muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14874, Karar No: 2013/4444, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14874 E.  ,  2013/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...Beldesi Göçebe Mahallesi 134 ada 61 parsel sayılı 1959.29 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliğiyle, öncesinde dava dışı 112 ada 19 ilâ 27, 114 ada 14 ilâ 19, 116 ada 1 ilâ 7 ve 10, 117 ada 9 ilâ 15 ve 17, 118 ada 1 ilâ 15, 119 ada 1 ve 2, 134 ada 59 ada 63 sayılı parsellerle bir bütün olarak, Mayıs 1289 tarih 210, 162 ve 81 sıra numaralı sicilden gelen Eylül 1329 tarih 43 sıra numaralı tapu kaydı ve diğer tedavülleri kapsamında kaldığından söz edilerek... adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı ... Yönetimi tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairenin 28.02.2008 gün ve 17791-3167 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan komşu taşınmazlar hakkında, Orman Yönetimi tarafından gerçek kişiler aleyhine açılan kadastro tesbitine itiraz davalarına ilişkin dava dosyalarında; birkaç dönüm yüzölçümündeki değişir sınırlı tapu kayıtları dayanak gösterilerek kayıt miktarından çok fazla gerçek kişiler adına tesbit tutanaklarının düzenlendiği, eski tarihli resmi belgelerin uygulanmasına dayalı keşif sonucu Orman Yüksek Mühendisi ... tarafından dava konusu taşınmazların tamamına yakınının, memleket haritasında meyve sembollü ya da küçük yapraklı ağaç sembollü yeşil alan olarak nitelendirildiği, bazı parseller üzerinde 30, bazı parseller üzerinde ise 50 yaşına varan kızıl ağaç, akasya ya da benzeri ağaçların sonradan emekle ya da doğal tohumlama yoluyla yetiştiği, kapalılık oluşturmadığı, kapalılığın en fazla % 30 olduğu, taşınmazların öncesi tarla olarak kullanılırken, daha sonra fındık yetiştirildiği, fındık ağaçları ve çevre yapı gözetildiğinde taşınmazların eski tarihli haritalarda orman olarak nitelendirildiğinin söylenemeyeceği, fen elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda kadastro tesbitine esas alınan tapu kayıtlarının çekişmeli parselleri kapsadığı bildirilmiş ise de; bilirkişi raporunun yeterli olmadığı; taşınmazlar üzerinde bulunduğu bildirilen gerek fındık ağaçlarının gerek kızıl ağaç ve akasya gibi ağaçların, sayıları, yaşları kapalılıkları ve hakim ağaç türlerinin belirlenmediği, in ve kah gibi değişebilir nitelikte sınır içeren 1, 2 ve 4 dönüm yüzölçümündeki eski tarihli tapu kayıtlarının taşınmazları ne şekilde kapsadığının açıklanmadığı, bu nedenle, yeniden araştırma ve inceleme yapılması" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan ve komşu 134 ada 60, 117 ada 13 parsel dosyası da birleştirildiktan sonra davanın kısmen kabulüne, 134 ada 60 parsel ile 61 parselin (A) işaretli 486 m2 bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına; 61 parselin (B) işaretli 1473 m2 bölümünün ve 117 ada 13 parselin ise tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm, Orman Yönetimi tarafından reddedilen bölüme yönelik temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğraflarına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların kısmen orman sayılan, kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu ve kişiler adlarına tescile karar verilen bölümlerin dayanak tapu kaydı kapsamında kaldığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 16/04/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8598, Karar No: 2016/8447, Tarih: 17.10.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/8598 E.  ,  2016/8447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/06/2015 tarihli ve 2015/79 esas, 2015/389 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 29/09/2015 tarihli ve 2015/881 esas, 2015/618 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 06/10/2015 tarihli ve 2015/813 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." , aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında

isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 20/07/2016 gün ve 94660652-105-34-5930-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06/10/2015 tarihli ve 2015/813 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21242, Karar No: 2018/810, Tarih: 17.01.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/21242 E.  ,  2018/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

10/07/2017 tarihli kararda sanığın temyiz etmesi halinde ek tebliğname düzenlenmesinin belirtilmesine karşın sanığın temyizi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/234, Karar No: 2012/730, Tarih: 13.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/234 E.  ,  2012/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kale Kadastro Mahkemesinin dava konusu 142 ada 10 parsel sayılı taşınmaza ait tutanak aslının da içinde bulunduğu 2007/174 Esas sayılı dava dosyasının getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 13.2.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5675, Karar No: 2012/25995, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/5675 E.  ,  2012/25995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, fazla çalışma ücretinin ödetilmesini istemiştir.

Davalı işveren, haksız açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, dosyaya sunulan ücret tediye bordrolarında 01 Haziran tarihinden 30 Ekim tarihine kadarki yaz döneminde fazla çalışma ücretinin ödendiği, puantaj kayıtlarında fazla çalışma olarak 3 saat yazıldığı, davacının ihtirazı kayıt koymadan imzaladığı ve bu saate göre hazırlanan ücret tediye bordrosunda tahakkuk eden ücretin, ihtirazı kayıtsız tahsil edildiği anlaşılmaktadır. Bu sebeple 01 Haziran tarihinden 30 Ekim tarihine kadarki yaz döneminde, yazılı belge ile aksi kanıtlanamadığı için fazla çalışma ücretine hükmedilmesi hatalıdır. Ancak, bu dönem içinde olmakla birlikte 01.06.2005-14.06.2005 dönemi puantaj kayıtlarında fazla çalıştığı belirtilmişse de, bordroda ödeme olmadığı için 01.06.2005-14.06.2005 tarihleri arasındaki 193,76 TL fazla çalışma ücretinin kabulü yerindedir.

Davacının kış döneminde çalıştığı sürede ücret tediye bordrosunda fazla çalışma tahakkuku ve ödemesi olmadığı görülmektedir. Ancak, davalının bir kamu kurumu olduğu ve kamu kurumlarında yapılan çalışmaların, harcamaların ve gelir ve giderlerin kayıt ve belgeye bağlanmasının zorunlu olduğu dikkate alındığında salt tanık sözlerine dayanılarak davacının kış döneminde de fazla çalışma yaptığının kabulü isabetli olmamıştır. Öte yandan, ifadeleri hükme esas alınan tanıklardan biri davacının akrabası, diğer iki tanık da davalı işveren aleyhine aynı konuda dava açan kişilerdir. Bu durumda, davalı işverenle husumetli tanıkların beyanlarına değer verilerek kış döneminde de fazla çalışma alacaklarının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11789, Karar No: 2019/13564, Tarih: 04.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11789 E.  ,  2019/13564 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerde “Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04.2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan , duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine aykırı davranılması,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde; suç ve karar tarihlerinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 30.06.2015 tarihli duruşmasada savunmasını vekaletnameli müdafiisi huzurunda yapacağını bildirdiği halde, aynı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca, müdafii duruşmada hazır bulunmadığından başka bir müdafiinin görevlendirilmesi veya duruşmanın başka bir güne ertelenmesine karar verilmesi gerekirken suça sürüklenen çocuğun müdafiinin yokluğunda savunması alınması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1778, Karar No: 2014/3147, Tarih: 14.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1778 E.  ,  2014/3147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 3 - 2014/65726

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 24/12/2013, 2013/124 (E) ve 2013/362 (K)

SUÇ : Çocuğu öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Gökhan'ın, mağdur Emrah'ı öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğini tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, katılanlar Emrah ve Sabiha vekillerinin takdiri indirim nedenine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; suç tarihinden yaklaşık bir hafta önce aynı lisede okuyan sanıkla mağdurun arkadaşları arasında meydana gelen tartışmaya dahil olup grup halinde kavga ederek birbirlerini darp ettikleri, bu olaydan sonra okul idarecilerinin kavgaya karışanları uyardıkları, suç tarihinde sanığın, bu olayın etkisiyle mağduru bıçakla iki kez vurmak suretiyle sağ ve sol göğüs bölgelerinden toraksa ve kalbe nafiz, hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda;

1) Sanık hakkında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 13 ile 20 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak, makul bir ceza tayini yerine 15 yıl hapis cezası tayin edilerek eksik cezaya hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafii ile katılanlar Emrah ve Sabiha vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 14/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11176, Karar No: 2015/16454, Tarih: 12.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/11176 E.  ,  2015/16454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ...Köyü 152 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece aynı kamulaştırma kapsamında temyiz incelemesi Dairemizce yapılan 152 ada 1 parsel ve 152 ada 3 parsel sayılı komşu taşınmazlarla ile ilgili olarak ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/838E- 2013/1102K ve 2012/169E- 2013/146K (Dairenin 2015/2270E-2015/5034K, 201516883E- 2015/16653K) dosyalarında aynı emsal ile yapılan değerlendirmelerin dikkate alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen belediye başkanlığı yazı cevabına göre bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak incelenen ...ayılı taşınmazın satış tarihi itibariyle, dava konusu taşınmazın ise dava tarihi itibariyle düzenleme ortaklık payı düşülerek oluşmuş imar parselleri oldukları anlaşıldığına göre dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılması sonucu bulunan kamulaştırma bedelinden düzenleme ortaklık payı oranında indirim yapılmaması gerekirken indirim uygulayan rapora göre bedel belirlenmiş olması

3-Mahkemece tespit edilen kamulaştırma bedelinin "idarece üçer aylık vadeli hesaba yatırılan kamulaştırma bedelinin ileride belli olacak hak sahibine ödenmesine" karar verilmesi yerine davalıya ödenmesine karar verilmiş olması,

4-Davacı idare tarafından fazla yatırılan bedelin davalı tarafından bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş mevduatı ile iadesi yerine sadece fazla yatırılan bedelin iadesine karar verilmiş olması,

5-... Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.