muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/57, Karar No: 2023/1086, Tarih: 07.03.2023

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Geyve Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli kararında, sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz itirazları ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafinin temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30078, Karar No: 2013/47710, Tarih: 23.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/30078 E.  ,  2013/47710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiine 28.05.2009 gününde kalemde tebliğ edilen hükme karşı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra 24.04.2012 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1437, Karar No: 2011/41, Tarih: 10.02.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2010/1437 E.  ,  2011/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İnegöl 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 28.05.2009 gün, 2008/11545-2009/7211 sayılı, 21.Hukuk Dairesinin 27.09.2010 gün, 2009/8441-2010/9064 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, Genel Mahkemece verilen haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle,hükmün temyiz inceleme görevi 4.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 4.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine 10.2.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4549, Karar No: 2014/12742, Tarih: 30.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4549 E.  ,  2014/12742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2009/364-2013/532

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; davalılardan K. İnşaat San.ve Tic.A.Ş'nin yüklenici olduğu, İ.. M..nün iş sahibi olduğu Tavukçu dairesinin ıslah projesinin uygulanması sırasında; derenin taşması sonucu davacı müvekkiline ait konutu su bastığını ve eşyaların zarar gördüğünü ileri sürerek; 5.000 TL maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında manevi tazminat talebinden vazgeçmiştir.

Davalı İSKİ vekili, görev itirazında bulunmuş, esası bakımından da davanın reddini istemiştir.

Davalı K. İnşaat vekili ise; zamanaşımı definde bulunmuş; olayda, müvekkilinin sorumluluğuna yönelik uygun illiyet bağının bulunmadığını savunup; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.182 TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı K. İnşaat San.ve Tic. A.Ş vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

Davalı İ.. M..nün temyiz itirazlarına gelince;

Davacı vekili dilekçesinde; davalı İ.. M..nün tavukçu deresi ıslah projesi çerçevesinde ve denetim ve kontrolü altında davalı müteahhit firma K. İnşaat San.ve Tic.A.Ş tarafından yürütülen ıslah çalışmaları sırasında, yağan yağmur nedeniyle derenin taşması sonucu müvekkilinin evindeki eşyaların zarar gördüğünü ve davalıların oluşan zarardan zincirleme sorumlu olduğunu iddia ederek, maddi tazminat talep etmektedir.

Kamu hizmetinin, yöntemine ve hukuka uygun olarak yürütülüp yürütülmediğinin; kamu yararına uygun şekilde işletilip işletilmediğinin; hizmet kusuru ya da başka bir nedenle idarenin sorumluluğu bulunup bulunmadığının yargısal denetiminin, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2.maddesinde "İdari dava türleri" arasında sayılan "İdari İşem ve eylemlerden dolayı zarara uğrayanlar tarafından açılacak tam yargı davası" kapsamında, idari yargı yerlerince yapılacağı açıktır.(Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü, 30.12.2013 tarih ve 2013/1282 E.-2013/1770 K.sayılı ilamı)

Bu durum karşısında, mahkemece, davacının davalı İ.. M.. aleyhinde açtığı davanın görüm ve çözümü İdari Yargı yerinin görevine girdiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, bu hususta yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davalı İ.. M.. yönünden de açılan davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1323, Karar No: 2016/2095, Tarih: 25.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1323 E.  ,  2016/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2015 tarihli ve 2014/164 esas, 2015/264 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 30/05/2015 tarihli ve 2015/446-299 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/632 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 12/11/2015 gün ve 94660652-105-34-12523-2015-23440/73815 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17/06/2015 tarihli ve 2015/632 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17286, Karar No: 2021/16841, Tarih: 02.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/17286 E.  ,  2021/16841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz isteminin, süresinden sonra yapılmış olması nedeniyle 07.03.2017 günlü ek karar ile reddine karar verildiği, buna ilişkin ek kararın 09/03/2017 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen ek kararın temyiz edilmediği, hükmün bu şekilde kesinleşmesinden sonra sanık tarafından 17/07/2017 tarihinde verilmiş olan dilekçenin yargılamanın yenilenmesi istemi niteliğinde olduğu, bu nedenle dilekçe hakkında mahallince işlem yapılması gerektiği anlaşılmakla; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 02.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14311, Karar No: 2025/206, Tarih: 14.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/14311 E.  ,  2025/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/1028 E., 2014/595 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 21.09.2017 tarihli ve 2015/24153 Esas, 2017/10320 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve KD-2024/45312 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Hüküm tarihinde cezaevinde olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa duruşmalardan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı duruşmada suça sürüklenen çocuğun hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlandığından bahisle suça sürüklenen çocuk hakkındaki onama ilâmının kaldırılmasına ve suça sürüklenen çocuk hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk ...'ın hüküm tarihinde İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmalardan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı14.05.2014 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek suça sürüklenen çocuğun hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 21.09.2017 tarihli ve 2015/24153 Esas, 2017/10320 Karar sayılı -suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin- onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3. İzmir 5. Çocuk Mahkemesinin 14.05.2014 tarihli ve 2013/1028 E., 2014/595 K. sayılı kararının, Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, İtirazname’ye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/117, Karar No: 2019/1481, Tarih: 21.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/117 E.  ,  2019/1481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait kargo-taşımacılık işinde hem şoförlük hem de araç yükleme boşaltma işinde 21 yıl devamlı çalıştığını, hak ettiği kıdem tazminatının eksik ödendiğini, diğer alacaklarının ise ödenmediğini, müvekkilinin 22.04.1991 tarihinde işe başladığını 2011 yılı 9. ayında sigortalılık başlangıç süresi ve prim gün sayısının yeterli olması nedeniyle tazminatını istediğini ve iş sözleşmesini sonlandırdığını, kıdem tazminatı olarak 5.500,00 TL ödendiğini, bakiye kıdem tazminatının ödenmediğini, fazla çalışma ücretleri ve milli bayram ücretlerinin ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı ve diğer alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının ilk olarak 22.04.1991 tarihinde ... Kargo A.Ş'de çalışmaya başladığını, 30.07.1993 tarihine kadar çalıştığını, kıdem tazminatı ödenmek suretiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, 02.08.1993 tarihinde davalı müvekkil nezdinde işe başladığını, 17.08.2006 tarihinde istifa ettiğini, 6 ay sonra 19.02.2007 tarihinde tekrar işe başladığını, son dönem çalışmasının 09.09.2011 tarihinde emeklilik nedeniyle sona erdiğini, kıdem tazminatının 5.643,70 TL olarak ödendiğini, fazla çalışma ücretlerinin her ay banka hesabına yatırıldığını, davacının ihtirazi kayıt ileri sürmediğini, 1 Ocak, 1 Mayıs ve 29 Ekim günlerinde Türkiye genelinde ... Kargoda çalışma yapılmadığını, diğer resmi tatil günlerinde çalışma yapıldığını, ancak başka bir gün kaşılığından izin verildiğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizce “....Somut olayda Mahkemece, taraf tanıkları dinlenilmişse de beyanları dikkate alındığında ilk dönem çalışmasının ne şekilde sona erdiğinin net olarak tespit edilemeyeceği, zira davacı tanıklarından ... ile davalı tanıklarından ... istifa dilekçesi içeriğini doğrularken, bir diğer davacı tanığı ...'ın fazla mesai ücreti konusunda çıkan tartışma sonucu davacının işten ayrıldığını ifade ettiği, davacı asilin ise beyanına başvurulmadığı tespit edilmiştir.

O halde yapılması gereken iş, davacı asilin hem istifa dilekçesi hemde söz konusu döneme ait ibraname konusunda beyanının alınması, gerekirse yazı ve imza incelemesi yaptırılarak söz konusu belgelerin davacı tarafından yazılıp yazılmadığının tespit edilmesi ve ilk dönem çalışmasının ne şekilde sona erdiğinin açıklığa kavuşturulması, ek olarak ibranamenin değerlendirilmesi açısından yukarıda bahsedilen düzenleme çerçevesinde bir değerlendirme yapılarak tüm dosya kapsamının buna göre değerlendirilmesi gerekir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir." gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekil tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında 22.04.1991-17.08.2006 tarihleri arasındaki iş ilişkisinin nasıl sona erdiği, bu dönem çalışmaları açısından dosyada yer alan ibraname ile istifa dilekçesine değer verilip verilemeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta dosyada, davacının ilk dönem kabul edilen çalışma süresi 22.04.1991-17.08.2006 tarihleri arasında olduğu davacının 06.07.2006 tarihli ... Kargo Servisi AŞ. ... Şube Müdürlüğü'ne hitaben el yazısıyla yazılan istifa dilekçesinde "Yaklaşık olarak 15 yıldır çalışmakta olduğum ... Kargo ... Şubesi'nden kendime ait özel iş kuracağımdan dolayı ayrılmak istiyorum. Gereğinin yapılmasını saygılarımla arz ederim." şeklinde olduğu 18.08.2006 tarihinde davacının imzasını taşıyan ve bazı kısımlarının el yazısıyla doldurulan ibranamede hizmet sözleşmesinin sona erme nedeninin istifa olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bozma ilamı uyarınca davacı asil dinlenmiştir. Davacı asil beyanında istifa dilekçesindeki yazıların ve imzanın kendisine ait olduğunu ancak istifa dilekçesini yazmaya mecbur kaldığını bunun nedenin davalı işverenin fazla mesai ödemelerini yapmaması nedeniyle yapılan şikayet üzerine işyerine gelen müfettişlere fazla mesai yaptıklarını ancak ücretinin işverence ödenmediğine dair beyanda bulunması sonucunda davalı işverenin sinirlenerek “ya istifa dilekçesi yazar imzalarsınız yada sizi işten çıkarırım defolun gidin beş kuruşta vermem” olduğunu beyan etmiştir.

Davalı tarafından dosyaya ibraz edilen müfettiş incelemelerinin 07.07.2005, 09.08.2005 ve 14.09.2005 tarihlerine ilişkin olduğu, davacı tarafından verilen istifa dilekçesinin ise 18.08.2006 tarihli olduğu anlaşılmakla davacının beyanındaki müfettiş incelemesine konu beyanı nedeniyle baskıya uğradığını beyan ettiği dönem uyuşmamaktadır.

Tüm dosya kapsamı uyarınca davacının 22.04.1991-17.08.2006 tarihleri arasındaki ilk dönem çalışmasına ilişkin olarak istifa dilekçesine değer verilerek iş akdinin davacının kendi isteği ile sona erdiği bu kapsamda davacının ikinci dönem çalışmasının değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Tüm dosya kapsamı uyarınca davacının 22.04.1991-17.08.2006 tarihleri arasındaki ilk dönem çalışmasına ilişkin olarak istifa dilekçesine değer verilerek iş akdinin davacının kendi isteği ile sona erdiği bu kapsamda davacının ikinci dönem çalışmasının değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14090, Karar No: 2015/6605, Tarih: 16.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14090 E.  ,  2015/6605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/217896

MAHKEMESİ : Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2012

NUMARASI : 2011/277 (E) ve 2012/282 (K)

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 21/05/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın E.. K.. mahallesinde .. ada, .. parsel sayılı taşınmazının bulunduğu, sanığın katılanın haberi olmaksızın kavak ağacı diktiği, daha sonra bu kavak ağaçlarını kesmek suretiyle dikili, ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu işlediği iddia edilen somut olayda unsurları itibariyle oluşmayan nitelikli mala zarar verme suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.