muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12041, Karar No: 2014/14042, Tarih: 23.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12041 E.  ,  2014/14042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : ... 2.Aile Mahkmesi

VASİ ADAYI : ...

KISITLI ADAYI : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

... 1.Sulh Mahkmesince kısıtlının yerleşim yerininin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ise;kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “.../...”'da ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir

Dosya kapsamından, her ne kadar mernis kayıtlarına göre kısıtlı adayının “... Mahallesi ....sk.No:... İç Kapı no: ......”adresinde oturduğu belirtilmekte ise de kısıtlı adayı hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayını “... Mah.... Sokak No:.../...” adresinde annesi ve babasının yanında ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ... 1.Sulh Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12021, Karar No: 2017/2668, Tarih: 10.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/12021 E.  ,  2017/2668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/08/2015 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/05/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, öğrenim sırasındaki staj eğitimi nedeniyle ödenmesi gereken ücretin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Hazro Kız Teknik ve Meslek Lisesinde Çocuk Gelişimi ve Eğitimi alanında öğrenim gördüğü ve mezun olduğu, okulun müfredatı gereği anaokullarında staj yaptığını, ancak davalı kurumun 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca ödemesi gereken staj ücretini ödemediğini beyanla, alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı idare vekili; taraflar arasındaki uyuşmazlığın idari işlemden kaynaklandığını, 2577 sayılı Kanun'un 2. maddesi uyarınca bu tür ihtilafların çözüm yerinin idari yargı yeri olduğunu, davacının öncelikle davalı idareden talepte bulunması ve reddi hâlinde idari yargıya başvurabileceğini, yargı yolu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, zamanaşımı definde bulunduğunu, davacının staj yaptığı dönemde kurumun işletme olmadığından anılan Yasa uyarınca ücret almaya hak kazanamayacağını, kaldı ki staj süresince ücret ödenmesine dair bir yasal düzenlemenin de bulunmadığını, bu nedenlerle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, meslek lisesinde öğrenim gören ve mezun olan öğrencilerin staj yükümlülüğünün bulunduğu, ancak ödenek olmadığından davacıya bir ödemenin yapılmadığının anlaşıldığı, yasa kapsamında davacının öğrenci tanımına uyduğu, yapmış olduğu stajın işletmelerde beceri eğitimi niteliğinde olduğu ve staj yapılan yerin de yasa kapsamında hizmet üreten kamu kurumu olduğu kabul edilerek bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun “Ücret ve Sosyal Güvenlik” başlıklı 25. maddesinin “Aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar; aday çırak veya çırağın velisi veya vasisi veya kişi reşit ise kendisi; öğrenciler için okul müdürlüğü ile iş yeri sahibi arasında Bakanlıkça belirlenen esaslara göre düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. (Değişik son cümle: 13/2/2011-6111/64 md.) Ancak, işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, asgari ücretin net tutarının, yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 30’undan, yirmiden  az personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari

ücretin yüzde 30’undan aşağı ücret ödenemez.” şeklinde olduğu, yine aynı Kanun'un “Mesleki eğitime katılma payı” başlıklı 24. maddesinin son bendinde “.... Bu sayının tespitinde görev ve çalışma statüsüne bakılmaksızın iş yerinde 1475 sayılı İş Kanununa tabi olarak çalıştırılan personel sayısı dikkate alınır.” denilmektedir.

İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün yazısında; davacının 22/09/2014-03/06/2015 tarihleri arası staj yaptığı kendisine ücret ödenmediği, Hazro Mesleki ve Teknik Eğitim Müdürlüğünün yazısının da benzer ifadeleri içerdiği, sözleşmenin imzalanmadığı, ödenek olmadığından ödeme yapılmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece; davacının, staj yaptığını iddia ettiği okul veya işletmenin sorularak tespitinden sonra ilgili okul veya işletme ile yazışma yapılarak, staj yapıp yapmadığının sorulması, taraflar arasında buna ilişkin yazılı bir sözleşme bulunup bulunmadığı araştırılarak; stajın yapılmış olması durumunda hangi tarihler arasında staj yaptığının, bu süre zarfında izinli veya raporlu geçen günlerin olup olmadığının tespiti, staj yapılan birimde çalışan personel sayısının belirlenmesi ve ayrıca davalı kurumca staj nedeni ile herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5653, Karar No: 2012/10114, Tarih: 30.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5653 E.  ,  2012/10114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... 1998-1999-2000 takvim yılına ait VUK'na muhalefet suçundan; Kamu davalarının dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca ortadan kaldırılması,

Sanıklar ..., ..., ... ve ... 2001 ve 2002 takvim yılına ait VUK'na muhalefet suçundan; Beraat,

I-Sanık ... hakkında 2001-2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarında kurulan hükümlere yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5278 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca temyiz yeteneği bulunmayıp itiraza tabi olduğu ve sanık 2001-2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırkakılmasına ilişkin karara karşı katılan vekilinin yaptığı temyiz itirazının mercii Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.09.2009 gün ve 2009/1008 D. İş sayılı kararı ile red edildiği ve anılan kararın 5271 sayılı CMK'nun 271/4. maddesi gereğince kesin olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında 1998, 1999, 2000 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının düşürülmesi yerine, anılan Yasanın 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ortadan kaldırılmasına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “ortadan kaldırılmasına” ibaresinin çıkartılıp yerine “ile CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının düşürülmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında 2001-2002 takvim yıllarında işlenen suçlardan kurulan beraat hükmüne yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

III-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında 2001-2002 takvim yıllarında işlenen suçlardan kurulan beraat hükmüne yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2001-2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, olay tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6924, Karar No: 2013/1442, Tarih: 11.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6924 E.  ,  2013/1442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatif üyesi olan müvekkilinin mali yükümlülüklerini yerine getirmediğinden bahisle üyelikten ihraç edildiğini, müvekkiline gönderilen çıkarmaya ilişkin ihtarnamede borçlarının kalem kalem açıklanmadığını ileri sürerek, müvekkili hakkındaki ihraç kararının iptalini ve ortak olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın, Dairemizin 06.03.2012 tarih ve 2011/3655 Esas, 2012/1688 Karar sayılı ilamıyla bozulması üzerine, bozmaya uyularak, davalı kooperatifçe davalıya gönderilen ....08.2006 tarihli ilk ihtarnamede davalı kooperatifin anasözleşmesinin .../.... maddesinde belirtilen ... günlük geciktirme süresi beklenmeksizin 2006 yılı Temmuz ayı aidatı da istendiğinden birinci ihtarnamenin anasözleşmeye aykırı olduğu, muaccel olmayan aidat borcunun yer aldığı bu ihtarnameye dayalı olarak ihraç kararı verilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının kooperatif üyeliğinden ihracına ilişkin davalı kooperatifin yönetim kurulunca verilen ........2006 tarihli ve 319 sayılı kararın iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10972, Karar No: 2021/2431, Tarih: 01.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10972 E.  ,  2021/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;1-Bilirkişi raporunda emsal incelemesi yapıldıktan sonra, piyasa rayicine göre değer biçilmesi nedeniyle karar bozulduğu halde, bozma sonrası yapılan yargılamada hükme esas alınan raporda dava konusu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazların birbirlerine göre eksik ve üstün yönleri kıyaslanmadığı gibi, emsal alınan taşınmazların değerinin en fazla 64,20 TL/m2 olduğu halde muhtar beyanı ve emlak piyasa araştırması ile dava konusu taşınmazın metrekare birim bedelinin 100 TL olduğu değerlendirildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde farklı bir bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,2-İlk kararla tespit edilen bedele ilk karar tarihi, fark bedele ise kararın kesinleşmesine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, tüm bedele ilk karar tarihine kadar faiz işletilmesine karar verilmesi,Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/533, Karar No: 2021/12979, Tarih: 27.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/533 E.  ,  2021/12979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Dava, davacının davalı işveren yanında kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'in muhalefetine karşı; Başkan vekili ... İnceman, Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oyçokluğuyla 27.10.2021 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili mazeretini sunmuş olup, aynı gün duruşmasının bulunduğu anlaşılmış olup, duruşma zaptında duruşmaya bir başka avukat girdiğinden bahisle mazeretin kabul edilmemesi H.M.K. 27. maddesindeki düzenlemenin hukuki dinlenilme hakkının ihlali olduğundan, sayın çoğunluğun Onama yönündeki görüşüne katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2016/7150, Karar No: 2018/5718, Tarih: 21.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7150 E.  ,  2018/5718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2010 ve 2011 takvim yılları için beraat

2009 takvim yılı için mahkumiyet

1-Sanığın 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia olunarak açılan kamu davasında, sanığın hakkındaki suçlamaları kabul etmeyerek 2009 yılında şirketten istifa ettiğini, o günden itibaren şirket ile bir bağının kalmadığını, şirkette bir takım usulsüzlükler yapıldığını öğrenmesi üzerine istifa ederek şikayet ettiğini ifade etmesi, sanığın 26.06.2009 tarihinde şirket müdürlüğünden istifa ettiğine dair Kestel 1. Noterliğince düzenlenmiş istifanamenin dosyada bulunması, sanığın şirket hissedarı olmayıp dışarıdan müdür olarak atanması ve sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, özellikle 2010 ve 2011 takvim yıllarına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, suça konu faturaları kullanan şahıs veya şirket yetkililerinin dinlenerek suça konu faturaları kimden hangi hukuki ilişkiye istinaden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları sorularak ve gerektiğinde şirket ortakları Gazi Kaymaz ve Nedim Gürbüz'ün de tanık olarak ifadelerine başvurulup ele geçirilen ve dosyada mevcut ilgili takvim yıllarına ait suça konu faturalar üzerinde yer alan yazı ve imzaların sanığa ve adı geçen şirket ortaklarına aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebebten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.06.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebebten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.06.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Daire çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık 213 sayılı Vergi Usul Kanununun (VUK) 359-b maddesinde düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma eylemlerinde suçun oluşup oluşmadığının tespiti açısından suça konu belgelerin VUK 227/3 gereğince, VUK 230 ve devamı maddelerde ve VUK mükerrer 257. maddesiyle verilen yetkiye istinaden Maliye Bakanlığınca çıkarılan tebliğlerde belirtilen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının denetlenmesi yönünden belgenin (faturanın) mutlaka dosyaya celbinin gerekip gerekmediği noktasındadır.

Ayrıntıları Dairemizin 07.05.2018 tarih 2018/3390 Esas 2018/4256 Karar sayılı kararına ekli gerekçeli karşı oy yazımızda da açıklandığı üzere;

1)Vergi Usul Kanunu'nun 359/b' de düzenlenen sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarının düzenleniş şekli, içeriği ve amacının TCK'da düzenlenen sahtecilik suçlarından farklı olduğu, TCK' da belgenin düzenleniş biçimi ve (özellikle resmi belgede) bulunması gereken zorunlu unsurların suçun unsuru kabul edildiği halde VUK'da düzenlenen belgelerin niteliği, (özel belge oluşu) suçun işleniş şekli ve VUK 359/b'nin düzenleniş amacı nazara alındığında VUK'da belge ve şekil denetiminin suçun unsuru olmadığı, unsuru haline getirilmesininde 359/b son cümledeki tanım ve VUK'nun düzenleniş biçimi ile bağdaşmayacağı, 359/b'deki suçta, belgede şekil denetiminin ön şart haline getirilmesinin bu maddede düzenlenen suçun işlenemez suç haline dönüşmesine neden olacağı, bu nedenle VUK 359/b'deki sahtecilik denetiminin belge şeklinin değil, içeriğinin yani vergiyi doğuran olay ve muamelelerin gerçekliğinin denetimi şeklinde yapılması gerektiği,