muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7653, Karar No: 2013/22054, Tarih: 10.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7653 E.  ,  2013/22054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

...)Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten .... maddesinin .... fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda emsal taşınmazın değeri dava tarihine endekslendikten sonra, bedeli düşük olduğu gerekçesiyle, emsal taşınmaz üzerindeki ipotek değeri esas alınarak dava konusu taşınmaza değer biçilmiştir. Taşınmazlar üzerine bankalar tarafından konulan ipotek değerleri emsal olarak değerlendirmeye esas alınamazlar.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

...)Davalı idare harçtan muaf olmadığı halde, muafiyet kararı verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

...) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde değişiklik yapan ve ....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın .... maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3256, Karar No: 2017/8391, Tarih: 25.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3256 E.  ,  2017/8391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ili, ... ilçesi, ... mevkiinde bulunan taşınmazlardan 1866 ve 1868 parsel sayılı taşınmazlar 2013 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 8. maddesi kapsamında yapılan çalışmalar sırasında 1866 sayılı parsel 829 m2 yüz ölçümü ile tarla vasfıyla Hazine adına 1868 parsel 1002 m2 yüzölçümü ile tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... taşınmazdaki hisselerinin başkası adına yazıldığı, yapılan hatanın yeniden ölçüm yapılarak düzeltilmesi iddiası ile dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda 1866 ve 1868 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının iptali ile 1866 sayılı parselin 829,67 m2 miktarı ile tarla olarak 1868 sayılı parselin 1002,23 m2’lik miktarı ile tarla olarak Hazine adına kayıt ve tesciline, 186 sayılı parselin 570,80 m2’lik kısmı üzerindeki zeytin ağaçlarının davalı ...’e 258,87 m2’lik kısmı üzerindeki zeytin ağaçlarının davacı ...’e ait olduğunun tapu kütüğü beyanlar hanesinde gösterilmesine, 1868 sayılı parselin 791,78 m2’lik kısmı üzerindeki zeytin ağaçlarının davalı ...’e 210,45 m2’lik kısmı üzerindeki zeytin ağaçlarının davacı ...’e ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde ilk olarak orman tahdidi 1948 yılında yapılmış, 1978 yılında 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile çalışma yapılmış, 3302 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu yapılan çalışmalar 1988 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Orman tahdit ve kadastro çalışmaları sonucunda davaya konu taşınmazlar orman sayılmayan yerlerdendir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve her iki parsel üzerindeki zeytin ağaçlarının davacı ... davalılara ait bulunduğunun tespiti yapıldığı gibi Hazine tarafından taşınmazların vasfına yönelik açılmış bir dava bulunmadığı belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 25/10/2017

gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10238, Karar No: 2013/8558, Tarih: 30.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10238 E.  ,  2013/8558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/05/2012 tarih ve 2011/433-2012/277 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında dövize endeksli yaşam sigortası poliçesi düzenlendiğini, on yılın sonunda davacıya yazı ve ekinde poliçe kapatma formu adı altında ibraname gönderildiğini, davacının bu ibranameyi imzalamadan önce davalıdan hesap özeti istemesine karşın bilgi verilmediğini ve ödeme yapılmayacağının bildirildiğini, bunun üzerine davalı hakkında başlatılan icra takibine davalının asıl alacak miktarını yatırdıktan sonra alacağın faiz ve ferilerine itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahının İstanbul’da olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının dövize endeksli yaşam sigortası poliçesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibinde Şanlıurfa İcra Dairesi yetki olmadığı, yetkili icra dairesinin borçlunun ikametgahı mahkemesi olan İstanbul İcra Dairesi olduğu, yetkili icra dairesinde yapılan icra takibi bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22587, Karar No: 2018/9540, Tarih: 19.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22587 E.  ,  2018/9540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; ziynet alacağı davasının reddi ve nafakaların miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise; boşanma davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının ziynet eşyası alacağı, davacının gösterdiği diğer delillerle kanıtlanamamıştır. Ancak, davacı kadın delil listesinde açıkça "yemin" deliline de dayanmıştır. Davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece ziynet eşyası alacağı istemiyle ilgili olarak davacı kadına yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, teklif edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK m.227-238) gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve kanuna aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.09.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/16622, Karar No: 2015/2351, Tarih: 09.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16622 E.  ,  2015/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı depoda, yangın tesisatında meydana gelen su patlaması sonucu hasar meydana geldiğini, sigortalı şirkete 17.903,20 TL hasar ödemesi yapıldığını, deponun davalı şirkete ait olduğunu, sigortalının kiracı olduğunu, zarardan davalı şirketin sorumlu olduğunu belirterek 17.903,20 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleştirilen davada, davalının depoda hissedar olduğunun anlaşıldığı belirtilerek 17.903,20 TL tazminatın davalıdan tahsili talep edilmiştir.

