muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/929, Karar No: 2019/515, Tarih: 02.05.2019

Nitekim açıklanan tüm bu hususlar Hukuk Genel Kurulunun 20.12.2018 tarihli, 2017/13-768 E., 2018/1969 K. sayılı kararında da aynen benimsenmiştir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Davacı tüketicinin, kendisine teslim edileceğinin sözleşme ve tanıtım materyalleri ile taahhüt edildiğini iddia ettiği sosyal donatı alanlarının bir kısmının inşa dahi edilmediğini, bir kısmının ise site mülkiyet alanı dışındaki parseller üzerinde inşa edildiğini ileri sürerek açtığı davanın, diğer davalı SOYAK İnşaat ve Ticaret A.Ş. yönünden davanın reddine ilişkin kararın yargılama aşamalarında kesinleştiği gözden kaçırılmadan, yukarıda yapılan açıklamalar ve 4077 sayılı TKHK’nın “Bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümler uygulanır” şeklindeki 30. maddesi hükmü gereği ihbar koşuluna bağlı olmaksızın BK’nın 125. maddesinde düzenlenen on yıllık genel zamanaşımı süresine tabi eksik ifa iddiası olarak değerlendirilmesi gerekir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında davacı iddiasının TKHK anlamında ayıp mahiyetinde olduğu, bu nedenle tüketicinin süresinde ayıbı ihbar yükünü yerine getirmeden ileri sürdüğü iddiaların dinlenebilirlik koşulu bulunmadığından davanın bu istemler yönünden reddedilmesinin yerinde olduğu yönünde dile getirilen görüş, yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Sonuç itibariyle, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uymak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanun’un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.05.2019 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17194, Karar No: 2017/5172, Tarih: 10.05.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/17194 E.  ,  2017/5172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'in adli sicil kaydındaki Hüyük Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.07.2000 tarih 2000/74E., 2002/74K.sayılı ilamının tekerrüre esas olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanıklardan ...'un mülkiyeti katılan Köşk Belediyesine ait olup, Belediye Meclisi kararı ile ... Turizm A.Ş. şirketine kiralanmış olan termal tesisin bahçesi içinde bulunan kavak ağaçlarını diğer sanık ... ile birlikte suç tarihinde ve suç tarihinden yaklaşık bir hafta önce kesmeleri şeklindeki olayda, suça konu kavak ağaçlarının sanık ...'a 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesi kapsamında meslek ve sanat, ticaret veya hizmet gereği tevdi ve teslim edildiğine dair herhangi bir tespit bulunmaması karşısında; sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4884, Karar No: 2018/5251, Tarih: 15.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/4884 E.  ,  2018/5251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma kararına uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nunda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği göze- tilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden adli para cezalarının toplanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17224, Karar No: 2015/340, Tarih: 20.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17224 E.  ,  2015/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Boyabat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2013/615-2014/720

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davacıya ödenmesine karar verilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Kamulaştırmasız el atma davalarına Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre bedel biçilmesi gerekir.Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihlerindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan m2 olarak daha büyük olması nedeni ile ve ayrıca dava konusu taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve emsal kabul edilecek taşınmazlarla, dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, birbirlerine üstünlük oranları yönünden de inceleme yapılarak bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1914, Karar No: 2017/6603, Tarih: 21.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/1914 E.  ,  2017/6603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından 13/02/2013 tarihli 2. celseye davacı vekilinin katılmayıp, mazeret dilekçesi sunduğu, mahkemece davacı vekilinin talenin kabul edilmediği, davalı tarafından da takip edilmeyen dosyanın HMK'nun 150. maddesi gereğince yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekilinin 20/02/2013 tarihli dilekçesi ile davanın yenilenmesini talep ettiği ve yargılamaya devam edildiği, davacı ve davalı vekilinin 09/10/2013 tarihli celseye de katılmadıkları, mahkemece taraflarca takip edilmeyen dosyanın HMK 150. maddesi gereğince üç ay içerisinde yenileninceye kadar ikinci kez işlemden kaldırılmasına karar verildiği, her ne kadar 09/10/2013 tarihli yenileme dilekçesinde davacı vekili mazeret dilekçesi ibraz edildiğini ileri sürmüş ise de dosya kapsamında ya da uyap ortamında sunulmuş bir mazeret dilekçesinin bulunmadığı, davacı vekilinin bu ikinci yenileme isteminin de kabul edilerek yargılamaya kaldığı yerden devam edildiği anlaşılmaktadır.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 320. maddesinin 4. bendi "Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır" hükmünü içermektedir. 6100 sayılı Kanun'un 320. maddesinin 4. fıkrasında belirtilen işlemden kaldırma düzenlemesi, tarafların ihtiyarına bırakılan hususlardan olmayıp, mahkemece re'sen gözetilmesi gereken emredici bir kuraldır. Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01/10/2011 tarihinden sonra davanın açılmamış sayılmasına karar verilebilmesi için ilk takipsiz bırakılma işleminin de 01/10/2011 tarihinden sonra olması gerekir.

Somut olayda, davanın 11/04/2012 tarihinde açıldığı, 13/02/2013 ve 09/10/2013 tarihlerinde iki kez takipsiz bırakıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre, mahkemece dosyanın ikinci kez takipsiz bırakıldığı 09/10/2013 tarihinde HMK'nın 320/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının değerlendirilmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıdaki yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 21/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6336, Karar No: 2024/12818, Tarih: 05.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6336 E.  ,  2024/12818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.UYAP kayıtları üzerinde yapılan incelemede; sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle defter ve belgeleri gizleme suçundan, Malatya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2015 tarihli ve 2015/73 Esas, 2015/604 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılamada mahkumiyet hükmü kurulduğu ve hükmün Dairemizin 26.05.2022 tarihli ve 2019/6304 Esas, 2022/10236 Karar sayılı kararıyla yasa değişikliği nedeniyle bozulması üzerine Malatya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2023 tarihli ve 2022/515 Esas, 2023/2023/151Karar sayılı dosyası ile mahkumiyetine karar verilerek kanun yolunda hata üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 2023/2077 Esas sırasını aldığının belirlenmesi karşısında; mükerrer yargılama yapılmaması ve fiillerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyanın ve varsa aynı mükellefiyet ve aynı yıllara ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, birleştirme mümkün değilse bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, mükerrer dava açılıp açılmadığının veya sanığın fiillerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi, yine aynı takvim yıllarına ait defter ve belgelerin birden fazla ibrazının istenilmesi halinde yapılan ilk tebliğ ile suçun oluşacağı, aynı sebebe dayalı olarak ikinci kez istenmesi üzerine belgelerin ibraz edilmemesinin ikinci bir suç oluşturmayacağı hususları da gözetilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2.Kabule göre de; Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1230, Karar No: 2019/7587, Tarih: 05.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/1230 E.  ,  2019/7587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-... Elektrik Elektronik İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şirketi yetkilisi olan sanık hakkında 2010 takvim yılında ...Malzemeleri İnş. Nak. Taah. Ltd. Şti. ile ... Grup İnş. Elek. Pet. Med. Kır. Oto. ... San. Taah. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen faturaları kullanmak suretiyle müsnet suçu işlediğinin iddia ve kabul edildiği, dosyaya sunulan temyiz dilekçesinde; sanık hakkında aynı takvim yılı içerisinde sahte fatura kullanma suçundan Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/361 Esas ve 2014/282 Karar numaralı dosyasında yargılama yapılıp mahkumiyet hükmü verildiği anlaşılmış olmakla; aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda sahte fatura kullanma eylemlerinin zincirleme şekilde tek bir sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı dikkate alınarak; sanık hakkındaki Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesine ait 2013/361 esas, 2014/282 karar nolu mahkumiyet kararına konu eylem ile varsa aynı mükellefiyet ve aynı takvim yılına ilişkin başkaca eylemler nedeniyle yapılan bir kovuşturma var ise akıbetleri araştırılıp eğer mümkün ise birleştirilmeleri aksi halde ilgili dosyaların onaylı suretleri usulünce dosya arasına alınıp sanığın yukarıda belirtilen gerekçelerle zincirleme suç hükümleri uyarınca cezalandırılması ihtimali gözetilip sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla fatura kullanma eylemi sebebiyle TCK’nin 43/1. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9473, Karar No: 2018/1503, Tarih: 08.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/9473 E.  ,  2018/1503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 4665 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 11791 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 10.479,60 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak sözleşme ve yönetmelik hükümleri birlikte değerlendirildiğinde mülkiyeti belirleyici belge olmadan edinilen yerde enkaz bedeli dışında dışında yapı bedelinin istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava ... kentsel dönüşüm projesi kapsamında yapılan sözleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş ise de; Hukuk Genel Kurulunun kararından sonra içtihad değişikliği yapıldığı gerekçesiyle red edilen kısım üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Bilindiği gibi içtihat değişikliği bir mevzuat değişikliği değildir. Dolayısıyla ictihadın değişmiş olması başlangıçta davacının dava açmakta haklı olduğunu göstermez. O halde mahkemece, red edilen kısım üzerinden karar tarihinde yürülükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMUK'un 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının hükmün 5. maddenin vekalet ücretine ilişkin kısmının çıkartılarak yerine “...Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan AAÜT 13. maddesi gereğince 1.800,00 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5921, Karar No: 2019/6077, Tarih: 14.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5921 E.  ,  2019/6077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

ASIL VE BİRLEŞEN ... İŞ MAHKEMESİNİN .../... ESAS SAYILI DAVASI BAKIMINDAN

TÜRK MİLLETİ ADINA

Asıl ve birleşen davalar bakımından davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davalar bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davacılar ..., ... ile ... ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacılar ..., ... ile ... ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacılar ..., ... ile ... ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Davacı kardeşin Manevi Tazminat İstemine İlişkin Hüküm Yönünden,

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Davacıların dava dilekçeleri ve ıslah ile eş için 358.542,93 TL maddi, 350.000,00 TL manevi, çocuk ... için 84.814,68 TL maddi, 350.000,00 TL manevi, çocuk Arife için 79.562,48 TL maddi, 350.000,00 TL manevi, anne için 85.000,00 TL, kardeş için 45.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulundukları, ilk derece mahkemesince, davalılar ... ve ... yönünden davanın reddine, maddi tazminat istemleri ile annenin manevi tazminat isteminin kabulüne, eş lehine 150.000,00 TL, çocuklar lehine 130.000,00'er TL, kardeş lehine 40.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, asıl dava dosyasının davacıları ve davalı ... Genel Müdürlüğü'nün bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmasıları üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 27/06/2018 tarihli kararda tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı asıl dosyanın davacıları ve davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince 01.01.2018 tarihinden sonra verilen kararlar için kesinlik sınırı 47.530,00 TL'dir.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından, davacı kardeşin manevi tazminat istemine ilişkin hükmün temyiz eden davalı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.