muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9341, Karar No: 2021/13748, Tarih: 09.11.2021

(3) İşyerinde uygulanacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri, çalışma şekilleri ve üretim yöntemleri, çalışanların sağlık ve güvenlik yönünden korunma düzeyini yükseltecek ve işyerinin idari yapılanmasının her kademesinde uygulanabilir nitelikte olmalıdır.

(4) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden çalışma ortamına ve çalışanların bu ortamda maruz kaldığı risklerin belirlenmesine yönelik gerekli kontrol, ölçüm, inceleme ve araştırmaların yapılmasını sağlar.

Görüldüğü üzere, işverenin çalışanlarla ilgili sağlık ve güvenliği sağlama yükümlülüğünün çerçevesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 4. maddesinde çizilmiştir. Bu çerçevede işverenin, " Çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olduğu belirtildikten sonra, yapacağı ve uymakla yükümlü bulunacağı bir takım esaslara yer verilmiştir. Bunun gibi 5.maddede işverenin anılan yükümlülüklerle gerçekleştireceği korunma sırasında uyacağı ilkeler belirlenmiştir. 10. maddede ise işyerinde sağlık ve güvenlik sağlanırken, işverenin yapacağı risk değerlendirmesi çalışmasında dikkate almakla yükümlü bulunduğu hususlar belirlenmiştir. (HGK . 09/10/2013 tarih, 2013/21-102 Esas, 2013/1456 Karar)

6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu işverenlerin yükümlülüklerini belirlerken aynı zamanda çalışanların da yükümlülüklerini belirlemiştir.

Kanunun 19. Maddesine göre;

(1) Çalışanlar, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili aldıkları eğitim ve işverenin bu konudaki talimatları doğrultusunda, kendilerinin ve hareketlerinden veya yaptıkları işten etkilenen diğer çalışanların sağlık ve güvenliklerini tehlikeye düşünmemekle yükümlüdür.

(2) Çalışanların, işveren tarafından verilen eğitim talimatları doğrultusunda yükümlülükleri şunlardır.

a) İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tehlikeli madde, taşıma ekipmanı ve diğer üretim araçlarını kurallara uygun şekilde kullanmak, bunların güvenlik donanımlarını doğru olarak kullanmak, keyfi olarak çıkarmamak ve değiştirmemek.

b) Kendilerine sağlanan kişisel koruyucu donanımı doğru kullanmak ve korumak.

c) İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tesis ve binalarda sağlık ve güvenlik yönünden ciddi ve yakın bir tehlike ile karşılaştıklarında ve koruma tedbirlerinde bir eksiklik gördüklerinde, işverene veya çalışan temsilcisine derhal haber vermek,

ç) Teftişe yetkili makam tarafından işyerinde tespit edilen noksanlık ve mevzuata aykırılıkların giderilmesi konusunda, işveren ve çalışan temsilcisi ile işbirliği yapmak.

d) Kendi görev alanında iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için işveren ve çalışan temsilcisi ile işbirliği yapmak.

ç) Teftişe yetkili makam tarafından işyerinde tespit edilen noksanlık ve mevzuata aykırılıkların giderilmesi konusunda, işveren ve çalışan temsilcisi ile işbirliği yapmak.

d) Kendi görev alanında iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için işveren ve çalışan temsilcisi ile işbirliği yapmak.

İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 37. maddesiyle 4857 sayılı Kanunun 2. maddesinin dördüncü fıkrası, 63. maddesinin dördüncü fıkrası, 69, maddesinin dördüncü, beşinci ve altınca fıkraları, 77, 78, 79, 80, 81, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 95, 105 ve geçici 2. maddeleri yürürlükten kaldırılmış, 4857 sayılı Kanunun 4. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde yer alan " İş Sağlığı ve güvenliği hükümleri saklı kalmak üzere" ifadesi ile 98. maddesinin birinci fıkrasında yer alan " 85. madde kapsamındaki işyerlerinde ise çalıştırılan her işçi için bin Yeni Türk Lirası" ifadesi metinden çıkartılmıştır.

Yine 6331 sayılı Kanunun "Atıflar " kenar başlığını taşıyan geçici 1. maddesinde "(1) Diğer mevzuatta iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili olarak 4857 sayılı Kanuna yapılan atıflar bu kanuna yapılmış sayılır" hükmü düzenlenmiştir.

Yukarıda yapılan bu açıklamalardan sonra 818 sayılı Borçlar Kanununun 332. maddesinin karşılığı olarak çağdaş yaklaşımla düzenlenen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 417. maddesinin 2. fıkrasında; "İşveren, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak; işçilerde iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlü" olacağı belirtilerek, İş Kanununun 77/1. maddesiyle bütünlük sağlandığı gibi 3. fıkrasında; "İşverenin yukarıdaki hükümler dahil kanuna ve sözleşmeye aykırı davranışı nedeniyle işçinin ölümü, vücut bütünlüğünün zedelenmesi veya kişilik haklarının ihlaline bağlı zararların tazmini sözleşmeye aykırılıktan doğan sorumluluk hükümlerine tabi" olduğu hükme bağlanmak suretiyle, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan sorumluluğun hukuki niteliği konusunda tartışmalar sona erdirilmiş, sözleşmeye aykırılıktan kaynaklanan ölüme ve vücut bütünlüğünün zedelenmesine veya kişilik haklarının ihlaline bağlı zararların tazmininde sözleşmeden doğan sorumluluk hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununun 77. ve devamı maddelerini yürürlükten kaldıran 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu 4. ve 5. maddelerde işverenin yükümlülüklerini, 19. maddede de çalışanların yükümlülüklerinin çağdaş anlaşıyla daha ayrıntılı ve somut olarak ortaya koymuş ve kusur sorumluluğunun sınırlarını kusursuz sorumluluğun sınırlarına yaklaştırmıştır.

4857 sayılı İş Kanununun 77. ve devamı maddelerini yürürlükten kaldıran 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu 4. ve 5. maddelerde işverenin yükümlülüklerini, 19. maddede de çalışanların yükümlülüklerinin çağdaş anlaşıyla daha ayrıntılı ve somut olarak ortaya koymuş ve kusur sorumluluğunun sınırlarını kusursuz sorumluluğun sınırlarına yaklaştırmıştır.

6331 sayılı Kanunun 4. ve 5. maddeleri ile buna uygun olarak çıkarılan iş sağlığı ve güvenliği yönetmelikleri hükümleri işverenin sorumluluğunu objektifleştiren kriterler olarak değerlendirilmelidir. Bu sebeple mevzuatta yer alan tenik iş kurallarına uyulmaması işverenin kusurlu davranışı olarak kabul edilmelidir. Ancak işveren sadece anılan yazılı kurallara değil, yazılı olmayan ve teknolojinin gerekli kıldığı önlemlere aykırı davrandığında da kusurlu görülerek oluşan zararı karşılamalıdır.

Öte yandan objektifleştirilen kusur, kusur sorumluluğunu kusursuz sorumluluğa yaklaştırsa da, onu kusursuz sorumluluk haline dönüştüremez. Çünkü, bazı istisnalar dışında işverenin sorumluluğu için kusurun varlığı şarttır. Ancak Türk Borçlar Kanununun 417/2. maddesi, Anayasa ve 6331 sayılı Kanun hükümleri objektifleştirilmiş kusur sorumluluğu ilkesi gereğince işverenin sorumluluğunu oldukça genişletmiştir.

Öte yandan işvereni, zararlandırıcı olay nedeniyle sorumluluktan kurtaracak olan durum, eylem ile meydana gelen zarar arasındaki uygun illiyet rabıtasının kesilmesidir. Kusursuz sorumlulukta olduğu gibi kusur sorumluluğunda da illiyet bağı; mücbir sebep, zarar görenin ve üçüncü kişinin ağır kusuru nedenleriyle kesilebilir. Uygun illiyet bağının kesildiğinin ispatı halinde, işverenin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir. (HGK, 20/03/2013 tarih, 2012/21-1121 Esas, 2013/386 Karar)

Öte yandan işvereni, zararlandırıcı olay nedeniyle sorumluluktan kurtaracak olan durum, eylem ile meydana gelen zarar arasındaki uygun illiyet rabıtasının kesilmesidir. Kusursuz sorumlulukta olduğu gibi kusur sorumluluğunda da illiyet bağı; mücbir sebep, zarar görenin ve üçüncü kişinin ağır kusuru nedenleriyle kesilebilir. Uygun illiyet bağının kesildiğinin ispatı halinde, işverenin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir. (HGK, 20/03/2013 tarih, 2012/21-1121 Esas, 2013/386 Karar)

Dosya kapsamından, davacı sigortalının davalı iş yerinde bakım onarım ustası olarak çalıştığı, 23/09/2013 tarihinde kahvaltılık üçgen peynir imal makinesinde arıza onarımı bakımını yaparken makinenin alt kısmındaki açıkta çalışan koruyucusuz dişli kısmındaki kamaya sağ el baş parmağını kaptırması sonucu sağ el baş parmağın total ampütasyonu ile %25 oranında sürekli iş göremezlik oranı ile neticelenen kazada yaralandığı, 04/02/2015 tarihinde ise kaşar peyniri ambalaj/paketleme makinesinde oluşan arızanın bakım onarım tamirini tezgah altına girerek yaptığı sırada anılan makine operatörü ile aralarında koordinasyon bozukluğu olması, makine operatörünün kazalıyı bulunduğu makine altında göremeyişi nedeni ile stop konumdaki makinenin çalıştırma düğmesine bastığı, bunun üzerine makinenin pistonunun yukarı kalkması ile kazalının sol elinin pistona sıkışması sonucu % 0 oranında sürekli iş göremezlik oranı ile neticelenen ikinci kazada yaralandığı, Sosyal Güvenlik Kurumu raporunda meydana gelen her iki olayın iş kazası olduğu, her iki kazanın meydana gelmesinde davalı işverenin % 60, kazalının % 40 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, mahkemece alınan 24/09/2017 tarihli kusur bilirkişi raporunda da davalı işverenin % 60, kazalının % 40 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği ve bu raporun hükme esas alındığı ancak anılan raporda farklı tarihlerde meydana gelen iş kazaları yönünden ayrı ayrı kusur dağılımı ve değerlendirmesi yapılmadığı dolayısıyla raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; hüküm altına alınacak tazminat miktarlarına etkisi bakımından, aynı olaylara ilişkin ceza dosyası ile rücu dava dosyasındaki kusur raporlarının da dosya kapsamına getirtilerek - verilen kararların kesinleşip kesinleşmediğinin gözetilerek, yukarıda bahsedilen kusur raporunu düzenleyen heyetlerden farklı, A sınıfı İş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetine konuyu incelettirmek, alınacak bu raporda tarafların alması gerekli önlemlerin neler olduğunu, bu önlemlerin alınıp alınmadığını nedenleri ile birlikte açıklayarak, dosyada mevcut tüm raporlar arasındaki çelişkiyi gidererek, tarafların dosyada mevcut kusur raporlarına itirazları da göz önünde tutulmak suretiyle her iki olay ayrı ayrı değerlendirilerek ilk olayda işveren olan davalının ve davacı sigortalının bu olay nedeniyle kusur payını belirlemek, ikinci olay nedeniyle aynı şekilde işveren olan davalının ve davacı sigortalının kusur payını belirlemek, dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış hakları da gözeterek bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4104, Karar No: 2020/4492, Tarih: 28.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/4104 E.  ,  2020/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı maliki olduğu 5 ve 14 nolu bağımsız bölümler ile 1 nolu dükkanı davalı ... ve dava dışı ...’e satış suretiyle devrettiğini, daha sonra davalı ...’in, ...’e ait payları da temlik aldığını, söz konusu satış işlemlerinin muvazaalı olduğunu, asıl amaçlanan işlemin bağış olduğunu belirterek davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile taşınmazların adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece; “...Somut olaya gelince; iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçimi itibarıyla davada taraf muvazaasına dayanıldığı açık olup davacı taraf yazılı delil sunamamış ise de, yemin deliline dayanmıştır. Hâl böyle olunca, davacı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. ...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalının yemini eda ettiği, davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 10.00 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18766, Karar No: 2023/6287, Tarih: 12.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/18766 E.  ,  2023/6287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/12 E., 2016/267 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.06.2016 Tarihli ve 2016/12 Esas, 2016/267 Karar Sayılı Kararı ile

a) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi delaletiyle ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, iki kez 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve son cümlesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

b) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi delaletiyle ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve son cümlesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.12.2020 tarihli ve 14-2016/375929 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Mahkemece yeterince delil araştırması yapılmadığına, suça sürüklenen çocuklara alt sınırdan indirim yapılarak tesis edilen cezanın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.12.2020 tarihli ve 14-2016/375929 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Mahkemece yeterince delil araştırması yapılmadığına, suça sürüklenen çocuklara alt sınırdan indirim yapılarak tesis edilen cezanın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuk ...’nın ...'a suç atfının mahkemece değerlendirilmediğine, ssç ...’nın hem tehdit hem de kendisine suç isnat edilmeyeceği düşüncesiyle ...’ı suçladığına, katılan mağdurenin ... ile olan duygusal ilişkisinin bitmesi nedeniyle husumet beslediğine, SSÇ ...’ın da kıskançlıkla sanki mağdure ile yaşadıklarını kameraya alıyormuş gibi katılan mağdureye yansıttığına, ancak aralarında hem cinsel bir şey yaşanmadığına hem de kamera çekimi olmadığına, katılan mağdurenin ...'a facebooktan yazdığı senin elinde telefon yoktu ki beyanının ...'ı desteklediğine, suça sürüklenen çocuk ...'ın katılan mağdurenin evine hiç gitmediğine, katılan mağdurenin iddialarını destekleyen delil olmadığına, mahkemece beraat kararı verilmesine ve sair hususlara ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin ifadelerinin çelişkili olduğuna, okulda duyulması üzerine kendisini masum göstermek için eylemlerin zorla olduğunu söylediğine, alınan adli raporda da fiili livata bulgusuna rastlanmadığına, dosyaya sundukları görüşme kayıtlarında da görüldüğü üzere suça sürüklenen çocuk ...’nın katılan mağdurenin akrabalarının tehdidi ve kendisine bir şey olmayacağının söylenmesi üzerine katılan mağdureyi tasdik eden, ...’ı suçlayan beyanlarda bulunduğuna, dosyaya suça sürüklenen çocuk ...'nın ancak katılan mağdurenin rızasıyla aralarında bir sevişme olduğundan 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü ya da 105 inci maddesinden cezalandırılması gerektiğine, kabule göre de eylemin tek olması nedeniyle ... hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağına ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece katılan mağdurenin beyanı ile onu destekleyen suça sürüklenen çocuk (SSÇ) ... ... ile olan facebook yazışmaları ve SSÇ ...'nın soruşturma aşamasındaki savunması ve tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde on altı yaşında olan katılan mağdurenin SSÇ ... ... ile facebook üzerinden tanıştığı ve bir süre sonra 23.11.2015 tarihinde ... metrosunda buluştukları, gezerken yağmur yağması üzerine bir apartman boşluğuna girdikleri, bu apartman boşluğunda SSÇ ... ...'in "ben seni öpmeyi unuttum" diyerek katılan mağdurenin dudağından öptüğü, cinsel organına dokunmasını istediği, katılan mağdurenin kabul etmemesi üzerine konuşmayacağını ve gideceğini söylemesi üzerine katılan mağdurenin SSÇ ... ...'in cinsel organına dokunduğu ve oral seks yaptığı, SSÇ ... ...'in yaşanan bu olayı cep telefonu ile kayda aldığını söyleyip katılan mağdureyi üç kişi ile birlikte cinsel ilişkide bulunması yönünde zorladığı, katılan mağdurenin bunu kabul etmediği, ancak SSÇ ...'ın görüntüleri internette yayacağına dair tehdidi üzerine katılan mağdurenin SSÇ'ler ... ve ... ... ile cinsel ilişkiye girmeyi kabul ettiği, 04.12.2015 günü okul çıkışında buluştukları hep birlikte katılan mağdurenin evine gittikleri, evde katıla mağdurenin cinsel ilişkiye girmek istemediği ancak SSÇ ...'ın ya cinsel ilişkide bulunursun ya da videoları silmem sözleri üzerine SSÇ ... ... ile cinsel ilişkiye girmeyi kabul ettiği, SSÇ ...'nın da bu görüntülerin olduğuna dair katılan mağdureye beyanlarda bulunduğu, katılan mağdurenin SSÇ ... ... ile önce oral seks yaptığı daha sonra da anal seks yaptığı SSÇ ...'nın da bu durumu odada izlediği daha sonra SSÇ ... ile de anal seks yaptığı, alınan raporlarda her ne kadar fiili livata bulgularına rastlanmamışsada aynı raporda katılan mağdurenin yaşı, kayganlaştırıcı madde kullanılması, tehdit,rıza gibi direncin kırıldığı hallerde böyle bir bulguya rastlanmayabileceğinin bildirildiği, SSÇ ... ... her ne kadar katılan mağdure ile hiçbir şekilde cinsel ilişkiye girmediğini, SSÇ ... ise soruşturma aşamasında suçunu ikrar etmiş iken kovuşturma aşamasında katılan mağdure ile sadece sürtünme şeklinde hareketler ile katılan mağdurenin rızasıyla cinsel birlikteliklerinin olduğunu organ sokmanın söz konusu olmadığını savunmuş ise de katılan mağdure ile SSÇ'ler arasında bu olay öncesinde iftira atma ihtimali olduğunu düşündürebilecek herhangi bir menfat çatışması ya da düşmanlıklarının olmadığı, katılan mağdurenin kendi rızası ile şikayetçi olmadığı, bu olaylardan sonra katılan mağdurenin karamsarlaşması ve ağlaması üzerine öğretmeninin fark etmesiyle katılan mağdureyi rehberlik öğretmenine yönlendirmesi ve katılan mağdurenin ayrıntılara girmeyerek başına gelen olayları genel olarak anlatması üzerine olayın ortaya çıktığı, katılan mağdurenin olayın ortaya çıkmasından sonra verdiği ifadelerinin başından beri aynı olduğu, değişmediği, kendi içerisinde de çelişki taşımadığı, SSÇ ..

...'nın soruşturma aşamasındaki beyanı ile aynı içerikte olduğu, katılan mağdurenin anlattığı olayların, dosyaya ibraz edilen facebook yazışmaları ile de doğrulandığı, bu sebeple SSÇ'lerin savunmalarının aksinin ispat edildiği ve savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu ve üzerlerine atılı suçu işledikleri sonuç ve kanaatine varılmıştır.

2. Katılan mağdurenin beyanlarına itibar edilmek suretiyle her ne kadar olayın katılan mağdurenin evinde gerçekleşmesi ve katılan mağdure ile SSÇ ... ... arasındaki yazışmalarda mağdurenin rızası olduğu yönünde bir iddia var ise de, katılan mağdurenin SSÇ ... ...'e duygusal anlamda yakınlık ve bağlılık hissettiği ve bu ilişkinin devam etmesi yönünde çabaladığı, bu sebeple SSÇ ... ...'in isteklerini yerine getirmek zorunda kaldığı, elinde görüntülerinin olduğu yönündeki tehdidin baskısı ile gerçek bir rızası olmaksızın SSÇ 'ler ... ... ve ... ile livata suretiyle organ sokmak suretiyle gerçekleşen cinsel istismar teşkil eden eylemlere katlanmak zorunda kaldığı, her iki SSÇ'nin bir arada olduğu sırada ve sırayla gerçekleştirdikleri eylemlerinin birbirlerine zincirleme suç oluşturduğu, SSÇ ... ...'i n aynı suçu işleme kararı icrasında daha öncede apartman boşluğunda katılan mağdureye karşı aynı eylemi gerçekleştirmesi sebebiyle zincirleme suç hükümleri gereğince cezasından bir kez daha artırım yapılması gerektiği, 5237 Sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi gereğince suça sürüklenen çocukların cezalarının 12 yıldan fazla olamayacağı dikkate alınarak bu ceza miktarı üzerinden takdiri indirim uygulanmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuklar ... ... ile ...'nın katılan mağdureye yönelik birbirini takiben tek bir nitelikli cinsel istismar eyleminde bulundukları, eylemin birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince cezalarında artırım yapıldığı halde her bir suça sürüklenen çocuğun diğerinin eylemine de iştirak ettiği gerekçesiyle mükerrer cezalandırma oluşturacak şekilde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince tayin edilen cezaların aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasıyla artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı görülmüşse de sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin eleştirilen husus dışında usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekili ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Mahkemece mağdureye Çocuk İzleme Merkezinde alınan ifadesinin duruşmada okunup sorulması, katılan mağdure ve suça sürüklenen çocukların ifadelerinin aynı celse birlikte alınması ve çelişkilerin sorulması nedeniyle Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR