muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13766, Karar No: 2014/5630, Tarih: 24.02.2014

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ücretinden % 40, tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtları gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6005, Karar No: 2019/759, Tarih: 06.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/6005 E.  ,  2019/759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... mirasçıları ... vd. aralarındaki alacak davasına dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05/04/2016 tarihli ve 2014/38 E - 2016/135 sayılı hükmün bozulması hakkında dairece verilen 08/05/2018 tarihli ve 2016/17885 E - 2018/4822 K sayılı ilama karşı davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; dava konusu ... ili, Şahinbey ilçesi, Yaylacık köyü 105 ada, 96 no.lu parselde kayıtlı taşınmazın 14.214 m2’lik kısmında kadastro çalışmalarından önce, dede ve babasının kullanım süresi dahil olmakla malik sıfatıyla 60 yılı aşkın bir süredir zilyet olup, bu parsel üzerine 250 adet zeytin ağacı yetiştirdiğini, taşınmazın kendilerine ait olmadığını taşınmazın bir kaç ay önce el değiştirmesiyle öğrendiğini ileri sürerek, taşınmazda yetiştirdiği ağaçlar ve vermiş olduğu emek bedeli karşılığının HMK 107. madde anlamında alacak belirlendikten sonra arttırmak üzere şimdilik 5.000 TL’sinin davalıdan faiziyle karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... duruşmada; 50 senelik malını sattığını, davayı kabul etmediğini beyan etmiştir. Ne var ki davalı ... yargılama devam ederken 22.11.2014 tarihinde vefat etmiş, geriye mirasçısı olarak bıraktığı eşi ...çocukları ... (Karahan), ..., ..., ... (Külahçıoğlu), ...(Yılmaz), ..., ... (Şan) ile ... davaya dahil edilmişlerdir.

Dahili davalı ...; davaya konu taşınmazı babasının köye kadastro gelmeden 40 yıl önce satın aldığını, 1992 yılında köye kadastro geldiğini ve kendilerine tapu verildiğini, 2013 yılına kadar kendilerinin ekip biçtiklerini, daha sonra taşınmazı babasının sattığını, hiçbir zaman davacıların dava konu ettikleri yere sahiplik etmediklerini, babasının bu yeri satarken de alıcılara sınırları gösterdiğini, burada bir hak kaybı varsa 1992 yılında taşınmazın tapusunu veren görevli memur ve köy bilirkişilerin sorumlu tutulmaları gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiş, diğer dahili davalılar da ayrı ayrı beyanları ile davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; zeytin ağaçları üzerinde davacının eklemeli zilyetliğinin bulunduğu ve bu ağaçları yetiştirdiği, bu kullanıma davalı tarafça engel olunmadığı anlaşılmış ise de, bu hususta davalının kötüniyetli olarak kabul edilemeyeceği davacının da kendisine ait olmayan başkasının arazisine ağaç diktiği gerekçesi ile teknik bilirkişi tarafından hazırlanan rapora göre talep edebileceği asgari levazım değeri olan 35.852,16 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hükmün; taraflarca temyizi üzerine, Dairemizin 08.05.2018 tarih, 2016/17885 E. - 2018/4822 K. sayılı ilamı ile; “Somut olayda davaya konu zeytin ağaçları nedeniyle haklı bir sebep olmaksızın zenginleşenin 105 ada 96 parsel sayılı taşınmazın eski maliki ve onun ölümüyle de mirasçıları olan dahili davalılar olmadığı, tapuda tarla vasfıyla kayıtlı olan 105 ada 96 parsel sayılı taşınmazı dahili davalılar murisinin üzerinde zeytin ağaçlarının yer aldığı kısmın 105 ada 96 parsel sayılı taşınmaz sınırları dahilinde olduğunu bilmeden, çıplak tarla olarak dava dışı 3. şahsa sattığı ve tapuda devrini gerçekleştirdiğinin anlaşıldığı, söz konusu satış işlemi ile dahili davalılar murisinin satmış olduğu taşınmazın sınırları içinde olan, üzerinde zeytin ağaçlarının bulunduğu kısmın da dava dışı 3. şahsa devredilmiş olduğundan, 3. şahsın bedelini ödemediği zeytin ağaçlarının bulunduğu kısmın da maliki olduğu, sebepsiz zenginleşenin da taşınmazı satın alan dava dışı 3 şahıs olduğu dolayısıyla davanın dahili davalılar yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği”nden bahisle bozma kararı verilmiştir.

Bozma ilamına karşı, davacı tarafça kararın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla yeniden yapılan incelemede;

1-Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı tarafın sair karar düzeltme talepleri yerinde değildir.

2- Her ne kadar bozma ilamımızda; tapuda tarla vasfıyla kayıtlı olan 105 ada 96 parsel sayılı taşınmazı dahili davalılar murisinin üzerinde zeytin ağaçlarının yer aldığı kısmın iş bu taşınmaz sınırları dahilinde olduğunu bilmeden, çıplak tarla olarak dava dışı 3. şahsa sattığı ve tapuda devrini gerçekleştirdiğinin anlaşıldığı belirtilmiş ise de; tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde davalılar murisinin davaya konu taşınmazı satarken üzerinde davacıların zeytin ağacı yetiştirdiği kısmı da satmadığı, taşınmazın satış bedeli içinde zeytin ağaçlarının da olmadığına dair herhangi bir somut delil bulunmadığı anlaşıldığından, davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair karar düzeltme itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin 08.05.2018 tarih, 2016/17885 E. - 2018/4822 K. sayılı bozma kararının kaldırılmasına, usul ve yasaya uygun olan mahkeme kararının ONANMASINA, 30.40 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19105, Karar No: 2015/358, Tarih: 19.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/19105 E.  ,  2015/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dava, davacının dava dışı ...Spor Gençlik Klübü Derneği'nin ödenmeyen sigorta prim ve gecikme zamlarına ilişkin olarak düzenlenen ödeme emirlerinin üst düzey yönetici sıfatı olmadığı ve zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle iptali istemine ilişkin olup mahkemece davanın 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde dava açılmadığı belirtilerek reddine verildiği, Hükmün Dairemizce 2013/467 E, 2014/1957 Karar sayılı 11/02/2014 günlü ilamı ile bozulduğu, 05/07/2012 gün ve 6352 sayılı Yasa ile 5521 sayılı Yasaya eklenen geçici 2.maddesi uyarınca yapılan incelemeye ve Dairemiz bozma ilamı gerekçesindeki açıklamalar gözetildiğinde mahkemenin direnme kararı yerinde görülmediğinden talebin 10 gün içinde Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna iletilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle Yargıtay incelemesine konu olan karar eski hükümde direnmeye ilişkin olup direnme Dairemizce yerinde görülmediğinden dava dosyasının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

İ.K
Yargıtay — Esas No: 2015/1878, Karar No: 2015/14593, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1878 E.  ,  2015/14593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2013/665-2014/573

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/38029, Karar No: 2017/33994, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38029 E.  ,  2017/33994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2080, Karar No: 2011/2729, Tarih: 25.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2080 E.  ,  2011/2729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 168 ada 1 parsel sayılı 61,38 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21999, Karar No: 2018/5719, Tarih: 20.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/21999 E.  ,  2018/5719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, eşit davranmama tazminatı ile ücret farkı, fazla mesai ücreti, ikramiye farkı, vardiya zammı farkı, birleştirilmiş sosyal yardım farkı, yemek bedeli kıdem zammı, ilave tediye ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;müvekkilin ... Büyükşehir Belediyesi’ne (İBB) bağlı bir kamu kuruluşu olan... İşletmeleri Genel Müdürlüğü’nde (...) otobüs bakım garajında 05/01/1998 tarihinden beri çalıştığını, davacının önce ... Ulaşım San. Ve Tic. A.Ş. işçisi gibi gösterildiğini,daha sonra ise davalı ... çalışanı olarak gösterildiğini,hizmet süresinin tamamında...’ye ait işyerinde;...’nin asli hizmetlerinde ve... işçileri ile birlikte,ÎETT’nin koordinasyon ve denetimi altında çalıştığını, işyerinde Toplu İş Sözleşmesi imzalandığını,... işçisi görünen ‘kadrolu’ diye tabir edilen işçilerle,muvazaalı olarak ... işçisi gösterilen işçiler için iki farklı TİS imzalandığını ve kendisinin...’nin TİS’ine oranla daha az sosyal hak bulunan ...’ın TİS’ine tabii tutulduğunu, ÇSGB İş Teftiş Kurulu Başkanlığı’nın 25/06/2010 tarih ve 2010/70 sayılı inceleme raporu ile tespit edildiğini,davalılar tarafından yapılan itirazın ... 1. İş Mahkemesinin 2010/1115 Esas ve 2012/695 K. sayı ve 17/07/2012 tarihli kararıyla reddedildiğini,bu kararın davalıların muvazaalı bir işlem yaptığının bir kanıtı olduğunu ileri sürerek; ücret farkı, fazla çalışma ücreti, ikramiye farkı , vardiya zammı farkı , birleştirilmiş sosyal yardım farkı, yemek bedeli farkı, kıdem zammı ve ilave tediye ücreti, eşit davranmama tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle;belirsiz alacak davası olarak açılan davanın hukuki yararsızlık sebebiyle reddinin gerektiğini,davacı vekilin ücret,ikramiye,sosyal yardım farkı, TİS, jübile ikramiyesi,bayram parası,kumanya parası,mesai ücreti,yemek ücreti gibi işçilik alacakları gibi belirlenebilir alacaklar hakkında davasının belirsiz alacak davası olarak açıldığını belirttiğini,ancak HMK’nın 107. maddesi hükmünün amir olduğunu,taleplerin hüküm kapsamında olmadığını ve Yargıtay 22. H.D. 2014/3798 Esas 2014/10165 K. sayılı 28/04/2014 tarihli kararının buna örnek oluşturduğunu ve buna dayanarak davanın reddinin gerektiğini,... ile...’nin iki ayrı kurum olduğunu,...’nin kadro sıkıntısı nedeniyle bir kısım şoför ve bakımcının 01/04/2001 ve 20/04/2001 tarihli sözleşmelere istinaden ... bünyesinde...’ye hizmet vermeye başladığını,...’m bu hizmeti 26/05/2005 tarihine kadar... ile imzaladığı protokollerle sunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde özetle; talep konusu alacağın zamanaşımına uğramış olduğunu ve dava konusu talebin haklılığı kabul edilse bile geçen süreye rağmen bu güne kadar talep edilmeyip şimdi dava konusu edilmesinin hakkın kötüye kullanılması olduğunu,davalılar arasında muvazaalı işlem yapılmadığını,davacının en başından beri... işçisi sayılıp...’nin TİS’nden yararlanması yönünde ki talebin ... 11. İş Mahkemesinde açılan aynı nitelikteki 2008/70 Esas ve 2013/684 K. sayılı 08/11/2013 tarihli red kararının Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından 10/06/2015 tarihinde onandığını,davacının... çalışanı değil diğer davalı ... çalışanı olduğunu,...’ta emekli olduğu tarihe kadar hizmet işçisi olarak çalıştığını, ... ile... arasında kurulan alt-asıl işverenlik ilişkisinin yasal mevzuat doğrultusunda olduğunu,geçmişe yönelik ikinci bir TİS’nden yararlanma talebinin dürüstlük kuralıyla da bağdaşmayacağını,sözleşme sırasında ileri süreceği hakları pazarlık sırasında ileri sürmesi gerekli iken seneler sonra bu dava ile talep etmesinin haksızlık olduğunu,5538 sayılı kanunun 18/a maddesiyle İş Kanunun 2. maddesine eklenen hükmün arz edilen beyanlarım teyit ettiğini,... ile ... çalışanlarının aylık ve yıllık ücretlerinin aynı olduğunu sadece bordrolarının ve ücret skalalarının farklı olduğunu dolayısıyla ücret farkı alacağının olmadığını davacının almış olduğu ikramiyenin... çalışanlarının aldığı ikramiyeden fazla olduğunu dolayısıyla ikramiye farkı alacağının olmadığını,mesai ücreti farkı alacağının olmadığını jübile ücreti farkı olmadığını,sosyal yardım farklarının olmadığını,yemek ücreti fark alacağının olmadığını,kıdem tazminatı fark alacağının olmadığını,...’nin eşit davranma ilkelerine aykırı herhangi bir işleminin olmadığım,vardiya zammı ve kalemi açısından da her iki TİS’te herhangi bir farklılığın bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; ... kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davalılar arasında muvazaa bulunduğundan,davalı da davalı ... çalışanı olduğundan ilave tediye ücretine hak kazanacaklar kapsamında bulunduğu,davacının iş sözleşmesi kapsamında belirtilen özelliklere sahip kamu kuruluşu niteliğindeki davalı ...’de çalıştığının sabit olduğu,BK 147 maddeye göre 5 yıllık zamanaşımına uğramamış inceleme konusu dönem bordrolan üzerinde araştırıldığında davacıya herhangi bir ilave tediye ücreti ödenmediğinin anlaşıldığı,davacının ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, ikramiye farkı , sosyal yardım farkı, yemek bedeli farkı, kıdem zammı , alacağı taleplerinde bulunmuş ise de , davacının bu iddialarını ispatlar yeterli kesin ve inandırıcı nedenler bulunmadığından yukarıda belirtilen taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verildiği,davacı vardiya zammı farkı ve ilave tediye ücreti, talebinde bulunmuş ise de davalı tarafından davacıya emsal kadrolu işçiden daha fazla ödeme yapıldığı ve bu ödemenin ikramiye açıklaması adı altında olduğu ve davacıya emsal kadrolu işçiden daha fazla ödeme yapıldığının anlaşıldığı, davacıya ödenen ikramiye ile kadrolu işçiye ödenen ikramiye arasındaki farkın yani davacıya kadrolu işçilerden daha fazla ödenen fark miktarın 7048,74 TL olduğu, ilave tediye ücretinin 4982,06 TL olduğu, bu miktarın davacıya fazla ödenen 7048,74 TL den düşülünce geriye 2066,68 TL kaldığı, bundan da vardiya zammı farkı olarak davacıya ödenen 1667,93 TL düşülünce , davacının alacağının kalmadığı ve davalının davacıya fazla ödeme yaptığının gözüktüğü, böylece davacının vardiya zammı farkı ve ilave tediye ücreti alacağının bulunmadığı ve davacıya alacaklarının fazlası ile ödendiği, anlaşılmakla davacının bu yöndeki taleplerinin ayrı ayrı reddine, davacı eşit davranmama tazminatı talebinde bulunmuş ise de dosya içeriği göz önüne alındığında, koşulları oluşmadığından ve davacının bu iddiasını ispatlar yeterli kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığından davacının eşit davranmama tazminatı talebinin de reddine karar verilmiş ve davacının davasındaki taleplerinin tamamı hakkında ayrı ayrı red kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı ... işçisi sayılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.