muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18780, Karar No: 2016/14082, Tarih: 07.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18780 E.  ,  2016/14082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin abonesi olan davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb bedeller adı altında yansıttığı bedellerin davacıya iadesine yönelik ... Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından kayıp kaçak vb bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiş,hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb bedellerin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde; davalı ...'in tüketici sıfatıyla k/k ve benzeri bedellerin iadesi için Tüketici Hakem Heyetine başvuruda bulunduğu, başvuru neticesinde davalı lehine iade kararı verildiği, ancak abonelik bilgilerinin araştırılmadığı, hakem heyeti dosyasında bulunan faturaya göre abonenin isminin .... olduğu, davalının faturada ismi geçen kişiyle ilgili mirasçılık sıfatının bulunup bulunmadığının belirlenmediği anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 599.maddesine göre; “Mirasçılar, mirasbırakanın ölümü ile mirası bir bütün olarak, kanun gereğince kazanırlar. Kanunda öngörülen ayrık durumlar saklı kalmak üzere mirasçılar, mirasbırakanın aynî haklarını, alacaklarını, diğer malvarlığı haklarını, taşınır ve taşınmazlar üzerindeki zilyetliklerini doğrudan doğruya kazanırlar ve mirasbırakanın borçlarından kişisel olarak sorumlu olurlar.

O halde, mahkemece; davaya konu abonelik dosyasının celbiyle, davacının abone olup olmadığının belirlenmesi, davacının abone olmaması durumunda faturada abone olarak belirtilen .... ile ilgili mirasçılık sıfatının bulunup bulunmadığının araştırılmasından sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7820, Karar No: 2010/9113, Tarih: 05.05.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/7820 E.  ,  2010/9113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tokat Asliye 2.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Gözel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12581, Karar No: 2012/30918, Tarih: 31.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/12581 E.  ,  2012/30918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2011 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.420,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1435, Karar No: 2012/5200, Tarih: 25.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1435 E.  ,  2012/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı oldukları aracın davacıya ait işyeri önünde çalışma yaparken işyeri levhası ile ön cephe kaplamasında hasara neden olduğunu ileri sürerek, 2.700,00 TL. tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Aktif Taah. İnş. Elek. Nak. Tur. San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili ile davalı ... vekili, davanın zamanaşımı ve esas yönünden reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; davalı Aktif Ltd. Şti. yönünden davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden ise (dava takipsiz bırakıldığından) dosyanın ayrılarak başka esasa kaydedilmesine ve takip edilmeyen davanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, motorlu aracın işletilmesi sırasında meydana gelen hasar yönünden maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı Aktif Ltd. Şti. yönünden yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanununun 109.maddesinde motorlu araç kazalarından doğan maddi

zararların tazminine ilişkin taleplerin zarar görenin, zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak on yıl içinde zamanaşımına uğrayacağı öngörülmüş, aynı kanunun 3.maddesinde de bu kanunun uygulanmasına ilişkin tanımlamalara yer verilmiştir.

Somut olayda, 06.7.2008 tarihli Görgü ve Tespit Tutanağı içeriğine göre, zararlandırıcı eylemin meydana geldiği olay yerinin yasanın tanımladığı anlamda karayolu kavramı içerisinde kaldığı ve zararın motorlu aracın işletilmesi sırasında önünde çalışma yapılan işyerinde meydana getirdiği hasardan kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, olayda haksız fiillere ilişkin olan Borçlar Kanununun 60.maddesinde yazılı olan bir yıllık zamanaşımı süresi uygulanamaz.

O halde, tazminatı doğuran kazanın 06.7.2008 tarihinde meydana gelmiş olmasına ve eldeki davanın da 2918 sayılı KTK.nun 109.maddesinde öngörülen 2 yıllık zamanaşımı süresi içinde 06.7.2010 tarihinde açılmış bulunmasına göre, mahkemece işin esasına girilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 25.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12211, Karar No: 2014/21786, Tarih: 22.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12211 E.  ,  2014/21786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dereli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/172-2013/265

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Dava konusu taşınmaza değer biçilirken Anonim Şirkete yapılan taşınmaz satışı somut emsal olarak alınmıştır. Satış işlemi özel amaçlı olduğundan bu emsale göre değer biçilmesi mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6291, Karar No: 2019/758, Tarih: 11.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/6291 E.  ,  2019/758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 63, 53, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermenin ve aynı nitelikteki gazete aboneliğinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7065, Karar No: 2023/7787, Tarih: 11.07.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7065 E.  ,  2023/7787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/872 E., 2023/544 K.

DAVA TARİHİ : 13.07.2016

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum İş Mahkemesi

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen hizmet ve prime esas kazancın tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının, davalıya ait konutta 01.06.2013 gününden başlayarak, 06.07.2016 tarihine kadar ev işleri yardımcısı, aşçı sıfatıyla çalıştığını, 01.06.2013-01.12.2014 tarihleri arasında, haftada 3 tam gün, 01.12.2014-06.07.2016 tarihleri arasında haftada 6 tam gün çalıştığını, iş sözleşmesinin 06.07.2016 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, işsizlik maaşı için kuruma başvurduğunda bu çalışmasının kuruma hiç bir surette bildirilmediğinin tespit edildiğini, 01.06.2013-06.07.2016 tarihleri arasında aylık 1.000,00 TL net, 01.12.2014-06.07.2016 tarihleri arasında aylık 1.500,00 TL net ücret ile çalıştığını iddia ederek, davacının belirtilen tarihler arasında çalıştığının tespiti isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Feri Müdahil Kurum vekili; 24.08.2016 havale tarihli dilekçesinde özetle; kurum kayıtlarının incelenmesinde, davalı adına kayıtlı işyeri kaydına rastlanmadığını, davacının davalı işyeri çalıştırmaya başlamadan çalışmasının düşünülemeyeceğini, bu nedenle çalışma iddiasının hukuken dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Feri Müdahil Kurum vekili; 24.08.2016 havale tarihli dilekçesinde özetle; kurum kayıtlarının incelenmesinde, davalı adına kayıtlı işyeri kaydına rastlanmadığını, davacının davalı işyeri çalıştırmaya başlamadan çalışmasının düşünülemeyeceğini, bu nedenle çalışma iddiasının hukuken dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı işveren vekili, 09.08.2016 havale tarihli dilekçesinde özetle; davacının, davalının evinde, 2013 yılı Ekim ayından 2015 yılı Haziran ayı sonuna kadar devamlılık arz etmeyen şekilde, çağrıldığında çalışmak üzere gelen ve genelde haftada iki veya en çok üç gün çalıştığını, davalının bu süreçte esas ikametgahı olan ...’da ikamet etmesi ve özellikle sonbahar ve kış aylarını ...’da geçirmesi nedeniyle 2013-2014 yıllarında, 2013 Ekim ayı dışında, davacının sonbahar ve kış aylarında davalı ile çalışmadığını, 2015 yılı başından itibaren davalının Bodrum’a yerleşmesi akabinde, çalışanlarından birinin 2015 yılı Haziran sonunda işten ayrılması üzerine davacının işe alındığını, davacının 2015 yılı Temmuz ayı ile 2016 yılı Temmuz ayı başına kadar davalının evinde, haftada 6 gün çalıştığını ancak, bu çalışmasının da kesintilerle devam ettiğini, davacının memleketi olan Kütayha’ya gidip geldiğini, davacının davalının evinde davalının yemeklerini yaptığım, bu işi tek başına değil, diğer çalışanların yardımı ile gerçekleştirdiğini, davacının başka bir iş yapmadığını, davacının haftanın 6 günü çalıştığı dönemde yalnızca yemek işi yaptığından, 09.30-16.00 saatleri arasında çalıştığını, haftada iki veya üç gün geldiği aylarda aylık 1.000,00 TL, haftada 6 gün çalıştığı dönemde ise aylık 1.500,00 TL maaş ile çalıştığını, davacının ev hizmetlerinde sürekli çalışmadığından 5510 sayılı yasanın 6/c maddesi gereğince sigortalı sayılamayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.05.2019 tarihli ve 2016/329 Esas, 2019/160 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ve kısmen reddine;

Davacının davalıya ait konutta ev hizmetleri işinde;

01.10.2013-06.07.2016 tarihleri arasında,

01.10.2013-31.12.2013 tarihleri arasında 36 gün,

01.01.2014-31.12.2014 tarihleri arasında 144 gün,

01.01.2015-30.06.2015 tarihleri arasında 72 gün,

01.07.2015-31.12.2015 tarihleri arasında 180 gün,

01.01.2016-06.07.2016 tarihleri arasında 186 gün olmak üzere,

01.10.2013-30.06.2015 tarihleri arası dönemde aylık net 1.000,00 TL,

01.07.2015-06.07.2016 tarihleri arası dönemde aylık net 1.500,00 TL ücret ile toplam 618 gün çalıştığının ve bu çalışmalarının bildirimlerinin yapılmadığı ve primlerinin ödenmediğinin tespitine, karar verilmiştir.

Davalı ve feri müdahil vekilleri istinaf yolu ile dilekçesinde, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

01.01.2016-06.07.2016 tarihleri arasında 186 gün olmak üzere,

01.10.2013-30.06.2015 tarihleri arası dönemde aylık net 1.000,00 TL,

01.07.2015-06.07.2016 tarihleri arası dönemde aylık net 1.500,00 TL ücret ile toplam 618 gün çalıştığının ve bu çalışmalarının bildirimlerinin yapılmadığı ve primlerinin ödenmediğinin tespitine, karar verilmiştir.

Davalı ve feri müdahil vekilleri istinaf yolu ile dilekçesinde, kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi 28.09.2021 tarih, 2020/1354 esas, 2021/1472 Karar sayılı kararı ile; Davalı ... vekili ile fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile; Bodrum İş Mahkemesi'nin 09.05.2019 tarih, 2016/329 Esas ve 2019/160 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına,

1-Davanın kısmen kabulü ile;

-Davacının davalıya ait konutta ev hizmetleri işinde;

01.10.2013 - 06.07.2016 tarihleri arasında,

01.10.2013 - 31.12.2013 tarihleri arasında 36 gün,

01.01.2014 - 31.12.2014 tarihleri arasında 144 gün,

01.01.2015 - 30.06.2015 tarihleri arasında 72 gün,

01.07.2015 - 31.12.2015 tarihleri arasında 180 gün,

01.01.2016 - 06.07.2016 tarihleri arasında 186 gün olmak üzere toplam 618 gün hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle çalıştığının ve bu çalışmalarının Kuruma bildirilmediğinin tespitine,

-Fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 16.03.2022 tarihli ve 2021/12077 Esas, 2022/3711 Karar sayılı Bozma ilamında;

2.1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; feri müdahil Kurum avukatının tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.2.Eldeki dosyada Mahkemece, davacının davalının yanındaki çalışmalarının kesintili olduğu, kış aylarında çalışmadığı yönündeki iddia yeterince araştırılmaksızın karar verilmiştir. Davalının iddiaları ve bu kapsamda dinlenilen kamu tanığı ...'nun da hükme esas alınan beyanında; davalının kış aylarında Ankaradaki evine gittiği ve davacının kış aylarında davalının ev hizmetlerinde çalışmadığı, ancak Mayıs ayından sonbahar ayına kadar çalıştığını ifade etmesi, dosya içerisinde yer alan mernis kayıtlarında davalının Ankarada da adresinin olduğunun anlaşılması hususları karşısında; Mahkemece tanıklar yeniden dinlenilmek suretiyle davacının kış aylarında davalının yanında çalışıp çalışmadığı, bu kapsamda çalışmanın kesintili olup olmadığı hususu yöntemince araştırılmalı, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamı dışında kalarak taraflar yönünden usuli kazanılmış hak oluşturan konular; dinlenen tanık anlatımları, davalının ikametgah adresine ilişkin belgeler ve dosya kapsamındaki tüm kanıtlar birlikte değerlendirildiğinde; 01.07.2015 tarihi öncesi dönemdeki çalışmanın kış aylarını kapsamadığı, Mayıs-Ekim aylarını kapsayacak biçimde ve ayda 12 gün üzerinden gerçekleştiği; 01.07.2015 tarihi sonrasında ise, davalının ikametgah kaydı nakline bağlı olarak yılın tüm aylarında ve 30 gün üzerinden çalışmanın gerçekleştiği sonucuna varılmakla;

Davanın kısmen kabulü ile,

-Davacının davalıya ait konutta ev hizmetleri işinde;

2013 yılı Ekim ayında 12 gün;

01.05.2014 - 01.11.2014 tarihleri arasında 72 gün;

2015 yılı Mayıs ayında 12 gün;

2015 yılı Haziran ayında 12 gün;

01.07.2015 - 31.12.2015 tarihleri arasında 180 gün,

01.01.2016 - 06.07.2016 tarihleri arasında 186 gün olmak üzere toplam 474 gün hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle çalıştığının ve bu çalışmalarının Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirilmediğinin tespitine,

-Fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili: deliller toplanmış, dava ispat olunmuş iken verilen kararın hatalı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı vekili: davacının düzenli bir çalışması olmadığını, çağrıldığında geldiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 200 ve 202 inci maddeleri,

2- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun Geçici 7 inci maddesi uyarınca 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 77 inci maddesinin 1 inci fıkrası ile 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ve 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesinin 1 inci fıkrası ile 86 ıncı maddesinin 9 uncu fıkrasıdır.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; kararın bozulmasını gerektirecek bir husus görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı ve davalı vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.