muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9237, Karar No: 2023/15952, Tarih: 25.10.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davacının Sendika üyeliğinin davalı Kuruma bildirilmediğinden söz edilemeyeceğini, kaldı ki toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya yönelik hükümlerin düzenlendiği 6356 sayılı Kanun'da Bölge Adliye Mahkemesince aranan nitelikte bir bildirimden söz edilmediği, davalı Kurumun dava dışı işverenler ile yaptığı hizmet alımlarının muvazaalı olduğu kabul edildiğine göre davacının davalı Kurumun toplu ... sözleşmelerinden yararlandırılması gerektiği, davacı lehine tam vekâlet ücretine hükmedilmemesinin de hatalı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının çalışmış olduğu hizmet alım işinin müvekkili Kurumun ana iştigal konusuna yardımcı olan ve olmadığı takdirde üretimi aksatmayacak durumda olan bir ... olduğunu, hizmet alım işinde muvazaa bulunduğuna yönelik kabulün isabetsiz olduğunu, kanunen izin verilen bir konuda kurulan asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun kabul edilmesinin hatalı olduğunu, davacının müvekkili Kurumun işçisi olmadığını, bu nedenle ilave tediye alacağına hak kazanmasının da mümkün bulunmadığını, hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda muvazaaya ilişkin değerlendirmeye dayanak sebeplerin yanı sıra hesaplamaların da hatalı olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, vekâlet ücretinin doğru belirlenmediğini, yargılama giderleri ve harçların her bir dosyada yüksek belirlendiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davanın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılamayacağı, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı, davacının davalı işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmelerinden yararlanıp yararlanamayacağı ve talep edilen alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ile vekâlet ücreti, harç ve yargılama giderleri hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi ile 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı ... Kanunu’nun 2 nci maddesinin yedi ve sekizinci fıkraları, 6098 sayılı ... Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. 27.09.2008 tarihli ve 27010 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c), (g) ve (ğ) bentleri ile 4 ve 11 inci maddeleri ve 12 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. 27.09.2008 tarihli ve 27010 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c), (g) ve (ğ) bentleri ile 4 ve 11 inci maddeleri ve 12 nci maddesinin ikinci fıkrası.

4. 492 sayılı Harçlar Kanunu (1) sayılı Tarife, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 ve 22 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Taraflar arasında davalı ile davacının Sosyal Güvenlik Kurumuna çalışmasının bildirildiği Şirketler arasında geçerli bir asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunup bulunmadığı, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

3. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci fıkrasına göre bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde ... alan ve bu ... için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile ... aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren alt işveren ilişkisi denilmektedir. Maddeye göre asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak 4857 sayılı Kanun'dan, ... sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur. Dolayısıyla asıl işveren alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulabilmesi için iki işverenin bulunması, mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işin varlığı ve asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi hâlinde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirme unsurunun gerçekleşmiş olması gerekir. Sözü edilen bu hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanuni karineler olduğu kabul edilmelidir.

4. Muvazaa ise 6098 sayılı Kanun'da düzenlenmiş olup tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bunun dışında işverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin sekizinci fıkrasında bazı muvazaa kriterlerine de yer verilmiştir. Maddenin sekizinci fıkrasına göre, asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi hâlde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl ..., bölünerek alt işverenlere verilemez.

5. Somut uyuşmazlıkta İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince; yapılan keşif, keşif sonucu bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan rapor, tanık anlatımları, hizmet alım sözleşmeleri ve dosya kapsamına göre hizmet alımına konu işin davalı Kurumun maden üretimi olan asıl işinin bir bölümü olduğu, davacının yaptığı işin üretim faaliyetinin bir parçası olması nedeniyle yardımcı ... olarak değerlendirilemeyeceği, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerden olmadığı gibi alt işverenlerin kullanılan yöntem ve ekipman noktasında asıl işveren davalı Kurumdan teknolojik üstünlüğünün de bulunmadığı, aksine asıl işverenin alt işverenlerden daha fazla donanıma sahip olduğu, hizmet alım sözleşmesi ve teknik şartnameye göre üretimde kullanılan araçların bakımının da yükleniciye ait olduğu gerekçesiyle davalı ile davacının çalıştığı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve davacının çalışmaya başladığı tarihten itibaren davalının işçisi olduğu kabul edilmiştir.

