muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2357, Karar No: 2018/7759, Tarih: 30.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2357 E.  ,  2018/7759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin 667 ada 12 parselde kayıtlı anataşınmazda bağımsız bölüm maliklerinden olduklarını, 12/12/2015 tarihli kat malikleri kurulu kararları ile binanın yıkılıp yeniden yaptırılmasına, kat maliklerinden biri ile bağı bulunan ... İnşaat Ltd. Şti. firmasının yapım işi için yüklenici olarak seçilmesine, yükleniciyle 15/02/2016 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi akdedilmesine oy çokluğu ile karar verildiğini, 12/12/2015 tarihli kat malikleri kurulu kararı ile kabul edilen kat karşılığı inşaat sözleşmesine ek proje ile yapılacak binada cephe değişikliği yapıldığını, arka cephede bulunan bağımsız bölümlerin ön cepheye alınarak değerlerinin arttırıldığını, taşınmaz ile ilgili riskli yapı raporuna süresi içinde itiraz edildiğini, riskli yapı raporu kesinleşmediği için taşınmaz üzerinde oyçokluğu ile tasarrufi nitelikte karar alınmasının hukuka uygun olmadığını, bağımsız bölüm sahiplerinin arsa paylarının düzeltilmesi için açılan davanın da henüz kesinleşmediğini bu nedenle oy çokluğuna esas hisselerin halen belirsiz olduğunu beyan ederek; 12/12/2015 tarihli kat malikleri kurulunun yokluğunun tespitine, bu mümkün olmadığı takdirde kararların iptaline ve ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; iptali istenen toplantıda binanın yıkımına ve yeniden yapımı için müteahit firma seçilmesine karar verildiği, KMK'nın 44. maddesi gereğince bu kararların oy birliği ile alınması gerektiği, kat irtifakı terkin edilmeden 6306 sayılı Kanunda ön görülen 2/3 çoğunluk ile yıkım ve yeniden inşaat kararı alınmasının mümkün olmadığı, diğer taraftan asli müdahilin bağımsız bölümünde müşterek mülkiyetine tabi 1/2 hissesinin bulunduğu, bağımsız bölümü temsilen tek başına dava açamayacağı gerekçesiyle; davacıların davasının kabulüne, davaya konu ... apartmanının 12/12/2015 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların usulüne uygun olarak alınmadığından iptaline, asli müdahilin tek başına davaya katılamaycağı gözönüne alınarak davasının reddine karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiş, mahkemece; 02.09.2016 tarihli ek karar ile, davalılar vekiline kararın 20/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği, 28/06/2016 tarihinde bozma talepli olarak kararın temyiz edildiği, ancak temyiz harcının ve masraflarının yatırılmadığı, temyiz dilekçesinin 26/07/2016 tarihinde sistem üzerinden gönderildiği, temyiz harçlarını ise 27/07/2016 tarihinde yatırdığı, temyiz süresi içerisinde yatırılması gereken harçların davalılar vekilince süresi geçtikten sonra yatırıldığı gerekçesiyle; davalılar vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş ve ek karar davalılar vekilince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca kat malikleri kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

1-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, “Temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış olması halinde, karar veren hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği hâlde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.” Dava dosyası incelendiğinde, sırası ile;

a-Gerekçeli kararın davalılar vekiline 20.06.2016 günü tebliğ edildiği,

b-Davalılar vekilince 27.06.2016 günü UYAP sistemi üzerinden süresi içerisinde elektronik imzalı olarak süre tutum dilekçesi gönderildiği, ek kararda her ne kadar 28.06.2016 günü süre tutum dilekçesinin gönderildiği yazılmış ise de bu tarihin süre tutum dilekçesinin mahkeme katibinin ekranına düşme tarihi olduğu ve bu halde dilekçenin 8 gün içinde verildiği,

c-Davalı vekilince 26.07.2016 günü gerekçeli temyiz dilekçesinin verildiği ve aynı tarihte harcın da yatırıldığı,

b-Davalılar vekilince 27.06.2016 günü UYAP sistemi üzerinden süresi içerisinde elektronik imzalı olarak süre tutum dilekçesi gönderildiği, ek kararda her ne kadar 28.06.2016 günü süre tutum dilekçesinin gönderildiği yazılmış ise de bu tarihin süre tutum dilekçesinin mahkeme katibinin ekranına düşme tarihi olduğu ve bu halde dilekçenin 8 gün içinde verildiği,

c-Davalı vekilince 26.07.2016 günü gerekçeli temyiz dilekçesinin verildiği ve aynı tarihte harcın da yatırıldığı,

d-Mahkemece 02.09.2016 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddedildiği, ek kararın davalılar vekiline 06.10.2016 günü tebliğ edildiği,

e-Davalılar vekilinin ek kararı temyizi içerikli dilekçesini Uyap sisteminden 05.10.2016 günü elektronik imzalı olarak gönderdiği,

f-Ek karar temyiz harcının 7 gün içerisinde tamamlanmasını ihtar eden muhtıranın, 25.10.2016 günü davalılar vekiline tebliğ edildiği ve davalılar vekilince 01.11.2016 günü temyiz harcının süresi içinde ikmal edildiği anlaşılmıştır. Bu çerçevede; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3/2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 434. maddesi uyarınca mahkemece 02.09.2016 tarihli ek kararla temyiz harcının süresinde yatırılmaması sebebiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de; harcın tamamlanması hususundaki muhtıranın davalı vekiline 25.10.2016 günü tebliğ edildiği, muhtırada belirtilen miktarda harcın süresi içinde, 01.11.2016 günü davalı vekili tarafından yatırıldığı nazara alındığında, temyiz isteminin reddine ilişkin mahkeme ek kararı yerinde olmadığından ek kararın kaldırılması gerekmiştir.

2-Dava konusu; ... ı mahallesi, 667 ada, 12 parselde kayıtlı anataşınmazda kat mülkiyetinin kurulu ve üzerindeki yapının da halen mevcut olduğu dosya kapsamından anlaşılmakla, kat mülkiyetinin kurulu olduğu dikkate alındığında, Kat Mülkiyeti Kanununun 45. maddesi gereğince binanın yıkılarak yeniden yapılması yönünde alınacak kararın tüm kat maliklerinin oybirliğini gerektirdiği belirlenerek, mahkemece bu koşulu sağlamayan 12.12.2015 günlü kat malikleri kurulu kararının iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: 1-Yukarıda bir numaralı bentde açıklanan gerekçelerle, temyiz isteminin reddine ilişkin mahkeme ek kararı yerinde olmadığından, ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile EK KARARIN KALDIRILMASINA,

2- İki numaralı bentde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 30/11/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13560, Karar No: 2008/17045, Tarih: 10.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/13560 E.  ,  2008/17045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu T. Ç.tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 68/1.maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Somut olayda, borçlunun imzasını taşıyan ve borç ikrarını içeren bir belge alacaklı tarafından sunulmuş değildir. İ.İ.K.’nun 68/1.maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İ.İ.K.’nun 68.maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir (İ.İ.K.’nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 Sayılı Kanunun 37.maddesi gibi).  Takip dayanağı Korkut Kaymakamlığı, ilçe idare kurulu kararı bu nitelikte belge olmadığından alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu T.Ç.'in temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2676, Karar No: 2018/2415, Tarih: 20.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2676 E.  ,  2018/2415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 07.08.2011 gün ve 2011/16243 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu ile defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçlarından açılan kamu davasında dosya içerisinde sahte fatura düzenleme suçundan defterdarlık tarafından usulüne uygun verilmiş vergi komisyonu mütalaası bulunmadığı anlaşılmakla; dosyada bulunan ...'nın 13.07.2011 tarihli yazısında sanık hakkında Rapor Değerlendirme Komisyonu tarafından 26.06.2011 tarihli RDK-1/365 sayılı mütalaa verildiği belirtilmiş olduğundan öncelikle bu komisyon mütalaasının dosya içine alınması, iddianamede belirtilen sahte fatura düzenleme suçundan mütalaa verilmemiş olduğunun anlaşılması halinde durma kararı verilerek Vergi Komisyon Mütalaası verilip verilmeyeceğinin sorulması, mütalaa verilmeyeceğinin anlaşılması halinde dava şartı yokluğu sebebiyle düşme kararı verilmesi, komisyon mütalaasının varlığı halinde ise ; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230

. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve faturaları kulllanan mükellefler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış olması halinde haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/624, Karar No: 2014/322, Tarih: 19.03.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/624 E.  ,  2014/322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2012/797-2012/715

Taraflar arasındaki "el atmanın önlenmesi, ecrimisil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal Asliye 3.Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/10/2011 gün ve 702 E., 473 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 1.Hukuk Dairesi'nin 17/04/2012 gün ve 14620 E., 4409 K. sayılı ilamıyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra davanın niteliği gereği duruşma isteğinin reddine karar verilip gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulu'nca işin esasının görüşülmesinden önce Mahkemece kısa kararda faize hükmedilmemesine rağmen, direnmeye ilişkin gerekçeli kararda faize hükmedilmesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. (mülga 1086 s. HUMK m.388) maddesi uyarınca kısa karar- gerekçeli karar çelişkisi niteliğinde bulunup bulunmadığı hususu önsorun olarak tartışılmıştır.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

HMK.nun 294.maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; mahkemece kısa kararda faize hükmedilmemesine rağmen, gerekçeli kararda faize hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili oluşturulmuştur.

Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak Yargıtay yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Bu aykırılık kamu düzenine ilişkin olup diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur.Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma sebebi olduğu ise, 10.4.1992 gün 1991/7-4 K. sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararı gereğidir.

Bu nedenle mahkemece yapılacak iş, tefhim edilen kısa karara uygun gerekçeli karar ve buna uygun hüküm oluşturmak olup buna aykırı direnme kararı usul yönünden bozulmalıdır.

Bu nedenle mahkemece yapılacak iş, tefhim edilen kısa karara uygun gerekçeli karar ve buna uygun hüküm oluşturmak olup buna aykırı direnme kararı usul yönünden bozulmalıdır.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, aynı Kanun'un 440. maddesi uyarınca hükmün tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.03.2014 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptali ve tescil olmadığı taktirde tazminat isteğine ilişkindir.

Somut olayda, davacılar miras bırakanın dört kızı ve bir erkek evladıdır. Davalı ise murisin küçük erkek evladı A.. A..’ın resmi nikahlı eşi murisin gelinidir. Miras bırakanın dava dışı kalan iki kız çocuğu daha bulunmaktadır. Ortak miras bırakan M.. A.. 1913 doğumludur. 12.5.2010 tarihinde dul olarak ölmüştür. Eşi ise 2003 yılında ölmüştür. Miras bırakan eşinin ölümünden tahmini bir yıl kadar sonra dava konusu 4904 ada 1 parsel sayılı, 627 m2 miktarlı, tapuda arsa nitelikli, fiilen üzerinde üç katlı bina olan ve bu binanın giriş katında küçük oğlu Ahmet Aydın ile davalı gelininin market işletmekte olduğu dükkan, birinci katta muris, ikinci katta ise davalı gelini ve oğlunun ikamet etmekte olduğu taşınmazını, tapu memuru huzurunda 7.12.2004 tarihinde, ölünceye kadar bakma akdi ile gelinine temlik etmiştir. Davalı gelin, söz konusu taşınmazı miras bırakanın ölümünden dokuz gün sonra tapuda eşinin arkadaşı olan dahili davalı Hasan Serdar isimli kişiye tapuda satış göstererek devrini yapmıştır. Bu kez, davacılar dava konusu taşınmazın üçüncü kişiye satışının iyi niyetli olmadığını, öncelikle iptal ve tescil, mümkün olmadığı taktirde bedel istemişlerdir.

Davalı gelin ve dahili davalının vekili, ortak dilekçe ile davacıların iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davalı gelin ile bakım alacaklısı murisin aynı binada ayrı ayrı bağımsız bölümlerde altlı-üstlü ikamet ettiklerini, murisin ihtiyaçları ve bakımının davalı gelin tarafından karşılandığını, davaya dahil edilen son malikin varlıklı bir kişi olduğunu bedelini ödeyerek satın aldığını davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece temlik işleminin muvazaalı olduğu anlaşılmakla davanın kabulüne, davalı son malik adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Söz konusu karar davalı ve dahili davalının ortak vekili tarafından bozma istekli olarak temyiz edilmiştir.

Yerel mahkemece temlik işleminin muvazaalı olduğu anlaşılmakla davanın kabulüne, davalı son malik adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Söz konusu karar davalı ve dahili davalının ortak vekili tarafından bozma istekli olarak temyiz edilmiştir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 31.10.2011 tarih 2011/9604-11134 Esas ve Karar sayılı kararıyla mahalli mahkemenin kararının kesin olarak bozulmasına, bir başka anlatımla davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulünün isabetsiz olduğundan bahisle bozulmuştur.

Davacılar vekili, yerel mahkemece önceki kararda ısrar edilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili ise, bozma ilamına uyulmasını istemiştir.

Yerel mahkeme, 12.3.2012 günü önceki kararda ısrar edilmesine kararını vermiştir.

Mahalli mahkeme de, yargılamalar yapılırken, keşif yapılmış, bilirkişiler ilk akit tarihine ve dava tarihine göre taşınmazın değerlerini belirlemişlerdir. Açıklanan olgular yanların ve mahkemenin kabulündedir. Uyuşmazlık, miras bırakan tarafından tapu memuru huzurunda ölünceye kadar bakım sözleşmesiyle davalı gelin adına yapılan temlikin muvazaalı olup olmadığında toplanmaktadır.

Gerçekten de, bakım alacaklısı olan miras bırakan, sağlığında, kendisine bakılmadığı yolunda, bakım borçlusu gelini aleyhine herhangi bir dava açmamıştır. Bakım alacaklısının açmadığı bu tür bir davayı ölümlüyle mirasçılara açamaz. Yada, mirasçıların bu nitelikte açmış oldukları davanın dinlenme olanağı bulunmamaktadır.

Ancak, buna karşılık ölümünden sonra beş mirasçısı işlemin muvazaalı olduğunu ileri sürerek iptal ve tescil istemiştir. Burada murisin gerçek irade ve arzusunun mirasçıdan mal kaçırmak mı yada ölünceye kadar bakım koşuluyla mı işlem yapıldığının belirlenmesi gerekir. Bunun için murisin yaşı, tüm malvarlığı gibi ölçütlerin bir arada değerlendirilmesi gerekir. Dinlenen davacı tanıkları özetle; murisin varlıklı olduğunu arsalarının bulunduğunu, sosyal güvencesinin olmadığını, evi olması nedeniyle kira ödemediğini, bu evinde davalı ile altlı-üstlü yaşadığını tüm çocuklarıyla dargınlığının bulunmadığını, murisin davalı gelinin kocası Ahmet’i çok sevdiğini, davalı gelinin ev hanımı olduğunu, kocası Ahmet’le market işlettiğini, murisin ölmeden üç yıl kadar önce hastalandığını ve son üç ayında yatalak olduğunu, yatalak olduğu süresi içinde tüm çocuklarının murisin evinde kalarak dönüşümlü olarak bakımını yaptıklarını, murisin birçok gayrimenkulünü satarak hayır işlerinde bedelini harcadığını söylemişlerdir. Buna karşılık murisin dava açmayan diğer iki kızı ve davalı tanıkları murisin maddi durumunun iyi olduğunu, paraya ihtiyacının bulunmadığını, büyük oğlu davacılardan Şefik ile dargın olduğunu, son 5-6 ayında yatağa bağımlı kaldığını, hastalığı döneminde tüm kızlarının dönerli şekilde murisin evinde yatıya kalarak baktığını söylemişlerdir.

Bundan öte, miras bırakan, sağlığında, davalı gelininin kocası ve murisin küçük oğlu Ahmet Aydın’a tapudaki doğrudan veya vekalet yoluyla yaptığı ayrı ayrı temliklerle altı adet çaplı taşınmazını devir etmiştir. Bu temliklerle ilgili olarak davacıların davalı küçük oğlu Ahmet aleyhine yada Ahmet’in muvazaalı olarak devir ettiği ve iyi niyet savunmasında bulunan emanetçiye yapmış olduğu devirlerle ilgili olarak açılan muvazaa iddiasına dayalı iptal ve tescil ve HUMK.nun 186. maddesine dayalı özgüleme sonucunda yerel mahkemece verilen kararlarda bu davalardan beş adeti kabulle sonuçlanmış temyiz edilmekle, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince onanmıştır. Altıncı davanın da kabulle sonuçlandığı ancak henüz Yargıtay denetimine gelmediği anlaşılmaktadır. Eldeki derdest davada ise mahkemece ortak miras bırakan üzerinde bulunan diğer tapulu taşınmazların resen araştırması yapılmadığı gibi davacılar yada davalılar bu konuda herhangi bir iddia ve savunmada bulunmamışlar ve temyiz dilekçelerinde de bu konuyu gündeme getirmemişlerdir.