muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8576, Karar No: 2018/4841, Tarih: 27.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/8576 E.  ,  2018/4841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay (kapatılan) 22.Ceza Dairesinin 02/10/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

... 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 04.10.2011 gün, 2011/367 Esas, 2011/352 sayılı kararı ile sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün sanık ve savunmanının yüzlerine karşı tefhim edildiği, sanık savunmanının 10.10.2011 havale tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğu, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 14.10.2011 günlü ek kararı ile sanık savunmanının temyiz talebinin “temyiz harcı yatırılmadığı” gerekçesiyle reddine karar verildiği, sanık savunmanının 08.12.2011 havale tarihli dilekçesi ile ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 14.10.2011 günlü ek kararını temyiz ettiği, 31.3.2011 günlü 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 13. maddesiyle değiştirilen Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı tarifesinin mahkeme harçları bölümünün “Temyiz, istinaf ve itiraz harçları” kısmındaki “Yargıtay ceza dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40 TL temyiz harcı alınacağına” ilişkin (b) fıkrasının 29.12.2011 gün ve 28157 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.11.2011 tarih ve 2011/54-142 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilerek anılan iptal hükmünün 29.06.2012 tarihinde yürürlüğe girdiği anlaşılmakla; sanık ... savunmanının 08.12.2011 havale tarihli dilekçesi ile açtığı temyiz davasının kabul edilerek ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 14.10.2011 gün, 2011/367 Esas, 2011/352 sayılı ek kararı kaldırılarak sanık ... hakkında yapılan temyiz incelemesinde:

1) Olay günü saat 23.30 sularında mağdur ...’in aracıyla, arkadaşları ... ve ...’ı almak üzere ... kasabasından İnegöl’e gittiği sırada ... köyü yol ayrımında gördüğü sanık ... ile tanık ...’i “bizi de İnegöl’e kadar götürür müsün?” demeleri üzerine aracına alarak yola devam ettikleri, seyir halinde iken tanık ...’in iki defa mağduru aramasına sinirlenen sanığın mağdurun telefonunu alarak yere atıp ayağıyla üstüne basıp kırdığı, İnegöl’e geldiklerinde buluşma yerinde arkadaşlarını göremeyen mağdurun tekrar köye dönmek isteyen sanık ve tanık ...’i de alarak ... köyüne doğru hareket ettikleri, bir süre sonra birden sanığın belinden çıkardığı bıçağı mağdura doğrultup aracı ... köy yoluna soktuğu, biraz gittikten sonra sanığın aracı durdurup “seni öldüreceğim, aracını yakacağım” diyerek mağduru bıçakla yaraladığı, sanığın araçtan inip kaçan mağduru elinde bıçakla bir süre kovaladığı, daha sonra da suça konu mağdurun aracını alıp ...’daki abisi tanık ...’un evine gittiği olayda; sanığın eyleminin bir bütün halinde, silahla, gece vakti yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, atanan savunmana ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/671, Karar No: 2022/19700, Tarih: 22.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/671 E.  ,  2022/19700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Düşme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mağdure vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde,

Kayden 18.04.2000 doğumlu olup, beyanının alındığı 10.12.2015 tarihli duruşma sırasında on beş yaşından büyük olan mağdurenin, suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen zorunlu vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, mağdure vekilinin suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme yönelik vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesine gelince,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; suç tarihi itibarıyla 15 yaşından küçük olan mağdurenin, suça sürüklenen çocuk ile arasında gönül ilişkisi bulunduğu, olay tarihinde evlenmek maksadıyla evden kaçıp suça sürüklenen çocuk ile iki gün boyunca birlikte kaldıkları, son olarak mağdurenin çocuk şube müdürlüğüne teslim edilmesi ile eylemin son bulduğu anlaşılan olayda; dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas, 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas, 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, on beş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak, suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1., 109/3-f, 109/5. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde TCK.nın 234/3. maddesi gereğince, şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5340, Karar No: 2019/882, Tarih: 07.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/5340 E.  ,  2019/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14457, Karar No: 2016/2820, Tarih: 30.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14457 E.  ,  2016/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

Nitelikli mala zarar verme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın babası ... ile katılanın, ortak hisseli olarak kullandıkları taşınmazda katılanın kendi hissesinde bulunan bölüme iki yüz elli adet limon ağacı diktiği ancak imar uygulamaları sonucu taşınmazın tamamının sanığın babası adına tapuya kaydedildiği, bunun üzerine sanığın limon ağaçlarının tamamını kestiği, bu suretle sanığın dikili ağaç hakkında mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; dosya kapsamına göre, sanığın beraatine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29750, Karar No: 2017/3182, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29750 E.  ,  2017/3182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3562, Karar No: 2010/4761, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3562 E.  ,  2010/4761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın çarpması nedeniyle araçta meydana gelen 6.598,24 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalıların %75 kusur oranına isabet eden 4.900 TL'nin tahsili için yapılan icra takibine davalıların itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... aracı tamir edilmesi için diğer davalının çalıştığı işyerine bıraktığını, aracın tamirhane çalışanı tarafından kullanıldığı sırada kazanın meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... beyanında aracın diğer davalı tarafından çalıştığı tamirhaneye bırakıldığını, tamirhanede yer olmadığından aracı evinin önüne getirdiğini gece aracı kullandığı sırada kazanın meydana geldiğini belirtmiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile Manisa 2.İcra Müdürlüğünün 2008/5624 Esas Sayılı dosyasındaki itirazın kısmen iptali ile takibin 4.123,92 TL ve yasal faizi ile takibin devamına,ica inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

2010/3562

2010/4761

Dava, TTK’nun 1301.maddesine dayalı olarak açılan kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan alacağın rücuan tahsili istemine ilişkindir. Davalı ... aracını kazadan önce dava dışı tamirciye bıraktığı tamircinin yanında çalışan davalı ...’in aracı alarak kaza yaptığı hususları sabittir. 2918 sayılı yasanın 85.maddesinde motorlu aracın işletilmesinden doğan zararlardan işletenin sorumlu olduğu belirtilmiş olup, işletenin kim olduğu 3.madde de açıklanmıştır. Aynı yasanın 104.maddesinde de motorlu araçlarla ilgili mesleki faaliyette bulunan teşebbüslerin sahibinin, yönetim, onarım, bakım, alım-satım araçta değişiklik yapılması amacı ile işleten gibi sorumlu olacağı düzenlenmiştir. Dosya kapsamına göre, gerçek işleten durumundaki araç sahibi davalının aracını tamir edilmek üzere tamirhaneye bıraktığı ve araç üzerindeki fiili, hakimiyetinin ortadan kalktığı, kazanın bundan sonra meydana geldiği anlaşıldığına göre, mahkemece, araç maliki olan davalının bu yöndeki savunmaları üzerinde durulup, 2918 sayılı Kanunun 104.maddesi doğrultusunda değerlendirilme yapılarak işleten sıfatının tamirhane sahibine geçip geçmediğinin belirlenmesi ve buna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...’e geri verilmesine 25.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24232, Karar No: 2015/10331, Tarih: 14.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/24232 E.  ,  2015/10331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Eşyalarının İadesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı kadın tarafından, yararına hükmedilen tazminat ve nafakaların miktarları ile ziynet eşyalarının iadesi talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadının ziynet eşyalarının iadesi talebi, davalı-karşı davacının gösterdiği diğer delillerle kanıtlanamamıştır. Ancak, davalı-karşı davacı açıkça "yemin deliline de dayanmıştır. Davalı-karşı davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece ziynet eşyası alacağı istemiyle ilgili olarak davalı-karşı davacıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, teklif edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK.md.227-238), gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.05.2015 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/29172, Karar No: 2013/37507, Tarih: 26.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/29172 E.  ,  2013/37507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaali İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklının genel haciz yoluyla başlattığı takibe borçlunun itirazı üzerine alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklının takibe dayanak yaptığı 01/04/2009 tarihli sözleşmenin İİK.nun 68/1.maddesindeki belgelerden olmadığı görülmektedir. Bu durumda alacağın varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirdiğinden itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8992, Karar No: 2017/3570, Tarih: 11.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/8992 E.  ,  2017/3570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, 09.06.2011 tarihli 2010/2951 esas ve 2011/1098 karar sayılı, Tedavi ve Denetimli Serbestlik Tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazı sırasında, Bakırköy Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'nün sanığın denetime uymadığı gerekçesiyle 21.09.2012 tarihinde sanık hakkındaki kaydın kapatılarak evrakların iadesi ve 24.09.2012 tarihli Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesi uyarınca sanık hakkındaki yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesine ilişkin talebi üzerine, mahkeme tarafından duruşma açıldığı, ancak Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce sanığa çıkartılan tebligatın 14.12.2012 tarihinde, aynı konutta ikamet eden ve annesi olduğu anlaşılan ... ...’a tebliğ edildiği ve yargılamaya yokluğunda devam olunarak hüküm verildiği, sanığın temyiz dilekçesindeki beyanları ve ekinde bulunan askerlik terhis belgesine göre, 27.11.2011 ile 26.02.2013 tarihleri arasında asker olduğu, bu nedenle 14.12.2012 tarihli tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, “denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” şerhini de içerir usulüne uygun duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilerek, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymamasının haklı bir gerekçesi olup olmadığı belirlenmeden, savunma hakkının kısıtlanması suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 11/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9443, Karar No: 2014/19122, Tarih: 30.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9443 E.  ,  2014/19122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/410-2013/224

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Yapılan inceleme ve alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen 585 ada 7 parsel sayılı satış, şirkete yapılan satış olup özel amaçlı satış olduğundan emsal olarak kabul edilmesi doğru olmadığı gibi,emsal alınan 144 ada 153 parsel sayılı taşınmazın vergi değerlerinin karşılaştırılmasında; emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu dikkate alınmaksızın tam tersine dava konusu , taşınmazın emsalden daha değerli olduğu kabul edilerek taşınmaza bedel belirlendiğinden alınan bilirkişi raporu inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak, bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılıp alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.