muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/3206, Karar No: 2006/6205, Tarih: 04.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3206 E.  ,  2006/6205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve müdahil gerçek kişiler tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.01.1980 tarihinde asliye hukuk mahkemesinde açılan davada çekişmeli taşınmazlarla ilgili olarak kadastro tespit tutanakları düzenlendiğinden bahisle görevsizlik kararı verilerek dosya kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Yapılan kadastro çalışmasında çekişmeli Doğanalan Köyü 388 parsel sayılı 2489 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 1937 tarih 76 nolu vergi kaydı ile 391 parsel sayılı 784 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 1934 tarih 4 ve 5 nolu vergi kaydı ile 261 parsel sayılı 7700 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 1937 tarih 342 nolu vergi kaydı ile, 257 parsel sayılı 14.000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 1937 tarih 25 nolu vergi kaydı ile, 394 parsel sayılı 100 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 1934 tarih 4 ve 5 nolu vergi kaydı ile, 258 parsel sayılı 18.700 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 1937 tarih 25 nolu vergi kaydı ile, 239 parsel sayılı 28.100 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 1937 tarih 291 ve 292 nolu vergi kaydı ile 83 parsel sayılı 7200 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 1937 tarih 76 nolu vergi kaydı ile, 256 parsel sayılı 10.000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 1937 tarih 25 nolu vergi kaydı ile,278 parsel sayılı 60 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden, 260 parsel sayılı 17.100 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 1937 tarih 342 nolu vergi kaydı ile 255 parsel sayılı 29.200 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 1937 tarih 25 nolu vergi kaydı ile, 196 parsel sayılı 6600 m2 yüzölçümündeki taşınmaz belgesizden, 393 parsel sayılı 208 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 1934 tarih 4 ve 5 nolu vergi kaydı ile, 392 parsel sayılı 592 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 1934 tarih 4 ve 5 nolu vergi kaydı ile ... haneleri boş olarak tespit edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sırasında, ... ... ve Asiye İkizoğlu çekişmeli taşınmazların kök muris ... Bozdağ'dan kaldığı iddiası ile davada taraf olarak yer almışlardır. Yapılan yagrılama sonucunda mahkemece davacı gerçek kişilerin davalarının kısmen kabulüne, müdahillerin davalarının reddine, çekişmeli 260 ve 261 parsellerin tamamı ile 239 parselin (A) harfli 8100 m2 yüzölçümündeki, 255 parselin (A) harfli 8000 m2 yüzölçümündeki, 256 parselin (A) harfli 3500 m2 yüzölçümündeki, 257 parselin (A) harfli 6300 m2 yüzölçümündeki, 258 parselin (A) harfli 1000 m2 yüzölçümündeki bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, 239, 255, 256, 257 ve 258 parsellerin (B) harfli (20000 m2, 21.200 m2, 6.500 m2, 7.700 m2, 17.700 m2) bölümlerin ve 388, 391, 394, 83 278 ve 196 parsellerin tamamının davacı ... davalı gerçek kişiler adlarına, 392 ve 393 parsellerin ise, ... Akyel mirasçıları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalı ... ve müdahil gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Yörede 1946 yılında yapılan orman kadastro çlaışması ve daha sonra 1987'de yargılama sırasında yapılarak kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

1) Müdahil gerçek kişilerin temyiz itirazları yönünden :

Mahkeme hükmü müdahiller vekili Av. Seyfi ...'a 18.08.2005 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.U.M.Y.nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra Av. Seyfi ... tarafından 05.09.2005 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2) Davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarına gelince :

Dosya kapsamından çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1946 yılında orman kadastro çalışmasının bulunduğu, daha sonra, 02.06.987 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunduğu anlaşılmaktadır. Ancak bu dava 09.01.1980 yılında genel mahkemede tescil talebi ile açılmış olup yargılama sırasında 1987 yılında ilan edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bu dava nedeni ile kesinleşmemiştir. Bu durumda, çekişmeli taşınmazların orman niteliğinde olup olmadıkları hususu 1946 yılında yapılarak kesinleşen orman tahdit harita ve tutanaklarının uygulanması ile çözümlenecektir. Ancak, mahkemece yapılan incelemede hükme esas alınan uzman bilirkişilerinin düzenledikleri raporda 1987 yılında ilan edilen ancak bu dava nedeni ile kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B madde uygulamasını esas aldıkları anlaşılmaktadır. Bu nedenle birikişi raporlarına itibar edilerek yapılan inceleme yetersizdir.

Mahkemece öncelikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde1946 yılında yapılan ve varsa dava tarihi olan 09.01.1980 yılından önce yapılan orman kadastro çalışmalarına ilişkin işe başlama, çalışma tutanakları, askı ilan tutanakları ile orman tahdit noktalarını gösteren orman tahdit haritası dosyaya getirtilmeli; daha sonra önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu ... memurundan oluşturulacak iki kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte kesinleşmiş tahdit haritası ve tapulama paftası ölçekleri denkleştirilerek sağlıklı bir biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıklarda olan en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktasını gösterecek biçimde çekişmeli taşınmazın tahdit hattına göre konumu duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptanmalı; bilirkişilere tahdit hattı ile irtibatlı müşterek kroki düzenlettirilmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak, yapılacak keşifte ... uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı;çekişmeli taşınmazlara revizyon gören vergi kayıtları ile komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip yerel bilirkişi ve tanıklar marifeti ile mahalline uygulanmalı; komşu parsellerin dayanakları olan kayıtların çekişmeli taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri, vergi kayıtlarının sınırda orman niteliğinde taşınmaz bulunması veya gayri sabit hudutlu olması halinde miktarı ile geçerli olacağı miktar fazlasının sınırdaki ormandan kazanılmaya çalışıldığı ve ormanların zilyetlik ile kazanılamayacağı gözönüne alınmalı, çekişmeli taşınmazların ... haneleri boş bırakıldığı için 3402 Sayılı Yasanın 30/2. maddesi gereğince kadastro hakimi tarafından resen tüm delillerin toplanacağı ve gerçek hak sahibinin belirlenmesi gerektiği düşünülmeli, varsa zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 Sayılı Yasanın 14.maddesi uyarınca, davacılar yanında, murisler yönünden de Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, ... ve ... olarak kazanılmış ... miktarı belirlenip, yasanın getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle müdahil gerçek kişilerin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,

2) 2.bentte açıklanan nedenlerle davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 04.05.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1470, Karar No: 2015/9715, Tarih: 06.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1470 E.  ,  2015/9715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre sair itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 165/1, 62. maddeleri uyarınca hapis cezasının yanında belirlenen 4 gün adli para cezasının aynı Kanun'un 52/1. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdir olunan miktar ile çarpılması suretiyle adli para cezasının hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; sanıklar hakkında hapis cezasının yanında tayin olunan 4 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20,00 liradan 80,00 lira adli para cezasına çevrilmesine, sonuç olarak sanıkların ertelenmesine karar verilen hapis cezası ile birlikte 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6550, Karar No: 2015/6032, Tarih: 22.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/6550 E.  ,  2015/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: MANİSA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2011/358-2013/450

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, kayden maliki olduğu 2033 parsel sayılı taşınmaza komşu 2043 sayılı parsel maliki davalının zeytin ve incir ağacı dikmek ve kullanmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürüp elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemiştir.Davalı, dava konusu yerdeki zeytin ağaçlarını kendisinin dikip kullandığını ancak 5 yıldan bu yana zeytinleri toplamaktan vazgeçtiğini bildirip davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, yıkım isteğinin reddine, ağaçların davacıya bırakılmasına, depo edilen ağaç bedelinin davalıya ödenmesine, ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..............'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 566.50.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5785, Karar No: 2019/93, Tarih: 15.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5785 E.  ,  2019/93 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : Finansbank A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirketin Ticaret Sicil Müdürlüğü’ne kayıtlı adresinde yapılan zabıta araştırması, Vergi Dairesi yazı cevabına göre sanığın fiilinin atılı suçun unsurlarını oluşturduğunun anlaşılmasına nazaran; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, öncelikle sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu ve uzlaştırmanın sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20297, Karar No: 2019/8738, Tarih: 01.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/20297 E.  ,  2019/8738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... AŞ vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalılardan araç sürücüsü ...'nın, sevk ve idaresindeki diğer davalı ... Yapı şirketine ait araç ile 17.12.2013 tarihinde yaya olarak karşıdan karşıya geçmek isteyen müveveffa ...'a çarparak ölümüne neden olduğunu, davalılardan ... Sigorta ...nin Kasko sigortacısı olduğunu, müteveffanın kazada kusurunun olmadığını, davacılardan Mustafa'nın müteveffanın eşi olduğunu, desteğinden yoksun kaldığını, diğer davacıların ise anneleri olduğunu, müteveffanın hayatta iken bakımını üstlendiği annesi Müşerref'in bakım ve destekten yoksun kaldığını beyanla, müteveffanın cenaze ve defin giderleri ile Müşerref'in bakımı için yapılan giderler için fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere; 1.000,00 TL maddi tazminat ile davacıların her biri için 20.000,00 TL manevi tazminatın, olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... Sigorta AŞ vekili ile davalılar ... ve ... Yapı Bet.Mad.Pet.İnş. ve Taah.Tur.ve Taş.Eğt.En.Gıda İml.İhr.San. ve Tc.Ltd.Şti vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulü ile; davacı ... için 17.232,69TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... yönünden dava tarihi olan 20/08/2014 tarihinden, diğer davalılar yönünden kaza tarihi olan 17/12/2013 tarihinden

itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı ... şirketinin sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'a verilmesine, davacılar lehine 100,00 TL cenaze ve defin giderinin davalı ... yönünden dava tarihi olan 20/08/2014 tarihinden, diğer davalılar yönünden kaza tarihi olan 17/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı ... şirketinin sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, davacıların her biri lehine 20.000,00'er TL olmak üzere toplam 80.000,00TL manevi tazminatın davalı ... yönünden dava tarihi olan 20/08/2014 tarihinden, diğer davalılar yönünden kaza tarihi olan 17/12/2013 tarihihden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı ... şirketinin sorumluluğu poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... AŞ vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Somut olayda; hükme esas alınan hesap bilirkişisi raporunda, muris ... ve davacı ...'nın muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak yapıldığı, mahkemenin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre yapılan hesaplamaya göre karar verdiği görülmektedir.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun değildir.Bu itibarla, Dairemizin yerleşik kriterlerine uygun olarak Population Masculine Et–Feminine (PMF-1931) Tablosu esas alınarak davacının ve ölen desteğin muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile davacıların destekten yoksun kalma zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiş ve karar bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacılar vekili, dava konusu kaza sonucu davacılar murisinin ölümünden duyulan üzüntü nedeniyle, murisin eşi ve çocuğu olan davacıların her birisi 20.000,00'er TL manevi tazminat isteminde bulunmuş; mahkemece talebin kabulüne karar verilerek hükümde belirtilen miktarlarda manevi tazminata karar verilmiştir.

6098 sayılı TBK'nun 56. maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde mahkemece; meydana gelen trafik kazası sonucu davacılar ... , ... ve ..., anneleri olan murislerinin ölümü nedeniyle duydukları acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla; kazanın oluş şekli, kusur durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kazanın meydana geldiği tarih ve olay tarihindeki paranın alım gücü göz önünde bulundurularak bu davacılar için hak ve nasafet kuralları çerçevesinde daha düşük manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan, bir miktar yüksek manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... AŞ vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş.'ye geri verilmesine, 01/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10164, Karar No: 2016/8877, Tarih: 18.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10164 E.  ,  2016/8877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; TCK'nın 155/2, 52, 50. maddeleri gereğince sanığın neticeden hapisten çevrilen 7.300 TL adli para cezası ile ve doğrudan verilen 2.000 TL adli para cezası,

2-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; TCK'nın 155/2, 52, 51. maddeleri gereğince neticeden 1 yıl hapis ve 2.000 TL adli para cezası, hapis cezasının ertelenmesine.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran sanıklar Tümay, Alptekin, Mevlüt, Şükrü müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıklardan ..., ... ve ...'in 07/09/2006 tarihinde yapılan olağanüstü kat malikleri kurulu toplantısında yönetici olarak; sanıklar ... ve ...'ın ise aynı tarihte denetçi olarak seçildikleri, sanıkların mahkeme kararı ile kat malikleri kurulu kararının iptal edildiği 13/12/2006 tarihine kadar görevlerini sürdürdükleri, görevli oldukları süre içeresinde usulsüz olarak aidat toplayıp harcama yapmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullandıkları iddia ve kabul olunan olayda;

Sanıkların savunmalarında suçlamayı kabul etmediklerini savunmaları, 01/12/2009 tarihli bilirkişi raporunun gider hesapları üzerinde yapılan incelemede, 31/10/2006-06/11/2007 tarihleri arasında sekiz kalem olmak üzere toplam 1.578,00 TL tutarındaki alışverişe dair ispat edici belgenin bulunmadığı tespiti ile birlikte, bu harcamaların hangi firmaya, hangi tarihte ve hangi hizmet karşılığında yapıldığının

belirtilmiş olması, yine gelir hesaplarının incelenmesinde tahsil edilen su paraları miktarı ile gelir olarak kaydedilen miktar arasında 565,74 TL tutarında bir fark bulunduğunun belirtilmesine rağmen, incelemenin davaya konu dönemden sonrasını da kapsar şekilde, kasım 2007 tarihine kadar yapılmış olması,sanıkların ve bir kısım sanıklar müdafiinin, bilirkişi raporunda belirtilen firma sahiplerinin tanık olarak dinlenmesi ve yeni bir bilirkişi raporu aldırılması taleplerinin kabulü ile bu yönde ara karar verilmesi, ancak sonraki celselerde bu ara kararın çeşitli sebeplerle yerine getirilememesi ve en sonunda da ara karardan vazgeçilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle bilirkişi raporunda ispat edici belge bulunmadan yapıldığı belirtilen harcamaların gerçekte yapılıp yapılmadığının belirlenmesi bakımından, ilgili firma sahiplerinin tanık olarak beyanları alındıktan sonra;dosyanın işin uzmanı bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek, sanıkların görev yaptıkları dönem ve bulundukları pozisyon da nazara alınarak yeni bir bilirkişi raporu aldırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Tümay, Alptekin, Mevlüt, Şükrü müdafii ile Sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,18/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.