muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10190, Karar No: 2023/10062, Tarih: 05.12.2023

V. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ... hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünün istinaf kanun yoluna gönderilmesi için Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B.Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde bendinde açıklanan nedenlerle Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2022 tarihli ve 2022/222 Esas, 2022/266 ... Kararında sanık ... ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11245, Karar No: 2014/14669, Tarih: 30.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/11245 E.  ,  2014/14669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 26. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2011/261-2014/188

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde temyiz eden davalı vekili Av.A.. P.. geldi. Hazır bulunanın sözlü beyanı dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kiralanan depoda zarar gören ürün bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında 01.12.2009 tarihli kira sözleşmesi yapıldığını, sözleşme uyarınca davalıya ait depolara soya fasulyesi depolandığını, sözleşmeye göre ürünün muhafazası konusunda en uygun şartları temin etme sorumluluğunun davalıya ait olduğunu, ancak davalının ürünün muhafazası için uygun şartları sağlama yönünden gerekli tedbirleri almadığını, bu nedenle ürünün zarar gördüğünü, bu hususun tespiti bakımından Bandırma Sulh hukuk Mahkemesinin 2010/72 d.iş sayılı dosyası üzerinden tespit yaptırdıklarını, yapılan tespitte zeminin taban suyuna karşı yeterli izolasyona sahip olmadığı, ayrıca çatı eternitlerinin yer yer kırık olduğunun belirlendiğini, sonuç olarak davacının toplam 313.806 TL zarara uğradığını belirterek şimdilik 110.620 TL hasar bedelinin avans faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise; kiralanan depoların sözleşmeye uygun ve elverişli bir durumda davacıya teslim edildiğini, davacının mecuru inceleyip öyle kiraladığını, depolara 04.12.2009 ve 08.12.2009 tarihlerinde iki ayrı gemi ile soya fasulyesi depolandığını, bilahare soya fasulyesinin kısmen tahliye edilerek boşalan alanlara çeltik ve buğday stoklandığını, farklı zamanlarda depolardan emtia çıkışı yapılarak yerine emtia konulmasının depoda her hangi bir ayıp bulunmadığının kanıtı olduğunu, kira müddeti içinde fevkalade kış şartları ve fırtınanın yol açtığı çatı kalkması gibi ayıplardan dolayı kendilerine her hangi bir ihbar yapılmadığını, davacının zararını sigorta şirketinden karşıladığını, zararın varlığının kanıtlanamadığını, yapılan tespitin depolarda ürün yokken yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece ürün hasarının izolasyon eksikliğinden kaynaklandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.12.2009 başlangıç tarihli ve belirsiz süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile davalıya ait iki adet depo ürün stoklanmak üzere davacıya kiraya verilmiştir. Sözleşmenin 12.maddesinde depolanan ürünün depoda en uygun şartlarda muhafaza edilebilmesi için uygun şartları sağlamak ve gerekli tedbirleri alma görevinin kiralayana ait olduğu kararlaştırılmıştır. Davacı kiraladığı depolara İtalya’dan ithal ettiği soya fasulyesi stoklamıştır. Kira ilişkisinin devamı sırasında davacı 12.04.2010 ve 10.06.2010 tarihlerinde sigorta şirketine hasar ihbarında bulunmuştur. Sigorta şirketince düzenlenen ekspertiz raporunda; 2010/Şubat ayında meydana gelen fırtına neticesinde kırılan çatı eternitlerinden sızan yağmur sularının emtianın üzerine aktığı ve zemine ulaştığı bunun yanı sıra dış cephe izolasyon eksikliğinin de rutubetlenmeye neden olduğu, deponun dolu olması nedeniyle sigortalının hasara müdahale etmediği aradan geçen süreçte 189 ton + 107 ton ürünün zarar görerek ekonomik değerini yitirdiği, zarar gören ürünün ayrıştırılarak tartımlarının yapıldığı olayın oluş şekli incelendiğinde izolasyona bağlı hasarın poliçe kapsamı dışında kaldığı belirtilmiştir. Depoların tahliyesini müteakip davacı tarafından kiralananda 29.06.2010 tarihinde tespit yaptırılmıştır. Düzenlenen tespit bilirkişi raporunda; çatı eternitlerinin yer yer kırık olduğu, dış duvar zemin izolasyonunun yetersiz olduğu bu çerçevede işyerinin yağmur ve zemin sularını almaya müsait olduğu saptanmıştır. Mahkemece dosya üzerinden yapılan bilirkişi incelemesinde ise; depolanan ürünlerin zarar görmesinin tek nedeninin fırtına nedeniyle kırılan çatı örtüleri olmayıp ıslanan ürüne müdahalede geç kalınmış olmasının da zararın artmasına neden olduğu, erken müdahalede bulunulmuş olması halinde hasar boyutlarının daha az olabileceği, kira akdinin devamı sırasında gelişen olayların kiracı tarafından kiralayana bildirilmesi gerektiği ancak kiracının bu yönde ihbar ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmediği belirtilmiştir. Mahkemece her ne kadar ürün hasarının binadaki izolasyon eksikliğine bağlı olarak gerçekleştiği, izolasyon eksikliğinin binada en başından beri mevcut olan gizli ayıp niteliğinde olduğu dolayısıyla zarardan tümü ile kiralayanın sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 52. maddesinde; zarar gören tarafın kendi fiili ile zararın meydana gelmesine veya zararın artmasına katkıda bulunması veya zararı meydana getiren kişinin durumunu ağırlaştırması durumunda, hâkime hükmedilecek tazminatta indirim yapma veya tazminata hükmetmekten tümüyle kaçınma yetkisi tanımak suretiyle ortak (müterafık) kusurlu davranışın tazminata etkisini kabul etmiş bulunmaktadır. 30.04

. maddesinde; zarar gören tarafın kendi fiili ile zararın meydana gelmesine veya zararın artmasına katkıda bulunması veya zararı meydana getiren kişinin durumunu ağırlaştırması durumunda, hâkime hükmedilecek tazminatta indirim yapma veya tazminata hükmetmekten tümüyle kaçınma yetkisi tanımak suretiyle ortak (müterafık) kusurlu davranışın tazminata etkisini kabul etmiş bulunmaktadır. 30.04.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda kiracının ıslanan ürüne müdahalede geç kalmış olmasının zararın artmasına neden olduğu erken müdahalede bulunmuş olması halinde hasar boyutlarının daha az olabileceği kanaati bildirilmiştir. Nitekim sigorta ekspertiz raporunda da benzer değerlendirmelerde bulunulmuştur. Kiracının mevcut koşullar çerçevesinde ıslanan ürüne müdahale imkanının bulunup bulunmadığı, çatı kaplamasında oluşan hasarın TBK 318.maddesi uyarınca kiralayana süresinde ihbar edilmesi halinde zararın daha az boyutta gerçekleşip gerçekleşmeyeceği, bu çerçevede davacının zararın artmasına etki edip etmediğinin somut veriler çerçevesinde yeniden tartışılıp değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır. Öte yandan ürün hasarının salt izolasyon yetersizliğine bağlı tutulması da yerinde olmayıp fırtınada kırılan eternitler, dış duvar ve zemin yalıtımlarının yetersiz oluşu gibi faktörlerin zarara ne oranda etki ettiklerinin tespit edilerek zarara etki eden her bir unsur açısından tarafların sorumluluğunun ve nihai kusur durumlarının da TBK’nun 52.maddesi çerçevesinde uzman bilirkişiler kurulu marifetiyle belirlenmesi keza zarar gören ürünün gıda maddesi olarak tüketimi dışında başka şekillerde değerlendirilmesinin mümkün olup olmadığı bu yönü ile ekonomik değer ifade edip etmediğinin de belirlenerek sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25522, Karar No: 2015/12900, Tarih: 11.06.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/25522 E.  ,  2015/12900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 27.10.2014 tarih, 2014/1222 Esas, 2014/19248 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda,; kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan ilama dayalı takipte 6487 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesi gereğince icra vekalet ücretinin maktu alınması gerektiğinden bahisle dosya hesabının hatalı olduğunu ileri sürerek düzeltilmesini talep etmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma

anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (......... ......... İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26). İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 15.03.2013 Karar tarihli takip konusu ilamda; idarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız elatma bedellerine dair dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı kapsamında icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak bu yöndeki şikayetin reddine karar verilmek üzere alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile mahkeme kararının alacaklı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 27.10.2014 tarih, 2014/1222 Esas, 2014/19248 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11596, Karar No: 2019/341, Tarih: 21.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/11596 E.  ,  2019/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu ... ilçesi, ... mahallesinde kain 36.768.45 m² yüzölçümlü 119 ada 12 parsel sayılı taşınmaz çalılık vasfı ile 57.483.04 m² yüzölçümlü 119 ada 13 parsel sayılı taşınmaz ise ham toprak vasfı ile Maliye Hazinesi adına 22.11.2004 tarihinde tespit, 28.01.2005 tarihinde tapuya tescil edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi; ... ilçesi, ... mahallesi 119 ada 12 ve 13 parsel nolu taşınmazların ... İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü Mera Komisyonu tarafından mera olarak tespitinin yapılarak askı ilanına çıkartıldığı, müvekkil idare tarafından askı ilan süresince yapılan itirazın ... İl Mera Komisyonu tarafından 07/11/2014 tarih 820 nolu kararı ile reddedildiğini, müvekkil idare tarafından yapılan incelemede dava konusu parsellerin 2002 yılında meydana gelen ... yangını sonrasında tohumlama ile kızılçam ağaçlarının gençliklerinin oluştuğunu, dava konusu parsellere bitişik Devlet ormanı ile devamlılığının bulunması, bütünlüğünün sağlanması ve ileride yetişmekte olan kızılçam ağaçlarının bakımlarının yapılabilmesi için ... olarak muhafazasında kamu yararının mevcut olduğunu, 1977 tarihli memleket haritasında ve 1944 yılında yapılan ... tahdit haritasında %30'luk kısmının yeşil renk ile ... olarak tespiti yapılan, 1996 ve 2006 tarihli amenajman planlarında da kızılçam gençliği olarak görülen dava konusu parsellerin mera sicil kaydının terkini ile ... vasfı ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Yargılama sonunda mahkemece; 1951 ve 1973 tarihli hava fotoğraflarına dayalı olarak ... bilirkişisinin hazırladığı raporda davaya konu olan taşınmazların ... vasfına haiz olduğunu belirttiği anlaşılmıştır. Her ne kadar dosya içerisine ibraz edilen ziraat bilirkişi raporunda davaya konu olan taşınmazların çalılık olması nedeniyle mera vasfına haiz olduğu belirtilmiş ise de; davaya konu olan taşınmazların keşifte yapılan mahkeme gözlemi ile ... vasfına sahip olduğunun gözlemlendiği, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişilerin beyanlarından bu taşınmazların mera olarak kullanılmadığı, ezelden beridir ... vasfına haiz oldukları, zaten köyde otlayacak hayvan çok olmadığından bu taşınmazların mera olarak kullanılmasına da ihtiyaç olmadığı, 2002 yılında çıkan yangın sonucunda dava konusu taşınmazların davalı kurum tarafından ağaçlandırıldığı, bu ağaçların bakımlarının yapıldığı, her ne kadar otlak ihtiyacı olması nedeniyle mera kararı alındığı belirtilmiş ise de fiili durum itibariyle de davaya konu olan taşınmazların bulunduğu köyde mera ihtiyacının bulunmadığı, bu taşınmazların da mera olarak kullanılmadığı, bu taşınmazların mera olarak kullanılmasını gerektirecek hayvan otlak ihtiyacının bulunmadığı, bu taşınmazların ... ağaçları ile kaplı olduğu, sonuç itibariyle davaya konu olan taşınmazların ... vasfına haiz oldukları, zaten ... parseli olan ... ili, ... ilçesinde kain 114 ada 110 parsel sayılı taşınmazın da bitişiğinde bulundukları anlaşıldığından davanın kabulüne karar vermek gerektiği belirtilerek; davanın kabulüne, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde kain 119 ada 12 parsel sayılı taşınmazın mera özel sicil kaydından terkini ile çalılık olan cinsinin yine, ... adına ... vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde kain 119 ada 13 parsel sayılı taşınmazın mera özel sicil kaydından terkini ile ham toprak olan cinsinin yine ... adına ... vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1940 yılında 3116 sayılı Kanun gereğince ... kadastrosu yapılmış, daha sonra 1981 yılında aplikasyon çalışması ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. maddesi uygulaması yapılmıştır. Daha sonra da 2003 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanununun uygulanmasında esas olmak üzere 6931 sayılı ... Kanununa göre evvelce yapılan sınırlamanın aplikasyonu ve aynı Kanunun değişik 2/B uygulaması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 21/01/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13496, Karar No: 2017/4524, Tarih: 14.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13496 E.  ,  2017/4524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, düşme

02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna; "(1) Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlarla ilgili Yargıtay ceza daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine mahkemelerce verilen direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir. (3) Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir" biçiminde geçici 10. madde uyarınca Dairemize gönderilen dava dosyası yeniden okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içeriği ve Dairemizin kararındaki gerekçeye göre Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.01.2017 gün ve 2016/250 Esas, 2017/11 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 10. maddesi gereğince direnme konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 14.06.2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Yüksek Yargıtay 11 Ceza Dairesi ile aramızda oluşan uyuşmazlık iddianame ile açılan davanın vergi suçuna mı yoksa özel belgede sahtecilik suçuna mı ilişkin olduğu dolayısı ile de yerel mahkemenin kısmen direnme kararının yerinde olup olmadığı ve mahkeme kararının esastan incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekip gerekmediği hususundadır.

Kozan Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/2012 tarih ve 2012/1306 sayılı iddianamesinde sanık ... hakkında, müştekilerin 21.05.2010 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına müraacatla Kozan 1 ve 2. Asliye Hukuk Mahkemelerinde kendilerinin davacı, sanığa ait...İnşaat Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti.nin davalı olarak bulunduğu davalarda, davalı tarafından delil olarak ibraz edilen müstahsil makbuzları üzerindeki imzaların kendilerine ait olmadığını satmış oldukları ürünlerin bedelini bu sahte belgeler ile kendilerine ödenmiş gibi gösterilerek kendilerini zarara sokan şahıslardan şikayetçi olduklarını, belirtmeleri üzerine soruşturmaya başlanıldığı, yapılan soruşturmada inceleme konusu belgelerdeki (müstahsil makbuzları) müştekiler adına atılan imzaların müştekilerin eli ürünü olmadığının tespit edildiği, sanığın müştekiler adına 2004-2005-2006 yıllarında düzenlenmiş gözüken müstahsil makbuzlarını kullanmak suretiyle üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlemiş olduğu iddiasıyla yargılamasının yapılarak her bir müştekiye yönelik eylemleri yönünden 5237 sayılı Kanunun 207/1-43 maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı belirtilmiştir.