muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28074, Karar No: 2014/17821, Tarih: 24.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28074 E.  ,  2014/17821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 Sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük sanığın adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin ihtaratına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12413, Karar No: 2012/12968, Tarih: 02.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/12413 E.  ,  2012/12968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :97-121

Davacı, öncelikle malullük aylığı tahsisine, olmadığı takdirde 5510 sayılı Kanunun 28. maddesi kapsamında yaşlılık aylığı tahsisine ve aylıklarının ödeme tarihlerinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-26.04.1993 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalılığı bulunan davacının, 30.10.2008 tarihinde Kurumdan malullük aylığı talebinde bulunduğu ve malullük şartları bulunmadığı için Kurumca talebinin ret edildiği, Kurumun ret kararı üzerine terditli talep içeren eldeki davanın açıldığı ve davacı yönünden malullük aylığı tahsis şartlarının bulunmadığı anlaşılmakla, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 28. maddesidir. 5510 sayılı Yasanın 28. maddesinin 5. fıkrasında “Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucularının sağlık kurullarınca usûlüne uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi sonucu, Kurum Sağlık Kurulunca çalışma gücündeki kayıp oranının;

a) % 50 ilâ % 59 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 16 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4320 gün,

b) % 40 ilâ % 49 arasında olduğu anlaşılan sigortalılar, en az 18 yıldan beri sigortalı olmaları ve 4680 gün,

malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla ikinci fıkranın (a) bendindeki yaş şartları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanırlar. Bunlar 94 üncü madde hükümlerine göre kontrol muayenesine tâbi tutulabilirler.” hükmü ile, sigortalı iken çalışma gücünü kaybeden, ancak kayıp oranı 25. madde çerçevesinde malullük aylığı bağlanmasını gerektirir seviyede olmayan sigortalıların yaşlılık aylığı şartları düzenlenmiş bulunmaktadır.

malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olmak şartıyla ikinci fıkranın (a) bendindeki yaş şartları aranmaksızın yaşlılık aylığına hak kazanırlar. Bunlar 94 üncü madde hükümlerine göre kontrol muayenesine tâbi tutulabilirler.” hükmü ile, sigortalı iken çalışma gücünü kaybeden, ancak kayıp oranı 25. madde çerçevesinde malullük aylığı bağlanmasını gerektirir seviyede olmayan sigortalıların yaşlılık aylığı şartları düzenlenmiş bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, Kurumdan anılan yasal düzenleme çerçevesinde yaşlılık aylığı tahsis talebi bulunmayan davacının, dava tarihi ve sonrası itibari ile yaşlılık aylığı tahsisini gerektirecek düzeyde malul sayılmayı gerektirecek hastalık veya özrünün bulunup bulunmadığının tespiti için, öncelikle tüm tedavi evrakının davacıdan ve ilgili kurumlardan sorularak temini ile, 5510 sayılı Yasanın 95. maddesinde öngörülen prosedür çerçevesinde, Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulundan davacının dava tarihi ve sonrasındaki çalışma gücü kayıp oranı belirlenmeli, anılan Kurul raporlarının Kurum açısından bağlayıcı olduğu gözetilmeli, davacının rapora itirazı halinde, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınmalı, raporlar arası çelişkinin bulunması halinde ise, Adli Tıp Genel Kurulundan çelişkileri giderecek şekilde rapor alınarak, davacının dava tarihi ve sonrasındaki çalışma gücü kayıp oranı tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, bu aşamadan sonra, davacının yukarıda zikredilen 28. maddenin 5. fıkrası çerçevesinde yaşlılık aylığı şartlarına haiz olup olmadığı ayrı irdelenmeli, anılan maddenin 10. fıkrasının “4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen sigortalılara yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için ayrıca, yazılı talepte bulunduğu tarih itibarıyla genel sağlık sigortası primi dahil kendi sigortalılığı nedeniyle prim ve prime ilişkin her türlü borcunun olmaması zorunludur.” hükmü gözetilerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6907, Karar No: 2007/8772, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6907 E.  ,  2007/8772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü ... mevkiinde bulunan toplam 2 parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescili istemiyle Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır.Mahkemece yapılan keşif sonucu çekişmeli taşınmazların değeri yönünden Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile H.Y.U.Y.’nın 8. maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesince de davanın, taşınmazların üzerindeki bina ve ağaçların mülkiyetine ilişkin olmadığı, taşınmazın aynına yönelik olduğu, arzın değeri itibariyle davaya Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılması gerektiği gerekçesi ile davanın görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tesciline ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tesciline ilişkindir.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; Sulh Hukuk Mahkemesinde yapılan keşif sonucu (A) ile işaretlenen 1.021,66 m2 yüzölçümlü taşınmazda bir tanesi tek, diğeri 2 katlı olmak üzere 2 tane bina ve meyve ağaçları olduğu, (B) ile işaretlenen 767,46 m2 yüzölçümündeki taşınmazda 3 tane dam ve avlusu ile meyve ağaçları bulunduğu, (C) ve (D) ile işaretlenen sırasıyla 402,27 m2 - 446,02 m2 yüzölçümündeki taşınmazların ise boş oldukları, (A) ile işaretlenen yerdeki meyve ağaçlarının toplam değerinin 1.851,66.- YTL, (B) ile işaretlenen taşınmazdaki ağaçların toplam değerinin 1.433,46.-YTL olduğu, taşınmazlar üzerindeki tüm yapıların toplam değerinin 51.551,27.-YTL olduğu, arsanın 1 dönümünün ise 1.000.- YTL değerinde olduğu belirlenmiştir. Genel hukuk mahkemelerinin görev sınırı H.Y.U.Y.’nın 8. maddesinde düzenlenmiş olup, mülkiyetin aynına ilişkin davalarda, arz ile birlikte üzerindeki yapı ve eklentilerinde çekişme konusu olması halinde görev sınırı; çekişmeli taşınmazın zemini (arzı) ile üstünde bulunan yapı ve eklentilerinin dava tarihindeki toplam değerleri esas alınarak belirlenir. Sadece arzın yani arsanın değeri dikkate alınarak görevli mahkeme belirlenemez. Somut uyuşmazlıkta davacı vekili, çekişmeli taşınmazların üzerindeki ev, ahır ve bahçesiyle birlikte adına tescilini istemiştir. Hal böyle iken çekişme konusu taşınmazların arsası ve üzerinde bulunan ağaçlar ile binaların toplam değerleri itibariyle davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekirken aksi düşünce ile sadece taşınmazların arsa değeri esas alınarak davanın görev yönünden reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 21/06/2007 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21378, Karar No: 2010/6652, Tarih: 13.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21378 E.  ,  2010/6652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-Gençlik ve Spor Gener Müdürlüğü Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 13.04.2010 günü temyiz eden davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili Av. ... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı ... davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemiz uygulamalarına göre kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için idarenin kalıcı el atmasının olması ve sahiplenme kastının bulunması gerekir. Sahiplenme kastı olmayan hallerde taşınmazın eski hale getirme masraflarının hesaplanması, masrafların zemin bedelinden fazla olması halinde zemin bedeline, aksi halde eski hale getirme masraflarına hükmedilmesi icabeder.

Dairemizin 04.12.2007 tarihli bozma kararının 2. bendinde "zemin bedeli fazla ise zemin bedeline, az ise dökülen hafriyat artığı ve molozların taşınmazlardan kaldırma masraflarına hükmedilmesi" ibaresi maddi yazım hatasına ilişkin olup, davacı lehine kazanılmış hak oluşturmaz.

Açıklanan nedenle taşınmazın eski hale getirme bedeli 4.500,00-TL olarak belirlendiğinden ve bu miktar da zemin bedelinden az olduğundan eski hale getirme karşılığına hükmedilmesi gerekirken, maddi hataya dayalı bozmaya uyularak yer bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı İSKİ Genel Müdürlüğünden peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı İSKİ Genel Müdürlüğü yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 625,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 13.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/1285, Karar No: 2015/6610, Tarih: 20.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/1285 E.  ,  2015/6610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Eylem reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikâyet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine, temyiz isteminin reddine

İlk derece mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi;

Kişiye sıkı sıkıya bağlı olan şikâyet ve buna bağlı olarak davaya katılma hakkı, suç tarihinde onbeş yaşını bitirmiş mağdureye ait bulunup bu kapsamda mağdurenin babası Mustafa hakkında verilen katılma kararının usulsüz olması sebebiyle temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından, katılan müştekinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin mağdure vekilinin ek karara yönelik temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4934, Karar No: 2024/7798, Tarih: 23.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/4934 E.  ,  2024/7798 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/976 E., 2023/1930 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 13. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/781 E., 2023/332 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; tarafların İstanbul 6. Aile Mahkemesinin 01.11.2023 tarihli ve 2016/771 E. 2016/847 K. sayılı ilamı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, ortak çocukların eğitim masrafları konusunda boşanma protokolü ile mutabakat sağlandığını ancak davalının sorumluluğunu yerine getirmediğinden aleyhinde İstanbul 30. İcra Müdürlüğünün 2021/11822 E. sayılı dosyası ile başlatılan ilamsız icra takibinin davalının itirazı üzerine durdulduğunu belirterek haksız itirazın iptali ile takibin devamına, itiraz edilen alacağın %20 sinden aşağıya olmamak üzere takdir edilecek icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin çocukların eğitim masrafları için kredi çekmek zorunda kaldığını, pandemi döneminde finansal sorunlar yaşadığını, iş yeri nedeniyle yüklü miktarlarda borcu olduğunu, süresinde haklı sebeplerle itirazını sunduğunu, müvekkile sınırsız ve oldukça yüksek meblağlarda sorumluluk yüklendiğini, söz konusu protokol hükmünde müvekkil yönünden Anayasaya aykırı olarak sınırsız bir sorumluluk bulunduğundan davanın reddine ile, boşanma protokolünün 7 nci maddesinin kesin hükümsüz olduğunun tespitine, aksi halde boşanma protokolünün 7 nci maddesinin uyarlanmasına, davacı aleyhine %20'den az olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların İstanbul Anadolu 6. Aile Mahkemesi'nin 2016/771 Esas, 2016/847 Karar sayılı ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereği anlaşmalı olarak boşandıkları, boşanma ilamında "15.10.2016 tarihli protokolün mahkememizce tasdikine," şeklinde hüküm tesis edildiği, dosya içerisinde bulunan protokolün 4 numaralı bendinde; "ortak çocuklardan ...'nın lisans ve lisans üstü eğitimleri dahil olmak üzere yurt içinde veya yurtdışında dahil olmak üzere göreceği eğitim ve öğrenim masraflarının özel okul ücretleri de dahil olmak üzere baba tarafından karşılanacağına, ...'nın lisans eğitimi tamamlandıktan sonra ...'nın tüm eğitim ve öğrenim masraflarının yarısının baba tarafından karşılanacağının tespitine," şeklinde düzenlemenin bulunduğu, davanın taraflar arasında yapılan ve boşanma hükmünde yer alan davalı babanın ortak çocuk ...’ın eğitim ve öğrenim masraflarını karşılamayı kabul ettiği protokol gereğince yapılan takibe konu itirazın iptali davası olduğu, alacak talebinin olduğu dönemde ortak çocuğun eğitimine devam etmekte olduğu, bu hususta taraflar arasında ihtilafın bulunmadığı, boşanma kararında tasdik edilen protokolde ortak çocuklardan ...'nın lisans ve lisans üstü eğitimleri dahil olmak üzere yurt içinde veya yurtdışında dahil olmak üzere göreceği eğitim ve öğrenim masraflarının özel okul ücretleri de dahil olmak üzere baba tarafından karşılanacağının düzenlendiği, işbu davada protokolün tarafı olan davacının dava hakkının bulunduğu, davacı tarafın yapmış olduğu masraflara ilişkin olarak dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporuyla da icra takibine konu edilen dekontların ödeme tarihindeki TCMB döviz satış kuru üzerinden TL karşılığının 519.610,53 TL olduğu, ödeme tutarlarının ortak çocuk ...'nın eğitim ve barınma giderlerini kapsadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; davalı borçlu tarafından İstanbul 30. İcra Müdürlüğünün 2021/11822 Takip sayılı dosyasında, borcun 519.610,53 TL'sine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; davalının kötü niyetle ödemeyi geciktirmek için takibe itiraz ettiğini belirterek icra inkar tazminat taleplerinin kabulü istemiyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; protokol hükmünün geçersiz olup buna dayalı borç çıkarılamayacağını, aksi düşünülse dahi takibe konu alacağın ispatlanmadığını, harcamalara dair belgelere itibar edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddi istemiyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; protokol hükmünün geçersiz olup buna dayalı borç çıkarılamayacağını, aksi düşünülse dahi takibe konu alacağın ispatlanmadığını, harcamalara dair belgelere itibar edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddi istemiyle istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Dava, itirazın iptali ve kötüniyet tazminatı istemine ilişkindir.

İtirazın iptali davasında ispat yükü kural olarak alacaklıya aittir. Alacaklı, aralarındaki hukuki ilişkiyi ve bundan kaynaklanan davalı borçludan, alacağının bulunduğunu ispat etmekle mükelleftir. Ancak, borçlu aralarındaki hukuki ilişkiyi ve bundan kaynaklanan borcunun olduğunu kabul edip, bu borcun herhangi bir sebep ile son bulduğunu ileri sürüyor ise, ispat yükü davalı borçluya geçecektir.

İİK'nın 67/2. md göre, icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için, borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması yasal koşullardandır. Borçlunun itirazının kötü niyetli olması ise yasal koşul değildir. İcra inkar tazminatı, aleyhindeki icra takibine itiraz eden ve işin çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Ayrıca alacağın likit ve belli olması da gerekir. Alacağın gerçek miktarı belli, sabit veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurlar bilinmekte ya da bilinmesi gerekmekte, borçlu tarafından borcun tutarının tahkik ve tayini mümkün ise; başka bir ifadeyle borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur.

Tarafların 05.12.2016 tarihinde kesinleşen İstanbul 6 Aile mahkemesinin 2016/771 Esas, 2016/847 Karar sayılı kararıyla anlaşmalı olarak boşandıkları, velâyeti anneye verilen ortak çocuklar için iştirak nafakasına hükmedilmediği, protokol içeriğine göre davalının duruşmadaki beyanı doğrultusunda boşanma kararının 4. Bendinde "ortak çocuklardan ...'nın lisans ve lisans üstü eğitimleri dahil olmak üzere yurt içinde veya yurtdışında dahil olmak üzere göreceği eğitim ve öğrenim masraflarının özel okul ücretleri de dahil olmak üzere baba tarafından karşılanacağına, ...'nın lisans eğitimi tamamlandıktan sonra ...'nın tüm eğitim ve öğrenim masraflarının yarısının baba tarafından karşılanacağının tespitine" hükmedildiği, davacı annenin yaptığı takibin de bu kesinleşmiş anlaşmalı boşanma hükmünden kaynaklı belirsiz alacağa ilişkin olduğu, sunulan dekontlar ve yazılı deliller doğrultusunda alınan bilirkişi raporuna göre takibin devamına dair davanın kısmen kabulü kararı ile alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı takdir edilmemesinin de yerinde olduğu, kararda usul ve esas yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı" gerekçesiyle tarafların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; davalı aleyhine hükmedilmeyen icra inkar tazminatı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; protokol hükmünün geçersiz olup buna dayalı borç çıkarılamayacağını, aksi düşünülse dahi takibe konu alacağın ispatlanmadığını, harcamalara dair belgelere itibar edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddi istemiyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan davanın kabulü ile davaya konu icra takibinin devamının gerekip gerekmediği, icra inkar tazminatı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.