muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14933, Karar No: 2023/1791, Tarih: 29.03.2023

C. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdurenin iddiaları doğrulayıcı hiçbir delil bulunmadığına, beyanlarının çelişkili ve hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, eksik değerlendirme yapıldığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü;

1. Yapılan yargılama sonucunda; iddia, suça sürüklenen çocuk savunması, müşteki beyanı, dosya içerisinde bulunan tutanak ve belgeler ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde kendisiyle aynı mahallede yaşayan, 01.01.2001 doğumlu mağdureyi civardaki bir hurdalığa götürdüğü, burada mağdureyi bir kez dudağından öptüğü, suça sürüklenen çocuğun ilk ifadesinden bu yana aşamalardaki beyanlarında istikrarlı olarak mağdureyi sadece bir kez dudağından öptüğünü ikrar ettiği, ancak olayın 2007 yılında gerçekleştiğini beyan ettiği, 15.12.2020 tarihli celse de katılanın, "SSÇ nin ilk eylemi ben ilkokul 3. Sınıfı bitirip yaz tatiline girdiğimiz sırada gerçekleşti. 2007 yılında bana karşı dudağımdan öpme veya başka bir cinsel eylemi olmadı" şeklinde beyanda bulunduğu, mağdure aşamalarda beyanlarında, suça sürüklenen çocuğun birden fazla kez farklı cinsel eylemlerde bulunduğu yönünde iddiada bulunmuş ise de, mağdurenin aşamalardaki çelişkili anlatımları karşısında suça sürüklenen çocuğun aksi ispatlanamayan samimi anlatımına itibarla, suça sürüklenen çocuğun katılana karşı tek eyleminin "dudağından öpmek" olduğunun anlaşıldığı belirtilmiştir.

2. İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne yazılan yazıya verilen cevapta; mağdurenin 2009-2010 Eğitim yılında (ilkokul) 3/B sınıfında, 2010-2011 eğitim yılında 4/B sınıfında öğrenim gördüğü, suça sürüklenen çocuk ve mağdure anlatımları ile bu yazı cevabı birlikte değerlendirildiğinde suç tarihinin 2010 yılı olduğunun kabulü gerektiği belirtilmiştir.

3. Dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun, mahalleden tanıdığı küçük mağdureyi yanındakilerle birlikte cebir, tehdit, hile olmaksızın götürdüğü hurdalıkta cinsel maksatla alıkoyarak bir kez dudağından öptüğü, bunun dışında iddia edilen diğer eylemleri gerçekleştirdiği hususunda mağdurenin aşamalarda çelişen anlatımı dışında somut bir delil bulunmadığı, olay tarihi olan 2010 yılında mağdurenin 9 yaşında olduğu, eylemin gerçekleştiriliş şekli, eylemin ani ve kesik hareketli olması ve devamlılık arzetmemesi de dikkate alındığında suça sürüklenen çocuğun eyleminin hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesindeki sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğa karşı basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu belirtilmiştir.

4. Yargıtayın yerleşik uygulamaları da dikkate alındığında sarkıntılık suçunun oluşabilmesi için cinsel arzuların tatmin amacına yönelik, devamlılık arzetmeyen ani ve hareketler yönünden kesiklik gösteren, vücut dokunulmazlığını ihlale yönelik cinsel davranışların sarkıntılık olarak kabul edildiği, somut olayda da suça sürüklenen çocuğun mağdureye yönelik onun vücudu üzerinde gerçekleştirdiği dudaktan öpme eyleminin ani ve kesik olduğu, devamlılık arzetmediği, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinin sanık lehine olduğundan uygulanması gerektiği, öte yandan, suç tarihinde mağdure on iki yaşından küçük ise de; 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının 3. cümlesinde yapılan değişikliğin suç tarihi olan 2010 yılından sonra yürürlüğe girmesi ve suça sürüklenen çocuk aleyhine olması nedeniyle uygulanmaması gerektiği, somut olayda herhangi bir cebir ve şiddet bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca; sarkıntılık suretiyle basit cinsel istismar suçunun, çocuklara yönelik işlenmesi halinde ... veya vasinin ve reşit olması halinde mağdurun şikâyetine tabii olduğu, mağdurenin yasal temsilcisinin ve bizzat mağdurenin şikâyetçi olduğu dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı çocuğa yönelik sarkıntılık düzeyinde basit cinsel istismar suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi gereğince cezalandırılması, aynı yasanın 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun cezasından indirim yapılması gerektiği kanaatine varılarak hüküm kurulduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2022 tarihli ve 2022/66 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2022 tarihli ve 2022/66 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2790, Karar No: 2017/4095, Tarih: 22.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/2790 E.  ,  2017/4095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Müh. İnş. Mad. Tic. ve San. Ltd. Şti. ile davalı ... Rektörlüğü arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 24.11.2015 gün ve 2014/245-2015/936 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizce incelenmesine gerek görüldüğünden;

Davalı vekilince delil listesi ekinde dosyaya sunulduğu anlaşılan ihale dosyası, şartname, sözleşme, iş yeri teslim tutanağı, iş programı ve dilekçesi, revize iş programı, malzeme seçiminde gecikmeye ilişkin yazı, (7 adet) hakkediş dosyası (fiyat farkı hesaplamalarını da içerir), Süre uzatım kararları, hakediş ve fiyat farkı ödemelerini gösteren belgelerin ve Karadeniz Teknik Üniversitesi'nin 16.12.2014 tarihli cevabi yazısının ekinde sunulduğu belirtilen hakediş dosyalarının (8 adet) dosya içerisinde mevcut olmadığı, dosya kapağında 2 klasör eki olduğunun yazılı olduğu ancak dosya ekinde gönderilmemiş olduğu anlaşılmıştır.

SONUÇ: Noksanlığın ikmâli ile Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4849, Karar No: 2018/390, Tarih: 15.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/4849 E.  ,  2018/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suçun vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen;Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıklar hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A) Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hükmün incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin .... Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü tarafından çıkarılan davetiyenin sanığın savunmasında belirttiği .... Mahallesi,.... Cad. 1.... Sok. No:.... adresine tebliğe çıkarıldığı, çıkarılan tebligatın “tanınmadığı” gerekçesiyle iade edildiği, iade üzerine davetiyenin bu kez aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 26.04.2011 günü tebliğ edildiği, ancak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek aynı Kanun'un tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği, bu itibarla sanığın adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre;

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden ya da sanık dinlenmeden belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen ve iade edilen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hükmün incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin .... Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü tarafından çıkarılan davetiyenin sanığın savunmasında belirttiği .... Mahallesi, ... Sok. No:... adresine tebliğe çıkarıldığı, çıkarılan tebligatın “ taşındığı” gerekçesiyle iade edildiği, iade üzerine davetiyenin bu kez aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 06.05.2011 günü tebliğ edildiği, ancak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına göre, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek aynı Kanun'un tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği, bu itibarla sanığın adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre;

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden ya da sanık dinlenmeden belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen ve iade edilen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4565, Karar No: 2016/2446, Tarih: 23.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/4565 E.  ,  2016/2446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; 30.08.2012 tarihinde, müvekkili davacıya ait bahçe (tarla) vasıflı taşınmazın çok yakınından geçen elektrik tellerinin bahçedeki ağaçlara temas ederek kıvılcım çıkardığını ve bunun sonucunda da kuru otların tutuşarak yangına sebep olduğunu bu yangında davacının bahçesinde yetiştirdiği tropik ağaçları ile evinin ve aracının yanarak zarar gördüğünü, davalı kuruma ait enerji nakil hatlarının ağaçlara olan uzaklığının yönetmelikte belirlenen standartlara uygun olmadığını ve bu hatlardan kaynaklanan yangından dolayı sorumlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL maddi tazminat ile 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 30.05.2014 havale tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 192.730 TL'ye çıkartmış ve ıslah edilen miktar üzerinden eksik harcı tamamlamıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu yangının meydana gelmesinde davalı kurumun hiçbir kusurunun bulunmadığını, kaldı ki yangının elektrik tellerinden çıkmış olduğu yönündeki iddianın da yersiz ve haksız olduğunu, dava açılmadan önce alınan tespit bilirkişisi raporunda, yangının çıktığı belirtilen alanda tellerin altında ağaç olmadığı ve yangının elektirk tellerinden çıkma ihtimali olmadığını belirtildiği, bir an için tellerin ağaçlara uzaklığının olması gereken standartalara aykırı olduğu kabul edilse dahi, elektrik tellerinin bahçenin oluşturulmasından çok daha önce o bölgede bulunduğunu, davacının gerekli önlemleri almaksızın tellere bu kadar yakın bir alanda bahçe oluşturmasının ve ağaçların bu şekilde yetiştirilmesinin davacının kusuru olduğunu, ayrıca enerji nakil hatlarının bakım işlerinin dava dışı taşeron şirketin sorumluluğunda bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yangının, ağaç dalları arasında kalan enerji nakil hattının rüzgar nedeniyle kıvılcım çıkarması ve bu çıkan kıvılcımların kuru otları tutuşturması sonucu çıktığı ve rüzgarın da etkisi ile çıkan yangının davacının bahçesine sirayet ettiği, meydana gelen yangında bakım ve gözetim işini yapmayan davalı ...'ın kusuru ile birlikte ...'tan kaynaklanmayan çevresel etkenler ve yine davacının taşınmazında yeteri kadar bakım (otların temizlenmesi, ağaç dallarının budanması gibi) yapmamasının da etkisi olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne ve takdiri indirim ile birlikte 165.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin maddi tazminat talebi ile manevi tazminat talebinin reddine, karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, TBK 69. maddesine dayanan bina ve yapı eseri malikinin sorumluluğuna dayalı tazminat isteminden ibarettir. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen yapı eseri kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

Ancak TBK. m.69'de öngörülen sorumluluğun söz konusu olması için, yapı eserinin yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden kaynaklanan bir zararın doğması gerekir. Eş söyleyiş ile meydana gelen zarar ile yapı eserinin bozukluğu veya bakım eksikliği şekildeki eylem arasında illiyet bağı olması gerekir. Yapı eseri sahibi ancak, davacının kusuru, üçüncü kişinin kusuru ve mücbir sebebin varlığı ile bu illiyet bağının kesildiğini ispatlaması halinde sorumluluktan kurtulabilecektir.

Davalı şirketin bakım ve gözetim sorumluluğu altında bulunan enerji nakil kaynaklandığı iddia olunan yangında, davalı kurumun sorumluluğu Dairemizce tehlike sorumluluğu olarak kabul ediliyor olmakla birlikte, tazminat yükümlülüğü için yukarıda açıklandığı şekilde yangının çıkış sebebinin, somut olay açısından kesin bir şekilde belirlenmesi, meydana gelen zarar ile yapı eserinin bozukluğu veya bakım eksikliği şekildeki eylem arasında illiyet bağının ispat edilmesi gerekir.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. HMK’nın 281.maddesinde; tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkemece, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için mahkemenin, gerekli görürse yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bu bağlamda hâkim, bilirkişi raporunu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasında çelişki varsa, çelişki giderilmeden karar verilemez.

Somut olayda uyuşmazlığın çözümünün, özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği ve bilirkişinin görüşünün alınmasının gerekli olduğu açıktır.

Yargılama sırasında elektrik mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 21.04.2014 tarihli raporda; tespit dosyasında fen bilirkişi raporunda, yangının başladığı alandaki tellerin yerden yüksekliğinin 2,90 metre olarak ölçüldüğü oysaki bu yüksekliğin en az 5 metre olması gerektiği, yine tespit rapornda ağaçların yerden yüksekliğinin ise 3 metre olduğunun tespit edildiği, bu belirlemelere göre ağaç dalları arasından geçen elektrik tellerinin rüzgar nedeni ile birbirine çarparak kıvılcım çıkarması sonucu yerdeki kuru otları tutuşturması ile yangının başlamış olacağı, elektrik tellerinin yerden yüksekliğinin standartlara uygun olmadığı, buna göre meydana gelen olayda davalı ...'ın %60, tellerin bakımından sorumlu dava dışı şirketin %40 kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Davalı vekili bilirkişi raporuna karşı sunmuş olduğu itiraz dilekçesinde; bilirkişi raporunda atıf yapılan tespit dosyası raporunda, yangının elektrik tellerinden çıkmış olmadığının açıkça belirtildiğini, buna göre iki rapor arasında esaslı çelişki bulunduğunu, ayrıca raporda belirtildiği şekilde tellerin ağaçlara yakınlığı ile ilgili bir kusur bulunsa dahi bu durumda davacının da kusurlu olacağı beyan edilmiştir.

Dosyada mevcut ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/178 değişik iş sayılı tespit dosyasında alınan 26.11.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda, yangının çıktığı belirtilen alanda yer alan ağaçlar ile elektrik telleri arasındaki yatay mesafenin standartlara uygun olduğu ancak ağaç boylarının yerden yüksekliğinin 3 metre olması karşısında bu ağaçlardan yaklaşık 1.5 metre yüksekten geçmesi gereken elektrik tellerinin dikey uzaklığının standartlara uygun olmadığı ancak tellerin geçtiği bölgenin altında dikili ağaç bulunmaması sebebi ile yangının bu nedenle çıktığının söylenemeyeceği görüşüne varıldığı belirtilmiştir.

Buna göre hükme esas alınan 21.04.2014 tarihli rapor ile 26.11.2012 havale tarihli tespit raporu arasında, yangının çıkış sebebine ilişkin olarak esaslı çelişki bulunduğu ve bu çelişkinin giderilmesi için yeni bir rapor alınması gerektiği kuşkusuzdur. Ne var ki, mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden ve davalı vekilinin itirazları dikkate alınmaksızın itiraza konu bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulmuştur.

Öte yandan, tazminat miktarı açısından hükme esas alınan ziraat bilirkişisi raporunda; zarar hesabı denetime elverişli ve ayrıntılı bir şekilde yapılmadığı, hangi tarih ve veriler esas alınarak hesaplamaya yapıldığının belirtilmediği anlaşılmaktadır

Öte yandan, tazminat miktarı açısından hükme esas alınan ziraat bilirkişisi raporunda; zarar hesabı denetime elverişli ve ayrıntılı bir şekilde yapılmadığı, hangi tarih ve veriler esas alınarak hesaplamaya yapıldığının belirtilmediği anlaşılmaktadır

Hal böyle olunca mahkemece, dosyanın üniversite kürsülerinden seçilecek üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna tevdi edilerek, tarafların iddia ve savunmaları ile dosyada mevcut tutanaklar (itfaiye,jandarma) ve soruşturma dosyası hep birlikte ele alınarak dava konusu yangının çıkış sebebinin kesin bir şekilde belirlenmesi ve şayet dava konusu yangının davalı kuruma ait enerji nakil hattından kaynaklandığının tespiti halinde davacının meydana gelen olayda müterafik kusuru bulunup bulunmadığı hususlarında, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak bu hususlar belirlendikten sonra, ayrıca tazminat hesabı yönünden de dosyanın alanında uzman bilirkişiye tevdi edilerek Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınmak sureti ile hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporları esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.