muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8619, Karar No: 2023/537, Tarih: 21.02.2023

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/253 Esas, 2020/282 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

8. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2021/2641 Esas, 2021/2642 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... sanık müdafiinin istinaf başvurularının reddine karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca istinaf başvurularının emanet eşya yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz Sebebi;

Koşulları bulunmadığı hâlde sanık hakkında kurulan hükümde lehe hükümlerin uygulanmak suretiyle eksik ceza tayinine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi;

Sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ...'ın sanık ...'in eski kayınvalidesi olduğu, sanığın boşanmış olduğu eşine karşı olan nafaka yükümlülüğünü yerine getirmediği anlaşıldığından Ödemiş İcra Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında 31.05.2013 tarihli, 2013/503 Esas ve 2013/826 Karar sayılı ilamı ile 3 aya kadar tazyik hapsi verildiği, sanığın hakkında verilen tazyik hapsi nedeniyle ceza evine girdiği ve bu durum nedeniyle katılana karşı husumet beslediği, sonrasında sanığın açık ceza infaz kurumuna gitmesi için ceza evinden çıktığı olay tarihinde sabah saat 08:30 sıralarında yanına aldığı ele geçirilemeyen av tüfeğini katılanın bacak bölgelerini hedef alarak, keşif tutanağında da yer aldığı üzere yaklaşık 13,20 metre mesafeden iki kez ateş ettiği, katılanın bu eylemler neticesinde ... Adlî Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünce tanzim ettirilen 10.12.2019 tarihli adlî rapora göre, sağ ve sol bacağına isabet eden saçma tanelerinden kaynaklı olarak hayatî tehlike geçirmeyecek ancak basit tıbbî müdahale ile de giderilemeyecek ölçüde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçu işlediğini inkar etmiştir.

3. Katılan ...'ın ve tanıkların beyanları dosyada mevcuttur.

4. Muğla Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 18.09.2013 tarihli cevabi yazısı ile 23.12.2019 tarihli cevabi yazısı ve eki kesinleşme şerhi içeren mahkeme ilamı dava dosyasında mevcuttur.

5. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 10.12.2019 tarihli raporuna göre katılanın yaralanmasının; "Sağ bacağında çok sayıda saçma girişi, sol bacağında çok sayıda saçma girişi olduğu, periferik nabızlarının açık olduğu, hayatî tehlikesinin olmadığı kayıtlı olup, ek patoloji bildirilmediği görüldü.

Mevcut tıbbî belgeye göre;

Sonuç:

Şahısta tarif edilen yumuşak doku seyirli ateşli silah yaralanmasının;

5. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 10.12.2019 tarihli raporuna göre katılanın yaralanmasının; "Sağ bacağında çok sayıda saçma girişi, sol bacağında çok sayıda saçma girişi olduğu, periferik nabızlarının açık olduğu, hayatî tehlikesinin olmadığı kayıtlı olup, ek patoloji bildirilmediği görüldü.

Mevcut tıbbî belgeye göre;

Sonuç:

Şahısta tarif edilen yumuşak doku seyirli ateşli silah yaralanmasının;

1- Şahsın yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı,

2- Basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,"

Şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

6. Sanık ...'in katılan ...'a 13,20 metre mesafeden ateş ettiğine ilişkin 04.12.2020 tarihli keşif tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan ... Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz Sebebi

Sanık ...'in eylemi neticesinde katılanın, Olay ve Olgular başlığı altında (5) numaralı bentte ayrıntılarına yer verilen adlî tıp raporunda tarif edilen şekillerde yaralandığı belirtilmekle, teşebbüs aşamasında kalan eylemi için 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle teşebbüs indiriminin 10 yıl olarak belirlenmesinde ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca takdîri indirim hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

Katılan ...'ın ve tanık Nimet'in aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanığın ceza evinde olduğunu iddia ettiği tarihlerin araştırıldığı, Muğla Açık Cezaevinin 18.09.2013 tarihli cevabi yazısında sanığın 13.08.2013 günü saat 18.45'te cezaevine giriş yaptığının belirtildiği, sanığın çelişkili beyanları birlikte gözetildiğinde sanık Soner hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 15.11.2021 tarihli ve 2021/2641 Esas, 2021/2642 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5987, Karar No: 2016/8591, Tarih: 27.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5987 E.  ,  2016/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2015

NUMARASI : 2015/332-2015/385

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; orman vasfı ile hazine adına kayıtlı olan ve dava konusu ağaçların üzerinde bulunduğu 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Altınkumru Barajı ve HES projesi kapsamında davalı idarece kamulaştırılmasına karar verildiği, bu kamulaştırma işleminin yapılması için dava dışı Orman Genel Müdürlüğünce davalı idareye izin verildiği ve yüklenici firma olan Limak Hidroelektrik Santral Yatırımları A.Ş tarafından imzalanan Ankara 56. Noterliğinin 03.06.2009 tarihli 9878 yevmiye sayılı kesin izin taahhüt senedinin 6. maddesinde izin sahasındaki ağaçların kesilmesi gerektiğinde bu ağaçların mahalli orman idaresince usulüne uygun damgalandıktan sonra kesileceğinin düzenlendiği anlaşılmıştır.

Keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler taşınmazın el atılan bölümünde bulunan ve bedeline hükmedilen ağaçların 2001-2002 yıllarında Siirt Valiliği destekleme projesi kapsamında davacı tarafından dikildiğini beyan etmiş iseler de; bu ağaçlara kim tarafından el atıldığına dair bir beyanları olmadığı gibi, davalı idare vekili taşınmaz idarece teslim alındığında üzerinde meyve ağacı ve sair muhtesat olmadığını, bu durumun hava fotoğrafları ile sabit olduğunu ileri sürmüştür.

Bu itibarla; 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaza dikilen ağaçlara ilişkin olarak 2001-2002 yıllarında yapılan destekleme projesine ait tüm bilgi ve belgeler Siirt Valiliği ile Orman Genel Müdürlüğünden getirtilerek, dava konusu ağaçlara kim tarafından ve hangi tarihte el atıldığı, taşınmazın davacının kullanımında olan kısmı ile bu kısım içerisinde kalıp davalı idarece el atıldığı belirtilen bölümlerinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Dava konusu ağaçların üzerinde bulunduğu taşınmazın zeminine kuru tarım arazisi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verilerine göre buğdayın dekara ortalama verimi 300 kg, buğday samanının 350 kg, mercimeğin dekara ortalama verimi 145 kg. mercimek samanın ise 175 kg. alınarak hesap yapılması gerekirken verimler düşük alınmak suretiyle zemine az değer biçilmesi,

3)Taşınmaza kısmen kapama fıstık bahçesi kısmen kapama bağ olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verileri dikkate alınarak fıstık ağacının dekara ortalama verimi 60 kg. kilogram satış birim fiyatı ise 23,00-TL, üzümün dekara ortalama verimi 395 kg. alınarak hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

4)Üretim masraflarının brüt gelirin 1/3'i oranında alınması gerektiği gözetilmeden, daha az alınması suretiyle fazla bedel tespiti,

5)Orman Genel Müdürlüğü ile dava konusu muhtesatların bulunduğu taşınmazın tapu maliki olan Hazinenin davaya dahil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25516, Karar No: 2013/27295, Tarih: 02.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/25516 E.  ,  2013/27295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

Sanığın işinin olmaması ve düzensiz bir hayat yaşaması nedeniyle mağdurla aralarında çıkan tartışma sırasında, önce mağdurun bıçakla sanığı yaraladığı, sanığın aynı bıçağı alarak eşini basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı olayda, haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21048, Karar No: 2015/12792, Tarih: 16.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21048 E.  ,  2015/12792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma ve Ziynet Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (...) tarafından, temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı(nın) aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı, dava konusu ziynetlerinin evlilik birliği içerisinde kocası tarafından rızası hilafına elinden alınıp bozdurulduğunu ileri sürmüş, davacı-davalı ise evden ayrılırken yanında götürdüğünü savunmuştur. Dinlenen davalı tanıklarının bu hususa ilişkin beyanları iddiayı subuta yeterli değildir. Ne var ki, davalı yemin deliline de dayanmıştır. O halde, davalı-davacı (kadın)'a ziynetlerle ilgili iddiası yönünden diğer tarafa yemin teklif etme hakkının hatırlatılması, karşı tarafın teklif olunan yemini edaya hazır olduğunu bildirmesi halinde, usulünce yemine davet edilmesi (HMK.md.228) ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu hususta eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.06.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/3003, Karar No: 2020/1300, Tarih: 12.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3003 E.  ,  2020/1300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kabulüne dair verilen 20/03/2019 tarih ve 2019/143 E- 2019/307 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2015/14346 kod numarası ve (ELBİ PHAMACEUTİCAL WARAHOSE+ŞEKİL) ibareli 35. sınıf hizmetleri içeren marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından (EL-Bİ+şekil) ibareli, 35.sınıf hizmetleri içeren 2004/38797 sayılı marka mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, bu karara karşı yaptıkları itirazın da YİDK tarafından reddedildiğini, başvuru konusu işaret ile redde mesnet markaların görsel, sescil ve biçimsel olarak, kapsamlarında yer alan hizmetler bakımından ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunmadıklarını ve ortalama yararlanıcılar nazarında karıştırma ihtimali olmadığını belirterek davalı TPMK YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, başvuru konusu işaretle redde mesnet alınan markanın kapsamlarındaki hizmetlerin aynı tür olduğunu, görsel, sescil ve anlamsal olarak bütünü itibarı ile bıraktığı izlenim itibarı ile ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını, bunun ilk bakışta ve açık olarak görüldüğünü, 556 sayılı KHK'nin 7/b maddesi uyarınca ret kararının hukuka uygun olduğunu ifade ederek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı TPMK'nın redde mesnet aldığı "EL-Bİ+şekil" ibareli marka kapsamında, reddedilen 35. sınıf hizmetlerin aynısının veya aynı türünün yer aldığı, ancak başvuru konusu işaret ile redde mesnet markanın ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı gerkçesiyle YİDK'nın 2015/M-12076 sayılı kararının davacı itirazlarının reddi yönünden iptaliyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı TPMK vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Karara karşı davalı TPMK vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; dava konusu TPMK YİDK kararının davacıya usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemesi nedeniyle davanın süresinde açıldığı kabul edilerek işin esası incelenerek; somut uyuşmazlıkta davalı TPMK'nın redde mesnet aldığı "EL-Bİ+şekil" ibareli marka kapsamında, reddedilen 35. sınıf hizmetlerin aynısının veya aynı türünün yer aldığı açık olup başvuru konusu işaret ile redde mesnet markanın ayırt edilemeyecek derecede aynı olduğu söylenemeyeceğinden gerek başvuru konusu işaretin gerekse redde mesnet markanın bütün olarak özgün bir yazım biçimi ve şekli ihtiva ettiği nazara alındığında, başvuru konusu işaret ile redde mesnet marka arasında, "EL-Bİ" ve "ELBİ" ibaresinin ortaklığından kaynaklı anlamsal bir benzerlik olmasına rağmen, içerdikleri diğer biçimler ve yazım şekli itibariyle markaların görsel olarak birbirlerinden oldukça farklı bulundukları, bu sayede farklı işaretler olarak ortalama tüketiciler ve yararlanıcılar tarafından anlaşılabilir hâle geldikleri, zira yazım biçiminin daha ön planda olduğu, özellikle başvuru konusu işaret ve redde mesnet markada yer alan özgün şekiller ve yazım biçiminin, redde mesnet markayı başvuru konusu işaretten farklılaştırdığı, normal düzeyde bilgilendirilmiş, makûl ölçüde dikkatli, işaret ve markayı aynı anda görüp detaylarını karşılaştıramayan ve daha önce yararlandığı ürün ve hizmetleri taşıyan markanın göz ve kulağında kalan izine dayanarak, sonraki zamanlarda aynı markayı taşıyan mallardan yararlanmak isteyen ortalama düzeydeki tüketicilerin ve yararlanıcıların ilk bakışta ve derhâl her hangi bir araştırma yapmasına gerek kalmaksızın, bu markalar ve işareti karıştırabileceklerinin kesin ve açık olarak söylenemeyeceği, başvuru ve redde mesnet markadaki şekil ile özel ve özgün yazım biçiminin, davacı markasını redde mesnet markadan menşei itibariyle ayrılabilir ve teşhis edilebilir hâle getirmiş olması ve işletmesel bağlantılandırma ihtimalinin de 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi kapsamında bulunmaması sebebiyle davacı başvurusu ile redde mesnet marka arasında, 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca bir benzerlik bulunmadığı gerekçeleriyle davanın kabulü ile davalı TPMK YİDK'nın 2015-M-12076 sayılı kararının davacı itirazlarının reddi yönünden İPTALİNE karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1.maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/02/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20038, Karar No: 2017/3190, Tarih: 27.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/20038 E.  ,  2017/3190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı ... şirketine zorunlu mali mesululiyet ... poliçesi ile sigortalı, davalıya ait ve dava dışı sürücüsünün sevk ve idaresindeki aracın dava dışı yayaya tam kusurlu şekilde çarparak yaralanmasına neden olduğunu, kazada yaralanan yayaya ....234,00 TL ödemek zorunda kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin haklarının saklı tutularak şimdilik ....500,00 TL'sinin ödeme tarihi olan .../04/2009 tarihinden itibaren ticari işlerde uygulanan avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istediklerini bildirmiştir.

Davacı vekili .../.../2010 tarihinde dava değerini ....837,33 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davacı sigortacının sigortalısı davalıya rücu etmesinin mümkün bulunmadığını, sürücü ... ...'ın olay sırasında alkollü olmadığını, alkolü kaza sonrasında aldığını ve kazanın meydana gelmesinde yaya kazazede Salih Yiğit'in kusurlu olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, rizikonun teminat dışında kaldığının ispat yükünün davacı sigortaya ait olduğu, davacı sigortanın ceza dosyasından başka bir delil sunmadığı, ceza dosyası kapsamına göre de davalının kaza anında alkollü olduğunun kanıtlanamadığı, kaza sonrası ...-... saatlik dilimde ....58 promil alkol almanın mümkün olduğu, bu itibarla kazanın sırf alkolün etkisi ile meydana geldiğine dair dayanağı olmayan alkolün kaza sırasında varlığının kabulünden hareket eden bilirkişi kurulunun raporuna itibar edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu mali sorumluluk ... poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı ...'nun 48. maddesinde; alkollü içki alması nedeniyle güvenli sürme yeteneklerini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu ifade edilmiştir. Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Uyuşturucu ve Keyif Verici Maddeler ile İçkilerin Etkisinde Araç Sürme Yasağı" başlıklı 97/.... maddesinde; alkollü içki almış olması nedeniyle güvenli sürme yeteneğini kaybetmiş kişilerin karayolunda araç sürmelerinin yasak olduğu açıklandıktan sonra bu konu ile ilgili olan "b-..." bendinde; alkollü içki almış olarak araç kullandığı tesbit edilen diğer araç sürücülerinden kandaki alkol miktarı 0.50 promil üstünde olanların araç kullanamayacakları belirtilmiştir.