muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/43456, Karar No: 2022/2380, Tarih: 16.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43456 E.  ,  2022/2380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

1)2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın, hakkındaki dava şartı yokluğundan verilen düşme hükmünü temyizinde temyiz dilekçesinin içeriği itibarıyla hukuki yararı bulunduğundan, temyiz isteğinin reddine ilişkin tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa bulunmadığından bahisle CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2)2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde:

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31/12/2008 ve 31/12/2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 16.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4320, Karar No: 2016/6544, Tarih: 09.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4320 E.  ,  2016/6544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... İcra ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın kaldırılması istemine ilişkindir.

... İcra Mahkemesince, uyuşmazlığın kira sözleşmesinden kaynaklanması nedeniyle sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, davacının davayı itirazın kaldırılması davası olarak icra mahkemesinde açma yönünde seçimlik hakkını kullandığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

İİK’nın 68. maddesinde, “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senet yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usûlüne göre verdikleri bir makbuz ya da belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliğinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içinde itirazın kaldırılması istenilmediği taktirde yendiden ilâmsız takip yapılamaz. Borçlu, itirazını varit gösterecek hiçbir belge ibraz edemezse tetkik mercii itirazın kaldırılmasına karar verir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe yapılan itirazın kaldırılmasını istemiş, davalı ise icra takibine yönelik itirazında alacaklıya borçlu olmadığını, aralarında kira sözleşmesi bulunmadığı ve kira sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek takibe itiraz etmiştir. Buna göre, davacının İİK'nın 62 ve 68. maddeleri uyarınca itirazın kesin kaldırılmasını talep ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... İcra Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... İcra Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1412, Karar No: 2023/3100, Tarih: 15.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/1412 E.  ,  2023/3100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2017 tarihli ve 2016/157 Esas, 2017/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (d) bendi ile 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 01.02.2018 tarihli ve 2017/2126 Esas, 2018/161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (d) bendi ile 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 13 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 24.12.2018 tarihli ve 2018/7271 Esas, 2018/7692 Karar sayılı kararı ile özetle 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında teşdit sebebinin yeterli kabul edilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.05.2019 tarihli ve 2019/240 Esas, 2019/839 Karar sayılı kararı ile direnilerek sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (d) bendi ile 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 13 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.05.2019 tarihli ve 2019/240 Esas, 2019/839 Karar sayılı kararı ile direnilerek sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (d) bendi ile 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 13 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 17.05.2019 tarihli ve 2019/240 Esas, 2019/839 Karar sayılı kararı ile direnilmesi üzerine 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin, 06.07.2020 tarihli ve 2020/1808 Esas, 2020/3070 Karar sayılı kararı ile direnme nedenleri yerinde görülmediğinden bahisle dava dosyası, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir.

6. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.05.2022 tarih 2020/14-315 Esas, 2022/378 Karar sayılı ilamıyla 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yapılan indirimin orantılı olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

7. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/1096 Esas, 2022/1431 Karar sayılı kararı ile nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (d) bendi ile 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Eylemin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs olmadığına, teşebbüs hükümlerini asgari orana yakın indirilmesinin hatalı olduğuna, sanığın silah kullandığına yönelik yeterli delil bulunmadığına, üst sınırdan ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna, öncelikle sanık hakkında beraat kararı verilmesi aksi takdirde sarkıntılıktan hüküm kurulması gerektiğine, ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Alt sınıra yakın ceza tayini ve takdiri indirim uygulamasının hatalı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Alt sınıra yakın ceza tayini ve takdiri indirim uygulamasının hatalı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince " Olaydan bir hafta-10 gün kadar önce sanık ile katılanın tanık ... aracılığı ile tanıştıkları, katılanın \*\* \*\*\* Gazinosunda çalıştığı, olay günü saat 16:00 sıralarında Beyşehir çıkışında ormanlık alanda sanık, katılan ve tanık ...'in piknik yaptıkları, piknikte tanık ve sanığın alkol aldıkları, tanık ...'in işi çıkması nedeniyle kendi aracıyla piknik yerinden erken ayrıldığı, saat 19:30 sıralarında sanığın katılanı evine bırakmak üzere aracına aldığı ancak, yoldan ormanlık ve tarlalık alanlara saparak katılan mağdureyi rızası dışında aracı ile götürdüğü, mağdure inmek istediği halde araçtan indirmediği, tenha bir yerde aracı durdurup mağdureye cinsel ilişki teklifinde bulunduğu, mağdurenin olumsuz cevap verip ... \*\*\*'yi ve Jandarmayı arayarak yardım istediği, sanığın telefonla konuştuğu ... \*\*\*'yi dinlemeyip, mağdureyi aracında tutmaya devam ettiği, Jandarmayı arayıp mesaj atarak zor durumda olduğunu Jandarmaya ihbar ettiği, telefonla görüşme yaptığı sırada katılanın araçtan kısa süre indiği, sanığın fiziki cebir uygulayarak katılanı arabaya bindirdiği, araç torpidosunda bulunan kuru sıkı tabancayı katılanın kafasına dayayıp cinsel ilişkide bulunmadığı takdirde öldüreceğini söyleyerek tehdit ettiği, daha sonra sanığın aracı Beyşehir ilçesi Aşağıesence mevkiinde dağlık yola sürdüğü, katılanın bu süreçte defalarca Jandarma ile tanık ...'i aramaya devam ettiği, daha sonra aracı durdurup katılanı Adli Tıp raporunda tespit edildiği şekilde vücudunun değişik yerlerine eli ile vurmak suretiyle BTM ile giderilecek düzeyde yaralayarak zorla organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girmeye çalıştığı, mağdurenin belden aşağısını çırılçıplak kalacak şekilde soyduğu, kendisinin de tüm kıyafetlerini çıkardığı, organ sokmaya çalıştığı sırada olay yerine gelen Jandarma ekiplerinin müdahalesi sebebiyle sanığın eylemini gerçekleştiremediği, sanık ve mağdurenin belirtilen şekilde jandarma ekipleri tarafından yakalandıkları, suçta kullanılan kuru sıkı tabancanın araç içinde ön cam civarında açıkta yapılan aramada bulunduğu sabit olmuştur.

Katılanın beyanları ile örtüşen kolluk tutanakları, doktor raporları, tanık beyanları karşısında sanığın inkara yönelik savunmalarına itibar edilmemiştir.

Katılanın beyanları ile örtüşen kolluk tutanakları, doktor raporları, tanık beyanları karşısında sanığın inkara yönelik savunmalarına itibar edilmemiştir.

Olayın sübutu konusunda ilk derece mahkemesi ile Dairemiz arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. İlk derece mahkemesince cinsel saldırı suçundan 12 yıl hapis cezası verilmesi karşısında olayın oluş şekli, mağdure üzerinde bıraktığı ağır neticeler, sanığın kastının yoğunluğu dikkate alındığında cezanın az olduğu, yine sanığın eylemini gerçekleştirmek için nerede ise tüm icra hareketlerini tamamladığı halde teşebbüs nedeniyle yarı oranında indirim yapılması karşısında indirim oranının fazla olduğu, yine hürriyetten alıkoyma suçunda ilk derece mahkemesince TCK'nın 109/2.maddesi uyarınca asgari hadden ceza verilmesinin sanığın mağdureyi tuttuğu süre, kastının yoğunluğu, eylem süresince silahla tehditte ve yaralama eylemlerinde bulunması hususları dikkate alındığında dosya kapsamına ve hukuka uygun olmadığı Dairemizce kabul edildiğinden yeniden ceza belirlenmesi için her iki suç yönünden davanın yeniden görülmesine karar vermek gerekmiştir. Bu nedenle sanık aleyhine istinaf başvuruları yerinde görülmüştür.

Sanığın cinsel saldırı eyleminin organ sokmak amacıyla gerçekleştirildiği sabit olduğundan TCK'nın 102/2.maddesi uyarınca eylemin gerçekleşme biçimi, ağır neticeleri, sanığın kastının yoğunluğu dikkate alınarak TCK'nın 61.maddesi uyarınca temel ceza 14 yıl hapis olarak belirlenmiştir.

Sanığın eylemini katılan mağdure tarafından olay sırasında niteliği anlaşılamayan kuru sıkı tabanca ile gerçekleştirmesi nedeniyle TCK'nın 102/3-d maddesi uygulanmıştır.

Sanığın eylemini elverişli vasıtalarla başladığı, mağdurenin belden aşağısını tamamen soyduğu, kendisi de tamamen soyunduğu, silahla tehdit ederek ve döverek mağdurenin direncini kırıp kimsenin bulunmadığı ortamda araç içinde organ sokmaya çalıştığı, ancak mağdurenin direnirken yardım istediği jandarma ekiplerinin son anda yetişip sanık ve katılanı bu halde yakalamaları nedeniyle sanığın amaçladığı icra hareketlerini tamamlayamadığı, eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı sabit olduğundan sanığın gerçekleştirdiği icra hareketlerinin sonuca yakınlığı, ile ... tehlikenin boyutu dikkate alınarak Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı doğrultusunda TCK'nın 35/2.maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği, sanığın yargılama sürecindeki tutumu nedeniyle TCK'nın 62.maddesinin uygulanması gerektiği Dairemizce kabul edilmiştir.

Suçta kullanılan kuru sıkı tabancanın TCK'nın 54/1.maddesi uyarınca müsaderesine karar vermek gerekmiştir. Sanığa verilen hapis cezasının yasal sonucu olarak TCK'nın 53.maddesi uygulanmıştır. Hapis cezasının süresine göre TCK'nın 50, 51 CMK'nın 231/5.maddeleri uygulanmamıştır." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suçta kullanılan kuru sıkı tabancanın TCK'nın 54/1.maddesi uyarınca müsaderesine karar vermek gerekmiştir. Sanığa verilen hapis cezasının yasal sonucu olarak TCK'nın 53.maddesi uygulanmıştır. Hapis cezasının süresine göre TCK'nın 50, 51 CMK'nın 231/5.maddeleri uygulanmamıştır." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 09.11.2022 tarihli ve 2022/1096 Esas, 2022/1431 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık bir hafta önce tanıştığı mağdure ve bir arkadaşıyla birlikte piknik yapmaya gitmiştir. Arkadaşıyla alkol alan sanık sarhoş olmuş ve sanığın arkadaşı erken ayrılmıştır. Mağdureyi evine bırakma bahanesiyle sanık tenha bir yere götürdüğü mağdureye cinsel ilişki teklifinde bulunmuştur. Bu teklifi kabul etmeyen mağdureyi döven sanık silah çekerek tehditte etmiştir. Alt giysilerini zorla çıkartan sanığın kendisine tecavüz edeceğini mağdure saat 21:40 sıralarında arkadaşına ve kolluğa bildirmiştir. Jandarma gece saat 01:15 civarında olay yerine gelmiş ve arabanın içinde alt tarafı çıplak sanık ve mağdureyi bulmuştur. Sanığın bu şekilde sübuta eren suçu nedeniyle mahkeme, sanığa TCK’nun 102/2, 3-d, 35/2, 62 maddelerinden neticeten 11 yıl 8 ay hapis cezası vermiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızdaki ihtilaf sanığın işlediği cinsel davranışın, basit cinsel saldırı mı yoksa organ sokarak nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs mü olduğu konusundadır.

Sayın çoğunluk ile aramızdaki ihtilaf sanığın işlediği cinsel davranışın, basit cinsel saldırı mı yoksa organ sokarak nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs mü olduğu konusundadır.

Cinsel saldırı veya çocuğa cinsel istismar suçlarının temel hali ile organ veya cisim sokarak işlenen nitelikli haline teşebbüsün ayrımı doktrin ve uygulamada tartışmalı hukuki bir sorundur. Organ veya sair bir cisim sokarak cinsel saldırı veya istismara teşebbüs edilmesi TCK’nun 102, 103 maddelerine göre mümkün görünmemektedir. Bu görüşün gerekçeleri şunlardır;

1-) Birleştirici Model; Türk Ceza Kanununun 102 ve 103. maddelerde, suçların "sarkıntılık", "basit cinsel saldırı/istismar" ve "nitelikli hali" düzenlenerek hareketin ulaştığı neticeye göre suçun hafif, basit ve ağır nitelikli halleri tasnif edilmiştir. Cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda kanun, gerek cinsel saldırı ve gerekse cinsel istismar suçlarında dış dünyada gerçekleşen doğal neticeye göre failin fiilini sarkıntılık, cinsel saldırı/istismar veya organ veya cisim sokmak suretiyle nitelikli hali olmak üzere üç değişik şekilde "birleştirici modeli" esas alarak düzenlemiştir. Kanunun bu düzenleme şekline göre henüz cinsel saldırı veya istismar boyutuna varmayan hafif cinsel dokunuşlar sarkıntılık kabul edilirken mağdurun anüs, vajina veya ağzına organ veya cisim sokma fiili de nitelikli hali kabul edilmiştir. Bunun dışında kalan bütün temaslar, cinsel saldırı veya istismar suçunu oluşturan hareketler sayılmıştır. Bir suçun basit hali işlenmişse faile daha fazla ceza verebilmek için fiil, tahmini yorumla nitelikli hale teşebbüs sayılamaz. Böyle bir yorum kanun sistematiğine, kanunda kabul edilen birleştirici modele ve suçları kanunun tasnif şekline aykırılık oluşturur.

2-) Eski TCK Suç Tasnifi; Kişinin vücuduna bir organ veya cisim sokarak işlenen fiiller, 765 sayılı eski TCK'da 414, 416/1. maddelerde müstakil suç olarak düzenlenmişti. Müstakil suç olarak düzenlendiği ve diğer ırza tasaddi ve benzeri suçlardan ayrı bir suç tipi olduğu için ırza geçme suçuna teşebbüste mümkün idi. Ancak “ırza tasaddi suçu” ile “ırza geçme suçuna teşebbüs” ayrımında objektif bir kriter bulunmadığı için bu ayrımdan vazgeçilerek birleştirici modelin kabul edildiği ileri sürülmüştü. İki suçun birbirinden ayrılması için failin cinsel davranışını ne kadar ileriye götürdüğü yönünde yapılan araştırma mağdur kadının mahremiyetini bir kez daha adli makamlar önünde ihlal edilmesine ve bunun verdiği acı ikincil bir mağduriyete yol açmaktadır. Birleştirici modelin kabul edilmesinin gerekçelerinden biri failin cinsel davranışını ne kadar ileriye götürdüğünün araştırılmasını engellemek ve ikincil mağduriyete sebebiyet vermemektir. 5237 sayılı TCK, cinsel suçlarda reform iddiasıyla yeni düzenlemelere gitmiştir. Bu yeniliklerden biri de cinsel saldırı ve istismar suçları asıl suç tipi kabul edilerek organ veya cisim sokma müstakil suç olmaktan çıkarılıp bu suç tiplerinin nitelikli şekli olarak 102/2 ve 103/2. fıkralar olarak düzenlenmiştir. Müstakil suç olmadıkları için artık organ veya cisim sokmaya teşebbüs imkanı kalmamıştır. Eski kanun dönemindeki yorum ve uygulamanın tesiri altında kalan hukukçuların görüşlerine bu nedenle itibar edilemez.

3-) TCK Suç Tasnifi; Cinsel suçlar, failin taşıdığı düşünceye kasta dayanarak tasnif edilmiş olmayıp işlenen eyleme göre ayrılmışladır. Hiçbir cinsel suçta failin kastı, suçun niteliğini belirlemekte ölçü değildir. Kanun suç tasnifinde fiili esas alarak objektif kriter üzerinden suçları tarif ve tasnif etmiştir. Cinsel saldırı ve istismar suçlarının basit ve nitelikli şekillerinin kanunda düzenleniş biçimine göre failin mağdurla cinsel ilişkiye girmeyi göze aldığını gösteren mağduru soymak, cinsel organını çıkarmak gibi bir hareketlerinin her biri cinsel saldırı veya cinsel istismarın tamamlanmış şeklidir. Failde mağdura tecavüz kastı olsa bile fiilen organ veya cisim sokma gerçekleşmediği için nitelikli cinsel saldırı veya istismara teşebbüs oluşmaz. Mağdurun mukavemeti, başkasının olay yerine gelmesi, yakalanma korkusu, failin mağdurun yalvarmasına dayanamayıp acıyarak bırakması, failin erken boşalması sonucu tecavüz edememesi, iktidarsız olması, penisinin heyecan sebebiyle sertleşmemesi gibi her ne sebeple olursa olsun mağdurun vücuduna organ veya cisim sokulmadığı için yalnızca cinsel saldırı veya istismarın basit şekli tamamlanmıştır. Failin kendiliğinden veya harici bir mânia yüzünden fiiline devam edememesi ve organ sokamaması artık farklı bir fiil ve suç sayılamaz. Ancak bu durum suçun basit halinde sanıktaki kastın yoğunluğu cezanın belirlenmesinde "takdir ve teşdit" nedeni olabilir.