muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10936, Karar No: 2017/12167, Tarih: 18.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/10936 E.  ,  2017/12167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalının elektrik abonesi olduğunu,davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak bedeli adı altında haksız bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek,aboneliklerin başlangıç tarihinden geriye doğru on yıl ile sınırlı olmak üzere davacıdan tahsil edilen bedellerin fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere şimdilik 100,00 TL’sinin tahsil tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;6719 sayılı Kanunun 21.maddesi ile 6446 sayılı yasanın 17. maddesinde yapılan değişiklikle kayıp kaçak bedelinin alınabileceğinin yasal hale getirildiği,6719 sayılı yasanın geçici 20. maddesi uyarınca da yasanın açılmış olan davalara da uygulanacağı belirtildiğinden yasa değişikliği nedeni ile davanın reddine karar verilmiş,hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK’nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere ilişkin koşullara göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması ve tarafların, davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararının kalmaması gibi hallerde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğunu tespit etmesi ve tutumuyla dava açılmasına sebep olan tarafı yargılama gideri ile mahkum etmesi gerekmektedir.

Somut olayda;davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat,Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları gereği içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Anılan yasa maddeleri ve 6100 sayılı HMK'nun 331. maddesinde belirtilen hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre davanın görülmesi sırasında geçmişe yürür yasa gereğince davanın konusuz kalması dikkate alınarak davacının yargılama giderlerinden sorumlu olmamasına karşın davanın esastan kabulle sonuçlanmayıp konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmediği görülmekle; mahkemece ‘’davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına ‘’şeklinde hüküm tesisi gerekirken davanın reddine karar verilmesi,yine davacı lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte olan A.A.Ü.T. uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ,yine yapılan yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılması gerekirken davacı üzerinde bırakılması doğru görülmemiştir.

3-Ne var ki yapılan bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK .436/2 maddesi gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün birinci bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine birinci bent olarak ‘’Davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına’’ ifadelerinin yazılması;hükme 7. bent olarak’’ Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T. uyarınca 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ‘’ ifadelerinin yazılması ve yine hükmün 4. bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine 4. bent olarak ‘’Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine’’ ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere ,18.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19607, Karar No: 2015/21331, Tarih: 30.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/19607 E.  ,  2015/21331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ELBİSTAN 3. ASLİYE HUKUK (AİLE)MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/04/2015

NUMARASI : 2014/801-2015/332

Uyuşmazlık ve hüküm; ayrı yaşamda haklılık iddiası ile tedbir nafakası, maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 30.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22709, Karar No: 2007/23142, Tarih: 07.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/22709 E.  ,  2007/23142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya İcra Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 68/1.maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İ.İ.K.’nun 68/1.maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İ.İ.K.’nun 68.maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir (İ.İ.K.’nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 Sayılı Kanunun 37.maddesi gibi).

Somut olayda takibe dayanak yapılan tahsilat makbuzu borçlunun imzasını taşıyan ve borç ikrarını içeren bir belge olmadığı gibi bu özelliği taşıdığına dair yasal bir düzenlemede yoktur. İcra müdürlüğü dosyasında ipotek veren borçlu ....................... ile ipotekli taşınmazı ipotekle satın alan ................................ hakkında ipotekli takip yapılmıştır. Anılan dosyada takip borçlusu olan bu kişilerin borçtan sorumlulukları sıfatları gözetildiğinde yargılamayı gerektirir. Bu nedenle ...........................’in icra dosyasına ödediği miktar için diğer borçlu ...........................’ye genel haciz yolu ile takip yapması yerinde değildir. İtirazın kaldırılması isteminin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/34, Karar No: 2010/2272, Tarih: 23.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/34 E.  ,  2010/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Mühendislik San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü vekili avukat ... Başkan aralarındaki dava hakkında ... 26. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.10.2007 gün ve 147-322 sayılı hükmün Dairemizin 6.11.2009 tarih ve 9412-12884 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, ... yolu üzerinde bir fabrika binasının bulunduğunu, kuyudan çektiği su ile fabrikanın bahçesindeki ağaçları suladığını, davalı idarenin kendisini sözleşme yapmaya zorladığını ve 14.608,44 YTL borç tahakkuk ettirdiğini, kuyu suyu bedelinden sorumlu olmadığı gibi yeşil alanda tüketilen atıksu bedelinden de 17.9.2004 tarihli Belediye meclis kararı gereğince sorumlu olmadığını ileri sürerek, sözleşmenin iptaline, ihtirazi kayıtla ödenen 14.608,44 YTL'nin istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yeşil alan sulaması dışında kalan ve işyerinde tüketilen su ve atıksu bedelinden davacının sorumlu olduğunu, yapılan işlemin mevzuata uygun bulunduğunu savunanarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davaya konu yerde davalı idarenin kanalizasyon şebekesinin bulunmadığı bu nedenle davalının davacıdan talepte bulunmayacağı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; davalının temyizi üzerine Dairemizce onanmış bu kez davalı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, bu davasında depo olarak kullandığı fabrika binasına ait arazi içindeki kuyudan çıkardığı su ile arazideki ağaçlarını suladığını ileri sürerek talepte

bulunmuş; davalı, 8.9.2005 tarihli tutunakta kaynak fabrikası olarak gösterilen yerde davacının kaçak kuyu suyu kullandığını, su ve atıksu bedelinden mevzuat hükümlerine göre sorumlu olduğunu savunmuş, mahkemece ise davalı idarenin davaya konu fabrika binasının bulunduğu yerde henüz kanalizasyon şebekesinin bulunmadığı, bu nedenle davacının sözleşme yapmaya zorlanamayacağı gibi tahsil edilen bedelden de sorumlu tutulamaycağı gerekçesiyle davanın tümden kabulüne karar verilmiştir. Oysaki 2560 Sayılı Yasaya göre kurulan davalı ASKİ ...'da kullanma suyu ve atık sular için tesisler kurmak, tarifeler hazırlamak ve bu sular için para tahsil etmek görev ve yetkisiyle donatılmış, bu yetkiler adı geçen idarenin tekeline verilmiştir. Her abonenin kullandığı su kadar atık su ürettiğinde duraksamaya yer olmamalıdır. ASKİ bu atık suları kanalizasyon vasıtasıyla veya toplama çukurlarına boşaltmak suretiyle zararsız hale getirecektir. İdarenin olanaklarının yetersiz kaldığı ve hizmetli bizzat yerine getirmediği durumlarda, bu ... için uygun teknik donanıma sahip gerçek veya tüzel kişilere ruhsatname verilmek suretiyle hizmetin kısmen bunlara götürülmesi, yasadan kaynaklanan hak ve yetki tekelinin ortadan kalktığı anlamına gelmez. Diğer taraftan idarenin hizmeti hiç yerine getirmemesi, idare hukukunun "hizmet kusuru" kavramı çerçevesinde sorumluluğunun doğmasına yol açabilirse de bu durum herhangi bir şekilde su kullanan ve bu nedenle de zorunlu olarak atıksu üreten abonelerin izin almaksızın ve sözleşme imzalamaya yanaşmaksızın gelişigüzel atıksu boşaltmalarına ve hizmetin yerine getirilmediği gerekçesine dayanarak atıksu bedeli ödemekten kaçınmalarına hak vermez. O nedenle davalı idarenin anılan yerde kanalizasyon şebekesinin bulunmadığından bahisle davacının davasının tümden kabulüne karar verilmesi yanlıştır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1996/93-346 esas ve 1996/699 sayılı kararında da belirtildiği gibi tahakkuk ettirilen atıksu bedeli bir hizmet karşılığı olabileceği gibi ekonomik koşullara göre oluşturulan ... şehrinin içme, kullanma ve endüstri suyu ihtiyaçlarının yeraltı ve yerüstü kaynaklardan sağlanması ihtiyaç sahiplerine dağıtılması , kullanılmış sular ve bunların uzaklaştırılması bölge içindeki su kaynaklarının ve yer altı sularının kullanılmış sularla kirlenmesini önlemek için yeni tesisler kurmak, kurulu olanların bakım ve işletilmesini sağlamak amacıyla bu hizmetlerin görülmesinin temini amacıyla taraflar arasında özel hukuk alanında yapılan sözleşmenin geçerli olduğu ve davacının atık su bedelinden sorumlu olduğu kabul edilmelidir. Hal böyle olunca davalı idare Belediye meclisinin 17.9

. Hal böyle olunca davalı idare Belediye meclisinin 17.9.2004 tarih ve 2004/866 sayılı kararındaki "yeşil alanlarda kullanılan kuyu suyu ve atıksu bedelinden ücret alınmayacağı" hükmü de gözetilmek suretiyle konusunda uzman bilirkişi kurulu marifetiyle gerektiğinde mahallinde inceleme ve araştırma yapılmalı, 2560 Sayılı Yasa ve Tarifeler Yönetmeliği hükümleri kapsamında davaya konu dönemde yeşil alan dışında kullanılan atık su miktarı ve buna tekabül eden borç miktarı belirlenmeli, belirlenen bu bedelle sınırlı olarak davacının sorumlu olduğu kabul edilmelidir. Mahkemenin bu yönleri gözardı ederek eksik incelemeyle yazılı şekilde davayı tümden kabul etmiş olması usül ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne varki mahkeme kararı yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulması gerekirken zuhulen onandığı yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından dairemiz onama kararı kaldırılmalı, mahkeme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle diğer karar düzeltme talebinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Dairemiz 6.11.2009 tarih ve 2009/9412-12884 sayılı kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4298, Karar No: 2012/9687, Tarih: 20.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4298 E.  ,  2012/9687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 505 ada 5 parsel sayılı 1031,08 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu taşınmazın bir bölümüne yönelik olarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 505 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı taraf kesin hükme dayanmıştır. Mahkemece dava konusu 505 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafın dayandığı Antalya Asliye 2.Hukuk Mahkemesi'nin 2003/565-2007/337 E.K. sayılı kesin hükmü kapsamında kaldığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuştur. Dava konusu taşınmazın dayanılan kesin hükmün kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak kesin hüküm kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan aynı taşınmaz ya da taşınmazlarla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Gerçekten bu hukuksal olgu sağlıklı sonuca varmanın temel koşullarındandır. Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın yerinde yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14560, Karar No: 2016/14260, Tarih: 14.11.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/14560 E.  ,  2016/14260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Temyiz isteğinin reddi, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın temyiz davası isteğinin süreden reddine dair 29.03.2016 tarihli ek kararın, bu suçtan cezaevinde hükümlü bulunduğu sırada sanığa, infaz bürosu görevlisi tarafından 06.04.2016 tarihinde “Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/04/2016 tarih ve 2015/695 esas sayılı yazısı ekinde gönderilen 29.03.2016 tarihli ek kararı almak/okumak suretiyle tebellüğ ettim.” şeklinde tebliğ edildiği ancak; 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi gereğince “ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır” düzenlemesi uyarınca tebligatın usule uygun olmadığı ve sanığın ek kararın temyizine ilişkin 05.05.2016 tarihli talebinin süresinde olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz süresinin geçmesi,

Nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı sanık ... tarafından yapılan itirazın REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA, 14/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30044, Karar No: 2015/1170, Tarih: 27.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/30044 E.  ,  2015/1170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ...Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, mikser şoförü olarak davalı alt işveren ... işçisi olarak diğer davalı asıl işveren ...'nin denetiminde çalıştığını, iş sözleşmesini işçilik alacaklarının eksik ödenmesi gerekçesiyle haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı sebeple feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili kanuni süresi içerisinde temyiz etmişlerdir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının işçilik alacaklarının ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

Davacının ücretinin ve eklerinin bankaya yatırıldığı iddia edildiğinden banka kayıtları getirtilerek işçilik alacaklarının ödemesi olup olmadığı kesin olarak belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.