muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/539, Karar No: 2016/1571, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/539 E.  ,  2016/1571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/208 esas, 2015/128 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 13/06/2015 tarihli ve 2015/499 esas, 2015/328 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/921 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 05/11/2015 gün ve 94660652-105-34-12544-2015-E.22561/71454 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/921 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3686, Karar No: 2010/9976, Tarih: 11.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3686 E.  ,  2010/9976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Çorum 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.11.2008 tarih ve 2008/47-2005/269 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Çorum Ticaret Odası’na kayıtlı olduğunu, ayrıca vergi mükellefi iken 31.12.2000 tarihinde ticari faaliyetine son vererek vergi kaydını sildirdiğini, emekli olduğunu, hiç bir ticari faaliyette bulunmadığı halde sosyal güvenlik destek primi kesintisi yapıldığını, Çorum Vergi Dairesi’nce 31.12.2000 tarihinde ticari faaliyeti terk ettiğinin bildirildiğini, müvekkili hakkında uygulanan SGDP kesintilerine son verilmesi amacıyla ticaret sicilinde ticareti terk ettiği tarih itibariyle terkin talebinde bulunduğunu, ancak davalı sicil memurluğunun bu istemlerini reddettiğini ileri sürerek, müvekkilinin ticari faaliyetinin bulunmaması nedeniyle kaydının ticaret sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının terkin talebinin Ticaret Sicil Memurluğu’na başvuru tarihi olmayıp 31.12.2000 tarihine ilişkin olması nedeniyle talebin reddedildiğini, davacının iş yerini kapatıp vergi kaydını sildirmiş olmasının ticaret sicil kaydının silinmesini gerektirmediğini, Türk Ticaret Kanunu ve Tüzükte yer alan işlemlerin yerine getirilmesi gerektiğini, davacının bunları yapmaması nedeniyle sicil kaydının terkininin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının Çorum Ticaret Sanayi Odası’nda kaydının bulunduğu, 31.12.2000 tarihinde işini terk ettiği, vergi kaydını sildirdiği, ancak vergi mükellefiyetinden çıkmış olmanın aynı zamanda ticaret sicili kaydının terkinini gerektirmediği, Ticaret Odası kaydının terkini için yapılması gereken bir takım eylemlerin bulunduğu, davacının üzerine düşen görevleri bulunduğu, bu görevlerin yerine getirilmesinden sonra talep halinde terkin işleminin gerçekleştirilebileceği, davacı üzerine düşen görevleri yerine getirmediğinden geçmişe dönük ticaret sicil kaydının terkini talebinin uygun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2063, Karar No: 2025/195, Tarih: 08.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/2063 E.  ,  2025/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/47 E., 2020/217 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3, 51/7-8. Maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10/12/2019 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 50/4, 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarına, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına, vekalet ücretine karar verilmemesine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; dosyada sanık olarak müvekkilin seçilerek, yargılamanın onun aleyhinde sürdürülmesi ve karar varılmasının hatalı olduğuna, kusur durumuna, kararın tanık anlatımları ile uyumlu olmadığına, sanık lehine kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; ... şirketleri ortak girişimi tarafından yapımı üstlenilen yol yapım çalışmasında kullanılacak dolgu ve asfalt malzemelerinin nakliyesi işinin sanığın şantiye şefi olduğu ... Turizm Tic.ve San A.Ş’ ye taşeron olarak verildiği, olay günü ... çalışanı olan ... işçinin şirkete ait kamyonla sıcak asfalt getirerek yol yapım çalışmasının devam ettiği bölgeye yükünü boşaltmasının ardından yine aynı bölgede kamyonun damperini kaldırarak damper ile kamyon arasına dökülen asfalt kalıntılarını temizlemek istediği sırada damperin yol üzerinden geçmekte olan orta gerilim hattına temas etmesiyle iletken hale gelen dampere kürekle dokunması sebebiyle akıma kapılarak öldüğü olayda, mahkemece sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/1. Maddesi uyarınca mahkumiyetine ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.12.2019 tarihli kararıyla;

"...5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, ayrıca TCK’nın 50/4. maddesinde taksirli suçlarda hükmedilen uzun süreli hapis cezalarının yine TCK’nın 50/1-a maddesinde düzenlenen adli para cezasına çevrilebileceğinin hüküm altına alınmış olması karşısında; “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu ve sanığa verilen cezanın 1 yıldan fazla süreli bir hapis cezası olması hususu dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 50/1. maddesinde düzenlenen kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesinin takdiren sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki yasal olmayan ve dosya kapsamıyla uyuşmayan gerekçe ile, TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, ..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52. Maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Kendisini vekille temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar vekillerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasına "Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 3.400.00-TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak yargılamada kendisi vekille temsil ettiren katılanlar ... ve ...'a verilmesine" suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6659, Karar No: 2017/5844, Tarih: 21.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6659 E.  ,  2017/5844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Ret

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 06.06.2012 tarih ve 2012/3622 esas sayılı iddianamesi ile sanığın, 2008 takvim yılında sahte fatura kullandığı gerekçesiyle cezalandırılmasının talep edildiği, bir takvim yılında birden fazla mükelleften temin edilen sahte faturaların kullanılması eyleminin zincirleme olarak işlenen tek suçu oluşturacağı, sanık hakkında Dairemizin 2016/4942 E. sırasına kayıtlı Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/393-2011/644 E. K sayılı kararı ile sanığın 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine karar verildiği, bu itibarla sanığın aynı takvim yılında başka mükelleflerden de temin ettiği sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin, yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceği cihetle, mükerrer yargılama yapılmaması ve eylemin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi açısından; söz konusu dosyanın duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi ile sanığın eylemlerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden mükerrer olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8491, Karar No: 2014/2268, Tarih: 25.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8491 E.  ,  2014/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2013/67-2013/279

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı arsa sahipleri vekili, müvekkillerinin murisi ile davalı arasında 27.11.1997 tarihinde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca eksik ve kusurlu işler bedelinin tahsilini, birleşen 2004/458 Esas sayılı davada ise yüklenici, arsa sahibi yerine yaptığı ödemelerin tahsili talep edilmiş, ıslahla davasını tapu iptali ve tescile dönüştürmüştür. Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar davalı-birleşen dosya davacısı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece, bozma sonrası diyeceklerinin sorulması için taraflara duruşma günü tebliğ edilerek 11.06.2013 tarihinde duruşma açılmıştır. Duruşmaya katılmayan davalı vekilinin mazereti kabul edilerek yokluğunda oturuma devam edilmesine rağmen bozmaya karşı diyeceklerinin sorulduğu tutanağa yazılmıştır. Davalı vekilinin mazereti kabul edildiği ve bozmaya karşı diyecekleri sorulmadığı halde HMK 'nın 27. maddesine aykırı şekilde savunma hakkı kısıtlanarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edenin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9272, Karar No: 2021/5596, Tarih: 20.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9272 E.  ,  2021/5596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl dava dosyası yönünden davalı ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar açısından maddi tazminat istemlerinin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, birleşen dava dosyası yönünden ise davalı .... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden maddi tazminat istemlerinin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne dair verilen karara karşı asıl dava dosyasının davacıları ile davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi... Hukuk Dairesince tarafların asıl dava dosyasına yönelik başvurularının esastan reddine, davalı ...’nün birleşen dava dosyasına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına asıl dava dosyası yönünden davalı ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar açısından maddi tazminat istemlerinin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, birleşen dava dosyası yönünden ise davalı .... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, maddi tazminat istemlerinin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesince verilen kararın davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Asıl dava dosyasının davacıları dava ve ıslah dilekçeleri ile eş için 196.289,28 TL maddi, 250.000,00 TL manevi, çocuk için 53.388,92 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini, istediler.

Birleşen dava dosyasının davacıları dava ve ıslah dilekçeleri ile anne için 29.913,19 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, baba için 17.081,24 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, kardeş için 75.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

II-CEVAP:

Davalılar davaya cevaplarında özetle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince asıl dava dosyası yönünden davalı ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar açısından maddi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı eş lehine 150.000,00 TL, davacı çocuk lehine 130.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine, birleşen dava dosyası yönünden davalı .... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden maddi tazminat istemlerinin kabulüne, anne ve baba lehine 100.000,00’er TL, kardeş lehine 40.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI