muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2199, Karar No: 2024/6422, Tarih: 05.06.2024

Usuli kazanılmış hak davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrarı sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Usulü müktesep hak, anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usulü kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usulü kazanılmış hak gerçekleşebilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Kazanılmış haklar “Hukuk Devleti” kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasa'nın 2 nci maddesinde açıklanan “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir” hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usulü kazanılmış hak” olgusunun, bir çok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır. Örneğin Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili yeni bir kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır.

Usulü kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için; bir davada ya taraflar ya mahkeme ya da Yargıtay tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir. (HGK.nun 12.07.2006 T., 2006/4-519 E, 2006/527 K, 03.12.2008 T., 2008/10-730 E., 2008/732 K.) Zira usulü kazanılmış hak ilkesi kamu düzeniyle ilgilidir. (09.05.1960 T., 21/9; 04.02.1959 gün 13/5 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı)

Ayrıca 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve kaza tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 55 inci maddesinde, “Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir. Buna göre tazminat alacaklısına ifa amacıyla yapılan ödemelerin hesaplanan maddi zarar tutarından indirilmesi gerektiği açıktır.

Somut olayda, yukarıda yapılan açıklamalar gereğince davacı vekilince 01.03.2021 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebinin arttırıldığı ve tazminat tutarının belirlendiği, takip eden 24.05.2021 tarihli celsede davacı vekilince talep arttırım dilekçesi doğrultusunda karar verilmesinin talep edildiği mahkemece anılan celse beyanı ile davacı vekilince kök raporda PMF-1931 tablosunun esas alınmasına itiraz edilmediği gözetilmeksizin resen maddi zararın bakiye ömür sürenin tespitinde TRH 2010 tablosunun esas alınması suretiyle yeniden hesaplanmasına dair dosyanın ek rapor düzenlenmesi amacıyla bilirkişiye tevdine karar verildiği, devamında 14.10.2021 tarihli 1. ek raporun sunulduğu raporda davacının maddi zararının daha fazla 198.483,02 TL olarak hesaplandığı ve giderek anılan raporda yapılan maddi hatanın giderilmesi amacıyla alınan 3. ek raporda ise davacının zararının 245.031,26 TL olarak hesaplandığı anlaşılmakla davacının talep arttırım dilekçesi doğrultusunda karar verilmesi yönündeki beyanı ile davacı tarafça itiraz edilmemekle raporda zararın tespitine esas alınan unsurlar hakkında davalı lehine oluşan usuli kazanılmış hakkın ihlal edilmesi suretiyle daha fazla miktara hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; yeniden hesap raporu aldırmak, alınacak raporda davacının bakiye ömür süresinin tespitinde itiraza uğramayan PMF-1931 tablosunun esas alınmasının gözetilmesi hususu ile kurum ödemelerinin TBK 55 inci maddesi uyarınca kusur oranları uygulanmak suretiyle hesaplanacak tazminattan indirilmesi hususlarını gözetmek, davalı ... İnsan Kaynakları firmasının temyiz talebinin bulunmaması nedeniyle davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hakları da gözeterek oluşacak sonuca göre infaza elverişli şekilde karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Manevi tazminat alacağına yönelik usul ve Kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

2. Davalı vekilinin maddi tazminat alacağına yönelik temyiz talebi yönünden ;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı fazladan alınan temyiz harcının temyiz eden ilgilide iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

2. Davalı vekilinin maddi tazminat alacağına yönelik temyiz talebi yönünden ;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı fazladan alınan temyiz harcının temyiz eden ilgilide iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23038, Karar No: 2016/4239, Tarih: 16.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/23038 E.  ,  2016/4239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, Sanık ... hakkında Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ... ile katılan vekilinin, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık ... ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Katılan vekilinin, beraat eden sanık ...'ya yönelik temyiz incelemesine gelince;

11.04.2012 tarihinde Bolvadin – Çay karayolu üzerinde bulunan Dörtyol Madeni Yağ satışı yapılan işyerinde sanık ... 'nın, 42 BHE 86 plakalı tırın yakıt deposuna metal huni vasıtasıyla madeni yağ koyduğunun görülerek olayın tutanağa bağlandığı ve fotoğraflarının çekildiği, söz konusu tırın şoförü olan tanık Bayram Ateş alınan beyanında kendisinin lavaboya gittiği sırada işyeri sahibinin madeni yağları yakıt deposuna aktardığını söylediği, sanık ...'nın ise mahkemede alınan savunmasında madeni yağları tır şoförünün depoya aktardığını, kendisinin bizzat madeni yağ aktarımı yapmadığını, sadece yardımcı olmak amacıyla huniyi tuttuğunu beyan ettiği anlaşılmakla; tutanak tanıkları dinlenerek olay anında madeni yağ aktarımı yaparken görülen ve fotoğrafları çekilen şahsın net olarak sanık ... olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15921, Karar No: 2013/4579, Tarih: 01.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/15921 E.  ,  2013/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın, tek taraflı kaza sonucu, yoldan çıkarak orta refüje girdiğini ve burada mevcut çiçek, ağaç ve yeşil alanı tahrip ettiğini belirterek 16.326,44 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Kredi Sigorta AŞ vekili, ZMSS Genel Şartları'nın 3.h. maddesi gereğince hasarın teminat dışı olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Pres Baskı ...Tic.Ltd.Şti. vekili, aracın otoparka teslim edildiğini, aracın buradan izinsiz olarak alınarak kullanıldığını ve kazanın meydana geldiğini, bu nedenle müvekkili şirketin işleten sıfatının bulunmadığı esnada meydana gelen zarardan sorumlu tutulamayacağını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, zarara neden olan aracın, otoparka bırakıldığı, buradan otopark çalışanı tarafından izinsiz olarak alındığı ve olayın meydana geldiği, bu nedenle davalı işletenin ve trafik sigortacısının sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29694, Karar No: 2012/29842, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29694 E.  ,  2012/29842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının müracaatı üzerine Akyazı Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 30.04.2012 tarih ve 2012/76 karar sayılı kararı ile;elektrik Faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedelinin iadesi yönünde karar aldığını, sözkonusu kararın açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, elektrik faturalarında yer alan kayıp kaçak kullanım bedeli dahil tüm bedellerin Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği, Elektrik Piyasası Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında tebliği gereğince müşterilere tahakkuk ettirildiğini,bu itibarla Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin EPDK kararları ve yukarıda bahsi geçen mevzuatla tahakkuk ettirilen bedele ilişkin karar verme yetkisinin bulunmadığını,idare mahkemesinin görevli olduğunu belirterek,Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini 2012/29694-29842

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini 2012/29694-29842

istemiş, mahkemece, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmemiş olması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davalının, davacı kurumca elektrik faturasına yansıtılan ve kendisinden daha önce tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin tahsili ile gelecek olan faturalara da bu bedellerin yansıtılmaması için Tüketici Sorunları Hakem Heyetinden talepte bulunduğu ve hakem heyetince de bu talebin kabul edildiği anlaşılmaktatır. Hakem heyetinin kararı, niteliği itibariyle taraflar arasında geleceğe yönelik çıkması muhtemel olan muarazanın da giderilmesine ilişkin olup, çıkabilecek bu muarazanın miktarının bilinmesi mümkün değildir. Hal böyle olunca davacının talepleri arasında bulunan muarazanın giderilmesine yönelik talebinin miktar açısından ne kadar olduğu da tespit edilemez niteliktedir. Bu itibarla davacının dava dilekçesinde, muarazının giderilmesine yönelik talebinde değer belirtmemiş olmasının HMK.nun 119/1-d maddesine aykırı bir yönü bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının talepleri arasında var olan muarazanın giderilmesi de bulunduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmediğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4828, Karar No: 2024/22037, Tarih: 09.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/4828 E.  ,  2024/22037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

A. Suçun unsurlarının oluşmadığına, B. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, C. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, tanık Yağmur'un bütün aşamalarda sanıkla beraber uyuşturucu madde içtiklerine beyan ettiğine, D. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a. maddesinin uygulanmasına, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-b. maddesinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3332, Karar No: 2025/5353, Tarih: 17.06.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/3332 E.  ,  2025/5353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3394 E., 2024/393 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 6.000.000,00 TL maddi tazminat ve 300.000,00 TL manevi tazminatın 04.04.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 340.326,00 TL maddi tazminatın ve 130.00,00 TL manevi tazminatın 04.04.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekili ve davacı vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede; hükmün 3. paragrafının çıkarılarak yerine manevi tazminat talebinin reddine yazılması ve faiz başlangıç tarihinin 05.04.2016 olarak değiştirilmesi suretiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine ve davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı düzenlendiğine, tazminatın hesaplanmasında munzam zararın, enflasyon farklarının da gözetilmesi gerektiğine, manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, el koyma işleminin hukuka uygun olduğuna ve davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olduğu ve bu nedenle hükmün bozulması gerektiği hususuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, el koyma işleminin hukuka uygun olduğuna ve davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olduğu ve bu nedenle hükmün bozulması gerektiği hususuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/658 Esas 2020/965 Karar sayılı ceza dosyası incelendiğinde, 5607 sayılı yasaya muahlefet suçundan yürütülen soruşturma kapsamında İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/2159 D. İş sayılı ve 04.04.2016 tarihli kararı ile arama yapılmasına ve arama sonucu makul şüpheyi haklı kılan, geçici el konulan veya muhafaza altına alınan eşyaların el konulmasına karar verildiği ve 05.04.2016 tarihinde yapılan aramada davacıya ait 2480 adet İxpria K6 marka cep telefonu, 140 adet İxperia x1 marka cep telefonu, 450 adet Active Drops marka bitkisel ürün, 290 adet Prostat seti bitkisel ürün ve 969 kutu Panax ibareli hapa el konulduğu ve yapılan yargılama sonunda davacı hakkında beraat ve el konulan eşyaların sahiplerine iadesine hükmedildiği, hükmün 02.12.2021 tarihinde kesinleştiği, davacının el konulan eşyasından cep telefonlarının 02.12.2021 tarihi sonrasında Ticaret Bakanlığı'nın bila tarihli teslim fişi evrakından görüleceği teslim edildiği, diğer taraftan kalan bitkisel ürün, hap ve kutuların ise CBS'nin 02.01.2023 tarihli evrakından idrak edileceği üzere dava tarihine kadar davacıya teslim edilmediği ve adli emanet müdürlüğünde bulunduğu; bu kapsamda Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 30.05.2022 tarihli, 2021/237 Esas ve 2022/4191 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere davacının maddi zararı eşyanın el koyma tarihi itibariyle piyasa koşullarına uygun fiyatı ile davanın açıldığı tarih piyasa koşullarına uygun fiyatı arasındaki farka göre yukarıda belirtildiği üzere bir kısım eşyanın teslim edilmesi bir kısmının ise tesliminin yapılmamış olması ile birlikte eşyanı keyfiyeti ve teslimi halinde dahi artık piyasa koşullarına göre değeri dikkate alınarak hesaplanan, hükme ve denetime elverişli, açık ve belirli, hükme esas alınan nihai bilirkişi raporuna göre davacının maddi tazminat talebi cihetiyle haksız koruma tedbiri süresince mahrum kalınan gelir kaybı 340.326,00 TL olup, talep sonucu da gözetilerek el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazine'den alınarak davacıya verilmesine, öte yandan davacının manevi tazminat talebi yönünden de yukarıda izah edilen esaslar ile birlikte zenginleşme sonucu doğurmayan hak ve hakkaniyet gözetilerek manevi tazminat talebinin 130.000,00 TL'lik kısmının hakeza taleple bağlılık ilkesi gereği el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazine'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.