muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22183, Karar No: 2013/18509, Tarih: 05.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22183 E.  ,  2013/18509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 70; TCK'nın 62, 52/2-4, 58, 53, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

2863 sayılı kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 20:00 sıralarında, Silifke Emniyet Müdürlüğüne telefon ile yapılan ihbarda, Silifke'ye doğru yol alan bir araçta uyuşturucu madde bulunduğunun bildirilmesi üzerine, yol üzerinde uygulama yapan kolluk görevlileri tarafından saat 21:15 sıralarında, sanığın idaresindeki aracın durdurulduğu ve gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle Silifke Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen talimata binaen, sanığa ait olan araçta arama yapıldığı, yapılan arama işlemi sonucunda direksiyonun altında bulunan bir kutu içerisinde, iki adet çömlek, iki adet gözyaşı şişesi, bir adet metal bilezik, bir adet kama saplı hançer, bir adet üzerinde haç işareti bulunan madalyon, bir adet yüzük, bir adet minyatür kap ve elli adet değişik boy ve ebatlarda sikkenin bulunduğu, 20/04/2010 havale tarihli tarafsız bilirkişi raporuna göre, 2 adet sikkenin imitasyon olduğu, bunun dışında, iki adet pişmiş toprak kandil, bir adet metal bilezik, bir adet metal hançer sapı, bir adet madalyon, bir adet metal yüzük, bir adet metal minyatür kap, üç parça halinde kırık, bir adet cam gözyaşı şişesi ve kırk sekiz adet sikkenin 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi olduklarının bildirildiği, sanığın savunmasında, suça konu eserlerin, dedesinden kendisine kaldığını ve müzeye teslim etmek için yanında taşıdığını beyan ettiği, anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece hakkında katılma kararı verilen ...'nün 2863 sayılı kanuna aykırılıktan doğan davalara katılma hak ve yetkisi bulunmadığı gözetilmeksizin, kamu davasına katılan olarak kabulü ile lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının katılan kurum lehine vekalet ücreti belirlenmesi ile ilgili, 11 paragrafının, hükümden çıkartılması, 12. paragrafın, 11, 13. paragrafın, 12 olarak değiştirilmesi, hükmün usul ve kanuna uygun bulunan sair hususları aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7851, Karar No: 2021/135, Tarih: 19.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/7851 E.  ,  2021/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/122 E. - 2018/530 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.12.2018 gün ve 2017/122 Esas-2018/530 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... İlçesi, ... Mahallesi 421 ada 50 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Üçer aylık vadeli hesaba yatırılan ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen 26.373,42 TL bedele 22.07.2017 tarihinden, kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-... İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-... İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararının hüküm fıkrasının;

a- 4. bent ilk paragrafından yeralan (edilen) kelimesinden sonra gelmek üzere (147.938,01 TL) ibaresinin eklenmesine, devamla 4/b bendinde yeralan (kısma) kelimesinden sonra gelmek üzere (22.07.2017 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin eklenmesine,

b- Vekalet ücretine ilişkin 6 nolu bendin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12827, Karar No: 2022/1509, Tarih: 08.02.2022

Somut olay incelendiğinde, davacı çocukların maddi tazminat istemleri, davacı babanın maddi ve manevi tazminat istemleri ile davacı kardeşin manevi tazminat istemine ilişkin hükümlerin miktar yönünden yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla, davalı ... Genel Müdürlüğü’nün anılan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının kesinlik nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

C.Davalı ...’nun Diğer Hükümlere Yönelik Temyiz İtirazları Yönünden;

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalı ... Genel Müdürlüğü’nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... Genel Müdürlüğü olan Eynez yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile ... Tek. Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. A.Ş.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında Soma Kömür İşletmeleri A.Ş.'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... Genel Müdürlüğü olan Eynez yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile ... Tek. Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. A.Ş.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında Soma Kömür İşletmeleri A.Ş.'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Sözleşmenin eki konumundaki Teknik Şartname'nin 2. maddesinde işin konusunun "1. maddede cins, mevkii ve sınır koordinatları belirtilen sahadan, idare tarafından bir kısmı yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak verilecek bina, tesis, makine, teçhizat, ve yeraltı galerileri ile yüklenicinin temin edeceği ilave makine, teçhizat, tesis ve personel ile bütün masraflar yükleniciye ait olmak üzere yeraltı işletme yöntemi ile kömür üretme işi" olarak tanımlandığı, bu kapsamda sahada mevcut bulunan şalt tesisleri, jeneratör, karo sahası, vantilatör tesisi, kompresör tesisi, tertip binası, işçi banyoları, lambahane, teshin merkezi, atölye, pres, kül tesisi, kriblaj tesisi, nefeslik vb. gibi tesislerle, Teknik Şartname'nin ek-2 listesinde tanımlanan makine ve teçhizat yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak bırakıldığı, ek-12 olarak tanımlanan listede işin yapılacağı yeraltı maden ocağında idareye ait zincirli ve bant konveyörler bulunduğu görülmektedir. Teknik Şartname'de yüklenici tarafından yapılacak iş programının ve işletme projesinin davalı ... Genel Müdürlüğü'ne sunulacağı, programın veya projenin yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların idarece verilen süre içerisinde giderileceği, idarece onaylanan uygulama projesine yüklenicinin aynen uymak zorunda olduğu, uygulama projesinde ancak idarenin onayı ile revizyon yapılabileceği, sözleşmenin eki olan İdari Şartname'nin 7.,3.,2. maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlendiği, Sözleşmenin eki olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 11. maddesinde ise, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebileceği, yüklenicinin buna uymak zorunda olduğu kurallar getirilmiştir.

Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının hiçbirinde ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1)İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;
Yargıtay — Esas No: 2016/10129, Karar No: 2017/5880, Tarih: 16.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/10129 E.  ,  2017/5880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... arafından, davalı ... San. ve Tic. A.Ş. aleyhine 03/02/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; ... Gazetesinin 19/12/2013 tarihli nüshasının 19. sayfasında “7 Adet Saate Dünya Şampiyonluğu” başlığı ile verilen haberin gerçeğe aykırı olduğunu, müvekkillerinin kişilik haklarına saldırı oluşturacak nitelikte bulunulduğunu belirterek, uğradıkları manevi zararın giderilmesini ve TBK’nın 58/2 maddesi uyarınca hüküm özetinin yüksek tirajlı günlük bir gazetede yayınlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; haberin, ... isimli kişinin 03/12/2012 tarihinde Gençlik ve Spor Bakanlığı Teftiş Kurulu’na verdiği dilekçesinde yer alan iddialara dayalı olarak yayınlandığını, iftira ve hakaret kastının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haberin görünür gerçeğe uygun olduğu ve kaynağının gösterildiği, basın hürriyeti sınırları içinde yayınlandığı, manevi tazminatın şartlarının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

03/10/2016 tarih ve 675 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirlerin Alınması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin “Dava ve takip usulü” başlıklı 16/1. maddesinde 20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/08/2016 tarihinde önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/08/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 5. maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle ret kararı verileceği düzenlenmiştir.

Davalı ... Sanayi ve Ticaret A.Ş.’nin 668 sayılı KHK’de yer aldığı ve kapatıldığı anlaşıldığından, dava hakkında 675 sayılı KHK’nın 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7278, Karar No: 2015/15092, Tarih: 06.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7278 E.  ,  2015/15092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/12/2014

NUMARASI : 2014/55-2014/610

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 2008 yılında boşandıklarını, boşanma neticesinde müşterek çocuk Tugay'ın velayetinin davacı anneye verildiğini ve müşterek çocuk lehine aylık 100 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, aradan geçen süre, çocuğun lise üçüncü sınıfta eğitim görmesi, ihtiyaçlarının artması nedeniyle nafakanın yetersiz kaldığını, davalı babanın ise düzenli işi bulunduğunu belirterek, iştirak nafakasının aylık 500 TL'ye yükseltilmesini ve dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacının gelir düzeyinin kendisinden yüksek olduğunu, sigortalı olarak çalıştığını,kendisinin ise bir fabrikada aylık 1.300 TL maaşla çalıştığını, kızının okul masrafları bulunduğunu, kredi borcuna ait ödemeleri olduğunu da savunarak, nafakanın hak ve nesafet kurallarına göre arttırılmasını istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, tarafların müşterek çocuğu Tugay için hükmedilen aylık 100 TL'lik iştirak nafakasının aylık 48 TL artışla tahsilde tekerrüre sebep olmayacak şekilde dava tarihinden itibaren aylık 148 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, iştirak nafakasının artırılması talebine ilişkindir.

TMK.'nın 182/2.maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan, iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden tarafların 2008 yılında boşandıkları, boşanma neticesinde müşterek çocuk 1997 doğumlu Tugay'ın velayetinin davacı anneye verildiği ve lehine aylık 100 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, taraflara ilişkin yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırma sonuçlarına göre ise, davacının ev hanımı olduğu,geliri olmayıp aile yardımı ile geçindiği ve üzerine kayıtlı iki taşınmaz bulunduğu, davalı babanın ise bir fabrikada işçi olarak çalıştığı, babasına ait evde oturduğu, kira vermediği ve üzerine kayıtlı bir taşınmaz bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyacı, nafakanın hükmedildiği tarih ile artırım davasının açıldığı tarih arasında geçen süre ve nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alındığında, takdir olunan iştirak nafakası miktarı az olup, TMK.nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir nafaka takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7712, Karar No: 2007/2546, Tarih: 18.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/7712 E.  ,  2007/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı.Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Dava, sözleşme dışı yapılan fazla imalâta ilişkin bedelin tahsili istemine ilişkindir.

Dairemizin 10.06.2003 tarihli bozma ilâmında; mahallinde keşif yapılarak dava konusu imalâtın sözleşme kapsamında kalıp kalmadığı hususunun tesbiti ve bunun doğal sonucu olarak da sözleşme dışı iş varsa bedelinin hesaplanması gereğine işaret edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak, keşif için Kırıkkale ve Kırşehir Mahkemelerine talimat yazılmış ise de, talimat yazısında bilirkişilerin keşifte ne yapmaları ve neyle ilgili rapor vermeleri gerektiği belirtilmediğinden ve dolayısıyla keşif sonucu alınan raporlar bu nedenle yetersiz kaldığından, bozma gereği yerine getirilememiştir. Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; mahallinde yeniden keşif icrası suretiyle yapılan işlerin sözleşme dışı iş olup olmadığının, sözleşme dışı iş ise hangilerinin sözleşme dışı işler olduğunun kalem kalem gösterilmesinden ve sadece bu kısmın bedelinin BK’nın 410 ve devamı maddeleri uyarınca vekâletsiz işgörme hükümlerine göre yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayicine göre hesaplanmasından ve yine var ise davacının isteyebileceği alacağının, bu konudaki ödemeler de varsa nazara alınarak, Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınmasından ibarettir. Öte yandan az yukarıdaki hususların, keşif için yazılacak talimatlarda da belirtilmesi yargılamanın sağlıklı bir sonuca varılmasında önem kazanmaktadır.

Eksik ve yetersiz incelemeye dayalı karar açıklanan nedenlerle tekrar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 18.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15937, Karar No: 2018/3241, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15937 E.  ,  2018/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku açısından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk açısından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.