muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/429, Karar No: 2019/7560, Tarih: 09.12.2019

Anne ve babaya ölüm geliri bağlanıp bağlanmaması, destek ilişkisinin varlığı yönünden olmasa da tazminatın belirlenmesi noktasında dikkate alınmalıdır. Zira asgari ücretin altında geliri bulunan ve Sosyal Güvenlik Kurumunca gelir bağlanan ana ve/veya babanın destek ihtiyacının bulunduğu ve ölen sigortalının maddi destekte bulunduğunun karine olarak kabulü gerektiği Dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.Kurumca gelir bağlanmayan davacı anne ve/veya babaya sigortalının fiili desteği kanıtlanmadan, sigortalının gelirinden bir bölümünün pay olarak ayrılacağının kabulü, ölenin desteğinden fiilen yararlanan eş ve çocukların destek zararlarının karşılanamaması sonucunu doğurur.Bakım gücü-bakım ihtiyacı; bu konuda önemli olan, kimlerin yardımcı, kimlerin yardım gören olabilmeye elverişli oldukları değildir; somut olaylar ve belirli kişiler bakımından geleceğe uzanacak ve gelecekte dahi mümkün olabilecek biçimde kimlerin gerçekten yardımcı, kimlerin yardım gören olduklarıdır. Yardımcı (=destek) kavramı, bakım gücünü; yardım gören kavramı ise bakım ihtiyacını gerektirdiğinden, şayet bakım gücü yoksa destekten; bakım ihtiyacı mevcut değilse, yardım görenden söz edilemez. Bundan başka aradaki sıkı ilişki dolayısıyla birinin yokluğu durumunda diğerinin varlığı da düşünülemez. Bu yönden, destekten yoksun kalma davasında davalı taraf, bakım gücü ve bakım ihtiyacının olayda var olmadığını savunabilir. Tazmin alacaklısı sıfatiyle dava açmış olan davacı, yaşam deneyimleri ve olayların olağan yürüyüşü nedeniyle ispat yükünün yer değiştirmesi durumu söz konusu bulunmadıkça bakım gücünü ve bakım ihtiyacını ispat zorundadır (Mustafa Çenberci, İş Kanunu Şerhi-1978 Ankara, shf 846 ve devamı).Bu durumda; destekten yoksun kalınan zararın belirlenmesinde, ölen sigortalının elde ettiği gelirin miktarına göre destek gücünün kapsamının ne olduğu, sürekli ve düzenli destek olup olmadığı ve davacıların destek ihtiyacının bulunup bulunmadığı varsa bu ihtiyacın ne şekilde karşılandığının dikkate alınması gerekir.İçtihadı Birleştirme Kararında söz edildiği gibi, bakma kavramı; "Para ve para ile ölçülebilecek bir değer olabileceği gibi bir hizmet ifası ve yahut benzeri yardımlar şeklinde olabilir. Bu nedenle, desteğin yardımının yanızca parasal nitelikte olması bakım gücünün varlığı için koşul değildir". Ancak aksi kanıtlanmadıkça, sigortalının ileride yapacağı farazi desteklerden olan; anne ve babasının bakım ihtiyacı ileride gerçekleşirse bakım ihtiyacını gidermek, bazen ziyaret etmek, evlerinde yardım etmek, kendilerine alışveriş yapmak, yemek yapmak vs. gibi destekler hesaplanabilir nitelikte değildir.Somut olaya gelince; davacı babaya Sosyal Güvenlik Kurumunca oğlunun iş kazasından dolayı ölümü nedeniyle gelir bağlanmadığı, babanın yargılama devam ederken 28/04/2018 tarihinde vefat ettiği açıktır. Türk Borçlar Kanunu'nun 50. maddesi hükmüne göre; ölen sigortalının gelirinden sürekli destekte bulunduğu ileri sürülüp, Türk Borçlar Kanununun 55

. gibi destekler hesaplanabilir nitelikte değildir.Somut olaya gelince; davacı babaya Sosyal Güvenlik Kurumunca oğlunun iş kazasından dolayı ölümü nedeniyle gelir bağlanmadığı, babanın yargılama devam ederken 28/04/2018 tarihinde vefat ettiği açıktır. Türk Borçlar Kanunu'nun 50. maddesi hükmüne göre; ölen sigortalının gelirinden sürekli destekte bulunduğu ileri sürülüp, Türk Borçlar Kanununun 55. maddesine göre maddi delillerle hesaplanabilir sürekli ve düzenli fiili bir desteğin varlığı da kanıtlanmamıştır.Bu durumda; Mahkemece, farazi desteğin karine olduğu kabul edilerek, Türk Borçlar Kanununun 50. ve 51. Maddeleri uyarınca, somut olayın özelliğine göre davacı baba yararına, anne ve babanın birbirlerinden gördükleri destek, varsa diğer çocuklarından alabilecekleri destek ve bunlar yanında davacı babanın yargılamanın devamı esnasında vefat etiği dikkate alınarak hakkaniyete uygun makul bir maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde davacı babanın maddi tazminat isteminin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur. Bunun yanında Bölge Adliye Mahkemesince davacıların adli yardım kararı nedeniyle istinaf yoluna başvuru harcı ve maktu istinaf harcı yatırmadıklarının, bu davacıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi nedeniyle adı geçenlere maktu harç yanında istinaf yoluna başvuru harcının da yüklenmesi gerektiğinin gözden kaçırılması isabetsiz olmuştur.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, temyiz eden tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılmalı, ilk derece mahkemesi kararı bozulmalıdır.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı ...'na iadesine, 09/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11550, Karar No: 2012/17832, Tarih: 12.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11550 E.  ,  2012/17832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

