muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3462, Karar No: 2014/9709, Tarih: 26.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3462 E.  ,  2014/9709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2013/223-2013/345

Hasımsız olarak görülen davada İzmir 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/12/2013 tarih ve 2013/223-2013/345 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, İzmir P.. Baş Müdürlüğü, M..P.. Merkez Müdürlüğü binasının bodrum katında yer alan arşivi 19.1.2013 tarihinde su bastığını, bu nedenle arşivde yer alan bazı belgelerin kullanılamayacak derecede zarar gördüğünü, zarar gören evraklar içerisinde dağıtım servisi gelen-giden evrakları ve gönderi teslim listelerinin de yer aldığını, bu evraklarda yer alan ıslak imzaların kullanılamayacak hale gelmesi ve bu evrakların saklanılması mecburi evrak türünden olması nedeniyle zayi belgesi verilmesi gerektiğini ileri sürerek 2008 yılı Mart ayı havale koli evrakları, 2010 yılı Temmuz ayı kargo teslim listeleri, 2010 yılı Kasım ayı kargo dağıtım ve teslim listeleri, 2011 yılı taahhütlü teslim listeleri, 2011 yılı Mayıs ayı taahhütlü gönderi teslim listeleri, 2011 yılı gelen telgraf teslim belgeleri hakkında zayi olduklarına dair karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre; talebe konu evrakların hangi numaradan başlayıp hangi numarada sonlandığının bildirilmediği, vezne evrakları ve otomasyon evrakları başlıklı evrakların baş müdürlüğün muhasebe arşivi ve sistemden temin edilebileceği, bir kısım evrakların ise TTK'nın 82. maddesinde düzenlenen evrak cinsinden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre; talebe konu evrakların hangi numaradan başlayıp hangi numarada sonlandığının bildirilmediği, vezne evrakları ve otomasyon evrakları başlıklı evrakların baş müdürlüğün muhasebe arşivi ve sistemden temin edilebileceği, bir kısım evrakların ise TTK'nın 82. maddesinde düzenlenen evrak cinsinden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6102 Sayılı TTK'nın 82/7. maddesi gereğince, ticari defter ve belgelerin zayi olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Somut olayda, davacı vekili tarafından ibraz edilen belgelerden ve alınan bilirkişi raporundan 19.1.2013 tarihinde yağmur sularının kabarması sonucunda M.. P..Merkez Müdürlüğü arşivini su bastığı, bu nedenle dava konusu edilen evrakların da içinde bulunduğu bir kısım evrakların zarar gördüğü ve kullanılamaz hale geldiği sabittir. Davacı tarafından zayi olduklarının tespiti istenilen belgeler sadece ıslak imzalı belgeler olup, bu belgelerin içeriğine bilgisayar kayıtlarından ulaşılabilir ise de uyuşmazlık halinde TTK'nın 83. maddesi gereğince, özellikle imza ve yazı analizi için, ıslak imzalı olanların ibrazı zorunludur. Dava konusu belgelerin davacının ticari işletmesiyle ilgili olduğu, bu belgeler yönünden davacının saklama ve istenildiğinde ibraz yükümlülüğünün bulunduğu, meydana gelen olay nedeniyle ıslak imzalı belgelerin kullanılamaz hale geldikleri gözetilerek davanın kabulü yerine yazılı gerekçeyle reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16715, Karar No: 2015/19132, Tarih: 24.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16715 E.  ,  2015/19132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 17. maddesine dayalı olarak taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 17. maddesi uyarınca kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir. Anılan Yasa maddesi uyarınca tescile karar verilebilmesi için öncelikle kamulaştırma kararının ve diğer ilgili belgelerin taşınmaz malın malikine veya maliklerine yöntemince tebliğ edilmiş olması gerekir. Taşınmaz mal sahibi, tebliğ edilen kamulaştırma işlemine karşı süresinde idari ve adli yargıya başvurmamış veya bu konuda açılan davalar kesin olarak sonuçlanmış olmasına karşın, tapuda ferağ vermediği takdirde; idare, takdir edilen ve dava açılmış olması halinde artırılan kamulaştırma bedelinin ve fer'ilerinin tamamını hak sahibi adına ulusal bankalardan birine yatırarak makbuzu ilgili belge örnekleriyle birlikte mahkemeye vererek taşınmazın adına tescilini isteyebilir. Ayrıca, 17. maddeye göre tescil kararı verilebilmesi için diğer koşulların yanında kamulaştırma bedelinin takyitsiz olarak taşınmaz maliki adına bankaya yatırılmış olması gerekmektedir. Esasen kamulaştırma bedelinin peşin ödeneceği hususu Anayasa'nın 46. maddesinin de gereğidir.

