muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7384, Karar No: 2017/17922, Tarih: 20.12.2017

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17036, Karar No: 2022/18449, Tarih: 06.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/17036 E.  ,  2022/18449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, uzunca bir süre şehir dışında kaldıktan sonra, ikametine dönen sanığın, ikametinde bir kısım eşyaları ile birlikte ruhsatlı tabancasını bulamadığına dair şikayetinden yaklaşık 20 gün sonra, evde yaptığı düzenleme sırasında, ruhsatlı silahını bulduğunu beyanla şikayetinden vazgeçtiği anlaşılan somut olayda, sanığın iddialarının suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olmayıp maddi olaylara dayalı anayasal şikayet ve dilekçe hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu, iftira kastıyla yetkili mercilere müracaat ettiği yolunda her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği gözetilmeden unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2286, Karar No: 2012/4186, Tarih: 09.05.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/2286 E.  ,  2012/4186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 6. İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurlarının şirketin iflasını istememek suçlarından sanık ... hakkındaki davanın düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkemenin 31.12.2007 tarihli hükmünün temyizi kabil olmasına rağmen itiraz yasa yoluna tabi olduğu belirtilmiş, şikayetçi vekilinin 15.01.2008 tarihli dilekçesi üzerine de aynı mahkemece 22.01.2008 tarihli karar ile de davanın düşürülmesine dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş, mahkemesince dava dosyası yeniden esas defterine kaydedilerek yapılan yargılama sonunda sanığın 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuş ise de, şikayetçi vekilinin 15.01.2008 tarihli dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak kabulü ile bundan sonraki işlemler yok hükmünde sayılarak 31.12.2007 tarihli hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Mahkeme tarafından, şikayetçi vekilinin 31.12.2007 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi verdiği ve dilekçenin de 26.12.2007 tarihinde hakim tarafından dosyasına havale edilmesine karşın, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de; İİK'nun 349. maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesi yerine davanın düşürülmesine karar verilmesi,

İsabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31962, Karar No: 2014/30528, Tarih: 16.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/31962 E.  ,  2014/30528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2014

NUMARASI : 2014/63-2014/82

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17526, Karar No: 2013/21522, Tarih: 05.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/17526 E.  ,  2013/21522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...’in, bir sebebe dayan- mayan; sanık ...’in, suç kastına ve cezanın ertelenmesi gerektiğine yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanıkların yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salı- verilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra

gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33800, Karar No: 2013/40499, Tarih: 17.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/33800 E.  ,  2013/40499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi ihale alıcısının, KDV'nin %1 oranında alınması gerekirken %18 olarak talep edildiğini belirterek işlemin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1. maddesinde, “Türkiye’de yapılan aşağıdaki işlemler katma değer vergisine tabidir.”hükmü yer almaktadır. Aynı kanunun 1. maddesinin (d) bendinde ‘müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışların katma değer vergisine tabi olduğu hükme bağlanmış 15 ve 48 seri nolu Katma Değer Vergisi genel tebliğlerinin müzayede mahallinde yapılan satışları düzenleyen bölümünde cebri icra, izaleyi şuyu, ipoteğin paraya çevrilmesi ve tasfiye nedenlerle müzayede mahallerinde yapılan açık artırma, pazarlık ve diğer şekillerdeki satışların katma değer vergisine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir. Yasa maddesi ve uygulamaya ilişkin tebliğler birlikte değerlendirildiğinde müzayede mahallerinde yapılan aleni ve özel satışlar ile cebri satışların ticari olup olmadığına bakılmaksızın katma değer vergisine tabi olması gerekmektedir. Yüksek Mahkeme olan Danıştay’ın kararları da bu yöndedir. Uygulamada cebri icra satışlarında katma değer vergisi alınmakta olup, Katma Değer Vergisi Kanununda cebri icra ile ilgili özel bir düzenleme mevcut değildir. Cebri icradaki katma değer vergisi alımı Katma Değer Vergisi Kanununun 1/3-d bendi uyarınca yapılmaktadır.

Mal ve hizmetlere uygulanacak katma değer vergisi oranları, 3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 28.maddesine dayanılarak hazırlanan 30/12/2007 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 24/12/2007 tarih ve 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulunun Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararın birinci maddesinde belirlenmiştir. Sözkonusu maddeye, 01/01/2013 tarihinde yürürlüğe giren 24/12/2012 tarih ve 2012/4116 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Eki Kararın 7.maddesi ile eklenen 6.fıkra uyarınca; (I) sayılı listenin 11.sırasında yer alan net alanı 150 m2 kareye kadar konutlardan; 10/07/2004 tarihli ve 5216 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu kapsamındaki büyükşehirlerde (16/05/2012 tarihli ve 6306 Sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun kapsamında rezerv yapı alanı ve riskli alan olarak belirlenen yerler ile riskli yapıların bulunduğu yerler hariç), lüks veya birinci sınıf inşaat olarak yapılan ve ruhsatın sonradan revize edilip inşaat kalitesinin yükseltilmesi hali de dahil olmak üzere, yapı ruhsatının alındığı tarihte, üzerine yapıldığı arsanın 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanununun 29.maddesine istinaden tespit edilen arsa birim metrekare vergi değeri;

a-Beşyüz Türk Lirası ile bin Türk Lirası (bin Türk Lirası hariç) arasında olan konutların tesliminde bu maddenin birinci fıkrasının (c)bendinde belirtilen vergi oranı,(%8)

b-Bin Türk Lirası ve üzerinde olan konutların tesliminde bu maddenin birinci fıkrasının (a)bendinde belirtilen vergi oranı (%18) uygulanır.

2012/4116 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Eki Kararın yürürlüğe ilişkin 12.maddesinde, 2007/13033 sayılı kararın birinci maddesine eklenen altıncı fıkrayı düzenleyen 7.maddesinin “yapı ruhsatı 01/01/2013 tarihinden itibaren alınan konut inşaatı projeleri ile kamu kurum ve kuruluşları ile bunların iştirakleri tarafından ihalesi bu tarihten itibaren yapılacak konut inşaatı projelerine ilişkin konut teslimlerine uygulanmak üzere” 01/01/2013 tarihinde yürürlüğe gireceği hüküm altına alınmıştır. Burada sözedilen, konutların ilk yapım aşamasındaki teslimler olup, daha sonraki teslimlerde vergiyi doğuran olayın meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte olan yasal düzenleme uygulanacaktır.

Katma Değer Vergisi Kanunu’na göre, katma değer vergisine tabi olan müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışlar, memurlukça açık artırma usulü ile yapılmaktadır. Satışın yapıldığı yer, müzayede mahalli durumundadır. Verginin alınması için, satış nerede yapılırsa yapılsın açık artırma ile yapılması yeterlidir. Satışın yapılması ile vergiyi doğuran olay meydana gelmekle, kesin satış bedeli de verginin matrahını teşkil etmektedir. Satış kesinleşmeden, katma değer vergisi borcunu ödeme yükümlülüğü doğmaz.

Somut olayda, şikayete konu ihaleler, yukarıda açıklanan 2007/13033 Sayılı Bakanlar Kurulunun Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararın birinci maddesine eklenen altıncı fıkranın yürürlük tarihinden sonra 27/08/2013 tarihinde yapılmış olup, ödenecek katma değer vergisi oranı da bu fıkra hükmü kapsamında belirlenecektir. Diğer taraftan İhale konusu taşınmazın, icra müdürlüğü tarafından yaptırılan kıymet takdiri incelemesi sonucunda düzenlenen raporda 128 m2 olduğunun belirtildiği, net alanı konusunda bir bilgiye yer verilmediği, Uşak Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 25.11.2013 tarihli yazısında aynı taşınmazın bodrum kat kömürlüğünün 114 m2, zemin + 1.Kat meskenin net alanının 105x 2=210 m2 olduğunun bildirildiği görülmektedir.

O halde, mahkemece, öncelikle gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle katma değer vergisine esas fiili net kullanım alanının belirlenmesi sonrasında   2012/4116 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Eki Karar ile 2007/13033 Sayılı Bakanlar Kurulunun Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin Kararın birinci maddesine eklenen altıncı fıkrada belirlenen kriterler göre ilgili kurumlardan sorulmak suretiyle ihale konusu taşınmaz hakkında uygulanacak katma değer vergisi oranının tespiti edilmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20051, Karar No: 2014/656, Tarih: 21.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20051 E.  ,  2014/656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölcük Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2013/321-2013/601

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin kasko sigortacısı olduğu aracın evin önünde park halinde iken gerçekleşen sel felaketinde hasarlanarak hurdaya çıktığını, müvekkilinin sigortalısına 09.12.2010 tarihinde 14.000 TL tazminat ödediğini, davalının 2560 Sayılı Kanun'un 2/b maddesi uyarınca yağış sularının toplanması ve yerleşim yerlerinden uzaklaştırılması görevinin olduğunu, bu nedenle oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek aracın sovtaj değeri olan 7.500 TL'nin tenzili ile bakiye 6.500 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, 2560 Sayılı Kanun'un 25. maddesi gereğince yağmur sularının uzaklaştırılması görevinin belediyelere ait olduğunu, ayrıca olayda Karayolları Genel Müdürlüğü'nün de kusurunun bulunduğunu, müvekkiline zarar nedeniyle husumet yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucuna göre; davanın kabulü ile 6.500 TL'nin 09.12.2010 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan raporda, aracın tamirinin ekonomik olmadığı tespit edildikten sonra, aracın kaza tarihindeki hasarsız ikinci el piyasa değeri 13.500 TL, sovtaj bedeli ise 5.000 TL olarak belirlenmiş, hesap hatası yapılarak davacının talep edebileceği nihai zarar 6.500 TL olarak belirtilmiştir. Oysa davacı tarafça dava dilekçesinde aracın sovtaj bedelinin 7.500 TL olduğu ve aracın bu fiyattan satılmış olduğunun belirtilmiş olmasına göre, mahkemece aracın hasarsız ikinci el değeri olan 13.500 TL ile sovtaj bedeli olan 7.500 TL arasındaki fark olan 6.000 TL'ye hükmetmek gerekirken, yazılı şekilde hatalı ve eksik bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8089, Karar No: 2025/1607, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8089 E.  ,  2025/1607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/121 Esas, 2024/121 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 04.12.2017 Tarihli ve 2017/240 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında sağlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Yozgat İl Sağlık Müdürlüğünce 13.02.2024 havale tarihli yazısı ile, korunmaya muhtaç çocuğun Kayseri iline nakil gittiğinden dolayı hakkında verilen sağlık tedbirinin Kayseri İl Sağlık Müdürlüğü tarafından uygulanması talep edilmiştir.

Mahkemece 19.03.2024 tarihli ek karar ile, korunmaya ihtiyacı olan çocuğun ikamet adresinin Kayseri olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin 22.04.2024 Tarihli ve 2024/121 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hâkim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hâkim veya mahkemeye ait olacağı, korunma ihtiyacı olan çocuğun Yozgat açık adresinin ve Kayseri açık adresinin bildirilmediği, merkezî nüfus idaresi sistemindeki adresinin .../Samsun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının d alt bendi uyarınca hakkında sağlık tedbiri uygulanan küçüğün, sağlık tedbirinin uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 2017/240 Tedbir Talep sayılı dosyasında 04.12.2017 tarihli karar ile, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince sağlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 19.03.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Samsun 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.