muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6818, Karar No: 2022/15951, Tarih: 14.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6818 E.  ,  2022/15951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile HMK'nın 355. maddesi gereğince kamu düzenine aykırılık hali resen gözetilerek ödemeye ilişkin bent HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, arsa niteliğindeki İstanbul İli, Çatalca İlçesi, İzzettin Mahallesi 189 ada 77 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, derhal ödeme yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kararın kaldırılarak hükmün resen düzeltilmesine karar verildiği halde, çelişki yaratacak şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin 2021/252 Esas, 2022/295 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının;

a-) B-(3) numaralı bendinde yer alan (nemalandırılarak, karar kesinleştiğinde hisseleri oranında davalılara ödenmesine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (nemalandırılan bedelin biriken neması ile birlikte davalıya derhal ödenmesine,) ibaresinin yazılmasına,

b-) B-(4) numaralı bendinin (a) alt bendinde yer alan (07/10/2020 karar) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin karar tarihi olan 14.11.2022) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9487, Karar No: 2015/29778, Tarih: 27.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/9487 E.  ,  2015/29778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/343295

MAHKEMESİ : İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2014/151 (E) ve 2014/103 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

İddianamede belirtilmeyen TCK'nin 58.maddesinin uygulanması yönünde sanığın ek savunması alınmadan veya sanığa adli sicil kaydı da okunmaksızın, sanık hakkında Cumhuriyet savcısının esas hakkında mütalasında da belirtilmeyen TCK'nin 58 maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10093, Karar No: 2014/23488, Tarih: 10.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/10093 E.  ,  2014/23488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2011/1299-2013/230

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebebe dayalı olarak feshedildiğini, davacının işten ayrılırken kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini, ödenmemiş sair işçilik alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık ibranamede yazılı olan miktarın alacaklardan mahsup edilip edilmeyeceği noktasındadır.

Davalı tarafından ibraz edilen 03.04.2008 tarihli ibranamede davacı 7.001,60 TL kıdem tazminatı ve 1.135,68 TL ihbar tazminatı alacağını aldığını beyan etmekte olup ibraname altındaki imzaya itiraz edilmiş değildir. Sunulan ibraname miktar içermekte olup makbuz hükmünde olduğu değerlendirilerek hesaplanan alacak kalemlerinden mahsubu gerekir. Mahkemece ibranamedeki miktarlar mahsup edilmemiş ibranameye değer verilmeme gerekçesi kararda açıklanmamıştır. Eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda, davacı işçi, ücrete ilişkin açıklamada bulunmamış; davalı işveren ise davacının asgari ücret ile çalıştığını savunmuştur. Duruşmalarda dinlenen davacı tanıkları davacının aylık 1.500,00 TL; davalı tanıkları ise asgari ücretle çalıştığını beyan etmişlerdir. Eskişehir Esnaf ve Sanatkarlar Odaları Birliği cevabi yazısında, servis teknisyeni olarak görev yapan bir kişinin ücretine ilişkin birliklerinde bilgi bulunmadığı bildirilmiştir. Mahkemece aylık ücretin asgari ücret olduğu kabul edilmiştir. Ancak yapılan emsal ücret araştırması yetersizdir. Bu sebeple, araştırma genişletilerek, işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ticaret odasından ve ilgili diğer meslek kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği sorulmalı, neticeye göre tüm delillerin yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmasıyla sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13358, Karar No: 2011/6552, Tarih: 11.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13358 E.  ,  2011/6552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında akdedilen ... Expo Fuar Merkezinde 31 Mayıs -4 Haziran 2006 tarihleri arasında gerçekleştirilen Ankomak 16. Uluslararası İş Makineleri ve İnşaat Teknolojisi Fuarına katılım sözleşmesi kapsamında davalının 9.480 USD doları tutarındaki fuar katılım bedelini ödemediğini, alacağın tahsili için davalı hakkında girişilen icra takibinin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin fuarda sergileyeceği 3 adet vinçten MDT 98 model kule vincinin montajını yaptığı esnada zeminin çökmesi sonucu devrildiğini, zeminde yağmur drenaj ve kanalizasyon boru hatlarının bulunmaması nedeni ile ağır tonajlı inşaat makineleri taşımaya ve sergilemeye müsait olmadığından çöküntünün meydana geldiğini, müvekkilinin fiziki alanın yetersizliği ve zeminin uygun olmaması sebebiyle emniyet mesafeleri de bırakmak amacıyla 6 metre içeri çekerek kule vincini kurmak zorunda kaldığını, dolayısıyla 108 m2 lik alanı kullanamadığını, bu kısma tekabül eden miktarın 6.690,60 USD olduğunu, davacı şirketin kazının meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunu belerterek davanın reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporları doğrultusunda, taraflar arasında akdedilen Fuar Katılım Sözleşmesi kapsamında davacının davalıdan 9.019.66 USD alacağının bulunduğunun her iki tarafın ticari defter kapsamı ile sabit olduğu, ancak alınan bilirkişi raporlarından, davalının fuar alanına monte ettiği iş makinelerinin montajı sırasında zeminin çöktüğü, oluşan kaza sonrası davalının, tarafına tahsis edilen zeminin fiziki yetersizliği ve rögar kapaklarına yakınlığı nedeni ile güvenliği de baz alınarak sergi alanını geri çekmek durumunda kaldığı, toplamda 162 m2 lik alanı kullanamadığı, belirtilen alana yansıyan toplam ücretin 6.690,60 USD olarak belirlendiği, bu miktarın davalıdan talep edilemeyeceği, davalı yanın bakiye bedele ilişkin gönderilen faturayı iade etmesi ve akabinde yeniden ticari defterlerine kaydetmesinin fatura bedelini kabulü şeklinde yorumlanamayacağı, davacı yanın bu kısım yönünden hizmet gereğini yerine getirmediği sübuta erdiği, takip öncesi davalının temerrüde düşürülmediği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, davalının takip dosyasına yönelik itirazının 2.329,36 USD üzerinden iptali ile bu miktarın takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle takibin devamına fazlaya ilişkin istemin reddine, alacak likit olmadığından davacı lehine icra inkar tazminatı hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16234, Karar No: 2013/28912, Tarih: 09.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16234 E.  ,  2013/28912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 13. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.04.2013
Yargıtay — Esas No: 2013/28662, Karar No: 2016/339, Tarih: 28.01.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/28662 E.  ,  2016/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/94441

MAHKEMESİ : Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2012

NUMARASI : 2010/88 (E) ve 2012/36 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olan sanık hakkında mağdurlar A.. İ.., G.. T.. ve R.. Ç..'a karşı işlediği suçlar yönünden kurulan hükümlerde TCK.nın 168. maddesinin, 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle anılan Yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılmış ise de; sonuç ceza değişmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık E.. B.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükümlerin ONANMASINA, 28/01/2016 tarihinde üye ...'un muhalefetine karşı oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY :

Suç tarihi itibarıyla 12-15 yaş grubu içinde bulunan suça sürüklenen çocuk Erdal Bozdağ, üzerinde bıçak olduğunu ve kendisine para vermeleri gerektiğini” söyleyerek, tehdit etmek suretiyle okula gitmekte olan mağdur R.. Ç..'tan 2.50.-TL, A.. İ.., N.. A.. ve G.. T..'dan 1.00'er TL para almış, parası olmadığını beyan eden G.. G..'den ise alamamıştır. Suça sürüklenen çocuk, mağdurların verdiği para ile yetinmiş; kendisine para veren mağdurlar ile parası olmadığını söyleyen mağdur G.. G..'in üzerini aramamıştır. Özgülenen ve alınan miktarlar azdır. Açıklanan nedenlerle hakkında tüm suçları ile ilgili olarak verilen mahkûmiyet kararının, TCK'nın 150/2. maddesinin uygulanması için bozulması gerektiği görüşündeyim.

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2016/11632, Karar No: 2018/3839, Tarih: 23.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11632 E.  ,  2018/3839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/12/2015 tarih ve 2012/138-2015/928 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının çıkış merkezi Türkiye olan ve ... aktarmalı varış yeri de.... olan toplam 24 adet araçtan oluşan taşıma konusunda anlaşmaya vardıklarını, müvekkiline 15 araçla gerçekleştiği taşıma için 32.000 EURO ödeme yapıldığını, ancak gönderilen araç başına yapılan hesaplamalarda ödenmesi gereken 5.500 EURO daha varken davalı bu ödemeyi yapmadığını, kalan 9 adet araç yüklemeleri de yapıldıktan sonra müvekkilinin ödeme talep ettiğini ancak davalının ödeme yapmaktan kaçındığını, bunun üzerine taşıma konusu mallar ile araçların aktarma yeri olan ...'daki ardiyede kaldığını, davalının başka bir firma aracılığıyla malları....’ya taşıttığını, ancak müvekkilinin ...'a kadar yapılan taşıma bedellerini ve masraflarını kendi cebinden karşıladığını ve hazırladığı ...bedellerini de alamadığını, müvekkili şirketin araç başına 652 EURO taşıma bedeli ödediğini, bunun da 9 adet araçta toplam 5.625 EURO yaptığını, ayrıca her araç başına 50 EURO giriş-çıkış gümrük bedeli ödediğini, toplamda müvekkili şirketin 11.575 EURO zararının söz konusu olduğunu, davalının aleyhine başlatılan icra takibine haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek davalının itirazının iptali ile takibin devamına davalının % 40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili icra daireleri ve mahkemenin.... olduğunu, 24 araçlık taşıma işini üstlenen davacının yükümlülüklerini yerine getirmediği, max 8 gün olan taşıma süresini aştığını, yapılan ödemelere rağmen teslimleri gerçekleştiremediğini, 15 araç için bakiye 5.500 EURO'nun davacı hesabına ödenmiş olduğunu, 9 aracın ise ... deposunda bekletildiğinin öğrenildiğini, davacı firmanın teslimi gerçekleştirmemesi nedeniyle sözleşme tek taraflı olarak feshedildiğini, ...’daki malı başka firmalar aracılığıyla taşıtmak zorunda kaldığını ve gümrükleme yükleme elleçleme bedeli olarak 5.870 EURO, taşıtma bedeli olarak 7.650 EURO ödediğini, Almayadaki alıcı firma tarafından da kendisine 22.865,85 EURO reklamasyon faturası kesildiğini, zararının 36.385 EURO olduğunu, davacının alacağı bulunduğuna kanaat getirilirse müvekkilinin alacağından takas-mahsup yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının ...’a kadar gerçekleştirdiği uluslararası taşıma nedeniyle navlun ve konişmento bedeli olarak 13.425,75 TL alacaklı olduğu, davalının icra takibi öncesi temerrüde düşmediği temerrüt tarihinin icra takip tarihinde oluştuğu, alacak miktarı likit olmayıp yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının itirazının kısmen iptali ile takibin 13.425,75 TL asıl alacak üzerinden devamına, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, ...Konvansiyonuna tabi taşıma kapsamında navlun alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davacının 9 araç ile....-... arası taşımayı gerçekleştirdiği ve 13.425,75 TL navluna hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Tarafların kabulünde olan ve uyuşmazlık konusu olmayan dosyada mevcut tek bir taşıma sözleşmesi vardır. Buna göre; sözleşme üzerinde tarih bulunmadığı, boşaltma yeri.... yükleme yeri ...- ... olmak üzere 10 araçla taşıma işinin kararlaştırıldığı, navlun faturasının döviz olarak kesileceği ve yüklemeyi müteakip Euro olarak tahsil edileceği anlaşılmaktadır. Ancak taraflar e-mail yoluyla anlaşarak toplam 24 araç ile taşımayı gerçekleştirmişlerdir. Uyuşmazlık ise, 9 araç ile gerçekleştirdiği taşıma bedelini tahsil edemeyen davacının taşımayı tamamlamayıp malları ...'da bırakması ve davalının başka bir firma ile taşımayı tamamlatmasından kaynaklanmaktadır. Dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporlarında, davacının....-... arası taşımayı gerçekleştirdiği ve bu güzergah için navlun bedeline hak kazandığı yönünde kanaat bildirilmiş ve mahkemece de işbu rapor hükme esas alınmış ise de; taraflar arasındaki sözleşme hükümleri, taşıma güzergahı ve bu doğrultuda navlun ödeme koşulları tartışılmamış, davacının esasen....-.... arası taşımayı üstlendiği ancak taşımayı ...'da sonlandırdırdığı, taşımanın başlaması ile navlunu talep hakkının doğup doğmadığı ve taşımayı yarıda kesmekte haklı olup olmadığı inceleme konusu yapılmamıştır. Mahkemece, davacının taşıma sözleşmesi kapsamında üzerine düşen edimleri yerine getirip getirmediğinin ve taşımanın hangi aşamasında navlun bedeline hak kazanacağının sözleşme hükümlerine göre değerlendirilmesi, bununla birlikte davalının taşımayı başka bir firmaya tamamlatmak zorunda kalması nedeniyle zarara uğradığı iddiaları ile davacıya karşı yönelttiği takas def'inin de değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden, yerel mahkeme hükmünün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6114, Karar No: 2018/7269, Tarih: 26.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6114 E.  ,  2018/7269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2007,2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; 2007,2008 ve 2009 takvim yıllarına ait suça konu fatura asıl ya da onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi,suça konu faturaları kullandığı belirtilen şirket yetkilileri haklarında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup varsa getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin bu dosyaya aktarılması; gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık olarak dinlenerek, sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıklarının ve bunlarla ilgili belgeleri olup olmadığının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.