6. Dosya içeriğine göre davacı paketleme bölümünde işçi olarak çalışmaktadır. İlk Derece Mahkemesince yapılan keşif sonrası bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan rapor ve dosya kapsamından; davalı Kuruma ait Emet Hisarcık ve Espey olmak üzere iki açık ocak bulunduğu, maden aşamasının sırasıyla açık ocaktan cevherin çıkartılması, fiziksel zenginleştirme için konsantratörde beslenmesi, üretilen konsantre değirmende üretilip ürün hâline gelmesi, reaksiyon, filtralizasyon, kristalizasyon, kurutma ve nihai ürün olan borik asidin oluşması şeklinde olduğu, paketleme bölümünde ise nihai ürünün çeşitli ebatlardaki paketlere konularak stok sahasında istiflemesinin yapıldığı ve yükleme yapılacak araçlara forklift yardımı ile iletilerek gönderildiği anlaşılmaktadır.

7. Aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve birlikte değerlendirilen 2023/9237, 9268, 9649, 9674, 11852 ve 11853 Esas sayılı dosyaların keşif gözlemlerinden; paketleme bölümünde 25 kiloluk küçük paketlemelerinin yapıldığı, alt işveren işçisinin torbayı makine ağzına tuttuğu, yeteri kadar dolduktan sonra ise torbayı palete verdiği, 25 kiloluk paketlerin bulunduğu stok sahasında paketlerde yırtılma, delinme gibi hasarların oluşması durumunda alt işveren işçilerinin bu hasarları giderdiği ve sevkiyatı yapılacak paketleri davalı Kurum tarafından istenilen etiketleri takarak forkliftler aracılığıyla araca yüklediği, paketleme işinin yapıldığı çok amaçlı borik asit tesisinde ise büyük torbaların doldurulup paketlenerek stok sahasına forkliftler aracılığıyla taşındığı tespit edilmektedir.

8. Yine yukarıda esas numaraları belirtilen dosyaların tanık beyanları; dolum yapılacak çuvalların askılarının dolum makinesine takıldığını, paketin ağzının makineye bağlandığını, aynı işi 25-50 kilo paketlerin tamamı için alt işveren işçilerinin yaptığını, dolum yapılan paketlerin çalışılan paketleme bölümünde forklift operatörü tarafından ambara götürüldüğünü, ambardan sevkiyat yapacak olan araçlara forkliftler aracılığıyla yükleme yapıldığını, alt işveren Şirket operatörü tarafından kullanılan forkliftlerin Şirkete ait olduğunu ortaya koymaktadır.

9. Yönetmelik'in 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine göre mal veya hizmet üretiminin esasını oluşturan ..., asıl iştir. Aynı maddenin birinci fıkrasının (ğ) bendine göre ise işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin olmakla beraber doğrudan üretim organizasyonu içerisinde yer almayan, üretimin zorunlu bir unsuru olmayan ancak asıl ... devam ettikçe devam eden ve asıl işe bağımlı olan ..., yardımcı iştir. Yukarıda yapılan açıklamalar ve sözü edilen Yönetmelik'teki bu tanımlar dikkate alındığında; davalı Kurumda asıl işin nihai ürün olan borik asidin çıkarılmasıyla son bulduğu, nihai ürün çıkarıldıktan sonra yapılan paketleme, depolama işlemlerinin yardımcı ... olduğu ve üretimin esasını oluşturan bir ... olmadığı sonucuna varılmaktadır.

10. Şu hâlde davacının ifa ettiği görev, yardımcı ... kapsamında olup davalı Kurum tarafından bu işin hizmet alımı yoluyla gördürülmesine bir engel bulunmadığından davanın tümden reddi yerine asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun kabulü ile ilave tediye alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4948, Karar No: 2020/13386, Tarih: 19.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4948 E.  ,  2020/13386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 19/01/2016

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 19/01/2016 gün ve 2014/386 Esas - 2015/561 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 19/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/156, Karar No: 2022/3324, Tarih: 01.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/156 E.  ,  2022/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine dair hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe istenilmiş; duruşma için belirlenen 01/03/2022 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Daire’sinin istinaf başvurunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ilk derece mahkemesi kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kısmen arazi kısmen şeftali bahçesi niteliğindeki ... Mahallesi, 118 ada, 8 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesine ve aynı kanunun 11/son maddesi uyarınca taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve irtifak hakkına konu olan bölüm dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığı ile pilon yeri bedelinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilen bedel davalı tarafa karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

1- Üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilen bedel davalı tarafa karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/9. fıkrası uyarınca işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi’nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün ve 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden;

a)Lapseki Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2016/473 E. - 2018/268 K. Sayılı gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3/D bendinde yer alan (karar tarihi olan 30/10/2018) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (kesinleşme) kelimesinin yazılmasına,

b)Vekalet ücretine ilişkin 6 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.815,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 01/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/581, Karar No: 2024/2276, Tarih: 25.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/581 E.  ,  2024/2276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/738 E., 2022/2204 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/734 E., 2019/86 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, itirazın iptali davasında yapılan yargılama sonucunda; 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/2. maddesine göre taraflar arasındaki sözleşmenin KDV'ye tabi olduğu, sözleşmenin 11. maddesine göre davalının sorumluluğunun bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, icra inkar tazminatının reddine dair verilen kararın taraflar vekillerince istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22.Hukuk Dairesince, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu edimlerinin katma değer vergisi doğurması söz konusu olamayacağından Anayasa ve yasaya aykırı olarak sözleşme ile vergi yükümü altına sokulması ve davacının bu çerçevede bu verginin doğduğunu ileri sürmesinin yasal dayanaktan yoksun olduğu, davalı vekilinin istinafının kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verildiği, verilen kararın niteliğine göre davacı vekilinin icra inkar tazminatı yönünden istinafının da reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

2-Temyiz üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 22.02.2022 tarih, 2021/3343 E, 2022/943 K. sayılı ilamı ile; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin niteliği gereği iki ayrı teslimin söz konu olduğu, vergi mevzuatı açısından arsanın tesliminde ve inşaatın yapımı sonrasında konutların teslimi sırasında vergiyi doğuran olay gerçekleştiğinden, her iki teslimde de KDV doğmuş olacağı, taraflar arasındaki sözleşmenin 11. maddesinde de, KDV ödemelerinin hisseleri nispetinde taraflara ait olduğu kararlaştırıldığı, vergi mevzuatı gereğince, KDV alacağının davacı müteahhit tarafından ödenmesi gerekse de, tarafların özgür iradeleri ile imzalanan sözleşmede, arsa sahibine düşecek daireler bakımından arsa sahibinin KDV’den sorumlu olacağı kararlaştırıldığından, müteahhit davacının sözleşmeye dayalı olarak doğan KDV'yi arsa sahibinden talep hakkının yerinde olduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2-Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; vergi kayıtları ile dosya kapsamına uygun, denetime ve karar vermeye elverişli olan bilirkişi raporu ile icra takibine esas faturaya konu, KDV ödemelerini davacının davalı adına yaptığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı, davalı vekili tarafından süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

2-Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; vergi kayıtları ile dosya kapsamına uygun, denetime ve karar vermeye elverişli olan bilirkişi raporu ile icra takibine esas faturaya konu, KDV ödemelerini davacının davalı adına yaptığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı, davalı vekili tarafından süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise, yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı özellikle; taraflar arasındaki sözleşmenin 11. maddesi gereğince bağımsız bölüm teslimi nedeniyle ödenecek KDV'den hissesi nispetinde arsa sahibinin sorumlu olduğu, davaya konu faturadaki KDV matrahının ve KDV tutarının vergi kanunlarına göre doğru hesaplandığı, faturada yer alan itiraza konu 255.903,53 TL tutarındaki KDV'nin davacı tarafından vergi dairesine ödendiği anlaşıldığından, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.06.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/9567, Karar No: 2008/570, Tarih: 22.01.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/9567 E.  ,  2008/570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/04/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, miras bırakanı babası Müstecap İkiz'in mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 363 parsel sayılı taşınmazdaki 3 nolu bağımsız bölümü 1978 yılında tek oğlu olan davalıya tapuda satış göstermek suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek, tapu iptali ve tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, miras bırakanı babasının taşınmaz arsa vasfında iken önce payını haricen sattığını, daha sonra arsa üzerine 3 katlı bina yapıldığını, çekişme konusu dairenin yapım bedelini müteahhide ödediğini, inşaat bitince murisin hissesini tapuda devrettiğini murisin arsa üzerine 3 katlı bina yapabilecek ekonomik gücünün bulunmadığını, arsanın bedelini murise, dairenin yapım bedelini müteahhide ödediğini mirastan mal kaçırma amacıyla hareket edilmediğini, murisin tek oğlu ile altlı üstlü evde oturmak istediğini, muvazaalı işlem yapılmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliki işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı yapıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 22.1.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden M.İ.vekili Avukat İ.A.ile yine temyiz eden vekili V. Ö. Avukat geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakanın davalıya yapmış olduğu 12/36 ara saylı (3) nolu bağımsız bölümle ilgili temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu mahkemece belirlenmek suretiyle, davanın davacının payı oranında kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının, tüm davacının öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.Ancak; dava sırasında keşfen belirlenen değer üzerinden harç ikmal edildiğine göre, bu değer gözetilmek suretiyle davacı yararına avukatlık ücreti takdir ve tayin edilmesi gerekirken, noksan vekalet ücretine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının, bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının karşı taraftan alınmasına, 22.1.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.