muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4477, Karar No: 2011/6364, Tarih: 09.05.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/4477 E.  ,  2011/6364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevliye tehditle hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A-) 1- Muhtar olan katılanın olay tarihinde görevli olup olmadığı saptanmadan, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2- Sanık ...'in temyiz dilekçesine eklemiş olduğu 18.05.2005 tarihli sağlık kurulu raporundan "kronik epilepsi + organik kişilik bozukluğu" hastası olduğu anlaşılmakla, bu durumun suç tarihi itibarı ile gerek 765 sayılı TCY'nın 46-47. maddeleri ile gerekse 5237 sayılı TCY'nın 57.maddesi gereğince sanığın, cezai sorumluluğunu kısmen veya tamamen kaldıracak nitelikte olup olmadığı araştırılıp saptandıktan sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekliliği,

3-Sanık ...'in katılana yönelik hangi sözlerinin hakaret suçunu oluşturduğunun kanıtlara dayalı olarak gösterilmesi, tanıklar Arif Altunsoy ve Remzi Gökbük'ün "katılan ile sanık ... kavga ederken sanık ...'in cebinden açılmamış çakı bıçağını çıkartarak, katılana arkadaşını bırakmasını söylediği, katılan arkadaşını bırakınca bıçağı cebine koyduğu" biçimindeki anlatımları ile katılanın sanık ...'in kendisine açılmamış çakı bıçağını göstererek "Nuri'yi bırak yoksa seni bıçaklarım" biçimindeki anlatımı arasındaki çelişkinin giderilmesi, çelişki giderilemediği takdirde hangi anlatıma hangi sebeple üstünlük tanındığının açıklanması, sonucuna göre sanığın sabit olan eylemlerinin hukuki nitelendirmesinin yapılması gerekirken, yetersiz gerekçe ile 765 sayılı TCY'nın 266/1, 269. maddeleri ile hükümlülük kararı verilmesi,

B-) Kabule göre de,

1-Katılan muhtarın, aralarındaki tartışmada sanık ... ile birbirlerine vurdukları yönündeki anlatımı karşısında, sanık ... lehine 765 sayılı TCY'nın 272. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanık hakkında TCY'nın 269. maddesi ile bir kat artırım yapılmasına karşın, hapis cezaları artırılmayarak eksik ceza belirlenmesi,

3- Sanık ...'nin adli sicil kaydındaki 765 sayılı TCY.nın 404/2 maddesine ilişkin hükümlülüğün anılan maddenin karşılığı olan 5237 sayılı TCY.nın 191.maddesinde seçenek yaptırım olarak "tedavi ve denetimli serbestlik" tedbiri öngörüldüğünden, söz konusu hükümlülüğün tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmemesi,

2-Sanık hakkında TCY'nın 269. maddesi ile bir kat artırım yapılmasına karşın, hapis cezaları artırılmayarak eksik ceza belirlenmesi,

3- Sanık ...'nin adli sicil kaydındaki 765 sayılı TCY.nın 404/2 maddesine ilişkin hükümlülüğün anılan maddenin karşılığı olan 5237 sayılı TCY.nın 191.maddesinde seçenek yaptırım olarak "tedavi ve denetimli serbestlik" tedbiri öngörüldüğünden, söz konusu hükümlülüğün tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CYY.nın 326/son maddesinin gözetilmesine yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12725, Karar No: 2013/21018, Tarih: 28.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12725 E.  ,  2013/21018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Zemin bedelinin tespitine gelince;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar zemin bedelinin belirlenmesi yönünden geçersizdir. Şöyle ki;

1) Değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas m2 değerlerinin karşılaştırılmasında, taşınmaz, emsal alınan 10550 ada 1 parselden 1,63 oranında, 1284 ada, 7 parselden ise 1,69 oranında değersiz olduğu halde dava konusu taşınmazın birinci emsalden 3,8 kat, ikinci emsalden ise 2,0 kat değersiz kabul edilmesi suretiyle vergi değer oranlarına ters düşecek şekilde değer biçen rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava 4 aylık süre içinde sonuçlandırılmadığından 05.10.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle ....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20952, Karar No: 2017/36484, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20952 E.  ,  2017/36484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8976, Karar No: 2021/3902, Tarih: 21.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8976 E.  ,  2021/3902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaa ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarına ilişkin olduğu, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 22/11/2010 tarihli, 2010/80619 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından kamu davası açıldığı, ancak bu suçlarla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve bu suçların birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden; iddianamede belirtilen 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince usulüne uygun mütalaa verilip verilmeyeceği sorularak, sonucuna göre zamanaşımı hükümleri de nazara alınarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla iddianame dışına çıkılarak "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme" suçlarından tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1720, Karar No: 2024/7936, Tarih: 23.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/1720 E.  ,  2024/7936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/557 Esas, 2022/36 sayılı Karar

