncelikle belirtmek gerekir ki, şikayete konu ihale, 01/01/2013 tarihinde yürürlüğe giren 24/12/2012 tarih ve 2012/4116 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Eki Kararın 7. maddesi ile 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulunun Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararın birinci maddesine eklenen 6. fıkranın yürürlük tarihinden önce 19/04/2012 tarihinde yapılmış olup, ödenecek katma değer vergisi oranı da değişiklik öncesi hükümlere göre belirlenecektir.

İcra Müdürlüğü tarafından yaptırılan kıymet takdiri incelemesi sonucunda düzenlenen 24/06/2010 tarihli raporda; ihale konusu taşınmazın, Yalova İli, Merkez ilçesi, Soğucak Köyü 107 ada 67 parsel sayılı 5.834,02 m2 miktarlı tarla vasıflı ana gayrimenkulün kat mülkiyetli ½ arsa paylı ,zemin kat 1 no'lu yaklaşık brüt 123,83 m2 alanlı daire olduğunun belirtildiği, taşınmazın arsa payına düşen miktarın büyük oluşu göz önünde bulundurularak değerlendirme yapıldığının ifade edildiği ve bu suretle arsa paylı değerinin saptandığı anlaşılmaktadır.

O halde,uygulanacak vergi oranı, taşınmazın niteliğine ve net alanına göre belirleneceğinden,mahkemece, yukarıda değinilen yasal düzenleme ve açıklamalar gözetilerek, ihalesi yapılan taşınmazın katma değer vergisine esas niteliğinin, fiili durumunun ve net kullanım alanının belirlenmesi,öte yandan,ihale konusu taşınmaz hakkında uygulanacak katma değer vergisi oranının ilgili kurumlardan sorulması,gerektiğinde keşif yapılmak ve konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22409, Karar No: 2017/7344, Tarih: 26.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22409 E.  ,  2017/7344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahkeme dosyası içerisinde ticaret sicil müdürlüğünün “borçlunun ticaret sicil kaydına rastlanmadığına” ilişkin cevabi yazısı karşısında sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesi kararı verilmesi,

Kabule göre de,

12/12/2013 tarihli celsede şikayetçi vekilinin mazeret verdiği ve mahkemece mazeretinin kabulüne karar verilmesine karşın yeni duruşma günü tayin edilerek müşteki vekiline yeni duruşma gününün bildirilmesi yerine yokluğunda yargılamaya devam edilerek ve İİK'nın 347. maddesi gereğince şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde davanın düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/306, Karar No: 2015/413, Tarih: 24.11.2015

**Ceza Genel Kurulu         2015/306 E.  ,  2015/413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname:2015/89585

Mahkemesi : BURSA 13. Asliye Ceza

Günü : 27.01.2015

Sayısı : 834-40

İmar kirliliğine neden olma suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, suça konu inşaatın belediye görevlileri tarafından yıkılarak eski hale getirilmesi nedeniyle TCK'nun 184/5. maddesi uyarınca davanın düşürülmesine ilişkin, Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 24.05.2012 gün ve 373-568 sayılı hükmün, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 21.10.2014 gün ve 22079-29781 sayı ile;

"Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir, ancak;

TCK'nun 184/5. maddesinin uygulanabilmesi için, sanığın kaçak yapıyı yıkması veya yapının belediyece yıkılmış olması halinde yıkıma karşı olumsuz bir tavrı bulunmayan sanığın yıkım masraflarını ödemiş olması gerektiği, yargılamaya konu olayda kaçak yapının belediye görevlileri tarafından yıkıldığının anlaşılması karşısında, yıkım masrafını ödeyip ödemediği, yıkıma yönelik istek ve iradesi bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle düşme hükmü kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesi ise 27.01.2015 gün ve 834-40 sayı ile;

"İnşaatın yıkılıp eski hale getirilmesinde belediyece yapılan masrafın, davanın düşme koşulları ile ilgilisi bulunmadığı, belediyenin masraflarını hukuki yollarla tahsilinin mümkün olduğu" gerekçesiyle direnerek, ilk hükümde olduğu gibi sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar vermiştir.

Direnme hükmünün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2015 tarih, 89585 sayı ve "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; imar kirliliğine neden olmak suçundan sanık hakkında eksik araştırmayla düşme kararı verilip verilmediği noktasında toplanmakta ise de, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle temyiz incelemesi aşamasında sanığın ölmesi durumunda yapılması gereken işlemin ne olduğunun belirlenmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi kullanılarak alınan güncel nüfus aile kayıt örneğinde, sanığın yerel mahkemece direnme kararı verildikten sonra 08.08.2015 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı, tebliğnamenin tebliği amacıyla gönderilen tebligatın da öldüğünden bahisle iade edildiği anlaşılmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi kullanılarak alınan güncel nüfus aile kayıt örneğinde, sanığın yerel mahkemece direnme kararı verildikten sonra 08.08.2015 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı, tebliğnamenin tebliği amacıyla gönderilen tebligatın da öldüğünden bahisle iade edildiği anlaşılmaktadır.

TCK'nun 64. maddesinde; sanığın ölümü durumunda kamu davasının düşürüleceği, sadece niteliği itibarıyla müsadereye tâbi olan eşya ve yararlar hakkında yargılamaya devam edileceği, hükümlülerin ölümü halinde ise, cezanın ortadan kaldırılmasına karar verilmekle birlikte, müsadere ve yargılama giderine ilişkin hükmün infaz olunacağı belirtilmek suretiyle hükümlü ile sanığın ölümüne farklı sonuçlar yüklenmiştir.

Buna göre, kamu davası açılmadan önce şüphelinin ölmesi durumunda kovuşturma imkânının bulunmaması sebebiyle "kovuşturmaya yer olmadığına," kamu davası açıldıktan sonra sanığın ölmesi halinde ise mahkemece "davanın düşmesine" karar verilecektir. Ölümün ceza ilişkisini sadece ölen açısından sona erdirmesi nedeniyle iştirak halinde işlenen suçlarda diğer sanıklar hakkında davaya devam edilecek, sanığın ölümü niteliği itibarıyla müsadereye tâbi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak müsadere kararı verilmesine bir engel teşkil etmeyecektir. Sanığın ölümü, ceza ve infaz ilişkisini düşürürken, hakkındaki mahkûmiyet hükmü kesinleşmiş hükümlünün ölümü yalnızca hapis ve infaz edilmemiş adli para cezalarının infaz ilişkisini ortadan kaldıracaktır. Buna bağlı olarak, ölümden önce tahsil edilmiş para cezaları mirasçılarına iade edilmeyecek, buna karşın tahsil edilmemiş olan para cezaları mirasçılarından istenmeyecek, müsadereye ve yargılama giderlerine ilişkin hükümler ise ölümden önce kesinleşmiş olmak kaydıyla infaz olunacaktır.

Görüldüğü gibi, suç teşkil eden bir fiilin işlenmesiyle fail ile devlet arasında doğan ceza ilişkisi, fiili gerçekleştiren sanığın ya da hükümlünün ölümüyle cezaların şahsiliği ilkesi nedeniyle başkası sorumlu tutulamayacağından düşmektedir. Ölüm, suçu tamamen ortadan kaldırmayacak, ancak suçtan sorumlu tutulacak kişi bulunmadığından, devletin suçla birlikte ortaya çıkan cezalandırma sorumluluk ve yetkisini sona erdirecektir.

Temyiz incelemesi aşamasında sanığın öldüğüne ilişkin bir iddianın ortaya çıkması, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi vasıtasıyla alınan güncel nüfus kaydında öldüğü bilgisinin yer alması veya tebliğnamenin tebliğ edilmesi için çıkarılan evrakın öldüğünden bahisle iade edilmesi gibi hallerde, ölümün kamu davasının düşmesini gerektiren bir neden olduğu nazara alınarak, ölüm nedeniyle düşme kararının temyiz mercii tarafından dosya üzerinden yapılan inceleme sırasında verilmesi yerine, sanığın öldüğüne ilişkin bilgi göz önünde bulundurularak sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulması ve mahkemesince mahallinde yapılan araştırma neticesinde sanığın öldüğünün kesin olarak belirlenmesinden sonra düşme kararı verilmesi gerekmektedir.

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 05.03.2013 gün ve 1560-81 ile 05.03.2013 gün ve 131-75 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi kullanılarak alınan güncel nüfus aile kayıt örneğinde, sanığın yerel mahkemece direnme kararı verildikten sonra 08.08.2015 tarihinde öldüğü bilgisinin yer aldığı, tebliğnamenin tebliği amacıyla gönderilen tebligatın da öldüğünden bahisle iade edildiği anlaşıldığından, yerel mahkeme hükmünün, bu konuda gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre TCK'nun 64 ile 5271 sayılı CMK'nun 223. maddeleri uyarınca gereken hükmün kurulması amacıyla bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2015 gün ve 834-40 sayılı direnme kararının, güncel nüfus kayıt örneğinde sanığın yerel mahkemenin direnme hükmünden sonra 08.08.2015 tarihinde öldüğü bilgisinin yer alması, tebliğnamenin tebliği amacıyla gönderilen tebligatın da öldüğünden bahisle iade edilmesi karşısında, bu konuda gerekli araştırmaların yapılarak, neticesine göre TCK'nun 64 ve CMK'nun 223. maddeleri uyarınca gereken hükmün kurulması amacıyla BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2015 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3424, Karar No: 2015/14431, Tarih: 30.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/3424 E.  ,  2015/14431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken; 53/1-a bendinde yer alan haklar yerine “Sürekli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden” yoksun bırakmaya karar verilerek eksik uygulama yapılması ve 5237 sayılı TCK'nın 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca “kendi altsoyu” üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, yasada yer almayan “ailesi” ifadesine yer verilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilen 7 numaralı bentte yer alan “Sürekli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinde” ibaresi çıkartılarak yerine “Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tâbi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten,” cümlesinin yazılmasına ayrıca 8 numaralı bentte yer alan “ailesi” ibaresi yerine de “altsoyu” ibaresinin yazılması ile diğer kısımlarının ise aynen bırakılması suretiyle sanık hakkındaki hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/04/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2686, Karar No: 2019/4556, Tarih: 08.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2686 E.  ,  2019/4556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır” hükmü uyarınca sanığa tebliğin 09.09.2014 tarihinde talimat yoluyla savunmasının alındığı Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesine beyan ettiği “Teomanpaşa Mah. 2205. Sok. Emirçam Konutları M. Öner Apt. No:73 Kat:2 Daire:6 Kepez/ANTALYA” adresine çıkarıldığı fakat sanığın bu adreste bulunamadığı, bunun üzerine ... sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” ek fıkra hükmüne göre sanığın MERNİS adresi olan “İncilikaya Mah. 37148 Nolu Sok. No:2 İç Kapı No:1 Şehitkamil/GAZİANTEP” adresine Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre 16.05.2015 tarihinde tebligat yapıldığı, sanığın bu tebligat üzerine hükmü temyiz etmemesi nedeniyle 26.05.2015 tarihinde kararın kesinleştirildiği ve infazı için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, hükmün infazı amacıyla sanığın 20.07.2015 tarihinde sanığın ceza infaz kurumuna alınmasından sonra 12.08.2015 tarihinde süresinden sonra temyiz etmesinden dolayı Mahkemesince 12.08.2015 tarihinde temyiz talebinin reddine dair ek karar verildiği, sanığın 12.08.2015 tarihli temyiz dilekçesinde eski hale getirme ile ilgili bir talebinin bulunmadığı, sanığın 19.08.2015 tarihli dilekçesi ile ek kararı temyiz ettiği anlaşıldığından, süresinden sonra yapılan temyiz talebinin reddine dair ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından ek kararın ONANMASINA, 08.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10459, Karar No: 2016/12887, Tarih: 12.12.2016

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10459 E.  ,  2016/12887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... Türk Medeni Kanununun 405 ve 406.maddeleri gereğince kısıtlanması talep edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm kısıtlı adayı ve kısıtlı adayının bir kısım çocukları tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

Müdahil ... babası ...'in ehil olmadığını ve mal varlığını kötü yönettiğini ileri sürerek Türk Medeni Kanununun 405 ve 406. maddesi uyarınca kısıtlanmasını istemiştir. Mahkemece, 13.01.2016 tarihli ... Tıp Fakültesi Hastanesinin "akli dengesinin akıllıca yaşam sürmek için yeterli olmadığına" dair rapor esas alınarak kabul kararı verilmiş ise de; dosya içerisinde bulunan ve Dairemizin bozma kararı öncesinde alınan ... Devlet Hastanesinin 08.10.2014 tarihli raporunda adı geçen hakkında ''akli dengesinin akıllıca yaşam sürdürmek için yeterli olduğu, vasi tayini gerekmediği'' açıklamasına yer verilmiştir. Vesayet hakkındaki hükümler kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırmaya tabidir. Çelişkili raporlar hükme esas alınamaz. Mahkemece mevcut çelişkinin giderilmesi, gerekirse Adli Tıp Kurumundan rapor da alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29292, Karar No: 2016/8975, Tarih: 11.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/29292 E.  ,  2016/8975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken, 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 106. maddesinde değişiklik yapılmış ise de, bu değişiklikte de ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilerek, hükümlünün iki saat karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği belirtildiğinden, infaz yetkisini kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının doğrudan kamuya yararlı işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilmesi şeklinde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK.'nin 52/4. maddesinin uygulandığı (6.) paragrafından “ödenmeyen para cezasının kamuya yararlı işte çalışmaya çevrilmesine” ibaresinin çıkartılarak, yerine "ödenmeyen para cezasına karşılık gelen gün miktarının hapis cezasına çevrilerek sanığın iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.