muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2726, Karar No: 2020/7708, Tarih: 26.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/2726 E.  ,  2020/7708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ... plakalı aracın müvekkili şirket tarafından ... sayılı poliçe ile sigortalı olduğunu, 24.07.2014 tarihinde 34 EK 9869 plakalı aracın Tekirdağ, Çorlu, ... Caddesinde seyir halindeyken, yağan yağış sebebiyle araçta zarar meydana geldiğini, 2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 2-b maddesinde; "Kullanılmış sular ile yağış sularının toplanması, yerleşim yerlerinden uzaklaştırılması ve zararsız bir biçimde boşaltma yerine ulaştırılması veya bu sulardan yeniden yararlanılması için abonelerden başlanarak bu suların toplanacakları veya bırakılacakları noktaya kadar her türlü tesisin etüt ve projesini yapmak veya yaptırmak; gerektiğinde bu projelere göre tesisleri kurmak ya da kurdurmak; kurulu olanları devralıp işletmek ve bunların bakım ve onarımını yapmak, yaptırmak ve gerekli yenilemelere girişmek" İSKİ'nin görevleri arasında sayıldığını, TESKİ'nin kanun ile kendisine verilen bu görevi yerine getirmediğinin, hasarın da bu nedenle ortaya çıktığının, bu konuda Yargıtay içtihatlarının olduğunu, bu içtihatlar göz önüne alındığında söz konusu zarardan TESKİ'nin sorumlu olduğunu, hasar nedeniyle, müvekkili şirketin, sigortalı ... plakalı aracın hasarı için eksper raporuna istinaden 19/09/2014 tarihinde ../...

sigortalısına 12.010,52 TL ödeme yaptığını, iş bu zarar davalının kusuru nedeniyle oluştuğunu, sigortalının zararının müvekkili şirketin sigortalısıyla mevcut olan sigorta poliçesi kapsamında müvekkili şirket tarafından karşılandığını, Borçlar Kanununun ilgili maddesi ve Türk Ticaret Kanunu'nun 1472. maddesinde sigortacıya ödediği tazminatı zarara sebebiyet verenlerden ve bu fiilden sorumlu olanlardan kendi sigortalısına halef olarak geri alma hakkı tanındığını, bu nedenle sigortalıya ödenen 12.010,52 TL'nin 19/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsilini talep etmek üzere 15/09/2014 tarihli yazı ile davalıya ilgili bedelin ödenmesi için başvuruda bulunulduğu, ancak davalı tarafça kendilerine herhangi bir cevap verilmediği ve ödeme de yapılmadığını, açıklanan nedenlerle fazlaya ilişkin her türlü dava ve talep hakları saklı kalmak koşuluyla 12.010,52 TL'nin 19/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile yargılama giderleri ile birlikte avukatlık ücretinin de davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin yargı yoluna ilişkin davanın adli yargı yerinde görülmesi gerektiğine dair bozma ilamına uyulmasına karar verilerek toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile; 12.010,52 TL rücuen tazminatın 19/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminata ilişkindir.

Davacı sigortacısı olduğu aracın 24/07/2014 tarihinde seyir halinde iken yoğun yağış sebebiyle yolda biriken su birikintisine girip çıkması sonucu aracın çalışmaması nedeniyle sigortalısına ödenen bedelin zarar sorumlusu olduğu iddia edilen davalıdan tahsilini talep etmektedir.