(İSTANBUL DENİZCİLİK İHTİSAS MAHKEMESİ)

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/04/2011 tarih ve 2008/197-2011/152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Afrika'da yerleşik bir firmadan satın aldığı tütünlerin FOB teslim şekli ile davalılardan Arkas Denizcilik ve Nakliyat A.Ş. tarafından taşındığını, diğer davalı tarafından da sigortalandığını, limandan müvekkili fabrikasına taşınma işinin ise başka bir firma tarafından üstlenildiğini, fabrikada konteynerin boşaltılması esnasında bir kısım kolilerin ıslandığının tespit edildiğini, idarenin 59.400 TL satış bedeli yanında malın gümrükten çekilmesi aşamasında oluşan 101.856 TL vergi ve fon zararının da bulunduğunu, sigorta şirketinin sadece mal bedelini ödemeyi kabul ettiğini, oysa sigortalının emtia için ödediği ithalat vergi ve fonlarnın da gerçek zarar içinde telakki edilmesi gerektiğini ileri sürerek, 161.256 TL'nın davalı taşıyan yönünden 19.11.2007, sigorta şirketi yönünden 26.10.2007 tarihinden itibaren itibaren işleyecek avans faziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve daav etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, navlun, fon ve vergilerin poliçe kapsamı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yapılan teste göre karton kutuların ıslak kısımlarında tuza rastlanmadığı, ıslanmanın deniz taşıması sırasında meydana gelmediği kanaatine ulaşıldığı, poliçede sigortalanacak malların yükleme yerinden alıcının belirleyeceği yere kadar sigorta kapsamında olacağının, sigorta teminatının emtianın Türkiye'ye varışını takiben gümrük ve sigortalının depolarında bulunduğu azami 60 günlük süre içinde de devam edeceğinin kararlaştırıldığı, emtianın tahliyeden sonra gümrüklü alanda hasarlanmış olduğu, taraflar arasındaki sözleşme ile fatura bedelinin sigorta bedeli olarak belirlendiği, sigortalının malvarlığında meydana gelecek dolaylı zararların teminat altına alınmadığı, davacı sigortacının sigortalısının ödemek zorunda kaldığı tütün fonu ve vergileri tazmin etmekle yükümlü bulunmadığı gerekçesiyle, davalı taşıyıcı yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden kısmen kabulüne, 59.080 TL'nın muacceliyet tarihi olan 03.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte bu davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7406, Karar No: 2014/2039, Tarih: 13.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/7406 E.  ,  2014/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/209365

MAHKEMESİ : Iğdır Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2008

NUMARASI : 2006/86 (E) ve 2008/57 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay günü önceden tanıdığı yakınanın yanına gelerek boğazına bıçak dayayarak "benimle gel yoksa seni öldürürüm" diyerek yakındaki boş bir araziye götürüp bıçakla basitçe yaralayarak üç bin lirasını aldığının anlaşılması karşısında; oluşa ve tüm dosya kapsamına göre eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B.. A.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9442, Karar No: 2011/12922, Tarih: 11.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9442 E.  ,  2011/12922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, dava konusu muhtesatların davalı zilyede ait olduğunun kabul edilmesinde ve zilyede ait olan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın yüzölçümüne ve taşınmaz üzerinde bulunan kavak ağaçlarının sayısına göre taşınmazın kapama kavaklık niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun ll/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi gerekir. Şöyle ki;

Kavak ağacının bir yılda hasat edilemeyeceği göz önüne alınarak öncelikle kavak ağacının o yörede kaç yaşında kesim durumuna geleceği ve kesim çağındaki bu kavaklıktan elde edilecek gelir, resmi verilere dayanmak suretiyle tespit edilip, bundan kavak ağaçlarının kesim çağına kadar geçen süre içindeki masrafları indirildikten sonra bulunan değer kesim yılına bölünmek suretiyle dekar başına elde edilecek yıllık net gelir belirlenerek, bu net gelire de kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle kapama kavaklığın değeri belirlenmelidir. Daha sonra davalı zilyedin kavaklık olarak kullandığı hazineye ait taşınmaz bölümünün yüzölçüm miktarı tespit edilerek bu kısmın ekilebilecek münavebe ürünlerine göre net gelir metodu esas alınarak zemin değeri belirlenip, kapama kavaklık değerinden düşülerek muhtesat niteliğindeki ağaçların bedelinin tesbiti gerekirken, bu yönteme uyulmadan değer tespit eden geçersiz bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4786, Karar No: 2025/2149, Tarih: 10.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/4786 E.  ,  2025/2149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/888 Değişik İş – 2022/888 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : İHK-2022/50484

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2022/112485

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 07.11.2019 tarihinde davacının yolcu olduğu ve davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında davacının yaralandığını ve malul kaldığını, davalı ... şirketine yapılan başvuruya olumlu yanıt verilmediğini iddia ederek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 4.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 500,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 260.208,76 TL, geçici iş göremezlik tazminatı talebini 8.684,72 TL, geçici bakıcı gideri talebini 420,91 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; mevzuata uygun maluliyet raporu ile başvuru yapılmadığından başvuru şartının yerine getirilmediğini, davanın usulden reddi gerektiğini, uygun yönetmelik hükümlerine göre maluliyet raporu alınmadığını, hesaplamanın 01.06.2015 tarihli Genel Şartlara uygun yapılması gerektiğini, TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz ile hesap yapılması gerektiğini, son üç aylık vergilendirilmiş gelir ile hesap yapılması gerektiğini, kimsenin ömrünün sonuna kadar çalışamayacağının dikkate alınması gerektiğini, vücut bütünlüğünde eksilme yanı sıra bu eksilme nedeniyle maddi bir zararın doğduğunun ispat edilmesi gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı talebinin poliçe kapsamında olmadığını, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK)'nın sorumluluğunda olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilebilmesi için davacının bu süre içinde gelirden mahrum kaldığının ispatı gerektiğini, %0-69 arası maluliyet oranında geçici bakıcı ücreti talep edilemeyeceğini, kusur oranının uzman bilirkişi marifeti ile belirlenmesi gerektiğini, SGK tarafından gelir bağlanıp bağlanmadığının tespiti gerektiğini, faiz başlangıcının dava tarihi, oranının yasal faiz olabileceğini, aleyhe hüküm kurulacak olması halinde davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne (AAÜT) göre belirlenen rakamın 1/5' i oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların iddia ve savunmaları, sunulan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulüne, 208.167,10 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 6.947,78 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 336,73 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 215.451,52 TL tazminatın 26.11.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz başvurusunda bulunulması üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; maluliyet oranının davalının itirazları üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince alınan rapor ile belirlendiğini, bu raporun kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun olduğunu, hesaplama yönteminde hata bulunmadığını, davacının kusursuz yolcu olması ve kazanın tek taraflı kaza olması nedeniyle kusur oranının %100 olarak kabulünde hata bulunmadığını, geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri taleplerinin poliçe kapsamında olduğunu, davanın iş kazası olmaması sebebiyle SGK tarafından gelir bağlanıp bağlanmadığının araştırılması gerekmediğini, faiz başlangıcı ve oranın ile vekalet ücretinde hata bulunmadığını belirterek itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; sunulan maluliyet raporunun tazminat hesabına esas alınamayacağından davanın usulden reddi gerektiğini, hesaplamanın 01.06.2015 tarihli Genel Şartlara göre yapılması gerektiğini, maluliyet raporunun Adli Tıp Kurumundan alınması gerektiğini, maluliyet oranının hatalı yönetmeliğe göre belirlendiğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz kullanılması gerektiğini, son üç aylık vergilendirilmiş gelir ve kimsenin ömrünün sonuna kadar çalışamayacağı ihtimali ile hesap yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatının teminat dışında olduğunu, SGK'nın sorumluluğunda olduğunu, davacının geçici iş göremezlik tazminatı talep edebilmesi için kaza nedeniyle işinden ayrı kaldığını ispat etmesi gerektiğini, %0-69 arası maluliyette geçici bakıcı gideri talep edilemeyeceğini, kusur oranının bilirkişi incelemesi ile belirlenmesi gerektiğini, kaza tespit tutanağı ya da kollukta alınan ifadeler ile kusur oranı belirlenemeyeceğini, SGK'dan ödeme alınıp alınmadığının araştırılması gerektiğini, faiz başlangıcının dava tarihi, oranın yasal faiz olabileceğini, vekalet ücretinde hata bulunduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan ve malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik ile geçici iş göremezlik tazminatı ve geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; hükme esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihi itibariyle yürürlükteki yönetmelik hükümlerine uygun olmasına, hesaplama yönteminde hata bulunmamasına, davacı yolcu olması ve kazada kusurunun bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; Uyuşmazlık Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının 3. bendinde yer alan "23.531,61 TL" ibaresinin çıkartılarak yerine "5.100,00 TL" ibaresinin yazılmasına, kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8456, Karar No: 2025/2511, Tarih: 10.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/8456 E.  ,  2025/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/135 E., 2023/1764 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/1257 E., 2021/1474 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadının yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddi, erkek lehine hükmedilen tazminatlar yönünden; davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, tazminatların miktarı, ortak çocuk Ada'nın velâyeti yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 10.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde usulüne uygun tebligata rağmen taraflardan kimse gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Taraf vekillerinin mazeret bildirmiş olduğu görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretlerin reddine karar verildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.