muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15587, Karar No: 2015/2608, Tarih: 12.02.2015

Somut olayda; kaza 16.1.2013 tarihinde saat 07.50'de meydana gelmiş, araç sürücüsü aynı gün saat 08.54'de yapılan kontrolde 0.51 promil alkollü bulunmuştur. Kaza tutanağında davacı aracını yoldan çıkarak orta refüjdeki menfez kapağına çarptığı, aks ve jantın parçalandığı, sol ön lastiğinin fırladığı, sürücünün olay yerinden ayrıldığı belirtildikten sonra aracın sürücüsünün hızını ayarlamaması, şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymaması sebebiyle %100 kusur verilmiştir. Davacı vekili olay tarihinde yolda karla karışık çamur bulunduğunu, aracın bu nedenle sola kaydığını, orta refüjdeki menfez kapağının yerden yüksek olması sebebiyle hasarın fazlalaştığını, olumsuz yol ve hava koşulları nedeniyle kazanın meydana geldiğini iddia etmiştir. Davalı sigortacı kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini savunmuştur. Meteorolojiden olay tarihindeki hava durumu sorulmuştur. Mahkemece trafik polis memeru bilirkişiden kusur ve alkolün münhasıran etkisi olup olmadığı hususunda, rapor alınmıştır. Bilirkişi raporunda hava ve yol durumu değerlendirilmeden, kusur durumu belirlenmeden, saat 08.54'te yapılan ölçümdeki 0.51 promil alkolün yasal sınırın çok az üstünde olduğu, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında olmadığı bildirilmiştir. Trafik polis memuru bilirkişinin kusur konusunda görüşüne müracaat edilebilir ise de; alkolün münhasıran kazada etkili olup olmadığı hususunda uzmanlığı bulunmamaktadır. Konusunda uzman bilirkişi raporu ile bu durumun saptanması gerekir. Kaldı ki bilirkişi raporunda kusur durumu yönünden de değerlendirme yapılmamıştır. Ayrıca sürücünün kaza saatindeki alkol oranının Witmork formülüne göre belirlenmesi gerekir. Yukarıda açıklanan ilkelere göre, sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışında kalmasını gerektirmez. Oluşan hasarın salt alkolün etkisi altında oluşup olmadığının saptanması gerekir. Bu konuda mahkemece uzman bilirkişiden rapor alınması gerekir.

B)Kabule göre de;

Ayrıca davacı aracının ekspertiz raporuna göre perti uygundur. Kasko Sigortası Genel Şartları'nın B.3.3.1.2.1 maddesi hükmü uyarınca "onarım masrafları sigortalı taşıtın rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerini aşar ya da taşıt onarım kabul etmez ise taşıt tam hasara uğramış sayılır. Bu durumda değeri tamamen ödenen araç ve aksamı talep ettiği takdirde sigortacının malı olur." Davalı sigorta şirketi meydana gelen hasar bedelini tamamen poliçe limitleri içerisinde ödeme yükümlülüğü altında olup, sigortalı araç hurdasını sigorta ettiren kendisine verilmesini açıkça istemedikçe, sigortacı tarafından hasarlı araç sigortalının uhdesinde bırakılıp, sovtaj bedelinin tazminattan düşülmesi mümkün değildir. Zira kasko sigortasında aslolan amaç gerçek zarar bedelinin tamamen (azami poliçe teminatına kadar) karşılanmasıdır.

Hasar konusunda hükme esas alınan bilirkişi raporunda, aracın pertinin uygun olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılmamış, eksper raporu irdelenmemiş, onarım gideri, değer kaybı denetime uygun şekilde tesbit edilmemiş, piyasa değerinden onarım gideri mahsup edilerek hurda değeri tesbit edilmiş olup, gerçek zararın tesbitine ve hüküm kurmaya elverişli değildir. Davalı tarafın bu hususlara ilişkin itirazları dikkate alınmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece ... veya ... gibi kurum veya kuruluşlardan seçilecek, aralarında nöroloji, araç hasarı ve kusur konularında uzman bilirkişilerin bulunduğu bilirkişi kurulundan, öncelikle olayın oluş şekli, yol, hava durumu, davacı tarafın iddiaları, davalının savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre sürücünün olay saatindeki alkol miktarı da belirlenerek,

kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçekleşip gerçekleşmediğinin, başka unsurların da kazanın meydana gelmesinde etkili olup olmadığının tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli, önceki raporlarında irdelendiği bir rapor alınması, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında gerçelleşmediğinin anlaşılması halinde, hasar konusunda uzmar bilirkişiden davacı aracında bu kaza sebebiyle meydana gelen gerçek zarar miktarının, onarım giderlerinin belirlenmesi, onarım giderinin ekonomik olmaması aracın pertinin uygun olması durumunda, aracın olay tarihindeki 2.el piyasa rayiç değeri ile sovtaj bedelinin tespiti hususunda denetime elverişli rapor alınması, hasarlı aracın kimin uhdesinde olduğunun araştırılması, davacıdan hasarlı aracın kendisinde mi bırakılacağı, davalı sigortacı uhdesinde mi bırakılacağı hususunda seçimlik hakkının sorulması davacının bu konudaki beyanına göre sovtaj bedelinin mahsup edilip edilemeyeceği hususu değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi hüküm kurulması doğru değildir.

3-6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 427/2 maddesi hükmü uyarınca, sigorta tazminatı veya bedeli, rizikonun gerçekleşmesini müteakip ve rizikoyla ilgili belgelerin sigortacıya verilmesinden sonra sigortacının edimine ilişkin araştırmaları bitince ve her halde 1446.maddeye göre yapılacak ihbardan 45 gün sonra muaccel olur." Ekspertiz raporunda aracın 18.1.2013 tarihinde görüldüğü ve üzerinde inceleme aypıldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalı sigorta şirketinin temerrüde düştüğü tarihin ilgili yasa hükümleri gereğince tespiti ile bu tarihten itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi olay tarihinden itibaren faize karar verilmesi de isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3626, Karar No: 2012/10945, Tarih: 06.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/3626 E.  ,  2012/10945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kanuni defterlere kaydı gereken hesap ve işlemlerini vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter ve belgelere kaydetmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığına 2002 olarak eksik yazılan suç tarihinin, 2003 ve 2004 takvim yıllarında işlenen suçlar açısından 2003 ile aramanın yapıldığı 14.10.2004 olarak mahallinde eklenmesi olanaklı görülmüştür.

Sanık hakkında "2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında kanuni defterlere kaydı gereken hesap ve işlemlerini vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter ve belgelere kaydetmek" suçlarından kamu davası açıldığı cihetle; her takvim yılında kendi içerisinde birbirinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği gözetilerek; sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında kanuni defterlere kaydı gereken hesap ve işlemlerini vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter ve belgelere kaydetmek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2899, Karar No: 2006/6974, Tarih: 26.06.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/2899 E.  ,  2006/6974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Kocaeli 3. İş Mahkemesi

Tarih               : 30.12.2005

Davacı  davalılardan işverene ait şyerinde 2.11.1992-20.7.2004 tarihleri arasındaki   çalışmalarından dolayı  506 sayılı  yasaya 2098 sayılı yasayla eklenen Ek5 madde kapsamında olduğunun ve ilgili maddeden yararlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz  itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının çalışmalarının 506sayılı yasaya 2098 sayılı yasa ile değişen Ek 5 maddesi kapsamında olduğunun tesbiti istemine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5/IV maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Yasanın öngördüğü birinci koşul sigortalının Gübre  sanayi işyerinde fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışması, ikinci koşul ise; IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtildiği biçimde a) çelik, demir ve tunç döküm, b) zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit ve boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işleri, c)  patlayıcı maddeler yapılması, d) kaynak işleri yapmasıdır.  Başka bir anlatımla, IV.bendin alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının da olayda ayrıca gerçekleşmesi koşuldur. Somut olayda, davacının işyerinde atölyede torna tesviye teknisyeni olarak çalıştığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Hal  böyle  olunca ve özellikle hükme dayanak alınan bilirkişi raporundaki bulgulara göre  davacının  IV. bendin  öngördüğü  işlerde çalışmadığı giderek yasanın belirlediği ikinci koşula sahip olmadığı açık-seçiktir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2935, Karar No: 2016/2251, Tarih: 22.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/2935 E.  ,  2016/2251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 25/05/2011 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Kanun'a aykırılık nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6831 sayılı Yasaya aykırılık nedeni ile tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalıların orman alanından motorlu testere ile ağaç kestikleri gerekçesi ile haklarında suç tutanağı düzenlendiğini belirterek orman idaresinin uğramış olduğu zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, keşif sırasında yapılan gözlem doğrultusunda .. tutanağında iddia edildiği gibi yolu ağaç kesmek sureti ile davalıların açtığına dair herhangi bir emare bulunmadığı, yol açmak amacı ile kesim yapılmış olsa idi yol ortasında gezintiyi engelleyici kök, çalı, çırpı olması gerektiği, muhtemelen rahat geçişi engellememek için törpüleme yapıldığı, törpülenen kısmın ise yatık vaziyetteki kendiliğinden yetişmiş ürünler olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalıların yargılanmış olduğu .. 2008/137 sayılı dosyasında zamanaşımından düşme kararı verildiği ve kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş olduğu anlaşılmış ise de davalı ... dışındaki davalılar hakkında düzenlenen 20/01/2013 tarihli suç tutanağında, suçlarını ikrar ederek kesmiş oldukları ağaçları zamanın muhtarı davalı ...'nın göstermesi sonucu kestiklerini beyan ettikleri, ayrıca davalı ...'nın da cevap dilekçesinde ve ceza dosyası kapsamına göre diğer davalıları işçi olarak tuttuğunu, doğrulanamayan .. almış olduğu sözlü izne binaen, makta olarak kullanılacak ağaç kesme bölgesine giden yolu açmak için ağaç kestirdiğini beyan etmesi karşısında davalıların ağaç kestikleri sabittir.

Bu durumda, mahkemece davacının uğramış oldukları zarar kapsamının belirlenerek karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına aykırı olarak ve tutanak tarihinden 10 yıl sonra hakimin kendi gözlemine dayanarak davayı reddetmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9418, Karar No: 2024/8301, Tarih: 19.09.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/9418 E.  ,  2024/8301 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/233 Esas, 2013/262 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülüp kesinleşen kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak bedelinin tahsili istemine ilişkin davada Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar temyiz edilmeksizin 31.03.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

Davalı idare vekili 23.01.2023 tarihli dilekçesiyle; kesinleşen kararda bedele hükmedildiğini; ancak tescil hükmü kurulmadığı için tapu müdürlüğünce tescil talebinin reddedildiğini, bu nedenle bedeline hükmedilen 491,13 m²lik irtifak alanının tescili yönünde tavzih talebinde bulunmuştur.

Mahkemece 25.01.2023 tarihli ek karar ile davalı idare vekilinin tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının ''Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.'' hükmü gözetildiğinde, hükmü değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesinin usul ve kanuna uygun olmayacağı anlaşıldığından, tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece verilen 25.01.2023 tarihli usul ve kanuna uygun ek kararın ONANMASINA,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3485, Karar No: 2023/6854, Tarih: 05.07.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3485 E.  ,  2023/6854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 15.09.2022 Tarihli ve 2022/212 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 9 uncu maddesi gereğince acil korunma altına alınmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 13.10.2022 tarihli ek karar ile çocuğun velisinin Şebinkarahisar/Giresun adresinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Şebinkarahisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.01.2023 Tarihli ve 2022/161 Esas, 2023/9 Karar Sayılı Kararı

Çocuk hakkında verilen acil koruma tedbirinin devamı ile bakım tedbirinin uygulanmasına karar verilerek, korunmaya ihtiyacı olan çocuğun adresinin işbu karar tarihinden itibaren İstanbul olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin birinci fıkrasının c alt bendi uyarınca hakkında bakım tedbiri uygulanan küçüğün, bakım tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) alt bendi şöyledir:

“c) Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 ... maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Şebinkarahisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.01.2023 tarihli ve 2022/161 Esas, 2023/9 Karar sayılı kararı ile küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra anılan kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın, Şebinkarahisar Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Şebinkarahisar Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7621, Karar No: 2015/6057, Tarih: 18.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7621 E.  ,  2015/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ..... Sulh Hukuk ve ....... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin ".....” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önce “....” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, hükümlünün mernis adresinin olmadığı ve dilekçesine göre cezaevine girmeden önce “.....” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ..... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ..... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17123, Karar No: 2023/14938, Tarih: 05.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/17123 E.  ,  2023/14938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/180 E., 2018/248 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2017 tarihli ve 2017/133 Esas, 2017/234 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının a, b, c, d, h bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 22.02.2018 tarihli ve 2018/180 Esas, 2018/248 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın pişman olduğuna ve mağdurun zararını karşıladığına,

B. Sanık ...'in Temyiz Sebebi

Kararın hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıkların kiraladıkları araçla olay günü 19.30 sularında mağdurun kasiyerliğini yaptığı markete yüzlerini kapşon ve kaşkolla kapatarak girdikleri, sanık ...'ın belinde bulunan kurusıkı tabancayı mağdura doğrultarak kasayı boşaltmasını istediği, sanıkların 585,00 TL parayı ve 5-6 paket sigarayı alarak olay yerinden ayrıldıkları anlaşılmaktadır.

2. Sanıklar vakıayı ikrar etmektedir.

3.Mağdurun anlatımıyla uyumlu CD inceleme tutanağı ve teşhis tutanağı dosya arasında yer almaktadır.

4. Kovuşturma aşamasında katılan şirketin zararı tazmin edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE