muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19070, Karar No: 2024/9271, Tarih: 23.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19070 E.  ,  2024/9271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/583 E., 2016/522 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, çay evi tesisi yanındaki ormanda motorlu testereyle kesilmiş meşe odunlarının görüldüğü, yapılan araştırmada kesilen meşe ağaçlarının dip köklerinin bulunduğu, tesiste bulunan sanıktan sorulduğunda sanığın tesisi kendisinin işlettiğini, ağaçları işyerinde çalışan işçilerin kesmiş olabileceğini, ağaç kesmediğini, tutanağın kendisine tutulmasını, odunların bir kısmının yakacak ihtiyacında kullanıldığını, bir kısmının yerinde olduğunu söylediğinin tespit edildiği belirtilerek sanık hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, suçlamayı kabul etmediğini, Tepe piknik ve çay bahçesi isimli yeri işlettiğini, ayrıca tır şoförlüğü yaptığını, orman muhafaza memurları ağaçları sorduğunda bilgisinin olmadığını söylediğini, bir aydır Türkmenistan'da olduğunu, ağaç kesmediğini, tutanağı imzalamadığını beyan etmiştir.

Tutanak tanıkları özetle, tutanak içeriğinin doğru olduğunu, ormanda kesim yapıldığını tespit ettiklerini, 10 metre yakında kafeterya gibi bir yer olduğunu, ağaçların oraya taşındığını gördüklerini, kafeterya yakınındaki emvalleri zapt ettiklerini, dip kuturları ölçüp yakalanan emvaller ile karşılaştırdıklarını, odunların taşınırken yere dökülmüş olduğunu, tesis sahibinin personel kesmiş olabilir dediğini, kesilen ağaçların gizlendiğini ve işletmenin yan tarafında olduğunu beyan etmişlerdir.

Orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, orman sınırları içinde yapacak nitelikte emval veren meşe ağaçlarının motorlu testereyle kesildiği tespit edilmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, orman sınırları içinde yapacak nitelikte emval veren meşe ağaçlarının motorlu testereyle kesildiği tespit edilmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14839, Karar No: 2017/7718, Tarih: 13.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/14839 E.  ,  2017/7718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 19.09.2017 tarih ve 2017/7926 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.10.2017 tarih ve KYB-2017/54469 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan şüpheliler Aslan Yıldız ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/05/2017 tarihli ve 2017/1872 soruşturma, 2017/1222 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bilecik Sulh Ceza Hakimliğinin 01/06/2017 tarihli ve 2017/680 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Müşteki şirketin halı saha zemin yapım işiyle iştigal ettiği, .... Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü’ne ait olan Yenipazar sentetik çim yüzeyle futbol sahası yapım işinin ihale yoluyla.... İnşaat Tes. Hurda Nak. Hiz. San. Ve Tic. Ltd. Şti’ne verildiği, adı geçen şirket tarafından ilgili idareye dilekçe verilerek hak ediş ücretinin müşteki şirkete ödenmesi talep edilmesi üzerine idare tarafından yapım işi ücretinin müşteki şirketin hesabına yatırılacağı şeklinde müşteki şirkete yazı gönderilmesine rağmen, .... Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü çalışanları tarafından .... İnşaat Tes. Hurda Nak. Hiz. San. Ve Tic. Ltd. Şti’ne yapım işinin ödendiği ve evraklar üzerinde sonradan eklemer yapıldığından bahisle müşteki vekili tarafından şikayette bulunulması üzerine, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Yenipazar sentetik çim yüzeyle futbol sahası yapım işine ait ihale dosyasının celp edilmesi, sonradan ekleme yapıldığı iddia edilen yazışmaların incelenmesi ve şüphelilerin ifadelerinin alınması, toplanacak diğer deliller ve yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelilerinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02.05.2017 tarih ve 2017/1872 soruşturma-2017/1222 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bilecik Sulh Ceza Hakimliğinin 01.06.2017 tarih ve 2017/680 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2317, Karar No: 2020/6833, Tarih: 12.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2317 E.  ,  2020/6833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu gözetildiğinde; suç tarihlerinin 31.12.2006, 31.12.2007 ve 31.08.2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin sanığın tek suçtan beraatine dair hüküm kurulması, yasaya aykırı ise de, sanığa yüklenen 2006,2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 31.12.2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine, 31.12.2007 ve 31.08.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 12.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23755, Karar No: 2012/29902, Tarih: 28.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/23755 E.  ,  2012/29902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2565 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 1. Maddesi ve buna bağlı olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 5. Maddesinin 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girmesi ile aynı kanunun suçta ve cezada kanunilik ilkesini düzenleyen 2.maddesi hükmü karşısında dava konusu eylemin atılı suçu oluşturup oluşturmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu bağlamda sanığa atılı eylem ve karşılığında uygulanacak yaptırımları düzenleyen mevzuat incelendiğinde;

22.12.1981 tarih ve 17552 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanununun "Askeri Yasak Bölgeler" başlıklı 2. Maddesinin (a) bendine göre "Genelkurmay Başkanlığının göstereceği lüzum üzerine Bakanlar Kurulu kararı ile askeri yasak bölgeler kurulabilir veya kaldırılabilir. Askeri yasak bölgeler 1inci ve 2nci derece askeri yasak bölge olmak üzere ikiye ayrılır." "Bölgelerin Sınırı" başlıklı 4. Maddesinde ise, "Askeri yasak bölgeler ile özel güvenlik bölgelerinin kurulması hakkındaki Bakanlar Kurulu kararı ve askeri güvenlik bölgelerinin kurulması hakkındaki Genelkurmay Başkanlığı kararına ekli uygun ölçekli haritalar ve koordinat listelerinde bu bölgelerin sınırları da belirtilir."

2565 sayılı yasanın "Birinci Derece Deniz Askeri Yasak Bölgeleri" başlıklı 10. maddesinde;

"Birinci derece deniz askeri yasak bölgeleri;

a)Birinci derece kara askeri yasak bölgelerinin sahilde bittiği noktadan itibaren deniz yönünde, Denizdeki tesislerin çepeçevre her tarafında, En az yüz metre, en çok bir deniz mili uzaklıktan geçirilen noktaların birleştirilmesi suretiyle tespit olunur. Bu mesafeler savunma ihtiyacı veya bölgenin özelliklerinin zorunlu kıldığı hallerde Genelkurmay Başkanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu kararıyla kısaltılabilir veya uzatılabilir." ve anılan yasanın "Birinci Derece Deniz Askeri Yasak Bölgelerinde Uygulanacak Esaslar" başlıklı 11. maddesinin (b) ve (c) bentlerinde; "Türk ve yabancı deniz araçları ancak fena hava şartları veya teknik arızalar nedeniyle ve havanın denize açılmaya imkan vermesine veya arızanın giderilmesine kadar birinci derece deniz askeri yasak bölgelerine ve bu bölgelerdeki körfez, koy, liman gibi yerlere uluslararası işaretleri göstererek sığınabilirler. Bu şekilde sığınan deniz araçlarının sorumluları, yetkili komutanlığa veya mülki idare amirliğine durumu nedenleriyle birlikte derhal bildirmek zorundadırlar.

Birinci derece deniz askeri yasak bölgesine sığınan deniz araçlarının burada kalmasına izin verilmediği takdirde, yetkili komutanlık mahalli mülki idare amiri ile işbirliği yapmak suretiyle, aracın mümkün olan en kısa süre içinde bu yeri terk etmesine, savunma tesislerine ve güvenliğine zarar verebilecek her türlü hareketleri önlemeye yarayan bütün tedbirleri almaya ve gerekli görülen hallerde aracın ve kişilerin güvenliğine zarar gelmeyeceğinden emin olmak kaydıyla, deniz aracını bölge dışındaki en yakın müsait barınma yerine çektirmeye yetkilidir." düzenlemeleri mevcuttur. 2565 sayılı yasanın 26. Maddesinde "Fiilleri daha ağır bir cezayı gerektirmediği takdirde; bu kanunun 9, 13, 17, 18 ve 21 inci maddeleri ile 11 inci maddenin (b) bendinde belirtilen yasaklara ve tahditlere uymayanlar ile anılan maddelerde yer alan gerekli bildirimi yapmayanlar hakkında üç aydan altı aya kadar hapis cezası ve beşbin liradan yirmibeşbin liraya kadar para cezası hükmolunur. Bu maddeler gereğince verilmiş izinleri savunma güvenliğine zarar verecek şekilde kullananlar hakkında bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin liradan ellibin liraya kadar ağır para cezası" hükmolunacağı düzenlenmiştir. Sanık hakkında "su ürünleri istihsal etmek maksadıyla 1. derece deniz askeri yasak bölgesi olarak sahaya girdiğinden" bahisle 2565 sayılı yasanın 26. Maddesi uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. Anılan yasanın yukarıda belirtilen maddelerine göre 1. derece deniz askeri yasak bölgesi ve bu bölgelerin çevresindeki emniyet mesafesi ile bu bölgelerde uyulması gereken yasaklar idarenin düzenleyici işlemi ile belirlenmektedir. 5252 sayılı yasanın geçici 1. maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır" hükmü mevcut olup anılan yasa hükümlerinde 5237 sayılı TCK.nun genel hükümlerine uyum amacıyla bir değişiklik yapılmadığından TCK.nun 5. maddesinin 2565 sayılı yasa yönünden 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinin kabulü gerekir. Olayımızda sanığa atılı eylem, ceza içeren özel bir hukuk düzenlemesi olup; Türk Ceza Kanununun 5. maddesinde sözü edilen özel ceza kanunları yada ceza içeren kanunlar kapsamında bulunmaktadır. O halde özel yasada suç olarak düzenlenen eylem, TCK.nın 2. maddesi hükmü kapsamında değerlendirilmelidir. Anılan maddeye göre "Kanunun açıkça suç saymadığı bir fiil için kimseye ceza verilemez ve güvenlik tedbiri uygulanamaz. Kanunda yazılı cezalardan ve güvenlik tedbirlerinden başka bir ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunamaz. İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz."

Bu duruma göre, 2565 sayılı yasa hükümleriyle getirilen ve idarenin düzenleyici işlemleriyle konulan yasaklamalar, yasakların uygulama alanı ve bu alanların sınırlarının belirlenmesine dair bu düzenlemeler TCK.nun 2. maddesinde öngörülen kanunilik ilkesine uygun bulunmamaktadır. Bu durum karşısında, 5252 sayılı kanunun geçici birinci maddesi ile TCK.nun 2 ve 5. Maddeleri birlikte değerlendirildiğinde; 2565 sayılı kanunun 21. ve 26. maddelerinde suçu tanımlayan hükümlerinin tümüyle zımni olarak ilga edildiğinin (örtülü olarak yürürlükten kaldırıldığının) ve atılı eylemin artık suç oluşturmadığının kabulü gerekmektedir.

Açıklanan bu gerekçelerle, sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden mahkumiyet hükmünün BOZULMASINA, 5237 sayılı TCK.nm 7/1. maddesi ve 5320 sayılı yasanın 8. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca suç oluşturmayan atılı fiilden BERAATİNE, 28.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1722, Karar No: 2015/4362, Tarih: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1722 E.  ,  2015/4362 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya içeriklerine göre davacıların haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve yine karara esas alınan bilirkişi raporunda "...yaz aylarındaki çalışmanın daha seyrek olduğu nazara alındığında, SGK kayıtlarında çalışmadığı görülen ayların ayrık tutulması gerekmiştir..."değerlendirmesine yer verilmiştir. Söz konusu değerlendirme yaz aylarındaki çalışmadaki yoğunluğun azalmasına dayanmakta iken hesaplama süresinin tespitinde SGK cetvelindeki sürelere itibar edileceğinin belirtilmesi (SGK hizmet cetvelinde yaz aylarında da çalışma bildirilen dönemler olabileceğinden) kendi içerisinde çelişki içerdiği gibi bir kısım dosyalarda tüm yılı kapsayan hesaplamalar yapıldığı görülmüş olmakla bilirkişi raporunda hatalar bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca daha önce Dairemizce temyiz incelemesine tabi tutulan benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler ve bir kısım dosyalarda bizzat davacı işçilerin bu davalar ile talep edilen dönemden önceki dönemler bakımından açtığı davalar ile ilgili seri dosyalardan (2013/22456–2013/24037 E–K sayılı ve devamı seri ilamlar) işyerinde imza föyleri tutulduğu anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda Dairemizce hesaplama bakımından okulların tatil olduğu dönemler tespit edilip dışlanarak hesaplama yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Şu halde gerek benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler tarafından açılan davalarda uygulama birliğinin sağlanması ve kararlar arasında çelişki oluşmaması bakımından mahkemece yapılacak iş; usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek imza föylerini getirtilip kapsadığı dönemler ve saatler üzerinden hesaplanması, diğer yandan, yaz aylarında ve sömestr dönemlerinde, normal eğitim dönemine göre öğrenci ve okutmanları açısından en düşük seviyede hizmet verildiği, buna bağlı olarak yapılan işlerin de azaldığı (özellikle daha önce karara bağlanan dosyalardaki Ocak ve Şubat aylarıyla Haziran ayına ait imza föylerinde de görülmekle) bu durum gözetilerek okulların tatil olduğu dönemler belirlenip dışlanarak sonuca gitmek olmalıdır. Mahkemece aksine uygulama ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 12.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6481, Karar No: 2013/1480, Tarih: 12.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6481 E.  ,  2013/1480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi murisi ... ile davalı arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkillerine ait dairelerin sözleşmede belirlenen süre ve koşullarda teslim edilmediğini ileri sürerek, sözleşmeyle belirlenen kira tazminatından şimdilik ....000 USD'nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, inşaatın belirlenen günden önce tamamlandığını,arsa maliklerinin istemi üzerine fazladan yapılan imalat bedelinin mahsubu gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; ....04.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesiyle, arsa maliklerine ait dairelerin ....01.2007 tarihinde teslim edilmemesi halinde aylık ....000,00 USD kira ödenmesinin kararlaştırıldığı, davacılara ait dairelerin ... ay ... gün geç teslim edildiğinden bu süre için yüklenicinin kira ödemesi gerektiği, ancak davalı yüklenicinin yaptığı ....098,00 TL değerindeki sözleşme dışı değer artırıcı imalat bedelinin de gecikme kirasından mahsubu gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ....908,62 USD'nin faiziyle birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

...- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...- Taraflar arasındaki ....05.2005 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, yüklenici inşaatı ....01.2007 tarihinde yapı kullanım izin belgesi ve kat mülkiyeti tapuları alınarak teslim edecek aksi takdirde arsa sahibine aylık ....000,00 USD gecikme tazminatı (kira bedeli) ödeyecektir. Davalı yüklenicinin süresinde ve sözleşmede belirtildiği şekilde arsa sahibine ait daireleri teslim etmemek suretiyle teslimde temerrüde düştüğü anlaşılmaktadır. ........2008 tarihinde yapı kullanım izin belgesi alınmış ise de, halen daha kat mülkiyeti tapularının sözleşmeye uygun şekilde teslim edilmediği anlaşılmaktadır. Ne var ki, yüklenici ....05.2009 tarihinde mehil vererek keşide ettiği ihtarnamesinde kat mülkiyeti kurmak için gereken vekaletin kendisine tevdiini veya kat mülkiyeti kurmak için gün belirlenmesini istemiş, ancak davacı arsa sahipleri ihtara cevap vermeyerek yüklenicinin kat irtifakını kurmasına engel olmuşlardır.