muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9072, Karar No: 2017/22348, Tarih: 17.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9072 E.  ,  2017/22348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunda, sonuç olarak aynı taşınmaza ilişkin açılan davada, değerlendirme tarihi 2011 yılının Mart ayında belirlenen m² bedeli, Dairemiz denetiminden geçtiğinden bahisle, işbu dava tarihine endekslemesi suretiyle değeri belirlendiğinden hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12910, Karar No: 2021/10756, Tarih: 21.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/12910 E.  ,  2021/10756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 26/01/2021 tarih 2021/İHK-2531 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Avukat ... tarafından sunulan 21/10/2021 tarihli dilekçede, davalı ile varılan mutabakat sonucu sulh olunduğu belirtilerek davadan feragat edildiği bildirildiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren.... Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, 21/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3999, Karar No: 2009/13717, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/3999 E.  ,  2009/13717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, meyve satımı işiyle iştigal ettiğini, meyvelerini henüz yetişmeden satın aldığı elma bahçesindeki ağaçların bakım, gözetim, ilaçlama, sulama vs. işlerini yapması için davalı ile anlaştığını, ancak davalının üstlendiği bu işleri yapmaması nedeniyle elmaların büyümediğini ve zarara uğradığını, durumun delil tespiti ile belirlendiğini ileri sürerek davalıya verdiği çeklerden dolayı 28.600.00 Tl borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirdiğini, davacının elmaları süresi içinde seyreklemediği için elmaların küçük kaldığını, kusurunun bulunmadığının savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bu davada davalının bakımını üstlendiği elma bahçesinde bulunan ağaçlara yetirince bakmadığını ileri sürmüş, yargılama aşamısındada ağaçların yeterince sulanmaması nedeniyle zararın oluştuğunu iddia etmiş, davalı ise yeterince sulama yaptağını, zararın davacının elmaları seyrekleştirmemesi nedeniyle oluştuğunu savunmuştur. Davacının, dava konusu hasat mevsiminde yaptırdığı delil tespiti sonrası düzenlenen bilirkişi raporunda ağaçlarda sulama yetersizliğinden dolayı meyvelerin ufak kaldığı, ağaçların diplerine dar çanak (tava yöntemi) uygulanmaması

2009/3999-13717

2009/3999-13717

nedeniyle %2-3 meyilli olan arazide suyun tutulmadığı belirtilmiş, mahallinde yapılan keşif sonrası alınan 23.7.2008 tarihli rapordada bahçenin %2-8 arasında değişen meyile sahip olduğu, meyil istikametinde sulama yapıldığı için istenilen ölçüde meyve ağaçlarının sudan istifade etmesinin zor olduğu belirtilmiştir. Dinlenen davacı tanıkları ile davalı tanıklarının beyanlarında davacının kendisinin yapacağını bildirdiği seyreltmeyi zamanında yapmadığı anlaşılmaktadır. Hemen belirtmek gerekirki mahkemece yapılan keşif dava konusu dönemden sonra yapıldığı için, dava konusu ağaçların ve meyvelerin o zamanki durumları hakkında bilgi vermekten uzaktır. Bu itibarla uyaşmazlığın çözümünde delil tespit raporu ile tanık beyanlarından yararlanması gerekir. Tespit bilirkişisi raporu ve tanık beyanları bütün olarak değerlendirildiğindede, davalının yeterli sayıda sulama yapmasına rağmen ağaç diplerinde dar çanak yöntemini uygulamaması ve arazinin meyilli olması nedeniyle bitkilerin sudan yeterli yaralanamadığı ve davacınında üstlendiği ikinci seyreltmeyi zamanında yapmadığı ve bu faktörler nedeniyle meyvelerin küçük kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda az yukarıda açıklanan davacının sereltmeyi yapmaması ve davalınında dar çanak yönetimini uygulamamasının meyvelerin küçük kalmasındaki etkisi ve davalının dar çanak yönetinin uygulanmamasının davacının zararına ne oranda etki ettiğinin araştırılması gerekir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek ... fakültesinde görevli konusunda uzman kişelerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan az yukarıda açıklanan hususlarda taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak davacının ve davalının kusur oranları ile, belirlenecek kusur oranlarına göre davacının oluşan zararının belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5122, Karar No: 2023/5732, Tarih: 28.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5122 E.  ,  2023/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/234 E., 2015/89 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/234 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.03.2018 tarihli ve 14-2015/154982 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurun beyanı doğrultusunda sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ana sınıf öğrencisi olan mağdurun aynı okulda 8. sınıf öğrencisi olan suça sürüklenen çocuğun penisini kendisine yalattığı iddiasıyla çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan davada;

Mahkemece ''Yapılan yargılama, toplanan deliller, mağdur ve katılanlar ifadesi, Tanıklar ifadeleri, mağdura ait Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 13.02.2014 tarihli Raporu, , suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda değişmeyen savunması ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurun mücerret beyanlarından başka suça sürüklenen çocuk ... hakkın da üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede, kuşku sınırlarını aşan, kesin ve yeterli delilin bulunmadığı anlaşılmıştır.'' gerekçesiyle suça sürüklenen çocuğun isnat edilen suçlardan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiş, bu sebeple Tebliğname'deki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/234 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1403, Karar No: 2015/5700, Tarih: 24.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1403 E.  ,  2015/5700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/96796

MAHKEMESİ : Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 12/12/2013, 2013/242 (E) ve 2013/449 (K)

SUÇ : Olası kastla çocuğu öldürme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, 6136 Sayılı yasaya aykırılık

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık N.. S..'ın çocuk yaştaki maktülü olası kastla öldürme, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, sanık T.. Ş..'nin 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık Naile müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sübuta, suç vasfına, vesaireye, sanık Talat müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık Naile hakkında çocuğu olası kastla öldürme ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından kurulan kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-Sanık Talat hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından kurulan hükümler yönünden ise;

Adli sicil kaydına göre; daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında CMK'nun 231/5. maddesinin uygulaması gerekip gerekmediğinin karar yerinde denetime imkan verecek şekilde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/11/2015 günü üye C.. T..'ın A bendiyle ilgili olarak sanık Naile'nin eyleminin bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturduğu ayrıca maktülün çocuk olmasının suçun nitelikli halinin uygulanmasını gerektirmeyeceği ve buna bağlı olarak bozma yönündeki karşı oyu ve çokluğuyla, B bendiyle ilgili olarak ise oybirliği ile karar verildi.

KARŞI OY:

Olay günü sanığın düğünde ateş etmesi sonucu, atılan mermilerden birinin maktule isabet etmesi ile ölüm neticesi meydana gelmiştir.

Sayın dairemizin çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık sanığın eyleminin olası kastla öldürme suçunu mu? yoksa bilinçli taksirle öldürme suçunu mu? oluşturduğu noktasında toplanmaktadır.

Olası kast 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile hukukumuza girmiş olup, TCK'nun 21/2 maddesinde, ''suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır.'' olarak tarif edilmiştir. TCK'nun 21/2 maddesindeki bu tarif yeterli düzeyde açıklık taşımamakta, gerek uygulamada gerekse doktrinde tartışmalar yaratmaktadır.

Olası kast 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ile hukukumuza girmiş olup, TCK'nun 21/2 maddesinde, ''suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır.'' olarak tarif edilmiştir. TCK'nun 21/2 maddesindeki bu tarif yeterli düzeyde açıklık taşımamakta, gerek uygulamada gerekse doktrinde tartışmalar yaratmaktadır.

Olası kast genel olarak ''olursa olsun'' kastı olarak tanımlanmaktadır. Bir şey olmayacağı inancıyla hareket edilmiş ise bilinçli taksirin söz konusu olacağı söylenmiştir. Neticenin kabullenildiği durumlarla, neticenin göze alındığı durumların da olası kast olarak kabul edilmesi gerektiği görüşleri ileri sürülmüştür. Kuşkusuz bu görüşlerin doğru olduğu kabul edilmekle birlikte, olası kast bilinçli taksir ayrımını yapma noktasında yeterli olduklarını söylemek mümkün değildir.

Olası kast, kastın bir türümüdür? yoksa, hareketin temelinde kast olmasa bile, kastın var sayıldığı bağımsız bir suç türümüdür.? Bu durumun açıklığa kavuşturulması lazımdır. Olası kastı, kastın bir türü olarak kabul ettiğimizde, temel hareketin kastî olması gerektiği sonucu ortaya çıkar. Ancak olası kastı, kastın bir türü olarak algılamayıp ortaya çıkan neticeye göre hareket ederek belirlediğimizde yani kast olmadan da olası kastı var saydığımızda, kasttan soyutlanmış bir suç türü ortaya çıkar. Olası kastın, bağımsız bir suç türü olarak kabul edildiği durumda temel hareketin kastî olup olmadığına bakılmaksızın sonuca gidileceği için, olası kast kavramının daha geniş yorumlanması ve suçun kapsamının genişletildiği bir durum ortaya çıkacaktır. Bu nedenle olası kastı, kastın bir türü olarak kabul etmek daha doğru olacaktır.

