muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24601, Karar No: 2023/2070, Tarih: 20.02.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi ve Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere; hükme esas alınan % 8 maluliyet oranının kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre belirlendiği, Uyuşmazlık Hakem Heyetinin PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplanan tazminata hükmettiği, davacının karara itiraz etmeyip yapılan hesaplama yöntemini kabul etmiş olduğu, bu nedenle davacının temyiz aşamasında davalının aleyhine olacak şekilde daha uzun bakiye ... süresi olan TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre tazminatın hesaplanmasına ilişkin temyiz itirazının reddi gerektiğinin anlaşılmasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosyanın incelenmesinde; Uyuşmazlık Hakem Heyetince aynı kazadan kaynaklı, aynı davalıya karşı ancak başka bir davacı tarafından devam etmekte olan 2021.E.8648 sayılı tahkim başvurusuna ilişkin dosyada alınan kusur raporuna göre davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde % 75 oranında kusurlu olduğu, usul ekonomisi gereğince eldeki dosyada bu kusur oranının hükme esas alınacağı gerekçesiyle % 75 kusur oranına göre tazminat miktarının hesaplanmasına karar verildiği, alınan aktüer bilirkişi raporunda % 75 kusur oranına göre tazminatın hesaplandığı, bu rapor hükme esas alınarak davacı lehine tazminata hükmedildiği, davacı vekilinin ... kararına karşı itirazda bulunmadığı, kusur oranı bakımından davalı yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu, buna rağmen İtiraz Hakem Heyetince, dosya kapsamında alınan ek aktüer bilirkişi raporunda % 100 kusur oranı üzerinden hesaplanan miktarın hükme esas alındığı ve davalının usuli kazanılmış hakkının ihlal edildiği anlaşılmıştır.

Şu durumda davalı yararına kazanılmış % 75 kusur oranına göre tazminata hükmedilmesi gerekirken, tam kusur oranı üzerinden karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3. Trafik kazasında bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak işgücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa'dan alınan 1931 tarihli "PMF" cetvellerine göre saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi'nin çalışmalarıyla "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmıştır. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda; Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içerdiği göz önüne alındığında, Dairemizce de tazminat hesaplamalarında TRH 2010 Tablosu'na göre bakiye ... sürelerinin belirlenmesinin, güncel verilere ve ülkemiz gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Somut olayda; Uyuşmazlık Hakem Heyetinin PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplanan tazminata hükmettiği, davacının karara itiraz etmeyip yapılan hesaplama yöntemini kabul etmiş olduğu, davalı vekilinin itirazı üzerine yapılan yargılama sonucunda İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan ek aktüer bilirkişi raporunda TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1,8 teknik faize göre tazminatın hesaplandığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla; tazminat hesaplamasında, TRH 2010 Yaşam Tablosu'nun kullanılmasında bir isabetsizlik görülmemiş olmakla birlikte, davalı lehine olacak biçimde daha kısa ... süresi belirlediği halde davacı vekilinin ... kararına itirazı bulunmadığından, tazminat hesabında PMF 1931 Tablosu'nun kullanılması gerekli görülmüştür.

Tazminat hesaplamasında, yeni ZMSSGŞ ve ekindeki cetvellere göre hesaplama yapılmış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile; KTK'nın 90. maddesindeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ... Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülü uygulaması anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen progresif rant yöntemi kullanılarak yapılması gereklidir.

Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacı için, PMF 1931 Tablosu'na göre muhtemel bakiye ... süresinin belirlenmesi (davalı lehine olacak biçimde daha kısa ... süresi belirlediği halde davacı vekilinin ... kararına itirazı bulunmadığından, davalı lehine bu yönden usuli kazanılmış hak bulunduğundan ), %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından da "progresif rant" formülü kullanılarak yapılacak tazminat hesabına göre karar verilmesi gerekirken, İtiraz Hakem Heyetince TRH 2010 Yaşam Tablosu ve % 1.8 teknik faiz kullanılarak yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi doğru görülmeyip kararın bozulması gerekmiştir.

4. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17 nci maddesinde "Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir." hükmü yer almaktadır.

Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü fıkrasında (19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'te Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik 6 ncı maddesi ile eklenen) "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." düzenlemesi mevcuttur.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17/2 nci maddesi ise "Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla bu Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine bu Tarifeye göre hesaplanan ücretin beşte birine hükmedilir. Konusu para ile ölçülemeyen işlerde, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen maktu ücrete hükmedilir. Ancak talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine öngörülen maktu ücretin beşte birine hükmedilir. Sigorta Tahkim Komisyonlarınca hükmedilen vekalet ücreti, kabul veya reddedilen miktarı geçemez." şeklinde düzenlenmiştir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 üncü maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13 ve 17 nci maddeleri gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekili ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekili ve davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2), (3) ve (4) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya ve davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7310, Karar No: 2011/7071, Tarih: 10.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/7310 E.  ,  2011/7071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bandırma 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2008 gün ve 1997/352 - 2008/138 sayılı kararı bozan Daire’nin 07.10.2011 gün ve 2008/13801 - 2010/9914 sayılı kararı aleyhinde davacı ile asıl davadan davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarda, müvekkiline ait olup davalı ... Şti. tarafından sigortalanan ve Bandırma Limanında bulunan yükleme ve boşaltma cihazına diğer davalıların donatanı ve kaptanı oldukları geminin çarpması sonucu cihazın hasarlandığını bildirerek asıl davada, (400.000) USD hasar tutarı, (402.350) USD işletme kaybı, (196317) USD kıymet kaybı olmak üzere toplam (994.487) USD'nin davalılar donatan ve kaptandan tahsilini, birleşen davada ise (22.197,25) TL onarım bedelinin davalı ... şirketinden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce asıl davaya yönelik olarak taraflar yararına bozulmuş, birleşen davadan ise onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili ile asıl davanın davalılar vekili karar düzeltme talep etmişlerdir.

1-Asıl davada davalılar vekili Av.....’a bozma ilamı 26.01.2011 tarihinde tebliğ edildiği halde, davalılar vekili Av.... HUMK’nun 442/2. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal karar düzeltme süresinin dolmasından sonra karar düzeltme talebinde bulunduğundan karar düzeltme dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin karar düzeltme istemine gelince; Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, davacı vekilinin ibraz ettiği Yönetim Kurulu’nun 27.12.1996 tarihli kararı ile yürürlüğe konulan “Artık Kapasite Ücretleri ve Uygulama Şekillerini” gösterir listede yer alan ton başına 10.000 TL depo ücretinin, mahkemece alınan tüm bilirkişi raporlarında benimsenip depolamaya yönelik kâr kaybı hesabında esas alınmış olmasına, birim fiyat 10.000 TL kabul edilerek TL bazında belirlenen tazminatın dövize çevrilerek hükmedilmesinin gerekçesinin izah edilmemiş olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Ancak, davacı vekili tarafından müvekkilince uygulanan tarife dosyaya ibraz edilmiş olup, bilirkişilerce de bu tarifedeki birim fiyatın döviz cinsinden olması nedeniyle yükleme-tahliye nedeniyle uğranılan kâr kaybının döviz cinsinden hesaplanmış olduğu ve bu nedenle tazminatın döviz cinsinden hükmedilmesinde usulsüzlük bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin bu yöne ilişen karar düzeltme isteminin kabulüyle, Dairemizin 2008/13801 Esas, 2010/9914 Karar sayılı ve 07.10.2010 tarihli ilamının (5) nolu bendinin yükleme-tahliye nedeniyle uğranılan kâr kaybına yönelik olarak kaldırılmasına, (5) nolu bentte gösterilen bozma nedeninin depolamaya yönelik kâr kaybına ilişkin olarak bozma ilamında muhafazasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin REDDİNE, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, (3) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüyle, Dairemizin 2008/13801 Esas, 2010/9914 Karar sayılı ve 07.10.2010 tarihli ilamının (5) nolu bendinin yükleme-tahliye nedeniyle uğranılan kâr kaybına yönelik olarak kaldırılmasına, (5) nolu bentte gösterilen bozma nedeninin depolamaya yönelik kâr kaybına ilişkin olarak bozma ilamında muhafazasına, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, ödedikleri temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyen davacılara iadesine, 13.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/9902, Karar No: 2017/11645, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9902 E.  ,  2017/11645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7814, Karar No: 2008/14901, Tarih: 17.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7814 E.  ,  2008/14901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere özellikle karar başlığında davalının adının ... San. Ve Ltd. Şti. yerine ... San. Ve Ltd. Şti. olarak gösterilmesi maddi hataya müstenit olup, mahallinde düzeltilmesi mümkün olmasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 17.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2312, Karar No: 2010/2838, Tarih: 08.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2312 E.  ,  2010/2838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya içinde mevcut Fenni Bilirkişi ... ... Kırşehirli tarafından düzenlenen 30.06.2008 tarihli bilirkişi raporundan komşu 234 ada 4 parsel sayılı taşınmazın Kadastro Mahkemesinin 2005/187 Esas sayılı dava dosyası ile davalı olduğu anlaşılmaktadır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- 234 ada 4 parsel sayılı taşınmazın dava konusu olduğu Kadastro Mahkemesinin 2005/187 Esas sayılı dava dosyasının,

2- 234 ada 3 parsele ait kadastro tespit tutanak sureti ile eğer kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kaydının, itirazlı ise dava dosyasının ve varsa dayanak tapu ve vergi kayıtlarının tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte,

3- Çekişmeli taşınmaza yakın komşu olan 238 ada 1 - 2 - 3 - 4 - 10 ve 11 parsellere ait kadastro tespit tutanak suretleri ile varsa dayanak tapu ve vergi kayıtlarının tüm tedavül kayıtları ile birlikte,

4- Çekişmeli taşınmaza yakın komşu olan 238 ada 1 - 2 - 3 - 4 - 10 ve 11 parseller itirazsız kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile eğer itirazlı iseler dava dosyalarının,

5- Davacı Hazinenin dayandığı T.Evvel 1941 tarih 169 sırada kayıtlı tapu kaydı ile davalının dayandığı 18.10.1993 tarih 9 sırada kayıtlı tapu kaydının kadastro sırasında herhangi bir parsele revizyon görüp görmediği araştırılarak revizyon görmüş ise tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak suretlerinin,

6- Davalının dayandığı 18.10.1993 tarih 9 sırada kayıtlı tapu kaydının geldisi olan 30.1.1941 tarih 41 sırada kayıtlı tapu kaydının iskan tapusu olduğu anlaşıldığından varsa iskan belgeleri ile iskan krokisinin,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 08/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29693, Karar No: 2012/29841, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29693 E.  ,  2012/29841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının müracaatı üzerine Akyazı Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 30.04.2012 tarih ve 2012/143 karar sayılı kararı ile;elektrik Faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedelinin iadesi yönünde karar aldığını, sözkonusu kararın açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, elektrik faturalarında yer alan kayıp kaçak kullanım bedeli dahil tüm bedellerin Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği, Elektrik Piyasası Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında tebliği gereğince müşterilere tahakkuk ettirildiğini,bu itibarla Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin EPDK kararları ve yukarıda bahsi geçen mevzuatla tahakkuk ettirilen bedele ilişkin karar verme yetkisinin bulunmadığını,idare mahkemesinin görevli olduğunu belirterek,Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini 2012/29693-29841

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini 2012/29693-29841

istemiş, mahkemece, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmemiş olması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davalının, davacı kurumca elektrik faturasına yansıtılan ve kendisinden daha önce tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin tahsili ile gelecek olan faturalara da bu bedellerin yansıtılmaması için Tüketici Sorunları Hakem Heyetinden talepte bulunduğu ve hakem heyetince de bu talebin kabul edildiği anlaşılmaktatır. Hakem heyetinin kararı, niteliği itibariyle taraflar arasında geleceğe yönelik çıkması muhtemel olan muarazanın da giderilmesine ilişkin olup, çıkabilecek bu muarazanın miktarının bilinmesi mümkün değildir. Hal böyle olunca davacının talepleri arasında bulunan muarazanın giderilmesine yönelik talebinin miktar açısından ne kadar olduğu da tespit edilemez niteliktedir. Bu itibarla davacının dava dilekçesinde, muarazının giderilmesine yönelik talebinde değer belirtmemiş olmasının HMK.nun 119/1-d maddesine aykırı bir yönü bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının talepleri arasında var olan muarazanın giderilmesi de bulunduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmediğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13772, Karar No: 2019/241, Tarih: 21.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/13772 E.  ,  2019/241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 22/04/2013 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/11/2013 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Belediye Başkanlığı görevini ifa ettiğini, davalının ise ... ilçesinde çıkarılan ... Gazetesinin sahibi ve sorumlu yazı işleri müdürü olduğunu, gazetenin web sitesinde yayınlanan yazısında ağır hakaretler edildiğini, davalının gazeteci etiği ve kimliğini saldırı vasıtası olarak kullandığını, şahsi kin ve husumetle aleyhine asılsız haber yaptığını, yazının yanına fotoğrafını da koyduğunu belirterek uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya hakaret etmediğini, bu yazının kimin tarafından yazıldığının bilinmediğini, ceza davasında internet sitesinin IP adresinin kendisine ait olduğundan suçlu bulunduğunu, hakaret kastının bulunmadığını, yazıyı yazanın da kendisi olmadığını, yazının gazetede yayınlanmadığını, davacının tepkisi gelince derhal internet sitesinden kaldırıldığını, davacıdan özür dilediğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya icra ettiği Belediye Başkanlığı görevi nedeniyle IP adresi davalıya ait olan internet sitesinden hakaret edilmesinin davacıyı rencide ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.