muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9472, Karar No: 2015/9900, Tarih: 05.11.2015

Diğer taraftan yönetmeliğin ilgili hükümlerinin iptal gerekçesinde açıkça vurgulandığı ve benimsendiği üzere; yönetmelikte insanların geçici veya sürekli ikamet ettikleri yer sınırlarının bitiminden itibaren, önceki yönetmelikte yer aldığı gibi "güvenlik koridoruna" bu yönetmelikte yer verilmediği dolayısı ile insan ve çevre sağlığının korunmasına ilişkin gerekli tedbirlerin alınmadığı anlaşılmaktadır.

Bunun yanında, Dünya Sağlık Örgütü'nce cep telefonu kullanmaları tavsiye edilmeyen 16 yaşından küçük çocukların bulunduğu çocuk parklarına yönelik olarak yönetmelikte düzenleme yapılmamış küçük çocukların sağlığı korumasız bırakılarak tehlikeye açık hale getirilmiştir.

G....Üniversitesi Tıp Fakültesi Biyofizik Anabilim Dalı Laboratuvar ve Biyofizik Anabilim Dalı bünyesinde kurulmuş olan Gazi Non - İyonizan Radyasyondan Korunma Merkezinde yapılan bilimsel çalışmalarda; baz istasyonu, cep telefonu, kablosuz internet gibi sistemlerden kaynaklı 900 ve 1800 mHz Radyo Frekans (RF) alanların saç kökü hücrelerinde DNA kırığına, kan beyin bariyeri geçirgenliğinde önemli derecede artışa, serbest radikal oluşumunda yükselmeye neden olduğu, DNA yapısında değişimlere yol açabileceği, programlanmış hücre ölümlerini arttırabileceği en önemlisi de gelişim süreci devam eden çocuk gruplarında %80 daha fazla RF soğurulduğu böylece beyin delta dalgasını değiştirdiği, hamileler ve yeni doğanlarda ve çocuklarında işitme tarama testlerinde önemli değişimlere yol açtığı bilimsel olarak saptanmıştır.

Uluslararası Kanser Araştırma Ajansı, Nisan 2011'de baz istasyonu gibi sistemlerden yayılan Radyo Frenkans Radyasyonunu, 2B sınıfı karsinojen kabul etmiştir.

Türkiye'de kurulu baz istasyonlarında yönetmelik değerlerinin aşılmadığı mahkemelerce yapılan keşif ve bilirkişi raporlarıyla saptanmış ise de Gazi Biyofizik ve GNRK merkezi, söz konusu limit değerlerin insan ve çevre sağlığında yeterli koruma sağlayamadığını açıklamıştır. Birçok gelişmiş ülkenin, yönetmeliğin dayanağı ICNIRP limit değerlerini yüksek bulduğu daha düşük değerleri baz aldığı bilinmektedir. Örneğin, 900 mHz frekansı için ICNIRP 41 V/m'lik değer belirlediği halde Çin; 12 V/m'yi, İsveç; 4 V/m'yi, İsviçre; 3,88 V/m'yi, Macaristan, Rusya, Polonya ve Bulgaristan ise 6.14 V/m'yi sınır değer almıştır.

Yönetmeliğin, 2001 yılında mevcut 4 operatör kaynaklı limit değerlerinin, 70 kg. Ağırlığında 1,70 cm boyunda sağlıklı bir erkek bazında kabul edildiği, oysa toplumda hamileler, çocuklar ve bağışıklık sistemi zayıf hasta ve yaşlılar bulunduğu gerçeği gözardı edilmiştir. Bugün için aradan yaklaşık 14-15 yıl geçmiş olup, son 10 yılda baz istasyonu, cep telefonu, kablosuz iletişim sistemleri gibi teknolojilerin çığ gibi büyüdüğü ve bu oranda RF radyasyonun olumsuz etkisnin arttığı buna rağmen yönetmeliğin ilk yayımlandığı 12.07.2001 tarihinden bu yana sınır değerlerde olumlu bir değişikliğe gidilmediği anlaşılmaktadır.

Oysa, 1982 Anayasa'sının 17. maddesinde "Yaşama Hakkı", yine 56. maddesinde "Sağlık Hizmetleri ve Çevrenin Korunması" başlıkları altında yapılan düzenlemelerin "insan sağlığı ve yaşama hakkı" olarak diğer temel haklar örneğin "haberleşme hürriyeti" karşısında birincil önceliğe haiz bulunduğu kabul edilmiştir. Diğer bir deyişle "yaşama hakkı" en kutsal ve öncelikli hak olup, tehdit ve tehlikeye maruz kalması halinde mülkiyet hakkı, haberleşme hakkı gibi haklardan önce gözetilmesi gerekir. Aksi halde yaşam hakkının tehlikede olduğu bir yerde diğer tüm hak ve hürriyetlerin hiçbir değeri kalmaz. Hiçbir hak insan hayatı kadar önemli ve öncelikli değildir.

Yine, Anayasımıza göre; herkes, yaşama, maddi-manevi varlığını koruma hakkına sahiptir. Devlet, herkesin hayatını beden ve ruh sağlığı içinde sürdürmesini sağlamakla görevlidir. Herkesin, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkını sağlamak bu kapsamda çevre sağlığını korumak, çevre kirlenmesini önlemek ve de çevreyi geliştirmek de Devlete ait bir yükümlülüktür.

Ayrıca, hukuksal bağlamda tehlike sorumluluğunda işletenin, kusurlu olduğunun ispatı gerekmez. Aksine kusursuz sorumluluk söz konusu olup, tüm dikkat ve özen gösterildiği halde "kaçınılmaz" şekilde zararın doğduğunu ispat yükü işletene aittir.

Tehlike sorumluluğu, en ağır kusursuz sorumluluk halidir. Öteki sorumluluk hallerinde olduğu gibi tehlike sorumluluğunda da üç halde illiyet bağı kesilebilir. Bunlar; mücbir sebep, zarar görenin kusuru ve 3. kişinin kusurudur. Tehlike sorumluluğunda işleten, kendisinden beklenen istisnasız tüm özeni ve önlemi yerine getirdiği halde yine de sonuç değişmemiş ve zarar oluşmuş ise bu zarardan sorumlu tutulması hak ve adalet duygularıyla bağdaşmaz.

Somut uyuşmazlıkta çözümün, tehlike sorumluluğu kapsamında değerlendirilmesi gerekir. Buna göre işleten konumundaki davalının, baz istasyonunun insan ve çevre sağlığına verebileceği zarara karşı "önce insan" yaklaşımı ile "ihtiyat" ilkesine uygun olarak gerekli tüm dikkat, özen ve önlemi aldığını ve bunun gereğini eksiksiz olarak yerine getirdiğini ispatla yükümlüdür. Bu kapsamda öncelikle baz istasyonunu hiç olmazsa, insan ve çevre sağlığına en az zarar ihtimali olan bölgede konuçlandırması ve RF değerlerini asgari limitlerde tutması gerekir.

Nitekim, yakın zamana kadar bu tür uyuşmazlıklara bakan Yargıtay Yüksek 4. Hukuk Dairesinin ve sonrasında 1. Hukuk Dairesinin ve de Hukuk Genel Kurulunun bugüne kadarki yerleşik uygulamalarında uyuşmazlık, tehlike sorumluluğu kapsamında çözümlenerek; insan sağlığı ve çevrenin korunmasının birinci öncelik olduğu baz istasyonun daha uygun ve yerleşim çevresinden daha uzakta zarar vermeyecek şekilde konuçlandırılması gerektiği benimsenmiştir (Bkz. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2006/2602 Esas, 2007/1532 Karar; 2008/1554 Esas, 2008/11727 Karar, 1. Hukuk Dairesinin, 2011/10808 Esas, 2011/12856 Karar; 2011/13746 Esas, 2011/12398 Karar, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun, 2012/4-47 Esas, 2012/327 Karar; 2012/4-575 Esas, 2013/249 Karar).

Tüm bu açıklamalar ışığında baz istasyonlarının, insan ve çevre sağlığına ciddi ve geri dönüşü olmayan zarar tehdidi içerdiği gerçeği karşısında, yerel mahkemece vaki müdahalenin men'i ve kal'e karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmadığı halde sayın çoğunluk tarafından yönetmeliğin ilgili maddesinin iptal edimiş olması da değerlendirilmeden kararı onamış olması isabetli görülmemiş, bozma görüşünde olduğumuza dair karşı oy sunulmuştur.
Yargıtay — Esas No: 2016/8727, Karar No: 2017/2777, Tarih: 15.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/8727 E.  ,  2017/2777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü

-K A R A R-

Davacı dava dilekçesinde özetle; Davacının aracı ile davalının zmms ile sigortalı sigortalısının karıştığı kaza sebebi ile davacının aracında yüksek maddi hasar meydana geldiğini, kusurunun bulunmadığını, davalı ... şirketinin gerçek zarardan ve değer kaybından da sorumlu olduğunu beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı olmak kaydıyla 13.500,00 TL tazminatın davalı ...Ş.'den dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt (avans) faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili tarafından verilen cevap dilekçesinde; 08/04/2015 tarihinde saat 16:00'da meydana geldiği belirtilen maddi hasarlı trafik kazası sebebiyle müvekkil şirket aleyhine ikame olunan davanın reddine karar verilmesini talep ettiklerini, dava konusu ... plakalı aracın 08/04/2014-2015 tarihleri arasında sigorta kapsamında olduğunu, kazanın 08/04/2015 tarihinde saat 16:00'da meydana geldiğini, kaza tarihinde yürürlükte olan Karayolları Motorlu Araçlar ... Genel Şartlarının A.4 maddesinde "Sigorta, poliçede başlama ve sona erme tarihleri olarak yazılan günlerde, aksi kararlaştırılmadıkça, Türkiye saati ile öğleyin saat 12.00'de başlar ve öğleyin saat 12.00'de sona erer." hükmünün bulunduğunu,... plakalı aracın trafik sigortasının 08/04/2015 tarihinde öğle saat 12:00'de sona

