muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6966, Karar No: 2024/6836, Tarih: 03.10.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İstanbul 11. Aile Mahkemesinin 27.02.2018 tarihli kararı ile dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş ve dosyanın Gaziosmanpaşa Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanık beyanları uyarınca davalının esrar kullandığına dair beyanlarının bulunduğu, ayrıca son yaşanan tartışmada davacı tanıklarının beyanı ile davacının bacağında morluk oluştuğu, davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, koşulları oluştuğundan 4721 sayılı Kanunun 174 üncü maddesi uyarınca 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata, velâyetin anneye tevdiine, baba ile yatılı kişisel ilişki tesisine, aylık 600.00 TL tedbir ve 800,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespiti, tazminatların ve iştirak nafakasının miktarı, çocukla yatılı kişisel ilişki kurulması yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespiti, tazminatların ve iştirak nafakasının miktarı, çocukla yatılı kişisel ilişki kurulması yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının davacıya fiziksel şiddet uyguladığının sabit olduğu ancak davalıya uyuşturucu madde kullandığı yönünde kusur yüklenmesinin doğru olmadığı, çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası ve kadın yararına hükmedilen manevî tazminat miktarının az olduğu, davacı kadının dava dilekçesinde talep edilen maddî tazminatın ziynet ve katılma alacağına ilişkin olduğunun anlaşılmasına rağmen davacı lehine 4721 sayılı Kanunun 174 üncü maddesi gereğince maddî tazminata hükmedilmesinin ve boşanmanın fer'î niteliğinde olmayan bu talepler hakkında harç tamamlatılmasının ve olumlu yahut olumsuz bir karar verilmemesinin de doğru olmadığı gerekçesiyle davalı erkeğin kusur tespitine ve maddî tazminata; davacı kadının ise iştirak nafakası, manevî tazminatın miktarına, maddî tazminata yönelik istinaf talebinin kısmen kabulü ile taraflara yüklenen kusur oranları değişmediğinden gerçekleşen kusurlu davranışlar yönünden karar gerekçesinin düzeltilmesine, çocuk yararına aylık 1.250,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 50.000,00 TL manevî tazminata, kadının 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince maddî tazminat talebi bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, davacının boşanmanın fer'î niteliğinde olmayan alacak ve mal tasfiyesi taleplerine ilişkin olarak 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 30 uncu ve 32 nci maddelerine göre harç tamamlatılması, harç tamamlandığı takdirde bu talepler yönünden yargılamaya devamla esas hakkında olumlu yahut olumsuz bir karar verilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin uyuşturucu kullandığının davalının yazdığı mektup ile de sabit olduğunu, çocukla kişisel ilişki konusunda hükümde bir karar verilmediğini belirterek kusur tespiti, manevî tazminatın miktarı, kişisel ilişki yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan boşanma davasında kusur tespiti, kadın yarına hükmedilen manevî tazminat miktarı ve kişisel ilişki noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan boşanma davasında kusur tespiti, kadın yarına hükmedilen manevî tazminat miktarı ve kişisel ilişki noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 174 üncü maddesi, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.İlk Derece Mahkemesince davalı erkeğin kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına ve feri taleplerin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı erkek tarafından "hükmün tamamına", davacı kadın tarafından ise; "kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarları ile yatılı kişisel ilişkiye karar verilmesi" yönlerinden istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların "kusur tespiti, tazminatlar ve iştirak nafakası yönünden" istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilerek yeniden esas hakkında hüküm tesis edilmiş, buna karşılık davacı kadının kişisel ilişkiye yönelik istinaf başvurusu hakkında gerekçe kısmında bir değerlendirme yapılmış ise de hüküm fıkrasında bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir.

2.6100 sayılı Kanun'un 355 inci maddesi uyarınca re'sen gözetilecek kamu düzenine aykırı haller dışında istinaf incelemesi, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Ayrıca 6100 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hükmün sonuç kısmında her bir talep hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmalı ve taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, davacı kadın vekilinin kişisel ilişkiye yönelik istinaf talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken gerekçe ve hüküm fıkrası arasında çelişkiye sebep olacak şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3944, Karar No: 2015/17492, Tarih: 12.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/3944 E.  ,  2015/17492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla

çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar

verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesini hak kazandığı işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının tüm çalışmalarının karşılığının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle kıdem tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin ücreti, hafta tatili ve genel tatil alacakları hüküm altına alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara , toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” ve 254. Maddesinde ise “Dinleme sırasında öncelikle tanıktan adı, soyadı, doğum tarihi, mesleği, adresi, taraflarla akrabalığının veya başka bir yakınlığının bulunup bulunmadığı, tanıklığına duyulacak güveni etkileyebilecek bir durumu olup olmadığı sorulur” kurallarına yer verilmiştir.

Dairemizin istikrarlı uygulaması gereği, davalı aleyhine dava açanlar tanık olarak dinlenmiş ise bu işçilerin tanıklıklarına kural olarak itibar edilmemesi gerekir. Bu beyanların diğer yan delillerle birlikte değerlendirilerek, sonuca gidilmesi gerekir.

Hükme esas bilirkişi raporunda fazla mesai ücret alacağı hesaplanırken, davacı tanık anlatımları delil olarak değerlendirilmiştir. Oysa davacı tanığı olarak dinlenen işçiler aynı şekilde davalı aleyhine dava açan kişilerdir.

Tanıkların konumu, tanıklıklarına duyulacak güveni etkileyecek durumdadır. Bu nedenle tanıklıklarına itibar edilemez.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin, dava dışı Balıkesir Belediye Başkanlığı'nın kaldırım ve bordür işlerini hizmet alımı yoluyla yapan davalı alt işverenliğe bağlı olarak çalıştığı, davacı tanıklarının beyanlarına itibarla davacının yaz kış tüm hizmet süresi boyunca sabah 7.00 ile akşam 19.00 saatleri arası mesai sistemine göre haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek mahkemece fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınması tanıkların dava açan kişiler olması nedeni ile hatalıdır.

Ancak, davalı tanıklarının beyanlarına göre, kış aylarında mesainin yaz ayları kadar uzun tutulmadığı, buna göre genelde 8.00-16 .00 saatleri arası çalıştıklarını belirttikleri, bu durumda davacının kış aylarında fazla çalışma yapmadığı ortaya çıkmaktadır.

O halde, mahkemece bilirkişiden ek rapor alınarak davacının fazla çalışma yapmadığının anlaşıldığı kış ayları dışlanmak suretiyle fazla mesai alacağı hesaplattırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın , yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13814, Karar No: 2011/1246, Tarih: 10.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13814 E.  ,  2011/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MUARAZANIN ÖNLENMESİ

-KARAR-

Dava, mülkiyet hakkı bulunmaksızın cep telefonu baz istasyonu kurulup işletilmesi nedeniyle insan yaşam ve sağlığının tehlikeye düşürüldüğü ve zarar verildiği iddiasına dayalı elatmanın önlenmesi,yıkım isteğine ilişkindir. Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesi uyarınca temyiz incelemesi Yüksek 4.Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 10.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/674, Karar No: 2016/2075, Tarih: 25.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/674 E.  ,  2016/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... Temiz (Kaya) hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2014/102 esas, 2015/98 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 07/07/2015 tarihli ve 2015/547-417 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/933 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 02/12/2015 gün ve 94660652-105-34-11259-2015-E.25164/79328 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/933 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5828, Karar No: 2019/12872, Tarih: 19.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/5828 E.  ,  2019/12872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

KARAR

Dava konusu uyuşmazlık, davalının ihtiyacı olan 40 kalem kazan daireleri bakım onarımı için dayanıklı malzeme alımı ve alıncak malların montajının yapılarak çalışır halde teslimine ilişkin sözleşmeden kaynaklanmakta olup; taraflar arasındaki ilişkinin eser sözleşmesi niteliğinde bulunmasına göre kararın temyizen incelenmesi görevi 15.Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8266, Karar No: 2008/1832, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8266 E.  ,  2008/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece hükme esas alınan 3.bilirkişi raporunun incelenmesinde; kamulaşmaya konu edilen taşınmaz malın alanının 17.517 m2 olduğu yazılmış ancak bu taşınmaz üzerinde kaç adet ... ağacı bulunduğu belirtilmemiş Standart bir ... bahçesinde dekarda kaç adet ... ağacı bulunması gerektiği İlçe ... Müdürlüğünden araştırılmamıştır.

Mahkemece İlçe ... Müdürlüğünden sözü edilen veri sorularak taşınmaz malın üzerinde verim çağına gelmiş kaç tane ... ağacı bulunduğu, bu ağaçların tamamının taşınmaza kapama ... bahçesi niteliği verip vermediği araştırılıp tamamının ... bahçesi olmasını sağlayacak yeterli sayıda ... ağacı bulunmaması halinde mevcut ağaç sayısına göre kapama ... bahçesi olan kısmın saptanıp, geriye kalan bölüm açık ... arazisi olarak değerlendirilmek üzere ilçe ... müdürlüğünden bu bölgede ekimi mutad münavebe ürünleri ile ilgili olarak dekar başına verim, miktarı, ortalama satış fiyatı ve üretim giderlerini de gösteren veri listesinin ilçe ... müdürlüğünden getirtilip, bu verilerin ortalamasına göre yapılacak hesaplamaya açık ... arazisi olan bölümün değeri saptanıp bunun kapama ... bahçesi olan bölümün değeri ile toplanması sonucu belirlenen bedele hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden taşınmaz malın tamamının kapama ... bahçesi olarak değerlendirilmesi,

2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu edilen ve kamulaştırılan taşınmaz malın anayola 4-5 km uzaklıkta bulunduğu açıklanarak sözü edilen uzaklık nedeniyle objektif değer artışı uygulanması gerektiği belirtilip ve bu gerekçeyle değerlendirme sırasında hesaplanan bedele gerek olmadığı halde ayrıca %25 oranında objektif değer artışı uygulanmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

3-Kabule göre de, dosya içinde bulunan ilçe ... müdürlüğü verilerine göre kirazın dekar başına üretim miktarı 850 kg, satış fiyatı ortalama 2,35 YTL, üretim gideri 510 YTL olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu değerlerin sırasıyla 750 kg, 1,50 YTL ve 450 YTL alınmak suretiyle düzenlenmiş bulunan rapora itibar edilerek taşınmaz mala değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş yukarıda değinilen hususlarla ilgili olarak bilirkişiden ekrapor alınıp bir karar vermek olmalıdır.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş yukarıda değinilen hususlarla ilgili olarak bilirkişiden ekrapor alınıp bir karar vermek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7810, Karar No: 2010/11247, Tarih: 16.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/7810 E.  ,  2010/11247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık savunmasında, "bilya oynuyorduk kardeşim burada oynamayın gidin, "bende kocaman adamım yolda oynayamam" dedim kardeşim “siktir git” dedi. Korkutmak için bıçağı çıkardığımda beni bıçakladı. Bende kendisini bıçakladım" beyanı, tanıklarında mağdur ve sanığın birbirlerini bıçakladıklarını belirtmesi, mağdurun ise sanığın arkadaşları ile gürültü çıkararak oynaması nedeni ile uyardım ve birbirimize bağırarak karşılıklı bıçak çektik biçiminde beyanda bulunup, bu beyanının sanığın anlatımıyla kısmen uyuşmasına göre sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp, uygulanmıyacağının kararda tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 16.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.