muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7441, Karar No: 2018/12905, Tarih: 05.12.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/7441 E.  ,  2018/12905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat ilamına dayalı olarak başlatılan ilamlı takipte, icra vekalet ücretinin maktu hesaplanmasına ilişkin 23.06.2014 tarihli müdürlük kararı ve buna dayalı yapılan kapak hesabının iptali talebinde bulunmuş, mahkemece şikayetin reddine ilişkin verilen karar hakkında alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinde bulunması üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince dava konusu taşınmaza hangi tarihte el atıldığı kesin olarak belirlenerek 04.11.1983 tarihinden önce el atıldığının tespiti halinde maktu hesaplama yapılması gerektiği, el atmanın 04.11.1983 tarihinden sonra olduğunun belirlenmesi halinde ise nisbi hesaplama yapılması gerektiğinden bahisle karar bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak el atmanın 04.11.1983 tarihinden öncesine ilişkin olduğu gerekçesiyle şikayet reddine ilişkin verilen kararın alacaklı vekilince temyiz edildiği görülmüştür.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 13.06.2015 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı

saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve ... iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir ( ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26). İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

İdarenin kamulaştırmasız el atma eyleminin 1983 yılından sonrasına ait olup olmadığı konusunda belge ve bilgi bulunmamakta ise el atma eyleminin 1983 sonrası olduğunun kabulü gerekir. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Somut olayda, takibin dayanağı olan Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/701 Esas sayılı dosyasının 01.08.2018 tarihinde sunulan bilirkişi ek raporuna göre 1984 yılına ilişkin hava fotoğraflarında taşınmaza el atma olmadığının bildirildiği, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 24.03.2016 Tarih, 2016/4072 Esas, 2016/5019 Karar sayılı dayanak ilama ilişkin bozma kararında hükmün ".. hava fotoğrafları da getirtilmek suretiyle dava konusu taşınmaza elkoyma tarihinin tespiti.." yönünde bozulmasına karar verildiği, bu durumda taşınmaza fiili el koyma tarihinin dayanak ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/701 Esas (bozma öncesi) sayılı dosyası da incelenerek belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18501, Karar No: 2017/8549, Tarih: 05.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/18501 E.  ,  2017/8549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacının dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmaz bölümünü kapsadığını kabul eden İmranlı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1981/165 Esas, 1982/120 Karar sayılı müdahalenin men'ine ilişkin dosyasında davalı Hazine taraf olmadığından ilamının Hazineyi bağlamayacağı, ayrıca davacının dayanmış olduğu 04.05.1970 tarih 2 nolu 4100 metrekare yüzölçümlü tapu kaydının kök kaydının 1 dönüm miktarlı olduğu, yine Hazinenin taraf olmadığı İmranlı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1966/7 Esas, 1966/144 Karar sayılı ilamı ile yüzölçümünün 4100 metrekare olarak tashih edildiği ve gayri sabit sınırlı olup miktarı ile geçerli bulunan bu tapu kaydının miktarından fazla, tescili talep edilen taşınmaz bölümüne komşu 137 ada 2 parsel sayılı taşınmaza revizyon gördüğü anlaşıldığına göre davacının dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmaz bölümünü kapsadığı hususu Hazineye karşı kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 05.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7344, Karar No: 2012/13133, Tarih: 18.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7344 E.  ,  2012/13133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Mahkemece üç kez keşif yaptırılarak düzenlenen 2. ve 3. bilirkişi raporlarının ortalamasına göre karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının, fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, şehir merkezine uzak mesafede, ... bulunan dava konusu taşınmaza şehir merkezinden emsal alınıp ve bilirkişi raporlarının ortalaması alınmak suretiyle değer biçilmiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Değerlendirme dava tarihine göre yapıldığından, dava dilekçesinde talep edilen miktara dava tarihinden faize hükmedilmesi gerekirken, daha önceki el atma tarihinden faiz başlatılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10284, Karar No: 2015/873, Tarih: 21.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/10284 E.  ,  2015/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki malın ayıplı olmasından kaynaklanan bedel indirimi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının inşa ettiği ... Konutlarından satın aldığı dairenin 2008 yılı kasım ayında teslim edildiğini, teslim edilen dairede çeşitli ayıplar olduğunu, .... TSHH'ne yaptığı şikayetin haklı bulunarak %5 ayıp oranına tekabül eden 4.577,05 TL alacaklı olduğuna karar verildiğini; ancak davalı tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek belirlenen %5 ayıp oranına tekabül eden 4.577,05 TL'nin veya dairedeki eksikliklerin belirlenerek bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,muayene ve ihbar külfetinin süresinde yerine getirilmediğini, dava dilekçesindeki bir takım şikayetlerin kullanımdan kaynaklandığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının, davalı ...'den 27/11/2007 tarihli sözleşme ile 04/11/2008 tarihinde teslim aldığı "...." nolu dairenin bedelinde (taleple bağlı kalınarak) 4.577,05 TL indirim yapılarak, bu bedelin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının, davalı ...'den 27/11/2007 tarihli sözleşme ile 04/11/2008 tarihinde teslim aldığı "...." nolu dairenin bedelinde (taleple bağlı kalınarak) 4.577,05 TL indirim yapılarak, bu bedelin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalıdan satın alınan dairenin ayıplı bulunması nedeni ile ayıp giderim bedelinin tahsiline ilişkindir. Davacı, balkon yer seramiğinde çatlak olduğunu, balkondan su aktığını, pimapen kapısı düzenli yerleşmediğinden kenarlarında boşluklar olduğunu, pencere önüne konan mermer kısa kesildiğini, kalorifer borularının üst kata giden kısmında tavan ile birleştiği yerde açılma olduğunu, elektrik sigorta panosunun farklı bir yere konduğunu, gömme dolap arkasındaki duvarın yamuk olduğunu, parkeler arasında çatlamalar olduğunu, salon ve odaların pencerelerinden içeriye rüzgar girdiğini, çocuk odası olarak kullanılan odanın dış duvarından yağmur yağdığı zaman içeriye su aldığını, banyo yer seramiğinin ayıplı olduğunu, banyo asma tavanı terazili olarak döşenmediğinden çirkin bir görüntü oluşturduğunu, kapıların bazı pervazlarının çatlak olduğunu, dairenin lavabolarından koku geldiğini ileri sürerek ayıp giderim bedelini istemiş, davalı ise süresinde ayıp ihbarında bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece bilirkişi raporu aldırılmış, bir kısım ayıpların kullanımdan kaynaklanan ayıplar olduğu belirlendikten sonra ihbarın yasal süresi içinde yapıldığı kanaati ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki anılan bilirkişi raporunda, mevcut ayıpların açık mı yoksa gizli ayıp mı olduğu noktasında bir belirleme bulunmadığı gibi mahkemece de bu yönde bir tespit yapılmamış ve bazı ayıpların kullanımdan kaynaklıdığı belirlenmiştir. O halde iddia edilen ayıpların açık veya gizli ayıp mı oldukları hususunda yeniden konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınarak, belirlenecek ayıbın niteliğine göre, ihbarın süresinde yapılıp yapılmadığı hususu da değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 76,00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.1.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8370, Karar No: 2020/501, Tarih: 21.01.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8370 E.  ,  2020/501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Şikayetçi vekilinin 21/03/2014 tarihli dilekçesinin temyiz talebi niteliğinde olmadığı ve CMK'nin 237/2. maddesine göre kanun yolu incelemesinde katılma talebinde bulunulamayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

