muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17964, Karar No: 2024/10665, Tarih: 25.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/17964 E.  ,  2024/10665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/187 E. 2015/36 K.

SUÇ : Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin yargılama sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı Kanun'un 158/1. maddesinin (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği, bu şekilde somut olayda elde edilmeye çalışılan haksız menfaat tutarı 300,00 TL olduğundan adli para cezasının 30 gün olarak belirlenip, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 25 gün, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den hesaplanarak 500,00 TL adli para cezası belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, adli para cezasının 5 gün olarak alınıp, günlüğü 20,00 TL'den hesaplanarak 100,00 TL olarak belirlenmesinden sonra, infazda tereddüt oluşturacak şekilde gün adli para cezası belirtilmeden haksız menfaat tutarının iki katı olan 600,00 TL'ye yükseltildikten sonra, takdiri indirim maddeleri uygulanarak, sonuç cezanın 500,00 TL olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "5 gün" ibaresinin çıkartılarak yerine "30 gün" ibaresinin yazılmasına, hüküm fıkrasının ikinci ve üçüncü paragraflarının hükümden tamamen çıkartılmasına, hüküm fıkrasının dördüncü bendindeki "500,00 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "25 gün" ibaresinin eklenmesine ve hüküm fıkrasına" TCK'nın 52/2 maddesi gereğince; sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözetilerek 1 tam gün karşılığı takdiren 20,00 TL’den hesaplanarak, sanığın 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" paragrafının eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ancak aleyhe temyiz bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca adli para cezasının ödenmemesi durumunda sanığın 5 gün olan adli para cezası bakımından kazanılmış hakkı bulunduğunun gözetilmesine, 25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4678, Karar No: 2011/1185, Tarih: 02.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4678 E.  ,  2011/1185 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/152783

1941 doğumlu ...'ı kasten öldürmekten, ... ile 1991 doğumlu ...'ı kasten yaralamaktan sanıklar ... ile ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, Ayşe'yi yaralamaktan beraatlerine ilişkin (ÇORUM) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.11.2009 gün ve 125/294 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar müdafii ile müdahiller vekili duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar hakkında duruşmalı, müdahillerin temyizi hakkında da kararda açıklanan nedenle duruşmasız, C.Savcısının temyizi üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılanların yasal yetkisi bulunmadığından vekillerinin duruşmalı temyiz inceleme isteğinin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten insan öldürme, mağdur ...’i kasten yaralama, sanık ...’ın mağdur ...’i kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi ile takdiri indirim sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada eksik incelemeye, yaralama suçunun sübutuna, suç vasfına, yasal savunmaya vesaireye, katılanlar vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, Cumhuriyet Savcısının sanık ...’ın suçunun sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında kasten insan öldürme ve mağdur ...’e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...’e

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/152783

yönelik kasten yaralama suçundan kurulan ve kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında kasten insan öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... ve ... hakkında mağdur ...’ye yönelik eylem yönünden verilen beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;

A) Sanık ... hakkında kasten insan öldürme ve mağdur ...’e yönelik kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...’e

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/152783

yönelik kasten yaralama suçundan kurulan ve kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında kasten insan öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... ve ... hakkında mağdur ...’ye yönelik eylem yönünden verilen beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;

Oluşa, dosya içeriğine göre; sanık ...'ın müteahhitliğini de yaptığı binanın bodrum katındaki depoyu projeye aykırı olarak eve dönüştürüp kiraya verdiği, içinde öldürülen ve zarar görenlerin de bulunduğu apartman sakinlerinin yasaya aykırılığı nedeniyle bu durumu belediyeye şikayet konusu yaptıkları, belediyenin sanığa uyarıda bulunduğu, ancak sanığın söz konusu yeri kiracı aracılığıyla kullanmaya devam ettiği, olay günü de içinde öldürülen ve zarar görenlerin bulunduğu apartman sakinlerinin, belirtilen depoya inerek çilingir vasıtasıyla kilidini açtıktan sonra içindeki eşyayı dışarı çıkarıp boşaltmaya başladıkları, kiracının bu durumu sanık ...'ı arayarak haber verdiği, sanığın yanına oğlu diğer sanık ...’ı da alarak olay yerine geldiği, kendisine ait olduğunu belirttiği bölmenin boşaltılmakta olduğunu görünce, sanıkların boşaltılan tahtaları mağdur ... ve Ayşe’ye doğru fırlattıkları, mağdur-katılan ...'in yaralandığı, ayrıca mağdur-katılan ...’yi de yere düşürüp vurdukları, bunun üzerine öldürülen, katılanlar ve diğer apartman sakinlerinin sanıkları kovaladıkları, geldikleri arabaya binmek isteyen sanıklara yönelik yapılan silahsız saldırı ve kovalamaca üzerine sanıklardan ...'ın elindeki bıçakla maktul ...’i biri öldürücü olan boyun bölgesinden olmak üzere toplam 4 bıçak darbesiyle yaraladığı, öldürülenin aldığı yara nedeniyle düştüğü, kovalanan sanıkların ise geldikleri araçla olay yerinden kaçtıkları, 1941 doğumlu ...’in öldüğü, 1991 doğumlu torunu ... ile maktulün eşi ...’nin yaralandıkları olayda;

a) Her iki sanığın olay yerine birlikte gelmeleri ve tahta parçalarıyla katılanlara yönelik ilk aşamadaki yaralama eylemlerinden sonra araçlarına doğru kovalandıkları ve olay yerinden ayrılacakları sırada, arkalarından gelinmekte olduğunu görünce, sanık ...'ın kendiliğinden verdiği kararla, diğer sanık ...’ın olayın ikinci aşamasını oluşturan öldürme suçuna yönelik herhangi bir sözlü yada fiili bir girişimi bulunmaksızın öldürme eylemini gerçekleştirdiği gözetilerek, sanık ...’ın öldürme suçundan beraatı yerine cezalandırılmasına karar verilmesi,

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/152783

b) Sanıkların ilk aşamadaki olayda, tahta fırlatmayla birlikte mağdur-katılan ...’yi yere düşürüp vurdukları gözetilerek eylemlerine uyan TCK.nun 86/2 ve 29. maddeleri gereğince cezalandırılmaları yerine beraatlarına karar verilmesi,

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/152783

b) Sanıkların ilk aşamadaki olayda, tahta fırlatmayla birlikte mağdur-katılan ...’yi yere düşürüp vurdukları gözetilerek eylemlerine uyan TCK.nun 86/2 ve 29. maddeleri gereğince cezalandırılmaları yerine beraatlarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ile Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ...’ın tahliye talebinin reddine, bozma nedeni ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ...’ın ise TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu yada hükümlü değilse salıverilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 02.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

02.03.2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ve ... müdafii Avukatlar , ... Kamalak ile Mehmet Karadağ’ın yokluklarında 03.03.2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/27094, Karar No: 2017/16736, Tarih: 26.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27094 E.  ,  2017/16736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın hırsızlık başlıklı 141. maddesinde ''Zilyedin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı kendisine veya başkasına yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye bir yıldan 3 yıla kadar hapis cezası verilir.'' şeklinde hırsızlık suçunun temel şekli düzenlenmiş olup, aynı Yasa'nın 142. maddesinde suçun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı TCK’nın “Dolandırıcılık” başlıklı 157. maddesinde; “Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir.” şeklinde dolandırıcılık suçunun temel şekli düzenlenmiş olup, aynı Yasa'nın 158. maddesinde ise suçun nitelikli halleri on bent halinde sayılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/15-262 Esas ve 2014/37 sayılı kararında belirtildiği üzere; dolandırıcılık suçunun maddi unsurunun hareket kısmı, 765 sayılı TCK’nın 503. maddesinde bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hile ve desiseler yapma olmasına karşın, 5237 sayılı TCK’nın 157. maddesinde hileli davranışlarla bir kimseyi aldatma şeklinde ifade edilmiş olup, 765 sayılı Kanunda yer alan desise kavramına 5237 sayılı Kanun'da yer verilmemiş ve hileye desiseyi de kapsayacak şekilde geniş bir anlam yüklenmiştir.

Kanun koyucu anılan maddede hilenin tanımını yapmayarak suçun maddi konusunun hareket kısmını oluşturan hileli davranışların nelerden ibaret olduğunu belirtmemiş, bilinçli olarak bu hususu öğreti ve uygulamaya bırakmıştır.

Hile, Türk Dili Kurumu sözlüğünde; "birini aldatmak, yanıltmak için yapılan düzen, dolap, oyun, desise, entrika" (Türk Dil Kurumu, Türkçe Sözlük, s.891) şeklinde tanımlanmıştır. Uygulamadaki yerleşmiş kabule göre ise; "Hile nitelikli yalandır. Yalan belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun denetleme olanağını ortadan kaldırmalıdır. Kullanılan hile ile mağdur yanılgıya düşürülmeli ve yanıltma sonucu kandırıcı davranışlarla yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır... hileli davranışın aldatacak nitelikte olması gerekir. Basit bir yalan hileli hareket olarak kabul edilemez" biçiminde tanımlanmıştır.

Öğretide de hile ile ilgili olarak; "olaylara ilişkin yalan açıklamaların ve sarf edilen sözlerin doğruluğunu kuvvetlendirecek ve böylece muhatabın inceleme eğilimini etkileyebilecek yoğunluk ve güçte olması ve bu bakımdan gerektiğinde bir takım dış hareketler ekleyerek veya böylece var olan halden ve koşullardan yararlanarak, almayacağı bir kararı bir kimseye verdirtmek suretiyle onu aldatması, bu suretle başkasının zihin, fikir ve eylemlerinde bir hata meydana getirmesidir" (Sulhi Dönmezer, Kişilere ve Mala Karşı Cürümler, Beta Yayınevi, 2004, s. 453), "hile, oyun, aldatma, düzen demektir. Objektif olarak hataya düşürücü ve başkasının tasavvuru üzerinde etki doğurucu her davranış hiledir" (Nur Centel- Hamide Zafer- Özlem Çakmut, Kişilere Karşı işlenen Suçlar, Beta Yayınevi, 2011, 2 bası, Cilt I. s. 456) biçiminde tanımlara yer verilmiştir.

Yerleşmiş uygulamalar ve öğretideki baskın görüşlere göre ortaya konulan ilkeler gözönünde bulundurulduğunda; hile, karşısındaki aldatan, hataya düşüren, düzen, dolap, oyun, entrika ve bunun gibi her türlü eylem olarak kabul edilebilir. Bu eylemler bir gösteriş biçiminde olabileceği gibi, gizli davranışlar olarak da ortaya çıkabilir. Gösterişte, fail sahip bulunmadığı imkanlara ve sıfata sahip olduğunu bildirmekte, gizli davranışta ise kendi durum veya sıfatını gizlemektedir. Ancak sadece yalan söylemek, dolandırıcılık suçunun hile unsurunun gerçekleşmesi bakımından yeterli değildir. Kanun koyucu yalanı belirli bir takım şekiller altında yapıldığı ve kamu düzenini bozacak nitelikte bulunduğu hallerde cezalandırmaktadır. Böyle olunca hukuki işlemlerde, sözleşmelerde bir kişi mücerret yalan söyleyerek diğerini aldatmış bulunuyorsa bu basit şekildeki aldatma, dolandırıcılık suçunun oluşumuna yetmeyecektir. Yapılan yalan açıklamaların dolandırıcılık suçunun hileli davranış unsurunu oluşturabilmesi için, bu açıklamaların doğruluğunu kabul ettirebilecek, böylece muhatabın inceleme eğilimini etkisiz bırakabilecek yoğunluk ve güçte olması ve gerektiğinde yalana bir takım dış hareketlerin eklenmiş bulunması gerekir.

Esasen, hangi davranışların hileli olup olmadığı ve bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği yolunda genel bir kural koymak oldukça zor olmakla birlikte, yerleşmiş uygulamalar ve öğretideki görüşler gözönünde bulundurularak, olaysal olarak değerlendirme yapılmalı, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmak suretiyle sonuca ulaşılmalıdır.

Hırsızlık suçuyla korunan hukuki yarar zilyetlik ve buna bağlı haklardır. Bu nedenle hırsızlık suçunun mağduru malın sahibi değil, zilyetliği altında bulunan mal çalınan kişidir. Burada zilyetliğin hukuka uygun ya da aykırı tesis edilmiş olmasının bir önemi bulunmamaktadır. Bunun sonucu olarak malı çalarak zilyetliği ele geçiren kişinin elinden de malın çalınması halinde hırsızlık suçu oluşabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında;

Hırsızlık suçuyla korunan hukuki yarar zilyetlik ve buna bağlı haklardır. Bu nedenle hırsızlık suçunun mağduru malın sahibi değil, zilyetliği altında bulunan mal çalınan kişidir. Burada zilyetliğin hukuka uygun ya da aykırı tesis edilmiş olmasının bir önemi bulunmamaktadır. Bunun sonucu olarak malı çalarak zilyetliği ele geçiren kişinin elinden de malın çalınması halinde hırsızlık suçu oluşabilecektir.

