muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4301, Karar No: 2020/284, Tarih: 28.01.2020

Ancak şirketler arasında organik bağın bulunduğu durumlarda, birlikte istihdamın mevcudiyeti veya işçinin işveren şirketten alacağının tahsilini olanaksız hale getiren muvazaalı işlemlerin varlığı durumunda işveren şirketle birlikte diğer şirketler de sorumlu tutulabilir.(Süzek, Sarper. İş Hukuku. Yenilenmiş 12. Bası. İstanbul. s:158)

Somut olayda, üretim aşamalarında davalı ... tarafından bedelsiz olarak yükleniciye bırakılan makine ve teçhizatların da kullanılması, davalı ...'nün kendisine sunulan iş programını veya projeyi yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların davalı tarafından verilen süre içerisinde giderilmesi zorunluluğu, yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlenmesi, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebilmesi gibi tespitler karşısında anahtar teslimi olarak kabul edilemeyecek bir sözleşme ile kendisine olağan denetim sınırlarını aşacak şekilde yetkiler tanınmış olan davalı ...'nün 4857 sayılı yasa’nın 2. maddesi gereğince asıl işveren, diğer davalı ... AŞ.'nin ise alt işveren olarak kabul edilmesi gerektiği, ticaret sicil kayıtlarına göre kaza tarihi itibariyle ... Holding A.Ş. ile ... A.Ş.'nin şirket merkezlerinin aynı adreste bulunduğu, davalı ...’in iki ortaktan oluştuğu, bu ortakların ... ve ...oldukları, davalı ...’in yönetim kurulu başkanının ..., yönetim kurulu başkan yardımcısının ise ...olduğu, yine ... A.Ş.'nin paydaşlarının ..., ...ve bunlar dışındaki diğer birkaç gerçek ve tüzel kişi oldukları, Holding'in yönetim kurulu başkan yardımcısı ...‘ın kaza tarihinde ... A.Ş'nin yönetim kurulu başkanı olduğu, buna göre adı geçen her iki davalı arasında organik bağ bulunduğu, bu nedenle ... Holding A.Ş.‘nin de hüküm altına alınan tazminatlardan sorumlu tutulması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bunun yanında, gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56. maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Manisa ili ... ilçesinde bulunan Eynez yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda ... maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyizin kapsam ve nedenlerine göre kararda sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, davalılar ... Kömür İşletmleri A.Ş. ile ... Holding A.Ş. arasındaki organik bağ nedeniyle davalı ...Ş.'nin de hüküm altına alınan tazminatlardan sorumlu tutulması gerektiği gözden kaçırılarak kendisine husumet yöneltilemeyeceğinden bahisle adı geçen şirket hakkındaki davanın reddine karar verilmesi hatalı olduğu gibi birleşen dava dosyasında ... Holding A.Ş. davalı durumda olmadığı halde karar başlığında birleşen dosya davalısı olarak gösterilmesi, yine birleşen dava dosyasında ... A.Ş. davalı durumda bulunmasına rağmen karar başlığında gösterilmemesi de hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Türkiye Kömür İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24619, Karar No: 2017/3202, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24619 E.  ,  2017/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2608, Karar No: 2012/10409, Tarih: 31.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2608 E.  ,  2012/10409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası

Sanığın 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia olunması karşısında suç tarihlerinin 31.12.2002, 31.12.2003 ve 31.12.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, aynı gerekçeyle 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunun zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır.

I-Katılan vekilinin “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık müdafiinin “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Katılan vekilinin “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

III-Katılan vekilinin “2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın % 50 hisseli ortağı ve şirket müdürü olduğu... Dek. Met. Güm. Ltd. Şirketi adına gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın sahte faturalar düzenleyip komisyon karşılığı sattığının iddia olunması, sanığın 2002 yılında muhasebecisine şirketin kapatılması için dilekçe verdirdiğini, akabinde muhasebecisinin kendisine şirketin kapandığını söylediğini, sahte fatura ticareti yapmadığını beyan ederek suçlamayı kabul etmemesine karşın kayıtlarda 2004 takvim yılında sanığın halen şirket müdürü olarak yer alması, söz konusu şirketin bilinen adreslerinde bulunamaması, tanınmaması, faaliyette olduğuna dair hiçbir verinin bulunmaması, vergi suçu raporu ile ekindeki vergi tekniği raporlarında mükellef şirketin sadece sahte fatura düzenlemek amacıyla kurulduğunun ifade edilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; katılan kurumdan başka mükelleflerde sanığın sorumlusu olduğu anılan şirkete ait 2004 yılında düzenlenmiş faturalara rastlanıp rastlanmadığının sorulması, var ise bu faturaların asılları ve onaylı suretleri getirtilmesi, varsa faturaları kullanan mükellefler hakkında düzenlenen karşıt inceleme raporlarının celp edilip incelenmesi, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde sanığın beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15614, Karar No: 2014/12054, Tarih: 12.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/15614 E.  ,  2014/12054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde dayanak TCK.nun 50/1...a maddesi ile birim gün para cezalarının adli para cezasına çevrilmesinde ve adli para cezalarının taksitlendirilmesinde TCK.nun 52. maddesinin mahallinde eklenmesi ve gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan "27.01.2011" olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına; Cumhuriyet Savcısının güvenlik tedbirlerinin uygulanmamasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1773, Karar No: 2016/7276, Tarih: 31.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/1773 E.  ,  2016/7276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki 14. maddesinde yer alan “Ceza dairelerinin görevlerinin tayininde, davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir.” hükmüne göre Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere iddianamedeki tavsif esas alınmalıdır.

04.06.2010 günlü iddianame ile özetle; sanıklar ..., ... ve ...'nin ...Sağlık Polikliniğinde çalıştıkları dönemler içerisinde mesul müdür ve doktor olarak görev yaptıkları, sanık ...'ın gayri resmi sahibi olduğu adı geçen polikliniğin hasta kabul ve kayıt biriminde çalışan ...'ın hasta tedavi giderlerini faturalandırdığı, sanıkların ...Polikliniğine 2006, 2007, 2008 yıllarında müracaat eden hastaların birçoğuna tahlil ve tetkik yapılmadığı halde yapılmış gibi icmal formlarının düzenlenmesi ve bazı hastaların muayene edilmediği halde adlarına kayıt yapılıp muayene edilmiş gibi gösterilmesi suretiyle kamu zararına sebebiyet verdiklerinden bahisle eylemlerine uyan TCK'nun 212. madde delaleti ile 204/2, 43, 53, 158/1.e, 43, 53 ve 54. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açıldığı, iddianamede her ne kadar sanıklar hakkında sahtecilik suçu yönünden sevk maddesi olarak TCK'nun 204/2. maddesi gösterilmiş ise de; iddianamedeki anlatım ve tavsife göre, ... Polikliniğinin mesul müdürü olup kamu görevlisi olmayan doktor sanıklara yüklenen sahtecilik eylemlerinin TCK'nun 210. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “Gerçeğe aykırı belge düzenleyen tabip, diş tabibi, eczacı, ebe, hemşire veya diğer sağlık mesleği mensubu, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Düzenlenen belgenin kişiye haksız bir menfaat sağlaması ya da kamunun veya kişilerin zararına bir sonuç doğurucu nitelik taşıması halinde, resmi belgede sahtecilik hükümlerine göre cezaya hükmolunur.” şeklindeki düzenleme uyarınca, maddede belirtilen özel sağlık mesleği mensuplarının sahtecilik eylemlerinin, fıkranın ikinci cümlesindeki koşulun gerçekleşmesi halinde devamlılık gösteren daire kararlarında da açıklandığı üzere kamu görevlisi olmamaları nedeniyle (bu yönde Dairemiz dışında Yüksek 21. Ceza Dairesinin 28.12.2015 gün 2015/13365-6682 E,K, 18. Ceza Dairesinin 01.07.2015 tarih 2015/3449-3800 E, K ve 15. Ceza Dairesinin özel hastane doktoru tarafından düzenlenen belgenin özel belgede sahtecilik olduğuna ilişkin 01.12.2014 gün 2013/4106 E., 2014/20090 sayılı kararı) TCK'nun 204. maddesinin 1. fıkrasındaki resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ve iddianamede TCK'nun 204. maddesinin 2. fıkrası kapsamında bir kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik eyleminden dolayı açılmış bir dava bulunmaması karşısında; TCK'nun 158/1-e maddesindeki nitelikli dolandırıcılık suçunun ceza miktarına, tebliğname tarihine, iddianamedeki tavsife, hükümlerin konusuna, temyizin kapsamına ve tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesi'ne ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmesine, 31.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2865, Karar No: 2025/1909, Tarih: 07.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2865 E.  ,  2025/1909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/33 E., 2024/310 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/117 E., 2022/222 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ile davalılardan Vergi Dairesi vekili ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; Şehitkâmil Vergi Dairesi tarafından düzenlenen ve asıl borçlusu ... Elektrik Enerjisi Satış A.Ş. olan 26.09.2016 düzenleme tarihli ve 2016092666... takip numaralı ödeme emrinin davacıya tebliğ edildiğini, ödeme emrine karşı yasal süre içerisinde Vergi Mahkemesinde iptal davası açılmadığını, diğer bir anlatımla dava açma süresinin kaçırıldığını ve takibin kesinleştiğini, borcun sebebine ilişkin araştırma yaptıklarını ve şifahi bilgiye göre ... firmasının vergi borçları nedeniyle 10.08.2016 tarihinde müvekkili şirkete haciz ihbarnamesi gönderildiğini, borçlunun kendisinde herhangi bir hak ve alacağı bulunmadığı yönünde itirazda bulunmadığı için borcun müvekkili şirketin uhdesinde sayıldığını, bu nedenle ödeme emrinin müvekkili şirkete tebliğ edildiğinin anlaşıldığını, şirketleri ile ... Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş. arasında 17.01.2014 tarihinde elektrik satış sözleşmesi imzalandığını, taraflar arasında imzalanan bu sözleşme kapsamında müvekkili şirketin ...'dan elektrik enerjisi satın aldığını ve bedellerini de dava dilekçesi ekinde sunulan hesap ekstresinden anlaşılacağı üzere müteaddit defalar ödediğini, taraflar arasındaki sözleşmenin 15.04.2016 tarihinde müvekkili şirket tarafından feshedildiğini, ... şirketinin son elektrik satışına ilişkin olarak kestiği 18.04.2016 tarihli faturaya ilişkin tutarın müvekkili şirket tarafından 10.05.2016 tarihinde 3.998.000,00 TL olarak ödendiğini ve buna ilişkin dekontun dava dilekçesinin ekinde sunulduğunu, ticari defterler incelendiğinde müvekkilinin haklılığının anlaşılacağını ileri sürerek; takip dosyasındaki borç nedeniyle 1.139.306,05 TL kamu borçlusu olan ... Elektrik Enerjisi Toptan Satış A.Ş. ye ve Vergi Dairesine borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Vergi Dairesi vekili; Şehitkâmil Vergi Dairesinin 628 025 9974 vergi numarasında kayıtlı mükellefi ... A.Ş. nin Form BS'den tespit edildiği üzere davacıya elektrik satışları olduğunun tespit edildiğini, ilgili firmanın dairelerine olan vadesi geçmiş vergi borçları nedeniyle haciz bildirisiyle bahse konu borcun davacıdan istenilmesine rağmen borca karşılık herhangi bir ödeme yapılmadığını ve 7 günlük süre içinde itirazda da bulunulmadığını, bu nedenle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü

Hakkında Kanun'un (6183 sayılı Kanun) 54., 55. ve aynı Kanunun üçüncü şahıslardaki menkul malların, alacak hakların haczi başlıklı 79. maddesi hükmü uyarınca daireleri mükellefi elektrik satışında bulunduğu davacı adına ödeme emri tanzim edildiğini, davacı şirkete haciz bildirisinin tebliğ edildiğini, davacının 18.11.2016 tarihli ve 365568 sayılı evrak kayıt nolu dilekçesi ile ödeme emrindeki miktar üzerinden teminat mektubu sunduğunu, anılan kanun gereği itiraz edilmemesi halinde itiraz etmeyen tarafın mal elinde ve borç zimmetinde sayılacağını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... Elektrik Enerjisi Satış A.Ş. vekili; müvekkilinin davacıdan herhangi bir alacak talebi ve iddiası olmadığı gibi dava konusu bedelin müvekkili tarafından tahsil edilmediğini, davacı kendi kusuru ile haciz ihbarnamelerine süresinde itiraz etmediği için dava konusu bedeli ödemek zorunda kaldığını, davada taraf olmadıklarını, davacı firmanın elektrik satın aldığını, davacı firmaya kesilen son faturanın 18.06.2016 tarihli olduğunu ve fatura tutarının da 10.05.2016 tarihinde davacı tarafından ödendiğini, 10.05.2016 tarihi itibariyle davacı ile müvekili firma arasında alacak ve borç ilişkisinin sona erdiğini, 10.05.2016 tarihinden sonra davacı ile başka bir ticari ilişkileri olmadığı gibi davacı firmadan da herhangi bir alacaklarının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalı ... Elektrik Enerjisi A.Ş. arasında bir ticari ilişki mevcut olduğu, her iki tarafın ticari defterinden anlaşıldığı üzere bu ticari ilişkiden kaynaklı olarak herhangi bir borç kalmadığı gerekçesiyle; davacının davalı ... aleyhine açmış olduğu davasında davanın kabulüne, diğer davalı ... Elektrik Toptan Satış A.Ş. nin mevcut davada pasif husumet ehliyeti bulunmadığından bu davalı aleyhine açılan davada pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı söz konusu haciz bildirisinin tebliğinden itibaren yedi günlük süre içerisinde itiraz hakkını kullanmadığından davalı alacaklı İdarenin, davanın açılmasına neden olmadığından vekalet ücretinden sorumlu tutulmamasına, maktu vekalet ücretinin davalı ...'a verilmesine karar verilmiş, karara karşı süresi içerisinde davacı vekili ile davalılardan Vergi Dairesi vekili ve Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili ile davalılardan Vergi Dairesi vekili ve Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davayı açmakta hukuki yararı bulunan davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, davalı ... yönünden verilen ret kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.