muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12731, Karar No: 2017/15788, Tarih: 13.11.2017

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Bu noktada değinilmesi gereken husus; davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasındadır.

Yargılama harç ve giderleri, kural olarak davada haksız çıkan tarafa, eş söyleyişle aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir (HMK m. 326/I). Bu cümleden olarak, davayı kazanan taraf, davayı bir vekil aracılığı ile takip etmişse, haksız çıkan taraf, yargılama gideri olarak vekalet ücreti ödemeye de mahkum edilir (HMK m. 323/1-ğ).

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “karar verilmesine yer olmadığına” dair verilen karar, yargılama sırasında yürürlüge giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesisi ve yine davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygundur.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere ve özellikle Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçelerine göre, temyiz olunan kararın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 13.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7738, Karar No: 2016/9804, Tarih: 13.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/7738 E.  ,  2016/9804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi sıfatıyla davacıya ölüm aylığı bağlanması talebinin reddine yönelik kurum işleminin iptali ile aylık bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 14.09.2009 tarihinde kesinleşen davacı, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla ölüm aylığı bağlanması talebinde bulunmuş, davalı kurum tarafından boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle talebinin reddedildiği anlaşılmaktadır.

Bu tür davalarada davacının boşandığı eşi ile eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı ... 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından

araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; davacı ile boşandığı eşinin bankalar, GSM operatörleri ve medula sağlık sisteminde yer alan adresleri ile varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresleri araştırılmalı, ...adresinde yeniden geniş kapsamlı kolluk araştırılması yapılarak daha önce yapılan kolluk araştırma tutanağında davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edilmesi üzerine hazırlanan kurum raporunun aksinin sabit olup olmadığı belirlenmeli, böylece “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/328, Karar No: 2023/3105, Tarih: 30.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/328 E.  ,  2023/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 20.09.2021

EK KARAR SAYISI : 2020/255 E., 2021/798 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2020/255 Esas, 2021/798 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2020/255 Esas, 2021/798 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollamasıyla 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, onuncu fıkrasının son cümlesi, yirmiikinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 52 nci maddeleri gereği hapisten çevrili 6.000,00 TL adlî para cezası ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suç eşyalarının anılan Kanun'un 54 üncü maddesi gereği müsaderesine karar verilmiştir.

2.Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2020/255 Esas, 2021/798 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, "temyiz isteminin yasal temyiz süresi geçtikten sonra yapıldığından bahisle reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, daha önce yapılan tebligatın kendisine ulaşmaması nedeniyle ek kararın yeniden temyiz incelemesinin yapılmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

2.Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2020/255 Esas, 2021/798 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, "temyiz isteminin yasal temyiz süresi geçtikten sonra yapıldığından bahisle reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, daha önce yapılan tebligatın kendisine ulaşmaması nedeniyle ek kararın yeniden temyiz incelemesinin yapılmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilip 08.09.2021 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 16.09.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2020/255 Esas, 2021/798 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5342, Karar No: 2019/3645, Tarih: 13.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5342 E.  ,  2019/3645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A)Davacı İstemi;

Davacı vekili dava dilekçesinde, Müvekkilinin davalı şirkette pompa görevlisi olarak aylık net 1.300,00 TL maaş ve müşterilerden aldığı günlük ortalama en az 50 TL ve üzeri bahşişle çalışmaktayken, 23/11/2013 tarihinde saat 19: 45 sıralarında ... plakalı araç ile İşyerine müşteri olarak gelen dava harici şahısların fiziki saldırısına uğayıp bıçakla yaralandığını,sol kolunda meydan gelen his kaybı nedeni sol elini hissedemediğini, Sağlık Kurulu raporuna göre işgücü kaybı oranının % 46 olarak belirlendiğini, olayın işyerinde ve işin görülmesi esnasında gerçekleşmiş olduğunu ve müvekkilinde bedenen özre uğramasının iş kazası olup maddi ve manevi tazmini gerektiğini beyan ederek; Fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere müvekkilinde oluşacak sürekli iş görmezliğe ilişkin olarak 3.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile olay nedeniyle 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin ile birlikte davalıdan alınarak müvekkile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemini 109.897,07 TL ’ye artırmıştır.

B)Davalı Cevabı;

Davacı vekili ıslah dilekçesiyle maddi tazminat istemini 109.897,07 TL ’ye artırmıştır.

B)Davalı Cevabı;

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davacının müvekkilinin şirketine ait benzin istasyonunda pompacı olarak çalıştığını, olay günü kendisi işinin başındayken benzin almak için gelen müşterilerin kendileriyle ilgilenilmediğinden bahisle personelle sözlü tartışmaya girdiğini ve personelin de cevap vermesi üzerine işin fiziksel kavgaya dönüştüğünü, Müvekkili şirketin defalarca işçilerine müşterilerle tartışmaya girmemelerini ve işyerine yakışır bir şekilde müşterilere gerekli ilgiyi göstermeleri konusunda uyanlarda bulunduklarını ancak somut olayda müşterilerin kendileriyle yeterince ilgilenilmediğini düşünerek personellere küfür ettiğini, davacının da bu küfürlere küfürle karşılık vererek olayın kavga boyutuna ulaşmasına yol açtığını ve müşteri tarafından bıçakla yaralandığını, bütün bu hususlardan anlaşıldığı üzere olaydaki yaralanmanın davacının veya üçüncü kişinin tam kusuru nedeniyle meydana geldiğini, olayda müvekkiline yüklenecek bir kusur olmadığını, müvekkilinin müşterilerle tartışılmaması gerektiği konusunda talimatlar verdiğini, işçinin yaralanması sonucu üzerine düşen tüm vazifelerine yerine getirerek işçinin hızlı bir şekilde tedavi görmesi için gerekli sağlık hizmetlerini sağladığını, ayrıca işçiye hukuki yardım konusunda da destek olunduğunu, işyerinin de ...'nın en merkezi ve güvenli yerlerinden biri olması karşısında işyerinin güvenliği için alınabilecek tüm olağan önlemlerin alındığını, olayda davacının yaralanmasına neden olan olgunun tamamen üçüncü kişinin bıçakla yaralaması olduğunu ve davacının da küfüre küfürle karşılık vererek olayların büyümesine neden olması olduğunu, bu nedenle somut olayda müvekkilin hiçbir kusuru olmadığını beyan ederek; davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonrasında özetle; “Yapılan yargılama sonucunda; Davacının davalı şirkete ait benzin instasyonunda pompacı olarak çalıştığı, 23/11/2013 tarihinde müşteri olarak işyerine gelen dava dışı şahısların fiziki saldırısına uğradığı, %12,20 oranında maluliyete uğradığı anlaşılmakla, dosya kusur yönünden bilirkişi kuruluna tevdi edilmiş, gerekçeli ve denetime elverişli şekilde düzenlenen 30/12/2016 tarihli raporda, davacının %20 davalı şirketin %15, dava harici şahıslar....ın %35,....ın %10, ....ın %10, ...'ın %10 oranında kusurlu olduğu belirlenmiş olup, bu raporun mahkemece usul ve yasaya uygun bulunarak, dosyanın hesap yönünden bilirkişiye tevdi edildiği, gerekçeli ve denetime elverişli şekilde düzenlenen 27/04/2017 tarihli raporun, makememizce usul ve yasaya uygun bulunarak davacı lehine 109.879,07-TLmaddi tazminata hükmedildiği, Davacının iş kazası sonucu maluliyete uğraması nedeniyle duyduğu acı ve çektiği ızdırap göz önüne alınarak, tarafların kusur durumu, mali ve içtimai durumları ve maluliyet oranına göre davacı lehine 15.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği ve tazminatlara olay tarihinden itibaren tyasal faiz işletilmesine karar verildiği”anlaşılmıştır.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı

D)Bölge Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi neticesinde özetle, “Taraflar arasında kusur oranı, maddi tazminattan kusur indirimi, manevi tazminat miktarı konularında uyuşmazlık bulunduğu Somut olayda hükme dayanak alınan bilirkişi raporlarının, 6331 sayılı Kanun'un öngördüğü koşulları gözönünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususları ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyetini ve oranını hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptadığı, bir iş kazası sonucu zarara uğrayan işçinin tazminat davasının, işveren veya kusurlu üçüncü kişilere karşı yöneltileceği, bundan başka, aracı olarak nitelendirilen kişilerce işe alınan işçilerin uğrayacakları zarardan dolayı asıl işverenin aracı ile birlikte sorumlu olacağı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesi gereği olduğu, bu nedenle, davalı işverenin dava dışı üçüncü kişilerin iş kazasının meydana gelmesindeki kusurlarından sorumlu tutulmasının da yerinde olduğu, öte yandan, davalının ve kusur yüklenen dava dışı diğer kurum ve kişilerin sorumluluğunun ve oranının ileride açılacak rücu davasında ayrıca değerlendirilmesinin mümkün olduğu, somut olayda, tarafların ... ekonomik halleri, iş kazasının meydana geldiği tarih, tarafların kusur durumları ile davacının maluliyet oranı gözetildiğinde, yerel mahkemenin takdir edilen manevi tazminat miktarına ilişkin kararının isabetli olduğu belirtilerek, Davalının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine” karar verildiği anlaşılmıştır.

E)Temyiz Nedenleri;

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, iş kazasının davacı ve 3. kişinin tam kusurlu eylemi nedeniyle gerçekleştiğini, davacının müşterilerle tartışmaya girmemesi konusunda kendisine eğitim verilmesine karşın, tartışmaya girdiğini, 3. Kişinin haksız eylemine davacnın küfürle cevap vererek olay başlattığını, müvekkiline yüklenebilecek kusur olmadığını, olayın işin görülmesi sırasında gerçekleşmediğini, illyet bağı kesildiğinden davanın reddi gerektiğini, müvekkilinin 3. kişilerin bıçakla yaralma eylemini öngörerek engellemesinin mümkün olmadığını, hesap raporunda 3. kişilerin %65 kusurunun müvekkiline yüklenmesinin hatalı olduğunu, 3. kişilerin kusuru dikkate alınarak bağlanan gelirin %80’nin tenzil edilmesi gerektiğini, öte yandan davacı lehine takdir edilen manevi tazminatın fazla olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep ettiği anlaşılmıştır.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dava, 23/11/2013 tarihli iş kazası neticesinde sigortalının sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dava, 23/11/2013 tarihli iş kazası neticesinde sigortalının sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat isteminin kabulüne manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, davacı sigortalı işçinin davalı şirket tarafından işletilen benzin istasyonunda benzin pompası görevlisi olarak çalışırken olay günü benzin almak için gelen dava harici müşterinin kendisine hakaret etmesi üzerine davacının da hakaret etmesi üzerine işyerinde meydana gelen kavga neticesince bıçaklanarak yaralnaması sonucu %12,2 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayacak şekilde malul kaldığı, iş kazasının gerçekleşmesinde mahkemece davacının %20 davalı işveren şirketin %15, dava harici şahıslar....'ın %35,....'ın %10,...ın %10,...'ın %10 oranında kusurlu olduğu rapora itibar edilerek alınan hesap raporuna itibarla karar verildiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazasında davalı işveren şirketin sorumluluğunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Geniş anlamıyla sorumluluk kavramı, bir kişinin başka bir kişiye verdiği zararları giderme yükümlülüğü olarak açıklanmıştır. Hukuki anlamda sorumluluk ise, taraflar arasındaki borç ilişkisinin zedelenmesi sonucu doğan zararların giderilmesi (tazmin edilmesi) yükümlülüğünü içerir.

İşçi ve işverenin hizmet sözleşmesinden kaynaklanan sıkı iş ilişkisi, işçi yönünden işverene içten bağlılık (sadakat borcu), işveren yönünden işçiyi korumak ve gözetmek borcu şeklinde ortaya çıkar. Gerçekten işçi, işverenin işi ve iş yeri ile ilgili çıkarlarını korumak, çıkarlarına zarar verebilecek davranışlardan kaçınmak, buna karşı işveren de, işçinin kişiliğine saygı göstermek, işçiyi korumak, iş yeri tehlikelerinden zarar görmemesi için iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almak, işçinin özlük hakları ve diğer maddi çıkarlarının gerektirdiği uygun bildirimlerde ve davranışlarda bulunmak, işçinin çıkarına aykırı davranışlardan kaçınmakla yükümlüdür.

Sanayi ve teknolojideki gelişmeler, yeni işletmelerin açılması, fabrikaların kurulması iş yerlerindeki makinalaşmanın artmasına yol açmış, bu durum iş kazaları ile meslek hastalıklarında artışlara neden olmuştur. Bu gelişme, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin daha etkili şekilde alınması gereğini ortaya çıkarmıştır.

İşveren, gözetme borcu gereği, çalıştırdığı işçileri, iş yerinde meydana gelen tehlikelerden korumak, onların yaşam, bedensel ve ruhsal sağlık bütünlüklerini korumak için iş yerinde teknik ve tıbbi önlemler dahil olmak üzere bilimsel ve teknolojik gelişmelerin gerekli kıldığı tüm önlemleri almak zorundadır.

Anayasanın 17. maddesinde "Herkes, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahiptir.