muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/20886, Karar No: 2011/7252, Tarih: 25.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20886 E.  ,  2011/7252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile davalılardan ... dışındaki davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Birinci bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmaz ... İlçe Merkezinde taşınmazlardan 20 kat daha değerli olup, emsal alınmayacağı gibi, ikinci bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmaz ise yapılaşma olarak dava konusu taşınmaza göre daha az gelişmiş bir bölgede bulunması nedeniyle emsal alınamaz.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede benzer özelliklere sahip emsal taşınmaz bulunması mümkün olup, taraflara emsallerini sunmaları için süre verilip, gerektiğinde resen emsal de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken geçersiz raporlara dayanılarak bedel tespit edilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 44'ü oranında olacağı gözetilmeden, daha az oranda kabulü suretiyle eksik bedel tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 25.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1370, Karar No: 2016/5976, Tarih: 07.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1370 E.  ,  2016/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-e-son, 43, 62,52/2-4, 53.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ...’nin 10/06/1948 tarihinde ... isimli şahıs ile evlendiği, bir süre sonra ...'ın mağdur ...’yi terkettiği ve daha önceden nüfusa kaydı olmayan sanık ile resmi nikah olmadan birlikte yaşamaya başladığı, ...'ın 13/03/1995 tarihinde vefatı neticesinde SGK tarafından dul kalan eşine yani mağdur ...’ye verilmesi gereken emekli aylığını sanığın sanki kendisi ...'mış gibi belge düzenlemek sureti ile düzenli olarak aldığı, sanığın böylece üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın daha öncesinde nüfusa kayıtlı olmadığı, sonrasında ... isimli kişinin sanığı kaçırdığı, sanık ile ...'ın 40 yılı aşkın bir süre karı koca hayatı yaşadıkları, bu birliktelik sırasında sanığın 8 çocuk doğurduğu, bu çocuklar okul çağına gelince sanığa nüfus cüzdanı çıkartılması gerektiği, okuma yazma bilmeyen sanık adına müşteki ...'nin bilgileri olan ancak sanığın fotoğrafının bulunduğu kimlik çıkarıldığı, daha sonra ... vefat edince, ...'den kalan emekli maaşının karısı olarak kendisinin hakettiği düşüncesiyle sanığın bu maaşı aldığı, kaldı ki okuma yazma bilmeyen sanık adına maaş başvurusunun kim tarafından yapıldığının tespit edilemediği, bu oluş karşısında söz konusu olayda sanığın atılı nitelikli dolandırıcılık suçuna yönelik kastının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında beraat hükmü verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13744, Karar No: 2013/21800, Tarih: 11.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13744 E.  ,  2013/21800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Yönetim Kurulu Başkanlığı'nı temsilen

...

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının kapıcı olarak olarak 01/08/2009-10/06/2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, 2011 yılı Haziran ayı ücretinin ödenmediğini, davalıya ait işyerinde sabah saat 07:30'dan kış döneminde 24:00'e kadar site içerisinde sorumlu olduğu dört binanın işleri ile ilgilendiğini ve 24 saat boyunca her iki saatte bir kalorifer kontrolü yaptığını, yaz döneminde ise yine aynı şekilde 24:00'e kadar çalıştığını, gece 01:00'den 04:00'e kadar ise her gün site etrafındaki çimenlerin sulanması ve bakımları ile uğraştığını, ayrıca hafta tatili, genel tatil ve dini bayramların tamamını çalışarak geçirdiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının taleplerinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda mahkemece davacının yaz aylarında 6 gün boyunca 08.00-17.00 saatleri arasında çalışarak haftada 3 saat, kışın ise Ekim-Mart ayları arasında 7 gün 08.00-22.00 saatleri arasında çalışma yaparak haftada 39 saat fazla mesai yaptığı belirtilerek fazla mesai alacağı hüküm altına alınmıştır. Tüm dosya kapsamından, davacının mesai saatinde temizlik, çöp toplama ve bahçe işleri yaptığı, ayrıca kışın kömürlü merkezi sistemin kaloriferini yaktığı anlaşılmaktadır. Davacının yaptığı işin niteliği gereği serbest zamanının çok fazla olduğu, aynı binada oturması nedeniyle iş hayatıyla sosyal hayatının iç içe girdiği ve uzun mesai saatinin tamamını çalışarak geçirmediği açıktır. Yani davacının uyuma saatleri dışında kalan tüm vaktini sitede çalışarak geçirdiği gibi bir kabule varılamaz. Bu nedenle davacının kış döneminde günlük 3 saat fazla mesai yaptığının kabul edilmesi uygun olacaktır.

Ayrıca davacının kış dönemi çalışmasında hem hafta tatili alacağı kabul edilmiş hem de aynı çalışması fazla mesai alacağı hesaplanmasında hesaba katılmıştır. Hafta tatili çalışmasında sadece günlük 7.5 saati geçen çalışmanın fazla mesai alacağına dahil edilmesi gerekmektedir. Bu nedenle davacının fazla mesai alacağı hesaplaması hatalı olmuştur.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/717, Karar No: 2020/6995, Tarih: 02.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/717 E.  ,  2020/6995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kuran Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davalarında, her bir takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması, ayrıca aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanığın eylemi tek suç kabul edilerek ve zincirleme suç hükümleri de uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/17 Esas-2012/42 Karar sayılı ilamının, suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin 7 ve 8 numaralı bendlerin tamamen çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23571, Karar No: 2014/21121, Tarih: 17.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/23571 E.  ,  2014/21121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının bozulmasına dair 24.06.2014 tarih, 2014/13428 Esas, 2014/13342 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Dairemiz kararının gerekçe bölümünün ilk paragrafında şikayet eden ... yerine İSKİ yazılması ve başvuru nedenleri arasında "2560 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ve İİK'nun 82/1. maddesi uyarınca haczin kaldırılması talebi" bulunmadığı halde bu hususta şikayetin var olduğunun yazılmasının incelenen tetkik hakimi raporu ve notlarına göre maddi hataya müstenit olduğuna, düzeltilmesi istenen ... ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, anılan Kanun'un 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak ...'ye gelir yazılmasına ve 52,40 TL karar düzeltme harcı alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11293, Karar No: 2015/19462, Tarih: 02.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11293 E.  ,  2015/19462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ....ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali, tescil ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine; duruşma talebinin miktar yönünden reddiyle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; .... ....ada ....parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı bulunduğunu, davalı adına kayıtlı bulunan ... ada.....parselin bir bölümünün hata sonucu davacı tarafından kendi taşınmazına katılarak kullanıldığını, zilyetliğinin 35 yıl sürdüğünü, davacının taşınmaza iyiniyetle fıstık ağacı diktiğini, 35 yıldır bakımını yaptığını, ağaçların davalının taşınmazında kalması nedeniyle sebepsiz zenginleştiğini belirterek; ....ada ..... parselin davacı tarafından kullanılan kısmının tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde söz konusu kısım üzerindeki ağaçların bedelinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı adına kayıtlı ....ada ..... parsel sayılı taşınmazın kötü niyetli işgal ettiğini, kendi arazisi 700 m2 olmasına rağmen 20.000m2 arazi işlettiğini, davalı tarafından elatmanın önlenmesi davası açıldığını, ağaç bedellerini isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; taşınmaz devrinin şekil şartlarına tabi olduğu gerekçesiyle tapu iptali ve tescil talebinin reddine, davacının iyiniyetli olarak taşınmazı imar ve ihyada bulunarak fıstık ağacı yetiştirdiği ve iyiniyetinin korunması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL imar ve ihya bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Uyuşmazlık, davacı tarafından dikilip yetiştirilen ve davalının taşınmazında bulunan fıstık ağaçları yönünden davalının sebepsiz zenginleşip zenginleşmediği ve kapsamı noktasında toplanmaktadır.

Sebepsiz zenginleşmeden söz edilebilmesi için, bir taraf zenginleşirken, diğerinin fakirleşmesi, zenginleşme ve fakirleşme arasında uygun nedensellik bağının bulunması ve zenginleşmenin hukuken geçerli bir nedene dayalı olmaması gerekir. Sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan ve tahakkuk etmemiş yahut varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hataen verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir. Sebepsiz zenginleşme bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen aleyhine zenginleştiği tarafa karşı geri verme borcu altındadır.

Sebepsiz zenginleşme nedeniyle iade isteminde bulunabilmek için bir tarafın malvarlığının diğer tarafın mal varlığı aleyhine çoğalması gerekir.

TMK'nın 722.maddesinde; "Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur.

Ancak, sahibinin rızası olmaksızın kullanılmış olan malzemenin sökülmesi aşırı zarara yol açmayacaksa, malzeme sahibi, gideri yapıyı yaptırana ait olmak üzere bunların sökülüp kendisine verilmesini isteyebilir.

Aynı koşullar altında arazinin maliki de, rızası olmaksızın yapılan yapıda kullanılan malzemenin, gideri yapıya yaptırana ait olmak üzere sökülüp kaldırılmasını isteyebilir."

Aynı kanunun, 723.maddesinde ise; "Malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür.

Yapıyı yaptıran arazi maliki iyiniyetli değilse hakim, malzeme sahibinin uğradığı zararın tamamının tazmin edilmesine karar verebilir.

Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyiniyetli değilse, hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir." hükümlerini içermektedir.

Dosyanın incelenmesinde; davacı tarafından davalı adına kayıtlı taşınmazın bir kısmına fıstık ağaçları dikmek suretiyle el atıldığı, bu kısmın davacı adına kayıtlı taşınmazla fiilen birleştirildiği ve bütün oluşturulduğu görülmektedir.

Dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda; davalının taşınmazına dikilen fıstık ağaçlarının 35-40 yaşlarında olduğu, davacıya ait taşınmazın tesis kadastrosunun 12/10/1990 yılında kesinleştiği ve tapu kaydının oluşturulduğu, davalıya ait 94 parsel sayılı taşınmazın ise tapu kayıt ve tedavüllerinin celp edilmediği, tapu kaydının hangi tarihte oluşturulduğu da anlaşılamamaktadır.

Hal böyle olunca; davalıya ait taşınmazın tapu kayıt ve tedavüllerinin celbiyle, tapu kaydının kesinleşme tarihinin belirlenerek taşınmaza dikilen fıstık ağaçlarının yaşının da dikkate alınması suretiyle davacının iyiniyetli olup olmadığının tespit edilmesinden sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma sonucunda hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20144, Karar No: 2011/33892, Tarih: 19.09.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/20144 E.  ,  2011/33892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın temyiz isteminin kendisi hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 14/05/2009 gün ve 2008/101 esas, 2009/75 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 19.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3184, Karar No: 2018/9396, Tarih: 15.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/3184 E.  ,  2018/9396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Galle Alacağı İstemli

KARAR

İncelenmesine gerek duyulan ve dosya arasında bulunmayan davaya konu Mazbut ...Oğlu Divanı Hümayun Kalemi Kisedarı...na ait vakfiyelerin (vakfiye ve zeyl vakfiye) onaylı örneklerinin Vakıflar Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması, yeni bir yazışmaya neden olunmaması için getirtilen kayıtların mahkeme hakiminin denetiminden geçtikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8119, Karar No: 2014/12594, Tarih: 01.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8119 E.  ,  2014/12594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Mahkemesi’nce verilen 05/06/2012 gün ve 2009/115-2012/187 sayılı kararı bozan Daire’nin 14/01/2014 gün ve 2012/17179-2014/704 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescil edilen ''...'' ibareli markanın müvekkilinin tanınmış ''...'' ibareli markaları ile iltibas yaratacak derecede benzer olduğunu, yine davalı tarafça markanın üzerinde kullanıldığı ürünlere ait ambalajların/ambalaj kutularının/stick paketlerin müvekkiline ait olan ve piyasada yaygın olarak bilinen stick paket ve kutu ambalajları ile ayniyet yaratacak kadar benzer olduğunu, davalı kullanımlarının müvekkili marka hakkına tecavüz ettiği gibi haksız rekabet yarattığını belirterek davalı markasının hükümsüzlüğüne, davalının müvekkilinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet yaratan kullanımlarının tespiti ile davalının haksız rekabetinin men'ine, maddi durumun ortadan kaldırılmasına, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce davacılar yararına bozulmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve her ne kadar davalı vekili temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını istemiş ise de uyuşmazlığın HUMK'nın 438/1.maddesinde belirtilen davalardan olmadığı gibi anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca da duruşma yapılmasına gerek görülmemiş olmasına göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.