muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7439, Karar No: 2023/9554, Tarih: 20.09.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin maluliyet raporuna itiraz ettiği, raporun yetkili sağlık kuruluşu tarafından kaza ve araz arasında illiyet bağı kurmak suretiyle yönetmeliğe uygun şekilde hazırlandığı, hükme esas alınmasında isabetsizlik olmadığı, karara esas alınan kusur raporunun ayrıntılı, gerekçeli olduğu ayrıca davalı tarafından da kusur dağılımına ilişkin başkaca delil ibraz edilmediği bu nedenle kusur oranına yapılan itirazın reddi gerektiği, dosyada uzlaştırmaya ilişkin belge bulunmadığı, SGK'dan rücuya ilişkin ödeme alınmasının gerektirecek iş kazası olmadığını, davalının tazminat hesaplamasına yönelik itirazının yerinde olduğu TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz esas alınarak tekrar hesaplama yapılması yönünde ek rapor alındığı ve davalının yaptığı ödemenin tenzili neticesinde 47.773,89 TL sürekli iş göremezlik tazminatının belirlendiğini, sigorta uyuşmazlıklarında her iki tarafında taleple bulunan konumunda olduğu ve kanun maddesinin çoğul ifade kullanmış olması nedeni ile başvuran lehine vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiği gerekçesi ile 47.773,89 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 472,00 TL rapor ücreti olmak üzere 48.245,89 TL tazminatın 15.05.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, başvuran lehine 1.402,12 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemi ile yapılan hesaplamayı kabul etmediklerini progresif rant yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, davacı lehine nispi tam oranda vekalet ücreti verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunu ve kusur oranını kabul etmediklerini, ödeme yaptıklarını, sorumluluklarını kalmadığını, müterafık kusur indirimi yapılması gerektiğini, uzlaşma olması halinde davanın reddine karar verilmesini talep ettiklerini, iş kazası olduğunu ve SGK tarafından yapılan ödemelerin rücu edilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 06.06.2017 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı sürekli iş göremezlik ve rapor ücreti talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 06.06.2017 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı sürekli iş göremezlik ve rapor ücreti talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369,370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51, 52 ve 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; maluliyet raporunun kaza tarihinde geçerli olan yönetmelik hükümlerine göre alınmış ve davalının yaptığı ödemenin yeterli olmadığının hesap raporu ile tespit edilmiş olmasına, davacının aracında yolcu olan ve aynı kazada yaralanan şahsın yaptığı başvuru neticesinde dosyadan alınan kusur raporu ile davalıya sigortalı araç sürücüsünün %75 oranında kusurunun tespit edilmiş olması ve raporun hükme esas alınmasında isabetsizlik olmamasına, şikayet yokluğu nedeni ile soruşturma dosyasında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılmasına göre davalı vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMMS) Genel Şartlar’a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, ZMSS Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından karar esas alınan hesap raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yönteminin kullanılarak karar verilmiş olmasına rağmen, İtiraz Hakem Heyeti tarafından karara esas kabul edilen ek aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı; bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılması yerinde olmakla birlikte %1,8 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından “devre başı ödemeli belirli süreli rant” yöntemi kullanılması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; davacı için, TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından progresif rant formülü kullanılmak suretiyle belirlenen tazminat miktarına karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle %1,8 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından “devre başı ödemeli belirli süreli rant” yöntemi esas alınarak yapılan hesaplamanın dikkate alınması bozmayı gerektirmiştir.

3. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesi (AAÜT)’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine maktunun altında kalacak şekilde 1/5 oranında vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE

VI. KARAR

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine

20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2824, Karar No: 2012/7548, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2824 E.  ,  2012/7548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı, davalının maliki olduğu aracın, alkollü sürücü kullanımında iken kazaya karıştığını ve kaza sonucu zarar gören karşı araç hasarı için müvekkili tarafından 4.875 TL ödeme yapıldığını, kazanın oluşumunda sigortalı araç sürücüsünün %75 oranında kusurlu olduğunu belirterek ZMSS Genel Şartları'nın B.4.d maddesi uyarınca 4.800 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın oluşumunda alkolün münhasıran etkisinin bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 4.800 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu trafik sigortası poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı KTK'nun 48. maddesinde, alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/1. maddesinde, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayo-

lunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra, bu konu ile ilgili olan "b-2" bendinde, alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.

Öte yandan, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinde, tazminatı gerektiren olay işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin veya motorlu aracın hatır için karşılıksız olarak kendilerine verilen kişilerin uyuşturucu veya keyif verici maddeler almış olarak aracı sevk ve idare etmeleri esnasında meydana gelmiş veya olay yukarıda sayılan kişilerin alkollü içki almış olmaları nedeniyle aracı güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş bulunmalarından ileri geliyorsa sigortacının sigorta ettirene rücu hakkı olduğu açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.d maddesinin dayanağını teşkil eden KTK'nun 48. maddesinin yasaklamayı düzenleyen ilk fıkrasında, alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli araç sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmeleri yasaklanmış olup, aynı maddenin 2. fıkrasındaki yönetmelik düzenlenmesine olanak tanıyan hükümde, yasaklama yetkisi yönetmeliğe bırakılmış olmadığından, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 97. maddesinde, yukarıda anılan yasa hükmü tekrarlandıktan ve müteakip, uyuşturucu veya keyif verici maddeler ile alkollü içkilerin oranlarının ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra, yasada yer alan hükmü dikkate almadan salt 0.50 promilin üstünde alınan alkol miktarına göre araç kullanma yasağı getirilmesinin yasal dayanağı bulunmadığından geçersiz bulunmaktadır. Geçersiz yönetmelik hükümlerinin yasaya aykırı bir şekilde genel şart olarak kabulü de mümkün değildir.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için kazanın meydana geliş şekli itibariyle sürücünün salt (münhasıran) alkolün etkisi altında kaza yapmış olması gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, sürücünün alkollü olması tek başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK'nun 1281. maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracı-

lığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurlarında olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin belirlenmesi durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın kabulüne aksi halinde reddine karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya baktığımızda; davacı vekili dava dilekçesinde, sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde %75 kusurlu olduğunu belirtmiştir. Bununla birlikte mahkemece, makine mühendisi bilirkişiden alınan 20.05.2009 tarihli raporda, sigortalı araç sürücüsünün asli kusurlu, karşı araç sürücüsünün tali kusurlu olduğu tespit edilmiş olup davacı vekili bu rapora itirazlarının olmadığını bildirmiştir. Bu durumda mahkemece, kazanın salt (münhasıran) alkolün etkisiyle meydana gelmediği kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 4.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2542, Karar No: 2022/2875, Tarih: 15.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2542 E.  ,  2022/2875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli öldürmeye azmettirme, ruhsatsız bomba bulundurmak, ruhsatsız tabanca bulundurmak, resmi belgede sahtecilik,

HÜKÜM : Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03/02/2014 tarih ve 2014/184 D.İş sayılı; Hükümlü ... hakkında Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/31Esas, 2006/229 Karar sayılı ilamı ile tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçundan verilen müebbet hapis cezası ile ... 9.Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/144 Esas 2005/392 Karar sayılı ilamı ile bomba ve fünye bulundurmak suçundan verilen 4 yıl hapis ve izinsiz mermi bulundurmak suçundan verilen 2 yıl hapis cezası ve ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/12/2009 tarih 2003/439 Esas, 2009/368 Karar sayılı ilamı ile resmi belgede sahtecilik suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezalarının, 765 sayılı TCK'nin 73/2 maddesi uyarınca ve cezaların nevi ve miktarı da nazara alınarak 3 ay süreyle geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet ağır hapis cezası olarak tatbik edilmesine dair kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm, ceza miktarı itibariyle re’sen temyize tabi olmakla evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümlü ... hakkında Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 20/07/2006 tarihli, 2006/31 Esas ve 2006/229 Karar sayılı kararıyla tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçundan verilen müebbet hapis, ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/10/2005 tarihli, 2005/144 Esas, 2005/392 Karar sayılı kararıyla ruhsatsız bomba bulundurmak suçundan verilen 4 yıl hapis, ruhsatsız tabanca bulundurmak suçundan verilen 2 yıl hapis, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/12/2009 tarihli, 2003/439 Esas, 2009/368 Karar sayılı kararıyla resmi belgede sahtecilik suçundan verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezalarının infazı aşamasında Cumhuriyet savcılığı tarafından hükümlü hakkında verilen ve kesinleşen cezaların içtima ettirilmesine karar verilmesinin istenmesi üzerine verilen kararda bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiştir,

1-) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 15/07/2008 gün ve 2008/1-50 Esas, 2008/199 Karar sayılı ilamında vurgulandığı üzere;

01/06/2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 765 sayılı TCK'nin 68-77. maddelerine göre yapılacak içtima işlemi sonunda hükümlünün hücrede geçirmesi gereken sürenin saptanması takdir hakkının kullanılmasını ve bir değerlendirme yapılmasını gerektirdiğinden, bu durumda mutlak surette incelemenin duruşmalı olarak yapılması zorunlu olduğundan, usulüne uygun şekilde duruşma açılarak ve hükümlü duruşmaya çağrılarak, yapılacak yargılama sonucu karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde evrak üzerinden karar verilmesi,

2-) Kabule göre;

2-) Kabule göre;

Hükümlü hakkında tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçundan verilen müebbet hapis ile ruhsatsız bomba bulundurmak suçundan verilen 4 yıl hapis, ruhsatsız tabanca bulundurmak suçundan verilen 2 yıl hapis, resmi belgede sahtecilik suçundan verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezalarının 765 sayılı TCK'nin 73. maddesi uyarınca toplanması sırasında, müebbet hapis cezası esas alınarak diğer süreli hapis cezalarının her biri için denetime imkan verecek şekilde ayrı ayrı hücre süresi belirlenmesi ve daha sonra hücre sürelerinin toplanması gerekirken süreli hapis cezalarından hangisi için ne kadar hücre süresi belirlendiği denetime imkan vermeyecek şekilde tek bir hücre süresi belirlenmesi,

Usule aykırı olup, ceza miktarı itibariyle re'sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 15/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6511, Karar No: 2019/11894, Tarih: 17.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/6511 E.  ,  2019/11894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 20/02/2015 tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak katılma isteminin zimmet suçuyla sınırlı olarak KABULÜNE, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin vekili aracılığıyla yaptığı sanıklar ... ve ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet ve beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan Hazine vekilinin sanıklar ... ve ... haklarında zimmet suçundan verilen mahkumiyet, katılan... Kasabası Belediye Başkanlığı vekilinin sadece sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat, müdafilerin ise sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine, ayrıca sanık ... müdafin beraat hükmü bakımından vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafi ile katılan Belediye vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda belediyeye karşı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işleyen sanık ... hakkında zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması yerine, eylemin sanığa ödemede bulunan kişilere yönelik olduğunun kabulüyle ayrı ayrı yedi kez mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Ancak;

Bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda belediyeye karşı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işleyen sanık ... hakkında zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması yerine, eylemin sanığa ödemede bulunan kişilere yönelik olduğunun kabulüyle ayrı ayrı yedi kez mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Sanık ...'ın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken; yargılama aşamasındaki tutumu lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek hakkında TCK’nın 62. maddesi uygulanan sanığın, suç işleme konusundaki eğilimine göre bir daha suç işlemekten çekineceğine dair kanaate varılmadığı belirtilip, çelişki yaratılarak 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Niğde ili merkez... Belediyesinde tahsilat memuru olarak görev yapan sanık ...'ün, tanıklar ... ve ...'un servis ücreti olarak ödedikleri toplam 2.350 TL'yi belediye hesabına yatırmayarak mal edindiği kabul edilerek zimmet suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; servis hizmetlerinin ücretsiz yürütüleceğine ilişkin belediye meclisi veya encümenince alınmış bir karar olup olmadığı ile tanık ...'in beyanlarında aldığını söylediği tahsilat makbuzlarının araştırılması, soruşturma aşamasında dinlenen tanıklar ... ve ... ile servis şoförü ve aynı servisi kullanan diğer kişilerden tespit edilebilenlerin tanık sıfatıyla dinlenmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık ...'ün, tanıklar ... ve ...'dan tahsil ettiği servis ücretleri için herhangi bir makbuz ya da belge düzenlememesi ve zimmetin adı geçen tanıkların beyanları ile ortaya çıkarılması karşısında, eyleminin nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı gözetilmeden basit zimmet suçundan hüküm kurulması,

Sanık ...'ün zimmetine geçirdiği kabul edilen 2.350 TL'nin, suç tarihindeki ekonomik koşullara ve Dairemiz uygulamalarına göre değer azlığı sınırında kalması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle yüklenen suçu işledikleri kabul edilen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanıklardan ...'ın 29/08/2014, ...'ın da 07/08/2019 tarihlerinde öldükleri UYAP ortamından temin edilen nüfus kayıtlarından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,