muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/529, Karar No: 2023/4501, Tarih: 30.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/529 E.  ,  2023/4501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2015 tarihli ve 2013/64 Esas, 2015/111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri üç kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 16.06.2022 tarihli ve 2019/780 Esas, 2022/12741 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek "...Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..." gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/995 Esas, 2022/1544 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2009, 2010 ve 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.01.2023 tarihli ve 2022/156964 sayılı, 2009 ve 2010 takvim yıllarından açılan kamu davalarının düşmesi, 2011 takvim yılı yönünden kurulan hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.01.2023 tarihli ve 2022/156964 sayılı, 2009 ve 2010 takvim yıllarından açılan kamu davalarının düşmesi, 2011 takvim yılı yönünden kurulan hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Çorlu Vergi Dairesi mükellefi ... Madencilik ... Ltd. Şti.nin ortağı ve yetkili temsilcisi olan sanığın, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında gerçek bir alışverişe dayanmayan bir kısım faturaları sahte olarak düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, ... Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, dava zamanaşımı 2011 takvim yılında düzenlenen 27.12.2011 tarihli son faturadan itibaren işlemeye başlayacağından, tebliğnamedeki 2009 ve 2010 takvim yılları yönünden olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine yönelik görüşe iştirak olunmamıştır.

2. Sanığın eylemi nedeniyle meydana gelen zararın miktarı gözetilip 5237 sayılı Kanun'un 61 ... maddesinde yer verilen ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen "cezada orantılılık ilkesi" dikkate alınarak sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken alt sınırdan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 27.12.2011 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Dosya kapsamında toplanan delillere göre, ... Madencilik ... Ltd. Şti.nin ortağı ve yetkili temsilcisi olan sanığın, 2009 takvim yılında KDV dahil 422.908,17 TL, 2010 takvim yılında 1.274.248,23 TL ve 2011 takvim yılında 2.003.599,65 TL tutarında fatura düzenlemesine rağmen, bu miktarlarda satış hasılatını gerçekleştirebileceği ticari organizasyonunun bulunmadığı, alış yaptığını bildirdiği mükelleflerin tamamına yakınının sahte fatura düzenleyicisi veya haklarında resen terk işlemi yapılan mükellefler olduğu, belge teslim tarihlerinden öncesine denk gelen tarihlerde satış faturalarının düzenlendiği, satış faturalarının karşılığı olarak hiçbir banka veya çek hareketinin olmadığı, ödemelerin tamamının nakit olarak gerçekleştirildiği, vergi borçlarının ödenmediği ve düzenlenen faturaların tarih ve numara itibarıyla ardışık olduğu anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin kabul ve uygulamasında eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/995 Esas, 2022/1544 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, başkan vekili ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkında 2009, 2010 ve 2011 yıllarında işlemiş olduğu Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin b-1, TCK'nın 43 üncü maddesinin 1-62-53 üncü maddeleri ile mahkumiyetine dair hükmün sayın çoğunluk tarafından;

15.04.2022 tarihinde yürürlüğe giren 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen "Bu maddelerle düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde TCK'nın 43 üncü maddesi uygulanır" hükmü ve TCK'nın 66 ncı maddesindeki hüküm gereğince zaman aşımının 27.12.2011 tarihli son faturalardan itibaren işlemeye başlayacağı gerekçesi ile zaman aşımına uğrayan 2009 ve 2010 yıllarında işlenen suçlarından TCK'nın 43 üncü maddesi kapsamında değerlendirilip Onanması,

TCK'nın 7 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olup, sonradan yürürlüğe giren Kanun'un sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde uygulanması sonucunu doğurup usul ve yasaya uygun olmadığı kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/10333, Karar No: 2022/1687, Tarih: 02.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10333 E.  ,  2022/1687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, Hazine adına kayıtlı dava konusu 765 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 5737 sayılı Kanun’un 30. maddesi gereğince 565/963 payının ... ... Şerifinden vazeylediği Va ... adına, 575/1926 payının Dergah-ı ... ... Vakfı adına, 221/1926 payının ise ... adına tescil edildiğini, ancak taşınmazın eski tapu kaydındaki ölçü birimine göre tamamının ... arazisi olmadığını ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazın ... yoluyla vücuda geldiğinin sabit olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazın adı geçen üç vakfın aldıkları yıllık kira oranındaki katkıları ile vücuda getirildiği, tüm dosya içeriğine göre taşınmazın tamamının 5737 sayılı Kanun'un 30. maddesi kapsamında ... yoluyla meydana geldiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf itirazlarında; taşınmazın tamamının İstanbul Büyükşehir Belediyesi adına kayıtlı iken, 1985 yılında kamulaştırılarak Hazine adına tescil edildiğini ve İçişleri Bakanlığına tahsis edildiğini, daha sonra ise 5737 sayılı Yasa'nın 30. maddesi kapsamında 565/963 payının ... ... Şerifinden vazeylediği Va ... adına, 575/1926 payının Dergah-ı ... ... Vakfı adına, 221/1926 payının ise ... adına tescil edildiğini, taşınmazın ilgili Vakıflar adına tescil edilen toplam hisse miktarının “mikyazı=400 zira” olarak belirtilmesine rağmen bu değerin 229,668 m2'ye karşılık geldiğini, ancak Tapu Müdürlüğünce dava konusu taşınmazın tamamının 1.404,51 m2 olduğu ve bu miktar üzerinden tescil işlemini yaptığını, bu durumda taşınmazın sadece 229,668 m2'lik kısmının ... yolu ile meydana gelmesine rağmen, taşınmazın tamamının Vakfı adına tescil edildiğini, taşınmazın adlarına tescil edildiği vakıfların türünün araştırılmadığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

3. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 16/11/2021 tarihli ve 2021/673 E., 2021/1722 K. sayılı kararıyla; taşınmazın kadastro tespitine dayanak belgelerde halen tescil kaydı bulunan üç ayrı ... tarafından meydana getirildiği, adı geçen vakıfların mazbut vakıflardan olduğu, mutasarrıflarının üç vakfa icar ödedikleri, taşınmazın vakıflara gelir sağlayan akar mülk olduğu, dolayısıyla ... yoluyla meydana getirildiğinin sabit olduğu, yine eski eser olan taşınmazın korunması gerekli kültür varlığı olduğu, taşınmazın eski kayıtlardaki sınırlarına göre tespit edildiği ve yüzölçümdeki küçük farklılığın kadastro ölçümü sebebiyle oluştuğu, taşınmazın tamamının ... mülkü olduğu, davacının iddiasına dayanak yaptığı zabıt kaydının tercümedeki mikyası 400 ibaresinin hisse oranı dikkate alınmadan tercüme edilmesi sebebiyle hatalı tercüme edildiği, belgeden ana taşınmazın 400 zira'lık kısmının teminat konusu yapılmış olduğunun anlaşıldığı, dava konusu taşınmazın ... yolu ile meydana geldiği ve tescilli korunması gerekli kültür varlığı olduğu sabit olduğundan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 30. maddesi uyarınca ... yolu ile gelip de her ne suretle olursa olsun Hazine, Belediye, Özel İdarelerin veya köy tüzel kişiliğinin mülkiyetine geçmiş ... kültür varlıklarının, mazbut vakfına devir olunur hükmü gereğince taşınmazın korunması gerekli tescilli eser olması nedeniyle başka şekilde tasarruf edilmesine yasal imkan olmadığı ve mülkiyetin vakfa ait olduğu gözetilerek, davanın reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yolsuz tescil hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yolsuz tescil hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 5737 sayılı Yasa'nın 30. maddesi ile “... yoluyla meydana gelip de, her ne suretle olursa olsun Hazine, belediye, özel idarelerin veya köy tüzel kişiliğinin mülkiyetine geçmiş, ... kültür varlıkları mazbut vakfına devrolunur.” hükmüne, Yönetmeliğin 178. maddesinde ise “(1) ... yoluyla meydana gelip de her ne suretle olursa olsun Hazine, belediye, özel idarelerin veya köy tüzel kişiliğinin mülkiyetine geçmiş ... kültür varlıkları tapu sicil müdürlüğünce mazbut vakıfları adına tescil edilir. (2) ... yolu ile meydana gelen kültür varlıklarının tespiti; vakfiyeler, ... veya tapu kütüklerindeki kayıtlar, kadastro tespit evrakı, fermanlar, beratlar, atik senetler, yoklama kayıtları, kitabeler, tarihi kayıtlar, müze kayıtları, tescil kayıtları ile mülkname, temessük, tefviz, hazine-i hassa, mütevelli, mültezim, sipahi senetleri gibi belgelerden biri veya birkaçı ile yapılır. (3) Eserin ... yoluyla meydana gelmiş ... kültür varlığı olduğunun ikinci fıkrada belirtilen belgelerle tespiti halinde bölge müdürlüğünün talebi üzerine mazbut vakıfları adına tescili yapılır.”

3.2.2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1013/1. maddesinde "Tescil, tasarrufa konu olan taşınmaz malikinin yazılı beyanı üzerine yapılır."

3.2.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1025/1. maddesinde "Bir aynî hak yolsuz olarak tescil edilmiş veya bir tescil yolsuz olarak terkin olunmuş ya da değiştirilmiş ise, bu yüzden aynî hakkı zedelenen kimse tapu sicilinin düzeltilmesini dava edebilir." düzenlemelerine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı (IV/3.2) numaralı paragraftaki yasal ve hukuksal gerekçeye göre, Bölge Adliye Mahkemesince (IV/3.) paragraftaki gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 02/03/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11131, Karar No: 2023/4791, Tarih: 25.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/11131 E.  ,  2023/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

EK KARAR SAYISI : 2019/2847 E., 2020/2215 K.

...

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar

verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.01.2023 tarihli ve 2019/2847 Esas, 2020/2215 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 19.01.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6787, Karar No: 2016/6688, Tarih: 23.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/6787 E.  ,  2016/6688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki yargılamada, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 05/02/2015 tarihli 170 sayılı Kararıyla 25/02/2015 tarihi itibariyle ...Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçmiş olması sebebiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın çocuk mahkemesine devrine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2015 tarihli ve 2014/532 Esas, 2015/254 sayılı Kararını müteakip, bu kez ... Çocuk Mahkemesince verilen 07/07/2015 tarihli ve 2015/534 Esas, 2015/436 sayılı görevsizlik Kararı sebebiyle ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 13/07/2015 tarihli ve 2015/898 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer Kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür. " yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır. "5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün Kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin Kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 26/04/2016 gün ve 94660652-105-34-2869-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/898 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.