muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4489, Karar No: 2024/7650, Tarih: 25.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/4489 E.  ,  2024/7650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/94 E, 2021/645 K

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yerel Mahkemece verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

07.11.2012 tarihinde sanığın iş yerinde yabancı menşeili 23 karton sigara ve 48 kutu makaron (19.600 dal) ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, ele geçen kaçak makaronlar yönüyle Gümrük İdaresinin temyize hakkı olduğu gözetilerek;

Temyiz yoluna konu gerekçeli kararın; kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan Gümrük İdaresine tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın adı geçen katılana tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi halde gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılana tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4323, Karar No: 2014/5426, Tarih: 19.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4323 E.  ,  2014/5426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : 1- Katılan ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3, 54 ve 63.maddelerine göre 9 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

2- Katılan ...'yı kasten yaralama suçundan, 5237 Sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e, 62/1, 50/3, 52/2 ve 52/4.maddelerine göre, 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

1-)Sanık ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdur ...’in diğer mağdur ...’ın oğlu olduğu, sanık ... ile mağdur ... arasında köye ait çeşmenin kullanımı konusunda husumet bulunduğu, olay günü sanık ...’in av tüfeği ile mağdur ...’a 4 metre mesafeden bir el ateş ederek yaraladığı, mağdur ...'ın kaçmaya başlaması üzerine arkasından 3 el daha ateş ettiği, ilk atış sesini duyan ve olay yerine doğru koşmaya başlayan mağdur ...’in dördüncü atıştan sonra annesine yetişerek sarıldığı, bu aşamadan sonra sanık ...’in 23 metre mesafeden mağdurlara doğru bir el ateş ettiği olayda, mağdur ...’ın 14 adet saçma tanesi isabeti nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte, mağdur ...’in ise sanığın son atışı sonucu 7 adet saçma tanesi isabetiyle basit tıbbi müdahale giderilir şekilde yaralandığı anlaşılmakla,

Mağdur ...’e isabet eden saçmaların derine işlememesi ve bu mağdura atış mesafesi dikkate alındığında av tüfeğiyle öldürmeye elverişli uzaklıktan ateş edilmemesi ve saçmaların kuş saçması niteliğinde bulunması hususları gözetilerek somut olaydaki vasıfada elverişsizlik nedeniyle mahkemenin suç niteliğini kasten yaralama olarak belirlemesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...’i kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin bir sebebe dayanmayan, katılanlar vekilinin vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150. 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesine göre, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeden, zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi ve Katılanlar Müjgan ve Caner’in kendilerini vekaletnameli vekil ile temsil ettirdikleri halde adı geçen katılanlar yönünden vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

a-)Hüküm fıkrasından zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline ilişkin bendin çıkartılmasına,

b-)Hüküm fıkrasının mahsus bölümüne “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1.maddesi uyarınca 2640 TL.vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine” ibaresinin eklenmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak ONANMASINA, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 19/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20220, Karar No: 2010/13341, Tarih: 14.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/20220 E.  ,  2010/13341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümlü hakkında hükmolunan hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası sonucu 480 TL adli para cezası yerine, 360 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak ve maddi ceza hukukuna ilişkin infaz aşamasındaki lehe uygulamaların kazanılmış hak teşkil etmeyeceği gözetilerek, hükümlü hakkında sonuç olarak hükmedilen 360,00 TL adli para cezasının, 480,00 TL adli para cezasına çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36847, Karar No: 2017/3491, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36847 E.  ,  2017/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8394, Karar No: 2021/264, Tarih: 14.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/8394 E.  ,  2021/264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulune kararın kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, müvekkilinin mülga 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan basım işyeri niteliğindeki davalı şirket bünyesinde 12.09.1994 - 30.09.2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının, itibari hizmet kapsamında çalışmalar olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili, aleyhe hususları kabul etmeyerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili; davanın hak düşürücü süreden sonra açıldığını, müvekkilinin taraf sıfatının bulunmadığını, esas yönünden de müvekkiline ait işyerinin itibari hizmet süresi uygulanacak işyerlerinden olmadığı gibi gerek yasal mevzuatın, gerekse emsal yargı kararlarının itibari hizmet süresi yönünden ön gördüğü şartların oluşmadığını, davacının talebinin kabul edilmesinin hukuken ve yasal mevzuat gereği mümkün olmadığını, davacının ...Fabrikasında çalıştığı 01/01/1998 - 09/09/2005 döneminde odasının tamamen üretimin dışında ayrı bir yerde bulunduğunu, ... Fabrikasında çalıştığı 10/03/2005'den itibaren tamamen üretimden duvarlar ile ayrılmış bir odada çalıştığını, odasında müstakil havalandırma sisteminin bulunduğunu, davacının çalıştığı alanların matbaa bölümünün aynı çatı altında ve aynı çalışma alanında gibi değerlendirilemeyeceğini, yasanın aradığı ilk koşulun gerçekleşmediğini, davacının yaptığı iş nedeni ile zararlı etkenden etkilendiğini ispat etmesi gerektiğini, işyerinde insan sağlığına zararlı hiçbir fiili durum ve maddenin mevcut olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

"... Davacının davalı işyerinde sigortalı olarak İş Kanunu'na tabi olarak çalıştığı, işyerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, muhtelif alimünyum torba plastik ambalaj üzerlerine baskı işlemi yapıldığı, davacının talep ettiği itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için 506 sayılı Yasanın Ek-5/II. maddesindeki koşulların birlikte gerçekleşmesinin zorunlu olduğu, 1. koşul olan basım ve gazetecilik işyerinde çalışma koşulunun Yargıtay uygulamalarına göre basım işinin matbaa işyerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu, 2. koşulun aynı maddenin 2. alt bendinin a-f işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin olayda ayrıca gerçekleşmesinin olduğu, davacının yaptığı işin ise gazetecilik olmadığı, muhtelif alimünyum torba plastik ambalaj üzerine baskı işlemi yapılan üretimde yönetici niteliğinde olduğu, mustakil odasının olduğu, üretim denetleme aşamasında bilirkişi raporuna göre üretimden etkilenip solunum ve cilt yolu ile vücuda geçen gaz ve diğer zehirli maddelerle çalışıldığı, ofisinde tabi ışığın hiç olmadığı, ancak ikinci koşulun bulunmasına rağmen ilk koşul olan basım ve gazetecilik işyerinin olmadığı, davacının çalıştığı işyerinin basım işyeri özelliğinin bulunmadığı, itibari hizmet süresinin yararlanamayacağı" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

B-BAM KARAR

Davacının davalıya ait işyerinin çeşitli bölümlerinde 12.09.1994 tarihinden itibaren üretim mühendisi, üretim şefi ve üretim müdürü olarak çalıştığı, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre işyeri şartlarının itibari hizmetten yararlanmayı gerektirir nitelikte olduğunun belirtildiği, davalı işyerinin gazete çıkartılan işyeri olmamakla birlikte zikredilen Hukuk Genel Kurulu kararında belirtilen şekilde basım işyeri niteliğinde bulunması nedeniyle davacının talebi doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi yerinde olmadığı belirtilerek, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, ... İş Mahkemesinin 2016/355 Esas 2018/267 Karar sayılı 11.09.2018 tarihli kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, davacının davalı işyerinde gerçekleşen çalışmaları yönünden 506 sayılı Kanunun Ek:5.maddesi kapsamında itibari hizmet süresinden yararlanması gerektiğinin ve buna göre, davacının 12.09.1994 - 30.09.2008 tarihleri arasında davalı işyerinden bildirilen 5059 prim ödeme gün sayısına ilişkin olarak (çalışılan gün sayısı X 0,25 formülü ile belirlenen) 1265 itibari hizmet günü sayısının sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili, davacı talebi ile ilgili olarak yeterli araştırma yapılmadığı, kararın bozulmasını talep etmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili, davacı talebi ile ilgili olarak yeterli araştırma yapılmadığı, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, esas yönünden de müvekkiline ait işyerinin itibari hizmet süresi uygulanacak işyerlerinden olmadığı gibi gerek yasal mevzuatın, gerekse emsal yargı kararlarının itibari hizmet süresi yönünden ön gördüğü şartların oluşmadığını, davacının talebinin kabul edilmesinin hukuken ve yasal mevzuat gereği mümkün olmadığını, davacının ...Fabrikasında çalıştığı 01/01/1998 - 09/09/2005 döneminde odasının tamamen üretimin dışında ayrı bir yerde bulunduğunu, ... Fabrikasında çalıştığı 10/03/2005 den itibaren tamamen üretimden duvarlar ile ayrılmış bir odada çalıştığını, odasında müstakil havalandırma sisteminin bulunduğunu, davacının çalıştığı alanların matbaa bölümünün aynı çatı altında ve aynı çalışma alanında gibi değerlendirilemeyeceğini, yasanın aradığı ilk koşulun gerçekleşmediğini, davacının yaptığı iş nedeni ile zararlı etkenden etkilendiğini ispat etmesi gerektiğini, işyerinde insan sağlığına zararlı hiçbir fiili durum ve maddenin mevcut olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

İtibari hizmet süresi, ağır ve yıpratıcı işlerde çalışanların erken yıpranmaları nedeniyle daha erken emekli olabilmeleri için kanun koyucu tarafından belirlenmiş erken emeklilik sağlayan düzenlemelerden biridir. İtibari hizmet süresi fiilen olmayan ancak kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle varsayılan bir sürenin sigortalılık süresine eklenmesi şeklinde ortaya çıkmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun’un Ek 5’inci maddesi:

“506 sayılı Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için, hizalarında gösterilen süreler, sigortalılık süresi olarak eklenir.

Sigortalılar Hizmetin Geçtiği Yer Eklenecek Süre

I-a) 212 sayılı Kanunla değiştirilen 5953 sayılı basın mesleğinde çalışanlarla çalıştıranlar arasındaki münasebetleri düzenliyen kanun kapsamına tabi olarak çalışan sigortalılar.

5953 sayılı Kanunu Değiştiren 212 sayılı Kanunun birinci maddesi kapsamıma giren, 90 gün,

b) Basın kartı yönetmeliğine göre basın kartına sahip olmak suretiyle gazetecilik yaparken, kamu kurumlarına giren ve bu kurumlarda meslekleriyle ilgili görevlerde istihdam edilen sigortalılar.

Basın müşavirlikleri

II - (Değişik bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

Basım ve gazetecilik işyerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

II - (Değişik bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

Basım ve gazetecilik işyerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerleri

III - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.) Denizde Gemi adamları, gemi ateşçileri, kömürcüler, dalgıçlar.

IV - (Ek bent: 20/06/1987 - 3395/13 md.)

1. Çelik, demir ve tunç döküm,

(...)\*, fabrika,

2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz da çalışanlar, maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde,

3. Patlayıcı maddeler yapılmasında,

4. Kaynak işlerinde çalışanlarda,

Kesirlerin hesaplanmasında tam yıl 360 gün olarak alınır. Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” Düzenlemesini içermektedir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının Basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 12.09.1994 - 30.09.2008 tarihleri arasında üretim mühendisi, üretim şefi ve müdür olarak çalıştığı, işyerinin ambalaj malzemeleri basımı mahiyeti ile kanun kapsamında olduğu, mahkemece keşif yapıldığı,bilirkişi raporunda, işyerinde 506 sayılı Yasanın Ek 5.maddesinin II.bendinde yer alan basım işleri yapıldığı, solunum ve cilt yolu ile vücuda geçen gaz,toz veya diğer zehirli maddelerle çalışılan işyeri olduğu kanaatinin belirtildiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık, davalı iş yerinin basım işi niteliğinde olup olmadığı ve davacının davalı iş yerinde geçen çalışmaları yönünden itibari hizmetten yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, davalı iş yerinin basım işi niteliğinde olup olmadığı ve davacının davalı iş yerinde geçen çalışmaları yönünden itibari hizmetten yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, davacının üretim mühendisi, üretim şefi ve üretim müdürü olduğu dönemler ayrıştırılmadan soyut bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi hatalı olup öncelikle, davalı işverenden davacıya ait şahsi dosyası celp edilerek, hangi tarihlerde üretim mühendisi, şefi ve müdürü olduğu dönemlerin belirlenerek, davalı işveren ile arasında aynı konuda dava bulunmayan bordro tanıkları belirlenerek, işyerinde itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda bildirimi yapılan sigortalılar bulunup bulunmadığı araştırılarak, varlığı halinde, çalışma ortamı yönünden beyanlarına başvurulması gereği üzerinde durularak, davalı işyerinin hangi bölümlerden oluştuğu ve davacınında üretim mühendisi, şef ve müdür olduğu gözetildiğinde, davacının hangi bölümde çalıştığı, hangi aralıklarla üretim bölümünde bulunduğu, üretim bölümünde olmadığı zaman nerede bulunduğu ayrı bir odası olup olmadığı, hangi tarihten itibaren ayrı bir odasının olduğu, odasının üretim bölümünde olup olmadığı veya üretim bölümüne açılıp açılmadığı, odanın kimyasallara maruz kalıp kalmadığı, ayrı bir havandırması olup olmadığı, bölümler arası geçişi sağlayan kapıların konum ve büyüklükleri çalışma esnasında anılan kapıların kapalı olup olmadığı ve kapatılmış ise hangi tarihten itibaren kapatıldığı belirlenerek, işyerinin kapsamı, çalışma düzeni ve koşulları ile yapılan işin niteliği, özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirip gerektirmediği, gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerdeki çalışma düzeniyle, çalışmanın gerçekleştiği saatler, gürültü düzeyi ve kullanılan maddelerin, insan sağlığı için tehlike sınırı gözetilerek, yargısal denetime elverir biçimde ortaya konulan rapor alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33 Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Korozo Ambalaj San. ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41952, Karar No: 2016/1883, Tarih: 02.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/41952 E.  ,  2016/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davacı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 02.02.2016 Salı günü belirlenen saatte davacı ... vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi.Gereği görüşüldü

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, davacının davalı işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin sonaerdiğini, sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmadığını, fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, asgari geçim indirimi ödenmediğini iddia ederek bu alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili,zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının aylık ücretinin kayıtlara aynen yansıtıldığını, davacının dava açan diğer çalışanlarla birlikte aynı alanda işyeri açtıklarını, işlerini aksattıklarını, kendilerini işten attırmak için ellerinden geleni yaptıklarını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek iş akitlerinin feshedildiğini, işyerinde dini ve milli bayramlarda çalışma olmadığını,yıllık izinlerinin tamamını imza karşılığı kullandığını, davacıya ödenen maaşın AGİ içinde maaş olduğunu,davacının 09.00-18.00 saatleri arası haftanın 5 günü çalıştığını, haftalık işleri organize etmekle yükümlü yetkili elemanların cumartesi günü yarım gün çalıştıklarını, davacının bu tür elemanlardan olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, yıllık izin defterindeki imzalarının irade fesadı altında imzalatıldığını ispat edemediği, dinlenen tanıkların davalıya karşı aynı istemlerle dava açan husumetli kişiler oldukları, asgari geçim indiriminin bordrolara yansıtılarak ödendiği gerekçesi ile tüm izinlerinin kullandırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Asgari geçim indirimi alacağının ödenip ödenmediği ihtilaflıdır.