Dava dilekçesinde, dava konusu 4517 ada, 2 parsel, 4518 ada 8, 11, 13, 14, 15 ve 21 parsel sayılı taşınmazların Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından Hazine lehine 1974 yılında kamulaştırıldığı, ancak daha sonra kamulaştırma amacına uygun kullanmanın mümkün olmadığı, bu nedenle bazı maliklerin dava açarak taşınmazlarını geri aldıkları, dava konusu parsel sahiplerinden bazılarının hiç dava açmadığı, bazıları ise zamanında açmadıklarından reddedildiği, davalılar hakkındaki kamulaştırmaların kesinleştiği ileri sürülerek dava konusu parsellerin davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile ... adına tescili istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisindeki tüm bilgi ve belgelerin ve özellikle davacı tarafça dosyaya sunulan kamulaştırma belgelerinin incelenmesinden; dava konusu taşınmazların maliklerine kamulaştırma evrakının noter kanalıyla tebliğ edildiğine dair belgelerin bulunmadığı, sunulan noter tebligatlarının dava konusu olmayan taşınmazlara ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Ancak;

Dosya içerisindeki tüm bilgi ve belgelerin ve özellikle davacı tarafça dosyaya sunulan kamulaştırma belgelerinin incelenmesinden; dava konusu taşınmazların maliklerine kamulaştırma evrakının noter kanalıyla tebliğ edildiğine dair belgelerin bulunmadığı, sunulan noter tebligatlarının dava konusu olmayan taşınmazlara ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

1-Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen veraset ilamından, dava konusu 4517 ada 2 parsel maliklerinden .. .. yargılama sırasında 18.12.2008 tarihinde öldüğü anlaşıldığına göre, 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesinin beşinci fıkrası hükmü uyarınca... davada taraf olmayan mirasçıları . . ve . .. dava dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek davaya dahil edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra, kamulaştırma evrakının maliklere noter kanalıyla tebliğ edildiğine dair belgenin ve bu parsel açısından açılmış bir bedel artırım davasının bulunmadığı da dikkate alınarak, oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar vermek gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan işin esası hakkında hüküm kurulması,

2-Mahkeme kararından sonra dosyaya sunulan veraset ilamından, dava konusu 4518 ada 14 parsel maliki ...'nin dava tarihinden önce 24.08.1987 tarihinde öldüğü anlaşıldığına göre ölü kişiye karşı dava açılamayacağından davanın reddine karar verilmesi gerekirken,davanın kabulüne karar verilmiş olması,

3-Dava konusu 4518 ada 11 parsel, 4518 ada 15 parsel ve 4518 ada 21 parsel sayılı taşınmazların maliklerine kamulaştırma evrakının noter kanalıyla tebliğ edildiğine dair belgeler bulunmadığından veya malikler tarafından adli veya idari yargıya yapılmış bir başvuru bulunmadığından, bu taşınmazlar yönünden kamulaştırma işleminin kesinleşmediği ve dolayısıyla 2942 Sayılı Yasanın 17. maddesinde öngörülen kamulaştırmanın tamamlanmış olması koşulunun gerçekleşmediği gözetilerek, mahkemece yasal şartları oluşmayan davanın reddine karar vermek gerekirken bu parseller yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi,

4-Dava konusu 4518 ada 13 parsel sayılı taşınmaz maliki ... tarafından, söz konusu kamulaştırmaya ilişkin olarak bankaya eksik yatırılan bedelin idareden tahsili için açılan davada Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 29.12.1982 tarih, 1982/890 Esas- 1982/1172 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verildiği, geri çevirme kararı üzerine Bursa Valiliği Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü'nün 11.09.2014 tarihli yazısında ödemeye ilişkin bir belge bulunmadığı bildirilmiş, dava sonucu belirlenen bedelin davalı adına bloke edildiğine ilişkin belgede sunulmadığından bu parsel yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5139, Karar No: 2007/7520, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5139 E.  ,  2007/7520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 169 ada 3 parsel sayılı 11501.69 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Nevzat Karadeniz adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle edinilemeyeceği iddiasıyla tesbitinin iptali ve adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1949 yılında yapılıp, 21.11.1949 tarihinde ilan edilerek 21.02.1950 tarihide kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükümlerine göre yapılıp, arazi kadastrosu sonuçları ile ilan edilen aplikasyon uygulaması vardır.

Mahkemece kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen Orman Bilirkişisi, Ziraat Uzmanı bilirkişi ve Kadastro Kontrol Mühendisi bilirkişi raporlarıyla çekişmeli parselin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı, davalı gerçek kişi yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarını oluştuğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, yörede Mera Teknik Ekibinin yaptığı çalışmada, çekişmeli taşınmazın bulunduğu Akçapınar mevkiindeki 239, 244 ve 246 yazım numaralı Hazineye ait mera nitelikli vergi kayıtları kapsamının orman sınırları içinde kaldığından söz edildiği, Hazinenin bu mera nitelikli vergi kayıtlarına da tutunduğu, yapılan keşifte, 244 yazım numaralı mera nitelikli vergi kaydının tarif edilen sınırları itibariyle çekişmeli taşınmazı kapsadığı anlatıldığı halde, çekişmeli parselin mera niteliğinde olup olmadığı yöntemince araştırılmamıştır.

Bu nedenlerle, öncelikle çekişmeli taşınmazın bulunduğu köy ve mevkiiye ilişkin mera nitelikli vergi kayıtları, varsa mera nitelikli tapu kayıtları, mera tahsis kararları yada mera olarak belirlemeye ilişkin idari kararlar ile çekişmeli taşınmazın bulunduğu mevkiiye ilişkin 239, 244 ve 246 numaralı vergi kayıtlarından önce ve sonra gelen gerçek kişilere ait vergi kayıtları ve tapu kayıtları, çekişmeli parselin komşuları olan taşınmazların dosyada bulunmayanların kadastro tesbit tutanakları ve var ise dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları ilgili yönetimlerden eksiksiz olarak getirtilmeli, çekişmeli taşınmazın bulunduğu köyden olmayan ancak çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreyi bilen yeterince yaşlı üç yerel bilirkişi ismi tesbit edilmeli ve dosya bu şekilde keşif hazırlanmalı, daha sonra, önceki bilirkişiler dışında bir ziraat uzmanı ve bir fen elemanı bilirkişi vasıtasıyla yeniden yapılacak keşifte, yerel bilirkişilerden çekişmeli taşınmazın mera sayılan yerlerden olup olmadığı sorulmalı, mera nitelikli vergi kayıtları ve diğer karar ve haritalar yerel bilirkişiler vasıtasıyla uygulanmalı, bilinmeyen sınırlar konusunda taraflara tanık dinletme olanağı verilmeli, yerel bilirkişi sözleri komşu parsel ve yakın parsellerin kayıtları ile memleket haritasında geçen mevki ve yer isimleri ile denetlenmeli, çekişmeli taşınmazın bitki örtüsü ve toprak yapısı itibariyle mera sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde ziraat uzmanı bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınmalı, fen elemanı bilirkişiye keşfi ve kayıt uygulamasını yansıtan krokili rapor düzenlettirilmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 07/06/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18142, Karar No: 2017/37157, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18142 E.  ,  2017/37157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24558, Karar No: 2013/24126, Tarih: 31.12.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/24558 E.  ,  2013/24126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davalının temyizi açısından;

6100 sayılı HMK'nun geçici 3.madde 1.fıkrasına göre; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2.fıkrasına göre; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar HUMK'nun 427/2.maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra(inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Birleştirilen davalarda, temyiz sınırı her dava için ayrı ayrı belirlenir.

İhtiyari dava arkadaşlığında, temyiz sınırı her dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenir.

Karşılık davada, temyiz sınırı asıl dava ve karşılık dava için ayrı ayrı belirlenir. .../..

Tespit davalarında, temyiz sınırı tespit davasının öncüsü olduğu eda davasının miktar ve değerine göre belirlenir.

Temyiz sınırından fazla bir alacağın tamamının dava edilmiş olması halinde, hükümde asıl istemin kabul edilmeyen bölümü temyiz sınırını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Kısaca temyize konu edilen miktara bakılarak kesinlik belirlenir.

Alacağın bir kısmının dava edilmesi halinde, kısmi davada kesinlik sınırı dava edilen miktara göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında “5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15.maddesindeki düzenleme gereği HUMK'nun 427.maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği” açıkça belirtilmiştir.

2013 yılında mahkemelerce verilen kararların temyiz edilebilmesi için temyize konu dava değerinin 1.822,00 TL'sını geçmesi gerekir.

2013 yılında mahkemelerce verilen kararların temyiz edilebilmesi için temyize konu dava değerinin 1.822,00 TL'sını geçmesi gerekir.

Somut olayda temyize konu edilen miktar 820,00 TL olup karar tarihi itibariyle hüküm kesin nitelik taşıdığından davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

2-Davacı vekili, davacının ... Belediyesinde çalışırken 6111 Sayılı Torba Kanunun 166 maddesi uyarınca belediyeden alınarak ...Eğitim Bakanlığına bağlı okula atamasının yapıldığını, devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devri gerçekleştiren kurumun sorumlu olduğunun karara bağlandığını, davalı müvekkilinin atamasının yapıldığı ve ...'den kaynaklanan alacaklarının ödenmesini gerçekleşmediğini iddia ederek yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, giyim yardımı alacağı, geç ödenen ikramiyelerden kaynaklı faiz alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, alacakların ödendiğini, ikramiyelerin geç ödenmesinden dolayı ihtirazi kayıt koyulmadığından faiz talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Bilirkişi raporunda davacının hafta içi 08:00-17:00 arası bir saat ara dinlenme yaparak, cumartesi günü ise 08.00-13:00 saatleri arasında yarım saat ara dinlenme ile 4,5 saat ve toplamda 44,5 saat çalıştığı ve bazı haftalarda 1 ya da 1,5 saat fazla çalışma çıkmaktaysa da örtülü denkleştirme bulunduğu kanaatiyle, Yargıtay’ın resmi işyerlerinde kayıtlara dayalı ispat yoluna gidilmesine ilişkin içtihatlarında atıf yaparak fazla çalışma alacağı hesaplamamıştır.

Dosyada davacının puantaj kayıtları, mesai takip çizelgeleri ve aylık ücret bordroları mevcuttur. Bilirkişi mesai takip çizelgeleri ile puantaj ve bordro kayıtlarını karşılaştırmadan denetime elverişli rapor hazırlamadan bazı haftalarda 1 ya da 1,5 saat fazla çalışma yapılsa da örtülü denkleştirme olduğu sonucuna varmıştır. Bilirkişinin görevi karar mercii gibi delilleri tartışmak değil, Mahkemenin verdiği görev doğrultusunda hesap yapmaktır. Örtülü denkleştirme bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olup bilirkişinin hakimde, taraflarda ve temyiz merciinde ayrıntılı kanaat oluşturacak rapor hazırlamadan kendi kanaatiyle hesaplama yapması hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş davacı talebi ile bağlı kalınarak mesai takip çizelgeleri ile puantaj ve bordro kayıtlarının ve fazla çalışma karşılığı izin kullanmaya ilişkin kayıtların karşılaştırıldığı denetime elverişli rapor aldırarak sonuca gitmekten ibarettir. Eksik inceleme içeren denetime elverişli olmayan rapora itibarla hüküm kurulması isabetsiz olmuştur. .../..

3-Ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili çalışmaları konusunda davacı talebi ile bağlı kalınarak mesai takip çizelgeleri ile puantaj ve bordro kayıtları karşılaştırılarak sonuca gidilmesi gerekirken sadece tanık beyanları ve puantaj kayıtlarının dikkate alınması doğru olmamıştır.

4-Tarafların duruşmalarda hazır olmaları halinde bir sonraki duruşma günü ve saati taraflara tefhim edilmek suretiyle bildirilir. Taraflardan biri veya vekili mazereti nedeniyle belirtilen gün ve saatte duruşmaya gelmemiş, mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece de bildirilen mazeret kabul edilmiş ise, mazeret bildirilen tarafa tensip edilecek duruşma gününün davetiye ile bildirilmesi gerekir.

Gelmeyen tarafın mahkeme gününü kalemden öğrenmesine veya masrafı yatırıldığında bildirilmesine şeklinde karar verilemez. Duruşmaya mazereti sebebiyle gelemeyen taraf mazeret dilekçesinde bu yönde bir talepte bulunsa ve mahkeme gününü kalemden öğreneceğini veya masrafını sonra yatıracağını bildirse dahi mahkemece bu yönde bir karar alınamaz. Zira duruşma gününün gelmeyen tarafa davetiye ile bildirilmesinde yasal zorunluluk bulunmaktadır. Yasada bulunmayan bir kurala dayanılarak duruşma gününün kalemden öğrenilmesi taraflardan istenemez.