muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5031, Karar No: 2013/3821, Tarih: 18.03.2013

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, davanın her aşamasında resen dikkate alınması gerekir.

İşveren fesih bildiriminde bulunmuş, ancak bunu tebliğ etmemiş olmasına rağmen, örneğin, işçi, işvereni şikâyet ederek, fesih bildiriminin yapıldığı tarihi kesin olarak belirleyecek bir işlem yapmışsa, artık bu tarihin esas alınması uygun olacaktır. Bu anlamda işverenin fesih bildiriminin tebliğden imtina edildiği tutanakların tutulduğu tarih, tutanak düzenleyicilerinin doğrulaması halinde tebliğ tarihi sayılacaktır. Eylemli fesih halinde dava açma süresi, eylemli feshin yapıldığı tarihten itibaren işler. Fesih bildirimine karşı idari itiraz yolu öngören personel yönetmeliği ya da sözleşme hükümleri, dava açma süresini kesmeyeceği gibi, işçinin bu süre içinde hastalığı nedeni ile rapor alması da bu süreyi durdurmayacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davalı ...Şirketine ait işyerinde diğer davalı şirket tarafından üstlenilen yükleme ve boşaltma işinde alt işveren ... işinde çalışan toplam 38 işçi, işyerine gittiklerinde 21.07.2011 tarihinde giriş kartları ellerinden alınarak 23.07.2011 gününden itibaren Limana alınmamak suretiyle iş akitlerine eylemli olarak son verilmiştir. Bu olgu davacı arkadaşlarının Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne ../.

2013/5031-3821 S.3

verdikleri şikayet dilekçesi içeriğinden ve Bölge Çalışma Müdürlüğü tespitinden anlaşılmaktadır. Davacı ve arkadaşları açıkça bu tarihte “polis zoru ile giriş kartları alınarak işten çıkarıldıklarını” beyan etmişlerdir. Bu açıklamaya göre davacının iş sözleşmesi davalı işveren eylemli olarak 23.07.2011 tarihinde feshedilmiştir. Dava ise 21.09.2011 tarihinde açılmıştır. Eylemli feshe göre davanın bir aylık dava açma süresi geçtikten sonra açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın hak düşürücü süre içinde açılmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin yatırılan harcın tenzili ile bakiye 3,15 TL harç giderinin davacın tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı ... İşletmesi A.Ş tarafından yapılan 106,00 TL, davalı ... A.Ş. tarafından yapılan 32,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak bu davalılara verilmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre 1.320.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Denizcilik Liman İşletmeciliği Nak. Turz. İnş. ve Tic. A.Ş. ile Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliğ A.Ş.'ye verilmesine,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı ... İşletmesi A.Ş tarafından yapılan 106,00 TL, davalı ... A.Ş. tarafından yapılan 32,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak bu davalılara verilmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre 1.320.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Denizcilik Liman İşletmeciliği Nak. Turz. İnş. ve Tic. A.Ş. ile Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliğ A.Ş.'ye verilmesine,

6.Kalan gider avansının talep halinde ilgiliye iadesine, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalı şirketlere iadesine, 08/03/2013 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/767, Karar No: 2021/5283, Tarih: 21.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/767 E.  ,  2021/5283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ(Asıl Dava) : Menfi Tespit

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davalı-birleşen dosyada davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin cami imamı olarak cami derneği tarafından yaptırılan 442 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan lojmanda ikamet ettiğini, davalı ... Müdürlüğünün davacıya ecrimisil ihbarnamesi gönderdiğini, ecrimisil ödemek zorunda olmadığının tespitini ve 403 ada 62 parsel üzerinde bulunan dairelerden cami imamı ve müezzini için tahsis yapılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, dava konusu 442 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Ali Bey Vakfı’na ait olup davacının işgalinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, birleşen davada ise 01.05.2007-30.04.2012 tarihleri için ecrimisil talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, asıl davada menfi tespit talebi yönünden davanın reddine, tahsis talebi yönünden husumet yokluğundan davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, tahsise yönelik talebin husumet yokluğundan reddine karar verilmesinde isabetsizlik olmadığını, birleşen davada davacının tahsis kararı nedeniyle dava konusu taşınmazda ikamet ettiğine ilişkin savunması üzerinde durulmadığını belirterek kararı bozmuş, bozmaya uyan mahkemece, asıl davada menfi tespit talebi yönünden davanın reddine, tahsis talebi yönünden husumet yokluğundan davanın reddine, birleşen davanın reddine dair verilen karar, davalı-birleşen dosyada davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Asıl dava, menfi tespit ve tahsis talebine; birleşen dava ise, ecrimisil talebine ilişkindir.

