muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2823, Karar No: 2020/5780, Tarih: 13.10.2020

III-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1-Sanığın 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddia edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmeyerek sahte fatura kullanmadığını, alımlarının gerçek olduğunu savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından,

a)Faturaları düzenleyen mükellef ...... şirketi yetkili/yetkilileri hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b)Aynı mükellef hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

c)Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi; faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre de;

a) Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı VUK'nin 359/b. ve TCK’nin 43. maddesi uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK’nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, sonuç cezanın “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19565, Karar No: 2013/22538, Tarih: 03.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/19565 E.  ,  2013/22538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 02/02/2004-28/12/2008 tarihleri arasında SGK'ya bildirilmeyen 506 sayılı Yasa'ya tabi hizmet akdine dayalı çalışmalarının gerçek ücret üzerinden tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının, davalı ... Bilgi İşlem Çözümleri San.Turizm Ticaret Ltd Şti adlı iş yerinde 02/02/2004-28/12/2008 tarihleri arasında toplam 1766 gün çalıştığının, bu sürenin 894 gününün bildirimlerinin yapıldığı ve primlerinin ödendiğinin, 872 gününün SGK'ya bildirimlerinin yapılmadığı ve primlerinin ödenmediğinin,ücretinin asgari ücret olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Bordro tanıklarının beyanından davacının davalı işyerinin programlama ve eğitim servislerinde bilgisayar teknisyeni olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Nitelikli ve tecrübeli bir işçinin, yaptığı işin özelliğine göre asgari ücret ile çalışması hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu durumda işveren tarafından asgari ücret üzerinden düzenlenen belgelerin aksinin kanıtlanamayacağı düşünülemez.

Mahkemece yapılacak iş, öncelikle davacıya davalı şirkette yaptığı iş açıklattırılarak, Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan davacının sicil dosyası ile işyerine ilişkin dönem bordrolarını getirtmek, yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ile işyerinin kapsam ve kapasitesini belirlemek, gerektiğinde işverenin bordrolarında kayıtlı diğer işçilerin beyanına başvurmak, işverenin yaptığı bildirimler ile çalışan işçilerin niteliklerini de karşılaştırarak, işverenin çalıştırdığı işçilerin kıdem ve pozisyonuna göre gerçek ücreti üzerinden bildirilip bildirilmediği üzerinde durmak, davacının asgari ücret ile çalışması olağan olmayan nitelikli

bir işçi olup olmadığını, nitelikli bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığını belirlemek, asgari ücretle çalışmasının olağan olmadığı belirlendiği takdirde, işverenin aynı pozisyondaki işçilere ödediği ücretlerin gerçeğe uygun olup olmadığını değerlendirmek, bu bildirimlerin gerçeğe uygun olduğunun belirlenmesi halinde, bu ücretleri esas almak, aksi takdirde benzer işi yapan işyerlerinden, gerektiğinde ilgili meslek odasından ve Türkiye İstatistik Enstitüsü'nden emsal ücret araştırması yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ... Bilgi İşlem Çözümleri San.Tur.Tic.Ltd.Şti.'ne yükletilmesine, 03/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16439, Karar No: 2018/1372, Tarih: 20.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/16439 E.  ,  2018/1372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin faturaya dayalı alacaklarının tahsili için davalı hakkında icra takibi yapıldığını, davalı borçlunun haksız olarak takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama neticesinde, tek başına faturanın, alacağın varlığını kanıtlamaya yeterli olmadığı, davacının faturada belirtilen hizmeti davalıya verdiğini ve bu hizmeti yaptığını usulüne uygun olarak ispat etmesi gerektiği,fatura incelendiğinde,hizmetin davalıya verildiğine ilişkin davalının imzasına rastlanmadığı, fatura miktarı itibarıyle de bu hususun tanıkla ispatının mümkün olmadığı, davacının mal teslimini usulüne göre ispat edecek her hangi bir delil sunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının, dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmış olması nedeniyle davalıya yemin teklif etme hakkının hatırlatılmaması usule aykırı olup bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1881, Karar No: 2016/2649, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1881 E.  ,  2016/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/459 esas, 2015/112 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 23/06/2015 tarihli ve 2015/698 esas, 2015/491 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 09/07/2015 tarihli ve 2015/755 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 10/12/2015 gün ve 94660652-105-34-13629-2015-E.26178/81986 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 09/07/2015 tarihli ve 2015/755 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14044, Karar No: 2018/6756, Tarih: 04.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14044 E.  ,  2018/6756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık Müdafii, Şikayetçi Vekili

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Takip dosyasında İİK'nın 74'e uygun bir mal beyanında bulunulmadığı gibi elinde olmadığının ifade edilmiş olması karşısında,

Mal beyanında bildirilmediği belirtilen 1993 model motosikletin değeri itibariyle sanığın gerçeğe aykırı beyanda bulunma kastının bulunmadığı ve atılı suçun unsurları bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/416, Karar No: 2018/1599, Tarih: 05.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/416 E.  ,  2018/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, denge tazminatı ile ikramiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette 4857 sayılı yasaya tabi olarak çalışan davacının iş akdinin feshedilip 406 sayılı yasanın Ek 29 ve 4046 sayılı yasanın 22 maddesine göre başka bir kamu kurum ve kuruluşuna atanmak üzere devlet personel başkanlığına bildiriminin yapılıp bildirim yapıldığı tarihi itibariyle bildirime esas ücretine ilişkin nakil bildirimi cetvelinde eksik ücrete yer verilip ancak bildirim tarihine kadarki zamların ve enflasyon farklarının dikkate alınmadığını, ek ödemelerinin ödenmediğini beyan ederek denge tazminatından ve ikramiye alacağından olmak üzere toplam 2.000.00 TL nin davalıdan davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,375 sayılı KHK 'ye 5473 sayılı yasanın 1 maddesine eklenen EK 3 maddesinde ek ödeme yapılabilecek kamu kurum ve kuruluşların sayılıp 399 KHK 'ye ekli 1 sayılı cetvelde gösterilen kadrolar dışında 657 sayılı yasanın aylık memurlara en yüksek devlet memuru aylığının ek gösterge dahil %200 'nü geçmemek üzere her ay ek ödeme yapılabileceğinin düzenlendiğini 375 sayılı KHK ye eklenen Ek 3 madde hükmünün kamu görevlilerine uygulanan genel nitelikli bir uygulama olmadığını , davacının ücretinin işçilik statüsüne geçirildiğinde ikramiye , ilave tediye dahil sosyal haklarının belirlendiğini beyan ederek açılan davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Yerel mahkeme 15.05.2012 tarih,2011/276 Esas - 2012/489 Karar sayılı ilamı ile verilen kararın Dairemizin 01.10.2012 tarih, 2012/27082 esas - 2012/32347 Karar sayılı bozma ilamı ile "Mahkemece davanın HMK.nun 114/1-b maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek davanın reddine karar verilmesi hatalıdır." gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde 25.12.2012 tarih, 2012/1304 Esas 2012/1388 Karar sayılı ilam ile " yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle " davanın reddine karar verilmiş ve dosya ... İdare Mahkemesine gönderilmiştir. ... İdare Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde adli yargının görevli olduğu ve görev yönünden değerlendirme yapılması için dosyanın Uyuşmazlık mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde 25.12.2012 tarih, 2012/1304 Esas 2012/1388 Karar sayılı ilam ile " yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle " davanın reddine karar verilmiş ve dosya ... İdare Mahkemesine gönderilmiştir. ... İdare Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde adli yargının görevli olduğu ve görev yönünden değerlendirme yapılması için dosyanın Uyuşmazlık mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 04.06.2013 tarih, 2013/910 Esas - 2013/1041 Karar sayılı ilamı ile "... A.Ş.'de çalışırken Kurumun özelleştirilmesi nedeniyle başka kuruma nakledilen davacının, maaş nakil ilmühaberinin düzeltilmesi ve alacağının faizi ile birlikte tazmini istemiyle açtığı davanın, ADLİ YARGI YERİNDE çözümlenmesi gerektiğine dair " karar verilmiştir.

Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün kararından sonra yerel mahkemece uyuşmazlığın esası hakkında yapılan inceleme neticesinde; 05.10.2017 tarih 2016/1117 Esas - 2017/480 Karar sayılı ilam ile "Davalı ile nakle tabi kapsamdışı personel arasından imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. Maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları nedeni ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Özelleştirme Kanununun 22/5 maddesinde özelleştirme nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi vs ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları nedeni ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Özelleştirme Kanununun 22/5 maddesinde özelleştirme nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi vs ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek yasal düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı KHK hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsamdışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Başka bir anlatımla davacı davalı şirkette 375 ve 399 sayoılı KHK’lar ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı, ve bu artışlar uygulanmak suretiyle nakledildiğinde maaş nakil ilmuhaberi düzenlenmelidir. Davalı tarafından davacı ile akdedilen sözleşme yada yönetim kurulu kararı ile artışlar yapılması durumunda bu artışların KHK’lara dayalı olarak yapılan artışlardan fazla olması halinde davacının kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanması mümkün değildir. Ancak davalı tarafça artış yapılmamış olması yada yapılan artışın kamudaki personel için getirilen artıştan az olması halinde bu farklar nakil ilmuhaberi düzenlenirken ki ücretine ilave edilmesi gerekir. Davacı çalıştığı kurumun özelleştirlmesi öncesi iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel olarak atanmış olup kendisine ikramiye ve ilave tediye ödemesi de yapılması gerekeceği açıktır. Yine davacının nakil nedeniyle davalı ile ilişiği kesilip başka kamu kurumuna ataması yapıldığından DPB’na bildirim ile ilişik kesme tarihi arasında geçen dönem için tüm özlük haklarının davalı tarafından ödenmeye devam olunması gerektiği mahkememizce kabul edilmiştir.