muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5815, Karar No: 2023/5755, Tarih: 20.06.2023

Esas, 2021/64 Karar sayılı ve 20.10.2021 tarihli kararı) hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararının açıklanmasına karar verilerek sanık ...'un üzerine atılı "Kullanmak İçin Uyuşturucu ve Uyarıcı Madde Kabul Etmek veya Bulundurmak" suçundan sabit olduğu gerekçesi ile atılı suçtan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. İncelemeye konu Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/198 Esas sayılı dosyası ile birleşen Hozat Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2022 tarihli 2022/36 Esas sayılı dosyası yönünden yapılan incelemede:

Sanık hakkında 02.03.2020 tarihinde işlediği eylem nedeniyle Hozat Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2020 tarihli iddianamesiyle 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Hozat Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2021 tarihli ve 2020/46 Esas, 2021/64 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan "sanık hakkında önceden verilmiş kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmadığı" gerekçesi ile kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden "Durma" kararı verildiği, 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden ise "10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verildiği, sanığın 16.11.2021 tarihli dilekçesi ile "tarafına verilen 10 ay hapis cezasına itiraz etmek istiyorum, babamın yapmış olduğu şikayet üzerine eve gelen kolluk görevlilerinin bulmuş olduğu saksıda üç adet esrar bitkisi vardı, fakat dosyamda üç adetten fazla olduğu söylenmekte, bu olayı usulsüzlük olarak kabul ediyorum ve adil yargılanma olmadığını beyan etmek istiyorum, tüm delillerin toplanıp tekrardan adil bir yargılama yapılmasını istiyorum ve tarafıma verilen 10 ay cezanın temyiz etmek istiyorum " şeklinde beyanda bulunarak sadece 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden verilen 10 ay hapis cezasını istinaf ettiği, kurulan hükümler yönünden aleyhe istinaf isteminin de bulunmadığı ancak Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 11.02.2022 tarihli ve 2022/41 Esas, 2022/351 Karar sayılı kararı ile 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden verilen hükmün istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinin yanında istinaf edilmeyen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden de inceleme yapılarak "Sanık hakkında 02.03.2020 tarihli eyleminden dolayı açılan kamu davasına ilişkin yapılan yargılama sonucu Hozat Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/46 Esas, 2021/64 Karar 20.10..2021tarihli kararı ile yargılamanın durmasına kararı verildiği anlaşılmış ise de; Sanık hakkında aynı nevi suçlardan verilmiş kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karar ve/veya tedavi veya denetimli serbestlik kararı ve/veya 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı

Kanuna eklenen geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla veya 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası kapsamında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar bulunup bulunmadığı araştırılarak, sanığın yargılama konusu eylemi kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karar ile 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla veya 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası kapsamında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararda belirlenen denetim süreleri içerisinde veya tedavi veya denetimli serbestlik tedbiri kararının infazı sırasında işleyip işlemediği tespit edilip , ihlal eylemi olduğunun tespiti halinde 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince ayrı soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı dikkate alınarak dosyaların birleştirilmesi ,birleştirme mümkün olmaz ise evrak denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine getirilerek kamu davasına ilişkin düşme kararı verilmesi gerekeceğinin g...etilmemesi, Bu kapsamda; Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/879 Esas, 2015/1287 Karar 24.12.2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği ve 09.08.2018 tarihli ek kararda "Her ne kadar Hozat Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/109 Esas, 2018/103 Karar Sayılı ve 07.09.2017 tarihli ilamında; mahkememiz tarafından sanık hakkında verilen 24.12.2015 tarihli 2015/879 Esas, 2015/1287 sayılı karar, 08.01.2016 Kesinleşme tarihli "Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması" kararının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca gereğinin ifa ve takdiri için mahkememize ihbarda bulunulmuş ise de; İhbarda bulunulan mahkeme ilamına konu suçun "Kullanmak İçin Uyuşturucu ve Uyarıcı Madde Kabul Etmek veya Bulundurmak" olmadığı, "Kasten Basit Yaralama" suçuna ilişkin olduğu anlaşılmakla; mahkememiz tarafından sanık hakkında verilen 2015/879 Esas 2015/1287 Karar sayılı ve 24.12.2015 Karar tarihli hükmün açıklanmasına yer olmadığına, "hükmün açıklanmasına yer olmadığına" şeklinde karar verilmiş olması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla verilip verilmediği araştırılarak ve Mahkemesine birleştirme talepli ihbarda bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumumun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu" gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmesi üzerine İstinaf bozma ilamına uyularak Hozat Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2022 tarihli 2022/36 Esas ve 2022/85 Karar sayılı kararı ile birleştirme kararı verildiği, her ne kadar Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli 2022/198 Esas ve 2022/742 Karar sayılı kararının gerekçesinde birleşen dosya yönünden ayrıca hüküm kurulmadığı belirtilmiş ise de, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin anılan kararında, talep olmadan yargılama yapılamayacağının g..

.06.2022 tarihli 2022/36 Esas ve 2022/85 Karar sayılı kararı ile birleştirme kararı verildiği, her ne kadar Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli 2022/198 Esas ve 2022/742 Karar sayılı kararının gerekçesinde birleşen dosya yönünden ayrıca hüküm kurulmadığı belirtilmiş ise de, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin anılan kararında, talep olmadan yargılama yapılamayacağının g...etilmediği, dolayısıyla Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden verdiği bozma hükmünün ve bu hükme uyularak İlk Derece Mahkemesince verilen birleştirme kararının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşıldığından, birleşen dosya yönünden Mahkemece

tefrik kararı verilerek, durma kararının infazının devamı için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmemesi, hukuka aykırı görülmüştür.

B. Sanık hakkında 18.02.2011 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu yönünden verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sonucunda 24.12.2015 tarihli karar ile bozma ilamına uyulduğu belirtilmesine rağmen sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmedilen 10 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ve sekizinci fıkraları uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği ve hükmün denetim süresi içinde işlediği 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçu nedeniyle açıklandığı, 24.12.2015 tarihli karar ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, Mahkeme gerekçesinde ve hükümde herhangi bir atıf yapılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereği verildiğinin belirtilmesi nedeniyle bu kararın 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla denetim süresi içerisinde işlenen kasıtlı herhangi bir suçtan açıklanabileceği, kaldı ki, incelemeye konu 18.02.2011 tarihli bu suç nedeniyle 22.03.2012 tarihli kararla hakkında doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği ve 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla,

1. Bozmaya uyulduğu halde, hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış

başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığının sorulup belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken bu hususlar araştırılmadan sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'nun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri g...etilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedenleri ile hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/198 Esas, 2022/742 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17155, Karar No: 2016/646, Tarih: 18.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2015/17155 E.  ,  2016/646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasa Mahkemesi'nin TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararının, aynı maddenin infazı aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) 22.07.2009 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, sanığın müştekiye ait eve kapıyı zorlayıp açarak girdikten sonra odadaki dolabın anahtarını dolabın üstündeki kutunun içerisinden alarak dolabı açıp dolabın gözünde bulunan cüzdandaki parayı alması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesine göre uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

2) Olay tarihinde yaz saati uygulamasına göre güneşin saat 20:23’te battığı, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminin saat 21:24’te başladığı, katılanın saat 21:00 sıralarında düğüne gittiklerini, 23:30 sıralarında eve döndüklerinde hırsızlık olayını fark ettiklerini beyan ettiği anlaşılmakla, suçun işlendiği zaman diliminde hem gündüz hem gece vaktinin bulunması karşısında, suçun gece vaktinde işlendiğine ilişkin deliller denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmeden sanık hakkında anılan Kanun'un 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulaca hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1450, Karar No: 2006/3174, Tarih: 20.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/1450 E.  ,  2006/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.7.1999 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.12.2004 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Türk Medeni Kanunun 747.maddesine dayanarak ... Köyünde bulunan 1486 parseli lehine, 1488 ve 1489 nolu parsellerden geçit hakkı talep etmiştir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktirinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyacı veya geçit yoksunluğu, ikincisinde de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

Mahkemece, 27.9.2004 günlü krokide (A) harfi ile gösterilen ve ... renk ile boyalı güzergahtan geçit hakkı tesis edilmiş, hükmü davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalıların diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması uyarınca şayet dava tarihi ile hüküm tarihi arasında geçit bedeli belirlenmesini etkileyecek taşınmaz değeri arasında önemli bir süre geçmiş ise bu bedelin dava tarihine göre değil, hüküm tarihine yakın bir tarih esas alınarak saptanması gerekir.

Somut olayda depo ettirilen bedel davanın açıldığı 19.7.1999 tarihine göre bulunmuştur. Oysa keşif 19.4.2004 tarihinde yapılmıştır. Dava tarihi ile hüküm tarihi arasında taşınmazın değerinde değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiştir. Bu bedelin ödenmesine karar verilmesi halinde, mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olunacağından hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak davranışları önlemek için yeniden keşif yapılarak hüküm tarihine yakın yeni bir değer saptanmalı, bu bedel depo ettirilmelidir.

Karar açıklanan bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan kararın (2) bent uyarınca BOZULMASINA, temyiz harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17291, Karar No: 2010/34690, Tarih: 23.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/17291 E.  ,  2010/34690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2007/214163

MAHKEMESİ : Bolvadin Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2007

NUMARASI : 2007/89

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Sanığın tekerrüre esas alınan Bolvadin Sulh Ceza Mahkemesinini 31.1.2006 tarih ve 2005/278-2006/30 sayılı mahkumiyet kararının 100 liradan ibaret doğrudan para cezası olduğu 1412 sayılı CMUK' nun 305/1 maddesine göre kesin nitelikte olup, aynı maddedinin 2, fıkrasına göre de tekerrüre esas alınamayacağı, tekerrüre esas alınabilecek Bolvadin Sulh Ceza Mahkemesinini 14.4.2004 tarih ve 2004/40-81 sayılı ilamının ceza kararnamesi ile verilip verilmediği araştırılarak sonucuna göre tekerür bakımından sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Sanığın suç tarihi itibariyle daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suçu işledikten sonraki yargılama süresinde pişmanlık gösterip göstermediği nazara alınıp, tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, sabıkası ile geçmişteki hali ve suç işlemekten çekineceği hususunda mahkemede kanaat oluşmaması şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle cezanın ertelenmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

3-) 5237 Sayılı TCK.nun 58. maddesinin 3. fıkrasında "tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı" ve aynı Kanunun 50. maddesinin T.C.

2. fıkrasında ise, "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği " düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, bu cezanın, koşulların bulunması durumunda aynı Kanun'un 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesineyasal bir engel bulunmamaktadır.

Ancak; 5237 Sayılı TCK. nın 50/2. maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve zorunluluk olmaksızın hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde bu durumda artık hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir.

Ancak; 5237 Sayılı TCK. nın 50/2. maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve zorunluluk olmaksızın hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde bu durumda artık hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezasına tekerrür nedeniyle zorunlu olarak hükmedildiğinden, bu cezanın yasada aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezasına çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde “ hapis cezası tercih edildiğinden TCK’ nın 50/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına ” şeklinde yasal olmayan gerekçeyle, tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı 326. maddesi uyarınca sanığın ceza yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak üzere, bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7209, Karar No: 2023/2268, Tarih: 07.03.2023

**5. Ceza Dairesi         2018/7209 E.  ,  2023/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet (tüm sanıklar hakkında), zimmet suçundan beraat (sanık ... hakkında)

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.12.2005 tarihli ve 2004/9138 Soruşturma, 2005/795 Esas, 2005/709 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 339 uncu maddesinin birinci fıkrası, 503 üncü maddesi, 504 üncü maddesinin yedinci fıkrası ve 522 nci maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 157 nci maddesi, 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca cezalandırılmalarına ve 765 sayılı Kanun'un 31 ve 33 üncü maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2009 tarihli ve 2005/803 Esas, 2009/22 sayılı Kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan açılan davada beraatlerine, tüm sanıklar hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna, sanık ... hakkında eyleminin basit zimmet suçunu oluşturduğu kabulü ile bu suçtan 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunmuştur.