muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17673, Karar No: 2013/19468, Tarih: 09.12.2013

1-Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle ilgili ihale dosyasının tamamının kurumdan getirtilmesi, söz konusu ihalenin hangi aşamada ve hangi gerekçelerle Kaymakamlık tarafından fesih edildiğinin belirlenmesi, suça konu teminat mektubunun sahte olup olmadığının anlaşılması için denetime elverişli kriminal raporu aldırılması, bütün delillerin toplanmasından sonra dosyanın bilirkişiye tevdii sağlanarak sanıkların eylemi nedeniyle oluşan zarar miktarının kesin olarak tespit edilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılmasısuretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.”

şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, 5237 Sayılı TCK'nın 158/1, f, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 126.000 TL, haksız menfaatin iki katının 252.000 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 12.600 gün, aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 indirim uygulanarak 10.500 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52. Maddesi uyarınca günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 210.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında netice olarak 83.320 TL olarak eksik adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5781, Karar No: 2015/13179, Tarih: 09.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5781 E.  ,  2015/13179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2011/19-2014/18

Taraflar arasında görülen davada .....Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.01.2014 gün ve 2011/19-2014/18 sayılı kararı bozan Daire’nin 17.12.2014 gün ve 2014/11806-2014/19991 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket nezdinde yatırım hesabı bulunduğunu ve en son 06.02.2002 tarihinde hesap mutabakatı yapıldığını, davalının müvekkilinin yatırım hesabında talimat olmadan işlem yaptığının tespit edilmesi üzerine davalıya ihtarname göndererek hesap özetleri istediğini, gönderilen ekstre ve hesap özetlerine itiraz ettiğini ayrıca, talimatı olmadan işlem yapılmamasının ihtar edildiğini, hesap ekstreleri incelendiğinde talimatsız işlemler yapıldığının ve davalı tarafın müşteriye ait sermaye piyasası araçları ve nakit üzerinde hak ve yetkisi bulunmaksızın kendisi veya üçüncü şahıslar yararına tasarrufta bulunduğunun tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 53.300.000.000 (eski) TL'nin davalı şirketten faiziyle birlikte tahsiline, 323 lot Gentaş, 230 lot Sapaz, 1.000 lot İzmir demir çelik, 1000 lot Garanti, 100 lot Eczacı yatırım, 100 lot Metaş, 1.000 lot GSD holding, 100 lot Raks elektronik hisse senedinin iadesine, 06.02.2002 tarihinden sonra yapılan veya yapılacak hisse senetlerinin de işbu senetlerin tahsil tarihine kadar olan miktarının aynen iadesi ile bunlara terettüp eden kar paylarının faiziyle birlikte tahsiline, müvekkilinin yatırım hesabının dışına usul ve yasaya aykırı olarak çıkarılan başka hisse senetleri var ise bunların tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 17.12.2014 gün 2014/11806 Esas, 2014/19991 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 17.12.2014 gün 2014/11806 Esas, 2014/19991 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2586, Karar No: 2017/7573, Tarih: 13.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/2586 E.  ,  2017/7573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin ek kararında gerekçeli kararın hükümlüye Artvin Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde 18/12/2015 tarihinde tebliğ edildiği belirtilse de; aynı cezaevinin 17/12/2015 tarihli yazısı ile "mahkemenin 07/03/2013 tarihli" tebliğ evrakının ekinde gerekçeli kararın bulunmadığı belirtilmiş, 18/12/2015 tarihli yazı içeriğinde ise bir önceki yazı ile aynı olan "mahkemenin 07/03/2013 tarihli" üst yazısının sanığa tebliğ edildiğinden bahsedilmekle sanığa bu tarihte tebliğ edilenin tebligat yapılmasına dair üst yazı olduğu anlaşılmakla; sanığın 29/04/2016 tarihinde yaptığı ilk temyiz başvuru dilekçesinin süresinde olduğunu kabul ile yapılan incelemede;

A-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ...'nın temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın işyerini akşam 22.30 sıralarında kapattığını, sabah 06.30 sıralarında ekmekçinin araması üzerine olaydan haberdar olduğunu beyan etmesi, olay günü güneşin doğuş saatinin 05.00 olduğunun anlaşılması karşısında; olayın gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu gösterilmeden sanık hakkında TCK'nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3622, Karar No: 2024/4731, Tarih: 30.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3622 E.  ,  2024/4731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/683 E., 2024/91 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında Mahkemede görülen Kurum işleminin iptali ile kesilen emekli aylığının yeniden bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesi istemi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesince, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 601012371308 sigorta sicil numaralı müvekkilinin 30.10.2009 tarihinde davalı Kuruma başvuruda bulunarak 01.11.2009 tarihinden itibaren 2105300182 tahsis numarasıyla yaşlılık aylığı almaya başladığını, davalı Kurum tarafından müvekkiline gönderilmiş 23.10.2012 tarih, 18743492 sayılı yazıda, davalı Kurumun 14.05.2012 tarihli, denetim raporuna istinaden müvekkilinin 1023786 işyeri sicil numaralı işyerinde geçen 01.08.2006 - 31.12.2006, 01.01.2007 - 31.12.2007, 01.01.2008 - 31.12.2008 ve 01.01.2009 - 13.03.2009 tarihleri arasındaki çalışmalarının gerçek olmadığı gerekçesiyle iptal edildiği, bu iptal sonrasında da müvekkilinin Bağ-Kur hizmetlerinden sonra 1260 gün 4/1-a SSK hizmeti olmadığı ve yaşlılık aylığı İçin gereken 5000 prim gün sayısına sahip olmadığından bahisle müvekkilinin yaşlılık aylığım iptal edilerek iptal tarihine kadar ödenen aylıkların yasal faiziyle birlikte toplamda 30.573,60 TL'nin ödenmesinin talep edildiğini, müvekkilinin ... ve Setim Ahmet Çetin'e ait inşaat işyerinde gece bekçisi olarak çalıştığını, müvekkilinin çalışmalarının gerçek olduğunu, iptal edilen dönemlere ait çalışmaların primlerinin eksiksiz olarak yatırılmış olduğunu, müvekkilinin aylığının iptali işleminin hukuka aykın olduğunu beyanla, davalı Kurum işleminin iptali ile müvekkilinin 01.08.2006 - 31.12.2006, 01.01.2007 - 31.12.2007, 01.01.2008 - 31.12.2008 ve 01.01.2009 - 13.03.2009 dönemindeki hizmetlerinin tespitine ve 01.11.2009 tarihinden itibaren durdurulmuş aylığının devamına karar verilmesini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; müvekkili Kurumun denetim elemanları tarafından 1023786 işyeri sicil numaralı dosyada işlem gören ... ve ... unvanlı işyerinde yapılan inceleme sonucu davacının hizmet akdine dayalı çalışmadığı halde sigortalı bildiriminin yapıldığının tespit edilmesi üzerine 5510 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi gereğince müfettiş raporlarının aksi sabit oluncaya kadar geçerli kabul edildiğini, davacının sigortalılık sürelerinin iptaline ilişkin işlemin yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 27.11.2014 tarihli ve 2013/523 Esas, 2014/749 Karar sayılı kararı ile davacının Kurum denetim elemanlarına verdiği ifade de davaya konu işyerinde amele olarak çalıştığını beyan ederken, dava dilekçesinde bekçi olarak çalıştığını beyan etmiş olması, davacının bekçi olarak çalıştığı inşaatın bir bölümüne çalışma iddiasının geçtiği tarihten çok önce elektrik ve su aboneliklerinin verilmiş olması, davacının uzun sûre ve devamlı olarak bildirimi yapılan işyerinde işvereni ve bildirimi olduğu dönemdeki diğer çalışanları tanımaması ve son olarak davacının yaklaşık 3 yıl bekçi olarak çalıştığı inşaatın durumunu bilmemesi karşısında, davacı tanıklarının beyanlarının kanuni düzenleme gereği aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan denetim raporundaki tespitlerin aksi yöndeki davacı iddiasını ispata yeterli olamayacağı, bu itibarla davalı kurum işlemlerinin hukuka uygun olduğu yönünde kanaate varıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 25.02.2016 tarihli 2015/7478 Esas, 2016/2952 Karar sayılı ilamı ile; ...yapılacak iş, davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış komşu işverenlerin bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarını veya işverenleri tespit edip beyanlarına başvurmak, davacının çalışmalarının sözkonusu işyerlerinde fiili çalışmasının bulunup bulunmadığını kuşkuya yer vermeyecek tespit etmek ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir. gerekçesi ile karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 21.09.2017 tarihli 2016/273 Esas, 2017/483 Karar sayılı kararı ile davanın Kabulüne, davacının 01.08.2006 - 12.03.2009 dönemindeki 1023786 işyeri sicil numaralı işyerinden bildirilen hizmetlerin fiili çalışmaya dayandığının tespiti ile aksine kurum işleminin iptaline, durdurulan yaşlılık aylıklarının yasal faiziyle ödenmesine karar verilmiştir.

