muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21262, Karar No: 2012/21588, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/21262 E.  ,  2012/21588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, AGİ, yol bedeli, yemek ücreti ve giyim yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiğini, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini, yol ve yemek bedellerini ücretinden haksız şekilde kesildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ... Mühendislik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili davacı ile müvekkili arasındaki iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı talep edilemeyeceğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, davacının ücretlerinin eksiksiz ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Dağıtım Anonim Şirketi vekili, davacı ile müvekkili arasında iş akdi bulunmadığını, davacının müvekkili şirketten sayaç okuma ihalesini alan diğer davalı şirketin işçisi olması nedeni ile husumet yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin, işverence haklı nedene dayanılmaksızın feshedildiği, davacının hak kazandığı fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; davacı sayaç okuma işçisi olarak görev yapmakta olup, davalı işveren sayaç okuma işinde fazla çalışma yapılmadığını ileri sürmektedir. Emsal nitelikteki Diyarbakır 2. İş Mahkemesinin 2010/760 esas sayılı dosyası üzerinden açılan davada, beyanları alınan davacı tanıkları ... ve ... sayaç okuma işçilerinin sabah saat 07.00'da çalışmaya başladıklarını, akşam gün batımına kadar çalıştıklarını, kışın saat 16.00'da, yazın ise saat 20.00'da çalışmanın sona erdiğini beyan etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yaz-kış ayrımı yapılmaksızın, davacının günde üç haftada onsekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Emsal dosya üzerinden dinlenilen davacı tanıklarının yaz-kış aylarında farklı şekilde çalışma yapıldığına ilişkin beyanlarının dikkate alınmaması ve fazla çalışma süresinin belirlenmesi açısından davalı işverenlik kayıtları celp edilmeden karar verilmesi hatalıdır. Mahkemece davalı işverenin evrakları üzerinde inceleme yapılmalı ve kayıtlarla tespit edilen çalışma süreleri ile tanık beyanları bir arada değerlendirilerek haftalık çalışma süresi belirlenmelidir. Eksik inceleme dayalı hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15512, Karar No: 2018/313, Tarih: 01.02.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/15512 E.  ,  2018/313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunu, davacı tarafından davalıya karton kutu satıldığını, tarafların cari hesap ile çalıştıklarını, cari hesap gereğince davalının davacıya 3.772,58-TL borcu bulunduğunu, cari hesap borcunun ödenmemesi üzerine davalı hakkında ... 30. İcra Müdürlüğü' nün 2014/955 E. sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve davalının alacağın %20' sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya herhangi bir borçlarının olmadığını, davacının takipte faturaya dayandığını, müvekkiline davacı tarafından fatura gönderilmediğini belirterek, davanın reddini ve davacının alacağın % 20' sinden aşağı olmamak kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğu, davacının defter ve kayıtlarına göre davacının takip tarihi itibariyle davalıdan cari hesaptan kaynaklı 3.772,58-TL alacaklı olduğu, davalının ticari defter ve kayıtlarına göre davalının takip tarihi itibariyle davacıya 4.077,80-TL borçlu bulunduğu, her iki defterin de davacının iddiasını ispatlar nitelikte olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne alacak likit olmadığından davacının icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 1 adet faturaya dayalı takibe yönelik itirazın iptali talebinden ibarettir. Davacı gerek takip aşamasında gerekse yapılan yargılama safahatında dava konusu faturayı ibraz edemediği gibi söz konusu fatura davalı defterlerinde de kayıtlı değildir. İtirazın iptali davalarında takiple sıkı sıkıya bağlılık ilkesi gereği takip dayanağı ıslah yoluyla dahi değiştirilemez. Bu durumda mahkemece taraflar arasındaki cari hesap üzerinden bilirkişi incelemesi yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve bu durum bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4203, Karar No: 2013/3556, Tarih: 03.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/4203 E.  ,  2013/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ve davalı .....Şti. vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalı yüklenici tarafından imâl edilen makinenin ayıplı olmasından dolayı peşin ödenen iş bedelinin iadesi, iş bedeli olarak verilen çeklerden dolayı borçlu olunmadığının tespiti ve sözleşmenin feshi nedeniyle meydana gelen menfi zararın davalı yükleniciden tahsili istemlerine ilişkin olup, mahkemece davanın davalı şirket yönünden kabulüne, davalı banka yönünden reddine dair verilen karar davacı iş sahibi ve davalı yüklenici vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı şirket vekilinin yerinde olmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; Davacı, sözleşme kapsamında peşin olarak ödenen 15.000,00 TL iş bedelinin iadesi, 18.000,00 TL bedelli çeklerden dolayı borçlu olmadıklarının tespiti ve sözleşmenin feshi nedeniyle meydana gelen 1.000,00 TL menfi zararın davalı yükleniciden tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında menfi zarar kapsamında talebini 1.950,00 TL olarak ıslah etmiştir. Buna karşılık; davacı tarafından dava açılırken, 15.000,00 TL peşin ödenen iş bedelinin iadesi ve 1.000,00 TL menfi zararın tahsili istemlerine ilişkin olarak peşin nisbi harç yatırılmış, 18.000,00 TL bedelli çeklerden dolayı menfi tespit istemi ise harçlandırılmamıştır.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca menfi tespit istemine konu edilen çeklerin bedeli belirli olup, yargı harçlarının da belirli olan bu bedel üzerinden yatırılması gerekir. Yine Harçlar Kanunu'nun 30 ve 32. maddelerine göre, yargı harçları ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamayacaktır. Bu durumda, mahkemece davacı tarafa,

menfi tespit istemine ilişkin olarak 18.000,00 TL bedel üzerinden peşin nisbi harcı ikmâl etmesi için uygun bir süre verilip, 30. maddede gösterilen esaslar çerçevesinde inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, re'sen gözetilmesi gereken bu husus üzerinde durulmadan işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

menfi tespit istemine ilişkin olarak 18.000,00 TL bedel üzerinden peşin nisbi harcı ikmâl etmesi için uygun bir süre verilip, 30. maddede gösterilen esaslar çerçevesinde inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, re'sen gözetilmesi gereken bu husus üzerinde durulmadan işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

Diğer taraftan; 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 101/I. maddesi uyarınca, muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer. Başka bir anlatımla, borçlunun temerrüdünden söz edilebilmesi ve bu kapsamda temerrüt faizine hükmedilebilmesi için, muaccel bir borcun ve alacaklının bu borca yönelik ihtarının bulunması şarttır. Muacceliyet, alacaklının borçludan edimini talep edebilme yetkisi olup, borç muaccel hale gelmeden borçlunun temerrüdü söz konusu olmaz. Temerrüt ise, alacaklı tarafından talep edilebilir hale gelmiş borcun ifasındaki gecikmedir. Eldeki davada, davacı iş sahibinin davalı yükleniciyi 15.000,00 TL'nin iadesini talep ettiği 27.07.2009 tarihli faks yazısı ile temerrüde düşürdüğü anlaşılmaktadır. Mahkemece, açıklanan ilkeler çerçevesinde borçlu temerrüdünün 27.07.2009 tarihinde oluştuğu gözetilmeden ödeme tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş olması da doğru değildir.

3-Davacı şirket vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde; davacı tarafça talep edilen tüm kalemlerin kabulüne karar verildiği halde davalı şirket yararına vekalet ücretine hükmedilmiş olması doğru olmamıştır.

Kararın açıklanan gerekçelerle bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının, 3. bent uyarınca davacı şirket vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün 2. bent uyarınca davalı, 3. bent uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacı vekili ile davalı .....Şti’ye geri verilmesine, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17679, Karar No: 2013/6962, Tarih: 05.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17679 E.  ,  2013/6962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.02.2012 tarih ve 2010/146-2012/59 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05.04.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, kendisine ait kayısı ürününün, don rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta edildiğini, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 22.290 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve bağlama dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının dava konusu olay nedeniyle uğradığı zararın devlet tarafından karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen hasarın don olayından kaynaklandığı, hasarın, kayısı ağaçlarının meyvelenme döneminde meydana gelmesi nedeniyle sigorta poliçesi teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 22.290 TL'nin 22.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 yılında meydana gelen ve 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin ....05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 8/.... maddesine göre don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin, don afetinin tarım sigortaları kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...- Dava, Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkin olup, davacı tarafından olay tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi talep edilmiş, mahkemece alacağa 22.04.2010 tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmiştir. Oysa, Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortası Genel Şartları’nın B.7. maddesinde “hasar dosyası tekamül ettirilerek kesinleşmiş olan tazminat miktarının en geç 30 gün içerisinde sigortalıya ödeneceği ve tazminatın her halükarda hasat tarihinden önce ödenmeyeceği” belirtilmiş olup, mahkemece, faiz başlangıcının buna göre belirlenmesi gerekir iken hasat tarihi gözönüne alınmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2211, Karar No: 2011/22038, Tarih: 17.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/2211 E.  ,  2011/22038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet verme ve hırsızlık suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.01.2006 gün ve 2004/272 Esas, 2006/12 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 27.02.2007 günlü tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle 19.09.2007 Çarşamba saat 14.00’e duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcısı ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine, sanık ... müdafii Av. ... tarafından gönderilen 18.09.2007 tarihli telgrafı ile ileri sürdüğü mazeretine dayanarak duruşmanın başka bir güne ertelenmesini istmekte olduğu görüldü.

Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütaalası dairesinde sanık müdafiin mazeretinin reddi ile DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bu gün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

5271 sayılı CMK.nun 232/4. maddesinin buyurucu nitelikteki "karar ve hükümler bunlara katılan hakimler tarafından imzalanır" hükmü ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun dairemizce de benimsenen 18/09/2007 gün ve 2007/8-125 esas 2007/186 sayılı kararına aykırı olarak 17/01/2006 günlü duruşma tutanağının hükme esas teşkil eden kısa kararı içeren 19 ve 20. sayfaları ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasını içeren 6. sayfasının hükme katılan üye hakimler tarafından imzalanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerine görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1626, Karar No: 2017/354, Tarih: 30.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/1626 E.  ,  2017/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığına 2006 olarak eksik yazılan suç tarihinin suça konu son faturanın düzenlendiği 30.12.2006 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün kısmen isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından 2007 yılında 48 adet sahte fatura düzenlendiğinin belirtilmesine karşın, suça konu faturaları kullanan şirketlerden Eksper Müh.Hiz.Ltd.Şti ile Anka Tic.San.Trz.Ltd.Şti hakkında herhangi bir vergi tekniği raporu düzenlenmediği gibi, sahte faturalardan 13 adedini kullanan Başkent Yemekçilik Gıda ve Sanayi A.Ş hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda da fatura tarihlerinin bulunmadığı, sahte fatura düzenleme suçlarında aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, faturaların aynı tarihte düzenlenmiş olması halinde ise TCK’nun 43. maddesinin uygulama alanı bulunmadığı cihetle; suç tarihinin her bir takvim yılında düzenlenen son fatura tarihi olduğu da gözetilerek, katılan kurumdan 2007 takvim yılında düzenlenen fatura bilgilerinin istenmesi suretiyle suç tarihinin tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu karar verilmiş olması;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/602, Karar No: 2007/1790, Tarih: 26.02.2007

**14. Hukuk Dairesi         2007/602 E.  ,  2007/1790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.09.2004 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahale ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 83 sayılı parselin maliki olan davalının, tamamında intifa hakkı sahibi bulunduğu 61 sayılı parsele duvar yapmak suretiyle vaki müdahalesinin men'i ile tecavüzlü duvarın kal'ini istemiş, davalı bir tecavüzünün bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiş,

Hükmü, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmişlerdir.

1- Dava, çaplı taşınmaza vaki müdahalenin men'i ve kal isteğine ilişkindir.

Mahallinde uzman bilirkişiler vasıtasıyla üç kez keşif yapılmış, üçünde de teknik bilirkişiler tecavüzün varlığını bildiren rapor ve krokiler düzenlemişlerdir. Kontrol memuru... tarafından düzenlenen 18.07.2005 günlü krokili raporda 83 sayılı parselin bahçe duvarının 61 parsel sayılı taşınmaza 60,04 m2 tecavüzlü olduğu bildirilmiştir. Kadastro teknisyeni ...'ın 28.03.2005 günlü ve Harita Kadastro Mühendisi 'ün 08.02.2006 tarihli krokili raporları ise aynı mahiyette olup, ......, tarafından düzenlenen raporda, zeminde mevcut duvarın, duvar pabucu olarak adlandırılan temel betonu üzerine inşa edildiği, sözü edilen duvar pabucunun, duvardan itibaren davacının 61 sayılı parseline doğru 0,40 metre çıkıntılı olduğu, ......., tarafından düzenlenen rapor ve krokinin 61 sayılı parselde kalan beton artıklarını da hesaba katarak yapılan ölçümleme ve hesaplamaya dayanılarak düzenlendiği, oysa yalnızca zeminde kalıcı olan duvar ve duvar pabucunun tecavüzünün esas alınması gerektiğini ve buna göre de 83 parseldeki bahçe duvarının ve duvar pabucunun krokide kırmızı renk ve kırmızı çapraz tarama ile gösterilen yerde davacının 61 sayılı parseline 6,20 m2 tecavüzlü olduğu açıklanmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece Harita Kadastro Mühendisi ......, tarafından düzenlenen 08.02.2006 günlü raporda kırmızı renk ve kırmızı çapraz tarama ile gösterilen nizalı yere ilişkin olarak davanın kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

2- Reddine karar verilen davada, kendini duruşmalarda avukat vasıtasıyla temsil ettiren davalı yararına vekalet ücreti tayin edilmemesi ve reddolunan davada, davacı üzerinde bırakılması gereken yargılama masraflarının davalıya yükletilmesi doğru görülmemiştir.

2- Reddine karar verilen davada, kendini duruşmalarda avukat vasıtasıyla temsil ettiren davalı yararına vekalet ücreti tayin edilmemesi ve reddolunan davada, davacı üzerinde bırakılması gereken yargılama masraflarının davalıya yükletilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının, (2.) bent uyarınca da davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 26.02.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.