muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20825, Karar No: 2013/19418, Tarih: 13.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/20825 E.  ,  2013/19418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

TCK'nun 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 61/9 maddesi uyarınca 'adli para cezası ile hapis cezasının seçimlik olarak öngörüldüğü durumlarda, adli para cezasının alt sınırının hapis cezasının alt sınırından az olamayacağından', temel cezanın '120 ... adli para cezası' yerine, yazılı şekilde '20 ... adli para cezası' şeklinde belirlenerek sanığa eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi olarak belirtilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9262, Karar No: 2023/1356, Tarih: 16.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/9262 E.  ,  2023/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davalarda yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın usulden reddine, birleştirilen Antalya 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/257 Esas sayılı davasının kabulüne, birleştirilen Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/425 Esas sayılı davasının ise, ... yönünden usulden reddine, ... yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun ... yönünden mahiyeti itibarıyla cevap dilekçesi niteliğinde olduğundan ayrı bir inceleme yapılmadığı belirtilerek; davacı ve davalı ... Başkanlığının istinaf istemleri yönünden esastan reddine, davacılardan ..., ..., ..., ... ve Tacettin Baliz yönünden temyiz yolu açık olmak üzere esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen dava dilekçelerinde; dava konusu Antalya ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 4239 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı ... Belediyesi tarafından, birleştirilen Antalya 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/257 Esas sayılı dosyasının dava dilekçesinde ... tarafından, birleştirilen Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/425 Esas sayılı dosyasının dava dilekçesinde ise, ... ve ... Belediye Başkanlıklarınca kamulaştırma yapılmadığı halde fiilen el atıldığını bu nedenle taşınmazın bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idarelerden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, sorumluluğun ... ilçe Belediyesine ait olduğunu, müvekkili belediyenin dava konusu yere her hangi bir şekilde fiilen el atmasının veya başka bir tasarrufu söz konusu olmadığını, dava konusu parselin imar planında "... spor alanları, oyun alanları" olarak planlandığını, bu tür alanların tasarruf hakkı ile birlikte kamulaştırma yükümlülüğünün ilçe belediyelerinde olması nedeni ile bu işlemlerin ilgili ilçe belediyesince yapılması gerektiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davayı kabul etmediklerini, husumet itirazlarının olduğunu, dava konusu parselin 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18 inci Maddesi Uyarınca Yapılacak Arazi ve Arsa Düzenlenmesi ile İlgili Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 12 nci maddesi gereğince ortak katılım oranı ile oluşturulan kamu tesis alanlarından olduğunu, belediye meclis kararı ve Antalya Büyükşehir Belediye Meclis kararı ile "Belediye ... Spor Tesis Alanı" olarak planlandığını, müvekkili tarafından dava konusu taşınmaza el atmanın söz konusu olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince asıl davanın usulden reddine, birleştirilen Antalya 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/257 Esas sayılı davasının kabulüne, birleştirilen Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/425 Esas sayılı davasının ise, ... yönünden usulden reddine, ... yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı ... Başkanlığına karşı açılan davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, bakiye karar harcına ilişkin hükümde hesaplama hatası olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazda fiilen el atma bulunmadığından davada görevli yargı yerinin idari yargı olduğunu, davanın görev yönünden reddi gerektiğini, davanın taraflarına yönelik husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, Yerel Mahkemenin gerekçeli kararında tazminat bedeline dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığını, mülkiyet sahiplerinin haklarının kısıtlanmadığını, dava konusu taşınmaza imar planında ayrılma amacına uygun herhangi bir yapı, bina işlemi yapılmadığını, tespit edilen bedelin fahiş olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

3.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle, sorumluluğun ilçe belediyesinde olduğunu, kendileri yönünden verilen kararın doğru olduğunu, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olup onanması gerektiğini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun ... yönünden mahiyeti itibarıyla cevap dilekçesi niteliğinde olduğundan ayrı bir inceleme yapılmadığı belirtilerek; davacı ve davalı ... Başkanlığının istinaf istemleri yönünden esastan reddine, davacılardan ..., ..., ..., ... ve Tacettin Baliz yönünden temyiz yolu açık olmak üzere esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun ... yönünden mahiyeti itibarıyla cevap dilekçesi niteliğinde olduğundan ayrı bir inceleme yapılmadığı belirtilerek; davacı ve davalı ... Başkanlığının istinaf istemleri yönünden esastan reddine, davacılardan ..., ..., ..., ... ve Tacettin Baliz yönünden temyiz yolu açık olmak üzere esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlamıştır.

2. Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza fiilen el atma bulunmadığından davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, taşınmaza takdir edilen bedelin çok yüksek olduğunu, tarafları yönünden davanın usulden reddi gerektiğini, Planlı Alanlar Yönetmeliği’nin 61 inci maddesine göre yapılaşma izni verilebileceğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

3. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle 1/1000 ölçekli imar planı yapılmasıyla ilgili olarak Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumlu olduğunun düşünülemeyeceğini belirterek kararın onanmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idare arasında kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin sorumlu idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu Antalya ili ... İlçesi, ... Mahallesi, 4239 ada 1 parsel sayılı taşınmazın imar planında "... SPOR SAHASI" olarak ayrıldığı, ... Belediye Başkanlığının 04.05.2017 tarih ve 622.03-1193/3650 sayılı yazısına göre, ... Belediyesince dava konusu taşınmazın üzerine 29.10.1998 tarihinde spor alanları inşa edilip, 23.08.2016 tarihinde el atmaya son verildiği belirtilmiş ise de, imar planında açık spor tesis alanı olarak ayrılan dava konusu taşınmaza, plandaki amaç doğrultusunda fiilen basketbol ve voleybol sahası yapılarak el atıldığı, sonradan el atmaya son verilse bile yürürlükte bulunan 1/1000'lik planda halihazırda açık spor tesisleri alanı olarak ayrıldığı gözetildiğinde kamulaştırmasız el atma olgusunun varlığının kabulü gerekir.

3.Arsa niteliğindeki Antalya ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 4239 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesi ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacılardan ve davalı ...'ndan alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, Davalı ...'ndan aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/838, Karar No: 2025/3808, Tarih: 05.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2025/838 E.  ,  2025/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/1582-2024/1583

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince talebin kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili itiraz etmiş, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazlarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, İtiraz Hakem Heyeti'nce 27.12.2024 tarihli ek kararı ile feragat nedeni ile başvurunun reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı ve ek kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; 27.12.2024 tarihli İtiraz Hakem Heyeti ek kararının ve ek kararın taraflara tebliğine ilişkin belgelerin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7546, Karar No: 2016/7343, Tarih: 02.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/7546 E.  ,  2016/7343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sanığın savunmalarında .... Ltd. Şti'nin ortağı olmasına rağmen şirketi temsile yetkisinin bulunmadığı ve şirket faaliyetlerinden haberdar olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından sanık tarafından şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, şirkete ait bir belge düzenlenip düzenlemediği araştırılıp, sanığın savunmalarında bahsi geçen ... ve sahte faturaları kullandıkları anlaşılan şirketlerin yetkilileri tanık olarak dinlenilip, gerekirse faturalar üzerinde yazı imza incelemesi yaptırılması ve sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması gözetilerek 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında bu faturaları kullanan şirketlerden dava açılan her takvim yılı için fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip, dosya arasına konulup, şekil şartlarını taşıyıp taşımadığı tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

2- Kamu davasının vergi suçu ve inceleme raporları ile mütalaaya uygun olarak 2005, 2006 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak” suçlarından açıldığı, her takvim yılında kendi içerisinde "teselsül eden" sahte fatura kullanmak suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği ve sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek suçtan ceza tayini yasaya aykırı,

3) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının sanığın kendi alt soyu dışındakiler için hapis cezasının infazı tamamlanana kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 02.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/990, Karar No: 2024/1989, Tarih: 04.04.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/990 E.  ,  2024/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/80 E., 2023/312 K.

DAVA TARİHİ : 23.09.2014

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında görülen tahsis kararına dayalı tapu iptal ve tescil davasında verilen davanın reddi kararı hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; ... Merkez ... Mahallesi, 680 ada 45 parsel sayılı taşınmazın 12/07/1966 tarihinde 436 sayılı kararı ile ... Belediyesi tarafından muris...'e tahsis edildiğini, taşınmaz üzerinde konut olarak kullanılan binalar olduğunu, emlak vergisinin de ödendiğini, arsa bedelinin ödendiğine dair makbuzun ibraz edilmediği gerekçesi ile tapu tescilinin müvekkilleri adına yapılmadığını ileri sürerek, taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile veraset ilamındaki payları oranında davacılar adına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, belediyelerde taşınmaz mal satımına karar verme yetkisinin Belediye Kanunu'nun 18/e maddesine göre belediye meclisinde olduğunu, bu yönde alınacak meclis kararını uygulama yetkisinin belediye encümeninde olduğunu, uygulamada satış konusunda encümen kararı alınan bir gayrimenkulün satış bedelinin satın alan kişi tarafından makbuz karşılığı idareye yatırıldığını, bundan sonra idarenin tapuda devir işlemini yaptığını, bazen taşınmaz satın alan kişilerin encümen kararına rağmen satış bedelini bilerek ya da bilmeyerek idareye yatırmadıklarını, bu durumda tescil işleminin yapılmadığını, davacıların ne satışa ilişkin encümen kararını ne de satış bedelini ödediklerine ilişkin makbuzu dosyaya ibraz edemediklerini, davacının iddiasını ispat etmek zorunda olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI:

Mahkemenin 31.03.2016 tarihli ve 2014/58 Esas, 2016/146 Karar sayılı kararıyla; kararlaştırılan satım bedeline ilişkin makbuzun dosyaya ibraz edilemediği, davacıların ödeme iddiasını ispat edemedikleri, belediyeden yapılan sorgulamada da ödemeye ilişkin herhangi bir kayıt ve belgeye ulaşılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 31.03.2016 tarihli kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 31.03.2016 tarihli kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 23.09.2020 tarihli ve 2016/16763 Esas, 2020/5315 Karar sayılı ilamında "1966 yılında yapılan satış nedeniyle satış bedeline ilişkin makbuzların bugüne kadar davacı tarafından saklanmasını beklemenin davacıya yüklenecek ağır bir yük niteliğinde olduğu, söz konusu makbuzların davalı ...'de bulunmamasının da davacılar aleyhine yorumlanamayacağı, satış tarihinden itibaren taşınmazın davacıların murisi... ve ölümünden sonra da mirasçıları olan davacılar tarafından kullanıldığı, üzerinde muris tarafından 1970'li yıllarda yapılmış yapı bulunduğu, elektrik ve su aboneliklerinin yapıldığı, emlak vergilerinin ödendiği, kayıt maliki olan Belediye tarafından dava tarihine kadar her hangi bir uyuşmazlık çıkarılmadığı, satış bedelinin davacıların murisi tarafından ödendiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğundan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesinin doğru görülmediği" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkeme, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; encümen kararı tarihindeki yürürlükte bulunan 1580 sayılı Belediye Kanununa göre de taşınmaz mal alım satım yetkisinin belediye meclisinde olduğunu, encümen kararının taşınmaz satış vaadi olduğu varsayılırsa resmi şekilde yapılmadığından geçersiz olduğunu, ispatlamak şartıyla bedel için sebepsiz zenginleşme davası açılabileceğini, davacıların satışa ilişkin encümen kararı ve ödeme makbuzlarını dosyaya delil olarak ibraz edemediklerini, bedeli ödemiş olsa makbuz sunup daha önce tescil talep edebilecekken 40-50 sene sonra dava açılmasının düşündürücü olduğunu, geçen zamanın belediye aleyhine yorumlanamayacağını, belediyenin haberi bile olsa tahliye davası açıp hakkını kullanmamış olabileceğini, kararda hukuka aykırı şekilde nisbi harç ve davacı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedildiğini, bozma öncesi kararda maktu harç ve maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması durumunun bozma nedeni sayılmadığını, bozma sonrası da maktu belirleme yapılması gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tahsis kararına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tahsis kararına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.