muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9448, Karar No: 2008/17162, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9448 E.  ,  2008/17162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KATILAN DAVACI : ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Köy Tüzelkişiliği vekili ile katılan davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davaya konu taşınmaz kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 34 parsel ayılı taşınmaz 6675,49 m² yüzölçümü ile belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı köy tüzel kişiliği, ... ve ... Mevkiinde bulunan çekişmeli taşınmazın önceden ... köyünü oluşturan dokuz aile olan ... ..., ... ..., ..., ..., ... ..., ... ..., ... ... ..., ... ve ... ... adlarına tapuda kayıtlı bulduğu ve ... Köyünün ortak malı olan yer olduğunu ileri sürerek ... Köyü tüzel kişiliği adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında Orman Yönetimi dava konusu parselin orman sayılan yerlerden olduğundan orman niteliği ile hazine adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece davacını ve katılan davacının davasının REDDİNE; çekişmeli taşınmazın, tespit gibi tapuya tesciline, karar verilmiş, hüküm davacı ... KÖYÜ TÜZEL KİŞİLİĞİ vekili ile katılan davacı ... YÖNETİMİ tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve taşımazın tespit tarihinden önce 20 yılı aşkın süredir davalının gecikmesiz aralıksız ... sıfatıyla zilyetliğinde olduğu, davacı ... Köyü Tüzel Kişiliğinin dayandığı Ömerkan Nahiyesi Miştin Köyü Keferdide mevkiinde, ... tarla cinsli T. EVVEL 1316 D. Tarih 4 sayılı 80 dönüm yüzölçümlü, imar yoluyla ... Oğlu ..., ... Oğlu ..., ... Oğulları ..., ..., ... ve ... Oğlu ... ve ... Oğlu ... ve Molla ... Oğlu ... Ve ... ve ... ... adına kayıtlı, doğusu, genel yol, batısı, ... toprağı kuzeyi, Faki toprağı güneyi, Miştin toprağı sınırlı tapu kaydının çekişmeli parsele uymadığı

-2-

2008/9448 - 17162

-2-

2008/9448 - 17162

gibi, tapu kaydı maliklerinin davacı köy Tüzel Kişiliğinin miras bırakanı olmadığı ve davacı köy tüzelkişiği veya tapu maliki mirasçılarının taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı, davalının zilyetliği ve tapu kaydının 1316 (1900) tarihli olması insan ömrü ile ve maliklerin ölüm tarihleri göz önünde bulundurulduğunda, dayanılan tapu kaydının 3402 Sayılı Yasanın 13/B-c. maddesi gereğince yasal değerini yitirmiş olması nedeniyle kaydın taşınmaza ait olduğu bir an için kabul edilse bile, tapu kaydına değer verilemeyeceği göz önünde bulundurularak davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği ve katılan ... Yönetiminin davasının reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 02/12/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18604, Karar No: 2016/6272, Tarih: 23.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/18604 E.  ,  2016/6272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... bakımından kısmen kabulüne, diğer davalılar bakımından reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın müteveffanın sevk ve idaresindeki traktöre kusursuz olarak çarpması sonucu araçta meydana gelen hasarın 30.676,00-TL olduğunu, aracın kaza öncesi piyasa rayiç değeri 13.500,00-TL olduğundan pert olduğunu, sovtaj değerinin 2.500,00-TL olduğunu, müvekkilinin 11.000,00-TL maddi zarara uğradığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 11.000,00-TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kazanın 14/07/2011 tarihinde saat 12:00 civarında meydana geldiğini, müvekkili şirket kayıtlarında zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesinin 14/07/2011 tarihinde saat 12.56'da tanzim edildiğini, kaza meydana geldikten sonra tanzim edilen poliçe sebebiyle müvekkili şirketin sorumluluğu bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... (... A.Ş.) vekili, müvekkil şirket ile dava dışı ... arasında noterde imzalanan düzenleme finansal kiralama sözleşmesi ile kiracı şirkete 5 yıl süre ile kiralandığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müteveffanın müvekkilinin işçisi olmadığını, davalı ... şirketi ile akdedilen finansal kiralama sözleşmesinde de müvekkilinin kefil olup borçlu ve kiralayan olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,(2012/163 esasa kayıtlı davalıları ..., ...(...)) yönünden davanın, a-Davalı ... şirketinin işletenlik sıfatı bulunmadığından hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, b-Davalı ... açısından sorumluluğunu gerektirecek iddia ispatlanamadığından davanın reddine, birleşen (2012/278 esasa kayıtlı davalıları ... A.Ş. ...) davanın kısmen kabulü ile; a-Zorunlu mali mesuliyet sorumluluk sigorta poliçesinin kaza meydana geldikten sonra düzenlendiği kanaatiyle davalı ... AŞ yönünden davanın reddine, b-10.000,00-TL maddi tazminatın haksız fiil tarihi olan 14.07.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin (1.000,00-TL) reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece verilen ilk hüküm, davalı ... dışındaki diğer tüm davalılar tarafından temyiz edilerek Dairemizin 11.06.2014 tarih, 2014/9628 Esas, 2014/9473 Karar sayılı ilamıyla temyiz eden davalılar ... A.Ş., ...(...) ve ... yararına bozulmuş, ilk kararı temyiz etmeyen davalı ... hakkında verilen hüküm kesinleşmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, hakkındaki hüküm kesinleşmiş olan davalı ... yönünden yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Buna göre, mahkemece davalı ... yönünden kesinleşen hüküm nedeniyle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, sanki önceki hüküm

davalı ... yönünden de bozulmuş gibi yazılı olduğu biçimde yeni hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Adam çalıştıran kimselerin sorumluluğu 6098 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinde (818 Sayılı BK'nın 55. maddesi) düzenlenmiştir. Buna göre "Adam çalıştıran, çalışanın, kendisine verilen işin yapılması sırasında başkalarına verdiği zararı gidermekle yükümlüdür. Adam çalıştıran, çalışanını seçerken, işiyle ilgili talimat verirken, gözetim ve denetimde bulunurken, zararın doğmasını engellemek için gerekli özeni gösterdiğini ispat ederse, sorumlu olmaz. Bir işletmede adam çalıştıran, işletmenin çalışma düzeninin zararın doğmasını önlemeye elverişli olduğunu ispat etmedikçe, o işletmenin faaliyetleri dolayısıyla sebep olunan zararı gidermekle yükümlüdür."

Davacı, müvekkilinin kusursuz olarak çarptığı müteveffanın sevk ve idaresindeki traktörün finansal kiracısı ve müteveffanın çalıştığı çiftliğin sahibi olması nedeniyle davalı ...'dan pert olan araçtaki zararını talep etmiştir.

Davacı, müvekkilinin kusursuz olarak çarptığı müteveffanın sevk ve idaresindeki traktörün finansal kiracısı ve müteveffanın çalıştığı çiftliğin sahibi olması nedeniyle davalı ...'dan pert olan araçtaki zararını talep etmiştir.

Davalı ... Bergama Cumhuriyet Başsavcılığı'na vermiş olduğu 15.07.2011 tarihli dilekçesinde, .... mevkinde işçisi olan traktör sürücüsü müteveffa ...'nin trafik kazası sonucu vefat ettiğini, müteveffanın kullandığı traktörün finansal kiralama sözleşmesi ile şirketlerince kiralandığını, müteveffanın yakınlarının cenaze işlemiyle ilgilendiğini beyanla savcılık dosyasından kaza tespit tutanağı ve genel adli muayene raporunun örneğini istemiştir. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde ise traktör sürücüsü müteveffa ...'nin müvekkilinin işçisi olmadığını, çalıştığı iddia edilen çiftliğin sahibinin müvekkili olmadığını da belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davalı ...'nın savcılıktaki dilekçesiyle çelişen cevap dilekçesinde yer alan soyut iddiasına göre hiçbir araştırma yapılmadan, davacının savunmanın aksini kanıtlayamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez. Bu durumda mahkemece traktör sürücüsü müteveffa ...'nin davalı ...'nın işçisi olup olmadığı, davalı ...'nın somut olayda adam çalıştıran sıfatıyla sorumluluğu olup olmadığı araştırılıp tartışılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekir-

ken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4-Mahkemece hükme esas alınan makine mühendisinden aldırılan bilirkişi raporunda aracın pert olduğu, tamiri halinde rayiç değerinden fazla masraf yapılacağı, araç rayiç değeri 13.500 TL, sovtaj değeri 3.500 TL olup zararın 10.000 TL olduğu belirtilmiş ise de, hasarlı ve değişmesi gereken parçaların bedeli, yapılması gereken işçiliklerin bedeli tek tek gösterilmemiş ve toplam hasar bedeli hesaplanmamıştır. Davacı vekili bilirkişi raporuna itiraz etmiştir. Bilirkişi raporu denetime elverişli değildir. Bu durumda mahkemece, davacının bilirkişi raporuna itirazları da değerlendirilerek, hasarlı ve değişmesi gereken parçaların bedelinin, yapılması gereken işçiliklerin bedelinin kalem kalem gösterilmesi ve toplam hasar bedelinin hesaplanması konusunda aynı bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınarak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,(2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin, (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'ya geri verilmesine 23/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17, Karar No: 2022/728, Tarih: 22.11.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/17 E.  ,  2022/728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 3. Ceza Dairesi

Sanık ...'in kasten yaralama suçundan TCK'nın 37/1, 86/1, 87/3, 29, 62/1, 50/1, 52/2, 52/4 maddeleri uyarınca 4.860 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 19.09.2018 tarih ve 19063-13259 sayı ile;

“...Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilam bulunan sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3, 29 ve 62. maddeleri gereğince hükmolunan hapis cezasının TCK'nin 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nin 58/1. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması...” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 19.10.2018 tarih ve 280188 sayı ile;

“...Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilam bulunan sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3, 29 ve 62. maddeleri gereğince hükmolunan hapis cezasının TCK'nin 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nin 58/1. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması...” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 19.10.2018 tarih ve 280188 sayı ile;

“...5237 sayılı Kanun sistematiğinde, sadece hapis cezası öngören suçlardan hüküm kurulduğunda, hükmolunan hapis cezasının TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasına göre adli para cezasına veya seçenek tedbire çevrilmesine engel bir düzenleme bulunmamaktadır. Buna göre hâkim, tekerrüre esas olan mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında tayin ettiği kısa süreli hapis cezasını şahsileştirirken, takdiren TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasını uygulayabilecektir. Tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına veya seçenek tedbire çevrilmesinin yasaklanması ise kanaatimizce kanunun sistematiğine aykırı bir durum teşkil edecektir. Kanun koyucu, TCK'nın 58. maddesinin 1. fıkrasında tekerrürü kural olarak benimsedikten sonra, tekerrürün şartlarını açıklarken aynı maddenin 3. fıkrasında seçimlik ceza olarak öngörülen suçlar yönünden bir sınırlama getirmiş, ancak seçimlik ceza öngörmeyen hallerde tekerrür hükümlerinin mutlak uygulanacağına ilişkin bir şart kabul etmemiştir. 5237 sayılı Kanun'da hapis cezası öngören düzenlemelerde tekerrür şartlarının bulunması halinde cezanın adli para cezasına veya seçenek tedbire çevrilmesine kanuni bir engel bulunmamakla birlikte Kanun koyucu bazı özel kanunlarda tekerrür halinde hükmolunacak hapis cezasının adli para cezasına veya seçenek tedbire çevrilmesini yasaklamıştır. Örneğin 5101 sayılı Kanun ile değişik 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 75. maddesinde "tekerrür üzerine verilen hapis cezası ... para cezası veya tedbire çevrilemez" düzenlemesi yaparak, anılan Kanun uyarınca kesinleşmiş bir mahkûmiyet kararı bulunan failin iki yıl içinde yeniden suç işlemesi halinde verilecek hapis cezasının adli para cezasına veya tedbire çevrilemeyeceğini belirtmiştir. Kanun koyucu tarafından genel kanun olarak nitelendirmemiz gereken 5237 sayılı Kanun'da tekerrür şartlarının varlığı halinde hapis cezalarının adli para cezası veya tedbire çevrilmesi yasaklanmadığından, Kanun koyucunun öngörmediği bir şekilde TCK'nın 58. maddesindeki metnin kıyasa yol açacak suretle sanığın aleyhine yorumlanması da mümkün görülmediğinden Yüksek Dairece verilen karara itiraz edilmesi zorunluluğu doğmuştur...” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 14.11.2018 tarih ve 7167-17382 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 3. Ceza Dairesince 14.11.2018 tarih ve 7167-17382 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme dışı katılan-sanık ...'ın katılan ...'e ve katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar itirazın reddedilmesi suretiyle, inceleme dışı katılan-sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar ise itiraz edilmeksizin kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme; sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkûmiyet hükmü bulunan sanık ... hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilip çevrilemeyeceğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ...’in suç tarihinde 45 yaşında olduğu, evli ve 1992 doğumlu bir oğlu (inceleme dışı sanık ...) ve 1998 doğumlu bir kızı olduğu, ilkokul mezunu ve şoför olduğu, sabit bir geliri olmadığı, narenciye bahçesinden elde ettiği gelirle geçimini sağladığı, eşinin ev hanımı olduğu,

Sanığın, uyuşmazlığa konu kasten yaralama suçunu işlediği 07.10.2012 tarihinden geçmişe dönük adli sicil kayıtlarının incelenmesinde;

- 27.03.2004 tarihinde işlediği hırsızlık suçundan, ... Asliye Ceza Mahkemesince 22.12.2008 tarihli 190-250 sayılı kararıyla 765 sayılı TCK’nın 492/2, 522, 523. maddeleri gereği 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair hükmün CMK’nın 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

- 05.05.2005 tarihinde işlediği hakaret suçundan, ... Asliye Ceza Mahkemesince 15.07.2005 tarihli ve 88-180 sayılı kararıyla verilen 765 sayılı TCK’nın 266/3 maddesi uyarınca 5 ay hapis ve 407,00 TL adli para cezasına dair mahkûmiyet hükmünün 30.05.2007 tarihinde kesinleştiği, bu hükmün ilişkin yapılan uyarlama yargılaması sonucunda ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince 29.12.2008 tarihli 73-258 sayılı kararla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

- 03.09.2008 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan, ... Asliye Ceza Mahkemesince 26.04.2011 tarih ve 335-156 sayılı kararıyla TCK’nın 86/1 maddesi uyarınca hakkında 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair mahkûmiyet hükmünün 31.05.2011 tarihinde kesinleştiği, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 30.01.2014 tarih ve 2014/25 D..... sayılı kararla koşullu salıverilmesine karar verildiği, tekerrüre esas bu ilamın 12.10.2014 tarihinde yerine getirilmiş sayıldığı,

- 03.09.2008 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan, ... Asliye Ceza Mahkemesince 26.04.2011 tarih ve 335-156 sayılı kararıyla TCK’nın 86/1 maddesi uyarınca hakkında 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair mahkûmiyet hükmünün 31.05.2011 tarihinde kesinleştiği, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 30.01.2014 tarih ve 2014/25 D..... sayılı kararla koşullu salıverilmesine karar verildiği, tekerrüre esas bu ilamın 12.10.2014 tarihinde yerine getirilmiş sayıldığı,

... Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 31.12.2012 tarihli ve 1360-820 sayılı iddianamede; müşteki ...’ın aracıyla sokakta ilerlerken aynaların birbirine çarpması sonucu karşı yönden gelen ve içinde tanımadığı iki erkek bir kadın şahsın bulunduğu aracın biraz ileride durduğunu, araçtakilerin kendisine doğru öfkeli şekilde yürüdüğünü, araçtan inen ... isimli şahsın yanına gelerek kendisine yumruk atmaya başladığını, bu sırada ... isimli daha yaşlı olan şahsın ise kendisini ...’e karşı vurmaması için tuttuğunu beyan ettiği, olay yerine gidildiğinde yerde bir adet metal bileklik bulunduğu, müştekinin yüzündeki kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını 2 (orta) derecede etkilediğinden bahisle, sanık ...’in TCK’nın 37/1 maddesi uyarınca 86/1, 86/3-e, 87/3, 54/1, 53, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı,

... 1. Asliye Ceza Mahkemesince 23.12.2014 tarih ve 20-622 sayı ile; sanık ... ve inceleme dışı sanık ...’in fikir ve eylem birliği içinde katılan ...’a yönelik eylemlerinin nitelikli kasten yaralama suçunu oluşturduğu, olay yerinde bulunan metal bilekliğin suçun işlenmesi sırasında kullanıldığına dair bir delil veya beyan olmadığından 86/3-e maddesinin uygulanmasına yer olmadığı, ilk haksız hareketin kim tarafından başlatıldığının tespit edilemediğinden sanıklar hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik indiriminin alt sınırdan yapılması gerektiğinden bahisle sanık ...’in TCK’nın 37/1 maddesi delaletiyle 86/1 maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezasıyla, katılanda meydana gelen kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını 1. derecede etkilediğinden TCK’nın 87/3 maddesi uyarınca cezada 1/12 oranında artırım yapılarak 1 yıl 1 ay hapis cezasıyla, ilk haksız hareketin kim tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edilememesi gerekçesiyle TCK’nın 29. maddesi uyarınca cezada alt sınırdan 1/4 oranında indirimle 9 ay 22 gün hapis cezasıyla, cezanın gelecekteki etkileri gözetilerek TCK’nın 62/1 maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 8 ay 3 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca günlüğü 20,00 TL’den hesaplanmak suretiyle 4.860 TL adli para cezasına çevrilmesine, hükmedilen adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca aylık eşit taksitler hâlinde 24 ay taksitle ödenmesine, sanık hakkında adli para cezasına hükmolunduğundan TCK'nın 51, 53 ve 58. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın adli sicil kaydında daha önceden kasten işlenen suçtan dolayı sabıkasının bulunması, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar bulunması ve olumlu kanaat hasıl olmadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği,

Yerel Mahkemece kurulan adli para cezasına dair mahkûmiyet hükmünün katılan vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 19.09.2018 tarih ve 19063-13259 sayı ile; sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK’nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliğinden bozulmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

5237 sayılı TCK'nın "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50. maddesinin 1. fıkrası;

"Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre;

a) Adlî para cezasına,

b) Mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle, tamamen giderilmesine,

c) En az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkânı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmeye,