muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10586, Karar No: 2010/617, Tarih: 26.01.2010

Servis düzeninin bulunduğu bir işyerinde sigortalıların emniyetli ve güvenli bir şekilde işyerine götürülüp getirilmelerinin işveren yükümünde olduğu, işverenin taşıma sırasında meydana gelen zarardan doğrudan sorumlu olduğu Dairemizin yerleşmiş uygulamalarındandır. 506 Sayılı Yasa'nın 11/e ve 5510 sayılı Yasa'nın 12/e maddelerinde de işverence temin edilen araçla işe geliş gidiş sırasında meydana gelen ve sigortalının hemen veya sonradan bedenen veya ruhen zarar görmesine yol açan olayın iş kazası olduğu düzenlenmiştir. Somut olayda sigortalının işverence tahsis edilen servis aracından inerek, başka bir işverene ait işyerine servis hizmeti veren araca bindiği ve kazanın bu araçta bulunmakta iken meydana geldiği uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık sigortalının ölümüyle sonuçlanan kazanın iş kazası olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Her ne kadar Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından olay iş kazası kabul edilerek davacı anneye ve eşe gelir bağlanmış ise de davalı işverenin kazanın kendi temin ettiği servis aracında meydana gelmediğini, kazanın meydana geldiği servis aracına işverenin bilgi ve izini dışında binildiğini, illiyetin kesildiğini giderek olayın iş kazası olmadığını ileri sürmesi ve esasen kazanın işverence temin edilen araçtan inilerek binilen başka bir şirkete servis hizmeti veren araçta meydana geldiğinin de sabit bulunması karşısında bu konunun öncelikle çözümlenmesi gerektiği ortadadır. Öte yandan olayın iş kazası olup olmamasının mahkemenin görevinin belirlenmesi bakımından önemi olduğu gibi, davalı işverenin olayın iş kazası olmadığına ilişkin itirazının, değerlendirilmesinin Sosyal Güvenlik Kurumu’nun hak alanını da ilgilendirdiği ortadadır.

Yapılacak iş davalı işverene sigortalının ölümü ile sonuçlanan olayın iş kazası olmadığının tespiti için sigortalının hak sahiplerini ve SGK Başkanlığını hasım göstermek suretiyle dava açmak üzere önel vermek ve bu davayı bekletici mesele sayarak çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden davalılar ... Merserize Tektil San. Tic. AŞ, HDİ Sigorta AŞ, ... Turizm. AŞ. ve ...’ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına davalılardan ..., ... Merserize A.Ş. ve HDI Sigorta A.Ş. yararına takdir edilen 750.00 TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine,temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara idaesine 26.01.2010gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2561, Karar No: 2018/1720, Tarih: 06.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/2561 E.  ,  2018/1720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

Dava dosyası, inceleme için Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "tarama" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge varsa veya temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderilen dosyaların da ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi gerekir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; davaya dayanak takip dosyası içeriğindeki bazı evrakların okunaklı olmadığı bazılarının ise eksik tarandığı görülmüştür. Bu halde dosyanın Yargıtay'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Bu sebeple, takip dosyasıyla beraber dosyanın bu halde inceleme için fiziki olarak gönderilmesi; fiziki olarak gönderme halinde de, ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda Mahalli Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3511, Karar No: 2025/2297, Tarih: 21.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3511 E.  ,  2025/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1460 E., 2023/2714 K.

BİRLEŞEN ŞANLIURFA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 2021/612 ESAS SAYILI DOSYASI

BİRLEŞEN ŞANLIURFA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 2021/613 ESAS SAYILI DOSYASI

BİRLEŞEN ŞANLIURFA 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 2021/614 ESAS SAYILI DOSYASI

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/611 E., 2022/208 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen davalarda davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen davalarda davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 24.04.2024 tarihli ek karar ve 11.06.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek kararlar asıl ve birleşen davalarda davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, asıl ve birleşen davalarda davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararlarına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, dosyada geçerli vekaletnamesi mevcut asıl ve birleşen davalarda davalı vekiline 12.02.2024 tarihinde tebliğ edildiği halde, asıl ve birleşen davalarda davalı vekili tarafından temyiz dilekçesi iki haftalık yasal süre geçirildikten sonra 22.04.2024 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararlar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararların onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 24.04.2024 tarihli ek karar ile 11.06.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2321, Karar No: 2006/3584, Tarih: 01.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2321 E.  ,  2006/3584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu karar vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 15.maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün esas tutulması gerekir. Somut olayda davacı idarece belgelerin mahkemeye sunulduğu gün (davanın açıldığı tarih) gözönünde bulundurulduğunda -karar tarihi itibariyle 2005 yılı verilerinin belirlenmiş olduğu da gözetilerek- dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde bilirkişi kurulunun 2005 yılı yerine 2004 yılına ilişkin verileri esas alan raporuna itibarla hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11.maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir. Sulu tarım arazisi niteliğindeki 16950 m2 yüzölçümlü dava konusu taşınmaz üzerinde, tamamına kapama bahçe niteliği verecek yaş ve sayıda kayısı ağaçlarının bulunup bulunmadığı açıkça belirtilmeden, bu bağlamda normal aralıklarla bir dekara kaç ağaç düştüğü İl Tarım Müdürlüğünden sorulup saptanmadan; taşınmazın tamamını kapama kayısı bahçesi olarak değerlendirip dekara 10 ağaç üzerinden hesaplama yapıp buna göre değer belirleyen eksik incelemeye

