muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8762, Karar No: 2019/16569, Tarih: 23.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8762 E.  ,  2019/16569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık müdafiinin, 24.11.2015 tarih, saat 11.00' da yapılacak duruşma için, UYAP kayıtlarına göre, 23.11.2015 günü saat 23:15 'te mesleki mazeret dilekçesi gönderdiği, dilekçenin mahkeme katibi tarafından 24.11.2015 tarihinde saat 09.12'de açılarak okunduğu ve 09.13'te dökümanın yazdırıldığı ancak mahkeme hakimince dilekçenin "duruşmadan sonra gelmekle" şeklinde 24.11.2015 günü havale edildiği ve sanık müdafiinin mesleki mazereti hakkında karar verilmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yokluğunda hüküm kurulması sureti ile savunma hakkının kısıtlanması,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 23.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25312, Karar No: 2017/35753, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25312 E.  ,  2017/35753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/891, Karar No: 2020/1613, Tarih: 03.07.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/891 E.  ,  2020/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 81/1, 29, 62, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasına ilişkin yerel mahkeme (İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesi) hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminde, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık ...'ın maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin vermiş olduğu 05/03/2019 tarih ve 2018/2187 E. 2019/398 K. sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunma hükümlerinin gözetilmesi gerektiğine, eylemin olası kastla işlendiğine, öldürme kastının bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;

Sanığın kızı olan ...'ın eşi ...'ı aldattığına ilişkin iddialar nedeniyle Kurkan ailesi ile ... ailesi arasında anlaşmazlık meydana geldiği, ...'ın eşi ile ortak ikametlerinden ailesinin ikametine döndüğü ve sanığın eşi ve ...'ın annesi

... ile ...'ın telefonda tartışma yaşadıkları, tartışmanın ardından her ne kadar ..., ...'ı babasına teslim ettiklerini ve olay günü de bu konu ile ilgili konuşmak için sanığın evine gittiklerini beyan etmiş ise de; ... ve akrabalarının 3 ayrı araç ile sanığın ikametinin önüne gelerek bekledikleri, bunu gören ...'nin de aşağı inerek kalabalık grup ile tartışmaya başladığı, sanığın oğlu ...'un da ikametlerinde bulunan av tüfeğini alarak ...'nin arkasından aşağı indiği, kalabalığı dağıtmak maksatlı havaya ve yere doğru toplam 2 el ateş ettikten sonra elinde bulundurduğu tüfeğinin ... ailesinden ..., ... ve ... tarafından alındığı ancak buna karşın dosya kapsamında hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık ...'ın hamili olduğu bıçakla ...'u sol kalça bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı, yaralı vaziyette kalabalık grubun ortasında oğlu ...'u ve eşi ...'yi gören sanığın ise 2. katta bulunan evinin balkonundan 2 ayrı ruhsatsız tabanca ile maktul ...'in de aralarında bulunduğu kalabalığa doğru birçok kez ateş ettiği ve atışlardan 2 tanesinin maktulün boyun ve göğüs bölgesine isabet ederek iç organ yaralanmasından kaynaklı iç kanama neticesinde hayatını kaybetmesine sebep olduğu olayda,

Olayın seyir ve gelişimi gözetildiğinde; maktulün de mensubu olduğu ... ailesinden kaynaklanan, süregelen ve haksız tahrik oluşturan davranışların şiddet ve yoğunluğu ile ulaştığı boyut da dikkate alınarak TCK'nin 29. maddesinin uygulaması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul oranda indirim yapılması yerine asgari hadden indirim yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık hakkındaki hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı şekilde BOZULMASINA, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, hükmolunan ceza miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre gözetilerek sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 03/07/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2752, Karar No: 2011/9942, Tarih: 06.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2752 E.  ,  2011/9942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca bu yönteme uyulmadığı gibi emsal alınan 649 parsel üzerinde iki katlı ve tek katlı binaların bulunduğu, piknik alanı olarak kullanıldığı, tapu kaydında gazino ve bahçe niteliğinde kayıtlı olduğu, alıcısının ... Otelcilik Organizasyon Turizm İşletmecilik ve Ticaret Limited Şirketi olduğu nazara alınarak bu emsalin özel amaçlı satış olduğu anlaşıldığından değerlendirmede esas alınamaz.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü özel amaçlı olmayan serbest satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5159, Karar No: 2024/9013, Tarih: 25.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5159 E.  ,  2024/9013 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2024/144 Esas, 2024/164 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Tosya Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.11.2021 Tarihli ve 2021/347 Esas, 2021/407 Karar Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Kastamonu Valiliği Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü 13.02.2024 tarihli yazısı ile korunmaya ihtiyacı olan küçüğün Ağrı ilinde ikamet ettiğinin öğrenildiği, bu nedenle çocuk hakkındaki danışmanlık tedbirinin Ağrı Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünce koordine edilmesi ve ilgili mahkeme ile doğrudan yazışma yapılması hususu bildirilmiştir.

Mahkemece 15.02.2024 tarihli ek karar ile, korunmaya ihtiyacı olan küçüğün Ağrı ilinde bulunan okula nakil olarak gittiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ağrı 1. Aile Mahkemesinin 11.03.2024 Tarihli ve 2024/144 Esas, 2024/164 Karar Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında danışmanlık tedbiri kararı veren Tosya Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) alt bendi uyarınca hakkında sağlık tedbiri uygulanan küçüğün, danışmanlık tedbirinin uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Tosya Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/347 Esas, sayılı dosyasında 12.11.2021 tarihli karar ile küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 15.02.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Tosya Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Tosya Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14023, Karar No: 2008/17419, Tarih: 14.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/14023 E.  ,  2008/17419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Biga İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun borca itirazının reddi halinde mahkemece İİK'nun 169/a-6.maddesi uyarınca takip muvakkaten durdurulmuş ise alacaklının talebi halinde borçlu %40'dan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edileceğinden somut olayda takip durmuş olmakla mahkemece yargılama sırasında durma kararının kaldırılması yasanın aradığı şartı ortadan kaldırmayacağından alacaklının talebi dikkate alınarak alacaklı lehine icra-inkar tazminatına hükmedilmemesi doğru  değildir.

