muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2268, Karar No: 2025/3431, Tarih: 29.04.2025

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir."hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %1'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %1'i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının resen görülen nedenle kabulü ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 25.12.2024 tarih ve 2024/1500 E.-2024/2983 K sayılı kararının, “3.” bendinde yer alan “…%1’i oranında 17.500 TL …” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “…%5’i oranında 87.500 TL…” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 29.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2021/24866, Karar No: 2023/2813, Tarih: 02.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/24866 E.  ,  2023/2813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/691 E., 2021/692 K.

SAYISI : 2021/İHK-25256

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun kabulüne / İtirazın reddine

SAYISI : 2021/74206

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir. ... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesince 05.10.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davalı vekilince karar süresinde temyiz edilmiş, ancak eksik harç yatırıldığı için mahkemece 20.09.2021 tarihinde davalı vekiline muhtıra tebliğ edilmiş, verilen süre içerisinde gerekli harcın yatırılmadığının anlaşılması üzerine davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar verilmiş, ek karar da davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ek karara yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; HMK 344. maddesi; temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceğini, bunların eksik olduğunun tesbiti halinde kararı veren tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanacağını, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana bildirileceğini ve verilen süre içerisinde tamamlamadığı takdirde sayılmasına karar verileceğini hükme bağlamıştır.

Bu hüküm uyarınca gönderilen muhtıranın hukuki sonuç doğurabilmesi usulünce düzenlenmesine bağlıdır.

Mahkemece, davalı tarafa eksik temyiz giderlerinin tamamlanması için çıkarılan muhtırada masrafın yatırılacağı yer tereddüde yol açmayacak şekilde “mahkeme veznesi” olarak gösterilmesi gerekirken “dosyamıza yatırılması” ibaresi kullanılmıştır.

Oysa ki, bir işlemin tamamlanması ancak o işlemin yapılacağı merci önünde olur. Mahkemenin muhtıra yazısı bunu sağlamaya yeterli olmayıp, temyiz edeni yanıltacak mahiyettedir. Bu nedenle muhtıra geçersiz olup, usulüne aykırı yapılan bildirim nedeniyle muhtıranın yasal sonuçlarını doğurması beklenemeyecektir. Bu itibarla, davalı vekilinin temyiz talebinden vazgeçmiş sayılması sebebiyle temyiz talebinin reddine ilişkin 05.10.2021 tarihli ek kararın kaldırılarak; davalı tarafa bakiye temyiz harcını tamamlaması için gerekli işlemlerin titizlikle yapılarak HMK'nın 344. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde hazırlanacak muhtıra ile ... verilmesi, süresi içinde harç ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ek kararın KALDIRILMASINA,

2.Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

02.03.2023 tarihinde üye ...'nin karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun ek kararın kaldırılmasına yönelik kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/7362, Karar No: 2015/10722, Tarih: 10.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7362 E.  ,  2015/10722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR 2. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2014/109-2014/231

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davalı ile 1991 yılında evlendiğini, davalı tarafından Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/856 esas sayılı dosyasıyla boşanma davası açıldığını, davanın reddedildiğini; 23/02/2012 tarihli ara kararı ile kendisi ve iki çocuğu adına tedbir nafakasına hükmedildiğini, söz konusu kararın kesinleştiğini; davalı ile ayrı olduklarını, davalının başka bir bayanla birlikte yaşadığını; müşterek çocukları A... F... ile R...'nın yanında kaldığını, ev hanımı olduğunu, gelirinin bulunmadığını belirterek; kendisi adına dava tarihinden geçerli olmak kaydıyla 3.000,00 TL, müşterek çocuk A... F... adına 2.500,00 TL toplamda 5.500,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı duruşmadaki beyanında; çocuklarına ve eşine para gönderdiğini, davacının kendine ait evde oturduğunu, kirada oturduğunu, evden geçimsizlik nedeniyle ayrıldığını; önce Bolu'ya tayin istediğini, Bolu'ya gittikten sonra davacının gelmediğini, gelmeyince boşanma davası açtığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının ayrı yaşamakta haklı olduğunu ispatlayamadığı, davalı babanın müşterek çocuğa bakma yükmlülüğü bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacı F.. K.. adına tedbir nafakasının yerinde görülmediğinden reddine, müşterek çocuk A.. F... adına dava tarihinden itibaren aylık 900,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacının tedbir nafakasına ilişkin kabul edilen temyiz itirazlarına gelince;

4721 sayılı MK.nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın, 197.maddesine göre de; Eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Aynı yasanın, 197.maddesine göre de; Eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetime ilişkin önlemleri alır.

Davada; davacı için, ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak, tedbir nafakası istenmektedir. Buna göre, davacının ayrı yaşamada, haklı olup olmadığının araştırılması ve “ayrı yaşamada haklılık” olgusunun kanıtlanması gerekir. Davalı, tarafından açılan Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin(Aile Mahkemesi Sıfatıyla) 2011/856 esas 2012/463 karar sayılı boşanma davası "şiddetli geçimsizlik olgusunun ve ortak hayatın sürdürülmesinin kendilerinden beklenilmeyecek şekilde temelinden sarsılmış olduğunun ispat edilemediği ve davalı kadının subut bulan herhangi bir kusurunun bulunmadığı..." gerekçesi ile reddedildiği ve 08/07/2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davalı koca tarafından, boşanma davası açılmakla, davacı kadın ayrı yaşama hakkını kazanır. Boşanma davasının reddedilmesinden sonra, davalı kocanın birlikte yaşama konusunda girişimde bulunmadığı sürece, davacının ayrı yaşamada haklı olduğunun kabulü zorunludur.

Dosyanın incelenmesinde; tanık olarak dinlenen müşterek çocukların beyanına göre; en son tartışmalarından sonra davalının Bolu'ya tayinini isteyerek gittiği, Bolu'ya gittiğinden itibaren ayrı yaşadıkları, açılan boşanma davasının reddedildiği, tarafların, davalı tarafından açılan boşanma davasının reddedilmesinden sonra da bir araya gelmedikleri anlaşıldığından; davacı ayrı yaşamakta haklıdır.

O halde; ayrı yaşamada haklı olan davacı lehine hakkaniyete uygun bir miktar tedbir nafakasına hükmolunması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20110, Karar No: 2016/18708, Tarih: 06.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/20110 E.  ,  2016/18708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve 11.10.2011 tarihli mazeret dilekçesi ekinde sunulan belgede, “16.10.2011 tarihine kadar askeri hastaneye müracaat edilmesi” gerektiğinin belirtilmesi ve duruşma gününün 21.10.2011 olması nedeniyle, mazeretin haklılığından sözedilemeyeceği gibi öncesinde, sanığın savunmasının alınmış olması karşısında, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında resen dikkate alınabileceği,

Kamu görevlisine yönelik olmayan kasten yaralama ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarının, görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olmaması nedeniyle, bu suçlardan dolayı ayrıca hüküm kurulması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 06/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23554, Karar No: 2017/35911, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23554 E.  ,  2017/35911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12735, Karar No: 2017/12093, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12735 E.  ,  2017/12093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu .... Mahallesi 368 ada 31 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 367,69-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 283,65-TL dir. Dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük olmasına rağmen emsalden % 20 daha değerli kabul edilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8496, Karar No: 2009/12048, Tarih: 17.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8496 E.  ,  2009/12048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Merkez ... ... Mahallesinde bulunan 1 parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu ileri sürerek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescili istemiyle dava açmıştır. Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya harçlı katılmış, davalı Hazine, 4721 Sayılı Medeni Yasanın 713/6. maddesi uyarınca dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece, davacı gerçek kişinin davasının kısmen kabulüne, ... bilirkişilerin raporunda kırmızı ile taralı yerin imar yolu dışında kalan bölümünün davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi, Hazine ve ... tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin16/4/2008 gün ve 2008/3911-E 2008/5967 sayılı kararı ile,( Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının reddine, Hazine ve ... Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarının kabulüne, ... Belediye Başkanlığından gelen 11.06.2005 havale tarihli yazı cevabında çekişmeli taşınmazın imar planı içinde kaldığı, imar planının 09.12.1999 gün 45 nolu belediye meclis kararıyla onaylandığı bildirildiği, 3402 Sayılı Yasanın imar ihya yoluyla taşınmaz edinmenin koşullarının düzenlendiği 17. maddenin son fıkrasında “İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz “ hükmü yer aldığı, yasanın açık hükmünden de anlaşıldığı üzere imar planı sınırları içinde kalan taşınmazlar imar ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı, çekişmeli taşınmazın, 1984 yılında yapılıp kesinleşen genel arazi kadastrosu sırasında kadastro dışı bırakıldığı, kadastro dışı bırakılmanın kesinleştiği tarih ile imar planının onaylandığı 9.12.1999 tarihi arasında 20 yıllık süre bulunmadığı anlaşıldığından, davacı kişi yararına zilyetlik ve imar ihya yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı gözetilerek davacı kişinin davasının reddine, Hazinenin davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazın tarla niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi” gereğine değinilmiş, mahkemece, bozmaya uyularak, katılan ... İşletmenin davasının reddine dair verilen 2004/317 - 2006/47 sayılı kararın Yargıtay 20 Hukuk Dairesinin 2008/3911- 2008/5967 sayılı kararı ile Orman yönünden kesinleşmiş olduğundan Orman yönetiminin istemi hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacının davasının REDDİNE, davaya konu, Merkez, ... Mahallesinde bulunan Güneyi: Erzincan Karayolu, Kuzeyi: ... tarlası, Doğusu: Zülfü ... tarlası, Batısı: ... Ay ve ... Ay tarlası ile çevrili olan ... bilirkişileri ... ... ve ... ...'ın 23/05/2005 tarihli rapor ve krokisinde gösterilip daha sonra ... bilirkişi ... ..

... Mahallesinde bulunan Güneyi: Erzincan Karayolu, Kuzeyi: ... tarlası, Doğusu: Zülfü ... tarlası, Batısı: ... Ay ve ... Ay tarlası ile çevrili olan ... bilirkişileri ... ... ve ... ...'ın 23/05/2005 tarihli rapor ve krokisinde gösterilip daha sonra ... bilirkişi ... ... tarafından 19/12/2008 tarihli rapor ve krokide kırmızıya taralı (A) ve (B) harfleri ile gösterilen sırası ile 507,22 m2 ve 180,22 m2 yüzölçümündeki taşınmazların tarla niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, her iki ... bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiş, hüküm, davacı ... YÖNETİMİ tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosu işlemi 1984 yılında yapılmış ve sonuçları 15.03.1984 - 13.04.1984 tarihleri arasında ilan edilmiş ve 14.04.1984 tarihinde kesinleşmiştir.

Dosya kapsamına, mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca işlem yapılıp, hüküm kurulmuş olmasına ve bozmanın kapsamının dışında kesinleşmiş yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre ORMAN YÖNETİMİ’nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 17/07/2009 günü oybirliği ile karar verildi.