muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3814, Karar No: 2023/7605, Tarih: 23.05.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın 01.03.2016-28.02.2018 tarihleri arasında ...'da elektrik teknisyeni olarak görev yaptığını, bu çalışmasında ücretinin ... ... Kurumu Genel Müdürlüğü nezdinde karşılıklı imzalanan sözleşme ile 1.222,00 USD olarak belirlendiğini, 1.422,00 USD ücret üzerinden ihbar tazminatı hak edişi hesaplandığını ve toplam 1.990,80 USD ihbar tazminatı alacağının davacının banka hesabına ödendiğini, fazla çalışma hak edişlerinin her ay ücreti ile birlikte ödendiğini, ödenen kısımlar haricinde müvekkili Şirket nezdinde başkaca bir hak edişi bulunmadığını, ayrıca çıkış işlemleri sırasında bazı aylara ait hesaplamalarda eksiklik olduğunun tespit edilmesi üzerine 1.515,07 USD fazla çalışma ücretinin davacının hesabına yatırıldığını, müvekkili Şirketin ...'da uygulanan çalışma saatlerinin 08.00-18.00 saatleri arasında olduğunu, özlük dosyasında bulunan dekont ve dekont açıklamalarına göre davacı tarafından yapılan fazla çalışma ücretinin ödendiğini, davacıya sehven fazlaca izin ücreti ödenmiş olmakla, sehven ödenen 570,26 USD izin ücretinin olası bir hesaplamada takas ve mahsubunu talep ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.12.2019 tarihli ve 2018/263 Esas, 2019/623 Karar sayılı kararı ile; davacının aylık ücretinin 2.200,00 USD olduğunu iddia ettiği, davalı işveren tarafından herhangi bir bordro veya hesap pusulası sunulmadığı, davacı tanık anlatımlarının da davacı beyanı ile aynı doğrultuda olduğu, davacının elektrik teknisyeni olarak çalıştığı, dosyaya sunulan işyeri kayıtlarından davalı Şirketin kaşesi ve bulunan imzalı belgede aynı işyerinde elektrikçi olarak çalışan başka işçinin aylık ücretinin 2.650,00 USD olduğunun belirtildiği, bu hâlde davacının en son aylık ücretinin net 2.200,00 USD olarak kabul edilmesi gerektiği, davalı tarafından ... sözleşmesinin sonunda davacıya 1.990,80 USD ödendiği beyan edildiğinden davacının ... sözleşmesinin ihbar tazminatına hak kazanacak şekilde işveren tarafından sona erdirildiğinin anlaşıldığı, hesaplanacak olan tutardan her iki tarafın da ödendiğini belirttiği 1.990,08 USD ihbar tazminatı ödemesinin mahsubu gerektiği, davalı tarafça ... sözleşmesinin bitiminde 1.515,07 USD fazla çalışma ücretinin de ödendiği beyan edilmiş ise de belge olmadığı, davacı tarafça dava dilekçesinde 1.515,07 USD ödeme yapıldığının kabul edildiği ancak bu ödemenin fazla çalışma ücreti ödemesi olmayıp ihbar tazminatı ödemesi olduğunun ifade edildiği, tanık anlatımlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı, ayda iki kez hafta tatilinde ve ... bayramında bir ..., ... bayramında iki ... ve yılbaşı tatili dışındaki genel tatil günlerinde çalıştığının anlaşıldığı, davalı sehven ödenen 570,26 USD izin ücretinin davacı için hesaplanacak olan alacaklardan mahsup edilmesini talep etmiş ise de sehven ödeme yapıldığına dair dosyada kanıt olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 41. Hukuk Dairesinin 18.11.2021 tarihli ve 2020/1318 Esas 2021/1958 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının Dairece benimsenmiş maddi deliller ve hukuksal gerekçelere dayandığı, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 10.05.2022 tarihli ve 2022/1730 Esas, 2022/5731 Karar sayılı ilâmı ile; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile dava dilekçesinde, ihbar tazminatı alacağının bir kısmının davalı işveren tarafından ödendiği, bakiye 1.515,07 USD ihbar tazminatı alacağı kaldığı belirtilmiş olup bu beyanın davacı tarafı bağlayacağı gözetilmeden ve belirtilen miktarın davalı tarafından ödendiğinin İlk Derece Mahkemesince kabul edilmesine rağmen talebi aşacak şekilde hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan miktardan mahsup edilerek bakiye net 359,30 USD ihbar tazminatı alacağının hüküm altına alınmasının hatalı olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay bozma ilâmı doğrultusunda davacının ihbar tazminatının reddine karar verildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay bozma ilâmı doğrultusunda davacının ihbar tazminatının reddine karar verildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; somut olayda ... hukukunun uygulanması gerektiği, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının çalışma süresinin hatalı tespit edildiğini, ücret ve ekleri konusunda ispat yükü davacıya ait olmasına rağmen davacının iddiasını ispat edemediği, dosya içeriğindeki ... ... Kurumu Genel Müdürlüğü nezdinde imzalanan ... sözleşmesinin yazılı delil olduğunu, sözleşmenin aksinin yazılı delille ispat edilemediğini, davacı tarafından sunulan belgelerin hiçbirinin müvekkili Şirket tarafından düzenlenmediğini, basit bir şekilde excell programında herkes tarafından oluşturulabilecek belgeler olduğunu, davacı tarafından fazla çalışma, hafta tatili ile ... ... ve genel tatil çalışması yapıldığına ve ücretlerin ödenmediğine dair herhangi bir yazılı delil sunulmadığını, banka dekontlarıyla da ... olduğu üzere davacıya fazla çalışmasının karşılığı ücretin ödendiğini, davacı tarafça kendisine yapılan ödemelere dair ihtirazı kaydın mevcut olmadığını, hüküm altına alınan alacaklardan yapılan indirimin yetersiz olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacının ihbar tazminatı alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu'nun 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı yararına takdir edilen 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücreti ile aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15651, Karar No: 2015/8247, Tarih: 16.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15651 E.  ,  2015/8247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/154338

MAHKEMESİ : Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2011/384 (E) ve 2013/75 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık H..'ın, kendi tarlasına geçmek amacıyla katılan tarafından dikilen, bir yaşındaki sekiz adet zeytin ağacını söktüğü, bu şekilde üzerine atılı dikili ağaç keserek mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

1- Suça konu zeytin ağaçlarının dikili bulundukları iddia edilen yerde yapılan keşif sonucu düzenlenen 25.12.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre, suça konu yerin orman sayılan yerlerden olduğunun belirtilmesi ve sanığın aşamalarda katılanın kendisine ait olduğunu söylediği yerin orman olduğu savunması karşısında; sanığın eyleminin 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 91. maddesinde yazılı suçu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

A) Sanığın zeytin ağaçlarını kesmekten ibaret eyleminin TCK 152/1-c maddesinde düzenlenen dikiliden ağaç kesme suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

B) Sanığın 65 yaşından büyük olması ve adli sicil kaydına göre başkaca mahkumiyet hükmü bulunmamasına göre, aldığı kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olmasına rağmen, TCK 50/3 maddesine muhalefet edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 16.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/30600, Karar No: 2017/4691, Tarih: 18.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30600 E.  ,  2017/4691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup ve şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçiler vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4871, Karar No: 2016/2710, Tarih: 11.05.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/4871 E.  ,  2016/2710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Elekt. Dağıtım A.Ş. ile davalılar 1- 2-... 3-... 4-... 5-... 6-. 7-..., Asli müdahil arasındaki davadan dolayı. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05.06.2014 gün ve 2013/124-2014/201 sayılı hükmü bozan Dairemizin 01.07.2015 gün ve 2014/5521-2015/3857 sayılı ilâmı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalıların HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 248,00 TL para cezası ile bakiye 3,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ... ve ...'e, 248,00 TL para cezası ile bakiye 3,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'a, 248,00 TL para cezası ile bakiye 3,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...'e, 248,00 TL para cezası ile bakiye 3,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ..'ye, 248,00 TL para cezası ile bakiye 3,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ... ve ...'e yükletilmesine, 11.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1161, Karar No: 2023/8245, Tarih: 11.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/1161 E.  ,  2023/8245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 16.02.2022

SAYISI : 2021/1116 E., 2022/424 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

SUÇ TARİHLERİ : 21.10.2011, 29.11.2011, 20.06.2013

HÜKÜMLER : Sanıkların beraatlerine karar verilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli ve 2019/459 Esas, 2021/114 Karar sayılı kararı ile sanıkların zincirleme biçimde toplu kaçakçılık suçundan 3 yıl 5 ... 7 gün hapis ve 210,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanıkların müşterek müdafiileri tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/1116 Esas, 2022/424 Karar sayılı kararı ile;

5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca atılı kaçakçılık suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığından bahisle sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; sanıkların dava konusu eylemleri ile kaynak kullanımını destekleme fonu (KKDF) ve ona bağlı katma değer vergisini (KDV) ödemekten kaçındıklarını, KKDF'nin de ithalat işleminden kaynaklanan mali yüklerden olup atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluştuğundan sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; sanıkların dava konusu eylemleri ile kaynak kullanımını destekleme fonu (KKDF) ve ona bağlı katma değer vergisini (KDV) ödemekten kaçındıklarını, KKDF'nin de ithalat işleminden kaynaklanan mali yüklerden olup atılı suçun yasal unsurları itibarıyla oluştuğundan sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Mersin Gümrük Müdürlüğünde sanıkların ortağı oldukları Gümüş Damla Gıda ve Temizlik Maddeleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi adına işlem gören 21.10.2011 tarihli 11330100IM042605 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesinin ekinde yer alan 20.10.2011 tarihli ve 37.400,00 Amerikan doları bedelli, 29.11.2011 tarihli ve 11330100IM047501 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesinin ekinde bulunan 28.11.2011 tarihli ve 18.000,00 Amerikan doları bedelli ve 20.06.2013 tarihli ve 13330100IM028728 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi ekinde yer alan 19.06.2013 tarihli ve 400,00 Euro bedelli banka transfer bildirim formlarının sahte olduğu, söz konusu ithalat işlemlerinde gerçekte banka yoluyla yurt dışına para transferi yapılmadığı, ancak sahte belgelerle para transferi yapılmış gibi gösterilerek 6.808,62 TL miktarında KKDF ve onun üzerinden alınması gereken 544,72 TL miktarında KDV olmak üzere toplamda 7.353,36 TL miktarında vergi kaybına neden olunduğu böylece sanıkların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kaçakçılık suçu ile sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla sanıklar hakkında kamu davası açıldığı mahkemece de bu kabul doğrultusunda sanıkların toplu kaçakçılık suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği belirlenmiştir.

2.Sanıklar ve müşterek müdafiilerinin aynı yöndeki sözlü ve yazılı savunmalarında; suç tarihlerinde şirkette iş bölümü olduğunu, ithalat ve gümrük işlerinin sanıklardan ... tarafından takip edilmekte olduğunu, dava konusu beyannamelere ilişkin gümrük işlemlerinin Metka Gümrük müşavirliği firması tarafından takip edildiğini, yurt dışındaki firmalara ödemeleri elden yaptıklarını, sahte para transferi belgelerinin kendileri tarafından düzenlenmediğini ve gönderilmediğini, ithalat işlemlerinin KKDF'ye tabi olup olmadığını bilmediklerini, gümrükteki ödemeler için Metka firması tarafından kendilerine masraf ve vergiler için iletilen meblağları ödediklerini, şirketin iş ve ithalat hacmine göre oluşan kamu zararının çok ... olduğunu, buna da tevessül etmeyeceklerini, Gümrük Müşavirliği firmalarının iş takipçileri tarafından Gümrüğe sahte belge ibraz edilip KKDF için kendilerinden alınan meblağın ise cebe atılmasının ihtimal dahilinde olabileceğini belirterek atılı suçu inkar ettikleri anlaşılmıştır.

3.21.10.2011 ve 29.11.2011 tarihli beyannamenin gümrük müşavirinin Hayrettin Kutlu, 20.06.2013 tarihli beyannamenin gümrük müşavirinin ise ... olduğu, Hayrettin Kutlu'nun 29.07.2015 tarihinde vefat etmesi nedeniyle beyanına başvurulamadığı, tanık İ.K.'nin aşamalardaki beyanlarında ise;

ithalatçı firmanın verdiği belgelere göre işlem yaptıklarını, dava konusu evrakları ilgili firmadan kimin gönderdiğini ise hatırlamadığını belirttiği anlaşılmıştır.

4.24.02.2020 tarihli üçlü bilirkişi raporu dosyada mevcut olup; KKDF'nin vergi olmamakla birlikte mali yükümlülük olduğu, sahte belgelerle KKDF ve onun üzerinden ödenmesi gereken KDV'nin ödenmemesi suretiyle idare zarara uğratılarak 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edildiği görüşünü içerdiği anlaşılmıştır.

5.Dava konusu banka transfer bildirim formları asılları ile serbest dolaşıma giriş beyannameleri suretlerinin dosya arasında yer aldığı anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 25.06.2020 tarihli ve 2019/10767 Esas, 2020/10257 Karar sayılı, 14.09.2020 tarihli ve 2019/7028 Esas, 2020/12298 Karar sayılı kararlar ve benzer kararlarda belirtildiği üzere KKDF kesintisi ve bu fona bağlı olarak hesap edilen cezai faizin vergi, resim, harç ve benzeri yüklerden olmadığı gerekçesiyle atılı kaçakçılık suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı kanaatiyle sanıkların üzerlerine yüklenen kaçakçılık suçlarından beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin ''Eşyayı, sahte belge kullanmak suretiyle gümrük vergileri kısmen veya tamamen ödenmeksizin ülkeye sokan kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.'' şeklinde olduğu,

Aynı Kanun'un 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde gümrük vergilerinin Gümrük İdaresi veya başka idarelerce, eşyanın ithali veya ihracına bağlı olarak uygulanan vergiler ile diğer malî yükümlülükleri ifade ettiği,

4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun (4458 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (a) bendinde de yine “Gümrük vergileri” deyiminin, ilgili mevzuat uyarınca eşyaya uygulanan ithalat vergilerinin ya da ihracat vergilerinin tümünü ifade ettiği hükme bağlanmıştır.

4458 sayılı Kanun'un 244 üncü maddesinde düzenlenen uzlaşmaya ilişkin usul ve esasları düzenleyen 31.08.2011 tarihinde yürürlüğe giren Gümrük Uzlaşma Yönetmeliğinin ekinde yer alan Gümrük Vergileri başlıklı listede (EK 1) KKDF'nin gümrük vergileri arasında sayıldığı belirlenmiştir.