muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2805, Karar No: 2022/5411, Tarih: 12.04.2022

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece dinlenen tanıklar, beyanlarında tarafların ayrı yaşadıklarını belirtmiş olup, davalının boşandığı eşin de beyanında belirttiği adreste yaşadığını beyan etmesi karşısında bu adreste de araştırma yapılarak , 25/01/2011-24/07/2016 döneminde bu adreste yaşayıp yaşamadığı araştırılmalı, söz konusu adreslerdeki komşular, mahalle muhtarları ve azaları tespit edilerek ifadelerine başvurulmalı, dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler değerlendirilerek boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığında şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konularak hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 12/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1868, Karar No: 2024/14409, Tarih: 07.11.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/1868 E.  ,  2024/14409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık vekili olarak vekaletname sunup mesleki mazeret bildirdiklerine, ancak mazeretleri için müsbet ya da menfi bir karar verilmediğine, bu şekilde savunma haklarının kısıtlandığına ve kararın bozulmasına, vesaire yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ve sanık müdafiinin mazeret talebine ilişkin olarak Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın, Bölge Adliye Mahkemesince eleştiri yapılan husus dışında kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair sebepler yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10983, Karar No: 2012/14353, Tarih: 04.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10983 E.  ,  2012/14353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/05/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/05/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;dava, ürün kaybı ve ağaç zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Kanununun 41.maddesinde deyimini bulan zarar, mal varlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 8.12.965 günlü ve Esas 4/219 ve Karar 448 sayılı ilamında da belirtildiği gibi meyveli ağaçların kesilmesinden veya bunların hayatiyetine son verilmesinden doğan zararın ne şekilde hesap edileceği konusunda Borçlar Kanununda bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda hayatın olağan akışı içerisinde oluşan hukuk kurallarının olaya uygulanması suretiyle adalete uygun bir sonuca ulaşmak gerekir. Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

O halde mahkemece yapılacak iş hem uzman, hem de yerin sürüm değerini bilen kişilerden seçilecek bilirkişiler eliyle yukarıda belirtilen esaslar uyarınca zararın gerçek miktarının tespit ettirilmesidir. Bu esaslara aykırı olarak (ağaçların getirebileceği ürün esasına göre) düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılıp karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11848, Karar No: 2015/14479, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/11848 E.  ,  2015/14479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2014

NUMARASI : 2013/352-2014/106

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7450, Karar No: 2019/8001, Tarih: 14.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/7450 E.  ,  2019/8001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme, Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan: Düşme

2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından: Suç duyurusunda bulunma

1-Sanık müdafiinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanık ve müdafinin yokluğunda verilip, 20.12.2018 tarihinde sanık müdafiine usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra 08.01.2019 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Katılan vekilinin temyizine konu ettiği defter ve belge gizleme suçu yönünden 30.11.2018 tarih 2018/888 Esas 2019/991 Karar sayılı kararda verilmiş hüküm bulunmadığından; 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçları yönünden ise, suç duyurusunda bulunulmasına dair karar 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi kapsamında hüküm niteliğindeki kararlardan olmayıp temyiz kabiliyeti bulunmadığından vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3-Katılan vekilinin sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan yargılamada, sanığa yüklenen 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği mahkemece kabul ve takdir kılınmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükmün ONANMASINA, 14.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6001, Karar No: 2015/13384, Tarih: 14.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6001 E.  ,  2015/13384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2014/1081-2014/305

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02.12.2014 tarih ve 2014/1081-2014/305 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... ... A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirkete nakliyat emtia sigorta poliçesiyle sigortalı bulunan iş makinasının davalı nakliyat şirketi olan taşıyanın aynı zamanda maliki bulunduğu araç ile İstanbul’dan Zonguldak’a taşınması sırasında davalı sürücünün kusuruyla meydana gelen trafik kazası sebebiyle hasarlandığını, davalı taşıyana ait aracın davalı ... ... A.Ş.'ye yurtiçi taşıyıcı sorumluluk sigortası ile sigortalı olduğunu, tespit edilen 50.608,84 TL hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 50.608,84 TL'nin avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Turizm Gıda İnş. Nakl. Dış Tic. Ltd. Şti. Vekili; kazanın demiryolu köprüsünün gabarisinin düşük olması sebebiyle meydana geldiğini, istiab haddi ve gabarinin aşılmadığını, iş makinesinin kamyona yüklenmesinin gönderen tarafından yapıldığını, bu durumda taşıyıcının sorumluluğunun ortadan kalktığını, araç sürücülerinin yoğun trafikte köprünün gabari levhasını göremeyeceklerini, kusurun KTK'nın 86. maddesi gereğince TCDD ve .... Belediyesi'nde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ... vekili; davalı ... Turizm Gıda İnş. Nakl. Dış Tic. Ltd. Şti.'nin nakliyelerinde meydana gelecek hasar ve ziyaların 30.000,00 TL sigorta bedeliyle sigorta himayesine alındığını, kamyon klozuyla verilen teminatlarda istiab haddini aşan, gabari dışı yüklemelerin sigorta kapsamına dahil olmadığını, yükleme/boşaltma hasarları ile emniyeti suistimal hasarlarında muafiyet uygulanacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı yargılamaya katılmamış, davaya cevaplarını bildirmemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; yükte meydana gelen hasardan davalı sürücünün %100 oranında kusurlu bulunduğu gerekçesiyle; davanın kabulü ile 50.608,84 TL'nin ödeme tarihi olan 21/08/2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte sigorta şirketinin poliçe limiti ile sorumlu olması kaydıyla tahsilde tekerrür etmeyecek şekilde sorumlu olan davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... ... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... ... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taraflarca itiraz edilmeyen bilirkişi raporu ile zarar 42.888,42 TL olarak belirlenmesine rağmen davacı sigortacının sigortalısına ödediği 50.608,84 TL'ye hükmedilmekle birlikte temyize gelen davalı sigorta şirketinin zarardan poliçe limiti dahilinde sorumlu tutulmasına, davalı sigorta şirketinin poliçe sorumluluğunun 30.000,00 TL olmasına göre davalı ... ... A.Ş. vekilinin aşağıdaki yazılı bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hüküm altına alınan tazminattan davalı sigorta şirketi poliçe limiti ile sorumlu olup, mahkemece de yerinde olarak poliçe limiti ile sınırlı şekilde sorumlu tutulmuş ise de limitle sınırlı sorumluluğun sonucu olarak, yargılama giderleri, harç ve vekalet ücretinden de sorumlu olduğu miktara isabet eden kısım kadar sorumlu olup, bu miktarların da açıkça gösterilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı sigorta şirketinin sorumlu olduğu yargılama giderleri, harç ve vekalet ücretlerinin açıkça gösterilmemesi doğru olmamış kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ... A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı ... ... A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı ... ... A.Ş. yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ... ... A.Ş.'ye iadesine, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2346, Karar No: 2011/3348, Tarih: 09.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2346 E.  ,  2011/3348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnebolu Asliye Hukuk Mahkemesi

...ile... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair İnebolu Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.11.2009 gün ve 208/187 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı ...tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Saim Cak vekili miras, pay satın alma ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik hukuksal nedenlerine dayanarak, dava konusu 140 ada 1 parselin tamamının, 140 ada 15, 21 ve 139 ada 21 parsellerin ise kısmen iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan .., davanın reddini savunmuş, diğer davalılar ..., ... ve ... davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 140 ada 1 parselin tamamının, 140 ada 15, 21 ve 139 ada 21 parsellerin ise kısmen pay üzerinden iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazlar kadastro yoluyla 23.3.2000 tarihinde tarafların ortak kök miras bırakanları ... adına tapu siciline tescil edilmiş, öncesi itibarıyla tapusuzdur. ...1.12.1972 tarihinde ölerek davanın taraflarını mirasçı bırakmıştır. Mahkemece, uyuşmazlık konusu 140 ada 15, 21 ve 139 ada 21 parsellerdeki davalı... payı aleyhine bir karar verilmemiş olup, adı geçen davalının 12/192 miras payı kendi üzerinde bırakıldığından bu parsellere ilişkin hüküm bölümünü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Davalı ...’ın 140 ada 15, 21 ve 139 ada 21 parsellere yönelik temyiz itirazlarının (isteğinin) bu gerekçeyle REDDİNE,

Davalı ...’ın 140 ada 1 parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı ...ile temyiz itirazında bulunan ...kardeş olup yakın miras bırakan ...’ın çocuklarıdır. Davacı vekili, kök miras bırakan ...’ın ölümünden sonra yakın miras bırakan ...’ın miras payını 6.8.1981 tarihli satış vaadi sözleşmesiyle, diğer mirasçıların paylarını ise dosya arasında bulunan diğer senetlerle vekil edeninin satın aldığını ileri sürerek tamamının iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Dosya arasında bulunan mirasçılık belgesine göre satıcı ... 27.9.1983 tarihinde ölmüştür. Kök miras bırakan ...’ın terekesine göre, davacı satın alma tarihinde (6.8.1981) mirasçılık sıfatını kazanmamış olup, üçüncü kişi durumunda ise de sonradan yakın miras bırakan babasının ölümü ile mirasçılık sıfatını kazanmıştır.