erdiğini, kazanın saat 16:00'da meydana geldiğini, bu sebeple müvekkilinin poliçeye dayalı bir sorumluluğunun bulunmadığını, bu sebeple poliçe süresi içerinde olmayan kaza olayına dayalı müvekkile yönelik istemlerin reddinin gerektiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

erdiğini, kazanın saat 16:00'da meydana geldiğini, bu sebeple müvekkilinin poliçeye dayalı bir sorumluluğunun bulunmadığını, bu sebeple poliçe süresi içerinde olmayan kaza olayına dayalı müvekkile yönelik istemlerin reddinin gerektiğini beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; trafik sigorta poliçesinin ... poliçe no'su ile 08/04/2014 tarihinde tanzim ve başlangıç tarihli olarak düzenlendiği, poliçenin bitiş tarihinin 08/04/2015 olarak ve sürenin 365 gün olarak belirtildiği ve 2. Sayfasında "poliçenin 08/04/2014 tarihinde 14:35'te tanzim edilmiştir" kaydının bulunduğu, Karayolları Motorlu Araçlar .... Genel Şartlarının A.4 maddesi "Sigorta, poliçede başlama ve sona erme tarihleri olarak yazılan günlerde, aksi kararlaştırılmadıkça, Türkiye saati ile öğleyin saat 12.00'de başlar ve öğleyin saat 12.00'de sona erer." hükmünü içermekte olup somut olayda ....plakalı araçla ilgili trafik sigorta poliçesinin 08/04/2014 tarihinde düzenlendiği ve trafik sigortası genel şartlarının A.4 maddesi kapsamında sigortanın 08/04/2015 tarihinde öğleyin saat 12:00'de sona erdiği, poliçede belirtilen düzenleme saati 14:35'in kabulü halinde de sigortanın 08/04/2015 tarihi saat 14:35'te sona erdiği, davaya konu kazanın ise 08/04/2015 tarihi saat 16:00'da meydana geldiği nazara alındığında davalının sona eren sigorta sözleşmesi kapsamında sorumluluğunun olmadığı sonucuna ulaşılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 15.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22163, Karar No: 2017/10023, Tarih: 14.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/22163 E.  ,  2017/10023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı abonenin başvurusunu değerlendiren Erzin Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyetinin, elektrik faturaları ile tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin iadesine karar verdiğini, ancak bu bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu ileri sürerek; hukuka aykırı olan Erzin Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketinin vermiş olduğu hizmetin bedeli ile bu hizmete ilişkin vergileri tahsil etmesi gerektiği, bu hizmetin dışında olan dava konusu bedellerin tahsil edilmesinin ise doğru olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava; 4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedellerinin iadesi istemiyle yapılan başvuru üzerine, Tüketici Hakem Heyetince verilen kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar sayılı kararı ile Anayasanın "Vergi Ödevi" Başlıklı 73. maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar

Kuruluna verilebilir." şeklindeki düzenleme uyarınca; bu bedeller hakkında ...... tarafından çıkartılan ikincil mevzuat hükümlerinin uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ......'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ...... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı, kabul edilmiştir.

Ancak, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ......'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ...... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içermesi nedeniyle, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenine göre, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HGK'nun 17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamı ile verilen kararın ard etkili olması nedeniyle kesin olmadığı belirlendiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3657, Karar No: 2012/1508, Tarih: 06.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3657 E.  ,  2012/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Gerekçeli karar başlığında davacı ... mirasçısı olarak belirtilen ... ile ... adlarına, tespit maliki davalı ... mirasçısı olarak bildirilen ... ile ... adlarına, yine gerekçeli karar başlığında davalı olarak gösterilen ... ile ... adına mahkeme hükmünün tebliğ edildiğine dair belgeye dosya arasında rastlanmamıştır. Aynı zamanda dosya içeriğinde gerekçeli karar başlığında isimleri gösterilen davacı, davalı ve katılan davacılar haricinde başkaca kişilere mahkeme hükmünün tebliğ edildiği dosya kapsamından anlaşılmakta ise de karar başlığında isimleri gösterilmeyen ancak adlarına mahkeme hükmü tebliğ edilen bu kişilerin adlarına davetiye çıkmayan ve isimleri az yukarıda belirtilen davacı veya davalıların mirasçıları olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Hal böyle olunca öncelikle az yukarıda isimleri sayılan davacılar ile davalıların nüfus kayıtları Nüfus Müdürlüğünden getirtilmeli, ölü olanlar var ise aynı şekilde verasete esas açık nüfus kayıtları Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilmeli, bundan sonra gerek sağ olanlar ve gerekse ölü olan davacı ve davalıların mirasçıları adına mahkeme hükmünün 7201 Sayılı Tebligat Kanunu ve Nizamnamesine uygun olarak tespit edilecek adreslerine tebliği, temyiz süresinin beklenilmesi,

2-Mahkemece oluşturulan gerekçeli karar içeriğinde davacı ...'nin 05.09.1957, davacı Hazine'nin 09.09.1957 tarihli dilekçeler ile kararda belirtilen hukuksal sebepler ile taşınmazların tespitine karşı dava açtıkları belirtilmesine rağmen adı geçen davacıların dava dilekçeleri dosya arasında bulunmamaktadır. Bundan ayrı olarak dosya içerisinde yer alan bazı tensip tutanaklarında davanın 766 Sayılı Yasa hükümlerine göre komisyonca mahkemeye devredildiği açıklanmış ise de dava konusu taşınmazlara ilişkin dosya içerisinde komisyon kararı( taşınmazların bedel tespitine ilişkin olan 1988 tarihli kararlar hariç) bulunmamaktadır. Bu hale göre öncelikle mahkeme kalemi çok sıkı bir şekilde aranmak suretiyle bu dosyanın eki olan ancak sehven temyiz incelemesi için gönderilmeyen ek belge ya da bilgilerin bulunup bulunmadığına dair tutanak tanzim edilmeli, eğer kalemde sehven unutulan ve temyiz incelemesine gönderilmeyen dosya eki bilgi ve belgeler var ise dosya arasına konulması,

3-Mahkemece az yukarıda açıklanan biçimde kalemde yapılan araştırma sonunda eldeki dosya haricinde başka bir bilgi veya belgeye rastlanılmaması halinde dava dosyasına ilişkin olarak davacılar ..., Hazine veya davalılar uhdesinde dava dilekçesinden örnek var ise taraflardan sorularak dava dilekçelerinin taraflardan temin edilecek örneğinin dosyaya konulması,

4-Tespit maliki ...'ın verasete esas açık nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulması,

5-Dava konusu taşınmazların tespitinde görev yapan tutanak bilirkişileri ... ..., Tahir Emeç ve Hamza Aslan'ın ölüm günlerini gösterir nüfus kayıt örneklerinin Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulması,

4-Tespit maliki ...'ın verasete esas açık nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulması,

5-Dava konusu taşınmazların tespitinde görev yapan tutanak bilirkişileri ... ..., Tahir Emeç ve Hamza Aslan'ın ölüm günlerini gösterir nüfus kayıt örneklerinin Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulması,

6-Mahkeme hükmünde belirtildiği gibi taşınmazların askı ilanın 15.08.1957-13.09.1957 tarihleri arasında yapıldığına dair askı ilan cetveli ile askıya çıkış ve askıdan iniş tarihlerini gösterir askı ilan cetvelinin onaylı bir örneğinin Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilmesi,

7-Dava konusu 151 ve 152 parsel sayılı taşınmazların tespitlerine yapılan itirazlara ilişkin olarak oluşturulan bir komisyon kararının bulunup bulunmadığının sorularak var ise komisyon kararından bir örneğin Kadastro Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulması,

8-Tespit maliki ... haricinde diğer davalı tespit malikleri ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nın gerek taşınmazların tespit tutanaklarında belirtilen kimlik bilgilerinden gerekse dayanak tapu kayıtlarında belirtilen kimlik bilgilerinden yararlanılarak nüfus kayıt örneklerinin Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 06.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2647, Karar No: 2017/9267, Tarih: 12.09.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/2647 E.  ,  2017/9267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanık ile katılanın bitişik arazilerde komşu oldukları, katılanın bahçesinde dikili bulunan ağaç dallarının sanığa ait bahçeye taşarak, sanığın ağaçlarına zarar verdiği bunun üzerine sanığın katılanı uyarmış olmasına, katılan ...'ında bunu doğrular beyanına rağmen, katılanın bir tedbir almaması üzerine sanığın komşuluk hukukuna dayanarak katılana ait ağaçların kendi arazisine taşan dallarını budadığı, bu şekilde sanığın zarar verme kastı ile hareket etmediği anlaşılmakla; yasal unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.