muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14176, Karar No: 2015/16831, Tarih: 01.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/14176 E.  ,  2015/16831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/6689

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2011

NUMARASI : 2009/284 Esas, 2011/897 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

KİT rejimine tabi bulunan PTT Genel Müdürlüğünde 233 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler kapsamında istihdam edilen personel, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 11/b maddesi uyarınca, “ifa ettikleri görevlerinden doğan suçlardan dolayı” kamu görevlisi sayılmaktadırlar. Diğer taraftan, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 1. maddesi gereği anılan kanun hükümlerine göre tebligat işlemlerini yapmakla PTT Genel Müdürlüğü yetkili kılınmış ve Kanunun 52. maddesi uyarınca “bu kanunun tatbikinde görevli memur ve hizmetliler ile mahalle, köy muhtar ve ihtiyar heyeti meclisi azalarının” işledikleri suçlardan ötürü kamu görevlisi gibi ceza görecekleri kabul edilmiştir. Açıklanan yasal düzenlemeler uyarınca 7201 sayılı Kanun gereği tebligat işlemlerinde görevlendirilecek personelin PTT Genel Müdürlüğü personeli olması zorunlu olup, hizmet satın alınması suretiyle kurulan hukuki ilişkiye dayalı olarak yüklenici firma çalışanına tebligat görevi verilmesinin yasaya uygun olmadığı, nitekim 5584 sayılı Posta Kanununun “Ulaştırma Sözleşmeleri” başlıklı 10. maddesinin gerek önceki metnine ve gerekse 29/04/2009 tarihli ve 5893 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle eklenen “PTT İdaresi postaların ayrım ve dağıtım işlerini ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürebilir” şeklindeki ikinci fıkrasına göre de tebligat işlemlerinin yüklenici firma çalışanına gördürülmesinin yasal düzenlemelere uygunluk taşımadığı, sadece ayrım ve dağıtım işlerinin ihale yoluyla gördürülebilecek işlerden olduğu, tebligat işlemlerinin kapsam dışında tutulduğu,

Ayrıca; kamu görevlisinin tanımının yapıldığı 5237 sayılı TCK'nın 6/1-c maddesinin gerekçesinde kamusal faaliyetin Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesi olduğu, kamusal faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda ise bu kişilerin kamu görevlisi sayılamayacağı anlaşılmakla;

Sanığın PTT personeli olup olmadığının tespitiyle yüklenici firma elemanı olarak istihdam edilmesi halinde kamu görevlisi tarafından işlenebilen özgü suç niteliğindeki görevi kötüye kullanma suçunun faili olamayacağı da gözetilerek, sanığın tebligat ekinde olması gereken Örnek No: 6 bulunmadığından buna ilişkin kaşenin gözünden kaçtığını savunması ve beşeri hatanın suç kastını ortadan kaldıracağı hususları nazara alınarak suç kastının varlığı üzerinde de durulduktan sonra suç tarihinde iş yoğunluğunun ne olduğu PTT Müdürlüğünden sorulup araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hükümden önce 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanun ile TCK'nın 257/2. maddesinde öngörülen cezanın alt sınırı indirilmesine rağmen yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin, sanık hakkındaki temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Adli sicil kaydına göre sabıkasız olup duruşma tutanaklarına yansıyan herhangi bir olumsuz davranışı bulunmayan sanığın kişilik özellikleri lehine yorumlanarak hakkında verilen hapis cezası TCK'nın 50. maddesine göre paraya çevrildiği halde, bu kez aynı özellikler aleyhine değerlendirilerek CMK'nın 231. maddesinin uygulanmaması suretiyle çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11425, Karar No: 2014/10743, Tarih: 13.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11425 E.  ,  2014/10743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2011/834-2013/323

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile kesilen aylıkların yeniden bağlanmasına ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline, Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının annesinden dolayı aldığı yetim aylığının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı, muvazaalı olarak boşandığı gerekçesi ile kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali, aylıkların yeniden bağlanması, aylıkların kesildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesi ve davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

K A R A R

Dava; davacının annesinden dolayı aldığı yetim aylığının boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı, muvazaalı olarak boşandığı gerekçesi ile kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali, aylıkların yeniden bağlanması, aylıkların kesildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesi ve davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı ile eski eşinin 27.12.1990 tarihli karar ile boşandıkları ve kararın 21.01.1991 tarihinde kesinleştiği, davacıya 21.03.1991 tarihinde aylık bağlandığı, 22.07.2009 tarihinde imzasız bir dilekçe ile davacının davalı Kurum'a şikayet edildiği, mektupta; davacının eski eşinin adının Faruk olarak belirtildiği, kontrol memurunun . Sok. No:41, Daires:1'de inceleme yaptığı, bu adresin davacının ikamet adresi olduğu, aynı tarihte eski eşin adresinin ise . daire: 8 olarak göründüğü, kontrol memuruna imzası ile beyanda bulunan ve davacının eski eşi ile aynı adreste farklı daire numarasında oturan tanığın 20.01.2011 tarihli ifadesinde; davacının eski eşinin 1 yıl öncesine kadar davacı ile birlikte yaşadığını beyan ettiği, yine imzalı beyanda bulunan başka bir tanığın da davacının eski eşinin adı Sefa olmasına rağmen Faruk diyerek birlikte yaşadıklarını beyan ettiği, kontrol memurunun 24.01.2011 tarihli raporunda; her ne kadar davacı ile eski eşinin resmi olarak ikametleri farklı olsa da çevreden yapılan araştırmada birlikte yaşadıklarının tespit edildiğini bildirdiği, ancak dosyada mevcut 27.09.2010 tarihli başka bir kontrol memuru raporundan diğer kontrol memurunun dinlediği F.. U..'un davacıyı şikayet ettiğinin anlaşıldığı, bu raporda; dinlenilen mahalle muhtarının, 2009 Mart ayından beri muhtar olduğunu, davacının iki çocuğu ile birlikte 1683 sokaktaki adreste yaşadığını, davacının eski eşinin ise 2009 yılı başından beri evli bir bayan ve onun çocukları ile birlikte yaşadığını, davacının ekonomik olarak zor durumda olması nedeni ile kaymakamlıktan ve muhtarlıktan yardım aldığını beyan ettiği, ayrıca M. G. isimli bir kişinin; davacının eski eşinin 1 yıldır kendisi ile birlikte kaldığını beyan ettiği, ancak tanıkların bu kişinin eşi ile davacının eski eşinin birlikte yaşadıklarını beyan ettikleri, bazı tanıkların da davacının eski eşi ile bu kişilerin birlikte yaşadıklarını beyan ettikleri, davacının boşandıktan sonra 1996 yılında, eski eşinden bir çocuk dünyaya getirdiği, davacının beyanında, eski eşinin sarhoş iken zorla kendisi ile birlikte olduğunu bildirdiği anlaşılmaktadır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; davacının boşanmadan sonra, 1996 yılında eski eşinden bir çocuk dünyaya getirmesi ve tanıkların, davacının eski eşinin aynı evde kadının kocası da bulunduğu halde başka bir kadın ile birlikte yaşadığını beyan etmelerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu göz önünde bulundurulmadan, mahkemece yukarıda belirtilen araştırma ve incelemeler yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; yukarıda bahsedilen araştırmaların yanısıra, davacının ve eski eşinin kontrol memurunun bildirdiği adreslerindeki komşularının tespit edilmesini zabıtadan istemek ve bu kişileri dinlemek, yine bu adreslerde zabıtadan araştırma yapmasını ve davacı ile eski eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşayıp yaşamadıklarını, davacının eski eşinin gerçekten M. G. isimli kişinin evinde kalıp kalmadığını etraftan araştırmasını istemek ve toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3561, Karar No: 2014/6996, Tarih: 28.05.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/3561 E.  ,  2014/6996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar Dairemizin 24/09/2013 gün ve 2013/9263-12906 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalılardan ... ve davacı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Mahkemenin kararında ve Yargıtay ilamında yazılı sebeplere göre davacının tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istemleri yerinde değildir.

2-Davalının husumete yönelik karar düzeltme istemine gelince; her ne kadar dairemizin bozma ilamında, ''.. . Okul aile birlikleri 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanununun 16.maddesine göre çıkarılan Milli Eğitim Bakanlığı Okul Aile Birliği Yönetmeliğine göre kurulmuş birlikler olup, kamu tüzel kişiliği statüsü tanınmamıştır. Buna karşın Yönetmeliğin 20.maddesi ile okul aile birliğine kantin ve benzeri yerleri bizzat veya kiralama usulü ile işletme yetkisi verilmiştir. Bu kapsamda okul aile birliklerinin özel hukuk alanında hukuki işlem (kira sözleşmesi) yapma yetkisinin varlığı kabul edilmelidir. Uyuşmazlık okul aile birliğinin tarafı olduğu kira sözleşmesinden kaynaklanan tazminat alacağına ilişkin olduğuna göre davada birliğin husumet ehliyeti olduğunun kabulü gerekir. Bu bağlamda okul aile birliğine yöneltilmesi gereken davanın ... ve İl Özel İdaresine yöneltilmesi doğru değildir. Ne var ki, 6100 sayılı HMK’nun 119/1. maddesi uyarınca dava dilekçesinde gösterilmesi zorunlu olan tarafların ad ve adreslerinin bildirilmesinde yapılan kimi yanlışlıklar, davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddi sonucunu doğurmamakta, oluşan hataların giderilmesi bazı durumlarda mümkün olabilmektedir. Somut olaya bu açıdan bakıldığında; davacının okul aile birliğinin Kaymakamlığa bağlı olduğunu düşünerek ...’nı ve bilahare de İl özel İdaresini hasım olarak göstermekteki amacı ilgili kamu tüzel kişiliğini dava etmektir. Davacı davasını yanlış kuruluşa yöneltmekle hasımda değil temsilcide yanılmıştır. Bu durumda mahkemece dava reddedilmeyip, davacıya davayı gerçek hasma yöneltip, dava dilekçesinin tebliği için mehil verilmesi gerekir. Bu yapılmaksızın davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğru değildir....'' gerekçesiyle bozulmuş ise de dosya üzerinde bu defa yapılan incelemede,Okul Aile Birliği Milli Eğitim Temel Kanun'una göre ilgili yönetmelik hükümleri doğrultusunda kurulmuş olup, kamu tüzel kişiliği statüsü tanınmamıştır.Buna karşın yönetmelik hükümleri gereğince Okul Aile Birliğine özel hukuk alanında hukuki işlem, kiralama sözleşmesi yapma yetkisi verilmiştir.Bu durumda davalı Okul Aile Birliğinin tüzel kişiliği bulunmadığından davada taraf olarak gösterilemez. Ancak

Okul Aile Birliğine yönelik davanın Milli Eğitim Bakanlığı taraf gösterilmek suretiyle açılması gerekir. Bu nedenle okul aile birliğine izafeten davanın Milli Eğitim Bakanlığı'na yöneltilerek açılması gerekirken yazılı şekilde .... il özel idaresinin davalı olarak gösterilmesi, ... Kaymakamlığının da davaya dahil edilmesi suretiyle taraf teşkili işleminin doğru olmadığı bu defaki incelemeden anlaşıldığından karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24.09.2013 gün ve 2013/9263 -2013/12906 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahalli mahkemenin 01.02.2013 gün ve 2012/459- 2013/71 sayılı kararının yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA,istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 28/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19417, Karar No: 2014/10332, Tarih: 22.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/19417 E.  ,  2014/10332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Dayanak ilamın tarihinin 12.01.2009 yerine 14.08.2009 olarak gösterilmesinin maddi hataya müstenit bulunmasına, Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.