muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12255, Karar No: 2021/13168, Tarih: 29.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12255 E.  ,  2021/13168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/04/2010 tarihli ve 2010/18221 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2014 tarihli ve 2010/465 Esas sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği ve bu kararın 28/03/2014 tarihinde kesinleştiği; diğer sanıklar Ramazan Kutun ve ... hakkında da hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından da sanıkların temyizi üzerine Dairemizin 18.05.2017 tarih, 2014/35746 esas sayılı ilamı ile hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin onanmasına, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümler yönünden bozulmasına karar verildiği, sonrasında suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde kasten bir suç işlemesi nedeniyle yapılan bildirim üzerine ... 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/07/2020 tarihli ve 2020/301 Esas sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmü açıklamasından sonra, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 14/07/2020 tarihinde verdiği dilekçe ile istinaf isteminde bulunması üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiğinin anlaşılması karşısında;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, suça sürüklenen çocuk hakkında her ne kadar daha önce 20/03/2014 tarihli ve 2010/465 Esas sayılı karar ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen 231. maddesinin 5. fıkrasının son cümlesinde "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." hükmü uyarınca, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı, somut olayda ise 14/07/2020 tarihli ve 2020/301 Esas sayılı kararın hukuki sonuç doğurduğu ve infaz kabiliyetinin bulunduğu dikkate alındığında hükmün bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE, 29/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25239, Karar No: 2014/8955, Tarih: 08.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25239 E.  ,  2014/8955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/100390

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2009

NUMARASI : 2009/158 (E) ve 2009/1303 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılmış olup, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması,

2- Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.02.2010 gün 2009/6-230 Esas ve 2010/32 sayılı kararında da açıklandığı üzere; kazanılmış hakka konu olmayacağı cihetle; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK.nun 51/3. maddesi uyarınca belirlenecek denetim süresinin hükmolunan hapis cezası süresinden az olamayacağı gözetilmeden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10606, Karar No: 2023/1012, Tarih: 27.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/10606 E.  ,  2023/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 22.03.2022

EK KARAR SAYISI : 2020/5510 E., 2020/5003 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

EK KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.03.2022 tarihli ve 2020/5510 Esas, 2020/5003 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 50. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2019/1014 Esas, 2020/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 16.12.2020 tarihli ve 2020/5510 Esas, 2020/5003 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2020/5510 Esas, 2020/5003 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; İlk Derece Mahkemesince kararın yüzüne okunmadığına ve bu kararı da İstinaf Mahkemesinin esastan reddettiğine, bu kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2020/5510 Esas, 2020/5003 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 50 inci Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1452, Karar No: 2014/16659, Tarih: 29.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/1452 E.  ,  2014/16659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2012/340-2013/524

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait 132 nolu parseli satın almak üzere anlaştıklarını ve 200.000 TL. nı banka havalesi ile ve 70.000 TL.ni elden ödediğini ancak tapu devrinin verilmediğini ileri sürerek, bedelinin tahsili için yapılan takibe hakız itirazın iptali ile % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya borç para verdiğini, havale ile bu paranın kendisine gönderildiğini, satış ilişkisinin bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 200.000 TL. üzerinden itrazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının taşınmazını satın aldığını ve bedelini ödediğini ancak tapu devrinin verilmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı ise satış hukuki ilişkisini kabul etmemiş ve gönderilen havalenin borç ödemesi olduğunu savunmuştur. Davacı, satış hukuki ilişkisine dayandığına göre , bu iddiasını yazılı delil ile ispatlamalıdır. Kural olarak, havale bir ödeme vasıtasıdır. Bu nedenle davacının davalıya gönderdiği havalenin satış bedeline yönelik olduğunu davacı isbatlamalıdır. Davacı yemin deliline de dayanmış olup, davacının bu yönde davalıya yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek , ispat yükünün davalı tarafta olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına bozulmasına, peşin alınan 3.670,070 TL harcın istek halinde iadesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3875, Karar No: 2022/3588, Tarih: 15.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/3875 E.  ,  2022/3588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İlk DereceMahkemesi: ... 24. İş Mahkemesi

Dava, iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine ilişkin kararın davacı ve davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın davacı ve davalılar vekilleri tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I- İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin iş kazası geçirmesi nedeniyle asıl dava dosyasında fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 5.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemini 142.722,33 TL’ye artırmıştır.

