muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16837, Karar No: 2020/5802, Tarih: 27.11.2020

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2016/16837 E.  ,  2020/5802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, Fethiye İlçesi Çökek Köyü çalışma alanında bulunan 181 ada 16 parsel sayılı 7.111,33 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına; 181 ada 17 parsel sayılı 9.245,78 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise, aynı nedenlerle ... adına tespit ve tescil edildikten sonra, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 41. maddesi uyarınca 181 ada 16 parsel sayılı taşınmaz 12.009.06 metrekare, 181 ada 17 parsel sayılı taşınmaz ise 4.348,05 metrekare yüzölçümlü olarak tapuya tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, kendilerine ait taşınmazların sulanmasında kullanılan kadim su arkının kadastro tespiti sırasında dava konusu taşınmazların içerisinde gösterildiğini öne sürerek, mevcut arkın paftasında gösterilmesi istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 181 ada 17 parselin fen bilirkişi Yunus Çakır'ın 08.04.2016 tarihli raporunun ölçü krokisinde (A) harfi ile gösterilen 18,21 metrekarelik kısmı ile çekişmeli 181 ada 16 parselin aynı raporun (B) harfi ile gösterilen 103,20 metrekarelik kısmının tapusunun iptali ile bu kısmın paftasının ark ve ark yolu olarak terkinine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davaya konu suyun kaynak suyu olduğu ve davalılar lehine zilyetlikle mülk edinme şartlarının oluşmadığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Kaynak, kökeni yeraltı suyu olan tabi ve sürekli olarak yeryüzüne çıkan özel mülkiyete girecek nitelikte özel bir su olup, suni bir şekilde veya ara sıra yeryüzüne çıkan su kaynak niteliğini kazanmaz (Gürsoy/Eren/Cansel, Türk Eşya Hukuku, Ankara 1978, s.618). Ayrıca, kaynaktan çıkan suyun yararı kamuya ait bir akarsu oluşturacak kadar bol çıkması halinde kaynak artık özel mülkiyete konu olamaz. Yine, yeraltı suyundan sondaj gibi suni yollarla çıkartılan sulardan yararlanma usulü de 167 sayılı Yeraltı Suları Kanununa tabidir.

Başka bir ifadeyle kaynak suyu kendiliğinden kaynadığı arazinin hudutlarını aşacak debide ise ya da malikinin ihtiyaçlarını karşıladıktan sonra fazlası varsa genel su kabul edilir ve komşular da yararlanabilir. Bu bilgiler ışığında somut olaya gelince; keşif sonrasında düzenlenen jeolog bilirkişi raporuna göre, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümde 1 adet su kaynağının bulunduğu, bu su çıkışının ise yüksek kotlardaki kar ve yağmur sularından gelen suların, kırık ve çatlaklardan sızmasıyla çıkan su olduğu, bu sızma suyun ise çıkış noktasından 10-15 metre sonra orman sınırlarında akan dereye aktığı ve dava konusu taşınmaz bölümü üzerinde herhangi bir ark ve arktan akan suyun bulunmadığı bildirilmiştir. Hal böyle olunca; davaya konu taşınmaz üzerindeki suyun, kamunun yararlanmasına açık olacak nitelikte genel su olmadığı anlaşıldığına göre, Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek kabul kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10469, Karar No: 2013/11749, Tarih: 11.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/10469 E.  ,  2013/11749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Vergi Usul Yasasına muhalefet etmek suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; mahkumiyetine ilişkin Kırıkhan Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25.11.2008 gün ve 2008/519-841 sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.02.2013 gün ve 2011/2663 – 2013/3361 Esas-Karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2013 tarihli itirazı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2013 günlü itirazının, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308/3. madde ve fıkrası gereğince kabulüyle Dairemizin 28.02.2013 gün ve 2011/2663 – 2013/3361 Esas - Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanığa yüklenen defter ve belgeleri gizlemek suçunun işlendiği 01.05.2008 tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/a-2 maddesi yerine, maddenin değişiklikten önceki halinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2- 5237 sayılı Kanun'un 50/3.maddesinin "Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" biçimindeki amir hüküm karşısında, suç tarihi itibariyle 65 yaşını tamamlayan sanık hakkında belirlenen hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- İncelenen dosya içeriğine göre; 2005, 2006, 2007 takvim yıllarına ilişkin belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi

3- İncelenen dosya içeriğine göre; 2005, 2006, 2007 takvim yıllarına ilişkin belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi

inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden katılan idarenin uğradığı zararın sanık tarafından giderilmediğinden bahisle diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 11.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14618, Karar No: 2022/7323, Tarih: 21.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14618 E.  ,  2022/7323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Talep, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davacı idare tarafından 13/04/2012 dava tarihi itibariyle kamulaştırma bedel tespiti ve tescil davası açıldığı, açılan davanın kabulüne karar verildiği, kararın Yargıtay denetiminden geçerek 01/06/2015 tarihinde kesinleştiği, ancak dava tarihinden sonra 25/06/2012 tarihinde davalıların Bursa 3. İdare Mahkemesi'nde dava konusu, ... parsel sayılı taşınmazın, kamulaştırılmasına ilişkin 12/01/2012 tarih ve 152 sayılı “... Belediyesi Encümen Kararının” iptali ile anılan kamulaştırma işleminin dayanağı olan ve Bursa Büyükşehir Belediye Meclisi 13/09/2007 tarih ve 547/16021077-723 sayılı kararı ile onaylanan 1/1000 ölçekli "Hürriyet-Adalet-İstiklal-Soğukkuyu Karaman Mahalleleri Uygulama İmar Planı Değişikliğinin” iptali talepli dava açıldığı, İdare Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda Bursa 3. İdare Mahkemesi'nin 29/11/2013 tarih ve 2012/676 E. - 2013/1186 K. sayılı kararı ile Büyükşehir Belediyesi Uygulama İmar Planı değişikliği ile ... Belediyesi Kamulaştırma kararının iptaline dair karar verildiği ve verilen kararın Danıştay 6. Dairesi'nin 21/06/2017 tarih ve 2017/1939 Esas - 2017/5072 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiğinden bahisle dahili davalılar vekilince yargılamanın yenilenmesi ve kararın kaldırılması talep edilmiştir.

HMK’nın 375. maddesinin 1. fıkrasında yargılamanın iadesi sebepleri tahdidi olarak sayılmış olup yorum yoluyla dahi genişletilemeyeceği dikkate alındığında koşulları oluşmayan talebin reddi yerine, yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi;

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 21/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/15050, Karar No: 2021/3473, Tarih: 22.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15050 E.  ,  2021/3473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından başvurunun kısmen kabulü kararına davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin itirazın kabulüne dair verilen kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili; 17/08/2017 tarihinde, plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen motosiklet sürücüsünün sevk ve idaresindeyken meydana gelen trafik kazasında yolcu konumundaki müvekkilinin yaralandığını, 24.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Islahla talebini 330.000,00 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; başvurunun kabulü ile 255.556,00 TL'nin 05/03/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının kabulü ile uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılarak, talebin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, itiraz hakem heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

İtiraz Hakem Heyetince davacı tarafından kazadan yaklaşık beş ay sonra jandarmaya başvurulduğunu, kazanın gerçekleştiğine dair herhangi bir delil ve tutanak bulunmadığından ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, olayın oluş şeklinin ve davacının olay sonrası tespit edilen yaralanmasının ne şekilde meydana geldiğinin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Somut olayda kazanın 17/08/2017 tarihinde meydana geldiği, davacının 17/08/2017 tarihli hastane evrakı giriş kaydında trafik kazası olarak kayıt edildiği, plakası tespit edilemeyen motorsiklette yolcu olduğunu beyan ettiği, davalı tarafın da davacı tarafın iddia ettiği şekilde bir trafik kazasının ve davacının yaralanmasının kaza sonucu meydana gelip gelmediğini ispat edemediği gözetilerek, davalı tarafın Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına itirazının değerlendirilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti Kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27148, Karar No: 2017/3235, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/27148 E.  ,  2017/3235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/897, Karar No: 2019/7566, Tarih: 09.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/897 E.  ,  2019/7566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

K A R A R

A)Davacı İstemi

Davacılar dava dilekçesi ve ıslah ile eş için Eş için 102.909,81 TL maddi, 250.000,00 TL manevi, her iki çocuk için 76.043,26'şar TL maddi, 250.000,00'er TL manevi, anne ve baba için 250.000,00'er TL manevi tazminat talep etmişlerdir.

B)Davalıların Cevapları

Davalılar vekilleri davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı

İlk derece mahkemesince davalı .... açısından husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden maddi tazminat istemlerinin kabulüne, eş lehine 150.000,00 TL manevi, çocuklar lehine 130.000,00'er TL manevi, anne ve baba lehine 100.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

...Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce davalı ... Genel Müdürlüğü'nün istinaf başvurusunun HMK. 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

