muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2066, Karar No: 2017/1857, Tarih: 03.05.2017

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 19/10/2015 gün ve 94660652-105-34-10114-2015-21202/67506 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30/04/2015 tarihli ve 2015/390 değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11567, Karar No: 2013/9210, Tarih: 13.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/11567 E.  ,  2013/9210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi, yıkım, tapu iptali tescil

KARAR

Yerel mahkemece asıl dava çapa dayalı elatmanın önlenmesi ve yıkım, birleşen dava TMK.nun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Öte yandan, birleşen davanın davacısı 27.01.2004 ve 17.07.2009 tarihli dilekçelerinde 07.02.1959 tarih ve 9 sıra nolu tapu kaydına dayanmıştır. Bu durumda, görevli Daire'nin Yargıtay 14. Hukuk Dairesi olması icap eder. Ne var ki; Yargıtay (1.) Hukuk Dairesi 08.03.2012 tarih 2012/3108 Esas ve 2012/2432 Karar sayılı kararında, mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre davanın Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin bozma kararı uyarınca verilen kararın temyizine ilişkin olduğunu açıklayarak, dosyanın anılan Daire'ye gönderilmesine karar vermiştir. Yargıtay (7.) Hukuk Dairesi 26.03.2012 tarih, 2012/1811 Esas ve 2012/2130 Karar sayılı kararında, davanın kesinleşmiş kadastroya karşı tapu kaydı ve taksim sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olduğunu belirterek, dosyanın Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne sunulmasına karar vermiştir. Yargıtay 16. Hukuk Dairesi, 01.10.2012 tarih, 2012/2687 Esas ve 2012/7439 Karar sayılı kararında, davanın tapu iptali ve tescil davası olup, davacının tapu kaydına dayanmadığı ve ihtilafın ortak sınıra ilişkin olduğunu bildirerek dosyanın Daire'ye gönderilmesine karar vermiştir. Bu durumda dosyada üç ayrı hukuk dairesince verilmiş görevsizlik kararı mevcuttur. Görevli Dairenin belirlenmesi için Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmek üzere, Yargıtay Birinci Başkanlığına SUNULMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7811, Karar No: 2013/12321, Tarih: 04.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/7811 E.  ,  2013/12321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Duruşma günlerinden haberdar olmasına rağmen üç kez mazeret bildirerek duruşmalara katılmayan ve usulüne uygun olarak davaya katılma talebinde bulunup katılan sıfatını almayan şikayetçi adına vekilinin hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 04.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11079, Karar No: 2017/12073, Tarih: 14.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/11079 E.  ,  2017/12073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ...Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyetinin, elektrik faturaları ile tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin iadesine dair talebinin reddine karar verdiğini, ancak bu bedellerinin haksız olarak alındığını belirterek; ...Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti kararının iptalini ve sözkonusu bedellerin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile ...Kaymakamlığı TSHH Başkanlığının 03/11/2014 tarih ve 3221 sayılı kararının iptali ile 329,81 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava; 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedellerinin iadesi istemiyle yapılan başvuru üzerine, Tüketici Hakem Heyetince verilen kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar sayılı kararı ile Anayasanın "Vergi Ödevi" Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar

Kuruluna verilebilir." şeklindeki düzenleme uyarınca; bu bedeller hakkında EPDK tarafından çıkartılan ikincil mevzuat hükümlerinin uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı, kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içermesi nedeniyle, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HGK'nun 17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamı ile verilen kararın ard etkili olması nedeniyle kesin olmadığı belirlendiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31040, Karar No: 2017/9245, Tarih: 07.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31040 E.  ,  2017/9245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku açısından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk açısından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8591, Karar No: 2011/2565, Tarih: 28.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8591 E.  ,  2011/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 26.11.2008

