muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5386, Karar No: 2021/293, Tarih: 14.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5386 E.  ,  2021/293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, hizmet tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79/10. maddesidir. Anılan Kanun'un 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı davalı ....Köy İlköğretim Okulu nezdinde, temizlik işlerinde 01/09/1990-10/06/2010 tarihleri arasında, kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiş; mahkemece, köy karar defteri ve tanık beyanları dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı davalı ....Köy İlköğretim Okulu nezdinde, temizlik işlerinde 01/09/1990-10/06/2010 tarihleri arasında, kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiş; mahkemece, köy karar defteri ve tanık beyanları dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece verilen ilk karar, davalı Kurum vekilinin temyizi üzerine Dairemize devredilen 21.Hukuk Dairesi’nin 2015/9623 Esas 2016/2671 karar sayılı kararıyla "Öncelikle İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'nden davacının talep ettiği dönemde ... İlköğretim Okulu'nun kaç öğrencisinin bulunduğunu sormak, daha sonra; 1989 – 1999 yılları arasında muhtar olduğunu beyan eden tanık tarafından davacıyı kendisinin işe aldığı ve bu dönemde davacının ücretinin köy bütçesi tarafından karşılandığının beyan edilmesi nedeni ile talep edilen döneme ait muhtarlıktaki köy defterlerini dosya arasına almak, yine davalı tanıkları tarafından davacının ücretinin okul aile birliği tarafından ödendiği beyan edildiğinden talep edilen dönemdeki ... İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği'ne ait defterleri dosya arasına almak, velilerden toplanan paraların yatırıldığı banka hesabının talep edilen dönemdeki hesap dökümünü istemek ve böylece davacıya yapılan ücret ödemelerini araştırmak, Kaymakamlık marifeti ile talep edilen dönemde muhtar ve aza olarak görev yapan kişileri, daha önce İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından gönderilen listeden re'sen seçilecek kişileri ve zabıta marifeti ile talep edilen dönemde okulda eğitim gören öğrenciler ile bunların okul aile birliğinde görev almamış velilerini tespit ederek özellikle davacının çalışmalarının kapsamını, yaz tatillerinde ve sömestr tatillerinde çalışıp çalışmadığını, tatillerde okulun badana boyası gibi işleri yapıp yapmadığını tespite yönelik beyanlarını alarak okulun öğrenci sayısı ve fiziki durumu da dikkate alınarak davacının mesaisinin ne kadarını okula harcadığını da değerlendirmek sureti ile varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir" şeklinde bozulmuştur.

Bozma sonrası yargılamada bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ancak bozma ilamı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bozma sonrasında yapılan yargılamada, ilamda belirtilen belgelerin celbi sağlanmışsa da çalışmanın sürekliliği ve süresi hususunda bu belgelerin dikkate alınmadığı, okulların açık olduğu sürelerin ilçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nden sorulmadığı,karar defterlerinde yer alan kararların içeriği ve karar tarihleri konusunda gerekli değerlendirmenin yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bozma sonrasında yapılan yargılamada, ilamda belirtilen belgelerin celbi sağlanmışsa da çalışmanın sürekliliği ve süresi hususunda bu belgelerin dikkate alınmadığı, okulların açık olduğu sürelerin ilçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nden sorulmadığı,karar defterlerinde yer alan kararların içeriği ve karar tarihleri konusunda gerekli değerlendirmenin yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında, ... Türk İlköğretim Okulunda çalışan öğretmenlerin listesinin, ... A.Ş. Saray Şubesinin yazı cevabı, köy karar defterlerinde yer alan; 25.08.1992 tarihli kararda köy ilkokulu için 1992-1993 eğitim öğretim yılı için Hanife Şen in 1200.000 TL aylıkla 10 aylığına tutulması,15.10.1994 tarihli kararda köy ilkokuluna ... 3.000.000 TL aylıkla tuttukları 1500000 TL sinin öğrenci velilerinden toplanacağı geriye kalan kısmının ise Köy Muhtarlığınca ödeneceği, 30.11.1996 tarhli kararda “ilkokulda hizmetleri bulunan ...’in ve diğer çalışanların ücretlerinin günün şartlarına uygun şekilde arttırılacağı” Okul Aile Birliği karar defterlerinde; 17.10.2004 tarihli kararda 2004-2005 eğitim-öğretim yılında okul için tutulacak hizmetli ve kalorifercinin ücretlerinin veliler tarafından karşılanmasına karar verildiği, 01.11.2004 tarihli kararda “hizmetli olarak asgari ücretle haftanın belirli günleri ...'in çalıştırılmasına” karar verildiği, 17.11.2005 tarihli kararda okulun bakım ve temizlik işlerinde belirli günlerde,yevmiyeli olarak ...'in çalıştırılmasına karar verildiği, 15.12.2005 tarihli kararda “...'e okul ve bahçe temizliği için günlük yevmiye olarak 350,00 TL verilmesine karar verildiği, 27.11.2006 tarihli kararda “okul içi temziliği için gündelikçi olarak ... çalıştırmak üzere anlaşmışlar, okul dışı ve kalorifer temizliği için de gündelikçi olarak Mehmet Türker in tutulmasına karar verildiği,14.10.2008 tarihli kararda “okul içi temizlik için gündelikçi ... ,okul dışı temizlik işleri için Mehmet Köktaş çalıştırılması için oybirliği ile karar alındığı ,06.10.2009 tarihli kararda okul içi temizlik işleri için gündelikçi ... in çalıştırılmasına temizliğe geldiği gün başına 25 TL verilmesine, kazan yakma işi için gündelikçi olarak Mehmet Köktaş’a kazanı yaktığı gün başına 20 TL, 31.10.2010 tarihli kararda okulun temizlik işleri için dışarından hizmet alımına devam edileceğine dair kararlar alınmıştır. Köy karar defterleri, uyuşmazlık konusu dönemde muhtar ve veli olan kişilerin beyanları ile bozma sonrası dinlenen ve ihtilaflı yıllar arasında öğretmenlik yapan ve yönetici kademesinde müdür olarak görev yapmış kişilerin beyanlarının yıl yıl değerlendirilmesi karşısında, davacının çalışmasının süresi ve sürekliliği irdelenmeksizin sonuca varılması hatalıdır.

Mahkemece, davacının, davalı işveren yanındaki çalışmalarının niteliği, süresi, çalışmanın kısmi olup olmadığı; çalışmasının kısmi süreli çalışma olduğunun anlaşılması halinde; gerektiğinde uzman bilirkişi görüşü de alınmak suretiyle, hükme konu dönem içinde bir günde kaç saat çalışmış olabileceği, giderek haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli ve yedibuçuk saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususu saptanarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddî ve hukukî olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekili ve ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19201, Karar No: 2013/131, Tarih: 15.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/19201 E.  ,  2013/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın husumetten reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, husumete ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın imar planında semt spor sahası olarak ayrıldığı ve el atılmadığı tespit edilmiştir.

5393 sayılı Belediye Kanununun 14/a maddesi uyarınca park ve yeşil alanlar ile gençlik ve spor hizmetlerinin belediyelerin görevleri olduğu belirtilmiştir.

Bu durumda, semt spor sahalarının mahalle sakinlerinin ihtiyaçları için, belediyelerin sağladığı bir hizmetin sunulduğu sahalar olduğu anlaşıldığından, husumetin davalı ... Başkanlığına yöneltilmesi doğrudur.

Bu itibarla işin esasına girilerek taşınmazın imar planında semt spor sahası olarak ayrıldığı tarih belirlenip gerekli inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre hüküm kurmak gerektiği gözetilmeden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının .... irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2009/10422, Karar No: 2009/18967, Tarih: 13.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/10422 E.  ,  2009/18967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 09.03.2009 tarih, 2008/-24958-2009/4787 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı Antalya 2. İdare Mahkemesi’nin 25.04.2008 tarih ve 2005/833 esas 2008/827 karar sayılı ilamında, “240.000 YTL maddi, 10.000 YTL manevi tazminatın, 17.500 YTL nispi vekalet ücretinin, ayrıca toplam 13.791,90 YTL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya ödenmesine" karar verildiği anlaşılmaktadır. Alacaklı tarafça mahkemece hükmedilen bu kalemlerin her biri ayrı ayrı ilamlı icra takibinin konusu yapılmıştır. Borçlu idare, ilamda hükmedilen kalemlerin üç ayrı ilamlı icra takibine konu edilmesini, mükerrer takibe sebebiyet verildiğinden dolayı şikayet konusu yapmıştır.

Dairemizin müstekar içtihatları gereği ilamda yazılı olan asıl alacak ve yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönünden tek bir takip yapılabileceği gibi ayrı ayrı takip yapılması da mümkündür. İlamda hükmedilen asıl alacak ve buna bağlı feri alacaklar yönünden ayrı ayrı takip yapılmasını engelleyen yasa hükmü bulunmadığından, mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olduğundan, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla; alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 09.03.2009 gün ve 2008/24958 esas - 2009/4787 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının yukarıda belirtilen nedenlerle, İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14616, Karar No: 2015/2451, Tarih: 10.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/14616 E.  ,  2015/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davalı borçlu Şirketin tasarrufun yapıldığı tarihte başka malvarlığı ve aracının bulunup bulunmadığı husususun araştırılarak gelen yazı cevaplarının dosya arasına konulup, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9568, Karar No: 2018/1707, Tarih: 07.03.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/9568 E.  ,  2018/1707 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.11.2012 gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.03.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

....

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişme konusu ve baz istasyonu olarak adlandırılan tesisten kaynaklanan bir zararın bulunup bulunmadığı ve varsa bu zararın hangi durumlarda söz konusu olabileceği ile zararın giderilmesi konusunda ne gibi önlem yada önlemlerin alınması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişme konusu ve baz istasyonu olarak adlandırılan tesisten kaynaklanan bir zararın bulunup bulunmadığı ve varsa bu zararın hangi durumlarda söz konusu olabileceği ile zararın giderilmesi konusunda ne gibi önlem yada önlemlerin alınması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun emsal dosyalarla ilgili olarak verdiği kararlardan 30.05.2012 tarih ve 2012/4-147 Esas, 2012/327 Karar sayılı ilamında; "...öncelikle belirtmek gerekir ki Anayasa'nın 17.maddesinde “Yaşama hakkı”, 22. maddesinde “Haberleşme Hürriyeti”, 35.maddesinde “Mülkiyet Hakkı” düzenlenmiştir. Yine Anayasa'nın; Sağlık Hizmetleri ve Çevrenin Korunması başlıklı 56. maddesinde, herkesin sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahip olduğu, çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemenin Devletin ve vatandaşın ödevi olduğu hükmüne yer verilmiştir. İnsan Hakları Evrensel beyannamesinin 25 maddesi de aynı yöndedir. Anayasa tarafından korumaya alınan “yaşama hakkı”, “haberleşme hürriyeti” ve “mülkiyet hakkı” gibi temel haklar arasında bir çatışma meydana gelmesi halinde bu durumun, yargılama makamları tarafından hassasiyetle değerlendirilmesi ve çatışan yararlar arasında öncelik düşüncesine dayalı bir denge kurulması gerekir. Dava konusu tesisin cep telefonlarının kullanımı için zorunlu olduğu ve bu tesisin geniş bir kitleyi ilgilendirmesi nedeniyle kamuya hizmet vermeyi amaçladığı tartışmasız ise de, insan yaşamında tehlike yaratma ihtimalinin bulunması halinde insan yaşamına, sağlığına üstünlük tanınması gerekir. Başka bir deyişle; “Yaşama Hakkı” en kutsal ve birincil hak olup tehdit altında olma şüphesi dahi diğer Anayasal haklardan önce gözetilmesi gereğini doğurur. Aksi halde yaşam hakkının tehlikede olduğu bir yerde diğer tüm temel hak ve hürriyetlerin hiçbir değeri kalmayacaktır. Türk Medeni Kanunu'nun 737 vd. maddesinde ise komşuluk hukuku düzenlenmiş bu maddede herkese taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkileri kullanırken komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınma yükümlülüğü getirilmiştir. Baz istasyonu yönetmeliğe uygun olarak çalıştırılsa dahi zararın veya zarar ihtimalinin bulunması halinde yönetmeliğe uygun olduğundan söz edilerek zarar verenin sorumluluktan kurtulması, kullanıma devam edilmesi sonucunu doğurmaz. Yönetmeliğe uygun değilse, zaten hukuka aykırılık gerçekleşmiş olacaktır. Hukuk kurallarındaki norm düzenlemesi itibariyle yönetmelik ve yönetmeliğe uygun bir işlem yapılsa bile buna karşın çevreye verilen zarardan eylemi gerçekleştirenin sorumlu olmayacağı sonucu doğmaz. Ayrıca yargıç uyuşmazlığın çözümünde yönetmeliğe değil, yasaya, genel hukuk kurallarına ve bu bağlamda sorumluluk ilkelerine göre karar vermek zorundadır. Bu bakımdan yönetmeliğe göre verilen sertifikayı bağlayıcı olarak kabul etmek mümkün değildir..." şeklinde açıklamalara yer verilmiştir.

Öte yandan, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2011 yılına kadar olan içtihatlarında aynı görüşler vurgulanıp, ayrıca "...baz istasyonlarının cep telefonlarının kullanımı için zorunlu olduğu ve sağlamış olduğu iletişim hizmeti nedeniyle de geniş halk kitlelerine büyük yarar sağladığı tartışmasızdır. Ancak, bu yararın sağlanması nedeniyle kişilerin sağlığına zarar verilmesi hoş görülemez. Zira, anılan tesislerin radyasyon yaydığı bilinen bir gerçekliktir. Bu bakımdan, bu tesisten üçüncü kişilerle birlikte davacı da yararlanmış olsa, sağlanan yararla verilen zararın dengelenmesi genel bir hukuk kuralıdır. Yarar, haberleşmeyi amaçlamaktadır. Zararın ise, insan sağlığı ve yaşamı ile ilgili olduğu gözetildiğinde, ikinci değere önem verilmesi gerekmektedir. Bu tesislerin vermiş olduğu zararlardan tesisleri kuran ve işletenler sorumludur. Bu sorumluluk ise, kusura dayanmayan bir tehlike sorumluluğudur. Baz istasyonlarının ilgili yönetmelik hükümlerine uygun olarak kurulması, sertifika verilerek faaliyete geçirilmesi hallerinde dahi, zarar verdikleri takdirde zarara neden olanlar sorumluluktan kurtulamaz. Bu özelliği itibariyle tesisi kuranların ve işletenlerin yüksek özen yükümlülüğü bulunmaktadır. Aksi halde, en küçük bir özensizliğin maddi değerlerle ölçülemeyecek kadar ağır sonuçlar doğurması kaçınılmazdır. Bunun için zarar görenin zararını değil, tesis ve işletme sahibinin, tesisin işletilmesinden dolayı kişilere, bu bağlamda çevreye bir zarar vermediği ve herhangi bir olumsuz sonuç yaratmadığının kanıtlanması gerekir. Bu sonuç, genel sorumluluk kurallarının aksine olarak, işletmenin ağır tehlike doğuracak özelliğinden kaynaklanmaktadır...Öte yandan; hiçbir hizmet, insan yaşamı kadar öncelik ve hayati önem taşımaz. Diğer bir anlatımla, yararlı bir hizmetin karşılığı olarak insanın ölümü uygun bir sonuç olarak kabul edilemez. İnsan sağlığını tehlikeye atan bir hizmetin, kişi yaşamının önüne geçmesi ve ona üstünlük tanınması doğru bir yaklaşım olarak düşünülemez. Bu nedenle; tek başına ölçüm sonuçlarının düşük olması, baz istasyonunun zarar doğurmayacağı anlamına gelmeyeceğinden, ölçüm değerlerinin yanı sıra diğer koşulların bu bağlamda, tesisin kurulduğu yerin yerleşim yerlerine, okula, çocuk parkına ve davacıların evine olan yakınlığı ile davacıların ailesi ile birlikte evlerinde uzun süreli oturduklarının da göz önünde tutulması gerektiği de gözetilerek, dava konusu baz istasyonunun işletilmesinin çevre sakinlerine, dolayısıyla davacılara zarar verip vermediğinin araştırılması gerekir..." biçiminde baz istasyonu tesis eden ve işletenin sorumluluğunun kapsamı açıklanmıştır.

Somut olayda; mahkemece yapılan keşif sonucu, davalı şirkete ait baz istasyonunun diğer davalının binasının çatısında tesis edildiği ve davacıların konutlarına 15-17 m. mesafede ve yerleşim alanı içerisinde bulunduğu, çekişmeli baz istasyonunun elekromagnetik alan değerleri ölçümlerinin yönetmelik ile belirlenen sınırların altında olduğu yönünde bilirkişi heyeti raporu alındığı anlaşılmaktadır. Diğer taraftan, mahkemece İstanbul Tıp Fakultesinde görevli üç kişilik onkoloji alanında uzman bilirkişilerden alınan heyet raporunda "cep telefonları ile kanser arasındaki ilişkinin halen araştırma aşamasında olduğu, bugüne kadar yapılan çalışmaların riskin artmadığı yada arttığı yönünde farklı bulgular verdiğini,buna kanser gelişimi için gereken gizli dönem dikkate alındığında, yaklaşık 10 yıllık sürenin bu riskin değerlendirilmesi açısından yetersiz olduğunu, kanser gelişimi açısından kısa olduğu kesin bu süre içerisinde bile cep telefonlarının kanser riskini arttırdığına dair bulgular olmasının, sözkonusu teknolojinin tamamen zararsız olarak kabul edilmeyeceğine işaret ettiğini, öte yandan hastanın psikolojik durumunun etkilenmesi, genel fiziksel sağlığının etkilenmesi açısından doğrudan belirleyici olduğunu, bu nedenle en azından yeterli bilgi birikimi oluşana kadar konuya temkinli yaklaşılması ve en azından psikolojik etkilenmesi neticesiyle gereken önlemlerin alınmasının önerildiği" bildirilmiştir. Ayrıca, davacılardan .... 1993 doğumlu kızının ve diğer davacının eşinin kanser hastası olduklarına dair tıbbi belgelerin dosyaya sunulduğu görülmektedir.

Öyle ise; dava konusu baz istasyonunun yaydığı radyasyon referans değerlerin altında olsa bile, meskun alanlarda yarattığı radyasyondan dolayı, bu alanlarda uzun süreli radyasyona maruz kalacak insanların sağlığının olumsuz yönde etkileneceği, bu bağlamda dosya kapsamı itibariyle dava konusu istasyonun konumu ve davacılara olan yakınlığı gözetilerek, kısa zaman dilimi içinde olmasa dahi uzun zaman diliminde zarar verebileceği, bu nitelikteki bir istasyonun halen bulunduğu yerde kullanılması sakıncalı olup, bunun daha uygun ve yerleşim çevresinden daha uzakta kurulması gerektiği sonucuna varılmaktadır. Başka bir ifadeyle, davacıların konutları uzun süreli oturulup vakit geçirilen bir mekan olup, sağlıklarının olumsuz yönde etkilenme riskinin varlığı durumunda dahi böyle bir duruma müsaade edilemez. Kaldı ki, davacılardan Abdurrahim'in kızının ve diğer davacının eşinin kanser hastası oldukları açıktır. Onkoloji uzmanı bilirkişilerin raporu da gözetildiğinde, davacıların çekişmeli baz istasyonundan zarar gördüklerinin kabulü zorunludur. Anılan baz istasyonunun sökülüp götürülerek daha uygun alanda tesis edilebileceği tartışmasızdır. Hiçbir haberleşme aracı insan hayatından üstün değildir.

O halde; yukarıda değinilen ilkelerle dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; çekişmeli baz istasyonunun bulunduğu yer, konumu ve davacıların meskenlerine olan yakınlığı itibariyle; -özellikle son zamanlarda ülke genelinde ortaya çıkan ve medyada zaman zaman yer alan olumsuz vakıaların çoğaldığı da gözetildiğinde- davacı tarafın oturmakta olduğu binada ve çevre binalarda yaşayanlar için sağlık bakımından uzun süreç içeresinde çok ciddi hastalıklara yakalanabilecekleri konusunda büyük endişeye neden olduğu ve bunun da psikolojik yapılarında tedirginlik ve ümitsizlik yaratarak, kişilerin çalışmalarını ve sağlık değerlerini olumsuz yönde etkilediği, davacıların en yakınlarının kanser hastası olduğu, onkoloji uzmanı bilirkişlerin raporunun da davacı tarafın iddialarını desteklediği, bu haliyle davacıların zarar gördüğü dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun onama kararına iştirak edemiyorum.