muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3121, Karar No: 2020/3521, Tarih: 28.09.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/3121 E.  ,  2020/3521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "taşınmaz üzerinde bulunduğu anlaşılan ağaçların ve muhdesatın ihtisas tarihleri belirtilerek tespit tarihinden önce oluşan muhdesatın beyanlar hanesinde gösterilmesi" gereğine değinildiği ve Mahkemece bozmaya uyulduğu, "taşınmaz üzerindeki 40-50 yaşlarındaki 19 adet zeytin ağacı haricindeki ağaç ve seraların tespit tarihi olan 1989 yılından sonra tesis edildiği teknik bilirkişi raporundan anlaşıldığı halde, tespit tarihinden sonra yapılan seraların ve dikilen ağaçların beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, zeytin ağaçlarının taşınmaz üzerindeki yerleri tespit edilerek haritasında gösterilmek suretiyle şerh verilmesi gerektiğinin de göz ardı edilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmiş olmasının da isabetsizliğine" değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dava konusu 1775 parsel sayılı taşınmazın mülkiyet durumu hakkında, önceki günlü karar ile hüküm kurulduğu ve kararın kesinleştiği görülmekle mülkiyet hususunda karar verilmesine yer olmadığına, davacının kullanıma ilişkin talebinin kısmen kabulüne, taşınmazın beyanlar hanesine, “Taşınmaz 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır. İşbu taşınmazın ...'ın fiili kullanımında olduğunun ve bilirkişiler ... ve ...'un müştereken tanzim ettikleri 13.11.2018 tarihli raporda Z14, Z15, Z16 ve Z17 ile rumuzlanan dört adet zeytin ağacının bulunduğunun” yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu taşınmaz hakkında, 5831 sayılı Yasa ile 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Ek-4. maddesi uyarınca 2/B kullanım kadastrosu çalışması yapılmadığı anlaşıldığına göre, taşınmazın beyanlar hanesine “Taşınmaz 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır.” şeklinde şerh verilmesi isabetsiz olup bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 2 nolu fıkrasında yer alan “ Taşınmaz 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılmıştır.” sözlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11608, Karar No: 2011/2254, Tarih: 01.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/11608 E.  ,  2011/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADALAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 34 ada 32 parsel sayılı taşınmazını davalının bankadan kredi çekmesini temin etmek amacıyla 05.04.2006 tarihli protokol gereğince 18.04.2006 tarihinde davalıya temlik ettiğini, kredinin geri ödemelerinin tamamlanması halinde taşınmazın davacıya iadesinin kararlaştırılmasına rağmen davalının kendisine ihtarname keşide ederek evi boşaltmasını istediğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuş, dahili davalılar iyi niyetli olduklarını bildirmişlerdir.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece “..... çekişme konusu taşınmazın 18.4.2006 tarihinde davalıya temlik edildiği kayden sabittir.Taşınmazın devri ile ilgili olarak taraflar arasında 5.9.2006 tarihli 1 ve 2 nolu protokollerin düzenlendiği ve anılan protokollerde taşınmaz devrinin hangi sebeplerle gerçekleştirildiği açıklanmıştır.Öte yandan, davalı C.Ö.’in davacıya Kadıköy 7. Noterliğince keşide edilen 22.1.2007 tarihli ihtarname ile de taraflar arasında bir kısım ticari ilişkilerin bulunduğu belirtildikten sonra, şayet davacının davalıya olan borcu ödenmez ise taşınmaz mülkiyetinin davalıya geçeceği ihtar edilmiştir.Anılan belgenin yukarıda değinilen İnançları Birleştirme Kararının öngördüğü belge niteliğinde olduğunun kabulü halinde taraflar arasında alacak ve borç ilişkisinden kaynaklanan sebeple devrin yapıldığı ve davacının davalıya ödenmemiş bir borcu varsa BK’nun 81. md. de gözetilerek anılan borcun mahkeme veznesine depo ettirilmek suretiyle davanın kabulü cihetine gidileceğinde kuşku yoktur.Kaldı ki, taraflar arasındaki ticari ilişkiden kaynaklanan ve taşınmaz devrinin sebebini teşkil eden nedenle davalı Cemal tarafından davacı Ahmet aleyhine Kadıköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/93 Esas sayılı dosyasında alacak davası açıldığı ve kabul edildiği de sabittir.Nevarki, açılan dava sebebiyle verilen kararın kesinleşip kesinleşmediği belli değildir. O halde, BK’nun 81.md. gözetilirken mükerrer ödemeye sebebiyet verilmemesi açısından bu hususunda dikkate alınması gerekeceği kuşkusuzdur.Hal böyle olunca, davanın yukarıda değinilen ilkeler ve olgular gözetilmek ve delillerin değerlendirilmesi suretiyle hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken” gereçesiyle bozulmuş Mahkemece bozmaya uyularak davanın REDDİNE karar verilmiştir.

