muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10750, Karar No: 2013/12497, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10750 E.  ,  2013/12497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, el atmanın önlenmesi ve eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı tarafından yaptırılan demir çitin ve manzarasını kapatan ağaçların sökülmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda, çitin kaldırılması ile ilgili istemin reddine, ağaçların ise manzarayı engellememesi için budanmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile özellikle bilirkişi raporu içeriğinden, anataşınmazın projesinde ve vaziyet planında ağaçların gösterilmediği ve dava konusu ağaçların bağımsız bölümün manzarasını kısmen kapattığı anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesine göre; "anataşınmazın ortak yerlerinde kat maliklerinin 4/5'inin yazılı muvafakat olmadıkça tesis ve değişiklik yapılamayacağı" hükmüne yer verilmiş olup, bu muvafakat sağlansa dahi bir bağımsız bölümün niteliğine uygun olarak kullanılmasını engellememesi veya bu tesis ve değişikliğin bağımsız bölüm malikini rahatsız etmemesi Yargıtay uygulamalarıyla kabul edilmektedir. Buna göre, projesinde veya vaziyet planında bulunmayan dava konusu ağaçların davacının deniz manzarasını da kısmen engellediği anlaşılmakla, kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde "davacının görüş açıklığı sağlanacak şekilde budanmasına" karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3204, Karar No: 2022/7359, Tarih: 25.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3204 E.  ,  2022/7359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Pazar (Rize) 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 12.11.2020 tarih ve 2018/840 E. - 2020/682 K. sayılı kararın asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce verilen 02.03.2021 tarih ve 2021/230 E. - 2021/325 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davacının TPMK nezdinde 2015/70392 noda "ZİLKALE OTEL KAFE & PANSİYON" ibareli markayı, yiyecek içecek sağlanması hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri sınıfında adına tescil ettirip uzun yıllar kullandığını, davalının davacıya ait markayla iltibasa mahal verir şekilde "ZİLKALE OTEL" ibaresini tescilsiz şekilde ve davacıyla aynı iş kolunda kullandığını, davalının daha önceleri "Yıldız Otel" ibaresini kullanmasına karşın daha sonrasında kötüniyetle "ZİLKALE OTEL" ibaresini kullanmaya başladığını, davacının ihtarına rağmen bu kullanımı sürdürdüğünü, söz konusu kullanımın davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabete sebebiyet verdiğini ileri sürerek, davalının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetinin tespiti, men'i ve ref'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, coğrafi yeri işaret eden "ZİLKALE" ibaresinin marka olarak tescilinin mümkün olmadığını, bu ibarenin tek başına davacı-birleşen davanın davalısının kullanımına bırakılamayacağını, kötü niyetle yapılan marka tescilinin koruma sağlamayacağını ileri sürerek davacı-birleşen davanın davalısı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davacı-birleşen davanın davalısı adına tescilli markanın başından itibaren hükümsüz kılınması gerektiğini savunarak asıl davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, birleşen davada ileri sürülen hükümsüzlük koşullarının mevcut olmadığını savunarak birleşen davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davacı-birleşen davanın davalısı adına tescilli markanın başından itibaren hükümsüz kılınması gerektiğini savunarak asıl davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, birleşen davada ileri sürülen hükümsüzlük koşullarının mevcut olmadığını savunarak birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, dava konusu markanın davalı - asıl davada davacı ... adına tescilli, markanın emtiasının yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri olduğu, birleşen davacı hükümsüzlük konusunda iddialarını Mark Khk 7/c maddesine ve önceye dayalı kullanıma dayandırıldığı, marka ''Zilkale'' ibaresi bakımından tescillenmiş bulunmakla birlikte Zilkale’nin ... ilçesinin 12 km güneyinde, Fırtına vadisindeki bir geçide hakim Avup Dağının üzerinde konumlanmış bir kale olduğu, ayrıca Rize ilinin ... ilçesine bağlı bir köyün adı olduğu, son yıllarda ünü artan bir turizm merkezi olarak bilinen Zilkale' nin marka olarak cazibesinin belli olduğu, bununla birlikte, herhangi bir emtia için coğrafi isim olan markanın tescilli ancak ayırt edici eklerle birlikte gerçekleştiği, marka olarak seçilen coğrafi adın eklerle farklılaştırılmasında fayda bulunduğu, aksi taktirde 3. kişilerin aynı ibareyi kendi markalarında kullanmaları önlendiği, ''Zilkale'' ibaresini ilk kez marka konusu yapan tarafın, elde ettiği avantajla 3. kişilerin başka benzer mallar için marka kullanmalarını engelleyebileceği, kural olarak, aynı ibarenin farklı mal ve hizmetlerde kullanılmasının mümkün olduğu, markanın tescili konusunda coğrafi isimlerin seçimi bakımından 7/c maddesinin dikkate alınması gerektiği, Mark KHK'nın 7/c maddesine göre, coğrafi kaynak bildiren işaretlerin, markada münhasır unsur olarak kullanılamadığı, ''Zilkale'' ibaresinin coğrafi yer adı olduğu tartışmasız olup, tek başına markada esas unsur olarak kabul edilemeyeceği, coğrafi yer adlarının toplumca yüksek bilinirlik düzeyi nedeniyle tek başına marka tesciline konu edilmemeleri yönünde pek çok içtihat bulunduğu, Yargıtay kararlarına göre bilinen şehir, semt, coğrafi yer adlarının bir kişinin tekelinde bırakılamayacağı vurgulandığı, bu türden terimlerin tek bir sözlük halinde marka olarak düzenlenmesini yasal düzenlemenin amacına uygun olmayacağının belirtildiği gerekçesiyle asıl dava bakımından; davanın reddine, birleşen dava bakımından: davanın kabülü ile davalı ... adına kayıtlı 201570392 sayıl ile tescilli ''Zilkale Otel Cafe & Pansiyon'' markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı asıl davada davacı- birleşen davada davalı vekili tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur.

Karara karşı asıl davada davacı- birleşen davada davalı vekili tarafından istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı-birleşen davanın davalısı adına tescilli "ZİLKALE OTEL KAFE & PANSİYON" ibareli markanın tescil edildiği hizmetler yönünden bir bütün halinde ayırt ediciliğinin bulunduğu, tescil edildiği hizmetlerin niteliği kalitesi veya üretim yeri, coğrafi kaynağı gibi konularda halkı yanıltacağının kabulünün mümkün olmadığı gözetilmeksizin birleşen davanın kabulüne karar verilmesinin isabetsiz olduğu, davalı-birleşen davanın davacısının davacı-birleşen davanın davalısıyla aynı iş kolunda faaliyet gösterdiği, daha öncesinde kendisine ait otelde "Yıldız Otel" ibaresini tescilsiz olarak ve markasal şekilde kullanımının bulunmasına karşın bu kullanımdan vazgeçerek davacı-birleşen davanın davalısı adına tescilli markayla iltibasa sebebiyet verir şekilde "ZİLKALE OTEL" ibaresini markasal şekilde ve tescilsiz olarak kullanmaya başladığı, dosya kapsamındaki belge ve beyanlardan bu kullanımın aynı zamanda kötü niyetli olduğunun anlaşıldığı gözetilmeksizin yazılı gerekçelerle asıl davanın reddine karar verilmesinin de doğru görülmediği gerekçesiyle asıl davanın kabulüyle davalı-birleşen davanın davacısının mal ve hizmetlerinde tescilsiz şekilde kullandığı "ZİLKALE OTEL" ibaresinin davacı-birleşen davanın davalısı adına TPMK nezdinde tescilli "ZİLKALE OTEL KAFE & PANSİYON" ibareli markadan kaynaklı hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, tecavüz ve haksız rekabetin men'ine, bu kapsamda "ZİLKALE OTEL" ibaresinin; davalı-birleşen davanın davacısına ait tabelalardan, her türlü reklam vasıtalarından, basılı evraklardan, ticaret sicili, esnaf sanatkarlar odası kayıtları, meslek odası kayıtları, ruhsat gibi resmi belgelerden, internet sitelerinden çıkartılmasına, bu ibareyi içerir, reklam vasıtaları ve basılı evrakın toplatılmasına, web sayfalarına erişimin engellenmesine, birleşen 2019/190 Esas sayılı dosyada açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 42,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davalı-birleşen davada davacıdan alınmasına, 25/10/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Asıl dava, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, men’i ve ref’i, birleşen dava ise asıl dava dayanağı olan markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini taleplerine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, dava konusu markanın asıl unsurunu oluşturan “ZİLKALE” ibaresinin hem Rize ili ... ilçesinde bulunan bir kale hem de aynı ilçeye bağı bir köyün adı olduğu, çoğrafi bir yer adı olan bu işaretin markanın tescil tarihinde yürürlükte bulunan mülga 556 sayılı KHK m. 7/1-c hükmü uyarınca marka olamayacağı gerekçesi ile birleşen davanın kabulüne, hükümsüz kılınan markaya tecavüzün söz konusu olmayacağı gerekçesiyle de asıl davanın reddine karar verilmiştir.

BAM hukuk dairesince ise, coğrafi yer adlarının, coğrafi işaret anlamını taşımamak kaydıyla yanlarına ilave ekler yapılması suretiyle marka olarak tescili mümkün olup asıl unsuru oluşturan coğrafi yer adının marka sahibine inhisarı hak sağlamayacağı, başvuru kötüniyetle yapılmadığı sürece aynı coğrafi yer adının farklı eklerle marka olarak başkaları tarafından da tescil ettirilmesinin mümkün olduğu, bu bağlamda, birleşen davada hükümsüzlüğü istenen “ZİLKALE OTEL KAFE & PANSİYON” ibareli markanın ayırt ediciliği sağladığı, diğer bir ifade ile coğrafi yer adına bir kısım ekler yapılarak marka olarak tescilinin mümkün olduğu, asıl dava davalısının fiili kullanımının marka hakkına tecavüz oluşturduğu gerekçesiyle asıl davada davacı- birleşen davada davalı istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile birleşen davanın reddine, asıl davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı asıl davada davalı – birleşen davada davacı temyiz etmiştir.

Kararı asıl davada davalı – birleşen davada davacı temyiz etmiştir.

Hem ilk derece mahkemesince hem de BAM hukuk dairesince davacı markasının asıl unsurunu oluşturan “ZİLKALE” ibaresinin coğrafi bir yer (köy) adı olduğu benimsenmek suretiyle değerlendirme yapılmışsa da, dosya kapsamından anlaşıldığı ve taraflarca da kabul edildiği üzere “ZİLKALE” Rize ili ... ilçesinde bulunan ve halka mal olmuş tarihi ve kültürel yerlerden sayılması gereken bir kaledir. Böyle yer isimlerinin marka olmasına mülga 556 sayılı KHK m. 7/1-h engeldir. Zira bu hükme göre, Paris Sözleşmesinin 2 nci mükerrer 6 ncı maddesi kapsamı dışında kalan ancak kamuyu ilgilendiren, tarihi, kültürel değerler bakımından halka mal olmuş ve ilgili mercilerin tescil izni vermediği diğer armalar, amblemler veya nişanları içeren işaretler marka olarak tescil edilemez. Bu hüküm kapsamında belirtilen husus, Paris Sözleşmesi kapsamında birlik üyesi devletlerin kendi ülke sınırları içinde korumak istedikleri halka mal olmuş kültürel değerleri ifade eden işaretlerdir. Örneğin, Ayasofya, müzeler, antik kentler, Çanakkale Şehitler Anıtı, kaleler gibi yerler böyledir. Böyle işaretler, o toplumun ortak değeri ve kültürel mirası oldukları ve bir kimsenin tekeline bırakılmamaları gerektiği için korunmaktadırlar (bkz. Sabih Arkan, Marka Hukuku, Cilt: 1 ve 2; Aslan Kaya, Marka Hukuku). Hal böyle olunca yetkili merci olan Kültür Bakanlığının izni olup olmadığı araştırılıp değerlendirme yapılması gerekirken yanlış ve yanılgılı değerlendirme ile halka mal olmuş tarihi ve kültürel bir kale ismi olan ibarenin bir köy adı (coğrafi yer adı) olduğundan hareketle karar verilmesi kanaatimce doğru olmamıştır.

Diğer taraftan asıl davada davacı- birleşen davada davalı adına tescilli marka “ZİLKALE OTEL KAFE & RESTURANT” kelimelerinden ibaret olup 43. Sınıfta, yani yiyecek ve içecek sağlanması ile geçici konaklama hizmetleri yönünden tescillidir. Bu durumda ise, bu hizmetlerin “ZİLKALEDE” verildiği yönünde yanıltıcı olup olmadığı da değerlendirilmesi gerektiğini de düşünmekteyiz. Zira mal ve hizmetlerin üretim yeri ile coğrafi kaynağı yönünden halkı yanıltıcı işaretlerde marka tescilinde mutlak ret nedeni olarak kabul edilmiştir (SMK m. 5/1-f; mülga 556 sayılı KHK m. 7/1-f).

Mahkemenin kabulünde olduğu gibi “ZİLKALE” bir coğrafi yer (köy) adı olarak kabul edilmesi durumunda ise dava konusu marka “ZİLKALE OTEL KAFE & RESTURANT” kelimelerinden (birden fazla unsurdan) oluşturulmuş olup markanın bütünü itibariyle bıraktığı izlenimine, görünüşünü ve ayrıcalığını vurgulayan imajına göre ayırt edici ve asıl unsuru hem bir kale hem de bir köy adı olan “ZİLKALE” kelimesidir. Bu kelime tek başına marka olamayacağına göre, ilave edilen “OTEL KAFE & RESTURANT” kelime dizisi de marka tescili için yeterli olamaz. Zira bu kelimeler markanın tescilli olduğu hizmetler yönünden tanımlayıcı olup ticarette ortak kullanılan jenerik kelimelerdir. O nedenle bu yönden de kararın doğru olmadığı düşünmekteyiz.

Hal böyleyken, sonuç itibariyle doğru olan ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi gerekirken kabulü ile kararın kaldırılmasına, birleşen davanın reddine, asıl davanın kabulüne dair BAM hukuk dairesince verilen kararın BOZULMASI gerektiği görüşünde olduğumuzdan “ONAMA” yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2012/1430, Karar No: 2012/15033, Tarih: 03.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/1430 E.  ,  2012/15033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75 TL harcın temyiz edenlerden alınmasına, 03/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26028, Karar No: 2013/33175, Tarih: 30.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/26028 E.  ,  2013/33175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Beld. Başkanlığı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 06.07.1997 tarihli sözleşme ile iki adet A grubu devre mülkü belediyenin teminatına güvenerek davalı şirketten satın aldığını, sözleşme tarihinden itibaren 30 ay içerisinde teslim edileceğinin taahhüt edildiğini, davalıların edimlerini yerine getirmediğini, şimdilik 7 yıllık kullanım bedeli olarak her bir devre mülk için ayrı ayrı 16800 USD bedeli karşılığı 1750 TL, devre için ödenen ve cezai şart olarak kararlaştırılan 1463,90 ar YTL müspet zarar için TL toplam 6177,80 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiş, 25.02.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle devremülklerin değeri yönünden talebini ıslah ederek 15000,00 TL devremülk bedelinin tahsilini istemiştir.

Davalılardan Belediye, devre mülk satımına ilişkin sözleşmenin tarafı olmadığını, aradan 15 sene geçtikten sonra Yargıtay HGK'nun 2010/13-516 esas 2011/6 karar nolu ilamıyla sorumlu tutulduklarını, bunu fırsat bilen diğer davalı ... Ltd. Şti.’nin sayısı bilinmeyen eski tarihli yeni sözleşmeler akdettiğini, gelişen teknoloji ışığında ‘mürekkep yaş’ yöntemiyle bu tür sözleşmelerdeki imzanın atılış tarihinin tam olarak belirlenebildiğini, şirketten devre mülkü satın alan üye sayısının bilinmediğini, üyelerin iddia edilen tarihte mi yoksa Hukuk Genel Kurulu kararından sonra mı üye yapıldığının belirlenmesi gerektiğini, bu sahte ödeme belgeleri ve Belediye Başkanının şirket tarafından yetkisiz temsili sonucu büyük oranda zarara uğratıldığını, ödemelerin gerçekleşmediğini, şirketin ticari defterlerini ibraz etmediğini, bugüne kadar sayısı 300'ü geçen ve sadece bir kişinin 238 adet devre mülkü bu şirketten satın aldığının iddia edildiğini, devre mülk inşaatlarının ... ruhsatlarının iptal edildiğinin hem yerel hem de genel basında defalarca yer aldığım, inşaata çivi çakmanın imkansız hale geldiğini, bu sebeple 1997 yılında edimin ifasının imkansızlığının anlaşıldığını, devre mülkle ilgili ihalenin de feshedildiğini, 2013/26028-33175

dönemin belediye başkanı ile meclis üyelerinin bundan dolayı cezalandırıldığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/179 esas sayılı dosyası ile belediyenin %20 ortağı olduğu şirketin feshi için dava açıldığını, ayıplı ifa kapsamına giren davalarda zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu savunarak davanın zamanaşımı nedeniyle olmadığı takdirde esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 15000 TL'nin dava tarihinden itibaren en yüksek avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olup hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 15000 TL'nin dava tarihinden itibaren en yüksek avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş olup hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı delil olarak 06.07.1997 tarihli, bilgisayar çıktılı, fotokopi olan devre mülk satış sözleşmesine dayanmıştır. Davalı ise YHGK'nun 2010/13-516 E. 2011/6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak dava kazanılmasının kötüye kullanıldığını, satış tarihinden sonra düzenlenmiş sözleşmeler olabileceğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle tüm belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesi gerektiğini talep etmiştir. Davacının ibraz ettiği fotokopi sözleşmede 765 milyon TL si peşin alındığı, geri kalanın 30 ay vadeli senetler alındığı yazılıdır. Davalı bedeli ödeyerek senetleri geri almışsa senet asılları ile peşin tahsilat makbuzunu ibraz etmemiştir. Davalı şirketin ticari defter ve belgelerini de ibraz etmediği göz önüne alındığında kayıtlarla doğrulanmayan fotokopi sözleşmeye dayanılarak hüküm kurulamaz. Belgelerin aslı ibraz edilemiyorsa davanın reddine karar verilmelidir. Belgelerin aslı ibraz edildiğinde davalının az yukarıda ileri sürdüğü hususlarda yazıda kullanılan mürekkep, kaşe, mühür, pul gibi ilişik materyallerin içeriğine, materyallerin - parlaklığına, özellikle sözleşme tarihindeki bilgisayar yazı teknolojisine varıncaya kadar inceleme yapılarak karar verilmelidir. Bunun için dosyanın diğer seri dosyalarla birlikte ... Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü ile gerektiğinde Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesine gönderilerek uzman bilirkişi heyetine inceleme yaptırılmalı, taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınmalıdır. Hal böyle olunca sözleşme ve ödeme belgesinin aslı olmadan belgelerin sıhhati ispatlanmış gibi davanın kabulüne karar verilmiş olması usul yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan 256.20 TL harcın istek halinde davalı ... Beld. Başkanlığına iadesine, 30.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.