muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4352, Karar No: 2021/6067, Tarih: 21.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4352 E.  ,  2021/6067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Gebze 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/207 E. - 2019/157 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra, Gebze 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/207 Esas – 2019/157 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tarım arazisi niteliğindeki Kocaeli İli, Gebze İlçesi, ... Köyü 195 ada 130 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz isteminin reddine; karar verildikten sonra, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesin de;

1)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında objektif değer artırıcı unsur oranının %40 olacağı düşünülmeden, daha az oranda objektif değer artışı ilave etmek suretiyle aza hükmedilmesi, doğru olmadığı gibi;

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz isteminin reddine; karar verildikten sonra, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesin de;

1)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında objektif değer artırıcı unsur oranının %40 olacağı düşünülmeden, daha az oranda objektif değer artışı ilave etmek suretiyle aza hükmedilmesi, doğru olmadığı gibi;

2)Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2208, Karar No: 2014/5779, Tarih: 05.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2208 E.  ,  2014/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayramiç Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2013/41-2013/177

Davacı tarafından, davalı aleyhine 25.02.2013 ve 20.03.2013 gününde verilen dilekçeler ile yola elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme ile komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yola elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme ile komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, davalının genel yola çalı ve taş koymak suretiyle müdahalede bulunduğunu ve taşınmazındaki ceviz ve dut ağacının köklerinin taşınmazına zarar verdiğini belirterek, yola elatmanın önlenmesi ile ağaçların kal'ini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 22.07.2013 tarihli bilirkişi raporu ve eki krokisinde A ile gösterilen yola davalının çit ve duvar çekmek suretiyle elatmasının önlenmesi ile aynı raporda gösterilen ceviz ve dut ağaçlarının kesilmesine karar verilmiştir.

Yola elatmanın önlenmesi ile ilgili verilen karar doğru olup, davalının buna yönelik temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

Komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesine yönelik verilen hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Davaya konu olayda uygulama imkanı bulunan TMK’nın 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Malikin kendi taşınmazı üzerine diktiği ağaçların dalları ve kökleri komşunun taşınmazına geçip zarar verdiği takdirde, ikaz üzerine münasip bir müddet içerisinde bu dal ve köklerin kesilmesi gerekir. Malik tarafından kesilmediği takdirde, komşunun bu dal ve kökleri kesip zaptetmek hakkı doğar. Ancak tüm ağaçların kesilmesine ilişkin hüküm kurulmamalıdır.

Taşkınlığın belirlenebilmesi için mahkemece öncelikle taraflara ait taşınmazların tapu kayıtları ile çap ve krokileri getirtilmeli, yapılacak keşifte, kadastro mühendisi veya tapu fen memuru bilirkişi yanında ziraatçi bir bilirkişi de hazır bulundurulmalıdır.

Taşkınlığın belirlenebilmesi için mahkemece öncelikle taraflara ait taşınmazların tapu kayıtları ile çap ve krokileri getirtilmeli, yapılacak keşifte, kadastro mühendisi veya tapu fen memuru bilirkişi yanında ziraatçi bir bilirkişi de hazır bulundurulmalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesinin istenebilmesi için bir zarar doğması gerekir. Dosyada bulunan 24.07.2013 tarihli ziraat bilirkişisi tarafından düzenlenen rapor somut verilere dayanmadığı gibi denetime de elverişli değildir. Bu durumda mahkemece mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılarak denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dava konusu ağaçların davacının taşınmazına ne şekilde zarar verdiği, ağaçların budanmak suretiyle zararın giderilip giderilemeyeceği tespit edilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 05.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19176, Karar No: 2014/25860, Tarih: 01.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/19176 E.  ,  2014/25860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2014

NUMARASI : 2013/258-2014/335

Davacı, Karşı davalı Kurum işleminin iptaline kesilen aylığının yeniden bağlanmasına, biriken aylıkların faiziyle tahsiline

Davalı, Karşı davacı yersiz olarak ödenen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün davalı Karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili istemli olup; karşı dava ise davacıya kurum tarafından yapılan 12.180,73 TL yersiz ödemenin her bir aylık ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte karşı davalıdan/davacıdan tahsimi istemine ilişkindir.

Erzincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 07/02/2013 tarih, 2012/140 E ve 2013/50 K sayılı "davanın kabulüne, karşı davanın reddine" ilişkin kararının Dairemizin 04/07/2013 tarih, 2013/5499 E ve 2013/14532 K sayılı ilamı "eksik araştırma sonucu karar verildiğinden" bahisle bozulması üzerine; mahkemesince bozmaya uyularak gerekli araştırmaların yapılması sonucu 23/05/2014 tarih, 2013/258 E ve 2014/335 K sayısı üzerinden davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının eski eşinden TMK.nun 166/3. fıkrası uyarınca anlaşmalı olarak 19/07/2004 kesinleşme tarihli ilam ile boşandığı, yazılı ihbar üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, kontrol memuru tarafından tutulan 12/09/2011 tarihli rapora göre; yapılan çevre soruşturmasında, köylülere davacının ismi söylendiğinde tanımadıklarının, boşandığı eşinin soyadı ile sorulduğunda ise, davacıyı tanıyarak, davacının kışın eşi Ziya ile birlikte kızlarının yanında İstanbul'da kaldığını; yaz aylarında ise eşi ile birlikte köyde yaşadıklarını beyan ettikleri, soruşturma nedeniyle beyanına başvurulan davacının; boşandığı eşinin sürekli olarak mezrada; kendisinin ise yaz aylarında köy merkezinde, kışın ise İstanbul'da kızlarının yanında kaldığını, boşandığı eşi Ziya'nın da ara sıra İstanbul'a kızlarını görmek için geldiğini beyan ettiği anlaşılmıştır. Abonelik kayıtlarından davacı adına İstanbul'da sabit telefon ve internet hattı; köyde 2002 yılından beri elektrik aboneliği; eski eşi adına ise 1989 yılından beri köye bağlı Yaylacık mezrasındaki evde elektrik aboneliği bulunduğu tespit edilmiş, mahkemesince yaptırılan kolluk araştırmasında, davacının, boşandıktan sonra İstanbul'da kızı ile birlikte yaşamaya başladığı, köye geldiğinde kardeşi Celal'in yanında kaldığı bildirilmiştir.Yargılama sırasında dinlenen davacı tanığı Veysel İhtiyar; boşanmadan sonra, davacının boşandığı eşinin de İstanbul'a taşındığını, yazları köye geldiğini, kışları ise İstanbul'da yaşadığını; dinlenen muhtar ve azaların ise eski eşin genellikle köye bağlı mezrada kendine ait evde kaldığını, kış aylarında İstanbul'a gittiğini, burada davacı ile birlikte kalıp kalmadığını bilmediklerini beyan ettikleri görülmüştür.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, kontrol memuru tarafından köyde yapılan çevre araştırması sırasında çevre sakinlerinin davacının boşandığından haberdar olmadıklarının anlaşılması, davacı ve eski eşi arasında fiili birlikte yaşamın bulunduğunu beyan etmeleri karşısında, yargılama aşamasında tanıklardan ve kolluk araştırmalarından edilen bilgilerin sonradan kurgulanmış olup, haklı ve makul nedene dayanmadığı dikkate alındığında; davacı ve eski eşinin, boşanma sonrasında da birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddi karşı davanın kabulü gerekirken mahkemece davanın kabulüne karşı davanın reddine karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5657, Karar No: 2019/2911, Tarih: 19.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/5657 E.  ,  2019/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ... TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "uyuşmazlığın davacı tarafça dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı, kapsamadığının anlaşılması halinde taşınmazın mera niteliğinde olup olmadığı ve norm miktarının aşılıp aşılmadığı noktalarında toplandığı, kayıt uygulamasının yetersiz olduğu, kayıtların gayrisabit sınırlı olduğu ve dayanılan vergi kaydının miktarından fazla olarak komşu 231, 232, 234, 235 ve 236 sayılı parsellere revizyon gördüğü göz önüne alınarak kayıtlarda geçen "..." ve "Hüseyin" sınırları tespit edilerek usulünce kayıt uygulaması yapılması, taşınmazın öncesinin kadim ya da tahsisli mera olup olmadığının tespit edilmesi ve davacılar adına belgesiz zilyetlik yoluyla kazanılan miktar tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, Karacan Köyü çalışma alanında bulunan çekişmeli 230 parsel sayılı taşınmazın davacılar ... ve müşterekleri adlarına eşit paylarla tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın dayandığı tapu ve vergi kayıtlarının sabit sınırlı olduğu ve çekişmeli taşınmazı kapsadığı, davacılar yararına kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacı tarafın dayandığı Ağustos 1327 tarih ve 6 sıra numaralı 12 dönüm miktarlı tapu kaydı ile 1937 tarih ve 99 tahrir numaralı 60 dönüm miktarlı vergi kaydı aynı sınırları ihtiva etmekte olup, Yargıtay bozma ilamında da değinildiği gibi gayrisabit sınırlıdır. Miktar olarak daha fazla olan vergi kaydı, miktarından daha fazla olacak şekilde çekişmeli taşınmazın komşuları olan 231, 232, 234, 235 ve 236 sayılı parsellere revizyon görmüştür. Çekişmeli taşınmazın komşularına uygulanan kayıtlar, çekişmeli taşınmaz yönünü mera okumakta olduğu gibi 823 sayılı mera parselinin çekişmeli taşınmazı çevrelediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, komşu taşınmazlara uygulanan vergi kayıtlarının eylemli duruma uygun olmasına, 823 sayılı mera parseli ile çekişmeli taşınmaz arasında ayırıcı unsur bulunduğu ispat edilememesine ve davacının dayandığı kayıtların miktarından fazla yere revizyon görmüş olmasına göre mahkemece, çekişmeli taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olup, açıklanan nedenlerle davalı ... temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/755, Karar No: 2014/26406, Tarih: 11.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/755 E.  ,  2014/26406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5275 Sayılı Yasa'nın 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük sanığın adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CYUY'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğinin ihtarına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21791, Karar No: 2015/1084, Tarih: 15.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/21791 E.  ,  2015/1084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/9372

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2012

NUMARASI : 2012/561 (E) ve 2012/712 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

İddianamede, suçta kullanılan ve emanet eşya makbuzuna kaydedilen bıçağın 5237 sayılı Yasanın 54. maddesi gereğince bıçağın müsaderesi konusunda bir talep bulunmadığı halde CMK'nin 226/2. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan müsadere kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10920, Karar No: 2015/17886, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10920 E.  ,  2015/17886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporunda, farklı mahallede bulunan ve uzak mesafedeki taşınmaz emsal alınarak değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı

ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ...'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8246, Karar No: 2011/2031, Tarih: 13.04.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/8246 E.  ,  2011/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCY.nın 80.mad.uyarınca erteli 21 ay hc.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan vergi suçu raporu ve ekleri içeriğine göre sanık hakkında 2001 ila 2003 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılında işlenen suçların kendi içinde teselsül eden birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması yerine hangi takvim yılında işlenen suçla ilgili olduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde teselsül eden tek suçtan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 13.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.