Bu açıklamalar ışığında;

I-Somut olayda; katılanlardan ... olay günü ikametinde iken, sanığın yanında kimliği tespit edilemeyen bir kişi ile ikamete geldiği, şahıslardan zayıf olan kişinin kendisinden su istemesi üzerine katılanın su getirdiği, bu esnada komşusunun evinde bulunan, evine girildiğini fark eden, katılan ...'nın annesi ...'ın da eve geldiği, suyu içen bayanın katılanlardan ...'den ip istediği ve katılanın ipi getirerek bayana verdiği, bu bayanın ipten kısa kısa üç parça kestiği ve kestiği parçaları üçer üçer katlayarak katılanların eline koyduğu, katılanların ellerini kapatıp açtıklarında, iplerin birbirlerine bağlandığı ve bu şahsın katılan ...'ye ''Sen nişanlanıp ayrılmışsın, sizin düşmanınız var, sana bir daha ayrılık gözüküyor ''dediği, katılan ...'ın ifadesinde, eve girmeden önce sanık ve kimliği tespit edilemeyen şahsın soğan istediği ve soğan içerisinden muska çıkardıklarını söylediği, üşüdükleri bahanesiyle sanığın ve kimliği belirlenemeyen şahıs ile eve girdiği, hep beraber oturdukları sırada şahıslardan zayıf olanın katılan ...'ye ''Senin yatak odasında altınların var, git yatak odasında yemeninin içerisine koy dediği, kendisinin de denileni yaparak yemeninin içerisine 2 adet 19 ve 21 gram ağırlığında altın bilezik, altın kaplama saat, 2 adet altın künye, gümüş kolye, altın kolye, tek taş yüzük, 2 adet altın yüzüğü yemeninin içerisine koyarak, zayıf olan şahsa verdiği, bu şahsın yemeniyi içerisinde altınlar olduğu halde vererek katılan ...'ye bağlattığı, en son yemeniyi 3 adet yastığın içerisine koydurtarak bağlattırdığı, gelen bayanların kendi aralarında anlaşılamayan bir dilde konuştuğu, zayıf olan şahsın katılan ...'ye içerisinde altınların bulunduğu bohçayı "Yatak odasına koyarak kilitle" dediği, katılanın da kilitlediği, sanık ve kimliği tespit edilemeyen şahsın büyü bozulması amacıyla katılanlara, birbirleriyle konuşmayarak dışardan 20 adet taş toplamalarını, kendilerinin de 7 kapı dolaşacaklarını söyleyerek evden ayrıldıkları, katılanların da evden çıktığı, katılanların eve geldiklerinde altınların yerinde olmadıklarını fark ettikleri olayda, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunun oluşturup oluşmayacağına ilişkin delilleri değerlendirme ve takdir etme yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı biçimde yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

II-Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanık ...'nin kazanılmış hakkının gözetilmesine, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12609, Karar No: 2011/15772, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/12609 E.  ,  2011/15772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tavzih davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 117 ada 27 parsel sayılı 3961,72 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve taşınmazın kültür arazisi olarak orman dışına çıkarılması nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı, dava konusu taşınmazın tamamının orman arazsisi olduğu iddiasıyla dava açmış, Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin serbest kadastro teknisyeni ve orman yüksek mühendisi tarafından hazırlanan raporda (A) harfi ile gösterilen 1445,28 m2 yeşil alana ait olan kısmının orman olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen 2516,44 m2'lik kısmının tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı, 30/03/2011 havale tarihli dilekçesinde ve ekinde karara konu teknik bilirkişi raporundaki koordinat değerlerinin ve bu sebeple ilamın infaza elverişli olmadığından bahisle dosyanın yeniden incelenerek infaza engel hükmün tavzihine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece kadastro bilirkişisinden ek rapor alınarak, karara konu bilirkişi raporundaki koordinat değerlerinin, ITRF koordinat sistemindeki değerleri belirlenmiş ve 30/06/2011 tarihinde hükmün infazı sırasında da hükme dayanak krokili raporun ITRF koordinat sisteminde yeniden tanımlanmasının mümkün olması veya ... bilirkişisince tanzim edilen ek rapor ile hesaplanan ITRF koordinatlarına göre hükmün infazına olanak bulunması gerekçeleriyle tavzih talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz etmiştir.

Dava, tavzih istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve hükme dayanak alınan bilirkişi krokisi ile rapordaki verilerin ITRF koordinatlarına dönüştürülmesi suretiyle infazı olanaklı olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.