muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2633, Karar No: 2016/8058, Tarih: 17.03.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/2633 E.  ,  2016/8058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda; örnek 9 ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini belirterek usulsüz tebligat şikayeti ile birlikte derdestlik ve borca itiraz ettiği, mahkemece, itiraz ve şikayetin ayrı ayrı reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde; "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" düzenlemesine yer verilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliği'n 30/1. maddesinde; "Adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkartılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclis üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, örnek 9 numaralı ödeme emrinin borçluya 23.07.2014 tarihinde “tebliğ evrakı gösterilen adreste kimse bulunmaması,adresin kapalı olması sebebiyle muhatabın en yakın komşusu ... sorulmuş verilen sözlü beyanında muhatabın geçici olarak çarşıya gittiğini beyan edilmesi üzerine tebliğ imkansızlığı sebebiyle tebliğ zarfı ... Mahalle Muhtarı'na teslim edilmiş, 2 nolu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılmış ayrıca en yakın komşu/kapıcı/yönetici site.güv haber verilmiştir.” şerhiyle Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Beyanı alınan komşunun imzasının ya da imzadan imtina ettiğine dair açıklamanın bulunmadığı anlaşıldığından tebliğ işlemi, 7201 Sayılı Kanun'un 21/1. ve Tebligat Yönetmeliğinin 30. maddeleri hükümlerine aykırı olup usulsüzdür.

O halde, şikayetçi borçluya yapılan örnek (9) numaralı ödeme emri tebligatı usulsüz olup, mahkemece şikayetin kabulü ile Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca borçlunun usulsüz tebliğe muttali olduğu tarihe göre tebliğ tarihinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken reddi isabetsizdir.

Öte yandan İİK'nun 150/a maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanun'un 62/1. maddesi hükmüne göre; ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan ilamsız icra takibinde, her türlü itirazın, ödeme emrinin tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra dairesine yapılması zorunludur. Borçlunun İcra dairesi yerine icra mahkemesine yaptığı itirazlar hukuki sonuç doğurmayacağından borca itirazların bu gerekçe ile reddi yerine işin esasına girilmek sureti ile ret kararı verilmesi isabetsiz ise de sonuçta borçlunun itirazları reddedildiğinden karar bu yönüyle bozma sebebi yapılmamıştır.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10994, Karar No: 2020/3098, Tarih: 08.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/10994 E.  ,  2020/3098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, 1689, 1690 ve 2354 parsel sayılı taşınmazların iştirak halinde malik olduklarını, 1690 parsel sayılı taşınmaz içine yaklaşık 100 m2 betonarme ev, 12 m2 islim damı, 7 metre derinliğinde keson sulama kuyusu yaptığını, ayrıca yaklaşık 100 adet cevizin 70 tanesini, yaklaşık 80 adet kayısının 50 tanesini, 6 adet armut, 14 adet karaerik. 4 aysa, 12 adet elma ve 2 adet asma dikerek yetiştirdiğini, 1689 parsel sayılı taşınmaz içine damlama sulama sistemini kurduğunu, 110 adet kayısıdan 50 tanesini ve 17 adet asmayı dikerek yetiştirdiğini, 2354 parsel sayılı taşınmaz içinde yer alan yaklaşık 70 adet cevizin 30 tanesini ve mevcut 40 adet kayısının tamamını vekil edeninin diktiğini, inşa edilen ve dikilen bu muhtesatların vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, kamulaştırmaya ilişkin herhangi bir evrak sunmadığı, hak düşürücü 10 yıllık sürenin geçtiğini, muhtesatların muris tarafından yaptırıldığı, davacının 1689, 1690 ve 2354 parsel sayılı taşınmazlarda geçmişe dönük 5 yıl ile sınırlı kalmak kaydıyla bu süre içerisinde 2.000,00 TL (Faiz ve fazlaya ilişkin haklarımız saklı kalmak kaydıyla) ecrımisilin yasal faiziyle birlikte taraflarına ödenmesi istemiyle karşı dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 11.11.2013 tarihli inşaat bilirkişisi raporunda belirtilen ... ili ... ilçesi ... 1690 parselde 12 m cepheli 100 m2' lik yeni yapılmış çatısız elektrik ve suyu mevcut dışı sıvalı evin ve 8 m2' lik keson kuyunun, ... ili ... ilçesi ... köyü 1689 parselde 9 m2' lik islim damının ve damlama sulama sisteminin davacı ...'a ait olduğunun tespitine, davacının diğer taleplerinin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesat tespiti isteğine, karşı dava ise ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 1689, 1690 ve 2354 parsel sayılı taşınmazların davacı ve davalıların ortak murisi Hakkı Vural adına kayıtlı olduğu, anlaşılmaktadır.

Davacının muhdesatı tespiti istenen ağaçlara yönelik temyizine gelince; somut olayda,

Dava, muhdesat tespiti isteğine, karşı dava ise ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 1689, 1690 ve 2354 parsel sayılı taşınmazların davacı ve davalıların ortak murisi Hakkı Vural adına kayıtlı olduğu, anlaşılmaktadır.

Davacının muhdesatı tespiti istenen ağaçlara yönelik temyizine gelince; somut olayda,

Mahalli Bilirkişiler... ve ...'in, davacı tanığı ...'nin, davalı tanığı ...'ın taşınmaz üzerindeki yaş olarak küçük olan ağaçların ... tarafından dikildiğinin beyan edildiği, bu mahalli bilirkişi ve davacı ve davalı tanıklarının beyanları dikkate alındığında mahkemece davacının aidiyetini istediği ağaçlara yönelik talebin tümden reddedilmesinin doğru olmadığı anlaşılmaktadır. Fakat Mahkemece bu konuda yeterli bir araştırma yapılmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaşı ve sayısının tereddüde mahal bırakılmayacak şekilde belirlenmediği gibi infaza ve denetime elverişli şekilde ağaçların yerlerinin de gösterilmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda Mahkemece, mahallinde yeniden keşif yapılarak, mahalli bilirkişiler... ve ...'in, davacı tanığı ...'nin, davalı tanığı ...'ın davacının diktiği beyan edilen genç ağaçların keşfen belirlenmesi, dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan (uyuşmazlık konusu olan) ağaçların yaşı ve sayısının duraksamaya meydan vermeyecek şekilde tespit edilmesi, ağaçların yerini gösterir şekilde teknik bilirkişiye uygulama ve denetime elverişli basit kroki düzenlettirilmesi, muhdesatların mümkünse bütün halinde fotoğraflanması ve bu suretle denetime elverişli ziraat bilirkişi raporu ile tespit edilecek ağaçların yaşları da göz önünde bulundurularak, davacı tarafından dikilen ağaçlar olup olmadığının değerlendirilmesi, davacı tarafından dikildiği tespit edilen dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçlar ile ilgili davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK’un 388/4. ve 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1151, Karar No: 2012/4503, Tarih: 16.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/1151 E.  ,  2012/4503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

Davacı vekili, davalı asıl işveren ...A.Ş.'nin alt işvereni .... Ltd. Şti.'nin işçisi olarak çalışan davacının Nakliyat İş Sendikası üyesi olduğunu, anılan sendika ile .. Ltd. Şti. arasında 26.12.2007 tarihli toplu  iş sözleşmesinin imzalandığını, uzun yıllardan beri süre gelen asıl işveren alt işveren ilişkisinin, alt işverenin sendika ile toplu iş sözleşmesi imzalayacağını öğrenen davalı ... A.Ş. tarafından 2008 yılında yenilenmeyeceğinin bildirildiğini, 15.03.2007 -14.03.2009 dönemi için yürürlüğe konulan  toplu iş sözleşmesinde 300,00 TL seyyanen zam, dört aylık ücret tutarında ikramiye ve aylık 100,00 TL yakacak yardımına yer verildiğini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi uyarınca davalı .... A.Ş.'nin toplu iş sözleşmesinde öngörülen haklardan sorumlu olduğunu, buna göre 15.03.2007-31.12.2007 dönemi 9,5 ay için toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret, ikramiye ve yakacak yardımı fark alacağının en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğini, kesinleşen işe iade kararı uyarınca dört aylık hizmet süresinin eklenmesi suretiyle, davacının işe başlatılamadığı tarih itibariyle fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, çalıştırılmayan süreye ilişkin dört ayla sınırlı fark ücret ve diğer haklar, oniki aylık ücret tutarındaki sendikal tazminat fark alacaklarının bulunduğu belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak toplam 1.000,00 TL'nın faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hüküm halini alan Üsküdar 1. ve 2. İş Mahkemelerinin kararına göre davacının dava dışı ....Ltd. Şti.'nin işçisi olmayıp, davalı ....A.Ş.'nin işçisi olduğu, toplu iş sözleşmesinin ise dava dışı ....Ltd. Şti.'nin ile Nakliyat İş Sendikası arasında yapıldığı, ....A.Ş.'nin iş yerlerinde bu sendikanın yetkili olmayıp, başka bir sendikanın yetkili olduğu, ayrıca davalı şirketin bağlı olduğu iş kolunun da farklı olduğu, davacının Nakliyat İş Sendikası ile yapılan toplu iş sözleşmesinin ve bu iş kolunda çalışan bir işçisi de olmadığından, bu toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı taraf temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, kesinleşen mahkeme kararı ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tesbiti halinde, alt işveren işçisi olarak görünen işçinin alt işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Kararı, davacı taraf temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, kesinleşen mahkeme kararı ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tesbiti halinde, alt işveren işçisi olarak görünen işçinin alt işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davalı ... A.Ş. ile dava dışı alt işveren .... Ltd. Şti.'nin arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu 14.12.2009 tarihinde kesinleşmiş işe iade davası ile sabittir. Davacının üyesi olduğu Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren Yıldıran İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi ise, 15.03.2007-14.03.2009 dönemi için yürürlüktedir. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz olması durumunda, alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nda kabul edilen temel esaslara  uygun görülmektedir. Ancak, asıl işveren-alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olmadığının, ileriye etkili olduğunun kabul edilmesi ve muvazaanın saptandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerekmektedir. Öte yandan, toplu iş sözleşmesinin baştan itibaren hükümsüzlüğü kabul edilse dahi, bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanmaması esastır. Bu durumda, davacının, Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ........Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağı açıktır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22868, Karar No: 2008/1589, Tarih: 31.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/22868 E.  ,  2008/1589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10. YTL onama harcının mahsubuna bakiye 0.90.YTL. harcın temyiz edenden alınmasına,  31/01/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2082, Karar No: 2011/2731, Tarih: 25.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2082 E.  ,  2011/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 125 ada 1 parsel sayılı 783,17 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16376, Karar No: 2018/5646, Tarih: 25.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16376 E.  ,  2018/5646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, lehine hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı ile erkek lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasında görülmekte olan boşanma davasında, davacı-karşı davalı ve vekilinin hazır bulunduğu 24.02.2016 tarihli tahkikat duruşmasında mahkemece hazır bulunmayan davalı-karşı davacı tarafın mazeretinin kabulü ile, tanıklar yönünden yazılan talimat cevaplarının dönüşünün beklenmesine, taraf vekillerine tanık beyanlarına ve davanın esasına karşı beyanda bulunmak üzere gelecek celseye kadar süre verilmesine karar verilerek duruşma 13.04.2016 tarihine ertelenmiş, mahkemece ertelenen bu tarihli duruşmada, hazır bulunmayan davacı-karşı davalı kadın vekilinin mazereti, dayanaksız olduğu ve karşı tarafça da kabul edilmediği gerekçesiyle reddedilerek, sözlü yargılama için yeni bir duruşma günü verilmeden, davacı-karşı davalı tarafın yokluğunda davanın esası hakkında hüküm kurulmuştur.

Mahkeme, tahkikatın bitiminden (HMK m. 184) sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Sözlü yargılamada mahkeme, tarafların son sözlerini sorar ve hükmünü verir (HMK m. 186/2). Hakim, Türk Hukukunu re'sen uygular (HMK m.33). Mahkeme, Hukuk Muhakemeleri Kanununun emredici düzenlemelerinin gereğini yerine getirmek zorundadır (HGK 13.03.2013, 2013/802 esas, 2013/347 karar).

Mahkeme, son celse hazır bulunmayan davacı-karşı davalı kadın vekilinin mazeretini reddederek aynı celse sözlü yargılamaya geçmiş ise de, sözlü yargılama için yeni bir duruşma günü vermeden ve davacı-karşı davalı tarafa tebligat yapmadan, tahkikatın tümü hakkında açıklama ve son sözlerini söyleme hakkı vermeyerek Hukuk Muhakemeleri Kanununun 184 ve 186. maddelerinin emredici ve açık hükmünü uygulamadan karar vermiştir. Hükmün bu sebeple bozulmasına karar vermesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2020/11711, Karar No: 2021/3809, Tarih: 22.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11711 E.  ,  2021/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi, ... parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiği gibi,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 5 numaralı bendinde geçen (27.05.2016 tarihinden başlayarak son karar tarihi olan 19.07.2019 tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (24.04.2016 tarihinden başlayarak Dairemizin karar tarihine) ibaresinin yazılmasına,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 5 numaralı bendinde geçen (27.05.2016 tarihinden başlayarak son karar tarihi olan 19.07.2019 tarihine) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (24.04.2016 tarihinden başlayarak Dairemizin karar tarihine) ibaresinin yazılmasına,

b) 4. bendinde geçen (fark 8.481,97-TL bedelin 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8 hükmü gereğince bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar 3’er aylık vadeli hesaba dönüştürülerek nemalandırılmasına ve kesinleşen karara göre nemasıyla birlikte ilk kararı temyiz eden davalı ...’e ödenmesine) kelime ve rakamlarını çıkarılmasına, yerine (fark bedel olan 8.481,97- TL’nin davalı ...’e derhal ödenmesine) rakam ve kelimelerinin yazılmasına,

c) Davacı idare lehine vekalete ilişkin 9 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.