muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22350, Karar No: 2014/15299, Tarih: 19.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22350 E.  ,  2014/15299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, tayin olunan cezanın 12.100,00 TL adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun’un 8/1maddesi gereğince halen uygulanmakta olan, 1412 sayılı CMUK'un 318/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine, karar verilerek yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

...'nin talimatı ile eski ve boş olan LPG tankının nakliye edilmek üzere kamyona yüklendiği, ancak yüksekliğinin tünellerde veya alt geçitlerde geçişe engel olacak kadar fazla olması nedeniyle üzerindeki ağır şamandırayı kurtarıcı kaldırma vinç ile almaya çalıştıkları, alamayınca ölenin tankın içine kamyonun şoförüne haber vererek indiği ancak tankın içindeki azot ve gaz kalıntılardan zehirlenerek öldüğü olayda; ölenin elektrik teknisyeni olarak çalıştığı ... Şirketine sanıkların ortak olmalarına karşın, sanık ...'nin işleri ve işçileri organize ettiği, şirketin organizasyon şemasında dahi sanıkların yer almaması nedeniyle kusur yüklenemeyeceği gözetilerek beraatlerine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince sanık ... yönünden isteme uygun sanıklar ... ve ... yönünden isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4311, Karar No: 2014/11261, Tarih: 20.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/4311 E.  ,  2014/11261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/64543

MAHKEMESİ : Altunhisar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2010

NUMARASI : 2010/19 Esas, 2010/69 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Müşteki Hazinenin, “suçtan zarar gören” sıfatı ile davaya katılma hakkı bulunması, vekilinin dosyada bulunan 04/06/2010 tarihli katılma dilekçesiyle sanıktan şikayetçi olup cezalandırılması yönündeki istemine rağmen, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi ve Hazine vekilinin katılma iradesini ortaya koyan 29/09/2010 tarihli temyiz dilekçesinin mahiyeti karşısında, CMK'nın 237/1-2 ve 260/1. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık Y.. K.. hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümden sonra temyiz incelemesi sırasında sanığın 01/11/2010 tarihinde öldüğü UYAP ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının sanığın ölümü sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanık H.. M.. hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 103/son maddesi gereğince, “Bu kanunla sağlanan gelirlerin %1'inin sosyal amaçlı kuruluşlara tahsis edileceği” yine 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanununun 18. maddesi (ı) bendi gereğince, bu %1'lik payın kurum geliri olduğu, aynı maddenin son fıkrasında ise

Sanık H.. M.. hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 103/son maddesi gereğince, “Bu kanunla sağlanan gelirlerin %1'inin sosyal amaçlı kuruluşlara tahsis edileceği” yine 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanununun 18. maddesi (ı) bendi gereğince, bu %1'lik payın kurum geliri olduğu, aynı maddenin son fıkrasında ise

“Yukarıda sayılan gelirlerden (h) ve (k) bentlerinde belirtilenler,hasılatın elde edilmesini takip eden ayın son gününe kadar, (ı) ve (j) bentlerinde belirtilenler,üçer aylık devreler itibariyle ve bu devreleri takip eden on gün içinde Kuruma ödenmek zorundadır. Bu süreler içinde ödemelerin yapılmasından ilgili kurum ve kuruluşların yetkili amirleri ile saymanları ortaklaşa sorumlu olup, ödemelerin geciktirilmesi halinde ödenmesi gereken miktarlar % 5 cezai faizle birlikte kendilerinden tahsil olunur” hükümlerinin bulunduğu, bu ödemelerin yapılmaması üzerine, Altunhisar Belediyesine 17/02/2005 ile 25/01/2007 tarihleri arasında yedi ayrı yazıya rağmen geçmiş döneme ilişkin bildirimde bulunulmadığı gibi borcun da 21/05/2008 tarihine kadar ödenmediği, bu şekilde temadi eden görevi kötüye kullanma eyleminde, suç tarihlerinde bahse konu ödemelerin yapılmasından sanığın sorumlu olup olmadığı, söz konusu yazıların Belediyede kime teslim edildiği, ilgili yazıların gereğini kimin yapmakla görevli olduğu araştırılıp tespit edilikten sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, şikayet tarihinden sonra yapılan ödeme gerekçe gösterilerek ve olayla örtüşmeyen bilirkişi raporuna dayanılarak kamu zararının oluşmadığından bahisle eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9359, Karar No: 2018/8238, Tarih: 28.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/9359 E.  ,  2018/8238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine itiraz merciince red kararı verilerek kesinleştiği ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesinin kapsamına göre sadece ... hakkındaki mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Müştekinin beyanına göre, marketindeki bahçede bulunan kola dolabından enerji içeceği ile kutu kolanın alınmış olduğu, ayrıca bahçede bulunan cips standından da cips alınmış olduğunun tespit edildiği ancak herhangi bir değer tespitinin de yapılmadığının anlaşılması karşısında, müştekiden suç tarihine göre hırsızlık eylemine konu çalınan eşyaların değerleri sorularak sonucuna göre hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesinin uygulanma olanağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12192, Karar No: 2017/11892, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12192 E.  ,  2017/11892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5030, Karar No: 2018/11364, Tarih: 05.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5030 E.  ,  2018/11364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Sanık hakkında takdir olunan temel ceza belirlenirken dayanak Kanun maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi yerine aynı Kanun'un 52/1-2. maddesine atıf yapılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24241, Karar No: 2011/4736, Tarih: 28.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24241 E.  ,  2011/4736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 28/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5901, Karar No: 2019/12882, Tarih: 19.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/5901 E.  ,  2019/12882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının annesinin de hissedarı bulunduğu arsa üzerine yüklenici sıfatıyla inşaat yaptığını, inşaatın yapımı esnasında veraset ve intikal vergisi, vakıf şerhinin terkini, emlak vergisi ve mal sahiplerinin kira gelirlerinin karşılanması için davalıya borç olarak toplam 143.500,00 TL verdiğini, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tüm edimlerini yerine getirerek arsa maliklerine binayı teslim ettiğini, davalı dışındaki arsa sahiplerinin borç olarak aldıkları bedelleri iade ettiklerini, davalı tarafından ödenmeyen alacağın tahsili amacıyla ... 37. İcra Dairesinin 2012/19762 Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, davalı tarafın borca haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 142.059,00 TL asıl alacak üzerinden takibin devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacağa yasal faiz uygulanmasına, kabul edilen asıl alacak miktarının %20'si oranında tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 142.059,00 TL asıl alacak üzerinden takibin devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacağa yasal faiz uygulanmasına, kabul edilen asıl alacak miktarının %20'si oranında tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya karz ilişkisine dayalı olarak borç para verdiğini ve geri ödenmediğini ileri sürerek, verdiği paranın davalıdan tahsili amacıyla başlattığı takibe vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı ise, gönderilen paranın borç olarak gönderilmediğini, davacı müteahhidin taahhüdü kapsamında ödenen paralar olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davacının davalıya belirtilen kalemlerle ilgili 142.059 TL ödeme yaptığı, kat karşılığı inşaat sözleşmesinde yapılan ödemelerle ilgili davacı yükleniciye ait bir edim söz konusu olmadığı, davalı tarafın bu ödemelerin sözleşme kapsamında taahhüt edilen bir edim olduğunu ispat edemediği, ödemeleri arsa paydaşı annesi adına aldığını belirten davalının muris annenin diğer mirasçısı kız kardeşine payı oranında rücu hakkı bulunduğu, ispat yükü üzerinde olan davalının sözleşme ve taahhüt uyarınca ödeme yapıldığını yazılı belge ile ispat edemediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; dosya arasında bulunan tahsilat makbuzlarında kira bedeli açıklaması olduğu ve borç ibaresinin geçmediği, havale yolu ile gönderilen paralar için herhangi bir açıklama yapılmadığı bu haliyle havalenin bir ödeme vasıtası olduğu ve borcun ödendiğini gösterdiğinin kabulü gerekir. Davalı, karşı tarafın ileri sürdüğü maddi vakıanın varlığını kabul etmekle birlikte, onun hukuki niteliğinin (vasfının), ileri sürülenden başka olduğunu bildirmek suretiyle gerekçeli inkarda (vasıflı ikrar) bulunmuştur. Öğreti ve uygulamada kabul edildiği üzere vasıflı ikrar (gerekçeli inkar), bölünemeyen ikrarlardan olduğundan bu durumda ispat yükü davacıdadır. Davacı taraf, davaya konu paranın borç olarak verildiği yolundaki iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür; buna bağlı olarak, davalı savunmasını ispat ile yükümlü olmayacaktır. O halde, mahkemece, ispat yükünün davacı üzerinde olduğu gözetilerek ve tarafların sundukları deliller değerlendirilerek ayrıca davacının açıkça yemin deliline de dayandığı dikkate alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, mevcut olayda ispat yükü ters çevrilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7634, Karar No: 2021/7205, Tarih: 31.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7634 E.  ,  2021/7205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 02/02/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5935, Karar No: 2023/11973, Tarih: 07.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/5935 E.  ,  2023/11973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/250 E., 2022/267 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü - İtirazın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; yaya olan davacıya davalının zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortacısı olduğu aracın 09.04.2018 tarihinde çarpması sonucu davacı yayanın yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslahla talebini 89.851,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının poliçe limitiyle ve sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu olduğunu, eksik evrakla başvuru yapılması nedeniyle başvuru şartının yerine getirilmediğini, bu nedenle başvurunun usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının sunduğu maluliyet raporunun hatalı olduğunu, raporun yetkili sağlık kuruluşundan alınmadığını, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan davaya konu kaza nedeniyle bir ödeme alıp almadığının tespit edilmesi gerektiğini, davalının geçici iş göremezlik tazminatı, tedavi gideri ve geçici bakıcı gideri tazminatından sorumlu olmadığını, belgelendirilmeyen bakıcı giderinden %50 oranında hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, ulaşım ve adli rapor ücretinden davalının sorumlu olmadığını, avans faiz talebinin yerinde olmadığını ve davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini belirtmiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından sunulan 20.04.2021 tarihli maluliyet raporunun usul ve yasaya uygun olduğu, davacıda %9 oranında sürekli maluliyet bulunduğu, hakemce alınan kusur raporuna göre meydana gelen kazada sigortalı araç sürücüsünün %100 oranında kusurlu olduğu, davacı yayanın ise kusurunun bulunmadığı, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve Progresif Rant Yöntemi'nin uygulanmasının yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 89.851,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar