muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8870, Karar No: 2025/5171, Tarih: 07.04.2025

davacının günlük net 120,00 TL yevmiye ile montaj işçisi olarak çalıştığı iddia ettiği, davalının ise ücretin bordroda gösterilen kadar yani aylık brüt 2.409,00 TL olduğunu savunduğu, kaldırma kararı öncesi alınan ilk hesap raporunda ücretin alternatifli düzenlendiği ve hükme esas alınan ikinci alternatifte, dinlenen tanık beyanları ve emsal ücret araştırmalarına göre davacının aylık net 3.300,00 TL ücret ile çalıştığının kabul edildiği, asgari ücrete oranlaması yapılırken AGİ dahil net 1.400,00 TL asgari ücret kabul edilerek oranlama yapılarak 2,35 katı bulunduğu, davacının 17.05.2021 tarihli rapora itiraz dilekçesinde hesaplama şekline ve TRH-2010 tablosuna göre hesap yapılmamasına itiraz ettiği, verilen ilk karara karşı yapılan istinaf başvurusunda davacının 17.05.2021 tarihli rapora itiraz dilekçesinde belirttiği itirazları tekrar ettiği, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasından sonra yeniden kusur raporu alındığı ve kaldırma kararı uyarınca asgari ücretteki artışlar nedeniyle meydana gelebilecek gelir artışları da dikkate alınarak hesaplama yapıldığı, yapılan hesaplamada davacının ücretinin yine net 3.300,00 TL kabul edildiği, ancak bu defa asgari ücrete oranlama yapılırken AGİ dahil edilmeden net belirlenen ücrete net asgari ücret oranlanarak 2,59 katı bulunduğu, davacının aşamalarda itirazları gözetildiğinde davalı açısından usulü müktesep haktan bahsetmenin olanaksız olduğu, imzasız bordro ücretinin hükme esas alınmayarak, davacı işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu, tanık beyanları ve emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak aylık net 3.300,00 TL, yani dönemin asgari ücretinin 2,59 katı ile çalıştığının kabulünde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı ve bu yönde davalı istinafının reddine karar verildiği, tarafların istinafı ile sınırlı inceleme yapıldığı ve kamu yararına aykırılıklar gözetilerek taraflar lehine oluşan usulü müktesep hakların gözetildiği, bu şekilde maddi tazminat talebi yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen kararın aynen korunduğu, tarafların kusur durumu, paranın satın alma gücü, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olayın ağırlığı, işçinin sürekli iş göremezlik oranı, tedavi süresi ve yaşı göz önünde bulundurularak davacıya takdiren 60.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken usul ve yasaya aykırı olarak yazılı şekilde 25.000 TL manevi tazminata hükmedilmesinin yerinde bulunmadığı bu yönde davacı istinafı kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulduğu gerekçesiyle davalıların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, "davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 845.058,97 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 24.05.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 24.05

.058,97 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 24.05.2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 60.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 24.05.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmedilen manevi tazminat tutarının tazminat hukukunun genel prensiplerine aykırı olup son derece düşük olduğunu, meydana gelen iş kazasının davacının bacağında kısalmaya yol açtığını, davacı lehine hükmedilen manevi tazminat tutarının hem olay tarihi hem de karar tarihi itibariyle paranın alım gücü karşısında hak ve nefaset kurallarına uygunluk kriterini karşılamadığını, gerçekleşen iş kazasında davacının kusursuz olduğunu, asgari ücrette meydana gelebilecek artışlar nedeniyle maddi tazminat tutarının davacı lehine artması ihtimaline bağlı olarak da kararı temyiz ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı ... Konstrüksiyon Gemi İnş. ve İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının kazaya uğramasında müvekkili şirketin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, Mahkeme tarafından tanıklarının dinlenmediğini, yazılı kayıtlar görmezden gelinerek gerçeğe aykırı tanık ifadeleri ve emsal ücret dikkate alınarak hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

