muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7488, Karar No: 2021/11863, Tarih: 15.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/7488 E.  ,  2021/11863 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Davacı vekili, davalı işverene ait ...Termik Santralinde B santrali kömür bandı gözlemcisi olarak muvazaalı şekilde alt işveren işçisi gösterilerek çalıştırıldığını ve iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, fark ücret, ikramiye, ilave tediye ve iş güçlüğü tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun şekilde kurulduğu ve davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekili süresi içinde temyiz yoluna başvurmuştur.

Dairemizin 23.02.2021 tarihli kararı ile, Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiş, davacı vekili kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması isteğinde bulunmuştur.

Maddi hatanın giderilmesi isteğini içeren dilekçe ve ekleri incelendi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.02.1988 tarihli ve 1987/2-520 esas, 1988/89 karar sayılı kararında belirtildiği üzere, Yargıtay'ca temyiz incelemesinin yapıldığı sırada dosyada bulunan bir belgenin gözden kaçırılması, maddi hata sebebi olarak açıklanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar sayılı kararı ile 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara Mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usuli kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Somut uyuşmazlık bakımından, gerek Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin ve gerekse Dairemizin emsal kararları ile davacının çalıştığı alt işverenler ile davalı Elektrik Üretim A.Ş. arasındaki asıl işveren-alt işverenlik ilişkisinin muvazaaya dayandığı hususunun kesinleştiği, bu durumda muvazaanın bulunmadığı kabul edilerek verilen ret kararının hatalı olduğu ve temyiz incelemesi sırasında bu hususun gözden kaçırıldığı anlaşıldığından, Dairemizin 23.02.2021 tarihi kararının maddi hataya dayanması sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verildi.

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı İsteminin Özeti:

Hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ...Termik Santralinde ve alt işverenler bünyesinde kömür bant sahasında, kömür bandı gözlemcisi olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin özelleştirme sebebi ile feshedildiği 12.01.2015 tarihine kadar devam ettiğini, davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ve davacının en başından beri davalı işverenin asıl işçisi olduğunu ileri sürerek, ücret farkı, ilave tediye, Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklı ikramiye ve iş güçlüğü tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet itirazı ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını, ihale makamı olduklarını, bu sebeple kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini ve ayrıca davalı ile dava dışı şirketlerler arasında muvazaalı bir ilişki bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlara dayanılarak, davalı ile dava dışı alt işveren şirketler arasındaki ilişkinin geçerli bir asıl işveren-alt işveren ilişkisi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının alt işveren işçisi olarak fiilen yaptığı işin ne olduğu, davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olup olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Davacı işçi, davalı ile dava dışı alt işveren şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş, tazminat ve işçilik alacaklarına esas alınacak ücretinin davalı işverenin emsal işçilerinin ücretlerine göre belirlenmesini talep etmiştir.

Dosyada yer alan davalı ile dava dışı şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmelerinde işin tanımının, “ ... ...Termik Santrali İşletme Müdürlüğü, 2 yıllık 181 kişilik kömür boşaltma, kül cüruf atma, inşaat işleri atölye temizliği ve teknik temizlik hizmetlerinin yapılması işi ” şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Dosyada yer alan davalı ile dava dışı şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmelerinde işin tanımının, “ ... ...Termik Santrali İşletme Müdürlüğü, 2 yıllık 181 kişilik kömür boşaltma, kül cüruf atma, inşaat işleri atölye temizliği ve teknik temizlik hizmetlerinin yapılması işi ” şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Dairemizin ve Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin emsal kararları ile davacının çalıştığı alt işverenler ile davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü arasındaki asıl-alt işverenlik ilişkisinin muvazaaya dayandığı kesinleştiğinden, dosya kapsamı gözetildiğinde, davacının başından itibaren asıl işveren olan davalı Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü işçisi olduğunun kabulü gerekir (Bkz. 22. HD. 2017/34957-14820 E.K.; 2016/18246-2019/3397 E.K.; 2017/37467-19417 E.K.; 2017/31021 E.- 2020/7087 K.; 9. HD. 2020/5206 -2021/5171 E.K. 2020/5209 – 2021/5172 E.K.). Davacının sendika üyesi olmaması sebebiyle Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklı ikramiye alacağı ile iş güçlüğü tazminatının reddi dosya kapsamına uygun olmakla birlikte; davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaaya dayanmadığı gerekçesiyle davanın tamamen reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

Ne var ki, dosya içeriğinden de davacının daha önce muvazaalı kabul edilen işlerde çalışıp çalışmadığı hususu da anlaşılamamaktadır. Belirtilen sebeple, davacının muvazaalı kabul edilen kömür boşaltma, kül cüruf atma, inşaat işleri atölye temizliği ve teknik temizlik hizmetleri işlerinde çalışıp çalışmadığı açık ve tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra dava konusu fark ücret ve ilave tediye alacakları yeniden değerlendirilmelidir.

Öte yandan, dosya içerisinde yer alan bilirkişi raporunda, davalı tarafından dosyaya sunulan emsal işçi ...’ün 31.07.2013 tarihinde emekli olduğu; ancak ... 3. İş Mahkemesi’nin 2015/65 esas sayılı dosyası ile ... 2. İş Mahkemesi’nin... esas sayılı dosyalarına sunulan 2014 yılı Aralık ayı ücret bordrolarına göre davacının yaptığı işe uyan kömür temizleme- kül cüruf atma işçisinin 2014 yılı Aralık ayındaki günlük ücretinin 92,63 TL olduğu belirtilerek, dava konusu ücret farkı ve ilave tediye alacakları buna göre hesaplanmıştır.

Davacının Toplu İş Sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üyeliği veya dayanışma aidatı ödeyerek faydalanma talebi bulunmadığından, davalı işveren işyerinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesinden yararlanması olanaklı değildir.

Davalı tarafından emsal olarak bildirilen işçinin sendika üyesi olduğu ve büro işçisi olarak çalıştığı, dolayısıyla da davacı için emsal olamayacağı açıktır.

Davacının Toplu İş Sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üyeliği veya dayanışma aidatı ödeyerek faydalanma talebi bulunmadığından, davalı işveren işyerinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesinden yararlanması olanaklı değildir.

Davalı tarafından emsal olarak bildirilen işçinin sendika üyesi olduğu ve büro işçisi olarak çalıştığı, dolayısıyla da davacı için emsal olamayacağı açıktır.

Bu itibarla, davacının sendika üyesi olmadığı ve dayanışma aidatı da ödemediği gözetildiğinde; daha önce muvazaalı kabul edilen işlerde çalıştığının tespiti durumunda; davalı işveren işyerinde davacı ile aynı işi yapan ve sendika üyesi olmayan emsal işçi olup olmadığı belirlenerek emsal işçi olması halinde ücret farkı ve ilave tediye alacakları emsal işçi ücretine göre hesaplanıp hüküm altına alınmalı; sendikalı olmayan emsal işçi bulunmadığının anlaşılması halinde ise, davalı ile dava dışı alt işverenler arasındaki sözleşme ve şartnamelerde işçiye ödenecek ücretin belirlenmiş olması ya da işçiyle yapılan bireysel iş sözleşmesinde ücretin gösterilmiş olması ve buna göre eksik ücret ödendiğinin tespiti durumunda bu ücrete göre ücret farkı ve ilave tediye alacağı hesaplanmalı; böyle bir tespit yapılamadığı takdirde ise ücret farkı alacağı talebi reddedilerek ilave tediye alacağı davacının fiilen aldığı ücret üzerinden hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Davacının muvazaalı olarak kabul edilen işlerde çalıştığının tespit edilememesi halinde ise şimdiki gibi davanın reddine karar verilmelidir.

Ayrıca, kıdem ve ihbar tazminatı ile izin alacağı talepleri somut dosyadan tefrik edilerek başka bir esasa kaydediliği halde, Bölge Adliye Mahkemesi kararı gerekçesinde anılan alacaklar hakkında değerlendirme yapılması da doğru olmamıştır.

Bu yönler göz önünde bulundurulmadan yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç :

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8590, Karar No: 2023/8044, Tarih: 05.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/8590 E.  ,  2023/8044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/119 E., 2023/262 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi ile esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanık müdafii ile katılan mağdure ... vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanıp bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı

savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/130 Esas, 2022/388 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) ...'a yönelik eylemleri nedeniyle;

i) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (b) ve (c) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına,

ii) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) ...'ye yönelik eylemleri nedeniyle;

i) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (b) ve (c) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) ...'ye yönelik eylemleri nedeniyle;

i) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (b) ve (c) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

ii) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2023/119 Esas, 2023/262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık ile ... vekillerinin istinaf başvurularının;

a) Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile çocuğun cinsel istismarı suçları yönünden 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

b) Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden "Sanık hakkında suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olduğu tespit edilen korunmaya muhtaç çocuk ... ile 15-18 yaş grubu içerisinde bulunduğu anlaşılan diğer korunmaya muhtaç çocuk ...'ye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminden dolayı kamu davası açılarak yürütülen yargılama neticesinde eylemlerin sabit görülmesi üzerine ilk derece mahkemesince mahkumiyet hükmü tesis edildiği anlaşılmış ise de;

Korunmaya muhtaç çocuklardan olan ...'ın beyanları gözetildiğinde sanık tarafından kendisinin karın ağrısı çekmesi nedeniyle eylem tarihinde sanığın kendisine masaj yapma bahanesiyle odaya götürüldüğünü, sanığın karnını ovalarken ilerleyen süre zarfında alt kıyafetlerini çıkartarak cinsel organını ovmaya başladığı, kendisinin olayın şokuyla kilitlenip tepki gösteremediği, 10-15 dakikalık bir zaman diliminde sanığın bu şekilde davranışını sürdürdüğü, neye uğradığını şaşırıp akabinde hemen toparlanarak üzerini giyinip bulundukları odanın kapısını açarak dışarı çıktığına yönelik anlatımları diğer korunmaya muhtaç çocuk ...'un da Çocuk İzleme Merkezindeki anlatımlarına bakıldığında

maruz kaldığını ifade ettiği ilk eylemin kendisi 5. sınıftayken ve odasında üzerini değiştirirken sanığın üzerine atladığı ve bunun üzerine yatağa doğru kaçtığı, abisinin odaya girmesiyle fırsatını bularak o odadan çıktığını sonrasındaki bir tarihte ise sanığın masaj yaptırma bahanesiyle yine bulunduğu ortama gelerek kasık ve cinsel organına doğru elletirdiği ve devamında sanığın boşalmasını sağladığı, iki üç haftalık zaman diliminde 4-5 kez tekrarlayan bu eylemlerin yanı sıra kendisinin banyodan çıktığı bir esnada sanık ...'in kendisinin alt kıyafetlerini çıkartarak bacaklarını kaldırıp kızlık zarına baktığı, sonraki süreçte ise sanığın cinsel organının kendisinin ön özel bölgesine birden fazla olacak şekilde girdiği ve iki kez de sanığın cinsel organının kendisinin ağzının içerisine sokulduğuna yönelik anlatımlarından hareketle sanığın söz konusu eylemlerinin değerlendirilmesinde; her ne kadar sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; aksettirilen olayların oluş şekli, korunmaya muhtaç çocukların yaşları, eylemlerin meydana geldiği yerin müşterek ikamet oluşu dikkate alındığında, sanığın korunmaya muhtaç çocuklara yönelik organ sokmak suretiyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarının işlenmesi için gerekli ve yeterli süre dışında korunmaya muhtaç çocukların hürriyetlerinin kısıtladığına ilişkin her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli kanıt bulunmadığı, bu itibarla sanığa atılı işbu suçun maddi ve manevi yasal unsurlarının da oluşmadığı gözetilmekle, ilk derece ağır ceza mahkemesince sanığın atılı suç sebebiyle beratine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olmakla beraber bu hususun davanın yeniden görülmesi ve duruşma açılmasını gerektirmeksizin CMK’nın 280/1a ve 303/1c maddeleri uyarınca, düzeltilmesi mümkün olduğundan hükmün 1-B ve 2-B bentlerinin çıkartılarak yerine, 'Sanık hakkında Korunmaya Muhtaç Çocuklar ... ve ...'a yönelik Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açılarak, cezalandırılması talep edilmiş ise de; sanığın korunmaya muhtaç çocuklara karşı işbu eylemleri kanunda suç olarak tanımlanmadığından CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince BERAATİNE,'' ibaresinin EKLENMESİ, diğer hususların aynı kalması suretiyle" şeklindeki gerekçe ve uygulama ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilerek esastan reddine, dair karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2023 tarihli Tebliğnamesinde sanık hakkındaki hükümlerin "onanması" yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2023 tarihli Tebliğnamesinde sanık hakkındaki hükümlerin "onanması" yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri

İstinaf başvurusunun dikkatli okunmasına, istinaf heyetinin içi dışı çürümüş, mütereddi ismi üst Mahkeme olan güce arkasını verip, kendini kuvvetli zanneden bu heyetin kolaylıkla cezalanabilir telakkisi ile umumi kanaate dayanmış ve yılın 262 nci kararını vermiş olmakla 5271 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesinin ilk fıkrası gereğince istinaf heyetinin reddi talebinin zaruri hale geldiğine, soruşturma ve kovuşturmanın kanunlara aykırı olarak yürütüldüğüne, soruşturmanın bizzat savcı tarafından yürütülmesi, ifadelerin ve tıbbi kontrol islemleri savcı tarafından yürütülmesi gerekirken kolluğa bırakıldığına, sanığın soruşturmadaki ikrara yönelik ifadelerinin sanığın eğitim ve kültür seviyesi ile çelişkili olduğunun çok açık gözüktüğüne, sanığın soruşturmada hazır bulunan müdafileri ile mağdure ...’un kovuşturmada dinlenmemesinin savunma hakkını ihlal ettiğine, sanığın savunmalarına yönelik gerekli araştırma yapılmadığına, eksik araştırmaya, talep edilen tanıkların dinlenip delillerin

toplanmasına, sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının kaldırılmasına ve dilekçesinde yer alan diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemleri

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin verilen beraat kararının, sanığın eylemini katılan mağdureyi odaya götürüp kapıyı kilitleyip karnını ovma bahanesi ile dokunmaya başladıktan sonra kıyafetini çıkarıp cinsel organına dokunma şeklinde gerçekleştirmesi karşısında kanuna ve usule aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemleri

Kişiyi hürriyeti yoksun kılma suçundan istinaf incelemesi sonucunda beraat kararı verilmiş ise de, sanığın kapıyı kilitleyerek gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle mahkûmiyeti gerektiğinden kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

D. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri

Sanık hakkında üst sınırdan ceza tayini gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın öz kızları katılan mağdurelerden ...'a yönelik müştereken yaşadıkları evlerinde 2017 yılında beşinci sınıfa giderken vücuduna dokunma şeklinde başlayıp iki kez oral çok sayıda vajinal ilişki şeklinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; ...'ye yönelik on yedi yaşında iken ağrıyan karnını ovma bahanesi ile götürdüğü odanın kapısını kilitleyerek cinsel organına dokunma şeklinde çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü