muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6431, Karar No: 2024/913, Tarih: 23.01.2024

3. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili idarenin pasif husumet sıfatı olmadığını, bu sebeple davanın husumet sebebi ile reddine karar verilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazın cepheli olduğu yolun UKOME kararına göre ana arter listesinde bulunmadığını, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ve 2942 sayılı Kanun ve ilgili mevzuat gereğince idareye karşı açılan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davalarında sorumluluk alanlarının UKOME’nin ana arter listesine göre belirlendiğini, dava konusu taşınmazın 17.12.2009 tarihli ve 2009/8-1 sayılı UKOME kararı gereği ana arter listesinde yer alan yollardan olmadığını ileri sürerek müvekkili idare aleyhine açılan davanın parselin bulunduğu yolun sorumluluk ağına dahil olmaması sebebiyle husumet yokluğundan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ..., davalı Milli Savunma Bakanlığı,davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalılar İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı, Milli Savunma Bakanlığı, TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı Milli Savunma Bakanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz idarece usulüne uygun bir şekilde kamulaştırılmış olduğundan kamulaştırmasız el atma nedeni ile dava açılamayacağını, kamulaştırma bedelinin bankaya depo edildiğini ve kamulaştırma belgelerinin davacının kardeşine tebliğ edildiğini, kamulaştırmadan haberdar olan davacının kamulaştırma bedelini artırım davası açmadığını, davacının 16 Eylül 1986 tarihinde düzenlenen ferağ takriri belgesinde ıslak imzası bulunduğunu, idarenin kamulaştırma işlemlerini tamamladığını, tespit edilen m² bedelin fahiş bulunduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın Maliye Hazinesi adına tescilli olduğundan davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, ayrıca davacının 16 Eylül 1986 tarihli dilekçesi uyarınca kamulaştırmadan haberdar olduğunu ve bu nedenle hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddinin icap ettiğini, hayatın olağan akışına göre tebligatı alan kardeşinin davacıyı haberdar ettiğinin kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

3. Davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili istinaf dilekçesinde özetle; işbu davada dava konusu borcun muhatabının müvekkil kurum olmadığı gibi kamulaştırma işlemlerinin tamamlandığını ve usulüne uygun irtifak hakkı söz konusu olduğunu, bilirkişi tarafından yapılan bedel hesaplamasının fahiş bulunduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

3. Davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü vekili istinaf dilekçesinde özetle; işbu davada dava konusu borcun muhatabının müvekkil kurum olmadığı gibi kamulaştırma işlemlerinin tamamlandığını ve usulüne uygun irtifak hakkı söz konusu olduğunu, bilirkişi tarafından yapılan bedel hesaplamasının fahiş bulunduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanıklardan davacının eşi ... duruşmadaki beyanında "...benim bildiğim kadarıyla postacı eve tebligat kağıtlarını getirmiş, kaynım ...'e vermiş o da eşim Mesut'a bu evrakları vermiş, ... o sıra bizim evde bulunmuş, ... her zaman bizim evde bulunmazdı, köye gider gelirdi, ... evlenene kadar bizim evde kaldı, İstanbul'da oturduğu başka bir ev yoktu, eşimin bana dediğine göre ... o zamanlar bir kağıt imzalamış, kağıdı kimin getirdiğini bilmiyorum, eşimin okuma yazması vardır, gelen kağıtların istimlak ile alakalı olduğunu biliyorlardı, devlet burayı aldı, bize para vermez, bu işten bir şey çıkmaz deyip önemsememişler..." şeklinde beyanı ve davacı 16 Eylül 1986 tarihinde Selimiye 1. ... Emlak Başkanlığına hitaben yazdığı dilekçede, taşınmazın kamulaştırılmasından haberdar olduğunu, kıymet takdiri bedeli üzerinden ferağ takriri vermeyi kabul ettiğini, bedel artırım davası açmayacağını ve kamulaştırma bedelinin kendisine ödenmesini talep ettiği dilekçe nazara alındığında kamulaştırma tebligatının davacı tarafından öğrenildiği, hatta kamulaştırma belgelerinin davacıya verildiği de anlaşıldığından 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 32 nci maddesine göre tebligat geçerli hâle geldiği, 2942 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi gereğince mal sahibi açısından hakların kullanılmasının kamulaştırma işleminin tebliği ile başladığı gözetildiğinde davalı ... dışındaki diğer davalılar yönünden ise 2942 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde belirtilen otuz günlük hak düşürücü içinde dava açılmamış olması nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle davalı idareler vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın davalı ... yönünden husumetten, diğer davalılar yönünden ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kamulaştırma evraklarının davacının kardeşi ...a tebliğ edildiği tarihte, ...ın evli olduğu nüfus kayıtlarından anlaşıldığı gibi tanık beyanları ile evli olduğu zaman davacı ile birlikte ikamet etmediği de doğrulandığından ve ismi Cemalettin olmasına rağmen tebligatta ... olarak yazılı olduğundan 2942 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesine göre usulüne uygun yapılmış bir tebligat olmadığından davanın esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlâk muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlâk muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi.

5. 7201 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi şöyledir;

"Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır.

Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur."

6. Mülga Tebligat Tüzüğü 51 nci maddesi şöyledir; "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteberdir. Aksi takdirde tebligat yapılmamış addedilir. Muhatap her ne suretle olursa olsun tebliğ evrakını ve davetiyeyi alır veyahut bunların münderacatını öğrenirse muttali olmuş sayılır."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davacının da hissesinin bulunduğu davaya konu taşınmazın askeri maksatla kullanılmak üzere davalı idarelerden Milli Savunma Bakanlığı tarafından 1983 yılında kamulaştırılmasına karar verildiği, davacıya kamulaştırma belgelerinin 06.06.1984 tarihli ve 31572 yevmiye sayılı noterlik belgesi ile tebliğe çıkarıldığı ve "Atışalanı köyü, İnönü Mahallesi 1. Sk. No:3 .../İSTANBUL" adresinde "Birlikte sakin kardeşi ...'a" tebliğ edildiği, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince 04.02.1988 tarihli ve 1987/143 Esas, 1988/50 Karar sayılı kararla davalı payının Hazine adına tesciline karar verildiği anlaşılmaktadır.

3. Her ne kadar dosya içindeki bilgi ve belgelerden; kamulaştırma tebligatının yapıldığı tarihte kardeşi ...ın (tebligatta ... olarak yazılı olduğu) evli olduğu, başka yerde ikamet ettiği anlaşılmış ise de duruşmada dinlenen davacının eşinin beyanı ile tebligattan haberi olduğu ve davacının 16 Eylül 1986 tarihinde Selimiye 1. Ordu İnşaat Emlak Başkanlığına hitaben yazdığı dilekçede, taşınmazın kamulaştırılmasından haberdar olduğunu, kıymet takdiri bedeli üzerinden ferağ takriri vermeyi kabul ettiğini, bedel artırım davası açmayacağını ve kamulaştırma bedelinin kendisine ödenmesi talepli dilekçesi birlikte değerlendirildiğinde 7201 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi gereği davacının kamulaştırmadan haberdar olduğu anlaşıldığından 2942 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi gereği davalı Milli Savunma Bakanlığı hakkında davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Dava konusu taşınmazın davalı Milli Savunma Bakanlığının kamulaştırma kararı nedeniyle tamamının 2942 sayılı Kanun'un mülga 16 ncı maddesi gereği Hazine adına tesciline karar verildiğinden, iş bu davada pasif husumet ehliyetinin davalı Mili Savunma Bakanlığına ait olduğu, diğer davalı idareler yönünden davanın pasif husumetten reddine karar verilmesi gerektiği halde sonucu itibarıyla davanın reddine karar verildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Hazine ve ... kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden, 21.09.2023 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı Hazine ile Karayolları Genel Müdürlüğüne ödenmesine,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/34786, Karar No: 2023/15617, Tarih: 02.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/34786 E.  ,  2023/15617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 06.05.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15657, Karar No: 2021/13345, Tarih: 25.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/15657 E.  ,  2021/13345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Kanuna muhalefet

...

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi içeriğine göre temyiz isteğinin sadece vekalet ücretine hasredilmiş olduğu anlaşılmakla; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 14/4. maddesinin “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” hükmü uyarınca tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık ... Çatal Kayış ve Paslanmaz Madeni Eşya Sanayi ve Ticaret A.Ş. müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yazı İşleri Müd. Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2024/673, Karar No: 2024/7775, Tarih: 23.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/673 E.  ,  2024/7775 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2877 E., 2023/3099 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ayancık Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/164 E., 2023/107 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların yaklaşık 4 yıldır evli olduklarını, bu evlilikten reşit olmayan ortak üç yaşında ... ... isimli çocuklarının bulunduğunu, taraflar arasında birçok kez tartışmalar yaşandığını ve tartışmaların sebebinin erkeğin serbest meslek icra etmesi dolayısıyla başkalarına nazaran düşük ücretle çalışması olduğunu, çalışma neticesinde elde ettiği 300,00 TL ve 400,00 TL civarında parayı eve getirdiğinde davalının, "millet beş altıyüz lira para alıyor, sen salaksın millet gibi yapamıyorsun.” şeklinde küçük düşürücü cümleler kurarak davacıyı sürekli bir şekilde incittiğini, davacı her ne kadar boşanmak istese de davalının fiili ayrılığa rağmen davacıdan boşanmak istemediğini söyleyerek işbu evliliği sürüncemede bırakmak istediğini, davalının erkeğin anne ve babasıyla yaptığı görüşmelerde defalarca "Benim ...'i ceza evine attırmam iki dudağımın arasına bakar." diyerek huzursuz etmeyi amaçladığını, yaklaşık bir buçuk sene önce davalının hiçbir haklı gerekçe olmaksızın ortak çocuğu alarak Bilecik ili, Söğüt ilçesine gittiğini, sonrasında erkeğin ortak çocuğu görebilmek ve aralarındaki anlaşmazlıkları gidermek amacıyla Söğüt ilçesine gittiğini, burada iki gün kalan erkeğin davacı ile çocuk parkında buluştuğunu ancak olumlu herhangi bir ilerleme kaydedemediğini, davacıdan sürekli para isteyen davalının isteği karşılanmadığında ortak çocuğu müvekkile göstermeyerek cezalandırma yoluna gittiğini, tüm bu nedenlerle tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak boşanmalarına karar verilmesini ve ortak çocuğun velâyetinin davacı babaya verilmesini talep ve dava ettiği anlaşılmaktadır.

II. CEVAP

Davalının yasal süresinde davaya cevap vermediği anlaşılmaktadır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalının yasal süresinde davaya cevap vermediği anlaşılmaktadır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tanık beyanlarından davalının davacıya " gerizekalı, hiçbir şey başaramıyorsun " şeklinde hakaretler ettiği, davacıyı cezaevine attırmak ile tehdit ettiğinin sabit olduğu anlaşılmakla davalının gerçekleşen olaylar kapsamında tam kusurlu olduğu, davacıya izafe edilebilecek kusur bulunmadığı anlaşılmakla davacının kusursuz olduğu gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebi ile boşanmalarına, ortak çocuk ... ...'nın velâyetinin anneye verilmesine , baba ile çocuk arasında "her ayın 1. ve 3. haftaları Cumartesi sabah saat 09:00’dan Pazar akşamı saat 17:00’a, her yıl 1 Temmuz saat 09:00’dan 30 Temmuz saat 17:00’a, sömestr tatillerinin ikinci haftası Cumartesi Sabah saat 09:00'dan takip eden Cumartesi günü akşam saat 17.00'a, ayrıca dini bayramların 2. günü saat 09:00’dan bayramın 3. gün saat 17:00’a, babalar günü sabah saat 09:00’dan aynı gün saat 17:00’a kadar" olmak üzere kişisel ilişki tesis edilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; ortak çocuğun velâyetinin davacı erkeğe verilmesi yönünden istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

2.Davalı kadın vekilinin istinaf dilekçesinde özetle; ortak çocuğun velâyetinin davalı anneye verilmiş olduğu ancak davacı ile tesis edilen kişisel ilişkinin hukuka aykırı olması yönünden istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; ortak çocuğun velâyetinin davalı anneye verilmiş olduğu ancak davacı ile tesis edilen kişisel ilişkinin hukuka aykırı olması yönünden temyiz kanun yoluna başvurarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişki koşul ve süresi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; ortak çocuğun velâyetinin davalı anneye verilmiş olduğu ancak davacı ile tesis edilen kişisel ilişkinin hukuka aykırı olması yönünden temyiz kanun yoluna başvurarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişki koşul ve süresi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Mahkemece, boşanma kararı ile ortak çocuk ...'un velâyeti anneye verilmiş ve baba ile yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir, davalı annenin bu hususta istinaf başvurusunda bulunması üzerine istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince davalı annenin, baba ile kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması istemine yönelik istinaf itirazı esastan reddedilmiştir. Davalı anne, temyize ilişkin dilekçesinde; davacının Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09.10.2009 tarih, 2008/298 Esas, 2009/280 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğini, bu nedenle ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasını istemediğini belirtmiştir. velâyet ve kişisel ilişki düzenlemesi kamu düzeni ile ilgili olup, aslolan çocuğun yüksek çıkarına bedensel ve zihinsel gelişimini sağlamaya en uygun çözüme ulaşmaktır. Kişisel ilişki, kamu düzenine ilişkin olduğuna göre davalı annenin iddiaları her aşamada değerlendirilmelidir. Bu durumda davalı annenin iddiaları karsında, davacı erkek hakkında Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılamanın araştırılarak, gerekli görülmesi halinde çocuğun sosyal hizmet uzmanı eşliğinde görüşüne de başvurarak ve kişisel ilişki yönünden uzman raporu da alınarak, gerekli tüm deliller birlikte değerlendirilip kişisel ilişki konusunda buna göre karar verilmesi gerekmekle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ile kişisel ilişki düzenlemesi yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kişisel ilişki düzenlemesi yönünden BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.