Karar, davacı,davalı C. Ö.ve dahili davalı A.N.T.vekilleri tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.03.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat İ.N. ile yine temyiz eden vekili Avukat U.Ç. ile temyiz edilen vekili Av.İ.A. geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, inançlı işlem hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece önceden verilen kararın temyizi üzerine Daire bozma kararında özetle mahkemece yapılması gerekli olan işlemler ve taraflar arasındaki çekişmenin giderilmesinde takip edilecek yollar ve ilkeler duraksamaya yer bırakmayacak şekilde gösterilmiş olup, mahkemece bozmaya uyulması neticesinde son kayıt malikinin iyi niyetli olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Gerçekten de, bozma kararında da belirtildiği üzere taraflar arasındaki çekişmenin inançlı işlemden kaynaklandığı ve çekişmenin giderilmesi konusunda gözetilmesi gerekli olan 05.02.1947 tarih ve 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca düzenlenen belgenin inançlı işlemin belgesi niteliğini taşıdığı sabittir. Taşınmaz ilk el durumunda bulunan C.Ö.e inançlı işleme dayalı olarak temlik edildikten sonra 02.04.2007 tarihinde eldeki dava açılmış ve dava sebebiyle taşınmazın sicil kaydına 24.04.2007 tarihinde "davalıdır " şerhi konulmuş, bundan sonra 12.06.2007 tarihinde Ü.e, 19.06.2008 tarihinde de son kayıt maliki A.N.e intikal ettirilmiştir. Gerek Ü.in gerekse A.N.in söz konusu taşınmazı edinme tarihlerinde sicil üzerinde "davalıdır" şerhi mevcut bulunduğuna göre adı geçen bu davalıların şerhi bilmediklerini savunmalarına olarak yoktur ve sicilin aleniyeti ilkesi gözetildiğinde de bu savunmaya değer verilemeyeceği açıktır.

O halde, TMK'nun 1024. maddesi gereğince bu şahısların TMK'nun 1023 maddesinin koruyuculuğundan istifadeleri mümkün değildir.

Hal böyle olunca, önceki yerel mahkeme kararını bozan Dairenin kararında değinilen hususlar dikkate alınmak suretiyle gerekli araştırma ve inceleme yapılarak neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir. Tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden tarafların vekilleri için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının karşılıklı olarak alınıp birbirlerine verilmesine, 01.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5178, Karar No: 2017/6234, Tarih: 04.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5178 E.  ,  2017/6234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden ya da sanık dinlenmeden belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen ve iade edilen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Sanık hakkında, CMK’nın 231/6. maddesi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları değerlendirilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10381, Karar No: 2012/19668, Tarih: 18.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/10381 E.  ,  2012/19668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :375-81

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı aleyhine açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ...Madencilik Sanayi Ticaret A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Davalılardan "...Madencilik Sanayi Ticaret A.Ş." nin ünvanının gerekçeli karar başlığında "...." olarak yazılmış olması isabetsiz ise de, anılan yanlışlığın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304. maddesi (mülga 1086 sayılı HUMK’nın 459. maddesi) uyarınca mahallinde düzeltilmesi mümkündür.

