muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/984, Karar No: 2024/3624, Tarih: 03.04.2024

2.Davalı ... ... vekili cevap dilekçesinde özetle; ""SGK tarafından açılan rücu davasının Sakarya 3. İş Mahkemesi'nin 2018/263 Esas nolu dosyası kapsamında derdest olduğunu, davanın Savcılık soruşturmasında hazırlanan bilirkişi raporundaki kusur durumlarına göre açıldığını, kazanın meydana geldiği yerdeki elektrik iletim hattının mevzuata uygun uzaklıkta olduğunu, iş güvenliği bakımından işaret ve uyarıların inşaat sahasına asıldığını, çalışanlara gerekli uyarıların yapıldığını, yasal yükümlülüklerin yerine getirildiğini, şantiye şefi olan Merve ...'in olayda kusuru bulunmadığını" belirterek; davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı ... Kuyumculuk Mobilya İnşaat Tekstil Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; "SGK tarafından açılan rücu davasının Sakarya 3. İş Mahkemesi'nin 2018/263 Esas no.lu dosyası kapsamında derdest olduğunu, davanın Savcılık soruşturmasında hazırlanan bilirkişi raporundaki kusur durumlarına göre açıldığını, kazanın meydana geldiği yerdeki elektrik iletim hattının mevzuata uygun uzaklıkta olduğunu, iş güvenliği bakımından işaret ve uyarıların inşaat sahasına asıldığını, çalışanlara gerekli uyarıların yapıldığını, yasal yükümlülüklerin yerine getirildiğini, müvekkili firmanın olayda kusuru bulunmadığını" belirterek; davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "Davacı taraf herhangi bir mazeret bildirmeden 12.10.2020 tarihli celseye gelmemiş, davalı vekilleri davayı takip etmek istemediklerini beyan etmiş ve böylelikle Mahkememizce 6100 sayılı HMK'nın 150 nci maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Davacı vekili 19.10.2020 tarihli dilekçe ile süresi içerisinde davayı yenileme talebinde bulunmuştur. Bu yenileme talebine binaen yeni duruşma gün ve saati belirlenmiş ve taraflara tebliğ edilmiştir. Davacı taraf herhangi bir mazeret bildirmeden 01.02.2023 tarihli celseye de gelmemiş, davalı vekili davayı takip etmek istemediğini beyan etmiş ve dosya ikinci kez takipsiz kalmıştır. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/1 inci maddesi uyarınca dava konusunun basit yargılama usulüne tabi olması, HMK'nın 320/4 üncü maddesi uyarınca basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılmasına karar verilecek olması hususları dikkate alınarak açılan davanın ikinci kez takip bırakılması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyanın işlemden kaldırıldığı celse taraflarınca mazeret dilekçesi sunulmamış ise de davalı tarafça sunulan mazeret dilekçesi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeksizin, davalı tarafın davayı takip edip etmeyeceğine ilişkin beyanı alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğunu ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın açılmamış sayılmasına dair karar verilen celseye ilişkin duruşma zaptının UYAP Evrak İşlem Kütüğü incelediğinde Döküman Oluşturma: 01.02.2023, 13:54 olarak, Katip Döküman İmzalama: 14:02 olarak kayıt yapıldığı görülmektedir.

Davacı vekili Av. ... tarafından düzenlenerek dosyaya sunulan 01.02.2023 tarihli mazeret dilekçesine ilişkin UYAP Evrak İşlem Kütüğü incelediğinde, Döküman Oluşturma: 01.02.2023, 14:07 olarak kayıt yapıldığı görülmektedir.

Bu durumda, Mahkemece daha önceden 01.02.2023 tarihi saat 13:30'a bırakılmış olan duruşmanın 13:54 itibarıyla celse açılarak görülmeye başlandığı, davanın açılmamış sayılmasına dair kararın 14:02 itibarı ile imzalandığı, davacı vekilinin mazeret dilekçesinin ise, karar verildikten sonra sisteme eklendiği görülmektedir. Daha önce takipsiz bırakılan ve sonrasında yenilenen dosyanın, görülen davanın basit yargılama usulüne tabi olması sebebiyle HMK.'nun 320/4 üncü maddesi uyarınca ikinci kez işlemden kaldırılamayacağı; bu nedenle de Mahkemece HMK.'nun 150 nci maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına dair verilen kararda usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığı görülmüştür. " gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili özetle; mazeret dilekçesinin değerlendirilmediğini, Yerel Mahkeme kararının çok sonra sisteme yüklendiğini, dökümanın imzalandığı saat ile UYAP a eklendiği saat arasında farklılık olduğunu, sistemden alınan herhangi bir belgenin dosya kapsamında bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın açılmamış sayılmasına dair kararın yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)150 ve 320 nci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın açılmamış sayılmasına dair kararın yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)150 ve 320 nci maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının istek halinde ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14963, Karar No: 2013/6900, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14963 E.  ,  2013/6900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava haksız feshe dayalı müspet zarar ve alacak istemine ilişkindir.

Davacı dava dilekçesinde; davalıya ait iki adet tarlayı Kasım/2008’den itibaren iki yıl süre ile ürün ekimi için kiraladığını, ilk yılın kira parası olan 12.000 TL’yi banka havalesi ile ödediğini, tarlalardan yılda iki ürün alındığını, ilk yıl için bir sorun yaşanmadığını, ikinci yılın ilk ürün olan buğday hasadı yapıldıktan sonra, ikinci ürün ekimi yapılmadan davalının taşınmazı üçüncü kişiye kiraya verdiğini, öte yandan davalının arazileri kendi ekiyormuş gibi başvuruda bulunarak doğrudan gelir desteği ödemelerini tahsil ettiğini, bu ödemelerin kiracıya ait olduğunu belirterek destek ödemeleri nedeniyle 8.000 TL, ikinci üründen dolayı mahrum kaldığı kazanç olan 10.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ise taraflar arasında her hangi bir kira ilişkisi bulunmadığını, davacının hukuka aykırı şekilde taşınmazlara el attığını, çevrenin zorlaması ile ilk yılın ecrimisil bedelini ödediğini, davacıya karşı el atmanın önlenmesi istemiyle dava açtıklarını ancak yargılamanın devamı sırasında davanın konusuz kaldığını belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece; kira akdinin sözlü olarak veya zımni irade beyanı ile yapılabileceği bu kapsamda başlangıçta taraflar arasında bir kira ilişkisi bulunmamasına rağmen davalının kullanım bedeline ilişkin olarak davacı tarafından üç taksit halinde ödenen paraları kabul ederek akde icazet verdiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kira akdi kullandırma ve yararlandırma akitlerindendir. Bununla taşınır veya taşınmaz bir malın veya bir hakkın belli bir bedel karşılığında geçici bir süre için kullanımının üçüncü bir kişiye bırakılması hedeflenmiş olmalıdır. Kanunda kira sözleşmeleri için şekil şartı öngörülmemiştir. Taşınır olsun taşınmaz olsun kira sözleşmeleri yazılı veya sözlü yapılabileceği gibi zımni (üstü kapalı) olarak da vücuda getirilebilir. Yeter ki taraflar kira sözleşmesinin esaslı unsurlarında anlaşmış olsunlar. Ancak kira ilişkisi bir hukuki fiil (vakıa) değil bir hakkın doğumuna, değiştirilmesine veya ortadan kaldırılmasına neden olma niteliği itibariyle bir hukuki işlem (muameledir). Bu nedenle, 6100 sayılı HMK’nun 200. maddesi uyarınca miktar ve değeri 2500 lirayı aşan kira sözleşmeleri hakkında tanık dinlenilebilmesi mümkün değildir. Bu miktar kira miktarının yıllık tutarına göre belirlenecektir.

Somut olaya bakıldığında, taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmamaktadır. Davacı, davalı ile kendisi arasındaki sözlü kira sözleşmesine dayanmıştır. Türk Medeni Kanunu’nun 6. maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Davalı sözlü kira ilişkisine karşı çıktığına göre, kira sözleşmesinin varlığı ve koşulları bunu ileri süren davacı tarafından usulüne uygun delillerle kanıtlanmak durumundadır. Davacı davalıya gönderdiği paraların kira bedeline ilişkin olduğunu iddia etmiş ise de banka havale belgelerinde söz konusu tutarların neye istinaden gönderildiği belirtilmemiştir. Davalı söz konusu parayı ecrimisil bedeli olarak nitelendirmiş olup mahkemece davalının eyleminin kira ilişkisine icazet olarak değerlendirilmesi doğru değildir. Davacı tarafından iddia edilen yıllık kira tutarına göre kira ilişkisinin tanıkla ispatı mümkün olmayıp diğer tarafın açık muvafakati dışında tanık dinlenemez. Mahkemece tanık beyanları ve davalının örtülü kabulü olarak değerlendirilen bir takım eylemlerinden hareketle inceleme yapılarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur. Ne var ki davacı vekili dava dilekçesinde her türlü yasal deliller demek suretiyle yemin delilile de dayanmış olduğundan kira ilişkisinin varlığı konusunda davalıya yemin teklif edebileceği davacıya hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10777, Karar No: 2016/7908, Tarih: 07.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10777 E.  ,  2016/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 20. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 04/12/2013 gün ve 2013/205 - 2013/125 sayılı kararı onayan Daire'nin 17/04/2015 gün ve 2014/7825 - 2015/5386 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait 66 kutu gümüş takı emtiasının...'a hava yolu ile davalı tarafından taşındığını, taşıma tamamlandıktan sonra söz konusu emtianın yine davalıya ait depoya konulduğunu, gümrük işlemleri tamamlandıktan sonra emtianın 2 kap eksik olarak müvekkiline teslim edildiğini, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL maddi, 10.000TL manevi olmak üzere toplam 20.000 TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14395, Karar No: 2014/8153, Tarih: 08.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/14395 E.  ,  2014/8153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 08.05.2013

No : 2011/224-2013/244

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile diğer ödemelerin, 5510 sayılı Kanunun 21. ve 76. maddeler iuyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi n tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anlaşılacağı üzere, Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilen 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki ibareler, kanun koyucu tarafından 21. maddeye aynen yerleştirilmekle, buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir.

