muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1905, Karar No: 2023/4279, Tarih: 24.10.2023

2. Sanık hakkında verilen beraat hükmünde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen sanığın eyleminde ısrar unsurunun gerçekleşmemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken suçun sabit olmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi ve uygulama maddesinin gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2016 tarihli ve 2016/174 Esas, 2016/853 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (C-1) şeklinde gösterilen paragrafındaki; "sabit bulunmayan suçtan sanığın BERAATİNE," ibaresi yerine "unsurları oluşmayan suçtan sanığın 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince BERAATİNE," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2542, Karar No: 2016/12872, Tarih: 16.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2542 E.  ,  2016/12872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı şirket; elektrik abonesi olduğunu, düzenlenen faturalar ile kendisinden haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp/kaçak kullanım bedeli, dağıtım bedeli, iletim bedeli gibi bir takım bedellerinin tahsil edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 31.07.2012 tarihinden dava tarihine kadar hesaplanacak olan ve davalı tarafından haksız olarak tahsil edilen şimdilik 8.006,02 TL kayıp/kaçak bedelinin 26.04.2013 tarihinden bu yana işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalı tarafından haksız olarak tahsil edilen şimdilik 100 TL olan ve 31.07.2012 tarihinden dava tarihine kadar 26.04.2013 tarihinden bu yana işleyecek ticari faizi ile birlikte hesaplanacak olan dağıtım ve iletim bedelinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini istemiş, 16.11.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 9.447,10 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı özetle, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin mevzuata uygun olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen hüküm; davacı tarafça temyiz edilmiş ve Dairemizin 05.11.2014 günlü ve 2014/7207-14473 sayılı ilamı ile; davacının istediği miktar hususunda gerekirse bilirkişi incelemesi de yapılmak suretiyle, davacının ne kadar miktar alacağı olduğu belirlenerek, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; davanın kabulüne, 9.447,10 TL’nin 8.106,02 TL'si için dava tarihinden, 1.341,08 TL'si için ise ıslah tarihi olan 17.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

1-Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiştir.

Bu aşamada usulü kazanılmış hak müessesinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usulü kazanılmış hak olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK).

Mahkemenin bozmaya uymasından, eş söyleyişle usulü kazanılmış hakkın doğmasından sonra o konuda yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak, hukukça değer taşımayacaktır. Bir başka ifadeyle, sonradan çıkan yeni kanunun, mahkemelerde ve Yargıtay’da görülmekte olan bütün dava ve işlere uygulanması, dolayısıyla usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, yeni kanun kapsamında inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerekecektir(Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2010 günlü 2007/5-11 E.-2010/541 K., 27.10.2010 günlü 2008/5-13 E. 2010/545 K. sayılı ilamları da aynı yöndedir).

Nitekim, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada geçmişede etkili olan 17.06.2016 tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile 6446 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, artık usulü kazanılmış hakkın gerektirdiği yönde değil, sonradan çıkan ve 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı “Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” çerçevesinde inceleme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim bedelleri ile ilgili olarak halen devam eden davalarda da uygulanması gereken hükümler içeren 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23549, Karar No: 2023/10549, Tarih: 29.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/23549 E.  ,  2023/10549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/336 E., 2020/1031 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2015/204 Esas, 2015/620 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 2 yıl 6 ... hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, dava konusu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanığın lehine olabileceğinden, 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme gereği mahkemesine iade edilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın iade edilmesi üzerine Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2020 tarihli ve 2020/336 Esas, 2020/1031 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 1 yıl 3 ... hapis ve 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hapis cezasının ertelenmesine, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında şartları oluşmadığı halde hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu nedenle yerel mahkeme kararının bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delillerin elde edilemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesinin hatalı olduğuna, bu nedenle yerel mahkeme kararının bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2.Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delillerin elde edilemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesinin hatalı olduğuna, bu nedenle yerel mahkeme kararının bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığa ait iş yerinde Denizli 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.09.2013 tarih ve 2013/436 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada, farklı markalarda toplam 200 paket sigara ve 98 kutu makaronun ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

3.Sanığın beyanında kaçak sigaraları satmak için almadığını, bir kısmını akrabalarının istemesi nedeniyle aldığını, bir kısmını da kendisi için aldığını beyan ederek atılı suçu inkar etmiştir.

IV. GEREKÇE

Dava konusu olayda ele geçen 200 paket kaçak sigara ve 98 kutu makaronun Daire uygulamalarımıza göre ticari miktarda olması karşısında atılı suçun sübuta erdiği anlaşılmış olup hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.Sanığın uhdesinde gümrük kaçağı sigara ve boş makaron ele geçirildiği, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası kapsamında, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiüçüncü fıkraları kapsamında bulunduğu, dava konusu eşyaların gümrüklenmiş değeri itibarıyla 6545 ve 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un sanığın lehine olduğu ve tatbiki gerektiği halde karma uygulama yapılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Dava konusu kaçak eşyaların gümrüklenmiş değerin suç tarihi itibarıyla pek hafif değerde olmasına rağmen hafif değerde olduğu kabul edilerek cezasında 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3.Suça konu kaçak eşyaların tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

4.Hapis cezası ertelenen sanık hakkında belirlenen denetim süresinin 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince hapis cezasından az olamayacağı gözetilmeyerek 1 yıl denetim süresi belirlenmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1), (2), (3) ve (4) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2020 tarihli ve 2020/336 Esas, 2020/1031 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1), (2), (3) ve (4) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2020 tarihli ve 2020/336 Esas, 2020/1031 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3929, Karar No: 2018/5, Tarih: 08.01.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/3929 E.  ,  2018/5 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın katılanlar ve müşteki ile kardeş olduğu, suça konu ağaçların bulunduğu taşınmazda paylı malik oldukları, ancak aralarında fiili bir taksimat bulunmadığı ve sanığın payına düşenden fazla ağaç kestiğinin iddia edildiği olayda, dava konusu yere ilişkin olarak CMK.nun 83. ve 84. maddeleri uyarınca mahallinde teknik bilirkişiler marifetiyle usulen keşif yapılarak, taşınmazın ve kesilen ağaç durumunun kesin biçimde saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9728, Karar No: 2021/1031, Tarih: 02.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9728 E.  ,  2021/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-b maddesi gereği beraat (üç sanık hakkında)

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

(I) Sanık ...'nun beraatine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;

UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...'nun 21/12/2020 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA;

(II) Sanıklar ... ve ...'in beraatlerine ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yeşilırmak Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin işveren, sanıklardan ...'in ortağı olduğu Zeki-İş Mühendislik Elektrik Taahhüt İnşaat Nakliyat Ticaret ve Sanayi Limited Şirket'in taşeron konumunda bulunduğu sözleşme gereği taşeron firmanın işçileri olan sanıklar ... ve ... ile birlikte elektrik teknisyeni ...'in, elektrik kabinlerinin arızalı elektrik kesici panel değişimlerini yapmak için Samsun ili, Tekkeköy ilçesinde yer alan Kirazlık Örnek Sanayi Sitesine gittikleri esnada, 2 nolu elektrik kabinine giren ...'in elektrik akımına kapılarak, yaşamı tehlikeye girecek, vücudundaki kemik kırıkları hayat fonksiyonlarını 6.dereceden etkileyecek ve organlarından biri işlevini yitirecek şekilde yaralandığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin, sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların atılı suç bakımından kusurları bulunmadığı anlaşılmakla, CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin sabit olmasından bahisle CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1.fıkrasında yer alan "223/2.b" ibaresinin çıkarılarak yerine "223/2-c" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 02/02/2021 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3961, Karar No: 2017/5906, Tarih: 11.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/3961 E.  ,  2017/5906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.05.2013 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonun kaldırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.09.2017 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi

K A R Ş I O Y

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişme konusu ve baz istasyonu olarak adlandırılan tesisten kaynaklanan bir zararın bulunup bulunmadığı ve varsa bu zararın hangi durumlarda söz konusu olabileceği ile zararın giderilmesi konusunda ne gibi önlem yada önlemlerin alınması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişme konusu ve baz istasyonu olarak adlandırılan tesisten kaynaklanan bir zararın bulunup bulunmadığı ve varsa bu zararın hangi durumlarda söz konusu olabileceği ile zararın giderilmesi konusunda ne gibi önlem yada önlemlerin alınması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun emsal dosyalarla ilgili olarak verdiği kararlardan 30.05.2012 tarih ve 2012/4-147 Esas, 2012/327 Karar sayılı ilamında; "...öncelikle belirtmek gerekir ki Anayasa'nın 17.maddesinde “Yaşama hakkı”, 22. maddesinde “Haberleşme Hürriyeti”, 35.maddesinde “Mülkiyet Hakkı” düzenlenmiştir. Yine Anayasa'nın; Sağlık Hizmetleri ve Çevrenin Korunması başlıklı 56. maddesinde, herkesin sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahip olduğu, çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemenin Devletin ve vatandaşın ödevi olduğu hükmüne yer verilmiştir. İnsan Hakları Evrensel beyannamesinin 25 maddesi de aynı yöndedir. Anayasa tarafından korumaya alınan “yaşama hakkı”, “haberleşme hürriyeti” ve “mülkiyet hakkı” gibi temel haklar arasında bir çatışma meydana gelmesi halinde bu durumun, yargılama makamları tarafından hassasiyetle değerlendirilmesi ve çatışan yararlar arasında öncelik düşüncesine dayalı bir denge kurulması gerekir. Dava konusu tesisin cep telefonlarının kullanımı için zorunlu olduğu ve bu tesisin geniş bir kitleyi ilgilendirmesi nedeniyle kamuya hizmet vermeyi amaçladığı tartışmasız ise de insan yaşamında tehlike yaratma ihtimalinin bulunması halinde insan yaşamına, sağlığına üstünlük tanınması gerekir. Başka bir deyişle; “Yaşama Hakkı” en kutsal ve birincil hak olup tehdit altında olma şüphesi dahi diğer Anayasal haklardan önce gözetilmesi gereğini doğurur. Aksi halde yaşam hakkının tehlikede olduğu bir yerde diğer tüm temel hak ve hürriyetlerin hiçbir değeri kalmayacaktır. Türk Medeni Kanunu'nun 737 vd. maddesinde ise komşuluk hukuku düzenlenmiş bu maddede herkese taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkileri kullanırken komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınma yükümlülüğü getirilmiştir. Baz istasyonu yönetmeliğe uygun olarak çalıştırılsa dahi zararın veya zarar ihtimalinin bulunması halinde yönetmeliğe uygun olduğundan söz edilerek zarar verenin sorumluluktan kurtulması, kullanıma devam edilmesi sonucunu doğurmaz. Yönetmeliğe uygun değilse, zaten hukuka aykırılık gerçekleşmiş olacaktır. Hukuk kurallarındaki norm düzenlemesi itibariyle yönetmelik ve yönetmeliğe uygun bir işlem yapılsa bile buna karşın çevreye verilen zarardan eylemi gerçekleştirenin sorumlu olmayacağı sonucu doğmaz. Ayrıca yargıç uyuşmazlığın çözümünde yönetmeliğe değil, yasaya, genel hukuk kurallarına ve bu bağlamda sorumluluk ilkelerine göre karar vermek zorundadır. Bu bakımdan yönetmeliğe göre verilen sertifikayı bağlayıcı olarak kabul etmek mümkün değildir..." şeklinde açıklamalara yer verilmiştir.