muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19623, Karar No: 2012/20599, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/19623 E.  ,  2012/20599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, fazla mesai alacağı, çocuk yardımı, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ... davacının hak kazandığı tazminat ve işçilik alacakların ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı şirket duruşmalara katılmayarak davaya da cevap vermemiştir

Mahkemece; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin, işverence haklı sebebe dayanılmaksızın feshedildiği, davacının hak kazandığı fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; davalı işveren yapılan işin inşaat işi olması sebebi ile havanın aydınlık olduğu saatlerde ve mevsim şartlarına göre çalışma yapıldığını ileri sürmektedir. Davacı tanıklarından ..., kış aylarında saat 16:00-16:30'da hava kararıyordu ve işi bırakıyorduk şeklinde beyanda bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yaz – kış ayrımı yapılmaksızın, davacının 07.00-18.00 saatleri arasında günde 11 saat mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı tanığının beyanının dikkate alınmaması ve fazla çalışma ücretinin yaz-kış ayrımı yapılmaksızın belirlenmesi hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3386, Karar No: 2012/8693, Tarih: 02.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/3386 E.  ,  2012/8693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 4.305.00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, ... Geçlik ve Spor Müdürlüğünün Güreş Eğitim Merkezine güreş öğrencisi olarak kayıtlı olan davalının (oğlunun) güreş eğitim merkezinden ayrıldığı, taahhütname hükümlerine göre de ayrılması halinde güreş öğrencisi için yapılan tüm masrafları ödeyeceğini bildirmesine rağmen ödemediği ileri sürülerek, 4.305,00 TL alacağın tahsili istenilmiştir.

Davalı, Anadolu Lisesini kazanması nedeniyle güreş takımından ayrıldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davacının devlet kurumu olması ve eğitim hakkının sağlanmasının Anayasa'dan kaynaklanan bir hak olması nedeniyle yapılan masraflardan %65 oranında denkleştirici adalet ilkesi gereğince indirim yapılarak 1.506,75 TL yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafından 07.09.2007 tarihli "Veli Taahhütnamesi" düzenlenmiştir. Anılann taahhütname de "...çocuğumun kusuru ile 10 günden fazla geçerli mazereti olmaksızın merkeze devam etmeyerek merkez ile ilişiğinin kesilmesi..." halinde yapılan masrafları ödeyeceğini belirterek yapılan masrafların iadesini şarta bağlamıştır.Somut olayda, davalının çocuğunun Anadolu Lisesini kazanması "meşru ve haklı" başka bir ifade ile geçerli bir mazerettir. Bu nedenle davacının masrafları talep etme şartı oluşmamıştır. Ancak, davalı bu yönde temyiz talebinde bulunmamış olup, mahkemenin kararının gerekçe kısmı HMK.'nun 438/7. maddesi hükmü gereğince değiştirilerek hükmün ONANMASINA, 4.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.04.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3291, Karar No: 2015/5392, Tarih: 27.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/3291 E.  ,  2015/5392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ladik Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :09.04.2014

Numarası :2012/172-2014/36

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı-k.davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat E..Ç.. ile davalı-k.davacı vekili Avukat F..F..E..geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve karşı dava eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup asıl dava eksik işlerin giderim bedeli ve bundan doğan zararın tahsili için yapılan ilamsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı, karşı dava ise bakiye iş bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-karşı davalı vekilinin tüm, davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3-Davacı-karşı davalı iş sahibi davalı-karşı davacı yüklenicidir. 01.08.2008 tarihinde taraflar arasında imzalanan protokol başlıklı sözleşme ise yüklenici iş sahibine ait arsa üzerinde 110.00,00 TL götürü bedelle inşaat yapımını üstlenmiştir. Protokol başlıklı sözleşmede yüklenicinin yapacağı işler 12 bent halinde sayılmış olduğundan, iş kapsamının buna göre belirlenmesi zorunludur. Mahkemenin gerekçeli kararının değerlendirme ve gerekçe bölümü başlıklı üçüncü sayfasında 12.02.2014 tarihli bilirkişi raporunun ödemelere ilişin ikinci kısmı dosyaya yansıyan belgeler ışığında kabul edilmiştir. Söz konusu raporun ödemelerle ilgili son sayfasındaki ikinci ihtimale göre davacının yaptığı toplam ödemeler 109.880,80 TL olduğundan, çok cüz'i bir farkla sözleşmede kararlaştırılan götürü bedelin tamamını kapsamaktadır.

Götürü bedelli işlerde işin eksik bırakılması halinde giderim bedelinin, eksikliğin saptanmasından itibaren dava açmak üzere geçmesi gereken makul süreden sonraki mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanacağı Dairemizin yerleşmiş içtihat ve uygulamalarında kabul edilmektedir.

Götürü bedelli işlerde işin eksik bırakılması halinde giderim bedelinin, eksikliğin saptanmasından itibaren dava açmak üzere geçmesi gereken makul süreden sonraki mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanacağı Dairemizin yerleşmiş içtihat ve uygulamalarında kabul edilmektedir.

Bu durumda mahkemece hükme esas alınan teknik rapor düzenleyen inşaat bilirkişisinden sözleşme kapsamının 01.08.2008 tarihli sözleşmeyle belirlendiği ve yüklenicinin protokolde 12 kalem halinde gösterilen işleri yapmayı üstlendiği gözönünde tutularak tespit dosyasındaki olgulardan yararlanmak suretiyle protokole göre işi eksik bırakıp bırakmadığı, bırakmış ise bunların protokolde üstlenilen işler olup olmadığı tespit ettirilip varsa saptanacak bu eksik işlerin delil tespit raporunun düzenlendiği 2011 yılı 10. ayından itibaren incelenip dava açılması için gereken makul sürenin bitimi olan 2012 yılı mahalli piyasa rayiçlerine göre giderim bedeli hesaplattırılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalının tüm, davalı-karşı davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı-k.davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16297, Karar No: 2019/6964, Tarih: 29.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16297 E.  ,  2019/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 10.04.2002 tarihinde 22601691 poliçe ile davalı şirkete enflasyona endeksli kar paylı yaşam sigortası yaptırdığını, 11 yıl düzenli prim ödediğini, 10.04.2013 tarihinde sigortasını sonlandırdığını, bu nedenle de yatırdığı primlerin elde edilen kazanımları ile birlikte kendisine ödenmesini talep ettiğini, sigorta şirketi tarafından bir kısım kesintiler yapılarak 6.636,31 TL ödeme yapıldığını, müvekkilinin ödediği primden yasal kesintiler yapıldıktan sonra getirileri ile birlikte iade edilmesinin gerektiğini, davalının yaptığı uygulamanın sigorta klozuna ve TTK genel esaslarına aykırı olduğunu, poliçenin kar paylı yaşam sigortası olarak düzenlendiğini, davalı tarafça yapılan kesintilerin fahiş olduğunu, davalının müvekkiline bakiye 6.205,25 TL ödemesi gerektiğini belirterek bu miktarın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının ödediği primlerin bir kısmının hayat sigortası kapsamında değerlendirildiğini, bir kısmının da birikim olarak sigortalının hesabında tutulduğunu, tüm primlerin birikim amaçlı olmadığını, sigorta kapsamında oluşabilecek risklere karşı prim üzerinden kesinti yapılmasının zorunlu olduğunu, davacının 30.07.2013 tarihli

ibranameyi imzalayarak ödemeyi kabul ettiğini ve müvekkilinden hiçbir alacağının kalmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre hükmün kurulmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıya alınmasına 29/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9685, Karar No: 2021/2979, Tarih: 09.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9685 E.  ,  2021/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, kapatılan 21. Hukuk Dairesi'nin bozma kararına uyularak ilamda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

A.Davacı Eşin Maddi Tazminat İstemine İlişkin Hüküm Yönünden;

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın Kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir.

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelenmesi sonucu Bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL ve 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL, 01.01.2019 tarihi sonrası için 58.800,00 TL, 01.01.2020 tarihi sonrası için ise 72.070,00 TL‘dir.

Somut olay incelendiğinde, davacı eşin maddi tazminat istemi hakkındaki hükmün miktar yönünden yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla, davalı ... Genel Müdürlüğü’nün anılan hükme yönelik temyiz itirazlarının kesinlik nedeniyle REDDİNE karar vermek gerekmiştir.

B.Diğer Hükümler Yönünden;

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsam ve nedenlerine göre; davalı ... Genel Müdürlüğü'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... Genel Müdürlüğü olan Eynez yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile Park Tek. Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında Soma Kömür İşletmeleri A.Ş.'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... Genel Müdürlüğü olan Eynez yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile Park Tek. Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında Soma Kömür İşletmeleri A.Ş.'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Sözleşmenin eki konumundaki Teknik Şartname'nin 2. maddesinde işin konusunun "1. maddede cins, mevkii ve sınır koordinatları belirtilen sahadan, idare tarafından bir kısmı yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak verilecek bina, tesis, makine, teçhizat, ve yeraltı galerileri ile yüklenicinin temin edeceği ilave makine, teçhizat, tesis ve personel ile bütün masraflar yükleniciye ait olmak üzere yeraltı işletme yöntemi ile kömür üretme işi" olarak tanımlandığı, bu kapsamda sahada mevcut bulunan şalt tesisleri, jeneratör, karo sahası, vantilatör tesisi, kompresör tesisi, tertip binası, işçi banyoları, lambahane, teshin merkezi, atölye, pres, kül tesisi, kriblaj tesisi, nefeslik vb. gibi tesislerle, Teknik Şartname'nin EK-2 listesinde tanımlanan makine ve teçhizat yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak bırakıldığı, EK-12 olarak tanımlanan listede işin yapılacağı yeraltı maden ocağında idareye ait zincirli ve bant konveyörler bulunduğu görülmektedir. Teknik Şartname'de yüklenici tarafından yapılacak iş programının ve işletme projesinin davalı ... Genel Müdürlüğü'ne sunulacağı, programın veya projenin yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların idarece verilen süre içerisinde giderileceği, idarece onaylanan uygulama projesine yüklenicinin aynen uymak zorunda olduğu, uygulama projesinde ancak idarenin onayı ile revizyon yapılabileceği, sözleşmenin eki olan İdari Şartname'nin 7.3.2 maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlendiği, Sözleşmenin eki olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 11. maddesinde ise, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebileceği, yüklenicinin buna uymak zorunda olduğu kurallar getirilmiştir.

Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının hiçbirinde ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;

Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının hiçbirinde ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;

a) Mesleki risklerin önlenmesi eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b) İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c) Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.

ç) Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğu göz önüne alır.

d) Yeterli bilgi ve talimat verilenler dışındaki çalışanların hayati ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır.

(2) İşyeri dışındaki uzman kişi ve kuruluşlardan hizmet alınması, işverenin sorumluluklarını ortadan kaldırmaz.

(3) Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği alanındaki yükümlülükleri, işverenin sorumluluklarını etkilemez.

(4) İşveren , iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin maliyetini çalışanlara yansıtamaz.".

Aynı kanunun " Risklerden Korunma İlkeleri " kenar başlıklı 5. maddesine göre,

"(1) İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler gözönünde bulundurulur.

a)Risklerden kaçınmak.

b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek.

c) Risklerde kaynağında mücadele etmek.

ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı çalışma şekli ve üretim metodlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek.

d) Teknik gelişmelere uyum sağlamak.

e) Tehlikeli olanı tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek.

f) Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek.

g)Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek.

ğ)Çalışanlara uygun talimatlar vermek."

Yine 6331 sayılı Kanun "Risk Değerlendirmesi; Kontrol, Ölçüm ve Araştırma" karar başlıklı 10. maddesinde şu hüküm düzenlenmiştir.

"(1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden risk değerlendirmesi yapmak veya yaptırmakla yükümlüdür. Risk değerlendirmesi yapılırken aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) Belirli risklerden etkilenecek çalışanların durumu,

b) Kullanılacak iş ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi,

c) İşyerinin tertip ve düzeni,