Hükme esas alınan 17.08.2018 tarihli makine mühendisi tarafından hazırlanan raporda, dosya kapsamı incelendiğinde, aracın motor aksamının bulunduğu ön kısmına su girmesi sonucu aracın mekanik ve elektronik aksamlarında hasar meydana ../...

geldiği, olayla ilgili olarak yetkili Kurum görevlileri tarafından tanzim edilmiş herhangi bir olay yeri tespit tutanağının dava dosyasında bulunmadığı, motor aksamının bulunduğu ön kısmına su girmesi sonucu meydana gelen hasarla ilgili olarak yetkili serviste çekilen resimlerin dava dosyasında bulunduğu, kaza ile ilgili ekspertiz raporunda (05.09.2014) hasar, işçilik KDV dahil 12.010,52 TL olduğu, davaya konu aracın tamir ettirilmiş olduğu, tamir bedelinin 03.09.2014 tarihi itibariyle 12.014,59 TL olduğu, yapılan işlemlerle ilgili olarak yetkili servis tarafından tanzim edilmiş olan faturanın dosyada bulunduğu belirtilmiştir.

Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Buna göre; davalı Kurum tarafından düzenlenen tutanakların ilgili yerden getirilerek, keşif yapılmak suretiyle olayın oluşu, aracın yüksekliği yolun şekli durumu ve yağış miktarı baz alınarak, hasarın meydana gelip gelmeyeceği, hasarın olayın oluş şekli ile uygun olup olmadığı, davalı kurumun sorumlu olup olmayacağı, dava dışı sürücünün ve davalı kurumun kusurlu olduğu belirlenmesi halinde ise davaya konu araçta oluşan hasar bedelinin irdelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 26/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19806, Karar No: 2011/37493, Tarih: 25.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/19806 E.  ,  2011/37493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/266988

MAHKEMESİ : Ortaca Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2009

NUMARASI : 2009/91

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-5237 Sayılı TCK.nun 125/1-2. maddesi “Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ya da yakıştırmalarda bulunmak veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir. (2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur" şeklindeki düzenlemenin yer aldığı ve hakaret suçu sebebiyle hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü, 5560 Sayılı Kanun ile değişik 5237 Sayılı TCK.nun 61/9. maddesinde de "Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz" şeklinde yapılan düzenleme karşısında; sanık hakkında bu düzenlemeden önce işlediği suç nedeniyle seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilmesi halinde alt sınırın 5 gün olacağı ve bu halde de 5237 sayılı TCK. nun sanık lehine olduğu halde gerekçede “ Sanığın eylemi 5237 sayılı TCK. nun 125/1. maddesine uysa da bu madde de hapis veya adli para cezası öngörüldüğü ve karşılığının üç aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası olduğu oysa suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK. nun 482/2 maddesi uyarınca 15 günden 4 aya kadar hapis ve adli para cezasının öngörüldüğü 1 aya kadar hapis cezalarının paraya çevrilmesinin zorunlu olduğu da gözetildiğinde 765 sayılı TCK nun sanık lehine olduğundan” bahisle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2-Hakaret suçundan tayin olunan cezanın tahrik nedeniyle 765 sayılı TCK. nun 485/1 maddesi yerine aynı yasanın 51/1. ile uygulama yapılması

3-Yasal ve yeterli gerekçeye dayanmadan CMK 231. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29317, Karar No: 2017/3125, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29317 E.  ,  2017/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1469, Karar No: 2016/3131, Tarih: 29.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/1469 E.  ,  2016/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, .....(CMK 250. maddesi ile görevli) 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/224 Esas sayılı dosyasında terör örgütü üyeliği suçundan yargılanan ....'a müdafii olarak görevlendirildiği, 01/02/2011 tarihli oturuma mazeret bildirmeksizin 01/12/2011 tarihli oturuma ise mazeret bildirerek katılmayarak görevini ihmal ettiği iddiasıyla yapılan yargılamada mahkumiyetine karar verilmişse de; 2008/224 Esas sayılı dava dosyasının sanığı olan ...'ın talebi üzerine davanın 6. celsesinde müdafii olarak görevlendirilen sanığın katılmadığı 01/02/2011 tarihli 8. celsede sanığın "avukat istemediğini ve savunmasını kendisinin yapacağını" beyan ettiği, TCK'nın 314/2. maddesinde düzenlenen terör örgütü üyeliği suçunun müeyyidesi 5 yıldan 10 yıla kadar hapis cezası olup alt sınırı 5 yıldan fazla hapis gerektirmediğinden CMK'nın 150/3. maddesi gereğince müdafiin zorunlu olmadığı, o celse müdafii olmadan savunmasının alınabilmesinin mümkün olması karşısında, sanığın eyleminden dolayı objektif cezalandırma şartları olan "kamu zararı", "kişi mağduriyeti" ve "kişilere haksız menfaat sağlama" unsurlarının ne suretle oluştuğu karar yerinde gerekçeleriyle gösterilip tartışılmadan dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen yanılgılı hukuki değerlendirmeler ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Suçu TCK'nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 29/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33884, Karar No: 2017/5973, Tarih: 21.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/33884 E.  ,  2017/5973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TÜMAŞ (Türk Mühendislik, Müşavirlik ve Müteahhitlik A.Ş) yetkilisi sanık hakkında, katılan ... Müh. ve Müş. A.Ş. ile ...’ın, Ankara İl Özel İdaresi tarafından 31.05.2010 tarihinde ihale ilanı yapılan "Ankara İli merkez ve ilçelerinde yaptırılacak olan sağlık, eğitim, gençlik ve spor gayrimenkul yatırımları" işine ayrı ayrı teklif vermiş olup ihaleyi sanığın firmasının kazandığı, sanığın söz konusu iş kapsamında idareye danışmanlık hizmetlerini ifa ederken, katılanın proje müellifi olarak yaptığı bazı projeleri katılandan izin almadan kullandığının tespit edildiği, katılanın PRK.001 no'lu İ.Ö.O. ve Lise Binası ile PRK. 006 no'lu İ.Ö.O ve Lise Binasına ait mimari, statik, elektrik ve mekanik projelerinin müellifi olduğunu, sanığın Ankara İl Özel İdaresine, belirtilen iş kapsamında yaptığı TMŞ.018 no'lu eğitim binasının PRK001 projesinin aynısı; TMŞ 016 no'lu eğitim binası ise yine PRK.006 nolu projenin modifiye edilmiş hali olduğunu, söz konusu projelerin ihale kapsamında sağlanan mimari, statik, elektrik ve mekanik projeleri ve tefrişleri de (Atatürk köşesi, danışma bankosu) dahil olmak üzere katılana ait olduğu, sanığın projeleri kullanmadan bilgi vermediği, izin almadığı ve telif ücreti ödemediğini belirterek kamu davası açılmıştır. Dosya arasında bulunan katılan firma ile İstanbul İl Özel İdaresi Proje Koordinasyon Birimi arasında 04.06.2008 tarihinde yapılan sözleşmeye göre, 5846 sayılı Kanun'un 2. maddesi kapsamında eser niteliğinde bulunan PRK.001 ve PRK.006 kod nolu projelerin ve haklarının İstanbul İl Özel idaresine devredildiği anlaşılmıştır. Dosya arasına alınan Ankara 1. Fikri ve Sinai Haklar Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan tazminat davasına esas olmak üzere sunulun 28/02/2014 tarihli bilirkişi ek raporuna göre, söz konusu sözleşme içeriğine göre, projelere ilişkin telif haklarının da en geniş anlamda idareye ait olduğu bildirilmiş ve İstanbul İl Özel İdaresinin 31.01.2012 tarihli yazı cevabından da bu durum açıkça anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle sanığın suça konu projeleri İstanbul İl Özel İdaresinden temin ettiğinin anlaşılması karşısında, suç işleme kastının bulunmadığı anlaşılmakla beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Açıklanan nedenlerle sanığın suça konu projeleri İstanbul İl Özel İdaresinden temin ettiğinin anlaşılması karşısında, suç işleme kastının bulunmadığı anlaşılmakla beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10458, Karar No: 2012/9673, Tarih: 01.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/10458 E.  ,  2012/9673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine aralarındaki tescil davasının kabulüne dair .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.05.2011 gün ve 1088/379 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının uzun yıllardır zilyetliğinde olan 675 parsel sayılı taşınmaz ile bir bütün olarak kullandığı tespit dışı 11.330 m2 yeri 1975 yılından itibaren imar-ihya ederek sebze bahçesi yaptığını ve çeşitli cinste ağaçlar diktiğini belirterek davacı adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup imar-ihya yoluyla kazanma koşulları oluşmadığından ayrıca imar planı içinde kaldığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince kazanmayı sağlayan zilyetlik ve imar-ihya hukuki sebebine dayalı tescil istemine ilişkindir. Kartal 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.12.1982 tarih, 1975/190 Esas, 1982/924 Karar sayılı ilamı ile Mehmet Şükran Alkaya adına tapuya tescil edilmiş olan 675 parsel sayılı taşınmazın krokide (A) ile gösterilen 11.330 m2'lik kısmının doğuda bulunan Aydınlı yolunun doğusundaki parselle bir bütünlük teşkil ederek yerel deyimle yılgınlık olarak belirtilen imar edilmemiş yerlerden olduğu, orman örtüsü teşkil eden fundalıktan açıldığı anlaşıldığından tapulama harici bırakılmıştır. Komşu 675 parselin ise 22.795 m2 olarak dava dışı Mehmet Şükran Alkaya adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm 29.09.1983 tarihinde kesinleşmiş ve 11.330 m2'lik kısmın hükmen sicilinden terkin işlemi 16.12.1983 tarihinde yapılmıştır.

Milli Emlak Müdürlüğü elemanları tarafından 21.07.1989 tarihinde düzenlenen Tespit ve Tahmin Edilen Hesap Tutanağında 11.300 m2 taşınmazın boş ve işgalsiz olduğu tespit edilmiştir. Yine davacı hakkında Milli Emlak Memurları tarafından düzenlenen 26.12.1990 tarihli tutanakta ise davacının Hazine arazisinin 5-6 dönümlük kısmına ağaç dikmek suretiyle işgalde bulunduğu belirlenmiştir.

Davacı 06.03.1990 tarihinde 675 parsel sayılı taşınmazdan hükmen ayrılarak Devletin hüküm ve tasarrufu altında bırakılan 11.330 m2'lik taşınmazı satın alma talebinde bulunmuş ancak istemi 21.05.1990 tarihli Milli Emlak Genel Müdürlüğü yazısından anlaşıldığı üzere uygun görülmemiştir.

Davacı 06.03.1990 tarihinde 675 parsel sayılı taşınmazdan hükmen ayrılarak Devletin hüküm ve tasarrufu altında bırakılan 11.330 m2'lik taşınmazı satın alma talebinde bulunmuş ancak istemi 21.05.1990 tarihli Milli Emlak Genel Müdürlüğü yazısından anlaşıldığı üzere uygun görülmemiştir.

Mahkemece yapılan keşif sonrası sunulan 08.07.2010 tarihli fen bilirkişi raporunda; tescil talebinde bulunulan 11.300 m2'lik alanın tamamının çeşitli ağaçlarla ağaçlandırıldığı bildirilmiştir. 26.07.2010 tarihli ziraat yüksek mühendisi ve inşaat mühendisi raporunda ise; Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1975/190 Esas, 1982/924 Karar sayılı ilamına göre; dava konusu yerde 1982 yılında yer yer çalı tipi bodur ağaçların kök ve gövde artıklarının mevcut olduğu, ağaçlandırma tesisi öncesinde toprağın sürülerek sebze yetiştirmek veya diğer tarımsal amaçlı kullanılmadığı ve toprağın doğal yapısının bozulmadığı yönündeki tesbitlerde dikkate alınarak, dava tarihi itibariyle en yaşlı 40 adet çam ağaçlarının 18-23 yaşlarında olduğu ve 2-3 yaşlarında fidan olarak dikildikleri dikkate alındığında ağaçlandırma işleminin 1988-1989 yıllarında yapılmaya başlandığı bildirilmiştir.

Dosyada mevcut tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu yerin tespit harici bırakıldıktan sonraki tarihlerde tarımsal amaçlı kullanılmadığı, toprak yapısının bozulmadığı, davacı tarafından dikilen en yaşlı olanı 40 adet çam ağacı ile birlikte daha küçük yaşta kavak ve çınar ağacı toplamı 410 adet ağacın mevcut olduğu, dosyada mevcut fotoğraflar incelendiğinde dava konusu yerin bitişiğinde mevcut ormanlık alan ile bir bütünlük oluşturduğu ve toprağın orman toprağı yapısını koruduğu ve eylemli zilyetlik ve tasarrufun somut olarak gerçekleşmediği anlaşılmakla mahkemece açıklanan yönler gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm oluşturulması doğru olmamıştır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1555, Karar No: 2018/3676, Tarih: 15.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1555 E.  ,  2018/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (üç kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurelerin aşamalardaki çelişkili anlatımları, savunma, olayın ortaya çıkış şekli, sanığın dokunma şeklindeki eylemlerinin cinsel amaçla gerçekleştirildiğine dair delil bulunmaması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın atılı suçu işlediği hususunda mağdurelerin soyut beyanları dışında cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve mevcut haliyle suçun sübutunun şüphe aşamasında kalıp şüpheden sanığın yararlanacağı ilkesi de gözetildiğinde atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan mağdure....vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.05.2018 tarihinde üyeler ... ile ...'in karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan mağdure....vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.05.2018 tarihinde üyeler ... ile ...'in karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdurelerin aşamalardaki samimi görülen anlatımlarına, olayın ortaya çıkış şekline, canlı teşhis tutanağına ve tüm dosya içeriğine göre, .... Ticaret Meslek Lisesi öğrencisi olan mağdurelerin 27.12.2011 günü okul çıkışı otobüse bindikleri, otobüsün arka bölümündeki üçlü koltukta oturan sanığın yanında iki kişilik yer bulmaları üzerine .... ve ....’in sanığın yanındaki koltuğa oturdukları, sanığın telefonla konuşurken hemen yanında oturan mağdure ...’in önce montunun üzerinden daha sonra da bacağına eliyle dokunduğu, sanığın elini vücudunda hisseden mağdure ...'in sanığa bakmasıyla sanığın elini çektiği, ...'in evinin bulunduğu durakta inmesinden sonra, mağdure ...’nin mağdure ...'in yerine oturduğu, sanığın mağdurenin bacağına eliyle temas edip mağdurenin bakması üzerine elini çektikten sonra mağdurenin yüzünü başka yöne çevirdiği, sanığın tekrar eliyle dokunmaya devam etmesi üzerine mağdure ...’nin oturduğu yerden kalkarak otobüsün önüne doğru gidip otobüsten indiği, ertesi gün yine mağdurelerin okul çıkışında bindikleri otobüste sanıkla karşılaştıkları ve sanığın ertesi gün mağdurelerle aynı otobüste seyahat edip yanında oturan mağdure ...’in bacaklarına eliyle dokunup okşadığı, mağdurelerin olayı ailelerine anlattıkları, mağdure ...’in 31.12.2011 tarihinde sanığı cadde üzerinde görüp ...'e haber verdiği, bunun üzerine ...’in ...'i yanına alarak aracıyla bildirilen caddeye gidip sanığın yanında aracını durdurarak, hakkında şikayet bulunduğunu söyleyerek araca binmesini istedikleri, bu sırada tesadüfen polis ekibinin yoldan geçmesi üzerine sanığın karakola götürüldüğü ve karakola çağrılan mağdurelerin sanığı teşhis ettiği anlaşılmış olup; eylemlerini cinsel amaçla gerçekleştiren sanık hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyet hükümlerinin onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.