muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1624, Karar No: 2024/9462, Tarih: 10.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/1624 E.  ,  2024/9462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/162 E., 2022/917 K.

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme; defter, kayıt ve belgeleri gizleme Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden

HÜKÜMLER : Zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından, sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davalarının, dava zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle, ayrı ayrı düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; zamanaşımının gerçekleşmediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından, sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davalarında; sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi ve aynı maddenin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü nazara alındığında;

1.Sanık ...'e yüklenen 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları ve sanık ...'ye yüklenen 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden, suç tarihlerinden, hüküm tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin,

2.Sanık ...'e yüklenen 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden, zamanaşımı süresini kesen son işlemin 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 16.07.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin,

2.Sanık ...'e yüklenen 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden, zamanaşımı süresini kesen son işlemin 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 16.07.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin,

3.Sanık ...'e yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden, zamanaşımı süresini kesen son işlemin 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 10.04.2013 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin,

Gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8825, Karar No: 2013/2375, Tarih: 28.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/8825 E.  ,  2013/2375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

Hazine, Gözeli Köyü Tüzel Kişiliği ve ... aralarındaki tescil davasının reddine dair Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.03.2012 gün ve 125/42 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4765, Karar No: 2018/8127, Tarih: 24.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/4765 E.  ,  2018/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; borçtan sorumlu ... hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/17 Esas 2010/118 Karar sayılı ilamı ile idare tarafından fazla yatırılan kamulaştırma bedel farkı olan 25.156,31 TL iadesine karar verildiğini, mahkeme kararının 14/06/2011 tarihinde kesinleştiğini, davalının borcunu ödemediği gibi üzerine kayıtlı taşınmazlarını diğer davalılardan oğlu ... ile kızı ...'e alacaklarını sonuçsuz bırakmak kastı ile tapuda devrettiğini belirterek; ...'ın ... ili ... ilçesi Kale Mahallesi 137 ada 4 parsel, Cumhuriyet Mahallesi 247 ada 32 parsel sayılı taşınmazlarda yaptığı tasarrufların 2004 sayılı İİK' nun 278 ve 280 maddeleri gereğince iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davacısının davasının kabulü ile, davalı borçlu ...'ın dava konusu ... ili ... ilçesi Kale Mahallesi 137 ada 4 parsel sayılı taşınmazın diğer davalı ...'a ... ili ... ilçesi Cumhuriyet Mahallesi ... Mevkii 247 ada 32 parsel sayılı taşınmazın diğer davalı ...'e satışına ilişkin 01.11.2011 tarihli tasarrufların davacının ... 3. ... Müdürlüğünün 2011/6816 esas sayılı dosyasındaki alacak ve ferileri ile

sınırlı olmak üzere iptaline,Davacı alacaklı ... 3. ... Müdürlüğünün 2011/6816 esas sayılı dosyasındaki alacak ve ferileri ile sınırlı olmak kaydıyla haciz ve satış isteme yetkisinin tanınmasına, karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... ve ...’ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.384,59 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ve ...'dan alınmasına 24/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/670, Karar No: 2012/8462, Tarih: 21.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/670 E.  ,  2012/8462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/07/2010 tarih ve 2008/91-2010/549 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde sigortalı elma ağaçlarının meydana gelen don olayı nedeniyle zarar gördüğünü, teminat kapsamındaki tazminatın ödenmediğini ileri sürerek, 6.400 TL zararın 15.05.2007 tarihinden itibaren değişen oranlı avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah ile dava değerini 424.320 TL'na yükseltmiştir.

Davalı vekili, ekspertiz raporuna göre zararın çiçeklenme dönemi içinde meydana geldiğini, poliçe şartları gereği teminatın çiçeklenmenin son bulması yani meyve oluşumu ile başladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hasarın don etkisi ile meydana geldiğinin kesin olarak ispatlanamadığı, don olayının gerçekleştiği kabul edilse dahi poliçede yer alan özel şarta göre, teminatın başlaması için çiçeklenme döneminin sona ermesi ve meyve tutumunun başlaması gerektiği, zararın ise çiçeklenme döneminde meydana geldiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazına gelince; davacı davasını ıslah etmek suretiyle 424.320 TL'ye çıkardığına göre mahkemece bu miktar üzerinden davalı yararına vekalet ücretine hükmetmek gerekirken 6.400 TL üzerinden takdiri doğru değil ve kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiş ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, mahkeme kararının (Hüküm) bölümünün 4. bendindeki "1.000 TL" ibaresi hükümden çıkarılmak ve yerine "25.672,80 TL" ibaresi eklenmek suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11635, Karar No: 2013/9749, Tarih: 21.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/11635 E.  ,  2013/9749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendiğinde;

2-Şikayet eden borçlu Belediye Başkanlığı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; 6111 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 25.02.2011 tarihinden itibaren kamulaştırmasız elatmadan kaynaklanan alacağa dayalı başlatılan takiplerde, idarenin mal, hak ve alacakları haczedilemeyeceğinden yapılan haciz işlemlerinin iptalini istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı, bu yasal düzenlemenin Anayasa Mahkemesi'nce 22.02.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 01.11.2012 tarihli karar ile iptal edildiği, ancak bu kararın 6 ay sonra (22.08.2013) yürürlüğe gireceğinden, somut olayda uygulanacağından, Yasa gereğince şikayetin kabulüne, icra dosyasında uygulanan haciz işlemlerinin iptaline karar verilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup, 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü resmi internet sitesinde yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Ne var ki; 6111 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi 01.11.2012 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş, iptal hükmü resmi internet sitesinde yayımlanarak kamuoyunun bilgisine sunulmuştur.

Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır.

Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır.

Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26)

İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyeceğinden idarenin mal, hak ve alacakları haczedilebilir.

Somut olayda; borçlu aleyhinde 01.11.2012 tarihinden sonraki tarihlerde haciz işlemleri uygulanmıştır. Haciz tarihleri itibariyle 6111 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi iptal edildiğinden ve halen yürürlükte olan 5999 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesine göre alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda borçlunun gayrimenkul, menkul, hak ve alacaklarına haciz uygulanması hukuka uygundur. Mahkemece şikayetin reddi yerine, yazılı gerekçelerle kabulüne ve haciz işlemlerinin kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 21.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3371, Karar No: 2019/9006, Tarih: 17.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3371 E.  ,  2019/9006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı iş yerinde 01/09/2005 tarihinde kasap olarak çalışmaya başladığını, en son aylık ücretinin net 2.357,00 TL olduğunu, yemeğinin karşılandığını, kendisine ayda 2 kg et iaşesi verildiğini, sigorta girişi, işe giriş tarihinden yaklaşık 3 ay sonra 01/01/2006 tarihinde yapıldığını, tüm çalışma süresi boyunca aylık net ücretlerinin SGK ya asgari ücretten eksik bildirildiğini, prim kaybına uğratıldığını, yıllık ücretli izin hakkının kullandırılmadığını, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının karşılığı olan alacakların kanun dahilinde hesap edilip ödenmediğini, mobbing uygulanarak müvekkiline sürekli taciz edildiğini, ... 10 Noterliği’nden 12/08/2013 tarihinde ihtarname göndererek davalı ile olan iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğini, haklarının ödenmesinin talep edildiğini, davalı tarafça ... 2 Noterliğinden 20/08/2013 tarihinde 10014 yevmiye numarası ile keşide edilen cevabi ihtarnamede taleplerinin yerine getirilemeyeceğinin bildirildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayrama ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının haksız ve bildirimsiz feshi nedeniyle kıdem tazminatı talep hakkının olmadığını, diğer alacaklarının da bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, bozmaya uyarak fazla çalışmanın yeniden hesaplanması için alınan bilirkişi raporunda yaz dönemi ve kış dönemi olarak ayrı ayrı hesaplamanın yapıldığı ve taraf vekillerinin itirazları doğrultusunda alınan son rapor ile davacının brüt 84.666,78-TL fazla mesai alacağı olduğu tespit edildiği, davalı vekili tarafından bekletici mesele yapılması istenen 2018/292 Esas sayılı sayılı hizmet tespit davasının incelendiği, hizmet tespiti davasının da Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin 09/04/2018 tarih 2016/16712 Esas 2018/3498 Karar sayılı ilamı ile bozularak yeni esas aldığı ve işbu dosyanın mahkemenin ilk kararından sonra açıldığı, beklenilmesinin şu aşamada sadece fazla mesai yönünden bozma nedeni yapılan dosyada herhangi bir etkisi olmadığı hususu da dikkate alınarak beklenilmesine yer olmadığına karar verildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgeler ile UYAP kayıtlarından çıkarılan dava dilekçesi ile 21. Hukuk Dairesinin bozma ilamı içeriğinden; davacının işbu alacak davasının temyiz incelemesi devam ederken hizmet süresi ve giydirilmiş ücretin tespitini birlikte içerir şekilde davalı işveren ve Sosyal Güvenlik Kurumu aleyhine dava açtığı ve bu davada verilen kararın Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin 09/04/2018 tarihli ve 2016/16712 E., 2018/3498 K. sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

Hizmet süresinin ve giydirilmiş ücretin tespiti sonunda verilecek karar işbu davayı doğrudan doğruya etkileyecek niteliktedir. Temyiz incelemesi sırasında taraflarca bildirilmediğinden Dairemizce hizmet tespit davasından haberdar olunmamış, böyle bir dava yokmuş gibi değerlendirme yapılmıştır. Hizmet tespiti sonucunda davacının hizmet süresi ve giydirilmiş ücreti saptanacağından verilen karar taraflar açısından kesin hüküm oluşturacağından o davanın sonucunun beklenmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

3-Ayrıca Mahkemenin ilk kararı, davacının fazla çalışma süresinin yaz ve kış ayları için farklı hesaplanması gerekçesiyle bozulmuştur. Dairemizin bozma ilamında, kış ayları yönünden bir sınırlandırma yapılmamıştır. Bu durumda Kasım, Aralık ve Ocak aylarının tamamının (12 hafta) kış ayları kapsamında hesaplanması gerekirken sadece Aralık ve Ocak ayları (8 hafta) için bu şekilde hesaplama yapılıp, Kasım ayının yaz dönemine göre hesaplanması isabetsizdir. Bu hesap tarzı, bozma ile davalı lehine oluşan usulü müktesap hakkı bertaraf etmekte olup, yerinde değildir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 17.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3782, Karar No: 2018/16970, Tarih: 01.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/3782 E.  ,  2018/16970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 31. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle, davalı iş yeri kayıtları arasında yer alan aylık uçuş programına göre; 14.08.2015 (Cuma) tarihli uçuşta görevlendirilen davacı işçinin mazeret bildirmeksizin uçuşa katılmadığı, davacının savunmasında 14.08.2015 tarihli uçuşa katılamadığını kabul ettiği, her ne kadar davacı işçinin 14- 15.08.2015 şeklinde ard arda iki iş günü işine gelmediği kabul edilmiş ise de; 15.08.2015 tarihinin 14.08.2015 tarihli uçuşun devamına denk geldiği, o gün için ayrı uçuş planlanmadığı, bu haliyle ard arda 2 iş günü şeklinde devamsızlık olmadığından feshin haklı nedene dayanmadığının ancak davacının aylık uçuş programı ile belirlenen uçuşuna mazeret bildirmeksizin katılmaması nedeniyle, iş ilişkisinin devamlılığının davalı işverenden beklenemeyecek şekilde sarsıldığının, feshin geçerli sebebe dayandığının anlaşılmasına göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonuç itibariyle doğru olan red kararının 6100 sayılı HMK’nın 370. maddesi uyarınca bu gerekçe ile ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 01/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.