muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/91, Karar No: 2019/6738, Tarih: 11.11.2019

Ancak şirketler arasında organik bağın bulunduğu durumlarda birlikte istihdamın mevcudiyeti veya işçinin işveren şirketten alacağının tahsilini olanaksız hale getiren muvazaalı işlemlerin varlığı durumunda işveren şirketle birlikte diğer şirketler de sorumlu tutulabilir.(Süzek, Sarper. İş Hukuku. Yenilenmiş 12. Bası. İstanbul. s:158)

Öte yandan, husumet Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğü'nde "hasım olmak" şeklinde, sıfat sözcüğü ise "bir kimsenin görev, ödev, toplumsal veya hukuki bakımdan yeri ve özelliği" şeklinde tanımlanmıştır. (Türk Dil Kurumu-Türkçe Sözlük- 11. Bası-Ankara 2011)

"Sıfat, dava konusu subjektif hak(dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi davanın taraflarının kişilikleri ile ilgili olduğu halde, taraf sıfatı (husumet) dava konusu subjektif hakka ilişkindir. Dava dilekçesinde davacı ile davalı olarak gösterilen (nitelendirilen) kişiler, şeklen (biçimsel açısından) o davanın taraflardır. Ancak mahkemenin bu taraflar arasında dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verebilmesi için, bu kişilerin gerçekten davacı ve davalı sıfatına sahip olmaları gerekir. Bir davada taraf olarak gösterilen kişiler, taraf ve dava ehliyetine ve davayı takip yetkisine sahip olsalar bile, bu kişilerden birinin o davada gerçekten davacı veya davalı olmak sıfatı yoksa, dava konusu hakkın esasına ilişkin bir karar verilemez. Dava sıfat (husumet) yokluğundan reddedilir." (Prof. Dr. Baki Kuru-Hukuk Muhakemeleri Usulü-Altıncı Baskı-Cilt 1- İstanbul 2011-Sayfa 1157)

Davada sıfat dava şartlarından değildir, çünkü davada sıfat bir usul hukuku konusu değil, doğrudan doğruya maddi hukuk konusudur. Sıfat bir dava şartı olmamasına rağmen, davanın her aşamasında ileri sürülebilir veya mahkemece kendiliğinden (resen) göz önüne alınır. (Prof. Dr. Ejder Yılmaz, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi-Genişletilmiş 2. Baskı-Ankara 2013-Sayfa 557-558) Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 04/11/1998 tarih ve 6/757 Esas 793 karar sayılı kararı da aynı yöndedir. Buna göre, "Bir kişinin belli bir davada davalı sıfatına haiz olup olmadığı şeklinde nitelendirilen husumetin ileri sürülme zamanı yasa ile kabul edilen bir ilk itiraz olmadığı gibi davalı tarafından ileri sürülmesi gerekli bir defi de değildir. Davanın her aşamasında ileri sürülmesi mümkün veya mahkemece vakıf olunduğu takdirde resen nazara alınması gerekli hukuki bir durumdur. "

Somut olayda, üretim aşamalarında davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından bedelsiz olarak yükleniciye bırakılan makine ve teçhizatların da kullanılması, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün kendisine sunulan iş programını veya projeyi yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların davalı tarafından verilen süre içerisinde giderilmesi zorunluluğu, yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlenmesi, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebilmesi gibi tespitler karşısında anahtar teslimi olarak kabul edilemeyecek bir sözleşme ile kendisine olağan denetim sınırlarını aşacak şekilde yetkiler tanınmış olan davalı ... Genel Müdürlüğü'nün 4857 sayılı yasa’nın 2. maddesi gereğince asıl işveren, diğer davalı ... Kömür İşletmeleri AŞ.'nin ise alt işveren olarak kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bunun yanında, gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Manisa ili ... ilçesinde bulunan Eynez yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda ... maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda hiç kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına temyizin kapsam ve nedenlerine göre ilk derece mahkemesi kararında sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, husumetin mahkemece resen araştırılması gereken hususlardan olduğu, davacı tarafın davalı .... açısından husumet itirazını kabul ettikleri yönündeki tek taraflı beyanlarının bu konuda etkili olmayacağı gözden kaçırılarak, dava konusu taleplerle ilgili olarak davalı ....'ne husumet yöneltilemeyeceği, ayrıca davacılar vekilinin 24/07/2017 tarihli celsede adı geçen şirket yönünden husumet itirazını kabul ettiklerini beyan ettiğinden bahisle hem asıl hem de birleşen dava yönünden davalı .... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, davalı .... ile ... Kömür İşletmeleri A.Ş. arasında organik bağ bulunup bulunmadığı, birlikte istihdamın veya muvazaalı işlemlerin söz konusu olup olmadığı araştırılarak, oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kaldırılmalı, ilk derece mahkemesi hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı ... Genel Müdürlüğü 'ne iadesine

11/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5875, Karar No: 2012/14038, Tarih: 10.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/5875 E.  ,  2012/14038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan dolayı ... hakkında yapılan soruşturma sonunda, dosyanın yetkili ve görevli Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bozüyük Cumhuriyet Başsavcılığının 02/06/2011 tarihli ve 2011/1032 soruşturma, 2011/70 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri itibarıyla evrakın Geyve Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığının 03/08/2011 tarihli ve 2011/543 soruşturma, 2011/41 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Pamukova Cumhuriyet Başsavcılığı ile Geyve Cumhuriyet Başsavcılığı arasında doğmuş bir yetki uyuşmazlığı bulunmadığından bahisle karar tesisine yer olmadığına ilişkin, KOCAELİ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/09/2011 tarihli ve 2011/1276 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 15/11/2011 gün ve 2011/14219/57812 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/01/2012 gün ve KYB/2011/388151 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 27/02/2012 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161. maddesine, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle eklenen 7. fıkrada "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet Savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir" hükmünün yer alması karşısında, söz konusu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren ikinci yetkisizlik kararını veren Cumhuriyet Başsavcılığının, yetkili savcılığın belirlenmesi için dosyayı en yakın ağır ceza mahkemesine göndermesinin gerektiği gözetilmeden yetkili savcılığın belirlenmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Kanun yararın bozmanın kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14.maddesine göre, işin incelenmesinin Yargıtay 5.Ceza Dairesi'nin görevine ait bulunduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 10.07.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9719, Karar No: 2023/5483, Tarih: 21.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/9719 E.  ,  2023/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/65 E., 2015/143 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/65 Esas, 2015/143 Karar sayılı kararı ile SSÇ hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, dosya kapsamına göre SSÇ’nin eyleminin sabit olduğuna yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 10.04.2015 tarih 2015/872 Esas sayılı iddianamesi ile 29.03.2015 tarihinde facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde SSÇ’den kendisine arkadaşlık isteği geldiği, mağdurenin bu teklifi kabul etmediği, SSÇ’nin kendisi ile konuşmak amacıyla ... İlköğretim Okulu'nun bulunduğu yere çağırdığı, bunun üzerine arkadaşı olan ... ile birlikte gittikleri, SSÇ’nin arkadaşını göndermesini kendisinden istediği, mağdurenin ilk başta bunu kabul etmediği, SSÇ’nin ısrarı üzerine mağdurenin arkadaşını gönderdiği, suça sürüklenen çocuk ile birlikte SSÇ’nin ikamet etmiş olduğu apartmanın çatı katına çıktıkları, bir süre konuştukları, mağdurenin gitmek amacıyla kapıya doğru yöneldiğinde, SSÇ’nin elini tutmaya çalıştığı, mağdurenin elini çektiği, tekrardan kapıya yöneldiği, SSÇ’nin mağdurenin kolundan tutarak boğazından zorla öpmeye başladığı, bacaklarını ellemeye çalıştığı, mağdurenin karşı koyduğu, bunun üzerne elleri ile mağdurenin boğazını sıktığı, SSÇ’yi iterek olay yerinden koşarak kaçtığı şeklindeki anlatımla SSÇ hakkında kamu davası açılmıştır.

Yargılama neticesinde Mahkeme tarafından,mağdurenin beyanları arasında çelişki bulunması, katılan mağdurenin suça sürüklenen çocuk ile buluşmak amacıyla arkadaşı olan tanık ... ile birlikte buluşma yerine birlikte gitmeleri, buradan katılan mağdurenin arkadaşı olan tanığı yanlarından göndermesi, kendisine zorla cinsel istismarda bulunulduğunu iddia eden katılan mağdurenin olaydan hemen sonra bu durumu kimseye anlatmaması ve her hangi bir şikayette bulunmaması, babasının kendisini sıkıştırması üzerine gerçeğin ortaya çıkacağını anlayan mağdurenin kendisini ailesine ve çevreye mazur gösterme gayreti içerisine girerek daha önce davranıp olaydan 2-3 gün sonra SSÇ'nin kendisine zorla cinsel istismarda bulunduğunu söyleyerek SSÇ hakkında şikayette bulunması hususları dikkate alındığında SSÇ'nin, mağdurenin rızası ile karşılıklı olarak öpüştükleri, önce birbirlerinin yanaklarından öptükleri, sonra dudak dudağa öpüştükleri şeklindeki savunmasının aksine SSÇ'nin mağdureye rızasına aykırı olarak cinsel davranışlarda bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve net bir delilin elde edilemediği, şüpheden sanık yararlanır evrensel hukuk ilkesi de gözetildiğinde SSÇ ile katılan mağdurenin karşılıklı rıza ile öpüştüklerine Mahkemece kanaat getirildiği, 15-18 yaş gurubunda olan ve rızası hukuken geçerli bulunun mağdurenin rızasının isnat edilen suç açısından hukuka uygunluk nedeni oluşturduğu, bu itibarla SSÇ'nin üzerine atılı suçun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği gerekçe ve değerlendirmesiyle sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, SSÇ hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/65 Esas, 2015/143 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2969, Karar No: 2020/5210, Tarih: 04.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2969 E.  ,  2020/5210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mağdurlar ..., ..., ...' a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik hırsızlık suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında tüm mağdurlara yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in mağdur ...'e yönelik eylemleri nedeniyle kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında TCK'nın 141/1. maddesi uygulanmasına karşın, kararın gerekçe kısmında TCK'nın 142/1-b. maddesi hükmünün uygulandığının belirtilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,

2- Takdiri kıymet ve teslim tutanağına göre mağdur ...'ın aracından çalınan 1 adet krikonun değerinin 50,00 TL olması karşısında, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik eylemleri nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Suça sürüklenen çocuk ...'in hüküm tarihinde İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ...'e duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

4- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...'in işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, (suça sürüklenen çocuk ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen) hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9171, Karar No: 2025/3049, Tarih: 25.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/9171 E.  ,  2025/3049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1948 E., 2023/912 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/151 E., 2022/290 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 25.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili Avukat ... ... ve karşı taraf davalı ... vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Davacı vekili Avukat ...'ın mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 28.000,00 TL'lik vekâlet ücretinin ...'den alınıp, ...'e verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8596, Karar No: 2019/12610, Tarih: 25.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/8596 E.  ,  2019/12610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma sırasında ödenmeyen ağaç bedelinin tespiti ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırma sırasında ödenmeyen ağaç bedelinin tespiti ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın ağaç bedeli yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/122, Karar No: 2020/1727, Tarih: 01.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2020/122 E.  ,  2020/1727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A)Davacı İstemi

Davacılar dava dilekçesi ve ıslah ile anne için 49.183,73 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, kardeş ... için 2.500,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, kardeş ...’un kendi kazalanmasından dolayı 70.000,00 TL manevi, aynı iş kazasında kardeşinin ölümünden dolayı 75.000,00 TL manevi tazminat talep etmişlerdir.

B)Davalıların Cevapları

Davalılar vekilleri davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı

İlk derece mahkemesince davalı .... açısından husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden annenin maddi ve manevi tazminat istemlerinin kabulüne, kardeş ...’nın maddi tazminat isteminin reddine, her iki kardeş lehine 40.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nce davacılar ve davalı ... Genel Müdürlüğü'nün istinaf başvurularının HMK. 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

E)Temyiz Nedenleri