muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14779, Karar No: 2012/20889, Tarih: 20.11.2012

Suçların işlendiği 27.4.2004 tarihi ile inceleme tarihi arasında, sanıklar ..., ... ve ... hakkında uygulanması gereken 765 sayılı TCY'nın 308; sanıklar ..., ... ve ... hakkında uygulanan, sanık ... hakkında uygulanması istenen 2313 sayılı Yasanın 23/son maddesindeki suç için öngörülen cezanın tür ve süresine göre aynı yasanın 102/4, 104/2.maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, yerel Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve kısmen tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1562, Karar No: 2017/7811, Tarih: 11.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/1562 E.  ,  2017/7811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... hakkındaki 06.12.2013 ve 13.12.2013 tarihli oturumların kapalı yapılması ve hükümlerin de 13.12.2013 tarihli kapalı oturumda açıklanması gerektiği gözetilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması giderilmesi olanaklı olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmolunan adli para cezaları 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilirken, hükümlerde taksit aralığı gösterilmemiş ise de, taksitlerin birer ay ara ile ödeneceği kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince ‘‘çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilmez’’ hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, ‘‘ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun suça sürüklenen çocuğa ihtarına’’ ilişkin bölümlerin hüküm fıkralarından çıkarılmalarına karar verilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/221, Karar No: 2010/4333, Tarih: 06.05.2010

**17. Hukuk Dairesi         2010/221 E.  ,  2010/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete trafik sigortalı, davalıya ait aracın alkollü sürücü yönetiminde iken karıştığı kazada 3.kişi aracına çarparak hasarlandığını, zarar gören aracın kasko sigortacısına 8.000 TL hasar bedelinin ödendiğini, olayın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiğini, alacağın tahsili amacı ile Adana 11.İcra Müdürlüğünün 2008/5894 sayılı dosyasında yapılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek, itirazın iptaline karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı vekili olayın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediğini, müvekkiline ait aracın sürücüsünün kendisi ile aynı yönde seyreden plakasını göremediği traktöre arkadan çarpmamak için şerit değiştirdiğinde karşı yönden gelen dava dışı 3.kişinin aracına çarptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kazanın salt alkolün etkisiyle meydana gelmediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 6.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1260, Karar No: 2019/2445, Tarih: 11.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1260 E.  ,  2019/2445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın "2006 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; suç tarihinin sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi esas alınarak belirlendiği ve 2006 takvim yılına ilişkin olarak, suça konu faturaların Kurumlar Vergisi indiriminde kullanıldığının tespit edilmesi nedeniyle suç tarihinin "26.04.2007" olduğu, suç tarihinde yürürlükte olan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1. maddesinde düzenlenen "sahte fatura kullanma" suçunun cezasının üst sınırı itibarıyla tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının temyiz tarihi itibarıyla henüz dolmadığından tebliğnamedeki düşme isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” ve “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sanığın, şirketin 2006 yılı ilk üç ayından sonra hiçbir faaliyette bulunmadığını, bu nedenle sahte evrak alınıp verilmesinin mümkün olmadığını, suçlamayı kabul etmediğini savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- 2007 takvim yılında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

2- Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna konu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

4- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

5- Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

6- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

5- Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

6- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

Faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları kullanana ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilerek faturayı düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

7- Kabule göre;

a) Her takvim yılı içinde kullanılan faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenleme ve kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/474, Karar No: 2014/14094, Tarih: 30.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/474 E.  ,  2014/14094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle karar başlığında Davacı ...'ya vesayeten ibaresinin yazılmamasının maddi hataya müstenit olup mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğunun anlaşılmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 492.37 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 30.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14627, Karar No: 2016/1687, Tarih: 22.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14627 E.  ,  2016/1687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç fidan veya bağ çubuğuna zarar vermek

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 62, 50 ve 52 maddelerine göre 6000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ve katılanın tarla komşusu oldukları ve tarlaları arasında su arkı bulunduğu, katılanın kendi tarlasına toprak kaymasını önlemesi için kendi sınırına nar ağacı diktiği, olay tarihinde sanığın, kendi arazisine su götürmek ve su arkı açmak amacıyla katılana ait nar ağaçlarını sökmek suretiyle dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda, katılan ile tanıkların anlatımları, keşif ve bilirkişi raporu, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin dikili, ağaç , fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Sanığın kovuşturma aşamasında zararı tamamen giderdiğine dair beyanda bulunması ve bu hususta katılan vekilinin 08.04.2014 tarihli dilekçesinde zararının giderildiğinden bahisle şikayetten vazgeçtiklerini belirtmesi karşısında katılandan mağduriyete ilişkin zararın hangi tarihte giderildiğini sorularak TCK 168/1-2 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24892, Karar No: 2020/7324, Tarih: 02.07.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/24892 E.  ,  2020/7324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ile O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, 2005 yılında “... Sigorta” isimli işyerinde çalıştığı sırada sanığın da aynı işhanında muhasebe bürosu işlettiği, bu sırada sanığın sık sık katılanın çalıştığı işyerine geldiği ve kendilerine müşteri getireceğini söylediği, 2006 yılında katılanın çalıştığı şirketin işlerinin bozulması nedeni ile işten ayrılacağı esnada sanığın katılana sohbetleri sırasında kendisini “... Büyükşehir Belediyesi Meclis üyesi” olarak tanıttığı ve kendisine iş bulacağı vaadinde bulunduğu, bu nedenle katılanın sanığa farklı tarihlerde 5.000.TL verdiği, sanığın süreç içerisinde katılanla Büyükşehir Belediyesi ve birimlerinde buluşarak ve ayrıca yanında ... Büyükşehir Belediye Başkanı ... ile telefon görüşmesi yaptığı izlenimini uyandırarak katılana güven telkin ettiği, katılanın işe girmediği gibi sanığın damadı tarafından 50.000 TL'lik senet icra takibine konulduktan sonra katılanın sanık hakkında şikayetçi olduğu, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamı itibariyle; sanığın olay tarihinde belirli bir makam sahibinden bahsederek ve o kişiyi tanıdığını söyleyerek katılanı işe sokacağından bahisle farklı tarihlerde haksız menfaat temin ettiği anlaşılmakla, sanığın sübut bulan eylemi karşısında, zincirleme şekilde TCK’nın 158/2 maddesinden mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 02/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22342, Karar No: 2014/18773, Tarih: 16.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/22342 E.  ,  2014/18773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasi tayini istemine ilişkin davada ... 3. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.” Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar hükümlünün adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresi “...” ise de; ... İlçe Jandarma Komutanlığı'nın 23.07.2014 ve 16.09.2014 tarihli araştırma tutanaklarına göre hükümlünün bu adreste ikamet etmediği, yaklaşık 15 yıldır ... adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği, ... 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün ihbar yazısında da hükümlünün ikametgah adresinin “...” olarak belirtildiği ve bu adresin cezaevine girmeden önceki adresi olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/812, Karar No: 2017/4468, Tarih: 11.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/812 E.  ,  2017/4468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)5237 sayılı TCK'da “cezaların toplanması” kuralına yer verilmediği, 5275 sayılı C.G.T.İ.K'nın 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu gözetilmeden, uygulanan cezaların içtimaına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafii ile sanık ...’nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29700, Karar No: 2012/29848, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29700 E.  ,  2012/29848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının müracaatı üzerine Akyazı Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 30.04.2012 tarih ve 2012/88 karar sayılı kararı ile; elektrik Faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedelinin iadesi yönünde karar aldığını, sözkonusu kararın açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, elektrik faturalarında yer alan kayıp kaçak kullanım bedeli dahil tüm bedellerin Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği, Elektrik Piyasası Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında tebliği gereğince müşterilere tahakkuk ettirildiğini, bu itibarla Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin EPDK kararları ve yukarıda bahsi geçen mevzuatla tahakkuk ettirilen bedele ilişkin karar verme yetkisinin bulunmadığını, idare mahkemesinin görevli olduğunu belirterek, Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini

Mahkemece, mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini

istemiş, mahkemece, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmemiş olması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davalının, davacı kurumca elektrik faturasına yansıtılan ve kendisinden daha önce tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin tahsili ile gelecek olan faturalara da bu bedellerin yansıtılmaması için Tüketici Sorunları Hakem Heyetinden talepte bulunduğu ve hakem heyetince de bu talebin kabul edildiği anlaşılmaktatır. Hakem heyetinin kararı, niteliği itibariyle taraflar arasında geleceğe yönelik çıkması muhtemel olan muarazanın da giderilmesine ilişkin olup, çıkabilecek bu muarazanın miktarının bilinmesi mümkün değildir. Hal böyle olunca davacının talepleri arasında bulunan muarazanın giderilmesine yönelik talebinin miktar açısından ne kadar olduğu da tespit edilemez niteliktedir.Bu itibarla davacının dava dilekçesinde, muarazının giderilmesine yönelik talebinde değer belirtmemiş olmasının HMK.nun 119/1-d maddesine aykırı bir yönü bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının talepleri arasında var olan muarazanın giderilmesi de bulunduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmediğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.