muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14042, Karar No: 2015/30999, Tarih: 11.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/14042 E.  ,  2015/30999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2015/163316

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 22. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2010

NUMARASI : 2009/740 (E) ve 2010/238 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir

Ancak;

1-Tanıklar S. G., D. B. ve müştekinin tanık sıfatı ile beyanı alınıp tanık N.. B..'nın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki ifadeleri arasındaki çelişkiler giderilmeden, bu tanığın yetersiz beyanı ile yetinilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Sanığın elinde bıçak olduğu halde, tanık N.. B..'ya müştekinin nerede olduğunu sorduğu, tanığın "burada değil" cevabı üzerine müşteki'nin gıyabında “onu bu bıçakla doğrayacağım” diyerek tehditte bulunmasına göre, bıçağın müşteki tarafından görülmemesi nedeniyle eylemin TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen basit tehdit suçu kapsamında kalacağı gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle silahlı tehdit suçundan mahkumiyet kararı veilmesi,

b-Sanığın savunmasında, müştekinin yaptığı müdahaleler sonucu evliliğinin sona erdiğini belirtmesi karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık A.. Ç.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18289, Karar No: 2017/12338, Tarih: 25.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/18289 E.  ,  2017/12338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde sigorta kayıtlarından da anlaşılacağı üzere 2006 yılı ile 2013 yılı arasında kesintisiz ve sürekli olarak terzi olarak çalıştığını, müvekkilinin ödenmeyen alacaklarını talep etmesi üzerine hak, tazminat ve alacakları ödenmeden iş akdinin haksız olarak davalı tarafından feshedildiğini, davacının davalı işyerinde fazla çalışmalarının da ve kullanmadığı yıllık izinlerinin de olduğunu bunların da ücretlerinin ödenmediğini belirterek: kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacağı, fazla mesai ücreti ve milli bayramlarda çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde 2006 yılının Eylül ayından 2013 yılının Haziran ayına kadar işçi olarak çalıştığını, çalıştığı dönemde herhangi bir izin almaksızın ve mazeret sunmaksızın 07.06.2013 tarihinden itibaren işe gelmemeye başladığını, bunun üzerine tutanak tutulduğunu ve savunmasının istendiğini, ancak davacının geçerli bir mazeret ve savunma sunmadığı gibi işe gelmemeye davam ettiğini, bu nedenle geçerli bir mazereti olmadan işi bırakan davacının iş akdinin haklı bir şekilde feshedildiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, milli bayramlarda çalışmadığını ve fazla mesai yapmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacının normal çalışmada haftanın 6 günü, 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığı, ayda 2 gün ise çalışmanın saat 22.00'ye kadar sürdüğü kabul edilerek, haftada 8,5 saat fazla çalışma yaptığı değerlendirilmiştir. Davacı tanıklarından biri kendi bölümlerinde 8 saat çalışıldığını davalı tanıkları ise 2010 yılından önce 10 saat 2010 yılından sonra 8 saat çalışıldığını beyan etmişlerdir. Davalı tanıklarının beyanlarında geçen bu husus davacı tanıklarından sorularak günlük çalışmanın kaç saat olduğu açıklığa kavuşturularak fazla çalışma ücreti buna göre hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5524, Karar No: 2012/6128, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/5524 E.  ,  2012/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...’e ait, müvekkili şirkete trafik sigortalı araç, davalı ... tarafından alkollü olarak kullanılırken meydana gelen kazada ölen üçüncü şahsın mirasçılarına ve hasarlanan araç malikine toplam 39.620.75 TL tazminat ödediklerini belirterek, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d. maddesi uyarınca, bu meblağın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kazanın, münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisi altında meydana gelmediği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, sigorta akdinin tarafı olmayan sürücü ... aleyhindeki davanın husumet (sıfat) yokluğu nedeniyle reddine karar vermek gerekirken, esastan reddedilmesi doğru değil ise de bu hususun sonuca etkili olmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve

aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 14.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5183, Karar No: 2019/2104, Tarih: 01.04.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/5183 E.  ,  2019/2104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'un mağdur ...'ya yönelik yağma ve mağdurlar ..., ..., ..., ...'a yönelik tehdit, suçlarından kurulan mahkumiyet ile mağdur ...'a yönelik yağma suçundan kurulan beraat, hükmünün incelenmesinde,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın olay tarihinde mağdur ...'nın 5 TL parasını yağmaladıktan hemen sonra 3 TL ve akabinde de 1 TL'sini iade ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın mağdur ...'ya yönelik yağma suçundan kurulan hükümde, mağdurun kısmi iadeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak rıza göstermesi halinde iadenin soruşturma aşamasında yapıldığı kabul edilerek 5237 sayılı TCK'nin 168/3-1 maddesi gereğince 1/3'den fazla indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Sanık ...'un mağdur ...'ya yönelik yağma eylemini okul binasının soyunma odasında gerçekleştiği ve eylemin TCK'nin 149/1-d maddesine uyduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-) Oluş ve dosya kapsamına göre; sanığın suç tarihinde öğrencisi olmadığı Gemlik İlçesi, ... Mahallesinde bulunan Hisar ... Lisesi'ne izinsiz girerek, okul binası içerisinde karşılaştığı mağdur ... ile birlikte soyunma odasına girdikleri, burada bulunan diğer mağdurlar ..., ..., ... ve ... ile mağdur ...'a hitaben "Geçin bakalım kenara" diyerek duvar dibinde sıraya dizdiği, mağdur ... Baraklı'nın parasını aldıktan sonra diğer mağdurlara yönelip "Paranız varsa verin yoksa hayatınızı mı alayım yoksa sizi rehin mi alayım" dediği, bu sırada mağdur ...'ın girmesi üzerine, sanığın mağdur ...'a yönelerek para vermesini istediği, mağdur parasının olmadığını söyleyince cüzdanını çıkarmasını istediği, mağdurun eli cebinde olan suça sürüklenen çocuğun bıçak çıkartacağını düşünerek korkup cüzdanını çıkardığı, sanığın mağdura doğru yumruğunu kaldırarak "Sen şaşısın, sana karışmıyorum, bak bunları esir aldım, seni de alayım mı, yoksa canını mı alayım" diyerek mağduru soyunma odasından çıkardığı, bu esnada soyunma odasına başka öğrencilerin girmesi üzerine mağdurların soyunma odasından çıktıkları, durumun nöbetçi öğretmene iletilmesi üzerine sanığın yakalandığı olayda; mağdurların aşamalarda değişmeyen, kararlı ve birbirini doğrulayan beyanlarının, sanığın tevil yollu ikrarı, okulun kamera görüntüleri ve tanık anlatımları ile doğrulandığının anlaşılması karşısında; sanığın, mağdurlar ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik yağmaya kalkışma suçundan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-) Kabule göre de;

4-) Kabule göre de;

Sanık hakkında mağdurlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik tehdit suçundan kurulan hükümde, TCK'nin 62/1. maddesi ile cezadan indirim yapılırken, 6 ay 28 gün yerine, 6 ay 18 gün yazılarak, hapis cezasının 4.160 TL yerine 3.960 TL adli para cezası olarak belirtilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... ve savunmanının temyiz itirazaları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son (5271 sayılı CMK 307) maddesi uyarınca sanığın mağdur ...'ya yönelik yağma suçundan kurulan hüküm yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 01/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14482, Karar No: 2015/12017, Tarih: 19.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/14482 E.  ,  2015/12017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2015

NUMARASI : 2013/319-2015/159

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava İİK.nundan kaynaklanan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 17. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/414, Karar No: 2024/5174, Tarih: 17.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/414 E.  ,  2024/5174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/440 E., 2023/588 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Düşme, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine, Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.10.2023 tarihli ve 2022/440 Esas, 2023/588 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) 2011 ve 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) bendi, 7394 sayılı Kanun'un 4. fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) 2008, 2009 ve 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği, zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen cezanın ise az olduğuna ilişkindir.

2. Sanık müdafinin temyiz isteği; yeterli delil olmamasına karşın sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının ve lehe hükümlerin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği, zamanaşımı nedeniyle verilen düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen cezanın ise az olduğuna ilişkindir.

2. Sanık müdafinin temyiz isteği; yeterli delil olmamasına karşın sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının ve lehe hükümlerin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “zamanaşımı... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, 2012 takvim yılı Ocak ayında da sahte faturaların kullanılmış olması nedeniyle; 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarında; suç tarihinden hüküm tarihine kadar zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, sanığın yargılama konusu 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 02.10.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.10.2023 tarihli ve 2022/440 Esas, 2023/588 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden tüm hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6079, Karar No: 2011/2739, Tarih: 09.05.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/6079 E.  ,  2011/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma,

Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 220/8, 63/1, 53/1, 63, 54/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tayin edilen cezadan takdiri nedenle indirim yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 62/1. yerine 63/1. şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

1- Tüm dosya kapsamına göre sanığın PKK terör örgütünün propagandasının yapılmasında kullanılmak üzere Erzincan iline göndermek için kargo şirketine teslim ettiği 190 adet ... ( ... Gençlik Hareketi) ait afiş ile 40 adet cep takvimin yol kontrolü sırasında yapılan aramada ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturacağı hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK’nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na

ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın süresi gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 09.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11254, Karar No: 2017/1075, Tarih: 16.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/11254 E.  ,  2017/1075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, aldığı ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası hükmü uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı sonrası ilama karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 13/07/2010 tarihinde eski eşinden boşandığı, davacının babasının 14/11/2003 tarihinde vefat ettiği, Kurum'a yapmış olduğu başvurusu sonucunda davalı Kurum tarafından ölen babasından dolayı ölüm aylığı bağlandığı, davalı Kurum tarafından başlatılan tahkikat sonucu düzenlenen 09/03/2011 tarihli Kontrol Memuru raporuna dayanak olarak belirtilen adreslere gidildiğinde davacının annesi ile davacının ikamet ettiği konut komşularının beyanlarının alındığı tutanaklar ile yargılama esnasında yapılan zabıta araştırması neticesi düzenlenen tutanağın dosyaya sunulduğu, duruşmalarda davacı ve kamu tanıklarının dinlendiği, Dairemiz bozma ilamı sonrası ise Çakmak Mahallesi Muhtarı tarafından davacının Mahalle sınırlarında kayıtlı olmadığının Mahkemeye bildirildiği, davacının annesine ait doğalgaz, su ve elektrik aboneliklerinde adresinin “.... Mah. .... Sok. ...” olarak kayıtlı olduğu, nüfus kaydına göre davacının 06/07/2010 tarihinden itibaren .... Mah. Ümraniye, 02.02.2011 tarihinden itibaren ... Mah..... Sok. No: 9/7 , en son olarak 10/10/2012 tarihinden itibaren ...Mah. ' de ikamet ettiği, Seçim Kurulu tarafından gönderilen belgede davacı ve eşinin 2010 seçimlerinde seçmen kaydının aynı sandıkta olduğu görülmekle birlikte her ikisinin de oy kullanmadığı, 2011 milletvekili seçimlerinde ise adreslerinin farklı olup davacının bulunduğu yer olan ... Mah. – Ümraniye adresinde oy kullandığı, 2011/1541 no lu icra dosyasının incelenmesinde, 03/08/2011 tarihli takip ile alacaklı davacı tarafından borçlu boşanılan eş Özcan Nurçin hakkında boşanma kararı ile belirlenen iştirak nafakası borcunun ve faizlerinin talep edildiği, duruşmalarda ihtilaf konusu dönem içerisinde görevli olan Çakmak Mahallesi Muhtar ve azalarının tanık olarak dinlenildiği anlaşılmaktadır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanun'un 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.