Somut olayda, ecrimisil talep edilen dava konusu 442 ada 1 parsel sayılı taşınmaz, ahşap ev vasfıyla, Çerkezzade İsmail Bey Oğlu Ali Bey Vakfı adına kayıtlı olup, davalı kurum tarafından idare edilmektedir. Davacı komşu parselde bulunan caminin imamı olması ve müftülüğün tahsisi nedeniyle dava konusu yerde ikamet ettiğini belirtmiş, müftülüğe tahsis olup olmadığına dair yazılan müzekkere cevabında, dava konusu yerin uzun zamandır cami görevlilerinin ikameti için kullanıldığı belirtilmiştir.

Dosya içerisinde bulunan belgelere göre; dava konusu taşınmaz hakkında meşruta kaydı bulunmayıp, hayrat siciline kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Birleşen dosya davalısının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının olmadığı, davalı-birleşen dosya davacısı kurum dışında başka bir kurum tarafından kendisine tahsis edilemeyeceği de açıktır.

Dosya içerisinde bulunan belgelere göre; dava konusu taşınmaz hakkında meşruta kaydı bulunmayıp, hayrat siciline kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Birleşen dosya davalısının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının olmadığı, davalı-birleşen dosya davacısı kurum dışında başka bir kurum tarafından kendisine tahsis edilemeyeceği de açıktır.

Hal böyle olunca, birleşen dosya davacısının mülkiyet hakkına üstünlük tanınarak, 3. kişi konumunda olan davacı-birleşen dosya davalısı hakkında, 01.05.2007 tarihinden birleşen dosya dava tarihine kadar talep edilen ecrimisil hakkında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı-birleşen dosyada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 21.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/426, Karar No: 2010/4534, Tarih: 25.06.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/426 E.  ,  2010/4534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 128 ada 4 parsel sayılı (2258,54) metrekare yüzölçümündeki taşınmazın, 231 /2400 payı ... adına, kalan 2187/2400 payı ise, malikinin kim olduğu tespit edilemediğinden tarla niteliğinde davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar, yasal süresi içinde Hazine adına tespit edilen 2187/2400 payın miras bırakanları olan ...'dan kendilerine irsen intikal ettiği iddiası ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır.Yargılama sırasında müdahiller ise, Hazine adına tespit edilen hisseyi davacıların miras bırakanı olan ...’dan satın aldıkları iddiası ile ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacıların ve müdahillerin davalarının kabulüne, çekişmeli 128 ada 4 sayılı parselin kadastro tespitinin iptaline, taşınmazın tamamı 4800 pay kabul edilerek 426 (213/2400) payının tespit gibi müdahil ... adına, 425’er payının müdahiller Sabri ve ... adına, 1587 payının ... adına, 1587 payının ... mirasçıları adına, 430 (215/2400) payın ise ... mirasçıları olan davacılar adına iştirak halinde tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacılar ve müdahiller yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği, çekişmeli taşınmazın yayla ev yeri olarak kullanılmakta olup, davacılar, müdahiller ve onların miras bırakanları tarafından zilyetliğin terk edilmediği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaz Hazineye pay verilmek suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar ve müdahiller Hazine payına yönelik olarak dava açmışlardır. Davacılar dava ettikleri payın özel parselasyon haritası içinde yer aldığını, ancak murisleri tarafından satılmayan özel parsellerine tekabül ettiğini, müdahiller ise davacıların murisinden özel parselasyon haritası içinde kalan alandan satış senetlerinde belirtilen miktarda yer satın aldıklarını iddia etmişlerdir. Keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ile tanık beyanları çekişmeyi aydınlatmaya yeterli olmadığı gibi, özel parselasyon haritası da zemine uygulanmamış, ayrıca taşınmazın niteliği yönünden

yeterli araştırma yapılmamış, tespite aykırı sonuca varıldığı halde tespit bilirkişileri taşınmaz başında tanık sıfatı ile dinlenilerek aykırılığın nedeni üzerinde durulmamıştır. Sağlıklı sonuca ulaşabilmek için; komşu taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ve dayanakları kayıtlar tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle getirtilerek, dosya tamamlandıktan sonra komşu köylerden seçilecek üçer kişilik yerel bilirkişi ormancı bilirkişi ve ziraatçı bilirkişi kurulları ile taşınmazın başında yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte özel parselasyon haritası zemine uygulanarak, parselasyona tabi tutulan parsellerin nereye karşılık geldiği belirlenmeli, bu harita kapsamındaki tüm parsellerin tutanakları getirtilerek ne şekilde kesinleştikleri saptanmalı, davalı iseler iş bu dava ile birleştirilmeleri gerekip, gerekmediği yönü üzerinde durulmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın öncesinin orman, mera, ham toprak, hali arazi, yaylak niteliğinde olup olmadığı, taşınmaz üzerinde kimin ne zamandan beri, ne şekilde zilyet olduğu ve zilyetliğin ekonomik amaca uygun olarak sürdürülüp sürdürülmediği ayrıntılı olarak sorulup saptanmalı, gerektiğinde tespit bilirkişileri de tanık sıfatı ile dinlenilmek sureti ile aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, Hazine adına tespit edilen payın hukuki dayanağının olup olmadığı araştırılmalı, bu pay üzerinde zilyetlikle davacılar veya müdahiller yararına edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19080, Karar No: 2023/9506, Tarih: 06.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/19080 E.  ,  2023/9506 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2017 tarihli ve ... Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 02.11.2017 tarihli ve 2017/1978 Esas, 2017/2076 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince hükümlere yönelik sanık ... ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Cumhuriyet savcısı mütalaasının usule uygun olmadığına,

3. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair somut bir delil olmadığına, fiziki ve teknik takip varken suçüstü yapılmaması da hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, polis fezlekesi ve

iddianamedeki tarihlerde çelişki olduğuna,

4. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

2. Cumhuriyet savcısı mütalaasının usule uygun olmadığına,

3. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair somut bir delil olmadığına, fiziki ve teknik takip varken suçüstü yapılmaması da hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, polis fezlekesi ve

iddianamedeki tarihlerde çelişki olduğuna,

4. Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna dönüştüğüne,

2. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlemediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

12.12.2015 tarihinde sanık ...'in, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık Sezgin ile buluştukları, Levent'in cebinden çıkardığı gazete kağıdına sarılı vaziyette bir şeyi Sezgin'e verdiği, Sezgin'in de cüzdanını açarak Levent'e bir şeyler verdiği, sonrasında ayrıldıkları, Sezgin'in görevlilerce durdurulduğu, tanık Sezgin'in üzerinde suça konu esrar maddesinin ele geçirildiği, fotoğraf teşhisinde sanık ...'i teşhis ettiği,

30.01.2016 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık Cesim'in Erkan ile birlikte Levent'in ikametine gittikleri, kapıyı açan Levent ile tokalaştıktan sonra Levent'in, tanık Cesim'e kağıda sarılı bir madde verdiği, şahsın maddeyi montunun iç cebine koyduğu, Cesim'in de Levent'e pantolonunun cebinden çıkarttığı ve para olarak değerlendirilen kağıt verdiği oradan ayrılan Cesim'in durdurulduğunda üzerinden suça konu esrar maddesinin ele geçirildiği,

05.02.2016 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık Ömer'in sevk ve idaresi altındaki araca binen sanık ...'in bir süre sonra araçtan indiği, tanığın görevlilerce durdurulması üzerine aracın kapı cebinde suça konu esrar maddesinin tespit edildiği, sanık ...'i teşhis ettiği,

16.02.2016 tarihinde Beyza Tufan'ın ...'dan herhangi bir karşılık olmadan aldığı esrar maddesini içmesi sonucu hastaneye kaldırıldığı, ...'ın da alınan beyanında Beyza Tufan'ın

mahalleden arkadaşı olduğunu, Beyza'ya uyuşturucu madde verdiğini kabul ettiğini, bu uyuşturucu maddeyi soy ismini bilmediği 30 yaşlarında esmer tenli 175 boylarında 65-70 kilo civarında Levent isimli şahıstan Adapazarı merkezde Eski recilerde Mefkure Dershanesinin çevresinde dolaşan kişiden 50,00 TL veya 100,00 TL paket halinde satın aldığını, bu şahısla irtibatı o bölgeye giderek sağladığını beyan ettiği, fotoğraf teşhisinde Sezgin'in, Levent'i teşhis ettiği,

Sanık ...'ın kullanmış olduğu aracın yanına hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık Erman'ın olduğu, şahıslar görüştükten sonra aracın ayrılması üzerine Erman'ın durdurulduğu ve üzerinde suça konu esrar maddesinin ele geçirildiği,

Sanık ...'ın kullanmış olduğu aracın yanına hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık Erman'ın olduğu, şahıslar görüştükten sonra aracın ayrılması üzerine Erman'ın durdurulduğu ve üzerinde suça konu esrar maddesinin ele geçirildiği,

02.01.2016 tarihinde sanık ...'in, diğer sanık ...'ın sevk ve idaresi altındaki araçla gidip, sokak içerisinde ... ile görüştükleri, Levent ile Devrim arasında karşılıklı birşeyler alıp verdikleri, akabinde durdurulan Devrim'den suça konu esrar maddesinin ele geçirildiği, sanık ...'i teşhis ettiği, sanıkların birlikte hareket ettikleri,

06.01.2016 tarihinde iletişim tespitleri ve fiziki takiplerden Umut ...'ten ele geçirilen esrar maddesinin dosyanın diğer sanığı ... aracılığı ile sanık ... tarafından temin edildiği,

24.01.2016 tarihinde sanık ... ile Özgür'ün buluştukları, sanığın Özgür'ün sevk ve idaresi altında bulunan aracına bindiği, sonra araçtan inerek başka bir araca bindiği, torpidodan aldığı malzemelerle tekrar Özgür'ün aracına bindiği, Hasan'ın araçtan inmesi üzerine takibe alınan aracın durdurulduğu, Özgür'den esrar maddesinin ele geçirildiği, sanık ...'ı teşhis ettiği,

03.03.2016 tarihinde Levent'in ikametinde yapılan arama neticesinde esrar maddesinin ele geçirildiği,

...'ın alınan ifadesi, uyuşturucu madde ile yakalanan ...'in alınan ifadesi, ...'in yakalandığı gün sonrasında Hasan ile kendisi arasındaki iletişim tespitleri, ...'ın alınan ifadesi, Beyza Tufan'a uyuşturucu maddeyi veren ...'ın alınan ifadesi tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde sanıklar Hasan ve Levent'in zincirleme şekilde üzerlerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçunu işledikleri gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... yönünden İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf

başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... yönünden İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf

başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ... yönünden İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar hakkındaki hükmün iddianamede üçüncü eylem olarak anlatılan 02.01.2016 tarihli eylemde uyuşturucu madde kullanıcısı ...'nin uyuşturucu maddeyi diğer sanık ...'den satın aldığının belirtildiği, eylemin bu şekilde gerçekleşmesine, mahkemenin kabulünün de bu yönde olmasına ve bu eylemde sanık ... yer almamasına karşın, hüküm bölümünde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile uygulama yapılırken bu eylemede yer verilerek sanık ... sorumlu tutulmuş ise de, sanığın iddianamede ikinci eylem, dördüncü eylem ve yedinci eylem olarak belirtilen uyuşturucu madde ticareti suçlarını işlediği sabit olmakla, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasının isabetli olduğu, ayrıca sanığın üç ayrı tarihte uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinin kabul edilmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince artırım yapılırken, eylem sayısı dikkate alındığında alt hadden ayrılarak uygulama yapılması gerekirken, alt hadden uzaklaşmadan uygulama yapılmış olması da dikkate alındığında yapılan tespitin sonuca etkili olmadığından bu hususları eleştirilip, adli emanette kayıtlı 3 adet DVD'nin delil olarak dosya arasında saklanması yerine sahibine iadesine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık ... yönünden "12.12.2015, 30.01.2016, 05.02.2016" yerine "18.12.2015" olarak yapılması,

2. İlk Derece Mahkemesi hükmünden sonra 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,

Değerlendirilmiş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. Sanık ... Yönünden;