Nosu : 38-484

Taraflar arasındaki karşılıklı menfi tespit itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne karşı davanın kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı-karşı davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-karşı davalı vek.Av.... ile davalı-karşı davacı vek.Av....'ın gelmiş olmalarıylabaşlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin kendi imkanları ile enerji üreten ve satan otoprodüktör şirket olduğunu ve dava dışı ... Teknik A.Ş’ne satılan enerjinin davalı şirket ile imzalanan “dağıtım sistem kullanım" anlaşması ile nakil edildiğini, ve anılan sözleşmenin eki olan “Ek-4” sözleşme ile de dağıtım sistem kullanım bedeli ödenmeyeceğinin, sadece üretim sistemi kullanım bedeli ödenmesinin kararlaştırıldığını, ancak davalının sözleşme hükümlerine aykırı şekilde 30.01.2004 ve sonrasında devam eden toplam 10 adet faturada “dağıtım sistemi kullanma” bedelini faturalara eklediğini, yapılan itirazın sonuç vermediğini iddia ederek 174.122.61.-TL ile borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili savunmasında, davacının müşterisi olan ... Elektrik Ltd.Şti’nin Çayırhan TM’nin 3 nolu giderinden başlanmakta olup, giderden tesise kadar 200 metre kablo ve 4 adet direkteki 450 metrelik hattın mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunu, davacı ile dağıtım sözleşmesi imzalanırken davacının verdiği bilgilerin doğru kabul edilerek bu hattın kullanılmasından doğan ücretlendirmenin (Ek-4) gereği yapılmamasının kararlaştırıldığını, ancak bu bilgilendirmenin yanlış olduğu ve hataya düşürüldüklerini anlamaları üzerine davacıyı uyardıklarını ve faturaları dağıtım ücretini içerecek şekilde düzenlediklerini, davacının da bu hattın kendilerine ait olduğunu kabul ederek, müşterisine yeni hat tesis etmek üzere işleme başladığını beyan ederek davanın reddini ve birleştirilen davası ile alacağın tahsili için yapılan ve itiraz edilen 2004/9875 esas sayılı icra takibine yapılan itirazın iptalini istemiştir.

Mahkemece 23.6.2005 tarihli ve bu rapora ek 29.5.2006 tarihli, 13.3.2007 tarihli, 8.2.2008 tarihli ve 26.6.2008 tarihli raporlar alındığı, 29.5.2006 ve 13.3.2007 tarihli bilirkişi raporlarında tespit edilen hususlar gereği davalının dağıtım sistem kullanım bedeli talep edemeyeceği, sadece sistem iletim bedeli isteyebileceği, asıl fatura bedelinin ödenmesinde temerrüt oluştuğundan birleşen davada gecikme zammı ödemesi gerektiği gerekçeleriyle asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı savunmasında, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin eki olan (Ek-4) başlıklı anlaşmanın hataya dayalı olduğunu bildirmiştir.

Davacının enerji verdiği ... A.Ş enerji nakleden hattın davalıya ait olduğunda uyuşmazlık yoktur.

Bu durumda mahkemece “Dağıtım Sistemi Kullanım" anlaşmasının 3.maddesinin A bendinin 1 paragrafı ile anılan sözleşmenin (Ek-4) başlıklı bölümünün çelişip çelişmediği, davalının hataya düşürülüp düşürülmediği, karar yerinde tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı-karşı davacı yararına takdir edilen 825.00.-TL duruşma vekalet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak, davalı-karşı davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.02.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Dava;dağıtım belgesi sınırı içerisinde faaliyet gösteren ... teknik A.Ş.’inin ana tedarikçisi olan davacı şirket ile teknik A.Ş’nin 15.01.2004 tarihinde dağıtım sistem kullanım anlaşması imzalandığı,... teknik A.Ş’nin Çayırhan TM’nin 3 nolu fiderinden beslendiği,bu fider üzerindeki müvekkiline ait 200m kablo ve 4 direkten oluşan 450 m havai hattı kullanmakta olduğu, dağıtım sistem kullanım anlaşmasına göre tedarikçi firmanın şirketlerine sistem kullanım bedeli ödemesi gerektiği,dağıtım sistem kullanım anlaşmasının davacı firmanın beyanı üzerine doğru kabul edilerek ,Ek- 4 bilgileriyle imzalandığı,sonradan yapılan incelemede ... teknik A.Ş’nin davacının belirlediği gibi,TEİŞ sistemine doğrudan bağlı olmadığı, halen müvekkiline ait enerji nakil hattını kullandığı ve BEDAŞ ana sayacından sonra fider sayacından ölçüm yapıldığının tespit edildiği,anlaşmanın Ek- 4. maddesinde yanlış bilgi verildiği ve kurumun yanıltıldığının anlaşıldığı,geçerliliği kalmayan bu maddenin anlaşmadan çıkarılarak yeniden düzenlenmesi gerektiği, davacı firmaya bildirildiği,davacı iddiasının aksine Çayırhan TM’deki sadece 5 nolu fiderin devrinin yapıldığına dair devir protokolünün mevcut olduğu ,3 nolu fiderin devredildiğine dair herhangi bir belgeye rastlanılmadığı,... Teknik A.Ş‘nin bahse konu hattın 4 direklik bölümünün davacıya ait olduğunun kabul edildiği,davalının müvekkiline ait 4 direklik bölümü için ödemesi gereken kullanım bedelini ödemediğini, başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Davalı taraf vekili savunmasında;davacının müşterisi olan ... Elektrik LTD.Şti’nin Çayırhan TM’nin 3 no’lu giderinden başlanılmakta olup, giderden tesise kadar 200 metre kablo ve 4 adet direkteki 450 metrelik hattın mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunu,davacı ile dağıtım sözleşmesi imzalanırken davacının verdiği bilgilerin doğru kabul edilerek bu hattın kullanılmasından doğan ücretlendirmenin (Ek-4)gereği yapılmasının kararlaştırıldığını,ancak bu bilgilendirmenin yanlış olduğu ve hataya düşürüldüklerini anlamaları üzerine davacıyı uyardıklarını ve fatura dağıtım ücretini içerecek şekilde düzenlediklerini , davacının da bu hattın kendilerine ait olduğunu kabul ederek,müşterisine yeni hat tesis etmek üzere işleme başladığını beyan ederek davanın reddini ve birleştirilen kendilerine ait dava ile ilgili itirazın iptalini karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; dosya içeriğine ve toplanan tüm delil ve belgelere göre,taraflar arasında imzalanan 15.01.2004 tarihli dağıtım sistem kullanım anlaşmasının bir parçası olan Ek- 4.maddesi hükmünde ....”... Teknik AŞ Çayırhan TM (154) fiderinden iletim sistemine doğrudan bağlı olduğundan daha önce olduğu gibi karşılanan enerji için EPDK’nın 212 sayılı kararı çerçevesinde dağıtım sistem kullanım bedeli ödenmeyeceği,ancak, ilgili teşekkül ile iletim sistem kullanımı için sadece iletim sistem kullanım bedeli ödenecektir “

Hususunun kararlaştırıldığı,buna göre, sözleşme kapsamında ... Teknik A.Ş. için sadece iletim kullanım bedeli ödeneceği,dağıtım kullanım bedelinin ödenmeyeceğinin anlaşıldığı,EPDK’nın 212 sayılı kararı uyarınca davacı iletim sistemi kullanıcısı olduğundan mülkiyet,bakım ve işletmesi davacının müşterisine (... Teknik A.Ş.)ait olduğundan; ... Teknik A.Ş.tarafından kullanılan 3 no’lu fider hattının bağlandığı Çayırhan TM.34,5 KW bara çıkışından itibaren ayrı bir hat niteliği kazandığı ve bu yönüyle hattın dağıtım sistemiyle hiçbir irtibatının bulunmadığı,dağıtım sisteminin kullanılmaması sebebiyle de taraflar arasında akdedilen sözleşme hükümleri kapsamında davalının davacıdan dağıtım sistem bedeli isteme hakkı olmadığını içeren 13.03.2007 tarihli rapor esas alınarak asıl davanın kabulüne,birleşen davanın kısmen kabulüne kara verildiği anlaşılmıştır.

Kararı Birleşen davanın davacısı,asıl davanın davalısı Başkent elektrik Dağıtım A.Ş. temyiz etmiştir

Dairemizce yapılan inceleme sonucu ;

“Davalı savunmasında,taraflar arasında imzalanan sözleşmenin eki (Ek.-4)başlıklı anlaşmanın hataya dayalı olduğunu,davacının enerji verdiği ... A.Ş’nin enerji nakleden hattın davalıya ait olduğunda uyuşmazlık bulunmadığını,bu durumda mahkemece “Dağıtım Sistemi Kullanım “anlaşmasının 3. maddesinin A bendinin 1 paragrafı ile anılan sözleşmenin (Ek-4)başlıklı bölümünün çelişip çelişmediği,davalının hataya düşürülüp düşülmediği,karar yerinde tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmeyerek, çoğunluk görüşü olarak karar bozulmuştur”