muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5052, Karar No: 2023/5204, Tarih: 29.11.2023

5.Soruşturma aşamasında alınan 09/07/2014 tarihli bilirkişi raporunda; "Kazanın meydana geldiği inşaatın ... Ticaret Limited Şirketi'na ait 7 katlı betonarma bina inşaatı olduğu, işveren vekili ve yönetim kurulu başkanının ..., şantiye şefinin mimar ..., ustabaşı ve sıva ekibinin sorumlusunun ... olduğu, ... Vinç Platformlarının birleştirilip giriş kapısı üzerindeki 150 cm'lik kısmın sıvasının yapılması için platformlara demir ayakların monte edilip üzerlerinin kalas ile kapatılarak çalışma platformunun oluşturulup burada çalışılmasının sıva ekibinden sorumlu ustabaşı ..., işveren vekili ... ve şantiye şefi ...'in bilgisi dahilinde yapıldığı, Her ne kadar işveren vekili ... ve ... kazadan önce ortak sağlık güvenlik birimi ile anlaşıp risk analizi yaptırdıklarını ve bu analiz sonucunda belirlenen risklere göre tedbir aldıklarını önceki ifadelerinde belirtmiş iseler de; işyerinde yapılan incelemede kazadan önce... Sağlık Güvenlik Birimi'nden fiyat teklifi aldıkları ancak sözleşme imzalamadıkları ve risk analizi yaptırmadıklarını kazadan sonra Kalite Ofisi adlı ortak sağlık güvenlik birimi ile sözleşme yapılarak risk analizinin 13/06/2014 tarihinde iş güvenliği uzmanı ... tarafından hazırlandığını ancak bu risk analizinin de genel bir risk analizi olup işyeri gerçeklerini yansıtmadığını, işyerinde olmayan pek çok riskin değerlendirildiğini, yapılan değerlendirmeler sonucu risklerle ilgili termin tarihleri ve sorumlu kişilerin belirtilmemiş ve tespit edilen risklerin giderilip risk şiddetinin düşürülmediğini, Ölen ... ve ...'ye iş sağlığı ve iş güvenliği eğitimi verilmediğini, Dış sıva işini yapmak için düşey yaşam hakları çekilmiş olup iskele üzerinde çalışan ..., ..., ... ve ...'a emniyet kemerlerinin verildiğini, ... ve ...'ın öğleden sonra çalışırlarken emniyet kemerlerinin üzerinde olduğunu ancak düşey yaşam hattına takmadıklarını, ...'nin üzerinde paraşüt tipi emniyet kemeri, ...'ın üzerinde ise belden bağlamalı emniyet kemeri olduğunu, İnşaat alanında yapılan çalışmaların yeterince denetlenmediği ve çalışanların kendi inisiyatiflerine bırakıldığını, Kazanın oluşumunun giriş kapısı üzerinde bulunan 150 cm.lik girintinin sıva işi için uygun iskele kurulmamasından, mobil vince ek yapılarak amacı dışında kullandırılmasından, çalışanlara iş sağlığı ve iş güvenliği eğitimlerinin verilmemesinden, risk analizinin yaptırılmamasından, emniyet kemerlerinin kullanılmaması ya da kullandırılmaması ve bu hususun çalışanların kendi inisiyatiflerine bırakılmasından, yapılan işin yeterince denetlenmemesi ve çalışmalar sırasında gereken dikkat ve tedbirin gösterilmemesinden dolayı meydana gelmiş olduğunun, Olayda kusuru bulunan ..., ... ve ...'nın 6331 sayılı İş Sağlı ve Güvenliği Kanunu'nun 4, 10, 17 ve 19. maddeleri ile Kişisel Koruyucu ve Donanımların İşyerinde Kullanılması Hakkındaki Yönetmelik'in 8. maddesine, Yapı İşlerinde İş Sağlığı ve Yönetmelik'iğinin 20 – 21. maddesine aykırı davrandıklarını, Yapmış olduğu tespit, incelemeler ve bulgulara göre, ..

..., ... ve ...'nın 6331 sayılı İş Sağlı ve Güvenliği Kanunu'nun 4, 10, 17 ve 19. maddeleri ile Kişisel Koruyucu ve Donanımların İşyerinde Kullanılması Hakkındaki Yönetmelik'in 8. maddesine, Yapı İşlerinde İş Sağlığı ve Yönetmelik'iğinin 20 – 21. maddesine aykırı davrandıklarını, Yapmış olduğu tespit, incelemeler ve bulgulara göre, ... ve ...'nin ölümlerinden işveren vekili ... ve şantiye şefi ...'in asli kusurlu, ustabaşı ve sıva ekibi sorumlusu ...'nın tali kusurlu, olayda ölen ... ve ...'nin ise yine asli kusurlu olduklarını" şeklinde görüş bildirilmiştir.

6.Yargılama aşamasında alınan 07/02/2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda özetle; sanık ...'in kazanın meydana geldiği inşaatı yapan şirketin yönetim kurulu başkanı ve şirket sorumlusu olarak binanın aynı cephesinde birbirinden ayrı olarak kurulan ve ayrı şekilde çalışması gereken asansörlü iki adet cephe iskelesinin, kullanım amacına, bilime ve tekniğe tamamen aykırı olarak yanaştılırıp, cephe girinti kısmından bir geçitle birleştirilmesi, buna ilave olarak moment kolunu uzatacak ve yatay burulma etkisi yaratacak biçimde, oluşturulan yeni iskele platformuna, cepheye girinti yapacak şekilde kalaslarla içeri doğru ek yapılması, bina cephesinin ortadaki girinti kısmının, oluşturulan bu yanlış ve tehlikeli sistem üzerinden sıvanmaya çalışılması, cephe girinti kısmının sıvası için ayrı-bağımsız bir iskelenin kurulmaması, kullanılan ve oluşturulan iskele sisteminin kontrolünün yapılmaması, şantiyedeki çalışmaların iş güvenliği kural ve koşullarına uygunluğunun denetlenmemesi, sahada iş güvenliğinin sağlanmasına yönelik gerekli kontrol takip ve gözetimin etkin ve yeterli şekilde yapılamaması, bunun sağlanmasına yönelik iş güvenliği denetim mekanizması ve organizasyonunun oluşturulmaması, inşaatta risklerin değerlendirilmesi sureti ile bir iş sağlığı ve güvenliği planlamasının yapılmaması, iş güvenliği bilinci ve olumlu davranış değişikliği yaratacak şekilde çalışanlara iş güvenliği eğitimi verilmemesi, mesleki yeterliliğe sahip işçi çalıştırılmaması nedenleri ile kaza olayının meydana gelmesinde birincil düzeyde kusurlu olduğu, sanık ...'in bilirkişi raporunda açıklandığı üzere kazasının meydana geldiği inşaatın şantiye şefi olarak iş yerinde gerekli güvenlik önlemlerinin alınmaması, iş güvenliği açısından kural ve koşullara uygunluğun denetlememesi, sahada iş güvenliğinin sağlanmasına yöneyim gerekli kontrol, takip ve gözetimin etkin ve yeterli şekilde yapılmaması, çalışmaların şantiye elemanlarının insiyatifine terk edilmesi, çalışanlara iş güvenliği eğitimi verilmemesi nedenleri ile kaza olayının meydana gelmesinde birincil düzeyde kusurlu olduğu, sanık ...'nın, kazanın meydana geldiği inşaatta sıva ekibinin başında ustabaşı olarak bina cephesinde, kullanım amacına aykırı şekilde birleştirilen ve birleşim yerinden içeri doğru ek yapılan tehlikeli iskele sistemi üzerine, sıva yapmak amacı ile işçi ekibinin çıkmasına ve burada çalışmasına izin verilmesi, söz konusu durumun yarattığı güvenlik riskleri konusunda üst yönetici ve amirlerin uyarılmaması, iskele üzerinde çalışanların tamamının emniyet kemerlerini dikey yaşam halatlarına bağlamasının sağlanmaması, iskeledeki çalışmaların iş güvenliği kural ve koşullarına uygunluğunun takip edilmemesi, çalışmalarda inisiyatifin sıvacı ekibindeki işçilere bırakılması, iskele üzerinde çalışan işçilerin olası riskler konusunda yeterince bilgilendirilmemesi nedeni ile kaza olayının meydana gelmesinde ikincil düzeyde kusurlu olduğu, kazazede müteveffa işçiler; ... ve ..

... ve ...'ın ise deneyimli ve yetişkin yaşta olmalarına karşın yüksekte uygun olmayan iskele üzerinde korumasız çalışmanın taşıdığı düşme riskini yeterince dikkate almamaları, kendilerine verilen emniyet kemerlerini dikey yaşam halatlarına bağlamadan tedbirsizce çalışıp, kişisel güvenliklerini koruma ve sağlamada gereken dikkat ve özeni göstermemeleri nedeni ile kaza olayının meydana gelmesinde ikincil düzeyde ayrı ayrı kusurlu oldukları hususlarının belirtildiği belirlenmiştir.

7.Tanıklar ...., ..., ....'nın anlatımları, olay yeri ve ölü muayene tutanakları, otopsi tutanakları, olay yeri inceleme raporu ile ekindeki olay yeri basit krokisi, olay yerinin görüntülerinin bulunduğu CD ve DVD ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

8. Sanığın aşamalarda verdiği ifadelerinde, atılı suçlamaları kabul etmediği ve savunmasında;

"... Ben ... İnaşaat Firması'nın ... Mahallesi 8911/6 Sokak No:6 ... adresindeki inşaatında sıvacılardan sorumlu ustabaşı olarak çalışırım. İnşaatta işçilere iş güvenliği konusunda biz kendimiz birbirimize yardımcı olup eğitim veririz. Yıllardır inşaat sektöründe çalıştığım için alınacak güvenlik önlemlerini yapılması gerekenleri bilirim. Dışarıdan bir firma elemanları gelerek bize iş güvenliği konusunda ders vermedi. Olay günü iskeleden düşerek ölen ... henüz 4 günlük işçiydi. 3 gün inşaatın içerisinde çalıştı. Olay günü güvenlik kemeri yeleğini ben giydirdim. Gerekli güvenlik önlemlerini alması için ikazlarımı yaptım. 7. katta iskele üzerinde sıva yaparlarken ben yukarıya çıkarak kemerlerinin takılı olup olmadığını kontrol ettim. İskele üzerinde 4 kişi çalışıyordu. Hepsinin de kemerleri bağlı ve güvenli halata kancaları takılıydı. Daha sonra aşağıya indim. Balkonlarda çalışanlara harç verecektim. 7. kattan indikten sonra yaklaşık 15 dakika geçmişti. Bir anda bir çatırtı, kırılma sesi duydum. İskele aşağıya doğru kısmen çökmüştü ve 2 işçimizin aşağıya düştüğünü gördüm. Birisi yere birisi de 2. Kattaki balkona düşmüştü. Hemen 112 Acil Servis'i aradım ancak işçilerimizden 2 tanesi vefat etti. Bu olayın oluşunda benim herhangi bir kusurum yoktur. İşçilerimizin iş güvenliğine riayet etmeleri için her türlü ikazlarımı yapıp kontrollerimi yaptım. Eğer güvenlik kemerlerindeki kancayı halkaya geçirmiş olsalardı onlar da aynı iskelede çalışan ancak kemerleri bağlı olduğu için kaza sonrası asılı kalıp kurtarılan işçiler gibi kurtulurlardı. Atılı suçlamayı kabul etmem..." şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

9.Ölenlerin yakınlarının sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri ve duruşmada alınan ifadelerinde;

MÜŞTEKİ ...' nin, "...Bu kazada vefat eden ... eşimdir, ben kendim adına ve 3 çocuğum adına sanıklardan şikayetçi değilim, davaya müdahale talebim yoktur, inşaat şirketi sahibi Yüksel bey bizim maddi olarak zararlarımızı karşılamıştır..." dediği,

MÜŞTEKİ ...'ın, "...Haklarımı anladım dedi, devamla; bu kazada vefat eden ... benim eşimdir ben kendim adıma ve 3 küçük çocuğum adına sanıklardan şikayetçi değilim davya müdahale talebim yoktur inşaat şirketi sahibi Yüksel bey bizim maddi olarak zararlarımızı karşılamıştır..." dediği anlaşılmaktadır.

10. Sanık ...'e ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel Mahkeme kararında yapılan incelemede neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

10. Sanık ...'e ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel Mahkeme kararında yapılan incelemede neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrası ile 22 nci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tali kusurlu olarak iki kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi ile zararın ağırlığı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ...'nın Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.Dosyada mevcut sanığın savunması, tanık anlatımları ile Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen bilirkişi raporlarına göre; sübuta yönelik gerekli araştırma ve incelemelerin yapıldığı, dava dosyasının tekemmül ettirildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, bu bağlamda maddî sorunun isabetli bir şekilde tespit edilerek, sanığın kusurunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın sübuta ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde bu nedene dayalı hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli ve 2016/107 Esas, 2016/147 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38457, Karar No: 2015/899, Tarih: 27.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/38457 E.  ,  2015/899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden 21/12/2014 tarihinde ek tebliğname düzenlenmiş ise de; ek tebliğnamenin sonuç kısmında sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler açısından onama ya da bozmaya ilişkin herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşıldığından ek tebliğname düzenlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 27/01/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/937, Karar No: 2024/4800, Tarih: 30.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/937 E.  ,  2024/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/137 E., 2021/313 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin kararına yönelik sanık vasisinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen 15.03.2021 tarihli bozma ilâmı üzerine Yerel Mahkemece genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 62/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığından kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanık ile katılanın aynı apartmada altlı üstlü ikamet ettikleri, sabah saatlerinde sürekli yüksek sesle müzik dinleyip katılana rahatsızlık verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 123/1. maddesindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ayancık Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8851, Karar No: 2006/10799, Tarih: 11.09.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/8851 E.  ,  2006/10799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 106 ada 2 ve 3 parsel sayılı sırasıyla 4862.22 m2 ve 1786.27 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, 1937 tarih 38 nolu vergi kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 2 sayılı parsel ... ..., 3 sayılı parsel ... ... adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 106 ada 2 parselin ... bilirkişi rapor ve krokisinde B=1400 m2 bölümünün davalı ... ..., 106 ada 3 parselin B=1175.35 m2'lik bölümünün davalı ... adlarına, 2 parselin (C) ve (A) bölümleri ile 3 parselin (A) bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm 2 parsele yönelik olarak davacı ..., 3 parsele yönelik olarak da davalılardan ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

1) 106 ada 2 parsele yönelik Orman Yönetiminin temyiz itirazları yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada B=1400 m2 bölümünün orman sayılmayan, A=736.60 m2 bölümünün orman sayılan ve C=2726.22 m2 bölümünün ise vergi kaydı miktar fazlası olarak orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

2) 106 ada 3 parsele yönelik davalı ...'ın temyiz itirazlarına gelince;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve vergi kaydı miktarına itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Nevar ki; dava

2) 106 ada 3 parsele yönelik davalı ...'ın temyiz itirazlarına gelince;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve vergi kaydı miktarına itibar edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Nevar ki; dava

konusu 106 ada 2 ve 3 parseller bir bütün halinde aynı vergi kaydına dayalı olarak davalı gerçek kişiler adlarına tespitleri yapıldığına göre; mahkemece, 106 ada 2 ve 3 parsellerin güneyinde bulunan 9 numaralı orman parseli ile bütünlük oluşturacak şekilde vergi kaydı miktar fazlasının 2 parselde güney sınırındaki orman tarafından ifraz edildiği halde, 2 parselle bir bütünü teşkil eden 3 parselde vergi kaydı miktar fazlasının taşınmazın kuzey bölümünden (A) harfiyle kesilerek orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi uygulama ve kadastro tekniği açısından doğru bulunmamıştır. Bu nedenle, 106 ada 3 parselde, vergi kaydı miktar fazlası olarak ormana terk edilen A=610.92 m2'lik bölümün hem 106 ada 2 parselin güneyinde ormana terk edilen bölümle bir bütünlük oluşturması, hem de güneyde bulunan 9 numaralı orman parseliyle bir bütünlük oluşturması bakımından dosyanın ... ve orman bilirkişiye birlikte verilerek, vergi kaydı miktar fazlasının 106 ada 3 parselin güney sınırından ifrazı ile ilgili ek rapor alınarak buna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin 106 ada 2 parsele yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2) Yukarıda ikinci bentte açıklanan nedenlerle; davalı ...'ın 106 ada 3 parsele yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 11/09/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11866, Karar No: 2016/16673, Tarih: 28.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/11866 E.  ,  2016/16673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tahsili, taşınmaz üzerindeki zarar gören ağaç bedeli ve 2 yıllık mahrum kaldığı zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tahsili, taşınmaz üzerindeki zarar gören ağaç bedeli ve 2 yıllık mahrum kaldığı zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Kapama bağ niteliğindeki taşınmazın net gelirine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Davacı taşınmaz üzerindeki ağaçların hafriyat altında kaldığını bu nedenle bedellerinin istediği halde tarafların delileri toplanıp ağaçlar bakımından olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Davanın kısmen kabulüne karar verildiği dikkate alındığnda kendisini vekil ile temsil ettiren davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.