2-) Geçici iş göremezlik ödeneğine ilişkin, 1.065,55 TL'lik kalemin ödeme tarihi 06.06.2007, 211,00 TL'lik kalemin ödeme tarihi ise 13.06.2007 tarihi olup, faiz başlangıcının her bir ödeme tarihi için ayrı ayrı belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin b alt bendinin tamamen silinerek yerine "532,78 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin 06.06.2007, 105,50 TL

geçici iş göremezlik ödeneğinin ise 13.06.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili ile davacıya verilmesine," şeklinde yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...Mad. San. Tic. A.Ş.'den alınmasına, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15496, Karar No: 2015/45, Tarih: 12.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/15496 E.  ,  2015/45 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KISITLI ADAYI : ...

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi atanması talebine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince vasi atanması istenen kısıtlı adayının kolluk araştırmasına göre “ ....sokak no:.. ...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

....Sulh Hukuk Mahkemesi ise,kısıtlı adayı hakkında yapılan zabıta araştırmasına ve kısıtlı kaydının nüfus kaydına göre “... Mahallesi ... sokak No:... .../...” adresinde oturduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yerinin “ ... Mahallesi ... sokak No:.. .../...” adresi olduğunun belirildiği,28.04.2014 tarihli kolluk araştırmasında “....sokak no:... .../...” adresinde ikamet etmediğinin belirtildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4382, Karar No: 2021/13898, Tarih: 04.05.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/4382 E.  ,  2021/13898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Aynı tarihte sanığın yasak niteliği haiz bıçak ile kasten öldürme suçunu işlediğinden bahisle Bergama Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/59 E.-2017/118 K. sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında yasak bıçak bulundurma suçunun basit yargılamaya tabi olmayan suçla birlikte işlendiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2401, Karar No: 2023/6438, Tarih: 06.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2401 E.  ,  2023/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3053 E., 2022/3774 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/482 E., 2022/382 K.

Taraflar arasındaki 4447 sayılı Kanun'un ek 4 üncü maddesi hükümlerinden faydalandırılmasının yasaklanmasına ilişkin yapılan Kurum işleminin iptali ile yersiz ödenen primlerin davalı Kurumdan tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin Denizli'de hastane işleten bir sağlık kuruluşu olduğu, bünyesinde doktor, sağlık personeli ve yardımcı personel olmak üzere 300'ü aşkın kişiyi istihdam ettiği, müvekkili şirketin ayrıca 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'nun ek 4 üncü maddesinde yer alan teşvikten uzun süreden beri yararlandığı, bu maddeye göre gerekli şartları sağlayan işyerlerinden %2 olan işsizlik sigortası işveren payının %l olarak alındığı, davacı müvekkili şirketin işveren payını bu kapsamda %1 olarak yatırmakta iken 2020/3. ayında teşvikten yararlandırılmasının sona erdirildiği ve bu tarihten itibaren de %2 olarak işveren payını yatırmaya devam ettiği, müvekkilinin teşvikle ilgili olarak 04.11.2021 tarihinde davalı idareye itiraz ettiği ve davalı idarenin 09.11.2021 tarih ve ...sayılı yazısıyla “...Kurumumuzca yapılan araştırma neticesinde işyerinizde ...T.C. kimlik numaralı sigortalı ... 'in 26.04.2020 tarihinde ölümlü iş kazası geçirmiş olduğunun tespit edildiği" şeklinde cevap verdiği, davalı idarenin 09.11.2021 tarih ve ...sayılı yazısından anlaşıldığı üzere müvekkilininin şirketin 4447 sayılı Kanun'un ek 4 üncü maddesi uyarınca faydalanmakta olduğu işsizlik sigortası priminin işveren payı teşvikinin müvekkili şirkette ölümlü iş kazası meydana geldiğinden bahisle sona erdirildiği, ancak, müvekkilinin şirkete ait işyerinde meydana gelen kazanın ölümlü iş kazası olarak nitelendirilmesinin mümkün olmadığı, zira söz konusu yazıda adı geçen ...'in 26.04.2020 iş kazası geçirmediği, olay günü intihar ettiği, adı geçen işçinin 26.04

...'in 26.04.2020 iş kazası geçirmediği, olay günü intihar ettiği, adı geçen işçinin 26.04.2020 tarihinde öğle yemeği için yemekhaneye çıktığı ve sonra terasa çıkarak kendini aşağıya attığı, olayın öğrenilmesi ile müvekkili şirket tarafından kuruma gerekli bildirimin yapıldığı, olayla ilgili olarak davalı idare müfettişlerince incelemelerin yapıldığı, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde de soruşturma başlatıldığı ve yapılan tüm araştırma ve incelemeler sonrasında olayın intihar olduğu, davacı müvekkili şirkete atfedilecek bir kusur bulunmadığının tespit edildiğini, davalı kurum tarafından yapılan tüm araştırma ve müfettiş incelemeleri sonrasında söz konusu olayla ilgili olarak davacı müvekkilinin şirkete herhangi bir kusur atfedilmediği, yani davacı müvekkili şirketin adı geçen işçinin ölümünde herhangi bir kusuru bulunmadığı, her ne kadar yukarıda yer verilen mevzuatta teşvikten yararlanmak için ölümlü iş kazası meydana gelmemiş olma şartı aranmakta ise de davaya konu olayda davacı müvekkilinin şirketin hiçbir kusuru olmadığı işçinin intiharı sonucu gerçekleşen ölüm nedeniyle söz konusu teşvikten yararlandırılmamasının hukuk sisteminin temel ilkelerine ve hakkaniyete aykırı olduğu, bilindiği üzere mevzuatın bir hiyerarşi içinde birbirine bağlı olduğu ve alt normların üst normlara uygun olmasının zorunlu olduğu, meydana gelen olayda hiçbir kusuru ve dahli olmayan müvekkilinin, çalışan işçinin intiharı nedeni ile teşvikten yararlandırılmayarak cezalandırılmasının yasal olmadığı, açıklanan tüm bu sebeplerle, müvekkilinin hukuka aykırı bir şekilde işsizlik sigortası primi işveren payı teşvikinden yararlandırılmamasına ilişkin işlemin iptali ile teşvikten tam olarak yararlandırılmasına, teşviklerden tam olarak yararlandırılmaması nedeni ile 2020/3. aydan itibaren fazladan ödemek zorunda kaldığı işsizlik sigortası işveren payının fazlaya ilişkin haklarımız saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL'sinin fazladan ödemelerin yapıldığı tarihlerden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalı idareden alınarak davacı müvekkiline ödenmesine ve yargılama gideri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yüklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı hakkında kendisince yapılan işlemlerin yasaya ve hukuka uygun olduğunu, zamanaşımı, hak düşürücü süre, derdestlik, husumet, görev ve yetki itirazında bulunduklarını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;"....Yukarıda alıntılan kanunun lafzına göre bir işverenin işyerinde çalışanların işsizlik sigortası işveren payı kısmından %1 oranında teşvikten yaralanabilmesi için işyerinde 3 yıllık süre zarfında ölümlü veya sürekli iş göremezlikle sonuçlanan iş kazası meydana gelmemesinin gerektiği, kazanın meydana gelmesinde işverenin kusurunun bulunup bulunmamasının aranmadığı buradan hareketle davacı işyerinde 26.04.2020 tarihinde ölümlü iş kazası meydana geldiği, buna göre davalı Kurumun davacının işyerinde ölüm iş kazası meydana gelmesi nedeniyle işsiz sigortası işveren payını %2 oranında tahsil etmesinde hata bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine" dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf başvurusunda bulunan davacı vekili, esasen çok tehlikeli bir işletme vasfında sayılan iş yerinde 4447 sayılı Kanun'un ek 4 üncü maddesindeki teşvik hükümlerinden faydalandırılması gerektiğini ve davaya konu talebi hakkında davalı Kurumca faydalandırılması gerektiğini belirterek, buna göre de usul ve yasaya aykırı ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne dair karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;"...Somut olayda; işverenin sözü edilen teşvikten yaralanabilmesi için işyerinde 3 yıllık süre içinde ölümlü veya sürekli iş göremezlikle sonuçlanan iş kazası meydana gelmemesinin gerektiği (kazanın meydana gelmesinde işverenin kusurunun bulunup bulunmamasının aranmadığı) anlaşılmakla, işyerinde 26.04.2020 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle davalı Kurum işlemlerinde herhangi bir hata bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Açıklamalar itibariyle; dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri