muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8925, Karar No: 2023/11249, Tarih: 14.11.2023

4857 sayılı Kanun'un 2/7 nci maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları koruma-güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde, 4857 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kurtulmak isteyen işverenlerin işin bölüm veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün olurdu.

Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu "müteselsil sorumluluktur". Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2 nci maddesinin 6 ncı fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya ölümü halinde mirasçıları tazminat davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler.

Öte yandan asıl işveren ile alt işveren arasında yapılan sözleşme ile iş kazası veya meslek hastalığına bağlı maddi ve manevi tazminat sorumluluğunun alt işverene ait olduğunun kararlaştırılması; bu sözleşmenin tarafı olmayan işçi veya mirasçıları bağlamaz.

Bunun yanında, gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nun 56 ncı maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

... ili ... ilçesinde bulunan Eynez yeraltı maden ocağında 13.05.2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun tamamında derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda ... maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Ayrıca 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun hükmün bozulması başlıklı 8 inci maddesi, bir hükmün bozulmasını mütaakıp verilecek hükümlerden yeni bir hüküm gibi karar ve ilam harcı alınır ve bozulan hükümden evvelce alınmış olan karar ve ilam harcı, mütaakıp hükme ait harçdan mahsup olunur.“ hükmünü içermektedir.

Bunlar yanında 6100 sayılı HMK’nın 297/1-b maddesine göre hüküm tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini içermelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ölenin olayda kusurunun bulunmadığının anlaşılıp iş kazasının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının ilerde kendi aralarında açılabilecek rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsam ve nedenlerine göre kararda sair yönlerden bir yanlışlık yok ise de, tazminatlardan sorumlu tutulan davalı ... Kömür İşletmeleri A.Ş.'nin İlk Derece Mahkemesi'nin 24.10.2017 tarih ve 2014/699 Esas, 2017/441 Karar sayılı kararına karşı kanun yoluna başvurmadığı gözden kaçırılmak suretiyle adı geçen davalının da davacı eşin maddi tazminat istemi yönünden sorumlu olduğu tutarın azaltılarak 9.717,48 TL'ye indirilmesi davacı eş lehine oluşan usuli kazanılmış hakkı ihlal ettiğinden yerinde görülmemiştir. Yine karar ve ilam harcı ile ilgili hüküm kurulurken Harçlar Kanunu'nun 8 inci maddesine aykırı olacak şekilde aşamalarda davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından yatırılan bakiye karar harçlarının gözetilmemesi hatalı olduğu gibi adı geçen davalının ünvanının gerekçeli karar başlığında eksik gösterilmesi de isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davalı ... Kömür İşletmeleri A.Ş.’nin Yargıtay (Kapatılan) 21.Hukuk Dairesi’nce bozulmasına karar verilen ve diğer hükümlerle birlikte davacı eş lehine 176.699,69 TL maddi tazminatın hüküm altına alındığı ilk karar aleyhine kanun yoluna başvurmadığını, bu nedenle davacı eş lehine usuli kazanılmış hak oluştuğunu dikkate almak, davalı ... Kömür İşletmeleri A.Ş.'nin davacı eşin maddi tazminat talebinin tamamından (176.699,69 TL) sorumlu olduğunu, davalı ... Genel Müdürlüğü'nün müştereken ve müteselsilen sorumluluğunun ise bu tutarın 9.717,48 TL'lik kısmı ile sınırlı olduğunu gözetmek, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8. Maddesi gereğince aşamalarda yatırılan bakiye karar harçlarının alınması gereken karar ve ilam harcından mahsubu gerektiğini ve karar başlığında tarafların isim ve ünvanlarının tam olarak gösterilmesinin zorunlu olduğunu göz önünde bulundurmak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı eş ... vekilinin adı geçen davacının manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine,

2.Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin davacı eşin maddi, davacı annenin maddi ve manevi, davacı kardeşlerin manevi tazminat istemleri hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine,

2.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

14.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11455, Karar No: 2020/883, Tarih: 05.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2016/11455 E.  ,  2020/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında suçtan zarar gören olarak yazılan "Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu, Kayseri Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı"nın sıfatının katılan olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‘nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturduğu ve sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından dava açıldığı halde hangi yıldan hüküm kurulduğu da belirtilmeden tek bir mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi ile gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu ödeme kaydedici fişler kurumlar vergisinde kullanıldığından 2011 takvim yılı için 26.04.2012, 2012 takvim yılı için 26.04.2013 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 05.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3584, Karar No: 2007/5593, Tarih: 14.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3584 E.  ,  2007/5593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

2- ...,...

3- ...,...

4- ...

Dava dilekçesinde ve birleştirilen davalarda anataşınmazın onaylı projesine aykırı olarak kapatılan balkonların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın ...,... yönünden reddine, diğerleri hakkında kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyada, mahkeme kararının ...,...'e tebliğ edildiğine dair bir belgeye veya kayda rastlanmamıştır.

Mahkeme kararı tebliğ edilmişse, tebliğ belgelerinin dosyasına konulması veya kayıtlara dayanılarak tebliğ tarihlerinin bildirilmesi ve tebligat işlemi yapılmamışsa bu noksanlığın giderilmesi ile temyiz sürelerinin beklenmesinden,

2- Davalılar ...,...'e mahkeme kararı Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir.

Daha öncesinde dava dilekçesi davalılara Tebligat Yasasının 21. maddesine göre tebliğ edilmişse de, tebliğ memuru durumu muhatabına duyurması için mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da adını ve imzasını alarak bildirmemiş olmakla yapılan tebligat usulüne uygun değildir. Aynı adrese çıkarılan mahkeme kararı iade edilince de Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebliğ yoluna gidildiği anlaşılmaktadır.

Sözü edilen madde uyarınca tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce Yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup, yukarıda açıklandığı üzere bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan mahkeme kararının davalılara tebliğ işlemi de geçerli değildir.

Açıklanan nedenle mahkeme kararının adı geçen davalılara usulünce tebliğ edilerek temyiz sürelerinin beklenmesinden,

3- Mahkemece davalı ...'na gerekçeli kararın tebliği Tebligat Yasası ve Tüzüğü hükümlerine uygun değildir.

Şöyle ki;

Tebligat Yasasının 21. maddesi hükmü uyarınca, tebliğ memuru durumu muhatabına duyurması için mümkünse en yakın komşulardan birine, varsa yönetici veya kapıcıya da adını ve imzasını alarak bildirmemiş olmakla yapılan tebligat usulüne uygun değildir.

../..

2007/3584-5593 -2-

Bu nedenle mahkeme kararının davalı ...'na usulünce tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

4- 268 Ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan anataşınmazda kat mülkiyeti ya da kat irtifakı kurulu olup olmadığı, kurulmuş ise tarihi ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının dosyasına konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/897, Karar No: 2015/4094, Tarih: 09.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/897 E.  ,  2015/4094 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ücret, ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... alt işverenler nezdinde 01.01.2005 tarihinden beri elektrik teknisyeni olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ikramiye, fazla çalışma ücreti, ücret, hafta ve genel tatil ücreti ile ulusal ve dini bayram ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılarda...vekili, görevsizlik, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, esas yönünden davanın reddini talep etmiş, davalılardan ...'de davanın reddini talep etmiş, diğer davalılar ise cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, bozma ilamı doğrultusunda, davanın, kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacağı yönünden kısmen kabulüne, ikramiye, ücret, hafta ve genel tatil ile ulusal ve dini bayram ücreti alacakları yönünden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılardan ...temyiz etmiştir.

./..

-2-

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verilmiş olmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi gereğince davalı ... harçtan muaf olmasına rağmen bu hususun dikkate alınmaması isabetsiz ise de, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasının üçüncü bendinde yer alan “Alınması gerekli 416,00 TL harçtan peşin alınan 229,75 TL harcın ( ilk yatan peşin harç ve ıslah harcı toplamından ibaret) mahsubu ile eksik 186,25 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye irat kaydına” rakam ve sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine “Alınması gerekli 416,00 TL harçtan peşin alınan 229,75 TL harcın ( ilk yatan peşin harç ve ıslah harcı toplamından ibaret) mahsubu ile eksik 186,25 TL harcın ... dışındaki diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye irat kaydına” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/2065, Karar No: 2012/8715, Tarih: 05.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2065 E.  ,  2012/8715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Davacı vekilinin vekaletname ekli şekilde davayı açtığı, 24.11.2009 tarihli duruşma tutanağında ''davacı vekilinin vekillikten azledildiğine dair baro başkanlığının yazısının kaleme gönderildiğinin" belirtildiği, bu yazı sonrasında davacının davayı takip ettiği, son oturuma ise davacı vekilinin katıldığı, gerekçeli kararın davacı vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla, vekilin geçerli vekaletnamesinin eklenerek temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/917, Karar No: 2007/947, Tarih: 05.12.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/3-917 E.  ,  2007/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 13. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2007

Taraflar arasındaki “tedbir nafakası” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;İzmir 13.Aile  Mahkemesince davanın  kısmen kabul, kısmen reddine   dair verilen 27.6.2007  gün ve 2006/170-484 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay   3.Hukuk Dairesinin   4.12.2006 gün ve 14804-16754  sayılı ilamı ile, (...Davada, ayrı yaşamda haklılık iddiasına davalı olarak davacı (kadın) için aylık 400 YTL, davacı yanında bulunan müşterek küçük çocuk Barış için aylık 400 YTL toplam aylık 800 YTL tedbir nafakası talep ve dava edilmiş, mahkemece, müşterek çocuk yönünden davanın kısmen kabulüyle, müşterek çocuk için aylık 150 YTL tedbir nafakasına hükmolunmuş, davacı kadın yönünden ise, düzenli aylık gelirinin bulunması sebebiyle kadın için talep edilen tedbir nafakasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, TMK 197.maddesi gereği, ayrı yaşamda haklı olan eş, diğer eşten tedbir nafakası isteyebilir.

Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği davalı (koca), birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır (TMK md.186/3). Davacının (kadının) gelirinin bulunması, davalının (kocanın) ortak giderlere (elektrik, su, telefon, kira, yakıt parası vs) katılma yükümlülüğünü tamamen ortadan kaldırmaz; bu durum sadece nafaka miktarının takdirinde etkili olabilir. Davacının (kadının) gelirinin bulunması, ona tedbir nafakası bağlanmasını engelleyici bir hal değildir.

Hâkim, eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda ise; “davacının (kadının) dört kardeşi ve annesiyle birlikte hissedar olduğu annesi ve bekâr kızkardeşinin oturduğu, babasından kalan evin sattırılıp, hissesinin kendisine (davalıya) verilmesi hususunda” davalı (koca) tarafından davacıya (kadına) devamlı baskı yapıldığı, bu baskılar sonucu evlilik birliğinin zedelendiği, müşterek evde huzursuzluk başladığı, baskılara dayanamayan davacının annesinin evine sığındığı, bu sebeple tarafların ayrı yaşadıkları, davacı kadın ayrı yaşamakta haklı olduğu, yukarıda açıklanan ilke ve esaslarda gözetilerek ayrı yaşamda haklı olan eş (davacı) içinde hakkaniyet uygun bir miktar tedbir nafakasına hükmolunması gerekirken, yazılı şekilde davacı için istenen tedbir nafakasının reddi ve ayrıcada çocuk için hükmolunan nafakanın başlangıç (geçerlilik) tarihinin kararda gösterilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere ve özellikle Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.9.2007 gün ve 2007/3-641-623; 16.5.2007 gün ve 2007/2-275-275; 28.2.2007 gün ve 2007/3-84-95; 29.3.2006 gün ve 2006/2-69-117 sayılı kararlarında da bu hususların aynen benimsenmiş bulunmasına göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  5.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10348, Karar No: 2020/1206, Tarih: 11.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10348 E.  ,  2020/1206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin, Elatmanın Önlenmesi, Kal

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, tapu iptali ve terkin talebinin kabulüne, elatmanın önlenmesi ve kal talebinin reddine karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda ... Valiliğince ... Gölü kıyı kenar çizgisi tespit çalışması yapıldığını ve tespit edilen kıyı çizgisinin Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından 14.03.2011 tarihinde onandığını, dava konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını açıklayarak, taşınmazın kıyı içinde kalan kısımlarının tapu kaydının iptali ile terkinine, davalının elatmasının önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki binaların ve ağaçların kal’ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı taraf davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 299 ada 108 parsel sayılı taşınmazın 302,86 m² lik kısmın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından davalı adına olan tapu kaydının iptali ile terkinine, müdahalenin men’i ve kal talebinin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı karşısında; 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin İdari Yargı'ya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin Yasa'nın ve İçtihadı Birleştirme Kararları'nın emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.