muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19326, Karar No: 2013/9676, Tarih: 29.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/19326 E.  ,  2013/9676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 sayılı yasaya aykırılık ve mühür bozma

HÜKÜM : Hükümlülük, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

L-Sanık müdafiinin mühür bozma suçundan verilen hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, davayı sona erdiren bir karar olmadığından temyizi kabil olmayıp, itirazı mümkün bulunduğu cihetle, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı temyiz taleplerinin itiraz olarak değerlendirilmesi suretiyle gereğinin mahallinde yapılması amacıyla dosyanın mahalline iadesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE

II- Sanık müdafiinin 1219 sayılı yasa muhalefet suçu açısından kurulan hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede,

1- Diş protez laboratuarı olduğu anlaşılan yerde düzenlenen 19.02.2009 tarihli tutanak sebebi ile Çorum C.Başsavcılığının 13.04.2009 gün ve 2009/1371 esas sayılı iddianamesiyle dava açıldıktan sonra, Sağlık Müdürlüğü görevlilerinin aynı iş yerinde 11.09.2009 tarihinde yaptıkları denetimde sanığın iş yerinin mührünü sökerek aynen çalışmaya devam ettiğinin tespit edilmesi karşısında, suça konu yerde münhasıran diş hekimliği mesleğini yaparken kullanılan araç ve gereçler ele geçirilip geçirilmediği araştırılmadan, sanığın ağız ve diş tedavisinde bulunduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı nitelikte deliller karar yerinde gösterilmeden eksik soruşturma ve yazılı şekilde kararı verilmesi,

2- Sanığın Diş protez teknisyeni belgesinin olup olmadığının araştırılmaması,

3- Uygulamaya göre de;

TCK'nın 53.maddesinin (3) fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7212, Karar No: 2017/16214, Tarih: 05.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/7212 E.  ,  2017/16214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ..., ...'ün TMK'nun 405. ve 406 maddesi gereği kısıtlanmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, ...'ün akıl sağlığı ve akıl zayıflığı olmadığı, savurganlığının kanıtlanmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu' nun 405. ve 406. maddesi gereğince vesayet altına alınma istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde "Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır.” Aynı Yasanın 406. maddesinde ise “Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, ... .... Hastalıkları Hastanesi'nin kısıtlı adayı hakkında düzenlediği 10.07.2015 tarihli heyet raporunda ''... akıl hastalığı ya da akıl zayıflığı saptanmadığı, ancak 'Psikoaktif Madde (Opiyat) Bağımlılığı' saptandığı, bu durumuyla ve kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açtığını veya başkalarının güvenliğini tehdit ettiğinin mahkenizce tespiti halinde TMKnın 406. maddesi gereğince vesayet altına alınabileceği...'nin belirtildiği, mahkemece de bu raporunun benimsenerek karar verildiği anlaşılmaktadır. Kısıtlı adayının duruşmadaki beyanınında '...halen madde bağımlısı olduğunu, tedavi gördüğü süreçte tanıştığım birilerinin vergi borçları olduğu için adlarına dükkan açamadıklarını kendi adına açmak istediklerini ve orada çalışabileceğini

söylediklerini, onlara inanarak gerekli yerlere imza attığını...' beyan etmiştir. Kısıtlı adayının madde bağımlısı olduğu anlaşılan beyanları, sigaorta kaydı ve ticaret sicil kaydından başkalarının yararına paravan şirket kurması, tek başına bu şirkette yönetici/ortak olmasına rağmen başka işyerlerinde işçi olarak çalışmasının TMK 406. maddesindeki 'Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır' hükmü gereğince tek başına uyuşturucu madde bağımlılığının ailesini darlık ve yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açtığının kabulü gerekir. Mahkemece, TMK 406. maddesi gereğince ...'ün kısıtlanması gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda 2. bentte gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 05.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21231, Karar No: 2014/7459, Tarih: 14.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/21231 E.  ,  2014/7459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2013

NUMARASI : 2010/191-2013/295

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davacının 999706 elektrik abonesi olduğunu, davacının kaçak elektrik kullandığından bahisle iş yeri elektriğinin 26/04/2010 tarihinde kesildiğini ve 23.188,91 TL ceza tahakkuk ettirildiğini,

Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2010/41 D. iş dosyası ile elektriğin tedbiren açıldığını, davacının iş yerine İzmir'den gelen Ali .. ve yanında gelen kişi ile birlikte elektrik sarfiyatını 1/3 oranında indirip tasarruf sağlayacaklarını söyleyerek, elektrik sayacını 15 Mart 2010 tarihinde 3 adet akım trafosundan bir adedine müdahale ettiklerini, davacının tutanak neticesi olaydan haberdar olduğunu, sayacın 1 Mart 2010 tarihi ile 13 Mart 2010 tarihine kadar normal okunduğunu, kaçak tahakkukun 15 Mart 2010 tarihinden itibaren hesaplanması gerektiğini, sayaçta arıza olmadığını ileri sürerek, 23.188,91 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davacının aboneliğinde 26.03.2010 tarihinde yapılan kontrolde ölçü devresinin muhafaza altında olduğu pano mührünün kopartıldığını ve akım trafosunun B fazı uçlarına müdahale edildiğinin tespit edildiğini, ve tutanak tanzim edildiğini, yapılan işlemin mevzuat kurallarına uygun olarak yapıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya 21.257,37 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 266 ve devamı maddeleri uyarınca çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. HMK.'nun 278-279.maddesine göre, bilirkişi raporu; Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporuna bakıldığında; dava konusu bedellerin hangi usullere göre hesaplandığı ayrıntılarıyla açıklanmadığı gibi, bilirkişi tarafından da açıklayıcı ve ayrıntılı bir hesaplama yapılmamıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporu, içeriğinin ayrıntılı ve açıklayıcı olmaması nedeniyle hüküm kurmaya yeterli ve Yargıtay denetimine elverişli görülmemiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporuna bakıldığında; dava konusu bedellerin hangi usullere göre hesaplandığı ayrıntılarıyla açıklanmadığı gibi, bilirkişi tarafından da açıklayıcı ve ayrıntılı bir hesaplama yapılmamıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporu, içeriğinin ayrıntılı ve açıklayıcı olmaması nedeniyle hüküm kurmaya yeterli ve Yargıtay denetimine elverişli görülmemiştir.

Buna göre; mahkemece, öncelikle dosyanın önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, dava konusu bedellerin nasıl belirlendiğine dair tüm bilgi ve belgelerin dosyaya sunulması sağlanarak, bilirkişi heyetinden davalı kurumun davacıdan isteyebileceği bedeller hakkında, kaçak tahakkuk tarihlerinde yürürlükte bulunan ilgili mevzuat hükümlerine göre tereddüte yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı ve açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun bir rapor aldırılarak, davalının tahsilini istemekte haklı olduğu alacak miktarı belirlenmeli ve varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme,soruşturma ve yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6384, Karar No: 2011/10017, Tarih: 28.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/6384 E.  ,  2011/10017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Müdahil davacılar....mahkeme kararı tebliğine ilişkin tebligat parçaları dosya içinde bulunmamaktadır. Adı geçenlere mahkeme kararı tebliğ edilmiş ise tebligat parçalarının dosyaya eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise mahkeme kararının adı geçenlere yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz sürelerinin beklenilmesi,

2- Mahkeme kararı tebliği müdahil davacı ... mirasçısı ... ile ... ... ... mirasçısı... adlarına aynı çatı altında oturdukları şerhi verilerek yengeleri olduğu belirtilen ...'a yapılmıştır. Adı geçenlerin ... ile aynı çatı altında ikamet edip etmediklerinin zabıta marifeti ile araştırılması, aynı çatı altında ikamet etmediklerinin belirlenmesi halinde mahkeme kararının ... ve...'a yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz sürelerinin beklenilmesi, ayrıca, dava dosyasının da Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 25. maddesine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3726, Karar No: 2009/11720, Tarih: 02.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/3726 E.  ,  2009/11720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Alacaklı vekilinin damga vergisine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Vergi Kanunlarının Yeni Türk Lirasına Uyumu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında 1.1.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5281 Sayılı Kanunun 8.maddesi ile 488 sayılı Damga Vergisi Kanununun, damga vergisinden istisna edilen işlemleri kapsayan (2) sayılı tablosuna 35 numaralı fıkra eklenmiştir. Bu fıkraya göre; “5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (12) numaralı bendi kapsamındaki işlemler nedeniyle düzenlenen kâğıtlar,” damga vergisinden istisna tutulmuştur.

5422 sayılı Kanun, 21.06.2006 tarih ve 26205 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 13.06.2006 tarihli 5520 sayılı "Kurumlar Vergisi Kanunu"nun 36. maddesi gereği yürürlükten kaldırılmış ise de, 21.06.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun Geçici 1/5.maddesindeki; “Diğer kanunlarla 5422 sayılı Kanuna yapılmış olan atıflar, ilgili olduğu maddeler itibarıyla bu Kanuna yapılmış sayılır” düzenlemesi karşısında, 488 sayılı Kanuna ekli (2) sayılı tablonun 35. fıkrasına yapılan atfın, 5520 sayılı Kanunun 5.maddesine yapıldığının kabulü gerekir.

5520 Sayılı Kanunun 5/1-f maddesi gereğince; “Bankalara borçları nedeniyle kanunî takibe alınmış veya Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna borçlu durumda olan kurumlar ile bunların kefillerinin ve ipotek verenlerin sahip oldukları taşınmazlar, iştirak hisseleri, kurucu senetleri ve intifa senetleri ile rüçhan haklarının, bu borçlara karşılık bankalara veya bu Fona devri….”, istisna kapsamında sayıldığına göre, bankaların yalnızca kredi sözleşmesinden kaynaklanan değil, her türlü alacaklarının tahsili için yaptıkları icra takibi nedeniyle yapılan ihale sonucu taşınmazı alacaklarına mahsuben almaları halinde, anılan işlemin damga vergisinden müstesna olduğunun kabulü gerekmektedir.

O halde alacaklı bankanın damga vergisine yönelik şikayetinin kabulü yerine reddi isabetsizdir.

2- Alacaklı vekilinin KDV alınmasından sorumlu olmadıklarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 1. maddesinde, “Türkiye’de yapılan aşağıdaki işlemler katma değer vergisine tabidir.” hükmü yer almaktadır. Aynı kanunun 1. maddesinin (d) bendinde; müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışların katma değer vergisine tabi olduğu hükme bağlanmış 15 ve 48 seri nolu Katma Değer Vergisi

2- Alacaklı vekilinin KDV alınmasından sorumlu olmadıklarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 1. maddesinde, “Türkiye’de yapılan aşağıdaki işlemler katma değer vergisine tabidir.” hükmü yer almaktadır. Aynı kanunun 1. maddesinin (d) bendinde; müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışların katma değer vergisine tabi olduğu hükme bağlanmış 15 ve 48 seri nolu Katma Değer Vergisi

genel tebliğlerinin müzayede mahallinde yapılan satışları düzenleyen bölümünde cebri icra, izaleyi şuyu, ipoteğin paraya çevrilmesi ve tasfiye nedenleriyle müzayede mahallerinde yapılan açık artırma, pazarlık ve diğer şekillerdeki satışların katma değer vergisine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir. Yasa maddesi ve uygulamaya ilişkin tebliğler birlikte değerlendirildiğinde müzayede mahallerinde yapılan aleni ve özel satışlar ile cebri satışların ticari olup olmadığına bakılmaksızın katma değer vergisine tabi olması gerekmektedir. Yüksek Mahkeme olan Danıştay’ın kararları da bu yöndedir. Uygulamada cebri icra satışlarında KDV alınmakta olup KDV Kanununda cebri icra ile ilgili özel bir düzenleme mevcut değildir. Cebri icradaki KDV alımı, Katma Değer Vergisi Kanununun 1/3-d bendi uyarınca yapılmaktadır. Yasa koyucu Katma Değer Vergisi Kanununun 11. ve sonraki maddelerinde, kanunun 1. maddesine göre KDV den sorumlu olanlarla ilgili olarak bazı hallerde muafiyete ilişkin düzenlemeler getirmiştir. Katma Değer Vergisi Kanununun 17.maddesinin değişik (r) bendinde ‘bankalara borçlu olanların ve kefillerinin borçlarına karşılık taşınmaz ve iştirak hisselerinin (müzayede mahallinde yapılan satışlar dahil) bankalara devir ve teslimleri’nin KDV den muaf olduğu açıkça belirtilmiştir. Bu durumda Danıştay kararları, Yargıtay ve diğer Daire görüşlerine ve uygulamaya uygun olarak yeniden oluşturulan içtihatlarımız doğrultusunda, alacaklı banka, alacağına karşılık borçlu ve kefilinin borçları ile ilgili olarak onlara ait taşınmazları cebri icra yolu ile aldığı takdirde KDV den muaftır.Somut olayımızda, alacaklı banka, kredi alacağından dolayı icra takibi başlatmış, kesinleşen takip üzerine, yapılan ihalede borçluya ait taşınmazı alacağına mahsuben almıştır. Bu durumda, yukarıda açıklandığı üzere alacaklı banka KDV uygulamasından muaf olacağı için, kendisinden bu konuda ödeme yapılması istenemez. O halde, mahkemece şikayetin kabulü ile KDV alınmasına ilişkin icra memuru işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2530, Karar No: 2015/1535, Tarih: 14.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2530 E.  ,  2015/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Büyükşehir Belediyesi ...Genel Müdürlüğünce 230543 sayılı su abonesi ile ilgili düzenlenen 06/02/2014 tarihli A-074826 seri no.lu Kaçak Su Kullanım Tutanağı üzerine, ... hakkında tahakkuk ettirilen toplam 694 Türk Lirası kaçak su tüketim bedeline itirazın kabulü ile tahakkukun iptaline dair ...Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/423 değişik iş sayılı kararı aleyhine...Bakanlığının 22.01.2015 gün ve 5250 sayılı Kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2015 gün ve KYB. 2015/33572 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre muterizin kaçak su kullandığından bahisle ... Genel Müdürlüğünce tarafından tahakkuk ettirilen bedelle ilgili davanın hukuki mahiyette bulunduğu, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu kapsamında idari yaptırım gerektiren bir eylemden söz edilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre muterizin kaçak su kullandığından bahisle ... Genel Müdürlüğünce tarafından tahakkuk ettirilen bedelle ilgili davanın hukuki mahiyette bulunduğu, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu kapsamında idari yaptırım gerektiren bir eylemden söz edilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Kanun yararına bozma konusu yapılan eylemin, şebeke suyunu kuyu tesisatına bağlayarak sayaç harici kullanım olması karşısında; abonelik esasına göre yararlanılabilen suyun sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 163. madde 3. fıkrasında yazılı suçu oluşturacağı, zararın giderilmesinin de aynı Kanunun 168. madde 5. fıkrası uyarınca etkin pişmanlık olarak değerlendirilebileceği, 5393 sayılı Belediyeler Kanununun 15/1-d maddesinde vergi, resim ve harç dışındaki özel hukuk hükümlerine göre tahsili gereken doğal gaz, su, atık su ve hizmet karşılığı alacakların tahsilini yapmak veya yaptırmak yetkisinin belediyelere verildiği, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ücrete tabi işler başlıklı 97. maddesinde "Belediyeler bu Kanunda harç veya katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlı olarak ifa edecekleri her türlü hizmet (...) için belediye meclislerince düzenlenecek tarifelere göre ücret almaya yetkilidir. Belediye'ye tekel olarak verilmiş işler kendi özel hükümlerine tabidir." hükmünün yer aldığı,...Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 32/1-d maddesinde de tahakkuk ettirilen kaçak su bedeli nedeniyle abonenin öncelikle idareye başvurması gerektiğinin belirtilmesi dikkate alınarak, muterizin haksız eylem niteliğindeki kaçak su cezasına karşı öncelikle ... Su ve Kanalizasyon İdaresi (...) Genel Müdürlüğüne başvurması, sonuç alamadığı takdirde hukuk mahkemeleri nezdinde dava yoluyla uyuşmazlığın çözümlenmesi yoluna gitmesi gerektiği, mevcut olayda ise Kabahatler Kanunu kapsamında verilebilecek idari para cezasının bulunmaması nedeniyle bu Kanun hükümlerinin uygulanamayacağı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/423 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemeküzere BOZULMASINA, 14/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28808, Karar No: 2012/16187, Tarih: 17.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/28808 E.  ,  2012/16187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-Suç tarihi itibariyle adli para cezasının alt sınırı TCK’nin 52/1 maddesi gereğince 5 ... olduğu halde “alt sınırdan 120 tam ... adli para cezasına” şeklinde hüküm kurularak sanığa fazla ceza tayini,

2-Sanığın adli sicil kaydında bulunan ilamın kesin nitelikte para cezası olduğu, tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanığın mükerrir olduğunun kabulüyle, denetimli serbestliğe hükmedilmesi,

3-Sanığa hükmolunan 3000 TL para cezası ile ilgili hükmün son kısmında “hükmedilen 3200 TL para cezasının 24 taksitte ödenmesine” denilerek hükümde çelişki yaratılması,

4-Kabule göre de; sanığın mükerrir olduğunun kabul edilmesine rağmen TCK’nin 58/3 maddesi gereğince TCK’nin 86/2 maddesinin uygulanması sırasında seçimlik cezalardan hapis cezası seçilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.