muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11305, Karar No: 2015/11266, Tarih: 04.03.2015

1-Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2-Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayanı veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

3-Sanığın, dava konusu kargo gönderi belgesinde açık kimliği bulunmayan gönderici ve açık adresi bulunmayan alıcıyla telefon veya başka surette özel ilişki veya iletişim kurup kurmadığı (gerektiğinde iletişimin tespiti yoluna gidilmesi),

4-Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5-Dava konusu işlemden önce sanık hakkında aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık mevzuata uygun olarak kabul edilmiş olup göndericisiyle alıcısı belli olan kargoyu kabul edenin, aksine bir delil bulunmadığı takdirde bu kargo içerisinde bulunan kaçak eşyadan dolayı sorumluluğu söz konusu olmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirilmesine gelince;

Sanık M.. K.. hakkında içerisinde kaçak sigara bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, Mahkemece sanığın savunmasının aksine delil bulunmadığı, atılı suçtan cezalandırılmalarına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Sanık M.. K.. hakkında ayrıca daha önceden aynı suçu işlediğinden bahisle dairemizin 2014/11302, 2014/11303, 2014/11308, 2014/12238, 2014/13690, 2014/14544, 2014/24511, 2014/26018, 2014/26590, 2014/30972 ve 2014/32720 esaslarına kayıtlı kamu davalarının açıldığı tespit edilmiştir.

Bu durum karşısında, sanık M.. K..'ın içerisinde dava konusu sigaraların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediğinin tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak hep birlikte değerlendirmek suretiyle ve gerektiğinde sanık hakkında aynı nitelikte açılmış kamu davalarının da birleştirilip TCK.nun 43.maddesi hükümleri de gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, müşteki T.. K.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18017, Karar No: 2013/13691, Tarih: 03.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/18017 E.  ,  2013/13691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin iş bitimi gerekçesi ile önel tanınmadan feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliği ile davacının işe iadesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacı tarafın verilen kesin süre içinde gider avansını yatırmaması nedeni ile dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş, karar davacı vekilinin temyizi üzerine 22. Hukuk Dairesi'nin 12/07/2012 tarihli ilamı ile özetle,”...Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Ayrıca bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. maddesine göre işlem yapmalıdır. Yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme tarafından bozma kararına uyulmuş olmasına rağmen bozma kararının gerekleri yerine getirilmemiştir.

Davacı vekili bozma öncesi yargılama aşamasında delil listesi vererek delillerini bildirmiştir. Bozma sonrası yargılamada bu delillerin toplanması için gerekli usuli işlemler yapılmamıştır. Gerekçede numaraları belirtilen Mahkemenin 2011/284,286,288 ve 290 Esas sırasına kayıtlı başka işçiler tarafından aynı istemlerle açılan davalarda dinlenen tanıkların anlatımları ve yine bu davalarda alınan bilirkişi raporu ile yetinilmiştir. Dosyaya sunulan tanıkların anlatımları o dosyanın davacısı hakkındaki bilgileri içermekte olup eldeki davanın davacısı ile ilgili beyanda bulunulup bulunulmadığı, davacının o davanın davacısı olan işçi ile aynı durum ve konumda olup olmadığı anlaşılamamakta ve kararın denetimi yapılamamamtadır. Aynı şekilde sunulan bilirkişi raporları da o davaların davacısı olan işçilere yöneliktir. Bu nedenle mahkeme kararı eksik incelemeye dayanmaktadır.

Yapılacak iş, davacı vekilinin sunduğu delil listesinde bildirdiği toplanmayan delilleri toplamak, tanıkları dinlemek, gerekli görüldüğü takdirde mahallinde uzman bilirkişi katılımı ile keşif yapıp rapor almak, bu hususlarda gerekirse davacı tarafa bozma kararına uygun biçimde kesin süre vererek eksiklikleri tamamlamak ve daha sonra toplanacak delilleri toplanmış deliller ile birlikte değerlendirerek talep hakkında sonuca varmak olmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 03/09/2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1139, Karar No: 2021/7501, Tarih: 29.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1139 E.  ,  2021/7501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, Tefecilik

Gerekçeli karar başlığında 2008, 2009 şeklinde eksik yazılan suç tarihlerinin, 2008 takvim yılında en son matrahlı KDV beyannamesinin Aralık ayında, 2009 takvim yılında en son matrahlı KDV beyannamesinin Ocak ayında verilmesi nedeniyle sahte fatura düzenleme suçlarına ilişkin 31.12.2008, 31.01.2009, POS cihazı ile 2008 takvim yılında en son Aralık ayında, 2009 takvim yılında ise en son mart ayında çekim işlemi yapılması nedeniyle tefecilik (5464 sayılı Kanuna aykırılık) suçuna ilişkin 31.12.2008, 31.03.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “sahta Fatura Düzenleme ve Tefecilik (5464 sayılı Kanuna aykırılık)” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 29.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2685, Karar No: 2013/5308, Tarih: 25.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2685 E.  ,  2013/5308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 09.07.2012 gün ve 2012/9880 Esas - 2012/15386 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idarenin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dairemizin onama kararından sonra, dava konusu taşınmazın diğer paydaşlarının açtığı dava dosyalarının incelenmesinden; .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/47 esas sayılı dava dosyasında 2005 yılı Mart ayı değerlendirme tarihi esas alınarak metrekaresine 400,00-TL; .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/132 esas sayılı dava dosyasında da 2004 yılı Aralık ayında 800,00-TL değer biçmiş olup, bu davada ise 2002 yılı Temmuz ayında metrekaresine 800,00-TL değer biçildiği gözetildiğinde; yetersiz gerekçe ile aynı taşınmaza 3 yıl sonraki bedelden yüksek; 2 yıl sonraki bedele ise aynı değerin belirlenmesi karşısında; raporlar, inandırıcı bulunmamıştır.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, inandırıcı olmayan raporlara göre karar verilmesi doğru değildir.

Davalı idare vekilinin karar düzeltme istemleri bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile Dairemizin 09.07.2012 gün ve 2012/9880-15386 sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14402, Karar No: 2014/32, Tarih: 06.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/14402 E.  ,  2014/32 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet

HÜKÜM : Nitelikli zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Ceza Genel Kurulunun 12/02/2008 günlü 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı Kararı gereğince sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin sonuç ceza miktarı itibariyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten ve Mahkemenin kabulü ile uygulama ve takdirine göre 5237 sayılı TCK'nın herhalükarda daha lehe olduğu anlaşıldıktan sonra gereği düşünüldü:

Nitelikli zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Mahkemenin alt sınırdan ceza tayinine ilişkin takdiri de gözetilerek hüküm fıkrasına “Suçun TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi gözetilerek sanık hakkında 53/5. madde gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere takdiren 3 yıl 10 ay 26 gün süreyle bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;

Suç tarihinde ... Adliye ... şubesi memuru olan sanığın görevinin icrası cümlesinden olarak dosyalarına ödenmek üzere gelen posta havale aslı ve haber kağıtlarının ilgili bölümlerine ... 1, 2 ve 3. İcra Müdürlükleri mutemetlerinin imzalarını onların yerine sahte olarak atmak veya 3. şahıslara attırmak suretiyle ödenen havaleler defterine kayıt ederek aldığı havale bedellerini bir süre kullanmak ve mal edinmek şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 204/2, 43. maddeleri uyarınca kamu görevlisinin zincirleme şekilde resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yanılgılı hukuki değerlendirme ile sadece belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Bu suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında 53/5. madde gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25318, Karar No: 2017/2840, Tarih: 30.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25318 E.  ,  2017/2840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet - Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1- Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7347, Karar No: 2024/3701, Tarih: 21.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7347 E.  ,  2024/3701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/680 E., 2023/930 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/550 E., 2022/33 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, kadının her gün annesinin evine gittiği eve geç saatte geldiği, erkeğin bu duruma ilişkin rahatsızlığını dile getirmesi halinde kadının erkeğin kendisine karışmayacağını söyleyerek hakaret ettiği ve rencide edici davranışlar sergilediği, kadının çocukları ile ilgilenmediği, kadının annesinin evine gitmesi nedeniyle ortak konuta misafir gelemediği, kadının arkadaşının elektrik fatura kaydını kendi üzerine aldığı, arkadaşının faturayı ödememesi nedeniyle erkeğin bu borcu ödemek zorunda kaldığı, kadının işlemiş olduğu sahte fatura suçundan 13 ay ceza evinde kaldığı, kadının önceki evliliğinden olan çocuğuna daha çok ilgi gösterdiği, ortak çocuğu darp ettiği, çocuğu okula götürmediği, davacı erkek ile görüştürmediğini, kadının iddialarını kabul etmediği, annesinin hastalığı nedeniyle yanına gittiğini, kadının çocuk yanında alkol kullandığını, kadının babasına hakaret ettiğini darp etmeye çalıştığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; erkeğin anne ve babasının yaptırmış olduğu binaya taşındıktan sonra aralarında sorunla başladığı, erkeğin iddialarını kabul etmediği, çocuklarıyla ilgili bir anne olduğu, okula düzenli olarak götürdüğü, erkeğin akşam geldiğinde annesinin yanına gittiği ve gece geç saatlerde kadar evi ihmal ettiği, kadının annesinin yanın a giderken erkeğe haber verdiği, arkadaşının faturasını ona insani anlamda yardımcı olmak için üzerine aldığı bu olayın flört döneminde yaşandığı arkadaşının borcunu ödediği, eski iş yerindeki patronunun hatası yüzünden ceza evine girdiği bu olaydan sonra evlilik birliklerinin devam ettiği, ortak çocuğa şiddet uygulamadığını erkeğin çocuğu kaçırdığını iddia ederek erkeğin davasının reddine, ortak çocuğun geçici velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; fiili ayrılığın tek başına boşanma sebebi olmadığı boşanma kararı verilebilmek için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerektiği, somut olayda toplanan deliller ve dinlenen tanık beyanından; erkek eşin kadın eşe yönelik evlilik birliğinin temelinden sarsıldığına ilişkin dayanmış olduğu vakıaları ispatında dinlettiği tanıkların anlatımlarının yer, zaman içermediği, taraflardan aktarılan görgüye dayanmayan, sebep ve saiki açıklanmayan inandırıcılıktan uzak davacı tanık anlatımlarına itibar edilemediği 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun)166 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında davada davacı erkek eşin dayanmış olduğu hiçbir olguyu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle davanın reddinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki tüm iddialarını ispat ettiği, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin ikinci fıkrasının şartlarının da gerçekleştiği, taraflarının evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, davanın reddinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu bu nedenle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulünün gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun 190 ıncı 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un, 4 üncü, 166 ıncı, 169 uncu 182 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26538, Karar No: 2017/35640, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26538 E.  ,  2017/35640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.