muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/101, Karar No: 2019/7198, Tarih: 26.11.2019

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Manisa ili Soma ilçesinde bulunan Eynez yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda Soma maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda hiç kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre ilk derece mahkemesi kararında sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, davacılar anne ve babanın manevi tazminat istemleri yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar anne ve babanın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar kaldırılmalı, ilk derece mahkemesi hükmü bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine 26/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3342, Karar No: 2014/7560, Tarih: 25.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3342 E.  ,  2014/7560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2010/753-2013/267

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 18.12.2013 gün ve 7102 Esas, 8137 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili feshine karar verildiğini, davalının maliki bulunduğu arsa üzerine müvekkili şirket tarafından inşa edilmiş bulunan binadaki bağımsız bölümlerin davalı tarafından tapuda arsa paylı olarak satıldığını ileri sürerek, imalat bedeli olarak 15.000,00 TL'nin davalıdan yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah ile talebini 562.000,00 TL’ye arttırmıştır.

Davalı vekili, inşaatın kaçak olduğu, projesine aykırı yapıldığı ve imara uygun hale getirilmesinin mümkün olmadığı, tamamı için yıkım kararı bulunduğu gerekçesiyle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedildiğini, bu nedenle yapılan inşaatın ekonomik değerinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davalının tapudaki pay oranına göre belirlenen 506.527,53 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 18.12.2013 tarih ve 7102 E., 8137 K. sayılı ilamıyla, inşaatın tasdikli proje, ruhsat ve eklerine aykırı ve kaçak olarak yapıldığının sabit olduğu, imara aykırı ve kaçak olan inşaatla ilgili yüklenicinin ekonomik değeri haiz olmadığından imalat bedeli talep edemeyeceği, sadece enkaz bedelini talep edebileceği, bu durumda mahkemece enkaz bedelinin bilirkişiye hesaplattırılarak hüküm altına alınması gerekirken hatalı değerlendirme sonucu talep edilen tüm İmalat bedelinin tahsiline karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmeksizin davalı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı arsa sahibi vekilince hüküm, davanın reddi gerektiği ileri sürülerek temyiz edilmiş olup, Dairemizce, davacı yüklenicinin imalat bedeli isteyemeyeceği, sadece enkaz bedeli isteyebileceği gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz itirazları kısmen kabul edilmiştir. Dairemizce, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilip, bozma ilamındaki (1) nolu bentte belirtilen nedenlerle hükmün bozulması gerekirken, diğer temyiz itirazlarının karşılanmaması doğru olmadığından, davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile, Dairemizin 18.12.2013 tarih ve 7102 E., 8137 K. sayılı ilamının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi gerekmiştir.

Öte yandan, YHGK'nın 21.03.2012 tarih ve 10-20 E., 235 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere, bozma sebebine göre inceleme sırası gelmemekle birlikte sadece mahkemenin hükmündeki hatanın varlığına işaret eden, hükmü o yönden eleştiren, mahkemenin aynı hataya düşmemesi için ona bir tavsiye ve yol gösterme amacına yönelik bulunan ifade ve açıklamalar ile bozma ilamlarında "kabule göre de" veya "kaldı ki" gibi söz dizinleriyle başlayan ifadeler usul hukuku anlamında "bozma" niteliği taşımamaktadır. Yerel mahkemelerin, bozma ilamında yer alan bu tür ifade ve açıklamalara ilişkin direnme ya da uyma kararı veremeyecekleri belirgindir. Bozmada işaret edilen bu tür ifade ve açıklamalar ile eleştirilere karşı direnilmesi veya usuli anlamda bozma niteliği taşımayan bu hususlara uyulması mümkün olmadığından, aynı hususların Hukuk Genel Kurulu'nca da incelenmesi olanaklı değildir. Dairemizin 18.12.2013 tarih 7102 E., 8137 K. sayılı bozma ilamında "Kabule göre de" ibaresi ile başlayan kısmın, bozma nedeni içerisinde kaleme alınması maddi hataya dayalı olup, bu hususun HMK'nın 304. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 18.12.2013 tarih ve 7102 E., 8137 K. sayılı ilamının (1) nolu bendindeki “ Davalı arsa sahibi vekilinin temyiz itirazları yönünden;” ibaresinden sonra gelmek üzere “(a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı arsa sahibi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.” ibaresinin, “Davacı yüklenici ile” şeklinde başlayan paragrafın başına “(b)” ibaresinin eklenmesine, ''SONUÇ'' bölümündeki (1) ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine ''(1-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı arsa sahibi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (1b)'' ibaresinin yazılmasına, ''Kabule göre de'' şeklinde başlayan paragrafın başına (3) bent sayısı verilerek (2) no'lu bendin altına alınmasına, karar düzeltme peşin harcının istek halinde iadesine, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9406, Karar No: 2018/10453, Tarih: 17.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9406 E.  ,  2018/10453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayete konu olan ... plaka sayılı aracı mevcut haline şüpheli ...'in getirdiğine yönelik olarak Küçükçekmece 17. Asliye Ceza Mahkemesinde güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı açılan kamu davasının bekletici mesele yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumun takdiri gerekirken salt dava açılması gerekçe gösterilerek eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Yerel Mahkemece yapılacak araştırma neticesinde suçun sübut bulması durumunda ise, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7050, Karar No: 2015/7406, Tarih: 14.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/7050 E.  ,  2015/7406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLKÖY SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2011/59-2013/11

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, 171 ada 12 parsel sayılı taşınmaz üzerinde üç katlı evinin yer aldığını, komşu parselde ikamet eden davalının yaklaşık 5 yıl önce evinin bitişiğine diktiği muhtelif meyve ağaçlarının zamanla büyüyerek, kök, dal ve gövdelerinin evine zarar vermeye başladığını, evine temas etmeleri sebebi ile zararlı haşerelerin de eve ulaşma imkanının bulunduğunu, İlçe Tarım Müdürlüğü görevlisine yaptırdığı tespit neticesinde düzenlenen raporda da bu hususa değinildiğini, uyarılarına rağmen davalının ağaçları kesmediğini, yapılacak uygulama ile evine davalının müdahalesinin olduğunun görüleceğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesine ve kal'e karar verilmesini istemiştir. Davalı, ağaçların taşınmaza iki metre mesafede dikildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın Türk Medeni Kanunu'nun 683. maddesi gereğince elatmanın önlenmesi davası olduğu, kayden davacının maliki olduğu taşınmaza davalının ağaç dikmek ve çitle çevirmek suretiyle müdahale ettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..................'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.40.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/556, Karar No: 2016/1542, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/556 E.  ,  2016/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/616 esas, 2015/84 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 16/05/2015 tarihli ve 2015/314-175 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 03/06/2015 tarihli ve 2015/640 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 20/11/2015 gün ve 94660652-105-34-11483-2015-24089/76297 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 03/06/2015 tarihli ve 2015/640 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18208, Karar No: 2018/13985, Tarih: 12.07.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/18208 E.  ,  2018/13985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Tanıkların beyanlarında, sanığın, mağduru bıçakla yaraladığından söz etmemeleri karşısında, tüm tanıklar ve mağdur Onur'un yeniden duruşmaya çağrılarak ayrıntılı beyanlarının alınması ve gerekirse temyize gelmeyen sanık Selami'nin savunmasında adı geçen ... 'ın da tanık sıfatıyla dinlenmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle sanığın eyleminin silahla (bıçakla) tehdit ve bıçakla yaralama suçlarını oluşturduğu kabul edilerek yazılı biçimde hükümler kurulması,

2-Tanıklıktan ve yeminden çekinme hakkı bulunmayan ...'ya CMK'nın 54. maddesi uyarınca yemin verilmemesi,

3-Yaralama suçundan kurulan hükümde, sanığa verilen cezada TCK'nın 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılırken ''6 ay ''yerine ''8 ay'' hapis ve sonuç cezanın ''5 ay '' yerine 6 ay 20 gün olarak fazla belirlenmesi,

4-Anayasa Mahkemesi'nin yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık ...'nin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13983, Karar No: 2014/13227, Tarih: 08.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/13983 E.  ,  2014/13227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dava zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya kapsamına göre, olay günü gece 04.00 sıralarında suça sürüklenen çocuk ile yaşı nedeniyle davaları ayrı görülen diğer sanıkların, müştekinin ... Sokak No;... sayılı yerde bulunan ikametinin zemin katındaki kapalı otoparka girerek müştekinin üzeri branda ile örtülmüş aracının arka kısmında bulunan kutu içindeki 24 çift ayakkabıyı çalıp, olay yerinden ayrıldıkları, ... Sokak üzerinde devriye gezen ekiplerin suça sürüklenen çocuk ile yanındakileri çöp toplama arabası ile giderken durdurarak, arabaya baktıklarında ayakkabıları gördükleri, suça sürüklenen çocuk ile yanındakilerin şüpheli beyanlarda bulunmaları üzerine yakalandıklarının anlaşılması karşısında eylemin tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde teşebbüs maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, kabule göre de eylemin geldiği aşama dikkate alındığında azami hadden indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bu dava sebebiyle yapılan 8,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama gideri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine ''bu dava sebebiyle yapılan 8,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.