muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2437, Karar No: 2021/3827, Tarih: 19.04.2021

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyanın getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Sanığın mükellefiyetiyle ilgili iş yerine ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, sanığın iş yeri ile faturaları kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

5)Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16254, Karar No: 2015/14525, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/16254 E.  ,  2015/14525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2013/138-2014/190

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33298, Karar No: 2014/39639, Tarih: 12.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/33298 E.  ,  2014/39639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/470-2014/408

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yönelik kabulüne olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Dikmen vadisi 4. Ve 5. Etap Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini 1053 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 17,912,70 TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 5,000 TL'nin tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 12,847 TL'na çıkarmıştır.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 12,847 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, “idari işlem”; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır.

Bu durumda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin uygulanması sırasında idarece kamu gücüne dayanılarak, re'sen ve tek yanlı şekilde tesis edilen arsa payı tahsis işlemi nedeniyle açılan davanın, imar hukuku ilkeleri ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına

karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2.6.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı karar ile, 14.7.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararları da açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın bozulmasına, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2013/37488, Tarih: 26.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/30882 E.  ,  2013/37488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı, borçlu şirket vekilinin, şirketin temsilinin çift imza ile mümkün olduğunu, takibe dayanak bonoda ise tek imza bulunduğunu ve bu imzanın da şirket yetkililerine ait olmadığından bahisle borca ve imzaya itiraz ederek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, talep imza itirazı olarak nitelendirilerek, şirket yönetim kurulu kararı ile şirket adına kambiyo senedi düzenleme yetkisinin çift imza ile mümkün olduğu gerekçesiyle itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

Ticaret Sicil Memurluğu'nun mahkemeye gönderdiği 19.02.2013 tarihli cevabi yazısına göre, A.K. H.G.ve M. K.'ın 22.7.2012 tarihli olağan genel kurul toplantısına göre 3 yıl süreyle yönetim kurulu üyeliğine seçildikleri ve herhangi birisi veya birkaçının şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındıkları anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan 19.3.2012 tarihli borçlu şirketin yönetim kurulu imza yetkisini düzenleyen kararının incelenmesinde, şirket adına kambiyo senedi düzenleme yetkisinin H.G.ve M. K.tarafından çift imza ile kullanılabileceğinin düzenlendiği, Dairemizin 10.9.2013 tarihli geri çevirme kararına verilen cevap kapsamında ise söz konusu şirket kararının ticaret sicilinde ilan edilmediği görülmekle söz konusu temsil sınırlaması bir iç mesele olup iyi niyetli üçüncü kişileri bağlamaz.

O halde mahkemece, takip dayanağı bononun keşide tarihinin 05.10.2012 olduğu ve ticaret sicil memurluğunun cevabi yazısına göre de bu tarihte şirketin temsilinin adı geçen üç yetkiliden birinin imzası ile mümkün olduğu anlaşıldığından, itiraz edilen imzanın yukarıda isimleri yazılı şirket yetkililerine ait olup olmadığı yönünde inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2990, Karar No: 2018/17391, Tarih: 14.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2990 E.  ,  2018/17391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, müsaderesi talep edilen bıçak ile ilgili herhangi bir karar verilmemesine yönelik olduğu, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Suçta kullanıldığından bahisle 5237 sayılı TCK'nin 54. maddesi gereğince müsaderesi talep edilen Adli Emanette kayıtlı bıçak hakkında bir karar verilmemiş ise de; bu hususta zamanaşımı süresince mahallinde işlem yapılması mümkün görüldüğünden, müsadere talebi yönünden ek kararla, mahkemesince değerlendirme yapılmak üzere, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27208, Karar No: 2017/15002, Tarih: 22.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27208 E.  ,  2017/15002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Her ne kadar suça konu tüfeğin piyasa ikinci el fiyatının araştırılarak karar verilmesi gerektiği yönünde tebliğnamede görüş bildirilmiş ise de; dosya kapsamında değer tespit tutanağının bulunduğu ve 250,00 TL olarak değerin tespit edildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

1-Suça sürüklenen çocuğun piyasa değeri 250,00 TL olan ve ruhsatı bulunmayan tüfeği 30,00 TL karşılığında satın alması şeklindeki eyleminin tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde beraat kararı verilmesi,

II)Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

2-Ayrıntıları Yargıtay CGK'nın 03/06/2014 günlü, 2013/13-203 Esas ve 2014/308 Karar sayılı Kararında da belirtildiği üzere; suça sürüklenen çocuğun "Olay günü ... İlköğretim Okulu önünde ... ile bulundukları sırada tanımadığı 2-3 çocuğun bir aracın camını kırarak araçtan tüfek aldıklarını, peşlerinden koşup çocukları yakaladığını ve ellerinde bulunan tüfeği aldıktan sonra tüfeği ...'a 30,00TL karşılığında sattığını" söylemesi, aşamalarda da benzer ifade vermesi, söz konusu çocuklara ait kimlik ve adres bilgilerini vermekten kaçınması ve sabıkalı geçmişi de dikkate alındığında hırsızlık suçlamasıyla muhatap olan suça sürüklenen çocuğun sadece hayali bir kurgu oluşturup suça konu eşyayı aldığı çocukların açık kimlik ve adres bilgilerini açıklamadan suçlamadan kurtulmayacağını bilecek yaşam ve adli tecrübeye sahip olması ve gerçekte var olan bir kişiden suça konu eşyayı alması durumunda suçlamadan kurtulmaya yönelik olarak bahsettiği çocukların bulunması için daha etkin bir çaba göstermesi gerektiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu değil, hırsızlık ve mala zarar verme suçunu oluşturduğunun kabulünde zorunluluk bulunması anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğıun yetersiz ve kendi içinde çelişkili savunmasına itibar edilerek hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyeti yerine, TCK 165. maddesinden mahkumiyetine ve mala zarar verme suçundan beraatine karar verilmesi,

