muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12412, Karar No: 2024/16138, Tarih: 16.12.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; alt işverene ve asıl işverenin sendikasına bildirimin yeterli görülmemesinin hukuki dayanağının bulunmadığını, asıl işveren davalı adına kamu iş sendikasına yapılan tebligatların asıl işverene yapılmış sayıldığını, 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu'nun 8 inci maddesi, Personel Çalıştırılmasına Dayalı Hizmet Alımlarında Toplu İş Sözleşmesinden Kaynaklanan Fiyat Farkının Ödenmesine Dair Yönetmelik'in 4 üncü maddesi, 04.05.2015 tarih ve 58759530-155.99-4197 sayılı Maliye Bakanlığının “Alt İşverenlerce Yapılacak Yetkilendirmeye İlişkin Esas Ve Usuller" yazısının 4 üncü maddesine göre kamu işverenleri adına kamu işverenin sendikasının toplu iş sözleşmesine katılmaya yetkilendirildiğini, bu mevzuata göre davalı asıl kamu işvereninin bağlı olduğu sendikaya bildirim yapıldığını, Kamu İşletmeleri İşverenleri Sendikasına 31.03.2016 tarihli yazıyla bildirim yapıldığını, hem resmî arabulucu görüşmeleri hem Yüksek Hakem Kurulu kararlarında, hem de grev kararı alınması sürecinde davalıya sendikalı işçilerin kimler olduğu ve hangi hakları talep ettiğinin açıkça bildirildiğini, dosyaya sunulan belgelerin dikkate alınmadığını, aynı uyuşmazlığa ilişkin farklı kararlar çıktığını, davanın belirsiz alacak davası olduğunu, yıllık izin alacağı yönünden verilen kararın da hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; cevap dilekçesindeki savunmalarını da tekrar ederek, kamu iktisadi teşebbüsü olan Kurumun ana faaliyet alanının bor ve türevi cevherlerin çıkarılıp üretilerek satışa hazır hâle getirilmesinden ibaret olduğunu, bor madeninin aranması ve işletilmesi işlerini Devlet adına yerine getirdiğini, bu kapsamda davacının çalıştığı hizmet alım işinin üretimi aksatmayacak durumda olan yardımcı bir iş olduğunu, her ne kadar İlk Derece Mahkemesince davalı ile dava dışı alt işveren arasındaki hukuki ilişki muvazaalı kabul edilmiş ise de; 09.11.2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan ... Ana Statüsü'nün ''Teşekkülün Faaliyet Alanı ve Görevleri'' başlıklı 6 ncı maddesinin (a) bendinde Kurumun görevleri arasında ''...Teşekkülün faaliyet alanındaki görevlerini gerçekleştirmek üzere ihtiyaç duyduğu mal ve hizmeti almak, yapım işlerini yapmak, yaptırmak...'' işlerinin sayıldığını, dolayısıyla yardımcı işin alt işverene verilmesinde muvazaalı bir asıl işveren alt işveren ilişkisinden söz edilemeyeceğini, kaldı ki davacının Kurumun taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarını taşımadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yaptığı işin yardımcı değil asıl iş niteliğinde olduğu, davacının davalı ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaaya dayalı olduğu, davacı işçinin baştan itibaren davalının işçisi sayılması gerektiği, ... İşçileri Sendikasının 02.05.2023 tarihli ve ... İşletmeleri Genel Müdürlüğünün 29.08.2023 tarihli yazıları ve ekli tebliğ evrakı içeriği ile davacının üyelik kaydının işverene 19.12.2016 tarihinde tebliğ edildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ilgili tarih esas alınarak hesaplama yapıldığı, davanın kısmi dava niteliğinde olduğu, aynı davada ikinci kez ıslah yoluna başvurulması hâlinde bu yöndeki talebin reddi gerektiği, davacı vekili tarafından ibraz edilen 03.07.2023 tarihli ikinci ıslah dilekçesi dikkate alınmadan karar verilmesinin yasal düzenlemelere uygun olduğu gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirtilen nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı, buna bağlı olarak dava konusu alacaklara hak kazanılıp kazanılmadığı, ilk ıslah dilekçesinde artırılmayan alacağın ikinci dilekçe ile istenmesinin mümkün olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci ve sekizinci fıkraları, 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Dairemizin 17.10.2022 tarihli ve 2022/13480 Esas, 2022/12661 Karar sayılı kararında muvazaanın varlığı durumunda işçinin gerçek işveren tarafından bağıtlanan toplu iş sözleşmesinden yararlanma koşulları şu şekilde açıklanmıştır:

"...

2. 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin yedinci ve sekizinci fıkraları, 6772 sayılı Kanun'un 1 vd. maddeleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. Dairemizin 17.10.2022 tarihli ve 2022/13480 Esas, 2022/12661 Karar sayılı kararında muvazaanın varlığı durumunda işçinin gerçek işveren tarafından bağıtlanan toplu iş sözleşmesinden yararlanma koşulları şu şekilde açıklanmıştır:

"...

Somut uyuşmazlıkta olduğu gibi asıl alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığının ya da geçerli olarak kurulmadığının ve işçinin çalışma süresinin en başından itibaren asıl işverenin işçisi olduğunun belirlendiği durumlarda; işçi, toplu iş sözleşmesinin imza tarihinde yetkili sendikaya üye olsa da gerçek işveren olan asıl işverenin toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmesi; ancak taraf sendika üyeliğinin gerçek işverene bildirildiği tarihten itibaren mümkündür. Somut uyuşmazlık dönemi için davacının sendika üyeliği, toplu iş sözleşmesinin tarafı Sendika tarafından davalı Belediyeye bildirilmediği gibi davacının da toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebi ile davalı Belediyeye bir başvurusu olmamıştır.

..."

4. 6100 sayılı Kanun'un "Islahın zamanı ve şekli" kenar başlıklı 176 ncı maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

"(2) (Ek:22/7/2020-7251/18 md.)(17) Yargıtayın bozma kararından veya bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararından sonra dosya ilk derece mahkemesine gönderildiğinde, ilk derece mahkemesinin tahkikata ilişkin bir işlem yapması hâlinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabilir. Ancak bozma kararına uymakla ortaya çıkan hukuki durum ortadan kaldırılamaz."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 176 ıncı maddesini ikinci fıkrası uyarınca bir davada taraflar ancak bir kez ıslah yoluna başvurabilir. Bu hükmün gerekçesi ise davanın geciktirilmemesi ve sürüncemede bırakılmamasıdır. Diğer taraftan aynı Kanun'un 110 uncu maddesinde davaların yığılması kabul edilmiştir. Davacının, aynı davalıya karşı olan birbirinden bağımsız birden fazla talebini, aralarında bir derecelendirme ilişkisi yani aslîlik–fer'îlik ilişkisi kurmadan aynı dava dilekçesinde ileri sürmesine davaların yığılması denir. Bu halde davada birlikte açılan dava sayısı kadar istem sonucu ve dava konusu vardır. Davacı birçok talebini, tek bir dava dilekçesi ile talep etmektedir. Aslında kural olarak talep sayısınca dava mevcuttur. Davacı her bir talebi için dava dilekçesinde olguları (vakıaları) ayrı ayrı belirtilmek ve ispat yükü kendisinde ise ispat etmek zorundadır. Yapılan yargılamada her bir talep hakkında ayrı ayrı inceleme yapılır. Yargılama sonunda da her biri hakkında olumlu veya olumsuz karar verilir. İş yargılamasında işçinin birbirinden bağımsız birden fazla işçilik alacağının tek dava dilekçesi ile talep edilebilmesi davaların yığılması yönünden örnek bir durumdur.

3. Somut uyuşmazlıkta davacının her talebi ayrı bir dava konusudur ve davaların yığılması (objektif dava birleşmesi) vardır. Her talep ayrı bir dava olduğuna göre kötüye kullanılmadığı sürece, her talep ayrı ayrı da ıslah konusu yapılabilir. Davacı ayrı bir dava konusu olan yıllık izin farkı alacağını, diğer alacaklarından ayrı olarak ıslah yolu ile talep edebilir. Daha önce yıllık izin farkı alacağı ıslah işlemi ile artırılmadığına ve yıllık izin farkı alacağı ayrı bir dava olarak kabul edildiğine göre bu alacağa yönelik ıslah talebinin dikkate alınması gerekmektedir. Davaların yığılmasında tek dava olmadığından ve her talep bir dava olarak kabul edildiğinden, her talep yönünden ıslahın ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekir.

4. İlk Derece Mahkemesince; davacı vekilinin 27.05.2020 tarihli dilekçesi ıslah dilekçesi verdiği ancak 27.05.2020 tarihli dilekçede yıllık izin farkı alacağı yönünden ıslah yapılmadığı, bu alacak kalemi yönünden 03.07.2023 tarihli dilekçe ile yıllık izin farkı alacağı yönünden talebini artırdığı bu durumun ikinci ıslah niteliğinde olmadığı, fakat kısa kararda sehven 10,00 TL üzerinden hüküm kurulmuş olup kısa karara aykırı gerekçeli karar yazılamayacağından hükümde bu hususa değinilmekle yetinildiği belirtilmiştir.

5. İlamın (3) ve (4) numaralı paragraflarında belirtildiği üzere davacının yıllık izin farkı alacağını, diğer alacaklarından ayrı olarak ıslah edebileceği dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9119, Karar No: 2024/12760, Tarih: 11.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9119 E.  ,  2024/12760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/122 E., 2024/1201 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/71 E., 2022/344 K.

Taraflar arasındaki hizmet ve prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ttarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davacının davalı işyerinde elektrik montaj teknisyeni olarak 15.07.2006 ile 11.06.2018 tarihleri arasında çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 15.07.2006 tarihi olarak tespiti ile 15.07.2006-15.11.2006 tarihleri arasında yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılmasına, 15.07.2006 - 11.06.2018 tarihleri arasında gerçek maaşı üzerinden prime esas ücretinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile öncelikle davacı 15.07.2006 - 11.06.2018 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, ancak sigortasının 15.11.2006 tarihinde başlatıldığını, bu nedenle sigorta girişinin tarihinin 15.07.2006 tarihi olarak tespitini talep etmiş ise de dosyada Kuruma bildirilen hizmet süreleri haricinde davacının iddia ettiği tarihte işe başladığına dair yazılı bir belge bulunmamakta olup davacı, iddiasını ispata yönelik tanık deliline dayanmış, dinlenilen tanıkların hepsi davacıdan daha sonra davalı işyerinde çalışmaya başladıklarından davacının iddia ettiği dönemde davalı işyerinde işe başladığına yönelik görgüye dayalı bilgilerinin olmayacağı kuşkusuz olduğu, dinlenilen diğer kamu tanıkları ile de davacının davalı işyerinde işe başlangıç tarihinin 15.07.2006 olduğuna ve davalı işyerinde 15.07.2006-14.11.2006 tarihleri arasında kesintisiz hizmet akdi ile çalıştığına kanaat getirilmediğinden hizmet tespit istemi reddedilmiştir.

Davacının SPEK talebi yönünden yapılan incelemede ise davacı son net maaşının 2.700,00 TL olduğunu, bunun 200,00 TL'sinin agi olduğunu, maaşların asgari kısmının bankadan kalanının ise elden ödendiğini, sigorta primlerinin asgari ücret düzeyinde yapıldığını, kendisinin elektrik montaj teknisyeni olduğunu, davalı ise ödemelerin bankadan yapıldığını, davacının montaj işçisi olduğunu, teknik ya da meslek lisesi mezunu olmadığını iddia etmiş ve iddiasını ispatlamaya yönelik MEB'den alınan kalfalık belgesini sunmuş olup dinlenen davacı tanıkları da davalı tanıkları da davacının montaj işi yaptığını doğrulamışlar ancak teknisyen olabilmek için endüstri ya da ticaret meslek liselerinden mezun olmak gerektiği davacının ise işe giriş ve çıkış bildirgelerinde öğrenim durumu kısmında "orta okul ya da ilk okul" yazmakta olduğu dolayısıyla davacının, montaj işçisi olduğuna kanaat getirilmiş, bilirkişi tarafından hesaplamaya esas teşkil eden TÜİK verisi bilim mühendislik ve yardımcı profesyonel meslek mensupları ve makine operatörlerine yönelik olduğundan itibar edilmediği; yine davacı, dava dilekçesinin ekinde bankacılık işlemlerinde kullanmak üzere farklı zamanlarda işyerinden bordro aldığı, bordroya bakıldığında ücretin asgari ücret olmayacağını ifade etmiş ve sunulan bordro 2009/08. aya ilişkin olup, ücretin brüt 2400,00 TL olarak belirtildiği, işverenin kaşe ve imzasının olduğu anlaşılmış ise de uygulamada, bankalardan daha yüksek miktarlı kredi çekebilmek adına bir kısım belgeler düzenlendiği bilinmekte olup dönemin asgari ücretinin brüt 693,00 TL olduğu kabul edildiğinde, bordro o günkü asgari ücretin 3,46 katıdır. 2018 yılı net asgari ücret dahi 1.450,91 TL olup, bu belge dikkate alındığında davacının alması gereken ücret 2018 yılı itibari ile 5.020,14 TL olmalıdır ancak davacının 2018 yılı yönünden iddia ettiği ücret miktarı brüt 3.496,95TL/net 2.500,00 TL'dir, dolayısıyla gerçekle bağdaşmayan bu belge nazara alınmamış; toplanan deliller, tüm dosya kapsamı, dinlenen tanık anlatımları, Ankara Batı 2. İş Mahkemesine açılan emsal nitelikte dosya bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının imzasına havi 2006/11. ay ile 2009-2018 yıllarına ait ücret bordrolarının banka kayıtları ile uyumlu olması, davacının imzaladığı kıdem tazminatı bordrosunda da ücretin brüt 2.350,00 TL olarak belirtilmesi, davacının iddia ettiği net 2.500,00 TL ücret 2018 yılı asgari ücretinin 1,72306 katı olması, ancak davacının yaptığı iş, işyerinde 2014-2018 yılları arasında Kurum tarafından yapılan denetimlerde işçilerin ücretin tamamının bankaya yattığına dair ifadeleri dikkate alınarak Kuruma bildirilenler dışında ek SPEK tutarına kanaat getirilmediğinden bu talebin de reddine karar vermek gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, işverence alınan yazılar ve ibralar, davacı tarafından okunmadan ve içeriğinin ne olduğu kendisine açıklanmadan alınmış yazılar olduğunu, geçerliliğinin bulunmadığını, işçinin zor durumundan ve o an paraya olan ihtiyacından dolayı zor durumundan faydalanılarak alınmış yazılar olduğunu, bu belgelere dayanılarak davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğunu, tanıkların bildikleri ve beyanları belirli bir döneme değil davacının tüm çalışma süresine ilişkin olduğunu, bu sebeple de tanıkların celsedeki beyanlarının tüm çalışma süresine ilişkin olduğu hususunun dikkate alınması gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 15.11.2006-07.09.2007 tarihleri arasında 1031391.06 sicil sayılı davalı işyerinden, 07.09.2007-24.05.2018 tarihleri arasında da 1146512.06 sicil sayılı davalı işyerinden davacı adına sigorta hizmet bildirimleri olduğu, 1031391.06 sicil sayılı işyerinin 01.03.1996 tarihinde, 1146512.06 sicil no.lu işyerinin 12.07.2007 tarihinde kanun kapsamına alındığı, davacının 2009-2018 tarihleri arasındaki bordrodaki ödemelerle bankaya yapılan ödemelerin uyumlu olduğu, banka kayıtları, imzali ücret bordroları ve dinlenen tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının davalı iş yerinde bildirim yapılan tarihten daha önce çalışmaya başladığına ilişkin ve davacının prime esas gerçek kazancının davalı işverence Kuruma bildirilen tutardan fazla olduğu yönündeki iddiasının ispatlanamadığı, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden Kanun'a aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası ile 506 sayılı Kanun'un 77 nci maddesinin 1 inci fıkrası ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 80 inci maddesinin birinci fıkrası hükümleridir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası ile 506 sayılı Kanun'un 77 nci maddesinin 1 inci fıkrası ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 80 inci maddesinin birinci fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3789, Karar No: 2012/20417, Tarih: 25.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/3789 E.  ,  2012/20417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Yasa'nın 5101 sayılı Yasa ile değişik 81/9-1-b maddesinde hapis veya adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü, aynı yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişik 81/4.maddesinin ise hapis cezası ile adli para cezasını içerdiği gözetilerek;

Adli para cezası, hapis cezasına göre lehe olduğu halde, mahkemece 5846 sayılı Yasa'nın 5101 sayılı Yasa ile değişik 81/9-1-b maddesinin tatbik edilmesi halinde tercih edilecek para cezasının aleyhe olacağı şeklindeki gerekçeyle, aynı yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişik 81/4.maddesine göre hapis cezası ve adli para cezasının tatbiki suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nun 325.maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.