Davalı ... vekili, deponun %40 hissesinin müvekkili şirkete ait olduğunu, %60 hissesinin ...'a ait olduğunu, deponun ... tarafından ....'ne kiralandığını, davacıya sigortalı şirketle müvekkil şirketin bir ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, rizikonun meydana geldiği deponun müvekkili tarafından ....'ne kiralandığını, kira sözleşmesine göre deponun başkasına devredilemeceğini bildirerek davanın husumet yönünden gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; asıl ve birleştirilen davada, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 58.nci maddesi hükmü ile bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurundan dolayı meydana gelecek zararlardan sorumlu tutulmuştur.

Somut olayda, sigortalı işyerine ait emtianın, davalılara ait depoda bulunduğu esnada deponun yangın söndürme su tesisatının patlaması sonucu hasar gördüğü belirtilerek sigortalıya ödenen hasar bedelinin davalılardan tahsili talep edilmiştir. Buna göre, davalılara husumet, bina sahibinin sorumluluğuna dayalı olarak yöneltilmiştir. Davacı tarafça sözleşmeye dayalı olarak açılmış bir dava söz konusu değildir. O halde mahkemece, BK.'nun 58.nci maddesi hükmü çerçevesinde davalıların zarardan sorumlu olup olmadığı hususu tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davacıya sigortalı şirket ile davalılar arasında sözleşmeye dayalı bir ilişki bulunmadığı, emtianın bulunduğu deponun sigortalı şirkete kiralanmamış olduğu belirtilerek davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 9.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7551, Karar No: 2018/2858, Tarih: 20.06.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/7551 E.  ,  2018/2858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nın 288.ve 294.maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK’nın 289.maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile temyiz dilekçesinde; sanık müdafiinin; "sanığa ait ikamette ele geçen az miktarlardaki esrarların içim artığı olduğunu, yan apartmanın damında ele geçen on kilogram esrar ile sanık arasında bir bağlantı bulunmadığını, ikamette arkadaşı ile birlikte kalmasına karşın uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu samimi olarak beyan ettiğini, verilen cezanın dayanağının sanığın ikrarı olduğunu, bu nedenle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğini ve Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesi kararının hukuka aykırı olduğunu” belirtmesi karşısında, temyiz isteminin CMK’nın 294/2.maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede; sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesi’nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK’nın 302/1.maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/821, Karar No: 2023/1222, Tarih: 13.12.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/821 E.  ,  2023/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/974 E., 2021/1193 K.

KARAR : Davanın reddine

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 26.04.2021 tarihli ve

2020/1750 Esas, 2021/2529 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik (davalı ... bakımından), süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve temyiz incelemesi sırasında duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 369 uncu maddesinin direnme kararının temyizini kapsamadığı, direnmenin düzenlendiği aynı Kanun’un 373 üncü maddesinde ise duruşmaya yer verilmediği gözetildiğinde direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağı kabul edilerek temyiz eden davacı vekilinin duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin mirasbırakanı olan babası ... ...’in 19.10.2015 tarihinde öldüğünü, sağlığında maliki olduğu 1212 ada 173, 103, 160, 198 ve 223, 1213 ada 20, 1215 ada 67 ve 68 parsel sayılı taşınmazlarını ikinci eşinden olma çocukları ..., ..., ... ve ...’ın eşi ...’ye mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak satış suretiyle temlik ettiğini, mirasbırakanın ilk evliliğinden tek çocuğunun müvekkili olduğunu, mirasbırakanın taşınmaz satmasını gerektirir ihtiyacı da bulunmadığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tesciline, mümkün olmazsa terekeye iadesine, o da mümkün olmazsa tenkisine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar usulüne uygun yapılan tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamış, yargılama aşamasında mirasbırakanın denkleştirme amacıyla temlikleri yaptığını, davacıya da yer vermek istediğini ama onun kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar usulüne uygun yapılan tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamış, yargılama aşamasında mirasbırakanın denkleştirme amacıyla temlikleri yaptığını, davacıya da yer vermek istediğini ama onun kabul etmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.09.2019 tarihli ve 2016/32 Esas, 2019/175 Karar sayılı kararıyla; davacının murisin ilk eşinden olma çocuğu olduğu, yörede taşınmazların aileye yakın olan erkek çocuklarda bırakılması ve onlar tarafından paylaşılması şeklinde genel bir inanış olduğu, murisin taşınmazlarını satmasını gerektirecek ekonomik ihtiyacının bulunmadığı, davalıların ekonomik alım güçlerinin olmadığı, temlik bedeli ile gerçek değerler arasındaki fahiş fark olduğu, davacının babasından kırk sene önce ayrılarak başka bir yere gittiği, murisin terekesinden dava dışı kızına ve oğluna herhangi bir taşınmaz devri yapmadığı, temlikin paylaştırma kastıyla yapılmadığı, murisin mirasçılardan mal kaçırmak amacı ile aslında bağışlamak istediği taşınmazlarını satış gibi gösterdiği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.02.2020 tarihli ve 2020/186 Esas, 2020/252 Karar sayılı kararıyla; murisin davacı da dahil tüm mirasçıları ile beşeri ilişkilerinin iyi olduğu, aralarında herhangi bir husumetin bulunmadığı, murisin davacıya da taşınmaz vermeyi teklif ettiği, ancak davacının kendi iradesi ile murisin sağlığında bunu kabul etmediği, murisin davalılara yaptığı devirde mal kaçırma kastının bulunmadığı, şayet mal kaçırma kastı olsa idi vefat tarihinde yukarıda belirtilen adına kayıtlı taşınmazları da davalılara devretmesinin bekleneceği, somut olayda ise murisin bu şekilde bir tasarrufta bulunmadığı, salt bedeller arasındaki farkın tek başına muvazaanın kanıtı olamayacağı, dolayısıyla muris tarafından davalı oğullarına ve gelinine yapılan temliklerin mal kaçırma kastı ile yapılmadığı gerekçeleriyle davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"...Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’in 20 parsel sayılı taşınmazının ½ payı ile 173, 103 ve 160 parsel sayılı taşınmazlarını davalı oğlu ...’a, 20 parsel sayılı taşınmazının ½ payı ile 223 parsel sayılı taşınmazını davalı oğlu ...’ya, 67 ve 68 parsel sayılı taşınmazlarını oğlu ...’ın eşi davalı ...’ye, 198 parsel sayılı taşınmazını ise davalı oğlu ...’a temlik ettiği, mirasbırakanın 19.10.2015 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak ilk eşinden olma oğlu ... ile ikinci eşinden olma çocukları ..., ..., ..., ... ve ...’nin kaldığı, mirasbırakanın adına kayıtlı on parça taşınmazı olduğu ve ölüm tarihindeki değerlerinin toplamının 724.994,52 TL olduğu, mirasbırakanın davalılara temlik ettiği sekiz parça taşınmazın mirasbırakanın ölüm tarihindeki değerlerinin toplamının ise 1.134.506,85 TL olduğu anlaşılmaktadır.

Belirtilmelidir ki, 6100 sayılı HMK'nin 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 1/a bendinde de miktar ve değeri kırkbin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar hükmüne yer verilmiş, 2020 yılı itibarıyla HMK'nın 362/1-a bendinde belirtilen 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırı 72.070,00 TL olarak uygulanmaya başlamıştır.

Somut olayda, davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. Bu durumda davacının, dava edilen taşınmazlardaki her bir davalıdan talep edebileceği miras payının dava tarihindeki değerinin, dava değeri olarak kabul edilmesi gerektiği açıktır. Dava konusu taşınmazlardan davalı ...’ye temlik edilen 67 ve 68 parsel sayılı taşınmazların dava tarihindeki değerlerinin toplamının 57.542,45 TL olduğu, davacının bu davalıdan talep edebileceği payın (1/6) değerinin ise 9.590,41 TL olduğu, davalılardan ...’a temlik edilen 198 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin 151.760,20 TL olduğu, davacının bu davalıdan talep edebileceği payın (1/6) değerinin ise 25.293,37 TL olduğu görülmüştür. Hal böyle olunca, dava değerinin davalı ... ve ... için 2020 yılı itibariyle temyiz kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz kesinlik sınırı içinde kaldığı anlaşılan eldeki dava yönünden davacının davalı ... ve ... yönünden temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE,

Davacının davalı ... ve ... yönünden temyiz itirazlarına gelince;