C.Bozma Kararı:

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Mahkemenin 21.09.2017 tarihli 2016/273 Esas, 2017/483 Karar sayılı kararı ile davanın Kabulüne, davacının 01.08.2006 - 12.03.2009 dönemindeki 1023786 işyeri sicil numaralı işyerinden bildirilen hizmetlerin fiili çalışmaya dayandığının tespiti ile aksine kurum işleminin iptaline, durdurulan yaşlılık aylıklarının yasal faiziyle ödenmesine karar verilmiştir.

C.Bozma Kararı:

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 27.09.2018 tarihli 2017/6126 Esas, 2018/6831 Karar sayılı ilamı ile; yapılacak iş, öncelikle davacıya ait Bağ-Kur sigortalılık hizmet dosyasını celbederek davacının daha önce çalışmış olduğu faaliyet alanı ile uyuşmazlık konusu dönemde gece bekçiliği görevini birlikte değerlendirmek, uyuşmazlık konusu Belediye'den ve ilgili yerlerden inşaat ruhsatı, inşaata başlama ve bitirme tutanakları ile varsa yapı denetim tutanaklarını getirmek, gerektiğinde inşaat yapı ve malzemelerinin değerini tespit ederek söz konusu inşaat alanının kapsam ve kapasitesinin gece bekçisi olarak sürekli çalışmayı gerektirip gerektirmeyeceğini irdelemek, duruşmalarda uyuşmazlık konusu dönemde inşaat işyerinin tamamlanmış katlarında ikamet eden şahısların tanık olarak bilgi ve görgülerine başvurmak, çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek Mahkemece çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.gerekçesi ile karar bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 07.04.2024 tarihli 2018/683 Esas, 2024/91 Karar sayılı kararı ile davacının ortağının Kurum denetmenine verdiği ifade ve davacının Kurum denetmenine verdiği ifadesinde, inşaatta amele olarak çalıştığını beyan etmesine rağmen dava dilekçesinde gece bekçisi olarak çalıştığı yönünde iddiada bulunması, üç yıl çalıştığını iddia ettiği inşaatın durumu hakkında bilgi sahibi olmadığını ve inşaatta çalışan hiç bir işçiyi tanımadığı, davacının 2006-2009 yılları arasınada gece bekçisi olarak çalıştığı iddia ettiği inşaatın birinci katında 1998-1999 yıllarından beri oturduğunu belirten ...'in davacıyı tanımadığı şeklindeki beyanı, komşu işyeri tanıklarından davacının çalıştığını bilen kimsenin olmaması , inşaatın kapsam ve kapasitesinin bekçi istihdamını gerektirmemesi hususu bir bütün olarak değerlendirildiğinde, her ne kadar davacı tanıklarından davacının fiilen çalıştığına dair beyanlar bulunsa da lehe olan bu beyanların, diğer deliller ile desteklenmediği anlaşılmakla hükme esas alınmamış , davacı adına, 1023786 sicil sayılı iş yerinden 01.08.2006-12.03.2009 tarihleri arasında yapılan bildirimlerin gerçeği yansıtmadığı, sahte sigortalılık kapsamında olduğu anlaşılmıştır.

Sicil dosyasının incelenmesinde, 2132 gün 4/a (SSK), 5021 gün 4/b (Bağ-Kur) hizmeti bulunan ve 4/b sigortalılığından sonra 1295 gün 4/a sigortalılığı olan davacıya 30.10.2009 tarihli tahsis talebine istinaden 01.11.2009 tarihinden itibaren 7153 gün üzerinden 4/a (SSK) kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı, davacı adına 1023786 sicil sayılı iş yerinden 01.08.2006-12.03.2009 arası bildirilen 942 gün çalışmanın hukuka uygun şekilde iptali sonucu 4/b sigortalılığından sonraki 4/a kapsamındaki sigortalı gün sayılı 353 güne düştüğü, bu iptal ile davacı 4/b sigortalılığından sonra en az 1260 gün 4/a kapsamında sigortalı olma koşulunu kaybettiğinden, davalı Kurumun bağlanan yaşlılık aylığını 01.11.2009 tarihi itibarıyla durduran işleminin de mevzuata uygun olduğu anlaşılmış, davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde;sadece aleyhe tanık beyanları değerlendirilerek hüküm kurulduğunu, gece bekçisi olarak çalışan müvekkilinin amele olarak çalışmasının ve işvereni tanımamasının olağan olduğunu, komşu tanıkların anlatımları ile de çalışmanın sabit olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile kesilen emekli aylığının yeniden bağlanmasına, ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile ödenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz, dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 506 sayılı Kanun 79 uncu, 5510 sayılı Kanun 86 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, işyeri Kurum kayıtları, tanık anlatımlarına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.