muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19584, Karar No: 2013/19757, Tarih: 09.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/19584 E.  ,  2013/19757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 Sayılı Tebligat Kanununun 14. maddesindeki “astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır.” hükmüne rağmen 04.02.2013 tarihinde yapılan tebligatın genel evrak memuruna yapıldığı anlaşılmakla,sanığa yapılan tebligat usulüne uygun olmadığından temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek 26.03.2013 günlü temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35333, Karar No: 2025/4986, Tarih: 24.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/35333 E.  ,  2025/4986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/240 E., 2018/93 K.

Şikayetçi .... İl Milli Eğitim Müdürlüğünün suçtan doğrudan doğruya zarar gördüğü belirlenerek, 5271 sayılı kanun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği davaya katılma, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu anlaşılmakla, katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Suça konu ... İlköğretim Okuluna ait ... ... Bankası ve ... ... Bankası ... Şubelerinden kurs, etüt, ana sınıfı, okul aile birliği ve kantin hesaplarından değişik tarihlerde çekilen paradan bir kısmı için herhangi bir harcama kaydı ile bilgi ve belgenin bulunmadığı, sanık tarafından ... ... Bankası ... Şubesine 26.10.2009 tarihinde okula ait hesaptan tek başına para çekmeye yetkili olduğuna dair yazılan belge içeriğine göre özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarında suçtan zarar görenin, suçun maddi unsurunun hedef aldığı kişi ya da kurum olması nedeniyle, ... İl Milli Eğitim Müdürlüğünün atılı suçlardan davaya katılma hakkının bulunduğu, gerekçeli kararın 19.02.2021 de Milli Eğitim Bakanlığına tebliğ edildiği, 5271 sayılı kanun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği davaya katılma, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu gözetilerek davaya katılan olarak kabulüne karar verildiğinden Tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyulmak suretiyle yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafii ve katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

B. Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Sanığın ... İlköğretim Okulunda okul müdürü olarak görev yaptığı, ... ... Bankası ve ... ... Bankası ... Şubelerinden okula ait olan kurs, etüt, ana sınıfı, okul aile birliği ile kantin hesaplarına yatırılan paraların çekilmesi amacıyla Kartal/... ... Bankası Müdürlüğü'ne 26.10.2009 tarihinde yazılan ve okul müdürü ... imzası ile gönderilen yazı içeriğine göre, okula ait banka nezdinde bulunan hesap numaralarından ödeme emri ile para çekmeye 09.10.2009 tarih ve 120/975 sayılı yazı ile Okul Aile Birliği, Kurs, Anasınıfı hesaplarından para çekmeye en az okul müdürü ve (2) imza ile, nakit para çekmeye ise okul müdürü ...'in yetkili olduğuna dair yazı muhteviyatı uyarınca okula ait hesaplardaki paraların sanık tarafından çekildiği şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1 maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 01.06.2009 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan kurum vekilinin, sanık müdafinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5960, Karar No: 2012/9468, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5960 E.  ,  2012/9468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine, Orman Yönetimi ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede; 09.11.1995 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunduğu bildirilmiş olup, buna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede; genel arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise, hangi tarihte yapıldığı ve hangi tarihlerde ilan edilerek kesinleştiği kadastro müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

3) Davcılar, taşınmazların murislerinden kaldığını bildirerek dava açmış olduklarından, murislerine ait veraset ilamının bir örneğinin,

4) 3402 sayılı Yasanın 14. maddesindeki kısıtlamalar nedeniyle davacılar ile miras bırakanlarının zilyetlik yolu ile kazandığı toprak bulunup bulunmadığı; varsa, cinsi ve miktarı Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı araştırılıp, başka tescil davası olup olmadığı da Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden sorularak, alınacak cevabi yazının bu dosya arasına konulduktan sonra,

5) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b)Yine çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 09.11.1995 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunduğu bildirildiğinden, yukarıda 1. bentte istenilen orman tahdidine ilişkin evraklar geldikten sonra değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp, dava dosyası içine konulması gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/06/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10021, Karar No: 2012/14866, Tarih: 13.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10021 E.  ,  2012/14866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı VUK.nun 359/b-1; 5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesi gereğince 22 ay 15 gün hapis cezası

1-Davaya konu VDENR-2008-829/27 sayılı vergi suçu raporunda sanık hakkında daha önceden de sahte belge düzenleme fiili nedeniyle 31.10.2006 tarih VDENR-2006-72/19 sayılı vergi tekniği ve 20.11.2006 VDENR-2006-72/29 sayılı Vergi Suçu Raporunun düzenlendiğinin belirtildiği, yapılan Uyap kontrolünde Dairemizin 2012/9025 esasına kayıtlı dosyada sanık hakkında 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2011 tarih ve 2009/163 Esas-2011/496 sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında mükerrer dava bulunup bulunmadığının araştırılmayarak eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden hangi takvim yılında işlenen suç için kurulduğu da anlaşılmayacak biçimde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1884, Karar No: 2016/2651, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1884 E.  ,  2016/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet suçundan suça sürüklenen çocuk... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair ....14. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2014/1460 esas, 2015/321 sayılı kararını müteakip, ....2. Çocuk Mahkemesinin 17/04/2015 tarihli ve 2015/131 esas, 2015/83 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ....14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 21/04/2015 tarihli ve 2015/316 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ....2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 21/12/2015 gün ve 94660652-105-34-8687-2015-26768/84665 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 21/04/2015 tarihli ve 2015/316 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24756, Karar No: 2017/6711, Tarih: 12.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24756 E.  ,  2017/6711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25215, Karar No: 2021/2702, Tarih: 16.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/25215 E.  ,  2021/2702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Red, Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Birleşen 2015/328 Esas sayılı dava doyasına konu, suç tarihinde İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak kalmakta olan suça sürüklenen çocuğun banyodan sökmüş olduğu musluk batarya başlığını, infaz kurumu C-3 ünitesinde bulunan duvara vurmak suretiyle yan ünitedeki arkadaşlarıyla konuşmak amacıyla delik açtığı iddiası ile açılan kamu davası ile yapılan yargılama sonucu suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verildiği ve birleşen 2015/126 Esas sayılı dava dosyasına konu C-4 ünitesinde kalan suça sürüklenen çocuğun eline aldığı su dolu pet şişesini florasan lambalara doğru atarak kırdığı iddiası ile açılan kamu davası ile yapılan yargılama sonucu mükerrer dava nedeniyle red kararı verildiği, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş arasında olan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasına göre, TCK’nun 152/1-a, 31/3 maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımının, 08/05/2015 olan karar tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6955, Karar No: 2024/3107, Tarih: 06.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/6955 E.  ,  2024/3107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/445 E., 2016/92

SUÇ : Nitelikli tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2015 tarih 2015/3965 No.lu iddianamesi ile sanıklar hakkında nitelikli tehdit suçunu işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) benti, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemli kamu davası açılmıştır.

2.Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2014/445 Esas, 2016/92 Karar sayılı kararı ile sanıkların nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) benti, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığınca tanzim olunan, 13.01.2021 tarihli ve 2016/151239 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Katılan ve tanık beyanlarıdaki çelişkiler giderilmeksizin karar verildiğine, güvenlik kamera kayıtlarının olaya uygunluğu denetlenmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile karar verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmediğine, ehe hükümlerin uygulanmadığına,

2.Vesaire

İlişkindir.

III. GEREKÇE