dayalı ve denetime elverişsiz bulunan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

dayalı ve denetime elverişsiz bulunan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

3-Taşınmazın 1005,64 m2’lik bölümünde (bina ve tesis yapmamak, ağaç dikmemek kaydıyla) davacı idare lehine daimi irtifak hakkı kurulmuş olup, irtifaklı alanın içerisinde kaldığı tespit edilen 20 yaşlarındaki 2 kayısı ağacının boru hattının geçirilmesi çalışmaları nedeni ile kesilip kaldırılacağı ve yerine yeniden ağaç dikilemeyeceği cihetle; Yargıtay uygulamalarında benimsenen kaim değer yöntemine göre, irtifak hakkının kurulduğu alan önce kapama kayısı bahçesi olarak değerlendirilmeli, daha sonra açık tarım arazisi olarak çevrede yetiştirilmesi mutad olan ürünlere göre saptanan net gelirine (sulu tarım arazisi niteliğine uygun) %5 oranında kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle ağaçsız değeri bulunmalı, bu iki değer arasındaki fark ağaçların kaim değeri olacağından; enkaz bedeli de düşüldükten sonra kalan değere hükmedilmelidir. Şu halde açıklanan bu kaim değer belirleme yöntemine uyulmadan ve taşınmazın değerinin saptanmasında esas alınan kapitalizasyon faiz oranının, kapama bahçe ya da açık tarım arazisi olmasına göre değişmeyeceği düşünülmeden kayısı bahçesi için %5, açık tarım arazisi için %6 alınması suretiyle ağaç bedeli hesabında yüksek değere ulaşan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

4-Bilirkişi kurulunca irtifaklı alanda kaldığı tespit edilen 6-10 yaşlarındaki 2 adet kayısı ağacına maktuen değer biçilmiştir. İl Tarım Müdürlüğünden ve gerektiğinde ilgili kurumlardan ağaçların yaş ve cinsine göre değerlendirme tarihi (2005 yılı) itibariyle rayiç birim değerleri sorulup saptanıp raporun denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar eksiksiz yerine getirilmeli, bu bağlamda bilirkişi kurulundan bozma gereklerine uygun ve denetlemeye elverişli ek rapor alınmalı, davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilerek oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3404, Karar No: 2012/9407, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3404 E.  ,  2012/9407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, vade farkı faturasına dayalı alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile %40 inkar tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkilinin borcu bulunmadığını, aksine alacağının bulunduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüne, %40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, faturaya dayalı alacağın tahsiline yönelik takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. İtirazın iptali davaları icra takibiyle bağlıdır. Davacı icra takibinde 30.06.2009 tarihli vade farkı faturasına dayanmıştır. Bilirkişi raporunda ise, taraflar arasındaki cari hesap ilişkisi incelenmiş olup icra takibine konu vade farkı faturası yönünden herhangi bir inceleme yapılmamıştır. Mahkemece bilirkişiden ek rapor alınarak icra takibine konu vade farkı faturasına ilişkin taraflarca sunulan deliller de incelenip, değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18865, Karar No: 2013/19554, Tarih: 10.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18865 E.  ,  2013/19554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine .../04/2009 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen .../07/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen .../.../2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldiler. Karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Davacı vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Okundu, mazeret yerinde görülmedi. Açık duruşmaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine .../.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24439, Karar No: 2011/5200, Tarih: 01.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24439 E.  ,  2011/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 01/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6010, Karar No: 2016/8599, Tarih: 27.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/6010 E.  ,  2016/8599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2015

NUMARASI : 2015/8-2015/411

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; orman vasfı ile Hazine adına kayıtlı olan ve dava konusu ağaçların üzerinde bulunduğu 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Altınkumru Barajı ve Hes projesi kapsamında davalı idarece kamulaştırılmasına karar verildiği, bu kamulaştırma işleminin yapılması için dava dışı Orman Genel Müdürlüğünce davalı idareye izin verildiği ve yüklenici firma olan Limak Hidroelektrik Santral Yatırımları A.Ş. tarafından imzalanan Ankara 56. Noterliğinin 03.06.2009 tarihli 9878 yevmiye sayılı kesin izin taahhüt senedinin 6. maddesinde izin sahasındaki ağaçların kesilmesi gerektiğinde bu ağaçların mahalli orman idaresince usulüne uygun damgalandıktan sonra kesileceğinin düzenlendiği anlaşılmıştır.

Keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler taşınmazın el atılan bölümünde bulunan ve bedeline hükmedilen ağaçların davacının kullanımında olduğunu, ağaçların davacının babası tarafından dikildiğini beyan etmiş iseler de; bu ağaçlara kim tarafından el atıldığına dair bir beyanları olmadığı gibi, davalı idare vekili taşınmaz idarece teslim alındığında üzerinde meyve ağacı ve sair muhtesat olmadığını, bu durumun hava fotoğrafları ile sabit olduğunu ileri sürmüştür.

Bu itibarla; dava konusu ağaçlara kim tarafından ve hangi tarihte el atıldığı, taşınmazın davacının kullanımında olan kısmı ile bu kısım içerisinde kalıp davalı idarece el atıldığı belirtilen bölümlerinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Dava konusu ağaçların üzerinde bulunduğu taşınmazın zeminine kuru tarım arazisi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verilerine göre buğdayın dekara ortalama verimi 300 kg, buğday samanının 350 kg, mercimeğin dekara ortalama verimi 145 kg, mercimek samanın ise 175 kg., dane buğdayın kg. satış fiyatının 0,90-TL, buğday samanının ise 0,30-TL alınarak hesap yapılması gerekirken verimler ve kilogram satış fiyatları düşük alınmak suretiyle zemine az değer biçilmesi,

3)Taşınmaza kapama fıstık bahçesi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verileri dikkate alınarak fıstık ağacının kilogram satış birim fiyatı ise 23,00-TL alınarak hesaplanması gerektiği gözetilmeden ve fen bilirkişi rapor ve krokisine göre el atılan kısmın yüzölçümü 1.903,41 m2 olduğu halde, 2.000 m2 üzerinden hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

4)Üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'i oranında alınması gerektiği gözetilmeden, daha az alınması suretiyle fazla bedel tespiti,

5)Pervari Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/42 Esas sayılı tespit dosyası mahkemesinden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

6)Orman Genel Müdürlüğü ile dava konusu muhtesatların bulunduğu taşınmazın tapu maliki olan Hazinenin davaya dahil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33341, Karar No: 2013/14599, Tarih: 13.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33341 E.  ,  2013/14599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas birim gün sayısı sanığın mali ve sosyal durumu nazara alınarak 20 TL'den paraya çevrildiği halde, aynı gerekçe ile hapis cezası adli para cezasına çevrilirken günlüğünün 21 TL'den belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 50/1-a olarak, hapis cezası ve doğrudan verilen gün para cezası adli para cezasına çevrilirken günlüğünün 20-21 TL'den belirlenmesi sırasında dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 52/2 olarak gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün; 1. fıkrasının (c) bendinin girişine TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca, (e) bendinin girişine ise TCK.nun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca ibarelerinin eklenmesi ve bir gün karşılığı takdir olunan 21 TL'nin 20 TL'ye, günlüğü 21 TL'den hesap edilerek bulunan sonuç 3150 TL adli para cezasının 3000 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5563, Karar No: 2019/1581, Tarih: 29.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5563 E.  ,  2019/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili , davalıların ....03.2002 tarihli genel kuruldan ....06.2010 tarihli genel kurula kadar yönetim kurulunda görev aldıklarını, müvekkili kooperatifin 2014 yılında Vergi Denetim Kurulu tarafından denetlendiğini, davalıların yönetimde bulundukları dönemde usulsüz işlemlerinden dolayı kooperatifin vergi cezasına çarptırıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile kooperatifin uğradığı ....704,00 TL zararın ibra edilmeyen eski yönetim kurulu üyeleri davalılardan yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, vergi cezasının doğmasına davalı eski yöneticilerin değil, cezanın tahakkuk ettirildiği tarihte görevde olan yönetim kurulu üyelerinin sebebiyet verdiğini, faturalardan bir tanesinin kooperatifin ortaklarından alınıp da yükleniciye verilen senetlere ilişkin olduğunu, ....000,00 TL'yi aşan senetlerin yükleniciye tesliminin nakit verilmiş gibi değerlendirilemeyeceğini, yüklenicinin düzenlediği ....320.000,00 TL'lik fatura karşılığında ödeme yapılmadığını, tutarın yükleniciye verilen değişik vade ve tutardaki kooperatif senetlerini içerdiğini, mevcut yöneticilerin bu durumu bilmelerine rağmen cezanın tahakkuk ettirilmemesi için hiçbir çabalarının olmadığını, cezanın tahakkuk ettirildiği dönemde görev yapan yönetimi kurulu üyelerinden talep edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini isteniştir.