muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20038, Karar No: 2017/3190, Tarih: 27.03.2017

Öte yandan, Zorunlu Mali Sorumluluk Genel Şartlarının B.....d maddesinde; tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının ... ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.....d maddesinin dayanağını teşkil eden ...'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin .... fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve mütakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabülü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir....'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne, aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK ........2002 gün ve 2002/...-768-840; YHGK ........2004 gün ve 2004/...-257-212; YHGK ........2005 gün ve 2005/...-81-...; YHGK ........2005 gün 2005/...-624-713 sayılı ilamları)

Genel olarak yapılan bu açıklamalara göre somut olaya bakıldığında, mahkemece; aralarında Nöroloji uzmanının da bulunuduğu bilirkişi heyetince düzenlenen 01.07.2010 tarihli rapora göre ... plakalı otomobilin sürücüsü ... ...'ın tamamen kusurlu olup dava dışı yaya ...'ın ise kusursuz olduğu, meydana gelen trafik kazasının ... ...'ın ....79 promil alkollü olması ve münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmiş olduğu belirtilmiş olmasına rağmen mahkemece, davalının kaza anında alkollü olduğunun ve rizikonun teminat dışı kaldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi doğru görülmemiş ve hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine .../03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4633, Karar No: 2020/963, Tarih: 06.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2018/4633 E.  ,  2020/963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : KAYSERİ 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasında ilk derece mahkemesince davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun miktar itibariyle reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; bölge adliye mahkemesince davalı vekilinin temyiz isteminin reddine dair 02/04/2018 tarihli ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesinden sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; kayıp enerji bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli adı altında tahsil edilen şimdilik 1.0000 TL alacağın başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiş, dava değeri 1.000 TL olduğundan hükmün verildiği tarih itibariyle bu miktarın davalı yönünden istinaf başvuru sınırının altında kaldığı gerekçesiyle bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun miktar itibariyle reddine kesin olmak üzere karar verilmiş, davalı vekili tarafından kesin nitelikteki hükme karşı temyiz yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; kararın kesin olması nedeniyle ek karar ile davalı tarafın temyiz talebinin HMK'nın 362/1-a.maddesi gereğince miktar itibariyle reddine karar verilmiş; ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tüm bu açıklamalar çerçevesinde uyuşmazlık konusu incelendiğinde; hükmün verildiği tarih itibariyle temyize konu alacak miktarı gözetildiğinde, bölge adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin miktar itibariyle reddine dair ek karar kesin niteliktedir. Bu nedenle temyizi mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin davalının temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 02.04.2018 tarih ve 2018/524 Esas - 2018/355 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygundur. Bu itibarla, karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 18,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12644, Karar No: 2025/4988, Tarih: 17.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/12644 E.  ,  2025/4988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/240 E., 2021/139 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 20.08.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23403, Karar No: 2007/1010, Tarih: 25.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/23403 E.  ,  2007/1010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 25.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16138, Karar No: 2022/8217, Tarih: 12.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/16138 E.  ,  2022/8217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) 213 sayılı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporunun “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin olduğu, iddianameye konu edilen “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından, usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup, biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçları yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, yargılamaya devamla 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

2) Kabule göre de;

a) İddianamede, 213 sayılı VUK’nin 359/b. maddesinin bir kez uygulanması talep edildiği hâlde, 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca sanığa VUK’nin 359/b. maddesinin her takvim yılı için ayrı ayrı iki kez uygulanması için ek savunma hakkı tanınmadan, 2010 ve 2011 takvim yılları için iki ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, yasaya aykırı,

b) Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367. maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddenin 3. fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359. madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359. maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25466, Karar No: 2024/3048, Tarih: 21.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/25466 E.  ,  2024/3048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1411 E., 2021/20 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği, sanık hakkında cezaya konu tutanak dışında delil bulunmamasına rağmen mahkumiyet kararı verildiğine, sanığın suç konusu yerin orman olduğunu bilmediğine ve suç kastının olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın ağaç kestiği ihbarı üzerine belirtilen yerde orman muhafaza memurları tarafından yapılan incelemede, ağaç kesilip açma yapıldığı ve açma yapılan alana zeytin fidanları dikildiği tespit edilerek sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında ağaç kesmediğini, araziye 2005 yılında zeytin dikerek yararlandığını beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman ve fen bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda, suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, zeytin fidanlarının 2-7 yaşlarında olduğu, suç tutanağı düzenlenene kadar kızılçam ağaçlarının kesimi ve yok edilmesiyle zincirleme olarak devam ettiğinin uydu görüntülerinin incelenmesinden anlaşıldığı, kısa süre önce kesilen kızılçam ağaçlarının dip kütüklerinin suça konu yerde mevcut olduğu, yapacak nitelikteki ağaçların motorlu testereyle kesildiği , kesme eyleminin 2002 yılında başlayıp 2016 da tamamlandığı tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın ağaç kesme suçundan beraatine hükmedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) Kanun'un 280 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına karar verilerek sanığın 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 4 yıl 5 ay 10 gün hapis ve 17760,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) Kanun'un 280 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına karar verilerek sanığın 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 4 yıl 5 ay 10 gün hapis ve 17760,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın ağaç kestiği ihbarı üzerine kızılçam ağaçları kesilip açma yapıldığı tespit edilerek sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmesi, sanığın açma yapılan yere zeytin fidanları diktiğini beyan etmesi, orman ve fen bilirkişilerinin raporunda 2002 yılında 2016 yılına kadar kesim yapıldığının ve kısa süre önce kesim yapılan ağaç köklerinin suça konu yerde olduğunun tespiti karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin kabul edilmesi nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bozdoğan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3154, Karar No: 2013/7709, Tarih: 26.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3154 E.  ,  2013/7709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın tutarlılık gösteren aşamalardaki savunmalarında müştekiye vurduğunu ancak bıçak kullanmadığını belirtmesi ve müştekinin aynı yöndeki beyanı ile kendisini bıçakla yaralayan kişinin .. . olduğunu belirtmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi ile artırım yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/364, Karar No: 2009/1047, Tarih: 26.02.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/364 E.  ,  2009/1047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 135 ada 40 parsel sayılı 482.60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde taşınmazı babası ... 'dan satın aldığını ileri sürerek ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmak suretiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm davadan haberdar olamadığı gerekçesi ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından davalıya dava dilekçesinin ve mahkeme kararının tebliği için çıkartılan tebligatlarda gösterilen adresin davalı ...'ın ikametgah adresi olmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda yapılan tebligatlar geçersiz olup bunun sonucu olarak davada taraf koşulu sağlanmamıştır. Davada taraf teşkilinin sağlanması davanın görülebilmesinin ön şartıdır. Taraf teşkili tamamlanmadan davaya devam edilemez. O halde dava dilekçesi davalıya usulüne göre tebliğ edilmek suretiyle taraf teşkili tamamlanmalı, davalıya davaya karşı diyeceklerini bildirmek ve delillerini ibraz etmek yönünden olanak sağlanmalı, davacı tarafın paylaşmaya dayanmış olması nedeniyle kanıtlama yükümlülüğünün davacıya düştüğü de gözönünde bulundurulmak suretiyle toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.02.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7542, Karar No: 2022/15259, Tarih: 23.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7542 E.  ,  2022/15259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili, tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan 17. Hukuk Dairesinin 20.03.2019 gün, 2016/14275 E- 2019/3258 K sayılı ilamında; “...Mahkemece, tasarruf tarihindeki borçlunun vergi borcunun ne kadar olduğunun tespiti yapıldıktan sonra dava ön koşullarının oluştuğu ve 6183 sayılı Yasa'nın 28/2 ve 30. maddesi kapsamında sayılan şahıslardan olduğu anlaşılan davalı ...'ya yapılan satışın tespit edilecek borç miktarı ile sınırlı olarak davanın kabulü ile tasarrufun iptaline karar verilmesi gerektiği, kabule göre de, 6183 sayılı Yasadan kaynaklanan davalarda hükmedilecek avukatlık ücretinin maktu ücreti vekalet olduğu gözetilmeksizin davacı aleyhine nisbi ücreti vekalete hükmedilmesinin de doğru olmadığı” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne ... ilçesi ... mahallesinde kain 2737 ada 4 parsel numaralı taşınmazın davalı ... tarafından davalı ...'ya satışına ilişkin tasarrufun 957.569,76 TL (31.12.2013 tarihi itibari ile toplam vergi borcu) borç miktarı ile sınırlı olmak üzere iptaline, davacı lehine, dava konusu taşınmazın değeri olan 310.323,28 TL üzerinden vekalet ücretine hükmedilmiş olup, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece bozma ilamına uyulduğu belirtilerek yargılama yapıldığı beyan edilmişse de bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki, Mahkemece tasarruf tarihi (13.05.2013) itibari ile vergi borcu belirlenerek tasarrufun iş bu vergi borcu değeri üzerinden iptaline karar verilmesi gerekirken 31.12.2013 tarihli vergi borcu hesaplattırılarak, 957.569,76 TL vergi borcu üzerinden hüküm kurulması doğru değildir.

Ayrıca bozma ilamında 6183 sayılı Kanun'dan kaynaklı davalarda maktu vekalet ücretine hükmedileceği belirtilmesine rağmen, bozma sonrasında yeniden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi de isabetli olmamıştır.

Her ne kadar bozma ilamının gereği yerine getirilmemişse de; davalı ... vekili davalı borçlunun dava konusu borcu ödediğini, vergi borçlarının kanun kapsamında tahsil ve tasfiye edildiğini beyan etmiştir.

Bu durumda davanın konusunun kalıp kalmadığının, davalı borçlunun dava konusu borcu ödeyip ödemediğinin araştırılması, davalı ...’nın temyiz dilekçesinde bahsettiği Gaziantep 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/101 sayılı dava dosyası da dosya arasına ve davacı vekilinin de beyanı alınarak ve ilgili merciinden sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bu durumda davanın konusunun kalıp kalmadığının, davalı borçlunun dava konusu borcu ödeyip ödemediğinin araştırılması, davalı ...’nın temyiz dilekçesinde bahsettiği Gaziantep 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/101 sayılı dava dosyası da dosya arasına ve davacı vekilinin de beyanı alınarak ve ilgili merciinden sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle de davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine 23.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.