muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8742, Karar No: 2021/3883, Tarih: 16.02.2021

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, istinaf dilekçesinde bildirilen sebeplerle sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda, davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Somut olayda davacı iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek feshe bağlı alacaklarının tahsilini talep etmiş, İlk Derece Mahkemesi ise davacının ... Belediyesinde ve bu belediyenin büyükşehir belediyesine dönüştürülmesi üzerine merkez Süleymanpaşa İlçesine bağlı Süleymanpaşa Belediyesi bünyesinde dava tarihi itibariyle çalışmaya devam ettiği, iş sözleşmesinin devamı süresince kıdem ve ihbar tazminatı talep edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi de benzer gerekçelerle, davacının dava tarihi itibariyle (4/a) sigortalı olarak iş sözleşmesine dayalı çalışmasının devam ettiği, 657 sayılı Kanuna tabi memuriyetinin söz konusu olmadığı sonucuna vararak istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Dosya kapsamına göre davacının 11.06.2014 tarihine kadar, gerek ... Belediyesi gerekse Süleymanpaşa Belediyesi bünyesinde bu belediyeler ile alt işverenler arasında bağıtlanan hizmet alım sözleşmeleri kapsamında kesintisiz olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre, davacının son olarak 11.06.2014 tarihinde 03 kodu ile işten ayrılışı bildirilmiş, bu tarih itibariyle belediye ile dava dışı alt işveren arasındaki hizmet alım sözleşmesi devam etmesine rağmen davacının iş sözleşmesi sona ermiştir. Aynı kayıtlara göre davacının 16.06.2014 tarihinde Süleymanpaşa Belediyesine ait işyerinde işe başladığı ve dava tarihi itibariyle çalışmasının devam ettiği görülmekte ise de, bu çalışmanın iş sözleşmesine dayalı bir çalışma olup olmadığı uyuşmazlık konusudur. Bu döneme ilişkin olarak davacı ile ilgili belediye arasında 5393 sayılı Belediye Kanununun 49. maddesi gereğince düzenlenen hizmet sözleşmesi bağıtlandığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bölge adliye mahkemesince bu sözleşme ile ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın, davacının 4/a sigortalı olarak iş sözleşmesi ile çalışmaya devam ettiği sonucuna varılmıştır.

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49. maddesinin 3. ve 4. fıkraları uyarınca “Belediye ve bağlı kuruluşlarında, norm kadroya uygun olarak çevre, sağlık, veterinerlik, teknik, hukuk, ekonomi, bilişim ve iletişim, plânlama, araştırma ve geliştirme, eğitim ve danışmanlık alanlarında avukat, mimar, mühendis, şehir ve bölge plâncısı, çözümleyici ve programcı, tabip, uzman tabip, ebe, hemşire, veteriner, kimyager, teknisyen ve tekniker gibi uzman ve teknik personel yıllık sözleşme ile çalıştırılabilir. Sözleşmeli personel eliyle yürütülen hizmetlere ilişkin boş kadrolara ayrıca atama yapılamaz. Bu personelin, yürütecekleri hizmetler için ihdas edilmiş kadro unvanının gerektirdiği nitelikleri taşımaları şarttır. Bu fıkra uyarınca sözleşmeli olarak istihdam edileceklere ödenecek net ücret, söz konusu kadro unvanı için birinci derecenin birinci kademesi esas alınmak suretiyle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na göre tespit edilecek her türlü ödemeler toplamının net tutarının yüzde 25 fazlasını geçmemek üzere belediye meclisi kararıyla belirlenir. Genel hükümlere göre birinci dereceden kadro ihdas edilemeyen kadro unvanları için ise o kadro unvanından ihdası yapılmış en yüksek kadro derecesinin birinci kademesi esas alınır ve yapılacak ödemenin azami tutarı yukarıda belirtilen usûle göre tespit olunur. Bu fıkra hükümlerine göre çalıştırılacak personel için İçişleri Bakanlığı unvanlar itibarıyla sınırlama getirebilir. Avukat, mimar, mühendis (inşaat mühendisi ve harita mühendisi olmak kaydıyla) ve veteriner kadrosu bulunmayan veya işlerin azlığı nedeniyle bu unvanlarda kadrolu personel istihdamına ihtiyaç duyulmayan belediyelerde, bu hizmetlerin yürütülmesi amacıyla, haftanın ya da ayın belirli gün veya saatlerinde kısmi zamanlı olarak sözleşme ile personel çalıştırılabilir. Kısmi zamanlı olarak çalıştırılacak personel sayısı yukarıda belirtilen her unvan için birden fazla olamaz ve bunlarla yapılacak sözleşme süresi takvim yılını aşamaz. Bunlara ödenecek net ücret, aynı unvanlı kadroların birinci derecesinin birinci kademesi için yapılması gereken bütün ödemeler toplamının net tutarının yarısını geçmemek ve çalıştırılacak süre ile orantılı olmak üzere belediye meclisi kararı ile tespit edilir. Bu fıkra uyarınca sözleşmeli personel olarak çalıştırılanlar için iş sonu tazminatı ödenmez ve işsizlik sigortası primi yatırılmaz. Bunlardan yaptıkları başka işler sebebiyle herhangi bir sosyal güvenlik kurumuna tâbi olanlar için sosyal sigorta ve genel sağlık sigortası primi yatırılmaz ve aynı kişi birden fazla belediye veya bağlı kuruluşta çalıştırılamaz.” Aynı maddenin 5. fıkrasına göre de, “çalıştırılacak personele her ne ad altında olursa olsun sözleşme ücreti dışında herhangi bir ödeme yapılmaz ve ücret mahiyetinde aynî ya da nakdî menfaat temin edilmez. Bu personel hakkında bu Kanunla düzenlenmeyen hususlarda vize şartı aranmaksızın 657 sayılı Kanun'un 4. maddesinin (B) fıkrasına göre istihdam edilenler hakkındaki hükümler uygulanır

.” Aynı maddenin 5. fıkrasına göre de, “çalıştırılacak personele her ne ad altında olursa olsun sözleşme ücreti dışında herhangi bir ödeme yapılmaz ve ücret mahiyetinde aynî ya da nakdî menfaat temin edilmez. Bu personel hakkında bu Kanunla düzenlenmeyen hususlarda vize şartı aranmaksızın 657 sayılı Kanun'un 4. maddesinin (B) fıkrasına göre istihdam edilenler hakkındaki hükümler uygulanır. Bu personele ait sözleşme örnekleri sözleşmenin imzalanmasını izleyen 30 gün içinde İçişleri Bakanlığına ve Maliye Bakanlığına gönderilir.

657 sayılı Kanun’un 4/B maddesine göre sözleşmeli memur “Kalkınma planı, yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması, gerçekleştirilmesi, işletilmesi ve işlerliği için şart olan, zaruri ve istisnai hallere münhasır olmak üzere özel bir meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde, kurumun teklifi üzerine Devlet Personel Dairesi ve Maliye Bakanlığının görüşleri alınarak Bakanlar Kurulunca geçici olarak sözleşme ile çalıştırılmasına karar verilen ve işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlileri” olarak tanımlanmıştır.

Açıklanan yasal düzenlemelere göre uyuşmazlık yeniden değerlendirilecek olursa, taraflar arasında “Belediye Kanunu madde 49/3 fıkrası gereğince tam zamanlı olarak çalışacak personele ilişkin hizmet sözleşmesi” bulunmakta olup, sözleşmede davacının Teknik Hizmetler Sınıfı 8 Derece Teknisyen (bilgisayar-yazılım) kadrosunda sözleşmeli personel olarak çalışacağı düzenlenmiştir. Davacının bu sözleşmeye göre 16.06.2016 tarihinde başlayan çalışmasının iş sözleşmesine dayalı bir çalışma olmadığı, sözleşmeli personel statüsünde çalışan davacının işçi sayılmayacağı açıktır. Sözleşmede davacının sosyal güvenlik yönünden (mülga) 506 sayılı Kanuna tabi olduğunun kararlaştırılması bu sonucu değiştirmez (Kapanan 22. Hukuk Dairesinin 2017/23225 E ve 2016/31064 E. sayılı dosyalarında verilen kararlar da aynı doğrultudadır). Somut olayda, davacı ile işveren arasındaki iş sözleşmesinin 11.06.2016 tarihinde sona erdiği, davacının 16.06.2016 tarihinde başlayan çalışmasının ise iş sözleşmesine dayalı bir çalışma olmadığının kabulü gerekirken, ilk derece mahkemesi ile bölge adliye mahkemesince iş sözleşmesinin devam ettiği sonucuna varılması yerinde görülmemiştir. Diğer taraftan, iş sözleşmesinin 11.06.2016 tarihinde sona erdiği, davacının bu tarihten kısa bir süre sonra sözleşmeli personel olarak aynı işyerinde çalışmaya başladığı dikkate alındığında, sözleşmenin davacı işçi tarafından ‘işçilikten sözleşmeli personel statüsüne geçiş sebebiyle’ sona erdirildiği açıktır. Davacı taraf da, yargılama aşamasında memuriyete geçtiğini ve çalışmasını memur olarak sürdürdüğünü ifade etmiştir. İş Kanunu’nda haklı fesih sebepleri sayılmış olup, sözleşmeli personel statüsüne geçmek, işçi yönünden haklı bir fesih sebebi değildir. Bu halde davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanması mümkün değildir. Hal böyle olunca ilk derece mahkemesince kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine dair karar sonucu itibariyle yerinde görüldüğünden, bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı temyizi yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı temyizi yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Yıllık izin ücreti feshe bağlı alacaklardandır. İş sözleşmesi devam ettiği sürece, yıllık izin ücreti alacağının talep edilebilmesi mümkün değildir. Yıllık izin ücreti, iş sözleşmesi sona erdiği anda muaccel hale gelir. İzin ücretine hak kazanma bakımından iş sözleşmesinin sona erme biçiminin herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

Somut olayda mahkemece, davacının dava dışı alt işverenler ve belediye bünyesinde çalışmaya devam ettiği, iş sözleşmesinin dava tarihi itibariyle sona ermediği gerekçesiyle yıllık izin ücreti talebinin reddine karar verilmiştir. Ancak, bozma kararının birinci bendinde açıklandığı gibi taraflar arasındaki iş sözlemesinin 11.06.2016 tarihi itibariyle sona erdiği dosya kapsamı ile sabittir. Bu halde davacının kullanmadığı yıllık izin süresine ait ücretleri talep edebilmesi mümkündür. Yıllık izin ücreti talebi yönünden işin esasına yönelik inceleme yapılmalı, oluşacak sonuca göre davacının yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanmadığı belirlenmelidir.

Eksik inceleme ve hatalı hukuki değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgileye iadesine, 16.02.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20140, Karar No: 2015/8143, Tarih: 15.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/20140 E.  ,  2015/8143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/322227

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2015

NUMARASI : 2015/458 (E) ve 2015/562 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 01/01/2008

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

B.. BTSO .. Otistik Çocuklar Eğitim Merkezi Müdürlüğü Okul Aile Birliği Başkanı olarak görev yapan sanığın öğrenci velilerinden bağış olarak aldığı paralara karşılık makbuz düzenlemediği, gelir ve giderlere ait kayıtları düzenli tutmadığı, topladığı paraları kendisine mal edindiği iddia olunan olayda; tanık anlatımları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde savunmanın aksine cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/41131, Karar No: 2012/29778, Tarih: 13.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/41131 E.  ,  2012/29778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında, sanığın evinin ve tarlasının 38 mt. Üzerindeki bir adet ağacın motorlu testere ile kesilerek emvalin yarısından fazlasının yerinden kaldırıldığının ihbar edilmesi üzerine suç tutanağı düzenlendiğinin yazılı bulunmasına, sanığın ağacın babası tarafından kesildiğini, 16/4/2010 tarihinde alınan savunmasında da babasının üç yıl kadar önce vefat edip bir buçuk yıldır kendisinin oturduğunu beyan etmesine, yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan ağacın kesim tarihinin 2008 yılının ilk altı ayı içinde olduğunun, ağacın ne zaman kesildiğinin belirsiz hale getirmek amacıyla diri odun yüzeyinin kasıtlı olarak yakıldığının anlaşılmasına göre civar taşınmaz sahipleri ile köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri ve varsa saha bekçisinin de dinlenilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tesbiti gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25710, Karar No: 2009/5433, Tarih: 16.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/25710 E.  ,  2009/5433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00.'ar TL onama harcının mahsubuna bakiye 1.60.'ar TL. harcın temyiz edenlerden alınmasına, 16/03/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11110, Karar No: 2016/16631, Tarih: 27.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11110 E.  ,  2016/16631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıdan her ay abonesi olduğu ..... Elektrik Perakende Satış A.Ş. (öncesinde ..... Elektrik Dağıtım A.Ş.)'nin .... abone nolu otel işletmesinde kullandığı elektrik tüketim miktarına ilişkin tahakkuk eden faturalarında hizmet bedeli karşılığı olmayan kayıp kaçak bedeli adı altında 2012 yılı ile 2015 yılı arasında 97.370,00 TL alındığını, davacının iş bu alacağını tahsil etmek amacıyla ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2015/421 sayılı dosyası ile davalılar aleyhine icra takibi başlattığını, davalıların ödeme emrine itirazları üzerine takibin durduğunu ileri sürerek icra takibine vaki itirazın iptali ile davalıların %20 icra inkar tazminatı ödemelerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin iadesi için yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14011, Karar No: 2015/19243, Tarih: 02.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/14011 E.  ,  2015/19243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2015

NUMARASI : 2014/139-2015/198

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3958, Karar No: 2020/6745, Tarih: 22.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3958 E.  ,  2020/6745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından asıl davanın kabulü ve birleşen davanın reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22.12.2020 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... ve vekilleri ile karşı taraf davacı-karşı davalı ... ve vekili gelmediler. Davalı-karşı davacı ... vekili Av. ...'ın mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 22.12.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/227, Karar No: 2025/29, Tarih: 15.01.2025

**Ceza Genel Kurulu         2024/227 E.  ,  2025/29 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2022/162160

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 9. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 214-425

I. HUKUKÎ SÜREÇ