muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8012, Karar No: 2021/5689, Tarih: 18.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/8012 E.  ,  2021/5689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.12.2020 gün ve 2019/419 Esas - 2020/444 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 28.04.2021 gün ve 2021/1413 Esas - 2021/2666 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalıdan HUMK'nun 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 490,00 TL para cezası alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca red harcı alınmasına yer olmadığına, 18/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3368, Karar No: 2014/7662, Tarih: 21.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/3368 E.  ,  2014/7662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat, durdurulma

I- Katılan ... vekili ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., müdafiinin 17.02.2011 günü usulüne uygun tefhim olunan hükmü, yasal süresinden sonra 13.05.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, mahkemenin sanık ... hakkında Anayasanın 83, 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince "yargılanmanın durmasına" ilişkin verdiği kararın, itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz edilebilecek hükümlerden olmadığı anlaşılmakla; katılan ... vekilinin vaki temyiz isteminin bu sanık yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... haklarında kurulan beraat hükmüne yönelik katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “zimmet” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/3. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 17.05.2001, 16.07.2001, 08.11.2001, 12.12.2001 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılanlar vekillerinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanıklar ... ve ... haklarında verilen karara karşı katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarına gelince:

1-1982 Anayasasının 83/2. maddesine göre “seçimden önce veya sonra bir suç işlediği ileri sürülen milletvekili Meclis kararı olmadıkça yargılanamaz.” 5237 sayılı TCK'nun 67/1. (765 sayılı Yasanın 107.) maddesine göre de milletvekilliği sona erinceye kadar zamanaşımının duracağı cihetle, 03.11.2002 ile 22.07.2007 tarihleri arasında milletvekili olan sanık ... açısından dava zamanaşımının gerçekleşmediği gözetilerek yapılan incelemede;

İzmit Belediye Meclisince ve Riyaset Makamınca doğalgaz dağıtımının planlı, programlı ve etkin bir biçimde sağlanması, işletilmesi, doğalgazı almak ve satmak amacıyla kurulan.... Gaz Dağıtım Sanayi ve Ticaret) A.Ş'nin ... Büyükşehir Belediyesi kuruluşu ve sermayesinin % 99.86’sının belediyeye ait olması,....Doğalgaz Dağıtım Şebekesi Projesi için bir konsorsiyum ile sözleşme imzalanması, Başbakanlık Teftiş Kurulu Başkanlığının soruşturma raporu, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Hazine Kontrölerleri Kurulunun suç duyurusu ile yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarında da belirtildiği üzere; çelik vanaların teknik spesifıkasyonları oluşturulmadan temin edilmesi, 12 adet çelik borunun döşendikten sonra imalatına ait test raporlarının düzenlenmesi, aynı kanala çift boru yerleştirilmesi sebebiyle maliyet düştüğü halde fiyatlara yansıtılmaması, dahili tesisat malzeme fiyatlarının yüksek olması, hakedişler ile eklerindeki şantiye kayıtlarının farklı olması, yüklenici firma ile kontrol eden firmanın aynı olması, mobilizasyon kaleminin hangi işleri kapsadığı ve hangi işlere karşılık verileceğinin belirtilmemesi, asfalt işi belediyeye ait olduğu halde firmaya bu kalemde ödeme yapılması, bazı kalemlerde nakliye başlığında mükerrer ödemeler yapılması, malzeme gelmeden ve kontrolü yapılmadan 8 ay önce parasının ödenmesi, malzeme temini ve işçilikte aynı işler iki kez tarifelendirildiğinden mükerrer fiyat belirlenmesi, vana odalarına ilişkin gerekli belgeler sağlanmadan ödeme yapılması, müteahhit kârının %25 olması gerekirken sonradan oluşturulan bazı iş kalemleriyle %45'e çıkarılması, işletim hakkının Danıştay incelemesinden geçirilmeden ve bedel alınmadan Dogaz A.Ş'ye devredilmesi suretiyle şirketin gelir kaybına neden olunması, Hazine Müsteşarlığının bilgisi dışında borçlanılması, alınan kredinin yüklenici firma tarafından yapılması gereken fakat yapılmayan işlerden düşülerek geri ödenmesi, vadesinde ödenmediği için faiz ödenmesine sebep olunması, şartname ve sözleşmelere aykırı olarak düzenlenen hakedişler ile fıktif ve haksız ödemeler yapıldığı ayrıca garantör sıfatıyla kredi geri ödemelerini yapmak zorunda kalan hazinenin zarara uğratılması, olay tarihinde belediye başkanı ve anılan şirketin yönetim kurulu başkanı olan sanık ...'in, 5393 sayılı Belediye Kanunun Belediye Başkanının Görev ve Yetkileri Başlıklı 38. maddesinin a fıkrasındaki “Belediye teşkilatının en üst amiri olarak belediye teşkilâtını sevk ve idare etmek, belediyenin hak ve menfaatlerini korumak", 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunun Büyükşehir Belediye Başkanının Görev ve Yetkileri Başlıklı 18

...'in, 5393 sayılı Belediye Kanunun Belediye Başkanının Görev ve Yetkileri Başlıklı 38. maddesinin a fıkrasındaki “Belediye teşkilatının en üst amiri olarak belediye teşkilâtını sevk ve idare etmek, belediyenin hak ve menfaatlerini korumak", 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunun Büyükşehir Belediye Başkanının Görev ve Yetkileri Başlıklı 18. maddesinin de a fıkrasındaki "Belediye teşkilatının en üst amiri olarak belediye teşkilâtını sevk ve idare etmek, beldenin ve belediyenin hak ve menfaatlerini koruması” gerektiğine dair düzenlemeler ile kurumun paraları üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunduğunun tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında; atılı suçtan mahkumiyeti yerine dosya içeriği ile uyuşmayan ve bilirkişilik görev ve yetkilerini aşacak şekilde mahkeme yerine geçerek hukuki nitelendirmede bulunulan 15.06.2010 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak beraatine karar verilmesi yasaya aykırı,

2- UYAP kanalı ile memis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...'ın, hükümden sonra 30.12.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3598, Karar No: 2012/5293, Tarih: 09.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3598 E.  ,  2012/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve fuhuş suçlarından sanıklar ..., ... .... (....) ile fuhuş suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ... ile ...'nin çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri fuhuş kabul edilerek mahkûmiyetlerine ve sanık ...'ın ise üzerine atılı suçtan mahkûmiyetine dair Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.09.2011 gün ve 2009/283 Esas, 2011/290 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus aile kaydının incelenmesinde soyadı Aladağ iken, 23.12.2010 tarihinde Rafet Uzundere ile evlenmekle Uzundere soyadını aldığı görüldüğünden; dosya içeriğinden sanıkların evden kaçtığını, gidecek başka bir yeri olmadığını bildikleri mağdureye karşı bunu kullanıp yanlarında kalmak istiyorsa erkeklerle fuhuş yapmak zorunda olduğunu, kendi yanlarında kalmazsa parayla başka kadın satıcısına teslim edeceklerini söylemek suretiyle içinde bulunduğu çaresizliğinden yararlanarak fuhuş yaptırdıkları anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29849, Karar No: 2014/37075, Tarih: 13.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/29849 E.  ,  2014/37075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/72283

MAHKEMESİ : Kozan(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2013

NUMARASI : 2012/463 (E) ve 2013/5 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Davanın dayanağını oluşturan, zabıt mümziilerinin yeminli ifadeleriyle doğrulanan suç tutanağı ve keşifte alınan beyanında, tanık M.. Y..’nin sanığın 1 adet meşe ile 1 adet çam ağacını kendisinin kestiğini söylediğini ifade etmesine; sanığın da keşifteki ifadesinde tanık M.. Y..’ye bir adet çam ile bir adet meşe ağacını kestiğini söylediğini, ancak kestiği ağaçların helikopter pistinin bulunduğu yerde ve yıkılmış devrik ağaçlar olduğunu beyan etmesine göre sanık ile tanık arasında suç isnadını gerektirecek derecede husumet olup olmadığı hususunun araştırılmasından sonra bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11028, Karar No: 2017/7410, Tarih: 02.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/11028 E.  ,  2017/7410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

MÜDAHİL : ...

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada 39 parsel sayılı 6.669,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., dava dilekçesinde miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmış, yargılama sırasında irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanmıştır. Yine yargılama sırasında ... aynı nedenlere dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ...'nin davasının kısmen kabulüne, müdahil ...'nin davasının kabulüne, çekişme konusu ... ada 39 parsel sayılı taşınmazın tespit tutanağının iptali ile aynı ada ve parsel numarası altında müdahil ... adına, taşınmazın fen bilirkişi tarafından hazırlanan rapor ve eki krokide (B) harfiyle gösterilen bölümün davacı ... adına, tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı ... 07.09.1998 tarihli oturumda davayı kabul ettiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 02.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15839, Karar No: 2013/18194, Tarih: 21.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/15839 E.  ,  2013/18194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .....Apartmanı Yöneticiliği adına ..... vekili Avukat ... tarafından, davalılar.....Genel Müdürlüğü vd. aleyhine 29/12/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 29/04/2009 günü yağan yoğun yağmur sularının kanalizasyonun tıkalı olması nedeni ile apartmanın istinat duvarı arkasına birikerek duvarın yıkılmasına neden olduğunu iddia ederek uğradığı zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı...Genel Müdürlüğü, kusurlu ve sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davacıya ait yıkılan istinat duvarının ilim ve fen kurallarına uygun yapılmaması nedeni ile yıkıldığı, davalının kusuru bulunmadığı kabul edilerek istem reddedilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davacının duvarın yıkılmasından sonra tespit yaptırdığı, görüşüne başvurulan bilirkişinin, ...Apartmanı önünde bulunan kanalizasyon hattının tıkanması sonucu taşan suların binanın arka bahçesini basması sonucu istinat duvarının yıkıldığı, sorumluluğun 1/3 er oranda duvarı yapan müteahhide, .... Apartmanına ve...Genel Müdürlüğü'ne ait olduğunu bildirdiği, yargılama sırasında mahallinde keşif yapılarak görüşüne başvurulan bilirkişinin ise, istinat duvarının ilim ve fen kurallarına uygun yapılmış olması halinde kanalizasyon tıkanmasına bağlı arkasında biriken su basıncından dolayı yıkılmasının mümkün olmadığı, yıkılmanın tek nedeninin ilim ve fen kurallarına uygun yapılmaması olup davalının kusurlu olmadığını bildirdiği görülmüştür.

Şu durumda, dosya arasında davacıya ait duvarın yıkılmasında davalının kusurlu olduğuna ve kusurlu olmadığına dair birbiri ile çelişen raporlar bulunması nedeni ile konusunda uzman kişi veya kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden davacıya ait duvarın yıkılmasında davalının kusuru olup olmadığı hakkında yeni bir rapor alınması, önceki raporların da tartışılarak çelişkinin giderilmesinden sonra karar verilmesi gerektiğinden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25753, Karar No: 2015/102, Tarih: 12.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/25753 E.  ,  2015/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ...’ın, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-f-h-son, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 8 ay 15 gün hapis cezası cezalandırılmasına dair...Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29.12.2010 tarih ve 2009/115-2010/238 E-K sayılı hükmü aleyhine yapılan temyiz istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 14.02.2013 tarih ve 2011/167108 sayılı tebliğnamesiyle bozma talebinde bulunulurak dava dosyasının dairemize gönderilmesi üzerine Dairemizin 08.12.2014 tarih ve 2013/4642-2014/20666 E-K sayılı ilamıyla hükmün onamasına karar verildiği anlaşılmıştır.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,

Sanık yönünden Dairemizin 08.12.2014 tarih ve 2013/4642-20666 E-K sayılı ilamının KALDIRILMASINA,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını

kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu nitelikli hâl saymıştır.

kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkânını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Olay tarihi itibariyle un, yem, zirai alet ticareti faaliyeti kapsamında vergi mükellefi olduğu anlaşılan sanık ...’ın, ...'da ... Ticaret şirketi olarak faaliyet gösteren, mağdur ...'ın müdürlüğünü yaptığı, aynı zamanda ortağı olduğu şirketten kendi nam ve hesabına küspe alımları yaptığı, bu şekilde ... Ticaret ile sanık arasında bir alışveriş meydana geldiği, 2005 yılı Aralık ayı sonlarında sanığın, ...'ye ait işyerinde bulunan 0332 812 10 09 no’lu telefondan ...'daki ... Ticareti arayarak ondan ... adına küspe istediği, yaptıkları pazarlık sonucunda 100 ton pamuk küspesi karşılığında 23.773,00 TL para ödenmesinin kararlaştırıldığı, sanığın, bu parayı çek ile ödeyeceğini söyleyip, ... Holding ... Şirketinden kaybolan ve aynı çek numarasından çoğaltıldığı anlaşılan muhatabı ... şubesi olan, 30.12.2005 düzenleme tarihli keşide yeri .. olan, hamiline olarak düzenlenmiş ... no’lu ve keşidecisi ... şirketi olarak görünen çeki, bu sahteliğini bilerek, muhtemelen o anda birlikte olduğu başka bir arkadaşına "..." şeklinde

isim yazdırıp .." şeklinde de imza attırmak suretiyle çeki gönderdiği, küspelerin teslim alınmasına rağmen suça konu çekin bankaya ibraz edilmesinden sonra sahte olduğunun tespit edildiğinin iddia olunduğu olayda;

Sanığın yargılama aşamasındaki beyanında, pamuk küspelerini şikayetçiden aldığını kabul etmesi, suça konu çekin kopyalanmış çek olması, katılanın aşamalardaki beyanlarından, önceden doğmuş borcun söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında; eksik inceleme yapıldığından bahisle bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 158/1-f-son maddesine göre adli para cezasının, aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, elde edilen haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel gün birim sayısı üzerinden belirlenip, artırım ve indirimlerin yapılmasından sonra elde edilen sonuç gün birim sayısının, 20-100 TL arasında tespit edilecek bir gün karşılığı para miktarı ile çarpılması suretiyle tayin edilmesi gerekirken, infazda tereddüde yol açacak şekilde doğrudan haksız menfaatin iki katına hükmedilip indirim oranının bu meblağ üzerinden yapılması suretiyle para cezasının yanlış hesaplanması,

Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan “47.546,00 TL” ve takdiri indirim maddesinin uygulandığı kısımdaki 39.621,00 TL” adli para cezası terimlerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla “2378 gün”, “1981 gün” ibarelerinin yazılması ile taksit uygulamasından önce gelecek şekilde “Sanığın şahsi ve sosyal durumu dikkate alınarak TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca sanığa verilen cezanın beher günü takdiren 20,00 TL’den paraya çevrilerek neticeten 39.620,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” denilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.