muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13589, Karar No: 2017/673, Tarih: 19.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/13589 E.  ,  2017/673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-a,43/1, 52/2-4, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

07.06.1935 gün ve 32-14 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile 10.06.1942 gün ve 26-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi, mahkemeler arasında ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığı üzerine tayini merci makamlarınca görevli olduğu belirlenen mahkemenin, merci kararına karşı direnme hakkı bulunmamaktadır. Nitekim; 10.06.1942 gün ve 26-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıkça ifade edildiği üzere; merci tarafından görevli olduğu belirlenen mahkemece verilen hüküm, temyiz incelemesi sırasında “velev ki görevsiz mahkeme tarafından verilmiş bile olsa, görev cihetinden bozulamayacaktır.” Buna göre, Yargıtay 5.Ceza Dairesinin 19/09/2011 tarih ve 2011/4758 esas 2011/ 20941 sayılı kararınca görevli sayılan mahkemenin verdiği hükmün, görev yönünden bozulmasını içerir o yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin reddi ile yapılan incelemede:

Sanığın dosya kapsamında bulunmayan ... ile arkadaş olduğu; ...’in olay tarihi öncesinde kendisini ... adıyla tanıtarak katılanın evine gittiği, katılan ... ile arkadaşlık kurduğu, ...’in katılan ...’a “seninle evleneceğim, niyetim ciddi, ancak önce bir hocaya gidelim, senin bahtının kapalı olup olmadığını soralım” dediği ve hoca diye tanıttığı sanık ...’ın katılan ...’a telefonda “... seni çok seviyor, çok iyi anlaşacaksınız, ama ilerde engel çıkacak, ...’in ailesi seni gördükçe kara yılan gibi görüneceksin, sizin evinize muska yapmışlar, hepiniz etkilenmişsiniz, ben bunu çözebilirim, yanıma gel.” dediği, katılan ... ve annesi ...’ı alarak sanık ...’in işyerine getirdiği, sanık ...’in katılan ...’dan, iç çamaşırlarını çıkarmasını istediği, katılanın külotunu çıkarmayı kabul etmediği, sanığın katılana “babasının İskenderun’da bir kilisenin papazı olduğunu, babasının yanına giderek kilisede domuz keseceğini, domuzun kanıyla ve iç çamaşırı ile muskayı bozacağını” söylediği ve bunun için de 1000 Dolar ile 500 TL istediği, katılan ...’nin 1000 Amerikan Doları orada sanık ...’e verdiği, kalan 500-TL’yi de iki-üç gün sonra sanığın arkadaşı ...’e verdikleri, sanığın arkadaşı ...’in daha sonra katılan ...’ı tekrar telefonla arayarak sanık ...’in yanında olduğu halde, evlerinin bahçesinde bir küp altın olduğunu, hocanın isterlerse bu altını gelip çıkartabileceğini, bunun için 2.000-TL para istediğini söylediği, katılan ...’ın paralarının olmadığını söyleyerek bunu kabul etmediği daha sonra katılanın telefonlarına da cevap verilmeyerek ortadan kayboldukları, katılanlar ... ve ... tarafından kendisini hoca olarak tanıtan sanık ...’ı teşhis ettikleri, sanık ... ve suç ortağı ... hakkında çeşitli soruşturmalarda ...’in yanında “hoca”, “can hoca” gibi lakaplar kullanan sanık ...’ın bulunduğunun belirlendiği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;o yer Cumhuriyet Savcısının eylemin Ağır ceza mahkemesi görev alanında kaldığına, sanık müdafinin delillerin yetersiz olduğuna, zincirleme hükümlerinin uygulanamayacağına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5852, Karar No: 2019/1366, Tarih: 26.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2017/5852 E.  ,  2019/1366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, murisinin iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle, temyiz kapsamı ve nedenlerine göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, sigortalının 16/09/2013 tarihli iş kazası sonucu vefatı nedeniyle davacı anne ve kardeşlerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ...Ş.’ye karşı açılan dava ile davacının maddi tazminat isteminin işlemden kaldırıldıktan sonra süresinde işleme konulmamış olması nedeniyle açılmamış sayılmasına, Davalılar Gençlik ve Spor Bakanlığı ve ... Yapı Taah.Tesisat San.ve Tic.Ltd.Şti. Yönünden açılan davanın reddine, davacı anne lehine 25.000,00 TL, davacı kardeşlerin her birti lehine 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... Yapı İnşaat Tic.Ltd.Şti. İle ...'den olay tarihi olan 16/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, hükmedilmiştir.Somut olayda, Spor Salonu Yapım İşi, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü tarafından ... Yapı Şirketine verilmiş, ... Yapı Şirketi’de havalandırma tesisatı işini ... Şti’ne o da bu işin işçilik ve malzeme işini yetkilisi ... olan ... Enerji firmasına vermiştir. ... Enerji Şirketi’de çalışacak işçilerin belirlenmesi işini ...’nin yetkilisi olduğu ... Şirketine verir. Kazalı ... İşçisi olarak çalışırken havalandırma sisteminin kanal ölçülerini almak için tekerlekli ve kumanda ile hareket ettirilen ... olarak adlandırılan kaldırma aracının üzerine çıkmış ancak manliftin hareket etmesini engellemek için tekerleklerinin sabitlenmemesinden dolayı manliftin yan yatarak devrilmesi sonucu dengesini kaybederek beton zemine düşmüştür. Hükme esas alınan Kusur raporunda Davalı Asıl İşveren ... Yapı Şirketinin %20, Dava harici Şantiye şefi ... %10, Davalı ...Enerji Yetkilisi ... %50, Kazazede müteveffanın %20 oranında kusurlu olduğu, Alt İşveren ... Ve Alt Yüklenici ... İnşaat’ın ise kusursuz olduğunun tespit edildiği, davacı vekilinin 08/10/2015 tarihli duruşmada imzalı beyanı ile kusura ilişkin bilirkişi raporuna yönelik yapmış olduğumuz itirazlardan vazgeçtiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.Bilindiği üzere gerek mülga 818 sayılı B.K.'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesi hükmüne göre Hakim, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebilir. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir

. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de; hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370) Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı anne lehine takdir edilen 25.000 TL manevi tazminatın az olduğu açıktır. Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 26/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8125, Karar No: 2025/1298, Tarih: 19.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/8125 E.  ,  2025/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Düşme

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, katılan mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Diyarbakır 3.Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suçtan gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı süresi nedeniyle davanın düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle sanığın, katılan mağdurenin amele çavuşluğunu ve kahyalığını yaptığına, bu doğrultuda aralarında bulunan hizmet ilişkisinin sağladığı kolaylıktan faydalanarak katılan mağdureye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği gözetilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2 ve 103/3-e maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu kabul edilerek düşme kararı verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Oluşa uygun kabule göre, sanığın zincirleme şekilde işlediği reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturan son eylemin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu edilen 2011 yılı Eylül ayındaki cinsel ilişki olduğu gözetildiğinde; katılan mağdurenin 5237 sayılı Kanun'un 73/1. maddesinde belirtilen 6 aylık kanuni şikayet süresinin geçmesinden sonra 24.04.2012 günü şikayetçi olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının şikayetin süresinde olmadığından bahisle düşmesine karar verilmesi gerekirken farklı gerekçeyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi, Dairemiz tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün birinci paragrafında yer alan "...suç tarihinin 2011 yılı olduğu bu nedenle olağaüstü zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu, dosya üzerinden yapılan incelemede suç tarihinin 13/02/2012 olduğu ve zamanaşımını durduran herhangi bir sebep bulunmadığından sanıklar hakkında açılan kamu davasının TCK 66/1-e ve CMK 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE," ibaresi çıkarılarak yerine "...söz konusu suçun takibinin şikayete bağlı olduğu ve katılan mağdurenin 5237 sayılı Kanun'un 73/1. maddesinde düzenlenen 6 aylık kanuni şikayet süresinden sonra şikayetçi olduğu nazara alındığında; sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,“ ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6393, Karar No: 2013/9798, Tarih: 10.06.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/6393 E.  ,  2013/9798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

(... 4.SHM.)

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili idareciye bağlı teftiş kurulu tarafından yapılan soruşturma ile davalı eczacının, hastalara ait reçeteler üzerindeki protokol bantlarını çıkarıp yerlerine farklı isimler yazmak sureti ile haksız kazanç elde ettiğinin tespit edildiğini ileri sürerek; davalıya bu eylemleri nedeni ile ödenilen 2.528,60 TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacağın .... Kurumu alacağı olması nedeniyle davaya İş Mahkemesinde bakılması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacı idare tarafından davalı aleyhine .... Kurumu alacağının tahsili için açılan davaya İş Mahkemesince bakılması gerektiği gerekçe gösterilerek görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce, yargılamanın her aşamasında re'sen ele alınması gereken bir husustur.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 sayılı Kanunun 101. maddesi, bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini kurala bağlamıştır.

Somut olayda, mahkemenin görevini belirlerken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir.

3816 Sayılı Ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderlerinin Yeşil Kart Verilerek Devlet Tarafından Karşılanması Hakkında Kanun ve bu kanunun 12.maddesine dayanılarak çıkarılan yönetmelik uyarınca yeşil kart sahiplerine sağlık hizmeti sunmakta olan davalı Kurum, aynı yönetmeliğin 16. maddesi gereğince eczanelerle sözleşme imzalayarak ilaç temin etmektedir. Dava konusu uyuşmazlık, bu yetki çerçevesinde oluşan bir ihtilafa değil, bu yetkiye dayanarak yapılmış bir sözleşmeden çıkan uyuşmazlığa ilişkindir. Somut olayda uyuşmazlığın, taraflar arasındaki sözleşmeye aykırılıktan kaynaklandığı belirgin olup, bu yönde, davada 5510 sayılı Kanunun uygulama yeri bulunmadığı gibi, uyuşmazlığın 5510 sayılı Kanunun uygulanmasından kaynaklandığını ortaya koyacak yasada başka bir hüküm de mevcut değildir. Aksine, sözleşme hükümlerine aykırılıktan doğan bu davanın yasal dayanağı Borçlar Kanunu olduğundan, davanın İş Mahkemesinde değil, genel mahkemede görülmesi gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.6.2003 gün ve 2003/21–95 E . 2003/113 K. sayılı ilamı da bu yöndedir.

Hal böyle olunca, mahkemece; davanın esasına girilmesi ve ulaşılacak sonuca göre bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile görevsizlik karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Hal böyle olunca, mahkemece; davanın esasına girilmesi ve ulaşılacak sonuca göre bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile görevsizlik karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1840, Karar No: 2024/1705, Tarih: 22.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1840 E.  ,  2024/1705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1960 E., 2023/2740 K.

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tire 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2020/427 E., 2021/142 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itibari hizmet süresi tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait kağıt kutu ve ambalaj fabrikasında kutulara baskı yapan makinede çalıştığını maruz kaldığı ağır ve yıpratıcı dış etkenler nedeniyle işveren tarafından bu çalışmalar nedeniyle yapılan bildirimlerine 506 sayılı Kanun'un ek 5 inci maddesi kapsamında itibari hizmet süresi verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili işyerinin basım ve matbaa işyeri olmadığından davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili, davacının bildirimlerinin işveren tarafından yapıldığını, Kurum kayıtlarının buna göre tutulduğunu, yapılan Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2021 tarihli, 2020/427 E., 2021/142 K. sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.01.2022 tarihli, 2021/2263 E., 2022/246K. sayılı kararıyla Yerel Mahkeme kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.01.2022 tarihli, 2021/2263 E., 2022/246K. sayılı kararıyla Yerel Mahkeme kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Daire kararında; "...Şu halde .... AŞ’nin ticaret sicil kaydının silinmiş olduğunun anlaşılması karşısında yapılması gereken iş; anılan HGK kararı çerçevesinde, tüzel kişiliği sona eren davalı şirketin ihyası için tasfiye memurluğu ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek ayrı bir dava açılması için davacı tarafa uygun bir süre verilmeli, dava açıldığı takdirde bu davanın sonucu beklenmeli, tüzel kişiliğin yeniden ihyası halinde, HMK'nın 124 üncü maddesi kapsamında davaya dâhil edilmesi için davacıya süre verilmeli, taraf teşkili sağlandıktan sonra bir karar..." verilmesi gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne davacı 35....4096 sigorta sicil numaralı ...'nın davalı....sicil numaralı ... .... Kutsan Kağıt ve Ambalaj San. A.Ş. adlı iş yerinde 12.10.1992 - 30.09.1995 (.... şirketinden bildirilen dönem) tarihleri ile 01.10.1995 - 24.02.1997 tarihleri arasında toplam 1514 gün sigorta primi ödenmiş çalışma günlerinin 0,25 ile çarpımı ile bulunan 378 gün itibari hizmet süresinin bulunduğunun ve bu sürenin davacının salt sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itibari hizmet süresi tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itibari hizmet süresi tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.