muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2266, Karar No: 2018/854, Tarih: 27.02.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/2266 E.  ,  2018/854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-d, 29/1, 62/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in eşi olan maktul ...’yi nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sebebe dayanmayan, katılan ... vekilinin eksik incelemeye, TCK’nun 29. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E-2015/85 K sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması ile suçta kullanıldığı anlaşılan ekmek bıçağının müsaderesi yerine sahibine iadesine karar verilmesi hususları bozmayı gerektirmiş, ancak; bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, "Adli Emanetin 2013/876 sırasına kayıtlı bir adet siyah saplı büyük bıçağın iadesine" ibaresinin "Adli Emanetin 2013/876 sırasına kayıtlı bir adet siyah saplı büyük bıçağın TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine" olarak, TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 27/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/871, Karar No: 2018/2762, Tarih: 13.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/871 E.  ,  2018/2762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

a) Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8546, Karar No: 2013/7965, Tarih: 22.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/8546 E.  ,  2013/7965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../02/2012 tarih ve 2009/350-2012/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin sahibi bulunduğu fabrika binası ve tüm müştemilatının davalıya sigorta sözleşmesi kapsamında sigortalı olduğunu, sigorta edilmiş fabrika binasının arkasındaki betonarme istinat duvarının 07.11.2007 günü yağan şiddetli yağmurun etkisi ile yıkıldığını, durumun davalı ... şirketine 07.11 ve 09.11 2007 tarihli yazılar ile bildirildiğini, davalı ... şirketinin ....2007 tarihli cevabı yazı ile istinat duvarının su baskınından değil yer kayması nedeniyle meydana geldiğini, bunun da poliçe teminat kapsamı dışında olduğunu belirterek ödeme yapılamayacağını bildirdiğini, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/32 değişik iş sayılı dosyasında yapılan tespitte istinat duvarının aktif heyalan nedeniyle değil suya aşırı doygun zeminin taşıma gücünü kaybetmesi neticesinde yıkıldığının bilirkişi raporları ile bildirdiğini, duvarın müvekkilince 58.848,85 TL'ye yaptırıldığını, zararın davalıca karşılanması gerektiğini ileri sürerek, oluşan hasarın ve rizikonun sigorta kapsamında kalıp kalmadığının tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ....000 TL tazminatın ihbar tarihi olan 07/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, talep ve dava etmiş, ....02.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 61.203,40 TL'nin 07.11.2007 tarihinden avans faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı ve aktif husumet itirazında bulunduklarını, hasara uğrayan istinat duvarının poliçe ve sigorta güvencesi altına alınmadığını, alınsa bile hasarın yer kayması sonucu meydana geldiğinden teminat kapsamında olmadığını, duvarın yıkılmadan önce taş duvar olarak inşa edilmiş olduğu, ancak yıkıldıktan sonra betonarme olarak yeniden inşa edildiğini, gerçek zararın tazmini gerektiğini, talep edilen tazminat miktarının haksız ve fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu istinat duvarının rizikonun gerçekleştiği 07.11.2007 tarihi itibariyle bildirilen 61.203,40 TL'lik değeri üzerinden poliçe özel şartlarında yer alan %... muafiyet indirimi uygulanmak suretiyle bulunan 59.979,33 TL tazminatın ödenmesi gerektiği, yangın sigortası genel şartlarının B.8-1. maddesi hükmü uyarınca sigortacının kesinleşmiş olan tazminat miktarını en geç bir ay içinde sigortalıya ödemek zorunda olduğu bu hükme göre, davalının temerrüt

tarihinin, ekspertiz rapor tarihinden bir ay sonrası olarak anlaşılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 59.979,33 TL tazminatın temerrüt tarihi olan .../.../2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ....159,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5369, Karar No: 2017/4128, Tarih: 02.10.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/5369 E.  ,  2017/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuklar ... ve diğerleri hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3.maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/06/2015 tarihli ve 2015/174 esas, 2015/625 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 09/07/2015 tarihli ve 2015/647 esas, 2015/468 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığı üzerine, Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 24/07/2015 tarihli ve 2015/1031 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilamında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hakimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 25/08/2017 gün ve 94660652-105-34-6228-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24/07/2015 tarihli ve 2015/1031 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/29, Karar No: 2023/3052, Tarih: 07.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/29 E.  ,  2023/3052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/371 E., 2022/2740 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/646 E., 2021/1010 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davacı karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalı kadının davacı erkeğe psikolojik şiddet uyguladığını, sürekli intihar edeceğini söylediğini, hamilelik döneminde kendine zarar verdiğini, sürekli evi terk edip geri geldiğini, en son 2020 yılı Kurban bayramında evi terk edip babasının evine gittiğini, babasının davacı erkeği silahla tehdit ettiğini, davalı kadının kıskanç olduğunu, davacı erkeğin ailesine kötü davrandığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin davacı babaya verilmesine, çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir-iştirak nafakasının davalı kadından alınıp davacı erkeğe verilmesine, 20.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalı kadından alınıp davacı erkeğe verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı karşı davacı kadın vekili süresinde verdiği cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı karşı davalı erkeğin iddialarının doğru olmadığını, davacı karşı davalı erkeğin ve ailesinin müvekkiline fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, ailesi ile görüşmesini, dışarı çıkmasını yasakladıklarını, müvekkilinin defalarca darp edildiğini, evden kovulduğunu, davacı karşı davalı erkeğin ailesi ile altlı üstlü oturduklarını, müvekkilinin erkeğin ailesinin evinin işlerini yapmaya mecbur bırakıldığını, yeme içmenin beraber olduğunu, kendi evlerine mutfak malzemesi alınmadığını, davacı karşı davalı erkeğin sadakatsiz olduğunu, müvekkilinin eşinin sosyal medyada başkaları ile yazışmalarını gördüğünü, bunun üzerine çıkan tartışmada davacı karşı davalı erkeğin ve annesinin müvekkilini darp ettiğini ve evden kovduklarını, davacı karşı davalı erkeğin kendisini bekar ve çocuksuz olarak tanıtarak başka bayanlarla iletişime geçtiğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin davalı karşı davacı anneye verilmesine, çocuk için 2.000,00 TL tedbir-iştirak nafakasının, davalı karşı davacı kadın için 2.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasının davacı karşı davalı erkekten alınarak davalı karşı davacı kadına verilmesine, nafakalara uygulanacak yıllık arttırımın belirlenmesi ve uygulanmasına, 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın davacı karşı davalı erkekten alınarak davalı karşı davacı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların yaşanan olaylarda birbirlerini affederek evliliklerini devam ettirdikleri fakat yaşanan son olay neticesinde tarafların bir daha bir araya gelmediği, davalı karşı davacı kadının evini terketmeyi alışkanlık haline getirdiği, davacı karşı davalı erkeğin yaşanan son olayda karısını sokağa attığı, kadının geceyi başka bir evde geçirdiği, davalı karşı davacı kadının istememesine rağmen davacı karşı davalı erkeğin aile apartmanında oturmaya devam ettiğinin tanık beyanları ile sabit olduğu, taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı karşı davalı erkeğin ağır kusurlu, davalı karşı davacı kadının az kusurlu olduğu gerekçesi ile her iki davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, tarafların ortak çocuğu ...'nin yargılama sürecinde ve halen davalı karşı davacı anne yanında kaldığı, çocuğun yaşı, anne sevgisi ve ilgisine muhtaç olduğu, alıştığı ortamdan koparılmaması gereği, gelişiminin olumlu olarak devam etmesinin sağlanması ve küçüğün menfaati gerekçesi ile ortak çocuğun velayetinin davalı karşı davacı anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, davalı karşı davacı kadın yanında bulunan ve velayeti davalı karşı davacı kadına verilen ortak çocuk için davacı karşı davalının baba olmaktan kaynaklı, çocuğun boşanma sebebiyle mağdur olmaması, babanın çocuğun ihtiyaçları yönünden giderlere katlanmak durumda olduğu gerekçesi ile dava tarihinden itibaren belirlenen 250,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi olan 03.12.2021 tarihinden itibaren tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 350,00 TL`ye çıkartılmasına, davacı karşı davalıdan alınarak davalı karşı davacıya verilmesine, karar kesinleştiğinde iştirak nafakası olarak devamına, davalı karşı davacı kadının ev hanımı olduğu, ... olmayan çocuğa bakıyor olması, bu durumun iş bulma ihtimalini zorlaştıracağı gerekçesi ile dava tarihinden itibaren belirlenen 200,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi olan 03.12.2021 tarihinden itibaren tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 350,00 TL`ye çıkartılmasına, davacı karşı davalıdan alınarak davalı karşı davacıya verilmesine, karar kesinleştiğinde yoksulluk nafakası olarak devamına, davacı karşı davalı erkeğin davalı karşı davacı kadına yönelik özellikle kadınlık gururunu incitecek şekilde eylemlerde bulunduğu, bu hususun kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğu, yaşanan olaylarda davacı karşı davalı erkeğin ağır kusurlu bulunduğu, davalı karşı davacı kadının az kusurlu olduğu gerekçesi ile 10.000,00 TL manevi, 20.000,00 TL maddi tazminatın davacı karşı davalı erkekten alınarak davalı karşı davacı kadına verilmesine, davacı karşı davalı erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı karşı davalı erkek vekili; dava dilekçesinde iddia ettikleri durumları hem tanık beyanı hem de maddi delillerle ispat ettiklerini, Mahkemece tanık beyanlarına itibar edilmediyse davacı karşı davalı erkeğin nasıl ağır kusurlu kabul edildiğini merak ettiklerini, kararın çelişkili olduğunu, davalı karşı davacı kadının evi terk etmeyi alışkanlık haline getirdiğinin kabul edilmesine rağmen davacı karşı davalı erkeğin kadını sokağa attığının da kabul edildiğini, delillerinin incelenmediğini, davacı karşı davalı erkeğin sürekli ve düzenli bir işinin olmadığını, davalı karşı davacı kadının bir restorantta çalıştığını, yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davalı karşı davacı kadının çocukla ilgilenmediğini, çocuğu davacı karşı davalı erkeğe göstermediğini, nafaka miktarlarının tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına göre belirlenmediğini, hangi eylemin kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunun belirtilmediği, davacı karşı davalı kadın kusurlu kabul edilmişse de davacı karşı davalı erkek lehine tazminat hükmedilmediğini belirterek kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, velayet, nafakalar ve tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların İlk Derece Mahkemesince kabul edilen kusurlarının gerçekleştiği, boşanmaya neden olan olaylarda davacı karşı davalının ağır, davalı karşı davacının az kusurlu olduğu, gerçekleşen kusur durumuna göre karşı davanın kabulüne ilişkin kararın doğru olduğu, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, evlilik süresi, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına, nafakanın niteliğine ve günün ekonomik koşullarına göre, İlk Derece Mahkemesince davalı karşı davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat miktarları ile tedbir ve yoksulluk nafakalarının miktarlarının makul olduğu; ortak çocuğun yaşı, uzman raporu kapsamı, uzman görüşü, çocuğun üstün yararı gereğince velayetin anneye verilmesine ilişkin kararın doğru olduğu, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, ortak çocuğun yaşı ve ihtiyaçları göz önüne alındığında müşterek çocuk yararına bağlanan iştirak nafakası miktarının da makul olduğu gerekçesi ile davacı karşı davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri