muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2642, Karar No: 2014/13669, Tarih: 15.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2642 E.  ,  2014/13669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2012

NUMARASI : 2012/219-2012/403

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Arsa niteliğindeki taşınmazın zemin bedeli yönünden rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile emsallerin eksik ve üstün yönleri kıyaslanırken emsal taşınmazların dava konusu taşınmaza göre ana ulaşım yollarına, alışveriş merkezlerine, sosyal hizmet binalarına daha yakın olduğu, bu nedenle dava konusu taşınmazın emsallerden daha değersiz olduğu kabul edilerek, dava konusu taşınmazın ve emsallerin bu yerlere olan mesafeleri açıkça belirtilip krokide gösterilmesi sağlanmadan taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli ile acele el koyma bedelinin hüküm fıkrasında ayrı ayrı gösterilmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, acele elkoyma kararından sonra davalı taraf adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 05.09.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/49633, Karar No: 2010/12952, Tarih: 20.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/49633 E.  ,  2010/12952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2007/15696

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2006

NUMARASI : 2006/682

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9018, Karar No: 2020/12223, Tarih: 09.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9018 E.  ,  2020/12223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan, o yer Cumhuriyet savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosyada yer alan 23.03.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, katılana ait taşınmazın üzerinde bulunan 17 adet ağacın kesildiği, sanıkların aşamalarda ağaçları, katılanın babasından izin almak sureti ile kestiklerini ifade etmelerine rağmen, katılanın annesinin 10.03.2015 tarihli beyanında, vefat eden eşinin sadece bir ağacın kesilmesi için sanıklara izin verdiğini ifade ettiği, ... Kaymakamlığı’nın 24.02.2015 tarih ve 361 sayılı yazısında, sanık ...’in talebi neticesinde yapılan inceleme sonucu sanıkların evine zarar veren ağaçların 5 adetinin kesilmesi konusunda görüş bildirildiğinin anlaşılması karşısında; nitelikli mala zarar verme suçunu işlediği sabit olan sanıkların atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10616, Karar No: 2023/7908, Tarih: 28.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/10616 E.  ,  2023/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/144 E., 2015/196 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu nazara alındığında, suçtan zarar gören mağdurun duruşmada sanıktan şikâyetçi olup davaya katılma talebinde bulunmasına rağmen mahkemece bu hususta bir karar verilmemiş ise de Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararı da göz önüne alındığında mağdurun suçtan zarar gördüğü hususunda araştırma yapmayı gerektirecek bir durum bulunmadığı anlaşıldığından, aynı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mağdur ...'ın katılan ve vekilinin de katılan mağdure vekili olarak davaya kabulüne karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/144 Esas, 2015/196 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında;

1. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın cezalandırılması için somut delil bulunmadığına, olayın üzerinden 5 yıl geçmiş olduğuna ve olayın hiç tereddüte yer vermeyecek şekilde kanıtlanmadığına, kararın eksik ve yetersiz inceleme ile verildiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın cezalandırılması için somut delil bulunmadığına, olayın üzerinden 5 yıl geçmiş olduğuna ve olayın hiç tereddüte yer vermeyecek şekilde kanıtlanmadığına, kararın eksik ve yetersiz inceleme ile verildiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen erteleme kararının kaldırılarak hapis cezasına hükmedilmesine, kararın usul ve kanuna aykırı olup bozulması gerektiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdur ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ün akraba oldukları, 2010 yılı yaz aylarında mağdurun ikamet ettiği İstanbul'dan Alaçam Taşkelik'te oturan babaannesinin yanına gittiği, bu dönemde tam olarak tespit edilemeyen bir tarihte suça sürüklenen çocuğun mağduru cinsel ilişki amacı ile üç tarafı kapalı olan salaçın bulunduğu yere götürdüğü, burada mağdura cinsel ilişkiye girmeyi teklif ettiği, aksi taktirde mağdur ile konuşmayacağını ve mağdura küseceğini söylediği, bunun üzerine mağdurun suça sürüklenen çocuğun teklifini kabul ettiği, suça sürüklenen çocuğun cinsel organını mağdurun anal bölgesine sokarak cinsel istismarda bulunduğu, bu olayın bir aylık süreç içerisinde birden fazla kez yaşandığı, mağdurun bu olayı daha sonradan annesine anlattığı, okul rehber öğretmeninin mağdurun davranışlarındaki olumsuzluklar nedeni ile mağdurun annesi ile yapmış olduğu görüşme üzerine bu cinsel istismar olayının ortaya çıktığının iddia edildiği, suça sürüklenen çocuğun suçlamaları kabul etmediği, olayın yaklaşık beş yıl sonra intikal ettiği, alınan raporda; sfinkter tonusu doğal olup herhangi bir ekimoz ve fissüre rastlanmadığı belirtildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve süresi mağdurun başka delillerle doğrulanmayan soyut beyanları, raporlar, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle mahkeme hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmuştur.

2. Yukarıdaki gerekçe ile Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/144 Esas, 2015/196 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/144 Esas, 2015/196 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz Sayın Heyetinin çoğunluk görüşü olan, ilk derece mahkemesince çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişinin hürriyetinden yoksun bırakılması suçlarından suça sürüklenen çocuk hakkındaki mahkumiyet kararlarının beraatine yönelik bozulmasına ilişkin görüşüne katılmıyorum.

Mağdur ... ile suça sürüklenen çocuk ...’ün akraba oldukları, 2010 yılının yaz aylarında mağdurun ikamet ettiği İstanbul’dan Alaçam Taşkelik’te oturan babaannesinin yanına gittiği, bu dönemde tam olarak tespit edilemeyen bir tarihte suça sürüklenen çocuğun mağduru cinsel ilişki amacıyla üç tarafı kapalı olan salaçın bulunduğu yere götürdüğü, burada mağdura cinsel ilişkiye girmeyi teklif ettiği, aksi takdirde mağdur ile konuşmayacağını ve mağdura küseceğini söylediği, bunun üzerine mağdurun suça sürüklenen çocuğun teklifini kabul ettiği, suça sürüklenen çocuğun cinsel organını mağdurun anal bölgesine sokarak cinsel istismarda bulunduğu, bu olayın bir aylık süreç içerisinde birden fazla kez yaşandığı, mağdurun sonradan bu olayı annesine anlattığı, okul rehber öğretmeninin mağdurun davranışlarındaki olumsuzluklar nedeni ile mağdurun annesi ile yapmış olduğu görüşme üzerine bu cinsel istismar olayının ortaya çıktığı ve intikalin olduğu,

Dairemiz Sayın Heyeti, olayın intikal şekli süre, mağdurenin başka delillerle doğrulanmayan soyut beyanları, raporlar, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, delil yetersizliğinden suça sürüklenen çocuğun beraati yerine mahkûmiyet kararı verilmesi nedeni ile ilk derece mahkemesinin kararının bozulmasına karar verdiği,

Ancak; olayın intikal şekli, suça sürüklenen çocuk ve mağdur ile taraflar arasında husumet olduğuna dair bulguya rastlanmaması, mağdurun yaşı itibari ile olayı ilk önce annesine anlatması ve ilk derece mahkemesince de dinlenen mağdurun annesinin mağdurun beyanlarını doğrular ifadesi ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından hükmedilen cezalar yönünden ilk derece mahkemesinin verdiği kararların Tebliğnameye uygun olarak onanması gerektiği kanaatindeyim.
Yargıtay — Esas No: 2023/8777, Karar No: 2024/5060, Tarih: 01.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/8777 E.  ,  2024/5060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2458 E., 2023/1308 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/602 E., 2022/320 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın ve karşı davanın kabulüne ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde özetle; erkeğin iş gerekçesi ile sık sık yurt içi ve yurt dışı seyahatlerine çıkarak davacı eşini ve çocuğunu ihmal ettiği, kadını dış görünüşünü eleştirdiği ve küçük düşürdüğü, erkeğin kadın ile sosyal ortamlara girmediği, kadın rahatsızlandığında dahi yanında olmadığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 2.500,00 TL tedbir ve 3.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 2.500,00 TL tedbir ve 3.000,00 TL yoksulluk nafakasına ve 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının küçük bir sorun oluştuğunda evi terk etmeyi ve ortak yaşamı sonlandırmayı alışkanlık haline getirdiğini, kadının uzun senelerdir erkeğin ailesi ile görüşmeyip ortak konuta gelmesini istemediğini, kıskanç bir eş olduğunu, bu kıskançlıkları sebebiyle evde sinir krizleri geçirdiğini, kadının erkek ile aralarındaki cinsel yaşamı da sonlandırdığını, bağımsız bir hayat sürüp başına buyruk hareket ettiğini, erkeğe hakaret edip evdeki eşyalara zarar verdiğini iddia ederek kadının davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, erkek yararına aylık 20.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesi İlk Kararında

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesi İlk Kararında

İlk Derece Mahkemesinin 26.09.2019 tarihli kararında ile özetle; tarafların delillerinin toplandığı, tanıklarının dinlendiği 09.05.2019 tarihli celsede " 11.10.2018 tarihli celse 2 nolu ara karar ile davacı karşı davalı vekiline karşı dava yönünden delillerini somutlaştırması için süre verilmiş ve karşı davalı vekili tarafından 25.10.2018 tarihli delil listesi ve tanık listesi sunulmuş ise de davacı karşı davalı vekilinin süresinde sunmuş olduğu, 17.10.2017 tarihli cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesinde delillerini bildirdiği, tanık listesini sunduğu görülmekle ikinci tanık listesinde yer alan tanık ...'ın dinlenilmesi yönündeki ara karardan dönülmesine ve bu tanığı dinletme talebinin reddine" karar verildiği aynı gerekçe ile talimat yoluyla dinlenen davacı-karşı davalı tanığı ...'un beyanı hükme esas alınmadığı, kadın tarafından açılan davada erkeğin işi nedeni ile yurt dışı seyahatlerine çıktığı, yoğun çalıştığı, eşi ve çocuğunu da yurt dışı seyahatlere ve tatillere birlikte götürdüğü anlaşılmış ise de kadının tanık beyanlarından son zamanlarda kadının sosyal ortamlara ve davetlere yalnız ve mutsuz geldiğinin belirtildiği anlaşılmış olup, son zamanlarda erkeğin bir eş olarak üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediği için kusurlu davranışlar sergilediği kanaatine varıldığı, bunun dışında dava dilekçesinde belirtilen diğer iddiaların ispat edilemediği, karşı dava yönünden ise; özellikle tanık beyanlarından kadının evi, eşi ve çocuğu ile ilgilendiği, eşinin yurt dışı seyahatlerine çıkarken dahi valizini hazırladığı, evde yemek, temizlik gibi sorumluluklarını yerine getirdiği, ancak erkeğin voleybol kulübü yöneticiliğinden dolayı normalin üstünde bir miktar kıskançlık gösterdiği, eşinin iş yoğunluğu konusunda son dönemlerde anlayış göstermediği ve bu şekilde kusurlu olduğu kanaatine varıldığı, karşı dava dilekçesindeki diğer iddiaların ispatlanamadığı, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu kabul edildiği, dava devam ederken reşit olan çocuğun velâyeti hakkında karar verilmesine yer olmadığına, boşanmada eşit kusurlu olduğu kanaatine varılan tarafların maddî ve manevî tazminat talepleri ile ilgili yasal şartların oluşmadığından bu taleplerin reddine kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesi ile; asıl davanın ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuk ...'ın 22.09.2019 tarihi itibariyle reşit olduğu görülmekle velâyet ve iştirak nafakası konusunda karar verilmesine yer olmadığına, kadın yararına aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadının maddî ve manevî tazminat talepleri ile erkeğin manevî tazminat talebinin reddine, karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Gönderme Kararı

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; tüm delillerin toplanmadığını, tanıklara soru sorma haklarının engellendiğini, eşit kusur belirlemesinin hatalı olduğunu, manevî tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğunu, hükmedilen yoksulluk nafakası miktarının az olduğunu, erkeğin davasının reddinin gerektiğini belirterek, istinaf yoluna başvurmuştur.

Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; eşit kusur belirlemesinin ve manevî tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğunu, kadın yararına yoksulluk nafakası şartları oluşmayıp, tedbir-yoksulluk nafakası miktarlarının fahiş olduğunu, kadının davasının reddinin gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; eşit kusur belirlemesinin ve manevî tazminat taleplerinin reddinin hatalı olduğunu, kadın yararına yoksulluk nafakası şartları oluşmayıp, tedbir-yoksulluk nafakası miktarlarının fahiş olduğunu, kadının davasının reddinin gerektiğini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 04.10.2021 kararı ile özetle; kadının maddî tazminat talebi bulunmamasına rağmen, kesin hüküm oluşturacak şekilde maddî tazminat talebinin reddine karar verilmiş olmasının doğru görülmediği, kadının 17.10.2017 tarihli cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesinde tanık deliline dayandığı ve tanık isimleri bildirdiği, kadın tanık deliline dayanırken gösterdiği tanıklar dışında başka tanık göstermeyeceğine dair bir açıklamada bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi'nin ön inceleme duruşmasında davalı karşı davacı erkeğe delilleri ve tanıklarını bildirmesi için süre verilmiş olmasına rağmen, davacı karşı davalı tarafa ön inceleme duruşmasında uyuşmazlık konularını tam olarak belirledikten sonra delillerini ve tanıklarını sunması için süre verilmediği, bildirmiş olduğu tanıkların celbine karar verildiği, bu itibarla, davacı karşı davalının ön inceleme duruşmasından sonra verilen süre içerisinde 25.10.2018 tarihli dilekçesi ile bildirmiş olduğu tanıklar ... ve ..., ikinci tanık listesi olarak kabul edilemeyeceği, davacı karşı davalının açıkça bu tanıkların dinlenmesinden vazgeçmediği, bu tanıklar yönünden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin koşulları da oluşmadığı, kadın tanığı ...'un dinlenmiş olduğu görülmekle, İlk Derece Mahkemesi'nin davacı karşı davalı tanığı ...'ın 6100 sayılı Kanun'un 243 üncü ve devamı maddeleri gereğince usulünce çağrılarak dinlenilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, kadın tanığının dinlenilmesine yönelik talep reddedilerek ve dinlenmiş olan tanık ...'un beyanı da hükme esas alınmayarak eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olmasının doğru görülmediği, tarafların istinaf taleplerinin kabulü ile, 28.07.2020 tarih 31199 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7251 sayılı kanun ile değişik 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) inci alt bendi gereğince, davanın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadan veya değerlendirilmeden hüküm kurulması doğru görülmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararının asıl ve karşı dava yönünden kaldırılmasına, kararın kaldırılma nedenine göre, taraf vekillerinin sair istinaf itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesi Son Kararında