E)Temyiz Nedenleri

Davalı ... Genel Müdürlüğü temyiz dilekçesinde özetle davalı ... açısından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, davacılar lehine maddi ve manevi tazminat verilirken murisle aralarında eylemli ve gerçek bir bağ bulunup bulunmadığının araştırılmadığını, davacıların davalarını ispat edemediklerini, davacıların bu konuda tanık dahi dinletmediklerini, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında tazminatların neden bu kadar yüksek verildiğine dair davacılar özelinde bir değerlendirme bulunmadığını, ceza dava dosyasında kendi çalışanlarının beraat ettiğini, diğer davalı ... denetleme yetkilerinin bulunmadığını, asıl işveren olmadıklarını, maddi ve manevi tazminatın fazla olduğunu, kaza tarihinden faiz verilmesinin hatalı olduğunu, Afad tarafından yapılan yardımların tenzil edilmesi gerektiğini, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, maddi tazminat hesabına yönelik itirazlarının dikkate alınmadığını, özellikle peşin sermaye değerli gelir tenzilatında üçüncü kişinin kusurunun yarısı dikkate alındığından müvekkilinin daha fazla tazminat ödemek durumunda kaldığını, destek payları belirlenirken gelirin %70'inin dağıtılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, kardeşler lehine manevi tazminat verilirken murisle aralarında eylemli bağ bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğini, kusurun hatalı tespit edildiğini ileri sürmüştür.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalı ... Genel Müdürlüğü'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalı ... Genel Müdürlüğü'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... Genel Müdürlüğü olan ... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile ... Tek. Elk. Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ... Genel Müdürlüğü'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ...Kömür İşletmeleri A.Ş.'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Sözleşmenin eki konumundaki Teknik Şartname'nin 2. maddesinde işin konusunun "1. maddede cins, mevkii ve sınır koordinatları belirtilen sahadan, idare tarafından bir kısmı yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak verilecek bina, tesis, makine, teçhizat, ve yeraltı galerileri ile yüklenicinin temin edeceği ilave makine, teçhizat, tesis ve personel ile bütün masraflar yükleniciye ait olmak üzere yeraltı işletme yöntemi ile kömür üretme işi" olarak tanımlandığı, bu kapsamda sahada mevcut bulunan şalt tesisleri, jeneratör, karo sahası, vantilatör tesisi, kompresör tesisi, tertip binası, işçi banyoları, lambahane, teshin merkezi, atölye, pres, kül tesisi, kriblaj tesisi, nefeslik vb. gibi tesislerle, Teknik Şartname'nin EK-2 listesinde tanımlanan makine ve teçhizat yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak bırakıldığı, EK-12 olarak tanımlanan listede işin yapılacağı yeraltı maden ocağında idareye ait zincirli ve bant konveyörler bulunduğu görülmektedir. Teknik Şartname'de yüklenici tarafından yapılacak iş programının ve işletme projesinin davalı ... Genel Müdürlüğü'ne sunulacağı, programın veya projenin yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların idarece verilen süre içerisinde giderileceği, idarece onaylanan uygulama projesine yüklenicinin aynen uymak zorunda olduğu, uygulama projesinde ancak idarenin onayı ile revizyon yapılabileceği, sözleşmenin eki olan İdari Şartname'nin 7.3.2 maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlendiği, Sözleşmenin eki olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 11. maddesinde ise, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebileceği, yüklenicinin buna uymak zorunda olduğu kurallar getirilmiştir.Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının tamamında ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;

a) Mesleki risklerin önlenmesi eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b) İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c) Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.

ç) Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğu göz önüne alır.

b) İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c) Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.

ç) Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğu göz önüne alır.

d) Yeterli bilgi ve talimat verilenler dışındaki çalışanların hayati ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır.

(2) İşyeri dışındaki uzman kişi ve kuruluşlardan hizmet alınması, işverenin sorumluluklarını ortadan kaldırmaz.

(3) Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği alanındaki yükümlülükleri, işverenin sorumluluklarını etkilemez.

(4) İşveren , iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin maliyetini çalışanlara yansıtamaz.".

Aynı kanunun " Risklerden Korunma İlkeleri " kenar başlıklı 5. maddesine göre,

"(1) İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler gözönünde bulundurulur.

a)Risklerden kaçınmak.

b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek.

c) Risklerde kaynağında mücadele etmek.

ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı çalışma şekli ve üretim metodlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek.

d) Teknik gelişmelere uyum sağlamak.

e) Tehlikeli olanı tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek.

f) Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek.

g)Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek.

ğ)Çalışanlara uygun talimatlar vermek."

Yine 6331 sayılı Kanun " Risk Değerlendirmesi; Kontrol, Ölçüm ve Araştırma" karar başlıklı 10. maddesinde şu hüküm düzenlenmiştir.

"(1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden risk değerlendirmesi yapmak veya yaptırmakla yükümlüdür. Risk değerlendirmesi yapılırken aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) Belirli risklerden etkilenecek çalışanların durumu,

b) Kullanılacak iş ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi,

c) İşyerinin tertip ve düzeni,

ç) Genç, yaşlı, engelli, gebe veya emziren çalışanlar gibi özel politika gerektiren gruplar ile kadın çalışanların durumu,

2) İşveren, yapılacak risk değerlendirmesi sonucu alınacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri ile kullanılması gereken koruyucu donanım veya ekipmanı belirler.

(3) İşyerinde uygulanacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri, çalışma şekilleri ve üretim yöntemleri, çalışanların sağlık ve güvenlik yönünden korunma düzeyini yükseltecek ve işyerinin idari yapılanmasının her kademesinde uygulanabilir nitelikte olmalıdır.