muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23843, Karar No: 2014/14614, Tarih: 15.09.2014

Gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır. Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı yada benzer olması aranmalıdır. Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte yada daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur. Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Katılan ...'ın, arsası ... ... ait olan ve üç yıllığına kiraladığı ... Kuruyemiş isimli iş yerini işlettiği, söz konusu iş yerini ... kat karşığı inşaat sözleşmesi ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile alan ve müteahhit olan sanık ...'ın, katılana, iş yerini kendisinin aldığını söyleyerek boşaltmasını istediği, ancak katılanın, kira sözleşmesinin bulunduğunu belirterek işyerini tahliye etmediği, arsa sahibi ... damadı sanık ..., ... oğlu ... ve kepçe operatörü ...'ın, katılan ...'ın babası katılan ...'e yönelik olarak “ sen kim oluyorsun, sinkaf ol git” diyerek hakaret ettikleri, adı geçen katılan ordan ayrıldıktan sonra, sanık ...'in talimatıyla sanık ...'ın söz konusu büfeyi yıktığı, büfe yıkılırken içerde bulunan dolap ve gıda malzemelerinin zarar gördüğü, böylece sanıkların eylem ve fikir birliği içinde hareket ederek mala zarar verme, sanıklar ..., ... ve ...'in de hakaret suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıklar ... ve ...'in arsa sahibinin akrabaları olarak orda bulundukları, mala zarar verme suçuna iştirak ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, anlaşmazlıktan haberi bulunmayan kepçe operatörü sanık ...'ın, sanık ...'in talimatını yerine getirdiği, suç kastıyla hareket ettiğine dair delil bulunmadığı, sanıklar ..., ... ve ...'in de hakaret suçunu işlediklerine dair katılan ...'in soyut iddiasından başka mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve sanık ...'in de, kasten katılana ait mallara zarar vererek mala zarar verme suçunu işlediğinin sanık ve katılan beyanları, görgü ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre sabit olduğunun anlaşılması karşısında mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanık ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11463, Karar No: 2024/12181, Tarih: 24.12.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/11463 E.  ,  2024/12181 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/129 Esas, 2023/857 Karar

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerinin kaldırılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı düşmesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2014/158 Esas, 2019/1215 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında tefecilik suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.

2) Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2023/129 Esas, 2023/857 sayılı Kararı ile yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükümlerinin kaldırılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı düşmesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımına uğramadığına, şikayetçilerin anlatımına göre tefecilik eylemleri sabit olduğundan haklarında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi; sanıklar hakkında örgüt kapsamında tefecilik suçundan açılan davanın zamanaşımına uğramadığına, şikayetçilerin beyanları, dosya arasındaki bilirkişi raporuna ve yapılan telefon dinlemelerine göre sanıklar hakkında tefecilik suçunun oluştuğuna, beraat kararlarının kabul edilemez olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle bölge adliye mahkemesince verilen hükümlerde katılanlar vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle bölge adliye mahkemesince verilen hükümlerde katılanlar vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14120, Karar No: 2015/13221, Tarih: 02.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/14120 E.  ,  2015/13221 K.**

**"İçtihat Metni"**

ile davalı İ.. Ç.. ve diğerleri arasındaki dava hakkında Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 03.06.2014 gün ve 2014/46 Esas 2014/334 Karar sayılı hükmün, Dairemizin 04.06.2015 gün ve 2015/554– 2015/8285 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı M.. B.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK.nin geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00-TL para cezasının davalı M.. B..'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı M.. B..'ndan harç alınmamasına 02.12.2015 günü oybirliğiyle
Yargıtay — Esas No: 2021/19927, Karar No: 2024/54, Tarih: 08.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/19927 E.  ,  2024/54 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/28 E., 2016/252 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 62, 53 ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın 1 yıl denetim süresi ile ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, mağdurun şikâyetten vazgeçtiğine, isnat edilen diğer suçlardan beraat etmiş olmasına karşın eylem bütünlüğü gözetilmeden hakaret suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasının makul ve mantıklı olmadığına vesaire ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Sakarya barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan mağdur ... B.'nin, icra dairesi memuru İ. T. ve avukatlık bürosu çalışanı R. B. ile bir haciz işlemi için inceleme dışı sanık H. G.'ye ait iş yerine geldikleri ve icra memurunun iş yerine ait vergi levhasının ibrazını talep ettiği, bu esnada iş yerinde bulunan sanık ...'in mağdur ... B.'ye hitaben "Kuş beyinli, salak, bu işi burada sana yaptırmayacağım" sözleriyle hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın üzerine atılı hakaret eyleminin sübut bulduğu Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Mağdur beyanları ve olay hakkında görgüye dayalı bilgi sahibi olduğu anlaşılan tanık R. B.'nin anlatımları ile bu anlatımlarla çelişmeyen tutanak içerikleri doğrultusunda sanığın üzerine atılı hakaret suçunun sübut bulduğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hakaret suçunun takibinin şikâyete bağlı olmadığı belirlenmekle sanığın bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

1. Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hakaret suçunun takibinin şikâyete bağlı olmadığı belirlenmekle sanığın bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

1. Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15372, Karar No: 2013/3379, Tarih: 07.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/15372 E.  ,  2013/3379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve pay oranında tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; miras bırakan D. S.'nın 740 parsel sayılı taşınmazdaki 250/31200 payını 02.11.1990 tarihinde davalı kızına, davalının da 02.09.1993 tarihinde dava dışı kardeşi Z.'ye satış suuretiyle devrettiği, Z.'nin de payını 25.07.1994 tarihinde davalıya yine satış suretiyle geri devrettiği, çekişme konusu taşınmazda 2981 Sayılı Yasanın 10/b maddesi gereğince yapılan uygulama neticesinde davalının sahip olduğu paya istinaden oluşturulan 3229 ada 77 parsel sayılı taşınmazın 23.06.1998 tarihinde davalı adına tescil edildiği, miras bırakan Döndü'nün 04.11.2001 tarihinde öldüğü, geri de mirasçı olarak taraf olarak yeralan çocukları ile dava dışı beş çocuğunun kaldığı  anlaşılmaktadır.

Davacı, miras bırakanın yapmış olduğu temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213. (6098 sayılı T.B.K. 237) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır.

Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece anılan ilkeler doğrultusunda hüküm kurmaya yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; miras bırakan D...tarafından davalıya 02.11.1990 tarihinde yapılan pay temlikine konu resmi akit getirtilmediği gibi, miras bırakanın  başkaca malvarlığının olup olmadığı, sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin  bulunup bulunmadığı,  o tarih itibariyle davalının  alım gücünün olup olmadığı hususları  araştırılmış değildir.

Hal böyle olunca; mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler ve olgular  doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak  hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.03.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4127, Karar No: 2023/5796, Tarih: 29.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4127 E.  ,  2023/5796 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/73 E., 2023/218 K.

KARAR : Kısmen kabul, kısmen ret

TEMYİZ EDENLER : Davalı ... vekili, davacı vekili

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, muhdesatın bedelinin tahsili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılardan Toplu Konut İdaresi vekili ve davacı vekili

tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; dava konusu 525 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tapuda kayıtlı olduğunu, bu yere ilişkin davacı adına tapu tahsis belgesi düzenlendiğini ancak taşınmazın davalı ...'a satıldığını, üzerinde kendisine ait muhdesat bulunduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde muhdesatın tespiti ile bedelinin tazminine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince; “…Mahkemece, taşınmazın zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleşmediğinden bahisle davacının davasının reddine karar verildiği, tapu tahsis belgesinin geçerli olup olmadığı ve bu belgeye dayalı tapu iptali ve tescil talebinin koşullarının oluşup oluşmadığına dair bir araştırma ve inceleme yapılmadığı, Mahkemece yapılması gereken işin tapu tahsis belgesi aslının getirtilerek, hukuken geçerli olup olmadığı ve arsa bedelinin ödenip ödenmediğini araştırmaktan ibaret olduğu, tapu tahsis belgesinin davacıya ait olduğu ve geçerli olduğu anlaşılır ise taşınmaz iyi niyetli üçüncü kişi konumundaki davalı ...'a devredildiğinden, taşınmazın davacı adına tesciline imkan bulunmadığından, davacının tapu iptali ve tescil isteminin reddine karar verilmesi, davacının ikinci kademede terditli talebi olan muhdesat bedellerinin tahsili istemi konusunda 6100 sayılı HMK'nın 26 ncı maddesi gereğince inceleme yapılıp karar verilmesi gerekirken davacıya ait tapu tahsis belgesi gözardı edilerek yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru görülmediği…” gerekçesiyle karar bozulmuş, davalılardan TOKİ vekilinin karar düzeltme başvurusu reddedilmiştir.

3. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda; “tapu iptali ve tescil talebinin reddine, muhdesatın aidiyeti talebinin kabulüne, davacıya ait olduğu tespit edilen muhdesat için 216.548,09 TL'nin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine” karar verilmiş, karara karşı davacı vekili, davalı ... ve davalı ... vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

4. Dairemizin 05.07.2022 tarihli ve 2022/1610 Esas, 2022/4741 Karar sayılı kararı ile; “…davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, davalı ...'ın temyiz itirazları yönünden; dava konusu taşınmaz üzerindeki muhdesattan dolayı tazminata hükmedilmişse de Mahkemece varılan sonucun doğru olmadığı, TMK'nin 684 üncü maddesi: ‘Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur.’, TMK'nin 686 ıncı maddesi de: ‘Bir şeye ilişkin tasarruflar, aksi belirtilmedikçe onun eklentisini de kapsar.’ hükümlerini içerdiği, davalı ... 12/01/2010 tarihinde adına tescil talep etmekle dava konusu taşınmazda mülkiyet hakkı sahibi olduğundan üzerindeki muhdesat ile birlikte taşınmazı edindiği, bu sebeple davalının tazminatla sorumlu tutulmasının doğru olmadığı; davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava konusu taşınmaz üzerinde 2 katlı betonarme- yağma 160 metrekare ..., 2 katlı alt ... taş, üst ... beton 171,20 metrekare ..., ... katlı briketten yapılan 48.00 metrekare ahırın, üstü açık ağaç diyagonaller ile inşa edilen 120.00 metrekare davar ahırının ve taşınmaz üzerinde bulunan 4 adet ceviz ağacı, 3 adet ... ağacı, 2 adet ... ağacı, 1 adet vişne ağacı, 2 adet kiraz ağacı ve 50 adet badem ağacı olmak üzere toplam 62 adet ağacın bulunduğu ve bunların davacıya aidiyetine karar verildiğine göre yapı ve ağaçlardan dolayı zenginleşen tarafın tespiti ile tazminattan sorumlu tutulması gerekirken yukarıda 2 No.lu bentte açıklanan sebeplerle ...'ın sorumlu tutulmasının doğru olmadığı; 08/05/2015 tarihinde mahallinde yapılan ilk keşif sonucu ... mühendisi bilirkişi ... ... tarafından düzenlenmiş olan 20/05/2015 havale tarihli raporda dava konusu taşınmaz üzerinde 516 adet muhtelif cins ve yaşlarda omca ve meyve ağaçlarının bulunduğu ve dava tarihi itibariyle toplam değerinin 95.726,52 TL olduğunun belirtildiği, bozma kararından sonra 26/03/2021 tarihinde yapılan keşif sonrası ... mühendisi bilirkişi ... ...'ın düzenlediği 11/10/2021 tarihli ek raporda toplam 62 adet ağaç bulunduğu ve değerlerinin 20.393,09 TL olduğunun belirlendiği, böylece ... bilirkişi raporları arasında çelişki oluştuğu, ... bilirkişi raporları arasındaki bu çelişki açık ve denetlenebilir şekilde giderilmeden hüküm kurulmasının doğru olmadığı; dava konusu 525 parsel sayılı taşınmazın 31.12.1954 tarihinde ham ... niteliği ile tapulama sonucu ... adına tescil edildiği, Hazine tarafından 25/08/2004 tarihinde Arsa Ofisi Genel Müdürlüğüne, 11/11/2005 tarihinde Toplu Konut İdaresi Başkanlığına devredildiği, Toplu Konut İdaresi tarafından 27/01/2009'da ... ...'e satıldığı, 11/06/2009'da ... ... ...'a, 12/01/2010'da davalı ...'a satılarak devredilmiş olduğu, davacı tarafından Elazığ Valiliğine husumet yöneltilmiş olmakla Mahkemece temsilcide hata yapıldığı tespit edilerek karar başlığında Hazine yerine Elazığ Valiliğinin gösterilmesinin de doğru olmadığı…” gerekçeleriyle bozulmuş, davacı vekili ve davalılardan TOKİ vekillerinin karar düzeltme başvuruları reddedilmiştir.