muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7761, Karar No: 2025/912, Tarih: 21.01.2025

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyada anılan birçok mahkeme kararında ve SGK İş Müfettişi raporunda kendilerine kusur izafe edilmediği halde hükme esas alınan raporda %20 kusur izafe edilmesinin hatalı olduğunu, kazanın davalının iş sahasında meydana gelmediğinden kontrol imkanının da bulunmadığını, Yapım İşleri Genel Şartnamesi 9/4 maddesine göre iş sağlığı ve güvenliği husunda eğitim verilmesi, koruyucu ekipman temini ve kullanımının sağlanması hususlarının yüklenici firmaya ait olduğunu, işin anahtar teslimi olarak verilmesi nedeniyle sorumluluklarının bulunmadığını, davacı ve diğer davalıların kusuru nedeniyle illiyet bağı kesildiğinden ve kaçınılmazlık hali bulunmadığından kendilerine kusur atfedilemeyeceğini ileri sürmüştür.

3.Davalı ...... Ltd. Şti. ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının geçirdiği iş kazası sırasında kendisine zimmetlenen iş güvenlik ekipmanlarını kullanmaması nedeniyle iş kazasının meydana geldiğinin davacı ve tek görgü tanığı ... ...'ın beyanı, olay yeri inceleme raporu ile sabit olduğunu, mevcut dosya ve ceza davası dosyasında alınan kusur raporlarını kabul etmediklerini, itirazlarının dikkate alınmadığını, Elektrik Kuvvetli Akım Yönetmeliği 7. bölüm 61. madde uyarınca davalı ...'e ve şantiye şefine kusur atfedilemeyeceğini, Ceza Mahkemesince alınan kusur raporunda nispeten haklılıklarının tespit edildiğini, kazanın tamamen davacının işverenin emir ve talimatlarına aykırı davranarak paraşüt tipli emniyet kemerini kullanmaması nedeniyle ağır kusurundan kaynaklandığının göz ardı edildiğini, iş sahasının büyüklüğü dikkate alındığında emniyet kemeri takılması dışında başka bir iş güvenliği önleminin bulunmadığını, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini, Yapı İşlerinde Sağlık Ve Güvenlik Yönetmeliği 5. madde, Kişisel Koruyucu Donanımların İş Yerinde Kullanılması Hakkında Yönetmelik 6, 8. maddeleri, İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu 13, 19. maddelerine göre paraşüt tipli emniyet kemerini kullanma yükümlülüğünün işçide olduğunu, hükmedilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, maddi tazminat miktarına göre daha düşük miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 10.02.2012 tarihinde davalı şirkete ait işte enerji nakil hattı beton direği üzerinde hat iletken telinin çelik halat ile gerdirilmesi işi yaptığı sırada çelik hattın kopması sonucu dengesini kaybederek düşmesi sonucu iş kazası geçirdiği, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporu ile iş kazasının meydana gelmesinde davacıya %30, davalı şirkete ise %40, davalı ...'a %10, davalı ...'ye %20 oranında kusur atfedildiği, davacının maluliyetinin %100 olarak kesinleştiği, Mahkemece hükme esas alınan 08.03.2019 tarihli kusur raporunun, iş kazasının meydana geldiği alandan seçilen ve aynı zamanda işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanı olan bilirkişiler tarafından ve kaza tarihi itibarıyla uygulanması gerekli 6331 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak düzenlendikleri, raporun gerekçeli, hüküm tesisine elverişli ve yeterli olduğu, yüklenen kusur oranlarının dayanakları belirtilmek, kazanın davalı işverenin gerekli denetim ve gözetim yükümlülüğüne aykırı davrandığı, davacının emniyetsiz şekilde çalışmasına engel olmadığı, davalı ...'ın kusur, gözetim ve koordinasyonu sağlamaması, davalı ...'ın işveren vekili olarak gerekli önlemlerin alınmasında tedbirsiz davranması nedeniyle meydana geldiği de gözetilerek tespit edildiği anlaşıldığından kusur oran ve aidiyetlerine yönelik istinaf nedeni yerinde görülmediği, ayrıca davacının maddi tazminat alacağının tarafların tespit edilen kusur raporuna göre hesap bilirkişi tarafından tespit edilerek hüküm altına alındığı yapılan hesaplamada bir isabetsizlik bulunmadığı, davacının ücretinin emsal ücret araştırması ve talebiyle bağlı kalınarak tespitinin yerinde olduğu, davacının tedavi gideri ve bakım giderine yönelik davasını ispat edemediği anlaşıldığından bu yönüyle taraf itirazları da yerinde görülmediği, Mahkemece hükme esas alınan 08.03.2019 tarihli kusur raporunun, iş kazasının meydana geldiği alandan seçilen ve aynı zamanda işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanı olan bilirkişiler tarafından ve kaza tarihi itibarıyla uygulanması gerekli 6331 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat hükümlerine uygun olarak düzenlendikleri, raporun gerekçeli, hüküm tesisine elverişli ve yeterli olduğu, yüklenen kusur oranlarının dayanakları belirtilmek, kazanın davalı işverenin gerekli denetim ve gözetim yükümlülüğüne aykırı davrandığı, davacının emniyetsiz şekilde çalışmasına engel olmadığı, davalı ...'ın kusur, gözetim ve koordinasyonu sağlamaması, davalı ..

...'ın kusur, gözetim ve koordinasyonu sağlamaması, davalı ...'ın işveren vekili olarak gerekli önlemlerin alınmasında tedbirsiz davranması nedeniyle meydana geldiği de gözetilerek tespit edildiği anlaşıldığından kusur oran ve aidiyetlerine yönelik istinaf nedeni yerinde görülmediği, ayrıca davacının maddi tazminat alacağının tarafların tespit edilen kusur raporuna göre hesap bilirkişi tarafından tespit edilerek hüküm altına alındığı yapılan hesaplamada bir isabetsizlik bulunmadığı, davacının ücretinin emsal ücret araştırması ve talebiyle bağlı kalınarak tespitinin yerinde olduğu, davacının tedavi gideri ve bakım giderine yönelik davasını ispat edemediği anlaşıldığından bu yönüyle taraf itirazlarının yerinde görülmediği, tarafların kabul edilen kusur oranı, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, olayın oluş şekli, davacının duyduğu elem ve acı, olay tarihi, dosya kapsamı gözetildiğinde Mahkemece davacı lehine takdir edilen manevi tazminat miktarının dosya kapsamına uygun bulunduğu, davalı asıl işveren ... ile alt işveren şirketin birlikte dava konusu alacaklardan ötürü davacılara karşı 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6. maddesinin son cümlesi uyarınca müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğundan davalının kusur ve sorumluluğu olmadığı noktasındaki istinaf itirazının yerinde görülmediği, davaya konu iş kazasından kaynaklı tazminat davalarında davacının maddi tazminat alacağının tespiti, yargılama sürecinde taraflarca gösterilecek delillere göre belirlenip hesap edilecek olmasına göre davanın açıldığı tarih itibariyle davacının maddi tazminat alacağını tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyecek olması nedeniyle ve hukuki nitelendirmenin hakime ait olduğu hususu da dikkate alınarak davayı 6100 sayılı HMK’nın 107. maddesine dayalı belirsiz alacak davası olarak değerlendirerek somut olayda da davalı ... Mühendislik'ten talep edilen bakıcı gideri asıl davada aynı davalıdan talep edildiğinden derdestlik nedeniyle reddine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davacı ve davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

3.Davalı ...... Ltd. Şti. ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417. maddesi, 5510 sayılı Kanun'nun 13. maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. ve 77. maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4. maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.6100 sayılı HMK'nın 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı dikkate alınmalıdır.

