muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9017, Karar No: 2012/2556, Tarih: 15.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/9017 E.  ,  2012/2556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraatlerine, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklara yükletilen fiil suç tarihinden sonra 31.03.2007 günü yürürlüğe giren 5607 sayılı yasanın 3/11. maddesindeki "İthali, lisansa, şarta, izne, kısıntıya veya belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesine tabi olan eşyayı, aldatıcı işlem ve davranışlarla ithal eden kişiye, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verilir. Eşyanın değersiz, artık veya atık madde olması durumunda, idari para cezası; dökme halinde gelen eşya için ton başına beşbin Türk Lirası, ambalajlı gelmesi halinde kap başına yüz Türk Lirası olarak hesaplanır." şeklindeki düzenlemeye göre kabahate dönüştüğü ve idari para cezası uygulanması gerektiği cihetle hükmün BOZULMASINA, uygulanabilecek idari para cezasının nispi nitelikte olduğu gözetilerek 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 20/3. maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında anılan maddenin 1. fıkrası gereğince ilgili kişilere İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, el konulan eşyaların sahibine İADESİNE, 15.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4413, Karar No: 2020/2985, Tarih: 17.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4413 E.  ,  2020/2985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 08.07.2019 tarih ve 2019/108-2019/246 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının WIPO üzerinden yapmış olduğu 2012/24570, 2012/90111 sayılı ve “MEISTER” ibareli marka başvurularının dava dışı kişiye ait 2002/11525 sayılı ve “meister+şekil” ibareli marka ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçesiyle 556 sayılı KHK’nın 7/1-b m. uyarınca 19. sınıfta yer alan mallar yönünden reddedildiğini, oysa ki redde mesnet marka ile başvuru markalarının aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını, redde mesnet markanın sahibi olan şirketin farklı alanlarda iştigal ettiğini, “MEISTER” kelimesinin Almanca “usta” anlamına geldiğini, her iki firmanın da ticaret unvanlarında bu kelimenin yer aldığını, esasen ibarenin zayıf bir marka olduğunu, redde mesnet marka sahibine yaptıkları müracaat neticesinde anılan şirketin 11, 19 ve 27. sınıflar açısından dava konusu markaların tesciline muvafakat ettiklerine dair noter onaylı belge vermelerine rağmen bu belgeye itibar edilmediğini ileri sürerek başvurunun kısmen reddine dair TPMK YİDK’in 2013-M-8217 ve 2013-M-6552 sayılı kararlarının iptaline karar verlmesini istemiştir.

Davalı vekili, markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer ve emtiaların da aynı tür olmaları nedeniyle tescilin 19. sınıf açısından mümkün olmadığını, redde mesnet marka sahibinin muvafakat vermesi halinde tescil işlemlerine devam edilmesi gibi bir uygulamanın olmadığını, davaya konu kararlarının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer ve emtiaların da aynı tür olmaları nedeniyle tescilin 19. sınıf açısından mümkün olmadığını, redde mesnet marka sahibinin muvafakat vermesi halinde tescil işlemlerine devam edilmesi gibi bir uygulamanın olmadığını, davaya konu kararlarının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, redde mesnet markada "meister" ibaresi yanında yer alan "şekil" unsurunun markada asli ayırtedici unsurlardan biri olarak yer aldığı, markalar arasında 556 sayılı KHK 7/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı, iltibas iddiasının ise nisbi red sebebi olduğu ve ilan aşamasında itiraz üzerine MDB veya YİDK tarafından değerlendirileceği, redde mesnet marka için TPMK’ya yazılan müzekkereye verilen cevapta bu markanın emtia sınıfının (içeriğinin) boş olduğunun görüldüğü, (WİPO sisteminde uluslararası marka olarak 778034 sayı ile yer aldığı), redde mesnet markanın davacı vekilince sunulan tercüme edilmiş evrakında 19. sınıfta "Karo döşeme için çapraz parçalar ve köşe parçalar; plastik T-parçaları ve karo kamaları; plastik veya ahşap kompost siloları, ahşap kuş banyoları" mallarının başvuru markaları kapsamında yer almadığı, 556 sayılı KHK 7/1-b maddesindeki koşullar oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve hernekadar mahkemenin taraf markalarının işaretsel olarak aynı/ayırtedilemecek kadar benzer olmadığı yönündeki gerekçesi önceki hükme yönelik Dairemiz’in bozma ilamı kapsamı dışında bırakıldığından itibar edilemez ise de, başvuru markalarıyla redde mesnet marka arasında ilişkili emtialar bakımından benzerlik bulunmadığı yönündeki mahkeme gerekçesi yeterli görülmekle, sonucu itibariyle usul ve kanuna uygun kararın onanması gerektiğinden, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1181, Karar No: 2016/4195, Tarih: 15.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/1181 E.  ,  2016/4195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dikmen Vadisi 4. ve 5. Etapları Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında davalıyla 17.2.2006 tarihli Kadastro Arsa Sözleşmesi imzaladığını, 150 m2 kullanım alanlı konut karşılığında 500 m2 arsa devretmesi gerekirken 464,36 m2 hissesinin davalıya devrettiğini, eksik kalan kısım için davalı idareye 10.862,40 TL borçlanması gerekirken taşınmaz üzerinde yer alan 549 analiz nolu tesis için 14.679,00 TL takdir edilerek 3.816,00 TL nın kendisine peşin olarak ödendiğini, edimlerini yerine getirdiğini, ancak projenin 13.5.2009 da idare mahkemesince iptal edilmesi üzerine Büyükşehir Belediye Meclisinin 15.5.2009 tarihli kararıyla konut karşılığı sözleşme yaparak taksit ödemesi yapan hak sahiplerinin ödedikleri bedellerin iade edilmesine, plan bazında da tamamen uygulama öncesine dönülmesine karar verildiğini, sözleşmenin geçersizliğine rağmen dava konusu taşınmazın davalı idare adına tescil edildiğini, konut sözleşmesinin ifa olanağının kalmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla taşınmazın dava tarihi itibariyle tespit edilen değerinden şimdilik 5.000,00 TL nın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı, proje doğrultusunda çalışmalarının devam ettiğini, Büyükşehir Belediye Meclisinin 09.08.2010 tarihli kararı ile sözleşmelerin yürürlüğünün devamına karar verildiğini, davacının da sözleşmenin devamına muvafakat ettiğini, kendilerine atfedilececek bir kusurun bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ıslah talebi de dikkate alınarak davanın kabulüne, 762.996,72 TL nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, ıslah talebi de dikkate alınarak davanın kabulüne, 762.996,72 TL nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, Dikmen Vadisi 4 ve 5.Etap Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında davalı ile sözleşme imzaladıklarını, taşınmazın tapusunu davalıya devrettiğini, bilahare projenin iptal edildiğini ileri sürerek, müspet zararının tahsilini istemiş, mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının dava tarihi itibariyle zararının 762.996,72 TL olduğu gerekçesi ile ıslah talebi de dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. 24.06.2010 da Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5998 sayılı Yasa kapsamında 07.07.2010 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla kentsel dönüşüm projesi yapma ve yaptırma yetkisinin Büyükşehir Belediyelerine verildiği, 09.08.2010 tarihli Büyükşehir Belediye Meclis kararı ile de tüm anlaşma ve sözleşmelerin devamına karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı ile davalı arasında, davacıya ait taşınmazın kentsel dönüşüm projesi kapsamında devredilmesine dair sözleşme imzalandığı sabit olup, bu sözleşme özel hukuk hükümlerine göre geçerlidir. Bu sözleşmenin eki niteliğinde bulunan analiz raporu da geçerli olup, taraflar arasında ihtilaf konusu yapılmadığı da dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca taraflar arasındaki ihtilafın da sözleşme ve sözleşmenin eki niteliğinde bulunan analiz raporu esas alınarak çözümlenmesi zorunludur. Dava konusu taşınmazın tapu kaydının bulunduğu ve davacının taşınmazdaki hissesinin kamulaştırma suretiyle 08.08.2006 da davalı adına tescil ediliği de dikkate alınarak analiz raporundaki yapı bedelinin esas alınması gerekmektedir. Mahkemenin bu yönü gözardı ederek bilirkişi raporu ile belirlenen taşınmaz rayiç bedeli üzerinden hüküm kurmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7412, Karar No: 2009/8971, Tarih: 25.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7412 E.  ,  2009/8971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, 14.1.2005 tarihinde Devrek-Mengen Karayolunda ... yönetimindeki ...plakalı aracın idareye ait oto korkuluğuna çarparak 3.326.21.-YTL hasar meydana gelmesine neden olduğunu, aracın sürücüsü ...'ın kazanın meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğunu ve aracın malikinin .... Ltd. Şti. olduğunu ve meydana gelen hasar nedeniyle müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını bu nedenle 3.326.21.-YTL'nin, 14.1.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi vermedikleri gibi duruşmalara da gelmemişlerdir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 2.800.-YTL'nın 14.1.2005 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama-

sına göre, davalı ... ve davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 23.70.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Karayolları Genel Müdürlüğünden harç alınmamasına 25.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9855, Karar No: 2024/8801, Tarih: 19.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9855 E.  ,  2024/8801 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1512 E., 2023/1543 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 8. Aile Mahkemesi (Birleşen Ankara Batı 5. Aile Mahkemesi'nin 2021/228 E.-785 K. sayılı dosyası ile Çankırı 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi'nin 2018/320 E.-2019/112 K. sayılı dosyası)

SAYISI : 2021/593 E., 2023/497 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve velayetin düzenlenmesi davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince daha önce boşanmaya ilişkin verilen hüküm kesinleştiğinden asıl ve karşı boşanma davasında karar verilmesine yer olmadığına, kadının birleşen davasının reddine, erkeğin açtığı birleşen boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve boşanmanın ferilerine karar karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı- davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili asıl dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; kadının birlik görevlerini yerine getirmediğini, onur kırıcı davranışlarda bulunduğunu, eşi ve ailesi tarafından tehdit edildiğini, erkeğin bütçesini aşan maddi taleplerde bulunduğunu, kadının bıçakla yattığını, aşağıladığını, evlilikte mahrem konuları annesiyle paylaştığını, erkeğin annesine hakaret ettiğini ve aşağılayıcı ifadeler kullandığını, kadının sosyal medya bağımlısı olduğunu, sıklıkla evi terk ettiğini, sinir krizi geçirip kendisine ve çocuğa zarar verdiğini, son olayda da karşılıklı arbede yaşandığını, kadının erkeğe ve çocuğa fiziksel şiddet uyguladığını, erkeğin evi terk ettiğini iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebi ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

2.Davacı- davalı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; kadının imam nikahlı olarak C.K.isimli kişi ile aynı konutta yaşadığını, zina eylemi sebebi ile kadının tam kusurlu olduğunu, kadının düğün yaptığını, kadının kardeşinin uyuşturucu madde bağımlısı olduğunu iddia ederek, tarafların zina hukuki sebebi ile boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, nafakanın kaldırılmasına, çocuk için aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, yasal faizi ile 1.000,00 TL maddî ve 75.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı- davacı kadın vekili asıl dava dosyasında cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediğini, fiziksel şiddet uyguladığını, çocuğu için kadının hep affettiğini, erkeğin tehdit ettiğini, sorumsuz olduğunu, çocukla ilgilenmediğini, sinkaflı küfür ettiğini, çocuğu kaçırıp göstermediğini, eve hacı-hoca getirdiğini, erekğin pornografik filmler izlediğini, kadından ayrı yattığını, gay ilişki yürütülen sosyal medyada hesabının olduğunu, kadının ailesine hakaret ve küfürler ettiğini, aldattığını, kadının erkek kardeşini dövüp bıçak çektiğini, her seferinde düzelir umuduyla erkeği affettiğini, en son 29.10.2018 tarihindeki kavgada fiziksel şiddet uyguladığını, telefonunu aldığını, evi terk ettiğini iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması sebebi ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal faizi ile 30.000,00 L maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın birleşen davada cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının sosyal medya hesaplarını çalarak özel hayatını ihlal ettiğini, tehditte bulunduğunu, defalarca aldattığını, birden fazla kez şiddet gösterdiğini, kadına ve annesine küfür ve hakaretler ettiğini, sorumsuz olduğunu iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması sebebi ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın birleşen dava dilekçesinde özetle; davalı ile halen evli olduğunu, bu evlilikten ... isimli ortak çocukları bulunduğunu, Ankara ili Sincan ilçesinde ikamet ettiklerini, 29.10.2018 tarihinde eşinin kendisine şiddet uygulaması üzerine yardım için karakolu aradığını, eve polis geldiğini, eşinin yaşanan olaylar üzerine ortak çocuğunu zorla ikametten götürdüğünü, karakolda ifade verdikten sonra eve döndüğünü, eşyalarını topladığını, kayınpederine giderek ortak çocuğun tarafına verilmesini istediğini, ancak davalı eşi ve ailesinin ortak çocuğu kendisine teslim etmediklerini belirterek ortak çocuğun yaşı anne bakım ve şefkatine muhtaç oluşu nazara alınarak velâyetinin tedbiren tarafına verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

Ankara Batı 8.Aile Mahkemesi'nin 05.11.2020 tarih ve 2019/77 Esas, 2020/629 karar sayılı kararı ile; tarafların ayrılmasına sebep olan son tartışmada birbirlerine karşı karşılıklı fiziksel şiddet uyguladıkları, her ikisinin de adli para cezası ile cezalandırıldıkları, yine aynı kararla karşılıklı hakaret sebebiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, her iki tarafın da evde eşe düşen sorumlulukları tam olarak yerine getirmedikleri, çocuğa karşı gerekli ilgiyi göstermeyerek birbirlerinden bekledikleri, kadının evde erkeğe saygı göstermediği, telefon üzerinden sosyal medya ile ilgilendiği, elinden telefonu düşürmediği, evde aile içinde kalması gereken mahrem bilgileri annesi ile paylaştığı, annesinin de başkaları ile paylaştığı, erkeğin de kadına ve kadının ailesine "pezevenk, orospu" diyerek hakaret ve küfür ettiği, son tartışmadaki şiddet olayına kadar defalarca fiziksel şiddet uyguladığı, yaşadığı fiziksel şiddet olayları karşısında kadının da ailesini kışkırtarak kocasını tehdit ettirdiği, "babama abime söylerim, seni öldürtürüm" diyerek kendisinin de tehdit ettiği ancak tarafların tekrar barışarak evliliklerine devam etmeleri sebebiyle bu olayların af kapsamında kaldığı, geçimsizlikte her iki tarafın da eşit kusurlu oldukları gerekçesi ile açılan asıl ve karşı boşanma davasının ayrı ayrı kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında her ayın birinci ve üçüncü haftası Cumartesi günü saat 12,00'dan Pazar günü saat 17,00'a kadar; dini bayramların ikinci günü saat 10,00'dan üçüncü günü saat 17,00'a kadar; sömestr tatilinin birinci günü saat 12,00'den takip eden hafta Pazartesi günü 12,00'a kadar, her yıl Temmuz ayının 1.günü saat 10,00'dan 30.günü saat 17,00'a kadar, küçüğün doğum günü ve babalar gününde saat 12:00-16:00 saatleri arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına. çocuk için aylık 200,00 TL tedbir ve 300,00 TL iştirak nafakasına, kadın için aylık 200,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, yasal koşulları oluşmadığından tarafların maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, erkek vekili tarafından birleşen davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın için kabul edilen nafaka ve velâyet yönünden, kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 13.07.2021 tarih ve 2021/353 Esas, 2021/1253 Karar sayılı kararı ile

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, erkek vekili tarafından birleşen davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın için kabul edilen nafaka ve velâyet yönünden, kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 13.07.2021 tarih ve 2021/353 Esas, 2021/1253 Karar sayılı kararı ile

boşanma davalarında tarafların kusurlarının belirlenmesi, boşanmanın eki niteliğinde bulunan maddî-manevî tazminat, yoksulluk nafakası gibi taleplerin sağlıklı değerlendirilerek doğru karar verilebilmesinin, bu davaların birlikte görülmesi ve delillerin birlikle değerlendirilmesiyle mümkün olduğu, Ankara Batı 8. Aile Mahkemesinde açmış oldukları eldeki boşanma davalarında verilen boşanma hükümleri kesinleşmiş ise de boşanmanın fer'îlerine ilişkin hükümler ile birleşen dava henüz kesinleşmeden davacı - davalı erkeğin Ankara Batı 5. Aile Mahkemesinde 2021/228 esas sayılı dosya ile zina hukuki sebebine dayalı boşanma davası açtığı, davalar arasında bağlantı bulunduğuna göre; eldeki dava ile davacı - davalı erkek tarafından açılmış olan davanın birleştirilerek, davaların esası hakkında birlikte hüküm kurulmasının gerektiği gerekçesi ile asıl ve karşı davada verilen boşanma hükmü, her iki davaya ilişkin yargılama gideri, harç ile vekâlet ücretine ilişkin hüküm istinaf edilmeksizin kesinleştiğinde kesinleşen konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, tarafların istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının istinafa gelen yönlerden kaldırılmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine, tarafların sair istinaf taleplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı