muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/53, Karar No: 2021/2065, Tarih: 07.04.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/53 E.  ,  2021/2065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet, tefecilik

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında Vergi Usul Kanunu'na muhalefet ve tefecilik suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre tefecilik suçunda Aralık 2009, sahte belge düzenleme suçunda 05/08/2009, sahte belge kullanma suçunda 25 Mart 2010 olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığına 2009 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet ve tefecilik suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

...'in vekili olan sanık ...'in 01/01/2009 tarihinden itibaren gelinlik imalatı alım satımı, kiralanması faaliyetine ilave olarak altın alım satımı faaliyeti ile iştigal edeceğini Karabük Vergi Dairesine bildirdiği, 26/11/2013 tarihli inceleme raporuna göre gerçekte has altın satışı faaliyeti ile iştigal etmedikleri, kredi kartı yoluyla komisyonculuk faaliyeti kapsamında kayıt dışı faiz geliri elde ettiği, düzenlenen has altın satış faturalarının, has altın gider pusulalarının tamamının pos tefecilik faaliyetini gizlemek amacıyla sahte belgeler olarak tanzim edildiği, altın alım satımına ilişkin belgelerin gerçeği yansıtmadığı, ayrıca 2009 yılında Nadir döviz isimli işyeri tarafından düzenlenmiş gözüken 1 adet sahte faturanın defter ve belgelere yansıtılarak kullanıldığı iddia edilen somut olayda; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın tefecilik yapıp yapmadığına dair kolluk marifetiyle inceleme yaptırılması, dosya içeriğine göre sanığın vergi müfettişine verdiği 11/11/2013 tarihli beyanı ile aşamalardaki beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, dinlenen tanık beyanlarının hayatın olağan akışına uygun olup olmadığı hususunun tartışılarak hangi beyan ve delillere neden üstünlük tanındığının karar yerinde tartışılması, suça konu faturayı düzenleyen mükellef hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporu olup olmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması ile aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, alışı gösteren belgenin sahte belge olması halinde olmayan bir malın satışı da mümkün olamayacağından sanığın yapmış olduğu satışların hayali olacağı da gözetilerek, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin tefecilik suçu yönünden Aralık 2009, sahte belge düzenleme suçu yönünden 05/08/2009 ve sahte belge kullanma suçu yönünden 25 Mart 2010 yerine 2009 olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5383, Karar No: 2015/5730, Tarih: 12.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/5383 E.  ,  2015/5730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16.09.2014 tarih, 2014/16034-21417 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalılar ...,...,...,... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 16.09.2014 tarih, 2014/16034-21417 sayılı ilamında sair temyiz edenler ...,...,...,...'ın isim ve unvanlarının karar başlığında ve karar yerinde gösterilmemiş olmasının maddi hataya müstenit olup, adı geçenlerin temyiz istemleri incelendiği halde karar başlığında isimlerine yer verilmemiş olmasının sonuca etkili bulunmadığı anlaşılmıştır.

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında, ...,...,...,...'ın karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 250,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınmasına, 57,60 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3888, Karar No: 2023/16438, Tarih: 23.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/3888 E.  ,  2023/16438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/547 Esas, 2015/1032 Karar sayılı kararı ve 10.02.2016 tarihli ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğnamede, tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin reddine dair 10.02.2016 tarihli ek kararın temyizi yönünden herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu suça ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 23.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9484, Karar No: 2017/11921, Tarih: 02.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/9484 E.  ,  2017/11921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Zilyetlik ve Muhdesat Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılardan ..., dava konusu 315 parselin tam hisseyle Maliye Hazinesi adına kayıtlı olduğunu, fakat dava konusu parselin yarısının kendi zilyetliğinde ve kullanımında olduğunu, taşınmaz üzerine zeytin ağaçları diktiğini, Karayolları tarafından yol genişletme çalışmaları nedeniyle yol kenarında bulunan zeytin ağaçlarının kamulaştırılacağından taşınmaz zilyetliğinin tespiti ile taşınmaz üzerindeki ağaçların davacı tarafından yetiştirildiğinin tespitini talep etmiştir.

Birleşen dosya davacıları ..., ...; dava konusu 315 parselin tamamının Hazineye ait olduğunu ve fakat taşınmazın ¼ lük kısmının zilyedi ve kullanıcısı olduklarını, taşınmaz üzerinde zeytin ağacı ve üzüm bağlarının olduğunu, arazinin kuzey ve doğu kısmının karayollarına paralel olduğunu, kullanımında olan ¼ lük kısımda bulunan ağaç ve üzüm bağlarının davacılara ait olduğunun tespitini talep etmişlerdir.

Birleşen diğer dosya davacısı ...; dava konusu taşınmazın tamamının Hazineye ait olduğunu, fakat taşınmazın 1/4 lük kısmının zilyedi ve kullanıcısı olduğunu, taşınmaz üzerinde zeytin ağacı ve üzüm bağlarının bulunduğunu, arazinin bir bölümünün karayollarına paralel olduğunu, kullanımında olan ¼ lik kısımda bulunan ağaç ve üzüm bağlarının davacıya ait olduğunun tespitini talep etmişlerdir.

Dahili davalı ...; 24.03.2014 tarihli keşif esnasında tanık olarak dinlendiğini, davaya bir diyeceğinin olmadığını beyan etmiştir.

Dahili Davalı ...; dava konusu taşınmazın yarısının ... ve diğer yarısının ise babası ... ile amcası ... kullanımında olduğunu, zeytin ağaçları ve bağların da bu kullanım dahilinde dikildiğini babasının kullanımında olan kısmın daha sonra Süleyman ve ... sattıklarını davaya bir diyeceğinin olmadığını beyan etmiştir.

Davalı ... vekili duruşmadaki beyanında; Kadastro Mahkemesi kararında dava konusu taşınmazlar üzerindeki bağ ve zeytinlerin Mustafa ve ...’ e ait olduğunun belirtilmesi üzerine tespite gittiklerinde taşınmazın bir kısmının ... tarafından kullanıldığını tespit ettiklerini ve ecrimisil tahsil etmeye başladıkların beyan etmiştir.

Mahkemece; dinlenilen tanıklar, dahili davalıların davaya itirazlarının olmayışı ve toplanan deliller doğrultusunda davacılar kullanımında olduğunu, tapu maliki davalı Hazine tarafından ecrimisillerin bu kişilerce yatırıldığının tespiti gerekçesiyle davacılarca ispatlanan davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece; dinlenilen tanıklar, dahili davalıların davaya itirazlarının olmayışı ve toplanan deliller doğrultusunda davacılar kullanımında olduğunu, tapu maliki davalı Hazine tarafından ecrimisillerin bu kişilerce yatırıldığının tespiti gerekçesiyle davacılarca ispatlanan davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

Bilinmektedir ki; bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/1 m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup(TMK 722, 724, 729 m.ler), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK 106/2 m) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK 114/1-h, 115 m.)

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince;dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin kamulaştırma evrakları, harita ve ekleri ilgili yerlerden eksiksiz olarak getirtildikten sonra bilirkişiler aracılığıyla mahallinde uygulanarak güncel hukuki yararın var olup olmadığı kesin olarak belirlendikten sonra uyuşmazlık konusu hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle davalı Hazine tarafından yapılan temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMKnun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMKnun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6966, Karar No: 2018/25, Tarih: 08.01.2018

**5. Ceza Dairesi         2017/6966 E.  ,  2018/25 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama, tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesi ile aynı Kanunun geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/04/2015 tarihli ve 2014/106 esas, 2015/314 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 10/09/2015 tarihli ve 2015/844 esas, 2015/592 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 06/10/2015 tarihli ve 2015/810 Değişik İş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanununun 26. maddesindeki "(1)Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir. (4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci Maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1,2 ve 3.maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir. (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez. (3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup

-2-

göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanunun 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 28/11/2017 gün ve 94660652-105-34-8610-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06/10/2015 tarihli ve 2015/810 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2101, Karar No: 2025/2753, Tarih: 17.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/2101 E.  ,  2025/2753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3188 E., 2023/3437 K.

DAVA TÜRÜ : Babalık

İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/507 E., 2022/38 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,17.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davalı ... ile vekili Avukat ... geldiler. Karşı taraf davacı ... ve vekili ile kayyım gelmedi. Davacı ... vekili Avukat ...'nun mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3546, Karar No: 2020/3353, Tarih: 02.07.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/3546 E.  ,  2020/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...'nun kat mülkiyeti kurulu ... ada ... sayılı parseldeki ... ve ... nolu bölümlerini, ... ada ... sayılı parseldeki ... nolu meskenini ve ... ada ... nolu parselini, 05.10.2001 tarihinde davalı ...'e, ...'ında 08.11.2001 tarihinde murisin oğlu olan davalı ...'ya satış göstermek suretiyle temlik ettiklerini, yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., iddiaların doğru olmadığını, dava konusu yerlerin satışı konusunda mirasbırakan ile anlaştıklarını, satış bedeli karşılığında bir kısım nakit para verdiğini, bir kısım satış bedeline karşılıkta senetler verdiğini, 20 gün sora murisin oğlu diğer davalının ''satıştan bilgim yoktu'' diyerek geldiğini, senetlerin ve verdiği bedelin ödenmesi halinde taşınmazları geri vereceğini söylediğini, murisin de senetlerin oğlunda olduğunu, onunla hesaplaşmasını söylediğini, senetleri ve parasını alarak taşınmazı devrettiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., 1990 yılından itibaren sağlık sorunları yaşayan babasının sağlık masraflarının çok olacağı düşüncesi ile dava konusu yerleri diğer davalıya sattığını, satıştan haberdar olunca diğer davalı ile pazarlık yaparak geri satın aldığını, miras bırakana bakıp onunla ilgilendiğini, sağlık harcamalarını karşıladığını, öte yandan terekede çok sayıda malvarlığının bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.