muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/381, Karar No: 2024/9324, Tarih: 09.07.2024

B.Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2023 Tarihli Ve 2022/476 Esas, 2023/925 Karar Sayılı Kararı İle

1.Sanıklar hakkında, 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanık ... hakkında 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

3.Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz isteği; düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, dava zamanaşımının gerçekleşmediğine, sanıkların her takvim yılı ayrı ayrı cezalandırılması gerektiğini, cezalardan indirim yapılmamasına,

2.Sanık ...'in temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, fazla ceza tayin edildiğine, usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğuna, yeterli delil bulunmadığına, fazla ceza tayin edildiğine, zamanaşımının dikkate alınmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2.Sanık ...'in temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, fazla ceza tayin edildiğine, usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğuna, yeterli delil bulunmadığına, fazla ceza tayin edildiğine, zamanaşımının dikkate alınmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların 2009, 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri, ayrıca sanık ...'in defter kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, sanıkların savunmaları, dosyada mevcut "Bergama Vergi Dairesi mükellefi .... adi ortaklığının 01.01.2009-31.12.2011 tarihleri arasında granit ocakçılığı, süsleme ve yapı taşlarının kırılması, kesilmesi, kereste ve kereste ürünlerinin toptan satışı, inşaat malzemeleri satışı, yük taşımacılığı ve benzeri faaliyetlerde iştigal etmek üzere resen mükellefiyet tesis edildiği, sanıkların ortak olduğu, orman ürünlerinin satışı ve nakliye işlerini ...'in, taş ocağı işletmesi, taş alım satımı ve döşeme işlerini ise ...'ün yaptığı, elde edilen kazancın tamamının ortak paylaşıldığı, adi ortaklığın 2009 ve 2012 yılları arasında 22 cilt fatura bastırdığı, defter ve belgelerin ibraz edilmediği, yapılan yoklamalarda ...'in iş yeri adresinin bulunmadığı, depo ve şubesinin olmayıp çalışanının bulunmadığı, mevcut emtia varlığının tespit edilemediği, brüt satışlar ile KDV beyannamelerindeki matrahların uyumsuz olduğu, Ba-Bs formları ile beyannameleri arasında farklılıklar bulunduğu, ortaklığın yüksek iş hacmine ulaşmasına rağmen mükellefin çok yüksek miktarda vergi borcunun bulunduğu ve tamamına yakınının ödenmediği, karşıtı inceleme sonucunda elde edilen faturalar ile matbaadan temin edilen faturalar arasında farklılıklar bulunduğu, mükellef ...'in odun satışlarının gerçek olduğunu, bunun dışındaki satışların gerçek olup olmadığını bilmediğini ifade ettiği, sonuç olarak ... ve ... ortaklığının 0.1.01.2009 tarihinden itibaren odun satışları dışındaki düzenlediği tüm faturaların sahte olduğu, fatura tutarlarının 2009 yılında 1.180.006,00, 2010 yılında 1.458.712,62, 2011 yılında 1.936.550,46 TL, 2012 yılında 1.819.857,35 TL, 2013 takvim yılında ise 1.547.568,41 TL tutarında olduğuna" dair vergi suçu raporu ve ekleri ile tüm dosya kapsamından edinilen kanaat ile sanıkların 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunu zincirleme şekilde işledikleri, aynı zamanda sanık ...'in yapılan tebligata rağmen süresinde yasal defter ve belgelerini ibraz etmeyerek gizleme suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyetlerine, sanıkların üzerine atılı 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının ise gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle düşmesine, karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden, gerekçeli karar başlığına yazılmayan suç tarihinin "26.06.2012" olacak şekilde mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Hakkında 2009 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Düşme Hükümleri İle 2010, 2011, 2012 ve 2013 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Verilen Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

1.15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanıkların farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemi nedeniyle zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilmeden düşme kararı verilmesi,

2. En son 2013/Kasım ayında matrahlı KDV beyannamesi verilmesi ve Bs-Ba bildirimlerinin karşılaştırılması neticesinde düzenlenen fatura sayısı ve tutarının beyan edilenden fazla olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2013 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına suç tarihinin "2011, 2012, 2013, 2010, 2009" şeklinde yanlış yazılması,

Nedenleriyle hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Nedenleriyle hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2023 tarihli ve 2022/476 Esas, 2023/925 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanıklar Hakkında 2009 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Verilen Düşme Hükümleri İle 2010, 2011, 2012 ve 2013 Takvim Yıllarında Sahte Fatura Düzenleme Suçlarından Verilen Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2023 tarihli ve 2022/476 Esas, 2023/925 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili, sanık ... müdafii ve sanık ...'in temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16562, Karar No: 2020/6459, Tarih: 20.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/16562 E.  ,  2020/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, 25.11.2016 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Talep, mirasçılık belgesi verilmesi isteğine ilişkindir.

Talep eden vekili, İstanbul Anadolu 20. Sulh Hukuk Mahkemesi 2015/259 Esas sayılı dosyada aldığı yetkiyle miras bırakan ...’in öldüğünü, mirasbırakana ait mirasçılık belgesi verilmesini istemiştir.

Mahkeme, miras bırakanın mirasçılarından eşi ... ve çocukları ... ve ... tarafından mirasın reddedildiğinden bahisle miras bırakan ...’in mirasının torunu ... ve ...’na aidiyetine karar verilmiştir.

Hükmü, talep eden vekili temyiz etmiştir.

En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, iflas hükümlerine göre tasfiye edilir (TMK. m.612). Gerçekleşen bu hukuki duruma göre, ortada tereke malını teslim alabilecek bir mirasçı bulunmamakta ve “Kendiliğinden iflas hükümlerine göre tasfiyeye tabi bir tereke” bulunmaktadır.

Mirasçılık belgesi istemek ise, maddi bir olayın varlığını ikrar ile kişiler arasındaki soybağı ilişkisini tespit ettirmekten ibarettir. Hakkında mirası reddeden mirasçının tereke ile ilişkisi tümden kesilmiş sayılmaz. Mirasın reddi ilgili kişinin mirasçılık belgesi istemesine engel bir neden olmadığı gibi, ilgili kişinin mirasçılık sıfatını da ortadan kaldırmaz. Bu nedenle mirasçılardan biri veya birkaçı yönünden mirasın reddedilmiş olması durumunda bu olgular yok sayılarak miras bırakanın tüm mirasçılarını ve miras paylarını gösterir şekilde mirasçılık belgesinin düzenlenmesi, hüküm yerinde ilgili mirasçı veya mirasçılar yönünden mirası reddettikleri açıklanarak bu olguların hukuki sonuçlarının terekenin bölüştürülmesi sırasında gözetileceğine işaret edilmesi gerekir.

Somut olayda; miras bırakanın dosyada mevcut nüfus kaydına göre eşi ... ve çocukları ... ve ... yasal mirasçılarıdır. Yasal mirasçıların mirası reddetmeleri miras bırakan ile irs ilişkisini sona erdirmeyeceği gibi en yakın mirasçılarının tümü tarafından mirasın reddi halinde terekenin resen tasfiyesine, arta kalan değerler yasa gereği mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine dağıtılacağının (TMK 612) hüküm altına alınması gerekirken, mirası reddeden kızı ...’ın miras payının kızı ...’e kalacağının hükümde gösterilmemesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 20.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22915, Karar No: 2013/23924, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/22915 E.  ,  2013/23924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hesaplamaya esas tüm dönem Toplu ... Sözleşmelerinin, davacının sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarihi gösteren evrakların, davacının şahsi sicil dosyası ile ücret bordrolarının ve davacı vekili tarafından dava dilekçesi ekinde sunulduğu belirtilen yedi kalemden oluşan delil ve evrakın incelenmesine gerek duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22322, Karar No: 2017/3047, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22322 E.  ,  2017/3047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13755, Karar No: 2010/13266, Tarih: 30.11.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/13755 E.  ,  2010/13266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Dava konusu bıçağın Adli Tıp kurumu Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesinin raporunda “sustalı çakı” olduğunun ifade edildiği ancak dosya ve rapor içeriğinden düğmesine basılınca kesici kısmını birden ve kendiliğinden ortaya çıkaran ve sabitleştiren otomatik susta tertibatının bulunmadığının anlaşılmasına göre, suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde sayılan aletlerden olup olmadığı hususunda Kriminal polis Laboratuarından yeniden rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği halde, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 30.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19324, Karar No: 2019/1776, Tarih: 23.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/19324 E.  ,  2019/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Dosya içeriğine göre; Mahkemece verilen 02.07.2015 tarihli karar, davalı vekilince 09.07.2015 tarihinde temyiz edilirken 136,00 TL temyiz yoluna başvurma harcı ile 27,70 TL temyiz karar harcının (maktu) yatırıldığı, bunun üzerine mahkemenin çıkartılan muhtıra ile 122,50 TL temyiz nispi harcının ve 80,00 TL gider avansının muhtıranın tebliği tarihinden itibaren bir hafta kesin süre içerisinde tamamlanması aksi halde temyiz isteminden vazgeçme sayılacağına karar verileceği hususunun 29.07.2015 tarihinde davalı vekiline tebliğ edildiği, ancak eksikliklerin tamamlanmadığı, Mahkemece 04.09.2015 tarihli ek karar ile davalı tarafın temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği, bu ek kararın harçların 09.07.2015 tarihinde yatırıldığından ve dosyada yeterli gider avansının olduğundan bahisle süresinde temyiz edildiği anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz isteğinin reddine ilişkin 04.09.2015 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile 04.09.2015 tarihli EK KARARIN ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 23.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10299, Karar No: 2017/11993, Tarih: 14.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/10299 E.  ,  2017/11993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; tarımsal sulama abonesi olduğunu, davalı şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 8.000 TL bedelin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; yetki, husumet, zamanaşımı, yargı yolu itirazları bulunduğunu, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Eldeki dava, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra, 25.04.2015 tarihinde açılmıştır.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4. maddesine göre; her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işleri ve tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın maddede altı bent halinde sayılan davalar, ticari dava sayılır. Taraflardan biri, tacir değilse veya tacir olmasına rağmen uyuşmazlığın ticari işletmeyle ilgisi yoksa ticari davanın varlığından söz edilemez. Zira, Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı, ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir.

