muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15178, Karar No: 2012/20224, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/15178 E.  ,  2012/20224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu ... ili ... Mahallesi ... ada 3 parselde kayıtlı 231.00 m2lik hissesini daire karşılığında davalıya devrettiğini, davalı ... Belediyesiyle aralarında imzalanan sözleşmenin 5104 sayılı ... ... Girişi Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununa dayanılarak Başbakanlık tarafından çıkartılan yönetmelik ve kentsel dönüşüm projesinin uygulama esaslarına dair alınan 1025 nolu karara dayanılarak yapıldığını, sözleşme gereğince davalıya devredilen taşınmaz üzerinde bina, müştemilat ve ağaçlardan oluşan tesislerin bulunduğunu, yönetmelik ve belediye meclis kararı gereğince yapı bedeli ödenmesi gerekirken belediye kıymet takdir komisyonu raporundan davacıya ait bina, ağaç müştemilat bedelinden sadece %10 enkaz bedelinin ödendiğini, bu nedenle bina ve müştemilatın dava tarihindeki değeri belirlenerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000.00 TL alacağın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasını talep etmiş, 22.02.2012 tarihli dilekçesi ile davayı ıslah ederek talebini 16.124.00TL’ye çıkartmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 16.124.00TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı, dava dilekçesinde fazlaya dair haklarını saklı tutarak 8.000.00TL’nin davalıdan tahsilini istemiş, 22.02.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini ıslah ederek 16.124,00 TL’ye çıkartmıştır. Bu durumda ıslah edilen miktarlar yönünden ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü göz ardı ederek tüm miktara dava tarihinden itibaren faiz yürütmüş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7.maddesi gereğidir.
Yargıtay — Esas No: 2018/5778, Karar No: 2018/10583, Tarih: 18.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5778 E.  ,  2018/10583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan zamanaşımı sebebiyle: Düşme

Sanıklar hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Beraat

1- Katılan vekilinin 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen zamanaşımı sebebiyle düşme hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun 213 sayılı VUK'nin 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesinin gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Katılan vekilinin 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenleme'' suçunun 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, son kesici işlem olan sanıklardan ...'nin sorgusunun yapıldığı 10.08.2008, sanık ...'nin sorgusunun

yapıldığı 07.06.2008, sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 31.05.2008 sanık ...'nın sorgusunun yapıldığı 12.05.2008 ve sanık ...'in sorgusunun yapıldığı 17.06.2009 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4275, Karar No: 2006/5401, Tarih: 11.07.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4275 E.  ,  2006/5401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Mahkemesi

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık ... ’in 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 1 hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, İnegöl İcra Mahkemesinin 9.11.2004 tarih ve 2004/3438-3745 sayılı kararın infazı sırasında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340.maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair, aynı Mahkemenin 1.06.2005 tarihli ve 2004/3438-3745 sayılı ek kararını kapsayan dosya aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 25.05.2006 gün ve 22144 sayılı yazılı emrini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 14.06.2006 gün ve 2006/122214 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi,

Tebliğnamede, dosya kapsamına göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340.maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun'la değişik 7.maddesi 1.fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür”şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7.maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı Kanun’un 7.maddesi 1.fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 Sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’un 3.maddesi ile değişik 7.maddesinin 1.fıkrası ile “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür.....”, yine 1 Haziran 2005 tarihinde kabul edilip, aynı gün mükerrer Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 2004 sayılı İİK’nunda Değişiklik Yapılmasına Dair 5358 Sayılı Kanun’un 7.maddesi ile İİK’nun 340.maddesindeki eylemin müeyyidesi 3 aya kadar tazyik hapsine dönüştürülmüştür. Ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7.maddesi göz önünde tutulduğunda 5349 Sayılı Yasa ile değişik 5252 sayılı Kanun’un 7.maddesi sanığın lehine olduğundan aynı maddenin 1.fıkra 1.cümlesi ve 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24.ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3.maddelerine göre müeyyidenin İcra Mahkemesince idari para cezası olarak belirlenmesi gerekir. Mahkemenin 09.11.2004 tarihli 2004/3438-3745 karar

./...

SH:2

2006/4205-5401

./...

SH:2

2006/4205-5401

sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen 1 ay hafif hapis cezası, sanık yönünden kazanılmış hak olduğu ve yeniden tayin edilecek cezanın 1 aylık süreyi geçemeyeceği nazara alınmak suretiyle, Yargıtay C.Başsavcılığının yazılı emre atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle ve kanuna aykırılık halinin giderilmesinin de başkaca hallinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla, uygulamada birliğin sağlanması amacıyla Yazılı Emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden, İnegöl İcra Mahkemesinin 2004/3438-3745 sayılı ek kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY’nın 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ... ’in 5349 sayılı Yasa ile Değişik 5252 sayılı Yasa'nın 7.,5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddeleri dikkate alınarak 1 ay tazyik hapsi karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20.00YTL’den hesaplanarak sonuç olarak 600.00YTL idari para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 11.7.2006 gününde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/5767, Karar No: 2011/5118, Tarih: 28.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/5767 E.  ,  2011/5118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacıların murisinin yolcu olarak bulunduğu otobüs ile karşı araç (tanker) arasında meydana gelen trafik kazasında ölmesinden dolayı kazaya karışan araçların işletenleri, sürücüleri ve otobüsün üreticisine yöneltilen destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine, tarafların sıfatına ve davacı taraf temyizinin kazanın meydana gelmesinde murisin içinde bulunduğu otobüsün hatalı üretilmesinin de etken olduğu iddiasında ısrar edilerek hakkındaki dava reddedilmiş bulunan otobüs üreticisi davalı ile ilgili olarak kurulan hükme hasredilmiş olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yüksek 4.Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 28.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3024, Karar No: 2024/4814, Tarih: 11.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/3024 E.  ,  2024/4814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

KARAR :İstinaf başvurusunun esastan reddine

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tesciline yönelik açılan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı Hazine vekilinin kararı istinaf etmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, verilen karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılan taşınmaz hakkında tapu iptali tescil talebine ilişkindir. Yörede 5831 Sayılı Tapu Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (5831 Sayılı Kanun)

8. Maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Kanunu (3402 Sayılı Kanun) eklenen Ek.4.madde kapsamındaki 2/B madde parsellerinde kullanıcı ve muhdesat sahiplerinin belirlenmesi çalışmalarının 27.04.2017 ile 26.05.2017 tarihleri arasında ilan edildiği ve 27.05.2017 tarihinde kesinleştiği tespit edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde özetle; Hırmanlı Mahallesi 151 ada 113 parselde (dilekçe ile parsel numarası maddi hatası düzeltildi 111 parsel oldu) kayıtlı ...'ndeki 700 m² arazinin Orman Kadastrosu geçerken kendisinin geçmişten beri kullandığı araziyi ilgili Tapu Genel Müdürlüğü'nün Hazine adına yazdığını, bahsi geçen taşınmazı yıllardır kendisinin ekip diktiğini ve içinde en azından 10 ile 13 yıllık zeytin ve incir, harnup ve badem ağaçlarının olduğunu, kendisinin bu araziyi gençliğinden bu yana ekip diktiğini, 2015 veya 2016 yılı içinde geçen tapu işlemlerinin iptal edilerek, 700m² arazinin Hazine adına tescil edilen tapusunun iptali ile kendi adına tescilinin yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; dava konusu taşınmazın orman sınırları dışına çıkartılan 2/B arazisi kapsamında kaldığı, orman tahdidinin 07.06.1990 tarihinde kesinleştiği ve tahditin iptalinin 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle istenemeyeceği, bu kapsamda dava konusu taşınmazın Hazine adına tescilinde bir usulsüzlük bulunmadığı ve davacının davalı adına olan tapu kaydının iptali ve davacı adına tescili isteminin reddine karar verilmesi gerektiği ancak emsal Yargıtay kararları doğrultusunda; çoğun içinde az vardır kuralı gereğince dava konusu taşınmazın tapu kaydına davacı lehine kullanım şerhi verilmesi gerektiği gözetilerek davanın kısmen kabul kısmen reddine, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine "İş bu taşınmaz ... oğlu ...'in kullanımındadır." açıklamasının tesciline, fazlaya dair istem olan tapu iptal ve tescil talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesince; "Dava konusu 151 ada 111 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının incelenmesinde dava konusu taşınmazın orman sınırları dışına çıkartıldığı beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmediği görülmüştür. Orman sınırları dışına çıkarılan dava konusu taşınmaz öncesi orman olması sebebiyle orman sınırları içerisinde bulunan taşınmazın zilyetlikle iktisap edilmesinin mümkün olmaması sebebiyle İlk Derece Mahkemesince çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince davacının talebinin kullanıcı şerhi verilmesi olarak değerlendirilerek yapılan yargılamada, davacının taşınmazda kullanıcı olduğunu tespit ederek beyanlar hanesine davacı lehine kullanıcı şerhi verilmesine karar vermesinin dosya kapsamına uygun düştüğü, kararda usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından; davacının zilyetliğinin ispatlanamadığı, taşınmazda imar ihyanın bulunmadığı, kararın yeterince inceleme ve araştırma yapılmaksızın verildiğinden bozulması talebiyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16833, Karar No: 2015/25057, Tarih: 23.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/16833 E.  ,  2015/25057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kalem yönetmeliğine uygun olarak dosya içindeki tüm evraka sıra numarası verilip dizi pusulası yapılarak temyiz incelenmesine gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9288, Karar No: 2018/588, Tarih: 23.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9288 E.  ,  2018/588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetçi vekili 11/11/2013 havale tarihli dilekçesinde; şirket yetkililerinin İİK'nın 333/a maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle şikayette bulunmasına karşın, mahkemece istem dışına çıkılarak, aynı Kanun'un 337/a maddesindeki ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25409, Karar No: 2014/37076, Tarih: 25.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/25409 E.  ,  2014/37076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/223-2013/287

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiğini, işyeri yönetmeliği uyarınca, aylık ücrete üçer aylık dönemler sonunda zam yapılması gerekirken, Temmuz 2003 tarihinden itibaren aylık ücretlere zam yapılmadığı, bu şekilde aylık ücret alacaklarının ve buna bağlı maaş ikramiyesi, hizmet ikramiyesi ve yıllık izin ücreti alacaklarının eksik ödendiğini beyanla, fark alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin 1996 yılından bu yana, iktisadi hayattaki değişim, maliyetlerin artması, ekonomik şartlar sebebiyle, yönetim kurulu kararıyla ücret artışı konusundaki kararların defalarca değiştirildiğini, en son 16.07.2004 tarihinde, personele, ücret artışları ile ilgili gerekli ve ayrıntılı açıklamanın yapılarak, personel ücretlerinin enflasyona göre ayarlanması uygulaması yerine, karşılaştırılmalı ücret piyasa verileri, bireylerin performansı ve şirketin karlılığı gözetilerek değerlendirme esasının kabul edildiğini, davacının bu uygulamaya herhangi bir itirazının bulunmadığını, bu şartların zımnen kabul edilmiş sayıldığını, yedi yılın ardından bu davanın açılmasının iyiniyet ve dürüstlük açısından değerlendirilmesi gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, somut uyuşmazlık yönünden ücret zamlarına ilişin değişiklik 2004 yılında yapılmış olduğunu davacının bu tarihten itibaren itiraz etmeden ve ihtirazi kayıt ileri sürmeden ücretlerini aldığını, aradan ücrete ilişkin beş yıllık zamanaşımı süresinden daha fazla zaman geçtiğini, bu kadar uzun süre ses çıkarılmamasının değişikliğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde kabul edildiği anlamına geleceğini belirterek, davacının fark ücret alacağı, fark ikramiye alacağı ve fark izin ücreti alacağına yönelik açmış olduğu davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık ile ilgili olarak dairemizce önce; işyerindeki ücret artışı uygulamasında yapılan değişikliğe yaklaşık yedi yıl gibi uzun bir süre boyunca herhangi bir itirazda ya da karşı talepte bulunmamasına rağmen, bu denli uzun bir süre sonra, yazılı rızasının alınmadığı gerekçesiyle, ücret artışından kaynaklanan haklarını talep etmesinin, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde ifadesini bulan, dürüst davranma ilkesiyle bağdaşmadığı, hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğu, işverende işçi davranışına bağlı gelişen güvenin korunması gerektiği, işveren uygulamasının çalışma koşulu haline geldiğinin kabul edilerek fark ücret alacaklarının ve buna bağlı fark ikramiye ve yıllık izin alacaklarının reddine karar verilmesi gerektiği görüşü benimsenmekte ise de; benzer nitelikli uyuşmazlık hakkında verilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2013 tarih 2012/9-1166 esas 2013/279 karar sayılı içtihadı üzerine konunun Dairemizce yeniden etraflıca ele alınması sonucu, anılan Yargıtay Hukuk Genel Kurul içtihadının Dairemizce de benimsenmesi karar verilmiştir. Anılan sebeple, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultuusnda, mahkemce verilen davanın reddine yönelik hüküm hatalı olup davanın esasına girilerek karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.