muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8285, Karar No: 2013/15315, Tarih: 24.10.2013

II- 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesi uyarınca, vergi kanunlarına göre düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesinin suçun oluşumu için yeterli olacağı, bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaının gerçekleşmesinin suçun unsuru olmaktan çıkartıldığı, sahte faturayı düzenleyenler yönünden, suça konu faturanın düzenlenmesiyle suçun tamamlandığının kabulü gerekeceği ve suç tarihlerinin, her bir takvim yılı için en son faturanın düzenlendiği tarih olduğu, son faturanın tarihi belirlenemiyorsa en aleyhe kabulle suç tarihinin anılan takvim yılının son günü olacağı cihetle, somut olayda 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunda en aleyhe kabulle suç tarihinin 31.12.2007 olduğu gözetilmeden, suç tarihinin 01.04.2008 olduğundan bahisle 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura düzenlediği anlaşılan sanık için ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilip zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7759, Karar No: 2016/15003, Tarih: 22.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/7759 E.  ,  2016/15003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmiştir. Belli günde, davacı vek.Av. ... ile davalı vek. Av. ...'ın gelmiş olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine icra takipleri yaptığını, takiplere dayanak senetler üzerindeki imza ve yazıların müvekkiline ait olmayıp sahte olduğunu iddia ederek takiplere ve davaya konu senetler nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile müvekkili aleyhine girişilen icra takiplerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, eczacı olan davacının uzun yıllardır müvekkilinden ilaç aldığını, ödenmeyen senetlerin icra takibine konulduğu, bir yıllık hak düşürücü süre içinde istirdat davası açılmadığını, savunarak davanın reddi ile davacının tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davalı tarafça davacı aleyhine girişilen 5 ayrı takip dosyalarında toplam 8 adet bonodaki davacıya atfen atılı bulunan imzaların davacının eli ürünü olmadığının anlaşıldığı, bu nedenle davacının davalıya söz konusu icra dosyalarının dayanağını teşkil eden senetlerden dolayı borçlu olmadığı, ayrıca davacının icra dosyalarına yapmış olduğu ödemeler yönünden davanın istirdada dönüştüğü, ... İcra Müdürlüğü dosyasına yapılan 17.555,11 TL ve .... İcra Müdürlüğünün 2012/5193 esas sayılı dosyasına yapılan 37.175,83 TL'nin taleple bağlı kalınarak dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davalıdan tahsiline karar vermek gerektiği, davacının .... İcra Müdürlüğü dosyasına yapmış olduğu ödemeler yönünden ise 1 yıllık hak düşürücü süre geçirilmiş olduğundan bu dosyalara yapılan ödemeler yönünden davanın reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava kısmen reddildiği halde reddedilen kısım yönünden davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine peşin harcın istek halinde iadesine, 22/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7962, Karar No: 2021/2234, Tarih: 14.04.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/7962 E.  ,  2021/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik

Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Halit Enver'e faiz karşılığı ödünç para verdiği gerekçesiyle tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin gerektiği ancak tarafların ve tanıkların beyanları ile iddianame anlatımı dikkate alındığında, adı geçene para vermesi sırasında faiz ödenmesi hususunda anlaşma olmadığı, bu suretle somut olayda faiz karşılığı ödünç para verme ögesinin bulunmadığı ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, yüklenen suçtan beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 14/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/36156, Karar No: 2017/33819, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36156 E.  ,  2017/33819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2902, Karar No: 2012/7866, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/2902 E.  ,  2012/7866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle verilen yetkisizlik kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araca, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın çarptığını, araçta meydana gelen hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini, ödenen bedelin TTK'nun 1301. maddesi uyarınca rücuan tahsili için davalılara yönelik başlatılan icra takibine davalıların haksız şekilde itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile takibine devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin Hendek İlçesinde ikamet ettiğini, kazanın da aynı yerde meydana geldiğini, bu nedenle yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunu ileri sürerek yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece, davalıların yerleşim yerlerinin ... İlçesi olduğu, kazanın da Hendek ilçesinde meydana geldiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı ile dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Hendek Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, icra dosyasında borçlu yetki itirazında

bulunmasa dahi genel mahkemelerde açılan itirazın iptali davasında mahkemenin yetkisine itiraz edebileceğine göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 14.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17743, Karar No: 2022/14011, Tarih: 07.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17743 E.  ,  2022/14011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında ... tarafından verilen karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 04/04/2021 tarih ve 2021/İHK-9272 sayılı itirazın kısmen kabulüne, ... kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararının süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalı tarafından zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalanan aracın, müvekkilinin yolcu olduğu araca çarpması sonucu meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını ve malul kaldığını belirterek HMK’nın 107. maddesi gereğince 5.000,00 TL iş göremezlik tazminatının başvuru tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; davanın kabulü ve 55.780,93 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1.010,45 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 56.791,38 TL tazminatın 26/09/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı taraf vekillerince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yönteminin esas alınarak belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle, davalı vekilinin itirazının kabulüne, ... kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile 43.257,53 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 1.010,45 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 44.267,98 TL tazminatın 26/09/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosyanın incelenmesinde; davacının sürekli iş göremezlik tazminatının belirlenmesine yönelik alınan hesap raporunda iki seçenekli hesaplama yapıldığı, birinci seçenekte PMF 1931 Tablosu kullanılarak progresif rant yönteminin, diğer seçenekte ise TRH 2010 Tablosu ve % 1,8 teknik faiz yönteminin esas alındığı, davacı vekili tarafından PMF 1931 Yaşam Tablosu esas alınarak yapılan hesaplamaya göre davanın ıslah edildiği, Uyuşmazlık Hakem Heyetince ıslah doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiği, davalı vekili tarafından karara itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yönteminin esas alınarak belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının kabulüne, ... kararının kaldırılmasına ve başvurunun kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde PMF 1931 Yaşam Tablosu esas alınarak yapılan hesaplamaya itibar edilerek davanın tam kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

Trafik kazasında cismani zarara uğrayan ve buna dayalı olarak işgücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'na göre bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir. Bu itibarla; ... kararının dayanağı tazminat hesaplamasında, TRH 2010 Tablosunun kullanılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; davacının hak kazanabileceği işgücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve ... tarafından da karara esas kabul edilen aktüer bilirkişi raporunda, 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları uyarınca TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemi ile tazminat hesabı yapılmıştır. Tazminat hesaplamasında, yeni genel şartlar ve ekindeki cetvellere göre hesaplama yapılmış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 17/07/2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile; KTK'nun 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz uygulaması da anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan yapılması gereklidir ki, ... tarafından esas alınan hesaplama bu yönüyle hatalıdır. Davacının zararının TRH 2010 yaşam tablosu ile birlikte prograsif rant formülünün uygulanması ile hesaplanması gerekir.

Şu durumda; İtiraz Hakem Heyetince davacının zararının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve prograsif yönteminin esas alınarak belirlenmesi, ancak davacı vekili temyiz dilekçesinde açıkça PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant formülü uyarınca yapılan hesaba itibar edilerek tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirttiğinden davacının iş bu talebini aşmayacak şekilde tazminata hükmedilmesi gerekirken açıklanan yönlerin gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

3) Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

a) Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının tespiti açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru bir şekilde belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp

Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşlarının çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihi 11.10.2008 tarihinden önce ise Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013-01.06.2015 tarihleri arası Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015-20.02.2019 tarihleri arası Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Eldeki dosyada; kaza sonrasında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan raporun Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik esas alınarak hazırlandığı anlaşılmakta olup anılan rapor kaza tarihi itibarıyla hüküm kurmaya elverişli değildir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

O halde İtiraz Hakem Heyetince; davacının kaza tarihi ve sonrasındaki tüm tedavi evrakları da eklenerek davacıya ait Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen maluliyet raporu da irdelenmek suretiyle, kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, ATK 3. İhtisas Kurulundan ya da Üniversitelerin adli tıp anabilim dalı başkanlıklarından rapor alınıp, sonucuna göre davalı lehine usuli kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

b) 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30.maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile adı geçen Yönetmeliğin 16. maddesine eklenen 13. fıkra uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 17. maddesinin (2) numaralı fıkrasına göre de Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nispi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nispi ücretin beşte birine hükmedilir.

Açıklanan nedenlerle; ...'nce davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16. maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği göz önüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2 ve 3-a ve b) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine 07/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5885, Karar No: 2017/8187, Tarih: 07.11.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/5885 E.  ,  2017/8187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.09.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi - kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalı yönünden reddine dair verilen 23.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yola elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının 916 ve 917 parsel sayılı taşınmazlara zilyet olduğunu, bu taşınmazların kuzeyindeki 754 ve 232 parsel sayılı taşınmazların arasında kadastral yol bulunduğunu, ancak davalılar tarafından narenciye ağacı dikilmek suretiyle yola elatıldığını belirterek kadastral yola elatmanın önlenmesini ve yolda bulunan ağaçların kal'ini istemiştir.

Davalı ..., davacının kullandığı başka bir yol olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın, davalı ... yönünden reddine, davalı ... yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; mahkemece fen bilirkişi tarafından tanzim olunan 14.11.2014 havale tarihli rapora ekli Ek-1 nolu krokide kırmızı boyalı olarak gösterilen genel yola, davalı ... tarafından ağaç dikilmek suretiyle yapılan elatmanın önlenmesine, bu alanda kalan ağaçların kal'ine yönelik hüküm kurulmuş ise de; davalı ...'in, yolun ne kadarlık kısmına elattığı ve bu kısım üzerindeki ağaçların bulunduğu yerin, bilirkişi raporu ve rapora ekli krokide belirtilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece bilirkişiden ek rapor alınmak, gerekirse mahallinde yeniden keşif yapılmak suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilen yolda kalan ve yıkımına karar verilen ağaçların yerinin bilirkişi vasıtasıyla açıkca saptanması ve hüküm sonucunda bu hususun yazılması suretiyle infaza elverişli bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatıran tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.