muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10883, Karar No: 2016/11179, Tarih: 15.12.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/10883 E.  ,  2016/11179 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece asıl ve birleştirilen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 26.04.2016 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... .... ., davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi . . . tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal vc tescil istemine ilişkindir.

Davacılar asıl ve birleştirilen davalarda, murisbırakanları . ..’ın maliki olduğu 45, 46 ve 632 parsel sayılı taşınmazları davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payları oranında iptal ve adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, temlikin bakım amacıyla gerçekleştirildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazların davalıya temlikinin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

./..

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 190. maddesi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 6. maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olaya yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca bakıldığında; davacılar, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmış ise de, bu iddianın kanıtlandığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, mirasbırakanın davacı çocuklarından mal kaçırmasını gerektirir herhangi bir nedenin ileri sürülmediği, dinlenilen davacı tanıklarının muris muvazaası yapıldığını doğrular şekilde beyanda bulunmadıkları gibi getirtilen tapu kayıtlarında mirasbırakana ait 26 adet taşınmaz daha olduğu ve mirasbırakanın ölümünden sonra da aralarında paylaşarak 28 yıldır bu şekilde tasarruf ettikleri anlaşılmıştır.

Hâl böyle olunca; davanın reddine karar vermek gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Davalı vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2015 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.350.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edienlerden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12007, Karar No: 2015/5634, Tarih: 15.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/12007 E.  ,  2015/5634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2014/177223

MAHKEMESİ : Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2014 (Ek karar tarihi)

NUMARASI : 2014/39 (E) ve 2014/138 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın temyizinin 02.04.2014 tarihli ek karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanığın, 18/03/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 26/03/2014 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süresi geçtikten sonra vaki temyiz talebinin reddine dair yerel mahkemenin 02/04/2014 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, 02/04/2014 tarihli ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12342, Karar No: 2018/2513, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/12342 E.  ,  2018/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, değerlendirmelerin, açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması gerekirken gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''08.08.2014'' yerine ''24.02.2014'' olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7354, Karar No: 2021/11364, Tarih: 30.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/7354 E.  ,  2021/11364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2019/428-2021/117

Dava kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararından sonra davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında 2002 yılında boşanma kararı verilen davacıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı kurumca kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği anlaşılmaktadır. 506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56. maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıklar ile kurum raporunda belirtilen komşularının tespit edilerek ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, adres hareketleri ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, özellikle Kurum Rapor’u öncesi döneme ilişkin seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları adresleri yönünden anılan yerde görev yapmış/yapmakta olan, mahalle/köy muhtar ve azalarından kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak; öncelikle davalı kurum tahkikat tutanakları celp edilerek, bu tutanaklardaki alınan ifadelerle, kuaför işyerinin bulunduğu apartmanda yaşayan tanıkların ifadeleri arasındaki çelişkiler giderilmeli, bunun yanında işyerinin bulunduğu apartmandaki diğer komşular, komşu işyerleri ve bu işyerlerinin kayıtlı çalışanları da dinlenmek suretiyle birlikte yaşam olgusu irdelenmeli, ihtilafa konu dönemde kuaför işyerinin mülkiyet durumu ve davalı kurumda kimin adına kayıtlı olduğu belirlenmeli, tanık ifadelerine göre söz konusu kuaförü işlettiği öne sürülen dava dışı Nurcan adlı kişi ve davacının eski eşinin iş yeri sicil kayıtları getirilerek beyanları alınmalı, davacı ve eski eşinin hastane kayıtlarına dair medula kayıtları celp edilmeli ve böylece kontrol memuru raporunun aksinin ispat edilip edilmediği hususu belirlenerek, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1917, Karar No: 2023/10736, Tarih: 22.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/1917 E.  ,  2023/10736 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1001 E., 2021/3365 K.

MAĞDURLAR : ..., ...

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2017/384 Esas, 2019/1791 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 ay 2 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2020/1001 Esas, 2021/3365 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüyle, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Sanığın atılı eylemi gerçekleştirdiği ve kasten yaralamaya teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... ile temyiz kapsamı dışı sanıklar Y. K. A. ve C. A.'nın arkadaş oldukları, olay tarihinde birlikte gezdirdikler köpeklerinin, sokaktaki bir başka köpeğe saldırdığı, olay anında o yerde bulunan mağdur M. M. O. ile sanıkların bu olay nedeniyle tartışmaya başladığı, daha sonra mağdur K.Y.'nin de olay yerine geldiği, sanık ...'in cebinden çıkarmış olduğu bıçağı mağdurlara doğru salladığı, sanığın bu eylemini gerçekleştirirken diğer sanıklar Y. K. A. ve C. A.'nın da sanık ...'in yanında bulunduğu ve fikir ve eylem birliği içerisinde oldukları, daha sonra sanık Y. K. A.'nın da elinde bulundurduğu bıçağı mağdurlara doğru salladığı kabul edilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Dosya içinde mevcut kolluk araştırma tutanağına göre görgü tanığı, kamera kaydı bulunmayan olayda sanıkların atılı suçlamayı tüm aşamalarda reddetmeleri, mağdurların olayın gelişimi, sanıkların eylemlerine ilişkin aşamalarda hem kendi içinde hem de birbirlerinin beyanları arasında büyük çelişkiler bulunması, hakkında iddianamede doğrudan bıçakla herhangi bir eyleminden bahsedilmeyen, mağdurların beyanlarında da bu yönde bir iddiada bulunulmayan, kendi beyanında da üzerinde bıçak taşıdığını ancak herhangi bir olayda kullanmadığını, olayda kullanmış olsa bulunmaması için bıçağı atması gerektiğini söyleyen sanık C. A.'nın olaydan yaklaşık iki buçuk saat sonra şikayet nedeniyle bulundukları yere gelen kolluk tarafından yapılan üst araması sonucu bir adet çakı bıçağının bulunmasının salt bu nedenle sanıkların birlikte silahla tehdit suçunu işlediklerini gösterir, cezalandırılmalarına yeter, kesin nitelikte vicdani kanaat verici delil olmadığı kabul edilerek, beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2020/1001 Esas, 2021/3365 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen inceleme gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33510, Karar No: 2018/14562, Tarih: 07.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/33510 E.  ,  2018/14562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde çalışmakta iken iş sözleşmesinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, müvekkiline kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer alacaklarının ödeneceğinin belirtildiğini ve bunla ilgili belgelerin imzalatılmak istendiğini, ancak belgedeki miktarların müvekkilinin hak ettiği miktarların çok altında olması nedeniyle belgelerin müvekkili tarafından imzalanmadığını, haksız feshe rağmen kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, müvekkilinin ayda ortalama iki pazar ve resmi tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı ücretin ödenmediğini, müvekkilinin işyerinde kış aylarında 08.30-18.00, yaz aylarında ise 08.30-19.00 saatleri arasında çalıştığını, ancak fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, hak ettiği yıllık izinlerin kullandırılmadığı gibi karşılığı ücretin de ödenmediğini, müvekkilinin son ay ücretinin ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 11/03/2014 tarihinde müvekkili işveren tarafından feshedildiğini, davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödenmek istendiğini ve buna ilişkin bordro ve ibraname düzenlendiğini, ancak davacının biraz düşüneceğini söyleyerek imzadan imtina ettiğini, daha sonra müvekkili firma yetkililerinin defalarca çağırmalarına karşın davacının gelmediğini, bunun üzerine hesaplanan kıdem ve ihbar tazminatının davacının banka hesabına ödendiğini, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağının bulunmadığını,çalıştığı süre boyunca genel tatil ücretlerinin zamanında ödendiğini, davacının yıllık izinlerinin kullandırıldığını, kullandırılmayan izin ücretinin de davacının banka hesabına ödendiğini, davacının ayda iki pazar çalıştığını iddia etmiş olmasına karşın, davacının bir pazar çalışması yaptığında bu çalışmanın bir önceki cumartesi günü çalışmamış olduğundan iş sözleşmesi gereği telafi çalışması olduğunu, bu nedenle davacının hafta tatili çalışma ücreti alacağının olmadığını,davacının son ay bakiye ücretinin banka hesabına yatırıldığını, davacının işyerinde fazla çalışmasının olmadığını, olmuşsa da bu çalışma karşılığının davacıya ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları ve yıllık izin belgelerine göre davacının haftanın altı günü kış aylarında 08.30-18.30 saatleri arasında, yaz aylarında 08.30-19.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanıkları davacının kış aylarında 18.00 kadar çalıştığını beyan etmişlerdir. Dava dilekçesinde davacı tarafda kışın 18.00 kadar çalıştığını beyan etmiştir. Hal böyle olunca Mahkemece dava dilekçesi ve davacı tanık beyanlarına göre davacının kış aylarında saat 18.00 kadar çalıştığının kabul edilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.