muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1028, Karar No: 2018/307, Tarih: 26.06.2018

Mahkemede farklı olarak; maktul ile cinsel ilişkiye girmediklerini, buluştuklarında maktulün kendisini öpmeye çalıştığını, kendisini elinde bulunan fotoğraflarla tehdit ettiğini, olay günü maktulün eve geldiğinde apartmana rezil edeceğini söylediği için eve almak zorunda kaldığını, daha doğrusu eve girmeden kapının önünde kendisine cep telefonu verdiğini, apartmandan geri çıkarken kayınbiraderi olan sanık ... ile karşılaştıklarını, önceki telefonuna maktulü “Zeynep” ve “Ayten” isimleriyle kaydettiğini,

Tanıklar ..., ... ve ... kollukta; olay günü caminin yanında saat 13.30 sıralarında bağrışma sesleri duyduklarını, sesin geldiği tarafa baktıklarında sanıklar ile maktulü tartışırken gördüklerini, sanık ...’in maktulün arkasına geçerek kollarını tutup kilitlemeye çalıştığını, bu sırada maktulün de cebinden çıkardığı biber gazını sanık ...’e sıktığını, bunun üzerine sanık ...’in belinden çıkardığı tabancayla maktule ateş ettiğini, yere düşen maktulün kafasına iki el daha ateş ettiğini, sonra da sanıkların farklı yöne doğru kaçtıklarını,

Tanık ... mahkemede farklı olarak; sanık ...’in tartışmayı ayırmak amacıyla maktulü arkasından çektiğini,

Tanık ... mahkemede farklı ve ek olarak; tartışma sırasında maktulün sinkaflı sözlerle konuştuğunu, maktulün sanık ...’e “Seni sinkaf ettim, eşini de üzerine koyup sinkaf ettim, ikinizi de sinkaf edeceğim” dediğini, sanık ...’in maktulün arkasına geçip çekmeye çalıştığını, davranışlarına göre tarafları ayırmaya çalıştığını düşündüğünü,

İfade etmişlerdir.

Tanık ... mahkemede farklı ve ek olarak; tartışma sırasında maktulün sinkaflı sözlerle konuştuğunu, maktulün sanık ...’e “Seni sinkaf ettim, eşini de üzerine koyup sinkaf ettim, ikinizi de sinkaf edeceğim” dediğini, sanık ...’in maktulün arkasına geçip çekmeye çalıştığını, davranışlarına göre tarafları ayırmaya çalıştığını düşündüğünü,

İfade etmişlerdir.

Sanık ... soruşturma aşamasında; 2012 yılı Kurban Bayramı’nın dördüncü gününde evde kızının üzerini değiştirdiği sırada elbiselerin bulunduğu dolaptan bir cep telefonunun yere düştüğünü, resmî nikâhlı eşi inceleme dışı sanık ...’ye telefonun kime ait olduğunu sorduğunda maktulün, eşini tehdit ederek ilişkiye girdiğini öğrendiğini, maktul ile eşinin yaklaşık 3 yıldır birlikte olduklarını, ...’ye boşanmak istediğini söylediğini ve annesinin evine gönderdiğini, ... gittikten sonra çocuklarının hastalandıklarını, bu nedenle ...’yi eve geri çağırdığını, çocukları için boşanmaktan vazgeçtiğini, eşiyle konuşarak olayı zamana bırakmaya karar verdiklerini ve ...’nin maktul ile görüşmeye son verdiğini, ancak olaydan iki hafta kadar önce maktulün, çocuklarının okul çıkışına gelerek ...’yle görüşmeye çalıştığını ve sim kart ile 50 TL para verdiğini, eve geldiğinde bu durumu ...’den öğrenmesi üzerine, ...’den maktulün cep telefonu numarasını alarak maktulü aradığını, maktulün kendisini telefonda tehdit ettiğini, bu nedenle dedesinden kalma tabancayı üzerinde taşımaya başladığını, olay günü maktulün yine okul çıkışında ...’yle görüşüp bu .... de cep telefonu verdiğini, ...’nin ise görüşmek istemediğini ve bir süredir evlerinde kalmakta olan kardeşi diğer sanık ...’e haber verdiğini, ...’nin, sanık ...’in telefonundan kendisini arayıp ve evlerinin etrafında maktulün dolaştığını haber verdiğini, kendilerine bir şey yapmadan beklemelerini söylediğini, iş yerinden izin alıp evine gittiğini, sonra tekrar işine dönmek için dolmuşa bineceği sırada maktulle tesadüfen karşılaştığını, maktulün kendisine küfretmeye başladığını, kendisine “Karını çocuklarının yanında sinkaf ettim, seni de sinkaf edeceğim, öldüreceğim” dediğini, bunun üzerine kavga etmeye başladıklarını, o sırada kendisini takip eden kardeşi sanık ...’in de yanlarına gelerek kendilerini ayırmaya çalıştığını, maktulün cebinden çıkardığı spreyi yüzüne sıktığını, maktulün tekrar elini beline atması üzerine silah çekebilir düşüncesiyle cebinde bulunan ve namlusuna mermi sürülmüş hâldeki tabancaya elini attığında ateş aldığını, sonra tabancayı cebinden çıkarıp hatırlamadığı sayıda ateş ettiğini, tabanca patladıktan sonra kardeşi olan sanık ...’in korkarak kaçtığını, maktulü öldürme niyetinin olmadığını, öldürme niyeti olsaydı tabancada kalan dört mermiyi de sıkabilecek durumda olduğunu, maktul vurulduktan sonra yere düştüğünü ve kendisinin de koşarak evine döndüğünü, tabancayı eve bırakıp üzerini değiştirdikten sonra tekrar işine gittiğini, iş yerinde bulunduğu sırada polislerin gelerek kendisini yakaladıklarını,

Mahkemede farklı olarak; olay günü maktulün evlerinin etrafında dolaştığını öğrenince eşi ve kardeşine evde bulunan tabancanın yerini söylediğini, kendilerini korumaları için tabancayı sanık ...’in almasını söyleyip eve geldiğini, maktulün evin dışında kollarını sıvamış hâlde dolanıp durduğunu, bir süre sonra maktulün gitmesi üzerine kendisinin de işe dönmek için dışarı çıktığını, bu sırada önce kardeşi .... ile karşılaştığını, tabancanın ....’in üzerinde olduğunu öğrenince kızarak tabancayı ....’den aldığını, .... yanından gittikten sonra maktul ile karşılaştığını ve olayın gerçekleştiğini, olay sırasında ....’i görmediğini, soruşturma aşamasında olayın şoku ile kardeşi ....’in kendilerini ayırmaya çalıştığını söylediğini,

Sanık ... 2012 yılı Kurban Bayramı’ndan sonra ağabeyi olan sanık ...’in, kendisini arayarak çocukları yalnız kaldığı için evine çağırdığını, köyden ağabeyinin evine gittiğinde yengesi olan inceleme dışı sanık ...’nin evde olmadığını, sanık ...’den maktul ile ... arasındaki ilişkiyi öğrendiğini, bir iki gün sonra çocuklar hastalanınca sanık ...’in, ...’yi tekrar eve çağırdığını, o günden sonra da ağabeyinin evinde yengesi ve yeğenlerinin yanında kalmaya başladığını, olay tarihinden yedi sekiz gün önce maktulün tekrar gelerek çocukların okul çıkışında ... ile görüşmeye çalıştığını ve kendisine cep telefonu verdiğini öğrendiğini, olay günü saat 12.30 sıralarında ...’nin eve geldiğinde maktulün yine kendisini rahatsız ettiğini söylediğini, ...’nin camdan dışarı baktığında maktulün evin etrafında dolaştığını söylediğini, bunun üzerine ...’den maktulü kendisine göstermesini istediğini, daha sonra ekmek almak için dışarı çıktığını, tekrar eve döndüğünde ...’nin maktulün eve geldiğini söylediğini, bunun üzerine sanık ...’i aradığını, ağabeyinin eve geleceğini söylediğini, ...’den daha önce köyden gelirken getirdiği dedesinden kalma tabancayı istediğini, tabancayı aldıktan sonra namlusuna mermi sürdüğünü, daha sonra dışarı çıkıp maktulü takip etmeye başladığını, maktulün caminin yakınlarına doğru yöneldiğinde ağabeyi ....’in gelerek kendisine seslendiğini, ağabeyinin isteği üzerine tabancayı ona verdiğini ve maktulü gösterdiğini, ağabeyi sanık ...’in maktulün yanına gittiğini ve aralarında tartışma çıktığını, maktulün ağabeyine sinkaflı sözlerle küfrettiğini, yanlarına giderek maktulün üzerini yokladığını, maktule sakin olmasını ve konuşacaklarını söylediğini, bu sırada maktulün cebinden biber gazı çıkartarak ağabeyinin yüzüne sıktığını, maktulün arkasında bulunduğu sırada iki el silah sesi geldiğini, kaçmaya başladığını, bu sırada bir el silah sesi daha duyduğunu, daha sonra polislerin kendisini yakaladıklarını, olayın namus meselesinden kaynaklandığını, maktulün yengesi ...’yi tehdit ve zorla rahatsız etmesi nedeniyle olayın meydana geldiğini, ağabeyinin maktulü öldürme niyetinin olmadığını, amaçlarının maktulü korkutmak olduğunu, maktulün vücuduna arkadan sarılmadığını, sadece üzerinde tabanca veya bıçak var mı diye üzerini yokladığını, suçlamayı kabul etmediğini,

Savunmuşlardır.

Temel Cezanın belirlenmesine ilişkin ilkeler 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesinin 1. fıkrasında;

" (1) Hâkim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suç konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler" şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinde de;

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suç konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler" şeklinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinde de;

"(1) Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.

(2) Ceza Kanununun uygulamasında kişiler arasında ırk, dil, din, mezhep, milliyet, renk, cinsiyet, siyasal veya diğer fikir yahut düşünceleri, felsefi inanç, millî veya sosyal köken, doğum, ekonomik ve diğer toplumsal konumları yönünden ayrım yapılamaz ve hiçbir kimseye ayrıcalık tanınamaz" biçimindeki hüküm ile cezanın belirlenmesinde gözetilecek "eşitlik" ve "orantılılık" ilkelerine vurgu yapılmıştır.

Kanun koyucu, cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir. Hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçenin, TCK’nun 61. maddesinin 1. fıkrasına uygun olarak, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki ile ilgili, dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde kanuni ve yeterli olmalıdır.

Haksız tahrik, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitap, İkinci Kısımda, “Ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenler” başlıklı İkinci Bölümde yer alan 29. maddesinde;

“Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak hüküm altına alınmıştır.

“Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklinde, ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak hüküm altına alınmıştır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik; kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu hâlde fail suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında meydana getirdiği karışıklığın bir sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan bir nedendir. Başka bir anlatımla haksız tahrik hâlinde failin iradesi üzerinde bir zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmış bulunmaktadır. (İzzet Özgenç, Türk Ceza Kanunu Gazi Şerhi, Genel Hükümler, s. 412)

Yerleşmiş yargısal kararlar ve doktrinde yer alan baskın görüşlere göre, 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için şu şartların birlikte gerçekleşmesi gereklidir:

a) Tahriki oluşturan bir fiil bulunmalı,

b) Bu fiil haksız olmalı,

c) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

d) Failin işlediği suç, bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

e) Haksız tahrik teşkil eden eylem, mağdurdan sadır olmalıdır.

5237 sayılı TCK'nda tahrikle ilgili olarak, 765 sayılı TCK’nda yer alan ağır tahrik-hafif tahrik ayırımına son verilmiş ve tahriki oluşturan fiilin, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilmesi ve sanığın iradesi üzerindeki etkisi göz önüne alınarak maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda indirim yapılması şeklinde bir düzenlemeye gidilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun çeşitli kararlarında tartışmasız olarak benimsendiği üzere, tahrik nedeniyle yapılacak indirimin oranı belirlenirken, haksız tahriki oluşturan hareketin işleniş şekli, yeri, niteliği, zamanı, yöresel şartlar ve tahrik eden ile edilenin durumları göz önüne alınıp değerlendirilmelidir.

Ceza Genel Kurulunun çeşitli kararlarında tartışmasız olarak benimsendiği üzere, tahrik nedeniyle yapılacak indirimin oranı belirlenirken, haksız tahriki oluşturan hareketin işleniş şekli, yeri, niteliği, zamanı, yöresel şartlar ve tahrik eden ile edilenin durumları göz önüne alınıp değerlendirilmelidir.

Öte yandan; temyiz yolunun amacı, bütün denetim yargılamalarında olduğu gibi mahkemelerin son kararlarındaki hukuka aykırılıkların giderilmesini ve bu sayede içtihat birliğini sağlamaktır. Yargıtay, hatalı kararları bozarak, ortadan kaldırarak sonuçta ülkedeki bütün mahkemelerin aynı şekilde karar vermesini, yani hukuk kurallarının eşit yorumlanmasını mümkün kılmaktadır. Ceza Genel Kurulunun 11.06.1996 gün ve 121-134 sayılı kararında da belirtildiği üzere, haksız tahrik nedeniyle uygulanacak indirim oranının tespiti mahkemeye ait ise de, mahkemeler bu yetkiyi hukukun genel ilkelerine, haksız hareketin niteliğine ve ağırlığına göre adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun biçimde kullanmalıdırlar. Mahkemelerce kullanılan bu yetkinin kanuna uygun olup olmadığının denetlenmesi de üst mahkemelerin görevleri içerisindedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ... ile evli olup bu evliliğinden iki çocuğu bulunan inceleme dışı sanık ... Yılmaz’ın, maktul ... ile arkadaşlık yapmaya başladığı, bu ilişki sürecinde maktul ile ...’nin, yaklaşık üç yıl boyunca görüşüp farklı zaman ve mekânlarda cinsel ilişkiye girdikleri, bu birlikteliklerinin bir kısmını ...’nin evinde veya arabada, bir kısmını da ...’nin çocuklarının yanında gerçekleştirdikleri, maktulün bazen cinsel ilişkilerini cep telefonuyla kayda alıp hafıza kartlarında sakladığı, ...’nin maktul ile konuşmak için gizlice kullandığı cep telefonunu evde bulan sanık ...’ın, ... ile maktul arasındaki ilişkiyi öğrenmesi üzerine boşanmak amacıyla ...’yi annesinin evine gönderdiği, çocuklarına bakmakta kendisine yardımcı olması için de kardeşi olan diğer sanık ...'i köyden yanına çağırdığı, kısa bir süre sonra çocuklarına bu şekilde bakamayacağını anlayan sanık ...'in, çocukların da hastalanması nedeniyle ...'yi yeniden eve getirdiği ve maktulle görüşmemesi hususunda uyarıp ondan söz aldığı, ancak bir süre sonra maktulün ... ile görüşmeye devam etmek için çocuklarının okul çıkışına gelip ...’yle buluşarak yeni bir cep telefonu verdiği, olay günü de maktulün ... ile görüşmek amacıyla sanık ...’in evde olmadığı bir anda eve gelip ...’ye caminin yanında kendisini bekleyeceğini söyleyerek evden ayrıldığı, olaydan haberdar olan sanık ...’in, o sırada iş yerinde bulunan ağabeyi sanık ...’i aradığı, maktulün evlerinin etrafında dolaştığını öğrenen sanık ...’in, kardeşi sanık ...’e evde bulunan tabancanın yerini söyleyip yanına almasını istediği ve iş yerinden izin alarak hemen eve geldiği, sanıklar .... ile ....’in maktulün caminin yakınlarında olacağını öğrenmeleri üzerine evden dışarı çıktıkları, sanık ...’in, maktulü sanık ...’e gösterdiği, sanıkların birlikte maktulün yanına gittikleri, maktulün sanıklara sinkaflı sözlerle hakarette bulunup tehdit ettiği, evden getirdiği tabancayı ağabeyi sanık ...'e veren sanık ...'in, maktulün arkasına geçerek kollarını arkadan tuttuğu, bu sırada maktulün üzerinde taşıdığı biber gazını cebinden çıkarıp kullanmaya çalıştığı, sanık ...’in ise tabancayla maktule ateş ettiği, maktul yere düştükten sonra sanık ...’in tabancayı maktulün başına dayayarak iki el daha ateş edip maktulü öldürdüğü olayda; maktul ...’in, sanık ...’in eşi olan ... ile üç yıl boyunca farklı zaman ve mekânlarda cinsel ilişkiye girmesi bu ilişkilerin bazılarını da sanık ...’in evinde ve çocuklarının yanında gerçekleştirmesi ve maktulün sanıklara sinkaflı sözlerle küfredip tehdit etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar hakkında TCK'nun 29. maddesi uyarınca asgari orandan uzaklaşılmak suretiyle haksız tahrik indirimi yapılması doğru bir uygulama ise de, ...'nin maktulle rızaya dayalı ilişkisinin bulunması ve maktulün sanık ...'e karşı sadakat yükümlülüğünün bulunmaması karşısında, maktulden gelen haksız hareketin ulaştığı boyuta göre, müebbet hapis cezası yerine 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 29

. maddesi uyarınca asgari orandan uzaklaşılmak suretiyle haksız tahrik indirimi yapılması doğru bir uygulama ise de, ...'nin maktulle rızaya dayalı ilişkisinin bulunması ve maktulün sanık ...'e karşı sadakat yükümlülüğünün bulunmaması karşısında, maktulden gelen haksız hareketin ulaştığı boyuta göre, müebbet hapis cezası yerine 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 29. maddesi uyarınca ceza tayin edilirken, daha ağır tahrik nedenlerinde uygulanması mümkün olan en üst hadden indirim yapılması suretiyle cezanın 12 yıl olarak belirlenmesi isabetli değildir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı ve beş Ceza Genel Kurulu üyesi; "Haksız tahrikin ulaştığı boyuta göre yerel mahkemece TCK'nun 29. maddesi uyarınca en üst oranda takdir edilen haksız tahrik indiriminin adil ve yerinde olduğu" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

III- Uyuşmazlık konusu bu şekilde çözümlendikten sonra, bir kısım Ceza Genel Kurulu Üyesince, sanıklar hakkında TCK'nun 29. maddesi uyarınca indirim yapılırken, cezanın alt veya üst sınıra yakın mı, yoksa makul oranda mı belirlenmesi gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine, bu hususa ilişkin değerlendirmede;

Maktul ...’in, ... ile farklı zaman ve mekanlarda ilişkiye girmesi, bu ilişkilerin bazılarını da sanık ...’in evinde ve çocuklarının yanında gerçekleştirmesi ve sanık ...’in bu ilişkiyi yaklaşık üç yıl sonra öğrenmesi üzerine, boşanmayı düşünerek eşi ...’yi annesinin evine göndermesine rağmen, kısa bir süre içerisinde çocuklarının da hastalanması nedeniyle çaresizlikten dolayı eşi ...’yi geri evine çağırıp önceki yaşananları unutmak istediği hâlde, durumun sanık ... tarafından öğrenildiğini ve sanık ...’in kardeşi olan sanık ...’in de ... ve çocuklara göz kulak olmak üzere evde bulunduğunu bilen maktulün, ısrarlı bir şekilde ... ile görüşmeye devam etmek istemesi, olay günü de bu amaçla çocuklarının okul çıkışına gelip ...’ye kendisiyle konuşması için cep telefonu veren maktulün, sanık ...’in evde olmadığı bir anda kısa süreliğine ...’nin evine gelip caminin yakınlarında buluşmayı teklif etmesi ve evden ayrıldıktan sonra da evin etrafında dolaşıp beklemesi, maktulün, sanıklarla karşılaştığında sanık ...’e “Karını çocuklarının yanında sinkaf ettim, seni de sinkaf edeceğim, öldüreceğim” diyerek galiz sözlerle hem hakaret ve tehditte bulunup hem de ...’yle yaşadığı cinsel ilişkiyi ve bu ilişkinin boyutunu hatırlatacak şekilde sanıklarla konuşması birlikte değerlendirildiğinde, müebbet hapis cezası yerine 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 29. maddesi uyarınca ceza tayin edilirken, haksız tahrikin ulaştığı boyuta göre hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir oranda cezanın belirlenmesi gerektiği kabul edilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu üyesi; "Haksız tahrikin ulaştığı boyuta göre, sanıklara üst sınıra yakın bir ceza verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Bu itibarla; yerel mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin, TCK'nun 29. maddesi uyarınca ceza tayin edilirken, haksız tahrikin ulaştığı boyut ile hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir ceza tayini yerine, en alt hadden ceza verilmesi ve ayrıca 19.03.2015 olan karar tarihinin, gerekçeli karar başlığında 09.04.2013 olarak hatalı yazılması isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla; yerel mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin, TCK'nun 29. maddesi uyarınca ceza tayin edilirken, haksız tahrikin ulaştığı boyut ile hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir ceza tayini yerine, en alt hadden ceza verilmesi ve ayrıca 19.03.2015 olan karar tarihinin, gerekçeli karar başlığında 09.04.2013 olarak hatalı yazılması isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmelidir.

Öte yandan, hükümden sonra 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen hükümleri gözetilerek, sanıklar hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1. Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 gün ve 59-89 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükümlerinin,

a) Sanıklar hakkında TCK’nun 29. maddesi uyarınca indirim yapılırken, makul bir ceza tayini yerine, alt sınırdan ceza belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b) 19.03.2015 olan karar tarihinin, gerekçeli karar başlığında 09.04.2013 olarak hatalı yazılması,

c) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen hükümleri gözetilerek, sanıklar hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Nedenlerinden BOZULMASINA,

2. Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2018 tarihinde yapılan birinci müzakerede birinci uyuşmazlık yönünden oy çokluğuyla; ikinci ve üçüncü uyuşmazlık yönünden 29.05.2018 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 26.06.2018 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.