muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7860, Karar No: 2020/19633, Tarih: 15.12.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/7860 E.  ,  2020/19633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz olup olmadığının tespiti hususunda Adli Tıp Kurumu, Emniyet Kriminal veya Jandarma Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğü'nden alınacak rapor ile kesin olarak saptandıktan sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, polis memuru tarafından düzenlenen ve suça konu bıçağın özellikleri ile 6136 sayılı Yasa kapsamına girme nedenlerini içermeyen yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7415, Karar No: 2023/5322, Tarih: 24.04.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/7415 E.  ,  2023/5322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/164 Esas, 2016/74 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.02.2015 tarihli ve 2015/1558 Soruşturma, 2015/829 Esas, 2015/69 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması kararı verilmesi talep edilmiştir.

2.... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2015/61 Esas, 2015/112 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Antalya Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3.Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/164 Esas, 2016/74 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, katılanın vekalet verdiği tarihte henüz vergi levhası olmayan Avukat ...'nın vekaletnameyi kendisinin adına aldığına, katılanın da bu durumu bildiğine, ...'yı tanık olarak dinletme talebinin reddedildiğine, tarafına para ödenmediğine, dosyadan haberi dahi olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, katılanın vekalet verdiği tarihte henüz vergi levhası olmayan Avukat ...'nın vekaletnameyi kendisinin adına aldığına, katılanın da bu durumu bildiğine, ...'yı tanık olarak dinletme talebinin reddedildiğine, tarafına para ödenmediğine, dosyadan haberi dahi olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Adana Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, katılanın müdafii sıfatıyla takip ettiği Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/21 Esas sayılı kamu davasında mazeret bildirerek hiçbir duruşmaya iştirak etmeyip, 18.06.2014 tarihli oturuma da mazeret bildirmeksizin katılmayarak davayı takip etmediği ve katılanın mağduriyetine sebebiyet vererek görevini kötüye kullandığı iddia ve kabul edilerek ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın, katılanın müdafii sıfatıyla Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/21 Esas sayılı dosyasına vekaletini sunduğu 21.02.2014 tarihinden sonra 26.02.2014 tarihli tutukluluk halinin devamına itiraz ve 28.04.2014 tarihli tahliye talepli dilekçelerini sunduğu, 22.04.2014 ve 21.05.2014 tarihli duruşmalar için sunduğu mazeret taleplerinin kabul edildiği ve bu celselerde esaslı işlemlerin yapılmadığı, mazeret bildirmeden katılmadığı 18.06.2014 tarihli duruşmada da istifa dilekçesinden katılanın haberdar olduğu nazara alındığında; sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı nazara alınarak beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/164 Esas, 2016/74 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10635, Karar No: 2021/11200, Tarih: 12.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10635 E.  ,  2021/11200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 12/10/2021 temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 1381 ada 324 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan yapıya bayındırlık birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülmesi suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın geldisinden yola terk ve ifraz edilerek oluştuğu belirtilmiş olup, dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtları getirilip, İmar Kanunu 15 ve 16. maddeleri uyarınca taşınmazın bir kısmının kamuya terk edildiğinin tespiti halinde, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre imar parseli olarak; aksi takdirde kadastro parseli olarak değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

2) Karar harcının ve yargılama giderinin hüküm altına alınmaması,

3) Kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü. Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

4) İlk karar ile ödenmesi hüküm altına alınmış olan 112.611,66 TL bedele 02.08.2014 tarihinden ilk karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

2) Karar harcının ve yargılama giderinin hüküm altına alınmaması,

3) Kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü. Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

4) İlk karar ile ödenmesi hüküm altına alınmış olan 112.611,66 TL bedele 02.08.2014 tarihinden ilk karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

d) Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedelin fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden, 3’er aylık vadeli hesaba yatırılarak davalı tarafa ödenmeyen fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasında başlayarak karar tarihine kadar faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 12/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15848, Karar No: 2011/1763, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15848 E.  ,  2011/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 208 parsel sayılı 11193.30 m2 yüzölçümlü taşınmaz, 1937 tarih ve 44 sayılı vergi kaydı ile mera niteliğiyle tespit tutanağı düzenlenmiştir. Davacı, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın mera tespitinin iptali ile tarla niteliğiyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, taşınmaz orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, davalı taşınmazın 44 nolu (mera ve otlakiye) vergi kaydı sınırları içinde kalmakta ise de, bilirkişi raporundaki özellikleri itibariyle mera vasfında olmayıp tarım arazisi olduğu, bölgede kadim mera olmadığı, komşu parsellerin kadim tarım arazisi olduğu, davacı ve murislerinin fasılasız zilyet oldukları, zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, dava konusu taşınmaz ve çevresindeki geniş bir alanın aynı vergi kaydı kapsamında kaldığının keşif, yerel bilirkişi beyanları ve ... bilirkişiler tarafından çizilen kroki ile belirlendiği, esasen taşınmazın dayanak vergi kaydı kapsamında kaldığının mahkemenin de kabulünde olduğu, kayıt kapsamında kalan taşınmazların büyük bölümünün mera, bir kısmının da orman olarak tespit tutanaklarının düzenlendiği kişiler adına tespit edilen yerlerin de kadastro komisyonu tarafından iptal edilerek mera olarak askı ilanına çıkartıldığı, bu şekilde taşınmazın güneyindeki kızılkaya deresi ile vergi kaydının kuzey sınırını oluşturan ... köyü hududu ve Yörük yoluna kadar olan geniş bir alanın tamamen mera ve orman olarak tespit gördüğü, bu hususlar göz önüne alındığında ... bilirkişi krokisinde de belirtildiği gibi 1937 tarih 44 sayılı vergi kaydı ile yaklaşık 143 hektar yüz ölçümünde büyük bir alanın mera olarak yazıldığı, kayıt kapsamında kalan taşınmazın kadim tarım arazisi olduğu yolundaki yerel bilirkişi beyanlarının bahsedilen olgularla bağdaşmadığı, bu olgular karşısında soyut yerel bilirkişi beyanlarına değer verilemeyeceği ve taşınmazın davacının dayandığı ... 1307 tarih 502 nolu tapu kapsamında dışında kaldığının ... bilirkişi raporu ile belirlendiği, mera niteliğindeki yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağı gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 24/02/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11786, Karar No: 2021/7790, Tarih: 05.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/11786 E.  ,  2021/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Suç tarihlerinin en aleyhe kabulle 2008 takvim yılı için "31/12/2008", 2009 takvim yılı için "30/04/2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 05.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22902, Karar No: 2013/23911, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/22902 E.  ,  2013/23911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hesaplamaya esas tüm dönem Toplu ... Sözleşmelerinin, davacının sendikaya üyeliğinin işverene bildirildiği tarihi gösteren evrakların, davacının şahsi sicil dosyası ile ücret bordrolarının ve davacı vekili tarafından dava dilekçesi ekinde sunulduğu belirtilen yedi kalemden oluşan delil ve evrakın incelenmesine gerek duyulduğundan getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9774, Karar No: 2024/6019, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9774 E.  ,  2024/6019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1890 E., 2023/1880 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Boğazlıyan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/307 E., 2023/366 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının kıskanç olduğu ve erkek hakkında asılsız ithamlarda bulunduğu, kadının birlik görevlerinin yerine getirmediği, erkeğe hakaret ettiği erkeğin kök ailesine soğuk davrandığı ve onların ortak konuta ziyarete gelmesine engel olduğu, kadının sürekli kavga çıkardığı ve yatağını ayırdığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, erkek yararına 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata, asıl davanın kabulüne ve karşı davanın reddine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin kadını, erkeğin erkek kardeşinin eşi ile aldattığı, kadına bağımsız konut sağlamadığı, erkeğin Afrika da şoförlük yaptığı, kadının maddî ihtiyaçlarını karşılamadığı, kadına karşı ilgisiz davrandığı, kendi başına tatile gittiği kadını götürmediği, kadına hakaret ettiği, kadından soğuduğunu, sevmediğini, kadını istemediğini söylediği, kadının maddî birikimlerini tehditle aldığı, kadına ait parayı harcadığı, kadınla konuşmadığı, son olarak alkollü iken kadını ölümle tehdit ettiği ağır hakaretler ettiği, başka bir kadınla ilişkisi olduğu ve kadından boşanmak istediğini söyleyerek kadını evden kovduğunu iddia ederek erkeğin davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 6.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakaya her yıl ÜFE oranında artış yapılmasına ve 500.000,00 TL maddî, 1.000.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; somut olayda her ne kadar davacı erkek davalı kadının kendisine hakaret ettiğini, kendisine iftiralar atarak kıskançlık krizine girdiğini, eve geldiğinde sıcak karşılama beklerken sıcak karşılamanın olmadığı ve yemeğini yapmayıp elbiselerini dahi yıkamadığını iddia etse de tarafların duruşmadaki beyanları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre davacı erkeğin davalı kadının ihtiyaçlarını karşılamadığı, davacı erkeğin kardeşinin eşi aynı zamanda kuzeni olan yengesi ile ilişkisi olduğundan yeğeni Selçuk tarafından dövüldüğü, davacı ... ve erkek kardeşinin altlı üstlü oturdukları, yine dosyaya sunulan flash bellekte yengesi nurcan ile aynı yerde ve aynı tarihte tarihte çekilmiş fotoğraflarının olduğu, ancak bu tatilde çocuklarının ve eşinin haberi olmadığını, bu tatile arkadaşlarımla gidiyorum diyerek gittiği, ancak damadının arabada bayan eşyalarının olduğunu duruşmada beyan ettiği, davacı erkeğin davalı kadını da çocukları ile beraber Mersin'e tatile gönderdiği onlarla beraber gitmediği, davalı kadının yemeğini yaptığını ancak davacı erkeğin yemeklere gelmediği, davalı kadının kıskanç olmadığının yine tanık beyanları ile sabit olduğu, davacı erkeğin davalı kadına ve çocuklarına kendisini boşadığını, onu sevmediğini, çocuklarının onu alıp götürmesini söylediği, yine davalı kadına hakaretler edip davalı erkeğin davalı kadını evden gitmediği taktirde kötü şeyler olacağı yönünde tehdit ettiği, yine çocuklarının olduğu ortamda eline şişeyi alarak çocuklarına annenizi götürmezseniz şişeyi kafasında kıracağım dediği hususlarının sabit olduğu bu nedenlerle karşı davacı/davalı kadının kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla asıl davada davacı erkeğin davasının reddine karar verilmesi gerektiği, Karşı davada, yine yukarıda açıklanan nedenlerle eşini sevmediğini, başkasını sevdiğini söylediği, eşinin ihtiyaçlarını karşılamayan, güven sarsıcı ve sadakatsiz davranışlarda bulunan, evi terk etmesi ve kendisinden boşanması yönünde eşini hakaret ve tehdit eden davacı-karşı davalı erkeğin ağır kusurlu olduğundan buna göre evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ve evlilik birliğinin devamında korunmaya değer bir yarar kalmadığı kanaatine varılmakla karşı davada karşı davacı kadının davasının kabulüne karar verildiği, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, erkeğin gelir ve tanıkların beyan ettiği geliri de gözetilerek nafaka miktarının belirlendiği gerekçesi ile;Asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve 5.000,00 TL yoksulluk nafakasına, hükmedilen yoksulluk nafakasının her yıl TÜİK tarafından açıklanan TÜFE oranında artırılmasına ve kadın yararına 100

.000,00 TL tedbir ve 5.000,00 TL yoksulluk nafakasına, hükmedilen yoksulluk nafakasının her yıl TÜİK tarafından açıklanan TÜFE oranında artırılmasına ve kadın yararına 100.000,00 TL maddî, 120.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.