muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10139, Karar No: 2018/7675, Tarih: 04.10.2018

...'in sanık ... Halil'e verdiği vekaletnamenin onaylı suretinin dosya arasına alınarak sanık ... Halil'in sanık ...'in vekilliğini üstlendiği dönemde şirket işleri ile ilgilenip ilgilenmediğinin araştırılması, suça konu faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanıklara ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sahte fatura düzenlemek suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği amacın suçun şekli sorumlusu olan kanuni temsilcileri değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan gerçek failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak toplanan tüm delillere göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9721, Karar No: 2018/1636, Tarih: 22.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/9721 E.  ,  2018/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın "şirketin ortağı ve yetkilisi olduğunu, 4-5 ay kadar faaliyete devam edip şirketi devrettiğini, ... adlı muhasebecisinin bu durumu vergi dairesine bildirip bildirmediğini bilmediğini’’ beyan etmesi; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, her takvim yılına ait suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretlerinin getirtilerek incelenmesi kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık olarak dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıklarının ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sanığın savunmasının denetlenmesi yönünden muhasebecisi ...’in tanık sıfatıyla dinlenmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler dosya arasına alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 2006, 2007 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

2- 2006, 2007 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6087, Karar No: 2016/10122, Tarih: 20.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/6087 E.  ,  2016/10122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ve icra inkar tazminatına hükmedilmesi, istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 19.01.2006 tarihinde kesinleşen davalıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği, davacı Kurumca, davalıya yersiz ödenen aylıkların yasal faizleriyle birlikte tahsilinin talep edildiği; mahkemece, birlikte yaşama olgusunun gerçekleştiğinden bahisle davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

1-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının değerlendirilmesinde;

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Bu yasal düzenleme ve açıklamalar ışığı altında, öncelikle, uyuşmazlık konusu 21.10.2008- 21.01.2013 tarihleri arasındaki dönemde boşanan eşlerin kayıtlı oldukları yerde görev yapmış/yapmakta olan, muhtar ile resen tespit edilecek kişilerden (komşular vb.) kanaat edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, denetmen raporunda beyanına başvurulan ve birlikte yaşamayı doğrulayan ...'ın tanık sıfatıyla mahkeme huzurunda beyanı alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından istenilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, “boşanılan eşle uyuşmazlık konusu dönemde eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında yeniden değerlendirilmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Davacı kurum vekilinin icra inkar tazminatına hükmedilmemesine yönelik temyiz itirazlarının değerlendirilmesinde;

Mahkemenin kabulüne göre icra inkar tazminatına hükmedilmemesi hatalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Davacı kurum vekilinin icra inkar tazminatına hükmedilmemesine yönelik temyiz itirazlarının değerlendirilmesinde;

Mahkemenin kabulüne göre icra inkar tazminatına hükmedilmemesi hatalıdır.

Alacağın gerçek miktarı belli ve sabit ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmekte veya bilinmesi gerekmekte ve böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesi mümkün ise başka bir ifadeyle, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise; alacak likid olup, ( Prof. Dr. Ejder Yılmaz, İcra İnkar Tazminatı Açısından “Likid Alacak” Kavramı, Bankacılar Dergisi, Sayı 67, 2008, sayfa 85) icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekmektedir.

Eldeki somut olayda; alacak miktarının likit olması sebebiyle, davacı Kurum lehine hükmolunan alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36397, Karar No: 2017/1256, Tarih: 06.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36397 E.  ,  2017/1256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesinin “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” şeklindeki düzenlemesine aykırı olarak, hüküm fıkrasında suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödememesi halinde, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “ödenmeyen para cezasının hapise çevrileceğinin suça sürüklenen çocuğa ihtarına” şeklindeki cümlenin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11503, Karar No: 2015/1195, Tarih: 21.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11503 E.  ,  2015/1195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2013/212-2014/101

Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının azaltılması ve artırılması davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı-k.davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesi ile; uzun yıllardır işlettiği müzik aletleri üzerine ticarethanesini kapatmak zorunda kaldığını, halen Güzel Sanatlar Müdürlüğü İzmir Türk Dünyası Dans ve Müzik Topluluğunda misafir sanatçı olarak çalıştığını, düzenli bir işi ve geliri olmadığını ileri sürerek, 06.05.2011 tarihinde kesinleşen boşanma davası ile müşterek çocuklar lehine hükmedilen toplam 600 TL olan iştirak nafakasının, toplamda 200 TL'ye indirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesi ile; nafakaların kaldırılması talebinin reddini, karşı dava ile de; daha evvel hükmedilen iştirak nafakalarının çocukların ihtiyaçlarını karşılamada yetersiz kaldığını iddia ederek ayrı ayrı 500'er TL'ye arttırılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davacı/karşı davalının davasının kabulü ile nafakalarının dava tarihinden itibaren aylık 100,00'er TL indirilerek aylık 200,00'er TL iştirak nafakası olarak davacıdan alınarak davalıya verilmesi şeklinde devamına, davalı/karşı davacının davasının ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı/karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı/karşı davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

TMK.nun 182. maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

TMK.nun 330.maddesindeki düzenleme ise, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir şeklindedir.

Somut olayda; davacı/karşı davalının Güzel Sanatlar Müdürlüğü İzmir Türk Dünyası Dans ve Müzik Topluluğunda misafir sanatçı olduğu, aylık net 1.000TL gelirinin bulunduğu, kendisine ait evde oturduğu ve bekar olduğu, davalı/karşı davacının Üçkuyular Yapı Kredi Bankası müdürü olduğu, aylık 5.000 TL geliri olduğu, kirada oturduğu ve evli olduğu, nafaka alacaklısı çocuklardan 1998 doğumlu Doğa'nın İzmir Anadolu Kız Lisesi 9. sınıfta olduğu, 2000 doğumlu Deniz Su'nun İzmir TAKEV Özel İlköğretim okulu 6.sınıfta olduğu anlaşılmaktadır.

Her ne kadar önceki nafaka hükmünden bu yana davacı babanın ekonomik durumunda belli bir azalma olduğu anlaşılıyor olsa da aradan geçen zaman, çocukların ihtiyaçlarının artmış olması göz önünde bulundurularak, nafakanın indirilmesi talebinin reddi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Her ne kadar önceki nafaka hükmünden bu yana davacı babanın ekonomik durumunda belli bir azalma olduğu anlaşılıyor olsa da aradan geçen zaman, çocukların ihtiyaçlarının artmış olması göz önünde bulundurularak, nafakanın indirilmesi talebinin reddi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40648, Karar No: 2017/43402, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40648 E.  ,  2017/43402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6747, Karar No: 2015/337, Tarih: 21.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6747 E.  ,  2015/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 27.02.2014 gün ve 2013/8626 Esas, 2014/1404 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilleri arsa sahipleri ile davalı şirket arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, davalı ...'nın müteselsil kefil olduğunu, sözleşme uyarınca müvekkillerine isabet eden dairelerin 26.08.2003 tarihinde teslimi gerekirken teslimin 01.09.2004 tarihinde yapıldığını, ayrıca teslim edilen ana yapının ortak yerlerinde eksiklikler bulunduğunu ileri sürerek, geç teslim nedeniyle müvekkillerinin kira kaybından şimdilik 50.000,00 TL'sinin, sözleşmenin 16. maddesi uyarınca davalılarca ödenmesi gereken 91.250.-USD cezai şarttan şimdilik 60.000,00 USD'nin, eksik bırakılan işler için şimdilik 38.200,00 TL'nin, davalı tarafça ödenmesi gerekip de davacı tarafça ödenen vergi ve cezaları nedeniyle şimdilik 10.000,00 TL'nin 05.12.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile cezai şart istemini 91.250,00 USD'ye, kira tazminatı istemini 216.000,00 TL'ye, vergi istemini ise 16.060,00 TL'ye çıkartmıştır.

Davalılar vekili, inşaatın 01.09.2004 tarihinde eksiksiz ve ihtirazı kayıtsız teslim edildiğinden cezai şart ve kira kaybı talep edilemeyeceğini vergilerin müvekkilince ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalılardan ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, davalı şirket aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 216.000,00 TL kira tazminatı, 7.125,00 TL eksik işler bedeli, 14.922,65 TL emlak vergisinin tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 27.02.2014 tarih ve 2013/8626 E., 2014/1404 K. sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazları reddedilerek, davalılardan ...'in müteselsil kefil olduğu ve husumet yöneltilebileceği, eksik işler yönünden, davalı tarafın başlatılan icra takipleri ile temerrüde düştüğü, vergi ödemelerinin davalı tarafça ödendiğinin savunulduğu ve yemin deliline dayanıldığı, davalı şirkete yemin teklif etme hakkı hatırlatılmadan karar verildiği, öte yandan vergi ödemelerine ilişkin temerrüdün değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Bu kez, davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/37427, Karar No: 2014/36162, Tarih: 22.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37427 E.  ,  2014/36162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/07/2013

NUMARASI : 2011/120-2013/261

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/2-g. maddesi gerekçe gösterilip haksız olarak feshedildiği 06.04.2011 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, ilkbahar ve sonbahar mevsimlerinde ortalama oniki saat, yaz mevsiminde ondört saat ve kış mevsiminde on saat çalıştığını belirterek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile arkadaşlarının çalışmaya haksız olarak ara verip çalışmaya gelmediklerini, tüm ihtarlara rağmen davranışlarını değiştirmediklerini, davacı ve arkadaşlarının istifa ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının çalışma saatleri ihtilaflıdır.

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının kış aylarında on saat, yaz aylarında ondört saat, ilkbahar ve sonbaharda oniki saat çalıştığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma saati şahit beyanları dikkate alınarak ortalama günlük 11.45 saat olarak hesaplanmıştır. Bu durumda davacının kış aylarına ilişkin olarak beyan ettiği günlük on saat çalışma süresinden daha fazla hesaplama yapılarak talep aşılmıştır. Davacının beyanı ile kış aylarında haftanın beş günü 08:00 - 18:00 saatleri arasında, kış ayları dışında ise haftanın beş günü 08:00 - 19:45 saatleri arasında çalışmanın bulunduğuna dair şahit beyanları dikkate alınarak yaz ve kış aylarına ilişkin çalışma saatlerinin ayrı ayrı hesaplanarak fazla çalışma alacağının hesaplanması gerekirken talep aşılmak suretiyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6136, Karar No: 2020/10541, Tarih: 30.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/6136 E.  ,  2020/10541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı ... ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü ... parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazda bulunan meyve ağaçlarına taşınmazın kapama karışık meyve net gelirine göre belirlenen bedelden zemine ekilebilecek münavebe ürünlerine göre biçilen değer düşüldükten sonra değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değer tespitinde, idarenin kıymet raporuna göre tespit edilen verim çağındaki 40 adet ceviz, 3 adet incir, 1 adet dut, 9 adet erik, 6 adet ayva, 7 adet fındık, 1 adet elma, 2 adet töngel ağacından sayıca baskın olanlarının net meyve gelirine göre ve bu ağaçların kapladığı alanlar oranlanmak suretiyle değer biçilmesi gerektiği gözetilmeden, hesap yapan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Bilirkişi raporunda kapama karışık meyve bahçesinde değerlendirmeye esas alınan ceviz ve incirin 2012 değerlendirme tarihindeki İlçe Tarım Müdürlüğünce bildirilen dekara ortalama verim miktarı ile toptan kg satış fiyatlarının esas alınarak değerlendirme yapılması gerekirken ortalamanın altında hesap yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,

3-Mahkemenin 17.06.2015 tarihli kararında, taşınmazın bir kısmında mülkiyet ihtilafı devam ettiğinden üç aylık vadeli hesaba yatırılan 117.696,78 TL bedel davacı idareye ödenmemişse varsa nemaları ile yatırılan bankaca davacı idareye iadesine ilişkin karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Davacı idarece fazla depo edilen 43.207,90 TL bedel davalıya ödenmişse bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş mevduat faizi ile birlikte davacı idareye verilmesine, davalıya ödenmemişse varsa nemaları ile yatırılan bankaca davacı idareye iadesine ilişkin karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;