muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/33890, Karar No: 2016/926, Tarih: 19.01.2016

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür."

Aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi 30/04/2015 tarihli ve 2015/391 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1690, Karar No: 2020/5189, Tarih: 30.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1690 E.  ,  2020/5189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme, mahkumiyet

1- Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Bozma üzerine yapılan yargılamada, sanığa yüklenen 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun, yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin, sanık ...’in, sanık ... müdafiinin, sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında sahte fatura düzenleme suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, bekletici mesele niteliğinde bulunmayan, sanık ... hakkında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasının sonucunun bekletici mesele sayılmasının, TCK’nin 67/1. maddesi uyarınca zamanaşımını durdurmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ...’e yüklenen 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 18.10.2011 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmesi nedeniyle sanık ... hakkında açılan kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu; sanıklar ..., ... ve ...’e yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin, sanık ... müdafinin, sanık ...’in, sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 Sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlere yönelik katılan vekilinin, sanık ...’in ve sanıklar ... ile ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, katılan vekilinin, sanık ...’in ve sanıklar ... ile ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

30.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32373, Karar No: 2015/35399, Tarih: 09.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/32373 E.  ,  2015/35399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/321075

Kasten yaralama suçundan sanık M.. Ö..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2-3-c ( iki kez), 86/3-e, 62 ve 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000 Türk lirası ve 4.000 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair, Bakırköy 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2015 tarihli ve 2014/432 esas, 2015/46 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 11.09.2015 tarih ve 2015/18874–60435 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.10.2015 tarih ve 2015/321075 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Mağdur M.Ö.ün sanığın kardeşi olmadığı hâlde, sanığın eyleminin kardeşe karşı kasten yaralama olarak değerlendirilerek 5237 sayılı Kanun’un 86/3-a bendi gereğince fazla ceza tayininde,

2) Sanığın mağdurlara yönelik eyleminin kardeşe karşı yaralama olarak kabul edildiği hâlde kararda 5237 sayılı Kanun'un 86/3-a bendi yerine 86/3-c bendinin yazılmış olmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bakırköy 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2015 tarihli ve 2014/432 esas, 2015/46 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın mağdur Ayten'e karşı eylemi nedeniyle; 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle takdiren 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık eylemini silahla işlediğinden cezasından TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilmek suretiyle sonuç olarak 3000 TL. adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın mağdur Mesut'a karşı eylemi nedeniyle; 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle takdiren 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık eylemini silahtan sayılan bıçakla işlediğinden cezasında TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılarak 180 gün

adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 150 gün adli para

adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 150 gün adli para

cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilmek suretiyle sonuç olarak 3000 TL. adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7342, Karar No: 2016/6795, Tarih: 17.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7342 E.  ,  2016/6795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/03/2015 tarih ve 2014/590-2015/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ile fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde nakliyat emtia abonman alt poliçeleri ile sigortalanan dava dışı ... ve Makine Sanayi A.Ş.’ye ait pres gergi çubuğu ve somunlarının,... Cumhuriyeti’nden ...'ne davalı tarafından nakliyesi sırasında hasara uğradığını, 6.480,00 TL hasar bedelinin dava dışı sigortalıya 04.01.2007 tarihinde ödendiğini ileri sürerek, 6.480,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşımanın müvekkili davalı tarafından yapılmadığını, müvekkilinin taşıma işini yapan dava dışı ... Dış Tic. A.Ş.’nin acentesi olduğunu, acenteye husumet yöneltilemeyeceğini, hasarın zamanında ve geçerli şekilde ihbar edilmediğini savunarak davanın reddini ve dava konusu emtianın fiilen taşıma işinin ... Dış Tic. A.Ş., ... Nak. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Nak. Ltd. Şti. tarafından yapıldığını belirterek anılan şirketlere davanın ihbarını istemiştir.

Fer'i müdahil ... Nakliyat ve Tic. Ltd. Şti. vekili, olaya ... Konvansiyonu hükümlerinin uygulanmasının ve talep edilebilecek faiz oranının da buna göre belirlenmesinin gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, somut olayda uygulanması gereken ... Konvansiyonunun 17 md uyarınca davalı taşımacının sorumluluğunun yükün teslim alınmasından teslim edilmesine kadar geçen süre zarfından emtiada oluşacak kayıp ve hasar olarak sınırlandırılmış olup, bu sebeplerle taşıyıcının yükleme ve boşaltma sırasında da gerekli özeni gösterme zorunluluğu bulunduğu, taşıma sırasında taşınan emtiadan 8 adet çubuk ve 16 adet somunun zarar gördüğü, davacı tarafça bu hasar gören emtianın hasar onarım bedeli olarak dava konusu 6.480.00 TL'nin davacı ... şirketince zarar gören emtia sahibi şirkete ödendiği, bu sebeplerle ödenen bu miktar yönünden taşıma işini gerçekleştiren ve zarardan sorumlu olan davalı şirketten talep hakkının bulunduğu, Yargıtay 11 Hukuk Dairesinin emsal içtihatları gereğince ödeme tarihinden itibaren ticari avans faizinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile fer'i müdahil vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili ile fer'i müdahil vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin ve fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, uluslararası kara taşıması ile taşınan emtianın eksik teslim edilmesi nedeniyle teslim edilmeyen mal bedelinin rücuen tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Taşımanın yapıldığı güzergâh dikkate alındığında, uyuşmazlığa "Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi (...)" hükümlerinin uygulanacağı tartışmasızdır. ... Sözleşmesinin 17. maddesi uyarınca, taşıyıcının sorumluluğu yükün kendisine teslimiyle başlayıp teslim edene kadar olan dönemi kapsar. Yükleme ve istifleme üstlenmediği sürece taşıyıcının görevi kapsamında değildir. Bu durum karşısında, davalı taşıyıcının ancak yüklemeye nezaret görevi gereğince sorumluluğu bulunmaktadır. Bu nedenle, öncelikle dava konusu taşınan emtianın yüklemesinin kim tarafından üstlenildiği tespit edildikten sonra, yükleme davalı tarafından yapılmamış olsa dahi davalı taşıyıcının nezaret görevi göz önüne alınarak meydana gelen hasardaki kusuru belirlenip, sorumlu olduğu miktarın saptanması gerekirken, yüklemenin davalının sorumluluğunda olduğunun kabulü ile tüm hasar miktarından sorumlu tutulması isabetli görülmediğinden, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Kabule göre de, sınırlı sorumluluk miktarının belirlenmesinde karar tarihindeki ya da karara en yakın tarihli SDR kuru esas alınarak hesap yapılmaması da doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve fer'i müdahil vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve fer'i müdahil vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 17/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4188, Karar No: 2012/5868, Tarih: 12.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4188 E.  ,  2012/5868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 104 ada 10 parsel sayılı 5323,09 m² yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları, miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesi hükmü gerekçe gösterilerek yazılı biçimde hüküm kurulmuş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Somut olayda, kanıtlama yükümlülüğünün davacı taraf üzerinde olduğu, dosyada keşif yapılmasının zorunlu bulunduğu kuşkusuzdur. Ne var ki, mahkemece davacı tarafa keşif giderlerini yatırması için kesin önel verilmiş ise de, verilen önelin gerekli koşulları içermediği; mahkeme heyetine verilecek ücretlerin kalem kalem ve ayrıntılı olarak gösterilmediği, öte yandan 01.02.2008 tarihli celsede verilen önelden sonra davacı tarafın keşif avansının tamamını yatırdığı, ancak tanık ... ...'in ölümü nedeniyle keşfin yapılamadığı, davacılardan ... (...) ...'ın kesin önel verilen vekile verilmiş vekaletnamesinin de bulunmadığı dosya içeriği ile belirlendiğine göre; oluşturulan ara kararının kesin önel sonuçlarının uygulanmasını gerektirecek nitelikte olmadığı kuşkusuzdur. Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacılar ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 12.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14606, Karar No: 2012/11013, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14606 E.  ,  2012/11013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; tehdit eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğunun kabulüyle bu ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.04.2007 gün ve 2007/123 Esas, 2007/402 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12127, Karar No: 2018/9335, Tarih: 22.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12127 E.  ,  2018/9335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 16.10.2018 Salı günü davacılar vekili Av. ... ve davalı vekili Av. ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının sürücüsü olduğu motorsikletin davacıların eşi/babası Hikmet'e çarpmasıyla ölümlü kaza meydana geldiğini, ehliyetsiz biçimde araç kullanan davalının kazada asli kusurlu olduğunu, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını ve manevi zarara uğradıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 TL. maddi ve 60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 12.12.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle, toplam maddi tazminat taleplerini 32.504,95 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davaya konu alacakların zamanaşımına uğradığını, davalıya atfedilen asli kusuru kabul etmediklerini, sosyal güvenlik kurumu ve araç sigortacısı tarafından yapılan ödemelerin tazminattan düşülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için

14.741,24 TL, Oğulcan için 2.172,11 TL ve Yağmur için 6.414,25 TL maddi tazminatın; davacılar için 10.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için

14.741,24 TL, Oğulcan için 2.172,11 TL ve Yağmur için 6.414,25 TL maddi tazminatın; davacılar için 10.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 109/2. maddesi gereğince, uzamış ceza zamanaşımı süresi içinde davanın açılmış ve ıslah yoluyla maddi tazminat miktarının artırılmış olmasına; konusunda uzman bilirkişi tarafından, oluşa ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenen rapordaki kusur oranlarının benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına; maddi tazminat yönünden, Dairemiz'in yerleşik uygulamalarındaki prensiplere uygun hesaplamaları içeren uzman bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına; davacıların oluşan zararlarından haksız fiil faili sıfatıyla sorumlu olan davalının, oluşan zararın tamamı için haksız fiil (kaza) tarihi itibariyle mütemerrit olduğu ve dava dilekçesindeki faiz isteminin ıslah yoluyla artırılan kısmı da kapsayacağı dikkate alındığında, davalı yanın temerrüt faizine ilişkin temyiz itirazlarının yerinde bulunmamasına göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 1.630,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.732,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 22/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4442, Karar No: 2012/19942, Tarih: 11.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/4442 E.  ,  2012/19942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Karar yerinde "26.11.2010 tarihi yerine "26.11.2011" tarihinin yazılmasının maddi hataya müstenit olup her zaman düzeltilebileceğine ve sonuca etkili bulunmamasına, Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11805, Karar No: 2017/25565, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11805 E.  ,  2017/25565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.