muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12157, Karar No: 2016/9530, Tarih: 31.05.2016

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası,...Mahkemesi'nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; ...'nın 11. maddesinde, ...'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce ...'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. ...'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime ...'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi ...'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır....Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, ...'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (... İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya ...'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 18.12.2013 karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası ...'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde...Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra harçları ve icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, alacaklının şikayetinin kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle bu konuya ilişkin istemin reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5086, Karar No: 2018/12074, Tarih: 20.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5086 E.  ,  2018/12074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İlamlı icra takibinin hukuki sonuç doğurması açısından ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması mümkün ise de TCK’nun 20.maddesi uyarınca cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya da tebligat yapılması zorunlu olup, asıl borçluya icra emri tebliğ olunmadan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2131, Karar No: 2013/5338, Tarih: 10.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/2131 E.  ,  2013/5338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, YIKIM VE ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden mirasbırakan ...'ın maliki olduğu 2044 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 4000-4500 m2’lik bölümüne komşu 2043 parsel maliki davalının zeytin ağacı dikmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek,elatmasının önlenmesine, muhdesatın yıkımına,dava tarihinden geriye dönük 5 yıl için 1.000,00.-TL (ıslah ile 3.616,44.-TL) ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davacılara ait taşınmazda bulunan zeytin ağaçlarının kendisine ait olduğunu ancak 5 yıldır müdahalesinin olmadığını öne sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatma ve ecrimisil istekleri bakımından davanın reddine, ağaçların davacıya bırakılmasına ve ağaç bedeli olarak depo edilen 2.340,00.-TL bedelin davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 774.44.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7393, Karar No: 2011/6902, Tarih: 14.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/7393 E.  ,  2011/6902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tek Hakimli Asl. Mah. sıfatıyla)

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat .......,tarafından, davalı ......,Mot. Araçları Tic. San. A.Ş ve diğeri aleyhine 01/01/2006 gününde verilen dilekçe ile yaralamalı trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davacılardan ... ve ...'ün manevi tazminat istemleri reddedilmiş; diğer davacı ...'ün isteminin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dava konusu olayda, trafik kazası nedeniyle sağ femur lateral kandilde fraktür, lateral ligament yırtığı, menisküs yırtığı oluşacak, yaşam tehlikesi geçirmeyecek, basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek, kırığın yaşam işlevlerini ağır derecede (4) etkileyecek, 90 gün süre ile iş ve gücünden kalacak biçimde yaralandığı anlaşılan davacılardan ... ile birlikte yaşayan eşi ... ve kızı ...'ün de manevi tazminat isteminde bulundukları anlaşılmaktadır.

Kişilik hakları, kişinin yaşamı, sağlığı, vücut ve ruh bütünlüğü ile toplum içindeki yerini koruyan haklardır. Bunların fiziki, sosyal ve duygusal kişilik değerleri içerdiği gözetildiğinde, somut olaydaki duruma göre, davacının bir yakınının yaralanmasının sosyal ve duygusal kişilik değerler kapsamında olup olmadığı konusu üzerinde durulmak gerekir. Sosyal ve duygusal kişilik değerleri, kişinin toplum içindeki yeri, birlikte yaşadığı ailesi ve yakınlarının değer alanı içine giren haklardır. Bu haklar, doğrudan doğruya kişiliğe bağlı olmayan, özellikle aile hukuku içinde yer alan değerlerdir. Bu bağlamda Borçlar Yasası'nın 49. maddesindeki düzenleme gereğince, kişinin doğrudan kendisinin değil de karı, koca, ana, baba, çocuklar ve kardeşler gibi yakınlarının ağır yaralanması gibi somut olayın kendisine özgü ağırlığının ve özelliğinin zorunlu kıldığı olguların kanıtlanması durumunda, aile birliği içinde korunması gereken sosyal ve duygusal kişilik değerlerinin zarar gördüğünün kabul edilmesi gerekir.

Dava konusu olayda, yaralanmanın belirlenen niteliği ve buna bağlı sonuçları ile aile ilişkisi göz önünde tutulduğunda, yaralananın eşi ve çocuğu olan davacıların da, olay nedeniyle kişilik değerlerinde eksilme duygusu yaşayacakları, ayrıca bunun kanıtlama yükümlülüğü altında da bulunmadıkları benimsenmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacı anne ve baba yararına da uygun tutarlarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, onların manevi tazminat istemlerinin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16915, Karar No: 2011/6363, Tarih: 11.04.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/16915 E.  ,  2011/6363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Polatlı 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :18.5.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları ve velayeti annede bulunan çocuğun okul çağında olduğu nazara alındığında geçerli olan nafaka miktarında indirime gidilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Açıklanan nedenlerle davacı-davalının nafakanın azaltılmasına yönelik davasının reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların yukarıda 1. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.04.2011(Pzt)
Yargıtay — Esas No: 2016/20525, Karar No: 2017/37113, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20525 E.  ,  2017/37113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7095, Karar No: 2015/11177, Tarih: 16.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7095 E.  ,  2015/11177 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gerger Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2012/237 - 2014/158

DAVACI : H.. H..

DAVALILAR : Hazine - Korulu K.TK

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı H.. H.. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 17/04/2012 tarihli dava dilekçesinde; Gerger ilçesi, Korulu köyünde bulunan ve dilekçe ekinde sunduğu paftada 1 ve 2 şeklinde numaralandırdığı müvekkiline babasından kalan ve yaklaşık 50-60 seneden beri zilyetliklerinde bulunan taşınmazların tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Hazine ise, taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine, davalı Hazine vekilinin tescil isteminin kabulü ile; dava konusu Adıyaman ili, Gerger ilçesi, Korulu köyü sınırları içerisinde bulunan fen bilirkişileri N.. S.. ve Y.. B..'un 29/07/2013 tarihli raporlarında (A) harfi ile belirtilen ve kırmızı kalemle boyalı 11471,49 m², (B) harfi ile belirtilen yeşil kalemle boyalı 2708,39 m², (C) harfi ile belirtilen ve kırmızı kalemle boyalı 6524,26 m² ve (D) harfi ile belirtilen yeşil kalemle boyalı 832,66 m² harfleri ile gösterilen yerlerin ham toprak vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz taşınmazların tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 15.04.1986 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde çalışması bulunmaktadır.

Genel arazi kadastrosu işlemi 26.10.1983 tarihinde kesinleşmiş olup davaya konu taşınmazlar devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle tapulama harici bırakılmıştır. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

1) (A) ve (C) harfi ile gösterilen taşınmazlara ilişkin temyiz itirazları yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, alınan ziraat bilirkişi raporuna göre (A) ve (C) harfi ile ile gösterilen taşınmazların taşlık ve çakıllı yapıda olması sebebiyle tarımsal olarak kullanılmadığı, kadimden bu yana imar ve ihyasının yapılmadığı ve taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması gereken yerlerden olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile bu bölümlere ilişkin kurulan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2) (B) ve (D) harfi ile gösterilen taşınmazlara ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

2) (B) ve (D) harfi ile gösterilen taşınmazlara ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, alınan ziraat bilirkişi raporuna göre (B) ve (D) harfi ile gösterilen taşınmazların taşlık ve çakıllı yapıda olması sebebiyle tarımsal olarak kullanılmadığı, kadimden bu yana imar ve ihyasının yapılmadığı ve taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması gereken yerlerden olduğu belirlendiğine göre davacının davasının reddi yönünde hüküm kurulması yerinde ise de dava konusu edilen (B) harfi ile gösterilen taşınmazın ham toprak vasfıyla Hazine adına tapuda kayıtlı Güzelsu köyü 505 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı, parselin Karayolları Genel Müdürlüğünün kamu yararı ile tamamının yola terk edildiği, tapuda ise işlem yoğunluğundan henüz yola terkinin yapılmadığı, (D) harfi ile gösterilen taşınmazın ise tarla vasfıyla dava dışı gerçek kişi adına tapuda kayıtlı Korulu köyü 817 parsel nolu taşınmaz içerisinde kaldığı belirlenmiştir.

3402 sayılı Kanunun 18. maddesi gereğince tescil talebinde bulunan Hazine tapulu taşınmazlar hakkında bu şekilde tescil talebinde bulunamaz. Hazinenin bu taşınmazlara ilişkin tescil talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırı olmakla (B) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümlerine ilişkin hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde gösterilen nedenler ile; davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile (A) ve (C) harfi ile gösterilen taşınmazlara ilişkin kurulan usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) İkinci bentde gösterilen nedenler ile; davacının (B) ve (D) harfi ile gösterilen taşınmazlara ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile bu taşınmazlara ilişkin hükmün BOZULMASINA 16/11/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11218, Karar No: 2006/13007, Tarih: 25.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/11218 E.  ,  2006/13007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TURGUTLU 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/03/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan H..Ş.’ün ..ve ..parsel sayılı taşınmazlarını oğlu A..e verdiği vekaletname ile davalı A.... satış suretiyle devrettiğini, davalıların A.. ile yakın arkadaş olduklarını, yapılan temlikin mirasçılardan mal kaçırmaya yönelik muvazaalı bulunduğunu, ileri sürerek kaydın iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, satışın gerçek değer üzerinden yapıldığını, düşük vergi ödenmesi için resmi satış değerinin düşük gösterildiğini, işlemin muvazaalı olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların mirasçılardan mal kaçırma amaçlı muvazaalı olarak davalılara temlik edildiği gerekçeleri ile davanın kabulüne  karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, miras bırakanın ..ve ..parsel sayılı taşınmazları 28.09.2002 tarihli akitle davalılardan A....satış yoluyla temlik ettiği, adı geçenin aynı taşınmazları 22.11.2002 tarihli akitle diğer davalı A..ye satış yoluyla intikal ettirdiği görülmektedir.

Davacılar, anılan temliki işlemlerin kendilerinden mal kaçırma amaçlı muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere  Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün  olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmazların temlik tarihi itibariyle davalılardan A..tarafından miras bırakanın  banka hesabına 30.000.000.000.-TL ödeme yapıldığı, daha sonraki temliklerde ise davalı A..nin Ayhan’a 42.000.000.000.TL bedel ödediği kayden sabittir. Miras bırakanın ve eşinin yoğun ve masraflı tedaviyi gerekli kılacak hastalıkları bulunduğu ve tedavi gördükleri dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Öte yandan miras bırakanın çocukları olan tanıklar duruşmada davalıların savunmalarını doğrulamışlardır.

Belirlenen bu olgular, yukarıda anlatılan ilkeler ile değerlendirildiğinde, çekişmeli taşınmazların miras bırakan tarafından davalı A....intikalinin geçerli bir satış işlemine dayandığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir. Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  25.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32070, Karar No: 2017/5059, Tarih: 30.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/32070 E.  ,  2017/5059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 17/03/2016 tarih, 2016/5264 Esas - 2016/7937 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkeme kararının gerekçeli karar başlığında davalılardan ...'nın davalı olarak yazılmaması maddi hataya müstenit olup, mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 65,40 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 30/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.