muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/31601, Karar No: 2018/9623, Tarih: 17.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/31601 E.  ,  2018/9623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Taşınmaz üzerinde bulunan meyveli ve meyvesiz ağaçların değerlendirme tarihi olan 2014 yılı itibariyle yaş, cins ve verim durumlarına göre maktu değerlerine ilişkin resmi veriler ile ... İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 20.10.2014 tarihli yazısı ekinde bulunan ağaç Bedelleri başlıklı tablosunda ağaç bedellerinin enkaz bedelleri düşülerek hesaplandığı belirtildiğinden düşülen enkaz bedellerinin ağaç, yaş ve cinsine göre ne kadar olduğu ilgili İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8147, Karar No: 2023/6309, Tarih: 12.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8147 E.  ,  2023/6309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/397 E., 2015/250 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2015 tarihli ve 2014/397 Esas, 2015/250 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdure hakkında düzenlenen fiziki muayene raporu ile adlî görüşme ve değerlendirme raporunda cinsel istismara uğradığı kanaatinin bulunduğuna, bu raporlar mevcut iken sadece suça sürüklenen çocuk ve tanık beyanları nazara alınarak beraat hükmü kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece ''SSÇ'ye ait nüfus ve adli sicil kayıtları ile dosya kapsamında bulunan 30/05/2014 tarih saat 19:30 zamanlık uzman doktorun vermiş olduğu ön rapor, Buca Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nin Adli Görüşme Değerlendirme raporu, psikiyatrik muayene konsültasyonları, SSÇ'ye ait sağlık kurulu raporu SİR raporu tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

