muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2495, Karar No: 2017/5648, Tarih: 10.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/2495 E.  ,  2017/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 12/07/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/12/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalılardan ...'un sahibi olduğu Anadolu’da Vakit Gazetesi'nin 04/04/2010 tarihli nüshasında, diğer davalının kaleme aldığı, "ÇYDD Ahlaksızlığına Valilikten Soruşturma" başlıklı gazete yazısı ile müvekkili Derneğin kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılardan ... davanın reddi gerektiğini savunmuş, diğer davalı ...’un dava açıldıktan sonra vefat ettiği anlaşılmış, mirasçıları ... ve ... davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 01/06/2012 tarihli karar, Dairemizin 26/09/2013 gün ve 2012/16536 esas, 2013/15091 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bozma ilamının (3) nolu bendinde; davacı Dernek hakkında ... ili ... ilçesine gönderilen kitap içerikleri nedeni ile soruşturma açıldığının iddia edildiği, davalıların davaya cevap vermeyerek ve duruşmalara katılmayarak davayı inkar etmiş sayıldıkları, bu durumda davacının iddiasını ispatlaması gerektiği, davacının delilleri sorulduktan sonra gazete aslının getirtilerek haber içeriğinde geçen resmi kurumlardan davacı dernek hakkında soruşturma açılıp açılmadığının araştırılması ve araştırmadan sonra varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde soruşturmanın yürütüldüğü iddia edilen valilikten konuya ilişkin bilgi istenmesi gerekirken, yalnızca ... Cumhuriyet Başsavcılığından bilgi istenilmekle yetinildiği anlaşılmış, bozma ilamının gereği yerine getirilmemiş, yine dosya kapsamından dahili davalıların yargılama sırasında ölen davalı miras bırakanın mirasını reddettiklerini ve mirasın reddine ilişkin davanın ... 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/7 esas ve 2013/386 karar sayılı dosyasında devam ettiğini bildirdiği anlaşılmakla, mahkemece bu husus üzerinde durulmadan ve söz konusu dosya getirtilmeden hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17356, Karar No: 2017/7526, Tarih: 18.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17356 E.  ,  2017/7526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; tarafların 27.06.1989 tarihinde evlendiklerini, ..... 1. Aile Mahkemesi'nin 2012/884 esas, 2013/1480 karar sayılı dava dosyasında; davalı, ortak yaşamın çekilmez bir hal almasından ve şiddetli geçimsizlik nedenlerini öne sürerek boşanma davası açtığını, işbu davanın yapılan yargılamasında davacının 25 yıllık eşini, çocuğunu, evini, işini ve yaşadığı şehri terk etmek istemesinin sebebinin öğrenildiğini, davalının ....isimli bir bayanla evlilik dışı birliktelik yaşadığını, eşini ve ailesini terk etmesinin sebebinin bu bayanla evlilik dışı ilişkisi olduğunu öğrendiğini, açılan bu davanın reddedildiğini; reddine karar verilen davanın açıldığı tarihten bugüne kadar vekil edeninin evlilik birliğini temelden sarsacak hiçbir kusurlu davranışının olmadığını, bir süre sonra davalının.... 2. Aile Mahkemesi'nin 2014/630 esas sayılı dosyası ile boşanma davası açtığını, mahkemece vekil edeni lehine aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına hükmedildiğini, davalının bugüne kadar ödeme yapmadığını, davacının ciddi ekonomik sorunlarla yüz yüze kaldığını, akrabalarının yardımı ve yaşanan bu olaylar sebebi ile üniversite eğitimini 2. sınıfta yarıda bırakmak zorunda kalan müşterek çocuklarının kazancı ile geçimini sağladığını, davalının.... 2. Aile Mahkemesi'nin 2014/630 esas sayılı dosyasında açmış olduğu davayı tedbir nafakasını ödememek için hiçbir sebep göstermeksizin davadan feragat ettiğini belirterek; davacı yararına aylık 2.500,00.-TL tedbir nafakasına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile; ayrılma talebinin davacı tarafdan geldiğini, davacının boşanmayı istemesinden dolayı ayrı yaşamaya başladıklarını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı taraf, davalının başka bir kadınla ilişkisin bulunduğunu, evi terk ettiğini iddia etmiş ise de; bu husus ortaya konulan delillerle ispatlanmamış, davacının ayrı yaşamakta haklı olduğu hususu sabit görülmemiştir. Bu bakımdan da davacının tedbir nafakası talebinin kabulü koşullarının oluşmadığı sonucuna ulaşılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamakta haklılık iddiasına dayalı davacı eş yönünden tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Dava, ayrı yaşamakta haklılık iddiasına dayalı davacı eş yönünden tedbir nafakası istemine ilişkindir.

4721 sayılı TMK.nun 195.maddesi uyarınca, Evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hâkim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın, 197.maddesine göre de; Eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır. Eşler, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılırlar. (TMK. md. 186/son).

Davalı koca tarafından, boşanma davası açılmakla, davacı kadın ayrı yaşama hakkını kazanır. Boşanma davasının reddedilmesinden sonra, davalı kocanın birlikte yaşama konusunda girişimde bulunmadığı sürece, davacının ayrı yaşamada haklı olduğunun kabulü zorunludur.

Somut olayda; evlilik birliğini yeniden kurma görevi, reddedilen boşanma davasıyla kusurlu durumda bulunan davalı kocaya düşer. Reddedilen boşanma davasından sonra davalı koca tarafından evlilik birliğinin kurulması konusunda herhangi bir çaba sarfedilmemiş, müşterek konuta dönülmemiş, davacıyı müşterek konuta davet ettiğine ilişkin bir delil de sunulmamıştır. Taraflar arasında evlilik birliğinin tekrar kurulamadığı, tarafların halen ayrı yaşadıkları sabittir. B durumda, davacı kadın ayrı yaşamakta haklıdır.

O halde; ayrı yaşamakta haklı olan davacı kadın için, TMK.nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak, uygun bir miktar tedbir nafakasına hükmolunması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddedilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28885, Karar No: 2011/9658, Tarih: 16.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/28885 E.  ,  2011/9658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydıncık(Mersin) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 68.maddesinde; "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz ve belgeye müstenitse alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda borçlular S.. Ü... K... ve F... U...borca itiraz etmişlerdir. Takip kayıtsız şartsız yukarıda yazılı nitelikte borç ikrarını havi bir sözleşmeye dayanmadığı gibi dayanak senetlerde de takip alacaklısının alacaklı sıfatı bulunmadığından icra mahkemesinden itirazın kaldırılması istenilemez. O halde, itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10792, Karar No: 2010/12531, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10792 E.  ,  2010/12531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.12.2008 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i, kal ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteminin pul yokluğundan reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi ve 5000 TL zararın tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalı, davacının mevcut zararı olmadığını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişinin 2.12.2009 tarihli raporu ekindeki krokisinde 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 11 numara ile işaretlediği ağaçların köklenmek suretiyle ortaya çıkan muarazanın giderilmesine, 350 liradan ibaret zararın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Burada öncelikle belirtilmelidir ki, Türk Medeni Kanununun 721.maddesi gereğince iki taşınmazın birbirinden ayırmaya yarayan duvar, parmaklık, çit gibi sınırlar kural olarak her iki komşunun paylı malı sayılır. Dava konusu edilen bitkiler davalının maliki olduğu 3 parseline giden yol üzerinde bulunmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 683. maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının yasal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir.

Anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “komşu hakkı” bölümünde yer alan 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir. Burada esaslı unsur, zarar görmedir. Mahkemece, yapılacak inceleme ve araştırmada somut olarak zararın varlığı da saptanmış olmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta ise, bilirkişiler davalının 3 sayılı parseli içinde kalan zeytin ağacının ortak sınır olan duvara zarar verdiğini saptamış, ancak diğer ağaçların mevcut hali ile davalıya bir zararı bulunmadığını, zararı olsa dahi bu zararın budama yöntemi ile ortadan kaldırılabileceğini, fakat ileride yeniden ortak sınır olan duvara zarar verebileceğini belirtmiştir. Görülüyor ki, bilirkişi raporunda krokide 8 numara ile gösterilen zeytin ağacının zarar verdiği tespit edilmiş, diğer bitkilerin ileride zarar verme olasılığından söz edilmiştir. Rapor bu hali ile bütün bitkilerin köklenmek suretiyle zararın ortadan kaldırılması için yeterli bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece yerinde yeniden keşif yapılmalı, zeytin ağacı dışındaki bitkilerin davacıya verdiği bir zarar söz konusu olmadığından zeytin ağacının verdiği zararın nasıl giderileceği bilirkişilere tespit ettirilmeli, zeytin ağacı dışındaki bitkilerin ise budanması gerekip gerekmediği, budanması gerekiyorsa bilirkişilerce tespit edilecek budanma yöntemi ile istek hüküm altına alınmalıdır.

Değinilen yönün gözardı edilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 11.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13635, Karar No: 2015/15088, Tarih: 25.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/13635 E.  ,  2015/15088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/252-2014/324

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili Av.B. C. A. 25.06.2015 havale tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

Davacılar vekilinin davadan feragati nedeniyle, bu hususta karar verilmek üzere hükümün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1539, Karar No: 2016/3064, Tarih: 23.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/1539 E.  ,  2016/3064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili, takip konusu ilamın kamulaştırmasız el atma tazminatına ilişkin olduğunu, 6487 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Geçici 6. maddesi gereğince maktu olması gereken icra vekalet ücreti ve icra tahsil harcının nispi hesaplandığını belirterek , icra vekalet ücreti ve tahsil harcının maktu hesaplanmasına karar verilmesini ve muhtıranın iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 7. fıkrası gereği, 1983 sonrasındaki kamulaştırmasız el atmalarla ilgili açılan her türlü davada, maktu vekalet ücreti ve maktu harç uygulanacağı gerekçesi ile icra vekalet ücreti ve icra harcının nispi olarak ödenmesine dair işlemin iptaline, karar verilmiş, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de;

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de;

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve ...'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 11.09.2012 Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle bu konuya ilişkin istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle bu konuya ilişkin istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8310, Karar No: 2007/10469, Tarih: 02.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/8310 E.  ,  2007/10469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan..., ... ve ........ vekillerince temyiz edilmesi ve davacı vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının iş kazası sonucu oluşan beden gücük kaybı nedeniyle uğramış olduğu maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.