muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2071, Karar No: 2011/2769, Tarih: 25.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2071 E.  ,  2011/2769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 108 ada 8 parsel sayılı 6572,54 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3105, Karar No: 2014/6543, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3105 E.  ,  2014/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.24.03.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/2509, Karar No: 2017/7073, Tarih: 20.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2509 E.  ,  2017/7073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesi kapsamından temyiz isteğinin mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9200, Karar No: 2019/15968, Tarih: 05.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/9200 E.  ,  2019/15968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın temyizinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2800 TL olan adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi üzerine mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı yasaya uygun bulunduğundan, 08/10/2015 tarihli ek karara karşı yapılan itirazın CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca REDDİ, ek kararın ONANMASI,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1015, Karar No: 2013/542, Tarih: 14.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1015 E.  ,  2013/542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/10/2011 tarih ve 2011/118-2011/21 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekiline ait işyerinin davalı nezdinde sigortalı olduğunu, 13.02.2009 tarihinde yağan yağmur nedeniyle işletmenin duvarının bir kısmının yıkıldığını, bazı yerlerde de ayrılmalar meydana geldiğini, davalının hasar bedelini ödemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 16.02.2011 tarihli dilekçesi ile dava değerini 55.000 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, hasara uğrayan duvarın davacı tarafından yaptırılmadığını, duvarın sigortalıya ait olduğu kabul edilse bile yangın sigortası genel şartlarına göre poliçede belirtilmeyen bahçe ve çevre duvarlarının teminat kapsamında yer almadığını, ıslah edilen kısmın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, iki yıllık zamanaşımı süresinin rizikonun gerçekleştiği tarihte değil 5 günlük ihtar süresinin son günü başlayacağı, ıslah talebinin zamanaşımına uğramadığı, duvarın davacı tarafından yaptırıldığı, sigortalı yerin işyeri olması, işyerinin konum ve niteliği, duvarın işyerinin mütemmim cüzü niteliği taşıması nedeniyle duvarın teminat kapsamında olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 55.000 TL'nin 10.000 TL'lik kısmına 26.04.2009 tarihinden itibaren 45.000 TL'lik kısmına ıslah tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.940,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6165, Karar No: 2012/22734, Tarih: 21.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/6165 E.  ,  2012/22734 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı adına Av. ... 2- ... Kutu San Tic. A.Ş. İflas İdaresi (Bakırköy İfl. Dairesi) adına adına Av. ... arasındaki dava hakkında İzmir 2. İş Mahkemesi’nden verilen 26.12.2011 ve 677/735 sayılı hükmün temyiz yolu ile incelenmesi davacı ve davalılardan Kurum vekillerince istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı takdirde Yargıtay Kanununun 14. maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Kanunlardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme, davacının hizmet tespiti ile aylık net 1.415 TL ücretle çalıştığının ve fazla çalışma yaptığının tespitine ilişkin verilen hükmün temyizi üzerine yapılmakta olup, temyiz istemi anılan 14. maddenin kapsamı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı içine girmektedir.

S O N U Ç :Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının Yargıtay 21. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23380, Karar No: 2017/35946, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23380 E.  ,  2017/35946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9542, Karar No: 2013/2407, Tarih: 22.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/9542 E.  ,  2013/2407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/11/2009 tarih ve 2003/382 Esas. 2009/489 Karar sayılı karar ile görevsizlik kararı verildiği, karar vaki itiraz üzerine Silivri Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/02/2010 tarih ve 2010/75 D. İş sayılı kararı ile itirazın kabul edilmesi üzerine her iki mahkeme arasında olumsuz görev uyuşmazlığı oluştuğu halde bu uyuşmazlığın yargı yeri tayini yoluyla giderilmeden yargılamaya devam olunarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3393, Karar No: 2019/12474, Tarih: 29.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/3393 E.  ,  2019/12474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının önce davalı şirketin ... bulunan işyerinde sonra ... bulunan işyerinde çalışmaya devam ettiği, anjio teknisyeni olduğu ve işyerinde Radyoloji Radyom ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkındaki Nizamnameye göre günde 5 saatten fazla çalışamayacağı halde 08.00 - 18.00 arasında çalıştığı, ayrıca davacının anjio hastası çıktığı zamanlarda da nöbet tuttuğu, şua izni kullanmadığı, ... ayda en az 2 Pazar günü işyerine çağrıldığı ve tüm dini ve milli bayramlarda da çalıştığı iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı,şua izni ücreti, fazla mesai ve nöbet ücreti, pazar ve bayram çalışması ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili,davacının iddia ettiği çalışma saatlerinin gerçeğe aykırı olduğu,davacının çalışma saatlerinde devamlı olarak anjiyo işlemlerinin yapıldığı yerde bulunmadığı,davacının anjiyo işlemleri yapıldığı zamanlarda hizmete destek verdiği, 5947 Sayılı Üniversite ve Sağlık Personelinin Tam Gün Çalışmasına Dair Yasaya göre radyasyon ortamında çalışan işçilerin haftalık çalışma sürelerinin 35 saat olduğu, davacı ile müvekkil şirket arasında imzalanan sözleşmede davacının işverenin talebi halinde fazla çalışma yapmayı, gerek gördüğünde Pazar günlerinde ve genel tatil günlerinde çalışmayı kabul ettiği,bu günlere denk gelen çalışmalarda davacının ücretlerinin ödendiği,ayrıca bu konuda denkleştirme yapıldığı ve davacıya izin kullandırıldığı ve davacının yıllık izinlerinin ve şua izinlerinin kullandırıldığı savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacı hizmet akdinin işveren tarafından sona erdirildiğini açıklayarak ihbar ve kıdem tazminatı talep etmiş, davalı ise davacının işyerini terk ettiğini bildirmiştir. Davacının işyerini terk ettiğine ilişkin tutanak, tespit belgesi gibi herhangi bir belge dosyaya sunulmamıştır. Davalı işveren tarafından iş akdinin tazminat ödemesini gerektirmeyecek şekilde son bulduğu ispat edilemediğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin hüküm altına alınmasına karar verilmiş, işyerinde anjiyo teknisyeni olarak 3153 sayılı Radyoloji Radiom ve Elektrik ve Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseleri Hakkında Kanuna ve bu kanuna istinaden çıkarılan nizamname hükümlerine göre çalıştığı, 4947 sayılı Üniversite ve Sağlık Personelinin tam gün çalışmasına ve bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanunun 9. md hükümleri dikkate alınarak davacının 31/01/2010 tarihine kadar olan dönemde haftada 17,5 saat fazla çalışma yaptığı, 30/01/2010 tarihinden sonraki dönemde ise 10 saat fazla çalışma yaptığı anlaşılmakla fazla çalışma alacağının hüküm altına alınmasına, 27/04/1939 tarihli 2/10857 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile çıkarılan Radyoloji Radyum ve Elektrikli Tedavi Müesseleri Hakkındaki Nizamnamenin 24. md " bu gibi müesselerde her röntgen mütehassısının veya röntgen ve Radyom ile iştigal eden kimsenin senede 4 hafta muntazaman devamlı tatil yapması mecburidir hükmü bulunmakta,davacının izin ücreti talebinin kabulüne karar verilmiş, tanık beyanlarına göre davacının genel tatil günlerinde çalıştığı anlaşılmakla genel tatil alacağının hüküm altına alınmasına % 30 oranında hakkaniyet indirimi yapılmasına karar verilmiş, nöbet ücreti ve hafta tatili ücreti talebinde bulunmuş ise de bu alacağını ispat edemediğinden ücret alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı iş akdinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, davalı işveren davacının kendisinin işi bıraktığını savunmuş, Mahkemece iş akdinin davalı tarafından feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı kabul edilmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinin 6.ıncı sayfasına eklediği Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/168 Talimat sayılı zaptında tanık olarak dinlenen davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını beyan etmiştir.

Mahkemece bu talimat evrakının resmi kanallardan ulaşılarak gerekirse asilden sorulup iş akdinin feshinin sebep ve şeklinin değerlendirilmesi yapılarak sonuca gidilmelidir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinin 6.ıncı sayfasına eklediği Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/168 Talimat sayılı zaptında tanık olarak dinlenen davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını beyan etmiştir.

Mahkemece bu talimat evrakının resmi kanallardan ulaşılarak gerekirse asilden sorulup iş akdinin feshinin sebep ve şeklinin değerlendirilmesi yapılarak sonuca gidilmelidir.

3-Taraflar arasındaki hizmet akdinin "ücret başlıklı 2.2." maddesinde aylık ücrete hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ve fazla mesai ücretinin dahil olduğu yazılıdır. Hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ücrete dahil edilmesi yasal değilse de fazla mesai ücretinin ücrete dahil edilmesi mümkün olup Mahkemece fazla mesai ücreti hesabında haftalık 5.2 saatin mahsup edilmesinin gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

4-Mahkemece 500 TL istenilen hafta tatili ve Ulusal bayram ve genel tatil ücretinde doğru biçimde ayrıştırma yapılarak Ulusal bayram ve genel tatil ücreti açısından 250 TL talep kabul edilmiş hafta tatili reddedilmiştir.Hafta tatilinin reddi karşısında vekille temsil edilen davalı lehine vekalet ücretinin hükmedilmemeside hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16840, Karar No: 2018/4768, Tarih: 21.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16840 E.  ,  2018/4768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

... Döküm. San. Ltd. Şti’nin yetkilisi olan sanıkların,... ve .. Doğalgaz Isı Sistemleri Metal San. ve Dış. Tic. Ltd. Şti’ne ait 77 adet sahte faturayı yasal defter ve kayıtlarına intikal ettirmek suretiyle "2006 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların suçlamayı kabul etmemesine karşın, 18.03.2011 tarihli vergi inceleme raporunda;...ve ...Doğalgaz Isı Sistemleri Metal San. ve Dış. Tic. Ltd.Şti haklarında sahte fatura düzenlediklerine ilişkin vergi tekniği raporları bulunduğunun belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; 2006 takvim yılına ilişkin suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 2006 takvim yılında kullandığı iddia olunan faturaların adli emanetten getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2-Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a)... ve... Doğalgaz Isı Sistemleri Metal San. ve Dış. Tic. Ltd. Şti yetkilisi hakkındaki vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa)Faturaları düzenleyen kişi ve şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb)Daha sonra, faturaları düzenleyen kişi ve şirket ile kullanan şirketin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

bb)Daha sonra, faturaları düzenleyen kişi ve şirket ile kullanan şirketin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

d)İstanbul 3.Vergi Mahkemesi’nin 2011/1001 Esas, 2012/3212 Karar sayılı dosyasının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, dosyanın getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Kabule göre de;

a)Hükmün gerekçesinde “sanıkların ayrı ayrı 5271 sayılı Yasanın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine” karar verilmesinin gerektiği belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında; “sanığın 5271 sayılı Yasanın 223/2-b maddesi uyarınca beraatine” karar verilmek suretiyle çelişkiye neden olunması,

b)Adli emanetin 2011/50 sırasında kayıtlı suça konu faturaların akıbeti hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.