muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/99, Karar No: 2019/264, Tarih: 26.03.2019

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kartal Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık hakkında “Sanığın katılanı bıçakla tehdit etmek suretiyle telefonunu zorla aldığına dair yeterli delil bulunmadığından” bahisle nitelikli yağma suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verildiği hâlde 12.12.2007 tarihli ve 12521-1079 sayılı iddianame ile “Sanığın mağdurun telefonunu müzik dinlemek için aldıktan sonra telefonu iade etmeyerek olay yerinden ayrıldığı” iddiası ile kamu davası açıldığı olayda; ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın mağdura tebliğ edildiğine ve bu kararın kesinleştirildiğine dair dosya kapsamında herhangi bir bilginin olmadığı, aynı fiille ilgili biri doğru, diğeri yanlış iki kararın aynı zamanda verilmesi durumunda yanlış olan kararın hukuki değerden yoksun olacağı, ceza muhakemesine konu edilen fiilin aynı olup olmadığının tespitinde de iddianame veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda belirtilen olayların bir bütün olarak esas alınması gerektiği, ceza muhakemesindeki fiil, maddi ceza hukuku anlamında tek bir fiilden ibaret olabileceği gibi birden fazla fiilden de oluşabileceği, bu itibarla ceza muhakemesindeki fiil kavramının, maddi ceza hukukundaki fiil kavramından daha geniş bir içeriğe sahip olduğu ve fiilin aynı olup olmadığının belirlenmesinde Cumhuriyet savcısınca yapılan hukuki nitelendirmenin bir öneminin bulunmadığı hususları göz önünde bulundurulduğunda; sanık hakkında düzenlenen iddianame ile kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararda anlatılan fiillerin ceza muhakemesi anlamında tek bir fiil niteliğinde olduğu, dolayısıyla aynı fiil hakkında aynı zamanda hem kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar hem de iddianame düzenlendiği, bu hâliyle sanık hakkında Kartal Cumhuriyet Başsavcılığınca aynı fiilden dolayı hukuki nitelendirme yapılarak verilmiş olan kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararının hukuki değerden yoksun olduğunun, sanık hakkında düzenlenen iddianamenin ise usul ve yasaya uygun olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme hükmünün isabetli olduğuna, hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu üyesi; "Direnme kararının isabetli olmadığı" düşüncesiyle, karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarihli ve 466-2 sayılı hükmündeki direnme gerekçesinin İSABETLİ OLDUĞUNA,

2- Dosyanın, hükmün esasının incelenmesi için Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 14.03.2019 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanamadığından 26.03.2019 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8772, Karar No: 2011/7971, Tarih: 30.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8772 E.  ,  2011/7971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 03.02.2009 tarih ve 2008/147 - 2009/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 28.06.2011 gününde davacı avukatı ..... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı dava dışı Arcelor Commercial SA.’nın Romanya’da mukim Automobile Dacia SA.’ya otomobil üretiminde kullanmak üzere toplam ağırlığı 541,290 metrik ton olan 50 koli çelik levha ve 17 parça çelik bobin sattığını, bu malların satıcı adına Türkiye’de yerleşik dava dışı Borçelik A.Ş. tarafından Dacia’ya gönderilmek üzere 30.3.2007 tarihinde Gemlik Limanında İDİL-1 gemisine yüklendiğini, geminin 02.04.2007 tarihinde boşaltma limanı Köstence’ye vardığını, yükün taşıma sırasında hasarlandığını, hasarın 03.04.2007 tarihinde davalıya bildirildiğini, toplam 39.317,03 Euro’nun müvekkilinin sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, anılan miktarın faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, geminin 2.4.2007 tarihinde varma limanına vardığını, hasarın 03.04.2007 tarihinde müvekkiline ihbar edildiğinin iddia edilmesine rağmen böyle bir ihbarın yapılmadığını, davanın ise 02.05.2008 açıldığını, bu şekilde davanın hak düşürücü sürede açılmadığını savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın TTK’nun 1067. maddesinde düzenlenen bir yıllık hak düşürücü sürede açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, TTK'nun 1361. maddesi gereğince halefiyet ilkesine dayanılarak açılan Rücuan tazminat istemine ilişkindir. Dairemizin kökleşen uygulaması uyarınca, TTK'nun 1067. maddesinde öngörülen bir yıllık dava açma süresi, hak düşürücü süre mahiyetindedir. Anılan Yasa maddesinde, malların tesliminden veya teslim edilmiş olmaları icap eden tarihten itibaren bir yıl içinde mahkemeye müracaat edilmediği takdirde, taşıyan aleyhine

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, TTK'nun 1361. maddesi gereğince halefiyet ilkesine dayanılarak açılan Rücuan tazminat istemine ilişkindir. Dairemizin kökleşen uygulaması uyarınca, TTK'nun 1067. maddesinde öngörülen bir yıllık dava açma süresi, hak düşürücü süre mahiyetindedir. Anılan Yasa maddesinde, malların tesliminden veya teslim edilmiş olmaları icap eden tarihten itibaren bir yıl içinde mahkemeye müracaat edilmediği takdirde, taşıyan aleyhine

malların ziya ve hasarından dolayı her türlü sorumluluk davası açma hakkının düşeceği öngörülmüş olup, niteliği gereği, hak düşürücü sürenin taşıyanlar arasındaki rücu davalarında da gözetilmesi gerekir. Burada zamanaşımı süresi söz konusu olmadığından rücu davalarında zamanaşımının ödeme tarihinden itibaren başlaması kuralının uygulanma yeri yoktur. Doktrinde de aynı görüş hakimdir. (Bkz. Çağa - Kender, Deniz Ticaret Hukuku, Navlun Sözleşmesi, 6. Bası, İst.2001 C.2, S.204). TTK’nun 1067.maddesinde düzenlenen süre, kısmi ziya veya hasar halinde yükün teslimi ile başlar. Son gün resmi bir tatil günü ise bu tatili izleyen işgünü çalışma saatine kadar süre uzar.

Dava konusu olayda, mahkemece, taşımanın 01.04.2007 tarihinde tamamlandığı davanın ise 02.05.2008 tarihinde açıldığı belirtilerek davanın TTK’nun 1067. maddesinde düzenlenen bir yıllık hak düşürücü sürede açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, sürenin hesabında önemli olan yukarıda açıklandığı üzere taşımanın tamamlanması değil, yükün teslim tarihidir. Bu itibarla mahkemece davaya konu yükün TTK’nun 1067. maddesinde düzenlenen şekilde teslim tarihinin gerektiğinde konusunda uzman bilirkişi incelemesi ile tesbit edilip, bundan sonra hak düşürücü sürenin geçip geçmediğinin belirlenmesi ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Ayrıca, davacı vekili, geminin mali mesuliyet sigortacısı (P&I Clup) British Marine’ye 31.03.2008 tarihinde başvurulduğunu ve bir aylık süre uzatım talebinde bulunulduğunu, bu firma adına Richard Linacre tarafından 01.04.2008 tarihinde müvekkilinin talebi gibi bir aylık süre uzatımına muvafakat edildiğinin bildirdiğini iddia etmiş ve dosyaya bu belgenin tercümesini ibraz etmiştir. TTK’nun 1067. maddesindeki süre taşıyan lehine konulmuş bir hükümdür. Bu süre kısa tutulmuş ve bu surette taşıyanın daha fazla süre borç altında bırakılması yasa koyucu tarafından uygun görülmemiştir. Buna karşılık bu sürenin uzatılması olanaklıdır. Ancak, TTK’nun 1067. maddesindeki bu süre, aynı yasanın 1116. madde ile buyurucu hüküm haline konulmadığı hallerde hem uzatılabilir ve hem de kısaltılabilir. Bu itibarla mahkemece açıklanan hususlarda da konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak TTK’nun 1067. maddesinde düzenlenen sürenin yasaya uygun şekilde uzatılıp uzatılmadığının tesbiti ile sonucuna göre hak düşürücü sürenin geçip geçmediğinin belirlenerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12938, Karar No: 2016/1598, Tarih: 11.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12938 E.  ,  2016/1598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2015/9 esas, 2015/107 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 22/06/2015 tarihli ve 2015/619 esas, 2015/457 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/931 değişik iş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 23/10/2015 gün ve 94660652-105-34-11837-2015-21760/69044 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/931 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2989, Karar No: 2016/5685, Tarih: 21.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2989 E.  ,  2016/5685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I) Sanık ... hakkında vergi usul kanunununa muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanıklar ..., ..., ... hakkında vergi usul kanunununa muhalefet suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik incelemede;

1) 2004 takvim yılında işlenen suç için;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; yüklenen vergi usul kanununa muhalefet suçunun, hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesindeki cezasının miktarına göre tabi olduğu, aynı kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 23.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) 2005, 2006, 2007, 2008 takvim yılında işlenen suçlar için;

Suça konu sahte faturaları kullananlarla ilgili vergi inceleme ve vergi suçu raporlarının onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren taşıma, sevk irsaliyeleri, teslim-tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ve satıcı hesabına girdiğine dair ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneğini haiz, banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı bilirkişi incelemesiyle tespit edildikten sonra deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksiklik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki istem gibi BOZULMASINA, 21.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4391, Karar No: 2020/3064, Tarih: 02.07.2020

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2019/4391 E.  ,  2020/3064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMES: ... 6. İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davacı okul aile birliğinin, özel sektör işvereni olmadığı gerekçesi ile 5510 sayılı Yasa'nını 81/1-ı maddesinde yer alan %5 teşvik indiriminden yararlandığı gerekçesi ile tahakkuk ettirilen prim borcnundan sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacı okul aile birliğinin, özel sektör işvereni olmadığı gerekçesi ile 5510 sayılı Yasa'nını 81/1-ı maddesinde yer alan %5 teşvik indiriminden yararlandığı gerekçesi ile tahakkuk ettirilen prim borcundan sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.Mahkemece , Dairemizin 18/10/2018 tarihli 2017/2289 Esas 2018/7517 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ; Davacının davasının kabulüne, Davalı SGK il müdürlüğünün davacı nezdinde bulunan ... İlköğretim Okulu Okul Aile Birliğine yönelik 5510 sayılı yasanın 81. Maddesinin I bendi uyarınca teşvikten faydalandıralamamasına ilişkin olarak ...-... sayılı 30/12/2015 tarihli kurum işleminin İPTALİNE karar verilmiştir.Dosyadaki kayıt ve belgelerden , davacının 2008-2015 yılları arasında kullanılan teşviklerden yersiz yararlanıldığının tespit edildiği, Okul Aile Birliği Başkanı imzası ile “ ... sicil nolu Okul Aile Bilriğine 2007 yılından itibaren çalıştığı ücretli personellerle alakalı olarak haksız yere sigorta teşvik priminden yararlandırıldığı iddiası ile anapara ve gecikme zammı olarak 7421,64 TL borç çıkartıldığı, bu borcun haksız olduğu belirterek itiraz edildiği, bozma ilamı gereği 7103 sayılı yasanın 70. Maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya eklenen Ek madde 17 hükmüne göre müracaat evrakının bulunmadığı tespit edildiğinden herhangi bir işlem yapılmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.Somut olayda, okul aile birliklerinin okullarda çeşitli hizmetlerin yapılmasını sağlamaya yönelik kurulmuş birlikler olduğu, çalışanların Milli Eğitim Bakanlığı çalışanı kabul edilmesi gerekeceği, davacı işyerinin kamu işyeri ve 5335 sayılı yasanın 30/2 maddesi kapsamında işyeri olması sebebiyle 81.maddenin 1.fıkrasına eklenen ı bendine göre 5 puanlık indiriminden yararlanamayacağı, bu nedenle davalı SGK’nın “kamu işyeri” olduğundan bahisle yersiz yararlanılan sigorta primi farklarının tahsiline yönelik işleminde mevzuata aykırılık olmadığı değerlendirilmekle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26948, Karar No: 2022/5041, Tarih: 15.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/26948 E.  ,  2022/5041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararın da sanığın mahkumiyetine ilişkin bendin çıkarılarak beraatine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin temyiz isteminin vekalet ücretine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre; ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Sokak ve ... Sokak üzerinde ... uyruklu şahısların işlettiği bakkallarda kaçak sigara satışı yapılmakta olduğu ... sayılı adreste bulunan isimsiz bakkal dükkanına giren kolluk görevlilerinin, iş yerinde ... uyruklu sanık ...'nın bulunduğunu, iş yerindeki çekyat üzerinde görünür şekilde kaçak sigaralar olduğunu tespit ederek çekyat üzerinde kutu içerisinde 4 farklı markadan 100 paket kaçak sigarayı muhafaza altına aldıkları, sanığın savunmalarında; iş yerini kendisinin işlettiği ve kaçak sigaraları satmakta olduğuna dair müdafisiz kolluk ifadesini kabul etmeyerek iş yerinin ruhsatının adına olmakla birlikte iş yerini ağabeyi ... ve ağabeyinin oğlu olan ... tarafından işletilmeye başlandığını, daha sonra ... 'nin ...'ya gitmesi üzerine iş yerini ...'ın tek başına işletmeye devam ettiğini, olay sırasında iş yerinde ...'ın da olduğunu, kendisinin bahse konu işyerinin yanındaki terzi dükkanında çalışmakta olduğunu, polisler geldiğinde terzi dükkanında olduğunu, polislerin geldiği söylendiği için bakkal dükkanına geçtiğini, kaçak sigara satmadığını, suçlamaları kabul etmediğini belirttiği, tutanak tanıklarının beyanlarında; bakkala gittiklerinde sanığın bakkalda satış yapıyor olduğunu, yanında ufak bir çocuk bulunduğunu, kanepenin üzerinde çeşitli markalarda kaçak sigaralar olduğunu, bakkala girdiklerinde içeride sadece sanık ve küçük çocuğun olduğunu, daha sonra sanığın daha iyi Türkçe konuşabilen bir erkek şahsın iş yerine gelmesini sağladığını, birlikte emniyete geçtiklerini belirttikleri olayda; kaçak sigaraların iş yerindeki çekyat üzerinde görünür vaziyette olması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/03/2017 gün ve 2016/7-178 Esas 2017/188 Karar sayılı kararında belirtildiği şekilde, "gizlenmiş bir şeyi bulmaya çalışma ve araştırma" anlamlarına gelen arama işleminin söz konusu olmadığı, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan sigaraların ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği gibi sanığın ihbar üzerine ticari iş yerinde kaçak sigaralarla birlikte yakalanması, sanık ve kaçak sigaraların ele geçiriliş biçimine göre sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK.nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın gereği için ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.