muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1779, Karar No: 2023/2270, Tarih: 08.06.2023

Yukarıda Anayasa Mahkemesinin 17.03.2010 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 2009/27 Esas, 2010/9 Karar sayılı kararının gerekçesinde de vurgulandığı üzere harca tabi bir işlemin yapılmasını isteyen tarafın harç ödemeden devam eden işlemlerin yapılmasını isteyerek bireysel bir menfaat elde etmek istemesinin harçların konuluş amaçlarına aykırılık oluşturduğu, Harçlar Kanununun 32. maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağını belirten kuralın bireylerin özel menfaatleri ile ilgili olarak yargı hizmetlerinden yararlanmaları bu hizmetlerin karşılığı olarak harcın ödenmesi koşuluna bağlandığından bu kural Anayasanın 36 ncı maddesindeki hak arama özgürlüğünü kısıtlayan bir kural olmadığı belirtilmiştir.

Diğer yandan özellikle yabancı mahkeme kararlarında yabancı mahkemeler Türk Lirası üzerinden değil yabancı para üzerinden karar vermektedir. Bu kapsamda Harçlar Kanununun 4 ncü maddesi gereğince yabancı bir mahkeme tarafından verilen ilâmların tenfizi için açılacak davalardan, bu ilâmlarda hükmolunmuş şeyin değeri, nevi ve mahiyetine göre 1 sayılı tarife gereğince harç alınacaktır. Dolayısıyla bir yabancı para alacağı Türk mahkemeleri tarafından hüküm altına alındığında temyize başvuru hâlinde karar ve ilâm harcının dava tarihindeki kur üzerinden alınması kabul edilirken hesaplanırken aynı para alacağının yabancı mahkeme tarafından hüküm altına alınması hâlinde bu kararın tenfizi için yargı yoluna başvurulduğunda ve verilen karar temyiz edildiğinde başvurma tarihlerindeki döviz kurunun esas alınması kamunun ciddi oranda alacağı harçtan mahrum kalmasına yol açacağı gibi aynı sonuçları doğuracak iki ayrı yargısal işlemin ayrı değerler üzerinden harca tabi olmaması da kanun önünde eşitlik ve hukuk güvenliği ilkesiyle bağdaşmayacaktır.

Bu açıklamalar bakiye karar ve ilâm harcının tahsili bakımından da geçerlidir. Hükmolunan yabancı para alacağını icraya koymak isteyen alacaklı veya bu karara karşı temyiz karar harcına başvurmak isteyen borçlu talep ettiği yargısal işlemin bir başka deyişle sunulacak yargısal hizmetin karşılığı olarak elde ettiği değer ölçüsünde nispi harca tabi işlemde bunun karşılığını ödemelidir. Bu ilke yukarıda yer verilen Anayasa Mahkemesi kararında açıkça vurgulanmıştır.

Bu açıklamalar bakiye karar ve ilâm harcının tahsili bakımından da geçerlidir. Hükmolunan yabancı para alacağını icraya koymak isteyen alacaklı veya bu karara karşı temyiz karar harcına başvurmak isteyen borçlu talep ettiği yargısal işlemin bir başka deyişle sunulacak yargısal hizmetin karşılığı olarak elde ettiği değer ölçüsünde nispi harca tabi işlemde bunun karşılığını ödemelidir. Bu ilke yukarıda yer verilen Anayasa Mahkemesi kararında açıkça vurgulanmıştır.

Yukarıdaki açıklamalarda da yer aldığı üzere yabancı paranın değeri serbest kur rejimi nedeniyle sürekli değiştiğinden yasal sınırların belirlenmesinde ve vekalet ücretinin takdirinde hüküm tarihinin esas alınması yasal düzenlemelerin bir gereği olduğu gibi hükmolunan şeyin gerçek ve güncel değerini yansıtması, taraflara yüklenen hak ve borçların yabancı paranın hüküm tarihinde TL karşılığının olacağı ilam İcra Dairesi aracılığıyla infaza verildiğinde bu değerin esas alınacağı gözetildiğinde somut uyuşmazlıkta olduğu gibi gerek vekalet ücreti gerekse genel olarak parasal sınırların belirlenmesinde kullanılan ölçütlere göre temyiz sınırı ve harç bakımından yabancı paranın karar tarihindeki kur karşılığının esas alınması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Somut uyuşmazlıkta taraflar arasındaki eser sözleşmesinde iş bedeli alacağının 41.352,42 USD (yabancı para cinsinden) şeklinde kararlaştırıldığı, yüklenici tarafından iş bedeli olarak 35.450,53 USD bedelli fatura düzenlendiği, takip öncesi ödenen 19.020,00 USD'nin mahsubuyla bakiye işbedeli alacağının tahsili için başlatılan takipte 16.400,53 USD'nin fiili ödeme günündeki döviz alış kuru karşılığı üzerinden talep edildiği, ilk derece mahkemesince davanın kabulü ile takibin 16.400,53 USD üzerinden devamına, kararın davalı tarafça istinafı üzerine de bölge adliye mahkemesince davanın kısmen kabulü ile takibin 16.076,20 USD üzerinden devamına karar verildiği göz önünde bulundurulduğunda, davacının alacağını USD'nin ödeme günündeki rayici üzerinden isteme hakkı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 99/3 madde hükmü gereğidir.

Bu açıklamalar karşısında Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara karşı temyiz kanun yolunun açık olup olmadığının tespitinde dava tarihindeki döviz kuru değil, karar tarihindeki döviz kurunun esas alınması gerekmekte olduğu gibi, dayanak takipte de Amerikan Doları cinsinden alacağın TBK'nun 99/3 maddesi gereğince fiili ödeme günündeki TCMB kuru karşılığı Türk Lirası olarak talep edilmiş olmakla, işbu miktarın da Bölge Adliye Mahkemesi (02.02.2023) karar tarihi itibarıyla 1 Amerikan Dolarının Türk Lirası karşılığı 18,8534 TL olup, hükmolunan 16.076,20 USD'nin 02.02.2023 karar tarihindeki Türk Lirası karşılığının 303.091,30 TL'ye karşılık gelmesi karşısında, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz kabiliyeti olmayan kesin karar vermesinin ve 24/03/2032 tarihli ek kararla davalı tarafın temyiz istemini miktar sebebiyle reddetmesinin hatalı olduğu kanaatinde olduğumdan, temyize konu ek kararın bozularak davalının temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmesi gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/8550, Karar No: 2023/1235, Tarih: 14.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8550 E.  ,  2023/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/104 E., 2016/263 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul(Kapatılan) 77. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2016/104 Esas, 2016/263 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan ...'a tebliğe çıkarıldığı ancak tebligat mazbatası üzerinde yapılan inceleme neticesinde bahse konu tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun hükümlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Şöyle ki;

7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesinde "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." şeklindeki düzenleme karşısında somut olayda; katılanın, dava dosyasında bilinen en son adresine; "MERNİS" adresi ibaresi olmadan gerekçeli kararın tebliği yoluna gidildiği ancak tebliğ mazbatasında "adres kapalı olduğundan mahalle muhtarına teslim edilmiş, 2 nolu haber kağıdı kapıya yapıştırılmış ve en yakın komşuya haber verilmiştir" bilgilerine yer verildiği, ancak katılanın nerede olduğuna dair bir bilginin bulunmadığı gibi, katılanın komşusunun denetime elverişli şekilde adı, soyadı ve adresinin tespit edilmediği, saptanmıştır.

Mevcut açıklamalar ışığında, inceleme konusu gerekçeli karar ve temyiz dilekçelerinin adı geçen katılana usûlüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ ve tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7275, Karar No: 2015/5642, Tarih: 11.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7275 E.  ,  2015/5642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kağızman Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2015

NUMARASI : 2015/4 - 2015/52

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Ağrı Sulh Hukuk ve Kağızman Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca evlilik dışı doğup annesi vefat eden küçüğe vasi atanmasına ilişkindir.

Ağrı Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının UYAP'tan yapılan sorgulamadan anlaşıldığına göre adresinin “İskele, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti”nde ikamet ettiği, nüfusa kayıtlı olduğu yerin "Kağızman/Kars" olduğu, yerleşim yeri adresinin Ağrı ilinde olduğuna dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığından bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kağızman Sulh Hukuk Mahkemesince ise, dosya kapsamından halen Kıbrıs'ta yaşadığı anlaşılan küçüğün, Türkiye'de en son annesi ile birlikte "K.. Karabekir Mah., 2055 Sok., No: 13 Merkez/Ağrı" adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usûl Hukuku Hakkında Kanunun 41. maddesine göre “Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir Mahkemelerinden birinde görülür.”

Kısıtlı adayı küçüğün adresi UYAP'tan yapılan sorgulamada “İskele, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti” ise de, Ağrı İl Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmada, kısıtlı adayı küçüğün yurtdışına çıkmadan önce "Kazım Karabekir Mah., 2055 Sok., No: 13 Merkez/Ağrı" adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Ağrı Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ağrı Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9449, Karar No: 2008/17165, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9449 E.  ,  2008/17165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Köy Küzelkişiliği vekili ile katılan davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davaya konu taşınmaz kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 33 parsel ayılı taşınmaz 9740,67 m2 yüzölçümü ile belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı köy tüzel kişiliği ... veRutik Mevkiinde bulunan çekişmeli taşınmazın önceden ... Köyünü oluşturan dokuz aile olan ... Bini ..., ... ..., ..., ..., ... ..., ... ..., ... ... ..., ... ve ... ... adlarına tapuda kayıtlı bulduğu ve ... Köyünün ortak malı olan yer olduğunu ileri sürerek ... Köyü tüzel kişiliği adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında Orman Yönetimi dava konusu parselin orman sayılan yerlerden olduğundan orman niteliği ile hazine adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece davacını ve katılan davacının davasının REDDİNE; çekişmeli taşınmazın, tespit gibi tapuya tesciline, karar verilmiş, hüküm davacı ... KÖYÜ TÜZEL KİŞİLİĞİ vekili ile katılan davacı ... YÖNETİMİ tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve taşımazın tespit tarihinden önce 20 yılı aşkın süredir davalının gecikmesiz aralıksız ... sıfatıyla zilyetliğinde olduğu, davacı ... Köyü Tüzel Kişiliğinin dayandığı ... Nahiyesi Miştin Köyü Keferdide mevkiinde, ... tarla cinsli T.EVVEL 1316 D. Tarih 4 sayılı 80 dönüm yüzölçümlü, imar yoluyla ... Oğlu ..., ... Oğlu ..., ... Oğulları ..., ..., ... ve ... Oğlu ... ve ... Oğlu ... ve ... ... Oğlu ... Ve Meradin Keno Bey Ve ... ... adına kayıtlı, doğusu, genel yol, batısı, ... toprağı kuzeyi, Faki toprağı güneyi, Miştin toprağı sınırlı tapu kaydının çekişmeli parsele uymadığı

-2-

2008/9449-17165

-2-

2008/9449-17165

gibi, tapu kaydı maliklerinin davacı köy Tüzel Kişiliğinin miras bırakanı olmadığı ve davacı köy tüzelkişiği veya tapu maliki mirasçılarının taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı, davalının zilyetliği ve tapu kaydının 1316 (1900) tarihli olması insan ömrü ile ve maliklerin ölüm tarihleri göz önünde bulundurulduğunda, dayanılan tapu kaydının 3402 Sayılı Yasanın 13/B-c. maddesi gereğince yasal değerini yitirmiş olması nedeniyle kaydın taşınmaza ait olduğu bir an için kabul edilse bile, tapu kaydına değer verilemeyeceği göz önünde bulundurularak davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği ve katılan ... Yönetiminin davasının reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 02/12/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22863, Karar No: 2013/7019, Tarih: 30.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/22863 E.  ,  2013/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Davanın reddine

18.05.2009 tarih, 2009/19050-11908 sayılı iddianame ile sanık hakkında, ... Ambalaj Tekstil Ltd. Şt. yetkilisi olarak 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı, dosyada örneği bulunan Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/725 Esas, 2011/165 Karar sayılı davanın konusunun ise, ...Ambalaj Kutu Kağıt ve Poşet San.Tic. Ltd. Şt. yetkilisi olarak 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunu oluşturduğu, farklı tüzel kişilerin yetkilisi olan sanık hakkındaki davaların konularının farklı olması nedeniyle davaların mükerrer olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "... Ambalaj Tekstil Ltd. Şt. yetkilisi olarak 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2004 takvim yılı hesaplarının katma değer vergisi yönünden incelenmesi ve kullanılan son fatura tarihine göre suç tarihinin, 3065 sayılı KDV Kanunun 5035 sayılı Kanunun 48. maddesi ile değişik 41. ve 45. maddeleri uyarınca 21.01.2005 olacağından, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında ... Ambalaj Tekstil Ltd. Şt. yetkilisi olarak 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17387, Karar No: 2018/15078, Tarih: 05.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/17387 E.  ,  2018/15078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen 04.01.2016 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk ...’un savunmalarında suçu işlemediğini belirttiği anlaşılmakla mağdura ait iş yerinde elde edilen parmak izleri ile suça sürüklenen çocuk ...’a ait parmak izlerinin karşılaştırması yapıldıktan sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuk ...’un hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

2- Mağdura ait iş yerinden 100 TL para çalınmış olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklara verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin lehe olan yasa hükümlerinin uygulanması yolundaki talepleri de gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK’nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının denetime olanaklı tartışılmaması,

3-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin lehe olan yasa hükümlerinin uygulanması yolundaki talepleri de gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK’nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının denetime olanaklı tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 05.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13309, Karar No: 2010/4756, Tarih: 03.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13309 E.  ,  2010/4756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 6.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.07.2008 tarih ve 2006/853-2008/442 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... Tekstil Ltd. Şti.' ninkiracı sıfatıyla kullandığı ve müvekkili şirkete sigorta ettirdiği işyerinin, davalı Şahan' ın kiracısı diğer davalının maliki bulunduğu işyerinden sızan suların şikayet etmesi sonucu uğradığı hasar bedelinin sigorta ettirene ödendiğini ileri sürerek, (7.447) TL.'nın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıların maliki ve kiracısı sıfatıyla BK.'nun 58. ve 41.maddeleri uyarınca sorumlu bulundukları banyo / tuvaletten sızan suların, davacıya sigortalı bulunan işyerinde hasara neden olduğu, zarar ile bakımdaki noksanlık ve davalı kiracının kusurlu eylemi arasında uygun illiyet bağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak dava, haksız fiilden kaynaklanan zararın, zarar sorumlusu bulunan davalılardan tazmini istemlerine ilişkindir.

Dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacıya sigortalı bulunan işyerinin, davalıların maliki ve kiracısı olduğu üst kattaki işyerinden su sızması sonucu zarara uğradığı iddiasına dayalı olarak işbu davanın açıldığı, davalılarca bu su sızıntısının kendilerinin maliki ve kiracısı bulunduğu işyerinden kaynaklanmadığının savunulduğu, mahkemece bu konuda görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda ise başkaca hiçbir tespit yapılmadan, davacıya sigortalı işyerinin mutfak tavanında yoğun su akıntısı izinin olduğunun ve su akıntısının davalıların ilgilisi bulunduğu bağımsız bölümün banyosundan geldiğinin belirlenmesiyle yetinildiği anlaşılmaktadır.

Oysa bu türden bir uyuşmazlıkta zararın nasıl meydana gediğinin tespit edilmesi, zarardan kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi açısından da önemlidir. Zira davalı şirketin maliki bulunduğu bağımsız bölüme ait su tesisatındaki bakımsızlık veya eskime sonucu meydana gelmişse BK.’nun 58. maddesi uyarınca sadece davalı şirket, banyo veya tuvalet musluğunun açık unutulması nedeniyle meydana gelmişse BK.’nun 41. maddesi uyarınca sadece davalı kiracı ..., davalı şirketin maliki bulunduğu bağımsız bölüme ait olmayıp da binanın genel su tesisatındaki bakımsızlık veya eskime sonucu meydana gelmişse tüm kat malikleri zarardan sorumlu olacaktır.

Bu durum karşısında mahkemece, dava konusu zararın nasıl meydana geldiğinin ve dolayısıyla zarardan kimin sorumlu bulunduğunun tespit edilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda hiçbir belirleme yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.