muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/803, Karar No: 2020/1063, Tarih: 27.02.2020

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı HMK'nın haksız fiillerde yetkiyi düzenleyen 16. maddesinde HMK'nın 7/1-2. cümlesindeki düzenleme anlamında kesin yetki sözkonusu değildir. Haksız fiil halinde HMK'nın 16. maddesi gereğince birden fazla mahkemenin yetkili kılınarak davacıya bir seçimlik hak tanınmış

olduğu gözönüne alındığında, davacı, bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasının bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiç birisinde açmaz ve yetkisiz bir mahkeme de açar ise, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, davalı ... şirketinin yerleşim yeri adresinin "... olduğu, haksız fiile konu kazanın Afşin'de meydana geldiği, dava dilekçesinde ve dosya arasında bulunan ve davacılar tarafından verilen vekaletnamede davacıların adresinin...olduğu, davalı ...Ş.'nin ... ili, Ticaret Sicil Müdürlüğüne tescilli şubesinin bulunmadığı, dolayısıyla davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, ... ilinde yetkisiz bir mahkemede açmıştır, şeçme hakkı davalılara geçmiş olduğu ve davalı vekilince de yetki itirazında bulunduğu anlaşıldığına göre, davanın İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7432, Karar No: 2021/7131, Tarih: 24.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/7432 E.  ,  2021/7131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - BEDEL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...'ın maliki olduğu ... ada ... ve ...parsel sayılı taşınmazlarını davalı oğlu ...’e, aynı adada yer alan ... ve ... parsellerini davalı ...’a ve yine ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlarını ise davalı ...’ya satış göstermek suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, davalı ...’ya devredilen taşınmazların ... tarafından dava dışı şahıslara satıldığını ileri sürerek, dava konusu ...-...-... ve ... parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile payları oranında adlarına tesciline, ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise tespit edilecek bedelden paylarına düşen miktarın davalı ...’dan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar ... ve ..., murisin gençliğinde inşaat işlerinde çalıştığını, yaşlanınca hiç çalışmadığını, davalılardan ...’in evlendikten sonra 11 yıl babası ve annesi ile birlikte yaşadığını, bu dönemde evin bütün giderlerini karşıladığını, daha sonra yurt dışına gittiğini ve sürekli yurt dışında çalıştığını, bu arada yine sürekli babasına para gönderdiğini, diğer davalı ...’ın ise babası vefat ettikten sonra evlendiğini, murisin sürekli kendilerine baktığı için ve evlilik masraflarına para veremediği için borçlu hissettiğini ve bunun karşılığında ...'a olan minnet duygusu olarak borcunu ödemek adına arsa verdiğini, murisin kanser hastalığı tedavisinde ücretlerin ...'ın sigortasından karşılandığını, diğer masrafları da kendilerinin karşıladığını, davalı ..., uzun süre murise baktığını, onunla ilgilendiğini, murisin kendisinin sigortasından yararlandığını, tüm bunların karşılığı olarak dava konusu taşınmazın devredildiğini, başka mirasçılara da mal verildiğini, ölüm tarihi itibariyle murisin devrettiği taşınmazlardan fazlasının kaldığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, murisin devredilen taşınmazlar dışında başkaca taşınmazlarının da bulunduğu, davalılardan ... ve ...'nın maddi olarak murisin geçimine ve tedavisine katkıda bulundukları, diğer davalı ...'ın murisle birlikte yaşayıp hizmetini gördüğü dolayısıyla davalıların bir şekilde murise maddi manevi desteklerinin bulunduğu, muriste davalılara karşı bakım gözetim, ebeveyne hizmet karşılığı olarak taşınmazların verilmesi arzusunun olduğu, dinlenen tanık beyanlarında da sabit olduğu üzere diğer mirasçılardan mal kaçırma kastının olmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, verilen karara karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince, dinlenen tanık beyanları itibariyle murisin taşınmazlarını mirastan mal kaçırma amacıyla değil, iradesi sakatlandığı için devrettiği, öte yandan hala murisin adına kayıtlı 7 parça daha taşınmazının olduğu, eğer mal kaçırma amacı olsaydı murisin bu mallarını da devredebileceği, eldeki davanın bu gerekçe ile reddi gerekirken murisin taşınmazları olayda uygulanma imkanı bulunmayan minnet duygusu ile temlik ettiğine dair İlk Derece Mahkemesi gerekçesinin yerinde olmadığı belirtilerek, davacıların istinaf başvurusunun gerekçe yönünden kabulü ile Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacı tarafından irade fesadı hallerine dayanılmadığı, bununla birlikte mirasbırakan tarafından davalılara yapılan temlikler yönünden muris muvazaası iddiasının 4721 sayılı TMK'nın 6. ve 6100 sayılı HMK'nın 190. maddesi uyarınca kanıtlanamadığı gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olmasında isabetsizlik görülmediğinden, davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 24/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1367, Karar No: 2012/21048, Tarih: 12.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/1367 E.  ,  2012/21048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.10.2011

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 12.09.2012 (Çar.)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 12.09.2012 (Çar.)

KARŞI OY YAZISI

Yoksulluk nafakasına hak sahibi olabilmek için; boşanmada diğer taraftan daha fazla kusurlu olmamak yanında, boşanmayla yoksulluğa düşecek duruma düşmek de gereklidir (TMK.md.75). Kusur; yoksulluk nafakasına hükmetme bakımından bir koşul ise de; nafakanın miktarının takdirinde bir değer taşımaz. Miktarın tayininde; subjektif olarak tarafların sosyal ve ekonomik durumu; objektif olarak ise, nafaka talep edeni yoksulluğa düşmekten kurtaracağı varsayılan nafakanın ülke koşullarındaki satın alma gücü gözetilecektir. İştirak nafakasının miktarında ise, tarafların sosyal ve ekonomik durumu yanında çocuklarının gerçek ihtiyacı göz önüne alınacaktır. İştirak nafakasında, velayet kendisine verilmeyen eşin, çocuklarıyla ilişkisi kesilmeyeceğinden; onun ödeyeceği nafaka dışında, çocukları için görüşme dönemlerinde veya bunun dışında çocuğun aniden ortaya çıkabilecek ihtiyaçları için yapabileceği harcamaların da göz önüne alınması gereklidir. Öyleyse, iştirak nafakası yükümlüsü eşin, ödeyeceği iştirak nafakası dışında fazladan yapması beklenen bu giderler de nafaka miktarının tayininde değerlendirilmelidir. Davalı koca babanın davacı eşe aylık 2.600 TL. ortak iki çocuğun her biri için aylık 1.200 TL. olmak üzere toplam 5.000 TL. nafakayla yükümlü tutulmasına karar verilmiştir. Davacının iki çocuğuyla birlikte durumuna uygun bir konutta oturabileceği kira gideri, çocukların devlet okulunda öğrenimlerine devam etmeleri nedeniyle çocukların normalin dışında özel gider gerektirir bir durumları bulunmadığı da göz önüne alındığında, hükmedilen yoksulluk nafakası ve iştirak nafakaları fazla olmuştur. Özellikle yoksulluk nafakasına yasal olarak süresiz olarak hükmedilmesi gerektiği gerçeği karşısında, yoksulluk nafakası yükümlüsü eşe bir sosyal güvenlik kurumu misyonu yüklemek hakkaniyete uyun olmayacaktır. Açıkladığım nedenlerle, değerli çocuğun manevi tazminat yönünden bozma düşüncesine katılmakla birlikte; hükmün ayrıca hükmedilen yoksulluk nafakası ve iştirak nafakalarının fazlalığı yönünden de bozulması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/4183, Karar No: 2015/109, Tarih: 21.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/4183 E.  ,  2015/109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

1- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktule yönelik eyleminin sübutu kabul, takdiri indirim nedeninin bulunmadığı gerekçeleri ile açıklanıp savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede; sübuta, eksik incelemeye, takdiri indirim nedeninin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak; Dosya kapsamına göre; Olay tarihinde sanık ...... ile ... ... ...., ...... ve aracı maktül ......'un karşılıklı olarak silah alışverişi yapma hususunda anlaşmaya vardıkları, buna göre ... ...., .... .... ve .... ... ilinden yanlarında 15 adet çeşitli tabanca ve 50 kutu tabanca mermisi ile birlikte Erzurum'a geldikleri, sanık ......’nın ise Trabzon'dan Erzurum'a geldiği, tarafların silahların teslimi hususunda sözleşerek Erzurum-.... yolu üzerinde bulunan stadyum mıntıkasında buluştukları, burada silahları .......'un kamyondan alarak, sanık ...... ile birlikte yolun sol tarafındaki ..... Yapı Kooperatifine ait inşaatın ..... nolu halen yapımı devam eden boş dairesine gittikleri, burada silahların sanık ... teslimi sırasında sanığın .....’u üzerinde taşıdığı tabanca ile vurarak öldürdüğü ve ....’nın yanında bulunan silah ve mermileri alarak olay yerinden kaçtığı hususu ve iddianamede metin kısmında yapılan açıklama da dikkate alınarak, sanığın bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla atılı suçu işlediği anlaşılmakla;

a- Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nun 450/9 ve 5237 sayılı TCK'nun 82/1-h maddesi gereğince lehe yasa incelemesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması yerine yazılı şekilde 5237 sayılı Yasanın 81. maddesi gereğince hüküm kurularak sanığa eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmekle, sanığın ceza miktarı açısından kazanılmış hakkı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca saklı kalmak kaydı ile hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/01/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

21/01/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ..... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ..... müdafii Avukat ...... ... ...... yokluğunda 22/01/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/10638, Karar No: 2014/12706, Tarih: 17.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/10638 E.  ,  2014/12706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 27.02.2014 tarih, 2014/1595 Esas, 2014/3437 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Karar başlığında ... Şirketi yerine ... isminin iki kez davalı olarak gösterilmesinin Mahallinde düzeltilebilir maddi hataya müstenit bulunması, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, anılan Kanun'un 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir yazılmasına ve 52,40 TL karar düzeltme harcı alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.06..2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/457, Karar No: 2024/1674, Tarih: 22.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/457 E.  ,  2024/1674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1989 E., 2023/1723 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/195 E., 2023/207 K.

Taraflar arasındaki hizmet ve prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi Leyla Kaya tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının davalı şirket bünyesinde 13 Ağustos 2012- 21 Temmuz 2015 tarihleri arasında şirket ve şirket asfalt şantiyelerinde "Laboratuar Teknisyeni" olarak hizmet akdi ile çalıştığını, müvekkilin yemek ve konaklama ihtiyacının şirket şantiyelerinde davalı tarafça karşılandığını, Laboratuar Teknisyeni olarak en son 3.250,00 TL net maaşla çalıştığını, 2014 yılında sadece 60 günlük sigortası yapıldığını, onun da asgari ücretten gösterildiğini, müvekkilin nisan-mayıs aylarında şirkette çalışmaya başlayıp, sezonun kapandığı aralık sonuna kadar davalı işyerinde hizmet akdi ile çalıştığını belirterek, davacının 13 Ağustos 2012 - 21 Temmuz 2015 tarihleri arasındaki SGK'ya bildirilmeyen hizmetlerinin tespitini, eksik primlerinin tamamlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiş, vekili duruşmalarda davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurumca tesis edilen işlemlerin kanuna ve mevzuata uygun olduğunu beyanla, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, yapılan değerlendirmelere göre 1007686 sicil nolu davalı iş yerinin ... Ltd Şti adına 19.12.2013 tarihinde kanun kapsamına alındığı, bu işe ilişkin Karayolları 11. Bölge Müdürlüğü ile yapılan sözleşmenin 12/2013 ayında imzalandığı, dava dışı iş yerinde 25.12.2013 tarihine kadar sigortalılık bildirimleri bulunması da dikkate alındığında davacının davalı .... Şti. iş yerinde 26.12.2013 tarihinden ücret ödemeleri ve talebi de göz önüne alındığında, 21.07.2015 tarihine kadar sürekli çalıştığının kabulünün gerektiği, davacıya banka aracılığı ile ödenen tutarların tamamının ücret niteliğinde olduğu, brüt karşılıklarının sigorta primine esas kazanç olarak değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu, yapılan ödemelerin aylığa ilişkin olup olmadığının belirlenmediğini belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir.

2.Fer'i müdahil SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı vekilinin istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazanç tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre feri müdahil Kurum vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut dosyada; davacı davalı nezdinde çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemenin kısmen kabul kararı yerinde ise de, hüküm fıkrasında yer alan "01.01.2014-21.12.2014 " tarihinin maddi hataya dayalı olarak yazıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle 01.01.2014-21.12.2014" tarihinin "01.11.2014-21.12.2014 " olarak yazılması gerekirken, Mahkemece hatalı karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 nci maddesi gereğince verilen karar, düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Feri Müdahil Kurum vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 nci maddesi gereğince verilen karar, düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Feri Müdahil Kurum vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında yer alan"01.01.2014 - 21.12.2014 " tarihinin silinmesine, yerine "01.11.2014 - 21.12.2014"tarihinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12729, Karar No: 2013/18532, Tarih: 26.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/12729 E.  ,  2013/18532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Yanlar arasında birleştirilerek görülen tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, miras bırakanın yapmış olduğu temlikten kaynaklanan pay oranında tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, miras bırakan İsmail’in maliki olduğu 2382 parsel sayılı taşınmazdaki payını 21.07.1981 ve 07.05.1987 tarihlerinde davalı oğullarına satış suretiyle temlik ettiği,2381 parseli ise yine 21.07.1981 tarihinde davalı oğulları .....'e ¼ er pay vermek suretiyle satış akdi ile intikalini sağladığı,taşınmazların daha sonra dava dışı kişiye satılarak sicil kaydının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Davacılar, miras bırakanlarının davalılara yaptığı temlikin, mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır. Dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre, muris muvazaası hukuksal nedeninden kaynaklandığı ve tazminat isteğine ilişkin olduğu tartışmasızdır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.