muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27412, Karar No: 2017/13560, Tarih: 08.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27412 E.  ,  2017/13560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... ..., başka suçtan Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olduğu ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Suça sürüklenen çocukların, olay tarihinde müştekinin muhasebeci olduğu okuldan, demir parmaklıkları çaldıklarının anlaşılması karşısında, suça konu demir parmaklıkların değerinin 10,00 TL olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Yargılama gideri olarak hesaplanan 64,00 TL'nin, ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken kanun metninde yazılı olmamasına rağmen 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

3-Yargılama gideri olarak hesaplanan 64,00 TL'nin, ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken kanun metninde yazılı olmamasına rağmen 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7919, Karar No: 2024/13319, Tarih: 10.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7919 E.  ,  2024/13319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı müvekkilinin cankurtaran olarak çalıştığını, ... Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünün 29.07.2020 tarihli ve 96691727-903.07.04-E.764309 sayılı işlemi ile Çanakkale Merkez ... Yüzme Havuzundaki görevinden alınarak, görev yerinin Çanakkale ili ... ilçesi Gençlik ve Spor İlçe Müdürlüğü yüzme havuzu olarak değiştirilerek mağdur edildiğini, aile hayatının bu değişiklikten olumsuz etkilendiğini, eşi ve çocukları ile Çanakkale ilinde ikamet ettiklerini, her gün 150 kilometre yolculuk yapmak zorunda olduğunu, yapılan işlemde herhangi bir kamu yararı bulunmadığı gibi değişikliğinin davacının ailesi ve kendi yaşantısını olumsuz yönde oldukça kötü etkilediğini ileri sürerek 29.07.2020 tarihli ve Kurum işleminin iptali ile davacının eski görev yerine iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın öncelikle süre yönünden, süresinde açılmamış ise usul yönünden reddedilmesi gerektiğini, yapılan işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın öncelikle süre yönünden, süresinde açılmamış ise usul yönünden reddedilmesi gerektiğini, yapılan işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının işçi sıfatıyla iş sözleşmesine tâbi olarak çalıştığı, davalı İdarenin 05.01.2022 tarihli yazı cevabında; davacının 03.02.2021 tarihinde yeniden eski görev yerinde görevlendirildiğinin belirtildiği, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.05.2015 tarihli ve 2013/1860 Esas, 2015/1451 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere dava açıldıktan sonra ortaya çıkan bir olay nedeniyle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebileceğinden yargılamaya devam edilmesine gerek olmadığı, somut davada toplanan tüm delillere göre her ne kadar davalı İdarenin 05.01.2022 tarihli yazısına binaen davacının eski görev yerine iade edilmiş olması nedeniyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de davalı İdarenin 29.07.2020 tarihli işyeri değişikliği işleminin davanın açılmasına sebep olduğu, davacının dava tarihinde davayı açmakta hukuki yararı olduğu gerekçesiyle yargılama giderlerinin ve vekâlet ücretinin davalıya yüklenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının aynı konuda idare mahkemesinde açtığı davanın derdest olduğunu, aynı işlem için iki farklı yargı kolunda dava açan davacının, huzurdaki davanın açılmasına bizatihi kendisinin sebebiyet verdiğini, müvekkiline bu hususta kusur atfolunamayacağını, müvekkili İdare aleyhine vekâlet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, atama işleminin hukuka uygun olduğunu, işlemin personel ihtiyacına binaen ve kamu hizmetinin yerine getirilmesi açısından zorunluluk sebebiyle tesis edildiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya içeriğine göre yargılama devam ederken davalı Kurumun, dava konusu işlemi geri alıp davacıyı eski görev yerine iade ettiğinden davanın açılmasına davalının 29.07.2020 tarihli işyeri değişikliği işleminin sebep olduğu, 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 22 nci maddesi kapsamında işverenin, yönetim yetkisi kapsamındaki bu hakkını kullanırken keyfi davranmaması, işyeri değişikliği ile ilgili işletmesel kararı alırken 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesi uyarınca dürüst olması gerektiği, somut uyuşmazlıkta davacının eşinin memur olması ve çocuklarının okul durumu dikkate alındığında Çanakkale il merkezindeki işyerinden ... ilçesinde bulunun işyerine görevlendirilmesi ile ilgili İdare tarafından dürüstlük kuralı çerçevesinde davacı işçinin neden seçildiği hususunda objektif kriterlerin ortaya konulamadığı, görevlendirme işleminin geçici olduğu belirtilmesine rağmen süresinin öngörülmemesi, iki yerleşim yeri arasındaki mesafe nazara alındığında bu yönleriyle görevlendirme işleminin hukuka aykırı olduğunun anlaşıldığı, yargılama giderlerinin ve vekâlet ücretinin davalıya yüklenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf başvurusundaki sebepleri tekrar etmiş ve inceleme sırasında resen gözetilmesi gereken sair nedenlerle davacı tarafça aynı hususta idare mahkemesinde de dava açılmakla müvekkili İdarenin dava açılmasına sebebiyet vermediğini, müvekkili aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edilirken davalının dava açılmasına sebebiyet verip vermediğinin tespiti ile bu bağlamda aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilip hükmedilemeyeceği konularına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6100 sayılı Kanun'un "Esastan sonuçlanmayan davada yargılama gideri" kenar başlıklı 331 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"(1) Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder."

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6100 sayılı Kanun'un "Esastan sonuçlanmayan davada yargılama gideri" kenar başlıklı 331 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"(1) Davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkim, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Çanakkale İdare Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli ve 2020/1785 Esas, 2020/1356 Karar sayılı kararı incelendiğinde; davacının aynı konuda idari yargıda açtığı davada, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca davanın görev yönünden reddine karar verildiği ve kararın kanun yoluna başvurulmaksızın 10.10.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Bu durumda davalı vekilinin, davacı tarafça açılan davanın derdest olduğu ve aynı uyuşmazlık için iki ayrı vekâlet ücreti takdir olunacağı yönündeki temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve (2) numaralı paragrafta belirtilen ilave gerekçeye göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5439, Karar No: 2018/10178, Tarih: 11.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5439 E.  ,  2018/10178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin temyizinin, sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik ve suç tarihlerinin 28.09.2005, 21.07.2006 olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme’’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği; “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme’’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 11.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12274, Karar No: 2019/5459, Tarih: 02.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/12274 E.  ,  2019/5459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü market içerisinden 49.00 TL değerinde 1 kutu mama çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, cezanın “2 yıl 1 ay” yerine “1 yıl 13 ay” olarak belirlenmesi suretiyle eksik hapis cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 02/04/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/226, Karar No: 2018/1762, Tarih: 07.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/226 E.  ,  2018/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu edilen 2267 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki muhdesatın vekil edeni tarafından meydana getirildiğini açıklayarak, taşınmaz üzerindeki binanın, lavabo olarak kullanılan yapının, binaların çatılarının, arsanın ihata duvarının vekil edeni tarafından yapıldığının, ağaçlar ile bağ çubuklarının da vekil edeni tarafından yetiştirildiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının, tarafların babalarından kalan bir tarlayı satmak suretiyle elde ettiği gelir ile, yine tarafların babalarından kalan evi tamir ettirdiğini, vekil edenlerine herhangi bir ödeme yapmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, “Davanın kabulüne, davaya konu... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ve kadastrocu bilirkişi Yavuz Yanık tarafından hazırlanan 08/07/2013 havale tarihli krokide ev ve balkon olarak gösterilen davaya konu evin; bir kısmının üstüne yapıldığı eski ev duvarları dışında kalan kısımları ile daha sonra ilave edilen kısımlarının sıvası, boyası, kapısı, penceresi, balkonu ve çatısı da dahil olmak üzere davacı tarafından yaptırıldığının tespitine, krokide kadastro evi ve odunluk olarak gösterilen davaya konu yapıların çatıları ile krokide WC olarak gösterilen tuvaletin ve krokide kalın çizgiler ile gösterilen bahçe duvarının davacı tarafından yaptırıldığının tespitine, kadastrocu bilirkişi Yavuz Yanık'ın hazırlamış olduğu 13/11/2013 havale tarihli ek raporda taşınmaz üzerinde gösterilen 1 adet iğde ağacı dışında kalan iki yaşında 10 adet gül ağacının, 4 yaşında 11 adet çam ağacının, 3 yaşında 6 adet selvi-mazı ağacının, 6 yaşında 1 adet şeftali ağacının, 2 yaşında 3 adet ceviz ağacının, 2 yaşında 1 adet badem ağacının, 3 yaşında 1 adet ayva ağacının, 3 yaşında 7 adet kiraz ağacının, 6 yaşında 6 adet kayısı ağacının, 6 yaşında 2 adet erik ağacının, 6 yaşında 49 adet bağ çubuğunun, 5 yaşında 32 adet elma ağacının davacı tarafından dikildiğinin tespitine” karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece davacının davasının kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Davalılar, davaya konu muhdesatların meydana getirilmesinde, tarafların babalarına ait olan bir taşınmazın satılarak bedelinin kullanıldığı savunmasında bulunmuşlar ve tapu kayıtlarının celbini istemişlerdir.

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece davacının davasının kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Davalılar, davaya konu muhdesatların meydana getirilmesinde, tarafların babalarına ait olan bir taşınmazın satılarak bedelinin kullanıldığı savunmasında bulunmuşlar ve tapu kayıtlarının celbini istemişlerdir.

Mahkemece, bahsi geçen tapu kayıtları celb edilerek, satış bedeli, satış tarihi ile muhdesatların meydana getirildiği tarihler arasındaki süre, satış bedelinin muhdesatların yapımında kullanılıp kullanılmadığı hususlarında bir araştırma yapılmamıştır. Bahsi geçen hususlar araştırılmadan eksik inceleme ve araştırma ile hüküm tesis edilmesi doğru bulunmamıştır.

2- 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki; mevcut bir muhdesata sonradan yapılan imalatlar yeni bir muhdesat meydana getirme sayılamayacağı gibi, bu amaçla yapılan giderler de mevcut muhdesata değer kazandıran faydalı ve zorunlu giderlerdendir. Aynı şekilde bütünleyici parça niteliğinde olmayıp her zaman için ana taşınmazdan sökülüp götürülebilen ve taşınmazdan ayrılması mümkün olan eşyalar da teferruat niteliğindedir. Bu nitelikteki eşyalar yönünden muhdesat aidiyeti davası açılamayacağı, iyileştirici nitelikteki giderlerden paya düşenden fazlasını ancak koşullarının varlığı halinde Borçlar Kanunu hükümlerine göre sebepsiz zenginleşme kurallarına göre açılacak eda nitelikli bir alacak davası ile istenebileceği kuşkusuzdur.

Somut olayda; tanıkların, babadan kalan evin davacı tarafından tamir ettirildiği ve eve yeni eklemeler yapıldığı yönünde beyanları olmasına rağmen, yapılan tamiratın muhdesata yapılan iyileştirme gideri niteliğinde mi, yoksa yeni bir muhdesat oluşturma niteliğinde mi olduğu, muhdesatın hangi bölümlerinin önceden var olup hangilerinin yeniden oluşturulduğu hususları açıklığa kavuşturulmadığı gibi, az yukarıda açıklanan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre muhdesat olarak kabulü mümkün olmayan sıva, boya, kapı, pencere, çatı gibi kalemlerin de tespitine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca, “08/07/2013 havale tarihli krokide ev ve balkon olarak gösterilen davaya konu evin; bir kısmının üstüne yapıldığı eski ev duvarları dışında kalan kısımları ile daha sonra ilave edilen kısımlarının sıvası, boyası, kapısı, penceresi, balkonu ve çatısı da dahil olmak üzere davacı tarafından yaptırıldığının tespitine” şeklinde kurulan hükmün infaz kabiliyeti de bulunmamaktadır.

Ayrıca, “08/07/2013 havale tarihli krokide ev ve balkon olarak gösterilen davaya konu evin; bir kısmının üstüne yapıldığı eski ev duvarları dışında kalan kısımları ile daha sonra ilave edilen kısımlarının sıvası, boyası, kapısı, penceresi, balkonu ve çatısı da dahil olmak üzere davacı tarafından yaptırıldığının tespitine” şeklinde kurulan hükmün infaz kabiliyeti de bulunmamaktadır.

3-Kabule göre ise; muhdesatın tespiti davalarında davanın konusu (müddeabih) davalıların payına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) olup; yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilam harcının, yargılama giderlerinin ve taraflar yararına takdir edilecek vekalet ücretlerinin iş bu müddeabih esas alınarak hesaplanması gerekir.

Ayrıca, az yukarıda açıklanan esaslar dikkate alınarak yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nın 326/2. maddesi uyarınca hesaplanacak yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilecek vekalet ücretinden, her bir davalının, dava konusu taşınmazın tapuda paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı olması halinde tapudaki payları, elbirliği mülkiyetinin sözkonusu olması halinde ise miras payları göz önünde bulundurularak sorumlu tutulmaları gerekir.

Mahkemece; az yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, dava değerinin tespit edilmesi, tespit edilen dava değeri esas alınarak, nispi karar ve ilam harcının hesaplanması, hesaplanan bu harcın, miras payları gözönünde bulundurularak davalılardan tahsiline karar verilmesi, hesaplanan yargılama giderinin aynı şekilde miras payları gözönünde bulundurularak davalılardan tahsili ile vekalet ücretinin hesabında ise, yargılama sırasında davacı tarafından harcı yatırılan miktar esas alınarak hesaplanacak miktarın, miras payları gözönünde bulundurularak davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken, bu hususlar gözardı edilerek, davalılar aleyhine fazla yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Davalılar vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.