muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8764, Karar No: 2022/9079, Tarih: 14.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8764 E.  ,  2022/9079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... (...) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait ... yerinde elektrik teknisyeni olarak alt işverenler nezdinde çalışan davacının ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, toplu ... sözleşmesi için yapılan görüşmelerde taraflar arasında anlaşma sağlanamayınca Yüksek Hakem Kurulunun 04.....2016 tarih ve 2016/144 Esas, 2016/308 Karar sayılı kararıyla 15.09.2015-28.02.2017 tarihleri arasında ve Yüksek Hakem Kurulunun ....11.2018 tarih ve 2018/1066 Esas, 2018/1825 Karar sayılı kararıyla 01.04.2018-31.03.2020 tarihleri arasında yürürlüğü bulunan toplu ... sözleşmesinin işyerinde uygulanmasının karar altına alındığını, toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, çocuk yardımı, gece çalışması ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen alacaklarla ilgili zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ...'ın ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının ... Enerji Tur. Tem. Mad. İth. ve İhr. Ltd. Şti.'de çalışmasının bulunmadığını, davalının, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, Yüksek Hakem Kurulu kararının davalı Şirket yönünden bir bağlayıcılığının bulunmadığını, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun (4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını, 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesine göre müteselsil sorumluluk yüklenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; hüküm altına alınan alacaklar nedeniyle davalı Şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacının davalıdan ihale ile ... alan yüklenici firmalarda çalıştığını, davacının taleplerinden sözkonusu bu firmaların sorumlu olduğunu, firmalarla sendika arasında yapılan toplu ... sözleşmesi görüşmelerinin müvekkili yönünden bağlayıcılığı bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla hükmedilen alacaklara uygulanan faiz türünün hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının trafo merkezi elektrik teknisyeni olarak çalıştığı, sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalandığı, dava dışı Şirketlerle davalı Şirket arasında 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu, davalının asıl işveren sıfatıyla talebe konu alacaklardan sorumlu olduğu, hüküm altına alınan alacaklara uygulanan faiz türünde hata olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf yoluna başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerin yanı sıra kabul anlamına gelmemek üzere Mahkemece karara dayanak kabul edilen bilirkişi raporunda hesaplanan alacak kalemlerinin olması gerekenden fazla hesaplandığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14953, Karar No: 2024/10860, Tarih: 03.07.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/14953 E.  ,  2024/10860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/136 E., 2015/453 K.

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, kamu görevlisine hakâret, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Silah atıldığı anonsu üzerine 31.12.2013 tarihinde kontrole giden 28188 ve 28184 kod No.lu Asayiş Ekip görevlilerince ... plaka sayılı aracın durdurulduğu ve sanık ...'ın sürücü koltuğunda 119 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, sanık ...'ın yasal işlemler için kimliğini ve sürücü belgesini isteyen güvenlik görevlilerine "Sizin ananızı avradınızı s....m, çocuğunuzu s....m, sizin a....a koyayım, kahpe karıların doğurdukları" diyerek hakaret ettiği, ... plaka sayılı araçta yapılan arama neticesinde ele geçirilen bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz sivri uçlu ve oluklu bıçaklardan olduğunun kriminal rapor ile tespit edildiği, yasal işlemler için Bereketli Polis Merkezi Amirliği'ne getirilen sanık ...'ın ağabeyi olan sanık ...'ın, güvenlik görevlilerine "Siz benim kardeşimi nasıl gözaltına alırsınız, benim kardeşime işlem yapamazsınız, siz asıl Bakırlı da karı satanları, esrar satanları yakalasanıza, ulan hepiniz rüşvetçisiniz, hepiniz şerefsizsiniz, ayakkabı kutunuz mu eksik, paranız mı eksik, şerefsizler, benim kardeşimi öldürüyorlar, bana Valiyi, Hakimi, Savcıyı bulun, bunların a...a koyacağım, hepsini sürdüreceğim, ben Devletin kanunlarını biliyorum, adam değilsiniz hiç biriniz, ben kardeşimi görmeye geldim, benim kardeşimin kafasını gözünü kırmışsınız, dövüp sövmüşsünüz, terörist muamelesi görüyorum, seni tanıyorum, 15 gün içinde evinin önünde seni vurdurmazsam adam değilim...." şeklinde hakaret edip görevi yaptırmamak için direndiği ve Bereketli Polis Merkezi Amirliği nezarethanesinde bulunan 4 adet cam lambri tahtayı kırarak kamu malına zarar vermesi şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan, TCK'nın 179/2-3, 125/1, 125/3-a, 152/1-a ve 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık zamanaşımı süresinin, 13.10.2015 olan karar tarihinden, incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1070, Karar No: 2018/125, Tarih: 27.03.2018

