muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10169, Karar No: 2014/35435, Tarih: 08.12.2014

tarihindeki yapılan denetimde faal olmadığının görüldüğü bildirilmiştir.

17.09.2007 tarihinde Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan keşifte, işletmenin çalıştığı tespit edilmiş ve gerekli incelemelerden sonra bilirkişi raporu alınmıştır.

Bilirkişiler raporunda özetle; .... İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd.Şti tarafından kurulan konkasör ve elek tesisleri, bunlarla bağlantılı ocak sahasının Yayakent Beldesine 300 metre mesafede kurulu olduğu, tesis sahasından kamyonların kaldırdığı tozlar ile mıcır yığınlarından rüzgarın etkisi ile savrulan tozların, beldeye ulaşarak sokakları, ağaçların yapraklarını, evlerin çatılarını kapladığı bildirilmiştir. Raporda ayrıca işletmenin çalışma şartlarından kaynaklanan toz üretiminin normal karşılanması gerektiği, ancak toz emisyonun azaltılması için ıslatma, uygun şartlarda depolama, depolama alanının üzerinin örtülmesi gibi yöntemleri kullanmadığı belirtilmiş, toprak ya da hava alıcı ortamının ne şekilde kirlendiği, kirlenme ihtimali bulunduğundan hiç bahsedilmemiştir.

Kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda da benzer bulgulara yer verilerek, atık tozların, henüz havada, toprakta ve suda kalıcı etki bırakmadığı, bir süre sonra insan ve çevre sağlığı açısından kalıcı etkiler yaratmaya başlayacağı sonucuna ulaşılmıştır.

İşletmenin dosyaya sunduğu 2009 tarihli rapora göre ; Endüstri Tesislerinden Kaynaklanan Hava Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinde öngörülen toz emisyon limitleri sağlanmıştır.

TCK’nın 181/1 maddesinin 12.10.2006 tarihinde yürürlüğe girmesi ve Cumhuriyet Savcısının keşifteki bulguları karşısında, sanığın 12.10.2006 ilâ keşif tarihi olan 17.09.2007 tarihleri arasındaki eylemlerden sorumlu olacağı açıktır. Dosyadaki bilirkişi raporları, alıcı ortamın ne olduğu ve ne şekilde kirlendiği, kirlenme ihtimali bulunduğu açısından mevzuatla ilişkilendirilmiş yeterli bilgi içermediğinden mahkûmiyet kararı verilmesine elverişli görülmemiştir.

Hava alıcı ortamını kirleten ya kirletme ihtimali bulunan atıkların, doğrudan alıcı ortama verilmesi ile suç oluşacaktır ve yukarıda (I) nolu kısımda açıklandığı üzere eylemin kasten işlendiğinin kabulü gerekecektir. Hava alıcı ortamına verilen atıkların, zamanla çökerek toprak alıcı ortamını kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıdığı sonucuna da ulaşılırsa, tek eylemle iki alıcı ortamın, dolayısıyla çevrenin kirletilmesi suçu oluşacak, TCK’nın 3, 61. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre cezanın bireyselleştirilmesi yoluna gidilmesi gerekecektir.

Sanığa yüklenen suçun oluşup oluşmadığının tespiti bakımından, öncelikle üniversitelerin ziraat fakültesi toprak bilimi ve bitki besleme, çevre ve kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete dosya tevdii edilerek, atığın alıcı ortamlardan hangisini kirlettiği ya da kirlenme ihtimali taşıdığı yönünden, suç tarihi (12.10.2006-17.09.2007) itibariyle yürürlükte olan yukarıda (II) nolu kısımda açıklanan yönetmelikler ve ekleri ile birebir ilişki kurmak suretiyle ve Yargıtay denetimine imkân sağlayacak nitelikte bilirkişi raporu alınması gerekir. Daha sonra rapor içeriğine göre sanığın, yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden hangisinden sorumlu olduğu tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması kanuna aykırıdır.

Ayrıca katılan Yayakent Belediyesinin kendisini duruşmalarda vekille temsil ettirmesi karşısında, vekalet ücretine hükmolunması gerektiği gözetilmelidir.

IV – Sonuç ve Karar

Sanık C.. Ç.. müdafii ve katılan Yayakent Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3438, Karar No: 2021/13057, Tarih: 15.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3438 E.  ,  2021/13057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, süresi içinde davalı ...Plan Turizm Ulaştırma San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmemiş ancak mahkemenin 09/03/2021 tarihli ek kararı ile davalı tarafın temyiz talebinin reddine karar verilmesi nedeniyle, bu defa davalı tarafından ek kararın temyizi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... tarafından diğer davalılara inşa ettirilen 8988 ada 5 nolu parseldeki ...Toplu Konutları 1. Etap projesinden A-11 blok 62 nolu daireyi 28/01/2008 tarihli sözleşme ile satın aldığını ve 17/10/2009 tarihinde de konutun teslim edildiğini, broşürlerde olmasına rağmen kapalı yüzme havuzu, sauna, akıllı ev sistemi alt yapısının kurulmadığını, klima için alt yapının bulunmadığını, güneş kollektörleri ile destekli su ısıtma sisteminin kurulmadığını, bu şekilde sitenin ortak kullanım alanında ve bağımsız bölümde yapılacağı vaat edilen hususların yerine getirilmeyerek davalının edimini eksik olarak ifa ettiğini ileri sürerek; ayıp ve eksiklikler nedeni ile şimdilik 1.000 TL bedel indiriminin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini arttırmıştır.

Davalı; ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı; ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... aleyhindeki davanın kabulüne, 1.000 TL'nin dava tarihinden, 14.899 TL'nin ıslah tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalı ...'tan tahsiline, diğer davalılar aleyhindeki davanın reddine yönelik olarak verilen karar davalı ...'ın temyizi üzerine, Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 15/06/2017 tarihli ve 2015/11744 E. 2017/7479 K. sayılı kararla; " ...Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; “gizli ayıp” olarak nitelendirilen (mesela izolasyona bağlı su sızıntı izleri, boya kabarma ve rutubetlenme olması gibi...) ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yine BK'nun 198. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatlara ilişkin ayıpların tek tek neler olduğunun belirlenerek, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Mahkemece, alınan bilirkişi rapor ve ek raporunda açıklandığı üzere, tanıtım materyallerinde belirtilmesine rağmen daire içinde yangın algılama sistemi ile sprinkler tesisatının bulunmadığı, banyo klozetlerinde atık su geri dönüşüm sistemlerinin bulunmadığı, akıllı ev alt yapısının bulunmadığı, blokta merkezi ısıtma sisteminin güneş kollektörleri ile entegre edilmediği, güneş kollektörlerinin bulunmadığı, blok ortak alanlarında yangın algılama ve sprinkler sisteminin bulunmadığı, blok çatsında peyzaj uygulaması yapılmadığı, yağmur suyu depolama sistemi bulunmadığı, bu durumun eksik ifa niteliğinde olduğu kabul edilerek, değer kaybına hükmedilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Mahkemece, davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunup bulunmadığı hususu üzerinde durulmamıştır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4/12/2015 tarihli ve 2015/13-1581 Esas ve 2015/2792 Kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davacının süresinde yapılmış bir ayıp ihbarının bulunup bulunmadığı araştırılarak yukarıda açıklanan şekilde sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece; 01/10/2019 tarihli celsede bozmaya uyulduğu belirtilerek yargılamaya devam edilmiş; yapılan yargılama neticesinde ise bozma kararında uyulmasına karar verilmesi gerekilen kısmın "gizli ayıpların süresinde ihbar edilip edilmediğine yönelik araştırma yapılması gerektiği" ve "yangın algılama ve sprinkler sisteminin bulunmaması hususunun eksik iş niteliğinde olmadığı" hususlarına ilişkin olduğu, bozmaya uyma kararının "eksik iş olarak belirtilen diğer hususların açık ayıp olduğuna" yönelik yapılan tespiti kapsamadığı gerekçesiyle, davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, 13.700 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hükmün, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, mahkemece 09/03/2021 tarihli ek karar ile hükmün süresinde temyiz edilmediği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş; ek karar ve asıl karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Davalı vekilinin, 09/03/2021 tarihli ek kararın temyizine yönelik yapılan incelemede; davalı vekilinin, hükmü tebliğden sonraki 15 gün içerisinde temyiz etmiş olduğu ve bu nedenle temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşılmakla, mahkemenin 09/03/2021 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek davalı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelemesine geçildi.

2)Yargıtayın bozma kararına gerek iradi, gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme, uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi; hükmün bozma kararı kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da yeni bir hüküm kuramaz. Bozmaya uyulmakla, bozma lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak doğar.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda ve Hukuk Muhakemeleri Kanununda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır.

Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09/05/1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK.).

Bu ilke, kamu düzeni ile ilgili olup; Yargıtayca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hâkimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.

Somut olayda; mahkemece, 01/10/2019 tarihinde bozma kararına uyulmasına karar verildiğine göre, bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılması gerektiği tartışmasızdır. Bu durumda; mahkemece, bozma kararı doğrultusunda tüm dosya kapsamına göre işlem ve değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile usuli kazanılmış hakka ve bozma kararına aykırı bir şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin asıl karara temyiz isteminin bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin asıl karara temyiz isteminin bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 09/03/2021 tarihli ek kararının kaldırılmasına, ikinci bentte açıklanan nedenlerle HUMK'nın 428. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının asıl karar yönelik temyiz isteminin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/829, Karar No: 2016/1346, Tarih: 09.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/829 E.  ,  2016/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 11. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının adresinin “... Küme Evleri No: 25 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yaptırılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “.../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Jandarma Komutanlığının 01.12.2015 tarihli cevabî yazısından kısıtlı adayının “..../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10499, Karar No: 2014/10397, Tarih: 12.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/10499 E.  ,  2014/10397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/64-2013/121

Davacı, 31/12/2005-26/09/2008 tarihleri arasında geçen ve primleri ödenen sürenin emekliliğe esas hizmet süresinden sayılmasına, 01/10/2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına ve ödenmeyen aylıkların yasal faiziyle birlikte ödenmesine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 01.10.2008 tarihi itibariyle tahsis edilen yaşlılık aylığının vergi kaydının 31.12.2005 tarihinde sona ermesi sebebi ile iptal edildiğini beyanla, 31.12.2005-26.09.2008 tarihleri arasında primlerini ödediği sürenin Bağ-Kur hizmetinden sayılmasına, 01.10.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile bu tarihten itibaren ödenmeyen aylıklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 10.10.1986 tarihli Bağ-Kur'a giriş bildirgesi ile vergi kaydının başladığı 14.06.1983 tarihinden itibaren sigortalı olarak tescil edildiği, davacının 15.02.1984-14.04.1987 tarihleri arasında ve 11.05.1988 tarihinden itibaren devam eden meslek odası kaydının olduğu, 16.02.1984-20.04.1987; 11.05.1988-19.04.1990 tarihleri arasında ve 10.03.1997 tarihinden itibaren devam eden esnaf ve sanatkarlar sicil kaydının olduğu, 14.06.1983-17.04.1987; 10.05.1988-08.08.1988 tarihleri arasında vergi mükellefi olduğu, 26.09.2008 tarihli İB formunda davacının 03.03.1997 tarihinde tekrar başlayan vergi kaydının devam ettiği gözükürken, 17.10.2011 tarihli İB formunda 31.12.2005 tarihinde sona erdiğinin belirtildiği, 26.09.2008 tarihli tahsis talebi üzerine 01.10.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanan davacının vergi denetmeleri tarafından 27.09.2010 tarihinde yapılan yoklamada, eşinin davacının Gürcistan'a çalışmak üzere gittiğini, işlettiği kahvehaneyi 31.12.2005 tarihinde bıraktığını beyan etmesi ve 29.11.2011 tarihli yoklamada da, davacının işlettiği kahvehanenin mülk sahibi ile yapılan görüşmede 12.06.2006 tarihinden itibaren düzenli kira ödemesi olmadığından dükkanını başka birine kiraladığını beyan etmesi üzerine davacının vergi kaydının 31.12.2005 tarihinde sona erdiğinin kabul edildiği ve yaşlılık aylığının da iptal edildiği anlaşılmaktadır.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Yasakoyucu tarafından Bağ-Kur sigortalısı olabilmek için kimi zaman vergi mükellefi olmak, kimi zaman esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken, kimi zaman da hepsinin birden olması aranmış ise de, bu kayıtlar sigortalı olarak kabul edilebilmenin karinesidir. Bağ-Kur sigortalısı olmanın hiç bir zaman değişmeyen temel şartı kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmanın varlığıdır.

Somut olayda, davacının kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının devam edip etmediği açık değildir. Davacının kendi adına çalışmasının fiili olup olmadığı araştırılıp netleştirilmeden davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Yapılacak iş, davacının hangi tarihlerde, hangi adreslerde faaliyet gösterdiğini araştırmak, ilgili Belediyeden işlettiği kahvehanenin ruhsatını istemek, su, elektrik, telefon aboneliklerini getirtmek, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle davacının hangi tarihlerde kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştığını araştırıp ortaya koymak, davacının kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının sona erdiğinin tespit edilmesi halinde sadece yasanın aradığı kayıtların varlığı ile davacının sigortalı olamayacağını göz önünde bulundurarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9576, Karar No: 2012/43348, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9576 E.  ,  2012/43348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan ve bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılana ait badem ağacının dalını tarlasını sürmesine engel olduğu için kestiği olayda, alınan bilirkişi raporuna göre kesilen dalların ağaca zarar vermediğinin anlaşılması karşısında mala zarar verme suçunun oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9261, Karar No: 2018/1519, Tarih: 01.03.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/9261 E.  ,  2018/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.10.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

....

KARŞI OY

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişme konusu ve baz istasyonu olarak adlandırılan tesisten kaynaklanan bir zararın bulunup bulunmadığı ve varsa bu zararın hangi durumlarda söz konusu olabileceği ile zararın giderilmesi konusunda ne gibi önlem yada önlemlerin alınması gerektiği noktasında toplanmaktadır.