3) Bilirkişi raporunda fazla istenilen faizin 384,21 YTL olarak belirtildiği halde mahkemece 84,21 YTL olarak alınması zuhule müstenit olup, her zaman mahallinde düzeltilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) no'lu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3895, Karar No: 2018/5858, Tarih: 26.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3895 E.  ,  2018/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında; Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, her takvim yılında işlenen suçun zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25024, Karar No: 2013/29945, Tarih: 16.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/25024 E.  ,  2013/29945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ve O yer Cumhuriyet Savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararın incelenmesinde:

Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmaması nedeniyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 21.07.2008 gün ve 2007/67 esas - 2008/ 145 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ...'ün temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, sanık ...'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

O Yer Cumhuriyet Savcısı için 1412 sayılı CMK.nun 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık temyiz süresinin son gününün adli tatil içerisine rastladığı, bu nedenle 5271 sayılı CMK.nun 331/4. maddesi uyarınca temyiz süresinin adli tatilin bittiği günden itibaren üç gün uzatılmış sayılacağı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının adli tatil içinde yaptığı temyizin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Suça konu bıçağa ilişkin olarak düzenlenen ... Polis Laboratuvarı raporunda bıçağın iki yanının keskinleştirilerek namlu ucu itibarıyla kama benzeri yapıya dönüştürüldüğü ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz olduğu bildirilmiş olmasına karşın,bu rapora neden itibar edilmediği kararda açıklanmadan, Adli Tıp Kurumunun bıçağın özelliklerini irdelemeden av bıçağı olduğu ve 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunmadığına ilişkin yetersiz ve gerekçesiz raporuna dayalı olarak beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5042, Karar No: 2009/4792, Tarih: 30.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/5042 E.  ,  2009/4792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı kaza nedeniyle üçüncü şahsa poliçe limiti dahilinde 6.000.-YTL'sı ödeme yapıldığını, davalıya ait aracın sürücüsünün sürücü belgesinin bulunmaması nedeniyle rücu hakkı doğduğunu belirterek 6.000.-YTL'sı tazminatın 4.11.2007 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, duruşmalara katılmamış, savunma yapmamıştır.

Mahkemece, kaza ehliyetsiz sürücünün idaresinde iken meydana geldiğinden davanın kabulü ile 6.000.-YTL'sı tazminatın 4.11.2002 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu mali sorumluluk sigorta ilişkisinden kaynaklanan rücu davasıdır.Bu tür davalarda sigortacı 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 95/2. maddesi ve zzorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B-4. maddesi gereğince tazminat yükümlülüğünün azaltılması veya kaldırılmasına ilişkin halleri üçüncü kişilere karşı ileri süremeyeceğinden zarar görene ödeme yaptıktan sonra sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre kendi sigorta ettirenine rücu edebilir. Taraflar arasında geçerli Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B.4.c maddesinde tazminatı gerektiren olay, aracın Karayolları Trafık Kanunu hükümlerine göre gereken ehliyetnameye sahip olmayan kimseler tarafından sevkedilmesi sonucunda meydana gelmiş ise, sigorta şirketinin sigortalısına rücu edebileceği düzenlenmiştir.

Dosyada mevcut kaza tespit tutanağı ve Kadıköy 4. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2007/162E- 2008/980K. Dosyasına göre,aracın sürücü kursu tarafından sürücü adaylarının eğitimde kullanıldığı, sürücü adayı olan, Selin Oransoylu idaresinde iken, kırmızı ışıkta durduğu sırada yanında yolcu olarak bulunan ...’in aracın sağ kapısını açtığı sırada sağ taraftan geçmekte olan motosikletin, aracın kapısına çarpması nedeniyle kazanın meydana geldiği, ...’in, sanık olarak yargılandığı ve kusurunun bulunmaması nedeniyle, beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.Dosyaya ibraz edilen sürücü adayı belgesine göre sürücünün 26.10.2007 tarihinde verilen “K” sınıfı sürücü aday belgesi olduğu, kazanın ise 4.11.2007 tarihinde meydana geldiği görülmüştür.

Davacı ... şirketi, sigortalı aracın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun öngördüğü sürücü belgesi olmaksızın kullanıldığını ve bu sırada zarara sebebiyet verildiğini iddia etmiştir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 39. maddesinde, sürücü adayı olarak araç kullanacakların "K" sınıfı sürücü belgesine sahip olmaları zorunlu olduğu ve sürücü aday belgelerinin 6 ay geçerli olduğu düzenlenmiş olup, somut olayda sigortalı aracı kullanan sürücünün sürücü adayı olduğu, belgesinin "K" sınıfı olduğu, sürücü kursu tarafından kullanılan araç ile ve yanında sorumlu sürücü bulunduğu sırada kazanın meydana geldiği anlaşılmaktadır. Bu hale göre, aracın gerekli ehliyetnameye sahip sürücü tarafından kullanıldığı davacı ... şirketinin sigorta ettiren konumundaki davalıya rücu imkanı bulunmadığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Sonuç:yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 30.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.