muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17349, Karar No: 2020/1870, Tarih: 16.03.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/17349 E.  ,  2020/1870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan babaları...in 23 parsel sayılı taşınmazdaki 4/144 arsa paylı 19 numaralı meskenin ½ payı ile 388, 389 ve 390 parsel nolu taşınmazların 1/2 paylarını muvazaalı olarak mal kaçırma amacıyla ikinci eşi olan davalıya temlik ettiğini, satış bedelinin düşük olduğunu ve mirasbırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacı olmadığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, miras yoluyle eline geçen parayı mirasbırakana ödemek suretiyle taşınmazı satın aldığını, eşi olduğu için ödemenin elden yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerin mal kaçırma kastıyla yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 25.20 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 16/03/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY-

Bilindiği gibi; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemenin kabulünün aksine 1936 doğumlu muris ile 1958 doğumlu davalının evliliği murisin yaşı genç davalıya kendisini baktırmak amacıyla değil, davalının küçük yaşta babasız kalan önceki evliliğinden olma çocuklarının mağduriyetini gidermek, onları babasız bırakmamak amacıyla olduğu davalının 05.09.2014 tarihli cevap dilekçesinden anlaşılmaktadır. Davacılar ile davalının ilk eşinden olan çocuklarının aynı zamanda amca çocukları oldukları, davalının 2. eş olması, murisin mal satmaya ihtiyacının olmaması, 2 adet emekli maaşının bulunması, murisin tüm malvarlığını davalıya aynı akitle temliki hususları yukarıdaki ilkelerle değerlendirildiğinde yapılan işlemin muvazaalı ve ilk evlilikten olan davacılardan mal kaçırmak amaçlı olduğu sabittir. Mahkeme kararı bozulmalıdır. Dava kabul edilmelidir. Çoğunluğun görüsüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/23809, Karar No: 2016/6231, Tarih: 04.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/23809 E.  ,  2016/6231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Müştekinin kolluk aşamasında sanıkların kapıyı çalıp yardım istediklerini, parayı almaya gittiğinde sanıkların dışarıda beklediklerini, bu sırada kapının açık olduğunu, sanıklar parayı alıp gittikten yaklaşık yarım saat sonra kapının sert biçimde kapandığını duyup dışarı çıktığında sanıklar ile komşusu tanık Yağmur’un tartıştığını gördüğünü, vestiyere koyduğu dış kapı anahtarının kapının önüne düşmüş vaziyette olduğunu beyan etmesi ve olay yeri inceleme tutanağında kapı üzerinde zorlama izinin bulunmadığının belirtilmesi karşısında, sanıkların müşteki para almaya gittiği sırada vestiyerden aldıkları anahtarla kapıyı açarak hırsızlık yapmaya teşebbüs etmeleri biçimindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/1-b maddesine göre uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık adli sicil kaydında yer alan Asliye Ceza Mahkemesinin 24.07.2008 tarih ve 2008/171-660 sayılı ilamındaki cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden ilamın tamamı tekerrüre esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık adli sicil kaydında yer alan Asliye Ceza Mahkemesinin 24.07.2008 tarih ve 2008/171-660 sayılı ilamındaki cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden ilamın tamamı tekerrüre esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.07.2008 tarih ve 2008/171-660 sayılı ilamındaki hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl hapis cezası tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10565, Karar No: 2018/23441, Tarih: 17.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/10565 E.  ,  2018/23441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2004 yılından, 01/12/2011 tarihleri arasında Yukarıkaşıkara Belediyesinde önce geçici işçi statüsünde sonrasında ise kadrolu olarak çalıştığını ancak müvekkiline ödenmesi gereken bazı alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek 5 yıllık ikramiye alacağı olarak 10.660 TL, 2009 yılında eksik ödenen 6 aylık ücret olarak 1.290 TL, son 1,5 aylık ücreti olarak 1.185 TL, 2009 yılı Ocak ayı Belediye Meclisi kararıyla ödenmesine karar verilen ikramiye alacağı olarak 2.000 TL, 15/12/2009 – 01/12/2011 tarihleri arası Toplu İş Sözleşmesi nedeniyle eksik ödenen aylık ücret olarak 2.000 TL ve yine Toplu İş Sözleşmesi gereği her ay ödenmesi gereken 50 TL ek ücret olarak 850 TL şeklinde belirtmeyle ikramiye ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Kapatılan Belediye Başkanlığı vekili, davacının daimi işçi olmadığını, geçici mevsimlik işçi olduğunu, yılda sadece belli aylarda müvekkili kurumun işçi ihtiyacı olduğu zamanlarda çalıştığını, geçici işçi olan davacıya ikramiye ve diğer ek ödemelerin verilmesinin mümkün olmadığını, ödenmediği iddia edilen maaş ve diğer ödeneklere ilişkin iddiaları kabul etmediklerin savunarak, davanın reddini istemiştir.

Kapatılan Belediyenin devredildiği davalı ... İdaresi vekili de, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili 04/02/2015 tarihli ıslah dilekçesi sunmuş ise de, dosya kapsamı ve UYAP sistem kayıtlarından, ıslah harcının alınmadığı anlaşılmaktadır.

Miktar artırımına ilişkin ıslah harca tabi olup, harcı yatırılmayan ıslaha değer verilemez.

Mahkemece, harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah işlemine değer verilerek anılan alacaklar yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

2- Davacı vekili 04/02/2015 tarihli ıslah dilekçesi sunmuş ise de, dosya kapsamı ve UYAP sistem kayıtlarından, ıslah harcının alınmadığı anlaşılmaktadır.

Miktar artırımına ilişkin ıslah harca tabi olup, harcı yatırılmayan ıslaha değer verilemez.

Mahkemece, harcı yatırılmayan ve dolayısıyla yok hükmünde olan ıslah işlemine değer verilerek anılan alacaklar yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Islah tahkikat tamamlanana kadar yapılabilir. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu’nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı karşısında bu aşamadan sonra ıslah harcının tamamlatılması da mümkün değildir. Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş, harcı yatırılmayan ıslah işlemini yok sayarak karar vermekten ibarettir.

3- Davacının talep ettiği 5 yıllık ikramiye alacağının bilirkişi tarafından 4.308,20 TL olarak hesaplanmasına rağmen bu talebin 4.508,20 TL olarak hüküm altına alınması da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16135, Karar No: 2021/10683, Tarih: 20.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/16135 E.  ,  2021/10683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 09/03/2021 tarih 2021/İHK-4432 sayılı itirazın kısmen kabulü ile başvurunun kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Avukat ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 13/12/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren...Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 20/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7498, Karar No: 2011/12096, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/7498 E.  ,  2011/12096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-) Davalı (alacaklı) vekilinin temyiz dilekçesinin davacıya (3.kişi) yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra,

2-) İncelenmesine gerek görüldüğünden;

a-) ... 7.İcra Müdürlüğünün 2011/1439 sayılı takip dosyasının aslının ya da eksiksiz, onaylı ve okunaklı bir suretinin,

b-) Dosya kapsamına göre, takip dayanağının 30.9.2010 keşide tarihli çek olduğu anlaşıldığından, borçlu ...'ın çek karnesini alırken bankaya bildirdiği adresin ilgili yerden (... Bankası ...... Şubesi) sorularak getirtilerek kaydın,

c-) Dava konusu haciz işleminin yapıldığı “... Mah.Danış ...No:15-...” adresine ilişkin olarak, 30.9.2010 ila 03.3.2011 tarihleri arasında ve 30.9.2010 tarihi öncesinde Hane Halkı Bilgi Formuna göre ikamet edenlere dair kayıtların ve ayrıca; “... Mah.1502 . Evleri, 9/2, No:6-...” adresinde 30.9.2010 tarihi ile haciz işleminin yapıldığı 03.3.2011 tarihleri arasında ikamet edenlere dair Hane Halkı Bilgi Formuna göre tutulan kayıtların bulunduğu yerden getirtilerek evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/604, Karar No: 2015/37, Tarih: 10.03.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/604 E.  ,  2015/37 K.**

* CİNSEL SALDIRI SUÇU

* ŞÜPHEDEN SANIK YARARLANIR İLKESİ

* TEHDİT YOLUYLA CİNSEL SALDIRI

* MAĞDUR BEYANLARININ DELİL NİTELİĞİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 103

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 43

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 102

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 63

**"İçtihat Metni"**

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı TCK'nun 103/1-b, 103/2, 103/3, 103/6, 43/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması için açılan kamu davasının yargılaması sırasında, mağdurenin suç tarihinde 18 yaşından büyük olduğu tespit edilerek, doğum tarihinin düzeltilmesi sonucu, cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı TCK'nun 102/2, 102/3-b, 102/5, 43/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin, Siirt Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17.04.2013 gün ve 97-118 sayılı hükmün sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 16.04.2014 gün ve 1484-5187 sayı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 25.06.2014 gün ve 247756 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 25.06.2014 gün ve 247756 sayı ile;

“...Olayın ortaya çıkış şekline ilişkin olarak tanzim olunan tutanak, mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanında, sanığın kendisine yönelik ilk cinsel davranışları sırasında herhangi bir cebir veya tehdidinden bahsetmemesi, sonrasında maruz kaldığını iddia ettiği olaylara ilişkin olarak ise sanığın durumu ailesine anlatma tehdidinin, mağdureden daha fazla, evli olan ve gerek cezai gerekse ailevi anlamda sanığın kendisini zora sokacak nitelikte bulunması, bu suretle hayatın olağan akışına da uygun olmaması nazara alındığında, sanığın bu türden sözler sarf ettiği şeklindeki bildiriminin mağdurenin kendi durumunu aile ve etrafı nezdinde mazur gösterme çabasına işaret etmesi, mağdurenin soruşturma beyanında geçen ve sanığın eylemlerinden sonra boşalmak için lavaboya gittiği şeklindeki beyanının sanığın lavobaya gitmek için mağaza içinde bulunan kabinlerin önünden geçmek zorunda olması nedeniyle yaşamın olağan akışına uygun nitelikte bulunmaması, mağdurenin ablası olan tanık H........'nın beyanlarında kardeşinin eve sürekli olarak patronunun verdiği hediye takı ve giysilerle geldiğini bildirmesi, aynı tanığın beyanının devamında mağdurenin kendisine naklettiği ve bir arkadaşının başından geçmiş gibi anlattığı olayın içeriği, yine mağdurenin annesi tanık H.....'nin beyanında geçen ve mağdurenin sanıkla evlenme niyetine işaret eden açıklamaları, mağdurenin olaydan 7 ay sonra olayı açıklaması, eyleme maruz kaldığını iddia ettiği uzun süre boyunca işyerinden ayrılmaması, mağdurenin yargılama aşamasında soruşturmadaki beyanından dönmesi ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkla mağdure arasında cinsel ilişkilerin yaşandığı konusunda tereddüt bulunmadığı, ancak bu ilişkilerin zora dayalı olarak mı, yoksa sanığın hile boyutuna varmayan elbise, takı, benzeri hediyeler ve para ile mağdure üzerinde kurduğu güven ve hakimiyete dayalı olarak ve mağdureye yönelik gelecekteki bir evlenme vaadine istinaden elde edilen rızayla mı gerçekleştiği hususunun dosya kapsamıyla tespit olunamadığı, anılan tüm bu nedenlerle sanığın olay tarihinde 20 yaşı içinde bulunan mağdurenin cinsel dokunulmazlık alanını mağdurenin rızası hilafına ihlal etmesini sağlayacak mahiyet ve yoğunlukta bir tehditinin bulunduğu ve cinsel ilişkinin mağdurenin rızası dışında gerçekleştiği hususunda mağdurenin çelişkili beyanlarından başka sanığın mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen isabetsiz gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesinin ve Yüksek 14. Ceza Dairesi'nin söz konusu hükmün düzeltilerek onanmasına dair kararının kamu davasına konu olaya uygun düşmediği” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak sanık hakkındaki onama kararının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 14. Ceza Dairesince 09.07.2014 gün ve 7049-9363 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın üzerine atılı cinsel saldırı suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Lisesi edebiyat öğretmeni M.. K.. ve İMKB Yatılı İlköğretim Bölge Okulu'nda rehber öğretmen Z.. E.. tarafından düzenlenen tarihsiz tutanakta; 02.04.2012 günü saat 09:45 sıralarında ....... bölümü 9 sınıfına kayıtlı mağdure Ç.. Y..'ın okul bahçesinden ağlayarak çıktığının görülmesi üzerine, öğretmen M.. K..'ın ardından koştuğu ve okulun dışında yarı baygın bir vaziyette olan mağdureye ulaştığı, orada bulunan öğrencilerin yardımıyla mağdureyi okula doğru yürütmeye çalıştığı, yürüyemeyeceğini görünce bir banka oturtup “neyin var” diye sorduğunda, “anlatırsam her şey ortaya çıkar, ailemin yüzüne nasıl bakarım” şeklinde cevap vermesi üzerine öğrencileri uzaklaştırıp yalnız olarak dinlediğinde mağdurenin, Siirt'te esnaflık yapan A.. K.. tarafından defalarca taciz ve tecavüze uğradığını söylediği, öğretmenin bu bilgileri okul idaresine bildirmesinin ardından Milli Eğitim Müdürlüğünce olayın tüm ayrıntılarının öğrenebilmesi için rehber öğretmen Z.. E..'in görevlendirildiği, mağdurenin rehber öğretmene; 2011 yılı Haziran ayında sanığa ait giyim mağazasında tezgahtar olarak işe başladığını, sanığın Temmuz ayından itibaren sözlü tacizlere ardında da vücuduna dokunmaya başladığını, karşı koymasına rağmen tacizlerin boyutunun her gün ilerlediğini, sanığın pantolonunu indirip cinsel organını göstererek elinden tutup zorla dokunmasını sağladığını, daha sonraki günlerde rahat giyinmesini emretmesi üzerine etek giymek zorunda kaldığını, iş yerine etekle geldiği bir gün arka kısımdaki küçük odaya götürüp zorla anal ilişkiye girdiğini, korkudan karşı koyamaması üzerine sanığın daha sonrada defalarca oral ve anal yoldan cinsel saldırıda bulunduğunu, okula başlaması sebebiyle işten ayrılmasının ardından telefonla taciz edildiğini söylediğinin belirtildiği, düzenlenen tutanağın 02.04.2012 tarihinde Siirt Milli Eğitim Müdürlüğünce Siirt Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi üzerine soruşturmanın başlatıldığı,