muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/32065, Karar No: 2017/27247, Tarih: 05.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/32065 E.  ,  2017/27247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu ... mah. ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında;emsal taşınmaz ile dava konusu taşınmaz aynı değerde olduğu halde, yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan dava konusu taşınmazın, emsalden 25 kat daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer biçilmesi inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğinc BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10231, Karar No: 2018/9828, Tarih: 04.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10231 E.  ,  2018/9828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında İİK'nın 333/a ve 345/a maddelerine aykırılıktan cezalandırılması içinde şikayette bulunulduğu halde, bu suçlardan hüküm kurulmamışsa da mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma ilamının hükmü temyiz etmeyen sanıklar ..., ... ve Rifat Kavuner’e teşmiline, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28499, Karar No: 2014/19342, Tarih: 20.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28499 E.  ,  2014/19342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; aynı apartmanın 12 ve 16 no'lu (altlı-üstlü) 3. ve 4. katlarda) dairelerinde oturmakla komşu olan ve fakat aralarında geçmişe dayalı husumet bulunan taraflardan şikayetçi sanık ...'nin evinin balkonundan bira şişesi atarak katılan-sanık ...'in zilyedliğindeki ... plakalı park halindeki otomobilinin tavan kaportasında 3 cm çapında göçüğe neden olması eyleminin "mala zarar verme" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5009, Karar No: 2024/8706, Tarih: 28.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5009 E.  ,  2024/8706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 03.11.2014 tarihli ve 2014/5689 Esas, 2014/30435 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2024 tarihli ve KD-2024/22827 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1-2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde cezaevinde olduğundan, suça sürüklenen çocuğun duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlandığından bahisle suça sürüklenen çocuk hakkındaki onama ilâmının kaldırılmasına ve suça sürüklenen çocuk hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka bir suçtan hükümlü olduğu, ancak suça sürüklenen çocuğun 16.01.2013 tarihli celsede vareste tutulmak isteyip, mahkemece aynı tarihli celse de duruşmalarda vareste tutulmasına karar verildiği anlaşılmakla, Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 03.11.2014 tarihli ve 2014/5689 Esas, 2014/30435 Karar sayılı onama ilamı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1- Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ REDDİNE,

2- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden, 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25736, Karar No: 2012/28154, Tarih: 10.09.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/25736 E.  ,  2012/28154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “orman bekçisi olan davacı işçinin iş sözleşmesi köylülerin çalı çırpı toplamasına izine vermesi ve orman içinde izinsiz kulübe yapıp içinde uyuması nedeni ile feshedilmiş ise de, davacının köylülere izin verdiğine dair delil bulunmadığı, işverenin davacının yaptığı kulübeden çok önceden haberdar olduğu, ceza yargılaması sırasında bu sürenin 4 yıl olduğunun belirlendiği, işverenin kulübenin kaldırılması için girişimde bulunmadığı, davacının işin aksatacak şekilde kulübede uyuduğunun kanıtlanmadığı, beş yıldan fazla kıdemi olan davacının iş sözleşmesinin bu durumlar gerekçe gösterilerek feshinin haksız olduğu, davalının kulübeden daha önce haberdar olmasına rağmen, fesihten kısa bir süre önce suç duyurusunda bulunduğu, bu nedenle ceza yargılamasına ilişkin kararın kesinleşmesinin beklenmesinin gerekli olmadığı” gerekçesi ile davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.12.2011 gün ve 2009/22717 Esas, 2011/50225 Karar sayılı kararı ile “davacının iş akdine davalı işverence son verilmiş olup davacının görevi ihmal ettiği gerekçesiyle 08/08/2004 ve 29/05/2006 tarihinde iki kez uyarıldığı ayrıca davacının korumakla yükümlü olduğu ormandan davalı mal sahibi ve orman idaresinin izni olmadan ağaç keserek derme çatma da olsa bir barınak yaptığı bu barınağın davacı tarafından yapıldığının tarafların da kabulünde olduğu, bu ağaç kesme eyleminin doğruluk ve bağlılığa aykırı bir davranış olup, böylece davalı tarafça iş akdinin feshinin haklı nedenlere dayandığı, davanın reddi gerektiği” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “davacının, yağmurdan ve aşırı güneşten korunmak için barınak yaptığı, görevini ihmal ettiğinin kanıtlanmadığı, davranışlarının haklı neden niteliğinde olmadığı, bu nitelikte kabul edilse bile fesih hakkının 4857 sayılı İş Kanunu’nun 26. Maddesi uyarınca 6 günlük hak düşürücü süre içinde kullanılmadığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “davacının korumakla yükümlü olduğu ormandan davalı mal sahibi ve orman idaresinin izni olmadan ağaç keserek derme çatma da olsa bir barınak yaptığı bu barınağın davacı tarafından yapıldığının tarafların da kabulünde olduğu, bu ağaç kesme eyleminin doğruluk ve bağlılığa aykırı bir davranış olup, böylece davalı tarafça iş akdinin feshinin haklı nedenlere dayandığı, davanın reddi gerektiği” gerekçesi ile verdiği bozma kararı dosya içeriğine ve özellikle davacı hakkında Orman Kanunu’na aykırılık suçundan kamu davası açılması, eylemin temadi etmesi nedeni ile usul ve yasaya uygun olup direnme yerinde görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 10.09.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11820, Karar No: 2017/25570, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11820 E.  ,  2017/25570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10582, Karar No: 2010/18091, Tarih: 08.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/10582 E.  ,  2010/18091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yazılı olan İnegöl Sulh Ceza Mahkemesi’nin 10.05.2000 gün ve 1999/639 esas, 2000/381 sayılı kararına ilişkin hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, tekerrüre esas oluşturduğu ve hakkında 765 sayılı TCK’nun 81/2-3. Maddesi ile cezasında arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...’nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7402, Karar No: 2015/8689, Tarih: 11.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7402 E.  ,  2015/8689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAHÇE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2011/163-2014/124

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı F.. B.. ile davalı N.. S.. vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava; vekâlet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanlarından kalan taşınmazların intikal ve diğer işlemlerini yapmak üzere 10.10.1996 tarihinde davalı kardeşini vekil tayin ettiğini, ancak davalının vekalet görevini kötüye kullanarak kayden maliki olduğu 130 ada 3, 131 ada 1 ve 188 ada 115 parsel sayılı taşınmazlarını diğer davalıya satış göstermek suretiyle muvazaalı olarak devrettiğini, karşılığında herhangi bir bedel de ödenmediğini, davalıların el ve işbirliği içinde hareket ettiklerini ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında miras yoluyla intikal eden dava konusu parsellerin emaneten adına tescil edilmişken aktarıldığını bildirmiştir.

Davacı yanında davaya müdahil olan Hikmet ve R.. S.., davacı ve davalı Namidar ile kardeş olduklarını, tüm mirasçıların paylarının davacı üzerinde birleştirilmesi için davalıyı vekil tayin ettiklerini, ancak davalı vekilin taşınmazları çıkar ilişkisi içinde olduğu diğer davalıya rızaları dışında devrettiğini belirterek davacı yanında davaya feri müdahil olarak katılmalarına karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında talepleri kabul edilmiştir.

Davalı Namidar, çekişme konusu taşınmazları kardeşi Hikmet ile birlikte bedelini ödeyerek tüm mirasçılardan satın aldıklarını, Hikmet'in eşi ile arasındaki nafaka davaları sebebi ile davacı adına taşınmazların emaneten tescil edildiğini, ancak davacının borçları sebebi ile taşınmazların elden çıkma tehlikesi sözkonusu olunca parselleri diğer davalıya bedeli karşılığı satığını, davacının malik olmadığını, davalı Fuat, iddiaların doğru olmadığını, taraflarla akraba olduğunu, taşınmazları bedeli karşılığında satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı vekilin vekalet görevini kötüye kullandığı son kayıt maliki olan diğer davalının da bu durumu bildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

./..

Hemen belirtmek gerekir ki; hangi yargılama usulü uygulanırsa uygulansın tarafların yargılamada sözlü olarak görüş ve değerlendirmelerini ifade etmeleri özel bir önem taşımaktadır. Yazılı yargılama usulünde de tarafların hükümden önce son kez mahkeme huzurunda sözlü değerlendirme yapıp, açıklamada bulunmaları, doğru bir karar verilmesi bakımından önemlidir.

./..

Hemen belirtmek gerekir ki; hangi yargılama usulü uygulanırsa uygulansın tarafların yargılamada sözlü olarak görüş ve değerlendirmelerini ifade etmeleri özel bir önem taşımaktadır. Yazılı yargılama usulünde de tarafların hükümden önce son kez mahkeme huzurunda sözlü değerlendirme yapıp, açıklamada bulunmaları, doğru bir karar verilmesi bakımından önemlidir.

Bu ilkeler, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 376. ve 377. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 186. maddesinde yapılan düzenlemelerle hüküm altına alınmış, bu kapsamda Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 186/1. maddesi ile; “Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saate mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir” düzenlemesi getirilmiş olup, anılan düzenlemenin emredici olduğu tartışmasızdır.

Somut olaya gelince, davalı tarafa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 186/1. maddesi kapsımında davetiye tebliğ edilmeden sonuca gidilmiş olması doğru olmadığı gibi, karar verilen oturuma mazeret dilekçesi gönderen davalı N.. S.. vekilinin, aynı gün, aynı mahkemenin 2012/179 Esas sayılı dosyasına aynı şekilde mazeret dilekçesi verdiği ve o dava için mazeret dilekçesi kabul edildiği halde, eldeki davada mazeret dilekçesinin kabul edilmemesinin adalet duygusunu zedeleyeceğinin düşünülmemiş olması da doğru değildir.

Hâl böyle olunca; 6100 sayılı HMK'nin 186/1. maddesi hükmü doğrultusunda taraflara meşruhatlı davetiye gönderilmesi, belirlenen günde hazır olan taraf veya taraflara son söz hakkı verilmesi, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı N.. S.. vekili ile davalı F.. B..'nın temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün belirtilen nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz nedenlerinin şimdilik incelenmesine yerolmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15364, Karar No: 2012/4138, Tarih: 20.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/15364 E.  ,  2012/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 106 ada 39 parsel sayılı 53439,96 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı gerçek kişiler adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu ... köyü, 106 ada 39 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasaya göre yapılan orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; hükmün dayanağını teşkil eden orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın krokide (B) ile gösterilen 14926,72 m²’lik ve (C) ile gösterilen 3617,44 m²’lik bölümleri orman sayılan, (A) ile gösterilen 34895,80 m²’lik bölümü orman sayılmayan yer olduğu bildirilmesine rağmen, mahkemece orman bilirkişi raporunun aksine düşünce veya gerekçe ileri sürülmeden, yani, hem bilirkişi raporu dayanak alınıp, hem de raporun aksi yönünde karar verildiği gözlemlenmiştir. Mahkemenin dayanak aldığı bilirkişi raporunun aksine düşünce belirtmeden gerekçesiz olarak taşınmazın tamamının orman sayılan yer olduğuna dair kararı, usul ve yasaya aykırı olduğu gibi, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme de yeterli değildir.

Davalı gerçek kişiler yargılama sırasında 1937 tarih 55 tahrir nolu vergi kaydına dayanmışlardır. Kaydın kuzey hududu dağ okumakta ve taşınmazın batı hududunda 106 ada 55 sayılı orman parseli bulunmaktadır. Keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi beyanından dayanılan vergi kaydının mahalline uyduğu anlaşılmaktadır. Dayanılan vergi kaydı değişebilir sınırları içerdiğinden, 3402 sayılı Yasanın 20/C maddesi uyarınca, miktarı ile geçerli kapsamı belirlenmesi gerekmesine rağmen, mahkemece böylesine bir araştırma ve inceleme de yapılmamıştır.

Uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın krokide (B) ile gösterilen 14926,72 m²’lik ve (C) ile gösterilen 3617,44 m²’lik bölümleri orman sayılan yer olduğu, (A) ile gösterilen 34895,80 m²’lik bölümü orman sayılmayan yer olduğu belirlendiğine göre ve dayanılan vergi kaydı değişir sınırlı olduğu ve kapsamı ile geçerli