muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3395, Karar No: 2018/8383, Tarih: 19.11.2018

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

... ili ... ilçesinde bulunan ... yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun genelinde derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda ... maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Sonuç:Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında,

1-Davalı ... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü'nün davacı çocukların maddi tazminat istemlerine dair hükümlere yönelik temyiz isteminin temyiz kesinlik sınırı kapsamında kalması nedeniyle REDDİNE,

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ölenin olayda hiç kusurunun bulunmadığının anlaşılıp kaza olayının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının kendi aralarında görülmesi muhtemel rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, istinaf kanun yoluna başvurulurken ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülemeyeceğinin kabulüne göre davalı ... İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü'nün yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8817, Karar No: 2010/13958, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8817 E.  ,  2010/13958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili ile davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı dava dilekçesinde, dava konusu anataşınmazın ortak yerlerine davalı tarafından mazı ağaçları ve demir parmaklık yapılarak yolun daraltıldığını ve site sakinlerinin geçişinin engellendiğini, ayrıca; yine ortak yere palmiye ağacı dikilerek bağımsız bölümün manzarasının kapatıldığını belirterek, demir parmaklığın ve palmiye ağacının kaldırılmasını istemiş, mahkemece; ortak yerlere yapılan demir parmaklık ile mazı ağaçlarının kaldırılmasına, palmiye ağacının kaldırılması talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, özellikle bilirkişi raporu içeriğinden; ortak yer olan bahçeye davalı tarafından 6 metre boyunda palmiye bitkisinin dikildiği ve bu bitkinin güney doğu tarafta bulunan meskenin deniz manzarasını %40 oranında engellediği anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası’nın 18. maddesinin birinci fıkrasında, kat malikinin, gerek bağımsız bölümlerini, gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla, karşılıklı olarak yükümlüdürler hükmüne yer verilmiştir. Yasanın bu açık hükmü dikkate alınarak güney tarafta bulunan bağımsız bölümlerin manzarasını %40 oranında kapattığı bilirkişi raporunda tespit edilen palmiye bitkisinin de kaldırılmasına karar vermek gerekirken bu yöndeki istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27781, Karar No: 2013/25731, Tarih: 10.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/27781 E.  ,  2013/25731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan fazla alınan 51.70 TL'nin ilgililere iadesi ile aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 10.10.2013 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

İş akdinin sona eriş şekline göre, kıdem tazminatına hak kazanılıp kazanılmadığı taraflar arasında anlaşmazlık konusudur.İş ilişkisinin ne şekilde sona erdiği irdelendiğinde;22.05.2008 tarihinden itibaren davalılardan ...'in yanında çalışmakta olan davacıya, ihbar önelinin sonu olan 29.10.2009 tarihi itibariyle işten çıkarılacağının, kendisine günde iki saat yeni iş arama izni verildiğinin ve fesihle birlikte kıdem tazminatı ile varsa diğer haklarının ödeneceğinin 28.08.2009 tebellüğ tarihli yazıyla bildirildiği,İş akdinin önel verilerek feshedildiğini öğrenen ve yeni iş arayışında olan davacının 24.09.2009 tarihinde " Şirketinizde çamur teknisyeni olarak çalışmaktayım. Gönderdiğiniz iş arama ihtarı üzerine işimi buldum ve şirketinizden ayrılmak istiyorum. Tüm haklarımın saklı tutulması ve gereğinin yapılmasını arz ederim." Şeklindeki dilekçeyi işverenine vermesiyle aynı gün çıkış işleminin gerçekleştirildiği ancak istifa ettiğinden hak etmediği gerekçesiyle kendisine kıdem tazminatı ödemesi yapılmadığı,Görülmektedir.Anılan dilekçe içeriğinden de açıkça belli olduğu üzere davacı işçi istifa etmemiş, aksine haklı bir neden olmaksızın çıkartıldığı işinin yerine yeni bir iş arayıp bulduğu için kendisine imzalatılan ihtarnamedeki taahhütlerin yerine getirilmesi şartıyla iş ilişkisinin devam eden ihbar süresinin sonu beklenilmeksizin sonlandırılmasını işverenden talep etmiştir.Dilekçe bu hâliyle, kıdem dahil tüm işçilik alacaklarının ödenmesi suretiyle iş akdinin işverence derhâl sonlandırılmasına yönelik işçiden gelen icap niteliğindedir. İstifa olarak değerlendirilip bu şekilde işleme tabi tutulması, iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz ve hukuk tarafından korunmaz.Bu itibarla davacı işçinin hak ettiği kıdem tazminatı isteminin kabulü yerine reddi hatalıdır ve karar bu yönden bozulmalıdır düşüncesinde olduğum için aksi yöndeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.10.10.2013
Yargıtay — Esas No: 2013/5215, Karar No: 2013/13153, Tarih: 20.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5215 E.  ,  2013/13153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile oğlu arasında uzun süreli ticari ilişki bulunduğunu, davalının oğlunun olmadığı sırada elindeki senetleri icraya koyacağını söylemesi üzerine oturup hesaplaştıklarını, oğlunun borcunun olduğunun söylenmesi üzerine davalıya birçok senet düzenleyip verdiğini, bu senetlerde malen kaydının bulunduğunu oysa mal alışverişinin olmadığını, oğlunun ve kendisinin davalıya borcunun bulunmadığını, senetlerin cebri icra tehdidi altında müzayaka ile verildiğini ileri sürerek davalıya borçlu olmadığının tesbitine ve bonoların iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davacının oğlunun borçları için ibraname ve sözleşme imzalandığını, imzalanan bu sözleşme ve taahhütler nedeniyle davaya konu senetlerin verildiğini, bu senetlerin tarafların özgür iradesi ile düzenlendiğini ve müzayakanın olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davanın reddine ve davalı yararına İİK.nun 72/4.maddesi uyarınca kötüniyet tazminatına hükmedilmiştir.

Oysaki davalı tarafın kötüniyet tazminatı yönünden herhangi bir talebi bulunmadığı gibi hangi miktar üzerinden takibin durdurulduğu ve davalı zararının ne şekilde oluştuğu da belirlenmemiştir. Hal böyle olunca mahkemece kötüniyet tazminatına hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2.bendinin hükümden çıkarılmasıma, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40304, Karar No: 2017/43502, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40304 E.  ,  2017/43502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4603, Karar No: 2024/8706, Tarih: 18.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4603 E.  ,  2024/8706 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/532 Esas, 2022/532 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Karacabey 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 18.10.2022 Tarihli ve 2020/378 Esas Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen küçüğün Kestel/Bursa adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 27.12.2022 Tarihli ve 2022/532 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuklar hakkında Karacabey 2. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin (d) bendi uyarınca verilen sağlık tedbirlerinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 inci ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( d ) bendi şöyledir:

" Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Karacabey 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 2020/378 Esas, 2020/329 Karar sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, mahkemenin 12.02.2021 tarihli ek kararıyla danışmanlık tedbirinin kaldırılmasına karar verildiği daha sonra 18.10.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Karacabey 2. Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 inci ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Karacabey 2. Asliye Hukuk ( Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12252, Karar No: 2012/34741, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/12252 E.  ,  2012/34741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Sanığın okul arkadaşı olan katılanı telefonla arayarak toptan kontör ve telefon işi yapacağını, bu nedenle ...'ya gelmesini ayrıca yanında ortaklık için 5150 YTL para getirmesini istediği, katılan ile ... Otogarında buluşup taksi ile Cumhuriyet Caddesinde bulunan Avcılar İşhanı önüne geldikleri, sanığın katılandan kimliğini istediği, katılanın ehliyetini vermesi ile işhanına girdiği, bir süre sonra sanığın elinde içleri gazete kağıdı ile doldurulmuş karton kutu bulunan 2 adet poşet ile geldiği, içlerinde kontör ve telefon bulunduğunu söyleyip 5150 YTL'yi katılandan alarak kaçıp izini kaybettirmesi, şeklinde gerçekleşen eylemde dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/426 Esas ve 2002/504 Karar sayılı 04.07.2002 tarihinde verilmiş, 15.02.2005 tarihinde kesinleşmiş 1 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin sabıkası bulunmasına rağmen TCK'nın 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Adli para cezalarının 5083 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Adli para cezalarının 5083 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükümde yer olan "YTL" ibaresinin "TL" olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/04/2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2428, Karar No: 2019/1321, Tarih: 05.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/2428 E.  ,  2019/1321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : A-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; 5271 sayılı CMK.nin 223/2-e maddesi gereğince beraat

B-Sanık ... hakkında;

5237 sayılı TCK.nin 81/1, 29, 62, 53, 63. maddeleri gereğince 11 yıl 8 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar Mete, Bülent ve Tekin hakkında kasten öldürme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Mete, Bülent ve Tekin hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçuna yardım etme fiillerinden, elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine hükmedilmiş, verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin eksik ceza verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin eksik ceza verildiğine, sanık ... ve müdafinin beraat kararı verilmesi gerektiğine, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna, TCK'nin 25/1, 27/2, 28 ve 87/4. maddelerinin uygulanması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Maktul ve tanıkların içinde bulunduğu araç ile sanıkların bulunduğu aracı takip ettikleri, Yağmur Market önlerine geldiklerinde maktul ve tanıkların sanıkların aracının önüne geçerek önünü kesecek şekilde aracı durdurdukları, maktul ... ve araçta bulunan tanıkların araçtan inerek sanıkların bulunduğu araca doğru gittikleri, maktulün aracın açık olan camından sanık ...'e ele geçirilemeyen cisimle vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, bunun üzerine sanık ...'in aracın koltuğunun altında bulunan görevi nedeniyle kendisine verilen tabancasını eline aldığı, 3-4 el ateş ettiği ve maktulün sırtına isabet eden mermi nedeniyle vefat ettiği anlaşılan olayda;

1-Kamu görevlisi olan sanığın, görevi gereği elinde bulundurduğu idareye ait tabancayı suçun işlenmesi sırasında kullandığı gözetilerek, TCK.nin 266. maddesi uyarınca hükmolunan cezada artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi;

2-Maktulden kaynaklanan haksızlığın nitelik ve derecesine göre 12 yıldan 18 yıla kadar ceza aralığı belirleyen 5237 sayılı TCK.nin 29. maddesi uyarınca, asgari oranda indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde 14 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

1-Kamu görevlisi olan sanığın, görevi gereği elinde bulundurduğu idareye ait tabancayı suçun işlenmesi sırasında kullandığı gözetilerek, TCK.nin 266. maddesi uyarınca hükmolunan cezada artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi;

2-Maktulden kaynaklanan haksızlığın nitelik ve derecesine göre 12 yıldan 18 yıla kadar ceza aralığı belirleyen 5237 sayılı TCK.nin 29. maddesi uyarınca, asgari oranda indirim yapılması gerekirken, yazılı şekilde 14 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

3-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53.maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Usul ve yasaya aykırı olup, bu itibarla sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, duruşmalı olarak incelenen hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 05/03/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.

05/03/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcıs..ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 07/03/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.