muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1684, Karar No: 2020/13159, Tarih: 20.10.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/1684 E.  ,  2020/13159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;

Sanığın, ağaççık vasfındaki pırnal meşelerini kesmek şeklindeki eyleminin, 6831 sayılı Kanun'un 95/1. maddesi kapsamında kabahat niteliğinde olduğunun ve kabahatin işlendiği 21.06.2013 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

II-Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

1-Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişisi raporunda suça konu yerin orman olarak tespit edilen 104 ada 1 nolu parsel içinde kaldığının belirtilmesi, kolluk tarafından düzenlenen 05/01/2013 ve 13/01/2013 tarihli, Başköy Mahallesi Bereket Tepesi mevkiinde bulunan suça konu yerde sanık tarafından kullanılan arazi bulunup bulunmadığı yönünde yapılan incelemeye dair araştırma tutanaklarında, suça konu yerde sanığın kullanımında olan ve incir ağaçları dikili arazinin bulunduğunun, arazinin tapusunun olmadığının, arazinin orman idaresine ait olması nedeniyle sanık hakkında dava açıldığının, incir ağaçlarının ekim-dikim ve bakım işleriyle sanığın uğraştığının, arazinin yaklaşık 2-3 yıldan beri sanık tarafından kullanıldığının mahalle muhtarı, köy azası ve köy halkından olan şahıs beyanlarından tespit edilmesi ve tanık ...'in sanık ile birlikte incir ağacı dikimi yaptıkları ve sanığın ağaç kestiğini gördüğü şeklindeki beyanları karşısında, sanığa 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesi gereği ek savunma hakkı da verilerek üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2-Suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki incir ağaçlarının müsaderesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki incir ağaçlarının müsaderesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1910, Karar No: 2010/1455, Tarih: 15.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1910 E.  ,  2010/1455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1.9.1993- 30.9.2003 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava davacının, davalıya ait işyerlerinde 1.9.1993-30.9.2003 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen eksik sürelerinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulü ile davacının davalı işyerlerinde 1.9.1993-30.9.2003 tarihleri arasında Kuruma bildirilen süreler dışındaki sürelerde de asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Öte yandan bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalıya ait işyerlerinden verilmiş işe giriş bildirgesinin dosyasında bulunmadığı, müteahhit olan davalı işveren adına kayıtlı 11005438 nolu inşaat işyerinin 2.8.1993 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı ve davacının bu işyerinden 1.9.1993-21.9.1993 tarihleri arasında 16 gün, çalışmasının bildirildiği, yine davalıya ait olan 11030927 nolu başka inşaat işyerinin de 1.3.1996 tarihinde Yasa kapsamın alındığı ve davacının bu işyerinde geçen 1.1.1998-31.10.2001 ve 2000/3- 1.12.2003 tarihleri arasındaki çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği, davacının Bursa 1. İş mahkemesi 2003/1572 Esas2005/788 Karar sayılı dosyasında açtığı işçilik alacakları davasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 1.9.1993-30.9.2003 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı kabul edilerek alacaklarının hesaplandığı ve kararın temyiz edilmeksizin 28.11.2005 tarihinde kesinleştiği, dosyaya sunulan 2003 yılına ait ücret bordrolarındaki ayların çoğunda davacının ismi karşısında imzanın bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hizmet tespiti davasından önce kesinleşen işçilik alacaklarına dair mahkeme kararlarının tespit davalarında kesin delil olmayıp güçlü delil oldukları aksinin eşdeğerde delillerle herzaman ispatlanabileceği Dairemizin yerleşmiş görüşüdür. Somut olayda mahkemece 2003 yılı dışındaki ücret bordroları getirtilmeden, ve tanıkların genelde kış aylarında havanın durumuna göre inşaat işlerine ara verildiğine dair beyanları dikkate alınmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur

Yapılacak iş, davalı işyerinden 2003 yılı dışındaki diğer ücret bordolarının getirtilip, davacının tesbitini istediği sürelerle ilgili olarak eğer varsa ücret bordrolarında davacının imzası olanlar saptanarak imzasını içeren bordrolara geçmiş sürelerin dışındaki sürelerle ilgili olarak istemin reddine, imzalı olmayan ve ücret bordrosu bulunmayan süreler yönünden de inşaat işinin niteliğine göre işin kış aylarında yaz aylarındaki kadar kesintisiz devam edemeyeceği düşünülerek, gerek bu yöndeki taraf tanıklarının beyanları, gerek dosyaya sunulan 2003 yılına ait imzalı ücret bordrolarındaki kış aylarına ait bildirimler dikkate alınarak, varsa çalışma sürelerine ait işyerinin tüm kayıt ve defterleri, puantajları getirtilip bütün deliller birlikte değerlendirilerek, davacının uyuşmazlık döneminde çalıştığı sürelerin tereddütte yer vermeyecek şekilde belirleyerek çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ya iadesine, 15.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/678, Karar No: 2016/2078, Tarih: 25.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/678 E.  ,  2016/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2013/619 esas, 2015/111 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 09/06/2015 tarihli ve 2015/533-377 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/673 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 30/11/2015 gün ve 94660652-105-34-12530-2015-E.24791/78605 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 17/06/2015 tarihli ve 2015/673 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16411, Karar No: 2025/775, Tarih: 04.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/16411 E.  ,  2025/775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında iki ayrı tarihte çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan ayrı ayrı beraatine dair verilen hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, eksik inceleme ile karar verildiğine, hatalı değerlendirme yapıldığına, katılan mağdurenin beyanlarının uyumlu olduğuna, aralarında iftira atmayı gerektirecek herhangi bir husumetin bulunmadığına, katılan mağdurenin şikayet sonrası intihara teşebbüs ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Üye ... ve Üye ...'ın karşı oyları ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Daire çoğunluğunca sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmünün onanmasına karar verilmiş ise de;

25/12/2019 tarihinde 6. sınıfa giden katılan mağdurun öğretmeni tanık ...'nün öğretmen masasında mağdur tarafından yazılmış "dertlerim ve ben" başlıklı, altında mağdurun imzası ve ismi bulunan bir kağıt bulduğu, öğretmenin durumu yetkililere bildirmesi üzerine soruşturmaya başlandığı, dosya içerisinde bulunan mağdur tarafından yazılmış yazıda mağdurun amcasının oğlu olan SSÇ'nin kendisine tecavüz ettiğinden bahsettiği, mağdur ile SSÇ'nin aynı apartmanda altlı üstlü oturdukları, olay ortaya çıkmadan önce ailece görüştükleri, aileler arasında husumet bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Katılan mağdurun aşamalardaki samimi ve istikrarlı ifadelerinde kuzeni ... ile aynı apartmanda oturduklarını, ikinci sınıfa giderken ...'un kendisini özel şeyler konuşacağını söyleyerek odasına çağırdığını, odasında ...'un kendisini yanına çağırmasıyla ...'un yatağına oturduğunu, ...'un yanına iyice yaklaşarak elini yanağına koyduğu ve yanağından öptüğü, "seni biz çok seviyoruz, sana destek çıkacağız, sen gelecekte istediğin mesleği yapacaksın" dediği, akabinde dudağından öptüğünü, elini dizine koyarak ellerini yukarı doğru çıkardığını, "yaptığım bu hareketleri yanlış anlama, zaten ben birazdan dışarı çıkacağım" dediği ve kıyafetlerinin üzerinde göğüslerini ve kalça bölgesini ellediğini, bu eylemlerin 10-15 dakika kadar sürdüğünü, odadan çıkarken de olanları kimseye söylememesi, söylerse ailesine kötü şeyler olacağını söylediğini, ...'un bu dokunmalarının iki ay boyunca sürdüğünü, iki ay boyunca 5-6 kez bu şekilde dokunmaları olduğunu, dokunmalarının genelde apartmanın kalorifer dairesinde olduğunu, kalorifer dairesine gittiklerinde ...'un kendisini yanağından ve dudağından öptüğünü, kıyafetlerinin üzerinden göğüs ve kalça bölgesine dokunduğunu ayrıca bu olaylardan 2 sene sonra yani 4. Sınıfa geldiğinde de ...'un yine kendisini kalorifer dairesine çağırdığı ve yine göğüs ve kalça bölgesine dokunmaya çalıştığı ancak ...'un boynuna elini dayayıp karnına da tekme atarak dokunmasını engellediğini, son olarak 2019 yılının ocak ayında da ...'un yine ders çalışırken yanına geldiğini ve " ben o hareketleri sana yaparken alkollüydüm, bilerek bilinçli şekilde yapmadım" dediğini ve o gün ...'un kendisine herhangi bir dokunması olmadığını, ...'un aile bireylerinin yanındayken kendisine abi gibi davrandığını ancak yalnızken farklı davrandığını beyan etmiştir.

Mağdurun dinlendiği duruşmada hazır bulunan ...'nun 24.09.2019 tarihli raporuna göre mağdurun fiziksel ve bilişsel gelişiminin, içerisinde bulunduğu gelişme dönemi ile uygunluk gösterdiği, adli görüşmeye başlamadan önce gerçek – yalan ayrımını yapabilirliğini ölçmek amacıyla sorular sorulup ve alınan cevaplardan bu yeterliliğe sahip olduğunun görüldüğü, bilişsel olarak olay, olgu ve fenomenler arası ilişkiler bütünü oluşturabildiği, kendisine yönlendirilen sorulara amaca uygun cevaplar verebildiği, dosya içeriğindeki olayın yaşanması sonrasında çocuğun suisid (intihar) eyleminin bulunduğu, dönemsel olarak çocuğun .... Çocuk ve ... Ana Bilim Dalı'nda tedavi gördüğü belirtilmiştir.

Mağdurun soruşturma aşamasında ...'de ifadesinin alındığı ... Hastanesi Çocuk Koruma ve İzlem Merkezi tarafından mağdur hakkında düzenlenen Adli Görüşme Değerlendirme Raporunda, mağdurun verdiği bilgilerin birbiriyle uyumlu tutarlı olduğu, yaşıyla uyumlu bilişsel ve sözel yetiye sahip olduğu, kendisini rahat ifade edebildiği, spontan, açık ve detay içeren bir ifadesi olduğu belirtilmiştir.

Mağdurun soruşturma aşamasında ...'de ifadesinin alındığı ... Hastanesi Çocuk Koruma ve İzlem Merkezi tarafından mağdur hakkında düzenlenen Adli Görüşme Değerlendirme Raporunda, mağdurun verdiği bilgilerin birbiriyle uyumlu tutarlı olduğu, yaşıyla uyumlu bilişsel ve sözel yetiye sahip olduğu, kendisini rahat ifade edebildiği, spontan, açık ve detay içeren bir ifadesi olduğu belirtilmiştir.

SSÇ aşamalarda atılı suçu kabul etmemiş ancak mağdurla aralarında bir husumet bulunmadığını, zaman zaman şaka amaçlı birbirlerine vurduklarını, ona kendini nasıl savunacağını öğrettiğini, bu amaçla

yumruklaştıklarını, zaman zaman evlerinin kalorifer dairesine indiğinde mağdurun da oraya geldiğini ancak cinsel eylemde bulunmadığını, bir keresinde mağdurun abisini özlediği için kendisine sarıldığını onu teselli ettiğini beyan etmiştir.

Ceza yargılamasının amacı maddi gerçeğin ortaya çıkartılmasıdır. Hukuk yargılamasından farklı olarak ceza yargılamasında vicdani delil sistemi geçerli olup maddi vakıa her türlü delille ispatlanabilir. Suç mağdurları aynı zamanda eylemin birinci dereceden tanığı konumunda olup beyanları maddi vakıanın ispatlanması açısından önemli bir delil kabul edilmektedir. Mağdur beyanından başka delil bulunmadığı durumlarda mağdur beyanı tek başına yeterli görülerek suçun ispatlanması mümkündür. Bunun için mağdur beyanının kendi içinde tutarlı olup olmadığı, mantık çelişkisi içerip içermediği, aşamalardaki beyanların birbiriyle tutarlı olup olmadığı, mağdur ile sanığın önceye dayalı husumeti bulunup bulunmadığı, mağdurun yaş küçüklüğü veya akıl zayıflığı nedeniyle olayları kavramada ve ifade etmede bir engelinin bulunup bulunmadığı gibi bir takım kriterlere göre değerlendirilerek şayet mağdurun anlatımları tutarlı, samimi ve inandırıcı ise sübuta esas alınarak fail hakkında mahkumiyete yeterli delil kabul edilmektedir.

Yargıtay 14.Ceza Dairesi'nin 18/02/2020 tarih 2018/7128 Esas 2020/1285 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; " ..Ceza yargılamasının esas amacı maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır. Bu bakımdan hakim davayı muhakeme kuralları gereğince huzurunda görecek, olayı ilk günkü haline götürecek bu konuda yüz yüzelik ilkeleri gereğince sanık ile mağduru dinleyecek ve gözlemleyecek, elde ettiği delillerle vicdani kanaati ile hüküm kuracaktır. Delil tüm davalarda hükme ulaştıracak kurucu unsurdur. Bu bakımdan en hassas suçlar cinsel istismar ve cinsel saldırı suçlarıdır. Bu suçlarda mağdur ile sanık arasında geçen eylem genellikle yapısı gereği tanık olmadan ve bariz delil bırakılmadan işlenen suçlardır. Bu açıdan davanın temelini oluşturan delillerden en önemlileri, Yargıtayca mağdur beyanı, doktor raporları, psikolojik inceleme evrakları, sanık ve mağdurun bulundukları çevre, aralarındaki yakınlık ve husumet incelemeleri olarak kabul edilmiştir.