muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/707, Karar No: 2019/4096, Tarih: 02.10.2019

... müdafiinin tüm sanıkların öldürmeye teşebbüsten cezalandırılmaları gerektiğine, katılan sanık ... müdafiilerinin sanık sıfatıyla yetersiz gerekçeye, usule, CMK'nin 223/2-b maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılan sıfatıyla ... ailesi mensuplarının ve arkadaşları olan sanıkların tümünün kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından tasarlama halinin de kabul edilerek cezalandırılmaları gerektiğine, katılanlar ..., ..., ... ve ... vekillerinin tüm sanıkların tüm suçlardan cezalandırılmaları ve haklarında TCK'nin 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- 24.11.2015 günlü Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, CMUK'nin 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesi suretiyle DÜZELTİLEN kısmen re'sen de temyize tabi olan beraat ve mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tututklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında maktuller ..., ... ve ...'nu kasten öldürme, katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında maktuller ... ve ...'nu kasten öldürme, sanık ... hakkında maktuller ..., ..., ... ve ...'nu kasten öldürme, katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; ... ve ... ailelerinin müşterek maliki oldukları ... Köyünde bulunan arazilerin kullanımı nedeniyle aralarında sorunlar bulunduğu, sorunlu olan araziye katılan sanık ... tarafından inşaat yaptırılmaya başlandığı, bu durumu fark eden sanık ...’ın 02/04/2011 günü inşaatta bulunan işçilere söz konusu yere inşaat yapmamalarını söylediği, aynı gece sanık ...’ın ev ve eklentilerine tehdit kastıyla ateş edildiği, bu olay nedeniyle sanık ...’ın, ... ve ... ... hakkında şikayetçi olduğu, daha sonra kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen bu olaydan sonra aralarındaki husumetin arttığı,

03/04/2011 günü ... ve ..., maktul ...’nun iş yerine giderek ... ve ailesi barışmak hususunda kendisinden yardım istedikleri, bu hususta konuşup görüştükleri, ardından orada bulunanlarla birlikte ... Köyü’ne gitmeye karar verdikleri, aynı saatlerde sanık ... ve çocuklarının da anılan köylerindeki evlerinde bulundukları,

03/04/2011 günü ... ve ..., maktul ...’nun iş yerine giderek ... ve ailesi barışmak hususunda kendisinden yardım istedikleri, bu hususta konuşup görüştükleri, ardından orada bulunanlarla birlikte ... Köyü’ne gitmeye karar verdikleri, aynı saatlerde sanık ... ve çocuklarının da anılan köylerindeki evlerinde bulundukları,

... ve ... ailesine mensup kişilerin 3 araçlık konvoy ile; en önde maktul ...’nun sevk ve idaresindeki, içerisinde maktul ... ve katılan sanık ...’ın bulunduğu araç, ikinci sırada mağdur ...’ın sevk ve idaresindeki, içerisinde katılan sanık ...'nun bulunduğu araç, üçüncü sırada ise maktuller ... ve ... ile katılan sanık ... ve mağdur ...’in bulunduğu araçla Siverek istikametinden ... köyü istikametine doğru yola çıktıkları, bahsedilen kişilerin köylerine doğru geldiğini öğrenen ... ailesinden olan grubun da köyden Siverek istikametine doğru yola çıktıkları, bu grubun içerisinde en önceki araçta ..., ... ve ..., arkasındaki araçta ... ve ..., onun arkasındaki araçta ise ... ve ...'nın bulunduğu, bu araçların karşı taraftan gelmekte olan gruba ait araçların seyir halide olduğu şeritte durmak suretiyle önlerini keserek onların da durmalarını sağladıkları, en önde bulunan araçtan sanık ...’nın indiği, maktul ...’nun da içerisinde bulunduğu araçtan inerek sanık ...'nın yanına gittiği, burada sanık ... ile konuşmaya başladıkları sırada aralarında tartışma çıktığı ve ...’nın maktul ...’a küfür ettiği, bunun üzerine maktul ...’ın sanık ...’ya tokat attığı, o an için geri dönen sanık ...’nın belinde bulunan iki adet silahı çıkartarak maktul ...’a ateş etmeye başladığı, aynı anda ... ailesine ait araçlarda bulunan ..., ..., ...’ın da üzerlerinde bulunan silahları çekerek öldürmek kastıyla, karşı tarafta bulunan kişilere doğru ateş etmeye başladıkları,

Maktul ...’ın vurulduğunu gören maktul ...’nun en arkada bulunan araçtan inerek üzerinde bulunan silahla olay yerine doğru ateş ederek ilerlemeye çalıştığı, onu gören kardeşi maktul ...’un da arkasından ilerlediği, ikinci sırada bulunan araçtan inen sanık ... ile onun arkasındaki araçtan inen sanık ...’ın da üzerlerinde bulunan silahlarla kendilerine yönelen saldırıyı def etmek maksadıyla karşı gruba ateş ederek karşılık verdikleri,

Yaklaşık 10 dakika süren çatışma sırasında isabet alan maktuller ... ve ... ile ...’ın olay yerinde, maktuller ... ve ...’nun ise tedavileri için götürüldükleri hastanede öldükleri, olay yerinde bulunan katılan sanıklar ..., ..., mağdur suça sürüklenen çocuk ... ve katılan sanık ...’ın da aldıkları ateşli silah mermi çekirdeği isabetleri nedeniyle yaralandıkları, diğer kişilerin ise isabet almadıkları anlaşılan olayda;

Yaklaşık 10 dakika süren çatışma sırasında isabet alan maktuller ... ve ... ile ...’ın olay yerinde, maktuller ... ve ...’nun ise tedavileri için götürüldükleri hastanede öldükleri, olay yerinde bulunan katılan sanıklar ..., ..., mağdur suça sürüklenen çocuk ... ve katılan sanık ...’ın da aldıkları ateşli silah mermi çekirdeği isabetleri nedeniyle yaralandıkları, diğer kişilerin ise isabet almadıkları anlaşılan olayda;

Sanık ...’ın üzerinde bulundurduğu iki adet tabancayı çıkarıp maktul ...’na ateş etmek suretiyle öldürdükten sonra, çatışma sonuna kadar da karşı grupta bulunanlara ateş etmeye devam ederek maktuller..., ... ve ...'nun öldürülmeleri ve katılan ...'ın silahla yaralanması eyleminde kendi grubunda ateş eden diğer sanıklarla birlikte hakimiyet kurduğu, bu hususun maktul ...'ın otopsi sırasında üzerinden elde edilen bir adet mermi çekirdeği ile, maktuller... ve ...'in bulunduğu araçtan elde edilen iki adet ve maktuller ... ve ...'in cesedinden elde edilen birer adet mermi çekirdeklerinin aynı silahtan atıldığının tespit edildiğini bildiren Ankara Jandarma Genel Komutanlığı Balistik İnceleme Laboratuvarının 25.04.2011 tarihli ve 2011/1674 sayılı uzmanlık raporu ve bu doğrultudaki gizli tanık Karacadağ'ın beyanı ile sabit olduğu,

Sanık ...'ın da diğer sanık ... ile aynı zamanda ve birlikte hareket ederek silahı ile karşı gruba ateş etmek suretiyle aktif olarak öldürme ve öldürmeye teşebbüs eylemlerine katıldığı, bu hususun da gizli tanık Karacadağ'ın anlatımı ve bu anlatımı destekleyen ve sanığın el ve yüz svaplarında atış artığı tespit edildiğini bildiren Ankara Jandarma Genel Komutanlığı Kimyasal İnceleme Laboratuvarının 22.04.2011 tarihli ve 2011/1522 sayılı uzmanlık raporu ile sabit olduğu,

Sanık ...'ın ise çatışmanın başından itibaren ele geçirilemeyen ruhsatsız tabancası ile karşı grubun direncini kıracak, öldürme ve öldürmeye teşebbüs eylemlerinin gerçekleşmesine iştirak edecek şekilde ateş ettiği hususunun, gizli tanık Karacadağ, tanıklar ..., ..., ..., mağdur ... beyanları, sanığın savunması, katılan sanık ...'ın beyanlarının bir bütün halinde değerlendilmesi sonucunda sübut bulduğu, saldırıyı başlatan taraf konumunda olan bu sanık bakımından meşru müdafaa şartlarının oluştuğundan söz edilemeyeceği,

