muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5055, Karar No: 2008/4560, Tarih: 07.07.2008

12.02.2002 tarihli sözleşmede ... bedeli yazılı olmadığı gibi; ... bedelinin tutarında da yanlar arasında uyuşmazlık vardır. Borçlar Kanununun 366. maddesi gereğince, taraflarca önceden kararlaştırılmamış veya yaklaşık olarak kararlaştırılmış olan bedel, işin yapıldığı zamandaki serbest piyasa rayiçlerine göre yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonucu mahkemece belirlenir. Somut olayda mahkemece, 21.11.2005 günlü bilirkişi kurulu raporu ile buna ek rapor dayanak alınarak hüküm kurulmuş ise de; işin yapıldığı zamandaki serbest piyasa fiyatlarına göre davacı yüklenici tarafından temin olunan teneke kutulardan etiket ve kolilerin bedellerinin belirlenmiş olduğuna ilişkin bir açıklama yer almamaktadır. Başka bir anlatımla, bilirkişi kurulu raporu Borçlar Kanununun 366. maddesinde açıklanan yasal yönteme uygun değildir.

Diğer yandan, bedeli istenen ürünlerin davalı ... sahibine ait olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamasına, davalıdan bedelinin de istenmiş olmasına göre dava edilen bedelin tahsili ile birlikte ürünlerin de davalıya aynen iadesi gerekir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile tespit olunan bedelin davalıdan tahsiline karar verilmiş olduğu halde ürünlerin davalı şirkete davacı tarafından teslimine karar verilmemiş olması doğru olmamıştır. Ayrıca, yanlar arasındaki sözleşmenin 3. maddesi gereğince malların davacı tarafından, davalının işyerinde davalıya teslimi gerektiği kararlaştırılmış olduğu ve sözleşmenin feshinden sonra ürünlerin davacıda bulunduğu sabit bulunduğundan ve davacının, davalıyı alacaklı temerrüdüne düşürmediğinden, bedeline hükmedilen ürünlerin yani imalatta kullanılıcak malzemelerin davacının kusuru ile zarara uğramış ise, gerçekleşen bu zararların da davacı alacağından mahsubu "zararın denkleştirmesi" ilkesi gereğince zorunludur.

O halde, mahkemece yapılacak ...; yukarda açıklandığı üzere, Borçlar Kanununun 366. maddesi hükmünde öngörülen yasal yöntemle yüklenicinin hak ettiği istenebilir ... bedeli alacağının, bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak veya gerekli görülürse mahkemece yeniden uzman bilirkişi kurulu oluşturularak keşif ve inceleme yaptırılmak suretiyle, ... bedelinin belirlenmesi ve davacının kusuru ile bedeli istenen ürünlerin değer kaybetmesi sonucu zarar oluşmuş ise, tutarının saptanması ile hak edilen bedelden mahsubunun yapılması ve varılacak sonuca göre hak edilen bedelin davalıdan tahsili ile birlikte ürünlerin davalıya iadesine karar vermekten ibaret olmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan sebeblerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettirdiğinden 550,00 YTL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 07.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16361, Karar No: 2021/17559, Tarih: 25.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/16361 E.  ,  2021/17559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi (Ek karar)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık Salih Güler hakkında verilen 09.02.2016 tarihli ve 2014/628 E., 2015/882 K. sayılı ek kararın sanığa tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde bir belgeye rastlanmaması karşısında, ek karar sanığa tebliğ edilmiş ise buna ilişkin belgenin dosya içerisine eklenmesi; tebliğ edilmemiş ise ek karar sanığa usulüne uygun şekilde önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 25.10.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8045, Karar No: 2013/12684, Tarih: 27.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/8045 E.  ,  2013/12684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.240,00 ... lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Sivas 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 20/09/2012 tarihli ve 2012/137 esas, 2012/651 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 17.01.2013 tarih ve 2013/825-4418 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.02.2013 tarih ve 2013/22971 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, suç tarihinin 02/08/2006 olması karşısında, 19/12/2006 tarihli ve 26381 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 1. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine eklenen "Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin ... biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz." şeklindeki hükmün suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesinde yer alan "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam ... sayısının, bir ... karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." şeklindeki düzenleme karşısında, kararın gerekçe kısmında asgari hadden ceza tayin edildiğine dair ibarenin bulunduğu cihetle, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca beş ... adlî para cezası üzerinden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ... sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Sivas 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 20.09.2012 tarih ve 2012/137 esas, 2012/651 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 86/2. maddesi gereğince takdiren 5 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına,fiilin bıçakla işlenmesi nedeniyle aynı kanunun 86/3-e maddesi gereğince cezasının takdiren ½ oranında artırılarak 7 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına,aynı kanunun 29/1.maddesi gereğince cezası takdiren 1/4 oranında indirilerek 5 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına,sanığın cezasından 5237 sayılı kanunun 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 4

... adli para cezası ile cezalandırılmasına,aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 ... Lirasından hesaplanarak sanığın sonuç itibariyle 80 ... Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına; infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, diğer kısımların aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10132, Karar No: 2023/3793, Tarih: 12.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10132 E.  ,  2023/3793 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın göl alanı olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 246 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın göl alanı olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde özetle; taşınmazın gerçek bedelinin tespit edilmesi gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile baraj gölü sahası içerisinde kalması sebebiyle davacı idare lehine terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ve davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının tespitinde değerlendirilen unsurların mükerrer olarak objektif değer artış oranının tayininde de dikkate alındığını, taşınmazın objektif değer artışı uygulanmasını gerektiren bir özelliğinin bulunmadığını, karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı halde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğunu ve müvekkili idarenin harçlardan muaf olduğunu, taşınmazın kamulaştırma bedelinin yüksek hesap edildiğini ileri sürmüştür.

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarına tebliğ edilmeyerek savunma haklarının kısıtlandığı, masrafın brüt gelirin 1/3’ünden fazla olamayacağını, dava konusu taşınmazın metrekare birim bedelinin düşük hesaplandığını, bilirkişi kurulu tarafından münavebe ürünlerinin hatalı belirlendiğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ipekböceği üretimi yapılması nedeniyle dut ağacının bu özelliğinin dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiğini, dava konusu taşınmaza objektif değer artış oranı uygulanması gerektiğini, bilirkişi tarafından kullanılan verilerin hatalı olduğunu, taşınmazın gerçek bedelinin tespit edilmediğini, objektif değer artışı uygulanması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza dava tarihinde geçerli olan resmi veri listesi esas alınarak, yöre koşullarına uygun münavebe ürünleri seçilmek, sulu arazi için % 4 oranında kapitalizasyon faiz oranı uygulanmak suretiyle net gelir yöntemine göre biçilen değerin uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının tespitinde değerlendirilen unsurların mükerrer olarak objektif değer artış oranının tayininde de dikkate alındığını, taşınmazın objektif değer artışı uygulanmasını gerektiren bir özelliğinin bulunmadığını, karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı halde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğunu ve müvekkili idarenin harçlardan muaf olduğunu, ağaçların taşınmaza kapama bahçe özelliği vermediğini taşınmazın kamulaştırma bedelinin yüksek hesap edildiğini ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; masrafın brüt gelirin 1/3’ünden fazla olamayacağını, dava konusu taşınmazın metrekare birim bedelinin düşük hesaplandığını, bilirkişi kurulu tarafından münavebe ürünlerinin hatalı belirlendiğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ipekböceği üretimi yapılması nedeniyle dut ağacının bu özelliğinin dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiğini, dava konusu taşınmaza objektif değer artış oranı uygulanması gerektiğini, bilirkişi tarafından kullanılan verilerin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 246 ada 8 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın sulama kaynağı ve yeterliliği hükme esas alınan bilirkişi raporunda açıklanmıştır.

4. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

5. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6.Davacı idare vekilince 25.09.2017 tarihli banka dekontu ile 132.063,35 TL depo edilmiş olmasına rağmen fazla depo edilen bedelin miktarının hükümde hatalı gösterilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı idare vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine "Davacı kurum tarafından depo edilen 132.063,35 TL bedelden, kamulaştırma bedeli olan 63.250,21 TL’nin mahsubu ile fazla yatırılan 68.813,14 TL bedelin, davalılar tarafından bankadan çekilmişse varsa ödenen nemaları ile birlikte davalılardan hisseleri oranında alınarak davacı idareye verilmesine, bedel alınmamışsa fazla yatan bedelin işlemiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36953, Karar No: 2013/22816, Tarih: 18.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/36953 E.  ,  2013/22816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkta ele geçen bıçak üzerinde yeminli bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak, 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olmadığının belirlenmesi, yasa kapsamında olmadığının anlaşılması halinde, dosya kapsamına göre suça konu bıçağı salt saldırı amacıyla taşıdığına dair delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın ve vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7638, Karar No: 2021/12302, Tarih: 15.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7638 E.  ,  2021/12302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuğun ayrı yargı çevresi içerisinde bulunan İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan hükümlerin açıklandığı 01.06.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10618, Karar No: 2012/13911, Tarih: 01.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10618 E.  ,  2012/13911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar Maliye Hazinesine izafeten ... vdl. aleyhine 01/07/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil sonucu tahrip edilen çeşitli cins ve sayıdaki meyve ağaçlarının bedellerinin tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılardan Milli Eğitim Bakanlığı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, kendisine ve hazineye ait taşınmazlar üzerinde yetiştirdiği ağırlıkla fındık ağacı olmak üzere çeşitli cins ve sayıdaki ağaçlarının bedelleri ödenmeden okul inşaatı nedeniyle sökülüp kaldırıldığını belirterek uğradığı maddi zararın davalılara ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, ... Beldesi Ortaöğretim binasının inşaatı ve okul için ayrılan sahada yapılan çalışmalar sonucunda, bu alan üzerinde davacının yetiştirdiği çeşitli cins ve sayıdaki meyve ağaçlarının kaldırıldığı, davacının zarar gördüğü, 599,51 m2'lik imar yolu üzerinde davacıya ait ağaçların da sökülmesi nedeniyle davalı ...'nın da sorumlu olduğunun kabulü ile zararın davalı Milli Eğitim Bakanlığı ve Belediye Başkanlığı'nca karşılanmasına karar verilmiş, diğer davalı Maliye Hazinesine izafeten ... Milli Emlak Daire Başkanlığı aleyhine açılan davanın ise husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının kendisine ve hazineye ait olan taşınmazlarda dikili meyve ağaçlarının bulunduğu taşınmazların bir kısmının lise binası yapılmak üzere Milli Eğitim Bakanlığı Orta öğretim Genel Müdürlüğü'ne tahsis edildiği, 599,51 m2'lik kısmının ise imar yolu içinde kaldığı, davalılarca yapılan çalışmalar sırasında davacıya ait meyve ağaçlarının söküldüğü ve davacının zararına neden olunduğu anlaşılmaktadır. Davalı Milli Eğitim Bakanlığı, davalı ... ve ... Valiliği Milli Emlak Daire Başkanlığı bir kamu tüzel kişisidir. Anılan tüzel kişiliğe bağlı olarak ve kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet gösteren Bakanlık bağlı birimlerinin ve Belediye organlarının eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte olup kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. İstemin ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre davanın anılan davalılara yöneltilmesinin nedeni de hizmet kusurundan doğan zararın ödetilmesi istemidir. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince bu tür istemlerin tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılacak davada ileri sürülmesi gerekir. Yerel mahkemece, davalılar uyuşmazlığın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu benimsenerek yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 01/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.