muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8886, Karar No: 2024/4623, Tarih: 25.06.2024

2. Sanığa ait adli sicil kaydı uyarınca suç tarihinden önce kasıtlı başka suçtan kesinleşen ve tekerrür hükümlerinin de uygulandığı mahkumiyet hükmünün bulunması ve yasal koşullarının da oluşması nedeniyle hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, birden

fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2023 tarihli ve 2022/420 Esas, 2023/66 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9974, Karar No: 2020/5463, Tarih: 15.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/9974 E.  ,  2020/5463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakında sosyal inceleme raporu aldırılmamasının gerekçesi “Suça sürüklenen çocuğun şahsi ve sosyal durumuna ilişkin dosyada yeterli bilgi bulunduğundan ve yaşı da dikkate alınarak...” şeklinde açıklandığından, hükmün bu nedenle bozulması istemini içeren tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarihli, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı ilamı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarihli, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı ilamı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın, Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Sincan Çocuk Ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.

Karışlaştırıldı.

Yz.İşl.Md.

M.H.
Yargıtay — Esas No: 2015/1251, Karar No: 2015/3614, Tarih: 24.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/1251 E.  ,  2015/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 13/11/2014 tarih, 2014/18501-27178 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemiz bozma ilamının 5. bendinde yer alan "şikayetin reddi" ibaresi maddi hataya müstenit olup; "şikayetin kabulü" olarak anlaşılması gerektiğine, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 250,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 57,60 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21843, Karar No: 2019/20591, Tarih: 07.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/21843 E.  ,  2019/20591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının dört yıllık ... İstatistik Fen Fakültesi mezunu olduğunu, 15/08/1991 tarihinde davalıya ait işyerinde istatistikçi olarak 1. Dereceden ve yüksek uzman sınıfında işe başladığını, 3 aylık deneme süresi sonunda 3. Dereceye yükseltildiğini, derece ve kademe atlayarak şu anda bulunduğu 39. Dereceye geldiğini,13. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin 41. maddesine yüksek uzmanı üst düzeyde nazari ve ameli teknik bilgi ve ihtisası gerektiren işlerde bir fiil kendi ihtisas dalında çalışan işçi sınıfı olarak tanımlandığını, davacıda % 25 zamlı ücret ödenen yüksek uzmanlardaki tüm kriterler mevcut olduğu halde zamlı ücret ödenmediğini, eşit davranma ilkesine aykırı davranıldığını, davacının işyerinde şef olduğunu, toplu iş sözleşmesine göre ücretine ilaveten %9 şeflik primi ödenmesi gerektiğini belirterek ücret farkı ve şeflik primi ile eşit davranmama tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının iş tanımı ve görev alanı dikkate alındığında talep konusu alacaklara hak kazanmasının mümkün olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinin 40. maddesi uyarınca %25 zamlı ücrete hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinin 40. maddesi uyarınca %25 zamlı ücrete hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

İstek konusu dönem içinde işyerinde uygulanmış olan Toplu İş Sözleşmesinin Yirmiikinci ücret derecesinden işe alıncak işçiler başlıklı 39. maddesinin;“Üst düzeyde teorik ve uygulamalı teknik bilgi ve ihtisası gerektiren işlerde bilfiil kendi ihtisas dalında çalışan işçilerdir.Bu dereceden yalnız; Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Gemi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik Mühendisi ve Yüksek Mühendisleri, Mimar ve Yüksek Mimarlar ile en az 4 yıl eğitim süreli ve devam mecburiyeti olan fakültelerin Fizik, Kimya, Matematik, İstatistik, İşletme, İktisat(Ekonomi) bölümleri mezunları ve Teknik bölümlerinden mezun olanlar alınır....” şeklinde düzenlendiği aynı Toplu İş Sözleşmesinin 40. maddesinde "39. madde esaslarına göre işe alınan 4 yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören saat ücretli işçilerden; Makina, İnşaat, Elektrik, Elektronik, Harita, Fizik, Jeofizik, Kimya, Gemi, Uçak, Metalürji, Endüstri, Tekstil, Bilgisayar, İşletme, Uzay, Havacılık, Matematik, Mühendisleri ve Mimarlar kendi dalında çalışmaları kaydıyla ücretleri %25 Yüksek Mühendis ve Yüksek Mimarlar ile bunlardan doktora yapanların ücretleri %30 zamlı olarak ödenir. Bu maddede öngörülen zamlı ücretler ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, akdi tatil, ücretli izin ile ilave tediye ve ikramiye ödemelerinde de dikkate alınır." düzenlemesi yer almaktadır.Davacının çalıştığı işyerinde bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesinin 39. maddesinde, 22. sıralı cetvele göre işe alınacak personel açıklanmış, mühendis ve mimarlar başlıklı 40. maddede ise, madde 39’a göre işe alınan mühendis ve mimarların uzmanlık alanlarında çalıştırılmaları halinde ücretlerinin % 25 zamlı ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacının dört yıllık İstatistik Fen Fakültesi mezunu olduğu ve davalı işyerinde istatistikçi olarak çalıştığı sabittir. Davacının talep ettiği %25 zamlı ücrete ilişkin ilgili Toplu İş Sözleşmesinin 40. maddesinde bu zamdan yararlanacak dört yıl ve daha fazla teknik öğrenim gören bölümler arasında istatistik bölümünün bulunmadığı, bu nedenle davacının bu zamdan yararlanamayacağı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece yukarıda belirtilen gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ:Temyiz olanan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29385, Karar No: 2015/34178, Tarih: 23.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/29385 E.  ,  2015/34178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI : 2014/42-2015/74

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan her iki tarafın bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 377,25 TL. kalan harcın davalıdan alınmasına, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1889, Karar No: 2016/2633, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1889 E.  ,  2016/2633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Özel hayatın gizliliğini ihlal etmek ve kasten yaralama suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2014/274 esas, 2015/129 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 02/09/2015 tarihli ve 2015/727 esas, 2015/492 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/09/2015 tarihli ve 2015/1130 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 21/12/2015 gün ve 94660652-105-34-13666-2015-26766/84663 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/09/2015 tarihli ve 2015/1130 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8353, Karar No: 2020/3549, Tarih: 13.07.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/8353 E.  ,  2020/3549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgüte müzahir özgür düşünce ve aksiyon dergileri ile zaman ve meydan gazetelerine abone olmasının örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Burdur Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7974, Karar No: 2019/4048, Tarih: 18.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/7974 E.  ,  2019/4048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, 18/12/2009 tarihli iddianame ile sanık hakkında "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı gözetilmeden, ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ...... sayılı Kanun'un 276. maddesiyle değişik 213 sayılı VUK'nin 359/b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olduğu da dikkate alınmaksızın, temel cezanın 18 ay olarak tespiti suretiyle eksik ceza tayin edilmesi ile hangi takvim yılına ilişkin hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 18.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21785, Karar No: 2013/7342, Tarih: 25.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/21785 E.  ,  2013/7342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, mağdur ...'in beyanına göre yakın mesafeden ve hayati bölgeye hedef alarak tabancayla ateş etme eyleminin adam öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirme ihtimali bulunduğundan dellilerin takdiri üst mahkemeye ait olmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün diğer hususlar incelenmeksizin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11354, Karar No: 2012/43901, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11354 E.  ,  2012/43901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun Ankara Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda kaldığı, suç tarihinde 2. kısım 5 numaralı odasındaki elektirk prizinin kablolarını sökerek birbiriyle temasını sağlayıp çıkan ateşle yatağı yaktığı şeklinde tespit edilen eylemin 5237 sayılı 155/2-a maddesinde öngörülen yakarak kamu malına zarar verme eylemini oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 151/1-a maddesi gereği mahkumiyetine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hükümde zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 400.000 TL müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuktan tahsil edilmesi ile ilgili bölümün çıkartılarak, yerine “bu davada harcanan 6.10 TL posta gideri, 5.00 TL 1 adet davetiye gideri olmak üzere toplam 11.10 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline” şeklinde yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.