2007 ve 2008 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, her bir takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması, ayrıca aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanığın eylemi tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Kovuşturma evresinde usulüne uygun olarak duruşmadan haberdar edilmediği için davaya katılma talebinde bulunamayan şikayetçi idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile oluşan durumuna göre sanık hakkında TCK'nin 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından "Katılan taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre belirlenen 1.200,00.-TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine," ibaresinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11158, Karar No: 2020/6209, Tarih: 10.12.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/11158 E.  ,  2020/6209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.11.2017 tarih ve 2016/230 – 2017/194 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3-5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

1-Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin kararı yasal süresi içerisinde temyiz ettiği, ancak 11.11.2020 tarihli dilekçe ile temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla; sanık müdafiinin dilekçesinin temyizden vazgeçme iradesini taşıdığı kabul edilerek, 5271 sayılı CMK'nın 266/1. maddesi uyarınca vazgeçme nedeniyle sanık ... yönünden dosyanın inceleme yapılmaksızın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2-Sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden;

Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar ... ve ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3-Sanık ... yönünden yapılan incelemede ise;

Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

3-Sanık ... yönünden yapılan incelemede ise;

Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Tanık Koruma Kanununun 9/8. Maddesi gereğince gizli tanık beyanlarının başlı başına mahkûmiyet hükmü için yeterli olamayacağı cihetle, dosyada sanığın eylemleri ile ilgili olarak gizli tanık sıfatıyla bilgilerine başvurulan Deniz, Şimşek ve Yağmur isimli tanıkların anlatımlarında belirtmiş oldukları, sanığın örgüt tarafından kurulan gençlik komisyonunda yer alması, örgüt mensupları ile doğrudan bağlantılı olarak verilen talimatları yerine getirilmesi, bu talimatlar gereği gerçekleştirilen eylemlerde Molotof hazırlayıp eylemcilere dağıtması, yüzü kapalı şekilde Molotoflu eylemlere katılması ve bölgede bulunan çobanlardan örgüt mensupları adına koyun toplayarak örgüt mensuplarına iletmesi hususları somutlaştırılmaya bir diğer deyişle başka delillerle teyide çalışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken sırf gizli tanık beyanlarına dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, verilen ceza miktarı, aleyhe temyiz bulunmaması ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanığın 5271 sayılı CMK'nın 109/3-a ve b maddesi gereğince "yurt dışına çıkmamak" ve "duruşmalarına katılmak" adli kontrol tedbiri uygulanmak suretiyle TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü veya tutuklu değilse salıverilmesinin sağlanması için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bingöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13748, Karar No: 2014/9621, Tarih: 10.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/13748 E.  ,  2014/9621 K.**

**"İçtihat Metni"**

AHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/09/2004 gününde verilen dava 31/05/2005 ve 17/09/2008 gününde verilen birleşen dava dilekçeleri ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece dava ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen 21/05/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 10/06/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü. Davacılar vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Mazeret yerinde görülmedi, açık duruşmaya devam olundu. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

Dosya kapsamından, davalı ... tazminat davası sona ermeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile yasal kısıtlılık altına girmiştir. 6098 sayılı TBK’nın 43 ve 513 (818 sayılı BK’nın 35 ve 397) maddeleri hükümlerine göre aksi sözleşmeden veya işin niteliğinden anlaşılmadıkça vekalet gerek vekilin gerekse müvekkilin ehliyetinin ortadan kalkması ile son bulur. Böylece Av. ...'ın ceza kararının kesinleşmesinden itibaren davalı yasal kısıtlıyı temsil yetkisi kalmamıştır. Bu nedenle davalı yasal kısıtlıya Türk Medeni Kanunu’nun 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edilip edilmediği araştırılmalı, gerekçeli kararın tebliğ edildiği davalı avukatın vasiden alacağı vekaletnameyi ibraz etmesi istenilmelidir. Vekaletname verilmezse, mahkeme ilamı vasiye kanuni süre içinde mahkeme hükmünü temyiz edebileceği ve davacı yanın temyizine cevap verebileceği hususunu ihtiva eden bir tebligat ile tebliğe çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenlerle mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.