muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13187, Karar No: 2014/19496, Tarih: 20.11.2014

Hükümleri yer almaktadır.

11.06.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Karayolu Taşıma Yönetmeliğinin:

“Tanımlar” başlıklı 4.maddesinde;

“……………..

ş) Kargo tasnif ve aktarma merkezi: Kargo taşımalarında indirme, bindirme, yükleme, boşaltma, aktarma, tasnif ve dağıtım hizmetlerinin yapıldığı yeri,

……………...

y) Mesleki yeterlilik: Karayolu taşımacılık faaliyetlerinin icrası ile ilgili eğitim, bilgi, beceri ve donanıma sahip olmayı,

z) Mesleki yeterlilik belgesi: İlgili mevzuatın bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerde bulunanlar için öngördüğü mesleki yeterlilik eğitimini alan ve/veya yapılacak olan sınavlarda başarılı olanlara verilen belgeyi,

aa) Mesleki yeterlilik eğitimi: Bu Yönetmelik kapsamındaki faaliyetlerle ilgili bir mesleki yeterliliğin kazandırılması amacıyla ilgili mevzuat çerçevesinde verilen eğitimi,

…………………

ıı) Sevk irsaliyesi: Yurt içi taşımalarda, gönderen tarafından gönderilen eşya için düzenlenen; eşyanın içeriğini, ağırlığını, hacmini, paketleme veya ambalaj şekli ile gerçek değerini belirleyen ve gönderenin beyanına dayanan ilgili mevzuat hükümleri uyarınca düzenlenen belgeyi,

…………………

tt) Taşıma senedi: Eşya ve kargo taşımalarında gönderen ile yetki belgesi sahibi arasında akdedilen, ilgili diğer mevzuat ve bu Yönetmelikle belirlenen bilgileri ihtiva eden sözleşme belgesi veya bu tür bir sözleşmede bulunması gereken bilgileri ihtiva etmesi halinde taşıma senedi yerine geçecek olan taşıma faturası, taşıma irsaliyesi veya irsaliyeli taşıma faturasını,

……………………

zz- ddd) Yetki belgesi: Bu Yönetmelik kapsamında bir faaliyette bulunacak gerçek ve tüzel kişilere çalışma izni veren ve Bakanlıkça düzenlenen belgeyi,

……………………………..

İfade eder”,

“Taşıma işlerinde nitelikli ve yeterli personel istihdamı” başlıklı 34.maddesinde:

“(1) Yetki belgesi sahipleri, faaliyetleri süresince hizmetlerini yürütebilecek niteliklere sahip ve yeterli sayıda personel bulundurmakla yükümlüdürler.

(2) Yetki belgesi sahipleri, nitelikli ve yeterli sayıda personel istihdam etmemeleri durumunda doğacak her türlü zarardan sorumludurlar.”,

“Gönderenin, yolcunun, şoför ve diğer personelin sorumluluğu” başlıklı 45.maddesinde:

“……………..

(2) Gönderen; eşyanın cinsi, miktarı, nitelikleri, istifleme şekli, kalkış ve varış noktası, gönderilenin adı ve adresi ile kimliğini ibraz etmek suretiyle kendi adres ve kimlik bilgileri gibi diğer önemli bilgileri tam ve doğru olarak yetki belgesi sahibine bildirmek zorundadır. Yanlış ve eksik bildirimlerden doğacak sorumluluk gönderene aittir. Yetki belgesi sahibi, gönderenin bildirmek zorunda olduğu bilgileri vermemesi halinde taşımayı yapmaz. Taşımayı yaparsa, sorumluluk yetki belgesi sahibine ait olur.

(3) Gönderen; satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu gönderemez, yetki belgesi sahipleri de bunu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

(3) Gönderen; satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu gönderemez, yetki belgesi sahipleri de bunu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

(4) Yetki belgesi sahibi bir ihbar veya şüphe halinde en yakın resmi güvenlik birimi görevlileri huzurunda gönderene ait eşyayı kontrol ettirebilir. Kontrolle ilgili bir tutanak düzenlenir.”

Hükümleri bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen hükümler birlikte değerlendirildiğinde, karayoluyla yapılan insan, yük ve eşya/kargo taşımacılığına Kanun Koyucunun özel önem verdiği, bu nedenle konuya ilişkin olarak yasal ve idari ayrıntılı düzenlemeler yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu hükümlere göre:

Kargo göndericisi tarafından, yurt içi taşımalarda gönderilen eşya için düzenlenen; eşyanın içeriğini, ağırlığını, hacmini, paketleme veya ambalaj şekli ile gerçek değerini belirleyen bir belge (sevk irsaliyesi) düzenlenmesi gerekir.

Gönderen ile kargoyu teslim alan arasında “taşıma senedi” düzenlenir.

Kargo göndericisi, eşyanın cinsi, miktarı, nitelikleri, istifleme şekli, kalkış ve varış noktası, gönderilenin adı ve adresi ile kimliğini ibraz etmek suretiyle kendi adres ve kimlik bilgileri gibi diğer önemli bilgileri tam ve doğru olarak yetki belgesi sahibine (kargoyu kabul edecek görevliye) bildirmek zorundadır. Kargoyu kabul eden, gönderenin bildirmek zorunda olduğu bilgileri vermemesi veya kontrol ettiği bilgilerin yanlış ya da eksik olduğunu tespit ettiği takdirde kargoyu kabul etmemesi gerekir. Kabul edip taşımayı yaparsa, sorumluluk yetki belgesi sahibine ait olur.

Yetki belgesi sahipleri satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

Yetki belgesi sahibi bir ihbar veya şüphe halinde en yakın resmi güvenlik birimi görevlileri huzurunda gönderene ait eşyayı kontrol ettirebilir. Ancak eşya kolisinin aranması gerektiği takdirde 5271 sayılı CMK.nun aramaya ilişkin hükümlerine göre arama kararı alınması gerekir.

Görülmektedir ki, kargo işletmecisi (yetki belgesi sahibi) ve kargo işletmesinde çalışan kişilerin tek görevi mevzuata uygun kargo kabul etmektir.

Bu durum karşısında, göndericisi ve alıcısının açık kimlikleri ve adresleri bulunmayan yani mevzuata uygun olmadan kabul edilen kargo eşyası içersinde kaçak eşya bulunması halinde bu kargoyu kabul eden kargo görevlisinin hukuki durumunun belirlenebilmesi ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi için;

1-Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2-Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayanı veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

1-Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2-Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayanı veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

3-Sanığın, dava konusu kargo gönderi belgesinde açık kimliği bulunmayan gönderici ve açık adresi bulunmayan alıcıyla telefon veya başka surette özel ilişki veya iletişim kurup kurmadığı (gerektiğinde iletişimin tespiti yoluna gidilmesi),

4-Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5-Dava konusu işlemden önce sanık hakkında aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık mevzuata uygun olarak kabul edilmiş olup göndericisiyle alıcısı belli olan kargoyu kabul edenin, aksine bir delil bulunmadığı takdirde bu kargo içersinde bulunan kaçak eşyadan dolayı sorumluluğu söz konusu olmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince;

Sanıklar hakkında içerisinde kaçak sigara bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettiği iddiasıyla kamu davası açılıp mahkemesince de,’’ sanıkların ısrarlı savunmalarında suçlamayı kabul etmedikleri, söz konusu kolinin kendi şubelerinden gönderildiğini ancak müşteri beyanına göre koliyi kabul ettiklerini, işlerinin yoğunluğu nedeni ile tüm kolilerin detaylı olarak kontrol edemediklerini, bu nedenle koli içerisinde sigara olduğunu bilmedikleri yönünde beyanlarda bulunduğu, bu beyan ve savunmaları aleyhine başkaca da tanık beyanı ya da delil elde edilemediği‘’gerekçesiyle beraatlerine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre ,söz konusu kargo üzerinde alıcısının ve göndericisinin açık kimlik bilgileri ve adreslerinin yazılı olmadığı halde sanıklar tarafından mevzuata aykırı olarak kabul edildiği anlaşılmakta olup, sanık ... hakkında ayrıca daha önceden aynı suçu işlediğinden bahisle dairemizin 2013/18123, 2014/14976, 2014/12272, 2014/14490, 2014/13541, 2014/3988 , 2013/17812, 2013/18959, 2014/13231, 2014/14454, 2014/14850, 2014/12217 ve 2014/14452 esaslarına kayıtlı,sanık ... Olgun hakkında ise 2014/14490, 2014/13541, 2013/17812, 2013/18959, 2014/13231 ve 2014/14850 esaslarına kayıtlı kamu davalarının açıldığı Dairemizin kayıtlarından tespit edilmiştir..

Bu durum karşısında, içerisinde dava konusu sigaraların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediğinin tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak hep birlikte değerlendirmek suretiyle ve gerektiğinde sanıklar hakkında aynı nitelikte açılmış kamu davalarının da birleştirilip TCK.nun 43.maddesi hükümleri de gözetilerek hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20/11/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6202, Karar No: 2013/14273, Tarih: 15.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/6202 E.  ,  2013/14273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2682, Karar No: 2022/12985, Tarih: 22.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/2682 E.  ,  2022/12985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Dosya içeriğine göre, müştekinin oğlu ...’in kullandığı 03.12.2014 tarihinde çalınan cep telefonuna ait HTS kaydında,telefonun ilk olarak hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen...adına kayıtlı hatta 05.12.2014 tarihinde saat 19.11’de kullanıldığı, ....,’ın 08.06.2015 tarihinde kollukta alınan beyanında suça konu telefonu 05.12.2014 tarihinde...iletişim isimli cep telefoncudan aldığını beyan ederek suça konu cep telefonunu kolluk görevlilerine teslim ettiği, ... İletişim isimli işyeri sahibi olan ... 15/07/2015 tarihli kolluk beyanında suça konu cep telefonunu ...., isimli şahsa kendisinin sattığını ve telefonu işyeri elemanlarının kimlik fotokopisi sunduğu ... isimli şahıstan aldıklarını beyan ederek suça sürüklenen çocuğun kimlik fotokopisini sunduğu,suça sürüklenen çocuğun 03/08/2015 tarihinde C.Savcılığınca savunmasını alındığı ve suça sürüklenen çocuğun savunmasında ...’e cep telefonu satmadığını,nüfus cüzdanı suretinin ... isimli şahsın eline ne şekilde geçtiğini bilmediğini beyan ettiği,suça sürüklenen çocuğun savunması alınırken C.Savcısınca” şüphelinin yeni aldığını beyan ettiği nüfus cüzdanı alınıp kontrol edildiğinde dosyada şüpheli ... tarafından ibraz edilen şüpheli ...'ya ait olduğunu beyan ettiği nüfus cüzdanı fotokopisinin şüpheli tarafından tarafımıza sunulan orijinal nüfus cüzdanı kimliği ile benzer olduğu, dosyadaki nüfus cüzdanı fotokopisinin veriliş tarihinin 26/03/2015 ve kayıp nedeni ile verildiğinin yer aldığı, şüpheli tarafından verilen nüfus cüzdanı ile aynı bilgilerin olduğu görüldü “ şeklinde tespit yapıldığı anlaşılmakla;suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda suça konu telefonu ...’e satmadığı şeklindeki savunmasının aksine, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre;

a-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 gün ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtildiği, somut olayda hırsızlık fiilinin okulun kapalı spor salonu içinde gerçekleştirmiş olduğunun anlaşılması karşısında,hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun'un 142/1-a. maddesi ile hüküm kurulması,

b-Suça konu cep telefonunun, çalındıktan sonra hts kaydına göre telefonu kullanan...tarafından kolluk görevlilerine verilmesi neticesinde müştekiye teslim edildiği ve müştekinin mahkeme aşamasında telefonun kendisine iade edildiğini,ancak telefonda 50 TL lik zarar bulunduğunu,zararının karşılanmadığını beyan etmesi ve müştekinin kalan zararının da suça sürüklenen çocuk tarafından giderilmediğinin anlaşılması karşısında,suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık şartları oluşmadığı halde, hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16824, Karar No: 2019/2270, Tarih: 14.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/16824 E.  ,  2019/2270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 50/1-a, 52/2-4 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekilerin suç tarihinden önce kaçak yollar ile İran üzerinden Türkiye’ye giriş yaptıkları, mülteci müracaatında bulunmaları üzerine Tokat iline yerleştirildikleri, burada sanık ile tanıştıkları, sanığın müştekilere resmi olarak kendilerini Kanada ülkesine göndereceğini söyledikten sonra müştekiler ile birlikte İstanbul’a geldiği ve müştekileri tanık olarak dinlenen ...’tan kiraladığı ikamete yerleştirdiği, müştekilerin bu ikamette kalmaya başladıkları, bir kaç gün sanık tarafından ihtiyaçlarının karşılanmasından sonra sanığın bir daha ikamete uğramaması üzerine müştekilerin polise başvurdukları, sanığın müştekileri resmi yollardan Kanada’ya götüreceğini söyleyerek önce 21.000 Dolar daha sonra 5.500 Dolar, 300 Euro ve ayrıca her bir müştekiden 600TL para aldığı ve bu surette üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda, sanığın temin edilen teşhise elverişli fotoğrafları üzerinde ikamet sahibi tanık olarak dinlenen ...’a teşhis işlemi yaptırılması, tanığın ikametini kiralayan kişinin fotoğrafları gösterilen sanık olduğunu kesin ve net olarak teşhis etmesi ile tüm dosya kapsamı göz önünde bulundurulduğunda, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ceza Muhakamesinde Uzlaştırma Yönetmeliği’nin 7/12. maddesinde, “resmî mercilere beyan edilmiş olup da soruşturma veya kovuşturma dosyasında yer alan adreste bulunmama veya yurt dışında olma ya da başka bir nedenle mağdura, suçtan zarar görene, şüpheliye, sanığa veya kanunî temsilcisine ulaşılamaması halinde soruşturma veya kovuşturma konusu suçla ilgili uzlaştırma yoluna gidilmez” hükmü uyarınca, müştekiler ..., ..., ...’nın mülteci olarak ülkemize kaçak yollardan geldikleri ve adreslerinin bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamenin bozma isteyen görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın tanık beyanına itibar edilemeyeceğine, cezanın fahiş olarak belirlendiğine, eksik incelemeyle usul ve yasaya aykırı olarak karar verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28328, Karar No: 2014/1467, Tarih: 23.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28328 E.  ,  2014/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kalecik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2012

NUMARASI : 2011/76-2012/366

Taraflar arasındaki 3194 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca davacıya satılan taşınmaza takdir edilen bedelin indirilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 3194 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca davacıya satılan taşınmaza takdir edilen bedelin indirilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

3194 sayılı Yasanın 17. maddesi gereği, bedel takdiri ile itiraz şekilleri 2942 sayılı Yasaya göre yapılır.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olup 2942 sayılı Yasanın 11. maddesi gereği arsalara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi gerekir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9054, Karar No: 2017/772, Tarih: 16.02.2017

**21. Ceza Dairesi         2015/9054 E.  ,  2017/772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 210/2. maddesinde yer alan "Gerçeğe aykırı belge düzenleyen tabip, diş tabibi, eczacı, ebe, hemşire veya diğer sağlık mesleği mensubu, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Düzenlenen belgenin kişiye haksız bir menfaat sağlaması ya da kamunun veya kişilerin zararına bir sonuç doğurucu nitelik taşıması halinde, resmi belgede sahtecilik hükümlerine göre cezaya hükmolunur." şeklindeki düzenleme ile; kamu görevlisi olmayan sağlık mesleği mensuplarının görevlerinin gereği olarak düzenledikleri belgelerin gerçeğe aykırı olması haline özgü özel bir sahtecilik suçu düzenlenmiştir. Buna göre fıkranın ilk cümlesi uyarınca gerçeğe aykırı belge düzenlenmesi halinde özel belgede sahtecilik suçu ancak düzenlenen bu belge ile TCK'nun 210. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesindeki menfaat veya zarar koşulunun gerçekleşmesi halinde ise resmi belgede sahtecilik suçuna göre cezaya hükmolunacaktır. Anılan fıkrada belirtilen suç faili sağlık mesleği mensubu olmalıdır ve bunların kimler olduğu hususu ise 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun ve ilgili diğer mevzuat hükümleri çerçevesinde belirlenebilir. Kamu görevlisi olmayan hekim tarafından düzenlenen içeriği sahte raporu kullanan kişinin eylemi ise TCK'nun 207/2. maddesinde düzenlenen sahte özel belgeyi kullanmak suçunu oluşturur. Bu açıklamalar karşısında somut olaya gelince:

Sanık ...'ın hafta sonları cumartesi günleri GAP Motorlu Taşıtlar Sürücü kursuna gelerek kursiyerleri muayene ettiğinin ve muayene sonrası gerekli notlarını alarak rapor tanzim etmesi için evrakları doktor olan sanık ...'a götürdüğünün, sanık ...'ın da hiçbir sürücü adayını muayene etmeden rapor düzenlediğinin, sürücü kursu kurucusu olan sanık ... ve kurs müdürü sanık ...’ ın sanıklar Mikail ve Cuma ile birlikte hareket ettiklerinin anlaşılması, suça konu raporların içerik itibariyle sahte olduğu ve özel poliklinikte düzenlenen reçete, tahlil ve benzeri belgelerden olması, düzenlenen bu belgelerin kullanılarak kişi veya kişilere haksız bir menfaat sağlanması ve kamu zararını doğurucu nitelik taşıması karşısında sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 210/2. maddesinin ikinci cümlesi delaletiyle aynı Yasanın 204/1. maddesine uyduğu ve bu madde uyarınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.