muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16051, Karar No: 2021/15271, Tarih: 08.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/16051 E.  ,  2021/15271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan sanık ...'ın, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 91/1-1. cümle, 91/1-2. cümle, 91/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 4.500,00 Türk lirası ve 220,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2015 tarihli ve 2015/100 esas, 2015/185 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 29.12.2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2021 tarihli ve KYB. 2021-1987 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

6831 sayılı Kanunun 91/1. maddesinin "14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleri ile yasak edilen fiillerden dikiliden ağaç kesenler, kökünden sökenler veya hayatiyetini sona erdirecek şekilde boğanlar, ağaçlardan yalamuk, pedavra, hartama çıkaranlar üç aydan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır. Ancak suçun konusunun münhasıran yakacak nitelikte emval veren ağaç olması halinde, verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklinde yer alan düzenlemeye nazaran, yargılamaya konu somut olay nedeniyle sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesinde düzenlenen "yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme" suçundan dava açılmış ve temel cezanın belirlenmesinden sonra anılan Kanun'un 91/1-2. cümle maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılmış ise de; olay mahalinde yapılan keşif sonucu alınan 01/04/2015 tarihli bilirkişi raporunda davaya konu sanık tarafından kestirilen ağaçların yakacak vasıfta olduğunun belirtilmesi, keza hükmün gerekçe kısmında sanığın suçunun yakacak nitelikte orman emvalinin kesilmesi olduğunun kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında tayin olunan cezadan 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2. cümle maddesi gereğince indirim yapılması yerine, yarı oranında arttırım yapılarak yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 01.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda dikiliden kesilen çam ağaçlarından elde edilen emvallerin yapacak vasıflı, meşe ağaçlarından elde edilen emvallerin ise yakacak vasıflı olduğunun belirtildiği ve sanık tarafından 1 adet meşe, 1 adet de çam ağacı kestiğine yönelik ikrarı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin yakacak nitelikte orman emvalinin kesilmesi suçunu oluşturmayacağı, keza bahse konu suçun oluşması halinde de 1/2 indirim yapılması gerekirken artırım yapılarak fazla ceza tayini,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği kısmen yerinde görüldüğünden, Kadirli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.04.2015 tarihli ve 2015/100 Esas, 2015/185 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği hükmün "2" numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına, hükmün "3" numaralı bendindeki ''8 AY 30 GÜN HAPİS VE 14 GÜN'' ibaresinin çıkartılıp yerine "6 AY HAPİS VE 10 GÜN'' ibaresinin, 4. bendinde ki ''7 AY 15 GÜN HAPİS ve 11 GÜN'' ibaresinin çıkartılıp yerine "5 AY HAPİS VE 8 GÜN" ibaresinin, 5. bendindeki '' 11 gün karşılığı adli para cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumuna göre belirlenen gün cezanın bir günü TCK'nun 52/2. maddesi gereğince takdiren 20,00 TL kabul edilerek

sanığın 220,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen 320,00 TL'' ibaresinin çıkartılıp yerine '' 8 gün karşılığı adli para cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumuna göre belirlenen gün cezanın bir günü TCK'nun 52/2. maddesi gereğince takdiren 20,00 TL kabul edilerek sanığın 160,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, sanığa verilen 160,00'' ibaresinin ve 7. bendindeki ''4.500,00'' ibaresinin çıkartılıp yerine '' 3.000,00 TL'' ibaresi eklenilmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 08.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yazı İşleri Müd. Y.

B.K
Yargıtay — Esas No: 2022/1907, Karar No: 2023/3263, Tarih: 12.06.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/1907 E.  ,  2023/3263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/211 E., 2022/279 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ünye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/308 E., 2021/288 K.

Taraflar arasındaki asıl davada elatmanın önlenmesi, birleştirilen davada el atmanın önlenmesi ve kâl davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleştirilen davanın el atmanın önlenmesi talebi yönünden kabulüne, kâl talebi atiye bırakıldığından kâl talebi yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı/birleştirilen davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı/birleştirilen davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ilçesi, ..mahallesi ...Mevkiinde 151 ada 3 numaralı gayrimenkulün müşterek mülkiyet olarak kendilerine ait olduğunu, davalının 27 No.lu parsel içerisinde yolun kenarında evinin olduğunu, davalının yola müdahalesi olduğunu, ayrıca yolu daraltmak suretiyle yolu kendi arazisine kattığını, kendisinin yerine kanal açarak suyun arazisine akmasını sağladığını ve arazisine zarar verdiğini, davalının taşınmazına ve yola yapmış olduğu haksız elatmanın önlenmesini, yargılama giderlerinin davalıdan alınarak tarafına verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi vermemiştir.

III. BİRLEŞTİRİLEN DAVA

Davalı/birleştirilen davacı vekili; ...ilçesi, ...Mahallesi 150 ada 27 parsel sayılı taşınmazın müvekkiline ait olduğunu 151 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise davalıya ait olduğunu, iki taşınmaz arasından mahalle yolunun geçtiğini, davalının tapulu mahalle yolunu işgal ettiğini belirterek davalının yaptığı her türlü müdahalenin menine ve müdahale unsurlarının kaline karar verilmesini talep etmiş, ve eldeki dosya ile birleştirilmiştir. Davalı/birleştirilen davacı vekili kal talebini 02.06.2021 tarihli duruşmada atiye bırakmış, davacı/birleştirilen davalı vekili de bu talebe muvafakat etmiştir.

IV. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

IV. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2017/308 Esas sayılı dosyasında davacı ...'ın, davalı ...'a açmış olduğu el atmanın önlenmesi davasının reddine, birleştirilen Ünye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/307 Esas sayılı dosyasında davacı ...'ın, davalı ...'a açmış olduğu el atmanın önlenmesi davasının kabulü ile davalının ...ili, ...ilçesi, .../ ..Mahallesi 151 ada 3 parsel sayılı taşınmazdan, kadastro paftasındaki tescilli yolun fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 01.10.2020 havale tarihli rapor ve krokide kırmızı tema ile gösterilen 17,14 m²'lik kısmına yapmış olduğu müdahalenin men'ine, davacının kâl talebinin geri alınması nedeniyle bu talep yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/birleştirilen davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı/birleştirilen davalı vekili istinafı

Tarafların dava konusu taşınmaz ve evlerinin aynı yamaç üzerine kurulu olduğunu, aralarında bir yol bulunduğunu, yukarıdan gelen yağmur sularını ve evinin atık sularını bu yola ve davacı taşınmazına akıttığını, suyun tabi yolunun kanal açılmak suretiyle değiştirildiğini, dosya kapsamında davalı ...'ın evinin lavabo giderlerini müşterek yola akıttığı, yağmur suyu arkını müvekkil taşınmazının hemen yanı başından geçecek şekilde betonla yönlendirdiği halde red kararının usulsüz olduğunu, davacının vaki bir tecavüzü bulunmadığını, bu sebeple kendisine açılan davanın kabulü kararının kaldırılması için istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı/birleştirilen davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve karşı davanın reddine/asıl davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1. Asıl dava, ...ili, ...ilçesi, ... Mahallesi, ... Mevkiinde kain 151 ada 3 parsel sayılı taşınmaza ve umumi yola davalı tarafından yapılan haksız el atmanın önlenmesi talebine ilişkindir.

2. Birleştirilen dava ise, ... ili, ... ilçesi, ...mahallesi Mezariçi mevkiinde kain 150 ada 27 parsel sayılı taşınmaz ile 151 ada 3 parsel arasındaki mahalle yoluna ve davacının kendisine ait parsele davalı tarafından yapılan el atmanın önlenmesi ve kâl talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. Birleştirilen dava ise, ... ili, ... ilçesi, ...mahallesi Mezariçi mevkiinde kain 150 ada 27 parsel sayılı taşınmaz ile 151 ada 3 parsel arasındaki mahalle yoluna ve davacının kendisine ait parsele davalı tarafından yapılan el atmanın önlenmesi ve kâl talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683 üncü maddesine göre "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir."

3. Mülkiyet hakkı kişiye eşya üzerinde en geniş yetkileri sağlayan hak olup gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi gerek Anayasa Mahkemesince geniş yorumlanmakta, taşınmazın bizzat kullanımının engellemesinin yanında taşınmazın etkin, verimli ve daha az giderle kullanılmasının haklı bir sebep olmaksızın engellenmesi de mülkiyet hakkının ihlali olarak kabul edilmektedir.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı/birleştirilen davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22918, Karar No: 2021/18680, Tarih: 09.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/22918 E.  ,  2021/18680 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Silahla tehdit suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/2-a ve 62/1. maddeleri gereğince 2 kez 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2020 tarihli ve 2018/1168 esas, 2020/822 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında;

"Dosya kapsamına göre, müşteki ile sanık arasında park yeri konusunda tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın iş yerinde bulunan bıçağı alarak dışarı çıktığı, bu sırada etrafta bulunan vatandaşların araya girerek şüphelinin elindeki bıçağı almaları üzerine, sanığın bu kez de aracında bulunan tüfekle müştekinin iş yerine tekrar gelerek, müştekinin üzerine yürüdüğü ve bu sırada tüfekle yere doğru bir kez ateş etmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda, Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde sanığın müştekinin üzerine bıçakla yürümesi eylemi nedeniyle ve silahla yere ateş etmesi eylemi nedeniyle ayrı ayrı silahla tehdit suçlarından mahkumiyetine dair karar verilmiş ise de; sanığın her iki eylemi arasında hukuki kesinti meydana gelmeden aynı suç işleme kararı kapsamında gerçekleştirdiği cihetle, sanığın bıçakla müştekinin üzerine yürümesi eyleminden dolayı ayrıca mahkumiyetine karar verilmeyeceği, her iki eylemi açısından alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tek bir mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK’nın “Zincirleme Suç” başlıklı 43. maddesinin 1. fıkrasında; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır” şeklinde zincirleme suç tanımlanmış, ikinci fıkrasında ise; “Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır.” denilmek suretiyle zincirleme suçtan farklı bir müessese olan, aynı nev’iden fikri içtima kuralı düzenlenmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu sistematiğinde, kural olarak yasadaki suç tanımına uygun her bir netice ayrı bir suç oluşturmasına karşın, bu kuralın istisnalarına, TCK’nın “suçların içtimaı” bölümünde, 42, 43 ve 44. maddelerine yer verilmiştir. Aynı nev’iden fikri içtima halinde, fiil yani hareket hukuksal anlamda tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Bu durumda hareket tek olduğu için, fail hakkında tek bir ceza verilecek, ancak bu ceza mağdur sayısı fazla olduğu için, TCK’nın 43/1. maddesine göre artırılacaktır. (Ceza Genel Kurulunun 05/06/2012 tarih ve 15/491-219 sayılı ilamı da bu doğrultudadır.) Eylemlerin aynı olay bütünlüğü içinde kısa zaman diliminde ve aynı kasıtla işlendiğinin tespit edilmesi halinde ise TCK'nın 43. maddesi kapsamında aynı suçun bir kişiye karşı değişik zamanlarda birden fazla işlenmiş olması durumuda hukuki anlamda söz konusu olmayacaktır.

Somut olayda, sanık ...'ın mağdur ... ... ile araç park yeri nedeniyle tartışmalarının ardından, sanığın, mağdurun işyerine geldiği ve burada yüksek sesle konuşması nedeniyle mağdur tarafından dışarı çıkarıldığı sırada "seninle görüşürüz" diyerek mağdurun işyerinden aldığı bıçakla mağdurun yanına gittiğinde araya giren kişiler tarafından bıçağın elinden alındığı, sanığın bu kez aracına giderek av tüfeğini alıp tekrar olay yerine gelerek yere doğru bir kez ateş etmesi biçiminde gerçekleştirdiği eyleminin, tek bir fiil olduğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın eylemini aynı olay bütünlüğü içinde, kısa zaman diliminde ve aynı kasıtla gerçekleştirdiği gözetilmeden, tehdit suçundan bir kez cezalandırılması yerine ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı olduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulü gerekmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.10.2020 tarihli,2018/1168 esas,2020/822 sayılı kesinleşen kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre TCK'nın 61. maddesinde yer alan ölçütlere göre temel cezanın tayininin mahkemesince yapılması gerekeceğinden, sonraki işlemlerin CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde merci mahkemesince yerine getirilmesine, 09/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1886, Karar No: 2016/2648, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1886 E.  ,  2016/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2014/264 esas, 2015/124 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 23/06/2015 tarihli ve 2015/670 esas, 2015/509 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 14/07/2015 tarihli ve 2015/957 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 21/12/2015 gün ve 94660652-105-34-13618-2015-26767/84664 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile .... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 14/07/2015 tarihli ve 2015/957 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.