muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/23509, Karar No: 2012/11664, Tarih: 26.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/23509 E.  ,  2012/11664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, tekerrüre esas alınan İnegöl 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/842 Esas-2003/383 Karar sayılı 2 yıl 2 ... 20 ... hapis cezasına ilişkin ilamın 03/02/2006 tarihinde infaz edildiği ve tekerrüre esas olduğu adli sicil kaydından anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 26/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/10704, Karar No: 2022/1427, Tarih: 28.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/10704 E.  ,  2022/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davacının davasının kısmen kabulüyle 2.455,55 TL maddi, 4.500 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/136 Esas, 2012/26 karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davacının terör örgütü kurmak ve yönetmek suçundan 09.01.2009 – 26.06.2009 tarihleri arasında 5 ay 14 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 05.10.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 15.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 2.455,55 TL maddi, 4.500 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedildiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

1- Hazine zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış dava olup olmadığının ilgili birimlerden sorulup, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada davacının tutuklu ve hükümlü olduğu başka suç kayıtlarına da rastlanıldığı dikkate alınarak, gözaltına alındığı gün farklı olay ve soruşturma dosyaları nedeniyle de hakkında tutuklama kararı verilip verilmediği, verilmiş olması halinde bahse konu soruşturma dosyalarının sonuçlarının araştırılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- CMK'nın 144/1-a. maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup durumu tazminata engel oluşturmamakla birlikte, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği dikkate alınarak, davacının tutuklu kaldığı sürenin başka mahkumiyetinden mahsup edilip edilmediğinin araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün '' Tazminat'' ve ‘’ 15.06.2012’’ olan dava tarihinin ‘’05.07.2012‘’olarak yazılması,

Kabule göre de;

4- Gerekçeli karar başlığında, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün '' Tazminat'' ve ‘’ 15.06.2012’’ olan dava tarihinin ‘’05.07.2012‘’olarak yazılması,

Kabule göre de;

a- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

b- Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’2.938,88’’ TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın altında kalacak şekilde ‘’2.455,55’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine eksik maddi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/64, Karar No: 2025/629, Tarih: 10.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/64 E.  ,  2025/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/216 E., 2024/385 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davalı/karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı/karşı davalı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, Baskil ilçesi, ... Köyü, 398 parsel (yeni 103 ada, 48 parsel) sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalıların hiçbir hakkı olmamasına rağmen adına kayıtlı bu taşınmazın doğusunda, tahminen sekiz veya on dönüm civarındaki yere kayısı fidanı dikmek suretiyle müdahalede bulunduklarını ileri sürerek, davalıların haksız müdahalesinin önlenmesine, dikilen kayısı ağaçlarının sökülmek suretiyle kal’ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davacı vekili karşı davaya verdiği cevap dilekçesinde özetle; temliken tescil şartlarının bulunmadığını, davalı/karşı davacının iyiniyetli olmadığını bu nedenle davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı/karşı davacı ... vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; dava edilen kısmın 6 dönümlük bir kısım olduğunu, bu arazi üzerindeki fidanların dedesi tarafından yaklaşık 20 yıl önce dikildiğini, dava nedeniyle bu yerin davacıya ait parsel içerisinde kaldığını yeni öğrendiğini ileri sürerek, kendisine ait kayısı ağaçlarının bulunduğu kısmın bedeli mukabilinde, davacı adına olan tapu kadının iptali ile kendi adına tapuya tescilini istemiş, ayrıca davacının davasının reddini savunmuştur.

2. Asli müdahiller ..., ..., ..., ... ve ... davaya asli müdahil olarak katılarak özetle; dava konusu edilen kayısı ağaçlarının bulunduğu yerin kendilerine dedelerinden miras olarak kaldığını belirterek, davacının davasının reddine, taşınmazın bedeli mukabilinde tapu kaydının iptali ile adlarına tapuya tescilini istemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkeme 10.05.2022 tarihli ve 2021/28 Esas, 2022/245 Karar sayılı kararında özetle; asıl dava yönünden davanın kabulüne, Elazığ ili, Baskil ilçesi, ... Köyünde bulunan davacıya ait 103 ada 48 numaralı parsele, (eski 398 numaralı parsel) 103 ada 50 numaralı parsel (eski 400 numaralı parsel) malikleri tarafından fen bilirkişi raporunda belirtilen 7.788,49 m²'lik kısma ağaç dikmek suretiyle yapılan müdahalenin men'ine, bu kısım üzerindeki ağaçların kâl'ine, karşı davacı ... tarafından temliken tescil talebi ile açılan karşı davanın reddine, asli müdahiller ..., ..., ..., ... ve ... tarafından açılan davaların açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin 10.05.2022 tarihli kararının süresi içinde davalı/karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.12.2022 tarihli kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin 10.05.2022 tarihli kararının süresi içinde davalı/karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.12.2022 tarihli kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma sonrası, mahkeme başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; mahkemece bozma sonrasında keşif yapılarak rapor alındığı, toplanan deliller doğrultusunda; Asli müdahiller, ..., ... ve ... yönünden davayı takip etmemeleri nedeniyle 24.01.2019 tarihinde, yine asli müdahiller ... ve ... yönünden ise, aynı şekilde davayı takip etmemeleri sebebiyle 28.02.2019 tarihinde asli müdahale davalarının işlemden kaldırılmasına karar verildiği, işlemden kaldırma kararından itibaren 3 aylık yasal süre içeresinde dosyaların yenilenmediği anlaşılmakla, adı geçen asli müdahiller tarafından açılan davaların açılmamış sayılmasına karar verildiği, karşı dava yönünden yapılan değerlendirmede ise; davacı-karşı davalıya ait taşınmaza, davalı-karşı davacı tarafça keşif sonrası alınan bilirkişi raporuna göre; 7.311,42 m²'lik kısma ağaç dikmek suretiyle el atıldığı, çap kaydı oluştuktan sonra iyiniyet iddiasının dinlenmeyeceği, tapu kayıtlarına göre davacıya ait taşınmazın tapu kaydının 1982 yılında oluşarak kesinleştiği, tecavüze konu olan ağaçların ise daha sonraki tarihlerde dikildiği, bu durumda davalı-karşı davacı tarafın iyiniyetinden söz edilemeyeceği için temliken tescil talebinin şartlarından olan iyiniyetin bulunmaması nedeniyle temliken tescil talebinin reddedilmesi gerektiği, asıl davada ise; yenileme kadastrosu sonucu oluşan sınırlar dikkate alınarak yeniden yapılan keşif ve alınan fen bilirkişi raporu ile 7.311,42 m²'lik kısma tecavüzün sabit olduğu, bu durumda müdahaleye konu olan kısım yönünden mülkiyet hakkının davacıya tanımış olduğu hak çerçevesinde, tecavüzün önlenmesi ve tecavüze konu olan ağaçların kal'i talebinin haklı olduğu kanaatine varılmakla, asıl dava yönünden davanın kabulüne karar verilerek sonuçta;

1. Asıl dava yönünden davanın kabulüne,

a) Elazığ ili, Baskil ilçesi, ... Köyünde bulunan davacıya ait 103 ada 48 numaralı parsele, (eski 398 numaralı parsel) 103 ada 50 numaralı parsel (eski 400 numaralı parsel) malikleri tarafından fen bilirkişi raporunda belirtilen 7.311,42 m²'lik kısma ağaç dikmek suretiyle yapılan müdahalenin men'ine, bu kısım üzerindeki ağaçların kal'ine,

b) Fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenmiş 17.07.2024 tarihli krokili raporun kararın eki sayılmasına,

2. Karşı dava yönünden, karşı davacı ... tarafından temliken tescil talebi ile açılan davanın reddine,

3. Asli müdahiller ..., ..., ..., ... ve ... tarafından açılan davaların açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı/ karşı davacı ... vekili temyiz dilekçesinde;

a. Mahkemece, keşifte ve sonrasında mahalli bilirkişilerin dinlenmediğini, müvekkilinin iyiniyetli olarak ve kendi arazisi zannederek ağaçları diktiğini,

2. Karşı dava yönünden, karşı davacı ... tarafından temliken tescil talebi ile açılan davanın reddine,

3. Asli müdahiller ..., ..., ..., ... ve ... tarafından açılan davaların açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı/ karşı davacı ... vekili temyiz dilekçesinde;

a. Mahkemece, keşifte ve sonrasında mahalli bilirkişilerin dinlenmediğini, müvekkilinin iyiniyetli olarak ve kendi arazisi zannederek ağaçları diktiğini,

b. Ağaçların değerinin taşınmazın değerinden fazla olduğunu, müvekkilinin bu yeri ihya ederek ağaç diktiğini, bu nedenle bedeli mukabilinde tescili gerektiğini,

c. Mahkemece, iyiniyet araştırması yapılmadığını, müvekkilinin yıllarca kendi arazisi bilerek ağaçları yetiştirdiğini, davacı haberdar olmasına rağmen ses çıkarmadığını, ağaçların kesilmesinin davacıya bir fayda sağlamayacağını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve kâl, karşı dava ise temliken tescil istemine ilişkindir.

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11861, Karar No: 2022/3802, Tarih: 08.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/11861 E.  ,  2022/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Rapor Değerlendirme Komisyonunun mütalaasının 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verildiği; Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2010 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaaya aykırı olarak sanık hakkında, "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından kamu davası açıldığı iddianameye konu edilen 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan, usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, "sahte fatura kullanma ve sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği bu nedenle 2009 ve 2010 yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili vergi dairesinden sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, “2009 ve 2010 takvim yıllarında Sahte Fatura Düzenleme” suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20499, Karar No: 2017/2838, Tarih: 30.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20499 E.  ,  2017/2838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1- Borçlu şirketin bağlı bulunduğu vergi dairesine en son verdiği beyanname örnekleri istenilip sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23538, Karar No: 2017/35848, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23538 E.  ,  2017/35848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4137, Karar No: 2021/4296, Tarih: 15.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/4137 E.  ,  2021/4296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.09.2019 gün ve 2018/233 Esas, 2019/297 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, İzmir Barosu Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereğince takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi;

... vekilinin kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun reddine dair kararın 5271 sayılı CMK’nın 268/3-e ve 279/1-b son maddeleri uyarınca itiraza tabi olup, temyiz talebi itiraz olarak değerlendirilerek merciinde değerlendirildiği gözetilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Mağdure beyanı, sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; her türlü dış etki karşısında aşırı hassas olduğu anlaşılan ve bu kapsamda sadece bakışlarından dahi rahatsızlık duyduğu edebiyat öğretmenini vakit kaybetmeden annesine ve okul idaresine bildiren mağdurenin çok daha ağır istismarlarına maruz kaldığını iddia ettiği babasının eylemlerine iki yıla yakın süre sessiz kalması, mağdurenin Çocuk İzlem Merkezindeki beyanıyla adli rapor öyküsünde eylemlerin başlangıç tarihini açıkça ve yineleyen sorulara rağmen 2016 yazı olarak belirtmesine karşın savcılıkta verdiği 05.02.2018 tarihli ifade ile kovuşturma evresindeki ifadesinde tarif ettiği eylemle ilişkisi olmadığı epikriz içeriğinden anlaşılan Urla Devlet Hastanesinde 2015 yılı Ağustos ayındaki tedavisiyle ilişkilendirerek eylemlerin 2015 yılı yazında başladığına yönelik açıklamayla suç tarihiyle ilgili çelişkiye düşmesi, mağdurenin adli görüşme boyunca yoğun olarak şikayetlerinin tacizden çok sanık babanın baskıcı yönüne ilişkin olup babanın tehdit olarak gördüğü eylemleri arkadaşlarıyla görüştürmeme, cep telefonundaki bazı programları veya sosyal medya hesaplarını silme, telefonuna el koyma olarak tariflemesi, yine adli görüşme sonucunda babasından şikayetçi olup olmadığı sorulduğunda şikayetçi olduğunu, neden şikayetçi olduğu sorulduğunda kendisine yaptığı baskılardan şikayetçi olduğunu belirtip, başkaca şikayeti olup olmadığı sorulduğunda istismar olayından da şikayetçi olduğunu belirtmesi, adli görüşme içeriği ile değerlendirme sonucundan ön görüşme ile hemen akabinde yapılan adli görüşme esnasında eylemleri tariflemesi ile anlatımları arasında çelişkilerin ve tutarsızlıkların mevcut olduğunun anlaşılması, yöneltilen soruların çoğuna hatırlamadığını söylemesi, savunma tarafından sunulan ve iddia olunan eylemlerin işlendiği tarihleri de kapsayacak şekilde 12.09.2015-26.05

.09.2015-26.05.2017 tarihleri arasında çekildiği anlaşılan fotoğraflar ile görüntülerden mağdurenin sanık ile yakınlığı ve rahatsızlık belirtisi göstermeyen halinin iddia edilen istismar olaylarının varlığıyla uyuşmaması, eylemleri kanıtlamak için odasına kamera yerleştirmeyi düşündüğünü belirten mağdurenin yine babasının koyduğunu iddia ettiği kalem şeklindeki kamerayı bulduktan sonra hiçbir şey yapmadan geri yerine koyduğu yönündeki beyanının kendi içindeki tutarsızlığı, sanık müdafisince ek temyiz ile sunulan aile mahkemesinde görülen boşanma davası sürecinde hazırlandığı belirtilen sosyal inceleme raporunda dava sürecinde hiçbir şekilde isnat edilmeyen oral seks yaptırma iddiasının da anne tarafından dile getirilmesi, sanığın aşamalarda değişmeyecek şekilde, şikayetten önce değişik tarihlerde kızının sosyal paylaşım sitesinde müstehcen içerikli bir resimde etiketlenmesi nedeniyle kızının sayfasını kapattığını, cep telefonu mesaj uygulamasına erkek kuzeninden gelen hakaret içerikli mesaj nedeniyle bu uygulamayı kaldırdıklarını, yine okul gezisi dönüşü kızının cep telefonunda “pipizm the best” adlı erkek sesli bir konuşma yüklenmesi nedeniyle de konuşmanın olduğu uygulamayı silip bunu yapan arkadaşını bulmak için okula gideceğini mağdureye söylediğini, mağdurenin kendisine yapmaması ricasına olumlu cevap vermemesi nedeniyle aralarına soğukluk girdiğini, en son olarak da şikayetten bir gün önce yazlıktan ayrılacakları zaman mağdurenin kendisinin sözünü dinlemeyip bahçe kapısını açması sonucunda köpeklerinin bahçeden kaçması nedeniyle mağdureye sesini yükselttiğini ve katılan annenin mağdureyi desteklemesiyle de mağdurenin kendisine iyice karşı tavır almasını kolaylaştırdığını savunması, aralarındaki bu anlaşmazlıklara dair savunmanın mağdurenin ifadesiyle de doğrulanması, şikayet gününe kadar sanığın istismarından şüphelenmediğini beyan eden katılan annenin şikayetten bir gün önce neden olduğunu bilmeden mağdureye babasının odasına gelip gelmediğini sorması ile mağdurenin eylemleri anlattığını ifade etmesi gözetilip, şikayet tarihinde on altı yaşı içinde olup sanığın kısıtlamalarına maruz kaldığı anlaşılan ve olayın tek görgü tanığı konumunda olan mağdurenin izah edilen şekilde çelişkili ve tutarsız beyanları dışında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, mevcut haliyle de mağdurenin başka herhangi bir maddi delille desteklenmeyen beyanına tek başına itibar edilmesinin mümkün olmadığı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddedilmesi,