muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1241, Karar No: 2016/5502, Tarih: 12.04.2016

İnceleme konusu davada; öncelikle, davacı tanıkları dışında, resen tespit edilecek kişilerden, kanaat edinmeye yetecek kadarının uyuşmazlık konusu olan 17.04.2011-16.06.2012 tarihleri arasındaki dönemi kapsar mahiyette, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, tanıkların beyanları arasında çelişki olursa bu çelişki giderilmeli, davalı ve eski eşin uyuşmazlık dönemini kapsar şekilde ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer

adres belgelerinden yararlanılarak adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri tarihleriyle birlikte istenilmeli; ilgililerin dava konusu dönemi kapsayan adreslerinde, birlikte yaşama olgusunun var olup olmadığının tespiti amacıyla kolluk araştırılması yaptırılmalı, kurum raporunun aksinin sabit olup olmadığı belirlenmeli, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, uyuşmazlık konusu dönem itibariyle seçmen bilgi kayıtlarında davacı ve eski eşin nerede oy kullandıkları ve seçmen bilgi sistemindeki adreslerinin neresi olduğu araştırılmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9339, Karar No: 2016/6369, Tarih: 25.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/9339 E.  ,  2016/6369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen kararın, MERNİS kayıt sistemindeki adresine 15.01.2013 tarihinde 7201 sayılı Kanunun 21/2 maddesi uyarınca tebliğ edilmiş ise de, sanığın savunmasında beyan ettiği en son adresin kapı numarasının 205/A olarak beyan etmesine rağmen, mernis kayıt sistemindeki adresinin kapı numarası olarak 205/2 olarak yazılması ve karar tebliğinin buna göre yapılması nedeniyle yapılan bu tebliğ işleminin usule aykırı olduğu ve sanığa sonradan 24/01/2013 tarihinde mahkeme kaleminde yapılan karar tebliğinin usule uygun olup bu kapsamda sanık müdafinin temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

1-Sanığın, borçlusu müşteki ..., alacaklısı yetkilisi olduğu şirket olan 30.10.2010, 30.11.2010, 30.12.2010 vade tarihli, düzenleme tarihi bulunmayan suça konu 3 adet senedi sahte bir şekilde düzenleyip kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, müşteki ...'in 2007 yılı içerisinde kendisinden kombi aldığını, alacağına karşılık müştekinin kiracısı ile senet düzenlediklerini ancak suça konu senetlerin o senetler olmadığını, söz konusu senetleri kendisinin düzenlemediğini, üzerindeki yazı ve imzaların eli ürünü olmadığını, yapmış olduğu araştırma sonucu bu senetlerin yanında montaj elemanı olarak çalışan Armağan Özdemir isimli şahıs tarafından düzenlenip iş yeri kaşesi kullanılarak bir adet kombi karşılığında ..... Ltd. isimli şirkete cirolandığını tespit ettiğini beyan etmesi, 21.07.2011 tarihli bilirkişi raporunda senetlerin arka yüzlerinde basılı bulunan "......." içerikli kaşe izleri üzerinde ....adına atılı bulunan ciranta imzalarının ... elinden çıkmayıp adı geçenin hakiki imzalarının model alınması suretiyle adına sahte olarak atılmış imzalar olduklarının değerlendirilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, ..... isimli şahsın tanıklıktan çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, yazı ve imza örnekleri alınarak suça konu senetlerdeki yazı, rakam ve imzaların onun eli ürünü olup olmadığının tespit edilmesi, ..... Ltd. Şti. 'nin yasal temsilcisi dinlenilerek senetlerin hangi hukuki ilişki sonucu, kimden ve nasıl alındığı sorulup senet bedellerinin ödenip ödenmediği, ödenmişse hangi aşamada ödendiğinin belirlenmesi, senetler üzerindeki yazı ve rakamların sanığın eli ürünü olup olmadığı da usulünce araştırıldıktan sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 14.12.1992 tarih ve 1/5 ve Ceza Genel Kurulu'nun 24.03.1998 gün ve 51/106 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; kambiyo senetlerinde yapılan sahteciliğin resmi belgede yapılmış sayılabilmesi için, ilgili kambiyo senedinin Türk Ticaret Kanununda öngörülen bütün unsurları taşıması gerekir. Yasal unsurları taşımayan bir kambiyo senedinde sahtecilik yapılması halinde fiil, özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacaktır. Türk Ticaret Kanununun 688/6 ve 689/4. (suç ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nun 776 ve 777.) maddeleri uyarınca bonoda tanzim tarihinin yazılı bulunması zorunludur. Suça konu senetlerde tanzim tarihinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 02.10.1996 gün 12/590-650 sayılı kararında açıklandığı üzere kambiyo senedi vasfı bulunmaması nedeniyle sanığın eyleminin özel belgede sahtecilik suçuna uygun bulunduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16453, Karar No: 2012/19809, Tarih: 25.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/16453 E.  ,  2012/19809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3920 TL alacağın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın zamanaşımı nedeni ile reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, davalının devlet hastanesinde laboratuar teknisyeni olarak çalıştığını, döner sermayeden davalıya haksız ödeme yapıldığını beyan ederek fazla ödenen 3920TL. alacağın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı taraf, zamanaşımı savunmasında bulunmuştur.Mahkemece davanın 60 günlük idari dava açma süresi içinde açılmadığı,ayrıca ödemeye dayanak işlemin de iptal edilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, verilen bu karar Dairemizin 5.12.2011 tarih ve 2011/15457 – 20149 sayılı kararı ile ve “Herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin BK.nun haksız iktisap kuralları çerçevesinde istenip istenemeyeceği tartışılmadan davanın reddine karar verilmesinin doğru olmayacağı gerekçesi“ ile bozulmuş, mahkeme tarafından bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili talebine ilişkindir.

BK.nun 66. maddesi gereğince, taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine göre zamanaşımı süresi 1 yıldır. Ancak bu sürenin işleyebilmesi için davacı idarenin verdiğini geri istemeye hakkı olduğunu öğrenmiş olması gerekir. Bu durumda zamanaşımı, dava açılması hususunda emir vermeye yetkili makamın öğrendiği tarihten itibaren başlar.Öyle ise mahkemece, bu ilkeler ışığında, davacı kamu hukuku tüzel kişisinde dava açma konusunda emir vermeye yetkili makamın ve bu makamın fiil ve zararı öğrenme tarihinin belirlenip, bu tarihten itibaren zamanaşımının dolup dolmadığının tespit edilmesinden sonra, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5742, Karar No: 2024/2326, Tarih: 21.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5742 E.  ,  2024/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1406 Esas, 2022/902 Karar

Avukat ...

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/553 E., 2020/524 K.

Taraflar arasındaki haksız rekabetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; merkezi Ankara'da olan davalının imtiyaz sahibi ve Yazı İşleri Müdürü olduğu Meclis Özel adlı dergi yayımlandığını, bu dergide, derginin internet sayfası ve sosyal medya hesaplarında Meclis adı ve TBMM logosuna benzeyen logo kullanıldığını, hukuka aykırı olarak söz konusu derginin yerel süreli yayınlarında, internet sayfası ve sosyal medya hesaplarında Meclis adını ve logosunu kullanmasının TBMM'nin yayın organı izlenimini verdiğini, ismi ve logosu nedeniyle, milletvekilleri ve vatandaşlar tarafından dergi ile TBMM arasında bağ kurulduğunu, farklı algılamaya ve iltibasa yol açtığını, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda belirtilen haksız rekabet haline girmekte olduğunu ileri sürerek Meclis Özel adlı derginin yerel süreli yayınlarında, internet sayfası ve sosyal medya hesaplarında Meclis adını ve TBMM logosuna benzeyen logo kullanmasının haksız rekabet olduğunun tespitine, haksız rekabetin önlenmesine, derginin isminden, internet ve sosyal medya hesaplarından Meclis isminin ve Türkiye Büyük Millet Meclisi logosuna benzeyen logosunun kaldırılması suretiyle haksız rekabetin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafça iddia olunan haksız rekabetin ihlali sebebiyle ikame edilen huzurdaki davanın bir ve üç yıllık zamanaşımına uğradığını, davacının sadece Meclis ibaresinin derginin adında yer aldığı iddiasıyla huzurdaki davayı ikame ettiğini, davacının, soyut ve genel geçer cümlelerle iddia ettiği haksız rekabetin ne şekilde gerçekleştiğini somutlaştırması ve ispatlaması gerektiğini, benzer logo kullanımı iddiasının da tek başına haksız rekabeti oluşturmayacağını, huzurdaki davada ispat yükünün davacıda olmasına rağmen, iddiasını ispatlamak için ispata yarar herhangi bir delile dayanmadığını, TBMM Genel Sekreteri ile bu dergide yayınlanan iki adet röportaj yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafından çıkartılan Meclis Özel dergisinin, yerel süreli yayınlarında, internet sayfası ve sosyal medya hesaplarında TBMM logosuna oldukça benzeyen, dikkat edilmediği takdirde ayırt edilmesi mümkün olmayan logo ile Meclis ibaresini birlikte kullandığı, Meclis ibaresinin yanında özel ibaresinin oldukça küçük yer aldığı, bu durumun davalının dergi ve internet site ve sosyal medya hesaplarındaki logo ve ismi ile TBMM isim ve logosu arasında okuyucuyu yanılmaya yönelik dürüstlük kuralına aykırı reklam ve satış yöntemi ile haksız rekabet oluşturduğu, davalının fiilen logo ve Meclis ismini kullanmaya devam etmesi nedeniyle 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 60 ıncı maddesindeki 3 yıllık zamanaşımının dolmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, davalının Meclis Özel Dergisi, yerel süreli yayınlarında, internet sayfası ve sosyal medya hesaplarında Meclis adına ve TBMM logosuna benzeyen logoyu haksız rekabet hükümlerine aykırı kullandığının tespitine, Meclis ibaresi ve TBMM logosuna benzeyen logonun kaldırılması suretiyle haksız rekabetin önlenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına uğradığını, kullanımı yasak kelimelerden olmayan meclis ibaresinin dergi isminde geçmesinin ne şekilde haksız rekabete neden olduğunun somut bir şekilde ortaya konulamadığını, davada ispat yükü davacıda olmasına rağmen, davacı taraf iddiasını ispatlamak için ispata yarar herhangi bir delile dayanmadığını, müvekkilin dergisinin ismi meclis kelimesinden ibaret olmadığını, TBMM logosu ile müvekkiline ait Meclis Özel isimli derginin logosunun benzediği iddiasının gerçek dışı olup logoların gözle görülür ve net bir şekilde birbirinden farklı bulunduğunu, logoların benzerliği hususunda bilirkişi incelemesi yapılmadığını, haksız rekabetin önlenmesine karar verilebilmesi için haksız rekabet iddiasının ispatlanması gerektiğini, TBMM Genel Sekreteri ile röportaj dahi yapıldığını, davacının benzer başka logolu dergilere dava açmadığını, bu bağlamda kötü niyetli olduğunu, hemen her sayıda farklı logo kombinasyonu kullandıklarını, TBMM'nin serbest piyasada yer almadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı tarafından çıkartılan Meclis Özel dergisinin, yerel süreli yayınlarında, internet sayfası ve sosyal medya hesaplarında TBMM logosuna benzeyen logo ile Meclis ibaresini birlikte kullandığı, bu durumun 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu uyarınca haksız rekabet oluşturduğu, davalının haksız rekabet eyleminin devam etmesi nedeniyle zamanaşımının gerçekleşmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haksız rekabetin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 55 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava, haksız rekabetin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 55 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36004, Karar No: 2017/3490, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36004 E.  ,  2017/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7680, Karar No: 2023/2442, Tarih: 02.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7680 E.  ,  2023/2442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Tasarlayarak kasten öldürme, tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında maktulü tasarlayarak kasten öldürme suçu ile katılan ...'i tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği

temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2019/424 Esas, 2021/584 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık hakkında maktulü tasarlayarak kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

2. Sanık hakkında katılan ...'i tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba,

3. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci ve devamı fıkraları ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.04.2022 tarihli ve 2022/416 Esas, 2022/481 Karar sayılı kararı ile;