Dolayısıyla sanıklar ..., ... ve ...'ın 5237 sayılı TCK’nin 37/1. maddesi kapsamında olayın başından sonuç alınıncaya kadar fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettikleri, öldürme ve yaralama eylemleri üzerinde ortak hakimiyet kurdukları, olay sırasında kendilerini korumaya çalışan karşı grupta bulunan kişileri dayanışmalı olarak etkisiz kıldıkları, bu nedenle maktullerin öldürülmesi ve katılan ...’ı öldürmeye teşebbüs suçlarından anılan Kanun maddesi uyarınca suça iştirak eden sıfatıyla fail olarak sorumlu oldukları, sanıklardan ...’ın suçu işlediği sırada ele geçirilemeyen bir ruhsatsız silah kullandığı, bu nedenle 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunu da işlediği gözetilmeden, sanık ... hakkında maktuller ..., ... ve ...'nu kasten öldürme, katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında maktuller ... ve ...'nu kasten öldürme, sanık ... hakkında maktuller ..., ..., ... ve ...'nu kasten öldürme, katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek sanıklar ... ve ...'in beraatlerine, sanık ... hakkında ise ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3- Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'nu kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen kararlar bakımından;

Sanık ...'ın, ilk haksız saldırının geldiği grupta yer aldığı, Mahkemece bu saldırıya karşılık veren ... ve ...'nun meşru müdafaa konumunda bulunduklarının kabul edildiği, dolayısıyla meşru müdafada bulunan bahsi geçen kişilere karşı sanığın ateş etmesi eyleminin meşru müdafaa olarak kabul edilmesinin mümkün olamayacağı, sanık hakkında TCK'nın 25. maddesinin uygulanması koşullarının oluşmadığı, ancak çatışma sırasında herhangi bir isabet almayan katılanlar ... ve ...'nu hedef alarak onları öldürmeye teşebbüs kastıyla ateş ettiğinde dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı anlaşıldığından sanığın isnad olunan bu suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

4- Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme ve katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan hükümler bakımından;

Mahkemece oluşa ve dosya kapsamına uygun biçimde, hükmün gerekçe kısmında sanıklar ... ve ...'ın meşru müdafaa konumunda bulunduklarının kabul edilmesi karşısında TCK'nin 25/1 ve CMK'nin 223/2-d maddeleri uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında zorunluluk halinin düzenlendiği TCK'nin 25/2 ve CMK'nin 223/3-b maddeleri uyarınca sanıklara ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilerek hükmün karıştırılması,

Mahkemece oluşa ve dosya kapsamına uygun biçimde, hükmün gerekçe kısmında sanıklar ... ve ...'ın meşru müdafaa konumunda bulunduklarının kabul edilmesi karşısında TCK'nin 25/1 ve CMK'nin 223/2-d maddeleri uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında zorunluluk halinin düzenlendiği TCK'nin 25/2 ve CMK'nin 223/3-b maddeleri uyarınca sanıklara ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilerek hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının, katılanlar ..., ..., ... ve ... vekillerinin, katılan sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 02/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

02/10/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ......l'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar Sakıp ... ve ... müdafii Avukat ...'in yüzüne karşı 10/10/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/11688, Karar No: 2013/9962, Tarih: 15.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11688 E.  ,  2013/9962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.04.2012 tarih ve 2010/531-2012/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, müvekkili şirketle dava dışı sigortalı arasında “evim paket sigorta poliçesi” düzenlendiğini, meydana gelen aşırı yağışlar sonrasında ana kanalizasyon şebekesinin taşması sonucu, 09/07/2010 tarihinde sigortalı konutta hasar meydana geldiğini, hasar bedelinin müvekkili tarafından karşılandığını ileri sürerek, 9.575 TL’nin ödeme tarihi olan 25/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ... Büyükşehir Belediyesi Fen İşleri Daire Başkanlığı'nın yol genişletme esnasında yol kotu değişmesine neden olduğu, bu nedenle beton boru ile uzatılmış menfezin yetersiz kalması sonucunda zarar meydana geldiği, davalı ASKİ’nin su ve kanalizasyon işi yanında gerekli kontrollerin de yapılmasından sorumlu olduğu, dava konusu zararın meydana gelmemesi için uygun tedbirleri almadığı, birleşen dava davalısı ...'nın da yol genişletme çalışması sırasında kod değişikliği nedeniyle menfezin yetersiz kalacağı hususunu öngörmesi ve gerekli tedbirleri alması gerekirken almaması sebebiyle kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 9.400 TL’nin ödeme tarihi olan 25/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1– Dava konut sigorta poliçesinden kaynaklanan rücu istemine ilişkindir. Davacı vekili, asıl bir birleşen davalarda dava dışı sigortalı ile müvekkili arasında yapılan konut sigorta poliçesi kapsamında davalıların kusuru sonucunda ana kanalizasyon şebekesinin taşması nedeniyle sigortalı konutta oluşan hasar bedelinin müvekkili tarafından tazmin edildiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda yukarda değinilen gerekçeyle her iki davalı hakkında da kabul hükmü kurulmuşsa da, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun 7/g bendi uyarınca, büyükşehir belediyelerinin yetki alanındaki meydan, bulvar, cadde ve anayolları yapmak, yaptırmak, bakım ve onarımınısağlamak görevi Büyükşehir Belediyelerine verilmiştir. Davalı idare de bu kanunun verdiği yetkiye dayanarak yol genişletme çalışması yaptığı sırada oluşan kot farkı nedeniyle zarar meydana geldiği iddia edilmiştir. Davalı ... Belediyesi’nin bu zorunlu kamu görevi dolayısıyla meydana gelen zararlar, hizmet kusuru sonucu doğmuş olacağından, tazminat davasının davalı bakımından çözümlenme yeri, idari yargı merciidir. Kamu hizmetini görmekle yükümlü olan davalı idare, kural olarak özel hukuk hükümlerine tabi değildir. Davacının iddiası, hizmet kusurundan kaynaklanan zarara ilişkin olup, böyle bir davanın, İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun’un 2'inci maddesi hükmü uyarınca davalı idare aleyhine tam yargı davası olarak açılması gerekmektedir.

O halde, mahkemece, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün davalı ... yönünden re’sen bozulması gerekmiştir.

2- Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, bu temyiz dilekçesi hakime havale ettirilmiş ise de, temyiz defterine kaydettirilmediği gibi temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davacı vekili tarafından bu işlemler yapılmamış, sadece temyiz dilekçesinin hakime havale ettirilmesi ile yetinilmiştir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Buna göre, somut olayda, temyiz defterine kayıt bulunmadığından, bu İBK'nın uygulanması gerekmemektedir.

Davacı vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesine konu temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

3– Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... hakkında verilen hükmün re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ASKİ vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 103.50 TL temyiz başvuru ile 48,60 TL temyiz ilam harcının davacı ...Ş.'den alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 83,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden ...'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden ... Büyükşehir Belediyesi'ne iadesine, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2895, Karar No: 2014/17397, Tarih: 18.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2895 E.  ,  2014/17397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/152-2013/392

Davacı H.. F.. E.. İ.. Okulu Okul Aile Birliği Başkanlığı vekili Avukat G.. Ş.. İ..tarafından, davalı F.. E.. aleyhine 19/03/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 26/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, rucuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı H.. F.. E.. İ.. Okulu Okul Aile Birliği Başkanlığı, davalının okul müdürü olduğunu, davacı okul aile birliği tarafından okulda çalıştırılan dava dışı temizlik işçisinin iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini, davalının haksız eylemi nedeniyle İş Mahkemesi tarafından hükmedilen tazminatın ödendiğini, ödenen tazminatın rucuen tahsilini istemiştir.

Davalı ise, işçinin iş aktinin feshi nedeniyle davacı okul aile birliğinin zararının bulunmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının kamu görevlisi olduğu, idare aleyhine dava açılabileçeği, İş Mahkemesinde görülen davanın ihbar edilmediği, rücu davasının şartlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dışı, davacı okul aile birliği çalışanı tarafından Balıkesir 1. İş Mahkemesinin 2012/324 Esas, 2012/1035 Karar sayılı dava dosyasında açılan tazminat davası, davacının iş akdinin haklı bir nedene dayalı olmaksızın ve ihbar öneline uyulmaksızın feshedildiği gerekçesiyle tazminat isteminin kabulüne karar verildiği, kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından davalının okul müdürü olarak dava dışı işçinin iş akdini haksız olarak feshettiği, işten ayrılmasına neden olduğu, davalının eylemi nedeniyle davacı okul aile birliğinin mahkeme kararı ile tazminat ödediği anlaşılmaktadır. Davacının istemi davalının haksız fiiline dayanmakta olup yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı BK. 41 ve devamı maddeleridir. İşin esası incelenerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/12/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.18/12/2014
Yargıtay — Esas No: 2016/537, Karar No: 2016/1573, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/537 E.  ,  2016/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Küçükçekmece Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2015 tarihli ve 2014/886 esas, 2015/304 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 07/04/2015 tarihli ve 2015/93 esas, 2015/37 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ortak yüksek görevli mahkeme olan Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair verilen 13/04/2015 tarihli ve 2015/213 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.