muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5220, Karar No: 2024/7038, Tarih: 17.04.2024

4. Diğer yandan, bozma sonrası aldırılan bilirkişi raporlarında davacının, hangi tarihlerde, kaç kez Tokat ili merkez ve/veya ilçeleri dışında görevlendirildiği yönünde tespit yapılmayıp bu hususta herhangi bir açıklamaya da yer verilmeden eksik inceleme ile rapor tanzim edildiği ve söz konusu bilirkişi raporlarının bu hâli ile bozma ilâmına uygun olarak düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

Şu hâlde Mahkemece yapılması gereken iş, 23.02.2022 tarihli bozma ilâmında belirtilen esaslar çerçevesinde, gerekirse farklı bir bilirkişiden, denetime elverişli net tespitler içeren yeni bilirkişi raporu aldırılarak; toplu iş sözleşmesindeki açık hükme göre harcırah ve ikamet yevmiyesi hesabı bakımından davacının görevli bulunduğu ilin sınırları dışındaki geçici görevlendirmeleri olup olmadığının yöntemince belirlenmesi ve ilk hükmün davacı tarafından temyiz edilmemesi ile davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hakların da gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesidir.

5. Yukarıda yer verilen ilke ve esaslar gözetilmeden dosya kapsamına ve konuya ilişkin normatif düzenlemeye uygun olmayan yazılı gerekçeyle ret kararı verilmesi usul ve kanuna aykırı olup hükmün yeniden bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4334, Karar No: 2016/15568, Tarih: 08.12.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/4334 E.  ,  2016/15568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl-birleşen menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı, dava konusu 21.12.2010 vadeli 10.000 TL bedelli senedin kendisine zorla imzalattırıldığını, senette malen kaydı bulunmakta olup herhangi bir mal alışverişinin olmadığını ileri sürerek, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili duruşmadaki beyanında, müvekkilinin davalı tarafa borcu bulunmadığını, taraflar arasında ticari bir ilişkinin de söz konusu olmadığını ileri sürerek, davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, duruşmadaki beyanında davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı, davaya konu senedin kendisine zorla imzalattırıldığını ileri sürerek, davalıya borcu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada, davalıya tebligat yapılamamıştır.

Mahkemece toplanan delillere göre, senetlerin borçlularının ... ve davacı ... .., lehdarının ise davalı ... olduğunun saptandığı, senetlerde malen kaydı bulunduğu, davalı senetlerin imzalanmış şekilde senetlerde borçlu gözüken ... tarafından daha önce davacının ve kardeşleri ile davalıya sattığı arabalar karşılığında kendisine, davacının bulunmadığı bir sırada verdiğini bildirdiği, davacı eczacı olup ayrıca kardeşleri ile oto ticareti yaptığı iddia edilmiş ise de bu iddianın ispat edilemediği, dinlenen tanık ...'ın beyanından anlaşılacağı üzere dava konusu senetlerin dava dışı senet borçlusu gözüken ... ve adamlarının tehditleri sonucunda, davacı tarafından imzalandığının anlaşıldığı, bu durumda dava konusu senetlerin davacı tarafından tehditle imzalandığından senetlerden dolayı sorumluluğu bulunmadığı, davalının da senet lehdarı olması nedeniyle durumu bildiği ve iyiniyet kuralının kendisi açısından işlemeyeceği sonucuna varıldığı, davacının dava konusu senetlerden dolayı davalıya borçlu olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen dava yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen dava bonodan dolayı borçlu bulunmadığının tespitine ilişkindir. Davacının bonolarda aval olarak imzası bulunmaktadır. Bononun kendisine zorla imzalattırıldığını belirtmiştir. Davacı aynı bonolarla ilgili olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunmuş, şikayet dilekçesi ve ifadesinde kendisinin dolandırıldığını belirtmiş ancak yargılama sırasında dinlenen tanık ...'ın beyanında belirttiği şekilde silah zoruyla bonoların imzalattırıldığı hususunda şikayetçi olmamıştır. Cumhuriyet Başsavcılığında yapılan soruşturma sonunda takipsizlik kararı verilmiş, itiraz reddedilmiş olup takipsizlik kararı kesinleşmiştir. Yine ... Cumhuriyet Başsavcılığı 2012/13704 soruşturma numaralı 2012/11850 kararı ile davacı şikayeti hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Mahkemenin kararına gerekçe oluşturduğu tanık ... davacının kardeşinin çalışanı olup bu tanığın anlatımında belirtilen hususlarda davacının ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/23599 soruşturmasındaki 19.06.2010 tarihli beyanında da bahsedilmemiş, bu ifadesinde bonoların silah zoruyla imzalatıldığı konusunda bir beyanda bulunmamıştır. Kaldı ki davacının bu anlatımları keşideci ile kendi arasındaki hukuki ilişki olup, 3. kişi olan bono lehdarına karşı ileri sürülemez. Mahkemece tüm bu hususlar dikkate alınarak asıl ve birleşen davanın reddi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/1297, Karar No: 2013/6838, Tarih: 21.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/1297 E.  ,  2013/6838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkemenin görevsizliğine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamından sanıkların dava konusu eşyayı gümrük işlemlerine tabi tutmadan yurda getirdikleri gerekçesiyle kamu davası açılmış olup, tüm dosya içeriğine göre sanıkların belirlenen gümrük kapısından yolcu olarak yurda giriş yaptıkları, ele geçen ve yolcu beraberi statüsünde getirilen eşyanın ticari mahiyette bulunmadığı ve ithalinin yasak olmadığı saptanmıştır.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve yolcuların beraberinde getirdiği eşya hakkında yapılacak işlemleri düzenleyen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 6. maddesi;

"Yolcuların, gümrük mevzuatına göre zati ve hediyelik eşya kapsamı dışında olup beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde, eşyası arasında veya taşıma araçlarında çıkan ya da başkasına ait olduğu halde kendi zati eşyasıymış gibi gösterdikleri eşyanın gümrük vergileri, gümrük idarelerince iki kat olarak alınır ve eşya sahibine teslim edilir.

Söz konusu eşyanın gümrükten kaçırılmak amacına yönelik olarak saklanmış veya gizlenmiş olarak bulunması durumunda gümrük idarelerince eşyanın gümrük vergileri üç kat olarak alınır ve eşya sahibine teslim edilir.

Birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen eşya, gümrük vergileri ödenmediği taktirde, gümrüğe terk edilmiş sayılır.

Yolcuların, beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde, eşyası arasında veya taşıma araçlarında çıkan eşyanın ticari mahiyette veya ithali veya ihracının yasak olması halinde 3. madde hükümleri uygulanır." Hükümlerini içermektedir.

Dosya içeriğine göre gümrük kapısından yolcu olarak yurda giren sanıklarda ele geçen toplam 10 kg Istıkan marka çay, 15 kg layalina marka çay, 5 kg dökme çay, 15 kg şeker, 10 adet 750 ml Balantines marka viski, 6 adet Absolut marka 1 litrelik Votka, 10 adet 75 cl`lik Jb marka Viski, 1 adet Arapça ibareli rakı, 1 adet 37 cl`lik Grantis marka viski, 4 kutu Nahkla Tobacco ibareli nargile tütünü, 2 karton Brillant, 1 karton LM, 4 karton Kent, 3 karton Davidoff, 16 karton Winston, 3 karton Marlbora ve 3 karton Prestige marka sigaranın miktar ve nitelik itibariyle ticari mahiyette bulunmadığı ve ithalinin yasak olmadığı gözetildiğinde esastan hüküm ittihazı ve dava konusu eşya yönüyle 5607 sayılı yasanın 6. maddesi uyarınca gümrük mevzuatı çerçevesinde işlemlerin gümrük idaresince yerine getirilmesine karar verilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülerek hükmün bu sebepten BOZULMASINA, 21.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5751, Karar No: 2011/7516, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5751 E.  ,  2011/7516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek suçundan sanık ...'ın İİK'nun 331. maddesi gereğince 6 ay hapis ve 1800 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekilinin 14/01/2011 havale tarihli şikayet dilekçesi ve ekindeki ... Tapu Sicil Müdürlüğünün 28/12/2009 tarih ve 106.01 sayılı yazıları ve eki taşınmaz bilgilerine göre, sanığın suça konu ... İlçesi... köyü 121 ada 1 parsel sayılı (Bağımsız bölüm :12) taşınmazı 13/11/2009 tarihinde sattığının anlaşılması karşısında, aynı yer 121 ada 1 parsel G. 1 Blok 3. kat 8 no'lu taşınmazın satışına ilişkin şikayetin süresinde olmadığına yönelik tebliğnamenin (1) numarası altındaki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir. Ancak ;

13/11/2009 tarihinde satılan ... İlçesi... köyü 121 ada 1 parsel sayılı (Bağımsız bölüm :12) taşınmazın satışına ilişkin sözleşme örneği getirtilerek, satış bedelinin emsallerine uygun olup olmadığı, satın alan şahısla sanık arasında yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkisi bulunup bulunmadığı, sanığın ...İcra Ceza Mahkemesince talimat yolu ile alınan 3/3/2010 tarihli savunmasında belirttiği gibi diğer taşınmazını müştekinin eşine borcu karşılığı satılıp satılmadığı, varsa buna ilişkin protokol de incelenerek bu borcun kaynağının ve ödenip ödenmediği araştırılarak, taşınmazı 13/11/2009 tarihinde satın alan Murat Örer'in, satın aldıktan on gün sonra 23/11/2009 tarihinde Bekir Ülger isimli şahsa sattığı da dikkate alınarak, taşınmaz satışının alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla yapılıp yapılmadığı tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de ;

1)Hapis cezası asgari hadden tayin edildiği halde, gün para cezasının asgari hadden ayrılmak suretiyle tayin edilerek ceza tayininde çelişkiye düşülmesi.

2)İİK'nun 354. maddesinin borcun ödenmesi durumunda da uygulanacağının karar yerinde gösterilmemesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerine görülmekle hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34603, Karar No: 2017/6889, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/34603 E.  ,  2017/6889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3200, Karar No: 2021/3109, Tarih: 05.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/3200 E.  ,  2021/3109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Kal

KARŞI DAVA : Temliken Tescil Ve Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne ve karşı davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı-karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin murisinden kalan 1157 parsel sayılı taşınmazın davalı ... tarafından işgal edildiğini belirterek, elatmanın önlenmesini ve üzerinde ekili ağaçların yıkımını talep etmiştir.

Davalı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde, ağaçların 1992 yılında davacıların muvafakati ile onların da kabul ettiği sınır çizgisine göre dikildiğini belirterek, davanın reddini savunmuş, ağaçların değerinin zemin değerinden fazla olduğunu belirterek temliken tescil talep etmiş, talebi kabul olunmaz ve ağaçların yıkımına karar verilirse ağaç bedelinin tazminini talep etmiştir.

Yargılama sırasında komşu parsel maliki ... davaya dahil edilmiş, ağaçların davalı ... tarafından ekildiğini, temliken onun adına tescil edilmesine muvafakat ettiğini belirtmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda asıl davanın kısmen kabulüne, elatmanın önlenmesine ve yıkım talebinin reddine, karşı davanın reddine dair verilen karar, davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Asıl dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım; karşı dava ise, temliken tescil ve tazminat talebine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Asıl dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım; karşı dava ise, temliken tescil ve tazminat talebine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda dava konusu 1157 parsel sayılı taşınmaz tarla vasfında, davacının murisi .... adına tapulama yoluyla 04.03.1975 tarihinde tescil edilmiş olup, 28.12.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen 284,64 m2’lik alanda bulunan zeytin ağaçları davalının beyanına göre 1992 yılında dikilmiştir. Söz konusu davadan önce, taşınmazların güneyinde bulunan 1156 parsel sayılı taşınmaz lehine 1157 parselden geçit irtifakı verilirken geçidin 1157 parsel ile doğusunda bulunan ve davalının annesine ait 1158 parselin sınırından geçirildiği düşünülmüş ise de, krokiye göre yolun doğusunda kalan A harfiyle gösterilen yer dava konusu parsele ait olup, davalı mülkiyete dayalı bir hakkı olmadan çaplı taşınmaza müdahale etmiştir. Bu durumda iyiniyetli sayılamayacağından temliken tescil talebini içeren karşı davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte, asıl dava hakkında elatmanın önlenmesinin yanında yıkım talebinin de kabulü gerekirken, reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 111,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 263,02 TL'nin temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına ve peşin harcın da istek halinde temyiz eden davacı-karşı davalıya iadesine, 05.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10134, Karar No: 2013/3782, Tarih: 13.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/10134 E.  ,  2013/3782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Cinsel taciz, hakaret, kasten yaralama

Hüküm : 1- TCK'nın 105/1, 31/3, 52/1-2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (600 TL adli para cezası-iki kez) temyiz talebinin reddi

2- TCK'nın 125/1, 31/3, 52/1-2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (400 TL Adli para cezası) temyiz talebinin reddi

3- TCK'nın 86/2, 31/3, 52/1-2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (120 TL Adli para cezası iki kez) temyiz talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezalarının miktarı karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle, temyiz talebinin reddine ilişkin karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanığın başvurusunun reddiyle anılan kararın ONANMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/981, Karar No: 2018/1763, Tarih: 27.02.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/981 E.  ,  2018/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 152.685,41 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.12.2016 günlü ve 2016/5641E.-2016/14411K sayılı ilamı ile karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli, Perakende Satış Hizmet Bedeli, Sayaç Okuma Bedeli, İletim ve Dağıtım Bedeli ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı ... Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

Mahkemece, yukarıda anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına ve davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ... gereğince 14.964,83 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Somut olayda; davacı, davanın açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklıdır. Eş söyleyişle, davaya konu bedelleri tahsil eden davalı, davanın açılmasına sebebiyet vermiştir. Davacı tarafından, davalıdan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, perakende satış hizmeti ve sayaç okuma bedellerinin tahsilinin talep edildiği davada, “konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi, yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa değişikliğinin bir sonucudur. Bu itibarla, dava açıldığı tarihte, yapılan yasa değişikliği henüz ortada bulunmadığından, dava tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde; mahkemece, dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, davacının dava açmasında haksız sayılamayacağı cihetle; konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildikten sonra davacı yararına maktu vekalet ücreti takdirine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 6. maddesindeki “14.964,83 TL” rakamının hükümden çıkarılarak yerine “1.980,00 TL” rakamının yazılmasına, hükmün davalı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/771, Karar No: 2013/29541, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/771 E.  ,  2013/29541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ve bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ve hafta tatili çalışması ücretlerinin ödenip ödenmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı ve hafta tatili çalışmasının yazılı belge ile ispatlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazı kayıt ileri sürülmemesi, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Hafta tatili çalışması ücreti bakımından da aynı esaslar geçerlidir.