muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/13387, Karar No: 2022/16537, Tarih: 14.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/13387 E.  ,  2022/16537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olay tarihinde, sanığın .... Çocuk Eğitimevi Müdürlüğünde bulunan kardeşini ziyaret amacıyla kuruma gittiği ve x-ray cihazının bulunduğu kapıdan kot yeleğinin geçirilmesi sırasında cebinde bir adet çakı bıçağı bulunduğunun anlaşılması karşısında, bıçağın bu şekilde farkedilebileceğini bilerek ve alenen infaz kurumuna sokmasının olağan sayılamayacağı gözetilerek, yüklenen suç yönünden kastı kesin olarak saptanamayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/291, Karar No: 2024/5330, Tarih: 28.11.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/291 E.  ,  2024/5330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/71 E., 2023/2838 K.

DAVA TARİHİ : 27.06.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/236 E., 2021/290 K.

Taraflar arasındaki el yazılı vasiyetnamenin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince vasiyetnamede bulunan isim, yazılar ve imzaların murisin eli ürünü olduğu, vasiyetnamenin iptalini gerektirir bir sebep bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ağabeyi ...'ın 18.04.2019 tarihinde vefat ettiğini, geriye mirasçı olarak davalı eşi ile müvekkilinin kaldığını, davalı tarafından İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesine başvurularak dava konusu vasiyetnamenin açıldığını, ancak vasiyetname şekil unsurlarını tam olarak taşımadığından geçersiz olduğunu, mahkemece vasiyetnamenin geçerli olduğu kabul edilse dahi, vasiyetnamede ortaya konulan iradenin vasiyetname kaleme alındıktan sonra değiştiği ve bu nedenle vasiyetnamenin hükümsüz olduğu kanaatinde olduklarını, bilahare vasiyetnameye ekleme yapıldığını, ilk sayfanın üzerindeki "Bir de ... ...'a ofis kapanırsa 30.000,00 TL ödenecektir ..." yazısından anlaşıldığını, her sayfanın imzalanmadığını, el yazısı ile kaleme alındıktan sonra saklanmak üzere notere veya sulh hukuk hakimliğine de teslim edilmediğini, dolayısıyla, vasiyetnamenin gerçekten mirasbırakan tarafından kaleme alınıp alınmadığını tespit etmenin mümkün olmadığını, bu nedenle vasiyetnamedeki el yazısı ve imza üzerinde inceleme yapılarak vasiyetnamenin mirasbırakan ... tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin tespit edilmesini talep ettiklerini, mirasbırakan kaleme aldığı vasiyetnamede, müvekkiline düşecek olan miras payını da eşine bırakmasının sebebini aralarındaki husumet olarak dile getirdiğini, oysa vasiyetnamenin kaleme alındığı tarih ile mirasbırakanın vefatı arasında uzun yıllar olduğunu, dolayısıyla vasiyetnamenin düzenlendiği tarihteki koşulların değiştiğini, mirasbırakanın mirasını müvekkiline bırakmama sebebi ortadan kalktığını ileri sürerek, dava konusu vasiyetnamenin iptal edilerek hükümsüz sayılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun el yazılı vasiyetname başlıklı 538. maddesi el yazılı vasiyetnamenin geçerlilik şartını açık bir şekilde dile getirdiğini, vasiyetnamenin imzalanmasının zorunlu olduğunu, ancak her sayfasının ayrı ayrı imzalanması gerektiği yönünde bir ifade bulunmadığını, el yazılı vasiyetnamelerde istenildiği zaman ekleme ve çıkarmalar yapılabiliceğini, sadece vasiyet edenin kendi el yazısı ile yazılması zorunlu olduğunu, el yazılı vasiyetnamenin yetkili memura bırakılmasının zorunlu olmadığını, murisin kardeşine ve kardeşinin çocuğuna zamanında kendisini çok kırdıkları için herhangi bir mal varlığı bırakmadığını, vasiyetnamenin iptalini gerektiren sebeplerden birinin bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Adli Tıp ve Adli Belge İnceleme Grafoloji uzmanı bilirkişi raporuna göre vasiyetnamede bulunan isim, yazılar ve imzaların murisin eli ürünü olduğu, vasiyetnamenin iptalini gerektirir bir sebep bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; grafoloji uzmanının düzenlediği rapora itirazları ile Adli Tıp Kurumundan rapor alınması yönündeki talepleri de reddedilerek eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, davacı tanıkları; muris ile davalı eşinin mutlu bir evlilik hayatı olmadığını, davalı tanığı ... beyanında, murisin kardeşine ve yeğeni ...a çok düşkün olduğunu beyan ettiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; grafoloji uzmanının düzenlediği rapora itirazları ile Adli Tıp Kurumundan rapor alınması yönündeki talepleri de reddedilerek eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, davacı tanıkları; muris ile davalı eşinin mutlu bir evlilik hayatı olmadığını, davalı tanığı ... beyanında, murisin kardeşine ve yeğeni ...a çok düşkün olduğunu beyan ettiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile el yazısı vasiyetnamenin kanunda yazılı şekil şartlarına uygun olarak tanzim edildiği ve şekil şartlarına haiz olduğu, Adli Tıp ve Adli Belge İnceleme "grafoloji" uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen 09/06/2021 tarihli bilirkişi raporuna göre vasiyetnamede bulunan isim yazıları ve imzaların murisin el ürünü olduğu, vasiyetnameye ekleme yapıldığı ileri sürülmüşse de bu bölümün ile vasiyetname bütünlük arzetmekle sonradan vasiyetnameye eklendiğinin kanıtlamadığı, zaten bu kısımda vasiyet lehtarına yükümlülük yüklendiği, vasiyetnamenin ilk sayfasında murisin imzası bulunmuyor ise de Kanunun 538. Maddesine göre el yazısı vasiyetnamenin yapıldığı yıl, ay ve gün gösterilerek başından sonuna kadar mirasbırakanın el yazısıyla yazılmış ve imzalanmış olmasının zorunlu olduğu, vasiyetnamenin her sayfasının muris tarafından imzalanması hususunda bir hüküm bulunmadığı, vasiyetnamede belirtilen olayların değişmesinin vasiyetnamenin iptali sebeplerinden olmadığı, murisin vasiyetnameyi düzenleme şekli, vasiyetnamesinden yakın arkadaşlarına bahsetmesinin vasiyetname yapma iradesini kesin bir şekilde ortaya koyduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, TMK. 538 inci ve 557 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/477, Karar No: 2013/10148, Tarih: 19.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/477 E.  ,  2013/10148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcının mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1316, Karar No: 2016/2090, Tarih: 25.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1316 E.  ,  2016/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve basit tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/382 esas, 2015/80 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 16/05/2015 tarihli ve 2015/310-179 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 03/06/2015 tarihli ve 2015/644 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 02/12/2015 gün ve 94660652-105-34-11839-2015-25194/79358 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 03/06/2015 tarihli ve 2015/644 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9723, Karar No: 2018/7158, Tarih: 03.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/9723 E.  ,  2018/7158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesi, el konulan aracın ruhsat sahibine iadesi

İlk derece mahkemesince verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle soruşturma evresinde el konulan aracın ruhsat sahibine iadesine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 03.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1307, Karar No: 2020/2634, Tarih: 02.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/1307 E.  ,  2020/2634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ergani Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07.11.2013 tarih ve 2013/849 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mütalaa ve eklerine uygun olarak 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılmış olmasına rağmen mahkemece yalnızca 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan hüküm kurulduğu kabul edilmekle, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından zamanaşımı süresi içerisinde mahallince karar verilebilmesi mümkün görülmüş, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması ve ... vekili Av. ...’nın 07.03.2014 tarihinde verdiği katılma dilekçesine binaen katılma kararı verilirken “Gümrük Müdürlüğü vekili” olarak yazılmasının maddi hata olarak kabul edilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında ve 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş, aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleyen sanık hakkında TCK’nin 43. madde hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde eleştiriler dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 02.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19365, Karar No: 2018/1724, Tarih: 15.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/19365 E.  ,  2018/1724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan TCK'nın 269. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için öncelikle sanığın gerçeğin ortaya çıkmasından önce etkin pişmanlık göstermesi gerekmektedir.

Somut olayda; 18.04.2009 tarihli araştırma tutanaklarına göre, sanık ...'nin, verdiği kimlik bilgilerinin yapılan internet sorgusunda kimlik beyanının doğru olmadığının tespit edilmesi üzerine sanığın kaçarken kimliğini düşürdüğünü beyan etmesi üzerine, yakalandığı yer ve çevresinde yapılan araştırmada da kimliğe rastlanmaması, ikamet adresinde yapılan araştırmada sanığa ait resim orada bulunanlara ve eşine gösterildiğinde şahsın ... değil sanık ... olduğu ve eşi tarafından nüfus cüzdanının kolluğa verildiği olayda; daha sonra sanık savcı huzurunda ''Kimlik bilgilerimi verdiğim ... isimli şahıs benim amcamın oğlu olur. Benim kimlik bilgilerim yukarıda belirttiğim kimlik bilgilerimdir'' şeklinde beyanda bulunması TCK'nın 269. maddesinin uygulanmasını gerektirir nitelikte bir etkin pişmanlık olmadığı ve sanığın kovalama sonucu boş bir inşaatın son katında bir saat aramadan sonra karton kutuların arasında saklanmış halde yakalandığı bu nedenle eylemin tamamlandığı gözetilmeksizin sanık hakkında hırsızlık suçu yönünden TCK'nın 35. maddesi, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan TCK'nın 269/2. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'nin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.