muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7580, Karar No: 2018/3453, Tarih: 27.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7580 E.  ,  2018/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-İİK'nın 337/a maddesinde düzenlenen suçun yaptırımının "üç aydan bir yıla kadar hapis cezası" öngörüldüğü gözetilmeksizin ayrıca adli para cezasına da hükmedilmesi,

3- Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4612, Karar No: 2009/11278, Tarih: 16.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/4612 E.  ,  2009/11278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, SSK'lı hizmetleri hariç tarım ... sigoratlısı olduğunun tespitine, aksine kurum işlemimin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 01.10.1986 tarihinden itibaren tarım ... sigortalılığının geçerli olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

2926 sayılı Yasa’nın 2. maddesinde kimlerin tarım ... sigortalısı sayılacakları belirtilmiştir. Buna göre, "kanunla veya kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan Sosyal Güvenlik Kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın 3. maddesinin (b) bendinde tanımlanan tarımsal faaliyetlerde bulunanların bu kanuna göre sigortalı sayılacakları" kabul edilmiştir. Öte yandan, 2926 sayılı Yasa’nın 6/b maddesi hükmüne göre, diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışanların, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren sigortalılıkları sona erer.

Dosya içeriğinden, davacının 01.10.1986 tarihinde 2926 sayılı Yasa gereğince resen tarım ... sigortalısı olarak tescil edildiği, davacı 04.02.1987 tarihinde amele olduğunu primleri ödeyemeyeceğinden tescil işleminin iptalini istediği, Kurumun 17.02.1987 tarihinde yaptığı inceleme neticesinde davacının Tarım ... faaliyetinin devam ettiğinden terkin işlemini yapmayarak davacıyı Tarım Bağ-kurlu saydığı,1.7.1986 tarihinde başlayan 1986 yılı 2.dönemde 56 gün,3.dönemde 60 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğu,daha sonra davacının prim borçlarını yapılandırma talebinde bulunduğunda tescil tarihinde 506 Sayılı Yasa ile çakışma olduğu gerekçesi ile 2008 yılında tescil tarihinden itibaren ... sigortalılığının iptal edildiği,davacının 1998 yılında Belediye Emlak Dairesine tapusuz zirai arazi beyanında bulunduğu,18.4.2007 tarihinde babasından zirai taşınmazlar intikal ettiği 8.7.2003 tarihinde ziraat odasına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Tarım ... sigortalılığının devamı sırasında diğer sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi çalışmaların bulunması halinde bunların özellikle kısa süreli çalışmalar olması ve bu çalışmaların varlığı halinde de tarımsal faaliyetin devam ettiğinin kayıt, belge ve delillerle desteklenmesi durumunda tarımsal faaliyeti devam ettirme iradesinin kaybolmadığı kabul edilir. Uzun süreli çalışmaların devreye girmesi durumunda artık iradenin, bu çalışmanın tabi olduğu sigorta kolunda oluşacağı açık olduğundan, uzun süreli çalışma sonrasında tarım sigortalılığının devam etmeyeceği ancak kuruma yeniden müracaatın bulunması veya tarım ... sigortalılığına devam etme iradesini ortaya koyacak şekilde düzenli prim ödemelerinin ya da sattığı ürünlerden prim tevkifatlarının yapılmış olması durumunda devam edebileceği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 14.02.2007 gün ve E:2007/21-73, K:2007/71; 11.07.2007 gün ve E:2007/21-543, K:2007/541 sayılı kararları).

Davacının tesbitini istediği tarihler arasındaki 506 sayılı Yasa’ya tabi çalışmaları kısa süreli çalışma niteliğindedir. Ayrıca,davacı tescil edildiği 1.10.1986 tarihinde 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğundan çifte sigortalılık mümkün bulunmadığından 1.10.1986 tarihi itibariyle sigortalılığın davalı Kurumca iptali doğru ise de bu iptal işleminin başlangıçta yapılması halinde davacının 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığı sona erdiğinde davalı Kuruma tescil edilebilmek için müracaatta bulunma imkanı olacak davacı 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılığının sona erdiği 31.10.1986 tarihinden sonra 1.11.1986 tarihi itibariyle yeniden tescil edilebilecekti.İptal işlemini kendi kusurlu davranışı sonucu 2008 yılında yapan davalı Kurum davacının telafisi mümkün olmayacak şekilde sosyal güvenlik hakkını elinden almış bulunmaktadır.Bu işlem Medeni Kanunun 2.maddesi ve sosyal güvenlik ilkeleri ile bağdaşmayacağından tarımsal faaliyette bulunduğu toplanan delillerden anlaşılan davacının 1.10.1986 tarihi itibariyle iptal edilen sigortalılığının 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı çalışmanın sona erdiği 31.10.1986 tarihinden sonra 24.9.1986 bildirge gereğince 1.11.1986 tarihinden başlatılması gerekir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın istemin zorunlu SSK lı çalıştığı süre dışında kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16051, Karar No: 2024/2238, Tarih: 28.02.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/16051 E.  ,  2024/2238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/353 Esas, 2014/382 Karar

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi,

5271 ... Kanun'un 260/1. maddesine göre icbar suretiyle irtikap suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve bu suçtan kurulan hükmün vekili tarafından 7417 ... Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında, 3628 ... Yasa'nın değişiklik öncesindeki 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca Hazinenin, 7417 ... Yasa'nın 40. maddesiyle değişik 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca da Gençlik ve Spor Bakanlığının başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandıkları gözetilerek, temyiz başvurularının kapsamına göre; incelemenin katılanlar Hazine, İçişleri Bakanlığı ve ... vekilleri ile O yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen eylemlerin sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 ... Kanun'un 257/3. maddesinde düzenlenen görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama suçunu oluşturacağı, anılan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 11.09.2014 tarihli sorgu ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 ... Kanun'un 7/2 ve 5320 ... Kanun'un 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle 1412 ... Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasa'nın 322 ve 5271 ... Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE 28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15991, Karar No: 2015/3308, Tarih: 24.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/15991 E.  ,  2015/3308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili; davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları araçla müvekkilinin kullandığı minibüsün çarpışması sonucu meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını, sağ ve sol bacağında birden fazla kırık oluştuğunu, bu nedenle müvekkilinde iş gücü kaybı meydana geldiğini belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, geçici ve sürekli iş göremezlik için 6.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın tahsiline verilmesini talep etmiş, 13.3.2012 tarihinde talebini 25.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiş, diğer davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, maddi tazminat davasının kabulüne, 25.000 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline, ıslahla arttırılan 19.000 TL'ye ıslah tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, 1.500 TL manevi tazminatın davalı ... ve ...'ten tahsiline, davalı ...'na yönelik davanın reddine verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL’na çıkarılmıştır.

Temyize konu anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup manevi tazminat davası yönünden davanın kabulüne verilen 1.500,00 TL yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine verilebileceğinden davalı vekilinin manevi tazminat yönünden temyiz dilekçesinin reddine vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, göre davalı ...'in maddi tazminata yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine verilmesi gerekmiştir.

3-Davacının yaralanma nedeniyle meydana gelen işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan bilirkişi raporunda davacının bakiye yaşam süresi CSO 1980 tarihli tablo esas alınmış ise de, esas alınan yaşam tablosu Yargıtay tarafından kabul edilen uygulamalara uygun değildir. Davacının zararının hesaplanmasında, bakiye yaşam süresinin Yargıtay uygulamalarına uygun şekilde PMF 1931 tablosu esas alınması gerekirken Yargıtay uygulamalarına aykırı şekilde yapılan hesaplamanın hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle manevi tazminat yönünden hükmün kesin olması nedeniyle davalı ...'in temyiz dilekçesinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle maddi tazminata yönelik davalı ...'in sair temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle maddi tazminata yönelik davalı ...'in temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine, 24.2.2015 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12961, Karar No: 2022/5766, Tarih: 05.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12961 E.  ,  2022/5766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından tebliğnamedeki bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1) Sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından dava açıldığı, sahte belge düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ayrı suçları oluşturduğu, her bir yıl için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

2) Her bir takvim yılında birden fazla sahte belge düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlere ilişkin olarak, TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini yasaya aykırı,

3)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5500, Karar No: 2017/8229, Tarih: 11.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/5500 E.  ,  2017/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ...'nda 1991 Şubat ayından emekli olduğu 2011 yılı Haziran ayına kadar nizasız fasılasız çalıştığını, emeklilik nedeni ile iş akdini sonlandırdığını ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma, izin, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., uyuşmazlığın İdare Mahkemelerince çözümlenmesi gerekliğini belirterek öncelikle görevsizlik kararı verilmesini, esasa girilmesi durumunda ise davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... adına cevap veren ... İlçe Mahalli idareler Şefliği, 4081 sayılı Kanun gereğince kurulan Çiftçi Mallarını Koruma Meclis Başkanlığında görev yapan koruma bekçilerinin işe girişleri, çalışma şartları ve diğer özlük haklarının Çiftçi Mallarını Koruma Meclisi Başkanlığınca yürütüldüğünü, tüm yasal sorumluluğunun Çiftçi Mallarını Koruma Meclis Başkanlığında bulunduğunu, aynı yasa hükümleri uyarınca oluşturulan Murakabe Heyetinin Vazife ve Selahiyetleri 4081 sayılı Kanun'un 8. maddesinde belirlenmiş olup ilgili konu hakkında Bornova Kaymakamlığının herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını beya metmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının 4081 sayılı Kanun gereğince kurulan Çiftçi Mallarını Koruma Meclis Başkanlığında görev yapan bir koruma bekçisi olduğu, yasa gereği Koruma bekçilerinin işe girişleri, çalışma şartları ve diğer özlük haklarının Çiftçi Mallarını Koruma Meclisi Başkanlığınca yürütüldüğü ve tüm yasal sorumluluğun Çiftçi Mallarını Koruma Meclis Başkanlığında bulunduğu ve davalılar arasında 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesi kapsamında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadı, davacının tespit edilen tüm alacaklarından, ... sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın reddine karar diğer davalı yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nın aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacının çalışma süresi uyuşmazlık konusudur.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nın aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacının çalışma süresi uyuşmazlık konusudur.

Davacı dava dilekçesinde 1991-2011 yılları arası kesintisiz çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının ilk olarak 14.03.1991 tarihinde işe başladığını, 15.05.1993 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, daha sonra 05.07.1996 tarihinde tekrar istihdam edildiğini, davacının görev yaptığı bölge olan... Köyü'nün Bornova Çiftçi Malları Koruma Dairesi Başkanlığından ayrılarak kendi koruma hizmetini üstlenmesi üzerine iş sözleşmesinin 30.09.2004 tarihinde karşılıklı olarak feshedildiğini, ardından davacının 01.09.2005 tarihinde yeniden istihdam edildiğini ve emekli olduğu 28.06.2011 tarihine kadar çalıştığını savunmuştur. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre, davacı 14.03.1991-31.05.1993, 05.07.1996-30.09.2004 ve 01.09.2005-28.06.2011 arası üç dönem halinde davalı başkanlıkta çalışmıştır. Mahkemece davacının 05.07.1996-28.06.2011 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulmuştur. Oysa ki, kurum kayıtlarına göre davacının 01.10.2004-31.08.2005 arası ... Çiftçi Malları Koruma Meclisinde çalıştığı ve dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının ikinci dönem çalışmasının 30.09.2004 tarihi itibariyle işveren Bornova Çiftçi Mallarını Koruma Meclisi Başkanlığınca feshedilerek sonlandırıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre, davacının ... Çiftçi Malları Koruma Meclisinde çalıştığı sürenin hesaplamadan dışlanması, davalı işverenlikte çalıştığı fiili sürelerin esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36417, Karar No: 2013/35486, Tarih: 21.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/36417 E.  ,  2013/35486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın birinci derece yakını olan tanıkların ifadelerinde, olay esnasında katılanın kendilerine hakaret ettiğini söylemeleri karşısında, bu hususun sanık yönünden haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirir nitelikte olup olmadığının tartışılmasından sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13967, Karar No: 2017/6322, Tarih: 19.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/13967 E.  ,  2017/6322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Sanık ...'ın Beraatine.

Sanık ... 'nun kasten yaralama suçundan Mahkumiyetine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ...’nun 20.01.2008 günü kollukça alınan ifadesinde özetle; “... Caddesi'ndeki bir hamama gittiği sırada, daha önceden mahalleden tanıdığı sanıklar ... ve ... ile adını “...” olarak bildiği üç kişinin, yanına gelip kendisiyle konuşmak istediklerini söyleyerek ... İlköğretim Okulu yanına kadar götürdüklerini, sanık ...'ün, üstünü arayıp, nokia ...marka cep telefonu ve 45.-TL parasını alıp, sanık ...'in de, önce karın boşluğuna vurup ardından belinden çıkardığı bir bıçakla kolundan ve bacağından yaraladığını, kendisinin sanıkların ellerinden kurtularak önce eve gidip, daha sonra da babası ile birlikte tedavisini yaptırmak amacıyla ... İlkyardım Hastanesi’ne gittiklerini” beyan ettiği,

Mahkeme aşamasında ise; “sanık ... ile kız meselesi yüzünden tartıştıklarını, tartışmanın kavgaya dönüşmesi sonucu birbirlerine yumruk vurduklarını, diğer sanık ... ile ...’ın kavgaya karışmayıp kendilerini ayırdıklarını, olay sırasında bıçak kullanılmadığını, vücudunda sanık tarafından meydana getirilmiş bir yaralanmasının bulunmadığını, şikayetçi olmadığını, amcaoğulları tarafından yönlendirilmesi sonucunda polis merkezinde şikayetçi olup farklı ifade verdiğini” belirttiği,

20.09.2013 günlü oturumda ise; “sanık ...’in motorla önünden geçtiği sırada durduğunu ve kız yüzünden kavga ettiklerini, yağmaya maruz kalmadığını, sinirlendiği için karakolda aile baskısıyla şikayetçi olup, olay tarihinde telefonu olmamasına rağmen, aklında kalan daha önce kullandığı hattın numarasını verdiğini, sanık ... kavgayı ayırıp kendisini tutunca...’e saldıramamanın verdiği kızgınlıkla karakolda onun ismini de verdiğini” beyan ederek, “sol el parmağında ve bacağında kesi bulunduğuna dair doktor raporu” sorulduğunda da; “sanık ...’de bıçak gibi ufak bir şey bulunduğunu ve o bıçakla yaralandığını” şeklinde açıklamaya yer verdiği,

Sanık ...’nun, aşamalardaki tüm savunmalarında, “mağdurla kız meselesi nedeniyle kavga ettiklerini, olayda bıçak kullanmadığını, kavga ederken yerde bulunan camlar nedeniyle mağdurun yaralanmış olabileceğini” beyan ettiği;

Sanık ...’ın ise tüm aşamalarda, “mağdurun, sanık ...’in motorsikletini çaldığı iddiası nedeniyle adı geçenlerin kavga ettiklerini, sanık ...’in bıçağını çıkartarak mağduru yaraladığını, kendisinin ise onları ayırdığını, ...’in, kız arkadaşı nedeniyle kavga ettiğine yönelik iddiasının doğru olmadığını...” beyan ettiği,

Mağdurun olayın sıcağı sıcağına verdiği ve doktor raporu ile doğrulanan ifadesinden, dosyadan anlaşılamayan bazı etken faktörler altında döndüğü anlaşılmaktadır.