muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2529, Karar No: 2015/1534, Tarih: 14.05.2015

Kanun yararına bozma konusu yapılan eylemin, şebeke suyunu kuyu tesisatına bağlayarak sayaç harici kullanım olması karşısında; abonelik esasına göre yararlanılabilen suyun sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 163. madde 3. fıkrasında yazılı suçu oluşturacağı, zararın giderilmesinin de aynı Kanunun 168. madde 5. fıkrası uyarınca etkin pişmanlık olarak değerlendirilebileceği, 5393 sayılı Belediyeler Kanununun 15/1-d maddesinde vergi, resim ve harç dışındaki özel hukuk hükümlerine göre tahsili gereken doğal gaz, su, atık su ve hizmet karşılığı alacakların tahsilini yapmak veya yaptırmak yetkisinin belediyelere verildiği, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ücrete tabi işler başlıklı 97. maddesinde "Belediyeler bu Kanunda harç veya katılma payı konusu yapılmayan ve ilgililerin isteğine bağlı olarak ifa edecekleri her türlü hizmet (...) için belediye meclislerince düzenlenecek tarifelere göre ücret almaya yetkilidir. Belediye'ye tekel olarak verilmiş işler kendi özel hükümlerine tabidir." hükmünün yer aldığı, ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 32/1-d maddesinde de tahakkuk ettirilen kaçak su bedeli nedeniyle abonenin öncelikle idareye başvurması gerektiğinin belirtilmesi dikkate alınarak, muterizin haksız eylem niteliğindeki kaçak su cezasına karşı öncelikle... Su ve Kanalizasyon İdaresi (...) Genel Müdürlüğüne başvurması, sonuç alamadığı takdirde hukuk mahkemeleri nezdinde dava yoluyla uyuşmazlığın çözümlenmesi yoluna gitmesi gerektiği, mevcut olayda ise Kabahatler Kanunu kapsamında verilebilecek idari para cezasının bulunmaması nedeniyle bu Kanun hükümlerinin uygulanamayacağı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 08/04/2014 tarihli ve 2014/405 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10118, Karar No: 2020/19554, Tarih: 14.12.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/10118 E.  ,  2020/19554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'in yolcu olarak bulunduğu diğer sanık ...'nun kullandığı araçta yapılan aramada ayakkabı kutularının içinde yer alan kolilerden toplam 1190 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği, sanık ... Sait'in aşamalarda değişmeyen savunmasında araçta gümrük kaçağı sigara olduğundan haberinin olmadığını beyan ettiği ve koli içindeki suça konu eşyanın dışarıdan bakıldığında görülmesinin mümkün olmadığı gibi ele geçirilen gümrük kaçağı sigaraların bir kısım koli indirildikten sonra altta kalan kutuların içinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...'in suç kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kabule göre de;

1)Hükümlerden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2)İddianamede üçüncü kişiye ait olan nakil aracının müsaderesinin açıkça talep edilmediği anlaşılmakla, nakil aracının müsadere talebinin reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş; sanıkların, O yer Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4177, Karar No: 2014/2580, Tarih: 04.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2012/4177 E.  ,  2014/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silah terör örgütü üyesi olma, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, silahlı terör örgütünün propagandasını yapma, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, 2911 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; a- TCK'nın 314/3, 220/7. maddeleri delaletiyle 314/2, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet b- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet, c- TCK'nın 170/1-c, 62, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet d- 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan ceza verilmesine yer olmadığına 2- Sanıklar ... hakkında; a- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet b- 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan ceza verilmesine yer olmadığına c- Silahlı terör örgütü üyesi olma ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçlarından; Beraat

3- Sanık ... hakkında; a- 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b- 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan ceza verilmesine yer olmadığına c- Silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan; Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkındaki temyizinin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme ve 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik oldugu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, sanık ... hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma, sanık ... hakkında ise silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Üzerinde ele geçen örgütsel doküman, başka dosya sanıkları ...'ın beyan, teşhisleri ve tüm dosya kapsamına göre terör örgütünün gençlik yapılanması olan YDGM üyesi olduğu anlaşılan sanık ...’in silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil üyesi olma suçundan TCK'nın 314/2. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması, TCK'nın 314/3 ve 220/6-7. maddelerindeki "örgüte üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen veya örgüte yardım eden kişinin örgüt üyesi olarak cezalandırılacağına" ilişkin atfın niteliği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle,

Sanık ... 'in ise silahlı terör örgütü ile organik bağ kurduğu, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğu ve bu suretle örgüt üyesi olduğu yolunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmamakla birlikte silahlı terör örgütünün amacı doğrultusunda ve örgütün güdümünde yayın yapan internet sitelerinin yaptığı eylem çağrıları üzerine organize edilen suç tarihindeki gösteriye katılıp propaganda suçunu işlediği eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçunu oluşturacağı, ancak işlediği suçun niteliği de nazara alındığında TCK'nın 220/6. maddesinde düzenlenen örgüt adına suç işleme suçundan ayrıca cezalandırılamayacağına ilişkin hükümden sonra 30.04.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 8. maddesiyle 3713 sayılı Kanunun 7. maddesine eklenen 4. fıkra hükmü karşısında, verilen beraat kararı sonuca etkili görülmediğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık ...'in suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen

hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısı ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve mahkumiyetlere ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2- Tüm sanıklar hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma, 2911 sayılı Kanuna muhalefet, sanık ... hakkında ayrıca silahlı terör örgütü üyesi olma, sanık ... hakkında ise ayrıca genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

a) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma suçu yönünden;

Başka dosya sanıkları ...'ın beyan ve teşhisleri ile terör örgütünün gençlik yapılanması olan YDGM üyesi olduğu anlaşılan sanığın silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil üyesi olma suçundan TCK'nın 314/2. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken yazılı gerekçe ile beraatına karar verilmesi,

b) Sanık ... hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçu yönünden;

Tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunu işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil elde edilemediği gözetilmeden yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

c) Sanıklar hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma ve 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçları yönünden ise;

b) Sanık ... hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçu yönünden;

Tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunu işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil elde edilemediği gözetilmeden yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

c) Sanıklar hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma ve 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçları yönünden ise;

Sanıklara yüklenen suçların tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezaların sürelerine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanıkların hukuki durumlarının yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve sanıklar ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3487, Karar No: 2024/2564, Tarih: 17.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3487 E.  ,  2024/2564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2749 E., 2023/41 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 11. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/221 E., 2020/417 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı-davacı erkek ile 2006 yılında evlendiklerini, iki ortak çocuklarının olduğunu, erkeğin ailesi ile altıl üstlü yaşadıklarını, tarafların tüm özel ve ev ihtiyaçlarının erkeğin babası tarafından alındığını, alışverişte istediklerini alamadığını, kendisine hakaret ve küfür edip evden kovduğunu, fiziksel şiddet uyguladığını, son zamanlarda kensinin de karşılık verdiğini, bu nedenlerle 40 gündür ailesinin yanına taşındığını, bu nedenle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 Sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, ıslah dilekçesi ile 500.000,00 TL maddî, 500.000,00 TL manevî tazminata, müvekkili için aylık 2.500,00 TL, ortak çocuklar için aylık 1.000,00’er TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına, ziynet alacağına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; kadının çocuklara ve erkeğe sürekli küfür ettiğini, kaba ve sert konuştuğunu, ev işlerini yapmadığını, kahvaltı dahi hazırlamadığını, çocukları ile ilgilenmediğini, kadının evi terk ederken ziynet eşyaları başta olmak üzere evdeki mutfak eşyalarına varana dek pek çok eşyayı götürdüğünü, aşırı kıskanç olduğunu, mesaj ve arama ile erkeğin nerede ne yaptığını öğrenmek ve erkeği kontrol altına almak istediğini, geç geldiğinde eve almamakla, kavga çıkarmakla tehdit ettiğini, aşırı tüketim yaptığını, bu nedenle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, tarafların sürekli tartıştıkları ve birbirlerine karşılıklı hakaret ve küfür ettikleri, davacı-davalı kadının eşini akrabalarından dahi kıskandığı ve aşırı tüketim yaptığı, davalı-davacı erkeğin evde olmadığı zamanda davacı-davalı kadının eşyalarını toplayarak evden ayrıldığı, davacı-davalı kadının daha ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, asıl ve birleşen boşanma davalarının kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, davacı-davalı kadının açtığı ziynet eşyası alacağı davasının tefriki ile ayrı esasa kaydına, ortak çocuklar 04.03.2007 doğumlu ... ve 17.06.2015 doğumlu ...'ın velâyetlerinin davacı-davalı anneye verilmesine, ortak çocuklar ile davalı-davacı baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklar lehine aylık 500,00'er TL toplam 1.000,00 TL tedbir nafakasının davalı-davacı erkekten alınarak velâyeten davacı-davalı kadına verilmesine, ara karar ile kadın yararına aylık 600,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; ağır kusurlu olan tarafın davalı-davacı erkek olduğunu, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, ortak çocuklar için takdir edilen tedbir nafakası miktarının çok düşük olduğunu, iştirak nafakasına ve artış oranına karar verilmediğini, mahkemeye sundukları 29.07.2020 tarihli tam ıslah dilekçesinin mahkemece hiç değerlendirilmediğini, müvekkili lehine tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminata karar verilmesi gerektiğini, kararda reddedilen taleplerin belirtilmediğini, Mahkeme kararının kaldırılmasına, asıl davanın ıslah dilekçesindeki talepleri doğrultusunda tamamen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmesini talep ederek kararı kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, tedbir nafakası miktarı, iştirak ve yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat talepleri hakkında karar verilmemesi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; davacı-davalının tam kusurlu olduğunu, bu nedenle müvekkili aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, ortak çocukların velâyetinin karar aşamasına kadar çocukların müvekkilinde kaldığını, karar ile birlikte ortak çocuklar lehine dava tarihinden itibaren tedbir nafakasına karar verildiğini, velâyetin anneye verildiği karar tarihinden itibaren nafaka kararı verilmesi gerektiğini, kararın gerekçe bölümünde karar tarihinden itibaren ödenmesi gerektiğinin belirtildiğini, hüküm ile gerekçe arasında çelişki olduğunu, velâyetin müvekkiline verilmesi gerektiğini, ziynet eşyasına ilişkin talebi hakkında açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiğini, buna rağmen tefrik kararı verilmesinin hatalı olduğunu belirterek, karşı davanın kabulüne, asıl davanın reddine, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ederek kusur tespiti, asıl davanın kabulü, velâyet, tedbir nafakası, tefrik kararı ile vekâlet ücreti ile yargılama gideri yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, yapılan inceleme sonucu; davacı-davalı kadının dava dilekçesinde delil bildirmediği, davacı-davalı kadın vekili, cevaba cevap ve karşı davaya cevap dilekçesini süresinde sunmadığı, İlk Derece Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli duruşmasında, davacı-davalı kadın vekiline esasa ilişkin beyanlarını sunmak üzere 2 haftalık kesin süre verilmesine, taraf delillerinin toplandığı, tahkikat aşamasının tamamlandığı anlaşılmakla, sözlü yargılama aşamasına geçilmesine ve bir sonraki celsenin karar celsesi olacağına, taraflar gelmese dahi bir sonraki celse karar verileceğinin ihtaratına karar verildiği ve her iki taraf vekiline duruşmada ihtar edildiği, davacı-davalı vekili 28.07.2020 tarihinde davasını tamamen ıslah etttiği, ıslahın, en geç tahkikatın sona ermesine kadar yapılabildiği, bu nedenle davacı-davalı kadın vekilinin ıslah isteminin süresinde olmadığı, davacı-davalı tanıklarının dinlenmesi ve davacı-davalı kadın tanık beyanları doğrultusunda davalı-davacıya kusur yüklenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, davacı-davalı kadının, davalı-davacı erkeğe "şerefsiz, pezevenk" "seni sinkaf ederim" diyerek hakaret ve küfrettiği, ortak çocuklara "salak, gerizekalı" "...çocuğu" "ağzına...

...çocuğu" "ağzına...." tarzında küfrettiği, aşırı kıskanç olduğu ve fazla harcama yaptığı, ortak evden ayrıldığı böylelikle evlilik birliğinin sona ermesinde davacı-davalı kadının tam kusurlu, davalı-davacı erkeğin kusursuz olduğu gerekçesi ile davalı-davacı erkek vekilinin kusur tespitine ilişkin istinaf talebinin kabulü ile gerçekleşen kusurlu davranışlar yönünden İlk Derece Mahkemesi karar gerekçesinin davacı-davalı kadının tam kusurlu, davalı-davacı erkeğin kusursuz olduğu şeklinde düzeltilmesine karar vermek gerektiği, davacı-davalı tam kusurlu olduğundan asıl davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının asıl davanın kabulüne ilişkin kısımlarının kaldırılmasına, asıl davanın reddine, velâyetin anneye verilmesinin usul ve kanuna uygun olduğu, ancak yargılama boyunca çocukların baba yanında kaldığı anlaşılmakla, ortak çocuklar lehine dava tarihinden itibaren tedbir nafakasına karar verilmesinin doğru görülmediği, ayrıca hüküm kısmında ortak çocuklar lehine dava tarihinden itibaren, karar gerekçesinde ise karar tarihinden itibaren tedbir nafakasına karar verildiği belirtilmekle, hüküm ile gerekçe arasında da çelişki oluşturulduğu, İlk Derece Mahkemesince ortak çocuklar lehine hükmedilen tedbir nafakası miktarı hakkaniyet gereğince az olduğu gibi, çocuklar lehine iştirak nafakasına karar verilmemesinin de doğru görülmediği, davacı-davalı kadının tedbir nafakası miktarı ile iştirak nafakasına karar verilmemesine yönelik, davalı-davacının tedbir nafakası başlangıç tarihine yönelik istinaf talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının bunlara ilişkin kısmının kaldırılmasına, ortak çocuklar lehine çocukların davacı-davalı anneye teslim tarihinden itibaren ayrı ayrı aylık 750,00'şer TL tedbir nafakasının davalı-davacıdan alınarak, davacı-davalıya verilmesine, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren tedbir nafakalarının iştirak nafakası olarak devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı-davalı kadının dava dilekçesinde yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat talebinde bulunmadığı, hatta maddî ve manevî tazminat talebinin olmadığını beyan ettiği, ayrıca davacı-davalı kadın vekili tarafından sunulan 28.07

.07.2020 tarihli ıslah dilekçesinin de süresinde olmadığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince davacı-davalı kadın lehine yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminata ilişkin karar verilmemesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, kadın yararına tedbir nafakası verilmesi ve miktarının uygun olduğu, tefrik kararına karşı da ancak esas hükümle birlikte istinaf yoluna başvurulabildiğinden açıklanan nedenlerle davacı-davalı kadının tedbir nafakası miktarı ile iştirak nafakasına karar verilmemesine yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, davalı-davacı erkeğin kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, ortak çocuklar lehine hükmedilen tedbir nafakasının başlangıç tarihine ilişkin istinaf talebinin kısmen kabulüne, taraf vekillerinin diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.