muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6850, Karar No: 2010/7044, Tarih: 20.12.2010

Davacı yüklenici işin yapımına başlamış, ifa önemli oranda gerçekleştikten sonra yapılan inşaatın üzerine bir kat daha ilave edilmesi, sözleşme harici iş olarak kararlaştırılmıştır. Ancak bu bölümün bedeli konusunda herhangi bir anlaşma yapılmamıştır. Davacı yüklenici eldeki bu davasında ısrarla sözleşme haricinde yaptığı kat ilavesiyle ilgili inşaat tutarı 18.000,00 TL bedel ile, sözleşmenin 4. maddesinde yer alan kapılar, mutfak dolapları, fayanslar, tuvalet taşları, banyo taşları, musluklar ve yer döşemeleriyle ilgili olarak normal malzeme değil ekstra tabir edilen malzeme kullanıldığını, bunu davalının istediğini, bu bakımdan 8.100,00 TL farkın oluştuğunu, bu durumda sözleşme dışı toplam alacağın 26.100,00 TL olup, bu miktarın 1.500,00 TL'sinin alındığını, 1.200,00 TL tutarındaki ardiye kepenklerinin yapılmadığını, bu iki kalem toplamı 2.700,00 TL'nin mahsup edildiğinde 23.400,00 TL alacağın bulunduğunu ileri sürmüştür.

Davalı-karşı davacı birleştirilen dosyasındaki karşı davasında ardiye kepenkleri, elektirik sayaçları, balkon şöminesi, ana giriş kapısı, mutfak tezgahı, sözleşmede yarı yarıya ödeneceği kararlaştırılan sigorta bedelinin ödenmediğini, bu durumda toplam 6.000,00 TL eksik iş bedeli bulunduğunu belirterek, bu miktarın tahsilini istemiştir.

Yargılama sürecinde inşaata ilişkin proje, sözleşme, ihtarname getirtilmiş, tarafların gösterdikleri kanıtlar kısmen toplanmış, yerinde tatbiki keşif yapılmış, uygulama mimar bilirkişi vasıtasıyla sağlanmıştır. Yerel mahkemece bilirkişi tarafından düzenlenen rapor kısmen dikkate alınıp buna göre hüküm kurulmuştur. Oysa bu rapor içeriği, hesap şekli dosya kapsamına uygunluk arzetmemesi, sözleşme dahilinde ve sözleşme dışı olan işlerin ayrı ayrı nitelendirilmemesi nedeniyle denetime ve hüküm kurmaya elverişli görülmemiştir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, konusunda uzman iki inşaat mühendisi teknik bilirkişi, bir de hukuki yorum ve nitelendirmede yardımcı olmak üzere hukukçu bilirkişi tayin edilerek üç kişilik oluşturulacak bu bilirkişi heyetiyle birlikte yerinde tatbiki keşif yapılarak eksik işlerin eserin teslimi tarihindeki serbest piyasa rayiç fiyatlarıyla sözleşme harici işlerin BK'nın 410 ve devamı maddeleri uyarınca yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayiçleriyle hesaplanıp davanın ve birleştirilen karşı davanın buna göre sonuçlandırılmasından ibaret olmalıdır.

Açıklanan olgular gözden uzak tutularak, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın temyiz eden taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16048, Karar No: 2019/8305, Tarih: 25.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/16048 E.  ,  2019/8305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıkların "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanıklar hakkında mahkûmiyet hükümleri kuran Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıkların 2007 takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenlemek şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında “01.01.2008, 01.01.2009“ şeklinde yanlış yazılan suç tarihlerinin, 2007 takvim yılı yönünden “15.12.2007“, 2008 takvim yılı yönünden “15.12.2008“ olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı arttıran ve azaltan nedenlerin nitelik ile dereceleri takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15393, Karar No: 2013/4405, Tarih: 05.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/15393 E.  ,  2013/4405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, senelik izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait işyerinde 24.11.2007-20.06.2011 tarihleri arasında çalıştığını , fazla çalışma ücret alacaklarının ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebebe dayalı feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının hak kazandığı fazla çalışma ücret alacaklarının ödendiğini, davacının bir başka işyerinde çalışmak amacı ile iş sözleşmesini feshettiğini, feshin haklı sebebe dalanmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-Taraflar arasında, davacının davalı işyerindeki çalışma süresi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır .

Davacı, dava dilekçesinde iş sözleşmesini 20.06.2011 tarihinde feshettiğini bildirmiş ve 20.06.2011 tarihine kadar devam eden çalışma süresi yönünden hak kazandığı tazminat ve işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir .

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının iş sözleşmesinin 19.07.2011 tarihinde son bulduğu kabul edilerek çalışma süresi belirlenmiş ve dava konusu alacaklarda bu tarih esas alınarak hesaplanmıştır. Dava konusu alacakların hesaplanmasına esas alınan çalışma süresi davacının talebini aşmaktadır. Hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi isabetsiz olup bu husus bozmayı gerektirmiştir .

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı işçinin, uyuşmazlık konusu dönemde davalı şirket tarafından Yıldıztepe Hava Lojmanlarında kapıcı-kaloriferci olarak çalıştırıldığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı işveren tarafından ibraz edilen ve davacının imzasını taşıyan günlük yoklama kayıtlarında işyerinde haftada altı gün 06:00-12:00 ve 13:30-16:00 saatleri arasında çalışıldığının belirtilmiş olması sebebi ile tüm çalışma süresi için bu saatler esas alınarak belirlenen haftalık üç saatlik fazla çalışma süresi üzerinden hesaplama yapılmıştır. Ancak davalı işveren tarafından ibraz edilen günlük yoklama kayıtları sadece 2011 yılına ilişkin olduğundan, bu tarihten önceki çalışma süresi yönünden anılan kayıtların hesaplamaya esas alınması hatalıdır.

Davacı şahitleri, davacının işyerinde belirli dönemlerde kalorifercilik, belirli dönemlerde ise sadece kapıcılık görevlerini üstlendiğini ve çalışma saatlerinin yaz ve kış aylarında değişkenlik arz ettiğini bildirmişlerdir. Bu durumda 2001 yılından önceki çalışma süresi için, davacının yaptığı işin niteliği de dikkate alınarak, işyerinin bağımsız bölüm sayısı, ortak yerler ile eklentilerin özelliği tespit edilmek sureti ile işyerinde hangi dönemlerde kaloriferci hangi dönemlere kapıcı olarak çalıştığı, fiilen hangi saatler arasında ve ne kadar ara dinlenme ile mesai yaptığı, yaz ve kış saatlerinde yaptığı işler ile çalışma saatleri arasında farklılık bulunup bulunmadığı gerekirse şahitler yeniden dinlenerek belirlenmeli ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi hatalı olup, bu husus ayrı bir bozma sebebi olarak kabul edilmiştir .

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8538, Karar No: 2007/10353, Tarih: 01.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8538 E.  ,  2007/10353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARDEŞEN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2006
Yargıtay — Esas No: 2023/5732, Karar No: 2024/7565, Tarih: 24.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5732 E.  ,  2024/7565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/796 Esas, 2023/338 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/120 E., 2021/17 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü, alan adı iptali, tecavüzün durdurulması, haksız rekabetin giderilmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kendisine ait tanınmış “...” markasını uzun yıllardır menşe ülke Amerika Birleşik Devletleri (ABD) başta olmak üzere dünya genelinde Türkiye dahil olmak üzere 100’den fazla ülkede yoğun ve yaygın bir şekilde kullandığını, davalının iş yerinde ve ayrıca www.polomoon.com.tr alan adlı internet sitesinde müvekkiline ait Türk Patent ve Marka Kurumu (Türkpatent) nezdinde tescilli, 143110 ve 143107 sayılı, esas unsuru “...” ibaresi olan markalarının aynısını, müvekkil markalarının da tescilli olduğu 09. sınıfta yer alan ürünlerden “gözlükler ve güneş gözlükleri” üzerinde, izinsiz ve hukuka aykırı bir biçimde kullandığının belirlendiğini, davalının sattığı ürünler üzerinde müvekkil adına tescilli tanınmış “...” markasını hukuka aykırı kullandığını, davalının Türk Patent nezdinde 2010/29336 sayılı “... ... ...” ibareli markasını tescilli olduğu şekilde değil, markada yer alan “...” ibaresini çıkartarak, “...” ibaresini ise küçük puntolarla ve daha az dikkat çekecek şekilde “... ” biçiminde kullandığını, markasal kullanımında “...” ibaresini ön plana çıkardığını, bu ibare dışında kalan ibareleri ise ya hiç kullanmadığı ya da dikkatlerden kaçacak kadar küçük puntolar ve şekillerde, müvekkil markası ile iltibasa mahal verecek biçimde istimal ettiğini, davalı adına tescilli “... ... ...” markasının sonrasında yer alan “...” ibaresinin “gözlük, göz giyim” anlamına geliyor olması sebebiyle söz konusu güneş gözlüğü emtiaları bakımından ayırt edicilik vasfını taşımadığını, “...” ibaresinin ise, hem markadaki konumu, hem anlamı hem de markasal kullanım içerisindeki yeri itibariyle markanın esas unsuru olan “...” ibaresini sadece desteklediğini, esas unsurun “...” ibaresinden oluştuğunu, sadece destekleme unsuru olan ibarenin davalı markasına ayırt edicilik sağlamadığını, davalı markasının müvekkilinin tanınmış “...” markası ile 09. sınıftaki güneş gözlüğü ürünlerini kapsaması itibariyle aynı sınıftaki aynı emtialar için tescil edildiğini ileri sürerek davalı adına tescilli 2010/29336 sayılı markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkinini, davalıya ait www.polomoon.com.tr alan adının iptalini, müvekkilinin Türkpatent nezdinde tescilli “...” ibareli tanınmış markalarına vaki tecavüzün durdurulmasını, men’i ve ref’ini, haksız rekabetin giderilmesini, davalının, müvekkil marka hakkına ihlali neticesinde ortaya çıkan haksız rekabetinin men’ini, haksız rekabetin neticesi olan maddi durumun ortadan kaldırılmasını, davalının, müvekkilin haklarına tecavüz teşkil eden eylemleri nedeniyle ortaya çıkan maddi zararın tazmini amacıyla şimdilik 20.000,00 TL maddi, manevi zararın giderilmesi amacıyla 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir. Hükümsüzlük davası Mahkemece tefrik edilmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin yerleşim yeri mahkemelerinin yetkili olduğunu, arabuluculuk şartlarının yerine getirilmediğini, tazminat taleplerinin zamanaşımına uğradığını, tescilli bir markanın kullanımı sebebiyle tazminat istenemeyeceğini, müvekkilinin davacının markasını kullanmadığını, bir spor dalını ifade eden ... kelimesinin herkesçe kullanılabileceğini, ibarenin gıdadan otomobile kadar bir çok alanda istimal edildiğini, müvekkilinin markasının tescili üzerine uzun bir süre geçtiğini, davacının sessiz kalmakla hak kaybına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, www.polomoon.com.tr internet sitesinin 25.03.2015 tarihinde tescil edildiği, 23.06.2018 tarihinden itibaren fiilen davalı tarafından kullanıldığı, bu internet sitesinde davalı tarafça, davacının tanınmış “...” ibareli marka tescilleri kapsamındaki 09. sınıfa konu “Güneş gözlüğü, Klipsli Gözlük Çerçevesi ve Optik Gözlük çerçevesi, kutu, kılıf ve aksesuarları” mallarının teşhir, tanım ve online satış hizmetlerinin yapıldığı, davalı adına tescilli “... ... ...” şeklinde tescilli markasının bütünsel işareti içinde yer alan “...” ibaresini kullanmadığı, kendi tescilli markasından uzaklaşarak davacının tanınmış “...” markasına yakınlaşma çabası sergilendiği, bilirkişi heyet raporunda da geçtiği şekilde bu durumun “www.polomoon.com.tr” internet sitesinde 25.09.2015’den itibaren teşhir, tanıtım ve 35. sınıfta pazarlanması yapıldığı tespit edilen 09. sınıfa konu “güneş gözlüğü, klipsli gözlük çerçevesi ve optik gözlük çerçevesi, kutu, kılıf ve aksesuarları” malları üzerinde “... ...” vb. şekillerde kullanılan markanın esas unsurunu “...” ibaresinin teşkil ettiği, “... ...” ibareli bu markanın, görsel, fonetik ve kavramsal bakımdan davacının T/03171 sayıyla tanınmış marka olarak tescilli “...+şekil”, aynı ve benzer hizmetlerde tescilli 138845 sayılı ... ve 143110 , 143107 ve 2007/60909 sayılı ... ibareli markalarıyla benzer, seri marka ve tarafların bağlantılı olduğu algısı oluşturan, karıştırılma ihtimali doğuracak derecede benzer bir marka olduğu, davacının marka tescillerinden doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet olarak değerlendirilebileceği şeklinde de ifade edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, www.polomon.com.tr alan adı ile iptaline yönelik açılan davada alan adının tescili ile ilgili olarak marka tecavüzü ve haksız rekabet koşulları oluşmadığından (bu alan adının davalıya ait 2010/29336 sayılı markanın "... ... ..." ibareli asli unsuru kullanılarak oluşturulduğunun varsayılarak) bu kısım yönünden açılan davanın reddine, www.polomon.com.tr adlı internet sitesi içinde yer alan ve dava dilekçesine ekli olarak sunulan görsel deliller kapsamında davalı tarafın ... asli unsurlu gözlük ve güneş gözlükleri ürünleri üzerinde markasal kullanımlarının davacıya ait ... markası ile iltibas oluşturulduğundan ve aynı zamanda kendisine ait 2010/29336 sayılı tescilli markasından uzaklaşıp davacının tanınmış ... markasına yaklaşma davranışı sergilemesi eylemleri marka tecavüzü ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, men'ine, ref'ine, bu eylemlerin durdurulmasına, davacı tarafından talep edilen 20.000,00 TL maddi tazminatın sunulan görsel gözlük delilleri satış fiyatı esas alınarak davalı tarafın bu ürünlerden elde edebileceği tahmini gelir üzerinden ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında takdiren hesap edilerek dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 10

.000,00 TL maddi tazminatın sunulan görsel gözlük delilleri satış fiyatı esas alınarak davalı tarafın bu ürünlerden elde edebileceği tahmini gelir üzerinden ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında takdiren hesap edilerek dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar arasında dava konusu uyuşmazlığa yönelik arabuluculuk görüşmelerinin yapıldığı, davacının yabancılık teminatı ödemesi zorunluluğunun bulunmadığı, davalının kullandığı “www.polomoon.com.tr” alan adlı internet sitesinde, davacının tanınmış “...” ibareli marka tescilleri kapsamındaki 09. sınıfa konu “Güneş gözlüğü, klipsli gözlük çerçevesi ve optik gözlük çerçevesi, kutu, kılıf ve aksesuarları” mallarının teşhir, tanım ve online satış hizmetlerinin yapıldığı, her ne kadar davalı adına tescilli “... ... ...” ibareli marka bulunmakta ise de davalının davacının tanınmış “...” markasına yakınlaşarak marka kullanımı yaptığı, diğer yandan “... ...” ibareli markanın, görsel, fonetik ve kavramsal bakımdan davacının T/03171 sayıyla tanınmış marka olarak tescilli “...+şekil” ibareli markası ile aynı ve benzer hizmetlerde tescilli 138845 sayılı “...” ve 143110, 143107 ve 2007/60909 sayılı “...” ibareli markalarıyla karıştırılma ihtimali doğuracak derecede benzerlik taşıdığı, davalının eyleminin davacının marka tescillerinden doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu, 6098 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında tazminata hükmetmesinde bir isabetsizlik görülmediği, ancak, davacının dava dilekçesinde talep ettiği maddi ve manevi tazminatlara yönelik olarak faiz talebi bulunmamasına rağmen hükmolunan bu tazminat miktarlarına faiz işletilmesi yönünde karar verilmesinin doğru bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, “www.polomon.com.tr” alan adı ile iptaline yönelik açılan davada alan adının tescili ile ilgili olarak marka tecavüzü ve haksız rekabet koşulları oluşmadığından (bu alan adının davalıya ait 2010/29336 sayılı markanın “... ... ...” ibareli asli unsuru kullanılarak oluşturulduğunun varsayılarak) bu kısım yönünden açılan davanın reddine, “www.polomon.com.tr” adlı internet sitesi içinde yer alan ve dava dilekçesine ekli olarak sunulan görsel deliller kapsamında davalı tarafın “...” asli unsurlu gözlük ve güneş gözlükleri ürünleri üzerinde markasal kullanımlarının davacıya ait “...” markası ile iltibas oluşturulduğundan ve aynı zamanda kendisine ait 2010/29336 sayılı tescilli markasından uzaklaşıp davacının tanınmış ... markasına yaklaşma davranışı sergilemesi eylemleri marka tecavüzü ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, men'ine, ref'ine ve bu eylemlerin durdurulmasına, karar kesinleştiğinde “www.polomon.com.tr” adlı internet sitesinde ve ticari alanlarda davalıya ait 2010/29336 sayılı tescilli markada yer alan “... ... ...” ibareli markasal kullanımlar dışında olup da yukarıda 3 numaralı kararda geçen ve ihlal oluşturduğu saptanabilen ... ibareli tüm tanıtım ürünlerinin toplatılmasına, imha edilmesine, davacı tarafça talep edilen 20.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin önlenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 149 ve 150 nci maddeleri, 151 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi.

3.6098 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.