3.Dosya içeriğine göre temyize konu edilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında bulunduğu anlaşılmakla bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

2.Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davacı ve davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında değerlendirildiği hususları da dikkate alınarak, tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE,

2.Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

3. Temyiz yoluna başvuru harcı ve aşağıda yazılı alınmayan temyiz harcının davacıdan alınmasına,

4. Aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan sorumlulukları oranında alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19682, Karar No: 2010/19351, Tarih: 29.11.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/19682 E.  ,  2010/19351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, 1982 doğumlu müşterek çocuk ...’ın şofben zehirlenmesi sonucu bitkisel hayata girdiği ve ... uğraşlar sonucu yaşama döndüğü ve halen de tedavisinin gerekmesi karşısında davalı ... tarafından ödenen 2000,00-TL.yardım nafakasının çok cüz-i olup, ihtiyacını karşılamaktan uzak olduğu ileri sürülerek, çocuk lehine 5000,00-TL.ye yükseltilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, artırmaya gerek görülmediğinden istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yardım nafakası; yardıma ihtiyacı olanın yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana babanın mali durumuna göre takdir edilir. Ayrıca, nafakanın takdirinde ... devam ederken çocuğun alıştığı yaşama şekli de nazara alınır.

Mahkemece, tarafların gerçekleşen ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, özellikle geçen sürede tedavisi süren ...’nın ihtiyaçlarının arttığı da gözetilerek hakkaniyete uygun bir artışa hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde talebin reddi şeklinde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4863, Karar No: 2011/7335, Tarih: 30.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/4863 E.  ,  2011/7335 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/85067

MAHKEMESİ :(BEYOĞLU) Çocuk Ağır Ceza ahkemesi

TARİH VE NO :28/09/2010 -209/117

SUÇ:Kasten öldürmeye teşebbüs

N.. S..'yi kasten öldürmeye teşebbüsten sanık F.. G..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BEYOĞLU) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28/09/2010 gün ve 209/117 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Ancak;

765 sayılı TCK.nun 10/a. maddesindeki düzenleme ve bu düzenleme paralelindeki Dairemiz ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun yerleşik içtihatlarına göre, TCK.nun 10/a maddesi uyarınca tatbiki gereken lehteki yasanın saptanmasında öngörülen kural, Türk Kanununda bulunup yabancı ülke kanunundaki cezaya en yakın cezanın tespit edilip lehe olan esas alınarak uygulama yapılması gerektiği yolunda olup, Türk ve yabancı kanun karşılaştırılmasında kanunların kül halinde ele alınmasını zorunlu kıldığı, yabancı ülkede suç işleyip mahkum edilmeyen ve Türkiye’de yargılanan failler hakkında münhasıran Türk Ceza Kanununun uygulanacağı ve suçun işlendiği yerdeki kanunun öngördüğü cezadan daha fazla ceza ile mahkum edilemeyeceği, lehe yasanın nazara alınması esasının yabancı kanunun milli kanunun yerine geçerek uygulanması biçiminde yorumlanamayacağı, bu doğrultuda TCK.nun ağırlaştırıcı ve hafifletici sebeplerine göre tespit edilecek sonuç cezanın aynı nedenleri içeren yabancı yasanın uygulanması halinde belirlenecek cezasından fazla olamayacağı ve lehteki yasada öngörülen cezadan TCK.nun da öngörülen cezaya en yakın olan cezanın benimsenmesi suretiyle ceza tayini gerektiği halde, kasten öldürmeye kalkışma suçundan Alman Ceza Kanununa göre yapılacak uygulamanın ve suç tarihinde 21 yaşından küçük olup Alman Çocuk Mahkemesi Kanunu kapsamında bulunan sanık hakkında söz konusu kanunun denetime imkan verecek karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 30/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5441, Karar No: 2021/5104, Tarih: 10.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/5441 E.  ,  2021/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın, suç tarihlerinde şirket müdürü olduğunu, işlerin kötü gitmesi nedeniyle ticaret siciline bildirmese de, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında fiili faaliyetlerinin bulunmadığını, sahte fatura düzenlemediğini ve kullanmadığını savunmasına rağmen, BA-Bs formları analizine göre sanığın müdürlüğünü yaptığı şirketin, suçlara konu takvim yıllarında çok sayıda mükellefe fatura düzenlediğinin ve çeşitli mükellefler tarafından düzenlenmiş faturaları kullandığının tespit edilmesi karşında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından,

A) Sahte fatura düzenleme suçları yönünden;

1-Suçlara konu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

4- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

5- Gerektiğinde; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyene ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

B) Sahte fatura kullanma suçları yönünden;

B) Sahte fatura kullanma suçları yönünden;

1- Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3- Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; sanığın şirketine ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, daha sonra, faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığın şirketine ait ticari defterler ve belgeler üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 10/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3320, Karar No: 2022/3125, Tarih: 25.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/3320 E.  ,  2022/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18/04/2013 gününde verilen dilekçe ile asıl ve birleştirilen davalarda zilyetliğe dayalı tapu iptal ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl ve birleştirilen davaların reddine dair verilen 12/06/2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve birleştirilen dosya davacısı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl ve birleştirilen dava, zilyetliğe dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili; Silifke İlçesi, ... Mahallesinde doğusu yol ve ..., batısı ..., kuzey yol ve ..., güneyi ... ve ... taşınmazları ile çevrili tahminen 1500 m2 miktarında taşınmaz olduğunu, taşınmaz içerisinde müvekkilinin mesken olarak kullandığı ev ve çevresinde meyveli ağaçlarından oluşan bahçe olduğunu, bu taşınmazın evveliyatının çevresindeki diğer taşınmazlar ile birlikte bir bütün halinde kayınbabası ...'e ait olduğunu, taksimen müvekkiline geçtiğini, muris ... taşınmazı 1960 yılında imar ihya edip tarla haline getirildiğini, taşınmazların bir bütün halinde 06/08/1986 tarihli İçel Valiliğinin yazıları ile 3290 Sayılı Yasanın 10/c maddesi uyarınca İdari Yoldan ... Köyü 1268 parsel numarası ile davalı ... adına tapuya tescil edildiğini, Silifke İlçesi, ... Beldesi ... Köyü 1268 nolu parselin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile tahminen 1500 m2 miktarındaki yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen davada davacı vekili; Silifke ilçesi ... beldesi ... Mah. Doğusu ... ve ..., batısı ... ve yol, kuzeyi yol ve ..., güneyi ... ve ... taşınmazları ile çevrili tahminen 2000 m² miktarında taşınmaz olduğunu, taşınmaz içerisinde müvekkilinin mesken olarak kullandığı evleri ile çevresinde meyveli ağaçlardan oluşan bahçesi olduğunu, bu taşınmazın evveliyatı çevresindeki diğer taşınmazlar ile birlikte bir bütün halinde babası ...'e ait olup taksimen müvekkiline geçtiğini, muris ...'in 1960 yılında imar ihya edip tarla haline getirdiğini, taşınmaza önceleri arpa, buğday ekildiğini, sulama imkanlarının sağlanması ile sebze yapmaya başladığını ve bahçe haline getirdiğini, dava konusu taşınmaz ile birlikte çevresindeki daha geniş bir araziyi kaplayan taşınmazların bir bütün halinde 06/08/1986 tarihli İçel Valiliğinin yazıları ile 3290 Sayılı Yasanın 10/c maddesi uyarınca İdari Yoldan ... Köyü 1268 parsel numarası ile davalı ... adına tapuya tescil edildiğini, Silifke İlçesi ... Beldesi, ... Köyü 1268 nolu parselin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile tahminen 1500 m² miktarındaki yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.