muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5477, Karar No: 2021/10561, Tarih: 16.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5477 E.  ,  2021/10561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasında İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davalı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 184.124,88 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusura ve tazminata itiraz ederek talebin reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakemince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulü ile 184.124,88 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik itirazı dışındaki diğer itirazlarının reddine karar verilmiş, vekalet ücreti yönünden düzeltilerek verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile bedensel zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp tazminat talebinde bulunmuştur.

Davacıda oluşan maluliyetin tespitine yönelik olarak alınan raporda, baldırın birden fazla kırığı ve travma sonrası stres bozukluk nedeni ile davacının %20 oranında malul kaldığı bildirilmiş, anılan rapor tazminata esas alınarak karar verilmiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Dosya kapsamında davacının psikiyatri tedavisi gördüğüne ilişkin belgeler bulunmadığı gibi alınan maluliyet raporunda da davacının psikiyatrik muayenesi yapılmamış, travma sonrası stres bozukluğunun tedavi ile iyileşip iyileşmeyeceği gibi bilgilere yer verilmemiş, kaza ile maluliyet arasındaki illiyet bağına ilişkin ayrıntılara yer verilmemiştir. Rapor bu hali ile karar vermeye elverişli değildir.

Bu durumda, davacının psikolojik tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya arasında getirtildikten sonra, davacının Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesince muayenesi yapılarak (sadece bu somut olaya münhasır olmak üzere maluliyet raporunun ATK 3. İhtisas

Bu durumda, davacının psikolojik tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya arasında getirtildikten sonra, davacının Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesince muayenesi yapılarak (sadece bu somut olaya münhasır olmak üzere maluliyet raporunun ATK 3. İhtisas

Dairesince düzenlenmesi), Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliki hükümlerine göre, kazadan sonra oluştuğu belirtilen psikolojik rahatsızlıkların kaza ile illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği, post travmatik stres bozukluğuna ilişkin tespit edilen maluliyet oranının davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceğinin tespit edilerek sonucuna göre karar verilmek üzere, itiraz hakem heyeti kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 16/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10902, Karar No: 2018/3101, Tarih: 25.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10902 E.  ,  2018/3101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../06/2016 tarih ve 2015/192-2016/124 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait 2014/03996 sayılı kase konulu tasarımın özellikle gıda ürünlerini sağlıklı ve uzun ömürlü saklamak için kullanılan bir tür saklama kabı olduğunu, Crown Packaging adlı firmanın resmi internet sitesinden alınan saklama kapları ile davalının tasarımı kıyaslandığında neredeyse aynı olduğunu, piyasada yer alan konserve kutu, kap üreticilerinin bir çoğunda bu şekilde gelişmiş kullanım ve tescillerin yer aldığını, bu tasarımların davalının başvuru tarihinden önce kamuya sunulduğunu, davalı tarafın tasarımlarının yeni ve ayırt edici olmadığını ileri sürerek davalı adına 2014/03996 sayı ile tescilli “kap” konulu tasarımların hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ... davalı tasarımları arasındaki farklılıkların tasarımların ayrıntılarında değil esasına etki eden unsurlar olduğunu, küçük ayrıntıları aşar nitelikte olduğunu, hükümsüzlük koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, tasarımın yeni olduğunun kabulü için tasarımın aynısının başvuru veya rüçhan tarihinden önce dünyanın hiçbir yerinde kamuya sunulmamış olması gerektiği, davalı tarafa ait endüstriyel tasarımın küçük ayrıntılarla farklı olanlarının daha önce kamuya sunulduğu, bu nedenle davalıya ait tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasfı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı tarafa ait 2014/03996 sayılı endüstriyel tasarımın daha önce varolan bir tasarım olup, yenilik ve ayırt edicilik vasfı olmadığından hükümsüzlüğüne, ... kayıtlarından terkin edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12004, Karar No: 2009/3100, Tarih: 09.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12004 E.  ,  2009/3100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıların aldıkları malların bedelini ödemediklerini bildirerek 4.874,91 YTL’nin faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın ... mahkemelerinde açılması gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların ...’te ikamet ettikleri gibi, oradaki davacının mağazasından mal aldıklarından, ... mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı iddiası ve dayandığı 8.3.2005 tarihli taksitli satış sözleşmesinden, davalılardan T...ın davacının ...’teki mağazasından 3.980 YTL tutarında taksitle mal aldığı, diğer iki davalının da müteselsil borçlu olarak bu sözleşmeyi imzaladıkları, yine davalıların üçününde sözleşmede ... ve ikamet adreslerinin ... olarak, yetkili mahkemeninde “Bolu” mahkemeleri olarak belirtildiği anlaşılmaktadır. Davalıların ...’te ikamet ettikleri ve mal alımınında ...’teki mağazalarının şubesinden yapıldığını davacı tarafta kabul etmektedir. Ancak, davacı taksitle mal satımına ilişkin 8.3.2005 tarihli sözleşmedeki yetki sözleşmesine dayanarak, mahkeme kararının yanlış olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasını istemiş isede, taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasanın kapsamında kaldığı ve 8.3.2005 tarihli sözleşmenin taksitle satış sözleşmesi olduğu hususu tartışmasızdır. Sözleşmede “Bolu mahkemelerinin

2008/12004-2009/3100

yetkili olduğuna” dair yetki sözleşmesi, 4077 sayılı yasanın 6.maddesi ile Tüketici sözleşmelerindeki Haksız Şartlar Hakkında Yönetmeliğin 5.maddesi hükümlerine göre, tüketici olan davalıların savunma haklarını zorlaştırıp kaldırma amacına yönelik olduğu gibi, bu kararlaştırmanın davalı tüketicilerle müzakere edilerek konulduğunu davacı iddia ve isbat etmediğinden sözleşmedeki “Bolu mahkemelerinin yetkili olduğuna” dair yetki sözleşmesi geçersizdir. Öncelikle bu gerekçe ile mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi gerekirdi. Ancak, bu eksiklik kararın bozulmasını gerektirmediğinden, mahkeme kararının gerekçesine bu hususta ilave edilerek, sonucu itibariyle doğru olan kararın onanmasına karar verilmesi HUMK. 438/son maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının gerekçesine yukarıda açıklanan gerekçede ilave edilmek suretiyle kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının iadesine, 9.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24046, Karar No: 2017/35980, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24046 E.  ,  2017/35980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17477, Karar No: 2018/11607, Tarih: 18.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/17477 E.  ,  2018/11607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gece vakti olan saat 03.10 sıralarında müştekiye ait iş yerine hırsızlık amacıyla girmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/4 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık dava zamanaşımının 30/05/2014 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine ve müştekinin beyanına göre, suça sürüklenen çocuğun suça konu iş yerinin yazar kasasından 48 TL çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2633, Karar No: 2018/3808, Tarih: 10.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2633 E.  ,  2018/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyetinin, elektrik faturaları ile tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin iadesine dair talebinin reddine karar verdiğini, ancak bu bedellerinin haksız olarak alındığını belirterek; ... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti kararının iptalini ve sözkonusu bedellerin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile ... Kaymakamlığı TSHH Başkanlığı'nın 03/11/2014 tarihli kararının iptali ile 628,83 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava; 4822 sayılı Kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedellerinin iadesi istemiyle yapılan başvuru üzerine, Tüketici Hakem Heyetince verilen kararının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti'ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4485, Karar No: 2023/4964, Tarih: 07.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4485 E.  ,  2023/4964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/212 E., 2014/414 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.06.2014 tarihli ve 2014/1010 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2014 tarihli ve 2014/212 Esas, 2014/414 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafinin Temyiz İsteği

Özetle; sanık hakkında suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın eyleminde cinsel amaçlı bir durum olmadığına, sanığın mağdurla tanışmak ve konuşmak maksadı ile bir eylemde bulunduğuna, mağdurun verdiği aşırı tepki yüzünden sanığın kendisinin de korkup olay yerinden uzaklaştığına, mağdurun psikolojisinin bozulmasının da müvekkilinin eyleminden kaynaklı olmadığının dosyadaki raporla sabit olduğuna, meydana gelen olayda cinsellik içeren en ufak bir durumun dahi olmadığına, sadece mağdur beyanıyla sanığa ceza verilemeyeceğine, mağdurun cinsel içerikli bir davranış ve söz söylendiği yönünde beyanın da bulunmadığına, sanığın daha önce sabıkası olmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle; kararın eksik inceleme ve dosyadaki delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu verildiğine, eylemin sarkıntılık düzeyinde kalmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine, kararın sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle; kararın eksik inceleme ve dosyadaki delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu verildiğine, eylemin sarkıntılık düzeyinde kalmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine, kararın sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde katılan mağdurenin okuldan ayrılarak evine doğru yürüdüğü, sanığın mağdureyi beş - on dakika süre aralığında yaya olarak takip ettiği, mağdurenin ikameti olan apartman giriş kapısının ziline bastığı, otomatik kapının açıldığı, mağdurenin apartmana girdiği, bu sırada sanığın buzlu cama vurarak mağdureden kapıyı açmasını istediği ve amacının kendi beyanlarında da belirttiği üzere arkadaşlık teklif etmek olduğu dolayısıyla cinsel amaç taşıdığı, mağdurenin apartman dış kapısını açması üzerine sanığın mağdurenin kolunu tutarak mağdureye "Sakın sesini çıkarma" dediği ve çantasından bir şey çıkarmaya çalıştığı sırada mağdurenin bağırdığı, bunun üzerine sanığın olay yerinden uzaklaştığı olayda, sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın olay sırasında mağdurenin kolunu tutma eyleminin cebir olarak değil cinsel amaçlı olarak mağdurenin vücut bütünlüğünün ihlali olarak nitelendirildiği görülmüştür.

3. Mahkemece somut olayda, suç tarihinde mağdurenin on üç yaşı içerisinde olduğu, sanığın kendinden yaş olarak çok küçük olan ve öğrenci olup okuldan gelmekte olan küçük kız çocuğu mağdureyi sokakta bir süre takip ettiği sonrasında mağdurenin kendi apartmanına girmiş olmasına rağmen sanığın cinsel amaçlı eyleminden vazgeçmediği, kapıyı çalarak açmasını sağladığı ve mağdureyi yine cinsel amaçlı olarak konuşmak arkadaşlık teklif etmek amacıyla kolundan tuttuğu gerekçesiyle mağdurenin ruh sağlığının kalıcı olarak bozulmamış ise de etkilenmiş olması da göz önüne alınarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle hüküm kurulduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2014 tarihli ve 2014/212 Esas, 2014/414 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.