muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12049, Karar No: 2017/5049, Tarih: 11.04.2017

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içermesi nedeniyle, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenine göre, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HGK'nun 17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamı ile verilen kararın ard etkili olması nedeniyle kesin olmadığı belirlendiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8782, Karar No: 2023/2705, Tarih: 05.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/8782 E.  ,  2023/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/40 Esas, 2015/134 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; "Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ... müdafiilerinin anılan hükme ilişen ve fakat yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak: 1-5271 sayılı CMK.nun 225.maddesindeki düzenleme gözetildiğinde; sanık ... hakkında sahte olarak düzenlediği iddiası bulunmayan idare mahkemelerince verilen yürütmeyi durdurma kararlarına konu işlemlere ilişkin tutanaklarda hükme esas alınıp bu suretle adı geçen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 204/3.maddesi uygulanmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması, 2-Kabule göre de; gerektiği halde sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/5.maddesinde düzenlenen yoksunluğun uygulanmaması, 3-5237 sayılı TCK.nun 53.maddesine ilişkin sair uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 4-Karar başlığına sanık ...'ın mahkumiyetine konu suç adının yazılmaması, " yasaya aykırı bulunduğundan hükmün CMUK’nun 321 nci maddesi uyarınca bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerin temyiz isteği, sanığın suça konu dava dilekçeleri ve yetki belgesinin tanzimine ilişkin iştirakinin olmadığına, kabule göre de mahkemenin suç vasfının tayininde hataya düştüğüne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerin temyiz isteği, sanığın suça konu dava dilekçeleri ve yetki belgesinin tanzimine ilişkin iştirakinin olmadığına, kabule göre de mahkemenin suç vasfının tayininde hataya düştüğüne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Avukat olan sanığın Ankara 4. İdare Mahkemesinin 2012/836 Esas ve aynı yer 8. İdare Mahkemesinin 2012/879 Esaslarına kayden açılan davalara ilişkin dava dilekçelerini, Avukat ...'nın imzasını taklit etmek veya ettirmek suretiyle ondan habersiz şekilde düzenleyerek mahkemesine sunduğu, 22.05.2012 tarihli yetki belgesindeki Avukat ...'nın imzasını taklit etmek veya ettirmek suretiyle usulsüz şekilde düzenleyerek, temyiz dışı sanık Avukat ...'nin bahse konu yetki belgesine istinaden söz konusu davaları takip etmesini sağladığı iddiası üzerine Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14.01.2014 tarih ve 68215580-101-05-06-6385-2013/1538 sayılı oluru ile inceleme izni verilmiş, Sincan Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2014 tarih ve 2014/1041 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiş, Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2014 tarihli ve 2014/73 Esas, 2014/125 Karar sayılı son soruşturmanın açılması kararıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık, Ankara Barosuna bağlı olarak ... avukatlık yaptığını, ayrıca Ankara Büyükşehir Belediyesinin sözleşmeli avukatı olduğunu, kayınpederi aracılığıyla tanıdığı ...'ın Ankara Büyükşehir Belediyesinden kiraladığı büfelerle ilgili açılan davalara kendisinin girmesini istediğini, kendisinin de belediyenin vekili olduğunu, davanın tarafının da belediye olması sebebiyle davaya hukuken girmesinin mümkün olmadığını söyleyerek ve o esnada yanında olan avukat arkadaşı ... ile telefonda görüştürdüğünü, ...'nın benzer davaları takip ettiğini bu davayı da takip edebileceğini söylediğini ve ...'ın ...'yı vekil tayin ederek vekâletnameyi bürosuna faksladığını, kendisinin de vekâletnameyi ...'ya verdiğini ve ayrıldıklarını, daha sonra Naci'nin 18.05.2012 tarihinde kendisini telefonla arayarak Büyükşehir Belediyesinden tebligat geldiğini, ne şekilde bir yol izleyeceğini sorması üzerine ... ile görüştüğünü, ...'nın ertesi gün düğünü olduğunu, Naci'ye yardımcı olamayacağını, ancak büroya talimat vereceğini, bürodan dilekçeleri alıp dava açabileceğini beyan ettiğini, bunun üzerine katibini ...'nın bürosuna gönderip dilekçeleri aldırıp dava açtırdığını, Naci'nin 21.05.2012 tarihinde tekrar arayarak idare mahkemesi kalemine avukatın gelmesi gerektiğini söylediğini, ...'yı aradığını ancak ulaşamadığını, bunun üzerine kayınpederinin arkadaşı olduğu ve iş mahkemesindeki davasını takip ettiği için avukat arkadaşı temyiz dışı sanık ...'ye Naci'nin vekilliğini üstlenip üstlenemeyeceğini sorduğunu, ...'nın kabul etmesi üzerine 22.05.2012 tarihinde ...'ya ulaştığını, ...nin ...'a vekâlet vereceğini, ... için yetki belgesi çıkarmasını söylediğini, ...'nın sabah büroya gideceğini, 11:00 gibi yetki belgesini alabileceğini söylediğini, bunun üzerine katibi aracılığıyla yetki belgesini aldırıp yetki belgesini ...'a verdiğini savunmuştur.

3. Ankara 4. İdare mahkemesinin 21.01.2013 tarihli ve 2012/836 Esas, 2013/10 Karar sayılı kararının incelenmesinde; davacının ..., vekilinin Av. ... olduğu, davalının Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı, davanın Atatürk Bulvarında bulunan 60 numaralı büfenin tahliye edilmesi ve yıkıma hazır edilmesi yönündeki davalı ... işleminin iptaline ilişkin olduğu, yapılan yargılama sonunda dava dilekçesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (2577 sayılı Kanun) 3 üncü maddesine uygun olmadığı gerekçesiyle aynı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verildiği,

Ankara 8. İdare mahkemesinin 19.10.2012 tarihli ve 2012/879 Esas, 2012/1415 Karar sayı kararının incelenmesinde; davacının ..., davalının Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı, davanın Atatürk Bulvarında bulunan meşrubat büfesinin tahliyesine ilişkin davalı ... işleminin iptaline ilişkin olduğu, yapılan yargılama sonunda dava dilekçesinin 2577 sayılı Kanun'unun 3 üncü maddesine uygun olmadığı gerekçesiyle aynı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verildiği, anlaşılmıştır.

4. Grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişinin 17.07.2013 tarihli raporuyla tetkik konusu Ankara Nöbetçi İdare Mahkemesi Başkanlığına hitaben verilmiş 18.05.2012 tarihli yürütmenin durdurulması talebini içeren dilekçeler ve 22.05.2012 tanzim tarihli yetki belgelerindeki "Av. ..." adına tersim olunmuş imzaların ... elinden çıkmadığı görüşü bildirilmiştir.

5. Mahkemece, tanık ...'ın daha önceden tanıdığı sanıktan Ankara Büyükşehir Belediyesinden kiraladığı büfeleri ile ilgili idare mahkemesinde dava açmasını istediği, tanık Naci'nin beyanına göre bu davalar için avukatlık ücreti olarak 25.000,00 TL paranın sanığa verildiği, sanığın Ankara Büyükşehir Belediyesi avukatı olması sebebiyle yasal olarak davacı vekili sıfatıyla bu davaları açamayacağından ve bu davalardan alınacak vekâlet ücretini de kaybetmemek amacıyla tanık ...'ın Avukat ... adına vekâlet vermesini sağladığı, idare mahkemelerinde ... adına dava açarken dilekçelere Avukat ...'nın adını yazarak yerine başka birisine imza attırdığı ve aynı şekilde dava dosyasında işlem yapması için Avukat ... tarafından düzenlenmiş gibi temyiz dışı sanık ... adına yetki belgesi imzalayıp verdiği, sanığın Avukat ... adına imza atarak idare mahkemesine birden fazla kez dava açması sebebiyle eylemin zincirleme şekilde gerçekleştiği,

sanık tarafından düzenlenen sahte dava dilekçeleri özel belge niteliğinde olmakla beraber, bu dava dilekçeleri üzerine idare mahkemelerince yürütmeyi durdurma kararları verildiği, sanığın eylemiyle kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğindeki sahte içerikli mahkeme kararı oluşturulduğu gerekçesiyle temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında "2012" şeklinde eksik gösterilen suç tarihinin "22.05.2012" olarak düzeltilmesi; gösterilmeyen suç adının "resmi belgede sahtecilik" olarak eklenmesi; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında "2012" şeklinde eksik gösterilen suç tarihinin "22.05.2012" olarak düzeltilmesi; gösterilmeyen suç adının "resmi belgede sahtecilik" olarak eklenmesi; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanığın, Ankara 8. İdare Mahkemesinin 2012/870 Esas ve Ankara 4. İdare Mahkemesinin 2012/836 Esas sayılı dosyalarıyla Avukat ...'nın bilgisi olmaksızın, onun yerine sahte imza atmak veya attırmak suretiyle düzenlediği özel belge niteliğindeki dava dilekçeleriyle ...'ın vekili sıfatıyla Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine Kira İşleri Şube Müdürlüğünün 18.05.2012 tarihli tahliyeye ilişkin işleminin yürütmesinin durdurulması ve iptaline karar verilmesi talebiyle 18.05.2012 tarihinde davalar açtığı, yine Avukat ... ...'nın bilgisi dışında temyiz dışı sanık Avukat ...'yi yetkili kıldığına ilişkin 22.05.2012 tarihli yetki belgesi düzenleyerek veya düzenlettirerek temyiz dışı sanık Avukat ... ...'e verdiği, temyiz dışı sanık Avukat ... ...'in de yetki belgesini Ankara 8. İdare Mahkemesinin 2012/870 Esas ve Ankara 4. İdare Mahkemesinin 2012/836 Esas sayılı dosyalarına sunarak Mahkemelerin 22.05.2012 tarihli yürütmenin durdurulması kararlarının elden kendisine tebellüğünü sağladığı, 4667 sayılı Avukatlık Kanununda değişiklik yapılmasına dair Kanun’un 36 ncı maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 56 ncı maddesine eklenen "Avukatlar veya avukatlık ortaklığı başkasını tevkil etme yetkisini haiz oldukları bütün vekâletnamelerini kapsayacak şekilde bir başka avukata veya avukatlık ortaklığına vekâletname yerine geçen yetki belgesi verebilir. Bu yetki belgesi vekâletname hükmündedir." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında "yetki belgesinin" kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olduğu, 18.05.2012 tarihinde sahte dava dilekçeleri ile dava açıldığı, 22.05.2012 tarihinde ise sahte yetki belgesinin idare mahkemelerine sunulması nedeniyle eylemin zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu, anlaşılmıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/40 Esas, 2015/134 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29842, Karar No: 2012/1892, Tarih: 02.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/29842 E.  ,  2012/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/271733

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2009

NUMARASI : 2005/784 (E) ve 2009/103 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetinin 647 Sayılı kanun’un 6. maddesi uyarınca ertelenmiş olduğu ve tekerrüre esas teşkil etmeyeceği gözetilmeden sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 81/2 maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Beyanı hükme dayanak yapılan bilirkişi Taşkın Ünal’dan ek rapor alınırken önceki yemininin hatırlatılmaması suretiyle 5271 sayılı CYY.nın 62. maddesinin yollaması ile aynı Yasanın 57. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4945, Karar No: 2020/2992, Tarih: 18.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4945 E.  ,  2020/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Datça Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 15/03/2018 gün ve 2018/49 - 2018/79 sayılı kararı onayan Daire'nin 23/09/2019 gün ve 2018/4294 - 2019/5671 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, 20/11/2011 tarihinde Datça Sahil Güvenlik Komutanlığı tarafından el konulan teknenin kılavuzluk, römorkaj hizmetleri ile teknenin hasarlı bir takım yerlerinin tamir işlemleri için müvekkilinden yardım istendiğini, müvekkilinin Daffodil adlı tekneyi kılavuzluk, römorkaj, balıkadam, onarım işlemleri ile yediemin hizmetlerini vermek üzere teslim aldığını, ancak bugüne kadar vermiş olduğu hizmetlere karşılık davalılar tarafından hiçbir ücret ödenmediğini, Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü Tarifesine göre hesaplanacak hizmet ücretleri ile Adalet Bakanlığına ait depo ve garajlarda muhafaza edilen mahcuz malları için alınacak ücret tarifesine göre hesaplanacak yedieminlik ücretine ilişkin fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile 6.000 USD kılavuzluk ücreti, 9.600 USD römorkor ücreti, 1.200 USD dalgıç ve balıkadam ücreti ile 76.000,00 TL birikmiş yediemin ücretinin faiziyle ile birlikte davalıdan tahsiline, su tasfiye bedeli olan 1.180,00 TL ile teknenin yağmur ve deniz suyundan korunması için alınan naylon örtülük bedeli olan 300,03 TL'nin de dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, husumet itirazında bulunmuş ve dava konusu edilen ücretlere ilişkin olarak bu zamana kadar idareden herhangi bir talepte bulunulmamış olduğu, 21/11/2011 tarihinden itibaren faiz yürütülmesinin istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, davalıdan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 18/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2766, Karar No: 2018/1915, Tarih: 05.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/2766 E.  ,  2018/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : Beraat

I. Sanıklar hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II. Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III. Sanıklar hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

III. Sanıklar hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Okyanus Lojistik Yükleme Boşaltma San. Tic. Ltd. Şirketinin müdürü ve ortakları olan sanıklar hakkında “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sahte düzenlendiği iddia olunan faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içinde bulunmadığı gibi fatura bilgilerinin de yer almaması, sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, suça konu faturalardan her takvim yılı için kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi,... form analizine göre sanıklara ait şirketten mal alındığına dair Ba formu ile bildirimde bulunan yani suça konu faturaları kullanan mükelleflerin kimler olduğu ve bu şirket veya kişiler haklarında vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına alınması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.