muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/98, Karar No: 2022/8999, Tarih: 13.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/98 E.  ,  2022/8999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.04.2019 gün ve 2018/180 Esas, 2019/164 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak müsnet suçlardan mahkumiyetine

Bölge adliye mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Rehber öğretmen tarafından düzenlenen tutanakta mağdurenin halüsinasyon gördüğünü belirtmesi, tedavi evrakında yer alan öykü kısmında iki buçuk yıldır geceleri çığlık sesi duyup üstüne doğru gelen birini gördüğünün tespit edilmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdurenin dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevkiyle suç tarihi itibarıyla herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bundan dolayı maruz kaldığı fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği, fiillere karşı beden veya ruh bakımından mukavemete muktedir olup olmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususlarında rapor aldırıldıktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi, katılanlar vekilleri, katılan Bakanlık vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi ... Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 06.10.2021 gün ve 2021/308 Esas, 2021/1415 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine yönelik hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmesine,13.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23838, Karar No: 2012/23763, Tarih: 30.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/23838 E.  ,  2012/23763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, müvekkili şirketin mağazalarında verimliliği artırmaya yönelik yeniden yapılanmaya gittiğini, bu doğrultuda yapılan çalışma neticesinde davacının çalıştığı mağaza ve diğer birçok mağazada çalışan işçi sayısında tespit edilen fazlalık ve bu durumun davalı firmaya ekonomik olarak yük getirmesi nedeniyle toplu işçi çıkarma kararı alındığını, alınan karar doğrultusunda bazı bölümlerdeki ekip şefi - takım lideri pozisyonunun kaldırılmasına karar verildiğini, bu nedenle davacı ve davacı ile aynı pozisyonda çalışan diğer işçilerin iş akitlerinin tazminatları ödenmek suretiyle son verildiğini, davacının davalı firma bünyesinde görev yapabileceği tüm pozisyonların incelendiğini, davacının yaptığı işe benzer veya çalıştırılabileceği bir iş bulunamadığından son çare olarak fesih yoluna gidildiğini, feshin geçerli nedene dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işverence işletmenin ekonomik durumuna göre işgücü fazlalığı oluştuğu belirtilmişse de, satışlarında artış olduğu, yine yıllar itibari ile çalışan sayısı ve mağaza sayılarında artış görüldüğü, şirketin son yılda zarar etmesine karşın satışlarını artırdığı, böylelikle davalı şirketin yatırım yaptığı ve büyüme hedefinde olduğu, bu durumda satışların artışıyla işgücüne daha çok ihtiyaç duyacağı, davacının iş akdinin sona erdiği 22/03/2011 tarihinden önceki 6 ve sonraki 6 aya ait işçi giriş çıkış kayıtlarının incelenmesinden işe alımların devam ettiği, feshin son çare olduğu ilkesine uyulduğunu gösterir delil sunulmadığı gerekçesiyle, feshin geçerli nedene dayanıldığı kanıtlanamadığından dava kabul edilmiştir.

Karar davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18 ve devamı maddeleridir.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik

Karar davalı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18 ve devamı maddeleridir.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik

kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, yeniden yapılanmadan dolayı işletmesel karar gerekçesi ile feshedilmiştir. Dava dilekçesinde, davacı işçinin hırdavat bölümünde ekip şefi ( takım lideri) olarak görev yaptığı belirtilmesine rağmen, işverence dosyaya sunulan, fesih tarihinden 4 ay öncesi ve sonrası döneme ait İstanbul geneli giriş ve çıkışları gösterir listede görevi, kültür bölümünde takım lideri ( ... Mağazası) olarak belirtilidir. Davalı şirketin yapılanmasını gösterir organizasyon şemaları, mağazanın supermarket ve hipermarket olmasına göre değişkenlik göstermektedir. Süpermarket mağazalarına ait, şemanın incelenmesinden, "takım lideri" kadrosunun fesih sonrası şemadan tamamen çıkarıldığı; hipermarket mağazalarına ait şemanın incelenmesinden, "bakım takım lideri-dekarasyon takım lideri-resepsiyon takım lideri" kadrolarının haricinde tüm "takım lideri" kadrolarının iptal edildiği, ancak reyon görevlisi kadrolarının devam ettiği, "bakım takım lideri, dekorasyon takım lideri, resepsiyon takım lideri" kadrolarının yerine ise sırasıyla "bakım yönetici adayı, dekorasyon yönetici adayı, resepsiyon yönetici adayı " kadrolarının getirildiği anlaşılmaktadır. Davacının, çalıştığı mağazanın hangi vasıfta olduğu (hipermarket/süpermarket), hangi kadroda yer aldığı, yer aldığı kadronun görev tanımı ve davacının yaptığı göreve ihtiyacın ortadan kalkıp kalkmadığı dosya içeriği itibariyle kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilememektedir. Bu nedenle, işletmecilik ve mağazacılık organizasyonundan anlayan bilirkişinin de aralarında bulunduğu bilirkişi heyeti ile gerekirse işyerinde keşif yapılarak, davacının çalıştığı kadronun ve görev tanımının belirlenmesi, davacının çalıştığı kadro ve görev tanımında organizasyon değişikliğine gidilip gidilmediği, şubesinde kadrosunun kaldırılıp kaldırılmadığı, organizasyon değişikliğine gidilmiş ve kadrosu kaldırılmış veya değiştirilmiş ise davalı işverenin Türkiye genelinde zincirleme mağazalara sahip olduğu ve yeni mağazalar açmaya devam ettiği gözetilerek davacının şubesinde veya İstanbul ilinde diğer şubelerde görev tanımına uygun bir kadroda iş şartlarında esaslı değişiklik niteliğinde olan yer değişikliği olmadan somut olarak değerlendirme olanağının bulunup bulunmadığı, davacının çalışabileceği pozisyon var ise bu pozisyonlar için yeni işçi alınıp alınmadığı, takım liderliği pozisyonun kaldırılmasının davacının başka bir birimde değerlendirilmesine engel olup olmadığı kısaca feshin son çare olarak uygulanıp uygulanmadığı yönünden yeniden denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/30309, Karar No: 2023/5269, Tarih: 29.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/30309 E.  ,  2023/5269 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın beraatine ve idari para cezası verilmesine yer olmadığına, emval mülkiyetinin kamuya geçirilmesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Uşak 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 05.04.2011 tarihli ve 2009/257 Esas, 2011/250 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 91 inci maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hapis cezasından çevrilen 500,00 TL adlî para cezası ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile

cezalandırılmasına, suça konu emvalin ve testerenin müsaderesine karar verilmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediğinin ihbarı üzerine Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2020 tarihli ve 2020/4 Esas, 2020/403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.03.2021 tarihli ve 2020/2184 Esas, 2021/734 Karar sayılı kararı ile sanığın istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığın beraatine, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca idari para cezası verilmesine yer olmadığına, yaylı testerenin sanığa iadesine, orman emvalinin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, kararın hukuka açıkça aykırı olduğuna, eksik inceleme yapılarak karar verildiğine ve kararın bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.01.02.2009 tarihinde orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde sanığın meşe ağaçlarını keserken görülmesi üzerine tutanak düzenlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, kararın hukuka açıkça aykırı olduğuna, eksik inceleme yapılarak karar verildiğine ve kararın bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.01.02.2009 tarihinde orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde sanığın meşe ağaçlarını keserken görülmesi üzerine tutanak düzenlenmiştir.

2.Sanık savunmalarında devrik ve kuru ağaçları ihtiyacı için kestiğini beyan etmiştir.

3.01.07.2010 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu emvalin yakacak nitelikte palamut meşesi emvali olduğu, emvalin dikili haldeki meşe ağaçlarından elde edilen kök sürgünü ve dal odunları olduğu, bu vasıftaki ağaçların el testeresi ile kesilmesi sonucunda ağaçların hayatiyetini kaybetmeyeceği tespit edilmiştir.

4.Yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince, sanığın 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince orman bilirkişi raporundaki suça konu emvalin palamut meşesi ağaçlarından elde edilen kök sürgünü ve dal odunlarından ibaret olduğu, ağaçların hayatiyetini kaybetmedikleri şeklindeki görüşe dayalı olarak sanığın, 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; suç tarihinden sonra 6217 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin beşinci fıkrasında yapılan değişiklik nazara alındığında sanığın eyleminin değişiklik ile idari para cezasını gerektiren kabahati oluşturması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun (5326 sayılı Kanun) 24 üncü maddesi gereğince idari yaptırım uygulanması gerektiğinden İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince sanığın beraatine, 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci

fıkrasının (c) bendi uyarınca soruşturma zamanaşımı dolduğundan idari para cezası verilmesine yer olmadığına, yaylı testerenin sanığa iadesine, dava konusu emvalin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

fıkrasının (c) bendi uyarınca soruşturma zamanaşımı dolduğundan idari para cezası verilmesine yer olmadığına, yaylı testerenin sanığa iadesine, dava konusu emvalin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, sanığın ağaç keserken görülmesi üzerine hakkında tutanak düzenlenmesi, sanığın aşamalardaki savunmalarında devrik ve kuru ağaçları kışlık ihtiyacı için kestiğini beyan etmesi, orman mühendisi tarafından düzenlenen 01.07.2010 tarihli raporda dava konusu emvalin yakacak nitelikte palamut meşesi emvali olduğunun, emvalin dikili haldeki meşe ağaçlarından elde edilen kök sürgünü ve dal odunları olduğundan bu vasıftaki ağaçların el testeresi ile kesilmesi sonucunda ağaçların hayatiyetini kaybetmeyeceğinin tespit edilmesi karşısında, sanığın unsurları itibarıyla oluşmayan ağaç kesme suçundan beraatine, eylemin kabahat niteliğinde olduğunun tespiti ile 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği soruşturma zamanaşımı dolduğundan idari para cezası verilmesine yer olmadığına, testerenin sanığa iadesine ve emval mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.03.2021 tarihli ve 2020/2184 Esas, 2021/734 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20058, Karar No: 2014/663, Tarih: 20.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2012/20058 E.  ,  2014/663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2011

NUMARASI : 2005/1151-2011/379

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum ve S.. Y.., Z.. B.., N.. A.., S.. K.., R.. B.., M.. B..,A.. B.., E.. B.., Y.. B.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2- Davalıların temyizine gelince; dava, davacının 15.08.1998 tarihinden itibaren 6 yıl boyunca davalıların maliki olduğu .....Apartmanında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir.Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına işe giriş bildirgesinin verilmediği, davalı apartmanın 15.02.2005 tarihinden itibaren kanun kapsamına alındığı, davalı apartmanda 25.07.2003 tarihinden itibaren işletme defteri tutulmaya başlandığı ve davacı ile ilgili gider/gelir bulunmadığı, apartman karar defterinde 29.07.2003 ve 22.07.2004 tarihlerinde apartmanın resmi yönetiminin oluşmasına karar verildiği, 25.07.2005 tarihinde davacı ve ailesinin ikamet ettikleri daireyi boşaltmalarına karar verildiği, tapu kayıtlarının getirildiği, ancak davalıların bir kısmının davalı apartman inşaat halindeyken dairelerini sattıklarını beyan etmelerine rağmen bu iddiaların araştırılmadığı, davacının talebi 15.08.1998 tarihinden itibaren 6 yıl çalıştığının tespiti iken talebin aşıldığı ve dava tarihine kadar çalıştığının tespitine karar verildiği, davalı apartmanda deprem sonrası hangi tarihten itibaren ikamet edilmeye başlandığının araştırılmadığı, komşu işyerlerinde kayıtlı çalışanların tespiti için zabıta tahkikatı yapılmadığı ve buna göre mahkemece karar altına alınan şekilde çalışmanın kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, öncelikle davalıların dava döneminde kat maliki olup olmadıklarının araştırılması, dairelerini apartman inşaat halinde iken sattıklarını iddia eden davalıların dairelerini hangi tarihte sattıklarının resmi kayıtlarla tespit edilmesi, zabıta tahkikatı yapılıp ilgili Belediyeden sorularak deprem sonrası davalı apartmanda hangi tarihten itibaren ikamet edilmeye başlandığının araştırılması, davacının davalı apartmanda çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise hangi tarihten itibaren davalı apartmanda çalışmaya başladığına ilişkin olarak komşu sitelerde kapıcı olarak görev yapanların tespit edilmesi ile ifadelerine başvurulması, ayrıca Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre ve davacının talebi ile bağlı kalarak karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.