muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10700, Karar No: 2019/1391, Tarih: 05.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/10700 E.  ,  2019/1391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Salih Daşcı isimli kişinin 28.11.2013 havale tarihli ihbar dilekçesi üzerine Cumhuriyet Savcısının yazılı emri ile 16.12.2013 tarihinde sanığın ikamet ettiği Hasırlı Köyü Destek Mezrasındaki konut ve eklentilerinde yapılan aramada sanığın ikamet ettiği konuta 30 metre mesafedeki üzeri branda ile kaplı saman yığınında, branda ile saman arasında kolaylıkla alınabilecek durumdaki adli emamete kayıtlı suça konu silahın ele geçirildiği olayda;

16.12.2013 günlü arama tutanağı ve ekli kroki ile dosyada mevcut tüm bilgi ve belgelerin değerlendirilmesi sonunda;

Salih Daşcı isimli şahıs tarafından yapılan 28.11.2013 havale tarihli ihbar dilekçesi içeriği, aramanın yapıldığı esnada ihbarcının arama mahalline giderek silahın bulunduğu yeri göstermeleri ve arama tutanağı ile ekli krokiye göre suça konu silahın bulunduğu saman yığınının ikamet edilen konuta 30 metre mesafede, yol üzerinde başka şahısların erişimine açık vaziyette ve silahında saman yığını ile branda arasında kolaylıkla alınabilecek durumda olduğunun anlaşılması karşısında silahın üçüncü kişilerce bırakılma olasılığının yüksek olması, diğer yandan ihbarcı şahıs ile sanık ve aileleri arasında uzun yıllardır devam eden dava ve husumetin bulunması gözönüne alındığında suça konu silahın sanığa ait olduğu hususunda şüphe oluştuğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.11.2014 tarih ve 2013/1-283 (E), 2014/489 (K) sayılı kararı ile birçok kararında "kuşkudan sanık yararlanır ilkesi" uyarınca gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddiaların sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, mahkumiyet hükmünün toplanan kanıtların bir kısmına dayanılarak ve diğer bir kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanıya değil, kesin ve açık ispata dayanması gerektiği hususlarına vurgu yapılmış olması karşısında, gerçekleşme şekli şüpheli olayın sanık aleyhine yorumlanmasının mümkün olmaması nedeniyle sanığın beraati yerine sanıkla husumetli ihbarcı tanıkların beyanlarına da itibar edilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/554, Karar No: 2024/534, Tarih: 16.01.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/554 E.  ,  2024/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/63 Esas, 2016/140 Karar

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 ... Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 ... Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 ... Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 ... Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 ... Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 ... Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 ... Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 ... Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2016 tarihli ve 2016/2259 Soruşturma, 2016/3095 Esas, 2016/215 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan, 5237 ... Türk Ceza Kanunu'nun (5237 ... Kanun) 252 nci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesi uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunlukları ile 58 inci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2016 tarihli ve 2016/63 Esas, 2016/140 ... Kararı ile; sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan, 5237 ... Kanun'un 252 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları gereği hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'un 14.12.2015 tarihinde işlediği iddia edilen göçmen kaçakçılığı suçundan yakalanarak Çeşme İlçe Jandarma Komutanlığındaki nezarethaneye konulduğu sırada Nöbetçi Jandarma er olarak görev yapan mağdur ...'a "Hepinize beşer bin dolar vereyim, bende para çok, bakın keyfinize" şeklinde sözler söyleyerek rüşvet vermeye teşebbüs suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; sanığın atılı suçu işlediği sabit görülerek hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'un 14.12.2015 tarihinde işlediği iddia edilen göçmen kaçakçılığı suçundan yakalanarak Çeşme İlçe Jandarma Komutanlığındaki nezarethaneye konulduğu sırada Nöbetçi Jandarma er olarak görev yapan mağdur ...'a "Hepinize beşer bin dolar vereyim, bende para çok, bakın keyfinize" şeklinde sözler söyleyerek rüşvet vermeye teşebbüs suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; sanığın atılı suçu işlediği sabit görülerek hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde Çeşme İlçe Jandarma Komutanlığında er olarak görev yapan mağdur ...'un, göçmen kaçakçılığı suçundan yapılan tahkikat sırasında yakalanan sanık ...'u nezarathaneye bıraktığı esnada sanığın kendisine yönelik "Hepinize beş bin dolar vereyim, bende para çok, bakın keyfinize" şeklindeki sözlerini Üsteğmen ... ...'ya bildirdiğini beyan etmesi, bu söyleme ilişkin olarak dosya arasında tutanak bulunmaması, sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, tanık ... ...'in mağdurun anlatımını doğrulamaması, nezarethane kamerasının sesli kayıt yapmaması ve mağdurun bulunduğu alanı göstermemesi karşısında; sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan yürütülen tahkikatın akıbetinin araştırılarak, rüşvete konu göçmen kaçakçılığı eylemi nedeniyle açılmış bir kamu davası bulunup bulunmadığının tespiti ile varsa kamu davasına ilişkin evrakın onaylı bir suretinin temini ayrıca mağdur ...'un anlatımındaki ... ...'nun tanık olarak dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2016 tarihli ve 2016/63 Esas, 2016/140 ... Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 ... Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak üzere, aynı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/803, Karar No: 2011/972, Tarih: 27.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/803 E.  ,  2011/972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ...- ... ,...

DAVALILAR : ...- ... ,...

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davası sırasında davacı ... vekili 22/07/2010 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 22.07.2010 tarihli dilekçesinde duruşma hakimi ...'i Adalet Bakanlığına şikayet ettiğini, ayrıca; mahkeme kalem görevlilerince kendisine fiili saldırıda bulunulduğunu, bununla ilgili soruşturmanın devam ettiğini belirterek reddi hakim talebinde bulunmuştur. Red talebini inceleyen Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 04.11.2010 tarih 2010/68 D.İş - 2010/73 sayılı karar ile red isteğini kabul etmemiştir.

Yargılama sürürken taraflardan birinin mahkeme hakimi hakkında şikayette bulunması veya aleyhine dava açması, H.Y.U.Y.’nın 29/5. maddesinde belirtilen “davalı olmak” anlamında yorumlanamaz. Aksine bir yorum, yargılama yapan tüm hakimlerin kötü niyetli taraflarca reddedilmesini kolaylaştıracağı gibi, bu hakkı kötüye kullanmak isteyenlerin davranışını da korumak anlamına gelir. Hiçbir hukuk kuralı, kötü niyetliyi korumaz. Aksini kabul etmek, kötü niyetli kişilerce açılacak uydurma dava ve şikayetler sonucu, davaya bakan hakimlerin sağlıklı, baskıdan uzak ve hür iradeleri ile görev yapmalarına engel olacağı gibi, tabii hakim ilkesini de zedeleyecektir.

Mahkeme kalem görevlilerince davacının fiili saldırıya uğraması iddiası ve bununla ilgili şikayet ve soruşturmanın devam etmesi reddi hakim sebebi değildir.

Bu nedenle; konuyu inceleyen mercinin H.Y.U.Y'nın 29. madde hükmünü yorumlaması ve reddi hakim talebini red etmesi usul ve yasaya uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/01/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21792, Karar No: 2014/201, Tarih: 14.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/21792 E.  ,  2014/201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Hükümde iptaline karar verilen icra takibine ilişkin dosya numarası 2013/18563 olması gerekirken, 2013/18560 olarak yazılmış olmasının maddi hataya müstenit bulunduğunun kabul edilmesine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9247, Karar No: 2016/13032, Tarih: 13.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/9247 E.  ,  2016/13032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4. 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.740,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 13/01/2016 tarihli ve 2015/779 esas, 2016/38 sayılı kararının, ... Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/03/2016 gün ve 109404 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226/1-2. madde ve fıkralarında yer alan "1) Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça. iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez.(2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır." şeklindeki hüküm gereğince, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması... Cumhuriyet Başsavcılığının 11/11/2015 tarihli ve 2015/4378 soruşturma, 2015/1037 esas, 2015/1031 sayılı iddianamesi ile talep edilmeyen sanığa ek savunma hakkı verilerek diyeceklerinin tespitinin akabinde anılan Kanun hükmünün uygulanması gerekirken belirtilen yasa hükmüne muhalefet edilmek suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmolunmasında isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK'nın 226. maddesinde: “1) Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanunî unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez.

2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır.

3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir.

4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Maddenin açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere, iddianamede gösterilen eylemin hukuki niteliğinin değişmesi ya da cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hallerin ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkması halinde, anılan maddenin birinci fıkrası uyarınca sanık veya müdafiine ek savunma hakkı verilmesi gerekmektedir.

Sanık hakkında TCK'nın 125/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca ceza artırılarak, CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Sanık hakkında TCK'nın 125/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca ceza artırılarak, CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- ... Asliye Ceza Mahkemesinin 13/01/2016 tarihli ve 2015/779 esas, 2016/38 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Aynı Kanun maddesinin 4-b fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 13/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7454, Karar No: 2019/9633, Tarih: 08.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7454 E.  ,  2019/9633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın,... Elektronik adı altında katılan şirkete teknik servis olarak hizmet verdiği, katılan şirketin yapmış olduğu denetimde sanığın işyerinde abonelerde olması gereken 125 adet uydu alıcısının, dijital kartın ve çok sayıda boş kutunun ele geçirildiği, yine sanığın 795 adet abonelik sözleşmesinin sanık tarafından sahte olarak düzenlendiği gerçekte mevcut olmayan şahıslar adına hayali adresler ve kimlik bilgileri kullandığı, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; emanette bulunan abonelik sözleşmeleri ile ilgili imza incelemesi yaptırılmadan karar verilmiş olmakla sözleşmelerdeki imzaların bu kişilerin eli ürünü olup olmadığı ya da bu abone olarak gözüken kişiler tespit edilip, bu kişiler gerçek kişiler ise imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan gerekli inceleme yaptırılarak hüküm kurulması, yine hüküm tarihinden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10060, Karar No: 2017/12209, Tarih: 19.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/10060 E.  ,  2017/12209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... AŞ. aralarındaki istirdat davasına dair ...2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18/06/2015 günlü ve 2015/26 E. -2015/294 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 02/06/2016 günlü ve 2015/13123 E. - 2016/8833 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu yönden bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.06.2016 günlü ve 2015/13123 E. 2016/8833 K. sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı tarafın sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 19.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.