506 ve 5510 sayılı Kanunlardaki farklı düzenlemeler karşısında, rücuan tazminat davalarının öncelikle yasal dayanağının saptanması zorunlu olup, bunun için de anılan 26. ve 21. maddelerin zaman bakımından uygulanması konusu irdelenmelidir. Kanunların geriye yürümesi veya yürümemesine ilişkin mevzuatımızda genel bir hüküm bulunmamakta ise de, toplum barışının temel dayanağı olan hukuka ve kanunlara karşı güveni sağlamak, kanun koyucunun keyfi davranış ve tasarruflarını önlemek için, öğretide kanunların geriye yürümemesi esası kabul edilmiştir. Buna göre özellikle hukuk güvenliği dikkate alındığında, Özel Hukuk ve Kamu Hukuku alanında kural olarak her kanun, ancak yürürlüğe girdiği tarihten sonraki zamanda meydana gelen olaylara ve ilişkilere uygulanır, o tarihten önceki zamana rastlayan olaylara ve ilişkilere uygulanmaz. Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralının istisnalarından birini, beklenen (ileride kazanılacağı umulan) haklar oluşturmaktadır. Kamu düzeni ve genel ahlaka ilişkin kurallar yönünden de kanunların geriye yürümesi söz konusudur. Yargılama hukukunu düzenleyen kanunlar da, ilke olarak geçmişe etkilidir. Şu durumda rücuan tazminat davaları bakımından; 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 01.10.2008 tarihi öncesinde gerçekleşen kaza ve olaylara uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gibi, maddenin, yukarıda sıralanan istisnai durumlar kapsamında değerlendirilemeyeceği de açık olduğundan, 01.10.2008 gününden önce meydana gelen kaza ve olaylara 506 sayılı Kanunun 26. maddesi, anılan tarihten itibaren gerçekleşen kaza ve olaylara ise 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi uygulanmalıdır.

Anılan yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde; 03.12.2008 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu sürekli işgöremez hale gelen sigortalıya bağlanan gelir nedeniyle uğranılan zararın davalı işverenden rücuan alınması için açılan davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi olup, yöntemince gerçek zarar hesabı yaptırılıp yukarıdaki ilkeler kapsamında elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

2-Birden çok iş kazasına uğrama halinde sigortalıya gelir bağlanırken "Balthazard" formülü uygulanmakta olup, sigortalıda oluşan sürekli işgöremezlik derecesi ayrı ayrı zamanlarda meydana gelen iş kazası sonucu ortaya çıkan işgöremezlik derecelerinin toplamı olarak kabul edilemez. Bu nedenle Kurumun ilk peşin değerli gelire ilişkin rücu alacağı belirlenirken Balthazard formülünün her kazaya yansıyan oranının saptanması gereklidir.

2-Birden çok iş kazasına uğrama halinde sigortalıya gelir bağlanırken "Balthazard" formülü uygulanmakta olup, sigortalıda oluşan sürekli işgöremezlik derecesi ayrı ayrı zamanlarda meydana gelen iş kazası sonucu ortaya çıkan işgöremezlik derecelerinin toplamı olarak kabul edilemez. Bu nedenle Kurumun ilk peşin değerli gelire ilişkin rücu alacağı belirlenirken Balthazard formülünün her kazaya yansıyan oranının saptanması gereklidir.

Somut olayda, davaya konu zararlandırıcı sigorta olayının; 03.12.2008 tarihinde meydana gelen ikinci iş kazasında, sigortalının, sağ el 2. parmak pip amputasyonu şeklinde gerçekleştiği ve %11 sürekli işgöremezliğe yol açtığı, daha önce 08.12.2005 tarihinde farklı bir işverene ait işyerinde meydana gelen birinci iş kazasında, yine sağ el 3. ve 4. parmaklarda oluşan tendon kesisi sebebiyle %5,2 'lik sürekli işgöremezliğinin bulunduğu, Kurumun Balthazard formülü uygulanarak %15,62 meslekte kazanma gücü kaybı oranı üzerinden gelir bağlandığı ve buna göre talepte bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda , davalı işverenin kendi döneminde meydana gelen iş kazasından ve Balthazard formülü uyarınca kendisine yansıyan oranına ve bunun ilk peşin değerli gelir tutarına etkisine göre, kusuru oranında sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O halde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23453, Karar No: 2016/2107, Tarih: 10.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/23453 E.  ,  2016/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili, müvekkili aleyhine başlatılan kamulaştırmasız elatma tazminatı ilamına dayalı takipte, icra vekalet ücretinin maktu hesaplanması gerekirken İcra Müdürlüğü'nce yapılan 31.03.2015 tarihli dosya hesabında nispi olarak hesaplandığını, hesaplama işleminin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Yasa'nın Geçici 6. maddesinin değiştirildiği, belirtilen Yasaya göre bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir hükmünün getirildiği,11.06.2013 tarihinden itibaren 2942 sayılı Yasa uyarınca hükmedilecek vekalet ücretleri maktu alınması gerektiğinden, şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. Fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de;

-//-