muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1833, Karar No: 2020/3224, Tarih: 12.03.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/1833 E.  ,  2020/3224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davalı şirket ile davalının çcouklarının eğitimi hususunda sözleşmesel ilişki kurulduğunu, davalının eğitim giderini ödemediğini, alacğaın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine haksız itiraz ettiğini ileri sürerek vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava tarihinde yürürlükte olan 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 Sayılı Yasanın 73. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bir hukuki işlemin sadece 6502 Sayılı Yasada düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığı tüketici mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 Sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir.

Somut olayda; davalının, velisi olduğu çocuğunun öğrenimi için davacı şirketin işletmekte olduğu özel okula kayıt yaptırdığı ve dava konusu icra takibinin özel okul ücretine ilişkin olduğu anlaşılmakta olup, davalı bu hukuki işlem içerisinde tüketici konumunda olup, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tüketici işlemi olduğunun kabulü gerekir. Bu itibarla uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. O halde mahkemece, Tüketici Mahkemesi sıfatıyla davanın görülüp karar bağlanması gerekirken, yazılı şekilde Asliye Hukuk Mahkemesi olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35952, Karar No: 2017/3391, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35952 E.  ,  2017/3391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2331, Karar No: 2011/2033, Tarih: 29.09.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/2331 E.  ,  2011/2033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2, 72; 647 sayılı Kanunun 4 ve 2918 sayılı Kanunun 119. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii ve şikayetçiler vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya arasında sanık ...'ın sabıka kaydının bulunmadığı görüldüğünden sanığın sabıka kaydı UYAP sistemi üzerinden alınıp dosya arasına konulmuştur.

..., ..., ... ve ...'ün katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gördükleri ve 18.03.2005 tarihli dilekçe ile davaya katılmak istediklerini belirtmiş olmaları karşısında şikayetçiler ..., ..., ... ve ...'ün CMK’nın 237. maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının suç tarihi olan 2004 yılı itibariyle 440 TL yerine 330 TL belirlenmek suretiyle sanığa eksik ceza tayin edilmesi ve sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ile halen yürürlükte bulunan CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığın kazanılmış hakkı da gözetilerek "sanığın 765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesi gereğince 3 ay hapis ve 420 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen hapis cezasının 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca günlüğü suç tarihi itibariyle 11 TL'den paraya çevrilerek 990 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen aynı neviden para cezalarının TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sonuçta 1410 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca sanığa verilen adli para cezasının birer aylık sürelerle 10 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tümünün muacceliyetine" şeklinde düzeltilmesine, diğer bentlerin aynen bırakılmasına ve hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33129, Karar No: 2015/18750, Tarih: 30.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/33129 E.  ,  2015/18750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/390417

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2012/374 (E) ve 2013/637 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar vermek

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Müştekinin görgüye dayalı bir bilgisi bulunmaması, sanığın mahkeme aşamasındaki savunmasında suçlamayı kabul etmemesi, tanıklardan A.. Ç..'in 27.05.2011 günü saat 14:30 sıralarında apartmanda dördüncü kattaki komşusuna çıktıktan sonra aşağıya inerken üçüncü katta dokuz numaralı daireden iki şahıs çıktığını gördüğü, afis ortamından kendisine gösterilen fotoğraflardan sanığı bu şahıslardan biri olarak teşhis ettiği, diğer tanık H.. C..'ın aynı gün yakın saatlarde apartmandan üç erkek şahsın ellerinde üç kutu ile çıkarak beyaz renkli bir araca binip uzaklaşkıtlarını söylediği, bu tanığın ise 16.05.2011 tarihinde Zonguldak İli, B...Mahallesi R... Sokak'ta meydana gelen hırsızlık olayı görüntülerindeki şahısların apartman çıkışında gördüğü şahıslar olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılabilmesi açısından öncelikle tanıkların mümkünse sanıkla yüzleştirilerek ya da yüzleştirme mümkün değil ise sanığın teşhise elverişli fotoğraflarının temini ile tanıklar A.. Ç.. ve H.. C..'a temin edilen sanığa ait fotoğrafların duruşmada gösterilerek teşhis işlemi yaptırılması, ayrıca sanığın suç tarihinde kullandığı telefon numaralarının ilgili GSM şirketlerinden tespit edilmesi, TİB’den sanığa ait bu numaraların suç tarihi ve sonrasına ilişkin baz istasyonu sinyal bilgilerini de içerir şekilde HTS kayıtlarının getirtilerek incelenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayin edilmesi gerektiği halde eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule Göre de;

2- “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. K..'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4827, Karar No: 2015/9293, Tarih: 28.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4827 E.  ,  2015/9293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazasından sürekli iş göremezliği nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda 56.145,71 TL maddi ve 60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 13.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; 25.12.2013 tarihli ikinci hüküm ile 11.954,65 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği, iş bu kararın davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 08.04.2014 tarihli ilamı ile davacı yararına bozulmasına karar verildiği, bozma ilamından sonra alınan 31.10.2014 tarihli hesap raporunda iki seçenekli hesaplama yapıldığı, birinci seçenek olarak Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda iş kazası tarihinden 506 sayılı yasanın 92. maddesi gereği gelirlerin birleştiği tarihe kadar yapılan hesaplamadan Kurumca yapılan filii ödemenin rücuya tabi kısımının tenzili ile, 506 sayılı yasanın 92. maddesi gereğince gelirlerin birleştiği tarihten davacının muhtemel bakiye ömrü süresince ayrı hesap yapılarak gelirlerin birleştiği tarihteki ilk peşin sermaya değerinin rücuya tabi kısmının tenzili ile neticeten karşılanmamış 4.872,40 TL maddi zararı

-bulunduğunun belirtildiği, ikinci seçenek olarak 10 H.D.'nin 2013/9578 esas 2014/2266 karar sayılı ilamı doğrultusunda iş kazası tarihinden 506 sayılı yasanın 92. maddesi gereği uygulama yapılan tarih arasında geçen dönem zararı hesaplanarak bu miktardan fark fiili ödemenin rücu edilebilecek kısmının tenzili ile, 506 sayılı yasanın 92. maddesi gelirlerin birleştiği tarihten muhtemel bakiye ömrü süresince yapılan hesaplamadan iş kazası sigorta kolundan gelirin ilk bağlandığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin indirimli halinin tenzili ile 56.145,71 TL karşılanmamış zararı bulunduğunun belirtildiği, gerekçede; “davacıya kaza tarihinden fiili ödeme tarihi olan 15/09/2011 tarihine kadar yapılan ödemelerin ilk peşin sermaye değerlerinden davalının kusuruna isabet eden rücu edilebilecek kısmın indirilmesi ile ,15/09/2011 tarihinden itibarin davacının muhtemel bakiye ömür süresine göre oluşan zarar miktarından gelirlerin birleştiği tarihteki ilk peşin sermaye değerinin davalının kusuruna isabet edecek ve rücuya tabi miktarın indirilmesi ile bulunacak maddi zarar miktarı hesaplanmış” olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

T.C. Anayasası’nın 141. maddesinin 3.fıkrasında; bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli yazılması gerektiği vurgulanmıştır. 6100 sayılı HMK’nun 297. maddesine(HUMK.'nun 388. maddesi) göre ise; hükmün kapsamında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep gösterilir. Gerekçe hakimin tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar. Hakim gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendi kendini denetler. Yargıtayda, bir hükmün hukuka uygun olup olmadığını ancak gerekçe sayesinde denetleyebilir.

Gerçekten, Mahkemece 27.11.2014 tarihinde tefhim edilen kısa karara uygun olarak yukarıda açıklanan hüküm oluşturmuş ise de, kısa karar sonrasında yazılan gerekçenin hüküm fıkrası ile çelişkili olduğu, gerekçede; “davacıya kaza tarihinden fiili ödeme tarihi olan 15/09/2011 tarihine kadar yapılan ödemelerin ilk peşin sermaye değerlerinden davalının kusuruna isabet eden rücu edilebilecek kısmın indirilmesi ile, 15/09/2011 tarihinden itibaren davacının muhtemel bakiye ömür süresine göre oluşan zarar miktarından gelirlerin birleştiği tarihteki ilk peşin sermaye değerinin davalının kusuruna isabet edecek ve rücuya tabi miktarın indirilmesi ile bulunacak maddi zarar miktarının hesaplanmış” olduğunun ve bu durumda bilirkişi hesap raporunda Dairemizin 08.04.2014 tarihli bozma ilamı doğrultusunda yapılan hesaplamanın hükme esas alındığının belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında 10 H.D.'nin 2013/9578 esas 2014/2266 karar sayılı ilamı doğrultusunda yapılan hesaplama sonucu tespit edilen zarar miktarının davalıdan tahsiline karar verildiği ortadadır.

Yapılacak iş; maddi tazminat istemi yönünden HMK’nun 297. ve devamı maddeleri gereğince(HUMK'nun 388. maddesi) gerekçe ile hüküm fıkrası arasındaki çelişkiyi giderecek bir karar vermekten ibarettir.

3- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin yada tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK)

Kazanılmış haklar Hukuk Devleti kavramının temelini oluşturan en önemli unsurlardandır. Kazanılmış hakları ortadan kaldırıcı nitelikte sonuçlara yol açan yorumlar Anayasanın 2.maddesinde açıklanan “Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk devletidir” hükmüne aykırılık oluşturacağı gibi toplumsal kararlılığı, hukuksal güvenceyi ortadan kaldırır, belirsizlik ortamına neden olur ve kabul edilemez.

Yargıtay içtihatları ile kabul edilen “usuli kazanılmış hak” olgusunun, bir çok hukuk kuralında olduğu gibi yine Yargıtay içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır:

Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, Yargıtay bozma ilamına uyulmuş olmakla oluşan usuli kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır.

Somut olayda, 25.12.2013 tarihli ikinci hüküm ile 11.954,65 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği ve iş bu kararın Dairemizin 08.04.2014 tarihli ilamı ile davacı yararına bozulduğu dikkate alınarak, maddi tazminata hükmedilirken 25.12.2013 tarihli ikinci karar ile hükmedilen miktarın altında tazminata karar verilemeyeceğinin dikkate alınması gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2337, Karar No: 2022/1175, Tarih: 25.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/2337 E.  ,  2022/1175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

A) Sanık ... hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan mahkumiyet hükmünün verildiği 20.10.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 25.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13159, Karar No: 2018/1347, Tarih: 19.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/13159 E.  ,  2018/1347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia eden sigortalı ile yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kaza olayının meydana gelişinde davalıların kusurlarının bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının sürekli iş göremezlik oranının tespit edilmediği, hükme esas alınan bilirkişi kusur raporunda trafoda meydana gelen patlamanın hangi sebepten meydana geldiğinin tartışılmadığı anlaşılmaktadır.

... Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

5510 sayılı Yasa’nın 18 nci maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 ncu maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı; iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir.