muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5426, Karar No: 2024/682, Tarih: 08.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5426 E.  ,  2024/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/392 E., 2023/639 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen vasiyetnamenin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 3. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının babası murisi ...'ın 04.06.2015 tarihinde öldüğünü, murisin 09.03.2015 tarihli el yazılı vasiyetnameyi yaptığını, vasiyetnamenin açıldığını, müteveffanın vasiyetname sırasında işlem ehliyetinin bulunmadığını, vasiyetnamenin davalının baskı, korkutma ve zorlaması ile yapıldığını iddia ederek vasiyetnamenin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların gerçek dışı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemenin 07.11.2017 günlü ve 2015/448 Esas, 2017/358 sayılı kararıyla davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin 07.11.2017 günlü ve 2015/448 Esas, 2017/358 sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi 14.10.2020 günlü 2018/1284 Esas, 2020/1563 sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 14.10.2020 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 12.04.2021 tarihli 2021/43 Esas, 2021/3897 sayılı kararında "... davacı, dava dilekçesinde; vasiyetname tarihinde mirasbırakanın fiil ehliyetinin olmadığı iddiasının yanında davalı tarafından mirasbırakana uygulanan korkutma ve zorlama sonucunda vasiyetnamenin düzenlendiğini ileri sürmüş, bu iddiasının ispatı için de tanık deliline dayanmıştır. Ne var ki, İlk Derece Mahkemesince, tanık delilinin yalnızca fiil ehliyetinin olmadığı yönündeki iddianın ispatı için gösterildiği yönündeki yanılgılı degerlendirme sonucunda, davacının bildirdiği tanıklar dinlenmeden hüküm kurulmuştur.

O halde İlk Derece Mahkemesince; davacının iddiasının ispatı için sunduğu tanıkların usulünce dinlenilmesi, sonrasında toplanan diğer delillerle birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 12.07.2023 günlü ve 2021/392 Esas, 2023/639 sayılı kararında, murisin işlem sırasında fiil ehliyetinin bulunduğunun ATK raporu ile belirlendiği, davacının irade sakatlığı iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ATK heyetinde onkoloji uzmanının bulunmadığını, ilgili sağlık kurumlarından murisin tüm bilgi ve belgelerinin temin edilmediğini, murisin kullandığı ilaçların ve aldığı kemoterapinin müteveffanın iradesini nasıl etkileyeceğinin araştırılmadığını, Adli Tıp Kurumunun eksik inceleme ile karar verdiğini, iddianın ispatı hususunda tanık olarak gösterdiği ...'in yargılama sırasında ölümü nedeniyle Mahkemece dinlenilememesinin uzun yargılamanın getirdiği bir sonuç olduğunu ve adil yargılanma hakkının ihlalini oluşturduğunu, tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, vasiyetname tanıklarının murisi tanımadığının sabit olduğunu, anılan tanıkların her ikisinin de avukat olmalarına rağmen meslekleri gereği kendilerinden beklenen hassasiyeti göstermediklerini, muris hakkında görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığını, murisin kullandığı ilaçların etkisiyle halüsinasyon gördüğünün davalının 16.12.2022 günlü oturumdaki beyanı ile de ispat edildiğini, ehliyetsizlik ve irade sakatlığının belirlendiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 557 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2159, Karar No: 2011/3014, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/2159 E.  ,  2011/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

3167 Sayılı Kanun'un 4814 Sayılı Kanunla değişik 3.maddesinin 2.fıkrası ile 5.maddesinin 1 ve 2. fıkralarına, ayrıca Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nca hazırlanarak 09.04.2003 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2003/1 sayılı tebliğin geçici 2.maddesine göre; 4814 Sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 08.03.2003 tarihinden önce veya sözü edilen tebliğin yayımını izleyen üçüncü ayın sonu olan 31.07.2003 tarihine kadar düzenlenmiş çeklere vergi kimlik numarasının yazılmamış olmasının "çekin geçerliliğini etkilemeyeceği", 31.07.2003 tarihinden sonra düzenlenen çeklere vergi kimlik numarasının yazılmamış olması durumunda ise "çekin geçerli olmayacağı" kabul edilmediğinden; somut olayda sanığın 14.05.2007 tarihli celsede çekin on yıl öncesine ait olduğunu bildirmesi, bankadan gelen cevabi yazıda ise bu çekin 30.03.1998 tarihinde sanığa verildiğinin bildirilmesi karşısında, atılı suça konu çekin keşide edildiği tarihte vergi numarası zorunlu bir unsur olmadığından, çekte vergi numarasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9300, Karar No: 2013/13698, Tarih: 25.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9300 E.  ,  2013/13698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; Beraat 2-Sanık ... hakkında; 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesince 18 ay hapis cezası Ayrıca 5237 sayılı TCK.nun 53/1 maddesi

1- Sanık ... hakkında ”2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece Kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek;" suçlarından kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ile sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak:

İddianame ve Vergi Suçu Raporunun 2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçları hakkında düzenlendiği, sanığın ise şirket hissesini 06.04.2004 tarihinden sonra devraldığı ve bu tarihten itibaren her takvim yılından ayrı ayrı ve birden fazla faturanın düzenlenmesi halinde teselsülen sorumlu olduğu gözetilmeden hangi takvim yılından hüküm kurulduğu açıkça belirtilmeksizin tek ceza tayini,

İddianame ve Vergi Suçu Raporunun 2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçları hakkında düzenlendiği, sanığın ise şirket hissesini 06.04.2004 tarihinden sonra devraldığı ve bu tarihten itibaren her takvim yılından ayrı ayrı ve birden fazla faturanın düzenlenmesi halinde teselsülen sorumlu olduğu gözetilmeden hangi takvim yılından hüküm kurulduğu açıkça belirtilmeksizin tek ceza tayini,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8181, Karar No: 2014/2267, Tarih: 25.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8181 E.  ,  2014/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2012

NUMARASI : 2008/478-2012/410

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında 20.07.2005 tarihinde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkillerine isabet eden daireler ile ortak alanlarda eksik ve kusurlu imalat bulunulduğunu, dairelerin yapı kullanım izin belgelerinin alınmadan teslim edildiğini ileri sürerek, eksik ve kusurlu işler giderim bedeli olan 30.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslahla alacağını 80.000,00TL 'sına yükseltmiştir.

Davalı vekili, sözleşme uyarınca 2007 yılı sonunda teslimi gereken daire ve dükkanların bundan çok önce arsa sahiplerinin isteği ile teslim edildiğini, arsa sahiplerince yerlerin eksiksiz teslim alındığına ilişkin belge imzalandığını, eksik ve kusurlu iş bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacılar ve dava dışı arsa sahipleri ile yüklenici arasında düzenlenen sözleşme uyarınca, yüklenicinin edimlerini tam olarak yerine getirmediği, davacılara ait bağımsız bölümler ile ortak alanlarda eksik ve kusurlu işler bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile toplam 80.000,00 TL' nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 20.07.2005 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı yüklenici davacılara ait taşınmazların tevhidi ile üzerine iki bloktan oluşan her blokta bodrum ve zemin hariç 5 normal katlı iki binanın yapılması kararlaştırılmış, yapılacak işler ayrıntılı olarak sözleşmede belirtilmiştir. Arsa sahibi davacılar, kendilerine ait dairelerin sözleşmeden itibaren 24 ayda sözleşme, yapı ruhsatı ve eki onaylı projesine göre bitirilerek teslimi gerekirken, bağımsız bölümler ile ortak alanlarda ayıplı ve eksik imalat bulunduğunu ileri sürmüşlerdir. Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılarak hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme hüküm vermek için yeterli değildir. Dosya kapsamına göre, bir kısım dairelerin yapı kullanım izin belgelerinin alınmasına rağmen, bir kısım dairelerin yapı kullanım izin belgelerinin ise başvuru bulunmadığı gerekçesiyle alınmadığı anlaşılmıştır. Sözleşme uyarınca, yüklenici yapı kullanım izin belgesi alarak inşaatı teslimle yükümlüdür. Davacılar vekili cevaba cevap dilekçesinde, dairelerin bir kısmının Mayıs, bir kısmının Temmuz 2007 de teslim alındığını, dükkanların ise dairelerin tesliminden iki hafta önce teslim edildiğini ileri sürmüştür. Bu durumda, yapı kullanım izin belgesi alınmamasına rağmen, arsa sahiplerince bağımsız bölümlerin en geç Temmuz 2007 de teslim alındığı kabul edilmiştir. Davacılar, eksik ve kusurlu işlerin tespiti için 04.12.2008 tarihinde tespit isteminde bulunmuş olup, bu tarihten önce yükleniciye ayıp ihbarında bulunduğuna ilişkin bir iddia da ileri sürmemiştir. Yapılan tespitte, ortak alanlar ile davacılara ait bağımsız bölümlerde eksik ve kusurlu iş bulunduğu belirlendiğine göre, davalı vekilince 25.01.2010 tarihli dilekçe ekinde ibraz edilen, davalıların bağımsız bölümleri eksiksiz teslim aldıklarına dair belgelerin aksinin kanıtlandığı kabul edilmelidir. Bu durumda, sözleşme ile yapılması kararlaştırılan olağan işlerin neler olduğunun belirlenerek ayıplı işler ile eksik işlerin birbirinden ayrılması gerekir. Borçlar Kanunu’nun 359 ve 363. maddeleri (TBK'nın 474 ve 477. maddeleri )ayıplı işler hakkında uygulanır. Ayıplı iş; vasıf noksanlığını ifade ettiği halde, noksan iş kavramı yapılmayan işleri ifade eder. İşin yapılmamış olması nedeniyle de niteliğinin sözleşmeye uygun olup olmadığı söz konusu olmaz. Davacıların talepleri arasında; ayıplı işlerle birlikte eksik işlerin de bulunduğu anlaşılmaktadır. Açık ayıplar yönünden BK’nın 359. (TBK'nın 474.) maddesi uyarınca iş sahibinin eserin tesliminden sonra işlerin mutad cereyanına göre imkânını bulur bulmaz muayene ve ihbar mükellefiyeti bulduğundan ve davacı açık ayıplar yönünden süresinde ayıp ihbarında bulunduğunu kanıtlayamadığından, açık ayıplarla ilgili olarak tazminat talebinin reddi gerekir

. Davacıların talepleri arasında; ayıplı işlerle birlikte eksik işlerin de bulunduğu anlaşılmaktadır. Açık ayıplar yönünden BK’nın 359. (TBK'nın 474.) maddesi uyarınca iş sahibinin eserin tesliminden sonra işlerin mutad cereyanına göre imkânını bulur bulmaz muayene ve ihbar mükellefiyeti bulduğundan ve davacı açık ayıplar yönünden süresinde ayıp ihbarında bulunduğunu kanıtlayamadığından, açık ayıplarla ilgili olarak tazminat talebinin reddi gerekir. Gizli ayıp ve eksik iş niteliğindeki kalemler yönünden ise, zamanaşımı süresince her zaman istemde bulunulabileceğinden gizli ayıplı işler yönünden süresinde ayıp ihbarında bulunulduğunun kabulü ile eksik işlerle beraber belirlenecek bedeline hükmedilmesi gerekir. Ancak, mahkemece bu ayrımlar yapılmadan, açık ve gizli ayıp ile eksik iş niteliğindeki tüm kalemlerin bedelinin hüküm altına alınması doğru değildir. Diğer yandan, mahkemece bilirkişi kurulu oluşturularak rapor alınmasına karar verilmiş ise de, bilirkişilerin raporlarını HMK'nın 279. maddesine aykırı şekilde ayrı ayrı verdikleri, eksik ve ayıplı iş giderim bedelinin ne şekilde belirlendiğinin anlaşılmadığı ve her bir bağımsız bölümdeki eksik ve kusurların belirlenmesi yerine genel olarak eksikler belirlenip daire sayısına bölünmek suretiyle hesaplama yapıldığı görülmüştür. Bu durumda, mahkemece, bilirkişi kurulundan ek rapor alınmak suretiyle, yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, davacılara ait bağımsız bölümler ile ortak alanlardaki eksik işler ile gizli ayıp niteliğindeki imalatın dava tarihindeki serbest piyasa rayiçlerine göre giderim bedelinin, açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli şekilde belirlenerek bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6827, Karar No: 2006/8826, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6827 E.  ,  2006/8826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vd. aralarındaki eğitim-öğretim gideri davasına dair ... 19.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 7.6.2005 günlü ve 2004/112-2005/262 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 11.4.2006 günlü ve 2006/1947-3000 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin aşağıda belirtilen karar düzeltme sebepleri dışında gösterdiği nedenlerden hiç birisi HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallere uygun olmadığından REDDİNE,

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan ve ... 17. Noterliğince 17.8.1999 günü ve 20387 yevmiye numarası ile düzenlenen ve davalı öğrencinin velisi tarafından imzalanan yüklenme senedinde "Silahli Kuvvetler adına öğrenci olarak giriş şartlarına uygun şekilde kayıt ve kabulüm yapıldığı takdirde subay çıkıncaya kadar yürürlükte bulunan ... kanun, tüzük, yönetmelik, yönerge vesair mevzuat hükümlerini kabul ettiğimi" şeklinde taahhütte bulunulmuştur.

5401 sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Göstermeyenler Hakkındaki Yasanın 3.maddesine göre; “... sebepleri dışında okullarla yüksek öğrenim kurumlarından çıkarılan öğrencilere Devlet tarafından yapılan bilumum masraflar faizi ile birlikte mukavelesi gereğince ödettirilir.” Askeri Okullara Alınan Öğrenciler İle Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte Ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine Ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere Veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik’e 13.02.1992 tarih 21141 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak eklenen değişiklik gereğince askeri okullardan başarısızlık nedeniyle ilişiği kesilen öğrencilerin sorumlu oldukları masraflar belirtilmiş, bu durumdaki öğrencilerin sorumlu olduğu masraf kalemleri arasında personel ve amortisman giderleri de sayılmıştır.

Somut olayda davalı ... adına velisi ... tarafından askeri okula giriş esnasında verilen yüklenme senedinin düzenlendiği tarihde yukarıda sözü edilen yasa ve yönetmelik hükümleri yürürlüktedir ve bunlar bilinerek