Olası kastı sadece ''olursa olsun'' kavramıyla açıkladığımızda hem sonuca gitmek zorlaşacak hemde bilinçli taksir olarak kabul edilmesi gereken hallerde bu kavram içerisinde sayılarak, olası kast kavramının içine sokulacak, bu da haksız uygulamaları beraberinde getirecektir. Temel hareketin taksirli olduğu durumlarda sorun bulunmamaktadır. Temel hareket taksirli ise sonucunda oluşacak suçlar taksirli veya bilinçli taksirlidir. Temel hareket kastî ise burada nasıl bir ayrım yapılmalıdır. Kuşkusuz bilerek ve istenerek bir hareket yapılmış ise bu suç kasten işlenmiştir. Kasten işlenen suçlarda hem hareket kasten yapılmalı hem de gerçekleşen veya gerçekleşmesi istenen netice arzulanmış olmalıdır. Hareketin kasten olduğu ancak meydana gelen neticenin göze alınmadığı, kabullenilmediği haller ile göze alındığı ve kabullenildiği hallerin birbirinden ayrılması gerekmektedir. Şayet fail kasten bir hareket yaparken, kasten yaptığı hareketinin sonucunda meydana gelen neticeyi istememiş ancak neticeyi kabullenmiş ve göze almışsa burada olası kast vardır. Meydana gelen neticeyi istememiş ve katlanmayı göze almamışsa bu durumda bilinçli taksir vardır. Kasten yapılan hareketin sonucunda istenmeyen bir netice meydana gelmiş ise, failin mağdurda dahil olmak üzere bir başkasına karşıda netice suçun gerçekleşmesini istemediği hallerde bir başka deyişle neticelenen suç bakımından ne mağdura yönelik ne de bir başkasına yönelik bir kastı bulunmamakta ise bu durumda bilinçli taksir vardır.

Failin öngördüğü neticeyi istememiş olması ancak öngörülen neticenin gerçekleşmesi hukukumuzda bilinçli taksir olarak tarif edilmiştir. Olası kastla bilinçli taksirin ortak yönleri her ikisinde de neticenin öngörülüyor olmasıdır. Olası kast ile bilinçli taksiri ayıran nokta bilinçli taksirde neticenin istenmemiş olmasına rağmen gerçekleşmesi, olası kastta ise gerçekleşen neticenin dolaylı bir netice olması, bu neticenin gerçekleşmesini istemenin mutlak olmaması ancak bu netice ile ilgili olarak kayıtsız kalınmasıdır.

Olayımızda sanık düğünde havaya ateş etmiş ve istenmeyen bir netice meydana gelmiştir. Sanığın havaya ateş etmek şeklinde gerçekleşen hareketi kasta bağlı bir harekettir. Sanığın eylemi sonucunda ölüm neticesi meydana gelmemiş olsaydı, bu hareketinin karşılığı olan suç TCK'nun 170/1-c maddesinde tarifi yapılan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçu olacaktı. Oysa sanığın istemediği bir netice meydana gelmiştir. Sanığın havaya ateş etmesi sırasında ne ölene karşı ne de 3. bir şahsa karşı kasti bir suç işlemek amacıyla hareket etmediği sabittir. Meydana gelen netice suç bakımından taksir söz konusudur. Bu taksirde bilinçli taksir düzeyindedir. Düğünde ateş etmek yanlış bir davranış biçimi olsa da ülkemizde gelinin ateş edip damadı vurduğu, babanın ateş edip çocuğunu vurduğu, kardeşin kardeşi vurduğu gibi örnekler çoktur. Bunların hiç birisinde de sonucuna katlanıldığını, sonucun göze alındığını söylemek mümkün değildir.

Bu gerekçelere bağlı olarak düğünde ateş eden sanığın, gerçekleşen ölüm neticesini istememesinin ancak sonucun gerçekleşmesinin bilinçli taksir olduğunu düşündüğümden sayın çoğunluğun eylemin olası kast olduğu yönündeki düşüncesine katılmıyorum. Muhalif

24/11/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Ali İnanıcı'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık N.. S.. müdafii Avukat C.. D.., İ.. T.., E.. B..'ın yokluklarında 03/12/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/18820, Karar No: 2015/6399, Tarih: 13.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18820 E.  ,  2015/6399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1.Sanık ... hakkında; Ceza verilmesine yer olmadığına

2.Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62, 50, 52, 53/6. maddeleri gereği gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan katılan sanık ... hakkındaki ceza verilmesine yer olmadığına ve sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii ve katılan sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sanığın kusurunun bulunmadığına, alt sınırdan ceza tayin edilerek lehe hükümlerin uygulanması ve sürücü belgesinin geri alınmaması gerektiğine, katılan sanık müdafinin ise; kusur durumuna, sanık ...'nın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak cezalandırılması ve seçenek yaptırım hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Sanık ... hakkında hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan maddelerin eksik gösterilmesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının gün karşılığının ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, adli para cezası taksitlendirlirken uygulama maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2.Taksirli suçlarda yargılama giderinin sanıklardan sebep oldukları oranda tahsili gerekirken, sadece sanık ...'dan tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 326. maddesine aykırı davranılması,

2.Taksirli suçlarda yargılama giderinin sanıklardan sebep oldukları oranda tahsili gerekirken, sadece sanık ...'dan tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 326. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. bendinin yerine “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi, 5. bendeki 52” ibaresinin yerine “52/4” yazılması ve 10. bendin yerine “Bu yargılama için yapılan (781,13TL) TL yargılama giderinin sanıklar ...'dan sebebiyet verdiği oranda; katılan-sanık ...'tan sadece kendi kusurundan doğan yargılama giderlerinin tahsili ile hazineye irad kaydına” yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.