muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12302, Karar No: 2022/15577, Tarih: 07.12.2022

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Ayrıca, gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar hesabı, ölüm halinde ise destekten yoksun kalma tazminatı (818 sayılı Borçlar Kanununun 45 ve 46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54 ve 55’inci maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır. Uygulamada, sigortalının veya hak sahibinin bakiye ömürleri 1931 tarihli “............” Fransız yaşam tablosundan yararlanılmakta ise de; Başkanlık Hazine Müsteşarlığı, ... ..., ..., Marmara ... ve ...’nin çalışmalarıyla “...” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, ... Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda, ülkemize özgü ve güncel verileri içeren hükme en yakın tarihli tablonun bakiye ömrün belirlenmesinde nazara alınması gerekir.

Tazminatların peşin olarak hesaplanması, oysa gelirlerin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminattan her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre; önceki uygulamalardaki gibi %10 iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da nazara alınıp, ... Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Gelirin yansıma oranına gelince; 5510 sayılı Kanunun 19. ve 34 maddeleri uyarınca, ölenin gelirinin % 70’i dağıtıma esas tutulmalı, ... yoksa bu meblağın % 75’i eşe bağlanmalıdır. ... varsa eşin payı (% 70 üzerinden) % 50’ye düşmeli, her bir ... için % 25 gelir bağlanmalıdır.

Hak sahibi erkek çocuğun 18 yaşını, lise ve dengi öğrenim görmesi halinde 20 yaşını, yüksek öğrenim yapması halinde 25 yaşını doldurduğu tarihte gelirden çıkacağı gözetilmeli, kız çocuğunun ise evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı kabul edilerek, evlenme yaşının rapor tarihine en yakın TUİK Türkiye "ortalama evlenme yaşı istatistikleri"ne göre belirlenmesi gerektiği dikkate alınmalıdır.

Hak sahibi eş ve çocuklardan artan hisse bulunması halinde her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirinin asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklarından hak kazanılan gelir ve aylıklar hariç olmak üzere gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması şartıyla ana ve babaya toplam % 25'i oranında; ana ve babanın 65 yaşın üstünde olması halinde ise artan hisseye bakılmaksızın yukarıdaki şartlarla toplam % 25'i, oranında gelir verilmelidir.

Somut olayda; gerçek zararın yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi gerekirken hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerleri esas alınarak sonuca gidilmesi ve davalıların sorumluluklarının öngörülen ilkeler çerçevesinde belirlenmemesi, ayrıca, kabule göre de, evlenerek gelirden çıkan hak sahibi eşe yapılan fiili ödeme tutar, gelirin ilk peşin sermaye değerinden düşük olması nedeni ile tazminat tutarının belirlenmesinde esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir” şeklinde detaylı ve yol gösterici açıklama yapılarak karar bozulmuştur.

Eldeki davada ise; Bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma gereği mahkemece tam olarak yerine getirilmemiştir. İnceleme konusu davada, bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda kusurları tespit edilen ... ile ... ... ... hakkında açılan ... 19 İş Mahkemesinin 2018/156 E, 2018/165 K sayılı dosyasının bu dava dosyası ile birleştirilmesi sonrasında, mahkemece tüm davalıların işveren olduğunu kabul ile davalı işveren ...unvanlı firmanın % 65 (yüzde altmış beş) oranında kusurlu olduğu, davalı işveren firmanın yönetim kurulu başkanı “...”un % 3 (yüzde üç) oranında kusurlu olduğu, davalı işveren firmanın idare amiri “...”nün % 2 (yüzde iki) oranında kusurlu olduğu, davalı ... ... Başkanlığı”nın % 20 (yüzde yirmi) oranında kusurlu olduğu, davalı ... Genel Müdürlüğü”nün % 10 (yüzde on) oranında kusurlu olduğu, müteveffa işçi ...’ın kusursuz olduğu,kusur raporuna göre; 5510 sayılı yasa 54. Madde kapsamında toplam kurum zararının 16.660,13 TL olduğunu belirlenmiş ve davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiş ise de verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Mahkemece yapılacak iş;

Müteveffa sigortalının, davalı işveren şirket tarafından servis olarak kullanılan kapalı kasa kamyonet ile işyerine geldiği sırada yaşanan sel olayı neticesinde suyla dolan araçtan çıkamamış ve boğularak hayatını kaybettiği olayda, her ne kadar mahkemece verilen kararda tüm davalıların işveren olarak kabul edildiği gerekçesinde belirtilmiş ise de, ... ile ... ... Belediyesinin işverenlik sıfatının bulunmadığı, işveren olmadıkları anlaşılmakla, yine dosya içerisinde mevcut davalı şirket tarafından 13.07.1998 tarihinde Küçükçekmece Belediye Başkanlığı’na verilen dilekçe, 08.10.1999 tarihinde ... ... ... ... idaresi Genel Müdürlüğü’ne verilen dilekçe, 22.05.2002 tarihinde ... Küçükçekmece Bölge Müdürlüğü’ne verilen dilekçe, 23.10.2007 tarihinde ... ... ... Yol Bakım ve Onarım Müdürlüğü’ne verilen dilekçe ve 15.10.2008 tarihinde ... Küçükçekmece Bölge Müdürlüğü’ne verilen dilekçelerindeki müracaatları dikkate alınarak ... ile ... ... Belediyesinin varsa 3. kişi olarak kusurunun değerlendirildiği, meydana gelen olay sonrasında vefat eden/edenler hak sahipleri tarafından, davalılar aleyhine tazminat davası açılıp açılmadığı araştırılmalı, hak sahipleri tarafından tazminat davası veya davaları açılmış ise hak sahipleri tarafından açılan tazminat dosyası da celp edilmek suretiyle, hak sahibi dosyasının kararına esas teşkil eden kusur raporu davada taraf olmayan Kurum tarafından açılan eldeki rücuan tazminat davasında bağlayıcı olmasa da kuvvetli delil olduğundan mahkemece, kusura ilişkin bilirkişi raporlarının birbiriyle çelişki doğurmaması gerektiği nazara alınarak, dosya içeriğindeki tüm delillerin takdiri ile, kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, tarafların kusuruna yönelik yeterli inceleme ve irdelemeden sonra karar verilmelidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan ... ile ... ... ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde temyiz eden davalılara iadesine, 07/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/742, Karar No: 2012/4589, Tarih: 04.04.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/742 E.  ,  2012/4589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü üyesi olma, mala zarar verme, patlayıcı madde bulundurma

Hüküm : 1- TCK'nın 314/2, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 174/1, 53/1, 58/9, 63, 52/2-4, 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın başkanı olduğu Delila Gençlik ve Kültür Merkezinde ele geçen kitap, dergi ve malzemeler ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, silahlı terör örgütü PKK'nın amacı doğrultusunda okul binasına molotof kokteyli atma şeklindeki eylemi nedeniyle örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan TCK'nın 314/3, 220/6 ve 314/2. maddeleri gereğince cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddesindeki "örgüt adına suç işleyen kişinin örgüte üye olmak suçundan cezalandırılacağı"na ilişkin atfın niteliği karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24787, Karar No: 2016/3736, Tarih: 17.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24787 E.  ,  2016/3736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanlarına,suça sürüklenen çocuğun savunmasına,adli rapora,oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü mağdurun suça sürüklenen çocuğa "kullanmayacağın bıçağı neden taşıyorsun" demesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun elindeki bıçakla mağduru kasten yaraladığı anlaşıldığı halde mahkumiyeti yerine yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten  5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22858, Karar No: 2018/1760, Tarih: 21.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/22858 E.  ,  2018/1760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması

gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8903, Karar No: 2014/7748, Tarih: 26.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/8903 E.  ,  2014/7748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/191226

MAHKEMESİ : Ilgın Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2010

NUMARASI : 2010/325 (E) ve 2010/428 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Şikayetçinin adres tespiti için ilgili kolluk biriminden alınan 04/10/2010 tarihli müzekkere cevabında, şikayetçinin köyde ikamet etmediği, Ilgın ilçe merkezi Esentepe Mahallesinde damadına ait kooperatif binalarında ikamet ettiğinin bildirilmesi karşısında şikayetçinin köydeki adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu yeni adresine de tebligat çıkartılmadığı anlaşılmakla; şikayetçinin bildirilen yeni adresine tebligat yapılarak şikayet ve delillerini ileri sürme imkanı tanınmadan, duruşmada CMK'nin 234/1-b maddesindeki hakların kendisine anlatılıp aynı yasanın 238/2. maddesine göre davaya katılıp katılmayacağı sorulmadan, yokluğunda yargılama yapılıp karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7199, Karar No: 2012/10950, Tarih: 06.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7199 E.  ,  2012/10950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı V.U.K'nun 359/b-1, 43, TCK.nun 62. 53/1. maddeleri gereğince 18 ay 22 gün hapis cezası

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanık hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı cihetle; her takvim yılında kendi içerisinde "teselsül eden" sahte fatura düzenleme suçlarının" birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği gözetilerek; sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine yazılı şekilde teselsül eden tek suç kabulü ile tek ceza tayini,

2-Sahte faturaların ele geçirilememiş olması ve sanığın yetkilisi bulunduğu şirket tarafından vergi dairesine, en son 2005 yılı Ocak ayında beyanname verilmiş olması karşısında; 2005 takvim yılına ilişkin en son faturanın Ocak ayında düzenlendiğini kabulde zorunluluk bulunduğu, bu nedenle 2004 takvim yılı ve 2005 yılı Ocak ayında sahte fatura düzenlemek suçlarına ilişkin olarak suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun lehe olduğu gözetilmeden ve lehe yasanın belirlenmesi için denetime olanak sağlanacak şekilde uygulamalı karşılaştırma da yapılmadan, yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- Sanığa ait adli sicil kaydındaki mahkumiyetlere ilişkin kararların kesinleşme ve infaz tarihlerini içeren onaylı örnekleri getirtilip incelenerek, tekerrür koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılmaması,

Kabule göre ise de;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/901, Karar No: 2009/938, Tarih: 24.12.2009

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2009/901 E.  ,  2009/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Didim (Yenihisar) Asliye Hukuk MahKemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 09.10.2009 gün, 5676-5207 sayılı, 4.Hukuk Dairesinin 14.09.2009 gün,9941-9869 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, alışveriş merkezinde meydana gelen yaralama dolayısıyla sözleşme görüşmesi sırasındaki kusurdan (Culpa in contrahendo) kaynaklanmaktadır.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ:Dosyanın bu Daireye gönderilmesine 24.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1310, Karar No: 2020/5782, Tarih: 10.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1310 E.  ,  2020/5782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10.11.2016 gün ve 2016/347 - 2016/274 sayılı kararı onayan Daire'nin 10.01.2019 gün ve 2017/685 - 2019/233 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada, müvekkilinin 1968 yılından beri Almanya'da işçi olarak çalıştığını, tasarruflarını Ziraat Bankası A.Ş ...Şubesi'nde mevduat olarak değerlendirdiğini, 16.05.2001 tarihinde Euro hesabı açtırdığını, hesap cüzdanına göre 2006 yılı Ağustos ayında hesabında 58.332,37 Euro para bulunduğunu, üçer aylık %2,5 faiz oranlı hesapta parasının tutulduğunu, 2007 yılında şube yetkililerince hesabındaki paranın çekilmiş olduğunun söylendiğini, şikayet sonucu müfettişlerin yaptığı inceleme sonucunda da paranın iade edilmediğini, hesabındaki paranın aynı şekilde işletilmesi durumunda 17.08.2008 tarihinde 60.861,61 Euro'ya ulaşması gerektiğini ileri sürerek, şimdilik 60.861,61 Euro’nun akdi faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 22.03.2010 günlü ıslah dilekçesi ile talebini 61.838,57 Euro'ya yükseltmiş, birleşen davada ise paranın noterlik vekaletnamesi ile çekilmesi nedeniyle noterin de zarardan sorumlu olması gerektiğini ileri sürerek, şimdilik 1.000 Euro'nun kamu bankalarınca Euro cinsinden mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalı noterden tahsilini talep ve dava etmiş; 15.10.2014 harç tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 60.861,61 TL'ye yükselterek diğer davalı ile müteselsil sorumluluğu kapsamında davalı ... ...' tan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri, asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Davalılar vekilleri, asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına göre; davacının davalı ... yönünden açtığı asıl davanın, noter Sıdıka Nuray ... ile tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile 60.861,55 Euro'nun 02.09.2008 dava tarihinden itibaren Euro cinsinden bir yıllık mevduata kamu bankalarında uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanarak ödeme tarihindeki faizi ile ulaştığı miktarın Euro'nun efektif satış kuru karşılığının Ziraat Bankası'ndan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine; birleşen dava ile diğer ikinci davanın kabulüne, tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile 1.000,00 Euro'nun 03.02.2009 tarihinden ve 59.861,55 Euro'nun ise 15.10.2014 tarihinden itibaren 1 yıllık mevduata kamu bankalarında uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanarak ödeme tarihindeki faizi ile ulaştığı miktarın Euro'nun efektif satış kuru karşılığının Sıdıka Nuray ...'tan alınarak davacıya verilmesine dair verilen kararın davalılar vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalılar vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.