muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4480, Karar No: 2024/1899, Tarih: 14.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4480 E.  ,  2024/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2879 E., 2020/163 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet kararı kaldırılarak mahkûmiyet,beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2018 tarihli ve 2017/322 Esas, 2018/383 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine, suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c, 31/3, 168/3-2 uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 28.01.2020 tarihli ve 2018/2879 Esas, 2020/163 Karar sayılı kararı ile sanık ... ve suç sürüklenen çocuk ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suçu sürüklenen çocuk müdafiinin, ve katılan vekilinin başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149/1-a-c, 168/3-2, 53/1-2-3 uyarınca 7 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149/1-a-c, 31/3, 168/3-2 uyarınca 4 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.05.2022 tarihli 2020/349/50 sayılı, hükümlerin onanması, görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Dosya içinde yer alan 15.10.2019 ve 28.01.2020 tarihli oturumlarda suça sürüklenen çocukun 18 yaşını tamamlamadığı gözetilmeden duruşmanın kapalı yerine açık yapılması telafisi olanaklı olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.05.2022 tarihli 2020/349/50 sayılı, hükümlerin onanması, görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

Dosya içinde yer alan 15.10.2019 ve 28.01.2020 tarihli oturumlarda suça sürüklenen çocukun 18 yaşını tamamlamadığı gözetilmeden duruşmanın kapalı yerine açık yapılması telafisi olanaklı olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Kısa kararın açıklandığı oturumda suça sürüklenen çocuk ...'un ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunduğu, duruşmadan vareste tutulması yönünde bir istemi bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...'un 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesi gereğince duruşmaya getirtilerek, esas hakkındaki savunması sorulduktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur ve Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk ...' müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 28.01.2020 tarihli ve 2018/2879 Esas, 2020/163 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8532, Karar No: 2022/3764, Tarih: 11.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8532 E.  ,  2022/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 15.11.2019 tarih ve 2018/65 E- 2019/454 K. sayılı kararın asıl ve birleşen davada davacılar vekilleri ile davalılar ... ve Mostar İnş. Nakl. Ve Mobilya Dekorasyon Tic. San. Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne-reddine dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 07.10.2020 tarih ve 2020/634 E- 2020/867 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacılar vekilleri ile davalılar ... ve Mostar İnş. Nakl. ve Mobilya Dekorasyon Tic. San. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen dosya davacıları vekili, ... ile ...'ın müşterek çocukları olan müteveffa ...'ın olay günü olan 06/12/2016 tarihinde okul servisi ile okula giderken kaza mahallinde davalı ...'in sevk ve idaresinde bulunan hafriyat kamyonu ile diğer davalı ...'in sevk ve idaresinde bulunan okul servis otobüsünün çarpışması sonucunda olay yerinde vefat ettiğini, olaya ilişkin yürütülen Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/44 esas sayılı dosyası ile davalıların üzerlerine atılı suçtan dolayı cezalandırıldıklarını, davalı şirketlerin ise davalı araçların ruhsat sahibi olduklarını, müvekkilinin çocuğunun vefatı nedeniyle ruhsal ve psikolojik sıkıntılar yaşadığını, bu nedenlerle 200.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen dosya davalısı ... vekili, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, müvekkilinin bu miktarı ödeme imkanının bulunmadığını, açılan davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, bu nedenlerle davanın reddine ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen dosya davalısı Yalçınhan San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ... vekili, müvekkilinin kazanın oluşumunda kusursuz olduğunu, müvekkilinin alması gereken her türlü tedbiri aldığını, kamyon sürücünün sağ ortaya yakın arka taraftan çarptığını ve bu da tam kusurlu olduğunu gösterdiğini, açılan davanın müvekkilleri açısından haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, bu nedenlerle davanın reddine ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen kazanın oluşumunda, davalı sürücü ...'in seyir hızıyla girdiği kavşakta geçiş önceliği kurallarını ihlal etmesi ve solundan gelen diğer sürücünün yönetimindeki okul servisine sağ yan kısmından çarpıp devrilmesine neden olduğundan %75 oranında asli kusurlu, diğer davalı sürücü H....'ın ise %25 oranında tali kusurlu olduğu, tarafların sosyal ve mali durumları, kazanın meydana geliş şekli, tarafların kusur durumları, ceza dosyası, bilirkişi raporları, manevi tazminatın zenginleşme aracı olamayacağı ilkesi, caydırıcılık ilkesi ve hak ve nesafet kuralları gibi etkenler de nazara alınmak suretiyle asıl ve birleşen davaların kısmen kabulü ile asıl davada 70.000,00 TL manevi tazminatın birleşen davada baba ...için 70.000,00 TL, kardeş ...... için 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi 06/12/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, kararı asıl ve birleşen dava davacılar ve davalılar vekilleri istinaf etmiştir.

İstinaf mahkemesince, davacıların oğlu ve kardeşi müteveffanın, davalının sürücüsü ve işleteni olduğu aracın çarpması neticesi hayatını kaybettiği kazada, kazanın meydana gelmesinde davalıların tamamen kusurlu olduğu, olayın oluş biçimi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tarafların kusur durumları, meydana gelen netice ve yukarıda ilkeler gözönünde tutulduğunda hükmedilen manevi tazminat miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyet çerçevesinde bir miktar az olduğu anlaşıldığından davacılar vekilinin buna yönelik istinaf talebinin kabulüne, davalıların talebinin reddine mahkeme kararının HMK.'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulü ile asıl davada 100.000,00 TL manevi tazminatın, birleşen davada baba ...için 100.000,00 TL, kardeş ...... için 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi 06/12/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, kararı asıl ve birleşen dava davacılar vekilleri ile davalılar ... ve Mostar İnşaat Nak. ve Mob. Dek. Tic. San. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacılar vekilleri ile davalılar ... ve Mostar İnş. Nakl. ve Mobilya Dekorasyon Tic. San. Ltd. Şti.' vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davacı ...'dan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 52,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden birleşen davada davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 8.197,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ... ve Mostar İnş. Nakl. ve Mobilya Dekorasyon Tic. San. Ltd. Şti.'den alınmasına, 11/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5827, Karar No: 2018/3308, Tarih: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5827 E.  ,  2018/3308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilirken bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6328, Karar No: 2016/6678, Tarih: 23.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/6328 E.  ,  2016/6678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/03/2015 tarihli ve 2014/718 Esas, 2015/557 sayılı Kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 04/05/2015 tarihli ve 2015/265 Esas, 2015/166 sayılı Kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 12/05/2015 tarihli ve 2015/378 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki " (1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür. " yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 11/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin Kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 19/04/2016 gün ve 94660652-105-34-1934-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12/05/2015 tarihli ve 2015/378 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4870, Karar No: 2010/1320, Tarih: 11.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4870 E.  ,  2010/1320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

No :306-292

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince duruşmalı, davalı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere cevap kağıdı gönderilmiştir. Belli günde davacı vek. Av. ... gelmiş, davalıya çıkartılan tebliğin adresten taşınmış olduğu şerhi ile bila ikmal dönmüş, bu nedenle davacılar vekilinin yeni adresi bildireceğiz demelerine rağmen yeni adresi bildirmediklerinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

. Davacılar vekili, davacılardan ... Ltd.Şti’nin Yunanistan’da faaliyet gösteren ... Co.adlı firmadan ... ürününü (süt proteini) transit ticaret kapsamında satın alıp, ürünü İran’daki firmaya sevk ettiğini,bu alışveriş kapsamında ... Ltd.Şti’nin Yunanistan’dan gönderilecek malların teminatını teşkil etmek üzere 126.000.00 USD bedelli 08.05.2007 tarihli çeki, diğer davacı lehtar gösterilip onun cirosu ile ... Co. firmasının Türkiye’deki temsilcilerine teslim ettiğini, mal İran’a gittiğinde (6) aylık kullanım ömrünün kaldığının saptanması üzerine malın iadesinin istendiği, durumun ... Co.’ya iletildiği halde iade ve değişimi kabul etmediğini, malların İran’dan gönderilmesi işlemlerine başlandığını, bilirkişi incelemesiyle ürünün ayıplı olduğunun tespit edileceğini, malların ayıplı olması karşısında işlem temeli çöküp, çekin sebepsiz kaldığını, müvekkillerinin malları derhal istenilen kişiye iadeye hazır olduklarını, ancak davalının çekle icra takibine başladığını, davacıların davalı ile hukuki ilişkileri bulunmadığı gibi, çekin meşru hamili de olmadığını, yurtdışı firmasının çeki davalıya elden teslim ettiğinin anlaşıldığını belirterek davalıya borçlu olunmadığının tespitine, tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddia edilen olayların iyiniyetli hamil olan müvekkiline karşı ileri sürülemeyeceğini bildirerek davanın reddi ile %40’tan az olmamak üzere tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre davacıların ticari alışveriş yaptıkları firmaya karşı ileri sürebilecekleri def’ileri iyi niyetli hamile karşı ileri süremeyecekleri, davalının kötüniyetli olduğunun da kanıtlanamadığı, kaldı ki, yurt dışı firma ile ilişki nedeniyle çekin bedelsiz kaldığının da ispat edilememesi gerekçesiyle davanın ve davalının tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyizine gelince; davacı yan 126.000.00 USD bedelli çekten dolayı borçlu olunmadığının tespitini istemiş,takip konusu yapılan çeke ilişkin olarak mahkemece ihtiyati tedbir kararı verilmiş ve verilen bu tedbir kararı icra dosyasında infaz edilmiştir. Bu durumda verilen tedbir kararı nedeniyle davalının alacağına kavuşması engellenmiş olduğundan İİK.nun 72/4.maddesi uyarınca davalı lehine tazminata hükmedilmesi gerekirken, reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.