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/557 Esas, 2022/36 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunu'nun (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ve 375,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın reddi üzerine 22.03.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41953 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41953 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1- 5237 sayılı Kanun’un 52/1. maddesinde “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 52/3. maddesine göre, “kararda adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir” hükmü karşısında, Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13/3. maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince hükmolunan 25 gün karşılığı adli para cezasından, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak belirlenecek olan 18 gün adli para cezasının anılan Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden, 360,00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, önce adli para cezasına çevrilip sonrasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında,

2- 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesinde yer alan, " (1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. (2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir. (4) Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” şeklindeki amir hüküm karşısında, sanığın aleyhine olacak şekilde adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde karşılaşabileceği muhtemel durumun sanığa usulüne uygun şekilde ihtar edilmemesinde, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. (1) numaralı kanun yararına bozma istemi yönünden;

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un "Basit yargılama usulü" başlıklı 251 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan üçüncü fıkrası;

"(3) Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak

suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca tayin edilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca takdiri indirim nedenleri uygulandıktan sonra belirlenen sonuç ceza üzerinden 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği indirim uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde

görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

B. (2)numaralı kanun yararına bozma istemi yönünden :

görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

B. (2)numaralı kanun yararına bozma istemi yönünden :

Hükümlü hakkındaki ödenmeyen adli para cezası, 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla değişik 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hapse çevrilemeyecektir. Bu nedenle adli para cezasının ödenmemesi halinde karşılaşabileceği durumun hükümlüye ihtar edilmemesi hukuka aykırı görülmemiştir.

III. KARAR

A. (2) numaralı istem yönünden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği Tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

B. (1) numaralı istem yönünden;

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2022 tarihli ve 2021/557 Esas, 2022/36 sayılı Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hükmün ikinci ve üçüncü paragraflarının çıkartılarak sırasıyla yerlerine ;

"Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereği 1/4 indirim yapılarak 9 ay hapis 18 gün hapis adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen 18 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilerek 360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1625, Karar No: 2011/5715, Tarih: 04.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/1625 E.  ,  2011/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'u kasten öldürmeye teşebbüsten, ...'u da hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamaktan sanık ..., ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan sanıklar ... ile ..., kamu malına zarar vermekten ve görevi yaptırmamak için direnmekten adı geçen sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/06/2010 gün ve 126/190 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanıkların temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ...’nın mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs, mağdur ...’ı bıçakla yaralama; sanık ...’ın mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, duruşmalı incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sair nedenlere ilişen sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, usulü eksikliğe, suç vasfına, tahrikin bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ve ...’ın mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanıklar Seydihan, ... ve ...’ın eğlenmek için gittikleri ve kapıda üzerleri kontrol edilerek girdikleri gazinoda alkolünde etkisiyle taşkınlık yaptıkları, sanık ...’ın aşırı taşkınlığı üzerine gazinonun işletme sorumlusu mağdur ...’ın ...’ı gazino dışına çıkardığı, diğer sanıkların da arkalarından dışarı çıktıkları, sanık ... ve mağdur ... arasında karşılıklı itişme ve sanıklarla

gürültüye gelen tanık ve mağdurlar arasında kavga başladığı, sanık ...’ın, park yerindeki otosundan bıçağı alıp olay yerine tekrar gelerek kavgada bıçakla mağdur ...’ı kolundan basit şekilde, mağdur ...’yi ise göğüs ve batından olmak üzere yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda ;

Sanıklar ... ve ...’un, sanık ...’ın aracından bıçak alarak mağdur ...’yi öldürmeye teşebbüs suçunda sanık ... ile fikir ve irade birliği içinde hareket ettiklerini gösterir kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanıkların beraatleri yerine adam öldürmeye teşebbüse yardım suçundan hüküm kurulması ,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 04/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 04/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

04/10/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nın yokluğunda 06/10/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/20713, Karar No: 2017/36427, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20713 E.  ,  2017/36427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31327, Karar No: 2012/14982, Tarih: 03.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/31327 E.  ,  2012/14982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK.nun 68/1.maddesinde; "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren 6 ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda takibin dayanağı olan "veresiye fişleri", kayıtsız şartsız borç ikrarını ihtiva etmediğinden İİK.nun 68/1.maddesinde sayılan belgelerden değildir. Dolayısıyla alacağın varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirmektedir.   O halde mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.