**Ceza Genel Kurulu         2015/1070 E.  ,  2018/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 15. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 326-169

Kamu malına zarar verme suçuna teşebbüsten sanık ...'in TCK'nun 152/1-a, 35, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin Bayındır Asliye Ceza Mahkemesince verilen 05.04.2013 tarihli ve 326-169 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 01.07.2015 tarih ve 24263-27974 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 11.09.2015 tarih ve 219690 sayı ile;

"...06.06.2012 tarihli tutanakta '...kapı ve sandalyelerde zarar ve ziyan olmadığı' belirtilmiştir. Tanık beyanı da bu yöndedir. Sonuç olarak ne sandalyelerde, ne de kapıda kirlenme, zedelenme vs. meydana gelmemiş, bir değer kaybı oluşmamıştır.

Mala zarar verme suçunda herhangi bir zarar oluşmadıkça, malın değerinde bir düşme bulunmadıkça suç oluşmuş sayılmayacaktır. Öte yandan bu suça teşebbüs mümkündür. Örneğin, söz konusu sandalyeler camdan yapılmış olsaydı, sanığın tekmelemesi sonucu kırılmasa, hiçbir zarara uğramasa bile eylem teşebbüs aşamasında kalmış olacaktı. Çünkü suça konu eşyanın dayanıklılığı suça teşebbüs yönünden önemlidir ve eşyanın cam gibi hassas, kırılma ihtimali yüksek malzemelerden imal edilmesi ile ahşap veya çelikten yapılması arasında dayanıklılık açısından bir fark vardır. Tutanakta ise sandalye ve kapının cam olduğuna ilişkin bir bilgi mevcut değildir. Ayrıca sanığın elinde kesici, delici vs. bir cisim olduğu da belirtilmemiştir. Bu durumda sandalye ve kapının tekmeye dayanıklı olduğu ve sanığın elverişli bir vasıtaya sahip bulunmadığı kabul edilmelidir. Bu nedenle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığından da söz edilemez. Eylem hoşnutsuzluk yaratsa da suç değildir. Yasa koyucu tarafından unsurlarıyla tanımlanması gerekir.

Dolayısıyla mala zarar vermeye teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığı düşünülmektedir" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 13.10.2015 tarih ve 14046-30320 sayı ile itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kamu malına zarar verme suçuna teşebbüsün yasal unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kamu malına zarar verme suçuna teşebbüsün yasal unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ...'in, ağrıyan dişini çektirmek amacıyla Bayındır Devlet Hastanesi Diş Polikliniğine gittiği, doktor olan tanık ...'nın yaptığı muayene sonrasında sanığa, dişinin apseli olduğunu ve ilaç kullanılması gerektiğini söylediği, sanığın da ısrarla dişinin çekilmesini istediği, tanık Figen'in ise, dişinde apse bulunması ve alkollü olması nedenleriyle sanığa, dişinin çekilemeyeceğini anlatmaya çalıştığı, bu duruma sinirlenen sanığın muayene odasındaki sandalyeleri ve kapıyı yumruklayıp tekmelediği, kapıyı çarparak dışarı çıktığı, dışarıdayken de kapıya bir kaç defa yumrukla vurduğu,

06.06.2012 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağında; diş polikliniğindeki kapı ve sandalyelerde zarar ve ziyan olmadığı bilgilerine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur ...; suç tarihinde Bayındır Devlet Hastanesinde Başhekim Yardımcısı olarak görev yaptığını, olayı görmediğini, olay sebebiyle hastanede bir zarar olmadığını,

Tanık ...; Bayındır Devlet Hastanesi Diş Polikliniğinde diş doktoru olarak görev yaptığını, olay tarihinde sanığın, kız kardeşi tanık ... ile birlikte Polikliniğe geldiğini, alkollü olduğunu muayene sırasında fark ettiği sanığa, ağrıyan dişinin apseli olması ve çekilecek durumda bulunmaması nedeniyle ilaç kullanması gerektiğini söylediğini, sanığın ise bunu kabul etmeyip ısrarla dişinin çekilmesini istediğini, reçete yazmak için masasına geçtiği sırada sanığın odada bulunan sandalyeleri ve kapıyı yumruklayıp tekmelediğini, kapıyı çarparak dışarı çıktıktan sonra da kapıya bir kaç defa yumruk attığını, kamu malına zarar vermeye çalıştığı için polis çağırdığını,

Tanık ...; kardeşi olan sanığın sürekli alkol kullandığını, olay günü de alkollü olduğunu, suç tarihinde sanık ile birlikte diş çektirmek için Polikliniğe gittiklerini, sanığın doktor odasına girdiği sırada kendisinin kapısı açık olan muayene odası önünde beklediğini, doktorun dişin apse yapması nedeniyle ilaç yazacağını söylediğini, sanığın ise dişinin çekilmesini istediğini, doktorun bu hâliyle dişini çekemeyeceğini söylemesi üzerine de sanığın sadece kapıyı hızla ittiğini, sandalyeleri tekmelemediğini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ...; dişinin ağrıması nedeniyle bir gece öncesinden alkol aldığını, ertesi gün de hastaneye gittiğini, diş doktorunun muayeneden sonra ilaç yazacağını, alkollü olduğu için dişini çekemeyeceğini söylediğini, kendisinin de ilaç yazılmasına razı olmadığını, dişinin çekilmesini istediğini ifade ettiğini, doktorun bunu kabul etmemesi üzerine de kızgınlıkla kapıyı itip çıktığını, odada bulunan eşyaya zarar vermediğini savunmuştur.

Beyan etmişlerdir.

Sanık ...; dişinin ağrıması nedeniyle bir gece öncesinden alkol aldığını, ertesi gün de hastaneye gittiğini, diş doktorunun muayeneden sonra ilaç yazacağını, alkollü olduğu için dişini çekemeyeceğini söylediğini, kendisinin de ilaç yazılmasına razı olmadığını, dişinin çekilmesini istediğini ifade ettiğini, doktorun bunu kabul etmemesi üzerine de kızgınlıkla kapıyı itip çıktığını, odada bulunan eşyaya zarar vermediğini savunmuştur.

Uyuşmazlık konusunda 20.02.2018 tarihli müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamaması nedeniyle 13.03.2018 tarihinde yapılan ikinci müzakere esnasında bir kısım Ceza Genel Kurulu Üyesince öncelikle sanığın suç oluşturan bir eylemde bulunup bulunmadığının tartışılması ve suç oluşturan eyleminin bulunduğu sonucuna ulaşılması hâlinde de niteliğinin belirlenmesi gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine uyuşmazlık konuları belirtilen şekilde belirlenmiştir.

Uyuşmazlık konularının bu şekilde belirlenmesi üzerine somut olayda suç oluşturan bir eylemde bulunulup bulunulmadığının değerlendirilmesi bakımından, sanığın eylemi ile ilgisi bulunan "mala zarar verme", "hakaret" ve "tehdit" suçları üzerinde durulmasında fayda bulunmaktadır.

TCK’nun “mala zarar verme” başlıklı 151. maddesinin 1. fıkrasında;

“Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hâle getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan üç yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır” şeklinde mala zarar verme suçunun basit şekli düzenlenmiş,

Suç tarihi itibarıyla suçun nitelikli hâlleri aynı Kanunun 152. maddesinde;

"(1) Mala zarar verme suçunun;

a) Kamu kurum ve kuruluşlarına ait, kamu hizmetine tahsis edilmiş veya kamunun yararlanmasına ayrılmış yer, bina, tesis veya diğer eşya hakkında,

b) Yangına, sel ve taşkına, kazaya ve diğer felaketlere karşı korunmaya tahsis edilmiş her türlü eşya veya tesis hakkında,

c) Devlet ormanı statüsündeki yerler hariç, nerede olursa olsun, her türlü dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında,

d) Sulamaya, içme sularının sağlanmasına veya afetlerden korumaya yarayan tesisler hakkında,

e) Grev veya lokavt hallerinde işverenlerin veya işçilerin veya işveren veya işçi sendika veya konfederasyonlarının maliki olduğu veya kullanımında olan bina, tesis veya eşya hakkında,

f) Siyasi partilerin, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının ve üst kuruluşlarının maliki olduğu veya kullanımında olan bina, tesis veya eşya hakkında,

g) Sona ermiş olsa bile, görevinden ötürü öç almak amacıyla bir kamu görevlisinin zararına olarak,

İşlenmesi halinde, fail hakkında bir yıldan altı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(2) Mala zarar verme suçunun;

a) Yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanarak,

b) Toprak kaymasına, çığ düşmesine, sel veya taşkına neden olmak suretiyle,

c) Radyasyona maruz bırakarak, nükleer, biyolojik veya kimyasal silah kullanarak,

g) Sona ermiş olsa bile, görevinden ötürü öç almak amacıyla bir kamu görevlisinin zararına olarak,

İşlenmesi halinde, fail hakkında bir yıldan altı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(2) Mala zarar verme suçunun;

a) Yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanarak,

b) Toprak kaymasına, çığ düşmesine, sel veya taşkına neden olmak suretiyle,

c) Radyasyona maruz bırakarak, nükleer, biyolojik veya kimyasal silah kullanarak,

İşlenmesi halinde, verilecek ceza iki katına kadar artırılır" biçiminde sayılmıştır.

Anılan madde gerekçesinde de; "Suçun konusu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz maldır. Suç, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması, kullanılamaz hale getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Bu seçimlik hareketlerden kirletme, örneğin; başkasına ait binanın duvarına yazı yazmak, afiş veya ilan yapıştırmak, resim yapmak suretiyle gerçekleştirilebilir" açıklamalarına yer verilmiştir.

Suçla korunan hukuki yarar, mülkiyet hakkıdır. Mülkiyet kavramına, malın bütünleyici parçaları, eklentileri ve doğal ürünleri de dahildir. Mülkiyetin korunmasında amaç, sadece malın fiziksel olarak zarar görmesi olmayıp, malın değerinin de korunmasıdır. Bu nedenle, malın özgülendiği amaca uygun kullanılabilmesini, önemsiz sayılmayacak derecede azaltan bir zararın varlığı yeterli olup, malın maddi zarar görmüş olmasına gerek yoktur.

Mala zarar verme suçu, kastla işlenebilen bir suçtur. Kastın varlığı için failin, malın başkasına ait olduğunu bilerek ve suçun hareket unsuru olan yıkma, tahrip etme, yok etme, bozma, kullanılamaz hâle getirme, kirletme eylemlerini isteyerek gerçekleştirmiş olması gerekir. Bu suçun oluşabilmesi için genel kast yeterlidir.

Mala zarar verme suçu, olası kastla da işlenebilen bir suçtur. Örneğin, yol kenarında park etmiş durumda bulunan aracı gören inşaattaki kepçe operatörü, çıkardığı taşların yuvarlanması sonucu aracın zarar göreceğini öngörmesine karşın "Zarar görürse görsün, aracın sahibi de aracını çekseydi" diye düşünürse, mala zarar verme suçu olası kastla işlenmiş olacaktır. (Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Yorumlu-Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, 2. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2014, s. 4891-4892) Ancak mala zarar verme suçunun taksirli hali, 5237 sayılı TCK'da suç olarak düzenlenmediğinden, bu suçun taksirle işlenmesi mümkün değildir.

Görüldüğü gibi mala zarar verme suçunun gerçekleşebilmesi için failin, başkasına ait taşınır veya taşınmaz bir mala, TCK’nun 151. maddesinin 1. fıkrasında sayılan seçimlik hareketlerden herhangi biriyle zarar vermiş olması gerekmektedir. Seçimlik hareketler maddede; “Kısmen veya tamamen yıkmak, tahrip etmek, yok etmek, bozmak, kullanılamaz hâle getirmek veya kirletmek” şeklinde belirtilmiştir.