muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13978, Karar No: 2014/18914, Tarih: 06.11.2014

(3)Gönderen; satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu gönderemez, yetki belgesi sahipleri de bunu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

(4)Yetki belgesi sahibi bir ihbar veya şüphe halinde en yakın resmi güvenlik birimi görevlileri huzurunda gönderene ait eşyayı kontrol ettirebilir. Kontrolle ilgili bir tutanak düzenlenir. ”

Hükümleri bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen hükümler birlikte değerlendirildiğinde, karayoluyla yapılan insan, yük ve eşya/kargo taşımacılığına kanun koyucunun özel önem verdiği, bu nedenle konuya ilişkin olarak yasal ve idari ayrıntılı düzenlemeler yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu hükümlere göre;

Kargo göndericisi tarafından, yurt içi taşımalarda gönderilen eşya için düzenlenen; eşyanın içeriğini, ağırlığını, hacmini, paketleme veya ambalaj şekli ile gerçek değerini belirleyen bir belge (sevk irsaliyesi) düzenlenmesi gerekir.

Gönderen ile kargoyu teslim alan arasında "taşıma senede" düzenlenir.

Kargo göndericisi, eşyanın cinsi, miktarı, nitelikleri, istifleme şekli, kalkış ve varış noktası, gönderilenin adı ve adresi ile kimliğini ibraz etmek suretiyle kendi adres ve kimlik bilgileri gibi diğer önemli bilgileri tam ve doğru olarak yetki belgesi sahibine (kargoyu kabul edecek görevliye) bildirmek zorundadır. Kargoyu kabul eden, gönderenin bildirmek zorunda olduğu bilgileri vermemesi veya kontrol ettiği bilgilerin yanlış ya da eksik olduğunu tespit ettiği takdirde kargoyu kabul etmemesi gerekir. Kabul edip taşımayı yaparsa, sorumluluk yetki belgesi sahibine ait olur.

Yetki belgesi sahipleri satılması, sevk edilmesi ve ticareti yasak olan bir eşyayı veya kargoyu taşıyamaz. Aykırı hareket halinde gönderen ve yetki belgesi sahibi sorumlu olur.

Yetki belgesi sahibi bir ihbar veya şüphe halinde en yakın resmi güvenlik birimi görevlileri huzurunda gönderene ait eşyayı kontrol ettirebilir. Ancak eşya kolisinin aranması gerektiği takdirde CMK'nın aramaya ilişkin hükümlerine göre arama kararı alınması gerekir.

Görülmektedir ki, kargo işletmecisi (yetki belgesi sahibi) ve kargo işletmesinde çalışan kişilerin tek görevi mevzuata uygun kargo kabul etmektir.

Bu durum karşısında, göndericisi ve alıcısının açık kimlikleri ve adresleri bulunmayan yani mevzuata uygun olmadan kabul edilen kargo eşyası içersinde kaçak eşya bulunması halinde bu kargoyu kabul eden kargo görevlisinin hukuki durumunun belirlenebilmesi ve maddi gereçeğin ortaya çıkarılabilmesi için;

1-Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2-Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayanı veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

1-Olay tarihinde kargo kabul merkezinde görevli personel sayısıyla sanık tarafından kabul edilen kargo sayısı ve sanık tarafından gerçekleştirilen kargo işlemlerinin mevzuata uygun olup olmadığı,

2-Mevzuata uygun olmadığı halde kabul edilen, göndericisinin ve alıcısının kimlik bilgileri ve açık adresleri bulunmayanı veya eksik olan başka kargoların, nasıl ve kim tarafından alıcısına teslim edildiği,

3-Sanığın, dava konusu kargo gönderi belgesinde açık kimliği bulunmayan gönderici ve açık adresi bulunmayan alıcıyla telefon veya başka surette özel ilişki veya iletişim kurup kurmadığı (gerektiğinde iletişimin tespiti yoluna gidilmesi),

4-Dava konusu kargonun gönderenin ve alıcısının sadece isim ve cep telefonu numarası yazılı olması halinde beyanlarına başvurulmak üzere bu numaralardan kimliklerinin ve adreslerinin tespit edilip edilemeyeceği,

5-Dava konusu işlemden önce sanık hakkında aynı suçtan başka dava açılıp açılmadığı,

Hususlarının araştırılması ve birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Buna karşılık mevzuata uygun olarak kabul edilmiş olup göndericisiyle alıcısı belli olan kargoyu kabul edenin, aksine bir delil bulunmadığı takdirde bu kargo içersine bulunan kaçak eşyadan dolayı sorumluluğu söz konusu olmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayın değerlendirimesine gelince;

Sanıklar N.. M.. ve N.. E.. hakkında içerisinde kaçak sigara bulunan kargoyu bu özelliğini bilerek kabul ettikleri, sanık H.. T.. hakkında ise bu kargoyu gönderdiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, Mahkemece sanıkların savunmalarının aksine delil bulunmadığı, atılı suçtan cezalandırılmalarına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatlarına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, söz konusu kargo üzerinde alıcısının açık kimlik bilgileri ve adresinin yazılı olmadığı halde sanıklar N.. M.. ve N.. E.. tarafından mevzuata aykırı olarak kabul edildiği anlaşılmakta olup, sanıkar hakkında ayrıca daha önceden aynı suçu işlediklerinden bahisle dairemizin 2014/13492 ve 2014/13475 esaslarına kayıtlı kamu davalarının açıldığı tespit edilmiştir.

Bu durum karşısında, sanıklar N.. M.. ve N.. E..'in içerisinde dava konusu sigararaların bulunduğu kargoyu bu özelliğini bilerek mevzuata aykırı şekilde kabul edip etmediği, sanık H.. T..'un da bu kargonun göndericisi olup olmadığının tespiti bakımından yukarıda maddeler halinde belirtilen hususlar araştırılarak hep birlikte değerlendirmek suretiyle ve gerektiğinde sanıklar hakkında aynı nitelikte açılmış kamu davalarının da birleştirilip TCK'nun 43 maddesi hükümleri de gözetilerek hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, müşteki T.. K.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 06.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8850, Karar No: 2014/20670, Tarih: 02.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/8850 E.  ,  2014/20670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/242567

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2010

NUMARASI : 2008/1189 (E) ve 2010/830 (K)

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

17.10.2008 tarih, 2008/46743-28726 sayılı iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 11.07.2008 tarih ve VDENR 2008-856/41 sayılı vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve her takvim yılında gerçekleştirilen fiillerin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, Vergi Tekniği Raporundan, kurumlar vergisi beyannamesi verilmediği anlaşılan 2008 takvim yılında, en son Şubat döneminde KDV beyannamesi verilmiş olması ve 5728 sayılı Kanunun 276. maddesiyle yapılan değişikliğin 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi karşısında, 2008 takvim yılında düzenlenen en son faturanın 08.02.2008 tarihinden önce olması halinde, 213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddesinin değişiklikten önceki ceza miktarının lehe olacağı da gözetilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, her iki yılda zincirleme olarak işlenen sahte fatura düzenlemek suçunun tek bir fiil olarak kabulü ve eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/1583, Karar No: 2014/3656, Tarih: 27.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1583 E.  ,  2014/3656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/135079

MAHKEMESİ : Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 28/02/2013, 2012/181 (E) ve 2013/58 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Yüksel'in eyleminin sübutu kabul, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; maktul Özgür'ün, sanık Yüksel'in eşi Güldane'nin kızı Öznur ile evli olduğu, maktulün, eşi, eşinin annesi ve sanık ile arasında sorunlar olduğu, olay öncesinde maktulün, eşini, eşinin annesini ve sanığı farklı zamanlarda darp ettiği, sanığın evinin camını kırdığı, maktulün, eşine yönelik davranışları nedeniyle 4320 ve 6284 sayılı kanunlar gereğince tedbir kararları verildiği, maktulün eşinin sanığın evinde kalmaya başladığı, maktulün olay günü gece saat 00.10 sıralarında sanığın evine camı kırık pencereden girerek, sanığa “seni öldüreceğim, seni yaşatmayacağım” diyerek saldırıp elindeki bıçak ile iki kez vurarak sanığı sol kolundan yaralaması üzerine sanığın odada bulunan av tüfeğini alıp saldırısına devam eden maktule bir kez ateş ederek vurup öldürdüğü olayda; sanığın, kendisine yönelmiş gerçekleşen ve devam eden haksız bir saldırıyı o anda hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile eylemini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde, TCK'nın 25/1 ve CMK'nın 223/2-d maddeleri gereğince sanığın beraatine karar verilmesi yerine, delillerin takdirinde hata ile yazılı şekilde tahrik altında kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sanık Y.. Y..'un TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal serbest bırakılması için yazı yazılmasına, 27/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10241, Karar No: 2024/21926, Tarih: 30.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/10241 E.  ,  2024/21926 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

EK KARAR TARİH : 01.04.2022

SAYISI : 2021/389 E., 2022/147 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK: ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama, onama

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğa bozmadan önce atanan zorunlu müdafii her ne kadar bozma sonrası kurulan hükmü ve temyiz isteminin reddine dair ek kararı temyiz etmiş ise de; suça sürüklenen çocuğun bozmadan sonra yapılan 14.03.2022 tarihli karar duruşmasında 18 yaşını doldurduğu ve müdafi istemediğini beyan ettiği, ayrıca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2-3. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı gibi kendisine usûlüne uygun olarak tefhim edilen hükme yönelik suça sürüklenen çocuğun da temyiz isteminin olmadığı, buna göre anılan müdafiin müdafilik görevi sona ermiş olduğundan bozma sonrası kurulan hükmü ve temyiz isteminin reddine dair ek kararı temyize hakkının bulunmadığı anlaşılmakla; görevi sona eren zorunlu müdafiin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmü ve temyiz isteminin reddine dair ek kararı temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2882, Karar No: 2014/2988, Tarih: 30.04.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/2882 E.  ,  2014/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 36. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :20.12.2012

Numarası :2011/126-2012/256

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi uyarınca ayıplı imalât bedeli ile ayıplı maldan kaynaklanan maddi ve manevi zararın tazmini istemi ile açılmıştır. Davalı, mahkemenin yetkisine ve davanın zamanaşımına uğradığı itirazında bulunmuş, esastan da davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 30.07.2008 tarihli sözleşmede toplam 15.500,00 Euro bedelle gösterilen özellikte makine imâl edilmesi kararlaştırılmış, imalâtçı tarafından mekanik aksam için 2 yıl, elektrik aksamı için 1 yıl süre ile garanti verilmiştir. Sözleşme, imzalandığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinden olup, davacı iş sahibi, davalı yüklenicidir. Davada ayıplı imâl edilen makinedeki ekstruder bedeli ve bu nedenle uğranılan zararlar istenmektedir. Makinenin teslimi 18.08.2008 tarihinde yapılmıştır. Dosya içeriğinden, ayıpların ortaya çıkması üzerine davalıya bildirimde bulunulduğu, davalı tarafından ayıbın giderilmesine çalışıldığı, buna ilişkin fatura da düzenlendiği, ancak makine istenilen biçimde çalıştırılamayınca iş sahibi 18.09.2009 tarihli ihtarnamesiyle ayıpların giderilmesi veya bedelin iadesini istemiştir. Anılan Yasa'nın 360. maddesinde eserin ayıplı olması durumunda iş sahibinin kullanabileceği haklar sayılmıştır. Buna göre eserin kabul edilemeyecek nitelikte ayıplı olması halinde, eseri kabulden kaçınarak ödediği bedeli istemek, ayıbın kabul edilemeyecek derecede önemli bulunmaması halinde ise bedelden indirim veya onarım hakkı bulunduğu kabul edilmiştir. Davada makinenin tümüyle ayıplı olduğu iddia edilmemiş, bir kısım ayıbın giderilmesi istenmiştir. Ayıplar garanti süresinde ortaya çıktığından davalının ayıptan sorumlu olduğu kabul edilmelidir. Ne var ki hükme

dayanak bilirkişi raporunda, ayıplı ekstruder bedelinin hangi tarih esas alınarak hesaplandığı açıklanmış değildir. Bu haliyle yeterli inceleme yapıldığından sözedilemez. Öte yandan davada ayıp bedeli olarak 1.600,00 TL, diğer zararlara karşılık da toplam 6.400,00 TL istenmiştir. 02.10.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle, 6.400,00 TL maddi tazminat istemi 16.600,00 TL tutarında artırılarak 23.000,00 TL'ye çıkarılmış, 1.600,00 TL manevi tazminat ile birlikte 24.600,00 TL olarak dava değeri oluşmuştur. Bu haliyle maddi tazminat isteminin sadece ayıp bedeline ilişkin olan 1.600,00 TL talebin ıslahla birlikte toplam 18.200,00 TL'ye çıkartıldığı, diğer 3 kalem maddi tazminata ilişkin ıslah bulunmadığı gözetilerek fazla istemin reddi yerine davadaki talepler ayrı ayrı değerlendirilmeksizin 23.000,00 TL üzerinden kabul kararı verilmesi de HMK'nın 26. maddesine aykırı olmuştur. Yine davada alacağın bir kısmı talep edilmiş olmakla bu miktar üzerinden dava tarihinde, ıslahla artırılan miktar için ise ıslah tarihinde temerrüdün oluştuğu gözetilmeksizin alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz yütürülmesi de BK'nın 101. maddesine aykırı olmuştur.

O halde mahkemece yapılacak iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak ayıbın giderilmesi bedelini, 18.09.2009 tarihli itibariyle hesaplatmak, böylece hesaplanacak ayıp bedelinin dava ve ıslah tarihleri gözetilmek suretiyle yürütülecek reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar vermekten ibarettir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, kararın yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4257, Karar No: 2014/21734, Tarih: 16.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/4257 E.  ,  2014/21734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın temyiz incelemesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararının temyiz incelemesine gelince;

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle katılanınn korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilmesi olanaklı ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Bu açıklamalar doğrultusunda, suça sürüklenen çocuk ...'ün, katılanı “seni öldüreceğim bu okulda yaşatmayacağım, bu sokakta tek başına yürüyemeyeceksin” biçimindeki sözlerle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, öfkenin suç kastını kaldırmayacağı, tehdit suçunda tasarlama öğesinin bulunmadığı, söylenen sözlerin objektif olarak elverişli ve yeterli olması nedeniyle olayda tehdit suçunun oluştuğu gözetilmeden, kanuni olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/596, Karar No: 2011/16004, Tarih: 19.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/596 E.  ,  2011/16004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 19/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26364, Karar No: 2017/35613, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26364 E.  ,  2017/35613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8778, Karar No: 2024/3336, Tarih: 19.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8778 E.  ,  2024/3336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2131 Esas, 2023/1268 Karar

KARAR : Esastan ret/dilekçe ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/39 Esas, 2022/296 Karar

Taraflar arasındaki kesinleşen kamulaştırma nedeniyle bloke edilen kamulaştırma bedelinin ödenmemesi nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri ile ihbar olunan ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, ihbar olunan ... vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili ile ihbar olunan ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Hükmü temyiz etme hakkı, hukuki yararı bulunmak kaydıyla davanın taraflarına ve aleyhine hüküm kurulan üçüncü kişilere aittir. Eldeki davada taraf sıfatı olmayan ve hakkında hüküm kurulmayan ihbar olunan Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının temyiz hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

Davalı idare vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA