muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1646, Karar No: 2021/13319, Tarih: 02.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/1646 E.  ,  2021/13319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2018/1436-2020/1478

Asıl dava, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanmasına, Kuruma borçlu olmadığının tespitine ve yapılan kesintilerin faizi ile birlikte tahsiline, birleşen dava itirazın iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun istinafa konu tutarların kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle esastan reddine, ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı-karşı davalı vekili, davacının ... 3. Aile Mahkemesinin 18.09.2009 tarih ve 2009/914-2009/707 E.K. sayılı kararı ile eşi ...’tan boşandığını, kararın 29.09.2009 tarihinde kesinleştiğini, vefat eden annesinden dolayı Kurumdan 3411426112 tahsis numarası ile ölüm aylığı aldığını, Kurumun 09.06.2015 tarih 2015/747 dosya nolu borç bildirim belgesi ile toplam 29.866,12 TL’nin geri ödenmesinin talep edildiğini, Kuruma yapılan itirazın reddine karar verilerek davacı aleyhinde ... 27. İcra Müdürlüğü’nün 2016/10697 Es. sayılı dosyasından takibe geçildiğini, davacının eşiyle aynı evde yaşamasının söz konusu olmadığını ileri sürerek, aylığın kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanmasına, Kuruma borçlu olmadığının tespitine ve yapılan kesintilerin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı-karşı davacı Kurum vekili, muvazaalı boşanma nedeniyle davacının aylıklarının kesilerek 20.896,57 TL yersiz ödeme ve 697,78 TL sağlık gideri olmak üzere toplam 21.596,35 TL’nin ödenmediğinden bahisle ... 27. İcra Müdürlüğü’nün 2016/10697 Es. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davacının takibe haksız itiraz ettiğini belirterek, takibe yapılan vaki itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda,

1- ... 12. İş Mahkemesinin 2016/520-2017/81 E.K. sayılı birleştirilen dosyası yönünden; davanın kısmen kabulü ile, davalı ...’ın 20.896,57 TL yersiz ödemeye ilişkin itirazın iptaline ve takibin bu miktar üzerinden faizi ile birlikte devamına, fazla talebin reddine, kabule göre kabul edilen miktar üzerinden %20 icra inkar tazminatının davalı ...’dan alınarak davacı SGK’ya verilmesine,

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda,

1- ... 12. İş Mahkemesinin 2016/520-2017/81 E.K. sayılı birleştirilen dosyası yönünden; davanın kısmen kabulü ile, davalı ...’ın 20.896,57 TL yersiz ödemeye ilişkin itirazın iptaline ve takibin bu miktar üzerinden faizi ile birlikte devamına, fazla talebin reddine, kabule göre kabul edilen miktar üzerinden %20 icra inkar tazminatının davalı ...’dan alınarak davacı SGK’ya verilmesine,

2- Mahkemenin 2016/515 Es. sayılı dosyasında açılan davada haksız olduğundan ...’ın davalı SGK hakkında açtığı davanın kısmen kabulü ile, davacı ...’ın 27. İcra Müdürlüğünün 2016/10697 E. sayılı dosyasında yapılan takip için 697,78 TL sağlık yardımından sorumlu olamayacağı anlaşıldığından, bu kısım hakkındaki açılan davanın kabulü ile 697,78 TL’den sorumlu olmadığının kabulüne, fazla isteğin reddine, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Dava dosyasındaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, vakıa ve hukuki değerlendirme ile özellikle, 25.05.2012 tarihli inceleme emrine istinaden düzenlenen 28.11.2014 tarih ve 2014/YA/074 sayılı denetmen raporunda yapılan tespitler, ifadesine başvurulan apartman yöneticilerinden ...'un beyanını yargılama aşamasında tekrar etmesi, denetmen raporunda ifadelerine başvurulan Halil Avşar, Ali Uzun, ... ve Davut Demiralak'ın beyanlarının da ...'un beyanları ile benzer nitelikte olduğu değerlendirildiğinde, asıl dava davacısı ve eski eşinin birlikte yaşadıklarına dair delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, ... 9. İş Mahkemesi'nin, 16.05.2018 tarihli, 2016/515 E, 2018/204 K. sayılı kararında asıl dava olan ... 9. İş Mahkemesi'nin 2016/515 Esas ve birleşen ... 12. İş Mahkemesi'nin 2016/520 Esas sayılı dosyalarına ilişkin verilen hükümlere yönelik SGK Başkanlığı vekilinin istinaf itirazının, istinafa konu tutarların kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle esastan reddine, ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı-karşı davalı vekili, mahkemece dinlenen tanıkların davacının eşiyle boşandığını, boşandıktan sonra kocanın taşındığını, davacının çocukları ile birlikte kaldığını ve boşandığı eşini görmedikleri yönünde beyanda bulundukları halde, davacı ile husumeti bulunan tanık beyanı esas alınarak hüküm kurulduğunu, davacının boşanma olgusunu uzun bir süre sakladığını, tarafların boşanmalarının tamamen gerçek olduğunu, hükmün hakkaniyete aykırı verildiğini belirterek, temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarına aykırı olarak sağlık giderlerinin reddine dair verilen kararın yerinde olmadığını belirterek, kararın bu yönüyle bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davalı-karşı davacı vekili, Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarına aykırı olarak sağlık giderlerinin reddine dair verilen kararın yerinde olmadığını belirterek, kararın bu yönüyle bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu edilen aylıklar yönünden davacı ile boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşama olgusunun varlığına ilişkin mahkeme kabulü isabetlidir. Ne var ki, dava konusu edilen tedavi giderleri yönünden ise; konuya ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.03.2019 tarih 2015/10-2743 E.-2019/275 K. sayılı kararında; Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eşin, 4721 sayılı Kanun’un 2'nci maddesi kapsamında hakkını kötüye kullandığı, 5510 sayılı Kanun’un Geçici 45. maddesinden yararlandırılmasının mümkün bulunmadığı belirtilerek, Kurumun bu kişilerden sağlık yardımını talep edebileceği belirtilmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre birlikte yaşamanın kabulü gözetilerek yukarıda belirtilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı dikkate alınarak, eldeki davaya konu tedavi giderleri yönünden de ret kararı verilmesi gerekir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı-karşı davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5055, Karar No: 2014/5097, Tarih: 07.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/5055 E.  ,  2014/5097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/337072

