muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20802, Karar No: 2017/10061, Tarih: 14.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/20802 E.  ,  2017/10061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Rektörlüğe bağlı olarak faaliyet gösteren kurumlardan Ekim 2014 - Temmuz 2015 tarihleri arasında .....Binası, Kışla Sağlık Yerleşkesi Binası, Yüreğir B.... Poliklinikleri Binası'nda kullanılan elektrik enerjisi için kesilen faturalarda hukuka aykırı olarak " kayıp bedeli ", "PSH sayaç okuma bedeli ", "îletim bedeli" ve "dağıtım bedeli" adı altında davacıdan toplam 1.074.569,14 TL tahsil edildiğini iddia ederek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla davalı şirket tarafından Ekim 2014-Temmuz 2015 tarihleri arasında "kayıp bedeli", "PSH sayaç okuma bedeli", "iletim bedeli" ve "dağıtım bedeli" adı altında davacıdan tahsil edilmiş olan toplam 1.074.569,14 TL'nin her bir faturanın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont faizleri ve KDV'leri ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı özetle; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davaya konu Ekim 2014- Temmuz 2015 tarihleri arasında davalı tarafından kesilerek davacıya gönderilen elektrik fatura suretleri ve tüm dosya kapsamına göre; dosyanın tetkikinden ve yapılan araştırmalardan davacının davalı şirketten alacak talep etme koşullarının davacı lehine gerçekleşmediği tespit ve kanaatine ulaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K.

Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K.

Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende

hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Yukarıda açıklanan bu yasa değişiklikleri birlikte değerlendirildiğinde; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan (ve halen derdest olan) davalar, (açıklanan yasa değişikliklerinin yürürlüğe girmesiyle birlikte) konusuz kalmıştır.

Buna göre mahkemece, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı yeni yasa nedeni ile konusuz kalan dava hakkında, karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-) Bu noktada bir diğer uyuşmazlık konusu ise, davalının, davanın açılmasına sebebiyet verip vermediği, bu bağlamda davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin

. gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Bir tarafın, dava açıldığı andaki mevzuata veya içtihat durumuna göre davasında veya savunmasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren yeni bir kanun hükmü veya yeni bir içtihadı birleştirme kararı gereğince davada haksız çıkmış olması halinde, yargılama giderlerine mahkum edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Burada önemle vurgulanmalıdır ki, bir kimseye diğer tarafın dava giderlerinin yükletilmesinin nedeni, o kimsenin diğer tarafın gider yapmasına haksız olarak sebebiyet vermiş olmasıdır. İşte bu nedenledir ki, dava açıldığı anda haklı durumda bulunan tarafın, yargılama sırasında meydana gelen mevzuat değişikliği sonucu haksız duruma düşmesi halinde yargılama giderlerinden sorumlu tutulması olanaklı değildir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.11.2009 günlü ve 2009/18-421 E.-2009/526 K. sayılı ilamında da aynı ilkeye yer verilmiştir.).

Somut olayda, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda; dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilerek, davacı yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve yapmış olduğu diğer yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması gerekirken, davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/84, Karar No: 2016/1220, Tarih: 04.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/84 E.  ,  2016/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) ahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine ilişkin talepte davalıların mal varlığına ihtiyaten haciz konulmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, haciz talebinin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Temyize konu karar, yerel mahkemenin 28.07.2015 tarihli nihai ihtiyati haciz kararıdır.

Davacı, davalı şirkette geçirdiği iş kazası neticesinde uğradığı cismani zararın tazmini için açtığı tazminat davasında, ihtiyati haciz talebinde de bulunmuş ve mahkemece davada talep edilen 250.400 TL ye yetecek miktarda borçluların menkul ve gayrimenkul malları ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmiştir.

İİK'nun 257/1 maddesinde rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcu nedeniyle ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmış iken 2. bentte vadesi gelmemiş borçtan dolayı hangi hallerde ihtiyati haciz istenebileceği açıklanmıştır.

Somut olayda, tazminat isteminin haksız fiil nedeniyle oluşan zarardan kaynaklandığı açıktır. Tazminat davasında, davacı lehine hüküm kurulması halinde hükmün infazının akim kalmasını önlemek amacıyla ihitiyati haciz talep edilmiş;  bu durumda geçici hukuki koruma yollarından biri olan ihtiyati hacizde yakın ispat koşulu gerçekleşmiş olup, mahkemece ihtiyati haciz  koşullarının bulunduğunun kabulü yerindedir.

Her ne kadar, ihtiyati haciz için yakın ispat koşulu gerçekleşmişse de, mahkemece ihtiyati haciz isteminin hangi alacaklara ve taşınmaz veya taşınmazlara ilişkin olduğu somut olarak açıklatıldıktan sonra, davacının tazminat talebi ile orantılı ve borçlunun ekonomik ve ticari hayatını etkilemeyecek biçimde "tedbirde ölçülülük" ilkesine uygun bir ihtiyati hacize karar verilmesi gerekirken, bu ilkelere uygun düşmeyecek şekilde, talep edilen tazminat miktarı ile sınırlı bile olsa, borçluların tüm menkul ve gayrimenkul malları ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarını kapsayacak veya etkileyecek şekilde ihtiyaten hacze karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, ihtiyati hacze itiraz eden borçlunun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin ihtiyati haciz kararının BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'e iadesine, 04.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8286, Karar No: 2013/9114, Tarih: 03.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/8286 E.  ,  2013/9114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı .... aralarındaki alacak davasına dair ... 12.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.04.2012 günlü ve 2011/71 E.- 2012/95 K. sayılı hükmün temyiz isteminin reddi hakkında dairece verilen 19.02.2013 günlü ve 2013/885 E.- 2013/2523 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Dairemizin 19.02.2013 günlü ve 2013/885 Esas-2013/2523 Karar sayılı ilamında; davacı vekilinin 03.10.2012 tarihinde tebliğ aldığı ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/71 Esas-2012/195 Karar sayılı hükmünü, 30.10.2012 tarihinde temyiz ettiğinden bahisle temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş ise de; yeniden yapılan inceleme sonucunda yerel mahkeme ilamının davacı vekiline 13.10.2012 tarihinde tebliğ edildiği, buna göre temyiz isteminin yasal süresi içerisinde yapıldığı belirlenmiştir.

Hal böyle olunca; yerel mahkeme ilamının tebliğ tarihinin 03.10.2012 olarak kabulünün maddi hataya müstenit olduğu anlaşıldığından, davacının temyiz talebinin reddine ilişkin Dairemizin 19.02.2013 günlü ve 2013/885 Esas-2013/2523 Karar sayılı ilamı kaldırılarak işin esası incelendi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 26.15.TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5505, Karar No: 2006/8311, Tarih: 13.07.2006

1. Hukuk Dairesi 2006/5505 E., 2006/8311 K.

**1. Hukuk Dairesi 2006/5505 E., 2006/8311 K.**

**- KIYI KENAR ÇİZGİLERİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

- 3621 S. KIYI KANUNU [ Madde 6 ]

- 3621 S. KIYI KANUNU [ Madde 9 ]

- 3621 S. KIYI KANUNU [ Madde 5 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar adına kayıtlı 64 ada 57 parsel sayılı taşınmazın 2580 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürüp tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazın 2580 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının keşfen saptandığı gerekçesiyle; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi'nin raporu okundu, düşüncesi alındı.

Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tapu iptali ve terkin isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davada ileri sürülen iddianın ve savunmanın içeriğine göre;yanlar arasındaki uyuşmazlığın,"kıyı kenar çizgisinin" saptanmasından kaynaklandığı açıktır.

Bilindiği üzere, son kez yürürlüğe giren 362l sayılı kıyı kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini"belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddeleri,Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamı dışında bırakılmış;anılan kanun maddesinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekle olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.ll.l997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararın da "kural olarak,mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin adli yargıya ait olduğuna;ancak 362l sayılı Kıyı Kanunu'nun 9.maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında,bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine"işaret edilmiştir.

Hal böyle olunca,öncelikle idare tarafından 362l sayılı Kanunun 9.maddesi hükmüne göre "kıyı kenar çizgisi" haritasının düzenlenip, düzenlenmediği araştırılmalı,ondan sonra,üç jeologtan oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve Tapu Fen Memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılmalı;harita düzenlendiğinin ve yukarıda değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği şekilde işlem gördüğünün,böylece davanın taraflarını bağlayan bir içerik kazandığının anlaşılması durumunda"kıyı kenar çizgisi" idarenin düzenlendiği harita ya değer verilerek saptanmalıdır. Harita düzenlenmediğinin yada düzenlenipte 5/3 sayılı kararda yazılı olduğu gibi bizzat bildirim yapılmadığının veya ilanen bildirime karşın,idari

yargıya başvurulmadığının ortaya çıkması halinde ise,kıyı kenar çizgisi,bilimsel verilerden ve düzenlenmiş olmakla birlikte bağlayıcılık niteliğini kazanamamış haritadan yararlanılarak belli edilmeli belirlenen çizgi Tapu Fen memuru sıfatını taşıyan uzman bilirkişinin krokisine infazda kuşkuya yer bırakmıyacak biçimde yansıtılmalı ve sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Somut olayda, yukarıda açıklanan İnançları Birleştirme Kararı uyarınca mahkemece belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çekişmeli 57 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı görülmektedir. Ancak, temyiz aşamasında evraka eklenen kayıt, belge ve krokilerden çekişmeli yerde idare tarafından 3621 Sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle kıyı kenar çizgisinin tespit edildiği, dava konusu taşınmazın idarece saptanan kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda da açıklandığı üzere idarece yasa hükmü gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisinin kesinleşmesi halinde tarafları bağlayacağı kuşkusuzdur. Ne varki, işlemin kesinleşip kesinleşmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Hal böyle olunca, hükümden sonra tespit edilen kıyı kenar çizgisinin kesinleşip kesinleşmediği üzerinde durulması, kesinleşmiş ise buna itibar edilmesi, aksi halde mahkemece belirlenen çizgi ile idarenin saptadığı çizgi arasındaki farklılığın sebebinin araştırılması, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan harcın temyiz edene iade edilmesine, 13.7.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13922, Karar No: 2014/19955, Tarih: 17.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13922 E.  ,  2014/19955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 39. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2011/190-2014/96

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 39. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/04/2014 tarih ve 2011/190-2014/96 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve M.. K.. dışındaki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalılarla birlikte diğer davalı A.. Ş..'ni kurduklarını, ancak yönetim kurulu üyesi olan davalıların hiç kar payı dağıtımı yapmadığını, karın yatırıma dönüştüğünü söylediğini, şirketin işleri iyi giderken davalıların keyfi ve kötü yönetimi nedeniyle şirketin zarar etmeye başladığı, içinin boşaldığı, şirket merkezinin de merdiven altı bir odaya taşındığını ve şirketi temsilen yönetici bile bulunmadığını, şirketin durumuna dair özel rapor düzenlettirdiğini ve şirketin muhasebe kayıtlarında usulsüzlükler olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek şirketin 2008-2009 yılındaki gerçek gelirinin ve karının tespiti ile bahsi geçen yıllara ait bilançoya ve resmi kayıtlara yansıtılmayan, kayden yok edilen aktif kalemlerin doğduğu veya yok edildiği tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı şirketin yöneticisi olan davalılardan şimdilik 50.000 TL'lik kısmının TTK'nın 309. maddesi gereğince diğer davalı A.. Ş..'ne ödenmesine ve 2008-2009 yılı davacıya ödenmemiş olan kar payına isabet eden kısımdan şimdilik 10.000 TL'lik kısmının her yıla ait kar paylarının ödenmesi gereken tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte ödenmesi suretiyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yüklenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; şahıs davalılar yönünden davanın husumet yokluğu sebebiyle reddi gerektiğini, genel kurulca kar dağıtımına ilişkin bir karar alınmaksızın kar dağımı yapmanın mümkün olmadığını, şirket defterleri hakkında zayi kararı alındığını, ancak şirketin bir zararının da söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili; şahıs davalılar yönünden davanın husumet yokluğu sebebiyle reddi gerektiğini, genel kurulca kar dağıtımına ilişkin bir karar alınmaksızın kar dağımı yapmanın mümkün olmadığını, şirket defterleri hakkında zayi kararı alındığını, ancak şirketin bir zararının da söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şirketin yapmış olduğu sermaye artışı nedeniyle davalı gerçek şahısların sermaye artışında nakit olarak şirkete vermeleri gereken 847.890,15 TL ile sorumlu oldukları, bu tutarın 31.12.2007 tarihinde ödenmesinin kararlaştırıldığı halde ödenmemiş olduğu dolayısıyla bu bedele dava tarihine kadar tahakkuk ettirilen avans faizi oranı üzerinden faizinin 536.981 TL olduğu ve bu tutarın şirkete ödenmesi gerektiği, davacı davasını ıslah etmediği için taleple bağlı kalınması gerektiği; kar dağıtımı konusunda alınmış bir genel kurul kararı bulunmadığı için bu talebin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının kar payına yönelik talebinin reddine, 50.000 TL'nin davalılardan tahsili ile A.. Ş..'ne ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve M.. K.. dışındaki davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.