muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/24358, Karar No: 2022/4912, Tarih: 23.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/24358 E.  ,  2022/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi karşısında, 6136 sayılı yasa kapsamında olmayan suça konu bıçağın kasten yaralama suçunda kullanıldığı ve sanığın yaralama suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı anlaşılmakla yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın CMK.nın 223/2-a madde ve fıkrası gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7772, Karar No: 2018/6877, Tarih: 13.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7772 E.  ,  2018/6877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık ... müdafii ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği, somut olayda sanıkların 2007 takvim yılı içinde kullandığı suça konu iki adet sahte faturanın 31.12.2007 tarihli olup aynı tarihte kullanıldığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın tamamen, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından ise ''18 ay 22 gün'' ibaresinin çıkartılarak, yerine ''15 ay'' ibaresi yazılarak sonuç cezanın belirlenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanıklar hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

III-Sanıklar hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.02.2013 tarih ve 2013/679 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklar hakkında, "2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kamu davası açıldığı, “2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında dava konusu edilmeyen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan hüküm kurulması,

2- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması ve 2011 takvim yılına ait suça konu faturanın dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanıkların 2011 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturanın aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11492, Karar No: 2023/1708, Tarih: 23.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11492 E.  ,  2023/1708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun (2942 Sayılı Kanun) 21 inci maddesine göre kamulaştırmadan vazgeçilmesi nedeniyle davalı idare adına olan tapu kaydının iptali ile davacılar adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1567 ve 1568 parsel sayılı taşınmazların Gençlik Spor Müdürlüğü tarafından bedeli ödenerek kamulaştırıldığını, taşınmazların davalı idare adına tescili için ferağ verildiğini, Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/1754 ve 2000/1755 Esas sayılı dosyaları ile bedelin artırımı için açılan dava sırasında davalı idarenin kamulaştırma işleminden vazgeçtiğini, bunun üzerine her iki taşınmazın tapu kaydının davalı idare üzerinde kaldığını beyanla dava konusu taşınmazların davalı idare adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın süresinde açılmadığını, davaya konu taşınmazların müvekkili idare tarafından kamulaştırıldığını, bedelin davacının murisine ödendiğini, taşınmazların bulunduğu bölgede 2001 yılında dava konusu taşınmazların da aralarında bulunduğu 1466 adet parselin kamulaştırılmasından vazgeçildiğini açıklamış, bu süreçten sonra 2015 yılında davanın açıldığını, 2942 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre kamulaştırma bedelinin iadesi talebi için bir yıl içerisinde dava açılmadığını, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini belirtmiş, davanın kabulü halinde ödenen kamulaştırma bedeline faiz işlenmesi gerektiğini, davacının tek başına dava açma ehliyetinin bulunmadığını beyanla davanın husumet ehliyeti yokluğundan reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde;mirasçılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı olduğundan, diğer mirasçının davaya muvafakat etmesi sureti ile dosyanın karara bağlanmasının hatalı olduğunu, 2942 sayılı Kanun'un 22 ve 23 üncü madde uyarınca hak düşürücü süre nedeni ile davanın reddi gerektiğini, ödenen kamulaştırma bedelinin güncelleme yönteminin yanlış olduğunu, taşınmazların dava tarihindeki değerinin belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davada, tapu iptal ve tescil isteği yönünden mirasçılar adına açılan davada terekenin elbirliği mülkiyetine tabi olduğu; elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin hakkı, ortaklığa giren malların tamamına yaygındır olduğu ve bu özelliği itibarıyla ortaklar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu; ancak açıklanan kural yargısal uygulamada kısmen yumuşatılmış bir ortağın tek başına dava açabileceği, ne varki, davaya devam edebilmesi için öteki ortakların olurlarının alınması veya miras şirketine atanacak temsilci aracılığı ile davanın sürdürülmesi gerektiği kabul edildiğinden (ll.l0.982 tarihli l982/3-2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı) murisin davaya katılmayan ortağın muvafakati alınarak davanın sürdürülmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanun'un 21 nci maddesine göre idarenin kamulaştırma işleminin her safhasında kamulaştırma işleminden vazgeçebileceği, usulüne uygun verilen vazgeçme kararından idarenin geri dönmesinin mümkün olmadığı gibi vazgeçme halinde idarenin tapuyu derhal mal sahibine iade etmekle yükümlü olduğu, aksi halde malikin yolsuz tescil nedeni ile her zaman idareye karşı tapu iptal ve tescil davasını açma hakkının bulunduğu, buna karşılık mal sahibinin de tahsil etmiş olduğu, kamulaştırma bedelini sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade ile yükümlü olup mahkemece mal sahibi tarafından tahsil edilen kamulaştırma bedeli depo ettirilmek sureti ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmistir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, kamulaştırılan dava konusu taşınmaza ilişkin olarak davacının geri alım hakkının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un "İdarenin tek taraflı vazgeçmesi" kenar başlıklı 21 inci maddesi şöyledir:

"İdare kamulaştırmanın her safhasında kamulaştırma kararı veren ve

onaylayan yetkili merciin kararı ile kamulaştırmadan tek taraflı olarak kısmen veya tamamen

vazgeçebilir. Şu kadar ki, dava sırasında vazgeçme halinde dava giderleri ile harç, harcanan emek ve işin önemi gözetilerek mahkemece maktuen takdir olunacak avukatlık ücreti idareye yükletilir.

"

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu taşınmazlar davacı murisi adına kayıtlı iken davalı idarece kamulaştırılmasına karar verildiği, kamulaştırma bedelinin 27.11.2000 tarihinde murise ödendiği, taşınmazların ferağı verilerek 30.11.2000 tarihinde idare adına tescilinin yapıldığı, murisin açtığı bedel artırım davası nedeniyle Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/1754 ve 2000/1755 Esas sayılı dosyada görülen dava sırasında davalı idarenin 05.07.2001 tarihli karar ile kamulaştırmadan vazgeçmesi üzerine açılan bedel artırım davaları takip edilmediğinden davaların açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Davacı idare tarafından kamulaştırma kararından 05.07.2001 tarihli ve 5682 sayılı olur ile vazgeçildiğinden, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile ilgili hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usûl ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4284, Karar No: 2007/5455, Tarih: 18.09.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4284 E.  ,  2007/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava eser sözleşmesine dayalı iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Davalılar sözleşme ilişkisi bulunmadığından davanın reddini savunmuş, mahkemece husumet yokluğundan davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Taraflar arasında basınç düşürme istasyonunun kurulumu konusunda yazılı bir sözleşme bulunduğu iddia ve ispat edilmiş değildir. Dava değerine göre sözleşmenin varlığı yazılı belgeyle kanıtlanmalıdır (HUMK 288 ve devamı maddeler). Nevar ki davacı delil listesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğunun kabulüyle sözleşmenin varlığı konusunda davalılara yemin teklifinde haklı olduğu davacıya hatırlatılmalı, oluşan sonuca göre hükme varılmalıdır.

Bu hususun gözden kaçırılması doğru olmadığı gibi dava husumet yokluğundan reddedildiğine göre Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7.maddesi uyarınca maktu yerine nisbi vekâlet ücreti takdir edilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine 2.bent uyarınca kabulüyle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 18.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11295, Karar No: 2017/225, Tarih: 12.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/11295 E.  ,  2017/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Dolandırıcılık suçundan; Sanıkların beraatlerine.

Resmi belgede sahtecilik suçundan; Sanık ... hakkında;TCK'nın 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'ın beraatine, sanık ...'in dolandırıcılık suçundan beraatine, resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ..., mahalli Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın sahibi ve sorumlusu olduğu diğer sanık ...'in ise kalfa olarak çalıştığı ... eczanesinden reçete ilaç alan dosya dışı kişilere ait reçetelerde düzeltme yapılması için sanık ... tarafından reçeteleri düzenleyen katılan doktor ...'e götürüldüğü, katılan ...'ın gelen reçetelerden 4 adedini düzeltip 5 adedini ise iade ettiği, bunun üzerine sanık ...'in katılan ile tartıştıktan sonra kaşe yapan ... isimli işyerine giderek katılan ... adına kaşe yaptırıp reçeteler üzerinde istediği düzeltmeleri kendisi yapıp kaşe basıp imzaladıktan sonra, reçete bedellerini almak amacıyla ...'ya teslim ettiği, katılan ...'ın ... isimli işyerine arkadaşına kaşe yaptırmak üzere gittiğinde sohbet sırasında kendi adına kaşe yaptırıldığını öğrenmesi üzerine şikayetçi olduğu olayda;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların dosya dışı hastalara ait reçetelerde yazılı sürekli kullanılan ve ... tarafından birden fazla kutu yazılması halinde ödenen ilaçların adedini değiştirmeleri şeklinde gerçekleşen ve ... kurumunun 245 tl zarara uğrattıkları iddia edilen olayda; sanıkların eylemlerinin sadece usulü eksikliği gidermek şeklinde olması, doğrudan bir menfaat temin etmelerinin söz konusu olmaması ve suç işleme kastı ile hareket ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeter nitelikte delil elde edilemediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun açısından sanıkların kasıtlarının bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekillerinin beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın katılan doktora getirdiği 5 adet reçetenin katılan tarafından düzeltilmemesi üzerine yaptırdığı sahte kaşe ile kaşeleyip imzaladığının kabul edildiği olayda, sanığın eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında birden çok kez işlemesi karşısında hakkında hükmedilen cezada TCK'nın 43 maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın katılan doktora getirdiği 5 adet reçetenin katılan tarafından düzeltilmemesi üzerine yaptırdığı sahte kaşe ile kaşeleyip imzaladığının kabul edildiği olayda, sanığın eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında birden çok kez işlemesi karşısında hakkında hükmedilen cezada TCK'nın 43 maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilleri ile mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.