muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/19105, Karar No: 2025/5163, Tarih: 12.05.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/19105 E.  ,  2025/5163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2560 E., 2023/427 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde belirtikleri sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hükmolunan ceza miktarı itibarıyla koşulları bulunmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu yerleşik içtihatlarında sanığa ceza verilmesi için şüpheye yer vermeyecek şekilde eylemi gerçekleştirdiğinin ispatı gerekecektir. Bu ispat için öncelikle suçun işlenip işlenmediği sonra bir olayın kanuni unsurlarının belirlendiği şekilde işlenip işlenmediği ve son olarak da sabit olan bu suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tartışılması ve kesin olarak ispatı gerekir. Tüm aşamalarda da şüpheden sanık yararlanır kuralının uygulanması gerekir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu yerleşik içtihatlarında sanığa ceza verilmesi için şüpheye yer vermeyecek şekilde eylemi gerçekleştirdiğinin ispatı gerekecektir. Bu ispat için öncelikle suçun işlenip işlenmediği sonra bir olayın kanuni unsurlarının belirlendiği şekilde işlenip işlenmediği ve son olarak da sabit olan bu suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tartışılması ve kesin olarak ispatı gerekir. Tüm aşamalarda da şüpheden sanık yararlanır kuralının uygulanması gerekir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2017/6-1147 Esas, 2018/519 Karar sayılı ilâmlarında "... Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikte ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate ya da herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkân vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir..." şeklinde içtihatta bulunarak bu husus işaret etmişlerdir.

Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/6-110 Esas, 465 Karar, 2016/6-1157 Esas, 2017/239 Karar sayılı ilâmlarında da aynı hususlar teyit edilmektedir. Yani olayın oluşuna ilişkin şüpheli durum varsa burda da şüpheden sanık yararlanır kuralının uygulanması gerekecektir.

Hırsızlık, yağma, cinsel istismar gibi çoğu zaman ani gelişen veya suç işlemek için sanıkların önceden plan yaptıkları ve sonrasında yakalanmama adına delil bırakmamaya yönelik tedbirler almalarına göre bu tür suçlarda yan delil bulmada sıkıntılar olduğu açıktır. Çoğu zaman bu tür suçlarda elimizdeki tek delil sadece müştekilerin beyanından ibaret kalmaktadır.

Hırsızlık, yağma, cinsel istismar gibi çoğu zaman ani gelişen veya suç işlemek için sanıkların önceden plan yaptıkları ve sonrasında yakalanmama adına delil bırakmamaya yönelik tedbirler almalarına göre bu tür suçlarda yan delil bulmada sıkıntılar olduğu açıktır. Çoğu zaman bu tür suçlarda elimizdeki tek delil sadece müştekilerin beyanından ibaret kalmaktadır.

Bu zorlayıcı nedenlerden dolayı aralarında husumet olmayan, çoğu zaman hiç tanımadığı ve iftira atması için neden bulunmayan müşteki beyanı sübutun ve sanığın eylemi gerçekleştirdiğinin kabulünde yeterli kabul edilmektedir.

Ceza yargısına hakim olan en temel ilke olan masumiyet ve şüpheden sanık yararlanır kuralları ceza adaleti bakımından başkaca hiçbir delil olmayan ve bulunma ihtimali olmayan hususlarda sanık aleyhine, müşteki lehine esnetilebilmektedir. Bu belli zorluklar nedeniyle bir nebze kabul edilebilir. Ancak başka türlü delil toplama imkanı olan olaylarda veya akla, mantığa veya olaya uymayan, kendi içerisinde tutarsız veya sürekli değişen ya da itilaflı başka bir konuda müşteki ya da yakınlarına açıkça yarar sağladığı, müştekiyi gerçekten sanık olmaktan çıkarıp müşteki haline sokabilecek, yani haksız durum yaratacağı aşikar olan soyut beyanların tek doğru kabul edilerek cezalandırma yoluna gidilmesi, masumiyet, silahların eşitliği ve şüpheden sanık yararlanır kurallarına açıkça aykırılık teşkil edeceği açıktır.

Bu nedenle ispatı zor olan olaylarda akla, mantığa ve dosyadaki olaylara uyumlu denetlenebilir müşteki beyanına itibar olabilir ise de akla, mantığa, fenne ve dosyadaki olaylara uymayan hele de başka türlü ispat imkanı varken sadece müşteki beyanıyla yetinilmesi halinde bu beyanın suçun aydınlatılmasına yönelik değil başka bir olayı örtme, iftira atma veya intikam alma gibi bir amaca yönelik olduğu şüphesi doğuranlara bu şüphe giderilmeden itibar edilmesi büyük haksızlık oluşturacak ve yargılama konusunda tüm yetkiyi hakkı olmadığı halde sadece taraf olması gereken görünüşteki müştekiye devredecektir.

a. Oluşa ve dosya içeriğine göre de, mağdurun aşamalarda odaya giren yüzü maskeli şahısların silahla tehdit etmesi suretiyle parasını aldıklarını iddia etmesine karşın, mahkemede parasını alan şahsın sanık ... ... olmadığını belirtmesi, sanıkların aşamalarda suçlamaları kabul etmemeleri, mağdurun fuhuş için sanık ... çalıştığı masaj salonunda bulunması ve aralarında bu amaca yönelik para alışverişinin olması hususları bir arada değerlendirildiğinde, sanıkların üzerine atılı suçu işlemediğine yönelik aksini gösterir her türlü şüpheden uzak inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanıkların nitelikli yağma suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

b. Kabule göre de; mağdurun karar verildikten sonra dosyaya sunduğu 28.01.2022 tarihli dilekçesinde sanık ...'ın karakol ifadesinden sonra zararını giderdiğini, mahkemede bu husus sorulmadığı için bir şey söylemediğini belirttiği, soruşturmada ve kovuşturmada alınan beyanlarında da bu husustan bahsetmediğinin anlaşılması karşısında; mağdurun sunduğu dilekçe içeriğinden zararın soruşturma aşamasında giderildiği buna göre, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1-3. maddesine göre indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6132, Karar No: 2013/15912, Tarih: 27.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6132 E.  ,  2013/15912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Mahkemece, “orman bekçisi olan davacı işçinin iş sözleşmesi köylülerin çalı çırpı toplamasına izine vermesi ve orman içinde izinsiz kulübe yapıp içinde uyuması nedeni ile feshedilmiş ise de, davacının köylülere izin verdiğine dair delil bulunmadığı, işverenin davacının yaptığı kulübeden çok önceden haberdar olduğu, ceza yargılaması sırasında bu sürenin 4 yıl olduğunun belirlendiği, işverenin kulübenin kaldırılması için girişimde bulunmadığı, davacının işin aksatacak şekilde kulübede uyuduğunun kanıtlanmadığı, beş yıldan fazla kıdemi olan davacının iş sözleşmesinin bu durumlar gerekçe gösterilerek feshinin haksız olduğu, davalının kulübeden daha önce haberdar olmasına rağmen, fesihten kısa bir süre önce suç duyurusunda bulunduğu, bu nedenle ceza yargılamasına ilişkin kararın kesinleşmesinin beklenmesinin gerekli olmadığı” gerekçesi ile davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.12.2011 gün ve 2009/22717 Esas, 2011/50225 Karar sayılı kararı ile “davacının iş akdine davalı işverence son verilmiş olup davacının görevi ihmal ettiği gerekçesiyle 08/08/2004 ve 29/05/2006 tarihinde iki kez uyarıldığı ayrıca davacının korumakla yükümlü olduğu ormandan davalı mal sahibi ve orman idaresinin izni olmadan ağaç keserek derme çatma da olsa bir barınak yaptığı bu barınağın davacı tarafından yapıldığının tarafların da kabulünde olduğu, bu ağaç kesme eyleminin doğruluk ve bağlılığa aykırı bir davranış olup, böylece davalı tarafça iş akdinin feshinin haklı nedenlere dayandığı, davanın reddi gerektiği” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “davacının, yağmurdan ve aşırı güneşten korunmak için barınak yaptığı, görevini ihmal ettiğinin kanıtlanmadığı, davranışlarının haklı neden niteliğinde olmadığı, bu nitelikte kabul edilse bile fesih hakkının 4857 sayılı İş Kanunu’nun 26. Maddesi uyarınca 6 günlük hak düşürücü süre içinde kullanılmadığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiş olup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.02.2013 gün ve 2012/9-852 Esas, 2013/254 Karar sayılı ilamı ile direnmenin yerinde olduğu, ancak tazminat miktarları yönünden davalı vekilinin temyizinin incelenmesi için Dairemize gönderilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34559, Karar No: 2017/5980, Tarih: 17.05.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/34559 E.  ,  2017/5980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itirazın, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 315. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

2- Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçen ve dayaya katılmak istemediğini beyan eden mağdur lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak “vekalet ücretine ilişkin” kısmın çıkarılarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/05/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4642, Karar No: 2014/20666, Tarih: 08.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/4642 E.  ,  2014/20666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkânını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Olay tarihi itibariyle un, yem, zirai alet ticareti faaliyeti kapsamında vergi mükellefi olduğu anlaşılan sanık ...’ın, Şanlıurfa'da...Ticaret şirketi olarak faaliyet gösteren, mağdur ...'ın müdürlüğünü yaptığı, aynı zamanda ortağı olduğu şirketten kendi nam ve hesabına küspe alımları yaptığı, bu şekilde...Ticaret ile sanık arasında bir alışveriş meydana geldiği, 2005 yılı Aralık ayı sonlarında sanığın, ...'ye ait işyerinde bulunan ... no’lu telefondan Şanlıurfa'daki...Ticareti arayarak ondan ... adına küspe istediği, yaptıkları pazarlık sonucunda 100 ton pamuk küspesi karşılığında 23.773,00 TL para ödenmesinin kararlaştırıldığı, sanığın, bu parayı çek ile ödeyeceğini söyleyip, ... Holiday Şirketinden kaybolan ve aynı çek numarasından çoğaltıldığı anlaşılan muhatabı Türkiye Garanti Bankası ... şubesi olan, 30.12.2005 düzenleme tarihli keşide yeri ... olan, hamiline olarak düzenlenmiş... no’lu ve keşidecisi ...şirketi olarak görünen çeki, bu sahteliğini bilerek, muhtemelen o anda birlikte olduğu başka bir arkadaşına "..." şeklinde isim yazdırıp "..." şeklinde de imza attırmak suretiyle çeki gönderdiği, küspelerin teslim alınmasına rağmen suça konu çekin bankaya ibraz edilmesinden sonra sahte olduğunun tespit edildiğinin iddia olunduğu olayda;

Sanığın yargılama aşamasındaki beyanında, pamuk küspelerini şikayetçiden aldığını kabul etmesi, suça konu çekin kopyalanmış çek olması, katılanın aşamalardaki beyanlarından, önceden doğmuş borcun söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında; mahkemece eksik inceleme yapıldığından bahisle bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 158/1-f-son maddesine göre adli para cezasının, TCK’nın 52. maddesi uyarınca, elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel gün birim sayısı üzerinden belirlenip, artırım ve indirimlerin yapılmasından sonra elde edilen sonuç gün birim sayısının, 20-100 TL arasında tespit edilecek bir gün karşılığı para miktarı ile çarpılması suretiyle tayin edilmesi gerekirken, infazda tereddüde yol açacak şekilde doğrudan haksız menfaatin iki katına hükmedilip indirim oranının bu meblağ üzerinden yapılması suretiyle para cezasının yanlış hesaplanması sonucunda eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/676, Karar No: 2022/4485, Tarih: 06.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/676 E.  ,  2022/4485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12.06.2018 tarih ve 2017/1105 E. - 2018/858 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.10.2020 tarih ve 2018/1870 E. - 2020/900 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasındaki ticari ilişki kapsamında müvekkilinin davalı yana ekli irsaliyelerde görülen malları sattığı, satılan kumaşların parasının ise vadesinin gelmesine rağmen davalı tarafça ödenmediği, davalı şirketin işbu ticarete ilişkin faturaları ticari defterlerine işlediği gibi vergi dairesine de beyan ettiği ancak buna rağmen fatura bedellerini ödediğine dair herhangi bir belge ibraz etmediği, yapılan itirazın haksız ve yerinde olmayıp itirazın iptaline icra takibinin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasında herhangi bir akdi ya da ticari ilişki bulunmadığını, müvekkili şirketin davacıdan herhangi bir mal almadığını, sekreter olan şirket çalışanı ...'nun sevk irsaliyelerini sehven imzaladığı gibi kendisinin mal alımına yetki ve iznin bulunmadığını, faturaların farkedildiği tarihde muhasebe kayıtlarından çıkartıldığı gibi vergi dairesine davacı hakkında şikayetçi olduklarını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasında herhangi bir akdi ya da ticari ilişki bulunmadığını, müvekkili şirketin davacıdan herhangi bir mal almadığını, sekreter olan şirket çalışanı ...'nun sevk irsaliyelerini sehven imzaladığı gibi kendisinin mal alımına yetki ve iznin bulunmadığını, faturaların farkedildiği tarihde muhasebe kayıtlarından çıkartıldığı gibi vergi dairesine davacı hakkında şikayetçi olduklarını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davalıya ait 2017 yılı yevmiye defteri ve defteri kebir ile davacıya ait 2017 yılı işletme defterinin açılış ve kapanış tasdiklerinin süresi içinde yaptırıldığı, davacının 2017 yılı ticari defterlerinde davalının toplamda 297.000,00 TL borçlandırıldığı, tutulan defterin işletme defteri olması nedeniyle ödemelerin yer almadığı, davalıya ait ticari defter ve kayıtlarda ise davalı ile ilgili bir kayda rastlanmadığı, davacının sunduğu, faturalar ile uyumlu sevk irsaliyelerinde davalı çalışanının imzasının bulunduğu, kaldı ki faturaların vergi dairesine beyan ettikten sonraki aşamada ileri sürülen bu hususlardaki itirazların dikkate alınmadığı, davacının fatura, sevk irsaliyesi ve usulüne uygun tutulmuş ticari defter ve dayanağı kayıtlar ile ticari ilişkiyi ve mal teslimini kanıtladığı gerekçesiyle davanın kabulü ile icra takibinin devamına, alacak likit ve yasal şartlar oluşmakla asıl alacak olan 297.000,00 TL’nin %20'si tutarında hesap edilen 59.400,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.