Olaya ilişkin her hangi bir görgü tanığı bulunmadığı, dinlenen tanık beyanlarının olayın oluşuna ilişkin açıklık getirmediği olayı bildiği iddia edilen küçük tanık Merve nin de olayla ilgili bilgisi olmadığı yönünde beyanda bulunduğu müşteki anlatımlarının kesin bilgi içermemekle mağdurdan naklen iddiada bulundukları bu anlatımların da kesin bilgi içermediği mağdura ilişkin doktor raporundaki kanaatin daha sonra tanzim eden hekime talimat yoluyla açıklattırıldığı bu raporun da küçük mağdurun öyküsünden etkilenilerek tanzim edildiğinin bu beyanlar çerçevesinde anlaşıldığı,kaldı ki raporu düzenleyen TANIK ... UN 28/04/2015 TARİHLİ İZMİR 1. ACM DE TALİMAT İLE ALINAN ;"Daha önce mağdur hakkında tarafımca düzenlenen raporu gördüm . İnceledim. Mağdurun cinsel istismar olayına maruz kaldığı yönünde tarafıma pskiloglar tarafından bilgi verildi. BENDE MAĞDURU MUAYENE ETTİM. RAPORUMDA BELİRTTİĞİM BULGULARI TESPİT ETTİM. 30/05/2014 TARİHLİ ÖN RAPOR BAŞLIKLI RAPORUN 1. MADDESİNDE BELİRTMİŞ OLDUĞUM SAĞLA BİUM MAJUS ALT KISMINDA 1X0,2 CM BOYUTLARINDA IRZA TASADDİ SIRASINDA MEYDANA GELMİŞ OLMASI MÜMKÜN ERİTEM BULUNDUĞU YÖNÜNDEKİ KANAATİM MAĞDURUN CİNSEL İSTİSMARA MARUZ KALDIĞI YÖNÜNDEKİ BİLGİLERE İSTİNADEN VARILMIŞTIR. ANCAK SÖZ KONUSU ERİTEM MUAYANE GÜNÜ YADA BİR GÜN ÖNCESİNDE MEYDANA GELEN BİR TEMASA AİT OLABİLİR, TALİMATTA BELİRTİLDİĞİ GİBİ İDDİA EDİLEN OLAYIN BİR AY ÖNCESİNE AİT OLMASI HALİNDE ERİTEM ŞEKLİNDEKİ BULGUNUN MUAYANE TARİHİNE KADAR KALMASI MÜMKÜN DEĞİLDİR. ERİTEM TARZI BİR LEZYONUN 1-2 GÜN İÇERİSİNDE YOK OLACAĞINDAN MEYDANA GELİŞ TARİHİNİN DE MUYANE TARİHİ YADA BİR GÜN ÖNCESİNDE MEYDANA GELEBİLECEĞİ, BU NEDENLE SÖZ KONUSU ERİTEMİN BİR DIŞ ETKENDE KAŞIMA SIRASINDA KESE VEYA LİF GİBİ CİSMİN TEMASI İLE DE MEYDANA GELEBİLECEĞİ GÖRÜŞÜNDEYİM.ERİTEM TÜRÜNDEKİ CİLT LEZYONLARIN 1-2 GÜN İÇERİSİNDE TAMAMEN İYİLEŞEREK KAYBOLUR " ŞeklindeKİ BEYANLARINdan SSÇ'nin üzerine atılı suçu mağdurdaki maddi bulgular ve tıbbi sonuçlar itibarı ile işlemediği sonucunun çıktığı ve söz konusu raporda selirtilen suça konu bulgunun ERİTEM TARZI BİR LEZYONUN 1-2 GÜN İÇERİSİNDE YOK OLACAĞINDAN MEYDANA GELİŞ TARİHİNİN DE MUYANE TARİHİ YADA BİR GÜN ÖNCESİNDE MEYDANA GELEBİLECEĞİ, BU NEDENLE SÖZ KONUSU ERİTEMİN BİR DIŞ ETKENDE KAŞIMA SIRASINDA KESE VEYA LİF GİBİ CİSMİN TEMASI İLE DE MEYDANA GELEBİLECEĞİ ihtimali bertaraf edilemediği SSÇ'nin aşamalarda aynı biçimde atılı suçu inkar ettiği başkaca da dosyaya yansıyan bilgi ve belge bulunmadığı gibi bu aşamada başkaca delil elde etmenin de imkan dahilinde bulunmadığı olayın oluşumuna ilişkin sadece küçük mağdurun anlatımı bulunduğu bu anlatımların da kendisi için de ve diğer anlatımlarla çelişki arz ettiği,tanık beyanlarının SSÇ lehine sonuç doğurduğu,yaşı küçük mağdurun ifadelerinin yönlendirilmiş ifadeler olma ihtimalinin de bulunduğu..'' şeklindeki gerekçeyle beraat hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2015 tarihli ve 2014/397 Esas, 2015/250 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uyguın olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25816, Karar No: 2016/13513, Tarih: 10.10.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/25816 E.  ,  2016/13513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1... İl Emniyet Müdürlüğü'nde görev yapan kolluk görevlilerinin, katılan ... ve mağdur ...'un ... İlçesinde bulunan evlerinden 02/04/2010 tarihinde para ve cep telefonu çaldıktan sonra bir otomobil ile ... İl Merkezi'ne gelen sanıkları yakalayıp üstlerinde ve otomobillerinde arama yaparak suça konu eşyaları ele geçirdiklerinin iddia edilmesi karşısında, arama emri veya kararı ile arama tutanağının onaylı bir örneğinin getirtilip dosya içine konulması ve incelendikten sonra sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurularak 5271 sayılı CMK'nın 206. ve devamındaki maddelere aykırı davranılması,

2- Mağdurlar ...ve Katibe ...'nin ... İlçesinde bulunan evlerinden 02/04/2010 tarihinde çalınan cep telefonunun .... İl Merkezi'nde atılmış halde.... isimli kişi tarafından bulunarak mağdurlara teslim edildiği, cep telefonunun bulunduğu yer ile sanıkların kolluk görevlilerince yakalandığı yerin çok yakın olduğu, adı geçen mağdurların evlerinin katılan ... ve mağdur ...'in evlerine yakın olduğu ve her iki olayın da aynı tarihte ve yakın saatlerde işlendiği gerekçeleriyle, sanıkların mağdurlar ... ve Katibe ...'ye karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını işledikleri kabul edilmiş ise de... tarafından bulunan cep telefonunun sanıklar tarafından atıldığını gösterir delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi,

3- Sanık ...'ın 29/06/2010 tarihinde kesinleşen .... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/03/2010 tarihli, 2010/261 E. ve 2010/339 K. sayılı mahkumiyetinin, 02/04/2010 tarihinde işlenen dava konusu olayda tekerrüre esas alınmasının mümkün olmadığının gözetilmemesi,

3- Sanık ...'ın 29/06/2010 tarihinde kesinleşen .... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/03/2010 tarihli, 2010/261 E. ve 2010/339 K. sayılı mahkumiyetinin, 02/04/2010 tarihinde işlenen dava konusu olayda tekerrüre esas alınmasının mümkün olmadığının gözetilmemesi,

4- Sanık ... yönünden, 16/06/2006 tarihinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu nedeniyle Batman Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30/11/2006 tarihli, 2006/181 E. ve 2006/316 K. sayılı kararı ile sanığa 10 ay hapis cezası ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunduğu, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında yükümlülük ihlalinde bulunması nedeniyle mahkeme tarafından 03/05/2011 tarihli ve 2010/471 E. ve 2011/178 K. sayılı karar ile 10 aylık hapis cezasının aynen infazına karar verildiği, mahkemenin 03/05/2011 tarihli ve 2010/471 E. ve 2011/178 K. sayılı kararı esas alarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesini uyguladığı anlaşılmıştır. 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesinde ''Bu kanun yürürlüğe girdiği tarih itibariyle Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir.'' denmiştir. Buna göre kesinleşmiş olan hükümlerle ilgili olarak uyarlama yapılıp hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekmekte olup denetim süresine uyması ve uyduğu taktirde davanın düşmesine hükmolunması ihtimali bulunduğundan, bu mahkumiyetin tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

5- Sanıkların sarfına neden olduğu yargılama giderlerinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderlerinin ise payları oranında kendilerinden alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/29862, Karar No: 2019/10007, Tarih: 26.06.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/29862 E.  ,  2019/10007 K.**

**"İçtihat Metni"**

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...'ın anılan Kanun'un 63/10 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddeleri gereğince 1.250,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2015 tarihli ve 2015/116 esas, 2015/311 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 02/05/2019 gün ve 94660652-105-06-16040-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2019 gün ve KYB 2019-49492 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2015 tarihli kararının kesinleşmesini müteakip, infaz Savcılığının hükümde takdir edilen gün para cezası miktarı ve bir gün karşılığı takdir edilen değer gösterilmediğinden bahisle infazda oluşan tereddüdün giderilmesi talebi üzerine sanığın, 5809 sayılı Kanun'un 63/10 ve 5237 sayılı Kanun'un 43 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2015 tarihli ve 2015/116 esas, 2015/311 sayılı ek kararının, Mahkemece hükmün kesinleşmesinden sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağı cihetle, hukuki değerden yoksun olduğu gözetilerek yapılan değerlendirmede;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 03/03/2016 tarihli ve 2014/21037 esas, 2016/1833 karar sayılı ilâmında yer alan, "... Sanığın, katılanın kimlik bilgilerini kullanarak hat çıkartan kişinin ... Tatlılıoğlu olup olmadığı konusunda gerekli araştırma yapmayarak abonelik sözleşmesi yaptığından bahisle özel belgede sahtecilik suçuna iştirak ettiği gerekçesi ile hakkında açılan kamu davasında, aşamalardaki savunmalarında suçlamayı red etmesi, Samsun Kriminal Polis Laboratuvarının 16.07.2012 tarihli raporunda sözleşme altındaki imzaların katılana ait olmadığının tespit edilmesine rağmen; sözleşme ile ekindeki nüfus cüzdan fotokopisi üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olduğu hususunda bir araştırma yapılmadan kararın verilmiş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu sözleşme ile ekindeki belge üzerindeki yazı ve rakamlar ile sözleşmedeki katılana atfen bulunan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması..." şeklindeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın müştekinin bilgisi dışında nüfus cüzdanı fotokopisi ve kimlik bilgilerini kullanıp müşteki adına imza atarak sahte cep telefonu aboneliği sözleşmesi düzenlediğinden bahisle mahkûmiyetine karar verilmişse de, söz konusu abonelik sözleşmesi suretinin incelenmesinde Kılavuzlar İletişim isimli bir işyerine ait kaşe ve bir imza bulunduğu, bununla birlikte soruşturma esnasında ilgili Gsm şirketinden gelen yazı cevabına göre, abonelik sözleşmesini düzenlediği bildirilen bayi yetkilisi olan sanığın ifadesine başvurulduğu, ancak sanığın suça konu abonelik sözleşmesini kendisinin düzenlemediğini, imza ve yazı örneğinin kendisine ait olmadığını, söz konusu sözleşmenin alt bayi tarafından düzenlendiğini belirterek üzerine atılı suçlamayı reddetmesi karşısında, sanık ve ilgili alt bayide çalıştığı bildirilen kişilerin imza ve yazı örnekleri temin edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, yargılama aşamasında da sanık aleyhine bir delil elde edilemeden, gerekçeli kararda atılı suçu adı geçen sanığın işlemiş olduğuna dair hiçbir delil ve gerekçeye yer verilmeden, yalnızca sanığa ön ödeme teklif edilip ödeme yapılmaması üzerine sanığın eyleminin sabit olduğundan bahisle mahkûmiyet kararı verilmesinde,

Kabule göre de;

Sanık hakkında sabit kabul edilen eylemi nedeni ile 5809 sayılı Kanun’un 63/10. maddesi uyarınca adli para cezasına esas miktarın gün olarak belirlendikten sonra, 5237 sayılı Kanun’un 52. maddesi uyarınca adli para cezasına çevirme işlemi yapılmak sureti ile sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde, mahkumiyete esas eylem açısından belirlenen temel ceza ve gün karşılığı adli para cezası miktarı belirtilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamında yapılan incelemede, sanığın şikayetçi adına 31.01.2011 günü beş ayrı "ön ödemeli cep telefonu abonelik sözleşmesi" hazırlaması yönündeki eyleminin, TCK'nin 43/1. maddesinde aranan "değişik zaman" şartını taşımadığı, ancak aynı anda aynı mağdur hakkında birden fazla sözleşme hazırlanması yönündeki eylemin belirlenecek cezada alt sınırdan uzaklaşılmasını gerektiren ve TCK'nin 61. maddesinde yazılı bir takdiri artırım (teşdit) sebebi olduğunun anlaşılması karşısında, bu hususun kanun yararına bozma konusu yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2039, Karar No: 2011/2735, Tarih: 25.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2039 E.  ,  2011/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 126 ada 3 parsel sayılı 13169,86 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4761, Karar No: 2015/8718, Tarih: 08.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4761 E.  ,  2015/8718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : B.. M.. (Aile Mahkemesi sıfatıyla)

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada ... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi ile ... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medenî Kanununun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, ... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince veli ...'nün “... Mah. ... Sok. No:... .../...” adresinde ikamet gerekçesiyle, ... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi ise veli ...'nün “ ... Mah. ... Sdk. No:... İç Kapı No:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de mahkemece veli ...'nün yerleşim yerinde kolluk gücü ile araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, veli ...'nün yerleşim yerinde kolluk gücü ile araştırma yapılması, daha sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 08/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2922, Karar No: 2019/5011, Tarih: 06.11.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/2922 E.  ,  2019/5011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davası hakkında Osmaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen davanın açılmamış sayılmasına yönelik 2013/129 esas, 2016/560 karar sayılı ve 07.12.2016 tarihli hükmün istinaf kanun yolu incelemesi sonunda Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi tarafından verilen davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararın davacı vekilince süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı aleyhine yapılan takibe dayanak çekin zorla ciro ettirildiğini, davacı şirket ile davalı alacaklı arasında her hangi bir ticari ilişkinin bulunmadığını, bu konuda suç duyurusunda da bulunulduğunu belirterek, borçlu olunmadığının tespiti ile kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince; HMK'nın 150/4 ve 448. maddesi mucibince dosyanın işlemden kaldırıldığı (06/09/2016) tarihten başlayarak aradan geçen yasal üç aylık süreye rağmen yenilenmeyen davanın, 6100 sayılı HMK'nın 150/5 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve özellikle her ne kadar davacı vekili HMK'nın 150/1. maddesinde belirlenen şekilde duruşmaya davet edilmemiş ise de davacı vekilinin istinaf dilekçesinde aynen; " 06/09/2016 tarihli celseye tarafımızca mazeret gönderilmiştir. Uyap arızalı olduğundan mazeret dilekçemiz faks yolu ile gönderilmiştir..." denilmiş olduğu halde, dosyada mazeret dilekçesi bulunmadığı gibi, istinaf dilekçesine de ekli olmadığı, bu suretle davacı vekilinin duruşma gününü bildiği halde duruşmaya gelmediği açık ikrar ile sabit olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın Osmaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.