muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14534, Karar No: 2015/15960, Tarih: 09.09.2015

hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 27/08/2013 Karar tarihli takip konusu ilamda; alacağın doğumuna sebep olan idare eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmadığından, kamulaştırmasız el atmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13/11/2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince artık icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlunun icra vekalet ücretine ilişkin şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11414, Karar No: 2017/10761, Tarih: 13.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/11414 E.  ,  2017/10761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2016 tarihli ve 2016/539 esas, 2016/570 sayılı kararına yönelik itirazın 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde basit yaralama suçunun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kaldırılmasına dair İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 23/01/2017 tarihli ve 2017/15 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 12.07.2017 tarih ve 2017/3611 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.08.2017 tarih ve 2017/45373 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun’un 86. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değiştirilmezden önceki haliyle de uzlaşmaya tabi olduğu, sanığa ve mağdura soruşturma aşamasında, dosya içerisinde bulunan usulüne uygun uzlaşma teklifinin yapıldığı ve uzlaştırma teklifinin kabul edilmemesi üzerine kamu davasının açıldığı ve yeniden uzlaştırma müessesesinin uygulanması imkanı bulunmadığı nazara alınarak itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 23/01/2017 tarihli ve 2017/15 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 13.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3727, Karar No: 2021/3015, Tarih: 31.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/3727 E.  ,  2021/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ..., ...

DAVA TÜRÜ : Paydaşlar Arası Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacı ... yönünden feragat nedeniyle reddine, diğer davacı yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili ve davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar ... ve ... vekili; müvekkillerinin murisi ...’ın (ölüm 17.07.1996) kendilerinden mal kaçırmak amacıyla maliki olduğu... İlçesi, 111/4, 111/6, 111/28 parselde kayıtlı taşınmazları davalı ... ...’a devrettiğini, muris muvazaası nedeniyle Birecik Asliye Hukuk Mahkemesinde 2010/43 Esasıyla tapu iptal ve tescil davası açtıklarını, yargılama sonucunda kabul kararı verildiğini, kararın Yargıtay denetiminden geçerek 01.10.2012 tarihinde kesinleştiğini, bu karar sonucunda müvekkillerinin anılan taşınmazlarda pay sahibi olduklarını, davalının fıstık bahçesi ve zeytinlikten ibaret olan taşınmazlardan uzun yıllardır tek başına tasarrufta bulunarak gelir elde ettiğini, müvekkillerine hiçbir şekilde pay vermediğini belirterek, muris muvazaası nedeniyle açılan tapu iptal ve tescil davasının kesinleşme tarihi olan 01.10.2012’den geriye doğru 5 yıllık 10.000 TL ecrimisilin dönemsel faizi birlikte davalıdan alınmasını istemiş, davacı ... 18.09.2013 tarihinde vermiş olduğu dilekçe ile davasından feragat etmiştir.

Davalı vekili; davacının açtığı davayı kabul etmediklerini, dava dilekçesinde 3 adet parsel için ecrimisil istendiğini, hangi parsele nelerin ekili olduğu ve hangi parselden ne kadar alacaklı oldukları hususlarına değinilmeden dava açıldığını, bu da davacıların söz konusu davada herhangi bir hukuki yararının bulunmadığını gösterdiğini, 4 parselde 300, 6 parselde 200 zeytin ağacı, 28 parselde ise 500 fıstık ağacı ekili bulunduğunu, 4 ve 6 parsel için ortaklığın giderilmesi ve üzerinde bulunan ağaçların zilyetliğinin tespiti için dava açtıklarını, bu parsellerde ağaçların 7-8 yaşında olduğunu, bu ağaçların mahsul vermesi için zaten 7-8 yıl geçmesi gerektiğini, yine 28 parseldeki fıstık ağaçlarının yaşının ise 25-30 olduğu, bu ağaçların da mahsul vermesi için 25-30 yıl geçmesi gerektiğini, ekili olan bu ağaçların yeni mahsul vermeye başladığını belirtilerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 111/28 parsel sayılı taşınmaz açısından talep edilen hususun fıstıklık, 111/4 ve 111/6 parsel sayılı taşınmazlar açısından ise zeytinlik geliri olduğu, dava konusu taşınmazların davacıların murisi tarafından davalıya muvazaalı olarak satıldığına ilişkin Birecik Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/43 Esas sayılı dava dosyasının kesinleşmesiyle davalının dava konusu taşınmazların malik olmayan kötüniyetli zilyedi haline geldiği ve davalıdan ecrimisil tazminatı talep edilebileceği, ancak 111/4 parsel üzerindeki 300 adet zeytin ağacı ile 111/6 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 200 adet zeytin ağacının aidiyetinin tespiti hakkında Birecik Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 2013/11 Esas sayılı dava sonucunda, bahsi geçen zeytin ağaçlarının davalıya aidiyetinin tespit edilmesiyle bu taşınmazlar açısından açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği, 111/28 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan fıstıklığın ise davacı ... hissesine düşen miktarı kadar davanın kabulüne karar verilmesi yönünde kanaat oluştuğu belirtilerek, 111 ada 28 parsel sayılı taşınmazın 38.793 m2 yüzölçümü büyüklüğündeki kısmı üzerinde bulunan fıstıklığın 01.10.2007 ila 01.10.2012 yılları arasındaki haksız kullanım bedeli olan 22.211,52 TL'nin ait oldukları yıllardan itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...’e ödenmesine, 4 ve 6 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan zeytin ağaçları yönünden açılan davanın; ağaçların davalı tarafından dikilip yetiştirildiği tespit edildiğinden reddine, diğer davacı ... yönünden ise feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arası ecrimisil istemine ilişkindir.

Ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, hak sahibinin, hak sahibi olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1-120-96 sayılı kararı).

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yerlerden olması veya davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması bu kuralın istisnalarındandır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların, davalıya karşı dava konusu 4, 6 ve 28 parsellerle ilgili muris muvazaası nedeniyle Birecik Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/43 Esasında tapu iptal ve tescil davası açtığı, davanın kabul ile sonuçlandığı ve Yargıtay denetiminden geçerek 01.10.2012 tarihinde kesinleştiği, davacıların dava konusu üç taşınmazda da davalı ... ile paydaş haline geldiği, 111/4 ve 111/6 parsellerin 8-10 yaşlarında kapama zeytin bahçesi olduğu, 111/28 parselin ise 7.500 m2’sinin sulu tarım arazisi olarak dava dışı paydaş tarafından kullanıldığı, geri kalan 38.793 m2’sinin ise 45-50 yaşlarında kapama antep fıstığı bahçesi olduğu, davalı ...’in 4 ve 6 parsel üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının kendisi tarafından meydana getirildiğinin tespiti için dava açtığı, aynı Mahkemede 2013/11 Esasıyla açılan bu davanın kabul edildiği ve taraflarca temyiz edilmeksizin 10.09.2013 tarihinde kesinleştiği, 28 parsel ile ilgili olarak üzerindeki fıstık ağaçlarının aidiyetinin tespiti için 2015/285 Esasıyla açtığı davanın da kabul edildiği, ancak Dairemizce yapılan inceleme sonucunda; 16.03.2020 tarihli ve 2020/2634 sayılı karar ile; dava konusu ağaçların kadastro tespitinden önce taşınmaz üzerinde bulunduğu, davanın ise, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3.maddesinde belirtilen on yıllık hak düşürücü süre geçirildikten sonra açıldığı, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlar yönünden davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek 28 parselin üzerindeki ağaçlarla ilgili kararın bozulduğu, yapılan karar düzeltme isteminin de eldeki dosyanın incelendiği 31.03.2021 tarihinde 2021/2989 sayılı karar ile reddedildiği anlaşılmaktadır.

1.Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin tüm, davacı ... vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1.Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin tüm, davacı ... vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ecrimisil hesabı, uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Tarım arazilerinin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre yapılacak hesaplamada, bu konudaki resmi veriler, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu tarım il veya ilçe müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, hal müdürlüğünden ilgili dönem için getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmeli ve buna göre ecrimisil belirlenmelidir.

Somut olayda; davalının, dava konusu 4 ve 6 parsel sayılı taşınmazları işgal ettiği ve anılan parseller üzerindeki ağaçların da davalıya ait olduğu anlaşılmakla; boş arazi üzerinden az yukarıda belirtmiş olduğumuz hesaplama yöntemiyle bulunacak ecrimisil miktarına davacının payı oranında hükmedilmesi gerekirken, 4 ve 6 parsel yönünden yazılı gerekçeyle ret kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre de;

Bilirkişilerin, davalının 28 parselde kullandığı antep fıstığı bahçesi kısmı ile ilgili 22.615 TL hesaplama yapmış olmalarına rağmen Mahkemece yanlış değerlendirme ile 22.211,52 TL’ye hükmedilmesi hatalıdır.

Öte yandan HMK’nin 297/2. maddesi gereğince; mahkemece verilen hüküm ile taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bu maddeye göre; hüküm fıkrasının çok açık olması, infazı sırasında tereddüt yaratmayacak şekilde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların tek tek belirtilmesi gerekir. Aksi halde, hükmün icrası sırasında şüphe ve tereddütlerin doğmasına ve ilamın infaz edilememesine neden olur.

Eldeki dosyada; davacı vekili, dava dilekçesinde; talep edilen ecrimisil alacağının ait oldukları yıllardan itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, Mahkemece hüküm fıkrasında, hüküm altına alınan miktarın ne kadarlık kısmının hangi döneme ait olduğu, hangi miktara hangi tarihten itibaren faiz işletileceği açıkça belirlenmemiştir. Bu durumda, Mahkemece kurulan hükmün infaza elverişli olduğunu söyleyebilme imkânı bulunmamaktadır.

Eldeki dosyada; davacı vekili, dava dilekçesinde; talep edilen ecrimisil alacağının ait oldukları yıllardan itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, Mahkemece hüküm fıkrasında, hüküm altına alınan miktarın ne kadarlık kısmının hangi döneme ait olduğu, hangi miktara hangi tarihten itibaren faiz işletileceği açıkça belirlenmemiştir. Bu durumda, Mahkemece kurulan hükmün infaza elverişli olduğunu söyleyebilme imkânı bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacı ... vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 380,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.137,26 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 31.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19728, Karar No: 2012/36279, Tarih: 04.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/19728 E.  ,  2012/36279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 06.03.2012 tarih, 21556/6375 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 43,90 TL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 04/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20995, Karar No: 2014/19011, Tarih: 23.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/20995 E.  ,  2014/19011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2012

NUMARASI : 2011/171-2012/271

H.. K.. ile K.. B.. aralarındaki tapu iptali ve tescil olmazsa alacak davasının kabulüne dair Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.06.2012 gün ve 171/271 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 27117 ada 1 parsele revizyon gören 480 parselin tapu da Vakıflar Genel Müdürlüğü adına kayıtlı iken davalı Kepez Belediye Başkanlığı'na devredildiğini, taşınmazın bedelini ödemekte zorlanan davalı Kepez Belediyesi'nin taşınmazın 400 m2'sini 1.082,10 TL'ye davacıya haricen satttığını açıklayarak, taşınmazın tapusunun iptaliyle davacı adına tesciline ve bunun mümkün olmaması halinde, fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydıyla 10.000 TL'nin denkleştirici adalet ilkesi gereğince davalıdan yasal faizi ile tahisline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kepez Belediye Başkanlığı vekili, Belediye Meclisi tarafından yapılan bir satış bulunmadığı ve taşınmaz üzerinde davacıya ait gecekondu bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tapulu taşınmazın haricen satışı mümkün olmadığından tapu iptali ve tescil isteğinin reddine ve 10.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine, hüküm, davalı vekili ve davacı vekili taraflarından temyiz edilmiştir.

Dava, tapulu taşınmazın haricen satın alınmasına dayalı tapu iptali ve tescil ve mümkün olmaması halinde alacak isteğine ilişkindir. Tapulu taşınmazların haricen satışı TMK’nun 706, 6098 sayılı BK'nun 237 (eski BK. m.213), 2644 sayılı TK’nun 26, Noterlik Kanunu'nun 60 ve 89. maddeleri karşısında hukuken geçerli bir sonuç doğurmayacağından davacı vekilinin usul ve yasaya uygun olmayan temyiz itirazlarının reddine,

Dava, tapulu taşınmazın haricen satın alınmasına dayalı tapu iptali ve tescil ve mümkün olmaması halinde alacak isteğine ilişkindir. Tapulu taşınmazların haricen satışı TMK’nun 706, 6098 sayılı BK'nun 237 (eski BK. m.213), 2644 sayılı TK’nun 26, Noterlik Kanunu'nun 60 ve 89. maddeleri karşısında hukuken geçerli bir sonuç doğurmayacağından davacı vekilinin usul ve yasaya uygun olmayan temyiz itirazlarının reddine,

Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarına gelince; 10.07.1940 tarih ve 2/77 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme ve 07.06.1939 tarih, 1936/31 Esas, 1939/47 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararlarına göre harici satışın hüküm ifade etmemesi durumunda taraflar verdiklerini geri alabilirler. Bilindiği üzere geçerli bir sebebe dayanmaksızın bir kişinin mal varlığından diğerinin mal varlığına kayan değerlerin eksiksiz iadesi denkleştirici adalet düşüncesine dayanır. Denkleştirici adalet ilkesi ise, haklı bir sebep olmaksızın başkasının mal varlığından istifade ederek kendi mal varlığını artıran kişinin elde ettiği bu kazanımı geri vermek zorunda olduğunu ve eski hale getirmede mal varlığında artış olan tarafın yükümlülüğünün bulunduğunu ifade eder. Ülkemizde yaşanan ve uzun yıllar boyu yüksek oranlarda seyreden enflasyon nedeni ile belli bir miktar paranın verildiği tarihteki alım gücü ile aynı miktar paranın aradan geçen zamana bağlı olarak iade günündeki alım gücünün farklı ve çok daha az olduğu bir gerçektir.

Bu halde, sözleşmenin yapıldığı tarihten itibaren sözleşmede yer alan bedelin TEFE– TÜFE endekslerindeki artışlar ile, altın, döviz fiyat ve kurlarındaki artışlar, işçi ve memur aylıklarındaki artışlar gözetilerek denkleştirici adalet kuralları uyarınca, dava tarihine kadar uyarlaması yapılarak dava tarihinde harici satış senedindeki miktarın ulaştığı değerin belirlenmesi gerekirken bu kriterler arasında yer almayan dava konusu taşınmazın dava tarihindeki değeri dikkate alınarak davalının aleyhine olacak şekilde bir değerlendirme yapılmış olması doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüne, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HUMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4., (HMK.m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 148,50 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalıya ayrı ayrı iadelerine, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.