muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4386, Karar No: 2021/14551, Tarih: 07.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4386 E.  ,  2021/14551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) İlk karar, davalılardan ...dışındaki davalılar tarafından temyiz edilmiş olup, ilk kararda tespit edilen bedelinin kararı temyiz etmeyen davalı ...yönünden kesinleştiği ve kesinleşen bedel davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan bozmadan sonra bu davalı yönünden bozmadan önceki miktarla sınırlı olarak hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden bozmadan sonra tespit edilen bedel üzerinden tüm davalıların payını kapsar şekilde temyiz etmeyen davalı yönünden fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2) Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı İle 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanun'un 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak temyiz edenin sıfatına göre, fark kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2 nolu bendinde yazılı (bakiye 9984,63) kelime ve rakamının çıkarılmasına, yerine (ilk kararı temyiz etmeyen ...payı için ilk kararda tespit edilen bedelin mahsubundan sonra bakiye 6656,46) ibaresinin yazılmasına,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2 nolu bendinde yazılı (bakiye 9984,63) kelime ve rakamının çıkarılmasına, yerine (ilk kararı temyiz etmeyen ...payı için ilk kararda tespit edilen bedelin mahsubundan sonra bakiye 6656,46) ibaresinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3 nolu bendinde yazılı (9.984,63-TL'nin idare tarafından takdir edilen bedelden yüksek olması nedeni ile 2942 sayılı Kamulaştırma kanununun 7139 sayılı yasanın 26. maddesi ile değişik 10/8 maddesi uyarınca kararın kesinleşmesine kadar ve karar kesinleştiğinde hak sahiplerine ödenmek üzere 3'er aylık vadeli hesap açılarak bu hesaba aktarılması ve hesap cüzdanının mahkememize gönderilmesi hususunda ... Bankası ... Şubesine müzekkere yazılmasına, karar kesinleştiğinde) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (6656,46-TL'nin kararı temyiz eden ..., ... ile ..., ...'a birikmiş nemaları ile birlikte derhal ödenmesine, bu hususta ... Bankası ... Şubesine müzekkere yazılmasına) kelimelerinin yazılmasına,

c) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent eklenerek (İdarece fazla yatırılan 3328,17-TL'nin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya iadesine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9872, Karar No: 2022/18983, Tarih: 15.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/9872 E.  ,  2022/18983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

...

1) Sanık ...’ın temyizinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 25.07.2016 tarihinde tebliğ olunan hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 30.10.2019 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Katılan vekilinin sanık ... hakkında 2007, 2008 ve 2009 ile sanık ... hakkında 2007 takvim yıllarından kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında 2008 takvim yılından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizinin incelenmesinde;

Katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin mahkum olan sanık ...’dan tahsiline karar verilmesi gerekirken hüküm fıkrasında “sanık ...’dan tahsili” olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanıklara yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yılları için 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 10.12.2012 tarihinden; sanık ... hakkında 2007 takvim yılı ile sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yılları için TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/2880, Karar No: 2020/20, Tarih: 16.01.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/2880 E.  ,  2020/20 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. ...’ın geldiği, karşı taraftan kimsenin gelmediği görülmüş olmakla onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı ile davalının sebze meyve satışı için anlaştığını, davacının davalıya avans olarak ödeme yapmasına karşın, davacının malları teslim etmediğini, avans olarak verilen parayı iade etmemesi üzerine başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının dava konusu avanslar karşılığında davacıya ve davacı adına işlem yapan 3. kişilere ürettiği malı teslim ettiğini, kendisine mal teslim edilmeyen bir tacirin bir yıl boyunca 19 kez avans vermesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, 1. sezon olarak tabir edilen 2011 senesinde davacının emri ve yönlendirmesi ile dava dışı...’a 35.754 TL tutarında salatalık teslim ettiğini, 2. sezon tabir edilen 2012 senesinde davacıya 18.000 TL değerinde patlıcan, 1.280,00 TL değerinde salatalık ve 2.175,00 TL değerinde biber teslim ettiğini belirterek, davanın reddini ve davacı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, TBK’nın 207/2. maddesi uyarınca sözleşme ile aksi karalaştırılmadıkça veya aksine bir adet bulunmadıkça satıcı ve alıcının borçlarını aynı anda ifa etmekle yükümlü olduğu, bu durumda ödemelerin avans olarak yapıldığı ve malın teslim alınmadığı iddasının davacı tarafından ispatı gerektiği, davacının icra takibinde avans fişlerine dayandığı, bu durumda ispat yükünün davalıya geçtiğini, avans fişlerinin karşılığının ödendiğinin davalı tarafından yazılı delil ile ispatının gerektiği, davalı bu iddiasını usulüne uygun delillerle ispat edemediği, davalının yemin deliline dayandığı, davalının, davacıya yemin teklif ettiği ve davacı tarafın yemini eda ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne asıl alacağa yapılan itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili, 12/05/2015 tarihli celseye mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece davalı vekilinin mazereti kabul edildiği halde yeni duruşma günü verilmeyerek, dava hakkında karar verilmiştir. Mahkemece davalının mazereti kabul edildiğine göre yeni duruşma günü verilmeden yargılamaya devam edilmesi yanlış olmuştur. Mazeret reddedilse bile, HMK’nın 186. maddesi uyarınca tahkikatın bittiğine karar verilerek ve sözlü yargılama için de yeni bir gün tayini gerekirken bu hususa riayet edilmeksizin karar verildiği, mahkemenin bu tutumu davalının HMK'nın 27. maddesinde ifade edilen “hukuki dinlenilme hakkını” ihlal ettiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 16.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1856, Karar No: 2019/7216, Tarih: 15.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1856 E.  ,  2019/7216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamında yer alan görüntü inceleme ve tespit tutanağına göre; olay günü müştekilerin evde bulunmadıkları 13.30 ila 15.00 saatleri arasında ikametin bulunduğu apartmana sanık ve suça sürüklenen çocuğun birlikte girerek 22 dakika kaldıktan sonra apartmandan ayrıldıkları, ikametin yakınındaki bir caddeye koşarak çıktıktan sonra hızlı adımlarla ilerleyerek olay yerinden uzaklaştıklarının anlaşılması karşısında; kamera görüntülerindeki şahısların kendileri olduğunu ve hırsızlığın olduğu apartmana girerek 20 dakika civarında kaldıklarını kabul eden sanık ve suça sürüklenen çocuğun söz konusu apartmana kiralık ev bakmak için girip dairelerin zillerine bastıktan sonra kapıyı açan olmayınca apartmandan ayrıldıklarına dair hayatın olağan akışına aykırı ve suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek mahkumiyetleri yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenden dolayı BOZULMASINA, 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1940, Karar No: 2018/6075, Tarih: 30.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1940 E.  ,  2018/6075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... ve ... aralarındaki kiralananın tahliyesi davasına dair ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 02/02/2016 günlü ve 2015/193 E.-2016/126 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 01/11/2017 günlü ve 2017/5768 E.-2017/15081 K. sayılı ilama karşı davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 112 ada 3, 4, 5, 6, 7, 8 parsellerinden oluşan arsa vasıflı taşınmazın davalıların babaları tarafından 15.08.2009 başlangıç tarihli, belirsiz süreli kira sözleşmesi ile muhtelif zirai alet ve ekipmanlarını bulundurmak ve muhafaza etmek amacıyla kiralandığını, kira ilişkisinin ikinci yılından sonraki süreçte kiralananı kendisinin kullanacağını bildirerek defalarca boşaltmasını söylemesine rağmen, hem kira bedellerini ödemediğini hem de taşınmazı boşaltmadığını, davalıların murislerinin 29.10.2014 tarihinde ölümü ile mirasçılarına kira sözleşmesini sonlandırmak ve kiralanandaki taşınırların boşaltılmasını sağlamak amacıyla mirasçı olan davalılara ... Noterliği’nden 14.11.2014 tarih ve 003468 yevmiye nolu kira sözleşmesinin feshi ihbarında bulunarak belirsiz süreli kira akdini feshettiğini, davalıların haksız işgalci konumuna düştüklerini belirterek taşınmazın tahliyesine karar verilmesini istemiştir.Davalılar, feshi ihbar sürelerine uyulmadığını, kiralananın üstün vasfının keşif sırasında tespit edilmediğini, belirterek davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile, davalıların taşınmazlardan tahliyesine, karar verilmiş, hükmün davalılar tarafından temyizi üzerine; Dairemizin 01.11.2017 günlü ve 2017/5768 E -2017/15081 K sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, onama ilamına karşı davalılar karar düzeltme isteminde bulunmuştur.Davacı ile davalıların murisi arasında imzalanan 15.08.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile 112 ada 3, 4, 5, 6, 7, 8 parsellerden oluşan taşınmazların kiralandığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı taşınmazın galip vasfının gayrimusakkaf olduğunu belirterek feshi ihbar suretiyle taşınmazın tahliyesini talep etmiş, davalılar ise kiralananın galip vasfının musakkaf olduğunu savunmuşlardır. Mahkemece taşınmaz üzerinde keşif yapılmasına rağmen taşınmazın galip vasfı tespit edilememiştir. Dosya kapsamından kiralananın adi kiraya veya çatılı işyeri kirasına tabi olup olmadığı anlaşılamamaktadır.. Uygulanacak yasa hükmünün tespit edilebilmesi için taşınmazın üstün vasfının belirlenmesi gerekir. Mahkemece, mahallinde yeniden keşif yapılmak suretiyle, kira sözleşmesine göre kiralananın hakim unsuru da gözetilerek, mevcut vasfı tespit edilip 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun konut ve çatılı işyeri kira sözleşmelerine ilişkin hükümlere ya da genel hükümlere tabi olup olmadığı belirlendikten sonra, galip vasfının çatılı işyeri olduğunun anlaşılması halinde bu durumda kiralananın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 350. vd. maddelerinde sayılan sebeplere dayanılarak tahliyesinin talep edilebileceği, feshi ihbar suretiyle tahliyesinin istenemeyeceğinin gözetilmesi gerekir. Dava konusu kiralananın galip vasfının arsa niteliği ile genel hükümlere tabii olduğunun tespit edilmesi halinde ise; davacı tarafından 14.11.2014 keşide, 26.11.2014 tebliğ tarihli ihtarname ile davalıya fesih bildiriminin yapıldığı, ancak fesih dönemlerine riayet edilmeden 16.02

. vd. maddelerinde sayılan sebeplere dayanılarak tahliyesinin talep edilebileceği, feshi ihbar suretiyle tahliyesinin istenemeyeceğinin gözetilmesi gerekir. Dava konusu kiralananın galip vasfının arsa niteliği ile genel hükümlere tabii olduğunun tespit edilmesi halinde ise; davacı tarafından 14.11.2014 keşide, 26.11.2014 tebliğ tarihli ihtarname ile davalıya fesih bildiriminin yapıldığı, ancak fesih dönemlerine riayet edilmeden 16.02.2015 tarihinde açılan davanın süresinde olmadığı anlaşılmakla, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 328 ve 329. maddeleri gereğince süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verildiği bu seferki incelemeden anlaşılmakla onama ilamının kaldırılarak hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair karar düzeltme isteminin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle HUMK'nun 440. maddesi gereğince davacıların karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 01.11.2017 günlü ve 2017/5768 E. -2017/15081 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 30.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1216, Karar No: 2009/6551, Tarih: 07.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/1216 E.  ,  2009/6551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tarsus Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.9.2008
Yargıtay — Esas No: 2014/8355, Karar No: 2015/14439, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8355 E.  ,  2015/14439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2011/857-2013/826

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5272, Karar No: 2020/2821, Tarih: 17.03.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/5272 E.  ,  2020/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte, avalist borçlu ...’ın süresi içinde imzaya itiraz ederek takibin durdurulması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece yapılan yargılama sonunda imza itirazının reddine karar verildiği, borçlu vekili tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; mahkemenin hükmüne esas aldığı, Adli Tıp Kurumunca düzenlenen 15/09/2017 tarihli raporda; senet üzerinde atılı bulunan imzaların kuvvetle muhtemel ...’ın eli ürünü olduğunun belirtildiği ve imzanın aidiyeti konusunda kesin bir görüş bildiriminde bulunulmadığı görülmüştür.

Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK.nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 E.-2006/231 K. sayılı kararı).

Aldırılan bilirkişi raporu ile bonodaki imzanın borçluya ait olduğu hususu ispat yükü kendisinde olan alacaklı tarafından ispatlanamadığı gibi, alacaklı vekilinin de rapora karşı diyeceklerinin olmadığını belirterek itirazın reddini istediği görülmüştür.

O halde, itiraza konu imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığı kesin olarak tespit edilemediğinden mahkemece, borçlunun imzaya itirazının kabulü ile icra takibinin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken,yazılı gerekçe ile itirazın reddi yönünde hüküm tesisi ve bölge adliye mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin 05/10/2018 tarih, 2018/1855 E.-2129 K. sayılı istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA ve Kırklareli İcra Hukuk Mahkemesi’nin 28.11.2017 tarih 2016/152 E.-2017/171 K. sayılı kararının BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7924, Karar No: 2023/4987, Tarih: 14.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/7924 E.  ,  2023/4987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/291 E., 2016/106 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/291 Esas, 2016/ 106 Karar sayılı kararı ile taksirle öldürme suçundan;

A.Sanık ... hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)'un 22 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

B.Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci fıkrası gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl süre ile ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.10.2020 tarihli ve 2016/229527 sayılı, hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi;

Cezanın fazla olduğuna, alt sınırdan ayrılmayı gerektirecek neden bulunmadığına, diğer sanığın ve ölenin de kusurlu olduğuna, cezanın gerekçesiz olarak adli para cezasına çevrilmediğine, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkeme gerekçesinde;