muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13008, Karar No: 2019/3492, Tarih: 15.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13008 E.  ,  2019/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde özetle; ........köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında, miras yoluyla babasından intikal eden taşınmazların 2057 parsel numarasıyla Hazine adına, üzerindeki zeytin ağaçlarının da ... adına tespit edildiğini; yine diğer taşınmazın da 2081 nolu parsel numarasıyla Hazine adına, üzerindeki zeytin ağaçlarının ise...... adına tespit edildiğini beyan ederek; 2057 ve 2081 nolu parsellerin hatalı yapılan tespitlerinin iptaliyle, taşınmazların kendi adına tespitine ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; 2057 parsel sayılı taşınmazın üzerinde bulunan ve keşif tarihi itibariyle yirmi yıl olarak belirtilen ağaç yaşlarının tespit tarihinde yirmi yaşından daha genç oldukları, taşınmazın tespit tarihi öncesinde 20 yıl süre ile nizasız ve fasılasız tasarruf edildiğinin ispat edilemediği; yine dava konusu 2081 parselin, en eski tarihli memleket haritası ile 1943 yılı uçuş fotoğraflarında "çalılık" rumuzu ile belirtilen alanda kaldığı, keşif mahallinde yapılan ölçümde ortalama % 30-40 eğimli olduğu, toprak muhafaza karakteri taşıma niteliği bulunduğu ve 6831 sayılı Orman Kanununun 1/J maddesi gereğince evveliyatının orman olduğu, gerekçesiyle;

A)1-Davacının dava konusu ........parsel sayılı taşınmaza ilişkin tescil talebinin, zilyetlikle kazanma koşulları oluşmadığından reddine,

2-Dava konusu .......parsel sayılı taşınmazın "zeytinlik" vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline,

Taşınmaza ilişkin tutanağın "beyanlar" hanesindeki "bu parsel üzerinde bulunan zeytin ağaçları ......oğlu ...'a aittir." şerhinin terkini ile "bu parsel üzerinde bulunan 12 adet zeytin ağaçları ...... kimlik nolu Metin oğlu ...'a aittir." şerhinin tesciline,

B)1-Davacının dava konusu....... parsel sayılı taşınmaza ilişkin tescil talebinin reddine,

2-Dava konusu..... parsel sayılı taşınmazın 4.937,05 m2 olarak ve "zeytinlik" vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline,

Taşınmaza ilişkin tutanağın beyanlar hanesindeki "bu parsel üzerinde bulunan zeytin ağaçlar...... kimlik nolu.......... aittir." şerhinin terkini ile,

"Fen bilirkişisinin 02/12/2015 havale tarihli bilirkişi raporu ve ekindeki krokide (C) ve (D) harfi ile işaretlenerek sınırlandırılan alanlardaki zeytin ağaçlarının ... ........

nolu Metin oğlu ...'a aittir." (A) harfi ile işaretlenerek sınırlandırılan alanlardaki zeytin ağaçlarının .... Hukuk Mahkemesinin 2014/806 Esas- 2014/810 Karar sayılı ilamında açık kimlikleri yazılı ......mirasçılarına aittir." şerhinin tesciline,

"Fen bilirkişisinin 02/12/2015 havale tarihli bilirkişi raporu ve ekindeki krokide (C) ve (D) harfi ile işaretlenerek sınırlandırılan alanlardaki zeytin ağaçlarının ... ........

nolu Metin oğlu ...'a aittir." (A) harfi ile işaretlenerek sınırlandırılan alanlardaki zeytin ağaçlarının .... Hukuk Mahkemesinin 2014/806 Esas- 2014/810 Karar sayılı ilamında açık kimlikleri yazılı ......mirasçılarına aittir." şerhinin tesciline,

3- Fen bilirkişisinin 02/12/2015 havale tarihli bilirkişi raporu ve ekindeki krokide (B) harfi ile işaretli alanın bu parselden ifrazı ile.......köyüne ait son parsel numarası verilerek "meşelik" niteliği ile 474,70 m2 olarak Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde; 1948 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılan ve kesinleşen orman tahdidi ile 1986 yılında yapılan ve 22.05.1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır. Çekişmeli taşınmazların bulunduğu......sayılı Kanuna göre yapılan ilk tapulama çalışmalarında "tapulama harici çalılık" açıklamasıyla tespit harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, dava konusu taşınmazların zilyetlikle kazanılma koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesinde düzenlenen "taleple bağlılık ilkesi" gözetilmeyerek, dava dilekçesinde talep edilenden fazlasına hükmedilmesi suretiyle her iki parselin de "tarla" olan vasıflarının mahkemece re'sen, 2057 parsel yönünden "meşelik"; 2081 parsel yönünden ise kısmen "meşelik" ve "zeytinlik" olarak değiştirilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiş ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden "hüküm" fıkrasının; (A-2) nolu bendinden "zeytinlik" kelimesinin çıkartılarak yerine "tarla" kelimesinin yazılması; yine, (B-2) nolu bendinden "zeytinlik" kelimesinin çıkartılarak yerine "tarla" kelimesinin yazılması; (B-3)" nolu bendinden "meşelik" kelimesinin çıkartılarak yerine "tarla" kelimesinin yazılması suretiyle; düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/05/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9251, Karar No: 2025/2527, Tarih: 10.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2021/9251 E.  ,  2025/2527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında 5275 sayılı CGTİHK’nın 106/4. ve 106/11. maddelerine göre, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği ve 6183 sayılı Kanun'a göre tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeyerek ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

2. Hükmün, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünde, mahkûmiyetine karar verilen tek sanık bulunmasına rağmen "sanıkların ayrı ayrı 15 yıl hapis ve 90 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmalarına" yazılması suretiyle hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1. Hükmün, adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünden "ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına," ibaresinin çıkarılması,

2. Hükmün, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünden "sanıkların ayrı ayrı 15 yıl hapis ve 90 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmalarına" ibaresinin çıkarılarak yerine "sanığın 15 yıl hapis ve 90 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması,

Suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7603, Karar No: 2016/870, Tarih: 28.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/7603 E.  ,  2016/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip re'sen de temyize tabi hükmün sanık müdafileri tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 13.01.2016 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler heyeti duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafilerinin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadıkları, anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,Ancak;

Her ne kadar sanığın mağdureye yönelik eylemlerini tehditle gerçekleştirdiği mahkemece kabul edilmiş ise de; olayın okul çevresinde duyulmasından sonra okul yönetimince polise bildirilmesi üzerine ortaya çıktığının ve nüfus kaydına göre suç tarihinde onüç yaşı içerisinde bulunan mağdurenin soruşturmaya başlanma tarihinden dört ay öncesine kadar tekrarlanmasına rağmen sanığın eylemlerini kimseye anlatmadığının anlaşılması karşısında, mağdurenin oluşa uygun düşmeyen tehdit iddiasının kendisini çevreye mazur gösterme düşüncesinin sonucu olduğu ve eylemlerin tehditle işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında hüküm kurulurken cezanın koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 103/4. maddesi uyarınca arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1881, Karar No: 2014/6118, Tarih: 26.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/1881 E.  ,  2014/6118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya incelendiğinde; davalı şirketin iki ayrı vekaletname ile iki ayrı vekil tarafından temsil edildiği, bu vekillerden ilkinin 14.08.2007 tarihli vekaletnameye dayalı Av...., diğerinin ise 6 Nisan 2009 tarihli vekaletnameye dayalı olarak Av....olduğu, vekillerden Av.... tarafından mahkemeye sunulan 29.01.2010 havale tarihli dilekçe ile vekillikten istifa edildiği, bu dilekçenin davalı şirkete bu zarfta vekillikten çekilme dilekçesi (Vekil ... vardır) açıklamalı olarak 22.02.2010 tarihinde tebliğ edildiği,

Yine dosyada davalı vekili Av.... tarafından 02.03.2009 muhabere servisi tarihli mazeret telgrafı bulunduğu, ayrıca 03.03.2009 havale tarihli yetki belgesi ile Av. ...tarafından Av. ...’ün dosyadaki vekaletnameye istinaden yetkili kılındığı,

Davalı vekili Av. ...tarafından 23.03.2009 havale tarihli cevaba cevap ve delilleri içeren dilekçe sunulduğu, anılan vekilin 21.04.2009 tarihli mazeret telgrafının da bulunduğu, yine anılan vekil tarafından 02.06.2009 tarihli tanık isimlerini içeren dilekçe sunulduğu,

Duruşma tutanakları içeriğinden de, 22.05.2009 tarihli duruşmada davalı vekili ...’in hazır bulunduğu,

Davalı vekillerinden Av. ...’in vekillikten çekildiğine dair herhangi bir dilekçeye rastlanmadığı ve buna rağmen aşamalarda gönderilen rapor ve ıslah dilekçesi TK madde 35 gereğince davalı asil şirkete tebliğ edildiği gibi, kararın da davalı yokluğunda verildiği ve vekil ...’in vekillikten çekildiğine dair dosyada herhangi bir belgeye rastlanmamasına rağmen kararın davalı asile tebliğe gönderildiği ve iade olması sonrasında da tebliğin TK madde 35 uyarınca yapıldığı anlaşılmıştır.

Davalı vekili Av. ...’in vekalet ilişkisinin sonlandığına dair dosyada herhangi bir veri bulunmadığı halde, kararın davalı şirkete TK. Madde 35 gereğince tebligat yapılması yerinde değildir.

Gerekçeli kararın davalı vekiline usulünce tebliği ile temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27994, Karar No: 2017/12742, Tarih: 30.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27994 E.  ,  2017/12742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali,

mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde “Hâkim, somut olayda; a)Suçun işleniş biçimini, b)Suçun işlenmesinde kullanılan araçları, c)Suçun işlendiği zaman ve yeri, d)Suçun konusunun önem ve değerini, e)Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, f)Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını, g)Failin güttüğü amaç ve saiki, göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler." hükmü amirdir. İlgili suça ait Kanun maddesinde gösterilen iki sınır arasında temel cezanın belirlenmesi yetkisi mahkemenin takdirine bağlı olmakla birlikte, mahkemece, bu takdir hakkı kullanılırken, TCK'nın 61. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen hususların göz önünde tutulması ile temel cezanın belirlenmesine esas alınan değerlendirme ve ölçütlerin dosya içeriğine uygun düşmesi ve Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde açık ve gerekçeli olması gerekir.

Dosya kapsamına göre, sanığın olay günü müştekiye ait ikametin demir kapısının kilit göbeğini yerinden çıkararak içeriye girdiği, müştekinin itibar edilmesi gereken beyanına göre, toplamda 1.020,00 TL para ve 7 adet çeyrek altını çaldığı, olaydan sonra kaçtığı ve uzun süre yakalanamadığı, ilk savunmasının dava açıldıktan yaklaşık dört yıl sonra 30.11.2011 tarihinde alınabildiği, olay yerindeki plastik kutu üzerinden elde edilen parmak izinin sanığa ait olduğunun tespit edilmesi üzerine sanığın kimliğinin tespit edildiği, mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken “suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, zararın ve tehlikenin ağırlığı ve kastın ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki gibi” gerekçeleri ile alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle temel ceza belirlenmesinde herhangi Yasaya aykırı bir yön bulunmadığı ve alt sınırdan uzaklaşma gerekçelerinin adalet duygusuna uygun ve tatmin edici bulunduğu kabul edilmekle, hırsızlık suçu yönünden bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 30.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40562, Karar No: 2017/43385, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40562 E.  ,  2017/43385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15647, Karar No: 2018/5889, Tarih: 10.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15647 E.  ,  2018/5889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık ...’ya duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklamayı içerir şerh bulunan duruşma davetiyesi yerine, CMK'nın 195. maddesinin yalnız veya birlikte adli para cezasını gerektiren suçlar için geçerli açıklama ile yetinilerek, sanık ...’ın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin takibin kesinleştiği tarih olan 15.07.2014 yerine 2014 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve Sanık ..., sanık ... müdafii ile şikayetçi vekilinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15846, Karar No: 2014/19598, Tarih: 30.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/15846 E.  ,  2014/19598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, hizmet zammı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin, davalı Bakanlığa ait ... Devlet Hastanesinde fiilen teknik servise bağlı atölyede sıhhi tesisat ve gaz medikal işlerini yapan teknisyen olarak çalıştığını, Türkiye Sağlık İş Sendikası üyesi olduğunu, sendika üyesi olmasına rağmen toplu iş sözleşmesine ait hizmet zammı başlıklı maddeden yararlanamadığını, davacının teknik elaman olmadığından bahisle teknik elaman dışındaki işçilere ödenen %13 tutarında zamdan yararlandırıldığını, davacının hastanede teknik personel olarak çalıştığını, ... 8. İş mahkemesinin 2008/485 esas 2009/469 sayılı kararı ile bu hususun mahkeme ve Yargıtay kararı ile kesinleştiğini, açtıkları ilk dava ile 26.05.2003-27.05.2008 tarihleri arasındaki hizmet zammı alacaklarının kesinleştiğini, iş bu davadaki taleplerinin 27.05.2008 tarihi ile bu dava tarihi arasındaki döneme ilişkin hizmet zammı alacağı farkı olduğunu beyan ederek hizmet zammı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu işlemin dayanağı olan Toplu İş Sözleşmesinin 39. maddesinde ödemenin ücret ya da net olacağına dair bir hükme yer verilmediğini sözleşmeli personele döner sermayeden yapılan ek ödemelerin mevzuat uyarınca gelir vergisi, damga vergisi ve sigorta prim kesintisine tabi tutulması gerektiğini beyan ederek açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacının talep ettiği hizmet zammı farkı alacağının karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda brüt ücret üzerinden hesaplandığı gözetilmeden hatalı değerlendirme sonucu davacı lehine hükmedilen fark hizmet zammı alacağının net olarak belirtilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, davacının talep ettiği fark hizmet zammı alacağının brüt olarak karar verilmesi gerekirken net olarak karar verilmesi bozma nedeni ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/6, 438/7. maddeleri uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

Ne var ki, davacının talep ettiği fark hizmet zammı alacağının brüt olarak karar verilmesi gerekirken net olarak karar verilmesi bozma nedeni ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/6, 438/7. maddeleri uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı “1- Net 9.651,78 TL hizmet zammı fark alacağının... ” sözcüklerinin hükümden çıkartılarak, yerine "1- Brüt 9.651,78 TL hizmet zammı fark alacağının... " kelimelerinin hükme eklenmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi