muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7500, Karar No: 2024/1152, Tarih: 24.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/7500 E.  ,  2024/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1410 E., 2023/109 K.

SUÇ : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/276 Esas, 2021/470 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2021/1410 Esas, 2023/109 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.03.2023 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle;

1. Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü lideri ...'in 2014 yılı Eylül ayındaki Bank Asyaya destek amaçlı olarak para yatırılması ve katılım hesabı açılması talimatlarından sonra FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne destek amaçlı olarak Bank Asyaya para yatırdığına ve katılım hesabı açtırdığına,

2. Yine sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisak veya irtibatı nedeniyle KHK ile kapatılan kurum ve şirketlerde SGK kaydının bulunduğuna, ayrıca FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı olması nedeni ile kapatılan Kasaba Gençlik ve Spor Merkezi Derneğine üye olduğuna,

3. Sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturması nedeniyle atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, İlk Derece Mahkemesi tarafından beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebeplere ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebeplere ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin kabul ve uygulaması ve gerekçesi yerinde görülmekle bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2021/1410 Esas, 2023/109 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13927, Karar No: 2015/13480, Tarih: 01.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/13927 E.  ,  2015/13480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 1734 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Dairemizin geri çevirme kararı sonrası dosyaya konulan .... Belediye Başkanlığının 15.07.2015 tarih 4720 sayılı yazısında; dava konusu taşınmazın bir kısmının 07.04.2010 tarihli .... Büyükşehir Belediyesi Meclis Kararı ile onaylanan 1/1000 ölçekli .... Mahallesi Köy Yerleşik Alanı Merkezi Uygulama İmar Planında yol, konut ve park, bir kısmının ise 16.10.2008 tarihli 1/5000 ölçekli ... ..... İmar Planı sınırları içerisinde ve özel mahsul alanında kaldığı, dava konusu taşınmazın alt yapı, yol ve çöp hizmetlerinden yararlanmadığı, belediye merkezine kuş bakışı uzaklığının 8.036 km olduğu ve güneyinde meskûn alan bulunduğu bildirilmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) dava konusu taşınmazın 1981 tarihli 1/1000 ölçekli imar planı içerisine alınış amacı, aynı tarihli 1/1000 ölçekli imar planının yapılış amacı, şehir imar planı olup olmadığı, bu planın daha sonra iptal edilip edilmediği ve dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planında olup olmadığı araştırılmalıdır. Dava konusu taşınmazın kısmen 1/1000 ölçekli imar planında olduğu anlaşılmakla, mahkemece kamulaştırılan alanın 1/1000 ölçekli imar planı içinde kalıp kalmadığı, kalıyorsa, bu plan içine alındığı tarih, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, plandaki konumu, sınırları ve

mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, taşınmazın altyapı hizmetlerine yakınlığı, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları, bu verilere göre taşınmazın nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması vs. hususları araştırılarak, dava konusu taşınmazın kamulaştırılan alanının 1/1000 ölçekli imar planında kalan bölümünün arsa, geri kalanın yukarıda açıklanan hususları taşımadığının anlaşılması halinde tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile dava konusu taşınmazın tamamına arsa niteliğine göre değer belirleyen raporun hükme esas alınması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-Taşınmazın değeri tespit edilirken incelenen emsalin imar parseli, dava konusu taşınmazın ise bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18.maddesinin 2.fıkrası gözetilerek düzenleme ortaklık payına karşılık gelecek oranda indirim yapılması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle, hükme esas alınan bilirkişi raporunda incelenen emsalin ise satış tarihi itibariyle imar parseli olup olmadığı ilgili tapu müdürlüğü ve belediye başkanlığından sorulup araştırılmadan eksik incelemeyle karar verilmesi,

3-Kamulaştırılan taşınmaz üzerinde bulunduğu tespit edilen zeytin ağaçlarının yaş ve cinsi itibariyle ilçe tarım müdürlüğünden 2013 yılı için belirlenen rayiç değerleri getirtilip bildirilen değere göre ağaçların yalnızca maktu bedeline hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 85 zeytin ağacının bedelinin gelir metoduna göre hesaplanarak kamulaştırma bedeline eklenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11928, Karar No: 2017/11849, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11928 E.  ,  2017/11849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13575, Karar No: 2013/18899, Tarih: 22.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13575 E.  ,  2013/18899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ... sigortalılık tescil tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihi olan 29/07/1996 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ... sigortalılık tescil tarihinin vergi kaydının başladığı 29.07.1996 tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de; verilen bu karar usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 20.08.2002 tarihli işe giriş bildirgesi ile 04.10.2000 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa'ya tabi ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı, 29.07.1996–07.02.2012 tarihleri arasında vergi kaydının olduğu, 30.03.1989 tarihinden itibaren Oda kaydının devam ettiği, 27.11.1997 tarihinden itibaren de esnaf ve sanatkarlar sicil kaydının devam ettiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan, 1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu ... sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa’nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu ... sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

... hakkı, temel insan haklarından olup, uluslararası hukuk normları ile Anayasalarda güvence altına alınmıştır. Ülkemizin ekonomik, sosyal ve kültürel değişimi ... haklarına olumlu yansımakla birlikte, kimi zaman bu hakları sınırlayıcı düzenlemelere gidildiği de görülmektedir.

Uyuşmazlığın çözümü, sigortalılık niteliğini taşıdıkları halde ...’a kayıt ve tescil yaptırmamış olanlar hakkında ... Kanununda öngörülen düzenlemelerin irdelenmesini zorunlu kılmaktadır.

... hakkı, temel insan haklarından olup, uluslararası hukuk normları ile Anayasalarda güvence altına alınmıştır. Ülkemizin ekonomik, sosyal ve kültürel değişimi ... haklarına olumlu yansımakla birlikte, kimi zaman bu hakları sınırlayıcı düzenlemelere gidildiği de görülmektedir.

Uyuşmazlığın çözümü, sigortalılık niteliğini taşıdıkları halde ...’a kayıt ve tescil yaptırmamış olanlar hakkında ... Kanununda öngörülen düzenlemelerin irdelenmesini zorunlu kılmaktadır.

1479 sayılı Kanunda sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin belirli tarihlerden başlatılmasını zorunlu kılan düzenlemeler yer almaktadır. Bunlardan ilki, “Tescilini yaptırmayanlar hakkında yapılacak işlemler” başlıklı Ek-Geçici 13. madde hükmünde, tescilleri yapılmamış ancak sigortalılık niteliğini taşıyanlar yönünden Yasanın tanıdığı hak ve mükellefiyetlerin 2654 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 20.4.1982 tarihinden başlatılacağı öngörülmüştür.

619 sayılı KHK’nin Geçici 1. maddesi hükmünde ise; “Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlar. Ancak, 1479 sayılı Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olmak kaydıyla, 20.4.1982 tarihinden bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar vergi dairelerine kayıtlı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştıklarını belgeleyen sigortalıların, vergiye kayıtlı bulundukları süreler, bu süreye ilişkin primleri, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağı prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.”denilmekte olup, 4.10.2000 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, Anayasa Mahkemesi’nin 8.8.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.10.2000 günlü kararı uyarınca 619 sayılı KHK. tüm hükümleriyle iptal edilmiştir.

24.07.2003 tarihli 4956 sayılı Yasa'nın 47. maddesi ile 1479 sayılı Yasa'ya eklenen Geçici 18. maddede, "bu Kanuna göre sigortalılık nitelikleri taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı ancak bu kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olan sigortalıların sigortalılıklarının bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.04.1982-04.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olan hesaplanacak prim borçlarının tamamını tebliğden itibaren bir yıl içinde ödemede bulundukları takdirde bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

Tüm bu düzenlemelerde ortak nokta, tescilin belirtilen tarihlerden sonra yapılmasına karşın, Kanunda tanınan süreler içinde borçlanma hakkının kullanılabilecek olmasıdır. Kaldı ki Anayasa Mahkemesi’nce iptaline karar verilmiş olan 619 sayılı KHK, borçlanma hakkı için bir süre de öngörmemiştir. Anılan hükümle belirtilen şartları yerine getiren kişiler maddede belirtilen sürelere ilişkin prim tutarlarını ödeyerek o döneme ilişkin süreleri sigortalı saydırabileceklerdir. Anılan düzenleme ile borçlanma hakkı, 4.10.2000 tarihinden sonra zorunlu sigortalı olarak ...’a tescil edilmiş olanlardan, daha önce vergi kaydı bulunanlara tanınmıştır.

Kanunda, sigortalılık hak ve yükümlülüklerinin başlaması için öngörülen tarihlerden itibaren, borçlanma hakkı belirtilen bu süreler dahilinde kullanılmalıdır. Bu süreler içinde borçlanma hakkının kullanılmaması halinde ise, sonrasında ... sigortalılığının tespitine olanak bulunmamaktadır. Bilindiği gibi, 1479 sayılı Kanunda 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun hizmet tespitine ilişkin 79/10. maddesine koşut bir düzenleme bulunmamaktadır.

Davaya konu olayda, Kuruma tescil başvurusunda bulunulan tarihte, 619 sayılı KHK’nin Geçici 1. maddesi Anayasa Mahkemesinin 8.8.2001 tarihinde yürürlüğe giren kararı ile iptal edilmiştir. Benzer bir düzenlemeyi öngören 4956 sayılı Kanun ile değişik 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. madde hükmü ise Kanunun yayım tarihi olan 2.8.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiş bulunmakta olup, tescil talep tarihi dikkate alındığında her iki hükmün de somut olayda uygulanma olanakları bulunmamaktadır. Bu durumda HUMK 76. maddesi de dikkate alınarak anılan tarih itibariyle yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre uyuşmazlığın çözümünde yasal zorunluluk bulunmaktadır.

22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanun ile 1479 sayılı Kanunda yapılan değişiklikte; “gerçek ve götürü usulde gelir vergisi mükellefi olanlar, ... kayıtlı bulunanlar veya kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kayıtlı bulunanlar” dan, gelir vergisi mükellefi olanlar, mükellefiyetin başlangıç tarihinden, gelir vergisinden muaf olanlar ile vergi kaydı bulunmayanlar da ... veya kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıt oldukları tarihten itibaren kendiliğinden sigortalı sayılmışlardır.

Görüldüğü üzere; anılan Kanunun sigortalılık için aradığı koşullar dikkate alındığında davacının zorunlu sigortalı olarak ... kapsamında değerlendirilmesinde, hak ve yükümlülüklerin, kendi adına ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmiş olması önkoşulu dikkate alınarak, vergi mükellefiyetinin oluşturulduğu tarih ile başlatılmasında yasal zorunluluk bulunmaktadır. Yargıtay HGK'nun 3.11.2004 günlü, 2004/10-524E., 2004/581 K., sayılı, 4.2.2009 günlü 2009/21-10 Esas. 2009/52 karar sayılı kararları da bu yöndedir.

Somut olaya gelince; davacının sigortalı olarak tescili bulunmaksızın 4.10.2000 tarihi itibariyle tescili yapılmış ve davacı 1479 sayılı Yasa’nın geçici 18. maddesinin yürürlük tarihinden önce 20.08.2002 tarihinde tescil için müracaatı ile ilk vergi kaydının 29.07.1996 tarihinde olduğunu belgelemiştir. Bu durumda davacının vergi kaydının bulunduğu dönemlerde 1479 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olduğunun kabulü gerekir.Ancak talep yalnız tescil tarihinin tespiti olduğundan taleple bağlı kalınarak 29.07.1996 tarihinde ... sigortalılığının tesciline karar verilmesi yerine davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/768, Karar No: 2012/9268, Tarih: 30.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/768 E.  ,  2012/9268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/09/2010 tarih ve 2009/75-2010/389 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin mülkiyeti Mersin İl Özel İdaresine ait Atayurt Belediye sınırları içerisinde yer alan Gazi Çiftliği binasının 2000 yılında Adana Rölöve ve Anıtlar Müdürlüğü'nün sözlü talebi doğrultusunda Rölöve, Rönevasyon, Restorasyon projelerini gerçekleştirdiğini, müvekkilinin hazırladığı projenin bedeli ödenmeden Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu ve Anıtlar Müdürlüğü'nce onaylandığını ve ...'nin oluru ile gerekli ödeneğin Mersin İl Özel İdaresi ve Atayurt Belediye Başkanlığı tarafından ortaklaşa karşılanmasına karar verilerek davacı şirkete ödenek için metraj, keşif ve ihale şartnamesinin hazırlatıldığını, söz konusu projenin hayata geçirildiğini, davalı ... Belediye Başkanlığı'nca müvekkilinin gönderdiği projeler ve ihale şartnamesi esas alınarak ihalenin gerçekleştirildiğini, restorasyon çalışmalarının başladığını ve bu güne kadar müvekkiline hiçbir ödeme yapılmadığını, ödeme yapılması için davalılara çıkarılan ihtarların sonuçsuz kaldığını, FSEK'in 68.maddesi uyarınca eser bedelinin üç katını tahsil haklarının doğduğunu ileri sürerek, 5.000,00 TL alacaklarının üç katı olan 15.000,00 TL'nin ihtarname tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 34.072,00 TL artırarak toplam 49.072,00 TL'nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili ile davacı arasında proje yapımı konusunda her hangi bir sözleşmenin olmadığını, binanın 2007 yılından itibaren Belediyenin hukuksal yetkisinde olduğunu, bu nedenle proje yapımı konusunda müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, davacıdan uygulanmak üzere proje teslim alınmadığını, davaya konu olan projelerin Adana Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü'nün kurul kararı ile Belediye'ye gönderildiğini, İl Genel Meclisi kararıyla söz konusu yerin restorasyonunun yapılmasının kararlaştırıldığını, Belediyenin sadece bu kararı yerine getirdiğini, 2000 yılına ait bir projenin bedelinin 2008 yılı birim maliyet rakamları ile hesaplanmasının hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İl Özel İdaresi vekili, davanın davalının ikametgahı mahkemesinde görülmesi gerektiğini, müvekkili idare ile davacı arasında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasından kaynaklanan bir ilişki olmadığını, davanın yasal süresi içinde açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu projenin 5846 sayılı yasanın 2. maddesinde sayılan ilim ve edebiyat eseri sınıfına girdiği, davalıların davacıya ait projenin çoğaltma hakkını kullandıkları, davacının bu hakkın ihlalini ileri sürmesinin hakkın kötüye kullanılması anlamına geldiğini, bu sebeple davacının üzerinde telif hakkı bulunan projenin uygulandığı yıl itibariyle telif bedelini tahsil hakkı bulunduğu ve fakat FSEK'in 68.maddesi uyarınca üç katını isteyemeyeceği, 2008 yılı rayiç fiyatına göre rölöve ve restorasyon proje telif bedelinin 49.072,00 TL olduğunun belirlendiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 49.072,00 TL’nin 18.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davanın Mersin İl Özel İdaresini temsilen ... aleyhine açılmış bulunmasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.186,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.