muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/101, Karar No: 2024/7537, Tarih: 16.10.2024

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü ve 326 ncı maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 327 inci ve 329, 330 uncu maddesi, 336 ncı maddesi.

3.Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı -davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166 ncı maddesinde yer alan evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı karşılıklı boşanma istemine ilişkindir. Taraflar evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda diğer tarafın kusurlarını ispat etmekle mükelleftir. Somut olayda İlk Derece Mahkemesince, erkeğin birleşen dosyadaki dava dilekçesinde kadına atfen ileri sürdüğü vakıalardan, başka bir erkekle telefon ve sosyal medya üzerinden mesajlaştığı, görüştüğü vakıasının tanık beyanları çerçevesinde sabit olduğu, tarafların bu olayın ortaya çıkmasından sonra fiilen ayrıldıkları ve tekrar bir araya gelemedikleri, bu vakıa dışında tarafların ortak konuta tekrar döndükten sonra birbirlerine atfen ileri sürdükleri diğer vakıaların ise taraf tanıklarının beyanları ve usulüne uygun olarak dayandıkları hukuka uygun deliller çerçevesinde sabit olmadığı, sabit olan kadının güven sarsıcı nitelikteki eylemi nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, kadının tam kusurlu olduğu, erkeğin ispatlanmış bir kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile asıl boşanma davasının reddine, birleşen boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın eklerine karar verilmiş, kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf başvurusu ayrı ayrı esastan reddedilmiş, hüküm davacı -davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3.Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, erkeğin delil olarak dosyaya sunmuş olduğu mesajlaşmalara ilişkin, kadının telefonunu zorla alması ve şifre kırmak suretiyle sunulan kayıtların elde ediliş şekli nazara alındığında kadına yüklenen kusura ilişkin vakıanın hukuka uygun delillerle ispatlanamadığı, yazışmaların kadının telefonundan kadının rızası dışında hukuka aykırı yolla elde edildiği anlaşılmaktadır. Hukuka aykırı olarak elde edilmiş olan deliller, mahkeme tarafından bir vakıanın ispatında dikkate alınamaz (HMK m. 189/2). Bir vakıanın ispatı için gösterilen delilin caiz olup olmadığına mahkemece karar verilir (HMK m. 189/4). Kanun'un sözünden ve gerekçedeki açık anlatımdan, yargılama sırasında taraflarca sunulan delillerin elde ediliş biçiminin mahkeme tarafından re'sen göz önüne alınması ve delilin her ne suretle olursa olsun hukuka aykırı olarak elde edildiğinin tespit edilmesi hâlinde, diğer tarafça bir itiraz ileri sürülmese dahi mahkemece caiz olmadığına karar verilerek, dosya kapsamında değerlendirilmemesi ilkesinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalı-davacı erkek tarafından hukuka uygun olarak elde edilmeyen bu delil hükme esas alınamaz. Öte yandan 4721 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "tarafların her türlü ikrarının hakimi bağlamayacağına" ilişkin kuralın temel amacı eşlerin yasanın öngördüğü kurallara (TMK md. 166/3) uymaksızın anlaşma ile boşanmalarının önlenmesidir. Tarafların boşanma sebebi olarak ileri sürülen maddi olayların varlığını kabul etmeleri bu kuralın kapsamı dışındadır. Taraflarca maddi olayların varlığının kabulü halinde başkaca kanıt aramaya gerek bulunmayabilir. Ancak, maddî olayların boşanmayı gerektirip gerektirmeyeceği konusunu yine hâkim takdir edip değerlendirecektir. Kadının dilekçelerindeki erkeğe, sadakatsizlik kastı olmaksızın ders verme amaçlı olarak instagram üzerinden gelen konuşma teklifini bile bile kabul ettiğine, eşi görecek şekilde telefonu açık vaziyette bırakması ile eşinin gördüğüne dair beyanlarının tek başına güven sarsıcı eylemi ispata elverişli olmadığı, kadının güven sarsıcı nitelikte eylemine ilişkin dinlenen tanık beyanlarının soyut izahlardan ibaret, duyuma ve yoruma dayalı olduğu, kadının kusuruna esas dosya kapsamında başkaca bir delil de bulunmadığı, bu durumda davacı-karşı davalı kadının gerçek anlamıyla güven sarsıcı veya sadakatsiz davranışta bulunduğunun ispatlanamadığı, kadının ispatlanan kusurlu bir davranışı olmadığı gözetilerek, erkeğin boşanma davasının da reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçeyle erkeğin birleşen davasında boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkeğin birleşen boşanma davasının kabulü yönünden kadın yararına ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının erkeğin birleşen boşanma davasının kabulü yönünden kadın yararına BOZULMASINA,

3.Davacı-davalı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8692, Karar No: 2021/5592, Tarih: 20.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/8692 E.  ,  2021/5592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davalı .... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar açısından davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacılar ve davalı ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince tarafların istinaf başvurusunun kabulüne ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz istemlerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

A-Davacı kardeşin manevi, davacılar anne ve babanın maddi, davacılar kayınvalide ve kayınpederin manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümler yönünden;

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

B-Diğer hükümler yönünden;

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsam ve nedenlerine göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... olan Eynez yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile Park Tek. Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ...'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında Soma Kömür İşletmeleri A.Ş.'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Sözleşmenin eki konumundaki Teknik Şartname'nin 2. maddesinde işin konusunun "1. maddede cins, mevkii ve sınır koordinatları belirtilen sahadan, idare tarafından bir kısmı yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak verilecek bina, tesis, makine, teçhizat, ve yeraltı galerileri ile yüklenicinin temin edeceği ilave makine, teçhizat, tesis ve personel ile bütün masraflar yükleniciye ait olmak üzere yeraltı işletme yöntemi ile kömür üretme işi" olarak tanımlandığı, bu kapsamda sahada mevcut bulunan şalt tesisleri, jeneratör, karo sahası, vantilatör tesisi, kompresör tesisi, tertip binası, işçi banyoları, lambahane, teshin merkezi, atölye, pres, kül tesisi, kriblaj tesisi, nefeslik vb. gibi tesislerle, Teknik Şartname'nin EK-2 listesinde tanımlanan makine ve teçhizat yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak bırakıldığı, EK-12 olarak tanımlanan listede işin yapılacağı yeraltı maden ocağında idareye ait zincirli ve bant konveyörler bulunduğu görülmektedir. Teknik Şartname'de yüklenici tarafından yapılacak iş programının ve işletme projesinin davalı ...'ne sunulacağı, programın veya projenin yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların idarece verilen süre içerisinde giderileceği, idarece onaylanan uygulama projesine yüklenicinin aynen uymak zorunda olduğu, uygulama projesinde ancak idarenin onayı ile revizyon yapılabileceği, sözleşmenin eki olan İdari Şartname'nin 7.3.2 maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlendiği, Sözleşmenin eki olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 11. maddesinde ise, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebileceği, yüklenicinin buna uymak zorunda olduğu kurallar getirilmiştir.

Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının hiçbirinde ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23/06/2004, 13/291-370)

... ili Soma ilçesinde bulunan Eynez yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda Soma maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Ayrıca 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun hükmün bozulması başlıklı 8. maddesi „Bir hükmün bozulmasını mütaakıp verilecek hükümlerden yeni bir hüküm gibi karar ve ilam harcı alınır ve bozulan hükümden evvelce alınmış olan karar ve ilam harcı, mütaakıp hükme ait harçdan mahsup olunur.“ hükmünü içermektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsam ve nedenlerine göre kararda sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, bölge adliye mahkemesince 2020 yılında karar verilmesine rağmen 2019 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ndeki oranlar dikkate alınarak vekalet ücretlerinin belirlenmesi hatalı olduğu gibi, aşamalarda davalı ... tarafından yatırılan bakiye karar ve ilam harçlarının mahsubunun 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 8. maddesine aykırı olacak şekilde infaz aşamasına bırakılması isabetsiz olmuştur.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün karar ve ilam harçlarına ilişkin B-2 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine geçmek üzere „2-Hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanan ve alınması gerekli 39.742,67-TL harçtan, davacı tarafça peşin yatırılan 2.603,00 TL ile davalı ... tarafından yatırılan 74.006,10 TL karar ve ilam harcının toplamı 76.609,10 TL’nin mahsubu ile bakiye 36.866,43 TL’nin talep halinde Mahkemesince davalı ...’ne iadesine“ rakam ve sözcüklerinin,

1-Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün karar ve ilam harçlarına ilişkin B-2 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine geçmek üzere „2-Hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanan ve alınması gerekli 39.742,67-TL harçtan, davacı tarafça peşin yatırılan 2.603,00 TL ile davalı ... tarafından yatırılan 74.006,10 TL karar ve ilam harcının toplamı 76.609,10 TL’nin mahsubu ile bakiye 36.866,43 TL’nin talep halinde Mahkemesince davalı ...’ne iadesine“ rakam ve sözcüklerinin,

2-Hükmün manevi tazminat red vekalet ücretine ilişkin 8 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine geçmek üzere „8-Karar tarihindeki A.A.Ü.T gereğince hesap edilen 21.050,00 TL (manevi tazminatın reddedilen kısmı için) vekalet ücretinin davacılar Aydan Karayel, ..., ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak bu tutarın 16.750,00 TL’sinin davalılar ... ile Soma Kömür İşletmeleri A.Ş.‘ne, 4.300,00 TL’sinin ise yalnızca davalı Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğüne verilmesine,“ rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara ve davalı ...'ne iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ise bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 20/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20207, Karar No: 2016/20744, Tarih: 08.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20207 E.  ,  2016/20744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ve davalı.... ... Şti. vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davalı şirketin temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı..... vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacının temyizi yönünden;

Davacı asil, davalı Belediyede yaklaşık 5 yıldır çalışmakta iken siyasi nedenlerle iş akdinin feshedildiğini, feshe ilişkin herhangi bir tebligat yapılmadığını, iş akdinin feshedildiğini 10/04/2014 tarihinde öğrendiğini, geçerli bir hukuki sebep de gösterilmediğini, işten çıkartılma sebebinin belediye başkanının seçimlerle değişmesi olduğunu, kendisinin önceki belediye yöneticileri tarafından işe alındığını, belediye personeli olarak çalıştığını, bu dönem içerisinde hangi şirketlerin ihale aldığını dahi bilmediğini, son olarak davalı ...tarafından sigortasının yatırıldığını öğrendiğini, esas iş sahibi olan ...'nın sorumluluğunun bulunduğunu belirterek feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine ve sonuçlarına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı idare vekili, dava süresinin geçtiği ve 6 aylık kıdem şartının oluşmadığını, husumetlerinin bulunmadığını, davacının davalı şirketten yapılan temizlik ihalesi kapsamında davalı şirkette çalıştığını, davacının belediyede daha önce başka alt işverenler nezdinde de çalıştığını, ancak çalışmalarının aralıksız olmadığını, davacının ihale dönemlerinde 5-6 ay çalışıp 5-6 ay çalışmadığını, en son çalıştığı şirket tarafından davacının davalı Belediyeye gönderildiğini, davacının 7 gün işe gelmediğinin belediye yetkililerince tutanakla tespit edildiğini, durumun davalı şirkete bildirildiğini ve davalı şirketçe haklı nedenle işine son verildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının 01-07 Nisan 2014 tarihlerinde işe gelmediğinin hem şirketlerince tespit edildiği hem de davalı Belediyece tutanak altına alındığını, izinsiz ve mazeretsiz işe gelmeyen işçinin iş sözleşmesinin feshinin mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı hakkında işe gelmediğine ilişkin tutulan tutanaklardaki imzası bulunan tutanak mümzilerinin, tutanağın içeriğiyle ilgili kontrol yapmadıklarını beyan etmişler ise de, davacının 2014 yılı yerel seçimlerinden sonra işe gelmediği hususuyla ilgili hem davacı tanıkları hem de davalı tanıklarının benzer yönde beyanda bulundukları, bu maddi olgunun taraf tanıkları tarafından teyit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davacı hakkında işe gelmediğine ilişkin tutulan tutanaklardaki imzası bulunan tutanak mümzilerinin, tutanağın içeriğiyle ilgili kontrol yapmadıklarını beyan etmişler ise de, davacının 2014 yılı yerel seçimlerinden sonra işe gelmediği hususuyla ilgili hem davacı tanıkları hem de davalı tanıklarının benzer yönde beyanda bulundukları, bu maddi olgunun taraf tanıkları tarafından teyit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının davalı Belediyede davalı alt işveren şirket nezdinde çalıştığı, iş akdinin davalı Belediyece 2014 yerel seçimlerinden sonra tutulan devamsızlık tutanakları(01-02-03-04-05 ve 07 Nisan 2014 tarihlerinde) gereği devamsızlık olgusu nedeniyle davalı şirketçe haklı nedenle feshedildiği, davalı şirketçe yazılı fesih bildiriminde bulunulmadığı ve SGK çıkışının 22(diğer nedenler) kodu ile yapıldığı görülmektedir.

Öte yandan, davalı Belediyede aynı alt işveren nezdinde çalışan çok sayıda işçinin iş akdi, 2014 yılı yerel seçimlerinden sonra aynı tarihlerde (01-02-03-04-05 ve 07 Nisan 2014 tarihlerinde) işe devam etmedikleri gerekçesiyle tutanak tutularak benzer şekilde sonlandırılmıştır. Sözü edilen işçilerin açtığı işe iade davalarında devamsızlık olgusunun ispatlanamaması nedeniyle davacı işçilerin işe iade davaları kabul edilmiş ve bu kararlar Dairemizce de onanmıştır.(Örneğin, 7. HD-2015/26767, 2016/23480 ve 2016/23948 E)

Emsal dosyalarda, tutanak tanıklarının “tutanakların bilgi işlem servisinde tutulduğunu, kendilerinin sadece tutanağı imzaladıklarını, davacının işe gelip gelmediğini kontrol etmediklerini” beyan etmeleri karşısında devamsızlık olgusunun ispatlanamadığı kabul edilmiştir. Emsal dosyalarda olduğu gibi eldeki dosyada da, bu yönüyle bir ihtilaf bulunmamaktadır. Eldeki dosyanın emsal dosyalardan farkı, davacı tanıklarının davacının işe gelmediği yönünde beyanda bulunmaları olup Mahkemece, taraf tanık beyanlarından hareketle devamsızlık olgusunun ispatlandığı kabul edilmiştir.

Davacı tanıklarından Ahmet Karaduman “Davacı seçimlerden sonra önceki Belediye Başkanının lojmanını boşaltmak için bir kaç gün çalıştı. O süre zarfında işe gitmediğinden tutanaklar tutulmuştur. Tutanaklar tutulduktan sonra davacı işe gitmedi.” şeklinde; diğer davacı tanığı olan... ise, “Davacı Belediyede özel kalemde çalışırdı. Belediye seçimlerinden sonra tam olarak kaç gün işe gittiğimizi hatırlamıyorum. Ancak bize işten çıkışımız verildiği söylenene kadar işe devam ettik. Belediye seçimlerinden sonra ben, davacı, Ahmet Karaduman isimli arkadaşlarla eski başkanın lojmanının taşınması sırasında 2-3 gün yardım ettik. Bu yardımla ilgili Belediyeden bize herhangi bir görevlendirme yapılmadı. Bize işten çıkışımızın verildiğini kimin söylediğini tam olarak hatırlamıyorum. Ben ve davacıyla beraber çalıştığımız arkadaşlarımızla birlikte işten çıkartıldığımız söylendi. Davacıyı seçimlerden sonra özel kalemde otururken gördüm. Davacıya iş verilmemesi nedeniyle özel kalemde bekliyordu.” şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacı tanıkları ifadelerinde tarih belirtilmediklerinden devamsızlık tutanakları da seçimden hemen sonra tutulduğundan tanıkların beyanında geçen işe gitmeme olgusunun tutanak tarihlerine tekabül edip etmediği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Dosyada bulunan hizmet döküm cetvelinde ise bildirimler Mart ayında sona ermekte olup davacının Nisan ayı bildirim gün sayısı tespit edilememektedir.

Buna göre, davacının, tanıkları A... ve ..... ile birlikte eski belediye başkanının lojmandan taşınmasına yardım ettiği ve devamsızlığın bu şekilde oluştuğu anlaşılmaktadır. Ancak, davacı tanıkları olan Ahmet Karaduman ve...'de 2014 yerel seçimlerinden hemen sonra devamsızlık haklı nedeniyle işten çıkarılmalarına rağmen, tanıkların işe iade için açtıkları dava dosyalarında “eski belediye başkanının lojmandan taşınmasına yardım ettikleri” hususu tanık beyanlarında geçmediğinden ve dosyalara da yansımadığından davacı tanıklarının işe devamsızlıklarının ispatlanamadığı gerekçesiyle davalarının kabulüne karar verilmiş ve kararlar da Dairemizce onanmıştır. Böylece, çelişkili bir durum hasıl olmuştur.(7. HD- 2015/26766 ve 2016/23948 E)