muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9446, Karar No: 2024/4105, Tarih: 02.04.2024

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın ilk kez 26/11/1986 tarihinde onanan1/5000 ölçekli nazım imar planında okul alanı, yeşil alan ve yaya yolu olarak planlandığını, söz konusu alanda ilk nazım imar planından sonra plan değişiklikleri yapıldığını, halen yürürlükte olan 29.06.2005 tarihinde onanan 1/5000 ölçekli nazım imar planında spor alanı olarak planlandığını, taşınmaza ilk kez 10.02.1989 tarihinde onanan 1/1000 ölçekli uygulama imar planında park alanı ve yaya yolu olarak planlandığını, daha sonra yapılan değişiklik ile 02.01.2006 tarihinde onanan 1/1000 ölçekli uygulama imar planında dava konusu taşınmazın spor alanı olarak planlandığını, dava dilekçesinde iddia edildiğinin aksine dava konusu taşınmaza müvekkili idare tarafından herhangi bir fiili el atmanın söz konusu olmadığını, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, taşınmaz maliki tarafından müvekkili idareye karşı taşınmazın kamulaştırılması, takas yapılması, plan tadilat veya 6111 sayılı Kanun'un geçici 2 nci madde çerçevesinde uzlaşma başvurusu olmadığını, bu durumun dava şartı sayıldığını, bu nedenle dava şartı yokluğundan davanın açılamayacağını, dava konusu taşınmaza idarelerince hiçbir fiili müdahalede bulunmamasına rağmen davacı tarafından tazminat talep edildiğini, bu nedenlerle davanın müvekkil idare yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Dahili davalı ... Belediye Başkanlığı cevap dilekçesinde özetle; taşınmaza fiilen el atılıp atılmadığının tespit edilmesi gerektiğini, yokluklarında yapılan yargılamada bilirkişi raporlarını kabul etmediklerini, dava konusu taşınmazın uygulama imar planında ... sorumluluğunda olan spor tesisi alanı içinde kaldığını, bu nedenle fiili el atmada bulunmadığından husumetten davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, taşınmaz için belirlenen bedelin yüksek olduğunu belirterek davanın usulden ve esastan reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılardan ... ile ... hakkında pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, davalı ... Belediye Başkanlığı yönünden davanın kabulü ile taşınmaz bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Belediye Başkanlığından alınarak davacı tarafa verilmesine, bedeline hükmedilen taşınmazın tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, yargılamayı ve bilirkişi raporlarını kabul etmediklerini, taşınmazın ifrazına konu ...6. Asliye Hukuk Mahkemesi dosyasında (A) harfi ile gösterilen yere ilişkin belediyelerine tazminat hükmedilmemiş olup kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, ayrıca fen bilirkişisi raporunda da taşınmaza herhangi bir el atmanın tespit edilmediğini, ayrıca kararda ...yerine Kocasinan olarak yazıldığını, buna göre söz konusu davada bilirkişilerce belirlenen bedel üzerinden düzenleme ortaklık payı tenzil edilmemesi son derece isabetsiz olup yerel İlk Derece Mahkemesince verilen kararın yine kaldırılması gerektiğini, dava konusu taşınmaz için takdir edilen bedelin yüksek olduğunu, dava konusu taşınmaza 855,00 TL değer tespitinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, ayrıca dava konusu taşınmaz ve emsal taşınmazın farklı mahallelerde yer almakta olup emsal taşınmazın satışı tarihi üzerinden 15 yıl gibi uzun bir zaman geçtiğini, dolayısıyla taşınmaz alım satımının bu kadar yoğun olduğu ilimizde böyle bir taşınmazın emsal alınarak değer biçilmesinin son derece isabetsiz olduğunu, dava konusu taşınmaza kıyaslama yapılması neticesinde fazla değer takdir edildiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalıların istinaf sebebinin kısmen kabulü ile taşınmazın ilçe bilgisinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın uygulama imar planında spor tesis alanı olarak planlı olduğunu, taşınmazın kök parseli olan 5538 ada 8 parsel sayılı taşınmazla ilgili ...6.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/528 Esas sayılı dava dosyasının bozma sonrasında aldığı 2015/512 Esas, 2015/441 Karar sayılı dava dosyası içindeki bilgi ve belgelereden; asıl dosya davacısının ... olduğu, eldeki dava dosyasının kök parseli olan 5538 ada 8 parsele yönelik kamulaştırmasız el atma nedeniyle ... ...Belediye Başkanlığı ve Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü aleyhine dava açıldığı, 2012/528 Esas, 2014/186 Karar sayılı dava dosyasında yapılan yargılama neticesinde; davanın Büyükşehir Belediyesi ve Spor Genel Müdürlüğü yönünden husumetten reddine karar verildiği, ...Belediyesi yönünden ise kısmen kabul hükmü kurulduğu ve spor tesis alanı olan kısım yönünden yargı yolu nedeniyle ret kararı verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği ,yine aynı dava dosyası içerisinde Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü tarafından ...Büyükşehir Belediyesi ve ...Belediyesi'ne hitaben hazırlanan 22.05.2012 tarihli yazıda; söz konusu alanın spor alanı olarak ayrılmasına yönelik bir talepleri olmadığı ve bu yere bir yapı yapmak için kamulaştırma yapma planlarının da olmadığı bu sebeple planın tadil edilerek spor alanı dışına çıkartılmasını talep ettiği, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun Büyükşehir ve İlçe Belediyelerinin Görev ve Sorumlulukları Başlıklı 7.maddesinin İlçe Belediyesinin görev ve yetkilerini düzenleyen fıkrasında; ilçe belediyelerinin de spor yerleri yapmak görev ve yetkisinin olduğunun belitildiği gözetildiğinde dava konusu taşınmazın 1/1000 lik imar planında spor tesisi alanında kalması ve taşınmazın kök parseli olan ve ifraz öncesinde 8 parsel numarası bulunan taşınmazın ilçe belediyesi sorumluluğunda olması ve bu doğrultuda kök parsele yönelik ...6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/512 Esas, 2015/441 Karar sayılı dava dosyasında da ...Belediyesi kök parsel yönünden el atan idarenin ...Belediyesi olması nedeniyle imar projesinin uygulanmaya başladığı ve proje bütünlüğü gereğince de sorumlu idarenin ...Belediyesi olduğu ve emsal Yargıtay kararı gereğince de sorumlu idarenin ...Belediyesi olduğu anlaşılmış olmakla İlk Derece Mahkemesince dahili davalı ... yönünden kabulü ile arsa vasfındaki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değerinin belirlenmesi ve alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli, usul ve yasaya uygun olduğu görülmekle dahili davalı ... Başkanlığının istinaf sebeplerinin yerinde olmadığından başvurunun esastan reddine, davacı istinafı yönünden ise her ne kadar, ... ile davacı tarafça hüküm fıkrasında dava konusu taşınmazın ilçe bilgisinin ..

... yönünden kabulü ile arsa vasfındaki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değerinin belirlenmesi ve alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli, usul ve yasaya uygun olduğu görülmekle dahili davalı ... Başkanlığının istinaf sebeplerinin yerinde olmadığından başvurunun esastan reddine, davacı istinafı yönünden ise her ne kadar, ... ile davacı tarafça hüküm fıkrasında dava konusu taşınmazın ilçe bilgisinin ...yazılması gerekirken Kocasinan yazılmasının hatalı olduğu belirtilmiş ise de, bu hususun basit bir maddi hatadan kaynaklı olduğu açık olup İlk Derece Mahkemesince 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 28 inci maddesi gereğince ...Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilen duruşma zaptına göre de ...Tapu Sicil Müdürlüğü tarafından taşınmaz üzerinde şerhin konulduğu ve herhangi bir tereddüt halinden bahsedilmediği görülmekle, basit bir yazım hatası niteliğinde olan bu halin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 304 üncü maddesi gereğince de karar yerinde düzeltilmesi her zaman mümkün olduğundan bu hususta herhangi bir kaldırma kararı verilmesine gerek duyulmadığından davacı istinafı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş, ayrıca dava tarihinden bu yana yaklaşık geçen 4 yıllık sürede taşınmaz fiyatlarında fahiş artış olduğu, taşınmaz fiyatlarının tespitinde kullanılan TEFE artış miktarının yasal faizin çok üstünde olduğu, dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde TEFE oranlarına göre keşif tarihi itibarıyla güncel değerinin bilirkişi heyetince tespiti ve resen gözönüne alınacak sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idare arasında kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 sayılı Kanun) Ek 1 inci maddesi ile 26.11.2020 tarihli ve 32025 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7421 sayılı Kanunun 2 nci maddesi ile Ek inci maddesinin birinici fıkrasına eklenen cümle

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Dosya kapsamında yer alan fen bilirkişi raporunda, keşif tarihi itibarıyla dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı anlaşılmakla birlikte, 2006 onay tarihli 1/1000 ölçekli imar planı kapsamında spor alanı olarak ayrıldığı dikkate alındığında, kamulaştırmasız el atma olgusunun gerçekleştiğinin kabulü ile alınan rapor uyarınca taşınmaz bedelinin davalı ... Belediye Başkanlığından tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8485, Karar No: 2020/6985, Tarih: 14.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8485 E.  ,  2020/6985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 52/2-4, 56/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz Edenler: Sanık, mahalli Cumhuriyet savcısı

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

1- Dosya içeriğine göre; olay günü saat 03:10 sıralarında sanık ...’nün 112 promil alkollü olarak sevk ve idaresindeki otomobili ile seyrine devam etiiği sırada olay mahalline geldiğinde, kendi seyir istikametine yönelik olarak U dönüşü yapılamaz ve mecburi yön levhaları bulunmasına rağmen; sola manevra ile hatalı U dönüşü yapması üzerine, karşı yönden kendi istikametinde kurallara uygun olarak seyrine devam eden katılan ...’ın otomobiline çarpması ile katılanların ikisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir; birinin ise vücudunda 3. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı; sanığın dönüş manevralarını hatalı yapması ve alkollü araç kullanması neticesinde meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile asli ve tam kusurlu olarak meydana gelen olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen ve asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli, iki kişinin de basit şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

2- Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, sanığın bilinçli taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olduğu belirtilerek, hakkında TCK'nın 22/3 maddesinin uygulanmasının talep edildiği, 03.02.2016 tarihli duruşmada iddianame ve ekleri kendisine okunduktan sonra savunma yapan sanığın; suça itirazı olmadığını, kendi kusuru sonucuunda kazanın meydana geldiğini söyleyerek suçlamayı kabul ettiği, 02.11.2015 tarihli geçici olarak sürücü belgesi geri alma tutanağına ve sanığa idari para cezası verildiğine ilişkin tutanağa göre, sanığın 1,12 promil alkollü olduğunun anlaşıldığı, kazanın oluşumu da dikkate alındığında, bilinçli taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Hüküm kısmının 4. paragrafında, asli kusurlu olduğu kabul edilen 3 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınması sırasında TCK’nın 53/6. maddesi yerine TCK’nın 56/3. maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi suretiyle, CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerinde görülerek, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6791, Karar No: 2016/6675, Tarih: 23.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/6791 E.  ,  2016/6675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Küçükçekmece Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3.maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2015 tarihli ve 2014/426 esas, 2015/504 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 15/12/2015 tarihli ve 2015/1040-734 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 21/12/2015 tarihli ve 2015/934 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3.maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 18/05/2016 gün ve 94660652-105-34-2823-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 21/12/2015 tarihli ve 2015/934 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.