muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/932, Karar No: 2024/380, Tarih: 10.07.2024

8. Taraflar arasında varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmayan 28.09.2015 tarihli kira sözleşmesinin 12 nci maddesi "Binada mücbir sebeplerle meydana gelebilecek deprem, dışarıdan gelecek yangın, su baskını ve benzeri afetler ile binanın yapımından kaynaklanan zararlar kiralayan tarafından giderilerek, kullanılır hale getirilecektir. Bu süre için kira ödemesi yapılmayacaktır. Binanın kullanıldığı müddetçe kullanımdan kaynaklanan hasarlar kurum tarafından yaptırılacaktır.'' şeklindedir. Bu maddede binada mücbir sebeplerle meydana gelebilecek deprem, dışarıdan gelecek yangın, su baskını ve benzeri afetler hâlinin yanında ayrıca binanın yapımından kaynaklanan zarar hâli de düzenlenmiştir.

9. Borçlu vekilince sunulan kiraya veren şirket tarafından Kastamonu Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne hitaben yazılan 23.06.2020 tarihli ve 14.10.2020 tarihli yazılarda performans yetersizliğinin giderilmesi için gerekli güçlendirme ve iyileştirme çalışmalarının yapılacağı belirtilmiştir.

10. Bu durumda kira sözleşmesinin 12 nci maddesi kapsamında kiralanan binada güçlendirme ve iyileştirme çalışmasının yapılmasının gerekip gerekmediği, kiraya verenin iddiası doğrultusunda çalışma dönemi içerisinde kiralananın kullanılmaya devam edilip edilmediği, bu süre içerisinde kiranın ödenmesinin gerekip gerekmediği gibi hususlar genel mahkemede yargılamayı gerektirmektedir.

11. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; kira sözleşmesinin 16 ncı maddesi uyarınca kiraya veren tarafından deprem yönetmeliğine uygun olduğu ibaresini taşıyan raporun ilgili bölge müdürlüğüne verilmesini müteakip binanın teslim alınacağının belirtildiği, kira sözleşmesinden sonra meydana gelen bir afetin bulunmadığı, kiracının binayı kullanmaya devam ettiği ve bir zarar oluştuğunu da ileri sürmediği, takip konusu Ağustos ve Eylül ayı kiraları yönünden borçlunun ödeme iddiasında bulunması sebebiyle alacağın varlığının yargılamayı gerektirmediği gerekçesiyle direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerle bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüş, Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

12. Hâl böyle olunca usul ve yasaya uygun olan direnme kararı onanmalıdır.

13. Ne var ki, borçlu vekilinin temyiz itirazları Özel Dairece incelenmediğinden bu konuda inceleme yapılmak üzere dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA, oy çokluğuyla,

2-Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 12. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, oy birliğiyle,10.07.2024 tarihinde kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8580, Karar No: 2019/12470, Tarih: 14.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8580 E.  ,  2019/12470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kayden 19.05.1996 doğumlu olup, resmi kurumda doğmadığı anlaşılan mağdurenin yaşına aşamalarda itiraz edilmesi, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 30.03.2012 günlü, 1895 sayılı raporunda 25.03.2011 tarihinde mağdurenin on dört yaşını bitirip on beş yaşı içerisinde olduğunun belirtilmesi ve mağdurenin ifadesinde geçen cinsel ilişkiye girme tarihi ile hamileliğine göre saptanan tarihin, raporda bildirilen tarihten farklı olması karşısında, hangi tarihte cinsel ilişkiye girdikleri hususu sanık ile mağdureden ayrı ayrı sorulup ayrıca mağdurenin anne ve babası olan ... ile ...’in, mağdurenin doğum tarihi konusunda tekrar dinlenerek şayet varsa bilgisi olan diğer kişilerin de tespitiyle tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ve mağdureye ait aşı, okul kayıtları gibi diğer belgeler de temin edilip, tespit edilecek suç tarihindeki gerçek yaşı adli tahkikatla belirlenerek buna göre nüfus kaydı da düzeltildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/380, Karar No: 2021/6990, Tarih: 09.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/380 E.  ,  2021/6990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 16.05.2019 tarih ve 2017/1002 E. - 2019/488 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 15.10.2019 tarih ve 2019/1194 E. - 2019/1324 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 07.12.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile tüm davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalıların murisi ... arasında 28.11.2016 tarihinde... Tekstil Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin olağanüstü genel kurul toplantısında 2016/5 karar sayısı ile hisse devri gerçekleştirildiğini, bu devir işleminde davacının... şirketine ait hissesini ...'na 1.800.000,00 TL karşılığında devrettiğini, bu hisse devrine ilişkin sözleşmede davacıya ait hissenin karşılığı olarak Rize Deniz Caddesi’nde bulunan... Pastanesi’nin kiracı olarak kullandığı binadaki %12,5'lik hissesini davalıların murisi ...'nun davacı ...'na 1.800.000,00 TL karşılığında sattığının kararlaştırıldığını, satış bedelinin ödenmesi için ... tarafından davacıya Uşak 4. Noterliği’nin 05.12.2016 tarih ve 09157 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde vekaletnamesinin verildiğini, vekaletname fiiliyata geçirilmeden ...'nun vefat ettiğini, dolayısıyla müvekkili tarafından devredilen şirket hissesinin karşılığı olan 1.800.000,00 TL'nin tahsil edilemediğini iddia ederek anılan bu miktarın 05.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., babası ...'nun ölümü ile... isimli şirketin iflas tehlikesi altında olduğunu öğrendiğini, dava konusu şirketin merkezinin Uşak ilinde olması sebebiyle yetkili mahkemenin Uşak Mahkemeleri olduğunu, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Davalı ..., babası ...'nun ölümü ile... isimli şirketin iflas tehlikesi altında olduğunu öğrendiğini, dava konusu şirketin merkezinin Uşak ilinde olması sebebiyle yetkili mahkemenin Uşak Mahkemeleri olduğunu, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Davalılar vekili, Nesli Örme isimli şirketin 28.11.2016 tarih ve 2016/5 sayılı genel kurul toplantısında alınan kararla davacının şirketteki 4500 adet ve 180.000,00 TL bedelli hissesini davalıların murisi ...'na sattığını, şirketin batık bir halde olduğunu, kredi limitleri dolmuş haldeyken davalılar tarafından maddi ve manevi büyük fedakarlıklar yapılarak ayakta tutulmaya çalışıldığını, davacının şirketteki hisselerini 1.800.000,00 TL bedelle devrettiğine dair iddiasının ve murislerinin satış bedeli olarak bir taşınmazdaki %12,5 oranındaki hissesini ...'na sattığına dair iddianın gerçek dışı olduğunu, müvekkillerinin murisinin imzasını taşımayan bir belgeye dayanarak davacının hak talep etmesinin hukuka aykırı olduğunu, davacının iddiasını tanıklarla ispatlamasının olanaksız olduğunu, davanın mahiyeti gereği satış bedelinin tanıkla ispatlanmasının mümkün olmadığını, genel kurul kararının aksinin ancak aynı değerde ve kuvvette yazılı belgelerle ispatlanabileceğini, imzasız sunulan belgenin delil başlangıcı olarak nitelendirilme olanağının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi’nce, davacı tarafça dayanılan sözleşmenin ilk sayfasında davalıların murisinin imzasının bulunmadığı, ikinci sayfasında imza bulunsa bile ilk sayfanın ikinci sayfaya ait olduğuna dair delil bulunmadığı, davacı yanın yemin deliline dayanmadığı, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi’nce, davanın tazminat davası olduğu, İlk Derece Mahkemesince taraf delillerinin usulüne uygun toplandığı, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli, denetime açık olduğu, davacı ile davalıların murisi arasında düzenlenen ve noter tarafından tasdiklenen şirkete ait Genel Kurul toplantı tutanağında hisse senetlerinin 180.000,00 TL karşılığında ...'na devredildiğinin belirtildiği, bu belgenin aksine tarafların anlaşmasının daha farklı olduğunun davacı tarafça ispatlanması gerektiği, iddia edilen ve ilk sayfasında imza bulunmayan 28.11.2016 tarihli sözleşmenin gayrimenkul devir taahhüdü içermesine rağmen yasal geçerlilik koşuluna uygun olarak yapılmadığı, geçersiz olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalıların murisine devredilen şirket hisse bedellerinin tahsili için açılan alacak davasıdır.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalıların murisine devredilen şirket hisse bedellerinin tahsili için açılan alacak davasıdır.

Davacı vekili, müvekkili ile davalıların murisi ...’nun kardeş ve aynı zamanda dava dışı... … A.Ş.’nin ortakları olduğunu, davacının bu şirketteki hisselerini davalıların murisine 1.800.000,00 TL bedelle sattığını, davalıların murisinin satış bedeline karşılık Rize İli’nde bulunan... Pastanesi tarafından kiracı olarak kullanılan taşınmazın %12,5 hissesini davacıya devretmeyi kabul ettiğini, taşınmazın devri için 05.12.2016 tarihli vekaletname verdiğini, ayrıca hisse devrinden sonra pastane kira bedellerinin davacıya ödendiğini, bu şartların davacı ile davalıların murisi arasında akdedilen 28.11.2016 tarihli sözleşmede kararlaştırıldığını, ancak davalıların murisinin vefat etmesi nedeniyle taşınmaz devrinin gerçekleştirilemediğini belirterek 1.800.000.- TL hisse bedelinin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, davacı ile davalıların murisi arasında resmi kayıtlara yansıdığı şekilde 180.000,00 TL üzerinden hisse devrinin gerçekleştiğini, davacının iddialarının gerçek dışı olup dayandığı 28.11.2016 tarihli adi yazılı sözleşmenin de sahte olarak oluşturulduğunu beyan etmiş, vekilden ayrı cevap dilekçesi sunan davalı ... da, davacının iddialarının doğru olmadığını, hisse devrinin resmi kayıtlara yansıdığı şekilde 180.000,00 TL üzerinden gerçekleştiğini, davacının taleplerine dayanak kıldığı 28.11.2016 tarihli adi yazılı sözleşmenin birinci sayfasında imza bulunmadığını, ikinci sayfasında bulunan imzanın, yazıların ve tarih ibaresinin de Adli Tıp Kurumu’na gönderilerek incelenmesi gerektiğini belirtmiştir.

İlk Derece Mahkemesi’nce davanın reddine karar verilmiş ise de bu iddia ve savunma karşısında yapılan inceleme yeterli değildir. Bu nedenle, davalıların sahtecilik savunmasında bulundukları gözetilerek davacının taleplerine dayanak kıldığı 28.11.2016 tarihli iki sayfadan ibaret sözleşmenin ikinci sayfasında yer alan yazıların, tarih ibaresinin ve imzanın murislerine aidiyeti konusunda davalıların ya da vekillerinin beyanlarının alınması, yazıların, tarih ibaresinin ve/veya imzanın murise aidiyetinin kabul edilmemesi halinde sözleşme tarihine yakın tarihli murisin samimi imza ve yazı örnek asılları toplanarak 28.11.2016 tarihli sözleşme aslı üzerinde ikinci sayfada bulunan el yazıları, tarih ibaresi ve imzanın murise ait olup olmadığı ve ayrıca yazı tarzı, konumlandırılış, biçim, içerik, kullanılan bilgisayar programı ve bütünsellik bakımından davacının taleplerine dayanak kıldığı 28.11.2016 tarihli adi yazılı sözleşmenin birinci ve ikinci sayfaları arasında devamlılık bulunup bulunmadığı, imza ve yazı bulunan ikinci sayfanın birinci sayfanın devamı olup olmadığı bu konuda emare, iz bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınıp; davalıların sözleşmenin ikinci sayfasında yer alan el yazılarına, tarih ibaresine ve murise ait imzaya itiraz etmemeleri durumunda ise yine sözleşme aslı dosyaya getirtilerek yazı tarzı, konumlandırılış, biçim, içerik, kullanılan bilgisayar programı ve bütünsellik bakımından davacının taleplerine dayanak kıldığı 28.11.2016 tarihli adi yazılı sözleşmenin birinci ve ikinci sayfaları arasında devamlılık bulunup bulunmadığı, imza ve yazı bulunan ikinci sayfanın birinci sayfanın devamı olup olmadığı bu konuda emare, iz bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınmalıdır.

Ayrıca; hisse devir tarihi itibariyle davacının devrettiği hisseler ile 28.11.2016 tarihli adi yazılı sözleşmede bahsi geçen hisse devrine karşılık verileceği belirtilen Rize İli’nde bulunan... Pastanesi tarafından kullanılan taşınmazın %12,5 payının gerçek değerlerinin (piyasa değerlerinin) konusunda uzman bilirkişi ya da bilirkişilere tespit ettirilerek bundan sonra davalıların murisinin davacıya verdiği 05.12.2016 tarihli taşınmazların devrine ilişkin vekaletname, devir tarihinden sonra davacının hesabına kira parası olarak geldiğini iddia ettiği ödemeler irdelenip neticede tüm deliller hep birlikte değerlendirilerek 28.11.2016 tarihli adi yazılı sözleşmenin taraflar arasında akdedilip akdedilmediği, akdedildi ise davacının iddia ettiği şekilde uygulanması için tarafların ortak irade gösterip sözleşme hükümlerini kısmen yerine getirip getirmedikleri ve tarafların anlaşılır ortak iradeleri tespit edilip varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması ve bu hükme yönelen davacı istinaf isteminin Bölge Adliye Mahkemesi’nce reddine karar verilmesi, istinaf isteminin reddine dair kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun hangi hükümlerine göre verildiğinin, esastan red kararı olup olmadığının belirtilmemiş olması usul, yasa ve dosya kapsamına aykırı olduğundan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak kaldırılması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6978, Karar No: 2015/17148, Tarih: 29.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/6978 E.  ,  2015/17148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Dosya elektronik ortamda UYAP üzerinden temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de, puantaj kayıtlarının sisteme kaydedilmediği anlaşılmakla, kalem personelinin evrak eksikliğine rağmen dosyayı elektronik ortamda göndermiş olması nedeniyle uyarılması ve dosyanın fiziken gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14847, Karar No: 2018/6360, Tarih: 05.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/14847 E.  ,  2018/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 05.06.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; taraflardan kimsenin gelmediği anlaşılmakla işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 07.04.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 42.180,54 TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedelin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedel maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedel ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20509, Karar No: 2017/2785, Tarih: 29.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20509 E.  ,  2017/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Şikayetin Reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Şikayet dilekçesine ekli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi örneğinden borçlu şirketin yönetim kurulu başkanı ... ve hakkında şikayetçi olunduğunun anlaşılması karşısında bu kişiler hakkında yargılamaya devam edilerek sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi

gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.