muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17437, Karar No: 2013/29856, Tarih: 17.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17437 E.  ,  2013/29856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.05.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kocanın kabul edilen boşanma davası ve fer'ileri ile kendi davasında reddedilen tazminat istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece velayeti babaya bırakılan tarafların müşterek çocuğu 2001 doğumlu B. E..duruşmada alınan beyanında velayet tercihini babasından yana kullanmıştır. Uzman Psikolog raporunda ise babanın sorunları çocuğa yansıttığı, onu taraf yapıp annesine karşı doldurduğu, bu nedenle çocuğun anneye ihtiyacı olmasına ve annesiyle öncesinde iyi ilişkileri olmasına rağmen annesine karşı tepki duymaya başladığı, bu durumun çocuğun psikolojisini olumsuz etkilediği, küçüğün yaşananlar nedeniyle hayli yıprandığı, annesiyle yaşamasının onun psikolojik sağlığı için iyi olacağı belirtilerek, küçüğün velayetinin annesine verilmesinin küçüğün sosyal-psikolojik gelişimi ve psikolojik sağlığı açısından daha yararlı olacağı bildirilmiştir. Ayrıca dosya içerisinde bulunan tutanağa göre davalı annenin 2012 yılı Aralık ayında 3-4 defa çocuğu görmek için okula gittiğinde babasının çocuğun görüşmesini engellediği anlaşılmıştır. Velayet düzenlemesi yapılırken; göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "üstün yararı" (BM Çocuk Haklarına Dair Sözleşme md, 3; Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi md. 1; TMK. md.339/1, 343/1, 346/1; Çocuk Koruma Kanunu md. 4/b)'dır. Çocuğun üstün yararını belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. Yukarıda açıklanan uzman raporunda belirlendiği ve dosyada diğer delillerle de desteklendiği üzere müşterek çocuğun üstün yararı velayetinin annesine verilmesini zorunlu kılmaktadır. Bu nedenle üstün yararı gereği velayetinin annesine bırakılması gerekirken, babasının yönlendirmesi ve etkisi ile yaptığı tercihi gözetilerek velayetin babaya verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle velayet ve davalı-davacı kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmemesi yönlerinden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.12.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/20791, Karar No: 2022/3670, Tarih: 19.04.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/20791 E.  ,  2022/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.06.2019 gün ve 2019/167 Esas, 2019/252 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, katılan Bakanlık vekilinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden gönderiliş tarihi itibarıyla temyiz dilekçesinin süresinde olduğu gözetilerek tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdur vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdur vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 19.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14657, Karar No: 2012/19589, Tarih: 30.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/14657 E.  ,  2012/19589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/11/2010 gün ve 2010/39-2010/296 sayılı kararı bozan Daire’nin 09/05/2012 gün ve 2011/15719-2012/7391 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilince davalının talebiyle yapılan anıtın kitabe-yazıt bölümüne davalı tarafından el atılarak bütünüyle yok edildiğini belirterek müvekkilinin manevi zararlarının giderilmesi için (100.000,00) TL'lık manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, yapıtın özgür durumuna yaratıcısınca getirilmesinin sağlanması ile el atmanın önlenmesine karar verilmesine talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara göre davalı tarafından oluşturulduğu kanıtlanamayan tahribat nedeniyle davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14079, Karar No: 2014/17357, Tarih: 28.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/14079 E.  ,  2014/17357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında somut olay incelendiğinde, gerekçeli kararın taraflara usulünce tebliğ edildiği, davalının hükmü süresinde temyiz ettiği, davalının temyiz dilekçesinin davacıya tebliğ edildiği ve davacının da katılma yoluyla hükmü temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar davacı hükmü katılma yoluyla temyiz etmişse de dosya kapsamından davacının temyiz harç ve giderlerini yatırmadığı anlaşılmıştır. Yukarıda da belirtildiği üzere temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Bu nedenle, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması kapsamında davacıya muhtıra gönderilmesi ve temyize dair diğer usulü işlemlerin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/05/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11215, Karar No: 2014/12324, Tarih: 08.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/11215 E.  ,  2014/12324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan kapama kiraz ve kapama elma bahçesinde dekara kaç adet kiraz ve elma ağacı dikilebileceği, kapama kiraz ve kapama elma bahçesinin 2010 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ve ayrıca 10 yaş elma ağacı ile 12 yaş kiraz ağacının yaş ve cinsine göre ağaç başına (2010 yılı) rayiç değerlerinin, ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1971, Karar No: 2023/1682, Tarih: 05.05.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1971 E.  ,  2023/1682 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 14.03.2023

SAYISI : 2022/2782 E. ve 2022/1849 K.

İLGİLİ KİŞİ : ... vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/123 Esas, 2022/146 Karar

Taraflar arasındaki eser sözleşmesinden kaynaklı yargılamanın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın esasının görülmesi amacıyla, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, ilgili kişi ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 14.03.2023 tarihli ek karar ile temyiz talebinin kesin karara ilişkin olduğu gerekçesiyle ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı, ... vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanunun 353 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nin 14.03.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması sebebiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olup aynı Kanunun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince verilen davanın reddine lişkin kararın istinaf incelemesi sonucunca bölge adliye mahkemesince kararın kaldırılmasına ve uyuşmazlığın incelenmesi amacıyla dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine ilişkin verilen karar kesin niteliktedir.

Bu durumda, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nin 14.03.2023 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararında isabetsizlik olmadığından, ek kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nin 14.03.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Alınması gereken temyiz harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22406, Karar No: 2012/7580, Tarih: 13.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/22406 E.  ,  2012/7580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 13/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3539, Karar No: 2022/2084, Tarih: 16.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/3539 E.  ,  2022/2084 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

...

...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.10.2018 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı ... aleyhindeki davanın reddine, davalı ... aleyhindeki men'i müdahale davasının kısmen kabulüne, bu davalının dava konusu taşınmaza müdahalesinin men'ine, ecrimisil davasının kabulüne, kısmen reddine dair verilen 03.03.2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... vekili tarafından talep edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davacının 3633 ada 14 parsel üzerinde bulunan dava konusu 19 bağımsız bölüm numaralı mesken nitelikli taşınmazı 11.07.2018 tarihinde davalı ...’dan satın aldığını, davalıların karı koca olduklarını, davacının taşınmazı satın aldığı gün boşaltmaları için bu taşınmazda oturan davalılara noterden ihtarname gönderdiğini ancak davalıların taşınmazdan çıkmadıklarını ve haksız işgale devam ettiklerini, taraflar arasında kira ilişkisi bulunmadığını belirterek, elatmanın önlenmesini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 3 aylık ecrimisil bedeli 3.000,00TL’nin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı diğer davalı ... ile evlenmeden önce kendisinin satın aldığını, ancak ekonomik zorluklardan dolayı satmak zorunda kaldığını, davalı ... ile boşanma sürecinde olduğunu, ihtarnamelere rağmen diğer davalı eşi Pınar’ın taşınmazı boşaltmadığını, açılan davadan sorumlu tutulmaması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., dava konusu taşınmazın aile konutu olduğunu, dava konusu taşınmazı diğer davalı eşi ... ile birlikte aldıklarını, eşi ile aralarındaki boşanma davası sırasında eşi ...’ın adına kayıtlı taşınmazı davacıya sattığını, bu satışın eşi ile davacı arasında anlaşmalı ve muvazaalı olarak kendisinden mal kaçırma amacı taşıdığını, taşınmazın gerçek değeri ile satış değeri arasındaki farkın muvazaanın kanıtı olduğunu, ev satılırken kendisinden rıza ve imza alınmadığını, diğer davalı ile halen evli olduğunu ve bu evde oturduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı ... aleyhindeki davanın reddine, davalı ... aleyhindeki elatmanın önlenmesi davasının kabulüne, dava konusu taşınmaza elatmanın önlenmesine, ecrimisil davasının kısmen kabulüne, 1.388,00 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...’dan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı ... aleyhindeki davanın reddine, davalı ... aleyhindeki elatmanın önlenmesi davasının kabulüne, dava konusu taşınmaza elatmanın önlenmesine, ecrimisil davasının kısmen kabulüne, 1.388,00 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...’dan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmaz tapu kaydına göre 22.05.2015 tarihinde davalı ... tarafından dava dışı 3. kişiden satın alınmış, 11.07.2018 tarihinde davalı ... taşınmazı tapuda davacı ...'a satarak devretmiştir.

Dosyadaki mevcut nüfus kayıtlarına göre davalılar 22.01.2016 tarihinde evlenmişlerdir. Aralarında boşanma davası sürmekte ise de, henüz boşanmanın gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun “Aile Konutu” başlıklı 194/1 maddesinde; “eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz” hükmü getirilmiştir.

Somut olaya gelince; davalılar karı koca olup, halen boşanma gerçekleşmemiştir. Türk Medeni Kanununun 194/1 maddesi gereğince eşlerden birinin açık rızası bulunmadıkça aile konutu devredilemez. Taşınmazın aile konutu olduğu hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Mahkemece taşınmazın temlikinde ya da daha sonraki bir tarihte diğer eşin aile konutunun devrine yönelik açık rızasının bulunup bulunmadığı tespit edilerek buna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile HMK 373/1. maddesi gereğince temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, karardan bir örneğin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 16.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5590, Karar No: 2013/5798, Tarih: 28.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5590 E.  ,  2013/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ağa Köyü çalışma alanında bulunan 105 ada 21 parsel sayılı 6196,78 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle müştereken davalılar ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli 105 ada 21 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 100 metrekarelik bölümü yönünden, davalılar yararına zilyetlikle edinme koşulları gerçekleşmediğini ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 105 ada 21 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile fen bilirkişinin rapor ve krokisinde yeşil renge boyalı ve (A) harfiyle gösterilen 18,64 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ham toprak vasfı ile davacı Hazine adına, taşınmazın geriye kalan 6178,14 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ise tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına,

28.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.