muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3844, Karar No: 2016/7296, Tarih: 09.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3844 E.  ,  2016/7296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, müşterek çocukların velayetinin davacı anneye verildiğini, davacı lehine 200 TL yoksulluk ve müşterek dört çocuk için 100'er TL işrak nafakasına hükmedildiğini, ... 4. Aile Mahkemesinin 21.05.2015 tarihli kararı ile davalının baskı ve tehdidi ile davacının cehaleti sonucu yoksulluk ve iştirak nafakalarının kaldırıldığını, davacının ortopedik engelinin bulunduğunu, iki çocuğun öğrenci olduğunu, diğer iki çocuğun da dudak ve damak yırtıkları nedeni ile devamlı operasyon geçirdiklerini, davacının geliri olmadığını belirterek davacı lehine aylık 600 TL yoksulluk ve müşterek dört çocuk için aylık 350'şer TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; yeniden evlendiğini, kredi borçları olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yoksulluk nafakası talebinin reddine ve Asiye için 200 TL, ... ve .. için 160'ar TL iştirak nafakası takdir edilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin iştirak nafakasına ilişkin itirazları yönünden ise;

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2.maddesi ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır. Bu bağlamda velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen anne babanın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün geliri gözönünde bulundurulmalıdır. Diğer taraftan nafaka takdirinde velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen anne babanın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün geliri gözönünde bulundurulmalıdır. Diğer taraftan nafaka takdirinde velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olağan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Somut olayda, tarafların ... 4. Aile Mahkemesinin 2014/1217 Esas ve 2014/1145 Karar sayılı 18.12.2014 tarihli kararı ile anlaşmalı olarak boşandıkları, davacı lehine 200 TL yoksulluk ve müşterek çocuklar lehine 100'er TL iştirak nafakasına hükmedildiği, kararın 21.01.2015 tarihinde kesinleştiği, ... 4. Aile Mahkemesinin 2015/235 Esas ve 2015/582 Karar sayılı 21.05.2015 tarihli kararı ile doyada davalı olan annenin kabulü ile yoksulluk ve iştirak nafakalarının kaldırılmasına karar verildiği, kararın 15.07.2015 tarihinde kesinleştiği, davacının ev hanımı olduğu, çalışmadığı, 400 TL kira ödediği, ayağında protez olduğu, % 31 engelli olduğu, davalının şeker fabrikasında işçi olduğu, 3.224 TL maaş aldığı, 300 TL kira ödediği, evli olduğu, müşterek çocuklardan...e ve ...'nın öğrenci oldukları ve sırasıyla 1999 ve 2006 doğumlu oldukları, diğer iki çocuk ... ve..'nın 2014 doğumlu ve ikiz oldukları, işitme kaybı ile dudak ve damakta anatomik kayıp olduğuna ilişkin hastane raporu olduğu anlaşılmaktadır.

Bu bilgiler ışığında tarafların gerçekleşen sosyal ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına, özellikle çocukların yaşlarına, sağlık durumlarının özelliğine, bakım ve tedavi masraflarına, ihtiyaç durumuna göre takdir edilen iştirak nafakası miktarı az bulunmuş, bu husus hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; çocukların yaşları, sağlık durumları, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek ve TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak daha uygun bir iştirak nafakasına hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/933, Karar No: 2021/4646, Tarih: 23.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/933 E.  ,  2021/4646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 02/08/1998-31/10/2011 tarihleri arasında çalıştığını, çalışmasının ilk iki yılının Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediği gibi prime esas kazanç tutarlarının asgari ücret üzerinden eksik bildirildiğini, fazla çalışma karşılıklarının ödenmediğini, Sosyal Güvenlik Kurumu bildirimlerinin düzeltilmesi ve ücret alacaklarının ödenmesi için işvereni uyardığını ancak sonuç alamadığını bunun üzerine iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı ve fazla çalışma süresinin hesabı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesinde davacının kışın 07:00-17:00 saatleri arasında, yazın 07:30-20:30 saatleri arasında çalıştığı iddia edilmiştir. Hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına göre davacının yaz döneminde 07:30-20:30 saatleri arasında, kış döneminde 07:00-17:30 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Beyanları hükme esas alınan davacı tanığı Abdurrahman Kılıç 2009 yılına kadar, davacı tanığı ... 2011 yılı Ağustos ayında, davacı tanığı ... 1999 yılından itibaren 2013 yılı 11.aya kadar, davacı tanığı ... ise 2007-2008 yıllarında davalı işyerinde çalıştığını beyan etmiş olup, tanıkların hesap döneminin tamamında davacı ile birlikte çalışması bulunmadığından davacının tüm çalışmasını bilebilecek durumda olmadıkları, ayrıca bir kısım tanık beyanında davacının saat 17:00’de işten çıkıp bankaya para yatırmaya gittiği ifade edilip hangi saate kadar çalıştığı belirtilmediği, bir kısım tanık beyanında ise davacının saat 21:00’e kadar çalıştığı, davacının çevre illere para yatırmak için gittiği ifade edilmekle birlikte tanığın davacı ile birlikte gitmediği, dolayısıyla davacı tanıklarının çalışma döneminin tamamında davacının hangi saatler arasında çalıştığını tespite yarar açık beyanları bulunmadığı halde, davalı tanık beyanları da gözetilmeksizin tüm çalışma dönemi için davacı tanık beyanlarına göre hesaplama yapılması doğru değildir.

Kabule göre de, kış dönemi için kabul edilen çalışmada 07:00-17:30 saatleri arasındaki süre10,5 saat olup 1 saatlik ara dinlenme süresi hariç günlük 9,5 saatten haftalık 57 saat çalışmada haftalık 12 saatlik fazla çalışma olabilecek iken kış dönemi için haftalık 18 saat fazla çalışma ücreti hesaplanması da hatalıdır.

Davalı tanık beyanları da gözetildiğinde dosya kapsamı delillere göre, davacının ortalama olarak kışın 07:00-17:00 saatleri arasında 1 saatlik dinlenme molası hariç günlük 9 saat çalışarak haftalık 9 saat, yazın 07,30-18,30 saatleri arasında 1,5 saatlik dinlenme molası hariç günlük 9,5 çalışarak haftalık 12 saat fazla çalışma yaptığının kabul edilmesi dosya kapsamına uygun düşecektir.

O halde, davacının yaz döneminde haftalık 12 saat, kış döneminde haftalık 9 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti tekrar hesaplanmalı, usulü kazanılmış haklar da gözetilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

3-Yıllık izin ücretinin brütten nete çevrilmesi sırasında hesaplamadan işsizlik ve sigorta primi kesilmesi gerekirken yasal kesintilerin usulüne uygun olarak yapılmaması hatalıdır.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28938, Karar No: 2014/1405, Tarih: 23.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28938 E.  ,  2014/1405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine, vekil duruşmalara katılmamış olsa dahi, tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücretinin sanığa yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK.nun 53. maddesinin 4. fıkrasına göre, aldığı kısa süreli cezası ertelenen sanık hakkında aynı kanun maddesinin 1. fıkrası hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA,ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki 5237 sayılı TCK.nun 53/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin olan, “10- Sanığın, yukarıda belirtilen ve kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak;

a) Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, İl, Belediye, Köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tâbi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten,

b) Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasî hakları kullanmaktan,

c) Vakıf, Dernek, Sendika, Şirket, Kooperatif ve Siyasî Parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan,

d) Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tâbi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten,

e) Velayet hakkında, vesayet ve kayyımlığına ait bir hizmette bulunmaktan,

11- TCK.nın 53 (1) maddesi uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar e bendindeki haktan ise koşullu salı verilmeye kadar YOKSUN BIRAKILMASINA,” ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına, karar verilmek suretiyle; sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2833, Karar No: 2012/6643, Tarih: 03.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2833 E.  ,  2012/6643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine, dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davaya konu taşınmaz üzerindeki bir kısım muhdesatların davacılar tarafından meydana getirildiğinin kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı ...'in sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; davacı ... dava konusu 105 ada 59 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 6 adet incir, 5 adet zeytin, 3 adet nar, 105 ada 72 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 18 adet erik, 101 ada 154 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 15 adet zeytin, 102 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 36 adet erik ve kayısı, 105 ada 15 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 37 adet kayısı, davacı ... 105 ada 61 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 8 adet kayısı, 2 adet erik, 105 ada 86 parsel sayılı taşınmaz üerinde bulunan 17 adet kayısı, 1 adet incir ağacının kendileri tarafından dikilip yetiştirildiğinin tespiti istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece yapılan keşif sonucunda zirai bilirkişi tarafından verilen ve hükme esas alınan raporda, taşınmazlar üzerinde davacılar tarafından talep edilenden daha fazla ağaç olduğu, hatta muris tarafından dikilip yetiştirildiği anlaşılan başkaca ağaçların bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; mahkemece davacılar tarafından yetiştirildiği kabul edilen ağaçların yaşı hüküm yerinde gösterilmeyerek infazda teredddüt yaratıldığı gibi davacılar tarafından meydana getirildiği kabul edilen ağaçların "davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine" karar verilmesi gerekirken talep dışına çıkılarak "mülkiyetlerinin davacılara ait olduğu, başka kimselerin ve diğer hisssedarlara ait olmadığı" şeklinde karar verilmesi dahi isabetsiz, davalı ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 03.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5976, Karar No: 2010/214, Tarih: 21.01.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/5976 E.  ,  2010/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın meydana gelen trafik kazasında hasarlandığını, olayda davalı şirketin Karayolu Kenarında Yapılacak Tesisler Hakkındaki Yönetmeliğe göre kusurlu bulunduğunu ve sigortalı araçtaki hasar bedelinin sigortalılarına ödendiğini ileri sürerek, 3.300,00 TL.nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline ... verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusuru kabul etmediklerini, olaya ilişkin olan ceza davası neticesinin beklenmesi gerektiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 3.300,00 TL.nın 16.7.2004 ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine ... verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, TTK.nun 1301.maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanununun 53.maddesi gereğince, hukuk hakimi ceza dosyasındaki kusur oranı ile bağlı değilse de, ceza mahkemesinin maddi vakıaların tespitine dair kararı ile bağlıdır.

Olaya ilişkin olarak, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/130 Esas ve 2008/14 ... sayılı dosyasında Taksirle Yaralama suçundan görülen kamu davasında; sanıklar ...,... ve eldeki dosyadaki davalı şirketin yetkilisi olan ... Aksoy hakkında yargılama yapılmış ve adıgeçen dosyada ... Kurumundan alınan 28.6.2007 tarihli bilirkişi raporunda, olayda sanık Niyazi'nin 8/8 oranında kusurlu olduğu, diğer sanıkların ise kusurlarının bulunmadığı belirtilmiş ve ceza mahkemesince, davalı şirketin yetkilisi olan sanık ... Aksoy yönünden “yol kenarındaki şantiye sahasının kazanın oluşumuyla ilgisi bulunmadığı” gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir. Eldeki dosyada ise; yargılama sırasında alınan 27.9.2005 tarihli bilirkişi raporunda; olayda davalı şirkete 3/5 oranında kusur izafe edilmiş, itiraz üzerine alınan 25.12.2008 tarihli bilirkişi raporunda da; davalı şirketin % 40 oranında kusur olduğu belirtilmiştir. Kusur oranları yönünden hangi bilirkişi raporunun, hangi nedenle diğerinden üstün tutulduğu ve benimsendiği hususu mahkemece tartışılmadığı gibi, yukarıda açıklandığı üzere yargılamada alınan bilirkişi raporları ile ceza dosyasında alınan rapor arasında kusur oranları yönünden çelişki meydana gelmiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; yukarıda sözü edilen ceza mahkemesi dosyası getirtildikten sonra kusur oranının tesbiti yönünden ... Teknik Üniversitesi ya da Karayolları Fen Heyeti gibi kurumlardan oluşturulacak uzman bilirkişi kurulundan ceza dosyasından alınan rapor ile yargılamada esnasında alınan bilirkişi raporları arasında kusur oranları ve hasar yönünden meydana gelmiş olan çelişkilerin duraksamaya yer vermeyecek şekilde gidermek üzere ayrıntılı, gerekçeli, denetime açık rapor alınarak varılacak sonuca göre bir ... vermekten ibarettir. Açıklanan nedenlerle,mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2- Kabule göre; hükmedilen tazminat yönünden, mahkemece taleple bağlı kalınarak hükümde yazılı miktarın kabulüne ... verilmiş ise de,sigortalı araçta meydana gelen gerçek hasar miktarı yönünden bilirkişi raporları arasında meydana gelen çelişkiler giderilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru değildir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21.1.2010 tarihinde oybirliğiyle ... verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7808, Karar No: 2012/725, Tarih: 13.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/7808 E.  ,  2012/725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 118 ada 80, 119 ada 24 ve 139 ada 24 parsel sayılı sırasıyla 17860,91 m2, 763,30 m2 ve 10076,23 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydına dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine başka bir tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı taraf kesin hükme dayanmıştır. Dava konusu taşınmazların davalı ... tarafından davacı Hazine ve dava dışı Gökçetoprak Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine açılan Gülşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.2.1975 tarih 1973/196-1975/12 sayılı kesinleşen kesin hükmün kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak kesin hüküm kamu düzenine ilişkin olup, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan aynı taşınmaz ya da taşınmazlarla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Gerçekten bu hukuksal olgu sağlıklı sonuca varmanın temel koşullarındandır.

Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9951, Karar No: 2019/4764, Tarih: 10.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/9951 E.  ,  2019/4764 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirket ile arasındaki sözleşme ile ...... daire tipi, bahçe kat 2 nolu bağımsız bölümü taksitle 434.646,00 TL bedelle satın aldığını, bağımsız bölümde ve bulunduğu binada, sitede mevcut ve giderilemeyecek ayıp, eksik ve hileli işler olduğu, ses yalıtımı olmaması nedeni ile üst kattaki seslerin dava konusu taşınmazdan duyulduğu, zemin su yalıtımı olmaması nedeniyle duvar kağıtlarında ve boyalarda kabarmalar olduğu, sitedeki göletin mülkiyetinin ......ait ve kamuya açık olduğu gizlenerek aldatıcı reklam kullanıldığı, bağımsız bölümün bulunduğu binada residence hizmeti verileceği taahhüt edildiği halde bu hizmetin verilmediği, dekorasyonda kullanılan malzemelerin ........elgesi ve standarda uygun olmadığının belirlendiği, bağımsız bölüm olan bahçe katının kendilerine ait olarak satılmasına rağmen, kat mülkiyeti kanununa göre mümkün olmadığını, bahçeye üst katlardan atılan maddeler nedeniyle kullanılamaz halde olduğunu beyanla vadesi gelmemiş senetlerin iptali ile davacıya verilmesini, taraflar arasında akdedilen sözleşmeden davacıya dönme hakkı verilmesi ve ödemiş olduğu 19.000,00 TL'nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalması kaydıyla faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, satın alınan konuttaki ayıplı işler nedeni ile davacının ödediği bedelin iadesi istemine ilişkindir. Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.