muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17810, Karar No: 2015/6124, Tarih: 26.10.2015

Kanun yararına bozma konusu yapılan eylemin, şebeke suyunu kuyu tesisatına bağlayarak sayaç harici kullanım olması karşısında; abonelik esasına göre yararlanılabilen suyun sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 163. madde 3. fıkrasında yazılı suçu oluşturacağı, zararın giderilmesinin de aynı Kanun'un 168. madde 5. fıkrası uyarınca etkin pişmanlık olarak değerlendirilebileceği, 5393 sayılı Belediyeler Kanunu'nun 15/1-d maddesinde vergi, resim ve harç dışındaki özel hukuk hükümlerine göre tahsili gereken doğal gaz, su, atık su ve hizmet karşılığı alacakların tahsilini yapmak veya yaptırmak yetkisinin belediyelere verildiği, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ücrete tabi işler başlıklı 97. maddesinde "Belediyeler bu Kanunda harç veya katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlı olarak ifa edecekleri her türlü hizmet (...) için belediye meclislerince düzenlenecek tarifelere göre ücret almaya yetkilidir. Belediye'ye tekel olarak verilmiş işler kendi özel hükümlerine tabidir." hükmünün yer aldığı, Gaziantep Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 32/ 1- d maddesinde de tahakkuk ettirilen kaçak su bedeli nedeniyle abonenin öncelikle idareye başvurması gerektiğinin belirtilmesi dikkate alınarak, muterizin haksız eylem niteliğindeki kaçak su cezasına karşı öncelikle Gaziantep Su ve Kanalizasyon İdaresi (GASKİ) Genel Müdürlüğüne başvurması, sonuç alamadığı takdirde hukuk mahkemeleri nezdinde dava yoluyla uyuşmazlığın çözümlenmesi yoluna gitmesi gerektiği, mevcut olayda ise Kabahatler Kanunu kapsamında verilebilecek idari para cezasının bulunmaması nedeniyle bu kanun hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşıldığından ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, Gaziantep 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/406 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 26/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7647, Karar No: 2011/9144, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/7647 E.  ,  2011/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait mecurda kiracı olduğunu, taraflar arasında imzalanan 1.3.2006 tarihli belge gereğince, kendisine 11.000 YTL ödenmediği için yaptığı icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıya ait mecurda 2004 yılından beri kiracı olup, pastahane işlettiği ve 1.3.2006 başlangıç tarihli yeni kira sözleşmesi ile birlikte aynı tarihli belgenin imzalandığını, bu belgeye göre üç yıllık sözleşmenin bitiş tarihinden önce kiracının tahliyesi istendiği takdirde, 8.000 YTL hava parası ve 3.000 YTL ahşap dolap ile alüminyum camekan parası olmak üzere toplam 11.000 TL ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalının isteği üzerine 6.7.2006 tarihinde mecuru tahliye ettiğini, 11.000 TL için yapılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali talepli bu davayı açmıştır. Mahkemece, belgede belirtilen hava parasının 6570 sayılı yasanın 16.maddesi gereğince istenemeyeceği gerekçesiyle, bu kalem isteğin reddine karar verilmiştir. Belgede belirtilen 8.000 YTL hava parasının aslında depozito olarak kabulü gerekir. Çünkü davacı kiracı olarak mecurda otururken 1.3.2006 tarihli bu belge imzalanmış olup, mecurda oturan kişinin hava parası vermesi hayatın olağan akışına aykırıdır. Mahkemece, bu kalem isteğinde kabulü gerekirken, yazılı şekilde reddi usul ve yasaya aykırıdır.

2-Bozma nedenine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 17.5 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 13.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18512, Karar No: 2010/30745, Tarih: 21.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/18512 E.  ,  2010/30745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Faturaya dayalı olarak başlatılan takipte, borçlu vekili alacaklıya herhangi bir borçlarının olmadığını yazarak takibe itiraz etmiş, icra müdürlüğünce de takibin durdurulmasına karar verilmiş olup alacaklı vekili itirazın kaldırılmasını icra mahkemesinden talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, borçlunun faturaya itiraz etmeyerek aradaki hukuki ilişkiye karşı çıkmadığından istemin kabulüne karar verilmiştir.

İİK.nun 68/1.maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, borçlunun imzasını taşıyan ve borç ikrarını içeren bir belge alacaklı tarafından sunulmuş değildir. Takip dayanağı fatura ise yukarıda anılan nitelikte bulunmayıp, alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmektedir. Borçlu tarafından yapılan itirazda "alacaklıya herhangi bir borçlarının olmadığı" ileri sürülmüş olup, bu beyan mahkemenin kabulünün aksinin faturaya itiraz edilmediği anlamına gelmemektedir. Borçlu tarafından takip konusu alacak kabul de edilmediğine göre itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine takip hukukuna uygun olmayan gerekçelerle kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7173, Karar No: 2017/5422, Tarih: 15.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/7173 E.  ,  2017/5422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “...” olduğu gerekçesiyle, ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının .... adresinde görevli ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmişse de kısıtlı adayının nerede ikamet ettiğine dair kolluk vasıtasıyla araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle kısıtlı adayının nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 15/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/548, Karar No: 2016/1561, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/548 E.  ,  2016/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2015 tarihli ve 2014/1143 esas, 2015/213 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 17/05/2015 tarihli ve 2015/323 esas 2015/207 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 27/05/2015 tarihli ve 2015/573 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 15/10/2015 gün ve 94660652-105-34-10374-2015-E.20448/66127 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 27/05/2015 tarihli ve 2015/573 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1639, Karar No: 2019/3427, Tarih: 25.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/1639 E.  ,  2019/3427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

a)UYAP'tan yapılan sorgulamada hükmün verildiği 25/09/2014 tarihinde, suça sürüklenen çocuk ...'ın farklı yargı çevresindeki Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu, suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediğinin sorulmadığı ve bu hususta bir karar alınmadığının anlaşılması karşısında; son oturumda hazır edilmeyen suça sürüklenen çocuğun yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

b)Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının denetimi bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmama gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c)On sekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 18/02/2014 tarihli, 03/04/2014 tarihli, 10/042014 tarihli, 10/06/2014 tarihli, 23/09/2014 tarihli ve 25/09/2014 tarihli oturumların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, açık duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 25/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2483, Karar No: 2023/9885, Tarih: 21.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2018/2483 E.  ,  2023/9885 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2020/10632 esasında kayıtlı İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2015 tarihli ve 2013/62 Esas, 2015/160 Karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

Sanık ...'nın yokluğunda verilip kendisine tebliğ edilmeyen hükmün öğrenme üzerine temyizi ile tefhim şerhinde hatalı olarak temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi karşısında yanıltma nedeniyle sanık ... ve müdafii ile sanıklar Şahin ve ... müdafilerinin ve sanık ...'nın temyiz taleplerinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde

olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.06.2013 tarihli ve 2012/552 Esas, 2013/265 Karar sayılı kararı ile Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/144 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/144 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.09.2013 tarihli ve 2013/144 Esas, 2016/1230 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanıklar Arif, ..., Soner, Şahin, ..., Cuma, Hava ve Nesip'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve sanıklar ..., Cuma, Şahin ve ... hakkında 58 inci maddesi uyarınca 7 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar ..., Cuma, Şahin ve ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

b) Sanıklar Nusret, Mustafa, ..., Mehmet ..., ..., Banu ve Neslihan'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve sanıklar Nusret, Mustafa ve Mehmet ... hakkında 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar Nusret, Mustafa ve Mehmet ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.09.2013 tarihli ve 2013/144 Esas, 2016/1230 Karar sayılı kararının sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve Neslihan Karademir müdafileri, sanıklar Nesip ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 17.02.2016 tarihli ve 2015/17291 Esas, 2016/1230 Karar sayılı kararı ile;

"1- Anayasa'nın 141. maddesinin 3. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230. maddeleri gereğince, mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde iddia ve

savunmada ileri sürülen görüşler, delilerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi hususlarını içermesi gerektiği açıklanmış olup;

Bu kapsamda, somut olaylarla ilgili olarak, hangi sanığın hangi tarih/tarihlerdeki suç ve fiillerinin ne şekilde sabit görüldüğü, sübuta götüren ve reddedilen delillerinin nelerden ibaret olduğu, kiminle ve hangi konuşmalarının hükme esas alındığı, konuşmaların somut olay ve olgularla bağlantısı ile uyuşturucu ve uyarıcı madde ele geçen sanıklarla diğer sanıklar arasındaki bağlantı hususları, tüm sanıklar yönünden ayrı ayrı tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumlarının saptanması gerektiği gözetilmeden; soyut ve yetersiz gerekçe ile mahkûmiyet hükümlerinin kurulması,

2- 18.09.2012 tarihinde sanık ...'ten ve 23.09.2012 tarihinde sanık ...'tan ele geçirildiği belirtilen suça konu maddelerin ekspertiz raporu düzenlenmesi için Kriminal Laboratuvara gönderilip gönderilmediği araştırılarak, gönderilmiş ise; söz konusu raporların aslı veya onaylı örneği denetime imkan verecek şekilde getirtilip dosya içerisine konulması, gönderilmemiş ise dava konusu maddelerin niteliklerinin belirlenmesi bakımından Kriminal Laboratuvara gönderilip rapor aldırıldıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla anılan sanıklar yönünden hükümler kurulması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.01.2018 tarihli ve 2016/153 Esas, 2018/3 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanıklar Arif, ..., Şahin, ..., Cuma ve Nesip'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve sanıklar ..., Cuma, Şahin ve ... hakkında 58 inci maddesi uyarınca 7 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar ..., Cuma, Şahin ve ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.