muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12219, Karar No: 2019/1141, Tarih: 30.01.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/12219 E.  ,  2019/1141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ...'in temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanığın gıyabında verilen kararın 15/08/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmakla, yasal süresinden sonra 09/09/2014 tarihinde hükmü temyiz etmiş bulunan sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

1. 30.11.2011 tarihli bandrol denetim tutanağında; içkilerin üzerinde bulunan bandrollerin mobil denetim cihazıyla yapılan incelemesinde “kayıp bandrol” olarak kayıtlı oldukları ve kayıp bandrollerin sahibinin de ... Alkollü ve Alkolsüz İçecekler Tic. Ltd. Şti. olduğunun belirtilmesi karşısında, bu şirketce bandrollerin hangi ürünler için alındığı ve kayıp bildiriminin ne sebeple yapıldığı araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken bandrollerin sahte olduğuna dair kanaat içeren denetime elverişsiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2. Gün adli para cezasının hangi miktardan paraya çevrileceğinin belirlenmesi sırasında gözetilmesi gereken sosyal ve ekonomik durumun, gün adli para cezasının tayini sırasında teşdit gerekçesi olarak gösterilmesi,

3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16854, Karar No: 2013/17455, Tarih: 09.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/16854 E.  ,  2013/17455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EREĞLİ(KONYA) 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2012

Yanlar arasında görülen tapu  iptali  ve  tescil  davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı  tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı, pay oranında tapu iptal ve tescil   isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlardan 14 parselin üçüncü kişiden satın alındığı, diğer taşınmazları ise davalının satın alma gücünün bulunduğu, satış bedeli ile gerçek bedel arasındaki farkın muvazaa olgusunu tek başına ispatlamaya yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden; tarafların ortak miras bırakanı olan N..K.'ın 27.12.2007 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak çocukları olan taraflar ile dava dışı eşi F.ve  çocukları D.., G.., S.., E.. ve Ş.'ı bıraktığı, murisin maliki olduğu 2546, 2547 ve 2548 parsel sayılı taşınmazları 19.03.2002 tarihinde oğlu olan davalıya satış yolu ile temlik ettiği, yine malik olduğu 14 parsel sayılı taşınmazın ise önce 04.08.1994 tarihinde dava dışı M..S.'ya, ondan da 25.09.1997 tarihinde davalıya  satış yolu ile temlik edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706,Türk Borçlar Kanunun 237. ( Borçlar Kanununun 213.) ve  Tapu Kanunun 26. maddelerinde ön görülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşınmaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince ;miras bırakan emekli olup, mal satmaya ve paraya ihtiyacı bulunmadığı, murisin ölüm tarihinde temlik harici taşınmazları olduğu gibi bankada da 210.000,00 TL.  nakit parası bulunduğu, hatta bu paranın tüm mirasçılar arasında eşit şekilde ölümden sonra paylaştırıldığı, davalının murisin tek erkek evladı olduğu, satış bedeli ile gerçek değeri arasında aşırı fark bulunduğu, dava konusu 14 parseli ilk satın alan dava dışı Mehmet'in murisin yeğeni olduğu gözetildiğinde ve bu maddi olgular yukarıdaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde miras bırakanın temliklerinin muvazaalı ve mal kaçırma amaçlı olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde red edilmesi doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü  (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  09.12.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7595, Karar No: 2016/10697, Tarih: 27.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/7595 E.  ,  2016/10697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi sıfatıyla davalıya ödenen ölüm aylığının, 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi sonucu yapılan yersiz ödemelerin yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 02.07.2008 tarihinde kesinleşen davalıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği, davacı Kurumca, davalıya 26.01.2009-24.08.2011 tarihleri arasında yersiz ödenen aylıkların yasal faizleriyle tahsilinin talep edildiği, mahkemece davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanun’un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında, öncelikle, uyuşmazlık konusu olan 26.01.2009-24.08.2011 tarihleri arasında ki dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adreste resen tespit edilecek kişilerden (köy imamı, çevre esnaf, komşular vb.) kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında, öncelikle, uyuşmazlık konusu olan 26.01.2009-24.08.2011 tarihleri arasında ki dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adreste resen tespit edilecek kişilerden (köy imamı, çevre esnaf, komşular vb.) kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin

olarak; medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından istenilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, davacı ve eski eşi adına uyuşmazlık dönemi içeren banka kayıtları ile telefon, su, doğalgaz vb. aboneliklerinin hangi adreste tesis edildiği saptanmalı, tarafların nüfüs kayıtlarına göre tespiti istenilen dönemde aynı adreste ikamet ettikleri, denetmen raporunda birlikte yaşamayı doğrulayan mahalle muhtarı ...'in mahkeme huzurunda da benzer ifadeler de bulunduğu, mahalle azası ...'ın da birlikte yaşama olgusunu doğruladığı, davalı ve eski eşinin 06.07.2011 tarihinde yeniden evlendikleri hususları da nazara alınarak, “boşanılan eşle uyuşmazlık konusu dönemde eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında yeniden değerlendirilmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10668, Karar No: 2013/17143, Tarih: 07.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10668 E.  ,  2013/17143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenin emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle taraf vekillerininin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA,

davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5013, Karar No: 2021/250, Tarih: 18.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5013 E.  ,  2021/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

İlk hükmü temyiz etmeyen sanığın sirayet nedeniyle bozma sonrası verilen hükmü temyiz etme hakkı hukuken mümkün olmadığından; lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan sanık ... hakkında, bozma sonrası ileri sürülen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz talebi üzerine mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı yasaya uygun bulunduğundan, 27/03/2020 tarihli ek karara karşı yapılan itirazın CMUK'un 315/2. maddesi uyarınca reddi ile, ek kararın ONANMASINA, 18/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/707, Karar No: 2019/4096, Tarih: 02.10.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/707 E.  ,  2019/4096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, ruhsatsız silah taşıma, suçluyu kayırma

HÜKÜM : 1. GRUP

1-) Sanık ... hakkında;

a-) Maktul ...'nu kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,

b-) Maktuller ..., ... ve ...'nu kasten öldürme suçlarından CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat,

c-) Mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve meçhul mağduru kasten öldürmeye teşebbüsten CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

d-) Ruhsatsız silah taşıma suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nin 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, 500 TL adli para cezası,

2-) Sanık Sakıp ... hakkında;

a-) Maktuller ... ve ...'nu kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası (2 kez),

b-) Maktuller ... ve ...'nu kasten öldürme suçlarından CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat,

c-) Mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüsten TCK'nin 81/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

d-) Mağdurlar ..., ..., ..., ... ve meçhul mağduru kasten öldürmeye teşebbüsten CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

e-) Ruhsatsız silah taşıma suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nin 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, 500 TL adli para cezası,

3-) Sanık ... hakkında;

a-) Maktuller ..., ..., ... ve ...'nu kasten öldürme suçlarından ve mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve meçhul mağduru kasten öldürmeye teşebbüsten açılan

davalarda TCK'nin 25/2 ve CMK'nin 223/3-b maddeleri uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına,

b-) Ruhsatsız silah taşıma suçundan CMK'nin 223/2-c maddesi uyarınca beraat,

4-) Sanık ... (Ragıp) ... hakkında;

Maktuller ..., ..., ... ve ...'nu kasten öldürme, ruhsatsız silah taşıma suçlarından ve mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve meçhul mağduru kasten öldürmeye teşebbüsten açılan davalarda ayrı ayrı CMK'nin 223/2-b maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat,

5-) Sanıklar ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

Maktuller ..., ..., ... ve ...'nu kasten öldürme, ruhsatsız silah taşıma suçlarından ve mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve meçhul mağduru kasten öldürmeye teşebbüsten açılan davalarda ayrı ayrı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

6-) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında suçluyu kayırma suçundan CMK'nin 223/2-b maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat, 2. GRUP

1-) Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçundan ve mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., Abdul Rakip (Ragıp) ..., ..., ... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten TCK'nin 25/2 ve CMK'nin 223/3-b-e maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

2-) Sanık ... hakkında; Maktul ...'ı kasten öldürme suçundan ve mağdurlar ., ... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten TCK'nin 25/2 ve CMK'nin 223/2-b maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

1-) Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme suçundan ve mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., Abdul Rakip (Ragıp) ..., ..., ... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten TCK'nin 25/2 ve CMK'nin 223/3-b-e maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

2-) Sanık ... hakkında; Maktul ...'ı kasten öldürme suçundan ve mağdurlar ., ... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten TCK'nin 25/2 ve CMK'nin 223/2-b maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

3-) Sanık ... hakkında; maktul ...'ı kasten öldürme suçundan ve mağdurlar ...., ..., ... ve ...'i kasten öldürmeye teşebbüsten CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat.

Katılanların duruşmalı inceleme isteme yetkisi bulunmadığından katılan ... vekili, katılanlar ..., ..., ... ve ... vekili ile katılan sanık ...'ın müdafiinin, sanık ... hakkında verilen kararın türü de gözetilerek, duruşmalı inceleme taleplerinin CMUK'un 318. maddesi uyarınca,

Katılan ... vekilinin katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, katılanlar ..., ..., ... ve ... vekillerinin ... soyadlı maktullere karşı kasten öldürme suçlarından, katılanlar ..., ... ve ... vekillerinin maktul ... ...'i kasten öldürme ve katılanlar ... ve ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümleri temyize hak ve yetkileri olduğu, suçtan zarar görmeleri söz konusu olmayan diğer suçlardan kurulan hükümleri temyize hakları bulunmadığından, diğer suçlardan kurulan hükümlere yönelen temyiz taleplerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Dosyada mevcut temyiz dilekçeleri kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktuller ..., ..., ... ve ...'i kasten öldürme ve katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'ı öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik bir temyiz başvurusu bulunmadığı, bu nedenle bu kararların temyiz incelemesi kapsamında olmadığı belirlenerek,

Sanık ...'nun 09/03/2012 tarihli oturumda sorgusu yapılırken, sanığın aynı zamanda mağdur sıfatının da bulunması nedeniyle mahkemece kendisine CMK'nin 234. ve devamı maddelerindeki hakları hatırlatılması gerektiği halde bu hususun yerine getirilmediği, mağdur vekillerinin duruşmalardaki usuli işlemlere ilişkin talepleri ve temyiz dilekçesiyle katılma iradesini ortaya koydukları, katılma hususunda herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmadan karar verilebileceği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nin 237/2. maddesi uyarınca, kendisine yönelik işlendiği iddia olunan öldürmeye teşebbüs suçunun zarar göreni olması ihtimaline binaen mağdur ...'nun anılan suçtan açılan davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'nu kasten öldürme, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, sanık ...'ın maktuller ... ve ...'nu kasten öldürme, katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...'nu öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında maktuller ..., ..., ... ve ...'nu kasten öldürme, katılanlar ... ve ...'nu kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında maktuller ..., ..., ... ve ...'nu kasten öldürme, katılanlar ..., ... ve ...'nu kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında maktuller ..., ..., ... ve ...'nu kasten öldürme, katılanlar ... ve ...'nu kasten öldürmeye teşebbüs, suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılanlar ... ve ...'nu kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme, mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suçluyu kayırma suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece kabul ve takdir kılınarak, sanık ...'ın ise maktuller ..., ..., ..., ...'nu kasten öldürme, katılan sanıklar ..., ... ve ...'nu kasten öldürmeye teşebbüs suçlarını işlemediği sabit görülerek beraatlerine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın suçluyu kayırma suçundan mahkumiyetleri gerektiğine, katılan sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemde ileri sürdüğü usule, çelişkili gerekçeye, sübuta, meşru savunmaya, haksız tahrikin varlığına, katılan sanık ... ve müdafiilerinin sanık sıfatıyla yetersiz gerekçeye, adil yargılanma hakkının ve savunma hakkının kısıtlandığına, eksik incelemeye, meşru savunmaya, sübuta, haksız tahrikin varlığına, katılan sıfatıyla sanıklar ..., ..., ...'nun cezalandırılmaları gerektiğine, sanık ... müdafiinin yetersiz gerekçeye, eksik incelemeye, sübuta, katılan ... vekilinin sanıklar ..., ... ve ... ...'in cezalandırılmaları gerektiğine, katılan ... vekilinin bir nedene dayanmayan, katılan sanık ... müdafiinin tüm sanıkların öldürmeye teşebbüsten cezalandırılmaları gerektiğine, katılan sanık ... müdafiilerinin sanık sıfatıyla yetersiz gerekçeye, usule, CMK'nin 223/2-b maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılan sıfatıyla ... ailesi mensuplarının ve arkadaşları olan sanıkların tümünün kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından tasarlama halinin de kabul edilerek cezalandırılmaları gerektiğine, katılanlar ..., ..., ... ve ..