muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2039, Karar No: 2018/7361, Tarih: 15.10.2018

Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

... ili ... ilçesinde bulunan ... yeraltı maden ocağında 13/05/2014 tarihinde meydana gelen yargılamaya konu iş kazasının 301 kişinin ölümüne ve 486 kişinin yaralanmasına yol açtığı, son yüz yılın en büyük iş kazalarından birisi olan bu iş kazasının yalnızca iş kazasına uğrayanlarda veya kazalıların yakınlarında değil toplumun genelinde derin bir üzüntü meydana getirdiği, bu kapsamda ... maden kazası gibi toplumu derinden etkileyen facialarda ile hüküm altına alınan manevi tazminat tutarları değerlendirilirken manevi tazminatın caydırıcılık unsurunun öne çıkması gerektiği kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ölenin olayda hiç kusurunun bulunmadığının anlaşılıp kaza olayının meydana gelmesinde kusuru bulunanlar arasındaki kusur dağılımının kendi aralarında görülmesi muhtemel rücu davasında yeniden değerlendirilmesinin mümkün bulunmasına, istinaf kanun yoluna başvurulurken ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülemeyeceğinin kabulüne göre davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün temyiz edenin sıfatına temyiz kapsam ve nedenlerine göre ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23338, Karar No: 2011/1354, Tarih: 09.02.2011

**4. Ceza Dairesi         2008/23338 E.  ,  2011/1354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların, çocukları Hakkı Doygun’un öğrenim gördüğü liseye giderek tasdikname ile okuldan uzaklaştırılma nedeninin öğrenmek amacıyla müdürle görüşmek istediklerinde kovulduklarına dair savunmaları karşısında, olayın çıkış nedeni irdelenerek haklarında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma olanağı bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

2- Kısa ve gerekçeli karada, takdiri indirim nedeni uygulanırken yasa maddesi gösterilmeyerek CYY.nın 232/6.maddesine aykırı davranılması,

3- TCY.nın 53/1.maddesinin (c) bendinde düzenlenen hak yoksunluğunun sanıkların kendi alt soyları bakımından koşullu salıverme tarihine kadar uygulanacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ... ve ...'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6301, Karar No: 2013/15926, Tarih: 26.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/6301 E.  ,  2013/15926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimitarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366.'nun ve HUMK. 438.'nun maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7649, Karar No: 2008/14649, Tarih: 04.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7649 E.  ,  2008/14649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kulübün kendilerine ait tesiste kamp yaptığını ve bedelini ödemediğini tahakkuk ettirilen ücretin tahsili için yapılan icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile takibin 1.208,18 YTL üzerinden ve dahili davalı ... yönünden devamına, icra inkar tazminatının hazine dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ... Hazinesinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı PTT Gençlik ve Spor Kulübü Derneğinin davacıya ait tesislerde kamp yaptığı ve bedelinin ödenmediği hususları taraflar arasında ihtilaflı değildir. Davalı Kulübün 22.3.2003 tarihinde feshine karar verilmiş, aktif ve pasifleri ile hazineye devrolduğunun anlaşılması nedeniyle hazine davaya dahil edilmiştir. Davalı ... kampın yapıldığı tarihte kulüp yöneticisi olup kulübün borçları nedeniyle şahsi sorumluluğu olmaması nedeniyle bu davalı hakkında davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı açıklanan nedenlerle ... Hazinesinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ...'e iadesine, 4.12.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10038, Karar No: 2018/12628, Tarih: 22.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/10038 E.  ,  2018/12628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçirilen 8 kutu makaron yönünden, ayrıca hüküm kurulması gerektiği gözetilerek;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 27.11.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 19.03.2013 olduğu,

Aynı gün incelenen Dairemizin 2015/10206 Esas sırasında kayıtlı olan Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/172 Esas, 2013/443 Karar sayılı dosyada suç tarihinin 16.09.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 29.03.2013 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 21/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3665, Karar No: 2019/1762, Tarih: 07.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3665 E.  ,  2019/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlu adına kayıtlı aracın satılarak bedelinin paylaşıma konu edildiğini, şikayet olunan Vergi Dairesinin haczinin 2. sıraya kendilerinin 3. sıraya kaydedildiğini, kendi hacizlerinin vergi dairesinin haczinden önce olduğunu öne sürerek sıra cetvelinin iptalini şikayet etmiştir.

Şikayet olunan Vergi Dairesi vekili şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kamu alacaklarından kaynaklanan hacizlerin satış istenmemesi nedeniyle düşmeyeceği ve vergi dairesi haczinin şikayetçi haczinden önce olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK'nın 366. maddesi uyarınca hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10503, Karar No: 2008/137, Tarih: 14.01.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/10503 E.  ,  2008/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BODRUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/03/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı Y.K.kendisinden mal kaçırmak amacıyla 1676 sayılı parsel taşınmazdaki 1 nolu dairesinin intifa hakkını uhtesinde bırakıp, çıplak mülkiyetini oğlu olan davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, temlikin muvazaalı olduğunu ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında tescil olmadığı takdirde tenkis isteğinde bulunmuştur.

Davalı, satışın gerçek olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, miras bırakanın yaptığı temliki işlemin muvazaalı olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden;tarafların ortak miras bırakanı Yusuf Kenan'ın kayden malik olduğu 1676 parsel sayılı taşınmazdaki 1 nolu bağımsız bölümünün intifa hakkını uhtesinde bırakmak suretiyle çıplak mülkiyetini 17.9.1993 tarihinde davalıya temlik ettiği murisin ölümü ile davalının tam mülkiyet sahibi olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, miras bırakanın yapmış olduğu bu temlikin kendisinden mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri toplumsal eğilimleri, olayların olağan ve akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlandırılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, tarafların miras bırakanın çocukları olduğu ve murisin zengin ve varlıklı bir kişi olup, mal satmaya ihtiyacının bulunmadığı gibi taşınmazın gerçek değeri ile akitteki değeri arasında aşırı fark bulunduğu, öte yandan davalının satış bedelini ödediğinin de kanıtlanamadığı dosya kapsamıyla sabittir.

O halde değinilen bu olgular yukarıdaki ilkelerle birlikte değenlendirildiğinde, miras bırakanın yapmış olduğu temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.1.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/28235, Karar No: 2024/11842, Tarih: 16.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/28235 E.  ,  2024/11842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 22.02.2023

SAYISI : 2021/2016 E., 2023/76 K.

SUÇLAR : Hırsızlık,iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.02.2023 tarihli ve 2021/2016 Esas, 2023/76 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 22.02.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çubuk 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2803, Karar No: 2019/3910, Tarih: 14.10.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/2803 E.  ,  2019/3910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacının sözleşme dışı yapıldığı iddia edilen imalâtların tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili mahkememize verdiği 01.02.2013 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... Emniyet Müdürlüğü Hizmet Binası Deprem Güçlendirme ve Onarımı yapım ihalesini aldığını, taraflar arasında bu kapsamda sözleşme yapıldığını, müvekkilinin davalı tarafın talebi üzerine sözleşme dışı birtakım işler yaptığını, ancak bedellerinin ödenmediğini belirterek asgari KDV hariç 10.000,00 TL'nin %19 KDV'si ile birlikte tespiti ile işin bitmiş olduğu 23.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek olan ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava etmiştir.Davalı ... vekili, sözleşmenin 28.1.b bendine göre sözleşme bedelinin %10'una kadar ilave işin davacı yüklenici firmaya yaptırıldığını, bu artış bedelinin de işin kesin hesabında ödendiğini, yüklenici firmaya işin sözleşme bedelinin %10 dışında imalât yapılması hususunda idarece yazılı talimatın verilmediğini, yükleniciye verilen süreninde proje revizeleri yapılacak imalât değişikliklerinde ve %10 keşif artışları dikkate alınarak verildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Mahkemece, sözleşme dışı yapılan imalâtların iş sahibine yararlı olması halinde sözleşmenin yapıldığı tarihte yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 410 ve devamı maddelerinde tanımlanan vekâletsiz iş görme hükümlerine göre, bedelinin iş sahibinden istenilmesi mümkün olduğu bu nedenle davacının sözleşme dışı yaptığı iş karşılığı bilirkişi raporunda belirlenen 107.385,90 TL’nin davacı lehine hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.Dava sözleşme dışı yapıldığı iddia edilen imalâtların tahsiline ilişkin olup mahkemece alınan 26.05.2014 tarihli birinci bilirkişi raporuyla yapıldığı iddia edilen işlerin %10 maliyet içinde kaldığı ve davacının alacağı bulunmadığı belirtilmiş; 02.10.2014 tarihli ikinci raporda ise %10 artış dışında kalan imalâtlar bulunduğu belirtilmiştir. 11.02.2015 tarihli üçüncü rapor ve ek raporda ise sözleşme dışı imalâtların bir kısmını tadilat ruhsatıyla kullanılabilir hale gelebileceği bir kısmınınsa, deprem güçlendirme ve onarım işiyle ilgisi olmadığından bedel ödenmesinin mümkün olmadığı açıklanmıştır. Davacı yüklenicinin sözleşme dışı imalât yapması halinde bedelinin vekâletsiz iş görme hükümlerine göre talep etme hakkı bulunmaktadır. Talep edilecek imalât bedellerinin yasal ve iş sahibinin yararına olması gerekir. Bilirkişi raporunda bir kısım imalâtların ruhsata bağlanması halinde bedelinin ödeneceği belirtildiğine göre bu kalem imalâtlar yönünden davacıya yetki ve süre verilerek ruhsata bağlanmasının sağlanması halinde bedellerinin yapıldığı yıl piyasa fiyatlarına göre bedellerinin hesaplattırılması, yine deprem güçlendirme ve onarım işi ile ilgisi bulunmadığı için bedeli hesaplanmayan ancak davalı tarafından kullanıldığı anlaşılan imalâtların da bedellerinin vekâletsiz iş görme hükümlerine göre yapıldığı yıl piyasa fiyatlarına göre bedellerinin tahsili gerekir

. Mahkemece yapılması gereken iş; ruhsata bağlanması gereken imalâtlar için davacıya yetki ve süre verilmesi, bundan sonra bedellerinin diğer sözleşme dışı imalâtlarla birlikte 20.05.2015 tarihli raporu veren heyetten alınacak ek rapor alınarak hesaplattırılıp sonucuna göre karar verilmesinden ibaret olup eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamıştır.Öte yandan kabule göre de davacı tacir ise de davalı ...’nin 6102 sayılı TTK 16/2. maddedeki düzenleme karşısında tacir sayılması mümkün olmadığı ve her iki tarafın da tacir olması şartı gerçekleşmediği için TTK 4. madde gereğince ticari dava sayılamayacağından, genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemesi görevli olduğu halde davaya bu sıfatla bakılması gerekirken asliye ticaret mahkemesi sıfatıyla bakılması da doğru olmamıştır.Belirtilen nedenle kararın temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 14.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12682, Karar No: 2014/36256, Tarih: 18.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/12682 E.  ,  2014/36256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında müşteki ...'e yönelik işyeri dokunulmazlığını bozma suçu ile ilgili olarak zamanaşımına kadar işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanıkların farklı tarihlerde 2 kez okul çatısından bakır levha çaldıklarının anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesindeki teselsül hükümleri uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından, suça konu inşaat halinde bulunduğu anlaşılan caminin çatısındaki bakır levhaların 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki "adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya" niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması ise; sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 18.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.