muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23056, Karar No: 2016/1965, Tarih: 08.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/23056 E.  ,  2016/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .. 2. İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı vekili, takip konusu ilamın kamulaştırmasız elatma tazminatına ilişkin olup, 2982 sayılı Yasa'da değişiklik yapan 6487 sayılı Yasa'dan önce kesinleştiğini, geçici 6. maddenin 10. fıkrasına göre icra vekalet ücretinin nispi olarak hesaplanması gerekirken maktu olarak hesaplandığını ileri sürerek, hatalı yapılan işlemin ve eksik ödeme içeren reddiyat işleminin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Yasa'nın geçici 6/7. maddesi uyarınca icra vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı ve aynı Yasa'nın 6. maddesinin 10. fıkrasının, aynı maddenin 7. fıkrasına istisna teşkil etmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 Karar sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; ./.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 Karar sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; ./.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükmünü, iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini, hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; .. Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup, olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp, nispi olarak belirlenmelidir. Takip dayanağı ilamda, icra harç ve vekalet ücreti maktu olarak belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan nedenlerle, bu husus icra vekalet ücretinin nispi olarak hesaplanmasına engel değildir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, alacaklının şikayetinin kabulü yerine, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, alacaklının şikayetinin kabulü yerine, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/189, Karar No: 2024/3489, Tarih: 02.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/189 E.  ,  2024/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1262 Esas, 2022/1611 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/455 E., 2018/322 K.

Taraflar arasındaki faydalı model belgesinin hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından davalı aleyhine patent ihlali sebebiyle tazminat davası açıldığını ve 2016/54 değişik iş dosyasıyla delil tespiti yapılmış olduğunu, iş bu dosyada belirtildiği üzere davalı tarafın müvekkiline ait olan faydalı modelleri taklit ettiğini, davalı tarafından müvekkiline ait faydalı modellerin bazı bölümlerinin taklit edilerek farklı farklı fonksiyonları için sanki kendisine ait ve yeni bir buluş gibi tescil aldığını, davalının müvekkilinin faydalı modellerini ve buluşlarını taklit ederek almış olduğu tescillerin iptalinde haklı menfaati bulunduğunu ileri sürerek davalıya ait 2014/12674 sayılı “çöp ve çamaşır atma baca sistemi”, 2014/12673 sayılı “çöp ve çamaşır atma sistemlerinde yukarı açılan kapak sistemi”, 2014/12673 sayılı “çöp ve çamaşır atma sistemlerinde aşağıya açılır kapak”, 2015/09257 sayılı "çöp ve çamaşır atma sistemlerinde hareketli dirsek mekanizması" başlıklı faydalı modellerin iptaline, hükümsüzlüğüne ve sicilden terkin edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin uzman kadrosu ile baca üretimi yaptığını, davacıya karşı devam eden tecavüz davası bulunduğunu, hükümsüzlük davası tecavüz davasından sonra açıldığından ve her dava açıldığı andaki duruma göre değerlendirilebileceğinden, daha sonra açılan işbu davanın önce açılan davaya hiçbir etkisi olmayacağını, müvekkilinin faydalı model belgelerinin yeni ve sanayiye uygulanabilir olduğunu ayrıca davacı tarafın hükümsüzlük davası açmakta hiçbir menfaati olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı adına tescilli 2014/12672, 2014/12673, 2014/12674 ve 2015/09257 numaralı faydalı modellerin sanayiye uygulanabilme özelliğine sahip ve basit bir çözümü içeren faydalı buluş niteliğinde oldukları, bu faydalı modellerin istemlerinin yer aldığı ve yenilik unsurunu ortadan kaldıracak bir tescil kaydı veya ürün tespit edilemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan raporun eksik, belirsiz ve yetersiz olduğunu, itirazlarının karşılanmadığını, 2016/54 Değişik İş dosyasındaki tespitlerin ve taklit ürünlerin dikkate alınmadığını, bilirkişi heyetinin de yeterli araştırma yapmadığını, sadece sicil kayıtlarından arama yapıldığını, buluşların dünya çapında yeni olması gerektiğini, hiçbir fayda sağlamayan küçük bir ekleme ile faydalı model tescili alınmasının mevcut tescillerin bu şekilde taklit edilir hale gelmesinin tescillere duyulan güveni ortadan kaldıracağını, davalı tarafa ait faydalı modellerin müvekkilinin faydalı modellerinden türetilmiş olduğunu, iptalini talep ettikleri faydalı modellerin müvekkilinin faydalı modelindeki esas eşdeğer unsurlar alınarak türetildiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını davanın kabulüne karar verilmesini talep etmişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait faydalı model belgelerindeki bütün istemlerin başvuru tarihi itibariyle yeni, sanayiye uygulanabilir ve buluş basamağı eşiğinin aşılarak buluş basamağı niteliğine sahip olduğu, bilirkişi raporlarının hükme esas alınmaya elverişli, denetlenebilen, belirli, eksiksiz, teknik değerlendirmeyi tam olarak içerdiği, dolayısıyla faydalı modellerin hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı adına tescilli 2014/12674, 2014/12673, 2014/12672 ve 2015/09257 sayılı faydalı modellerin yeni olmadığı ve tescil edilebilirlik kriterlerini taşımadığı iddiası ile hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 551 sayılı Patent Haklarının Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname’nin 10, 154 ve 156 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Dava, davalı adına tescilli 2014/12674, 2014/12673, 2014/12672 ve 2015/09257 sayılı faydalı modellerin yeni olmadığı ve tescil edilebilirlik kriterlerini taşımadığı iddiası ile hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 551 sayılı Patent Haklarının Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname’nin 10, 154 ve 156 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10372, Karar No: 2017/25595, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/10372 E.  ,  2017/25595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12858, Karar No: 2023/904, Tarih: 28.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/12858 E.  ,  2023/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Muş Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2020 tarihli ve 2020/2319 Soruşturma, 2020/1098 Esas sayılı iddianamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/436 Esas, 2020/954 Karar sayılı kararı ile 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 ... maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 54 üncü maddesi gereği suç eşyasının müsaderesine karar verilmiş ve bu karar istinaf edilmeksizin 23.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 19.04.2021 tarihli ve 2021/6705 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.06.2021 tarihli ve KYB-2021/56760 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.06.2021 tarihli ve KYB-2021/56760 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“6136 sayılı Kanun’un 4/1. maddesinde yer ..., “Ülke içinde kama, hançer, saldırma, ... baston, sustalı çakı, pala,..., kasatura, süngü, sivri ... ve ... bıçaklar, topuz, topuzlu kamçı, boğma teli veya zinciri, muşta ile salt saldırı ve savunmada kullanılmak üzere ... nitelikteki benzeri aletlerin yapımı yasaktır.” şeklindeki ve 15/1. maddesinde yer ..., “Bu Kanun hükümlerine aykırı olarak 4 üncü maddede yazılı olan bıçak veya diğer aletleri veya benzerlerini satanlar, satmaya aracılık edenler, satın alanlar, taşıyanlar veya bulunduranlar hakkında altı ... bir yıla kadar hapis ve yirmibeş günden az olmamak üzere adlî para cezasına hükmolunur.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, 21/02/2020 tarihli uzmanlık raporuna göre, toplam uzunluğu 21 cm olan bıçağı bulundurmaktan ibaret somut olayda, sanığın eyleminin anılan Kanun'un 15/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı Kanun'un 13/1. maddesi tatbik edilerek yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Muş E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu görevlilerince tanzim edilen 06.02.2020 tarihli tutanak ile cezaevinde bulunan arkadaşını ziyaret için nizamiye kısmında bulunan sanığın yapılan üst aramasında kemeri ile pantolonunun arasından bir adet Colombia marka 18 cm civarında çakı bıçağının ele geçirildiği belirlenmiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Muş E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu görevlilerince tanzim edilen 06.02.2020 tarihli tutanak ile cezaevinde bulunan arkadaşını ziyaret için nizamiye kısmında bulunan sanığın yapılan üst aramasında kemeri ile pantolonunun arasından bir adet Colombia marka 18 cm civarında çakı bıçağının ele geçirildiği belirlenmiştir.

2. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 21.02.2020 tarihli ve BLS-20-01742 sayılı raporu ile sanıktan ele geçen bıçağın genel yapı ve mekanik aksamı bakımından bir sustalı çakı olduğu, namlusunun otomatik olarak açılmasını temin eden susta mandalı ile açılan namluyu sapa tespit ederek sabit hale getiren susta kilidinin ... ... ve görev yapar durumda olduğunun tespit edildiği, bu itibarla tetkik konusu bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi kapsamında yasak olarak belirtilen sustalı çakı olduğu belirlenmiştir.

3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; olay günü sanığın yapılan üst aramasında 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi kapsamında yasak niteliği haiz sustalı çakı ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, bu haliyle eyleminin 6136 sayılı Kanun'un 15 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek aynı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/436 Esas, 2020/954 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Kanun yararına bozma talebiyle sınırlı yapılan incelemede, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

"Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 15 nci maddesinin birinci fıkrası gereği 6 ay hapis ve 25 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca sanık hakkında belirlenen ... cezadan 1/6 indirim uygulanarak 5 ay hapis ve 20 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen ... karşılığı adli para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 400,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2260, Karar No: 2019/3695, Tarih: 22.05.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/2260 E.  ,  2019/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silah sağlama

Hüküm : TCK’nın 315/1, 62, 53, 63 ve 3713 sayılı Kanunun

5/1. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet

kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 696 sayılı KHK ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İhbar tutanağında, suç konusu patlayıcılarla sanıklar arasında doğrudan irtibat kurulmamasına, olay yerinde yapılan aramaya ilişkin kamera görüntülerini içeren CD’nin incelenmesinde, suça konu mayın ve fünyelerin arama tutanağında belirtilen yerden çıkartıldığı ana ilişkin görüntülerin bulunmamasına, sanıklar ve müdafilerinin savunmalarında arama yapıldığı esnada tüm köy halkının aramanın yapıldığı yerde hazır bulunduğu ve jandarmanın yaptığı aramaya rağmen bir şey bulamayınca komutanın birisine telefon açtığı, ardından yüzü maskeli bir kişinin olay yerine gelip yer göstermesinden sonra birkaç dakika içerinde mayınlarının bulunduğu yönündeki savunmalarına göre maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde kesin olarak ortaya konulması bakımından;

1-CD içerisinde yer alan arama işlemine ilişkin görüntülerde suça konu mayınların bulunma anına ait görüntülerin neden bulunmadığının ilgili birimlerden sorulup araştırılması,

2-Arama işlemini icra eden tutanak mümzileri ile bu işlem sırasında hazır bulunanların tanık olarak ifadelerine başvurularak bilgi ve görgülerinin tespit edilmesi,

3-Sanıkların evlerinin yer aldığı ve mayınların bulunduğu arazide keşif yapılıp, suç konusu patlayıcıların bulunduğu yere herkesinin rahatlıkla girip girmeyeceğine, patlayıcıların buraya başkaları tarafından da konulup konulamayacağına ilişkin bilirkişi raporunun aldırılması,

4-Sanıklardan alınan swapların adli tıp kurumuna gönderilerek, sanıklar ve müdafilerinin, aramaya yardım ettikleri ve askerlerin eldivensiz olarak arama yapıp sonrasında sanıklara dokunarak gözaltına almaları sebebiyle TNT kalıntısı çıkmış olabileceği yönündeki savunmaları kapsamında rapor aldırılmasından sonra sanıkların hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Sanıklardan alınan swapların adli tıp kurumuna gönderilerek, sanıklar ve müdafilerinin, aramaya yardım ettikleri ve askerlerin eldivensiz olarak arama yapıp sonrasında sanıklara dokunarak gözaltına almaları sebebiyle TNT kalıntısı çıkmış olabileceği yönündeki savunmaları kapsamında rapor aldırılmasından sonra sanıkların hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine ve mevcut delil durumuna göre; sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nın 109/3-a maddesi gereğince “Yurtdışına çıkamamak” ve aynı Kanunun 109/3-b maddesi gereğince “Duruşmalara düzenli olarak katılmak” adli kontrol tedbiri uygulanmak suretiyle TAHLİYELERİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu bulunmadıkları takdirde DERHAL SALIVERİLMELERİNİN sağlanması için ilgili yer Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.