muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24839, Karar No: 2016/3355, Tarih: 15.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/24839 E.  ,  2016/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, eşinden boşanmasına rağmen fiilen birlikte yaşamayı sürdüren davalıya ödenen yersiz aylıkların tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkâr tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği üzere davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 30.10.2003 tarihinde kesinleşen davalıya, yaşamını yitiren ve 506 sayılı Kanunun hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm (yetim) aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı kurumca kesilerek, 01.11.2008-28.02.2012 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği, anılan borcun tahsili için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine işbu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Somut olayda; davalı ve eşinin 30.10.2003 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, ardından 28.11.2011 tarihinde yeniden evlendikleri; 29.08.2012 tarihli Sosyal Güvenlik denetmeninin hazırlamış olduğu rapor kapsamına göre, kolluk tarafından tanzim edilen 19.03.2012 tarihli tutanakla davalı ve eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiğinin, yine dava konusu dönem içerisinde davalı ve eşinin aile hekimlerinin aynı olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği fakat ,dosya kapsamında Kurum tarafından tanzim edilen rapor ekinde, anılan tutanak ve belgelerin mevcut olmadığı dikkate alındığında; Mahkemenin davanın reddine ilişkin değerlendirmesi, eksik incelemeye dayanmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle Kurum tarafından tanzim olunan denetim raporunun aksi ispat oluncaya kadar geçerli belgelerden olduğu gözetilmek suretiyle, rapor kapsamında değinilen anılan kolluk tutanağı ile aile hekimliğini belirleyen belgeler araştırılarak celp edilmeli, ardından mahkemenin kabulünün aksine dava konusu dönem içerisinde adres izleme raporu esas alınarak davalı ve eşinin beyan ettikleri adreslerde görev yapan muhtar ve azalarının kanaat edinmeye yetecek sayıda tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, çelişki oluşursa giderilmeye çalışılmalı; mahkemenin yazdığı müzekkereye verilen, Ocak 2013 tarihli, davalının boşandıkları dönemde annesiyle yaşadığına ilişkin Kolluk tutanağının içeriğini teyit etmek amacıyla ,yeniden bu kez davalının annesinin kayıtlı adresinde araştırma yapılmalı; Davacı Kurumun rapor sonuç kısmındaki suç duyusunda bulunulmasına ilişkin değerlendirme uyarınca ,bu hususta soruşturma yada kovuşturma sürecinin başlayıp başlamadığı irdelenip varsa ceza dosyası celp edilerek içeriğinde yer alan beyan ve belgeler incelenmeli; yine davalı ve eşinin ayrı ayrı ilgili oldukları seçim kurullarından boşanma tarihinden itibaren talep sonuna kadar icra edilen seçimlere ilişkin ayrıntılı seçmen geri izleme belgeleri dosya arasına alınarak adres, sandık, sıra noları karşılaştırılmalı; davalı ile eşinin kayıtlı adresleri yönünden ayrı ayrı bu kez geniş kapsamlı, titizlikle ve bilgi edinilen şahısların isim yada sıfatları da tutanağa eklenmek suretiyle yeniden Kolluk araştırması yapılmalı, beyan edilen adreslerde dava konusu dönemde fiilen oturup oturmadıkları, birlikte yaşayıp yaşamadıkları araştırılmalı; medula sisteminde davalı ve eşinin kayıtları araştırılmalı, böylece “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7581, Karar No: 2018/965, Tarih: 19.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/7581 E.  ,  2018/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanın maliki olduğu 165 ada 32 parsel sayılı taşınmazdaki 1 nolu bağımsız bölümü 22.12.2003 tarihinde eşi davalıya mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla satış yoluyla devrettiğini ileri sürerek davalı adına tapu kaydının iptali ile davacı mirasçılar adına miras payları oranında tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davacıların haksız ve kötü niyetli olduklarını, mirasbırakana ölene kadar baktığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlik işleminin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme gerekçesini ... ...... Mahkemesi'nin 2006/73 Esas Sayılı dosyasında mirasbırakanın 15.06.2006 tarihinde alınan "Davalı ile 2003 yılında evlendik. Davalı biz ......den önce oğlunu evlendirdiği için 10 milyar borcu vardı bana bu borcu ödersen ve evi üzerime verirsen seninle evlenirim dedi. Biz davalı ile evlendikten sonra ben kendisine evi verdim ve borcu ödedim" beyanı üzerine kurarak gerçek amacının satış olmadığı sonucuna varmıştır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'nün 04.11.2011 tarihinde öldüğü, mirasçı olarak davalı ile davacı çocuklarının kaldığı, davalı ile murisin 26.05.2003 tarihinde evlendikleri, 13.09.2006 tarihinde boşandıkları, yaklaşık 6 ay sonra 14.03.2007 tarihinde yeniden evlendikleri ve 01.12.2008 tarihinde boşandıkları, yaklaşık 3 ay sonra 26.02.2009 tarihinde yeniden evlendikleri ve bu evliliğin mirasbırakanın ölümüne kadar devam ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı ........ Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, mirasbırakanın kendi beyanları ve dosya içeriğinden bu temlikin diğer mirasçılardan mal kaçırma amacı ile değil, evlenme amacı ile yapıldığı sonucuna varılmaktadır. Bu somut olgular, yukarıdaki ilkeler ile değerlendirildiğinde muris muvazaasından söz edilemez.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün belirtilen nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13979, Karar No: 2025/3240, Tarih: 03.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/13979 E.  ,  2025/3240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 2004-2005 yıllarında davalı ...'a ait ancak işlerin oğlu ... tarafından yürütüldüğü, çamaşır yıkama faaliyetinde bulunan "... Madencilik Taah. Tic. Ltd. Şti." de çalıştığını, davacının bu döneme ait işçilik ücretleri alacağı nedeniyle açtığı davanın kabulüne karar verildiğini, davacının 08.08.2010 tarihinde tekrar aynı iş yerinde çalışmaya başladığını, Kuruma işe girişinin 01.09.2010 olarak bildirildiğini, 2010 ve 2011 yılında kesintisiz çalışmasına rağmen 2011 yılının 9. ve 10. aylarında sadece

7 gün çalışmış gibi gösterildiğini, 2012 yılında ise bilgisi dışında 25.04.2012 tarihinde ... Reklam Ltd. Şti. tarafından işten çıkışının yapıldığını, 18.04.2012 tarihinde ...isimli kişi tarafından Kuruma işe giriş bildiriminin 21.05.2012 tarihinde işten çıkış bildiriminin yapıldığını, ödenmeyen işçi alacağını talep etmesi nedeniyle 17.11.2014 tarihinde işten çıkartıldığını, bunun üzerine başka bir iş yerinde çalışmaya başlamış olan müvekkilinin 19.01.2014 ile 12.03.2015 tarihleri arasında farklı bir iş yerinde çalıştığını, işverenin ısrarlı daveti üzerine tekrar iş yerine dönüp 13.03.2015 tarihinde çalışmaya başladığını, işe giriş bildiriminin 04.05.2015 olarak beyan edildiğini belirterek müvekkilinin eksik bildirilen hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 16.11.2019 tarihli açıklamalı beyan dilekçesi ile talebini açıklamış; müvekkilinin 01.09.2010 - 02.02.2019 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde hizmet akdine tabi ve kesintisiz bir şekilde çalıştığının tespitini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Mahkemece Sosyal Güvenlik Kurumunun fer'i müdahil olarak eklenmesinin ve dilekçede adı geçen dava dışı şirket kayıtlarının bilgilerinin alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkili yönünden ise işe giriş ve çıkış tarihlerinin belirli olduğunu, davacının işten çıkartılma nedeninin işverene ve işveren vekiline hakaret tehdit ve şantaj ile para talep etmek, sinkaflı küfürlerde bulunmak, iş yerini silah ile basmak, müşterilerden kayıt dışı para tahsil etmek vs. olduğunu beyanla; davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığı tespit edildiğinden, davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmesi gerektiğini, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda davanın Kuruma re'sen ihbar edildiğini, Kurum kayıtlarında davacının, davalı ... adına kayıtlı 2 9601 01 01 ...15 sicil sayılı işyerinde 04.05.2015 - 03.04.2019 tarihleri arasında çalıştığının tespit edildiğini, Kurumun herhangi bir kusur veya ihmalinin olmadığını, çalışmanın hiçbir kuşkuya yer bırakılmaksızın ispat edilmesi gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 01.09.2010 - 03.05.2015 tarihleri arasındaki dönem yönünden hizmet tespiti talebinin reddine, 04.05.2015 - 02.02.2019 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise SGK'ya bildirilen çalışmaları dışlanmak suretiyle davalıya ait 1286188 007 sicil numaralı iş yerinde 477 gün daha hizmet akdine tabi ve kesintisiz olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hizmetleri yarı zamanlı çalışma olarak 6 kodu ile eksik bildirilmesinin dayanağı olan yarı zamanlı iş sözleşmesinin dosyaya sunulduğunu, davacının davalıya ait 1286188 007 sicil numaralı iş yerinde 477 gün daha hizmet akdine tabi ve kesintisiz olarak çalıştığının tespitine ilişkin hükmün bu kısmı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının ... adına kayıtlı işyerinde sadece 04.05.2015 - 03.04.2019 tarihleri arasında çalıştığı bildiriminin yapıldığını çalışma olgusunun varlığının hiçbir kuşkuya yol açmayacak şekilde somut ve inandırıcı yazılı belgelerle ortaya konması gerektiğini belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Fer'i müdahil vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının ... adına kayıtlı işyerinde sadece 04.05.2015 - 03.04.2019 tarihleri arasında çalıştığı bildiriminin yapıldığını çalışma olgusunun varlığının hiçbir kuşkuya yol açmayacak şekilde somut ve inandırıcı yazılı belgelerle ortaya konması gerektiğini belirterek istinaf isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı, SGK kayıtları, bordro tanık beyanları, resmi kurumlardan gelen müzekkere cevapları birlikte değerlendirildiğinde; davacının davalı işveren yanında hüküm altına alınan, Kuruma eksik bildirilen sürelerde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı, davacının tespit talebinin kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı görülmekle; ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında dosyadaki yazılara, hükmün Dairece de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davalı ve fer'i müdahil vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ...’da turizm iş kolunda işletmelerin yüzde sekseninin kışın çalışmadığını, kendi işyerlerinin de mevsimlik çalıştığını ve kış aylarında çalışma olmadığını, kışın maaş alan başka bir işçinin de bulunmadığını, kış aylarında elektrik ve su kullanımına ilişkin bir faturanın da bulunmadığını, davacının tam zamanlı çalışma yapmayacağına dair sözleşmesi bulunduğunu belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86. maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86. maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10777, Karar No: 2013/19805, Tarih: 21.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10777 E.  ,  2013/19805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde taraflarca temyiz edilmiş Yargıtayca incelemenin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacının temyizine gelince;

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 01.09.2006-01.10.2010 tarihleri arasında ustabaşı statüsünde ve sair görevlerde ve görevi dışında başka birimlerde çalıştırıldığını, işe giriş tarihinin 01.09.2006 tarihi olmasına rağmen sigortalılık kaydının tam olarak bildirilmediğini, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız, hukuka aykırı ve usulsüz sona erdirildiğini bildirerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile izin, fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram-genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili şirket arasında bir hizmet akdinin olmadığını, davacının inşaat şirketi olan davalıya istisna akdine bağlı olarak iş yaptığını, davacının davalı şirket tarafından yapılan bir inşaat demir, kalıp, beton işini belirli bir bedel ile üstlendiğini, davacıya ödenen para makbuzlarının tutarının 250.000,00 TL civarında olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, “Toplanan delil durumuna göre, davacının, davalıya ait işyerinde 01.09.2006 - 01.10.2010