6335 Sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, ticari davalar Asliye Ticaret Mahkemelerince görülerek karara bağlanır. Diğer taraftan aynı düzenleme gereğince, Asliye Ticaret Mahkemeleri ile diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki, 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’ndan ve 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 6335 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki halinden farklı olarak iş bölümü ilişkisi değil, görev ilişkisidir. Göreve ilişkin düzenlemeler, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemesi Kanununun 1.maddesi uyarınca kamu düzenine ilişkin olduğundan, mahkemelerce ve temyiz incelemesi aşamasında Yargıtay’ca re'sen incelenir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacının, davalı şirket nezdinde tarımsal sulama aboneliğinin bulunduğu sabittir. Ne var ki, mahkemece; mevcut aboneliklerin bir ticari işletme için tesis edilip edilmediği, buna bağlı olarak davacının tacir sıfatının bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece; öncelikle davaya konu aboneliğin bir ticari işletme için tesis edilip edilmediği, davacının tacir sıfatına haiz olup olmadığının belirlenmesi, sonrasında ise görev hususu değerlendirildikten sonra uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu yön gözardı edilerek Ticaret Mahkemesi sıfatı ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

2-) Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21155, Karar No: 2022/803, Tarih: 31.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21155 E.  ,  2022/803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 168/2, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2017 tarihli ve 2015/545 esas, 2017/187 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12/07/2021 gün ve 5515-2021 Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/09/2021 gün ve 2021/93924 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun ve iştirak halindeki şahısların Seyhan İlçesinde bulunan .... Anadolu İmam Hatip Lisesi havalandırma camını ve bina girişindeki demir kapıyı zorlayarak girdikleri, müdür odasının ahşap kapısını kırdıkları, kantin giriş kapısına zarar verdikleri, kantin dolabından aldıkları dondurmaları yere attıkları, muhtelif eşyalar çalma ve okul zeminine ''enayiler olduğu sürece kurnazlar aç kalmaz, YPG, HDP'' yazma eylemlerinden dolayı iki kez mala zarar verme suçundan cezalandırıldıkları, müştekinin ve Milli Eğitim Müdürlüğü'nün zararlarının suça sürüklenen çocuk ... ve ablası tarafından, diğer sanık ve suça sürüklenen çocukların ise velileri tarafından ödendiği, kamu malına zarar verme suçu açısından istinaf başvurusunun reddine karar verildiği ve müşteki ...'ya yönelik işlenen mala zarar verme suçundan verilen 1.600,00 Türk lirası adli para cezasının kesin nitelikte olması dolayısıyla istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, ancak suça sürüklenen çocuğun eyleminin bir bütün halinde tek bir kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, ayrıca müşteki ...'ya yönelik mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı, bu suretle bir kez cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ayrı ayrı ceza verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede dava konusu yapılan fiilin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanıp belirtilmesinin gerektiği, aksine uygulamanın hangi eylemden dolayı dava açıldığı ve hangi iddiaya karşı savunma yapılacağı hususunda karışıklığa neden olacağı, bu itibarla suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenen iddianame içeriğine göre hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı ancak müşteki ...’ya yönelik mala zarar verme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, ilk derece mahkemesince ek savunma hakkı tanınmak suretiyle yazılı şekilde müşteki ...’ya yönelik mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 31/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.