III)Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

3-13/11/2013 tarihli yakalama tutanağında imzası bulunan polis memurlarının mümkünse duruşmaya celbi ile tanık olarak beyanlarına başvurulduktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiği halde eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

III)Suça sürüklenen çocuklar ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

3-13/11/2013 tarihli yakalama tutanağında imzası bulunan polis memurlarının mümkünse duruşmaya celbi ile tanık olarak beyanlarına başvurulduktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiği halde eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

4-Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, zorunlu olduğu halde suça sürüklenen çocuk ... hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmadan başka dosyada alınan sosyal inceleme raporunun dosya arasına konularak hüküm kurulması,

5-Suça sürüklenen çocuk ...’ın suç tarihi itibarıyla 12-15 yaş grubunda olduğu, Diyarbakır Adli Tıp Şube Müdürlüğününün 13/11/2013 tarihli raporunun yalnızca hırsızlık suçuan ilişkin olarak görüş içerdiğinin anlaşılması karşısında, işlediği iddia olunan mala zarar verme suçundan dolayı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda rapor alınması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9173, Karar No: 2011/4691, Tarih: 12.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/9173 E.  ,  2011/4691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı, müvekkiline ait aracın trafik kazasında hasarlandığını, kazada dava dışı 3.kişiye ait aracın sürücüsünün kusurlu olduğunu, ihbara rağmen davalının hasarı karşılamadığını kaza tesbit tutanağını, alkol raporunu kabul etmediklerini, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediğini belirterek müvekkiline ait araçta meydana gelen hasar miktarının tesbitini ve hesaplanan bu hasarın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait aracın sürücüsünün kaza saatinden 3 saat 15 dakika sonra yapılan ölçüme göre 0.819 promil alkollü olduğunu, bu oranın kaza anında daha fazla olacağını, ayrıca kaza tutanağında sigortalı aracın sürücüsünün kırmızı ışık ihlalinden asli ve tek kusurlu olduğunun belirtildiğini, diğer aracın sürücüsünün kusurunun bulunmadığını, olayın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiğini bu durumun teminat dışında kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama-

sına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 12.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13263, Karar No: 2011/2564, Tarih: 01.03.2011

**10. Hukuk Dairesi         2009/13263 E.  ,  2011/2564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1. maddesinde yer alan düzenleme karşısında, 1479 sayılı Kanunun 24 ve devamı maddeleridir.

1479 sayılı Kanunun, 20.04.1982 tarihi itibariyle yürürlüğe giren 2654 sayılı Kanunla değişik 24. maddesi hükmüne göre; bir kimsenin zorunlu sigortalısı olması için, ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya götürü usûlde gelir vergisi mükellefi olması, gelir vergisinden muaf olanlarında meslek kuruluşuna kayıtlı bulunması gerekir. Yine, aynı maddede 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Kanunla getirilen düzenleme ile de; bu kapsam daha da genişletilerek kendi nam ve hesabına çalışanlardan vergi mükellefi olanların meslek kuruluşuna veya esnaf siciline kayıtlı bulunanların zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olacağı belirtilmiştir.

Davacının, bağlı olduğu vergi dairesinin depremde yıkılması nedeniyle hiçbir kayda ulaşılamadığı, oda ve sicil kaydının bulunmadığından bahisle Kurumca tescil tarihi itibariyle sigortalı olarak kabul edilmemiş, işbu dava ile davacı; 25.06.1989-17.08.1999 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş, Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı; Kurum kayıtlarına 08.09.1989 tarihinde intikal eden giriş bildirgesi ile ilk kez tescil başvurusunda bulunmuş, giriş bildirgesinde vergi kaydının 25.06.1989-devam şeklinde olduğu beyan edilmiş, 1479 sayılı Kanunun 24. maddesi hükmü uyarınca, 25.06.1989 tarihinden geçerli olmak üzere Bağ-Kur’a tescili yapılmıştır. Davacının bağlı olduğu vergi dairesince onaylı 15.08.2008 tarihli sigortalılık belgesinde çay ocağı işletmeciliğinden dolayı vergi kaydının 25.06.1989 tarihinde başladığı ve 1999 depreminde vergi dairesinin yıkılması nedeniyle terkinin belli olmadığının bildirildiği, davacıya gönderilen 15.08.2008 tarihli yazı ile 25.06.1989-17.08.1999 tarihleri arasındaki sigortalılık süresine göre hesaplanan prim borçlarının bildirildiği, 25.06.1989-17.08.1999 tarihleri arasındaki süreye ilişkin prim borcunun 5510 sayılı Kanun’dan yararlanarak, 15.07.2008 tarihinde ödediği, Kurumca düzenlenen sigortalılık döküm föyünde; 04/12 nolu genelgeye göre işlem yapılarak davacının terkinin 17.08.1999 olarak verildiği anlaşılmaktadır.