muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20904, Karar No: 2012/23902, Tarih: 20.11.2012

Dava edilen alacağın son kısmı olmadığı ve alacağın tamamı da ihtilaflı bulunduğu takdirde alacağın tamamı gözönünde tutularak mahkemenin görevli olup olmadığının öncelikle saptanması gerekir.Alacağın tamamı çekişmeli ise, mahkemenin görevi de dava edilen alacak miktarına göre değil, alacağın tamamına göre belirlenir.Dava konusu olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yapılan imalat bedellerinin 15.382 TL olduğu belirlenmiştir. Bilirkişilerce belirlenen bu bedel dava tarihi itibariyle 26.02.2010 tarihinden itibaren geçerli olan 7.230 TL'lik Sulh Hukuk Mahkemesi görev sınırını geçmektedir.

Dava değeri itibariyle mahkemece görev yönü incelenmeden esası ile ilgili hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir. Yukarıda belirtilen nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 13.09.2012 günlü ve 12729 Esas ve 18781 Karar sayılı temyiz talebinin miktar itibariyle reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA ve kararın belirtilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25435, Karar No: 2017/3106, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25435 E.  ,  2017/3106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9718, Karar No: 2017/23074, Tarih: 25.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/9718 E.  ,  2017/23074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

...Mahallesi 265 ada 40 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda arazi olarak değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve

değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4159, Karar No: 2024/7478, Tarih: 24.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4159 E.  ,  2024/7478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi

SAYISI : 2024/66 Esas, 2024/106 Karar

KORUNMA İHTİYACI OLAN ÇOCUK: ... vd.

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Siverek Aile Mahkemesinin 10.01.2024 Tarihli ve 2023/397 Esas Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen küçüklerin ...adresinde babaanneleri ve dedeleri ile birlikte yaşadıklarının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Manavgat 2 . Aile Mahkemesinin 19.02.2024 Tarihli ve 2024/66 Esas, 2024/106 Karar Sayılı Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuklar hakkında Siverek Aile Mahkemesi tarafından danışmanlık ve eğitim tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin a ve b bentleri uyarınca verilen danışmanlık ve eğitim tedbirlerinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( a ve b ) alt bentleri şöyledir:

"Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye,

"Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine,

Yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine,

Yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Siverek Aile Mahkemesinin 2023/397 Esas, 2023/386 Karar sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık ve eğitim tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 10.01.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Siverek Aile Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Siverek Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5064, Karar No: 2012/11500, Tarih: 10.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5064 E.  ,  2012/11500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında aracı ihracatçı sözleşmesi bulunduğunu, müvekkilinin ihracatını davalı şirket aracılığı ile yaptığını, ihracat bedelleri ile KDV iadesinin davalı şirket hesabına yatırıldığını, davalı şirketin hesabına yatırılan KDV iadesinden anlaşmaya göre belirli bir yüzdeyi kestikten sonra bakiye miktarı müvekkilinin hesabına yatırdığını, devletin davalı hesabına yatırdığı KDV iadesi bedelinin bir kısmının davalı tarafından müvekkiline ödendiğini, ödenmeyen bakiye kısmının tahsili için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki aracı ihracatçı sözleşmesine göre, yapılan ihracatlara ait KDV iadelerinin ancak vergi dairesine müvekkili tarafından verilen teminat mektuplarının iadesinden sonra davacı şirkete ödeme yapılabileceğini, sözleşmenin 7-4 maddesi gereğince müvekkilinin ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını belirterek, davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller benimsenen bilirkişi ek raporuna göre; davalı şirketin 2008 yılı Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık aylarına ait KDV iadelerini vergi dairesinden teminat mektubu karşılığı aldığı ve aralarındaki sözleşmenin 7/4 maddesine istinaden, vergi dairesince teminat mektuplarının kendisine iade edilmediği gerekçesi ile vergi dairesinden aldığı KDV iadesini davacıya ödemekten kaçındığı, taraflar arasındaki ticari ilişkinin 31 Ocak 2009 tarihinden sonra devam etmediği, Dış Ticaret Vergi Dairesinin 05.05.2011 tarihli yazısında, davacı şirket ve alt firmalarına ilişkin KDV incelemesinde sorun olup, olmadığı hususunun incelemeler tamamlanmadığından henüz tespit edilemediğinin bildirildiği, bu durumda davalının hakkını kötüye kullandığından söz edilemeyeceği her ne kadar, devam eden ticari ilişkide davalı teminat mektupları vergi dairesince, iade edilmeden davacıya, ödeme yapmış ise de ticari ilişkinin artık devam etmediği noktada taraflardan herhangi birinin aynı teamülü devam ettirmesinin beklenemeyeceği, davalı yanın bakiye borcunun muaccel hale gelmediği gerekçeleri ile davacının davasının şartları oluşmadığından reddine, davalı yanın kötü niyet tazminatı talebinin yerinde olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle taraflar arasındaki sözleşmenin 7-4 maddesi gözetilerek davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18513, Karar No: 2013/4584, Tarih: 13.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18513 E.  ,  2013/4584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme, Kamu Kurum ve Kuruluşlarındaki Eşya Hakkında Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, bir inşaattan temin ettiği ... kesme aleti ile ... ... binasının içinde bulunan okul kantini penceresinin ... korkuluklarını kesmek ve pimapen pencereyi zorlayarak yerinden çıkarmak suretiyle içeriye girip, kantinde bulunan 48 adet ..., 24 adet ... ile 40 TL bozuk parayı alması şeklindeki eyleminin kamu malına zarar verme ve kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5395 Sayılı Yasa'nın 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden; kamu kurum ve kuruluşlarında bulunan eşya hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması gerekirken ayrıca aynı yasanın 142/1-b maddesinin de gösterilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından tayin olunan 10 ay ve 5 ay hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-d. maddesi gereğince seçenek yaptırıma çevrilmesi sırasında, tayin olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya karar verilebileceği gözetilmeden, ceza süresi olan 10 ay ve 5 ayı aşacak şekilde 1 yıl süre ile internet kafelere gitmekten yasaklanması seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin (f) bentlerindeki "1 yıl" olarak belirlenen sürelerin, lehe olarak alt sınırdan uygulanmak üzere "5 ay" ve " 2ay 15 gün" olarak değiştirilmesi suretiyle; diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2026, Karar No: 2015/10432, Tarih: 17.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/2026 E.  ,  2015/10432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, kötü niyet tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin, hafta tatili, yemek yardımı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/2-g. maddesi gerekçe gösterilip haksız olarak feshedildiği 06.04.2011 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, ilkbahar ve sonbahar mevsimlerinde ortalama oniki saat, yaz mevsiminde ondört saat ve kış mevsiminde on saat çalıştığını belirterek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile arkadaşlarının çalışmaya haksız olarak ara verip çalışmaya gelmediklerini, tüm ihtarlara rağmen davranışlarını değiştirmediklerini, davacı ve arkadaşlarının istifa ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının çalışma saatleri ihtilaflıdır.

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının kış aylarında on saat, yaz aylarında ondört saat, ilkbahar ve sonbaharda oniki saat çalıştığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma saati şahit beyanları dikkate alınarak ortalama günlük 11.45 saat olarak hesaplanmıştır. Bu durumda davacının kış aylarına ilişkin olarak beyan ettiği günlük on saat çalışma süresinden daha fazla hesaplama yapılarak talep aşılmıştır. Davacının beyanı ile kış aylarında haftanın beş günü 08:00 - 18:00 saatleri arasında, kış ayları dışında ise haftanın beş günü 08:00 - 19:45 saatleri arasında çalışmanın bulunduğuna dair şahit beyanları dikkate alınarak yaz ve kış aylarına ilişkin çalışma saatlerinin ayrı ayrı hesaplanarak fazla çalışma alacağının hesaplanması gerekirken talep aşılmak suretiyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2279, Karar No: 2016/3042, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/2279 E.  ,  2016/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve cinsel saldırı suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve .... haklarında yapılan yargılama sonunda, ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2013/1019 esas, 2015/122 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 07/07/2015 tarihli ve 2015/543-398 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/872 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.