muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5134, Karar No: 2023/1113, Tarih: 07.03.2023

3. Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/239 Esas, 2010/244 Karar sayılı ilamına ilişkin cezanın 14.10.2011 tarihinde infaz edildiği ve 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde belirlenen 3 yıllık sürenin geçmesi nedeniyle, tekerrüre esas başkaca adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde üç numaralı bentte açıklanan nedenle,İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 28.06.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulandığı 10 numaralı hüküm fıkrasının çıkarılması suretiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20555, Karar No: 2017/37128, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20555 E.  ,  2017/37128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4333, Karar No: 2007/4895, Tarih: 29.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4333 E.  ,  2007/4895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 54.121.200.000 TL. eğitim ve öğretim giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalı ...’ın, Hava ... Okulu öğrencisiyken gereken nitelikleri kaybetmesinden dolayı okulla ilişiğinin kesildiğini, okula başlarken verilen yüklenme senedi gereğince sorumlu olduğunu, adına askeri lise dönemi için yapılan 3.909.451.323 TL masraf da dahil olmak üzere ... Okulu Komutanlığınca toplam 54.121.200.000 TL harcama yapıldığını, bu borcun istenmesine rağmen davalılarca ödenmediğini ileri sürerek 3.909.451.323 TL’nin 18.8.1995 tarihinden, 50.211.791.916 TL’nin ise 14.10.1999 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir.

Yargılama aşamasında davacının sorumlu olduğu miktarın belirlenmesi için mahkemece alınan bilirkişi raporlarında, davalıdan askeri lise dönemi için yüklenme senedi alınmadığından askeri lise eğitim giderinden sorumlu olmayacağı, ... Okulu dönemi için alınan yüklenme senedine göre ise senette gösterilmeyen personel ve amortisman giderlerinden davalının sorumlu bulunmayacağı, bu kaleme ait masrafların belirlenen harcamalardan düşülmesi gerektiği belirtilerek bu kalemlere ait masraflar düşüldükten sonra hesaplama yapılmış ve davalının 12.947.503.048 TL asıl ve 16.692.339.594 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 29.639.842.642 TL borcu olduğu saptanmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ve...23. Noterliğince 17.8.1995 tarihinde 16582 yevmiye ile düzenlenen ve askeri liseye verilen yüklenme senedine göre; davalının, askeri lise dönemine ait masraflardan da sorumlu tutulması gerekirken yerinde olmayan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi,

Ancak;

1-Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ve...23. Noterliğince 17.8.1995 tarihinde 16582 yevmiye ile düzenlenen ve askeri liseye verilen yüklenme senedine göre; davalının, askeri lise dönemine ait masraflardan da sorumlu tutulması gerekirken yerinde olmayan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi,

2-Dosya içerisinde bulunan ... 2. Noterliğince 8.3.2000 tarih ve 5050 yevmiye ile düzenlenen, davalılar tarafından da imzalanan yüklenme senetlerinde yükümlü ve kefillerin ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi “sarf tarihi” olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet, sarf tarihlerinin tespiti olanaklı değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonunun faiz başlangıcına esas alınması gerekir. Davacı tarafından dosyaya sunulan masraf çizelgelerinden ... Okulu dönemi için yükümlüye yapılan her bir kalem harcamanın sarf tarihi belirtilmediği için faiz borcunun başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonu yerine yıl sonunun esas alınması suretiyle eksik faize hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, davalıya askeri lise dönemi için yapılan gerçek masraflar okulda bulunduğu yıllar itibariyle ayrı ayrı getirtilmeli, bilirkişiden davalının vermiş olduğu yüklenme senedi içeriğine göre sorumluluğunu belirleyen, ... Okulu dönemi için ise her yılın dönem sonundan itibaren faizinin hesaplandığı ek rapor alınmalı, raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/899, Karar No: 2016/7608, Tarih: 27.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/899 E.  ,  2016/7608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vesayeten ... vek. Av. ... ile davalılar 1-... 2-... vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ...... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24/12/2014 gün ve 2012/473 E. - 2014/1157 K. sayılı hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş mahkemece 05.03.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine yönelik olarak verilen kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davacı vekilince, davalılar aleyhine açılan menfi tespit davasının kabulüne dair verilen kararın davalılar vekilince temyiz edilmesi sonrasında nisbi temyiz harcının yatırılması için mahkemece çıkarılan muhtıra gereği davalılar vekilince yerine getirilmemiş, bunun üzerine 05/03/2015 tarihinde verilen ek karar ile davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekilinin ek kararı temyizi üzerine dosya tetkikinden temyiz harcı ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmadığının saptanması sonrasında Dairemizin 11/11/2015 tarih 2015/6380 E. - 2015/14571 K. sayılı kararıyla belirtilen eksikliğin giderilmesi için geri çevirme kararı verilmiştir.

Yerel mahkemece eksik harcın ikmaline yönelik usulüne uygun şekilde düzenlenen muhtıra davalılar vekiline yine usulüne uygun şekilde tebliğ olunmuş ise de, muhtıra gereğinin ifa olunmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında ek kararı temyiz isteminin reddini karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin ek kararın temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7103, Karar No: 2009/8321, Tarih: 13.07.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/7103 E.  ,  2009/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları Döndü'nün 3 parsel sayılı taşınmazda bulunan 2 nolu bağımsız bölümü mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalı H...'ye satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek, miras payları oranında iptal ve adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davalıya temlikinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 2 nolu bağımsız bölümün bedelsiz olarak davalıya satış biçiminde temlik edildiği anlaşılmakta ise de, miras bırakanın hak dengesini gözetecek biçimde davacı ve dava dışı mirasçılara da mal ve haklar devrettiği ve mirasçıdan mal kaçırma amacıyla değil, denkleştirme gayesiyle hareket ettiği savunulmuş, mahkemece de bu doğrultuda gerekçe oluşturulmuştur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Bu durumda, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken denkleştirme hususunun üzerinde durulmaksızın yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.07.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1306, Karar No: 2015/11764, Tarih: 21.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/1306 E.  ,  2015/11764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/351619

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2011/87 Esas, 2013/203 Karar

SUÇ : Tefecilik, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme ve örgüte üye olmak

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan Hazine vekilinin 03/07/2013 havale tarihli dilekçesinde sanık A.. U.. hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasına yönelik temyiz isteminin bulunduğu, ancak 31/12/2014 gün ve 5-2013/351619 sayılı tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediği anlaşıldığından, açıklanan noksanlığın giderilip ek tebliğname düzenlenmek üzere, incelenmeyen dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9384, Karar No: 2013/10679, Tarih: 06.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9384 E.  ,  2013/10679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Denizcilik Liman İşletmeciliği Nak.Turz.İnş. ve Tic.A.Ş. vekili ile ... Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 31. Maddesi uyarınca belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekilleri, husumet itirazı ile davanın reddi gerektiğini savunurken, diğer davalı ... vekili ise davanın süresinde açılmadığını, muvazaa iddiasının doğru olmadığını, işe iade için şartların oluşmadığını, feshin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklanan geçerli nedene dayandığını, davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece, davalılar ... ile ... Denizcilik A.Ş. arasında asıl işveren - alt işveren olarak muvazaa bulunduğu gerekçesiyle feshin haksız olduğu ve sendikal nedenle feshin mevcut olmadığı gerekçesiyle davacının ... Denizcilik A.Ş. şirketi işyerinde işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağından tüm davalıların birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş. ile ... Denizcilik Liman İşletmeciliği Nak.Tur.İnş.Tic. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, Yargıtay 9. HD. 11/04/2012 tarih ve 2012/12115 esas ve 2012/12350 karar sayılı ilamıyla davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı yönünden ayrıntılı inceleme yapılması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, davalılar arasında muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle iş akdinin feshinde sebep gösterilmediğinden feshin geçersizliğine ve davacının davalılardan ... işyerinde işe iadesine; işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağından tüm davalıların birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, davanın her aşamasında resen dikkate alınması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, davanın her aşamasında resen dikkate alınması gerekir.

İşveren fesih bildiriminde bulunmuş, ancak bunu tebliğ etmemiş olmasına rağmen, örneğin, işçi, işvereni şikâyet ederek, fesih bildiriminin yapıldığı tarihi kesin olarak belirleyecek bir işlem yapmışsa, artık bu tarihin esas alınması uygun olacaktır. Bu anlamda işverenin fesih bildiriminin tebliğden imtina edildiği tutanakların tutulduğu tarih, tutanak düzenleyicilerinin doğrulaması halinde tebliğ tarihi sayılacaktır. Eylemli fesih halinde dava açma süresi, eylemli feshin yapıldığı tarihten itibaren işler. Fesih bildirimine karşı idari itiraz yolu öngören personel yönetmeliği ya da sözleşme hükümleri, dava açma süresini kesmeyeceği gibi, işçinin bu süre içinde hastalığı nedeni ile rapor alması da bu süreyi durdurmayacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davalı ...Şirketine ait işyerinde diğer davalı şirket tarafından üstlenilen yükleme ve boşaltma işinde alt işveren ... işinde çalışan toplam 38 işçi, işyerine gittiklerinde 21.07.2011 tarihinde giriş kartları ellerinden alınarak 23.07.2011 gününden itibaren Limana alınmamak suretiyle iş akitlerine eylemli olarak son verilmiştir. Bu olgu davacı arkadaşlarının Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne verdikleri şikayet dilekçesi içeriğinden ve Bölge Çalışma Müdürlüğü tespitinden anlaşılmaktadır. Davacı ve arkadaşları açıkça bu tarihte “polis zoru ile giriş kartları alınarak işten çıkarıldıklarını” beyan etmişlerdir. Bu açıklamaya göre davacının iş sözleşmesi davalı işveren eylemli olarak 23.07.2011 tarihinde feshedilmiştir. Dava ise 21.09.2011 tarihinde açılmıştır. Eylemli feshe göre davanın bir aylık dava açma süresi geçtikten sonra açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın hak düşürücü süre içinde açılmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin yatırılan harcın tenzili ile bakiye 3,15 TL harç giderinin davacın tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı ... İşletmesi A.Ş tarafından yapılan 106,00 TL, davalı ... A.Ş. tarafından yapılan 32,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak bu davalılara verilmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre 1.320.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Denizcilik Liman İşletmeciliği Nak.Turz.İnş. ve Tic. A.Ş. ile ... Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş.'ye verilmesine,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı ... İşletmesi A.Ş tarafından yapılan 106,00 TL, davalı ... A.Ş. tarafından yapılan 32,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak bu davalılara verilmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre 1.320.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Denizcilik Liman İşletmeciliği Nak.Turz.İnş. ve Tic. A.Ş. ile ... Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş.'ye verilmesine,

6.Kalan gider avansının talep halinde ilgiliye iadesine, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalı şirketlere iadesine, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15488, Karar No: 2025/13174, Tarih: 29.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/15488 E.  ,  2025/13174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1482 E. -2020/329 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/46 E. - 2018/171 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM: TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 221/4, 62, 221/5, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılaması yapıldığı da gözetilerek; 15.05.2018 tarihli tek duruşmaya, başka yer ağır ceza mahkemesinde duruşması olması nedeniyle katılamayacağı yönünde mesleki mazeret dilekçesi sunan sanık müdafiinin mazeretinin, mazeretini delillendirmemiş olması ve dosyanın tekemmül etmiş olması nedeniyle reddedildiği, sanık müdafiinin yokluğunda iddia makamının esas hakkında mütalaasını sunduğu ve esas hakkında savunma alınarak mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK’nın 197 nci maddesi, delillere erişme ve savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesi ve Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılanma ilkesi dikkate alınarak; adaletin selameti ve sanığa isnat edilen suçun niteliği dikkate alındığında, sanık müdafii esas hakkında mütalaadan haberdar edilmeksizin, dosyayı inceleyerek son savunma hazırlayabilmeleri için sanık ve müdafiine makul süre verilmeksizin ve Anayasa'nın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde sanığın vekaletnameli müdafi bulunmaksızın ve sanığa re'sen barodan başka bir müdafii de görevlendirilmeksizin mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nin 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı sair yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20552, Karar No: 2017/37125, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20552 E.  ,  2017/37125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.