muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/31106, Karar No: 2021/1814, Tarih: 23.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/31106 E.  ,  2021/1814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1) TCK'nın 204/1, 53/1-a-b-c-d-e. maddeleri gereğince mahkumiyet

2) TCK'nın 158/1-f, 158/1-son, 52/2, 52/4, 53/1-a-b-c-d-e. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte, Ankara ili, Etimesgut Mahallesinde Yağmur rent a car isimli işyerini işlettikleri ve katılan ... ile temyiz dışı sanık ...'un sürekli ticari ilişkilerinin bulunduğu, temyiz dışı sanık ...'un, katılan ...'dan 01/03/2013 tarihinde aldığı, 35.000 TL değerinde Mercedes Vito marka araca karşılık, suça konu 20/06/2013 keşide tarihli, 35.000 TL bedelli, sanık ... adına düzenlenmiş fotokopi yoluyla tümden sahte olarak oluşturulan çeki verdiği, çekin bankaya ibrazı ile sahte olduğunun anlaşıldığı, bu suretle sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, bilirkişi raporu ile sahteciliğin iğfal kabiliyetine haiz olduğu, söz konusu çekin arka yüzünde yer alan sanığın ismi ve telefon numarası yazıların sanığın eli ürünü olduğuna ilişkin bilirkişi raporu, müşteki, mağdur ve katılan beyanı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafinin sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine ilişkin temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9750, Karar No: 2013/11949, Tarih: 09.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9750 E.  ,  2013/11949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasındaki sorunlar nedeniyle davacının kendi anne ve babasının yanına sığındığını, herhangibir gelirinin bulunmadığını, davalının Samsun Büyükşehir Belediyesinde itfaiye eri olarak görev yaptığını ve gelirinin iyi olduğunu belirterek, müvekkili lehine dava tarihinden itibaren 600 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Yargılama sırasında davacı vekili mahkemenin 15/02/2013 tarihli duruşmasındaki beyanında; dava dilekçesindeki taleplerinin sehven yoksulluk nafakası olarak yazılmış olduğunu, asıl taleplerinin TMK'nun 197.maddesinde düzenlenmiş olan ayrı yaşama hakkına dayanan parasal destek yani nafakaya ilişkin olduğunu belirtmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, açılan davanın yoksulluk nafakası talebine yönelik olduğu, oysa evlilik birliği devam ettiği sürece yoksulluk nafakası talep edilemeyeceği belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamada haklılık nedenine dayalı olarak açılmış olan tedbir nafakası talebine ilişkindir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı vekilinin dava dilekçesi ile davacı lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin talep edildiği; yargılama sırasında davacı vekilinin 15/02/2013 tarihli celsede; "taleplerinin sehven yoksulluk nafakası olarak yazılmış olduğunu, asıl taleplerinin ayrı yaşama hakkına dayanan nafaka talebine ilişkin olduğu" yönünde beyanda bulunduğu ancak mahkemece evlilik birliği devam ettiği sürece yoksulluk nafakası talep edilemeyeceği belirtilerek davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Medeni yargılama hukukunda egemen olan taraflarca getirme ilkesine göre davanın sebebini oluşturan vakıaların getirilmesi taraflara yüklenmiş bir ödevdir. Buna karşılık bu vakıaları mümkün olan bütün hukuki görüş açılarından inceleme ve hukuku uygulama görevi ise hâkime yüklenmiştir. Hâkim tarafların hukuki sebepleri hiç belirtmemiş ya da yanlış belirtmiş olması ile bağlı tutulmamıştır. Bu sayede, tarafların hukuku bilgisizliklerinden zarar görmeleri engellenmiştir.

Nitekim 6100 sayılı HMK'nun 33.maddesi ve 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı YİBK'na göre olayları izah taraflara, kanunları resen uygulamak ve dolayısıyla hukuki nitelendirmede bulunmak hakime ait bir görevdir. Hakimin hukuki nitelendirmede bulunma görevine ilişkin muhtelif kararlar mevcuttur. (YHGK 11.4.2007, E. 2007/12-179, K. 2007/198), (YHGK 19.01.1974; YHGK 01.05.1991)

Nitekim 6100 sayılı HMK'nun 33.maddesi ve 04.06.1958 gün ve 15/6 sayılı YİBK'na göre olayları izah taraflara, kanunları resen uygulamak ve dolayısıyla hukuki nitelendirmede bulunmak hakime ait bir görevdir. Hakimin hukuki nitelendirmede bulunma görevine ilişkin muhtelif kararlar mevcuttur. (YHGK 11.4.2007, E. 2007/12-179, K. 2007/198), (YHGK 19.01.1974; YHGK 01.05.1991)

Diğer taraftan tedbir nafakası Türk Medeni Kanunu'nun 197.maddesinde düzenlenmiş olup, buna göre ayrı yaşamakta hakkı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteminde bulunabilir.

Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenlemeler gereği eşler evlilik birliğinin giderlerine güçleri oranında katılmak zorundadırlar (TMK madde 186/son). Buna göre evlilik birliğinin ortak giderleri olan kira, elektrik, yakıt, su ve benzeri giderlere davalı eş katılmak zorundadır.

Bu bağlamda; tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Dava dilekçesinde hukuki nitelendirme yoksulluk nafakası olarak yapılmış ise de, dosya muhdeviyatından ve davacı vekilinin duruşmadaki beyanından davada, TMK.nun 197. maddesi gereğince ayrı yaşamakta haklı olan davacı için davalı eşden tedbir nafakası talep edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece; davacının davalı eşden tedbir nafakası talep edebilme koşullarının oluşup oluşmadığını inceledikten sonra oluşacak sonuca göre davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3272, Karar No: 2019/1475, Tarih: 07.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3272 E.  ,  2019/1475 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı banka tarafından tarımsal kredi sözleşmesinden kaynaklı alacağın tahsili için aleyhine icra takibine girişildiğini, davalı bankadan kredi kullanmadığını, icra takibine konu sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne ilişkin karar Dairemizin 01.04.2015 tarih,2014717831 E. 2015/4642 K. sayılı ilamı ile ''Davacı takip dayanağı kredi sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını ve davalı bankadan kredi kullanmadığını belirterek borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir. Her ne kadar yerel mahkemece 09.05.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu dayanak alınarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de, hükme esas alınan rapor mukayese belgeler açısından yeterli incelemeyi içermediği gibi, takip dayanağı kredi sözleşmesine istinaden davacıya banka tarafından herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığı konusunda bir bilgiye dava dosyasında rastlanmamıştır. Bu nedenle mahkemece takip dayanağı kredi sözleşmesine istinaden davacıya bir ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması, davacının sözleşme tarihinden önce (yakın tarihli), attığı samimi imza asıllarının toplanarak, takip dayanağı sözleşmedeki imzanın davacıya ait olup olmadığı konusunda yeterli incelemeyi ve değerlendirmeyi içeren bir bilirkişi raporu (Adli Tıp Kurumu, Grafoloji Uzmanı, vs.) aldırılarak, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. '' gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda,davacının imzasını taşıyan, sözleşmenin imzalandığı tarihten önceki tarihli belgelerin bulunamaması karşısında sözleşmenin imzalanması sırasında imza konusunda ileride doğabilecek tereddütleri giderme imkanı bulunan davalı bankanın sözleşmedeki imzanın davacıya ait olduğunu ispat etmesi gerektiği, davalı bankanın ise takibe konu sözleşme dışında başka bir belge dosyaya sunmadığı, ayrıca davacının bizzat kendisine yapılmış bir ödeme olmadığı, tek fişle toplu ödeme yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Dairemizce bozma ilamında davacının sözleşme öncesi attığı samimi imza asıllarının toplanarak imza incelemesi konusunda yeni bir bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği bildirilmiş; ancak mahkemece yeterli araştırma yapılmaksızın yeniden bilirkişi raporu alınmadan karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece yapılması gereken davacının samimi imzalarının bulunduğu ikametgahının yer aldığı Belediye Başkanlığı,elektirik,su,telefon abone merkezleri, yine oy kullandığı seçim çevresi tespit edilerk seçim tutanakları asılları, askerlik yapmış olduğu şube başkalnlığından varsa imza asıllarına ilişkin belge asıllarının getirtilerek grafoloji konusunda uzman bilirkişiden yeniden rapor aldırılarak varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4780, Karar No: 2016/11660, Tarih: 22.06.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/4780 E.  ,  2016/11660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Katılan Sanık ... ve sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre Sanık ... yönünden katılan sanık ...'nın suçun sübut bulduğuna, katılan sanık ...'ya ilişkin ise mahkumiyet kararına karşı katılan sanık ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Katılan sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

25/04/2012 günü saat 00:00 sıralarında katılan sanık ...'nın, katılan sanık ...'ın ... ilçesi ... Kasabasında bulunan ikametinin bahçesinde bulunan ağıldan bir adet kuzuyu kucağına aldığı sırada, ikametin penceresinden bakan katılan sanık ...'ın, katılan sanık ...'i gördüğü ve ikametinden dışarıya çıkarak katılan sanık ...'e engel olmaya çalıştığı, bu sırada kuzunun yere düştüğü ve sonrasında katılan sanık ...'ın, katılan sanık ...'i 26.04.2012 tarihli ... Devlet Hastanesi rapor içeriğine göre, 2. derecede kemik kırığı oluşturacak şekilde kasten yaraladığı olayda, katılan sanık ...'ın kendisine karşı haksız bir eylemin meydana getirdiği hiddet ve şiddetli elemin etkisi ile katılan sanık ...'e karşı müessir fiilde bulunduğu kabül edilerek sanığın eyleminin 86/1, 87/3, ve 29. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, eylemin meşru savunma sınırlarında kaldığından bahisle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 25. maddesinde düzenlenen meşru savunmanın varlığı halinde CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...'nın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3434, Karar No: 2014/6590, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3434 E.  ,  2014/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 01.11.2013 gün ve 10580-24748 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/4630, Karar No: 2017/1222, Tarih: 21.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4630 E.  ,  2017/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık hakkında 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Sanık hakkında 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın suçlamaları kabul etmediği ve vergi suçu raporunda bu yılllara ait faturalardan somut olarak bahsedilmediği, sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; suça konu faturaların, gerçek alım-satım karşılığı düzenlenip düzenlenmediğinin belirlenmesi bakımından, mal ve para akışını gösteren taşıma ve sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan banka hesapları ve kasa mevcudu ile uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı şirketin 2005, 2006, 2007 takvim yılı içerisinde düzenlediği faturalarla uyumlu yeterli mal girişi ve üretiminin bulunup bulunmadığı, iş yeri koşullarının, işçi sayısının, vergi beyannamelerinin miktarı ve aylara göre değişim oranının, şirketin beyan ettiği vergiye esas potansiyeli ve şirketin faaliyet alanı ile uyumlu olup olmadığı ve faturaları kullananlar hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa düzenlenen raporlar, açılmışsa dava dosyaları getirilip incelenerek özeti duruşma tutanağa geçirilip bu dosyayı ilgilendirilen delilerin onaylı örnekleri dosyaya aktarılıp, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 yıllarına ait fatura ayrıntılarının vergi dairesinden sorularak kanaat oluşturacak sayıda her yıla ait fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması gerektiği de göz önüne alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7625, Karar No: 2012/3039, Tarih: 18.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/7625 E.  ,  2012/3039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle öldürme, çocuğu canavarca hisle ve yakalanmamak amacıyla öldürmeye teşebbüs etmek, hırsızlık, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 37, 81, 86/1-3-e, 103/1-b-2-3-6, 43,142/2-a,143,53,58 maddeleri uyarınca; her iki sanık hakkında müebbet hapis, 4 yıl 6 ay hapis, 4 yıl hapis, 4 yıl hapis, 19 yıl 9 ay hapis cezaları

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... ve ...hakkında kasten insan öldürme, kasten yaralama, çocuğun cinsel istismarı ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten yaralama suçu dışında suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin sübuta, TCK 28 maddenin sanık hakkında uygulanması gerektiğine, sanık... ve müdafiinin eksik incelemeye, cezai ehliyetinin bulunmadığına, haksız tahrikin varlığına, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine, hırsızlık suçlarının sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A)Sanıklar... ve ...hakkında kasten insan öldürme, çocuğun cinsel istismarı suçları ile iki ayrı hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanıklar... ve ...hakkında mağdure ...'yı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanıklar ... ve ...'nin, 2007 yılında boşanmalarına rağmen birlikte

A)Sanıklar... ve ...hakkında kasten insan öldürme, çocuğun cinsel istismarı suçları ile iki ayrı hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanıklar... ve ...hakkında mağdure ...'yı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanıklar ... ve ...'nin, 2007 yılında boşanmalarına rağmen birlikte

yaşamaya devam ettikleri, 2007 yılının sonunda maktul ...'nın sahibi bulunduğu evi 6 aylık kira bedelini peşin ödeyerek kiraladıkları, yaklaşık iki ay bu evde oturduktan sonra evin çatısının akıtması nedeniyle evi boşaltmak istedikleri ve bu amaçla maktulden peşin olarak verdikleri kira bedelinin kendilerine iade edilmesini istedikleri, maktulün sanıklarla birlikte aynı evde kalmayı teklif etmesi üzerine sanıkların maktulün oturduğu evde birlikte kalmaya başladıkları, olay tarihinde gece saat 03:00 sıralarında sanıkların boşalttığı evin kiralanması ile ilgili çıkan tartışma sonucunda maktulün sanıklardan evi boşaltmasını istediği, sanıkların birlikte maktulü evin salonunda bıçaklayarak öldürdükleri, korkup kendisini banyoya kilitleyen ve suç tarihi itibariyle 15 yaşında bulunan mağdure ...'ya "annen kendini öldürmeye çalışıyor" diyerek mağdurenin banyodan çıkmasını sağladıkları, mağdureyi yatak odasına birlikte götürüp sanık ...'nin ellerini tutarak yere yatırdığı ve sanık...'in de zorla organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, sanıkların mağdurenin annesini öldürüp intihar etmiş süsünü vermek için fare zehiri kattıkları yemeği zorla mağdureye yedirdikleri ayrıca, evde bulunan ...adlı ilaçtan 55 adet zorla içirdikleri, sanık...'in "bir güne kalmaz ölürsün" diyerek, evdeki cep telefonlarını da alarak kaçtıkları, maktule ve mağdureden haber alamayan yakınlarının emniyete müracaatı ile mağdurenin ertesi gün saat 18:00 sıralarında evin yatak odasında yarı baygın bulunduğu olayda;

Sanıkların eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının, kasten insan öldürme ve çocuğun cinsel istismarı suçunu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak ve yakalanmamak için 18 yaşından küçük mağdureyi öldürmeye yönelik olduğu, ancak sanıkların iradesi dışında ölümün gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların TCK.nun 82/1-e-h,35 maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği düşünülmeden, suç vasfında hayataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...ve... ile müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), kurulan hükümlerde sanıklar aleyhine temyiz istemi bulunmadığından, CMUK 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 18/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.