muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10323, Karar No: 2020/1211, Tarih: 11.02.2020

Somut olayda; ... Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 29.12.2011 tarihli yazısında, dava konusu yerin 14.03.2011 tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, onaylanan kıyı kenar çizgisinin 1 ay süre ile ilan edildiği bildirilmiştir. Bu durumda; ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için kıyı-kenar çizgisinin kesinleşmediği ve bağlayıcılık niteliği kazanmadığı açıktır. O halde, bilirkişi heyetince kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken, bağlayıcılık niteliği taşımayan ve delil olarak istifade edilmesi gereken, idare tarafından daha önce belirlenmiş kıyı-kenar çizgisi esas alınarak düzenlenen bilirkişi raporunun yeterli bulunması ve rapora dayanılarak hüküm kurulması isabetli değildir.

Hal böyle olunca, Mahkemece yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesi ile 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin de uzman bilirkişilerce uygulanması, mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, bilirkişiler tarafından yeniden belirlenecek kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçelerle açıklığa kavuşturulması, dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin içerisinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, yapılacak incelemede komşu ve yakın parsellere ilişkin kıyı çizgisi belirlemelerinin de gözönününde bulundurulması, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle davalı tarafın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10685, Karar No: 2023/2044, Tarih: 28.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/10685 E.  ,  2023/2044 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.01.2022

EK KARAR SAYISI : 2021/157 E., 2021/169 K.

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.01.2022 tarihli ve 2021/157 Esas, 2021/169 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2019/139 Esas, 2020/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis ve 1.780,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2021/157 Esas, 2021/169 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.01.2022 tarihli ve 2021/157 Esas, 2021/169 Karar sayılı kararı sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi; Bölge Adliye mahkemesi tarafından hakkında verilen ek kararı temyiz ettiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.01.2022 tarihli ve 2021/157 Esas, 2021/169 Karar sayılı kararı sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi; Bölge Adliye mahkemesi tarafından hakkında verilen ek kararı temyiz ettiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.01.2022 tarihli ve 2021/157 Esas, 2021/169 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10332, Karar No: 2012/16337, Tarih: 16.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10332 E.  ,  2012/16337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/02/2011 tarih ve 2009/1695-2011/294 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde nakliyat rizikolarına karşı sigortalı bulunan deepfreez kapı ve pencere emtiasının, davalıya ait araçla nakliyesi esnasında hasarlandığını, sigortalıya 5.907,38 TL ödendiğini, müvekkili şirketin sigortalısına ödediği tazminat nedeni ile TTK mad.1361 uyarınca sigortalısının haklarına halef olduğunu ileri sürerek 5.907,38 TL rücu tazminatının sigortalıya ödeme tarihi olan 03.07.2009 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın yükleme hatasından meydana geldiğini, yükleme hatasından dolayı meydana gelen hasardan taşıyıcının sorumlu olmadığını, emtianın gönderici tarafından yüklendiğini, müterafık kusur sebebi ile tazminatın indirilmesi gerektiğini, CMR 23.maddesine göre taşıyıcının sorumluluğunun hasarlanan malın kilogramı başına 8.33 SDR’den fazla olamayacağını, davacının talep etmiş olduğu tazminat bedelinin fahiş olduğunu ve sınırlı sorumluluk esasının işletilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının nakliyat emtia sigorta poliçesi ile dava dışı Tekso A.Ş.'nin İtalya'daki bir firmadan aldığı mallarını kara taşıması risklerine karşı sigortaladığı, malların taşınması sırasında 3 adet kabın ve 79 adet fitilin hasara uğradığı, davacının sigortalısına 5.907,12 TL ödeme yaptığı, taşıma senedine göre eşyanın “düzenli bir şekilde ve şartlara uygun” yüklendiği kaydı konularak taşımaya alındığı, bu kayda rağmen taşımaya alınan eşya-koli fotoğraflarından alüminyum eşyayı paketlemeye elverişli olmayan ince mukavva kutularla ambalaj yapıldığı, istiflemeye de itina gösterilmediği, yolculuk sırasında olası indirme bindirme, araçta ani frenlemeler gibi sebeplerin katılımı ile dava konusu zararın meydana geldiği, bu nedenlerle dava konusu zararda taşıyıcı ile eşyanın ilgilisinin ortak kusurunun etkili olduğu, hasardan taşıyıcı ile eşyanın sahibinin birlikte 1/2 oranında sorumluluğunun bulunduğu, davacının sigortalısının davalıdan talep edebileceği tazminat miktarının 3.592,58 TL olduğu, bu miktarın CMR 25. madde yollaması ile 23. madde de tespit edilen sorumluluk sınırları dahilinde kaldığı, gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 3.592,58 TL'nin dava tarihinden itibaren % 5 yıllık faizi ile birlikte davalıdan tahsilinekarar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3956, Karar No: 2016/3992, Tarih: 05.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3956 E.  ,  2016/3992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ...1. Sulh Hukuk ve ... 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün adres kayıt sistemine göre "..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise hükümlünün cezaevine hitaben yazdığı dilekçede cezaevine girmeden önceki adresini "..." olarak belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün ...T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne hitaben yazdığı imzalı dilekçesinden cezaevine girmeden önceki ikamet adresinin "..." olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4119, Karar No: 2017/6873, Tarih: 17.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4119 E.  ,  2017/6873 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... adına Av. ... 2- adına Av. ... aralarındaki dava hakkında verilen 09.04.2015 günlü ve 2014/168-2015/113 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davalı ...avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemizce verilen ilk geri çevirme kararında Plakalı aracın poliçesinin varlığının sorulması ile bulunması halinde dava dosyası içerisine celbi sağlandıktan sonra dosyanın gönderilmesi istenilmiş ise de, geri çevirme gereklerinin yerine getirilmediği, oysa davalı ... şirketinin temyiz dilekçesinde 20.10.2013 tarihinde meydana gelen kaza olayı ile ilgili olarak plaka sayılı araç hakkında karayolu taşımacılık poliçesi düzenlendiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yeni bir geri çevirmeye meydan vermeyecek şekilde, Sigortası olup olmadığı hususunu açıklıkla belirtir cevabi yazının dosya arasına celbinden sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/375, Karar No: 2015/1233, Tarih: 16.03.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/375 E.  ,  2015/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-k.davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat .... ile davalı-k.davacılar vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve karşı dava, hakem kurulu kararının iptâli istemine ilişkin olup; mahkemece asıl ve karşı davanın reddine dair verilen karar davacı karşı davalı iş sahibi idare vekilince temyiz edilmiştir. 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca, işin esasına yönelik temyiz gerekçeleri hakem kararının iptâli davasında dinlenemeyeceği gibi temyiz nedeni olarak da kabul edilemeyeceğinden, davacı karşı davalı iş sahibi idare vekilinin işin esasına yönelen temyiz nedenleri inceleme kapsamı dışında tutularak temyiz incelemesi yapılmıştır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 702 ile 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 388, 530 ve 534. maddeleri uyarınca yetkisiz ortak tarafından açılan davaya diğer ortaklarca muvafakat edildiğinden, tahkim yargılamasında aktif husumet sorununun aşılmış olmasına göre davacı karşı davalı iş sahibi idare vekilinin ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu'nun 15. maddesinde; davanın taraflarının tahkim anlaşmasının taraflarından birinin ehliyetsiz ya da tahkim anlaşmasının tarafların anlaşmayı tâbi kıldıkları hukuka veya böyle bir hukuk seçimi yoksa Türk hukukuna göre geçersiz olduğunu, hakem veya hakem kurulunun seçiminde, tarafların anlaşmasında belirlenen veya bu Kanunda öngörülen usule uyulmadığını, kararın, tahkim süresi içinde verilmediğini, hakem veya hakem kurulunun, hukuka aykırı olarak yetkili veya yetkisiz olduğuna karar verdiğini, hakem veya hakem kurulunun, tahkim anlaşması dışında kalan bir konuda karar verdiğini veya istemin tamamı hakkında karar vermediğini ya da yetkisini aştığını, tahkim yargılamasının, usul açısından tarafların anlaşmalarına veya bu yönde bir anlaşma bulunmaması halinde, bu Kanun hükümlerine uygun olarak yürütülmediğini ve bu durumun kararın esasına etkili olduğunu, tarafların eşitliği ilkesinin gözetilmediğini, ispat etmesi veya mahkemece; hakem veya hakem kurulu kararına konu uyuşmazlığın Türk hukukuna göre tahkime elverişli olmadığı, kararın kamu düzenine aykırı olduğu tespit etmesi halinde hakem kararının iptâline karar verilebileceği hüküm altına alınmıştır.

Yine 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu'nun 10/B maddesinde "Taraflar aksini kararlaştırmadıkça, tek hakemli davalarda hakemin seçildiği, birden çok hakemli davalarda ise hakem kurulunun ilk toplantı tutanağının düzenlendiği tarihten itibaren bir yıl içinde hakem veya hakem kurulunca esas hakkında karar verilir. Tahkim süresi, tarafların anlaşmasıyla; anlaşamamaları halinde taraflardan birinin başvurusu üzerine asliye hukuk mahkemesince uzatılabilir. Başvurunun reddi halinde tahkim süresi sonunda yargılama sona erer. Mahkemenin kararı kesindir." hükmüne; taraflar arasında akdedilen 21.01.2002 tarihli sözleşmenin 1. kitap, 1. bölüm 24.7. maddesinde de “Dilekçelerin teati edilmesine müteakip hakem heyeti 60 gün içerisinde Ankara'da toplanacaktır. Bu ilk toplantıya iki tarafın avukatları ile teknik müşavirleri katılacaktır. Bu ilk toplantıyı takip eden 6 ay içerisinde hakem heyeti anlaşmazlık konusu hakkında son kararını vermiş olacaktır. Aksi takdirde bu süre dışında yapılan işlemler hükümsüz sayılacak ve uyuşmazlık Ankara Mahkemelerince çözümlenecektir. Ancak 6 aylık süre tarafların mutabakatıyla uzatılabilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Davacı karşı davalı iş sahibi idarece, yüklenici konsorsiyumun hakem yargılaması sırasında hüküm altına alınmasını talep ettiği alacak kalemlerinden "Kaya Bulonu Deliği Delinmesi" ve "0-20 Metre Enjeksiyon Delikleri” işlerine ilişkin taleplerin daha önceden ...., ....ve ....'dan müteşekkil hakem kurulu nezdinde dava konusu yapıldığını, ancak tahkim süresi içinde karar verilememesi nedeniyle yargılamanın sonlandığını, bu nedenle sözleşmenin 24.7 maddesi uyarınca bu alacak kalemleri yönünden açılacak davalarda Ankara mahkemelerinin görevli olduğunu, hakem kurulunun bu alacak kalemleri nedeniyle karar verme konusunda görevli olmadığını, hakem kurulunca bu konu üzerinde durulmadan karar verilmiş olmasının ve hakem kararının iptâli davasında da bu konuya yönelik itirazlarının dinlenmemiş olmasının doğru olmadığı ifade edilmiştir.

..., ... ve ...'dan oluşan hakem kurulu nezdinde açılan davada, talep konusu edilen alacak kalemleri süresi içerisinde karar verilememiş olması nedeniyle taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 24.7 ve 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu'nun 10/B maddesi hükümleri gereği artık tahkim yargılamasına konu edilebilecek talepler olmaktan çıkmıştır. Bu konularda karar verme görevi mahkemelere ait hâle gelmiştir. Bu durumda, bu talepler hakkında ikinci kez tahkim yargılaması yapan hakem kurulu 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu'nun 15. maddesinde gösterilen "hukuka aykırı olarak kendini yetkili sayma" ve "hakem sözleşmesinin dışında kalan bir konuda karar verme" hükümlerine ilişkin düzenlemelerini ihlal etmiş olacaktır. Ancak, mahkemece ilk hakem dosyası ile ikinci hakem dosyasında talep konusu edilen alacak kalemleri karşılaştırılmış değildir.

Mahkemece; ..., ... ve ...'dan müteşekkil hakem kurulu nezdinde açılan davada, dava konusu edilen alacak kalemlerinin bu davaya dayanak yapılan hakem dosyasında talep konusu edilen alacak kalemleri ile aynı olup olmadığı hususunda bir araştırma yapılmış değildir. Bu husustaki duraksama ancak konusunda uzman bilirkişiler tarafından yapılacak mukayeseli araştırma ile belirlenebileceğinden mahkemece hükme esas alınan bilirkişiler kurulu raporunu veren kurulda bulunan .... Üniversitesi .... Mühendisliği Bölümü öğretim üyeleri yüksek inşaat mühendisleri .... ve .... ile inşaat mühendisi ....'dan ek rapor alınmak suretiyle davalı karşı davacı iş sahibi idarenin aynı konuda ikinci kez hakeme başvurulduğuna ilişkin itirazının karşılanması, o davada talep konusu edilen işlerin bu davada da talep konusu edildiğinin tespiti halinde 4686 sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu'nun 15. maddesi uyarınca hakem kararının bu kalem alacak istemine ilişkin verilen karar yönünden iptâline karar verilmesi gerekirken, bu yön üzerinde durulmadan davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Diğer taraftan, 02.11.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ve karar tarihinde de yürürlükte bulunan 662 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 58. maddesi ile 10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanun'un eki (I) sayılı cetvelin 48 ve 51. sıraları ile anılan Kanun'un eki (II) sayılı cetvelin “Özel Bütçeli Diğer İdareler” bölümünün 19. sırasının yürürlükten kaldırılması ve anılan Kanun'un eki (II) sayılı cetvelin “Özel Bütçeli Diğer İdareler” bölümüne 42. sırada ...'nün eklenmesi ile iş sahibi ... özel bütçeli idareler kapsamına alındığından, iş sahibi idarenin 492 sayılı Harçlar Kanun'un 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek harçlarla ilgili düzenleme kamu düzenine ilişkin olup re'sen dikkate alınması gerektiğinden iş sahibi idare aleyhine sonuçlanan davalarda idarenin harçlarla sorumlu tutulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile iş sahibi idarenin harçtan muaf olduğu ifade edilerek, buna göre karar verilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Kararın belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı karşı davalı iş sahibi idarenin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davalı karşı davacı iş sahibi idare yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL avukatlık vekâlet ücretinin davalı karşı davacılardan alınarak kendisini Yargıtay duruşmasında vekille temsil ettiren davacı karşı davalı ...'ne verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/39241, Karar No: 2017/6531, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39241 E.  ,  2017/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30682, Karar No: 2013/6114, Tarih: 26.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/30682 E.  ,  2013/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi