muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/959, Karar No: 2021/2704, Tarih: 12.04.2021

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Somut olaya gelince; mahkemece geçit irtifakının bedeli olarak depo ettirilen 1.963,88TL’nin 19.03.2015 tarihinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen 30.03.2015 tarihli bilirkişi raporu ile belirlendiği, hüküm tarihi dikkate alındığında hükme esas alınan geçit bedelinin belirlendiği tarih üzerinden uzunca bir zaman geçmiş olduğu ve hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespitinin yaptırılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi gereğince uzman bilirkişilerden ek rapor alınarak karar tarihine yakın bir tarihte geçit bedeli tespit edilmeli, bu bedeli yatırması için davacı tarafa usulüne uygun süre verilmeli ve yapılacak bu araştırmaların sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan nedenlerle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/33804, Karar No: 2018/15298, Tarih: 20.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/33804 E.  ,  2018/15298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı Belediye, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı, davaya karşı cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davalı ... Belediye Başkanlığı Gençlik ve Spor Kulübü Derneğine yönelik davanın husumet nedeni ile reddine, davalı ... Belediye Başkanlığına yönelik davanın davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı Belediye tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalı Belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, 07.07.2014 tarihinde ıslah harcı da ödenmek suretiyle ıslah dilekçesi ibraz edilmiş olup ıslah dilekçesi davalı Belediye vekiline 17.07.2014 tarihinde tebliğ edilmiş ve 18.07.2014 havale tarihli dilekçe ile davalı Belediye vekili tarafından ıslah edilen miktar yönünden zamanaşımı def’inde bulunulmuştur. Dolayısıyla, davalı vekilinin süresi içinde ıslaha karşı zamanaşımı def’i ileri sürmesi söz konusudur. Mahkemece hükme esas alınan ek raporda fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacakları yönünden ıslaha karşı zamanaşımı def’i değerlendirilmiştir. Ancak, ıslaha karşı zamanaşımı def’inin tam anlamıyla dikkate alınmadığı görülmektedir. Zamanaşımına uğrayan kısım ve ilk talep edilen miktar belirtilerek yeniden ıslaha karşı zamanaşımı def’i değerlendirilmelidir. Diğer yandan, ek raporda ücret alacağı ve asgari geçim indirimi alacağına ilişkin olarak ıslaha karşı zamanaşımı def’i hiç değerlendirilmemiş olup bu alacak kalemleri yönünden de bir değerlendirme yapılmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16237, Karar No: 2015/14523, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/16237 E.  ,  2015/14523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/314-2014/49

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27912, Karar No: 2014/6112, Tarih: 11.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27912 E.  ,  2014/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/362840

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 24/03/2010

Numarası :2009/1188 - 2010/283

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alınan tarihsiz ancak 2007/4193 soruşturma sayılı “Olay yeri inceleme ve keşif tutanağında” bilirkişilerin kimlik tespiti ve yeminine ilişkin kısmı ile olay yeri incelemesine ait kısmın dışındaki bölümü matbu olarak düzenlenmiş ise de tutanağın keşfe katılan Cumhuriyet savcısı, zabıt katibi ve diğer katılanlarca imzalandığı ve tutanağın sahteliğine ilişkin bir iddia da bulunmadığından tebliğnamedeki 1 nolu, hükmün verildiği son duruşmaya sanığın gelip, savunmasının alındığı, Cumhuriyet savcısının mütalasına karşı esas hakkındaki savunmanın alınıp son sözün de verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında tutanaktaki “sanığa davetiye tebliğ edildiği çağrılmakla gelmediği” şeklindeki cümlenin fazladan yazıldığı anlaşılmakla tebliğnamedeki 2 nolu, sanık hakkında CMK'nın 231 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu mahkemece tartışılmamış ise de; bozma kararı sonrası yapılan yargılama sırasında dinlenilen sanığın karşı tarafa herhangi bir ödemede bulunmadığını beyan etmesi karşısında bu husus bozma nedeni sayılmadığından tebliğnamedeki 2 nolu bozma nedenlerine iştirak edilmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihi ve öncesinde sanığın, ölene ait evde cüzi bir miktar kira karşılığında oturup, ölenin arazisine nezaret edip, bakımıyla ilgilendiği olay günü ölenin talimatı ile bahçedeki ağacı keserken ölen ile tanık İ.. Ç..'ın da olay yerinde bulunduğu, daha önce 10 yıl kadar orman işletmesinde çalışmış olan sanığın keseceği ağacın nereye düşeceğini hesaplayıp ölen ve tanığa ağacın düşeceği yeri bildirdiği ve kestiği ağacın düşmesinden önce de onları "ağaç düşüyor" şeklinde uyardığı, tanık İsmail'in olduğu yerde kalmasına rağmen ölenin panikleyip, ağacın düştüğü yere koştuğu ve düşen ağacın altında kalarak ölümüyle sonuçlanan olayda, sanığın alabileceği başkaca önlem bulunmadığı ve beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında tayin edilen gün para cezasının bir günlük miktarının tespiti sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10052, Karar No: 2014/3076, Tarih: 24.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/10052 E.  ,  2014/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/395-2013/207

Davacı, ölüm aylığını iptal eden Kurum işleminin iptaliyle, yeniden aylığın bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile yeniden aylığa bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, Davalı Kurum işleminin iptali ile davacı dava devam ederken 28/06/2012 tarihinde boşandığı eşi dışında başka bir kişi ile evlendiğinden bu tarihe kadar ödenmeyen aylıkların ödenmesine, karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, Davalı Kurum işleminin iptali ile davacı dava devam ederken 28/06/2012 tarihinde boşandığı eşi dışında başka bir kişi ile evlendiğinden bu tarihe kadar ödenmeyen aylıkların ödenmesine, karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının, eski eşinden 28/05/2008 kesinleşme tarihli ilam ile boşandıktan sonra davalı kuruma başvurarak, 16/01/2000 tarihinde ölen babasından dolayı ölüm aylığı almaya başladığı, davacının üvey annesi H.K. tarafından yapılan ihbar üzerine davalı kurum tarafından yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen 22/12/2010 tarihli kontrol memuru raporunda; kolluğa yazılan yazı uyarınca 24/11/2010 tarihinde yapılan kolluk araştırmasında, davacının kayıtlardaki yerleşim yeri olan Ç.. Mah. D... Sok. No:14/1 Ş.../Gaziantep adresine gidildiği, davacının boşandığı eşi M. K. ailesi adına 11/02/2009 tarihinde muhtarlıktan nakil belgesi alarak Gaziantep/Şahinbey N... mah. S... Sok. No:8 adresine taşındığı, Ç.. Mahallesinden taşındığı sırada davacı ve boşandığı eşinin birlikte oldukları, davacının kayıtlardaki adresinin halen Ç.. Mah. D.. Sok. No:14/1 Şehitkamil/Gaziantep adresi olarak gözüktüğü tespitlerine yer verilmiş; davacı ve boşandığı eşi hakkında yürütülen ceza kovuşturması sırasında 18/08/2011 tarihinde düzenlenen kolluk tutanağında ise; davacının kayıtlı bulunduğu Ç.. Mah. deki adrese gidildiği, bu adreste halihazırda kiracı olarak M. A. isimli kişinin oturduğu bildirilerek, sokak içinde yapılan araştırmada, kapı numaralarının değiştiği, davacı ve boşandığı eşinin 3 yıl öncesine kadar bugünün kapı numarasına göre 18 numarada birlikte yaşadıklarının, halihazırda bu evde M.C. B.ikamet ettiği tespit edilmiş; mahalle muhtarı ile yapılan görüşmede, davacının yerleşim yerinin halen bu adreste gözüktüğü, davacı ve eski eşinin bu adreste karı-koca olarak yaşarken boşanarak taşınıp gittiklerini, nerede oturduklarını bilmediğini beyan ettiği görülmüştür. Mahkeme huzurunda dinlenen davacı tanıkları, davacının, eski eşi ile arasında boşanma sonrası fiilen birlikte yaşamın bulunmadığını beyan etmişler; davacının Uyap üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre temyize konu dava devam ederken, 28/06/2012 tarihinde S. K.isimli bir kişi ile evlendiği tespit edilmiştir. Davacı ve eski eşinin boşanma tarihleri de esas alınarak, 2008 yılından itibaren adres hareketlerinin nüfus müdürlüğünden araştırılmadığı, yine 2008 yılından itibaren seçmen kayıtlarının ve oy kullandıkları yerlerin seçim müdürlüklerinden sorulmadığı, elektrik, su, doğalgaz, cep telefonu, sabit telefon, kredi kartı vb. başvuru ve abonelikleri ile başvuru sırasında bildirdikleri adreslerin araştırılmadığı; olay nedeniyle davacı ve eski eşinin kayıtlı bulundukları mahallelerin muhtar ve azalarının mahkeme huzurunda tanık sıfatı ile re'sen dinlenmediği anlaşılmıştır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi Öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği

tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin yürürlüğe girdiği 01/10/2008 tarihinden itibaren, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden davacı ve boşandığı eşinin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon, dogalgaz vb. aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler, adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/38001, Karar No: 2017/33988, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38001 E.  ,  2017/33988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.