muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2, Karar No: 2021/67, Tarih: 02.03.2021

Ceza hukukunda genel kural, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan kanunun uygulanmasıdır. Sonradan yürürlüğe giren bir kanunun, yürürlük tarihinden önce işlenen suçlara tatbik edilebilmesi, ancak lehe sonuçlar doğurması durumunda mümkündür. Önceki ve sonraki kanunlara göre hükmedilecek cezalar ve güvenlik tedbirleri aynı ise, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren kanunun uygulanmasına imkân bulunmamaktadır.

TCK'nın "zaman bakımından uygulama" başlıklı 7. maddesi, 765 sayılı Kanun'un 2. maddesine benzer şekilde düzenlenmiş olup, her iki maddede de ceza hukuku kurallarının yürürlüğe girdikleri andan itibaren işlenen suçlara uygulanacağına ilişkin ileriye etkili olma prensibi ile bu ilkenin istisnasını oluşturan, "failin lehine olan kanunun geçmişe etkili olması", "geçmişe etkili uygulama" veya "geçmişe yürürlük" ilkesine de yer verilmiştir.

Bu ilke uyarınca, suçtan sonra yürürlüğe giren ve fail lehine hükümler içeren kanun, hükümde ve infaz aşamasında dikkate alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...'nın eyleminin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun anlaşılması ve CMK'nın 253. maddesinde 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler sonucu basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına dahil edilmesi karşısında, mahkemece CMK'nın 223. maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca durma kararı verilerek, aynı Kanun'un 253 ve 254. maddelerinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün, direnme kararından sonra CMK'nın 253. maddesinde 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, mahkemesince CMK'nın 223. maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca durma kararı verilerek, aynı Kanun'un 253 ve 254. maddelerinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle de bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli ve 7-187 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün;

a) Sanığın eyleminin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli ve 7-187 sayılı direnme kararına konu mahkûmiyet hükmünün;

a) Sanığın eyleminin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

b) Hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklik sonucu 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, mahkemesince CMK'nın 223. maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca durma kararı verilerek, aynı Kanun'un 253 ve 254. maddelerinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 02.03.2021 tarihinde yapılan müzakerede sanığın eyleminin "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu" mu yoksa "basit dolandırıcılık" suçunu mu oluşturduğuna ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından oy çokluğu, dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında kalıp kalmadığına ilişkin uyuşmazlık konusu bakımından ise oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10424, Karar No: 2020/1210, Tarih: 11.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/10424 E.  ,  2020/1210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil, Elatmanın Önlenmesi, Kal

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanda ... Valiliğince ... Gölü kıyı kenar çizgisi tespit çalışması yapıldığını ve tespit edilen kıyı çizgisinin Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından 14.3.2011 tarihinde onandığını, dava konusu taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını açıklayarak, taşınmazın kıyı içinde kalan kısımlarının tapu kaydının iptali ile terkinine, davalının elatmasının önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki binaların ve ağaçların kal’ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 298 ada 17 parsel nolu taşınmazın 929,76 m² lik kısmı kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından davalı adına olan tapu kaydının iptali ile terkinine, davalının bu kısma ağaç dikmek suretiyle yaptığı müdahalenin men’i ile müdahale teşkil eden ağaçların kal'ine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı karşısında; 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin İdari Yargı'ya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur. Uzman bilirkişilerin Yasa'nın ve İçtihadı Birleştirme Kararları'nın emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Somut olayda; ... Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 29.12.2011 tarihli yazısında, dava konusu yerin 14.03.2011 tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, onaylanan kıyı kenar çizgisinin 1 ay süre ile ilan edildiği bildirilmiştir. Bu durumda; ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için kıyı-kenar çizgisinin kesinleşmediği ve bağlayıcılık niteliği kazanmadığı açıktır. O halde, bilirkişi heyetince kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken, bağlayıcılık niteliği taşımayan ve delil olarak istifade edilmesi gereken, idare tarafından daha önce belirlenmiş kıyı-kenar çizgisi esas alınarak düzenlenen bilirkişi raporunun yeterli bulunması ve rapora dayanılarak hüküm kurulması isabetli değildir.

Hal böyle olunca, Mahkemece yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesi ile 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin de uzman bilirkişilerce uygulanması, mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, bilirkişiler tarafından yeniden belirlenecek kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçelerle açıklığa kavuşturulması, dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin içerisinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, yapılacak incelemede komşu ve yakın parsellere ilişkin kıyı çizgisi belirlemelerinin de gözönününde bulundurulması, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar göz ardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35860, Karar No: 2013/26686, Tarih: 23.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/35860 E.  ,  2013/26686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile hafta tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 2007 yılı Temmuz ayından 30.04.2010 tarihine kadar davalı şirket bünyesinde laboratuar teknisyeni olarak çalıştığını, her gün 08.00'de başlayan çalışmaların 19.00-20.00’ye kadar devam ettiğini, dini ve milli bayramlarda bir gün 24 saat nöbete kaldığını, ayda 3 gün hafta tatili kullandığını, yıllık izin kullandırılmadığını, 2009-2010 yılları arasında yaklaşık 9 ay ücret ödenmediğini, bakiye 2.500,00 TL ücret alacağı bulunduğunu, bu sebeple 30.04.2010 tarihinde işten haklı nedenle ayrıldığını iddia ederek kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık ücretli izin alacağı, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; kendi isteği ile işten ayrılan davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, işyerinde yemek ve çay molaları verildiğini, haftalık çalışmaların 45 saati geçmediğini, maaşların elden ödendiğini, resmi tatillerde çalışma olmadığını, olsa bile ücretinin defaten elden ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının ... Kızılay Kan Merkezi'nde daha iyi koşullarda iş bulduğu için istifa dilekçesi vererek işyerinden ayrıldığı, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanamadığı, işe girdiği tarihten 01.01.2010 tarihine kadar haftada 14 saat, 01.01.2010 tarihinden sonra ise haftada 3,5 saat fazla çalışma yaptığı bu nedenle fazla mesai alacağı bulunduğu, ayrıca hafta tatili ve genel tatil alacağının da bulunduğu gerekçesiyle açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekili tarafından verilen 29.04.2011 ve 09.06.2011 tarihli dilekçelerde fazla mesai hususunda davacıya yemin teklifinde bulunulmuş olup, yerel Mahkemece, yapılan yemin teklifi hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4626, Karar No: 2011/1071, Tarih: 07.03.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4626 E.  ,  2011/1071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 134 ada 9 parsel sayılı 237,77 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde miras yolu ile gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parselin tarafların ortak murisi ... mirasçıları adına payları oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın tarafların kök miras bırakanı ...’ya ait olduğu, ölümü ile mirasçılarına kaldığı ve mirasçıları arasında paylaşılmadığı gerekçesi ile tüm mirasçılar adına miras payları oranında tesciline karar verilmiş ise de yapılan inceleme eksik, değerlendirme ise dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Davacı tarafın miras bırakanı .... ile davalı tarafın miras bırakanı..... muris .....nun çocukları olup davalı taraf murisleri .....’in, davacının babası ..... payını satın aldığını iddia ederek, 15.02.1973 tarihli noter senedine dayanmıştır. Mahkemece bu konudaki deliller tartışılıp değerlendirilmeden eksik inceleme ile karar verilmiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için; taraflardan iddia ve savunmalarıyla ilgili tüm delilleri sorulup celbedildikten sonra mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında davalı tarafın dayanağını oluşturan 15.02.1973 tarihli satış senedi yerel bilirkişiye okunarak taşınmaza uygulanmalı, senet tanıkları ile tespit bilirkişilerinin tamamı tanık sıfatıyla dinlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29843, Karar No: 2015/25584, Tarih: 16.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/29843 E.  ,  2015/25584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirtilen davacı işçi feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece feshin geçersizliğine, davacı işçinin işe iadesine karar verilirken, işe başlatılmama tazminatı davacı işçinin 6 aylık ücreti tutarında belirlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 21.maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31.maddesindeki (6356 sayıl yasa 25.) sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu maddede sendikal neden halide işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirleneceği açıklanmıştır.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta ürün tanıtım elemanı olarak çalışan davacı işçinin davalıya ait işyerinde 15 yıldan az çalıştığı, iş sözleşmesinin performans düşüklüğü gerekçesiyle feshedildiği, işverence gerçekleştirilen feshin davacının performans düşüklüğünün salt İMS kutu satışları üzerinden değerlendirilmesi nedeniyle geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Ancak davacı işçinin kıdemine ve fesih nedenine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının davacının 6 aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır. Bu tazminatın davacının 5 aylık ücreti tutarında belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,50 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,50 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 396,80 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6881, Karar No: 2012/1960, Tarih: 20.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/6881 E.  ,  2012/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2011/193100

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 18/02/2011, 2010/345 (E) ve 2011/41 (K)

SUÇ : Kangütme saikiyle öldürmek ve bu suça yardım

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dosya kapsamına göre, olaydan yaklaşık beş ay kadar önce sanık Ali' nin amcası, sanıklar Abdulhalim ve Ömer'in kardeşi ve sanık Fahri'nin amcasının oğlu olan Ramazan'ın öldürülmesi, akrabaları Nesih'in de yaralanması olayı ile ilgili olarak, Nesih'i öldürmeye teşebbüs" suçundan diğer bazı sanıklarla birlikte yargılanan ve hakkında yakalama kararı çıkartılan maktulün, olay günü bulunduğu kafede oyun oynadığı sırada arkasından yaklaşan bir fail tarafından tabancayla ateş edilerek öldürüldüğü olayda,

Olayı gören tanıkların fail ya da faillerin eşgali konusunda soyut nitelikte teşhisler yaptıkları, sanıklara yönelik somut bir ifadelerinin olmadığı, diğer tanıkların ifadelerinin ise duyuma dayalı olduğu,

Soruşturmada alınan HTSL raporlarına göre, sanıklar Ali, Ömer ve Fahri'nin kullanmış oldukları cep telefonlarının olay yerine yakın yerlerde bulunan baz istasyonlarından sinyal verdiklerinin tespit edildiği, ancak atık madde toplama işiyle uğraşan sanıkların HTSL raporlarıyla uyum gösteren savunmalarında, olay tarihi ve zamanında cinayet mahalline yakın yerlerde bulunup, hurda ve kağıt topladıklarına ilişkin anlatımlarda bulundukları,

Maktulün akrabaları olan tanıklar Musa ve M. S.'in, soruşturma sırasında, olaydan hemen önce sanıklar Fahri ve Abdulhalim'in kafe önünde telaşlı bir şekilde beklediklerine ilişkin ifade vermelerine rağmen, kovuşturma sırasında bu beyanlarını inkara yöneldikleri olayda;

Sanıkların "kasten öldürme" suçuna "fail" veya "yardım eden" sıfatlarıyla katıldıklarına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanıkların ayrı ayrı beraatleri yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Ali, Abdulhalim ve Ömer müdafiilerinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede; sanık Fahri müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdükleri temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin, değişik gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanıklar Ali, Abdulhalim, Ömer ve Fahri'nin tahliyelerine, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değillerse derhal serbest bırakılmaları için yazı yazılmasına, 20.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

20.03.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar A.. T.., Ö.. T.. ve A.. T.. müdafii Avukatlar A.T., A. Ö. ile B. G.’in yokluklarında 22.03.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/3745, Karar No: 2022/12972, Tarih: 21.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3745 E.  ,  2022/12972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Onama, düşme

1-) Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz incelemesi:

Sanığa yüklenen "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte belge düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden sonucu itibarıyla doğru olan düşme hükümlerinin ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesi:

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte belge düzenleme ” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.