muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13645, Karar No: 2017/5045, Tarih: 11.04.2017

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içermesi nedeniyle, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenine göre, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HGK'nun 17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamı ile verilen kararın ard etkili olması nedeniyle kesin olmadığı belirlendiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1221, Karar No: 2024/4918, Tarih: 20.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/1221 E.  ,  2024/4918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1329 Esas - 2021/1867 Karar

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Söke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/600 Esas - 2019/870 Karar

Taraflar arasındaki sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava dışı VF Ege Giyim Sanayi AŞ'nin çalışanı olduğunu, müvekkilinin işvereni tarafından davalı nezdinde yaşam sigortası yapıldığını, poliçe hükümleri gereğince hastalık sonucu maluliyetin teminat altına alındığını, müvekkilinin 11.05.2016 tarihinde Söke... Devlet Hastanesinden rapor aldığını ve bu raporda %45 oranında engelli olduğunun tespit edildiğini, davalıya başvuru yapılmasına rağmen teminatın ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 5.000,00 TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile dava değerini 63.481,29 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tamamen hukuka uygun olan ve butlan veya iptal edilebilirlik yaptırımına tabi tutulması mümkün görünmeyen 09.12.2015 tarihli "Grup Hayat Sigorta Sözleşmesi"nin eki mahiyetindeki "Ek Protokol" uyarınca davacının maluliyet nedeniyle tazminat talep edebilmesi için maluliyetinin en az %60 olması gerektiği, dosya kapsamında mevcut Söke... Devlet Hastanesi'nce tanzim edilen 11.05.2016 tarihli "Sağlık Kurulu Raporu" uyarınca davacıdaki özür oranının %45 olduğu, yine Aydın Menderes Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi'nin 31.12.2018 tarihli engelli sağlık kurulu raporunda davacının özür oranının %49 olduğu, her şekilde davacıda "Ek Protokol" uyarınca tazminat ödenmek için aranan ilgili maluliyet oranının var olmadığı ve sigorta sözleşmesinde yer alan rizikonun gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı ile davacının iş vereni arasında imzalanan grup hayat sigorta sözleşmesi içeriğinde hastalık sonucu maluliyet teminatına ilişkin herhangi bir maluliyet oranından bahsedilmediğini, sigortalının geçerli sayılan hastanelerden alınan sağlık kurulu raporunun yeterli olduğunu, ek protokol üzerinde tarih bulunmadığını, ek protokolün sözleşme ile aynı tarihte imzalandığının ispat edilmesi gerektiğini, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 1425 inci maddesi gereğince ek protokolün geçersiz olduğunu, davalının bilgilendirme yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğini, müvekkilinin ek protokolün imzalandığından haberdar edilmediğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının lehdarı olduğu dava konusu sigorta poliçesinin sigorta ettireni olan dava dışı VF Ege Giyim Sanayi A.Ş ile davalı arasında sigorta poliçesine ek olarak yapılan "Ek Protokol" ile sigorta tazminatının %60 ve üzeri olan maluliyet oranlarında ödeneceğinin kararlaştırılmış olmasına göre İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ile davacının iş vereni arasında imzalanan Grup Hayat Sigorta Sözleşmesi gereğince davacının hastalık nedeniyle maluliyet tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun(6102 sayılı Kanun) 1515 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında davalı şirketin ticaret unvanının yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş ve bu nedenle bozma nedeni yapılmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2024 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Dosya kapsamından, davaya konu grup hayat sigortası poliçesinde maluliyet bakımından herhangi bir oran sınırlaması bulunmadığı, ek protokolde ise % 60 ve üzeri maluliyetin teminat kapsamında olduğunun belirtildiği, ek protokolde tarih bulunmadığı gibi poliçe ekleri kısmında da ek protokolden söz edilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, ek protokolün düzenlenme tarihi araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/4537, Karar No: 2011/8105, Tarih: 10.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/4537 E.  ,  2011/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ        :İstanbul 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :24.12.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 10.05.2011 gününde duruşmalı temyiz eden davacı vekili Av. B. T.K. ve karşı taraf davalı vekilleri Av. F.A. ve Av. C.A. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma davası, mahkemece;  “..davacı yabancı olup,  Türkiye'de yerleşim yerinin bulunmadığı, mahkemenin uluslararası yetkiye sahip olmadığı..” gerekçesiyle reddedilmiş, karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Davanın  tarafları yabancıdır. Yabancı unsur ihtiva eden davalarda Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini, iç hukukun yer itibarıyla yetki kuralları tayin eder. (5718 s. MÖHUK. md.40) İç hukuk, bir davada yer itibarıyla hangi mahkemeyi (veya mahkemeleri)  yetkili göstermiş ise, bu mahkeme, o davada milletlerarası yetkiye de sahiptir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 168. maddesine göre;  boşanma veya ayrılık davaları, eşlerden birinin yerleşim yerinde veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde açılır. Bu yerlerden birini seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kendi yerleşim yerinin İstanbul olduğunu ileri sürdüğüne göre, İstanbul'un dava tarihi itibarıyla davacının yerleşim yeri olup olmadığı belirlenmelidir. Dava  13.5.2009 tarihinde açılmıştır. Dosyaya sunulan belgelerden, davacının 6.11.2008 ile 6.11.2010 tarihleri arasında  iki yıl süreli yabancılara mahsus ikamet tezkeresiyle Türkiye'de bulunduğu anlaşılmaktadır. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa göre, Türkiye'de her hangi bir amaçla en az altı ay süreli ikamet tezkeresi almış olan yabancıların Genel Müdürlükçe “Yabancılar Kütüğüne” kaydedilmeleri (md.8/1) ve yerleşim yeri adreslerinin bu kütüğe işlenmesi, bu Kanuna dayanılarak çıkarılan 15.8.2007 tarihinde yürürlüğe konulan “Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliğine” göre de, bu durumda olan yabancıların yerleşim yeri ve diğer adres bilgilerinin elektronik ortamda tutulması zorunludur. (Yönetmelik md.10/1)  O halde, Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden, davacının “yabancılar kütüğünde” kaydının olup olmadığı  ve aynı kütükte dava tarihi itibarıyla Türkiye'deki yerleşim yeri adresiyle ilgili bir bilginin bulunup bulunmadığı sorulup tespit edilmeli,  kişilerin adres beyan formundaki bildirimlerinin aksi sabit oluncaya kadar geçerli (Yönetmelik md.13/1) olacağı da dikkate alınmalı, bu ve tarafların gösterdikleri tüm  deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Açıklanan yönler araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 825.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,  istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 10.05.2011 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece; her iki tarafı da yabancı uyruklu kişiler arasındaki boşanma ve malvarlığının tasfiyesi davasında; davacı ve davalının Türkiye/İstanbul'da yerleşim yerinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek; davalının usulüne uygun "yetki itirazı"nın kabulüyle, "mahkemenin milletlerarası yetkiye sahip olmadığı" belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir. Yabancı unsurlu (tarafları yabancı uyruklu olan) davalarda Türk Mahkemelerinin milletlerarası yetkisini, iç hukukun yer itibariyle yetki kurulları tayin eder (5718 s.MÖHUK.md.40). Bu nedenle, yabancı unsurlu bir davada; yetki itirazı yapılmışsa; davanın iç hukuk gereğince yetkili mahkemede açılmış olup olmadığının incelenmesi gerekir. Türk Medeni Kanununun 168.maddesi gereğince boşanma davasının davacının yerleşim yeri mahkemesinde de açılması mümkündür. Diğer seçimlik yetkili yerler olarak; tarafların son altı aydır İstanbul/Türkiye'de birlikte oturmadıkları, davalı kadının Türkiye'de yerleşim yerinin bulunmadığı hususları çekişmeli değildir. Davalının yetki itirazının yerindeliği; davacının İstanbul/Türkiye'de yerleşim yerinin mevcut olup olmadığının belirlenmesine bağlıdır. Türk hukukuna göre, "yerleşim yeri" bir  kimsenin sürekli kalma  niyetiyle oturduğu yerdir (TMK.md.19/1). Bir kimsenin aynı zamanda birden çok yerleşim yeri olamaz (TMK.md.19/2)

Bir kimse için, Türkiye'deki yerleşim yerinin mevcut olup olmadığı konusunda subjektif ve objektif  unsurların birarada gerçekleşmiş olması gereklidir. Subjektif unsur "yerleşme niyeti" objektif unsur "sürekli olarak oturma"dır. Bir yabancı, sürekli Türkiye'de oturmakta, yani objektif unsur gerçekleşmiş olsa bile; subjektif unsur (yerleşme niyeti) oluşmamışsa; o kişinin Türkiye'de yerleşim yerinin mevcut olduğundan söz edilemez. Yerleşme niyetinin araştırılmasında; yabancı kişinin Türkiye'de ikamet tezkeresine-uzun süreli bile olsa-sahip olması yetmez. Yabancı kişinin Türkiye'de ikamet tezkeresinde gösterilen adresinin bulunduğu yeri "ekonomik ve sosyal olarak yaşamının odağı" haline getirmiş olup olmadığına bakılacaktır. Öğretide ikamet tezkerisinin yerleşim yerine karine bile teşkil etmediği savunulmaktadır. Düşünceme göre de böyledir.

Davacı vekili, temyiz dilekçesinde yerleşme niyetinin (subjektif unsur) mahkemece yeterince araştırılmadığını; delillerinin tam olarak toplanmadan yetki itirazının kabulüne karar verildiğini ileri sürmüştür. Yabancı unsurlu davalarda uygulanacak hukuk yabancı hukuk olsa bile; davanın yürütülmesinde geçerli usul hukuku "mahkemenin hukuku"dur. Türk usul hukukunda yetki itirazının "hadise" şeklinde, yani bir ön-sorun olarak incelenmesi gerekir (HUMK.md.187/2,196,224).

Mahkemece, tarafların, davacının İstanbul/Türkiye'de yerleşmek niyetiyle oturduğu/oturmadığı konusunda gösterdikleri (gösterilmemişse gösterme olanağı tanınarak) tüm deliller birlikte değerlendirilerek; mahkemenin yetkili olup olmadığı konusunda bir karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır. Değerli çoğunluğun yerleşim yerinin subjektif unsurunun belirlenmesinde "ikamet tezkeresi"ne karine gücü veren (kanımca gereğinden fazla önem veren)  görüşüne katılmadığımdan; hükmün bu değişik gerekçeyle bozulması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/38982, Karar No: 2012/2821, Tarih: 01.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/38982 E.  ,  2012/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, kıdem tazminatı, ikramiye, yıllık izin ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YA R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Arge Teknisyeni olarak çalıştığını, 2005 yılı Mart ve Aralık ayları ile 2006 yılı Ocak ve Şubat aylarına ait ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle ... akdinin ihtarname ile feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ikramiye, yıllık izin ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ... akdinin feshinin haklı nedene dayanmadığını, haklı bir nedene dayalı olsa bile, 6 işgünü içerisinde kullanılması gerektiğini, bu nedenle de zamanaşımı söz konusu olduğunu, işyerinde uzun süredir ücret ödemeleri konusunda yerleşmiş ve tüm çalışanlarca kabul görmüş uygulama doğrultusunda ödemelerin yapıldığını, bu nedenle aksine iddiaların hakkın kötüye kullanılması olduğunu, ücretin gününde ödenmemesinin olayda davacıya haklı nedenle fesih imkanı vermediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı işyerinde 15.02.2000-16.03.2006 tarihleri arasında çalıştığı, davacının ... akdini haklı nedenle feshettiği, denetime elverişli bilirkişi raporunda belirlenen kıdem tazminatı, ikramiye alacağı, izin alacağı ve ücret alacaklarına hak kazandığı, ücret alacakları ve yıllık izin alacaklarının ödendiğinin davalı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekili yargılama aşamasında yıllık ücretli izin kağıdı başlıklı izin kullanma belgelerini dosyaya sunduğu gibi, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde de ikramiyelerin davacının ... Bankası ... Şubesi nezdindeki hesabına yatırıldığını savunmuştur.

Hükme dayanak bilirkişi raporunda yıllık ücretli izne ilişkin belge sunulmadığından bahisle tüm süreye ilişkin izin ücreti hesaplanmış, ayrıca ikramiyelerin ödendiğine ilişkin savunma da değerlendirilmemiştir.

Bu nedenle, bankaya ödemeye ilişkin açıklamalar ve hesap numarası tespit edilerek davalının ödeme savunmanın değerlendirilmesi ve ayrıca dosyada bulunan izin belgeleri de davacıya sorularak izin ücreti isteminin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Bu nedenle, bankaya ödemeye ilişkin açıklamalar ve hesap numarası tespit edilerek davalının ödeme savunmanın değerlendirilmesi ve ayrıca dosyada bulunan izin belgeleri de davacıya sorularak izin ücreti isteminin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11324, Karar No: 2010/5864, Tarih: 13.04.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/11324 E.  ,  2010/5864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu bıçağın; Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 3.7.2006 tarihli raporunda sustalı çakı olduğunun ifade edildiği, ancak dosya ve 25.4.2006 tarihli Kriminal Polis Laboratuarı rapor içeriğinden düğmesine basılınca kesici kısmını birden ve kendiliğinden ortaya çıkaran otomatik susta tertibatının bulunmadığı ve ancak elle açıldıktan sonra kilitleme düzeneği ile namluyu sapa sabitleyebildiğinin anlaşılması karşısında, suça konu bıçağın tutanak ve raporlarda tanımlanan özelliğine göre 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde sayılan aletlerden olmadığı ve yasak nitelikte sustalı çakı sayılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 13.4.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2698, Karar No: 2012/5153, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/2698 E.  ,  2012/5153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 01.08.2011 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalının ürettiği reçel kavanozlarına etiket imal ederek teslim ettiğini, bedeli olan 1.770,00 TL’nın ödenmediğini, yapılan icra takibine de davalının itiraz ettiğini ileri sürerek haksız itirazın iptalini, %40’dan az olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, etiketlerin ayıplı meydana getirildiğini, amacına uygun olarak kullanmak üzere Sanayi ve Ticaret Bakanlığı yetkililerine başvurduğunu, yetkililerin etiketlerin uygun olmadığını tespit ederek kullanılmasını engellediklerini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının icra takibine haksız itirazın iptaline ve asıl alacağın %40’ı oranındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki 24.02.2011 tarihli iki ayrı iş görme sözleşmesine göre, davacının davalının ürettiği ürün kutularında kullanılmak üzere etiket imali işini yüklendiği, meydana getirilen eserin davalıya teslim edildiği çekişmeli değildir. Tüm çekişme, meydana getirilen etiketlerin ayıplı olup olmadığı, davacının bedel isteyip isteyemeyeceği noktalarındadır.

Tüm dosya kapsamına göre; davalının kendisine teslim edilen etiketleri Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Piyasa Gözetimi yetkililerine muayene için verdiği, yetkililerin 11.05.2011 tarihli tutanakla etiketlerin kullanmaya elverişli olmadığını saptadıkları, bunun ardından 16.05.2011 tarihli ihtarname ile durumun davacıya bildirildiği görülmektedir. Olayların akış seyrine göre, ayıp ihbarı süresinde yapılmıştır.