muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12272, Karar No: 2014/19502, Tarih: 20.11.2014

Hükümleri yer almaktadır.

11.06.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin:

“Tanımlar” başlıklı 4.maddesinde;

“……………..

ş) Kargo tasnif ve aktarma merkezi: Kargo taşımalarında indirme, bindirme, yükleme, boşaltma, aktarma, tasnif ve dağıtım hizmetlerinin yapıldığı yeri,

……………...

y) Mesleki yeterlilik: Karayolu taşımacılık faaliyetlerinin icrası ile ilgili eğitim, bilgi, beceri ve donanıma sahip olmayı,

z) Mesleki yeterlilik belgesi: İlgili mevzuatın bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerde bulunanlar için öngördüğü mesleki yeterlilik eğitimini alan ve/veya yapılacak olan sınavlarda başarılı olanlara verilen belgeyi,

aa) Mesleki yeterlilik eğitimi: Bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerle ilgili bir mesleki yeterliliğin kazandırılması amacıyla ilgili mevzuat çerçevesinde verilen eğitimi,

…………………

ıı) Sevk irsaliyesi: Yurt içi taşımalarda, gönderen tarafından gönderilen eşya için düzenlenen; eşyanın içeriğini, ağırlığını, hacmini, paketleme veya ambalaj şekli ile gerçek değerini belirleyen ve gönderenin beyanına dayanan ilgili mevzuat hükümleri uyarınca düzenlenen belgeyi,

…………………

tt) Taşıma senedi: Eşya ve kargo taşımalarında gönderen ile yetki belgesi sahibi arasında akdedilen, ilgili diğer mevzuat ve bu Yönetmelikle belirlenen bilgileri ihtiva eden sözleşme belgesi veya bu tür bir sözleşmede bulunması gereken bilgileri ihtiva etmesi halinde taşıma senedi yerine geçecek olan taşıma faturası, taşıma irsaliyesi veya irsaliyeli taşıma faturasını,

……………………

zz- ddd) Yetki belgesi: Bu Yönetmelik kapsamında bir faaliyette bulunacak gerçek ve tüzel kişilere çalışma izni veren ve Bakanlıkça düzenlenen belgeyi,

……………………………..

İfade eder”,

“Taşıma işlerinde nitelikli ve yeterli personel istihdamı” başlıklı 34.maddesinde:

“(1) Yetki belgesi sahipleri, faaliyetleri süresince hizmetlerini yürütebilecek niteliklere sahip ve yeterli sayıda personel bulundurmakla yükümlüdürler.

(2) Yetki belgesi sahipleri, nitelikli ve yeterli sayıda personel istihdam etmemeleri durumunda doğacak her türlü zarardan sorumludurlar.”,

“Gönderenin, yolcunun, şoför ve diğer personelin sorumluluğu” başlıklı 45.maddesinde:

“……………..

(2) Gönderen; eşyanın cinsi, miktarı, nitelikleri, istifleme şekli, kalkış ve varış noktası, gönderilenin adı ve adresi ile kimliğini ibraz etmek suretiyle kendi adres ve kimlik bilgileri gibi diğer önemli bilgileri tam ve doğru olarak yetki belgesi sahibine bildirmek zorundadır. Yanlış ve eksik bildirimlerden doğacak sorumluluk gönderene aittir. Yetki belgesi sahibi, gönderenin bildirmek zorunda olduğu bilgileri vermemesi halinde taşımayı yapmaz. Taşımayı yaparsa, sorumluluk yetki belgesi sahibine ait olur.

(3) Gönderen; satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu gönderemez, yetki belgesi sahipleri de bunu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

(3) Gönderen; satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu gönderemez, yetki belgesi sahipleri de bunu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

(4) Yetki belgesi sahibi bir ihbar veya şüphe halinde en yakın resmi güvenlik birimi görevlileri huzurunda gönderene ait eşyayı kontrol ettirebilir. Kontrolle ilgili bir tutanak düzenlenir.”

