muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5787, Karar No: 2022/3781, Tarih: 03.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5787 E.  ,  2022/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak:

5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince, her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama gideri ile ortak yargılama giderinden payına düşen miktarın toplamından sorumlu tutulması gerekirken, yargılama giderlerinin eşit oranda alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün yargılama giderine ilişkin "D" bölümünün çıkarılarak yerine "Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında Temmuz 2012 tarihli eylemine yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve Haziran 2012 ile 28.12.2012 tarihli eylemlerine yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

a) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve

maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlendiği ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK.nın 106/1-1.cümle maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında olduğu anlaşılmakla, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

b) Sanık müdafinin UYAP üzerinden gönderdiği 20.05.2014 tarihli mazeret dilekçesi ile mesleki mazeretinden ve talimat duruşma tarihinin ileri bir tarih olmasından dolayı duruşmaya katılamayacağını, bu nedenle duruşmanın başka bir güne ertelenmesini talep ettiği, bu dilekçenin dosya içerisine de konulduğu halde, mahkemece sanık müdafinin mazeret dilekçesi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

c) 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince, her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama gideri ile ortak yargılama giderinden payına düşen miktarın toplamından sorumlu tutulması gerekirken, yargılama giderlerinin eşit oranda alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

c) 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince, her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama gideri ile ortak yargılama giderinden payına düşen miktarın toplamından sorumlu tutulması gerekirken, yargılama giderlerinin eşit oranda alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1466, Karar No: 2014/5556, Tarih: 20.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1466 E.  ,  2014/5556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/226017

MAHKEMESİ : Bursa 5. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

NUMARASI : 2011/1618 Esas, 2012/1654 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianameye konu kayıp gönderilerle ilgili olarak suça konu dönemde kurumdan iş akışının sorularak, bu akış içerisinde sanıkların görevlerinin belirlenmesi, dosya kapsamından kayıp çeklere ilişkin olarak ayrıca soruşturma yürütüldüğü anlaşılan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/31695 sayılı soruşturma dosyasının akıbeti araştırılarak gerektiğinde ilgili kişiler tanık olarak dinlenmek suretiyle çeklerin tedavül sürecinin tesbite çalışılması, sonrasında gerektiğinde sanıkların sorumluluklarının tespitine yönelik olarak uzman bilirkişi kurulundan rapor alındıktan sonra iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10641, Karar No: 2018/3240, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10641 E.  ,  2018/3240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1)Sanığın, kendisine yüklenen suç anlatılmadan ve CMK 147. maddedeki yasal hakları hatırlatılmadan atılı suça yönelik savunması alınarak 5271 sayılı CMK'nın 147. ve 191/3-b maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17721, Karar No: 2014/22007, Tarih: 06.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/17721 E.  ,  2014/22007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/310697

Mahkemesi : A.. M..

Tarihi : 19/07/2013

Numarası : 2009/131 - 2013/307

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura, eksik inceleme ile karar verildiğine, cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Aksaray Spor Kompleksi kazan dairesinde kazan patlaması sonucu bir kişinin ölümü ve bir kişinin 45 gün iş ve gücünden kalacak biçimde yaralanması ile sonuçlanan olayda, olay tarihinde Aksaray Gençlik Spor il Müdürü olarak görevli olup 3/8 oranında kusurlu olan, adli sicil kaydı bulunmayan ve savunma için talimat mahkemesinde beyanda bulunduktan sonra mahkemeye bizzat gelerek savunma yapan sanığın, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir kişiliğinin de bulunmadığı gözetilmeksizin 647 sayılı Kanunun 4 maddesi uyarınca sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi hususunun tartışmasız bırakılması; yine sanık hakkında dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile 647 sayılı Kanunun 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında tayin edilen temel adli para cezasından, kusur nedeniyle 765 sayılı TCK' nın 455/son maddesi uyarınca indirim yapılırken fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9406, Karar No: 2015/10642, Tarih: 26.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/9406 E.  ,  2015/10642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Maddi ve Manevi Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalının çocuğu için yaptığı okul ödemelerinin bankadan çekilen ancak davacı yararına yapılan kredi ödemeleri karşılığında 10.000 TL. maddi tazminat ve Medeni Kanununun 24. maddesi gereğince kişilik haklarına saldırı karşılığında 1000 TL. manevi tazminat istemiştir. Talep, Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesinde yer alan boşanmanın fer’i niteliğinde değildir. Görev, kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Dava ve talep aile mahkemesinin görev alanında bulunmayıp, genel hükümlere tabidir. O halde görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.05.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/242, Karar No: 2014/1354, Tarih: 13.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/242 E.  ,  2014/1354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/242

Karar No : 2014/1354

Tebliğname No : KYB - 2013/397563

Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheliler İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250. maddesiyle görevli) kalem personeli haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/11/2012 tarihli ve 2012/108512 soruşturma, 2012/60679-1335 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın kabulüne, anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/03/2013 tarihli ve 2013/113 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, müşteki D. Ç..’in sanık olarak yargılandığı İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinde (CMK 250. maddesiyle görevli) görülmekte olan dava sırasında, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı (CMK 250. maddesiyle görevli) Adli Emanetinin 2009/1041 sırasında kayıtlı olarak bulunan içersinde 2 sayfadan ibaret “Sayın Savcım, Ben Ülkesini ve çalıştığı kurumu her şeyden üstün...” diye başlayan “Takdir sayın savcılarımızın ve Yüce Türk Milletinindir. Saygılarımla arz ederim” ibaresi ile biten mektubun bulunduğu zarf ve yazıların, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen 2011/138784 nolu soruşturma dosyası üzerinden yazılan 05/12/2011 ve 16/03/2012 tarihli müzekkereler ile anılan mahkemeden istenildiği, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250. maddesiyle görevli) 25/05/2012 tarihli ve 2009/191 dosya nolu yazısında, “İstenilen 2. ihbar mektubunun orjinalleri mahkememiz tarafından adlî emanetten getirtilerek 19/08/2011 tarihinde açılarak mahkememiz personeli tarafından çıplak elle dokunulmak suretiyle inceleme yapılmıştır.” denildiği, Mahkemenin bu yazısı üzerine, müşteki D. Ç..’in, söz konusu ihbar mektubuna çıplak elle dokunan İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250. maddesiyle görevli) kalem personeli haklarında suç delillerini karartma iddiasıyla suç duyurusunda bulunduğu, görevi kötüye kullanma suçundan yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/11/2012 tarihli ve 2012/108512 soruşturma, 2012/60679-1335 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın gerekçesinde, şikayete konu belgelerin, mahkemesinde görülen davanın delili olması nedeniyle incelemesi sırasında personel tarafından elle dokunulduğunun gelecekte yapılacak incelemede dikkate alınması için bu hususun yazıda açıkça belirtildiği, kalem personelinin bu belgelerdeki delilleri yok etmek için belgeye elle dokunduklarına ilişkin soyut iddia dışında yeterli şüphe oluşturacak delilin elde edilememesinin gösterildiği, anılan karara karşı müşteki Dursun Çiçek tarafından itiraz edildiği ve Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesince 15/03/2013 tarihli ve 2013/113 değişik iş sayılı kararıyla, "Adli Tıp Genel Kurulunca bu hususta nihai bir inceleme yapılıp yapılmadığının araştırılarak, anılan belgeye çıplak elle dokunmaktan dolayı yeniden incelemenin mümkün olmadığının saptanması halinde, kalem personelinin davranışındaki kasıt veya ihmal durumunun mahkemesince değerlendirilmesi" gerektiği belirtilerek, itirazın kabulüne, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

Mahkeme personeli tarafından çıplak elle dokunulduğu belirtilen ve İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı (CMK 250. maddesiyle görevli) Adli Emanetinin 2009/1041 sırasında kayıtlı 2 sayfadan ibaret ihbar mektubunun, yargılaması devam etmekte olan Dursun Çiçek’in sanık olarak yargılandığı İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesindeki (CMK 250. maddesiyle görevli) dava dosyasının delili olduğu, derdest bir davanın delilinin soruşturmaya konu yapılmasının mümkün olmadığı, söz konusu delilin hukuka uygun olup olmadığı veya hükme esas alınıp alınmayacağı konusundaki değerlendirme ve takdirin yargılamayı yapan mahkemesine ait olduğu, yargılama sırasında, anılan delilin sıhhati konusundaki iddiaların doğrulanması halinde mahkemece her zaman suç duyurusunda bulunulmasının mümkün olduğu gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 12/12/2013 gün ve 94660652-105-34-7834- 2013/18852/76163 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatının yerinde olmasına nazaran Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15/03/2013 gün ve 2013/113 Değişik İş sayılı kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9256, Karar No: 2023/15929, Tarih: 25.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/9256 E.  ,  2023/15929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2989 E., 2023/292 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Emet Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2021/141 E., 2021/551 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğünde muvazaalı hizmet alımı yoluyla ... alan görünüşte alt işveren şirketler bünyesinde ... İşletme Müdürlüğü triyaj bölümünde işçi olarak çalıştığını, müvekkili tarafından yapılan işin davalı Kurumun asli ve sürekli işi olduğunu, eskiden işin tamamının kadrolu işçiler eliyle yapılmaktayken kadrolu personelin emeklilik gibi çeşitli nedenlerle azalması sonucu bu işçilerin yerine ucuz işçi teminine yönelik alt işveren şirketler vasıtasıyla işçi temini yoluna gidildiğini, personel eksikliğinin bu şekilde giderildiğini, davalı Kurumun dava konusu tahliye, taşıma, ayıklama, istifleme, bunkere cevher beslemesi sair işlerine ilişkin hizmet alımı gerçekleştirdiğini, birbirini takip eden bu hizmetlerin işletme süresinin bir parçası olduğunu, bir bütün olan üretimin bir unsuru olarak değerlendirilen ihale konusu hizmetlerin özel sektör eliyle gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığını, davalı Kurum ile alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmelerinin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu, müvekkilinin başlangıçtan itibaren davalı Kurumun işçisi olduğunu ileri sürerek ilave tediye alacağı ile davalı Kurumun toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Kurumun işçisi olmayıp değişen yüklenici firmalarda çalıştığını, müvekkili ile arasında işçi ve işveren ilişkisi bulunmadığını, yönetim hakkı doğrudan alt işverenlere ait olup Kurumun alt işveren işçileri üzerinde yönetim hakkı bulunduğundan söz edilemeyeceğini, müvekkili Kurumun ana faaliyet alanının bor ve türevi cevherlerin çıkarılıp üretilerek satışa hazır hâle getirilmesi olduğunu, esas işin sevk ve idaresinin kadrolu ve vasıflı işçileri tarafından yapıldığını, alt işveren eliyle yapılan işlerin, asıl işin üretim faaliyetlerini oluşturan kimyasal ve metalürjik süreçler kapsamında değil doğrudan üretimle ilişkisi olmayan yardımcı işler kapsamında olduğunu, davacının çalışmış olduğu hizmet alım işinin müvekkili Kurum tarafından baştan itibaren ihale yoluyla satın alınarak gördürüldüğünü, bu nedenle muvazaa iddialarının haksız olduğunu, davacının alt işveren işçisi olduğunu, ilave tediyeden yararlanamayacağını, toplu ... sözleşmelerinin asıl işveren işçileri için imzalandığını ve yürütüldüğünü, alt işveren toplu ... sözleşmesinin tarafı olmadığına göre onun işçilerinin sözleşmeden yararlanmasının mümkün olmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere davacının bir an için asıl işverenin işçisi sayılması gerektiği kabul edilse dahi sendika üyeliği bulunmayan işçinin toplu ... sözleşmesinden yararlanmasının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu (6356 sayılı Kanun) gereği mümkün olmadığını, yine davacının çalışmış olduğu dönemlerde imzalanan tüm toplu ... sözleşmelerinde "bu sözleşmenin işçilere hak ve menfaat sağlayan hükümleri ise yalnız taraf sendikası üyesi işçilere uygulanır." ibaresinin yer aldığını, davacının talep etmiş olduğu tüm alacaklar hakkında zamanaşımı def'inde bulunduklarını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; işyerinde keşif icra edildiği ve keşif mahallinde tanıkların dinlendiği, keşif sonrası teknik bilirkişiler tarafından rapor hazırlandığı, toplanan kanıtlar ve dosya kapsamına göre davalı Kurumun asıl işinin açık ocaktan çıkartılan bor madeninin reaksiyon, filtrasyon, kristalizasyon ve kurutma işlemlerinden geçirilerek borik asite dönüştürülme işi olduğu, sırasıyla maden çıkarma, cevher taşıma, yıkama, ayıklama, sınıflandırma, depolama, kırma, parçalama, öğütme, reaksiyon, filtrasyon, kristalizasyon, kurutma, paketleme, stoklama ve yükleme aşamalarının bulunduğu, alt işverene verilen işin ise işyerinde asıl işveren tarafından yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin yardımcı işlerinden olmadığı ve işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir ... olmadığı, buna göre davalı Kurum ile davacının çalıştığı alt işverenler arasında yapılan hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğu ve davacının çalışmaya başladığı tarihten itibaren davalı Kurumun işçisi olduğu, dolayısıyla ilave tediyeye hak kazandığı, 6356 sayılı Kanun ve toplu ... sözleşmeleri hükümlerine göre; taraf işçi sendikası üyesi olan işçinin toplu ... sözleşmesinin imzalandığı tarihte üye ise toplu ... sözleşmesinin yürürlük tarihinden, sonradan üye olmuş ise üyeliğinin işverene bildirildiği tarihten, taraf sendikaya üye değilse dayanışma aidatı ödeyerek toplu ... sözleşmesinden yararlanmak istediğine dair talep tarihinden itibaren toplu ... sözleşmesinden yararlanabileceği, bu nedenle her bir toplu ... sözleşmesi dönemi yönünden ayrı ayrı değerlendirilerek davacının yararlanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirildiği, davanın belirsiz alacak davası türünde açılmasına bir engel bulunmadığı gerekçesiyle bir kısım alacak miktarının zamanaşımına uğradığı ve seri hâlde açılan davaların duruşmalarının aynı gün yapılmamasına göre vekâlet ücretinin belirlendiği de belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda muvazaaya ilişkin değerlendirmeye dayanak sebeplerin ve yapılan hesaplamaların hatalı olduğunu, heyet raporu hazırlanırken tarafsızlık ilkesine de aykırı davranıldığını, keşif gününden önce İlk Derece Mahkemesince belirtilen sürede dosyaya keşif harcı ve masrafları yatırılmamış olan dosyalarda keşif icra edilmesinin hukuka aykırı olduğunu ve bu duruma muvafakatlerinin olmadığını, muvazaa ve alacak hesabına ilişkin olarak aynı anda ... rapor hazırlanmasının savunma haklarını kısıtladığını, alacakların zamanaşımına uğradığını, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan son tutanak tarihi ile sonraki bir tarih arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediğini, bu dönem yönünden dava şartı yokluğu nedeniyle usulden ret kararı verilmesi gerektiğini, dosyaların seri olması dikkate alınmayarak davacı vekiline her bir dosyada hatalı olarak çok yüksek miktarda nispi vekâlet ücreti takdir edildiğini, yargılama giderleri ve harçların her bir dosyada yüksek belirlendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç