muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2220, Karar No: 2014/6126, Tarih: 12.12.2014

2)Sanıklar ...ve ... haklarında mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; mağdur ...’nin sanıklardan ...ile mağdur ...'nın kayınbabası, mağdur ...'ın dayısı, sanık ...’ın da ...'in kardeşi olduğu, ...in kayınbiraderi ...'ın eşine ait müstehcen görüntüleri ifşa etmesi iddiasından dolayı her iki aile arasında husumet bulunduğu, olay tarihinden yaklaşık bir hafta kadar önce yine aralarında adli makamlara yansıyan bir kavga olayının gerçekleştiği, olay günü akşam saatlerinde sanık ...'ın olay yeri civarında ağabeyi olan mağdur ...’nin evine gitmekte olan tanık ...ile karşılaştığı ve " ...'gile gitme" dedikten sonra alkolün de etkisiyle elindeki tabanca ile havaya ateş ettiği, ...'in ...’nin evine girmesinin ardından kardeşi ...i ile birlikte ...'in evinin teras şeklindeki çatısına çıkarak, ...'in tüfek, ...'ın ise tabanca kullanarak, yaklaşık 35 metre mesafeden ... ve ...'ın altlı üstlü oturdukları evlerinin duvarlarına ve ...'nin park halindeki aracına ateş etmeye başladıkları, aracının zarar gördüğünü fark eden ...'nin dışarıya fırlayarak Kavalcı'ların evinin bulunduğu yola çıktığı, bu sırada sanıkların da evlerinden dışarıya çıktıkları, ...'ın evlerinin bahçe kısmında kalarak tabanca ile havaya ateş etmeye devam ettiği ancak ...’in evlerinin bahçe duvarının dışarısına çıkarak yol üzerinde yaklaşık 20 metre mesafeden, tüfekle ...'ye ateş etmeye başladığı, ... ile birlikte onun arkasından gelen mağdurlar ... ile ...’ın da vücutlarına aldıkları saçma taneleri isabeti nedeniyle yaralandıkları, sanık ...'in tüfekle gerçekleştirdiği eylemi neticesinde mağdur ...'nın kol ve uyluk bölgelerinden aldığı isabetler sonucu, mağdur ...’ın da kafa, göğüs, omuz, sırt bölgelerine aldığı isabetler sonucu basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandıkları, yine ...'nin kol, sırt, kalça, batın, her iki bacak ve lomber bölgelerinden aldığı isabetler nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderelemeyecek ancak yaşamsal tehlikeye de yol açmayacak şekilde yaralandığı olayda;

a-Sanık ...'in mağdur ...'ye yönelik eylemi bakımından; sanığın evlerinin bahçe duvarının önünden, tüfekle etkili mesafeden yaptığı atışlar sonucu hayati bölgelerine isabet alan mağdurların yaralarının niteliği itibariyle suçta kullanılan aletin özellikleri, sanık ...'ın tabanca ile doğrudan mağdurlan hedef alarak yaptığı atış bulunmamasına ilişkin hususlar birlikte dikkate alındığında; sanık ...'in eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden vasıfta yanılgıya düşülerek yazılı gerekçeyle kasten öldürmeye teşebbüsten hüküm kurulması,

b-Sanık ...'ın mağdurlar ...ve ...'a yönelik eylemleri bakımından; sanığın doğrudan mağdurları hedef alarak ateş ettiğini gösterir her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı gibi sanık ...'in evlerinin bahçe duvarının dışına çıkarak yaptığı ve mağdurların yaralanmalarına yol açan atışların yapıldığı sırada bulunduğu konum dikkate alındığında, ...'in yaralama eylemleri üzerinde fiili hakimiyet de kurmadığı ancak olayın başından beri tabancasıyla gerçekleştirdiği eylemler ile sanık ...'in tüfekle mağdurları yaralama eylemini gerçekleştirdiği sırada bahçe içerisinde tabanca ile havaya ateş etmesi eylemlerinin ateş eden sanığa cesaret verdiği, suç işleme kararını kuvvetlendirdiği anlaşıldığından, bu suçlardan TCK'nun 39/1. maddesi uyarınca yardım eden sıfatıyla cezalandırılması gerektiği düşünülmeyerek yazılı şekilde TCK'nun 37/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

c-Kabul ve uygulamaya göre ise; Hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkralarda, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın "kendi alt soyu" üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ...ve ... müdafıilerinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9710, Karar No: 2025/1552, Tarih: 13.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/9710 E.  ,  2025/1552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1997E., 2022/1969K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gölbaşı (Ankara) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2019 tarihli ve 2019/13 E., 2019/495K. sayılı ilamıyla sanık hakkında yürütülen yargılama neticesinde müsnet suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 Sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, karara karşı katılan vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yürütülen yargılama neticesinde 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümle 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 51/1-3, 52, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl 1 ay 10 gün denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, karara karşı sanık ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz başvurusunda bulunulması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; sanığın kendisine ait ikametinde kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yaptığına dair cezalandırmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanığın temyiz isteği; hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; sanığın kendisine ait ikametinde kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yaptığına dair cezalandırmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanığın temyiz isteği; hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

06.09.2018 tarihli şikayet dilekçesi ile sanığın yeraltı şehri olduğu inancıyla ikametinin kömürlüğünde kazı yaptığına ilişkin şikayet başvurusu üzerine başlatılan soruşturma işlemleri esnasında sanığa ait ikamette yapılan arama işlemi neticesinde, ikametin kömürlük kısmında kazı yapılmış olduğu, aydınlatma kablolar ile çalışma sırasında kullanıldığı değerlendirilen iş kıyafetlerinin bulunduğu , dosya arasında bulunan olay yeri inceleme tutanağına göre kömürlük giriş kapısında toprak yığıntısı olduğu, koridor bölümünün sonunda 130-150 cm çapında, 130 cm derinliğinde çukurun olduğu, çukurun ağız kısmından binanın altına ve aşağısına doğru 8 metre uzunluğunda 130-150 cm genişliğinde tünelin kazılmış olduğunun, aşağıya inmek için ayak basamak bölümlerinin açlılmış olduğunun belirtildiği, müze müdürlüğü uzmanlarınca yerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen raporda ikametin kömürlük kısmında hilti ve benzeri aletlerle açıldığı değerlendirilen 3 metre çapında 5 metre derinliğinde kazı çukuru tespit edildiği, kazı yapılan alanın 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır- taşınmaz kültür varlığına rastlanılmadığı ve sit tescil kaydının bulunmadığının tespit edildiği, sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde ikametinin kömürlük kısmında yaklaşık 2 ay önce göçük oluştuğunu, çukurun evin temeline zarar vermesinden korktuğu için boş toprağı açıp kazdığını, kızının doğumu nedeniyle köyde olmadığından tamamlayamadığını, define maksatlı kazı yapmadığını beyan ettiği, sanık hakkında yürütülen soruşturma neticesinde 2863 sayılı Kanunun 74/1-2.cümle, 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sanığın yargılama aşamasındaki benzer savunmalarında soruşturma aşamasındaki ifadesini doğrulayarak, olay günü define maksatlı kazı yapmadığını, olay günü göçük oluştuğunu meraktan kazı yaptığını, sonrasında kızı doğum yaptığı için geri dolduramadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Sanığın yargılama aşamasındaki benzer savunmalarında soruşturma aşamasındaki ifadesini doğrulayarak, olay günü define maksatlı kazı yapmadığını, olay günü göçük oluştuğunu meraktan kazı yaptığını, sonrasında kızı doğum yaptığı için geri dolduramadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Yerel Mahkemece yürütülen yargılama neticesinde;"... sanığın bodrum katında kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yaptığı iddiasıyla dava açıldığı olayda, Kişinin sit alanı veya kültür varlığı niteliğinde olmayan evinin bodrumunu kazmasının amacının kültür varlığı bulmak olduğu yönünde dosyada somut şüpheden uzak bir delilin olmadığı, bu amaç dışında herhangi bir amaçla kendi mülkiyetinin bodrumunda yapılan kazı işleminin de dava konusu suça vücut vermeyeceği, ayrıca alanda herhangi bir taşınır taşınmaz kültür varlığına rastlanılmadığı" gerekçesiyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği yönünde kesin, şüpheden uzak bir delilin bulunmadığı kanaatiyle CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince yürütülen yargılama sırasında sanık adına duruşma gününü bildirir davetiyenin çıkarıldığı ancak gelmediği belirtilerek savunması alınmaksızın yürütülen yargılama neticesinde; "...sanık ...'ın Selametli Şehit Emrah Mahallesi Ankara Caddesi no:165/ Gölbaşı adresinde bulunan kametinde kaçak kazı yapıldığı yönünde yapılan ihbar üzerine, 16/10/2018 tarihinde sanığın ikametinde arama yapıldığı, aramada ikametin alt kısmındaki bodrum katında girişin sol karşı duvar kenarında mavi bir plastik leğenin olduğu, leğen içerisinde kullanılmış işçi kıyafetleri ve çizme olduğu, girişin sol tarafına doğru toprak yığınlarının olduğu, toprak yığının bulunduğu alanda aydınlatma amacıyla kullanıldığı değerlendirilen makaralı seyyar elektrik kablosunun olduğu, bodrum içerisinde yaklaşık 130-150 cm genişliğinde ve 8 metre derinliğinde çukur olduğu, çukur alandan çıkartılan toprakların çukurun başlangıç noktasına ve çevresine yığılmış olduğu, çukurun kenarlarına çukura rahat inip çıkabilmek için ayak basamak bölümü açılmış olduğunun, bodrum bölümünde tespit edilen materyallerin kazı işleminde kullanıldığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

Sanık savunmalarında, evine zarar gelmemesi için temeli kontrol etmek amacıyla kazı yaptığını ileri sürerek suçlamayı kabul etmese de, suça konu yerde bodrum içerisinde yaklaşık 130-150 cm genişliğinde ve 8 metre derinliğinde çukur açıldığı, kolluk tutanağına göre telefonla somut bir ihbarda bulunulması üzerine olay yerine gelindiği gözönüne alığında hayatın olağan akışına uygun düşmeyen bu savunmalara itibar edilmemiştir." gerekçesiyle ilk derece hükmü kaldırılarak sanığın mahkumiyetine dair hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

IV. GEREKÇE VE KARAR

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.03.2014 tarih ve 2013/12-74-2014/140 E-K sayılı ilamı ile istikrarlı diğer kararlarında da vurgulandığı üzere; ceza yargılanmasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi her hangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı halinde, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesi ile sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise sanığın savunması alınmadan hüküm kurulamayacağı ancak Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda verilen beraat hükmünün kaldırılmasının ardından duruşma açmasına rağmen savunması alınmaksızın, ilk derece mahkemesinde alınan savunması ile yetinerek sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 193. maddesine aykırı şekilde doğrudan mahkumiyet hükmü kurması,

2-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilmeksizin TCK'nın 53. maddesine hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin kararının açıklanan nedenlerle 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2 maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14817, Karar No: 2019/4997, Tarih: 18.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14817 E.  ,  2019/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükme esas alınan 18/11/2015 tarihli orman bilirkişi raporunda temyize konu 591 sayılı parselin (B9/A) harfleriyle işaretli kısmın 1954 tarihli hava fotoğrafında koyu renkli alanda göründüğü, (B9/B) harfleriyle işaretli kısmın açık renkli alan içerisinde kaldığı bildirilmiş ise de taşınmazın tamamının hava fotoğrafında açık renkli alan içerisinde kaldığı göründüğünden, taşınmazın hava fotoğrafı niteliği hususunda duraksama olmuştur. Ayrıca, hava fotoğrafının stereoskopla yapılan incelemesinde taşınmazın üzerinde ağaç ve ağaçcık formu ve görünen ağaçların niteliğinden bahsedilmemiştir.

Bu nedenlerle; dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1954 yılında çekilen hava fotoğraflarında çekişmeli parsellerin koyu alanda kaldığını bildirdikleri, ancak, bu alanların üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan ağaçların cinsini, sayısını, kapalılık oranını bildirmedikleri, bu uygulamanın hava fotoğraflarının yöntemince uygulanıp uygulanmadığı yönünde tereddüt oluşturacağı kendilerine hatırlatılarak, keşifte uygulandığı bildirilen 1954 yılında çekilen hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, parseller üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği, çekişmeli parsellerin çevresindeki dava dışı komşu parseller ile birlikte, 1954 yılı hava fotoğraflarında konumunu gösteren ek rapor alınarak bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 18/09/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18013, Karar No: 2014/643, Tarih: 16.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18013 E.  ,  2014/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Asıl Karar Tarihi : 19.09.2012

Ek Karar Tarihi : 02.11.2012

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükmün temyiz isteminin reddine dair ek karar

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün kesin olması nedeniyle bu hükme yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 02.11.2012 tarihli ek kararı ile 19.09.2012 tarihli hükmün nevi ve miktarı itibariyle temyizi kabil olmadığı belirtilerek sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de, hükümde sürücü belgesinin geri alınmasına da karar verildiğinden hükmün kesin olmadığı ve temyize tabi olduğu anlaşıldığından, 02.11.2012 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15110, Karar No: 2015/20036, Tarih: 15.12.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/15110 E.  ,  2015/20036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun 05.02.2015 tarih ve 170 sayılı kararıyla ... ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25.02.2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2015 tarih ve 2013/693 esas, 2015/94 karar sayılı kararını müteakip, ... Çocuk Mahkemesinin 04.05.2015 tarih ve 2015/272-178 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 12.05.2015 tarih ve 2015/406 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 19.10.2015 gün ve 94660652-105-34-10570-2015-21212/67516 sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.11.2015 gün ve 2015/354182 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre; benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarih ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre; benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16.07.2008 tarih ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz." 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir." 5271 sayılı CMK'nın 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir." 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır." 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir." 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17. maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir, (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkında dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez. (3) Çocuk mahkemeleri ile

. /..

çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur." anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi" hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09.10.2013 tarih ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeler tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden, ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olunmasında isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamı ile 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararına göre; yargı yerinin belirlenmesine ilişkin ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarih ve 2015/406 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.