Hükümleri bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen hükümler birlikte değerlendirildiğinde, karayoluyla yapılan insan, yük ve eşya/kargo taşımacılığına Kanun Koyucunun özel önem verdiği, bu nedenle konuya ilişkin olarak yasal ve idari ayrıntılı düzenlemeler yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu hükümlere göre:

Kargo göndericisi tarafından, yurt içi taşımalarda gönderilen eşya için düzenlenen; eşyanın içeriğini, ağırlığını, hacmini, paketleme veya ambalaj şekli ile gerçek değerini belirleyen bir belge (sevk irsaliyesi) düzenlenmesi gerekir.

Gönderen ile kargoyu telsim alan arasında “taşıma senedi” düzenlenir.

Kargo göndericisi, eşyanın cinsi, miktarı, nitelikleri, istifleme şekli, kalkış ve varış noktası, gönderilenin adı ve adresi ile kimliğini ibraz etmek suretiyle kendi adres ve kimlik bilgileri gibi diğer önemli bilgileri tam ve doğru olarak yetki belgesi sahibine(kargoyu kabul edecek görevliye) bildirmek zorundadır. Kargoyu kabul eden, gönderenin bildirmek zorunda olduğu bilgileri vermemesi veya kontrol ettiği bilgilerin yanlış ya da eksik olduğunu tespit ettiği takdirde kargoyu kabul etmemesi gerekir. Kabul edip taşımayı yaparsa, sorumluluk yetki belgesi sahibine ait olur.

Yetki belgesi sahipleri satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

Yetki belgesi sahibi bir ihbar veya şüphe halinde en yakın resmi güvenlik birimi görevlileri huzurunda gönderene ait eşyayı kontrol ettirebilir. Ancak eşya kolisinin aranması gerektiği takdirde 5271 sayılı CMK.nun aramaya ilişkin hükümlerine göre arama kararı alınması gerekir.

Görülmektedir ki, kargo işletmecisi (yetki belgesi sahibi) ve kargo işletmesinde çalışan kişilerin tek görevi mevzuata uygun kargo kabul etmektir.

Bu durum karşısında, göndericisi ve alıcısının açık kimlikleri ve adresleri bulunmayan yani mevzuata uygun olmadan kabul edilen kargo eşyası içersinde kaçak eşya bulunması halinde bu kargoyu kabul eden kargo görevlisinin hukuki durumunun belirlenebilmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için;

1-Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2-Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayanı veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

1-Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2-Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayanı veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

3-Sanığın, dava konusu kargo gönderi belgesinde açık kimliği bulunmayan gönderici ve açık adresi bulunmayan alıcıyla telefon veya başka surette özel ilişki veya iletişim kurup kurmadığı (gerektiğinde iletişimin tespiti yoluna gidilmesi),

4-Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5-Dava konusu işlemden önce sanık hakkında aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık mevzuata uygun olarak kabul edilmiş olup göndericisiyle alıcısı belli olan kargoyu kabul edenin, aksine bir delil bulunmadığı takdirde bu kargo içersine bulunan kaçak eşyadan dolayı sorumluluğu söz konusu olmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince;

Sanık hakkında içerisinde kaçak sigara bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettiği iddiasıyla kamu davası açılıp mahkemesince de, "sanığın ısrarlı savunmalarında suçlamayı kabul etmediği, söz konusu kolinin kendi şubelerinden gönderildiğini ancak müşteri beyanına göre koliyi kabul ettiklerini, işlerinin yoğunluğu nedeni ile tüm kolilerin detaylı olarak kontrol edemediklerini, bu nedenle koli içerisinde sigara olduğunu bilmediği yönünde beyanlarda bulunduğu, bu beyanı ve savunması aleyhine başkaca da tanık beyanı yada delil elde edilemediği, böylece atılı suçtan sanığın cezalandırılmasına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği" gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, söz konusu kargo üzerinde alıcısının ve göndericisinin açık kimlik bilgileri ve adreslerinin yazılı olmadığı halde sanık tarafından mevzuata aykırı olarak kabul edildiği anlaşılmakta olup, sanık hakkında ayrıca daha önceden aynı suçu işlediğinden bahisle dairemizin 2013/18123, 2014/14976, 2014/14490, 2014/13541, 2014/3988 2014/13187, 2013/17812, 2013/18959, 2014/13231, 2014/14454, 2014/14850, 2014/12217 ve 2014/14452 esaslarına kayıtlı kamu davalarının açıldığı Dairemizin kayıtlarından tespit edilmiştir.

Bu durum karşısında, içerisinde dava konusu sigaraların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediğinin tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak hep birlikte değerlendirmek suretiyle ve gerektiğinde sanık hakkında aynı nitelikte açılmış kamu davalarının da birleştirilip TCK'nın 43 maddesi hükümleri de gözetilerek hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20/11/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25339, Karar No: 2017/35756, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25339 E.  ,  2017/35756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7729, Karar No: 2015/7144, Tarih: 12.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/7729 E.  ,  2015/7144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/273527

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2013

NUMARASI : 2012/1046 (E) ve 2013/373 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 12/10/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/923, Karar No: 2024/5458, Tarih: 04.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/923 E.  ,  2024/5458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3309 E., 2023/2388 K.

DAVALILAR : Kenan Öğe Kayyımı vd. vekilleri Avukat ... vd.

DAVA TARİHİ : 28.07.2016

KARAR : Esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ:... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/319 E., 2022/190 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/37 Esas ve 2003/278 Karar sayılı ilamı ile 3561 sayılı Kanun uyarınca... Defterdarı'nın kayyım olarak tayin edildiğini,... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/48 Satış dosyası üzerinden taşınmazın satışı sonucu kayyım atanan Kenan Öğe'ye isabet eden bedelin Türkiye Halk Bankası Konak... Şubesinde AK 005741 hesap numarasında vadeli olarak yatırıldığını, kayyımlık kararının verildiği tarihten itibaren 10 yıllık kayyımla idare edilme süresinin dolduğunu, bu süre içinde hiçbir hak sahibinin ortaya çıkmadığını, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 588 inci maddesine göre anılan kişinin gaipliğine karar verilerek yönetimindeki AK 005741 numaralı vadeli hesap bakiyesinin Hazine adına irat kaydedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ... Sulh Hukuk Mahkemesinin

1991/571 Esas, 1991/771 Karar sayılı veraset ilamının incelenmesinden; gaipliğine karar verilmesi istenen Kenan Öğe'nin Hatice Keskin Üğe'nin ikinci eşi olduğu, Hatice Keskin Üğe'nin... ili, ... ilçesi, ... köyü 461 kütük sırasına kayıtlı 1339 doğumlu ... ve Nazmiye kızı olduğu, gaipliği istenen ...'nin...T.C kimlik numaralı, ... ili, ... ilçesi, Cilt No:1, Hane No:2382, 6 Birey Sıra No'da kayıtlı olduğu ve gaip olmadığı,... ilçesi, ... Mahallesi, 213321 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliki ... ile nüfus k...da belirtilen ...'nin aynı kişi oldukları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz delikçesinde; mahkemece yapılan araştırmanın yeterli olmadığını ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Türk Medeni Kanunu'nun 588 nci maddesi uyarınca gaiplik ve malvarlığının Hazineye intikali istemine ilişkindir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz delikçesinde; mahkemece yapılan araştırmanın yeterli olmadığını ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, Türk Medeni Kanunu'nun 588 nci maddesi uyarınca gaiplik ve malvarlığının Hazineye intikali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7780, Karar No: 2019/4295, Tarih: 02.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/7780 E.  ,  2019/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, ...... sayılı CMK'nin 34/1 ve 230. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK'nin 308/7. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2)Sanık hakkında "2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılı içinde kullanılan faturaların ayrı suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılında birden fazla fatura kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı ...... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ...... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15944, Karar No: 2015/237, Tarih: 21.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15944 E.  ,  2015/237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Osmaniye İş Mahkemesi

Tarihi : 03/06/2014

Numarası : 2012/812-2014/243

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 14.06.2012 tarihinde meydana gelen Elektrikli Şarj vinci ile ... İş Makinasının platforma çıkartılması sırasında bez sapanın kopması neticesi ... aracının 1-1,5 metre yükseklikten aşağıya düşmesi sonucu maddi hasarlı kazanın meydana geldiği olayda; davacının bu iş için operatörlere talimat verdiğinin tanık beyanlarıyla sabit olduğu ancak, davacının ... vardiya amiri olduğu, genel işlerden sorumlu olup dosyada davacının teknik işlerden sorumlu olduğuna dair bir belgenin bulunmadığı, ayrıca meydana gelen kazada davalı şirketin % 60 kusur ile ağır kusurlu olduğunun 29.04.2014 tarihli teknik bilirkişi raporuyla tespit edildiği, davacının kusurunun % 40 olduğu, dosyada hasar tespiti sonucu maddi zararın ne olduğuna yönelik hasar tespitine dair rapor bulunmadığı halde davalı şirketin olay sonrası 16.06.2012 tarihli hasar raporunda tahmini zarar miktarının (8.000,00 - 9.000,00 TL) olabileceğinin belirtildiği, davacının kusur derecesine isabet edecek miktarın 30 günlük brüt (aylık brüt ücreti 5.600,00 TL) ücret tutarından az olacağı bu nedenle feshin haklı nedene dayanmayıp geçerli nedene dayandığının anlaşılmasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21.01.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26961, Karar No: 2018/2473, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/26961 E.  ,  2018/2473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Adli sicil kaydına göre suç tarihinde sabıkasız olan sanık hakkında 5271 sayılı Kanunun 2/L maddesi gerekçe gösterilip 5237 sayılı TCK'nın 50. maddenin uygulamasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19915, Karar No: 2009/16656, Tarih: 21.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/19915 E.  ,  2009/16656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, eşinin tedavisinde kullanılan tıbbi malzeme bedelini fatura tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R

Dava, zorunlu ... sigortası emeklisi olan davacının eşine yapılan sağlık yardımların ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Gerçekten dava tarihinde yürürlükte olan ... sağlık yardımları kapsamını belirleyen 1479 sayılı Yasa'nın 4956 sayılı Yasa'nın 37.maddesi ile değişik Ek 11.maddesinde sağlık hizmetinin hangi sağlık kuruluşlarından satın alınacağının tespitine Kurumun yetkili olduğu açıklanmıştır. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca çıkartılan ... Sağlık Sigortası Yardımları Yönetmeliğinin 6.maddesinde de Sağlık hizmetinin, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı, Mahalli İdareler, Üniversiteler, Kamu İktisadi Teşekküllerine ait sağlık tesisleri ile diğer sağlık tesislerinden satın almak suretiyle yürütülür denilmektedir. Aynı yönetmeliğinin 7.madde birinci parağrafın da bu sağlık kurumlarında muayene ve tedavinin yaptırılması zorunluluğundan bahsedilmiş, ikinci parağrafta ise; “Ancak, sağlık yardımlarından faydalanan kimselerin hizmet satın alınan resmi sağlık Kurum ve kuruluşları dışındaki bir sağlık müessesinde yaptırılarak tedavi altına alınmaları halinde, vak’anın aciliyeti raporla belgelenmek ve bu rapor Kurum tarafından kabul olunmak şartıyla, bu sağlık müesseselerinde yapılan tedavi giderleri” sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı’na Bağlı Yataklı Tedavi Kurumlarında Yapılacak Muayene – Tetkik – Müdahale – Ameliyat ve Tedavilere Ait Fiat Tarifesi “üzerinden hesaplanmak suretiyle ödenir.” Hükmü ile “acil” durumlarda uygulanacak yöntem belirtilmiştir.

Mahkemenin, bu husustaki yasal düzenlemelere rağmen, sigortalı eşinin Hacettepe Tıp Fakültesi Hastanesi’nde ki ameliyat ve tedavi masraflarının yönetmeliğe uygun biçimde saptamadan, yetersiz bilirkişi raporu ve görüşlere dayanılarak sonuca gittiği ortadadır.

Yapılacak iş; sigortalı eşinin tedavisine ilişkin ekli sarf belgeleri esas alınarak, bir doktor, bir eczacı bir hukukçu bilirkişilerden oluşturulacak kuruldan yeniden, yönetmeliğe uygun şekilde rapor almak ve bu rapor ile tüm deliller birarada değerlendirilerek bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.