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2011

NUMARASI : 2010/89 Esas, 2011/139 Karar

SUÇ : Zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın Adıyaman İli Ç.. V..ndaki görevi sırasında işlediği sahtecilik fiilinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına, 02/12/2003 ve 01/07/2007 günlü iddianamelerin içeriklerine nazaran A.. V.. Planlama ve Koordinasyon İl Müdürlüğünde veri hazırlama ve kontrol işletmeni olan ve aynı zamanda Ç.. V..'nda müdürlük yapan sanığın, vakfın başkanı olan Vali ile Vali Yardımcıları ve İl Özel İdaresi Müdürünün imzalarını bilgisayardan yararlanıp başka bir kağıda aktarmak suretiyle vakfın banka hesaplarından para çekmesini sağlayan sahte ödeme talimatları oluşturduğu ve bunları kullanarak vakfa ait Vakıfbank Şubesinde bulunan hesaptan para çektiği, Zeynal Turna imzasını taklit ederek ödeme yapıldığına dair sahte tutanaklar düzenlediği ve bir kısım usulsüz harcama belgeleri temin edip kullanmak suretiyle toplam 55.963.005.400 lira vakıf parasını mal edindiği, yine 20/03/2003, 05/05/2003 ve 16/06/2003 tarihli sahte ödeme talimatları ile Z.. B.. Şubesinde bulunan A.. V..'ne ait olup sadece bizzat Vali'nin yazılı talimatıyla para çekilebilen “A.. V..-Mehmetçik-Üniversite Gençliği Elele Ağaçlandırma Kampanyası” adlı hesapta, banka çalışanlarının kendisine olan güveninden de yararlanarak aynı tarihli tediye fişlerine imza atarak toplam 28.945.255.131 lirayı çekip çıkar sağladığı, sahte talimatlarla vakfa ve valiliğe ait paraları ilgili bankalardan çekme ve Zeynel Turna'ya ödeme yapıldığını gösteren sahte tutanak düzenleme fiillerinden dolayı sahtecilik suçundan dava açıldığı, bozulan önceki hükümde gerek valilik gerekse vakıftaki görevi sebebiyle teslim edilmeyip düzenlediği sahte belgeler yoluyla menfaat sağlama ve ödeme gösterme eylemlerinin zincirleme tek sahtecilik suçu kabul edildiği, ancak 22/02/2010 tarihli bozma kararında “vakıfla ilgili olanların içeriklerine ve vakfın hukuki statüsüne nazaran özel belge vasfında olduğu, 765 sayılı TCK uygulamasında özel belgelerin kullanılmasıyla suç oluşabileceğinden sadece müteselsil nitelikli dolandırıcılık, 5237 sayılı TCK bakımından ise 212. maddesi delaletiyle özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını meydana getireceği, valilikteki görevi sırasında düzenlediği üç adet sahte talimat ile valiliğe ait hesaptan para çekme eylemlerinin ise vakıfla ilgili işlemlerden bağımsız olarak 765 sayılı TCK'nın 342

ve 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddelerine temas eden kamu görevlisinin görevine girmeyen konuda zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek farklı görevleri sırasında birbirinden bağımsız kurumlara karşı işlediği nitelikleri farklı fiillerin tamamının tek müteselsil resmi belgede sahtecilik kabul edilip yazılı biçimde hüküm kurulması” nedenine dayalı olarak hükmün bozulduğu dikkate alınarak vakıf ve valilikteki görevleri sırasında işlediği suçlar nedeniyle ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilerek, farklı iddianamelere konu edilen ve bozma kararında gösterilen vakfa yönelik işlediği 765 sayılı TCK'nın 504. maddesine uyan nitelikli dolandırıcılık suçundan ayrıca hüküm kurulması lüzumuna uyulmaması kanuna aykırı ise de; bu suça öngörülen cezaların tür ve miktarına göre aynı kanunun 102/4 ve 104/2. maddesindeki yedi yıl altı aylık dava zamanaşımına tabi olduğu, suç ve inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanığın A.. V.. Planlama ve Koordinasyon İl Müdürlüğünde veri hazırlama ve kontrol işletmeni olarak görev yaptığı esnada işlediği mütelselsilen resmi belgede sahtecilik fiilinden verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın düzenlediği 20/03/2003, 05/05/2003 ve 16/06/2003 tarihli sahte ödeme talimatları ile Z.. B.. Şubesinde bulunan A.. V..'ne ait olup sadece bizzat Vali'nin yazılı talimatıyla para çekilebilen “A.. V..-Mehmetçik-Üniversite Gençliği Elele Ağaçlandırma Kampanyası” adlı hesaptan, tediye fişlerine imza atarak para çekme eyleminin suçun konusunu oluşturduğu, hükmü temyiz eden ve ayrı tüzel kişiliğe sahip olan Adıyaman İli Ç.. V..nın müdahil sıfatını alacak biçimde bu suçtan zarar görmesinin olanaklı olmadığı nazara alınarak vekilinin bu suç yönünden temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık müdafiin temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suçun müteselsilen işlenmesinden dolayı 765 sayılı TCK'nın 80. maddesiyle artırım yapılırken takdir edilen artırım oranının hüküm fıkrasında hatalı gösterilmesi sonuç cezanın doğru olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamış, lehe yasanın belirlenmesi sırasında yapılan uygulamaya göre her iki Yasa nedeniyle tayin edilen hürriyeti bağlayıcı cezaların eşit bulunduğu, 765 sayılı TCK'nın 31. maddesi gereğince verilen feri ceza ile 5237 sayılı TCK'nın 53/1 ve 53/5. maddelerindeki güvenlik tedbirleri karşılaştırıldığında, 5237 sayılı Yasanın aleyhe sonuç doğurduğu sonucuna varılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, verilen cezanın miktarına bağlı olarak 765 sayılı TCK'nın 31. maddesinin uygulanmasına rağmen hükmün gerekçe bölümünde 31 ve 33. maddelerin uygulanmayacağından söz edilerek gerekçede çelişki yaratılması ise mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak görüldüğünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında verilen hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4365, Karar No: 2023/6031, Tarih: 06.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4365 E.  ,  2023/6031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/6 E., 2023/328 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında görülen baz istasyonunun kaldırılması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; kendi taşınmazının bitişiğindeki 19 No.lu apartmanın çatısına baz istasyonu kurulduğunu, baz istasyonunun ailesine vereceği zarardan endişeli olduğunu, uykularının kaçtığını ve psikolojilerinin bozulduğunu ileri sürerek; TMK'nın 737 nci maddesi gereğince baz istasyonunun kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı şirket tarafından kullanılan tüm baz istasyonu teçhizat ve antenlerin CE markasına sahip olduğunu, CE markasının Avrupa topluluğu tarafından çevre ve insan sağlığına olumsuz etkisi olmadığı ve ilgili standartlara uygunluğunun yapılan testlerle kanıtlanan ürünlerde ürün güvenilirlik belgesi olduğunu, davanın haksız ve mesnetsiz açıldığını belirterek, davanın reddini savumuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.05.2016 tarihli ve 2015/298 Esas, 2016/410 Karar sayılı kararı ile dava konusu baz istasyonunun 21 Nisan 2011 tarih ve 27912 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan "Elektronik Haberleşme Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddetinin Uluslar Arası Standartlara göre Maruziyet Limit Değerinin Belirlenmesi, kontrolü ve Denetimi hakkında Yönetmelik" ile belirlenen üst sınır değerlerin limitlerinin altında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 24.05.2016 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.