II- CEVAP:

Davalı ... Turizm Pazarlama İnş. Müh. Mim. Müş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı müvekkil tarafından davacının maaşının her ay davacının beyanda bulunduğu banka hesabına yatırılmak suretiyle ödendiğini, iddia edildiği gibi davacının 3.750,00 TL üzerinden değil asgari ücret üzerinden maaş aldığını, müvekkilinin herhangi bir şekilde çifte bordro uygulamasının bulunmadığını, iş kazası nedeniyle müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, iş yerinde ve inşaat sahasında bütün kontrollerin yapıldığını, iş güvenliği ve işçi sağlığı tedbirlerinin eksiksiz olarak yerine getirildiğini, şantiye sahasında çalışan bütün personellere gerekli işyeri kurallarını ve çalışma talimatlarının tebliğ edildiğini, davacının 18.05.2016 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesini imzalayarak işe başladığını, davacının periyodik muayeneden geçirildiğini ve buna ilişkin rapor alındığını, sözleşmenin 13’üncü maddesinde işyeri kurallarının bildirildiğini, 5’inci maddesinde yetkisi dışında iş yapmayacağı ve ekipman kullanmayacağının hüküm altına alındığını, koruyucu malzemelerin tutanak ile davacıya teslim edildiğini, müvekkilinin bütün iş sağlığı ve güvenliği talimatlarını yerine getirdiğini ve kazanın oluşumunda bir kusurunun olmadığını, kaza/olay bilgi formunu ile tanık beyanları dikkate alındığında olayın meydana gelmesinde davacının kendi hatasının ve sıcağın etkisinin sebep olduğunun anlaşıldığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat Şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın süresi içinde açılmadığını, zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun olmadığını, husumet itirazında bulunduklarını, Axa Sigorta A.Ş’ye sigorta yapıldığını, bu nedenle davanın Axa Sigorta A.Ş firmasına ihbar edilmesi gerektiğini, kaza tutanağında ...’ın beyanı dikkate alındığında kazanın nedeninin davacının kendini, durumun gerektirdiği şartlara uygun ayarlamaması ve bu nedenle başının dönmesi olduğunu, yapılan işe ait çalışmaların Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Altı Yapı Genel Müdürlüğünün gözetim ve denetimi altında olduğunu, çalışmaların titizlikle yürütüldüğünü, SGK ödemelerinin tazminattan mahsup edilmesini gerektiğini, maddi tazminat talebi sebebinin açıklattırılması gerektiğini, davacının iş güvenliği ve talimatını imzaladığını, verilen eğitime katıldığını ve kendisine sertifika verildiğini, iş güvenliğini almanın taşeron firmanın görevinde olduğunu, davacının talep ettiği manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu ve şartları oluşmadığını, kaçınılmazlık ve kötü tesadüf faktörlerinin söz konusu olduğunu, davacının raporlu olduğu dönemlerde hak etmediği halde avans açıklaması ile ödemeler yapıldığını, bu ödemelerin mahsup edilmesi gerektiğini, davacının ücret ile ilgili açıklamalarını kabul etmediklerini, davacının kalıp işçisi olarak SGK’ya bildirildiği açık olduğundan davacının vasıfsız işçi olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince; “Davanın kısmen kabulü ile 101.990,52 TL maddi ve 17.000,00 manevi tazminatın olay tarihi olan 15/07/2016 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair taleplerin reddine,” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Bölge Adliye Mahkemesince “Taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine,” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hesap bilirkişi raporunda terditli olarak asgari ücret TÜİK ve emsal ücret araştırmasına göre hesaplama yapıldığını, tanık anlatımları ve emsal ücret araştırmasına göre yapılan hesaplamaya göre ıslah yapıldığını, mahkemece salt TÜİK verilerinin esas alınarak yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulduğunu, hiçbir gerekçe gösterilmeksizin TÜİK verilerinin esas alınmasının hakkaniyete ve işçi lehine yorum ilkesine aykırı olduğunu, müvekkilin yaşı, sağ ayağının zarar görmüş olması maluliyet oranının ve işverenin süreç bazında müvekkili kaderine terk etmiş olması hususları dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminat miktarının da kabul edilebilir nitelikte olmadığını, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı ... İnşaat Şirketi vekili temyiz dilekçesinde özetle; kazanın meydana gelmesinde şirketin kusuru olmadığını, kazanın oluş şeklinden İSG önlemlerinin alınması ile ilgisinin olmadığını, alınan İSG önlemlerini gereği gibi uygulamayan davacının kusuru ve kötü tesadüf sonucu kazanın meydana geldiğini, müvekkilinin Ulaştırma ve Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının Alt Yapı Yatırımları Genel Müdürlüğünün Çayyolu Depo Sahası yapımı ve elektronik sistemler temin montaj ve işletmeye alma işleri sözleşmesi gereği yapım işi görevini yerine getirdiğini, kaba inşaat işlerinin taşeron sözleşmesi ile ... Turizm Pazarlama İnş. Müh. Mim. Müş. San. Tic. Ltd. Şti.'ne verildiğini, davacının taşeron şirketin işçisi olduğunu, kaza tutanağından anlaşılacağı üzere kazanın oluş nedeninin davacının kendi durumunu gerektirdiği şartlara uygun ayarlamaması ve bu nedenle başının dönmesi olduğunu, işyerinde her türlü güvenlik önlemi alındığını, iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin mevzuatın sadece işverene değil işçiye de yükümlülükler yüklediğini, kendisine teslim edilen kişisel koruyucu donanımı alan davacının kemerini doğru kullanmadığını, aldığı eğitimlere ve talimatlara aykırı hareket ettiğini, kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunu, kazanın oluş şeklinin kaza olay bilgi formundaki tespitlere göre değerlendirilmesi gerekirken kazazedenin arkadaşı tanığın çelişkili ifadelerine göre hazırlanan kusur raporuna göre hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının kendi işini yaptığını, yapmak istemediği işe zorlandığına ilişkin gerçek dışı iddiasını ispat edemediğini, emniyet kemerinin davacıya teslim edilmesine ve İSG önlemlerinin alındığına dair tüm belgelerin sunulmasına rağmen İSG önlemleri hiç alınmamış gibi tesis edilen hükmün kabul edilebilir olmadığını, 1,5-2 m yüksekten düşmesine rağmen 5 metre yüksekten düştüğünün kabulünün hatalı olduğunu, işin bakanlığın denetim ve gözetimi altında olduğunu, kendi çalışma sahasında iş güvenliği önlemlerini almanın taşeron firmanın görevi olduğunu, kaçınılmazlık ve kötü tesadüfün değerlendirilmediğini, şirket ile kaza anlamında aralarında illiyet bağı olmadığını, ... 13. İş Mahkemesinin 2019/19 esas sayılı rücu dosyasının neticesinin beklenilmediğini, itiraz edilen maluliyet oranı esas alınarak yapılan hesaplamaya göre verilen hükmü kabul etmediklerini, manevi tazminatın davacı tam kusurlu olduğundan reddi gerektiğini, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı ... Turizm Pazarlama İnş. Müh. Mim. Müş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde özetle; sunulan bilgi ve belgelerden kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun olmadığı, iş güvenliği eğitimlerinin verildiği, koruyucu ekipmanların verildiği ve kullanımının öğretildiğinin açık olduğunu, davacının kendi ifadesi ile kusurun kendisinde olduğunun belli olduğunu, işyeri dosyası ve bordrolara rağmen yanlış değerlendirme ile fazla hesaplama yapıldığını, bilirkişi raporunda terditli hesaplamalardan hiçbirine itibar edilmeden farklı bir hesaplama ile tazminata hükmedildiğini, davacının asgari ücretin üzerinde bir ücret almasını gerektirir yeterliliğe ilişkin belgesi ve uzmanlığı olmadığını, sözleşmesinde hüküm bulunmadığını, kusur raporlarına itirazların değerlendirilmediğini, bu rapor esas alınarak hesap raporu düzenlenmesinin kabul edilemez olduğunu, kazanın emniyet kemerini değiştirmek istediği sırada meydana geldiğinin sabit olmasına rağmen emniyet kemeri hiç verilmemiş gibi tanzim olunan raporu kabul etmediklerini, maluliyet oranını kabul etmediklerini, itirazlarının karşılanmadığını, manevi tazminat miktarının fazla olduğunu, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesine ilişkindir.

1-Taraflar arasında, hükme esas alınan kusur oranları ve kusur oranlarının aidiyeti noktasında uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır.

Geniş anlamıyla sorumluluk kavramı, bir kişinin başka bir kişiye verdiği zararları giderme yükümlülüğü olarak açıklanmıştır. Hukuki anlamda sorumluluk ise, taraflar arasındaki borç ilişkisinin zedelenmesi sonucu doğan zararların giderilmesi (tazmin edilmesi) yükümlülüğünü içerir.

İşçi ve işverenin hizmet sözleşmesinden kaynaklanan sıkı iş ilişkisi, işçi yönünden işverene içten bağlılık (sadakat borcu), işveren yönünden işçiyi korumak ve gözetmek borcu şeklinde ortaya çıkar. Gerçekten işçi, işverenin işi ve iş yeri ile ilgili çıkarlarını korumak, çıkarlarına zarar verebilecek davranışlardan kaçınmak, buna karşı işveren de, işçinin kişiliğine saygı göstermek, işçiyi korumak, iş yeri tehlikelerinden zarar görmemesi için iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almak, işçinin özlük hakları ve diğer maddi çıkarlarının gerektirdiği uygun bildirimlerde ve davranışlarda bulunmak, işçinin çıkarına aykırı davranışlardan kaçınmakla yükümlüdür.

Sanayi ve teknolojideki gelişmeler, yeni işletmelerin açılması, fabrikaların kurulması iş yerlerindeki makineleşmenin artmasına yol açmış, bu durum iş kazaları ile meslek hastalıklarında artışlara neden olmuştur. Bu gelişme, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin daha etkili şekilde alınması gereğini ortaya çıkarmıştır.