muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10839, Karar No: 2020/6001, Tarih: 19.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10839 E.  ,  2020/6001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2006 ve 2007 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE;

2- 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve 2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan hükümlerde TCK'nin 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

19/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20704, Karar No: 2017/1638, Tarih: 03.04.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/20704 E.  ,  2017/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil istemli dava sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabul-kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Dava paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar; mirasbırakanları...’in ölümü ile davalılarla iştirak halinde malik oldukları taşınmazların kullanımları engellenerek sadece davalılarca kullanıldığını, bu hususta keşide edilen ihtarında sonuçsuz kaldığını, açılmış ortaklığın giderilmesi davası bulunduğunu ileri sürerek 2007 yılından dava tarihine kadarki dönem için 118.125-TL. ecrimisilin davalılardan tahsilini istemişlerdir.

Davalılar; zamanaşımı definde bulunmuş, istenen ecrimisilin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 2.358,00-Tl, davacı ... için 786,23-Tl, davacı ... için 786,23-Tl ecrimisil alacağının davalı ...’den tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı ... yönünden açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; hangi yargılama usulü uygulanırsa uygulansın tarafların yargılamada sözlü olarak görüş ve değerlendirmelerini ifade etmeleri özel bir önem taşımaktadır. Yazılı yargılama usulünde de tarafların hükümden önce son kez mahkeme huzurunda sözlü değerlendirme yapıp, açıklamada bulunmaları, doğru bir karar verilmesi bakımından önemlidir.

Bu ilkeler, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 376. ve 377. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 186. maddesinde yapılan düzenlemelerle hüküm altına alınmış, bu kapsamda Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 186/1. maddesi ile; “Mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olunacak gün ve saate mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu bildirilir” düzenlemesi getirilmiş olup, anılan düzenlemenin emredici olduğu tartışmasızdır.

Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 184. maddesinde tahkikatın sona ermesi düzenlenmiş olup buna göre “ Hakim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra,duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse,tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder.”

Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 184. maddesinde tahkikatın sona ermesi düzenlenmiş olup buna göre “ Hakim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra,duruşmada hazır bulunan taraflara tahkikatın tümü hakkında açıklama yapabilmeleri için söz verir. Mahkeme tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse,tahkikatın bittiğini taraflara tefhim eder.”

Somut olaya gelince, 16/04/2014 tarihli duruşmada bilirkişi raporuna karşı beyanda bulunmak üzere taraf vekillerine süre verilmiş olmakla henüz tahkikat aşamasının sona ermediği, 11/06/2014 havale tarihli mazeret dilekçesinde davacılar vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gününü uyaptan öğrenmesine karar verilmesi talebinde bulunduğu,aynı tarihli duruşmada davacılar vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilerek uyuşmazlık hakkında da hüküm kurulduğu anlaşılmıştır. Yani tahkikat aşamasının bittiği hususu mazereti kabul edilen davacılar vekiline bir önceki duruşmada bildirilmediği gibi, son duruşmada davacılar vekilinin mazereti kabul edildiği halde sözlü yargılama için ayrı bir gün de tayin edilmemiştir.

Hâl böyle olunca; 6100 sayılı HMK'nin 186/1. maddesi hükmü doğrultusunda sözlü yargılama için gün tayin edilerek taraflara meşruhatlı davetiye gönderilmesi, belirlenen günde hazır olan taraf veya taraflara son söz hakkı verilmesi, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; davanın kabul edilen değeri üzerinden hesaplanan 268,45-Tl nisbi karar ve ilam harcının davacıdan alınmasına karar verilmesi de isabetsizdir. Zira harç kamu düzeni ile ilgili olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardan olup dava dilekçesi ekinde bulunan alındı belgesine göre dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden 1.756,05-Tl nisbi peşin harç yatırıldığı anlaşılmaktadır.

O halde, kabul edilen değer üzerinden alınması gerekli 268,45-Tl karar ve ilam harcının, peşin alınan 1.756,05-Tl harçtan mahsubu ile fazla yatırıldığı anlaşılan 1.487,60-Tl peşin harcın davacı tarafa iadesine, alınması gerekli ve davacıdan peşin alınan 268,45-Tl peşin harcın aleyhine hüküm kurulan davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekmektedir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5049, Karar No: 2024/7805, Tarih: 18.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/5049 E.  ,  2024/7805 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/715 E., 2021/315 K.

Dairemizin 17.01.2024 gün, 2022/3235 E- 2024/536 K sayılı ilamı ile "davalı borçlu davacının sulh olduklarının anlaşılmış olmasına göre ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine" karar verilmiş, mahkemece 22.02.2024 tarihli ek karar ile sulh prtokolün tasdikine, taraflar lehine yargılama gider ve vekalet ücreti taktirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davalı KYM Kablo AŞ vekili "lehine vekalet ücreti hükmedilmesine" karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 12.03.2024 tarihli ek karar ile davalı KYM Kablo A.Ş. lehine 46.225,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile bu davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı borçlu Davalı Sinerji Elektrik Aydınlatma San ve Tic. A.Ş.'den alacaklı olduğunu davalı borçlu aleyhine takip yapıldığını, davalı borçlunun acz halinde olduğunu, adına kayıtlı malların diğer davalılara mal kaçırma gayesi ile devredildiğinin tespit edildiğini beyan ederek davalılar arasındaki tasarrufların iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI ve YARGILAMA SÜRECİ

İlk derece mahkemesinin 25.05.2021 gün, 2020/715 E- 2021/ 315 K sayılı ilamı ile; davalı 4. kişi KYM Kablo AŞ'nin kötü niyetinin ispat edilemediği gerekçesi ile, davanın kısmen kabulü ile, davalı KYM Kablo AŞ yönünden davanın reddine, dava konusu, İstanbul ili, Beyoğlu ilçesi, Emekyemez Mah., 265 ada, 12 parsel sayılı 2 nolu bağımsız bölüm ile 13 parsel 3 nolu bağımsız bölüm sayılı taşınmazlarla ilgili davalı Sinerji Elektrik Aydınlatma San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından davalı .... A.Ş.'ne yapılan tasarruf işlmelerinin iptaline, İİK'nın 283/2.maddesinin uygulanması suretiyle; davacıya İstanbul Anadolu 25. İcra Müdürlüğünün 2015/21459, 2015/21664 ve 2015/23270 takip sayılı dosyalarında takip konusu edilen alacak ile sınırlı olacak biçimde, davalı .... A.Ş. tarafından davalı KYM Kablo San. ve Tic. A.Ş.'ne devredilen İstanbul ili, Beyoğlu ilçesi, Emekyemez Mah., 265 ada, 12 parsel sayılı 2 nolu bağımsız bölüm ile 13 parsel 3 nolu bağımsız bölüm sayılı taşınmazların elden çıkarıldığı tarih olan 22.01.2016 tarihindeki gerçek değerleri toplamı olan 583.500,00 TL tazminatın davalı .... A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 23.12.2021 gün, 2021/2021 E- 2021/2072 K. sayılı kararı ile; davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 17.01.2021 gün, 2022/3235 E- 2024/536 K sayılı ilamı ile "davacı ile davalı borçlunıun sulh olduklarını beyan etmelerine göre, sulh konusunda ek karar verilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine gönderilmesine" karar verilmiştir.

Mahkemece 22.02.2024 tarihli ek karar ile "taraflar arasında düzenlenen sulh protokolünün tasdikine, taraflar lehine yargılama masrafı ve vekalet ücreti taktirine yer olmadığına" karar verilmiştir.

KYM Kablo San. ve Tic. A.Ş.vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 12.03.2024 tarihli ek karar ile "Davalı KYM Kablo A.Ş kendisini vekil ile temsil ettirdiğinde hüküm tarihinde geçerli olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan 46.225,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile bu davalıya verilmesine," karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 12.03.2024 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı borçlunun dava konusu tasarrufların muvazaalı olduğunu beyan ettiği, KYM Kablonun da düşük bedel ile satın aldığı, davalı KYM lehine verilen vekalet ücretinin hukuka uygun olmadığını, tüm vekalet ücretinin davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olmadığını beyan ederek ek kararın bozulması talep edilmiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Hükmün tamamlanmasını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305/A maddesi uyarınca yargılamada ileri sürülmesine veya kendiliğinden hükme geçirilmesi gerekli olmasına rağmen hakkında tamamen veya kısmen karar verilmeyen hususlarda ek karar verilebileceği belirtilmiştir.

Somut olayda; mahkemece 22.022024 tarihli ek kararı ile taraflar lehine yargılama gideri ve vekalet ücreti taktirine yer olmadığına karar verilmiş, davalı KYM Kablo vekilinin talebi üzerine 12.03.2024 tarihli ek karar ile davalı KYM Kablo A.Ş. lehine 46.225,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305/A maddesi gereğince hükmün tamamlanması mümkün ise de somut olayda kanunun aradığı anlamda, hükümde unutulmuş, kısmen karar verilmeyen bir durum söz konusu değildir. Bilakis yargılama masrafı ve vekalet ücreti ödenmemesi yönünde karar verildiği görülmektedir.

Öte yandan HMK'nın 304 ve 305 maddelerinde düzenlenen haller de söz konusu değildir. Hal böyle olunca taraflara tanınan haklar ile yüklenen borçların yeni bir karar ile ortadan kaldırılamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

Öte yandan HMK'nın 304 ve 305 maddelerinde düzenlenen haller de söz konusu değildir. Hal böyle olunca taraflara tanınan haklar ile yüklenen borçların yeni bir karar ile ortadan kaldırılamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 12.03.2024 tarihli ek kararın BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34322, Karar No: 2014/39652, Tarih: 12.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/34322 E.  ,  2014/39652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2014/35-2014/245

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Yeni Mamak Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini 3748-3749 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 15627,50 TL ve 9559,95 TL olarak belirlendiğini, davalının belirlenen bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 100,00 TL'nin tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 21.927,00 TL'na çıkarmıştır.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini idari yargının görevli olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 21.927,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, “idari işlem”; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır.

Bu durumda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin uygulanması sırasında idarece kamu gücüne dayanılarak, re'sen ve tek yanlı şekilde tesis edilen arsa payı tahsis işlemi nedeniyle açılan davanın, imar hukuku ilkeleri ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı

dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2.6.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı karar ile, 14.7.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararları da açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın bozulmasına, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23519, Karar No: 2019/15707, Tarih: 10.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23519 E.  ,  2019/15707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Belediyeye ait işyerinde değişen alt işverenler bünyesinde cadde ve sokak temizlik işinde kesintisiz olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından emeklilik sebebiyle feshedildiğini beyan ederek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının Belediye ile dava dışı şirketler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesi gereğince ilgili şirketler tarafından istihdam edildiğini, bu şirketlerin davaya dahil edilmesi gerektiğini, davacının çalıştığı döneme ait kıdem tazminatı alacaklarının taksitler halinde ödendiğini, davacının vardiyalı olarak çalıştığını bu nedenle fazla çalışmasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.