muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3847, Karar No: 2016/5010, Tarih: 31.03.2016

Elektrik Piyasası Kanunun temel amaçları çerçevesinde getirildiği ve ... kurul kararları ve tebliğleri gereğince alınan; kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin; vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerin kanunla konulacağı, değiştirileceği veya kaldırılacağı, ayrıca Elektrik Piyasası Kanunun düşük maliyetli enerji temini ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasası oluşturulması ilkelerine uygun düşmemektedir.

Nitekim; kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaştığı da sِöylenemez.

Bundan ayrı olarak; elektrik kaybını öِnleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme göِrevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan dağıtım şirketlerine aittir.

Öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi davalı ... şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel öِdediğini bilmesi, eş sِöyleyişle şeffaf bir hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır.

Ne var ki, davaya konu bedeller ile ilgili olarak...kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yِönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, ... Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulü de mümkün değildir.

Hâl bِöyle olunca; mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar göِzetilerek; kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmet bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, bu doğrultuda hazırlanacak bilirkişi raporuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26599, Karar No: 2017/35656, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26599 E.  ,  2017/35656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10209, Karar No: 2022/11424, Tarih: 04.07.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/10209 E.  ,  2022/11424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan ... müdafii tarafından yapılan itirazın, itiraz merciince karara bağlandığı görülmekle inceleme dışı tutulmuştur.

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişilerin huzur ve sükunu bozma ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçların yasa maddelerinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımı süresinin, son kesen işlem olan suça sürüklenen çocuk ...’ın savunmasının alındığı 28.01.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan ... vekili ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2 ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan ... vekilinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Sanık ... kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ... müdafinin lehe hükümlerin uygulanmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığına, suç kastının bulunmadığına, katılan ...’ın çelişkili ifadelerde bulunduğuna, katılan ... vekilinin ise sanıkların alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiğine, yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.07.2022 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(KD)

KARŞI DÜŞÜNCE

(KD)

KARŞI DÜŞÜNCE

TCK.nın 29. maddesi haksız tahrik hükmünü düzenlemektedir. Buna göre; haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen bir kimsenin cezasının indirildiği haksız eylemin objektif olarak varolması gerektiği bu fiilin mutlaka failin kendisine yönelik olması zorunlu olmadığı, haksızlık oluşturan eylemin failin kişilik haklarına yönelik olabileceği gibi failin ailesine, akrabalarına sevgi ve saygı duyduğu yakınlarına yönelikte olabilir, örneğin, fiilin usul furu, üstsoy veya altsoyuna, kardeşine ya da sevdiği bir arkadaşına veya nişanlısına yönelik bir eylemin haksız tahrik oluşturabileceği düşünülmelidir.

Eylemin haksızlık niteliği, hukuka aykırı olmasından başka bir deyişle hukukla çatışmasından kaynaklanmaktadır. Bir suç oluşturmasa dahi hukuk düzenince korunan bir değeri ihlal eden herhangi bir fiil, haksız fiil olarak kabul edilmelidir. (TCK şerhi H.T.Gökcan ve M. Artuç 1. cilt)

Mevcut olayımızda 16 yaşında liseye giden kızının sanık ...’ın bir başka şehre gezmeye götürdüğü, okul müdürünün durumu aile bildirmesi ile sanık babanın olayı öğrendiği, küçük bir çevrede kızının adının çıkmasından endişelenen babanın kızını başka bir şehirdeki okula kayıt ettirdiği, akabinde sanık ...’ın ... olan sanık ...’nın evinin etrafında arkadaşlarıyla dolaşması, işyerine giderken sanık ...’nın karşısına çıkması, evine çok sayıda isimsiz mektupların gelmesi neticesinde tahrik altında kalarak hürriyeti tahdit ve yaralama suçlarını işlediği, sanık ...’nın durduk yere sanık ...’a karşı atılı suçları işlemediği, tüm bu yaşananlar birlikte değerlendirildiğinde sanık ...’nın atılı suçları işlerken haksız tahrik altında kaldığı, mevcut olayda da haksız tahrik hükümlerinin tartışılması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama kararına katılmamaktayım. 04.07.2022

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2013/5290, Karar No: 2013/6736, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5290 E.  ,  2013/6736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan, kayısı ağacının dekara kaç adet dikilebileceği, kapama kayısı bahçesinin 2011 yılı itibarıyla dekara ortalama verimi satış fiyatı ve ayrıntılı üretim giderlerini gösterir liste ile 15 yaş kayısı ağacının yaş ve cinsine göre ağaç başına (2011 yılı) rayiç değerlerinin Malatya Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaç enkazının davalılara bırakılıp bırakılmadığına ilişkin bilgi ve belgelerin davacı kurumdan,

Sorularak, alınacak cevap yazıları ile getirtilen belgelerin dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4300, Karar No: 2017/2724, Tarih: 13.09.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/4300 E.  ,  2017/2724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek

HÜKÜM : TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında silahla kasten öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle mahkemece verilen 22.04.2015 tarih ve 2015/107 E, 2015/102 K, sayılı mahkumiyet hükmü yasal süre içerisinde müdafii tarafından 27.04.2015 tarihinde temyiz edilmiş ise de, sanığın 04.04.2016 tarihli dilekçesinde hakkında verilen mahkumiyet hükmünün onanmasını istediğini beyan ettiğinden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 1-9/15 sayılı Kararına göre, sanığın CMK'nun 266. maddesi uyarınca temyiz talebinden vazgeçme niteliğindeki talebi nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK.nun 317. madde uyarınca REDDİNE karar verilerek, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın müşteki ...'ı kasten yaralama suçunun sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, aralarında hiçbir surette husumet bulunmayan sanık ile müştekinin olaydan çok kısa bir süre önce birlikte alkol aldıkları ve birlikte olayın gerçekleştiği kafeye geldikleri, bu sırada cafede oturan ve yine sanık ile müştekinin arkadaşları olan ..., ... ve ... ile karşılaştıkları, bu sırada müştekinin ... ile araba yarıştırılması konusunda ağız münakaşası yaptığı, ..

../..tartışmaya sözle müdahale ederek müştekinin ... ile olan ağız münakaşasını sonlandırmaya, müştekiyi sakinleştirmeye çalıştığı, bu esnada müştekinin ... ittirdiği, daha eski arkadaşı ... müşteki tarafından ittirilme hadisesini gören ve bu duruma sinirlenen sanığın ani bir hareketle üzerindeki bıçağı çıkarıp ... iten müştekiyi tek bıçak darbesi ile hayati tehlike arz eder şekilde yaraladığı, müştekinin olay yerinden uzaklaştığı, sanığın eylemine devam etmeyerek gelen polis ekiplerine teslim olduğu olayda;

1)Sanık ile müşteki arasında hiçbir surette husumet bulunmaması, anlık bir öfke sonucu üzerinde taşıdığı bıçakla müştekiyi tek darbe ile yaralayan ve engel bir durum olmadığı halde yaralı müştekiyi takip etmeyerek eylemine kendiliğinden son veren bıçaklı sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kasten yaralama suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesindeki hükümler nazara alınarak temel cezanın alt sınırdan makul seviyede uzaklaşılarak tayini ile 5237 sayılı TCK'nun 86/1-3-e, 87/1-d maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerekirken eylemin hukuki nitelendirilmesinde hataya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Sanık ile tanıkların olayın hemen akabinde alınan beyanlarından müştekiden kaynaklanan, sanığı veya yakınını hedef alan haksız bir hareket olmadığı halde sanık ve tanıklar ..., ... ve ... soruşturma aşamasında verdikleri ifadelerden farklılık arz ettiği anlaşılan ve sanığın daha az ceza almasına yönelik olduğu anlaşılan kovuşturma aşamasındaki beyanlarına itibar edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinin uygulanması,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın tutuklu kaldığı süre ve bozma nedenine göre TAHLİYESİNE, 13.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24177, Karar No: 2017/3697, Tarih: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24177 E.  ,  2017/3697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9031, Karar No: 2013/8146, Tarih: 06.05.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/9031 E.  ,  2013/8146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/08/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dairesini internet üzerinden satışa çıkardığını, aracı olmaksızın alıcı bir şahıs bulduğunu, tapuda satış yapılacağı esnada davalının kendisinden emlak komisyon ücreti talep ettiğini, kendisinin davalıyı tanımadığını, aralarında sözleşme ilişkisi bulunmadığından ücret ödemediğini, bundan dolayı davalının kaleme aldığı hakaret içerikli yazıyı çalıştığı kurumdaki iş arkadaşlarına mail olarak gönderdiğini, bu şekilde kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu ileri sürerek, manevi tazminat istemiştir.

Davalı, davacının dairesini internet üzerinden satışa çıkarması üzerine, davacıya aracılık hususunda teklifte bulunduklarını, davacının da kabul ettiğini, ancak yazılı bir sözleşme yapılmadığını, alıcı şahsın emlak komisyon ücretini ödediğini, ancak davacının arada yazılı bir sözleşme olmadığından dolayı ödeme yapmaktan kaçındığını, ayrıca hakaret içerikli bir mail göndermediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının kaleme alıp mail olarak davacının iş arkadaşlarına gönderdiği yazı içeriğinde, hakaret içerikli bir ifade bulunmadığı kabul edilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacının dairesini internet üzerinden satışa çıkardığı, alıcı şahıs bulması üzerine tapuda satış işleminin yapılacağı esnada, davalının emlak komisyon ücreti talep ettiği, davacının ise davalı ile aralarında aracılık hususunda bir anlaşmaları olmadığından dolayı, davalıya ücret ödemekten kaçındığı, bunun üzerine davalı tarafından; “Dr. ... ile aramızda geçen bir olayı paylaşmak istiyorum” başlıklı bir yazı kaleme alınarak internet üzerinden davacının çalıştığı kurumdaki iş arkadaşlarına mail olarak gönderildiği anlaşılmaktadır.

Davacı ile davalı arasında, emlak satım sözleşmesi bulunmamaktadır. Davacı tarafından inkar edilen böyle bir sözleşmenin varlığı da davalı tarafından ispat edilmiş değildir. Bu bakımdan davacının, davalıya emlak komisyon ücreti ödemekten kaçınması haklıdır. Buna rağmen, davalının, davacının çalıştığı kurumdaki iş arkadaşlarına mail atarak, davacıyı “emlak komisyon ücreti ödememek için sözünden geri dönen, güvenlerini boşa çıkaran” bir şahıs olarak lanse ettiği, davacıyı aşağılamak ve başkalarına afişe etmek üzere hareket ettiği, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunduğu kabul edilmelidir. Şu halde, davacı yararına uygun bir miktarda manevi tazminata hükmolunmak gerekirken yazılı gerekçe ile davanın tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3551, Karar No: 2020/6515, Tarih: 05.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/3551 E.  ,  2020/6515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

HÜKÜM : Beraat

1-2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükmün ONANMASINA,

2-2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen suçların Kanun’da gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde düzenlenen dava zamanaşımının, 2008 takvim yılında düzenlendiği tespit edilen son fatura tarihi olan 03.04.2008 ve 2007 takvim yılı bakımından en aleyhe kabul ile 31.12.2007 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29517, Karar No: 2016/9440, Tarih: 23.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/29517 E.  ,  2016/9440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, suç tarihi olan 14.12.2011 ila hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 10.07.2012 tarihine kadar geçen sürede dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 02.07.2013 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle hükmün açıklandığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.07.2012 ila ikinci suçun işlendiği 16.12.2012 tarihi arasında dava zamanaşımının durduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Sorgusunun yapıldığı ... Çocuk Mahkemesi'nin 24.01.2014 gün, 2014/10 talimat sayılı duruşmasında cezaevinde olduğu belirtilen ve UYAP sisteminden yapılan sorgulamaya göre de, karar tarihinde ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'ın, duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmaksızın ve tahliye edilip edilmediği araştırılmaksızın karar oturumunda hazır bulundurulmayarak yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılması, böylece savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.