muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2271, Karar No: 2013/21030, Tarih: 25.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2271 E.  ,  2013/21030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, kendisinden kadın temin etmesini isteyen şikayetçiden 110,00 TL para aldıktan sonra ortadan kaybolduğu somut olayda; sanığın, kadın temin etme karşılığında para aldığına yönelik kısmi ikrarı karşısında dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 tam gün olarak tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün”, “25 gün” ve “500 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13907, Karar No: 2018/5093, Tarih: 29.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/13907 E.  ,  2018/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 2006, 2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçundan: Mahkumiyet

Sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura kullanma ve düzenleme" suçları ile "2007, 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davasında; sanığın suçlara konu olan faturaların gerçek ticari ilişkilere dayandığını savunması, sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarında, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında, suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sanığın kullandığı ve düzenledği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 29.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/123, Karar No: 2019/4328, Tarih: 13.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/123 E.  ,  2019/4328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Davacılar vekili dava dilekçesinde özet olarak; davalılardan ... A.Ş.'nin asıl işveren, diğer davalının alt işveren olduğu ... yolu 15. km'de inşa edilen ... isimli şantiyede müvekkillerinden ...'ün eşi, ... ve ...'nın babaları ...'ün kalıp ustası olarak çalışırken 18/08/2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu vefat ettiğini belirterek her bir davacı için 5.000 TL olmak üzere toplam 15.000 TL maddi tazminatın, her bir davacı için 100.000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 300.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde özet olarak davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

“...Davanın KISMEN KABUL KISMEN REDDİ ile,

296.015,28-TL maddi tazminatın davalılar ... İnşaat A.Ş (Eski Ünvanı:... Proje Çevre Müh. ... Gayrimenkul A.Ş) ve ... ... San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ...'den (... poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olmak kalmak kaydıyla) müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'e verilmesine, bu alacağa davalılar ... İnşaat A.Ş(Eski Ünvanı:... Proje Çevre Müh. ... Gayrimenkul A.Ş) ve ... ... San. ve Tic. Ltd. Şti. Yönünden kaza tarihi olan 18/08/2013 tarihinden itibaren, diğer davalı ... yönünden ihbar tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına,

51.660,23-TL maddi tazminatın davalılar ... İnşaat A.Ş (Eski Ünvanı:... Proje Çevre Müh. ... Gayrimenkul A.Ş) ve ... ... San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ...'den(... poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olmak kalmak kaydıyla) müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ... ...'e verilmesine, bu alacağa davalılar ... İnşaat A.Ş(Eski Ünvanı:... Proje Çevre Müh. ... Gayrimenkul A.Ş) ve ... ... San. ve Tic. Ltd. Şti. Yönünden kaza tarihi olan 18/08/2013 tarihinden itibaren, diğer davalı ... yönünden ihbar tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına,

18.654,72-TL maddi tazminatın davalılar ... İnşaat A.Ş (Eski Ünvanı:... Proje Çevre Müh. ... Gayrimenkul A.Ş) ve ... ... San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ...'den (... poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olmak kalmak kaydıyla) müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ... ...'e verilmesine, bu alacağa davalılar ... İnşaat A.Ş(Eski Ünvanı:... Proje Çevre Müh. ... Gayrimenkul A.Ş) ve ... ... San. ve Tic. Ltd. Şti. Yönünden kaza tarihi olan 18/08/2013 tarihinden itibaren, diğer davalı ... yönünden ihbar tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına,

50.000,00-TL manevi tazminatın davalılar ... İnşaat A.Ş (Eski Ünvanı:... Proje Çevre Müh. ... Gayrimenkul A.Ş) ve ... ... San. ve Tic. Ltd. Şti.'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'e verilmesine, bu alacağa kaza tarihi olan 18/08/2013 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına,

50.000,00-TL manevi tazminatın davalılar ... İnşaat A.Ş (Eski Ünvanı:... Proje Çevre Müh. ... Gayrimenkul A.Ş) ve ... ... San. ve Tic. Ltd. Şti.'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'e verilmesine, bu alacağa kaza tarihi olan 18/08/2013 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına,

50.000,00-TL manevi tazminatın davalılar ... İnşaat A.Ş (Eski Ünvanı:... Proje Çevre Müh. ... Gayrimenkul A.Ş) ve ... ... San. ve Tic. Ltd. Şti.'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ... ...'e verilmesine, bu alacağa kaza tarihi olan 18/08/2013 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına,

50.000,00-TL manevi tazminatın davalılar ... İnşaat A.Ş (Eski Ünvanı:... Proje Çevre Müh. ... Gayrimenkul A.Ş) ve ... ... San. ve Tic. Ltd. Şti.'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ... ...'e verilmesine, bu alacağa kaza tarihi olan 18/08/2013 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına,

Mahkememizce konulan ihtiyati tedbirlerin DEVAMINA, ..”

GEREKÇE

“..Mahkememizce deliller toplandıktan sonra 3 kişilik kusur bilirkişi heyetinden rapor alındığı bilirkişiler ...'nun müştereken düzenleyerek mahkememize ibraz etmiş oldukları 01/11/2014 tarihli raporları ile olayın meydana gelmesinde kazazedenin % 30 oranında, davalı ... Tic. Ltd. Şti.'nin % 70 oranında kusurlu olduğunu bildirdikleri görülmüştür.

Davacı tarafından ... aleyhine açılan her bir davacı için ayrı ayrı 5.000-TL toplam 15.000-TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili istemine ilişkin ... 15. İş Mahkemesi'nin 2015/1446 Esas numaralı dava dosyasının ... 15. İş Mahkemesinin 11/12/2015 tarih ve 2015/1327 karar numaralı kararı ile mahkememiz dosyası ile birleştirilmiş olduğu görülmüştür.

Mahkememizce kusur bilirkişi heyetinden rapor alındıktan sonra hesap bilirkişisinden rapor alındığı, hesap bilirkişisi Av....'nin mahkememize ibraz etmiş olduğu 12/02/2016 tarihli raporu ile eş ...'ün karşılanmamış gerçek zararının 296.015,28-TL, kız çocuk ... ...'ün karşılanmamış gerçek zararının 51.660,23-TL, erkek çocuk ... ...'ün karşılanmamış gerçek zararının 18.654,72-TL olduğunu bildirdiği görülmüştür.

Davacı vekilinin 13/04/2016 tarihinde harçlandırarak mahkememize ibraz ettiği ıslah dilekçesi ile davacı eş ... için 296.015,28-TL, davacı kız çocuk ... ... için 51.660,23-TL, davacı erkek çocuk ... ... için 18.654,72-TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ettiğini bildirdiği görülmüştür.

Davacı vekilinin 13/04/2016 tarihinde harçlandırarak mahkememize ibraz ettiği ıslah dilekçesi ile davacı eş ... için 296.015,28-TL, davacı kız çocuk ... ... için 51.660,23-TL, davacı erkek çocuk ... ... için 18.654,72-TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ettiğini bildirdiği görülmüştür.

Bu itibarla mahkememizce yapılan yargılama ve incelenen tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı iş yerinde çalışmakta iken 18/08/2013 tarihinde iş kazası geçirdiği, mahkememizce alınan kusur bilirkişi heyeti raporuna göre kazanın meydana gelmesinde kazazedenin %30 oranında, davalı ... Tic. Ltd. Şti.'nin %70 oranında kusurlu olduğu, mahkememizce alınan hesap bilirkişi raporuna göre eş ...'ün karşılanmamış gerçek zararının 296.015,28-TL, kız çocuk ... ...'ün karşılanmamış gerçek zararının 51.660,23-TL, erkek çocuk ... ...'ün karşılanmamış gerçek zararının 18.654,72-TL olduğu, mahkememizce alınan bu bilirkişi raporlarının dosya kapsamına ve delillere uygun olduğu anlaşıldığından, davalı ... maddi tazminat taleplerinden poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olmak kaydıyla davacıların maddi tazminat taleplerinin kabulüne, olay nedeniyle davacıların duydukları elem, davacıların sosyal ve ekonomik durumları, davalı tarafın kusuru ve kaza tarihi dikkate alınarak manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir...”

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

“..1-Davacılar vekili,

Davalı ... İnş. A.Ş vekili,

Davalı ... Yapısan Ltd. Şti vekilinin istinaf başvurularının ayrı ayrı; HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince; ESASTAN REDDİNE,.. ”

GEREKÇE

“ ..İstinaf sebepleri çerçevesinde yapılan incelemede, davacıların murisi işçi ... davalı ... şirketine ait iş yerinde 18.06.2013 tarihinde işe başlamıştır. Davalı ... şirketi ile davalı ... şirketi (eski adı ... Proje...A.Ş) arasında 28.03.2013 tarihinde ...'in yapmakta olduğu Residence inşaat işinin betonarme kalıp ve kısmi malzemeli demir işçiliği işinin ... şirketine verilmesi için alt yüklenici /Taşeron Sözleşmesi yapıldığı dosya kapsamındaki sözleşmenin incelenmesinden anlaşılmıştır. Davacıların murisi ...'ün inşaat kalıp ustası olarak ... şirketi tarafından alınan iş çerçevesinde inşaat şantiyesinde çalıştırıldığı ve çalışma sırasında 18.08.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu işçi ...'ün vefat ettiği belirlenmiştir.

31.12.2013 tarihli Sosyal Güvenlik Müfettişi tarafından yapılan soruşturma sonucu düzenlenen raporda kazanın 5510 sayılı Yasa'nın 13. Maddesi uyarınca iş kazası olduğu belirtilmiştir.

Davada öncelikle çözümlenmesi gereken sorun davalı ... ile ...'in arasındaki hukuki ilişki ve talep edilen tazminatlardan sorumlu olup olmadıklarıdır.

31.12.2013 tarihli Sosyal Güvenlik Müfettişi tarafından yapılan soruşturma sonucu düzenlenen raporda kazanın 5510 sayılı Yasa'nın 13. Maddesi uyarınca iş kazası olduğu belirtilmiştir.

Davada öncelikle çözümlenmesi gereken sorun davalı ... ile ...'in arasındaki hukuki ilişki ve talep edilen tazminatlardan sorumlu olup olmadıklarıdır.

İş Kanunu'nun 2.maddesinin 6. fıkrasına göre bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

5510 sayılı Kanun'un 12/6.maddesi ile de asıl işveren, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumlu tutulmuştur.

4857 sayılı Kanun'un 2/7.maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları, 5510 sayılı Kanun'un 12/6.maddesi ile de Kurumun alacakları ve işçinin sosyal güvenlik hakkı daha geniş koruma-güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde, 4857 veya 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kaçmak isteyen işverenlerin işin bölüm veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün olurdu. Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu "müteselsil sorumluluktur". Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2.maddesinin 6.fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya ölümü halinde mirasçıları tazminat davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler. (Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 2014/6018 Esas, 2014/9156 Karar sayılı içtihadı)

Alt işverenin aldığı iş, işverenin asıl işinin bölüm ve eklentilerindeki işin bir kesimi ya da yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. ... işverenden alınan iş, onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin bütünleyici, yardımcı parçası olup olmadığıdır. İş yerindeki üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi halinde, alt işverenden söz etme olanağı kalmayacak, ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24.05.1995 gün ve 1995/9-273-548 sayılı kararı da aynı yöndedir.)

Açıklamalardan da anlaşıldığı üzere davalı ... şirketinin davalı ... şirketinden aldığı iş, ...'in yürüttüğü inşaat yapımı işinin bir kesimi yani bu inşaatın kalıp ve demir işinin yapılmasıdır. Bu nedenle her iki davalı arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu ve davacıların tespit edilen alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları sonucuna varılmıştır.

Taraflara yüklenen kusur oranları açısından yapılan incelemede dosya da 15.06.2014 ve 01.11.2014 tarihli aynı bilirkişi heyetinden asıl ve itirazlar üzerine ek rapor alınmıştır. Rapor kapsamları itibariyle kusur dağılımı yönünden birbirini tekrar eder nitelikte olduğu görülmektedir. Olay davacıların murisinin inşaat işyerinde tek başına kalıpların depolandığı stok sahasına giderek müdahale etmesi nedeniyle duvara yaslanmış dik durumda L şeklinde duran kalıpların üzerine devrilmesi ve işçinin ölmesi şeklinde gelişmiştir. Olayda tecrübeli bir kalıp işçisi olan işçinin vinçle kaldırılması gereken kalıpları, vinççinin gelmesini beklemeden yanına yardımcı almadan stok sahasına giderek kalıplara müdahale etmesi sonucunda kalıpların üzerine devrilmiş olması kendi güvenliği için gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle % 30 oranında, kalıpların devrilmemesi için gerekli iş güvenliği tedbirlerini almadığı için davalı ... şirketi % 70 oranında kusurlu bulunmuştur. Davalı ...'e yüklenen kusurdan davalı ...'de asıl işveren olarak birlikte sorumludur. Yapılan incelemede kusur dağılımının olayın gelişimine uygun olduğu kanaatine varılmıştır.

Maddi tazminat hesabında eşin evlenme ihtimalinin dikkate alınmadan hesap yapıldığı davalı ... vekili tarafından ileri sürülmüştür. Dul kadının yeniden evlenmesi, bakım ihtiyacını sona erdiren nedenlerdendir. Evlenme şansının ne olduğu eşin yaşı, sosyal durumu, çocuk sayısı, yaşadığı ortam, sağlığı, çekiciliği, ekonomik durumu, karakteri gibi özellikleri belirler. Hakim her olayın özelliklerine göre, evlenme şansı oranını belirlemek ve bu oranda eşin zarar tutarından indirim yapılmasını sağlamak zorundadır. Uygulamada somut olayın özelliğine göre, zaman zaman değişik evlenme şansı oranlarına değer verildiği görülmekle birlikte, son yıllarda Askeri Yüksek İdare Mahkemesi ve Yargıtay 21. Hukuk Dairesi uygulamasında genel olarak kabul edilebilir nitelikte olduğu görülen dul kadının evlenme şansı tablosuna göre (21. HD. 28.04.2009,

1753-5913) 41-50 yaş arası kadının evlenme şansı %2 olarak kabul edilmiştir. Bu orandan 18 yaş altı her çocuk için %5 indirim yapılır. Davacı eş 44 yaşında ve 18 yaşın altında iki çocuğu olduğu için evlenme şansı bulunmamaktadır. Bilirkişi raporunda da bu kriter dikkate alınarak hesaplama yapılmıştır. Bu yönden hükme esas alınan bilirkişi raporunda bir aykırılık bulunmamaktadır.

Davacı taraf mahkemece tayin olunan manevi tazminatların az, diğer iki davalı işverenler de fazla olduğunu öne sürmüşlerdir. Dava dilekçesinde her bir davacı için ayrı ayrı 100.000 TL talep edilmiştir. Mahkemece her bir davacı için 50.000 TL manevi tazminat tayin ve takdir edilmiştir. Meydana gelen iş kazası davacıların murisinin ölümü ile sonuçlanmıştır. Murisin % 30 davalı işverenlerin % 70 oranında kusurlu bulundukları belirlenmiştir. İş kazası sonucu işverenin manevi tazminat sorumluluğuna gidilirken 6098 sayılı sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56. maddesi ile Yargıtay 26.06.1966 tarih 7/7 sayılı kararı göz önünde tutulmalıdır. Kusur durumu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kaza tarihi, olayın oluş şekli ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarlarının tayininde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekili mahkemece davalı müvekkili aleyhine verilen ihtiyati tedbire itiraz ederek, müvekkili açısından telafisi mümkün olmayan zararlar oluşacağından kaldırılmasını talep etmiştir. Dosya kapsamının değerlendirilmesi sonucunda HMK 389. maddesindeki ihtiyati tedbir kararı verilmesi şartlarının oluştuğu anlaşılmakla talebin reddine karar verilmiştir.

Açıklanan nedenlerle istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine karar verilmiştir...”

E)

1-Davacı Tarafın Özetle Temyiz Nedenleri;

• Kusur raporunda ... şirketinin kusuru olmadığına dair yapılan tespitin yanlış olduğu, ... raporu ile taraflar arasında alt-üst işveren ilişkisi olduğunun net olarak ortaya konduğu,

• Kazazedenin % 30 kusurlu olduğuna dair raporun hatalı olduğu, kusur raporunun hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı,

• Hükmedilen manevi tazminat miktarlarının caydırıcı nitelik taşımadığı, az oldukları,

E)

1-Davacı Tarafın Özetle Temyiz Nedenleri;

• Kusur raporunda ... şirketinin kusuru olmadığına dair yapılan tespitin yanlış olduğu, ... raporu ile taraflar arasında alt-üst işveren ilişkisi olduğunun net olarak ortaya konduğu,

• Kazazedenin % 30 kusurlu olduğuna dair raporun hatalı olduğu, kusur raporunun hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı,

• Hükmedilen manevi tazminat miktarlarının caydırıcı nitelik taşımadığı, az oldukları,

• SGK tarafından TRH2010 tablosunun esas alınarak gelir bağlanmasına rağmen tazminatın PMF1931 tablosu esas alınarak yapılmasının hatalı oduğu belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

2-Davalı ... İnşaat A.Ş.’nin Özetle Temyiz Nedenleri;

• Diğer davalı ile kendi aralarında alt-üst işveren ilişkisi olmadığı,

• Diğer davalı ile yapılan sözleşme gereği iş sağlığı konusunda tüm sorumluluğun ... şirketinde olduğu, işin anahtar teslimi yolu ile verildiği,

• Kendilerinin ihale makamı olması sebebi ile sorumluluklarının olmadığı,

• Hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının tarafların zenginleşmesini sağlar şekilde olduğu belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe;

Dava, iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının eş ve çocuklarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince; davacı eş ...’ye 296015,28 TL; davacı çocuk ...’e 51660,23 TL ve davacı çocuk ...’ya 18654,72 TL maddi tazminatın davalılar ... İnşaat A.Ş. (Eski Ünvanı: ... Proje Çevre Müh. ... Gayrimenkul A.Ş.) ve

... ... San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ....'den (... poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olmak kalmak kaydıyla) davalı şirketler yönünden kaza tarihi olan 18/08/2013 tarihinden itibaren, davalı .... yönünden ise ihbar tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine; davacı eş ..., davacı çocuk ... ve davacı çocuk ...’ya 50000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 18/08/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ... İnşaat A.Ş. (Eski Ünvanı: ... Proje Çevre Müh. ... Gayrimenkul A.Ş.) ve ... ... San. ve Tic. Ltd. Şti.'den müştereken ve müteselsilen alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verildiği; bu kararın davacılar ile davalılar ... İnşaat A.Ş. ve ... ... San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekillerince istinaf yoluna götürüldüğü, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesince verilen karar ile taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.