Davalı ... Gemi İnş. Bakım Onarım Deniz Nakl. San. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur oranları bakımından raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini, kusur raporlarına yaptıkları itirazların değerlendirilmediğini, dosya içeriğiyle uyumlu bir değerlendirme yapılmadığını, dosyada yazılı kayıtlar mevcutken emsal ücret ve tanık ifadelerine göre iş kazasında tazminat hesaplaması yapılamayacağını, ancak hükmün hesap bilirkişisinin tanık beyanı-emsal ücret bilgisi ve davacının talebine göre yapmış olduğu seçenekli hesaplamanın 2. alternatifi ile oluşturulduğunu, kaza tarihinden itibaren faiz işletilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, davacı lehine hükmedilen manevi tazminatın fahiş olduğunu, usuli müktesep hak dikkate alınmadan TRH 2010 tablosuna göre hesaplama yapıldığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

A)Davacı ve davalı ...Gemi İnş. Bakım Onarım Deniz Nakl. San. ve Tic. A.Ş. vekillerinin manevi tazminat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kesinlik sınırının 378.290,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin esas hakkında verdiği kararda manevi tazminat istemlerinden kısmen kabul ve reddolan kısımların birbirlerinden ve maddi tazminat hükümlerinden bağımsız ayrı birer dava olarak anılan kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla manevi tazminat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

B) Taraf vekillerinin maddi tazminat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Gerek destek kaybından kaynaklı hak sahiplerinin, gerekse iş göremezlikten kaynaklı sigortalının maddi tazminat alacağının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması ön koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödemek amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir.

3.Gerçek ücretin ise öncelikle toplu iş sözleşmesi ile imzalı bordrolara, bunların yokluğu halinde ise işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücrete göre tespit edileceği, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş olan miktarın ücret olarak değerlendirilemeyeceği, Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

4. Öte yandan taraflar arasında işçi alacağına ilişkin görülen davada tespit edilen ücretin tazminat davasında hesaba esas alınacak ücret açısından kesin delil mahiyetinde olmayıp, kuvvetli delil mahiyetinde olduğu, davacının yaptığı işe göre alacağı ücretin Dairenin kökleşmiş içtihatları çerçevesinde TÜİK, Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı rayiç ücretleri ile ilgili iş kolundaki meslek odalarından getirilecek emsal ücretler gözetilerek belirlenmesi gerektiği, sendikasız işçi için sendikalardan bildirilen ücretin de dikkate alınamayacağı gözden kaçırılmamalıdır.

5.Somut olayda; dava dilekçesinde davacının “montaj işçisi” olarak kaza tarihinde günlük 120,00 TL yevmiye ile aylık en az 3.500,00 TL/net ücret ile çalıştığının iddia edildiği, hizmet cetvelinde 2017/5 ayında 18 gün için brüt 1.445,40 TL brüt ücret bildirildiği, aynı döneme ilişkin ücret bordrosunda ücretin brüt 1.445,40 TL net 1.166,64 TL olarak gösterildiği ve ilgili dönemde davacı adına bankaya ödenen miktarın da bu şekilde olduğu, Gemi İş Sendikası tarafından montaj ustasının 2019 yılında net 3400 TL alabileceğinin bildirildiği, İstanbul Marmara Ege ..Bölgesi Deniz Ticaret Odasınca montaj ustasının 2017 yılı emsal ücretinin 2.430 TL olarak , Gemi Yapımı ve Deniz Taşımacılığı Sendikası tarafından montaj ustası ücretinin günlük net 140-150 TL olarak bildirildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı öncesi İlk Derece Mahkemesince verilen kararda asgari ücretin 2.35 katı ücrete göre yapılan hesaplamanın esas alındığı, davacının rapora itirazı üzerine alınan ek raporlar sonrası son tarihli karara esas alınan ücretin Sendika tarafından bildirilen emsal ücret, tanık beyanı ve davacı talebine göre belirlenen aylık 3.300 TL net - AGİ hariç asgari ücretin 2.59 katı ücret- olduğu kabul edilerek bulunan 845.058,97 TL zarara hükmedildiği anlaşılmaktadır.

6. Bu açıklamalar doğrultusunda dosya kapsamında ücret araştırmasının usulüne uygun olarak yapılmadığı anlaşılmakla, ... sigortalının gemi imalat işinde montaj ustası sıfatıyla istihdam edildiği gözetilerek, yaşı ve bu meslekteki eğitim ve kıdem durumu da dikkate alınmak suretiyle TÜİK, Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı rayiç ücretleri ile (sendikalı olmayan sigortalı için) sendikalar haricindeki meslek odalarından bilinen dönem içerisinde alabileceği ücretler tespit edilerek hesaba esas ücretin belirlenmesi, yukarıda açıklanan şekilde belirlenecek ücret katı 24.10.2023 tarihli rapora uygulanmak suretiyle, davacı yönünden işlemiş dönem sonu 31.12.2023 olarak esas alınarak hesap yapılmalı, davalı ... Kont. Gemi. İnş. Ltd. Şirketi İlk Derece Mahkemesinin ilk kararına karşı istinaf yoluna gitmediğinden 2.35 katı ücret üzerinden hesaplanan tutar yönünden davacı yararına oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmeli, ancak ... Kont.Gemi. İnş.Ltd. Şirketinin bu katı aşan ücret yönünden temyizde hukuki yararı bulunduğu dikkate alınmalı, ... Gemi İnş. Bakım.. A.Ş. bakımından ise emsal ücret araştırması sonucu belirlenecek ücrete göre hesaplama yapılarak sonucuna göre karar verilmelidir.

7.Mahkemece yazılı hususlar dikkate alınmadan hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

8. O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmalıdır .

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı ve davalı ...Gemi İnş...AŞ vekillerinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

7.Mahkemece yazılı hususlar dikkate alınmadan hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

8. O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmalıdır .

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı ve davalı ...Gemi İnş...AŞ vekillerinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz isteminin miktardan REDDİNE,

2.Davacı ve davalı vekillerinin maddi tazminat hükümlerine yönelik temyiz istemi nedeniyle ,temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11846, Karar No: 2015/9559, Tarih: 09.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11846 E.  ,  2015/9559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2010/142-2013/721

Davacı M.. Ş.. vekili Avukat Ayhan tarafından, davalı D. Gazetecilik A.Ş. ve diğeri aleyhine 07/05/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Kalkan Beldesi'nin önceki iki dönem belediye başkanlığını yaptığını, Milliyet Gazesi'nin Akdeniz ekinde 28/01/2010 tarihinde "Yağma koyu!" ve 05/02/2010 tarihinde "Kalamar yağması Meclis'te" başlıklarıyla yapılan haberler ile kamuoyunda küçük düşürülmeye çalışıldığını, kişilik haklarına saldırı niteliği taşıyan ifadeler kullanıldığını ileri sürerek, manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu her iki haber nedeniyle davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu, haberin veriliş şeklinin ve içeriğinin gerçeği yansıtmadığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasa'nın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; davaya konu 28/01/2010 tarihli "Yağma koyu!" başlığı ile yapılan haberde, Antalya'nın önemli turizm bölgesi olan Patara yakınlarındaki Kalkan Beldesi'nin zeytinlikleriyle ünlü Kalamar Koyu'na Belediye tarafından imar planına aykırı ruhsat verilmesi nedeniyle lüks villaların yapılıp satılmasının eleştirilerek, Kalamar Koyu'nun korunması ve kaçak yapışlaşmanın önlenmesinin amaçlandığı, dava konusu 03/02/2010 tarihli "Kalamar yağması Meclis'te" başlıklı haberde ise, "Yağma Koyu" başlığı ile yapılan haberden sonra CHP'li bir milletvekilinin konuyu TBMM'ye taşıyarak İçişleri Bakanı'nın yanıtlaması istemiyle bir soru önergesi vermesinin haber konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, dava konusu haberlerin güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, habere yönelik toplumsal ilginin bulunduğu, öz ile biçim arasında dengenin korunduğu, gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek nitelikte çarpıcı başlık kullanıldığı, hukuka uygunluk sınırlarının aşılmadığı, davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6375, Karar No: 2017/10493, Tarih: 20.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/6375 E.  ,  2017/10493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 20.06.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı ... şirketinin, elektrik abonesi olan müvekkili şirketten düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, PSH ve sayaç okuma bedellerini tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 02.12.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 856.178,32 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili; istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, PSH ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma,dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının..... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde..... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin.....'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu,..... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren (geçmişe etkili) 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde.....'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ..... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, PSH ve sayaç okuma bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.