muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/347, Karar No: 2007/19, Tarih: 30.01.2007

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Soruşturma ve kovuşturma evresinde hukuka uygun yöntemle derlenen bilgi ve belgelere göre;

1) Yargılama konusu maddi olayın;

"Süleyman K....'ın, sanık ile babasına ait iş yerinde çalıştığı ancak ücretinin tamamını alamadan işten ayrıldığı, olay günü gelip mütebaki alacağını talep etmesine rağmen sanıktan olumlu yanıt alamaması üzerine durumu maktülün de içinde yer aldığı arkadaşlarına söylediği, Süleyman, maktül ve arkadaşlarının sanığa ait işyerine geldikleri, borcun neden ödenmediği doğrultusundaki beyanlar ve ardından başlayan tartışmanın devamında önce sanığın maktüle kafa attığı, maktül ve bir kısım arkadaşının sanığı kovaladığı ve ardından da işyerinin camlarını sopa ile kırdıkları, bu hal karşısında sanığın işyerinden aldığı namlu uzunluğu 19.5 cm. kabzası 14 cm olan toplam 33.5 cm'lik ekmek bıçağıyla maktülü kovaladığı, kaçmakta olan ve geri dönüp yeni bir saldırı girişimi sergilemeyen maktüle bazı beyanlara göre 1 metre, sazı beyanlara göre ise 5 metreden fazla olmayacak mesafeden bıçağı attığı, bıçağın, 1.73 cm. boyunda olup 19 yaşında bulunan maktülün sırtına lomber bölgeden isabetle sağ böbrek ve midede kesi oluşturacak ve iç kanama yaratacak etkinlikte isabet ettiği, düşen ve bilahare hastaneye kaldırılan maktül Hakan'ın kurtarılamayarak öldüğü" tarzında gerçekleştiği,

2) Yargıtay 1. Ceza Dairesi ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasında oluşan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca çözümlenmesi gereken hukuki ihtilafın;

Maktülün tahriki sonucu gerçekleşen olayda sanığın eyleminin Yerel Mahkemece kabul edilen ve Yargıtay 1. Ceza Dairesince de benimsenen biçimde "insan öldürme" vasfında mı yoksa Yargıtay C.Başsavcılığınca değerlendirildiği üzere "müessir fiil sonucu kastı aşar nitelikte insan öldürme" niteliğinde mi gerçekleştiğinin saptanması, dolayısıyla suç vasfının belirlenmesinden ibaret bulunduğu,

3) Genel Kurul'ca yapılan değerlendirmede;

A- Olayın başlama, gelişme ve sonuçlanma biçiminin özetlenen tarzda olduğu, bu konuda gerek Yerel Mahkeme gerek Özel Daire ve gerekse Yargıtay C.Başsavcılığı arasında bir çelişkinin bulunmadığı, esasen dosyadaki bilgi ve belgeler itibariyle bu kabulde isabet bulunduğunun da netlik kazandığı,

3) Genel Kurul'ca yapılan değerlendirmede;

A- Olayın başlama, gelişme ve sonuçlanma biçiminin özetlenen tarzda olduğu, bu konuda gerek Yerel Mahkeme gerek Özel Daire ve gerekse Yargıtay C.Başsavcılığı arasında bir çelişkinin bulunmadığı, esasen dosyadaki bilgi ve belgeler itibariyle bu kabulde isabet bulunduğunun da netlik kazandığı,

B- Maktül ve arkadaşlarının sanığın iş yerine gelip onunla tartışma ve kavgalaşması sonrasında işyerinin camlarını kırmalarıyla gelişen olayın sanık yararına tahrik teşkil ettiği, bu halin olay tarihinden sonra yürürlüğe giren ve sanığın lehinde hükümler getirip tahrik indirimi nedeniyle öldürme suçuna ilişkin cezayı 12 yıl ile 18 yıl arasında belirlemeye elverişli olan 5237 sayılı Yasanın 29. maddesi kapsamında gerçekleştiği, işbu kışkırtma sonrasında sanığın işyerinden aldığı bıçakla saldırması üzerine maktülün direnç göstermeden ve camı kırma eylemlerini sürdürme iradesi sergilemeden kaçtığı, böylece sanığın bıçaklı saldırı evresinin "ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan hukuka uygunluk nedenleri" kapsamından çıkarak tahrik etkisinde karşı saldırı niteliğine dönüştüğü, yoğun beyanlara göre 1 metrelik yakın ve etkin mesafeden, bir kısım beyana göre ise daha fazla ancak 5 metreyi aşmayan uzaklıktan, muhatabını görerek, sonuç almaya yeterli ve etkin biçimde bıçağı fırlatıp sırt lomber bölgeden maktüle isabet ettirdiği, bu isabetin tüm namlusu girecek ve sağ böbrek ile mideyi delerek iç kanamaya sebebiyet verecek düzeyde olduğu, bu elverişlilik tahtında da beklenen ölüm hadisesinin gerçekleştiğinin netlik kazandığı,

C- Aletin öldürücü nitelik ve nicelik taşıdığının, aletin kullanımının ölüm sonucunu sağlamaya elverişli tarzda yapıldığının, sanığın bu kullanım kararlılık ve iradesini saptıran, etkileyen ya da yönlendiren herhangi bir dış ve iç oluşum veya faktörden söz edilemeyeceğinin ve sonuç olarak da beklenen ölüm halinin gerçekleşmiş bulunduğunun açıklık kazandığı ahvalde, derûni nitelikte olup failce saklanan kastın araştırılması ya da tahliline girişilmemesi icap ettiği, konu maddi olayda da şekillenen bu tür oluşumlarda kastın; 765 sayılı TCY'nın 452 veya 5237 sayılı yeni TCY'nın 87/4. maddesine mümas "etkili eylem sonucu ölüme sebebiyet verme-kastı aşar nitelikte insan öldürme" vasfında yorumlanamayacağı,

D- Bu tarz fiillerin 5237 sayılı TCY'nın 21/2. maddesinde kurumlaştırılan "olası kast" kapsamında da mütalaa olunmaması icap ettiği,

Görüş ve kanaati benimsenmekle;

D- Bu tarz fiillerin 5237 sayılı TCY'nın 21/2. maddesinde kurumlaştırılan "olası kast" kapsamında da mütalaa olunmaması icap ettiği,

Görüş ve kanaati benimsenmekle;

Yerel Mahkemenin, eylemi, "insan öldürme" niteliğinde kabul etmesi ve 5237 sayılı TCY hükümlerinin uygulamada sanık lehine sonuç vereceğini benimseyerek maktül ve arkadaşlarından kaynaklanan tahrikin en az indirimi gerektirenlere göre daha şedit olduğunu değerlendirmek suretiyle Yasanın 81/1, 29 ve 62. maddelerini uygulayarak hüküm kurmasında ve Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin de bu hükmü, usul ve yasaya uygun görerek onamasında isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılmış, suçun "kasten yaralama sonucunda ölüm" niteliğinde olduğu görüşünü içeren Yargıtay C.Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

…………….

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Genel Kurul Üyesi ise; "sanığın bıçak atma konusunda uzman olmaması ve sanık ile maktul arasında önceye dayalı husumet bulunmaması hususları da birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kaçan maktülün ardından bıçağı fırlatması eyleminde öldürme değil, yaralama kastının bulunduğunun kabul edilmesi gerektiğini savunarak, itirazın kabulü" yönünde karşı oy kullanmışlardır.

Bu açıklamalara göre; Özel Daire kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddi gerekmiştir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 30.01.2007 günü yapılan müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/765, Karar No: 2022/14205, Tarih: 18.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/765 E.  ,  2022/14205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gölbaşı(Adıyaman) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 18.10.2022 günü temyiz eden davalı vekili ile aleyhine temyiz olunan davacı idare vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine dair hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kısmen kapama ceviz, kısmen kapama nar ve kısmen elma bahçesi niteliğindeki Adıyaman İli, Gölbaşı İlçesi, Çataltepe Köyü, 133 ada, 186 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1)Taşınmazın kısmen kapama kavak bahçesi niteliğinde olan bölümü bakımından; aynı kamulaştırma kapsamında bulunan, Dairemizin 2022/1942 E., 2022/8575 K. sayılı dava dosyası ile onanmak suretiyle kesinleşen dava konusu taşınmaza yakın mesafede bulunan 133 ada, 214 parsel sayılı kapama kavaklık niteliğindeki taşınmazın m² birim fiyatının aynı değerlendirme tarihi itibari ile Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/454 E., 2019/175 K. sayılı dava dosyasında 91,76 TL olarak belirlendiği gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın kapama kavaklık niteliğinde olan bölümüne 68,10 TL değer belirlenmesi,

2)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan irtifak şerhi nedeni ile değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %1.47’sini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin eksik tespiti,

3)Dava konusu taşınmazın bedelinin derhal ödenmesine karar verildiği gözetildiğinde, hüküm fıkrasında 16.708,21 TL fark bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan irtifak şerhi nedeni ile değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %1.47’sini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin eksik tespiti,

3)Dava konusu taşınmazın bedelinin derhal ödenmesine karar verildiği gözetildiğinde, hüküm fıkrasında 16.708,21 TL fark bedelin üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin: 2019/4002 E., 2021/3257 K. sayılı ilamın yukarıda açıklanan gerekçelerle, HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 8.400,00 TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 18.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18356, Karar No: 2013/12302, Tarih: 03.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/18356 E.  ,  2013/12302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyon ile dik eğimli yolda ışıklı dönel kavşaktan, kendisine hitaben yanan yeşil ışıkta geçmek istediği sırada, aracının önü ile solundan gelip sağına geçmek için çıkış yapan, ölen ... idaresindeki otomobilin sağ yanına çarparak, çarpma sonrası 4 metre fren izi ile aracı 24 metre sürüklemesi ve her iki aracın sürüklenme izleri bitiminde durması şeklinde meydana gelen olayda; sanığın yeşil ışıkta geçtiğinin mahkemece de kabul edildiği, ancak takograf çıktısına göre meskun mahalde kavşağa 60 km hızla girdiği ve bu nedenle tali kusurlu olduğu yönündeki mahkemenin takdir ve değerlendirmesinin oluş ve dosya kapsamına uygun bulunduğu; meydana gelen olayda 4 kişinin öldüğü, tayin edilen cezada bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak meydana gelen olayda tali kusurlu olan, sabıkası bulunmadığı gerekçesiyle hakkında lehe takdiri indirim hükümleri uygulanan, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilemeyen sanık hakkında hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi hususunun değerlendirilmemesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 03.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4507, Karar No: 2012/6959, Tarih: 11.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4507 E.  ,  2012/6959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 104 ada 5 parsel sayılı 14.016,56 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu öne sürerek, davacı ... oğlu ... ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Davacılar yargılama sırasında tapu kaydına da dayanmışlardır. Dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda, mahkemece davacı Hazine'nin davasının reddine, davacı ...’nın davasının kabulüne, dava konusu taşınmazın tespitinin iptali ile taşınmazın davacı ... oğlu ... adına tapuya tesciline, karar verilmiş; hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 104 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davacı Hazine'nin tutunduğu Ağustos 1927 tarih 61 sayılı tapu kaydının kapsamında kalmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde davacı ... oğlu ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 11.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3003, Karar No: 2023/1081, Tarih: 26.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2020/3003 E.  ,  2023/1081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/8 E., 2019/455 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki hukuka aykırı eylem sebebiyle meydana gelen kurum zararının tahsili istemine ilişkin davada davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... Teftiş Kurulu Başkanlığı Başmüfettişi tarafından düzenlenen soruşturma raporu neticesinde davalının Düzce Anadolu Lisesi Okul Müdürü olduğu dönemde okulda memur olarak görev yapan ... ile hizmetli olarak görev yapan ... 'un sigorta primlerinin yatırılmadığının ve ek aylık prim ve hizmet belgeleri ile işe giriş bildirgelerinin verilmediğinin tespit edildiğini, bunun üzerine Düzce Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından 5510 sayılı Yasanın 102, 11, 86 ve 8'inci maddeleri uyarınca Düzce Anadolu Lisesi Müdürlüğüne idari para cezası ve prim borcu olmak üzere toplam 47.940,86 TL tutarında borç tahakkuk ettirildiğini ve Düzce Anadolu Lisesi Müdürlüğü tarafından 6111 sayılı Yasa uyarınca yapılandırma talebinde bulunulması sonucu borcun 26.878,41 TL olarak hesaplandığını, bunun üzerine Akçakoca Endüstri Meslek Lisesinde fizik öğretmeni olarak görev yapan davalı ...'a tebligat çıkarıldığını ancak adı geçenin tebligatı almaktan imtina etmesi sebebiyle borcun tamamının Düzce Anadolu Lisesi Müdürlüğü tarafından Düzce Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün Ziraat Bankası Düzce Şubesinin ilgili hesabına yatırıldığını belirterek, mezkur meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte zarara sebebiyet veren davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; ödenmesi gereken primlerin muhatabının Okul Aile Birliği olduğunu ve sigorta prim bedellerinin ödenmesi için ... tarafından her ay gönderilen bir paranın söz konusu olmadığını, çalışanların maaşlarının Okul Aile Birliği tarafından karşılandığını, Düzce Anadolu Lisesinin faal müdürü varken davanın kendisi aleyhine açılmasının da yasal olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; ödenmesi gereken primlerin muhatabının Okul Aile Birliği olduğunu ve sigorta prim bedellerinin ödenmesi için ... tarafından her ay gönderilen bir paranın söz konusu olmadığını, çalışanların maaşlarının Okul Aile Birliği tarafından karşılandığını, Düzce Anadolu Lisesinin faal müdürü varken davanın kendisi aleyhine açılmasının da yasal olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece; davaya konu olayda, sigorta primleri ödenmeyen ... ve ... isimli şahısların esasen Düzce Anadolu Lisesi Okul Aile Birliği nezdinde görev yaptığı, dolayısıyla ... Okul Aile Birliği Yönetmeliğinin 6/g maddesinde okul aile birliğinin okulun ihtiyaçlarını karşılamak için mal ve hizmet satın almak gibi bir görevi de bulunduğundan, okulda çalıştırdığı hizmetlilerin ücretlerini ve sigorta primlerini ödeme görevinin de bu kişileri kendi nezdinde çalıştıran okul aile birliğine ait olduğu, fakat okul aile birliklerinin tüzel kişiliği olmadığı için davada husumet ehliyetleri bulunmadığından, okul aile birliğinin borçlarından okul aile birliği yönetiminin şahsen sorumlu olduğu, olayın gerçekleştiği dönemde yürürlükte olan 31/05/2005 tarihli ve 25831 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan MEB Okul Aile Birliği Yönetmeliğinin 12. maddesi uyarınca okul müdürünün de okul aile birliğinin yönetim kurulu üyesi olduğu, 506 veya 5510 sayılı Kanun hükümleri kapsamında sigortalıyı çalıştıranlar herhangi bir ayrıma tabi tutulmaksızın Kurumca işveren olarak tescil edilebilmekte ise de, dava yargılamasında okul aile birliklerinin tüzel kişiliklerinin bulunmaması sebebiyle okul aile birliğine husumet yöneltilemeyeceğinden, zarara uğrayan üçüncü kişinin zararının tazmini için aynı zamanda okul aile birliğinin yönetim kurulu üyesi olan okul müdürüne husumet yöneltilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı, (Y.10.HD. 13/04/2015 T. E. 2015/1177, K. 2015/7034), bu çerçevede davalının, Milli Eğitim Bakanlığının uğramış olduğu zarardan ötürü olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı BK'nun 50. (6098 sayılı TBK'nun 61.) maddesi uyarınca zarara uğrayan üçüncü kişi konumundaki davacı kuruma karşı borcun tamamından sorumlu olduğu, davacı kurum tarafından SGK'ya her ne kadar 26.878,41 TL ödenmiş ise de, taleple bağlı kalınarak 26.278,41 TL'nin 02/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı; aleyhine dava açılmasının yasal olmaması sebebiyle kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, ... Okul Aile Birliği Yönetmeliğinin 6/g maddesinde okul aile birliğinin okulun ihtiyaçlarını karşılamak için mal ve hizmet satın almak gibi bir görevi de bulunduğu nazara alındığında sorumluğun okul aile birliğine ait olduğunu, tüzel kişiliğine haiz olmayan ve genel bütçe ile ilişkilendirilmeyen okul aile birliklerinin iş ve işlemleri ile ilgili açılmış olan davalar neticesinde ortaya çıkan ödemelerin, ...'nın 2011/8 sayılı Genelgesi ile Hukuk Hizmetleri Genel Müdürlüğünün görüş yazısı doğrultusunda belirlenen usul ve esaslara göre yapılması gerektiğini, bu kapsamda ...'nın yasal temsilcisi olduğu okul aile birliklerinin işlemlerinden doğan ilama bağlı borçların ödenmesinde öncelikle okul aile birliği tarafından ödenmesinin sağlanması, bunun sağlanamaması durumunda ise genelge uyarınca ilgili harcama biriminin bütçesinden ödeme yapılması gerektiğini, zararın tazminine ilişkin rücu durumunun olup olmadığı konusunda ise sorumluların tespit edilmesi gerekmekte iken bu usule uyulmadan yapılan yargılama sonucu tarafından tahsiline karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulması talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hukuka aykırı eylem sebebiyle meydana gelen kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davalının iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hakkaniyet, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 43 üncü (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51 inci) maddesinde düzenlenmiş, bazı şartların ve çözümlerin önceden saptanmasının doğuracağı düşünülen sakıncaları ortadan kaldırmak için hukuk kurallarının esnek veya eksik bırakıldığı hallerde etkisini gösteren ve belli somut olayların özelliklerine uygun karar verilmesini emreden kurallar bütünü olarak tanımlanmaktadır. Buna göre hâkimin, tazminatı belirlerken durumun gereğini ve belirtilen maddede örnek olarak sayılan özel indirim sebeplerini göz önünde tutması gerekmektedir.

Şu halde; dava konusu olayın gelişim biçimi, davalının çalışma koşulları, iş yoğunluğu, hizmetin işleyişindeki diğer koşullar ve zararın meydana gelmesinde davalının kastının bulunmaması gözetildiğinde karar verilen zarar miktarından 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43 üncü maddesi (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun madde 51 inci maddesi) gereğince önemli oranda hakkaniyet indirimi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahkemece açıklanan yönler gözetilmeden verilen kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeple davalının diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeple davalının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.