muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1184, Karar No: 2023/1093, Tarih: 11.04.2023

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I. DAVA

Davacı; davalı şirketin İliç İlçesinde altın madenciliği alanında faaliyet gösterdiğini, davalı şirketin bu faaliyetleri kapsamında yerleşik olduğu Sabırlı Köyünde oksitli üretim ve sülfit genişletme projesi adı altında yeni bir tesis kurma çalışmasında olduğunu, söz konusu tesisle bölgedeki sinayürle üretim tesisi yanında sülfirik asitle cevherin ayrıştırılmasının amaçlandığını, bu tesislerde kullanılan ve kullanılması planlanan kimyasalların çevre ve sağlık açısından son derece tehlikeli kabul edildiğini, davalı şirketin açmayı planladığı tesisten birinci derecede etkilenecek ilk yerleşim yerinin kendisinin ve ailesinin ikamet ettiği Sabırlı Köyünün olduğunu, tesisin köyde yaşamsal ve çevresel risklerle beraber Köyün ekonomik geçim kaynaklarının da olumsuz etkilendiğini, davalı şirketin müvekkili ile beraber Köy halkının ekonomik ve diğer kayıpları için bir takım yazılı ve şifai taahhütlerde bulunduğunu, bu taahhütlerden birinin de köyde hane başı 130.000 TL ödeme yapılmasının olduğunu, bu taahhütlerini 10.09.2016 tarihli yazı ile Köy halkına ilan ettiğini, yapacağı bu ödemenin yardım ve destek adı altında vereceğini belirtmesine rağmen köy halkı ile olan şifai sözleşmelerinde bu rakamın pazarlık sonucu elde edildiğini ayrıca Köyde her hane sahibine imzalatılan sözleşmelerde de bu ödeme karşılığı madenin faaliyetlerine muvafakat edildiği ve bu faaliyetlere karşı başvuruda bulunulmayacağına yönelik karşı taahhüt alındığını, davalı tarafından taahhüt edilen bu miktarı almak için tüm şartlara haiz olup istenen tüm şartları yerine getirdiğini, kendisine imzalatılan 05.11.2016 tarihli protokolün davalı şirket tarafından İlçe Kaymakamlığı ve bazı resmi kurumlarda kullanılarak köy halkının projeye destek olduğu yönünde sunulduğunu, sözleşmenin şekle tabi olmadığını, davalının köyünde inşa edeceği tesisle ilgili hak kayıplarına karşılık taahhütlerde bulunduğunu, bu taahhütleri kabul ettiğini, kendisi ile aynı durumda olan diğer köy halkına taahhüt edilen bu bedelin ödendiğini ileri sürerek; davalı şirketten alacağı olan 130.000 TL’nin faizi ile beraber hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı; davacının tarafından duyuru metninin bir icap gibi gösterilmek istenildiğini ancak söz konusu belgenin 130.000 TL ekonomik yardım yapılmasına yönelik sözleşmenin ilgili hane reisleri ile yapılabilmesi için gerekli olan şartları içeren bir duyuru metni niteliği taşıdığını, somut bir muhatabı bulunmayan, sadece tüm köy halkına yönelik bir duyuru niteliği taşıyan, köy hane reislerine yapılacak yardım başvurusunun koşullarını düzenleyen bu belgenin davacının iddia ettiği bir taahhüt yani bir icap olarak kabulünün hiçbir şekilde mümkün olmadığını, yardım yapacağı tüm hane reislerine belirli bir tarihe kadar başvuru şartı getirdiğini ve yardım yapacağı kişilerle yazılı sözleşme imzaladığını, davacının da içinde yaşadığı hane adına babasının bu yardımı aldığını, söz konusu yardımların duyuru sebebiyle değil ilgili kişilerle yapılan sözleşmelere dayalı olarak ödendiğini, söz konusu duyurunun hiçbir bağlayıcılığının olmadığını, yasal mevzuata uygun olarak madencilik faaliyeti yürüttüğünü, hiçbir yasal zorunluluğu bulunmadığı halde her bir haneye bir defaya mahsus olmak üzere hane resinin başvuru yapması şartıyla 130.000 TL ekonomik yardımda bulunmayı herhangi bir şekilde borç doğuran bir taahhüt niteliği taşımaksızın 10.09.2016 tarihinde duyurduğunu, davacının 22.09.2016 tarihine kadar herhangi bir başvuruda bulunmadığını, böyle bir başvurusu olsa dahi aynı hanede yaşadığı babasına ödeme yapılmış olması nedeniyle ödemeye hak kazanamayacağını, protokol çerçevesinde ödenen bedelin hiçbir şekilde tazminat bedeli değil hiçbir zorunluluk olmaksızın ödenmek istenen bir sosyal yardım bedeli, diğer bir ifade ile her bir haneye yapılmak istenen bir bağış hükmünde olduğunu ve esasen TBK'nın 288 inci maddesi hükmü uyarınca bu sözleşmenin yazılı şekle tabi olduğunu, söz konusu bedeli öderken hiçbir şekilde bir haksız fiil zararı verdiğini kabul etme ve bunu tazmin etme gibi bir iradesi ve bu yönde kabulü bulunmadığını beyanla, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın koşullu bağışlama vaadi sözleşmesine dayalı alacak davası olduğu, bağışlama vaadi sözleşmesinin yazılı şekilde yapılmasının geçerlilik şartı olduğu, dosyada mevcut Ekonomik Yer Değiştirime ve Geçim Kaynakları Destek Protokolü başlıklı 05.11.2016 tarihli koşullu bağışlama vaadi sözleşmesi incelendiğinde; sözleşmenin adi yazılı şeklin belge unsurunu karşıladığı fakat sadece davacı tarafından imzalanmış olması hasebiyle adi yazılı şeklin unsurlarından olan borç altına girenlerin imza unsurunu karşılamadığı, böyle olunca taraflar arasında usulüne uygun akdedilmiş bir sözleşmeden bahsedilemeyeceği, ayrıca bir diğer uyuşmazlığın davalının Sabırlı Köyüne ve Hanelerine İlişkin Talepler Hakkındaki Sonuçlar konulu belgesinin öneri mi, öneriye davet mi olduğu konusunda toplandığı, söz konusu belgenin incelenmesinde; davalı şirketin Sabırlı Köyü sakinlerine Ekonomik Yer Değiştirme ve Geçim Kaynakları Destek Protokolü başlıklı sözleşmeyi akdetmeye hazır olduğunu bildirdiği tespit edilmekle bu belgenin öneriye davet niteliğinde olduğunun anlaşıldığı, şartları taşıyan Sabırlı Köyü sakinlerinin sözleşmeyi imzalayarak şirkete iletmelerinin öneri, borç altına giren davalı şirket tarafından sözleşmenin imzalanması kabul niteliği taşıdığı ve böylelikle sözleşmenin kurulduğu, davacının önerisine karşılık davalı şirket tarafından verilmiş bir kabul beyanı mevcut olmadığından, söz konusu sözleşmenin kurucu ve bağlayıcı sonuçlarının kesin olarak doğduğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; Mahkemenin 05.11.2016 tarihli protokolü koşullu bağışlama sözleşmesi olarak kabul ettiğini, ancak sözleşmenin tam iki tarafa borç yükleyen bir akit olduğunu, davalı tarafın sözleşmeyi imzalamamasına rağmen bu sözleşmeyi resmi kurumlara ibraz ederek sözleşmeyi fiilen uyguladığını ve sözleşmeden beklediği faydayı elde ettiğini, buna karşılık kendi edimi olan 130.000 TL'yi ödemediğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın, ilân yoluyla ödül sözü verme hukuksal nedenine dayalı alacak istemine ilişkin olduğu, doktrinde genel olarak kabul edildiği üzere "ilan yoluyla ödül vaadi" ya da "duyuru yoluyla yapılan vaat" belirli bir işin yapılması veya bir sonucun elde edilmesi karşılığında bir ödülün verileceğinin topluma veya bir topluluğu hitaben duyuru yoluyla borçlanılmasıdır, biçiminde tanımlandığını, tek taraflı hukusal işlem (pollicitationstheorie) kuramına göre ilan suretiyle ödül sözü vermenin tek taraflı bir hukuksal işlem olup vaat edene her türlü sözleşmeden ve kabulden bağımsız olarak ödülü vermek borcunu yüklendiğini, yapma edimleri kadar, yapmama edimlerinin de borcun içeriğini oluşturmasının mümkün olduğu, davalı şirketin Sabırlı köyünde Oksitli Üretim ve Sülfit Genişletme Projesi kapsamında 10.09.2016 tarihli ilânın 5 inci maddesinde; "Her ne kadar Sulfit projesi kapsamında gerekli izinler ilgili kurumlardan alınmış olsa bile köylülerin yaşayacağı ekonomik değişim ve görece gelir azalması hususlarında Şirketimizin, henüz Türk Mevzuatında olmayan Sosyal Etki Değerlendirme çalışmaları kapsamı nedeniyle aşağıdaki hususlarda köyde yaşayan hanelere destekleri olacaktır; 1-Her haneye toplam 40.000 TL yakacak yardımı, 2- Her haneye toplam 60.000 TL hayvancılık desteği, 3- Her haneye toplam 30.000 TL yem desteği olmak üzere köyde 1 Eylül 2016 tarihi itibariyle ikamet eden her haneye toplamda 130.000 TL desteği olacaktır." şeklinde ilânen Sabırlı Köyü mukimlerinin davalı şirketin çalışmaları ve Sulfit projesi nedeniyle uğrayacakları gelir kaybı zararlarının şirket tarafından karşılanacağı vaadinde bulunulduğu, davacının 01 Eylül 2016 tarihi itibariyle Sabırlı köyünde mukim olduğunun dosya kapsamındaki nüfus ve ikamet kayıtlarından anlaşılmasına göre, davalı şirketin Sülfit projesi kapsamında davacının da mukim olduğu Sabırlı Köyü sakinlerinin gelirinin azalması karşılığında davalı şirketin toplam hane başı 130.000 TL yardım yapacağı yönündeki ilânı ile zararının karşılanacağı, 6098 sayılı TBK'nın 9 uncu maddesi kapsamında davacıyı tek taraflı hukuksal işlem ile borç altına sokacağının kabulü gerektiği, bu itibarla Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesinin isabetli görülmediği gerekçesiyle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak davanın kabulüne, 130.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; ilan yolu ile ödül vaadinin kabulü için ortada, belirli bir işin yapılması veya bir sonucun elde edilmesi karşılığında sağlanacak bir menfaatin mevcut olması gerektiği, müvekkilin Köy sakinlerine yönelik ilanında, hitap edilen kişilerden bir işin yapılması ya da bir sonucun elde edilmesi gibi bir beklenti söz konusu olmadığından, dağıtılacak desteğin ödül olarak nitelendirilmesi de hukuken mümkün olmadığını, ilan yoluyla ödül sözü vermenin başlıca hükmünü, vaat olunan ödülün istenilen sonucu veya edimi yerine getiren ya da getirenlere verilmesinin oluşturduğunu, Mahkemenin müvekkilin yayımladığı duyuru metninin öneriye davet, davacının imzalayarak şirkete ilettiği sözleşmenin ise öneri olarak kabul edilmesi gerektiği yönündeki tesbitinin yerinde olup davanın reddi kararının hukuka uygun olduğunu, 10.09.2016 tarihli ilan metni incelendiğinde, Sabırlı Köyü sakinlerine ilan metnindeki şartların yerine getirilmesi halinde şirketin her haneye bağışlama yapmaya hazır olduğunun ve bunun için ekteki metinlerin doldurularak belirtilen tarihe kadar şirkete müracaat edilmesi gerektiğinin bildirdiği, müvekkili şirketin söz konusu yardımı yapacağı tüm hane reislerine, belirli bir tarihe kadar başvuru şartı getirdiği ve yardım yapacağı kişilerle yazılı sözleşme imzaladığı, davacı ile ise böyle bir sözleşme imzalanmadığını, bu sebeple söz konusu duyurunun müvekkili bakımından hiçbir bağlayıcılığı bulunmadığını, müvekkili şirketin yayımladığı ilan yoluyla, köydeki her bir hanenin bütününe bağış sözü vermesine, diğer bir anlatımla bağışlamaya ilişkin bir vaade dayandığını, davacının anne babası ile birlikte yaşamakta olup müvekkili şirketin aynı evde birlikte yaşayan kişilere birden fazla kez bağışta bulunma iradesinin bulunmadığının ilan metninden net biçimde anlaşıldığının, Sabırlı Köyü halkına yapılan bağış ödemelerinin, köy içerisinde ister malik ister kiracı sıfatı ile olsun, ayrı bir hanede ikamet etme şartına dayalı olarak yapılmış olup, davacı bakımından söz konusu şartların gerçekleşmediğini, Mahkemenin gerekçeli kararında davacının imzalayarak şirkete ilettiği sözleşmenin öneri olarak kabul edilmesi gerektiği yönündeki tespitin hukuken yerinde olup, Bölge Adliye Mahkemesinin ilan yoluyla ödül vaadi hukuki nitelemesi somut olaya uygun düşmediğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasında; “Bir sonucun gerçekleşmesi karşılığında ödül vereceğini ilan yoluyla duyuran kimse, sözünü yerine getirmekle yükümlüdür.” düzenlemesi yer almaktadır.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasında; “Bir sonucun gerçekleşmesi karşılığında ödül vereceğini ilan yoluyla duyuran kimse, sözünü yerine getirmekle yükümlüdür.” düzenlemesi yer almaktadır.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, özellikle Bölge Adliye Mahkemesinin uyuşmazlığı ilan yoluyla ödül sözü verme şeklinde nitelendirmesinin olaya uygun düştüğü ve yukarıda yer alan Kanun hükmünün doğru uygulandığının anlaşılmasına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6215, Karar No: 2023/5955, Tarih: 18.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/6215 E.  ,  2023/5955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı TPIC Türkiye Petrolleri Uluslararası Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesininkabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'e ait ...162 plakalı aracı davacı ...’a devredilerek 63 YF 859 plakalı olan yakıt tankerine davalı TPIC Ltd. Şti.’nin Ceyhan adresinden 26.02.2007 tarihinde Musul Duhok'da bulunan alıcıya teslim edilmek üzere nakliyeci Helin Gaz San. Ltd. Şti. ve .... aracılığı ile 16.250 kg GASOLİNE yüklendiğini, yükün alıcısına ulaştırılmasına rağmen teslim alınmaması üzerine Türkiye’ye geri getirildiğini, ancak dava tarihine kadar araçta bulunan benzin yükünün boşaltılmadığını, müvekkillerinin yükün boşaltılmamasından ve aracın çalışmamasından kaynaklanan zararı doğduğunu, 9.600,00 TL gelir kaybı, 10.400,00 YTL yıpranma zararı ve Ceyhan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/50 D.İş sayılı dosyasının tespit masrafı 392,96 YTL olmak üzere toplam 20.392,96 YTL olduğunu ileri sürerek anılan meblağın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı .... vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Helin Gaz San. ve Taş. Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin TPIC Ltd.Şti. tarafından Irak'a transit olarak gönderilen akaryakıtın nakliyesini yaptığını, davacıların aracının yeni plakasının C-2 yetki belgesine işlenmesinden sonra 17.03.2007 tarihinde aracın çıkmasına izin verildiğini, bu arada TPIC Ltd. Şti’nin Irak'taki alıcı firma ile yaptığı sözleşmenin süresi dolduğu için teslimatın yapılmadığını, geri getirilen yükün TPIC Ltd. Şti. tarafından antrepolarının bulunmaması ve 92 oktan benzinin Türkiye'de kullanıma yasaklanmış olması gibi nedenlerle teslim alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

3.Davalı ... İnternational Co. Ltd (TPIC) vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, nakliye firmaları ile imzalanan sözleşme kapsamında tüm sorumluluğun araç sahipleri ve nakliye firmalarında olduğunu, aracın 25.02.2007 tarihinde yükünü almasına rağmen davacılardan kaynaklanan sebeplerle Habur Sınır Kapısı’ndan 17.03.2007 tarihinde çıktığını, bu süreçte müvekkili ile alıcı firma arasındaki sözleşmenin süresinin sona ermesi nedeniyle yükün boşaltılamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 29.01.2018 tarih, 2013/57 E. ve 2018/45 K. sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece, dava dosyası hakkında müterafik kusur nedeniyle takdir indirim yapılarak, Yargıtay ilamında diğer davalı şirketler ... ve ... yönünden herhangi bir bozma olmadığı gerekçesiyle bu şirketler yönünden hüküm kurulmadığı, davacılar tarafından davalı TPIC Türkiye Petrolleri Uluslararası Ltd Şirketi aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile; 13.000,00 TL'nin 26.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı TPIC Türkiye Petrolleri Uluslararası Ltd. Şirketi'nden alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, davalı TPIC Türkiye Petrolleri Uluslararası Ltd. Şti. vekili temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 20.05.2019 tarih, 2018/2199 E. ve 2019/3946 K. sayılı kararıyla geri getirilen malın araçtan ne kadar sürede boşaltılabileceği, boşaltılmasında hukuki ve fiili bir engel bulunup bulunmadığı konularında denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle Dairemizce bozulduğu, bozma sonrası mahkemece verilen kararın gerekçesinde bu hususların tartışılmadığı, bozma ilamının gereği yerine getirilmediği, diğer yandan mahkemece müterafik kusur indirimi yapıldığı davacının, gelir kaybı, yıpranma zararı ve tespit masrafı olmak üzere üç ayrı kalemde tazminat talebinin bulunması karşısında, bu kalemlerden hangisine ilişkin, hangi oranda ve hangi gerekçeyle müterafik kusur indirimi yapıldığına dair gerekçeli kararda hiçbir değerlendirme yapılmadığı, öncelikle davadışı alıcı tarafından teslim alınmayarak, davacıya ait tankerle Türkiye gümrüğüne geri getirilen malın tankerden boşaltılıp boşaltılamaması ve davalı TPIC Ltd. Şti’nce malın davacıya ait tankerden makul sürede boşaltılıp boşaltılamayacağı hususlarında fiili ve hukuki bir engel bulunup bulunmadığı konuları başta olmak üzere, aralarında taşıma ve gümrük uzmanı da bulunan bir bilirkişi heyetinden denetime elverişli bir rapor alınarak ve sonuca göre bozma ilamında vurgulanan hususların da tartışılması suretiyle bir karar verilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih, esas ve karar sayısı belirtilen kararı ile Habur Gümrük Müdürlüğünce onaylı 19.03.2007 tarihli transit beyannamesi muhteviyatında araca yüklenerek müdürlüklerine sevk edilen 16.250 kg kurşunsuz benzin cinsi eşyayı taşıyan aracın 17.05.2007 tarihinde Toros Tarım Sanayi A.Ş sahasına alındığı, eşya yükümlü talebi doğrultusunda 31.08.2007 tarihinde Mersin Ataş Rafineri Gümrük Müdürlüğüne Memur refakatinde sevk edildiği, Tu-Ta Petrolcülük A.Ş firmasına ait antreponun depolama lisansının Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (EPDK) tarafından iptal edilmesi nedeniyle anılan Gümrük Müdürlüğünce hiç bir işlem yapılmadan aynı gün refakat memuru ile geri gönderilerek Toros Tarim Sanayi A.Ş sahasına yeniden alındığı ve sahada bulunduğu, tanker içerisinde bulunan 16.250 kg kurşunsuz benzinin müdürlüklerince 07.07.2009 tarihinde yerinden teslim alarak Kırıkkale Rafineri Müdürlüğüne teslim edildiği ve teslim edildiğine dair tutanağın da gönderildiği, malın ülkeden çıkışına ilişkin işlemlerde davacı tarafın ihmal ve dikkatsizliği nedeniyle malın teslim tarihi geciktiği ve mal alıcısı tarafından teslim alınmayarak geri gönderildiği, mal Toros Tarım firmasının antreposuna alındıktan ancak 20 günlük yasal süre içerisinde davalı firma tarafından tanker üzerindeki mal boşaltılmadığından davacı tarafın tankeri uzun süre gümrük sahasında mahsur kaldığı, malın tanker üzerinden indirilmesi için davalı TPIC firmasının yasal ve fiili engeli bulunmamasına rağmen haklı gerekçe gösterilmeden gereken işlemler yapılmadığından davalı TPIC firması %80 oranında asli kusurlu olarak tespit edildiği, davacı tarafın söz konusu malı vaktinde teslim etmemesindeki hatalı davranışları nedeniyle oluşan zararında %20 oranında müterafik kusuru olduğundan davalı Turkish Petroleum International A.Ş. yönünden davanın kısmen kabulüne, Dilanlar Taşımacılık firması yönünden davayı atiye terk edildiği, dosyadaki belgelere göre davalı ... firması vekilinin davanın geri alınmasına karşın rızalarının olup olmadığına dair herhangi bir beyanının bulunmadığı, mahkemenin 12.02.2010 tarihli kararında söz konusu firma yönünden karar verilmesine yer olmadığına hükmedildiği, davacı ya da davalı tarafça bu firma yönünden temyiz yoluna başvurulmadığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2010/12694 Esas 2012/17700 Karar sayılı bozma ilamında da bu hususta bozma sebebi bulunmadığından Dilanlar Taşımacılık firması yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davalı Helin Gaz firması yönünden mahkememizin 12.02.2010 tarihli kararında davanın reddine karar verildiğinden Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2010/12694 Esas 2012/17700 Karar sayılı bozma ilamında bu husustaki temyiz itirazları da reddolunduğundan Helin Gaz firması yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPIC Türkiye Petrolleri Uluslararası Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TPIC Türkiye Petrolleri Uluslararası Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TPIC Türkiye Petrolleri Uluslararası Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde özetle; sözleşme konusu ürünlerin teslim sonrası boşaltım işlemlerinin sorumluluğun dava dışı müteahhit şirkete ait olduğunu, dava dışı şirketin ürünlerin boşaltılmasını sağlama noktasında üzerine düşen yükümlülüklerini yerine getirmediğini, davacı kendi kusuruyla sözleşme süresi sona ermeden mal teslimatını yapmadığından kusurlu olduğunu, malı boşaltma konusunda da araç üzerinde kalmaya sebebiyet verenin davacı olduğundan kendisine sorumluluk atfedilemeyeceğini, malın boşaltma yükümlülüğünün müvekkiline yüklenmesinin hatalı olduğunu, taşıma zamanında yapılsaydı zararın doğmayacağından sorumluluğun davacıya ait olduğundan kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, aracın gelir kaybı, yıpranma payı ve tespit masraflarından kaynaklı zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 850,..863 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.