muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1291, Karar No: 2023/5916, Tarih: 07.11.2023

b. Çakıştırma neticesinde, eldeki davanın konusu olan parsellerin, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin anılan dosyalarında da dava konusu edilen yerlerden olduklarının anlaşılması halinde, 3402 ... Kanun'un 30/2 nci maddesi gereğince kadastro hakiminin, iddia ve savunma çerçevesinde hüküm kurarken, davanın tarafları ile bağlı kalmaksızın hak sahibi olduklarını saptadığı takdirde dava dışı üçüncü şahıslar lehine de tescil hükmü vermekle yükümlü olduğu, bu bağlamda re'sen araştırmak suretiyle gerçek hukuki durumu tespit etmek zorunda olduğu gözetilerek; İlk Derece Mahkemesince öncelikle, ilgili taşınmazların tutanak asılları getirtilmek suretiyle, Kadastro Mahkemesine aktarılması gereken Asliye Hukuk Mahkemesi dosyaları tespit edilmeli ve bu dosyalardaki tarafların eldeki davaya yöntemince katılımları sağlanarak iddia ve savunmalarını sunmaları için kendilerine imkan verilmeli, bildirmeleri halinde delilleri toplanmalı, dosya bu şekilde ikmal edildikten sonra mahallinde keşif yapılmak suretiyle yukarıda (2.a) bendinde belirtilen hususlar dahilinde, tarafların iddia ve savunmaları kapsamında araştırma yapılıp, Asliye Hukuk Mahkemelerince verilen kararların taraflar arasında kuvvetli delil / usuli kazanılmış hak oluşturup oluşturmayacağı da değerlendirilerek, gerçek hukuki durumun ve hak sahiplerinin tespit edilmesi suretiyle çekişmeli taşınmazların malik hanelerinin doldurulması yönünde bir karar verilmelidir.

3. Bölge Adliye Mahkemesince, yukarıda yazılı şekilde araştırma ve inceleme yapılmaksızın, davanın, aktarılan dava niteliğinde olup olmadığı belirlenmeden, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi; kabule göre de, kadastro hakimi, infazı mümkün ve doğru sicil oluşturmaya elverişli hüküm kurmakla yükümlü olduğu halde, Bölge Adliye Mahkemesince taşınmazlar hakkında paylı olarak hüküm kurulmasına rağmen hüküm fıkrasında pay / payda eşitliği sağlanmaksızın, 3402 ... Kanun'un 1 inci maddesine aykırı olarak doğru sicil oluşturmaya elverişli olmayacak şekilde hüküm kurulmuş olması da usul ve yasaya uygun bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekili, davalı Hazine vekili ile davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/7710, Karar No: 2014/1509, Tarih: 06.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/7710 E.  ,  2014/1509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanıklar hakkında TCY’nın 58/6-7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetim süresi içerisinde sanıkların 6 ay süreyle bir eğitim kurumuna devam etmelerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “Yaşının gençliği dikkate alınarak denetim süresi içerisinde 6 ay süre ile bir meslek sahibi olabilmesi için eğitim

programına devam etmesine,” sözcüklerinin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10958, Karar No: 2018/10473, Tarih: 27.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10958 E.  ,  2018/10473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Katılanın beyanına göre işyerinde kutu içerisinde bulunan 70 TL bozuk paranın çalınması şeklindeki eylemde, suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiileriniin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4035, Karar No: 2025/3495, Tarih: 17.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/4035 E.  ,  2025/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/533 Değişik İş

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2016/42 Esas, 2019/400 Karar sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/533 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 10.07.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 03.07.2024 tarihli ve 2023/19624 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/76999 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve KYB-2024/76999 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"15/04/2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen;

"Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının; soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.

Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Yukarıdaki fıkralarda belirtilen ceza indiriminden faydalanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmaması, açılmışsa feragat edilmesi, kanun yollarına başvurulmaması veya başvurulmuşsa vazgeçilmesi şarttır.

Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki düzenleme ile

Yukarıdaki fıkralarda belirtilen ceza indiriminden faydalanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmaması, açılmışsa feragat edilmesi, kanun yollarına başvurulmaması veya başvurulmuşsa vazgeçilmesi şarttır.

Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki düzenleme ile

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 05/12/2022 tarihli ve 2022/10335 esas, 2022/20069 karar sayılı ilâmında, " 213 sayılı Kanun'un 359/a maddesi uyarınca verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesini müteakip, anılan Kanun'un ilgili suç maddesine yönelik, 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile getirilen düzenlemeler uyarınca; bu suça ilişkin infaz aşamasında bulunan dosyaları da kapsamak üzere, suça konu eylem hakkında ayrıca bir vergi cezası bulunmaması halinde, sanık hakkında hükmolunan cezanın yarı oranında indirileceği anlaşılmakla, anılan yeni düzenlemenin hükümlü lehine olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden.... sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA..." şeklindeki açıklama birlikte değerlendirildiğinde

İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2023 tarihli yazısı ile Beyoğlu Vergi Dairesi Müdürlüğünden sanıkların üzerlerine atılı suç sebebiyle tarh edilen veya ziyaına uğrayan borçların ödenip ödenmediğinin sorulması üzerine cevabi 26/12/2023 tarihli yazıda sanık ...'ın borcunun olmadığının bildirilmesi, 04/01/2024 tarihli yazıda ise, sanık ...'ın ise evvelce borçlar hakkında tecil taksitlendirme işlemi yapıldığı, ancak ihlal edilen tecil taksitlendirmenin işlemden kaldırıldığı belirtilip ceza tutarları ile ödeme miktarına dair tablonun bildirildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemesince uyarlama yargılamasının 26/04/2023 tarihli duruşmasında Beyoğlu Vergi Dairesinden sanıkların yapılandırma başvurusunda bulunup bulunmadıklarına, başvuruda bulunulmuş ise buna ilişkin bilgi ve belgelerin gönderilmesinin istenilmesine karar verilmesini müteakip, sanıklarla ilgili bir cevap verilmediği anlaşıldığından, Beyoğlu Vergi Dairesi Müdürlüğüne 26/04/2023 tarihinde gönderilen yazının akıbeti araştırılarak, sanıkların ödeme durumu kesin olarak tespit edilip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun etkin pişmanlık yönünden değerlendirmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetine karar verildiği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. 15.04.2022 tarihli ve 31810 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Daire Kanun'un (7394 sayılı Kanun) 6. maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34. maddesi;

"Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.”

Şeklindedir.

2. İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2016/42 Esas, 2019/400 Karar sayılı kararı ile hükümlüler hakkında, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca neticeten (2 kez) 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin hükümlere yönelik hükümlü ... müdafi ve hükümlü ...'ın istinaf başvurularının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2019/7083 Esas, 2019/7888 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca, yukarıda belirtilen değişiklik doğrultusunda uyarlama yargılaması yapılması talebinde bulunulması üzerine duruşmalı olarak yapılan yargılama neticesinde; İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2023 tarihli ve 2016/42 Esas, 2019/400 Karar sayılı ek kararı ile hükümlülerin 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca neticeten 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına hükmedilmiş; merci İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/533 Değişik İş sayılı kararıyla bu karara yönelik itirazların reddine karar verilmiştir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; dosya içerinde yer alan Beyoğlu Vergi Dairesi Müdürlüğünün 29.05.2023 tarihli yazısında, talep dışı sanık ...'ün yetkilisi olduğu 602 049 7542 vergi kimlik numaralı mükellefin yapılandırma başvurusunda bulunduğunun ve borçlarının taksitlendirilip ertelendiğinin bildirildiği, bununla birlikte hükümlü ... hakkındaki Beyoğlu Vergi Dairesi Müdürlüğünün 05.09.2022 tarihli cevabi yazısının 415 040 4204 vergi kimlik numaralı hükümlüye ait farklı bir mükellefiyete ilişkin olduğu, keza aynı Kurumun 26.12.2023 tarihli cevabi yazısında ise hükümlü ... yönünden "...İstanbul 12. Vergi Mahkemesinin, 28.04.2023 tarihli ve K-2023-1074 sayılı kararına istinaden ilgili tarhiyatlar terkin edildiğinden, yazımız itibariyle dairemiz nezdinde borcunun olmadığı görülmüş..." şeklinde cevap verildiği, bu itibarla dosya kapsamına göre hükümlülerin etkin pişmanlık hükümlerinden faydalandırılması hususunda gerekli şartların oluşup oluşmadığının net olarak belirlenemediği anlaşılmakla; talep dışı sanık ...'ün yetkilisi olduğu 602 049 7542 vergi kimlik numaralı mükellefiyet yönünden her iki hükümlü hakkında da, 7394 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34. maddede yer alan süre de dikkate alınarak, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünden araştırma yapılmasından sonra, sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesiyle itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli ve 2023/533 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7509, Karar No: 2014/20364, Tarih: 24.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7509 E.  ,  2014/20364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı... (Kapatılan) 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/07/2013 gün ve 2013/186-2013/244 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle tüm belgeler elektronik ortamda okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “... ” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HUMK.md.445) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı, bir kısım evrakların dosyada olmadığı (davalı Banka tarafından sunulan yanıt dilekçesi gibi) anlaşılmıştır. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksiklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise, hem elektronik ortamda hem fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, 24/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1709, Karar No: 2015/3581, Tarih: 05.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1709 E.  ,  2015/3581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bolu İş Mahkemesi

Tarihi : 23/12/2014

Numarası : 2014/170-2014/637

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya içeriklerine göre davacıların haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve yine karara esas alınan bilirkişi raporunda "...yaz aylarındaki çalışmanın daha seyrek olduğu nazara alındığında, SGK kayıtlarında çalışmadığı görülen ayların ayrık tutulması gerekmiştir..." değerlendirmesine yer verilmiştir. Söz konusu değerlendirme yaz aylarındaki çalışmadaki yoğunluğun azalmasına dayanmakta iken hesaplama süresinin tespitinde SGK cetvelindeki sürelere itibar edileceğinin belirtilmesi (SGK cetvelinde yaz aylarında da çalışma bildirlen dönemler olabileceğinden) kendi içerisinde çelişki içerdiği gibi bir kısım dosyalarda (örneğin 2014/125 E.) 2011 yılı için tüm yılı kapsayan hesaplamalar yapıldığı görülmüş olmakla bilirkişi raporunda hatalar bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca daha önce Dairemizce temyiz incelemesine tabi tutulan benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler ve bir kısım dosyalarda bizzat davacı işçilerin bu davalar ile talep edilen dönemden önceki dönemler bakımından açtığı davalar ile ilgili seri dosyalardan ( 2013/22456 – 2013/24037 E – K saylı ve devamı seri ilamlar) işyerinde imza föyleri tutulduğu anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda Dairemizce hesaplama bakımından okulların tatil olduğu dönemler tespit edilip dışlanarak hesaplama yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Şu halde gerek benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler tarafından açılan davalarda uygulama birliğinin sağlanması ve kararlar arasında çelişki oluşmaması bakımından mahkemece yapılacak iş; usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek imza föylerini getirtilip kapsadığı dönemler ve saatler üzerinden hesaplanması, diğer yandan, yaz aylarında ve sömestr dönemlerinde, normal eğitim dönemine göre öğrenci ve okutmanları açısından en düşük seviyede hizmet verildiği, buna bağlı olarak yapılan işlerin de azaldığı (özellikle daha önce karara bağlanan dosyalardaki Ocak ve Şubat aylarıyla Haziran ayına ait imza föylerinde de görülmekle) bu durum gözetilerek okulların tatil olduğu dönemler belirlenip dışlanarak sonuca gitmek olmalıdır. Mahkemece aksine uygulama ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 05/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.