muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8678, Karar No: 2015/931, Tarih: 19.01.2015

Aynı kanunun 723. maddesine göre; Malzeme sökülüp alınmazsa arazi maliki, malzeme sahibine uygun bir tazminat ödemekle yükümlüdür.

Yapıyı yaptıran arazi maliki iyiniyetli değilse hakim, malzeme sahibinin uğradığı zararın tamamının tazmin edilmesine karar verebilir.

Yapıyı yaptıran malzeme sahibi iyiniyetli değilse, hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir.

Açıklanan madde hükümleri uyarınca davacının talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesinde iyi niyetli olup olmadığının mahkemece kendiliğinden gözönünde tutulması gerekir.

Somut olayda; davacının, afet kadastrosu sonucunda davaya dahil edilen hazine adına tescil edilen taşınmaza sonradan kendi fidanını diktiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacı kötüniyetli zilyet konumunda olup, esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Öyle ise, mahkemece; az yukarıda yapılan açıklamaların ışığında, ağaçları keserek taşınmazda konutlar inşa eden davalı idarenin, bu eylemi sonucunda elde ettiği odunlar nedeniyle zenginleştiği kabul edilerek, bu nedenle uzman bilirkişiden elde edilen odunların bedeli ile ağaçların kesimi için yapılan zorunlu giderler konusunda rapor aldırılması, sonrasında ise odun bedelinden kesim giderlerinin mahsup edilmesi suretiyle davalı idarenin zenginleştiği miktarın tespit edilmesi ve uyuşmazlığın ulaşacak sonuç dairesinde çözümlenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istemin tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19373, Karar No: 2022/1532, Tarih: 22.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/19373 E.  ,  2022/1532 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıklardan ...’ın atılı suçlardan ve ...’un ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen düzenlemeler nazara alınıp, sanık ... müdafisinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, duruşmasız yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Müşteki Bakanlık vekilinin temyiz istemi ile katılan mağdure vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip annesi olan müşteki ...’nin, kovuşturma evresindeki ifadesinde sanık ...’dan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin ... yönünden hükümleri temyize hakkı bulunmadığından ve mahkemece gerçekleştirilen yargılama sırasında duruşma günü tebliğ edilmesine rağmen karardan önce duruşmalara katılmayan müşteki Bakanlık vekilinin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik müdafi ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen çelişkili ifadeleri ile iddiaları doğrulamayan tanık beyanları, olayın intikal şekli ve zamanı, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik müdafinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik müdafinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanığın aşamalarda mağdurenin on beş yaşından büyük olduğunu bildiği yönündeki savunması ile bunu doğrular nitelikteki mağdure ifadeleri, okul müdürü olan tanık Hüseyin ile rehber öğretmen tanık ...’in kolluk ifadelerinde öğrencileri olan mağdurenin fiziki görüntüsü itibarıyla yaşıtlarından olgun göründüğünü ve okula devamsızlık yapma sebebini araştırdıklarında dış görünüşünden dolayı öğrencilik yapmak istemediğini öğrendiklerini belirtmeleri ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, aynı evde birlikte yaşadığı mağdureyle değişik zamanlarda cebir veya tehdit olmaksızın birden fazla cinsel ilişkiye giren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu nazara alınıp, buna göre sübuta eren cinsel ilişki eylemlerinin aynı Kanunun 104/1, 43/1. maddelerinde düzenlenip, şikayet üzerine takip edilen zincirleme şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu ve mağdurenin duruşmada şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek değişen vasfa göre bu suçtan görülen kamu davasının düşmesi ile kanuni unsurları itibarıyla oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1963, Karar No: 2010/4280, Tarih: 15.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/1963 E.  ,  2010/4280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ... ile davalı ... Çorap San. Ve Spor Tesisleri Tic.Ltd.Şti. aralarındaki kira parasının tespiti davasına dair Çatalca Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 4.11.2008 günlü ve 2008/81 E.-2008/1180 K.sayılı hükmün Düzeltilerek Onanması hakkında dairece verilen 2.7.2009 günlü ve 2009/11134 E.-2009/11458 K. sayılı ilama karşı taraf vekillerince kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, kira parasının tesbiti istemine ilişkin olup, hüküm Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiştir.

H.U.M.K.nun 440.maddesi uyarınca Yargıtay’ın bu çeşit kararları hakkında karar düzeltilmesi yoluna gidilemez. Bu nedenle dilekçenin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 15.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17303, Karar No: 2010/2903, Tarih: 25.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/17303 E.  ,  2010/2903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece ecrimisil isteminin reddine, elatma bedeli yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kamulaştırmasız el atma davalarında da kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara, değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, emsal kabul edilen satışlar kamulaştırma sonucu yapılmış satışlar olduğu gibi, taşınmaza raporun sonuç bölümünde piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının bedelleri ve el atma gününden, dava tarihine kadar uğranılan gelir kaybı hesaplanıp ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yazılı nedenlerle reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2832, Karar No: 2014/8495, Tarih: 26.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2832 E.  ,  2014/8495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahiller ... T.A.Ş., ... A.Ş., ... Tüketici Finansmanı A.Ş., ... Kiralama A.Ş., ... A.Ş., ... Kiralama A.Ş., ... Mad., En. Ür. İnş. Malz. Turz. Ak. San. Tic. A.Ş., ... İnş. San. Tic. A.Ş., ... A.Ş., ... Mermer Mozaik Nikr. Kals. Tozu AŞ., ... Metal San. Tic. Ltd. Şti., ... A.Ş. ve ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin inşaat taahhüt işi ile iştigal ettiğini, borca batık hale geldiğini ve devam eden 17 işin tamamlanması, bir yıl içinde sermayenin 1.000.000,00 TL arttırılması ve faaliyet kârı elde etmesi ile borca batıklıktan kurtulmasının mümkün olacağını ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, müdahil beyanları, kayyım ve bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre; iyileştirme projesi kapsamında şirketin taahhüdü altında olan işlerin devam ettiği, TOKİ nezdindeki hakediş toplamı 2.873.676,36 TL'nin ödenmesiyle işletme sermayesinin artacağı, faaliyetin devamı nedeniyle keşide edilen çeklerin diğer hesap kalemleri ile uyumlu olduğu ve projenin uygulanması ile şirketin borca batıklıktan kurtulmasının mümkün olacağı gerekçesiyle, iflasın ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı müdahiller, ... T.A.Ş., ... A.Ş., ... Tüketici Finansmanı A.Ş., ... Kiralama A.Ş., ... A.Ş., ... Kiralama A.Ş., ... Mad., En. Ür. İnş. Malz. Turz. Ak. San. Tic. A.Ş., ... İnş. San. Tic. A.Ş., ... A.Ş., ... Mermer Mozaik Nikr. Kals. Tozu AŞ., ... Metal San. Tic. Ltd. Şti., ... A.Ş. ve ... A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

İflasın ertelenmesini isteyen kooperatif ve sermaye şirketlerinin borca batık durumda bulunması (bir diğer ifade ile varlıklarının rayiç değerlerinin borçlarını karşılayamaması), fevkalade mühletten yararlanmamış olması ve sunacakları iyileştirme projesi kapsamında mali durumlarının ıslahının imkân dâhilinde görülmesi gerekir (İİK.m.179). Gerek borca batıklığın ve gerek iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının tespiti özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden bu değerlendirmelerin yapılması için bilirkişi görüşüne başvurulmalıdır (HMK.m.266). Hakim de bu raporla o konudaki özel ve teknik bilgi ihtiyacını giderebilmeli ve raporun hukuka uygunluğunu denetlemelidir. Projenin ciddi ve inandırıcılığı öncelikle ve özellikle sermaye ve/veya kârlılığın ne şekilde arttırılacağı ve borca batıklıktan kurtulmanın ne şekilde sağlanacağı somut, belgelere dayalı ve gerçekçi bilgi ve öngörülerden yola çıkılarak tespit edilmeli, diğer proje unsurları için de bilimsel veriler değerlendirilmelidir.

Davacı şirketin borca batık durumda olduğu dosya içeriği ile sabittir. Bu durumda incelenmesi gereken husus iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı ve süreç içinde proje unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin saptanmasına yönelik olmalıdır.

Bu çerçevede davacının yapımını üstlendiği şantiyelerde inceleme yapılması gerekirken, beyanlarla yetinilmesi doğru değildir. Öte yandan ticari borçlar konusunda raporlara, gerekçeleri de gösterilmek suretiyle itiraz edilmişken bu hususta da doyurucu bir inceleme yapılmamış olması, eksik inceleme niteliğindedir.

Bu durumda mahkemece belirtilen eksikliklerin giderilmesi suretiyle projenin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı ve süreç içindeki uygulamaların projede gösterilen iyileştirme unsurlarına uygun bulunup bulunmadığı hususunda somut verilere dayalı, teknik, denetime elverişli ve detaylı bir inceleme için, dosyanın oluşturulacak uzman bir heyete tevdii ile dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ve varılacak uygun sonuca göre İcra ve İflâs Kanunu'nun 179. maddesi çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Diğer taraftan uygulanacak ihtiyati tedbirlerin tek tek belirtilmesi yerine, infazda tereddüt yaratacak biçimde mevcut tedbirlerin devamına karar verilmesi de bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5125, Karar No: 2018/6685, Tarih: 11.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5125 E.  ,  2018/6685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2006 takvim yılında işlenen suç hakkında; mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2008 takvim yılında işlenen suç hakkında; mahkumiyet

I. Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen karara yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II. Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5559, Karar No: 2018/13486, Tarih: 19.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5559 E.  ,  2018/13486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 53/2 maddesi gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26490, Karar No: 2017/35630, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26490 E.  ,  2017/35630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6705, Karar No: 2018/5193, Tarih: 14.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/6705 E.  ,  2018/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa hükmolunan kısa süreli hapis cezasından çevrilen para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezasının toplanarak yazılı şekilde ceza tayini,

2- Hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken ödeme günü ve aylık taksit miktarı belirlenmek suretiyle infaz yetkisinin kısıtlanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5 fıkrasında yer alan “toplamda 5X30X20+4X20=3080,00 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “150X20 TL= 3.000 TL” ibaresinin eklenmesi ve hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin fıkra çıkarılarak yerine, “ Sanık hakkında hükmedilen adli para cezalarının 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca birer aylık arayla 20 eşit taksit halinde tahsiline” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17102, Karar No: 2017/3489, Tarih: 30.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/17102 E.  ,  2017/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline ait aracın aniden fren yapmak zorunda kaldığını ve davalılardan ... Metal firmasına ait araç sürücüsünün duramayarak müvekkiline ait araca arkadan çarptığını, aracının arka kısmında hasar meydana geldiğini bu sebeple araçta meydana gelen değer kaybı karşılığı olarak 1.000,00 TL' nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia ve toplanan delillere göre; kesin süre içerisinde gider avansının yatırılmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 HMK'nın 115/2. maddesinde “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder.” hükmü yer almaktadır. Yine aynı kanunun 120. maddesinde “Davacı, yargılama harçları ile her yıl Adalet Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması hâlinde, mahkemece, bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir.” şeklinde düzenleme mevcuttur.

Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Ayrıca, bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’nun 115. maddesine göre değil, 324. maddesine göre işlem yapmalıdır.

Somut olayda, tensip zaptında davacı tarafa 140,00 TL gider avansının yatırılması için 1 hafta kesin süre verilmiş ve davacı tarafa 13.01.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Dosya kapsamına ve temyiz dilekçesine ekli ... havale dekontuna göre, davacı tarafça 20.01.2016 tarihinde ... havalesi yolu ile gider avansının yatırıldığı anlaşılmaktadır. O halde Mahkemece; ara kararın gereği yerine getirilerek verilen kesin süre içerisinde gider avansının yatırılmış olmasına göre yargılmaya devam edilip deliller toplandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi