muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20420, Karar No: 2014/205, Tarih: 13.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/20420 E.  ,  2014/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2008/24-2012/533

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Gazipaşa Beld. Başkanlığı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı. 1996 yılında ulusal televizyonlardan davalıların Antalya'nın Gazipaşa ilçesinde devre mülk inşa ederek satışa sunduklarım öğrendiğini, 19.07.1997 Tarihli sözleşmeyle 2 adet devre mülk satın aldığını, sözleşmedeki edimlerini yerine getirmesine rağmen davalıların satış sözleşmesinde yazılı bulunan yükümlülükleri yerine getirmediklerini ileri sürerek, şimdilik kullanım bedeli olarak devremülk hakkı için yıllık 1.200 ABD Doları olmak üzere 2 devremülk için 8 yıllık kullanım bedeli olan 16800 ABD dolarının tahakkuk tarihinden itibaren TL kuru üzerinden işleyecek en yüksek faizi ile birlikte 2.200 TL devremülk hakkı için ödenen 984,70 TL. cezai şart bedeli olarak 984.70 TL ve devremülklerin değeri için 1000 TL olmak üzere toplam 6.369.40 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiş, 25.06.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle devremülklerin değeri yönünden talebini ıslah ederek 7500 TL tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalılardan Belediye, devre mülk satımına ilişkin sözleşmenin tarafı olmadığını, aradan 15 sene geçtikten sonra Yargıtay HGK'nun 2010/13-516 esas 2011/6 karar nolu ilamıyla sorumlu tutulduklarını, bunu fırsat bilen diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin sayısı bilinmeyen eski tarihli yeni sözleşmeler akdettiğini, gelişen teknoloji ışığında (mürekkep yaş) yöntemiyle bu tür sözleşmelerdeki imzanın atılış tarihinin tam olarak belirlenebildiğini, şirketten devre 2013/20420-2014/205

Davalılardan Belediye, devre mülk satımına ilişkin sözleşmenin tarafı olmadığını, aradan 15 sene geçtikten sonra Yargıtay HGK'nun 2010/13-516 esas 2011/6 karar nolu ilamıyla sorumlu tutulduklarını, bunu fırsat bilen diğer davalı ... Ltd. Şti.'nin sayısı bilinmeyen eski tarihli yeni sözleşmeler akdettiğini, gelişen teknoloji ışığında (mürekkep yaş) yöntemiyle bu tür sözleşmelerdeki imzanın atılış tarihinin tam olarak belirlenebildiğini, şirketten devre 2013/20420-2014/205

Mülkü satın alan üye sayısının bilinmediğini, üyelerin iddia edilen tarihle mi yoksa Hukuk Genel Kurulu kararından sonra mı üye yapıldığının belirlenmesi gerektiğini, bu sahte ödeme belgeleri ve Belediye Başkanının şirket tarafından yetkisiz temsili sonucu büyük oranda zarara uğratıldığını, ödemelerin gerçekleşmediğini, şirketin ticari defterlerini ibraz etmediğini, bugüne kadar sayısı 300'ü geçen ve sadece bir kişinin 238 adet devre mülkü bu şirketten satın aldığının iddia edildiğini, devre mülk inşaatlarının yapı ruhsatlarının iptal edildiğinin hem yerel hem de genel basında defalarca yer aldığını, inşaata çivi çakmanın imkansız hale geldiğini, bu sebeple 1997 yılında edimin ifasının imkansızlığının anlaşıldığını, devre mülkle ilgili ihalenin de feshedildiğini, dönemin belediye başkanı ile meclis üyelerinin bundan dolayı cezalandırıldığını. Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/179 esas sayılı dosyası ile belediyenin %20 ortağı olduğu şirketin feshi için dava açıldığını, ayıplı İfa kapsamına giren davalarda zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu savunarak davanın zamanaşımı nedeniyle olmadığı takdirde esastan reddini dilemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile bir adet A tipi devremülk değeri için 7.500 TL, alacağın dava tarihinden itibaren en yüksek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, diğer taleplerin reddine karar verilmiş hükmü davalı belediye temyiz etmiştir.

1-Davacı delil olarak 19.07.1997 ve bilgisayar yazıcısında düzenlenmiş 15.08.1997 tarihli devre mülk satış sözleşmelerinin fotokopisine dayanmıştır. Davalı ise YHGK nun 2010/13- 516 E. 2011-6 K. nolu ilamının naylon sözleşmeler düzenlenmesine aracı kılınarak dava kazanılmasının kötüye kullanıldığını, satış tarihinden sonra düzenlenmiş sözleşmeler olabileceğini, ödemelerin belediye kasasına girmemesi nedeniyle tüm belgeler üzerindeki imza, yazı ve rakamların mürekkep yaş (yazı yaşı tespiti) yöntemiyle düzenleniş tarihinin belirlenmesi gerektiğini talep etmiştir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş ise de davacının satış parasını satıcıya ödediğini yasal delillerle ispat etmesi halinde talep hakkı kazanabilir. Davacının ibraz ettiği sözleşmede belediye adına atılan imzanın temsilci sıfatıyla şirket yetkilisi tarafından atılmasının hukuken bağlayıcılığı yoktur. Sözleşmenin bu haliyle her zaman düzenlenmesi imkan dahilindedir. Çünkü sözleşme ve ödeme belgeleri davalı şirketin ticari defter ve belgeleri ile de doğrulanmamıştır. Bu nedenle davacının sözleşme ve ödeme belgelerinin asıllarını ibraz etmesi sağlandıktan sonra davalı belediyenin sahtecilik savunması doğrultusunda bir araştırma yapılması gerekir. İbraz edilmediğinde ise davanın reddine karar verilmelidir, fotokopi belgelere dayanılarak hüküm verilemez. 2013/20420-2014/205

Öyleyse belgeler ibraz edildiğinde savunma doğrultusunda sözleşmede kullanılan bilgisayar yazı stili ve kullanılan fontun sözleşme tarihinde kullanımda olup olmadığı, belgelerdeki kaşe, mühür, pul gibi ilişik materyallerin içeriğine ve bilgisayar yazı teknolojisine varıncaya kadar inceleme yapılarak karar verilmelidir. Bunun için dosyanın diğer seri dosyalarla birlikte İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü gönderilip gerektiğinde bilgisayar mühendisi uzman bilirkişiye inceleme yaptırılmalı-taraf ve yargı denetimine uygun rapor alınmalıdır. Hal böyle olunca sözleşme ve ödeme belgelerinin sıhhati ispatlanmış gibi davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı Belediye yararına BOZULMASINA, ikinci bende göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 112.15TL harcın istek halinde davalı Gazipaşa Beld. Başkanlığına iadesine, 13.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8582, Karar No: 2014/6599, Tarih: 17.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8582 E.  ,  2014/6599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın beraatine,sanıklar ... ve ...'in mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... müdafii,sanık ... ve katılanlar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Katılanların sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda sanık ...'ın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraete ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

B-Sanıklar müdafinin ve sanık ...'in temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin kusura, ceza miktarına, sanık ...'in bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... ili merkez .... köyünün eski ... mezrasının üst tarafında, ... deresi taşkın su ve rusubat kontrolü inşaatının yapımının Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü Kahramanmaraş 20. Bölge müdürlüğü tarafından, ihale yolu ile sanıklar ... ve ... sahibi oldukları ... .... İnş. Ltd. Şti'ne verildiği, olay tarihinde tersip bendi inşaatının yapımının tamamlandığı, ancak kesin kabulünün yapılmadığı, tanıklar ..., ... ... ve katılanlar ...., ..., ..... aşamalardaki vermiş oldukları beyanlarda, olay tarihinde tersip bendi inşaatının yapımı sırasında, olay mahallinde çukurlar açıldığını, bu çukurlarda harçların karıldığını, olay yerinde gerekli tedbirin alınmasını, bu açılan çukurların düzeltilmesini istediklerini, ancak kapatılmadığını beyan ettikleri, olaydan önce yağan yağmur sularının çukurları doldurduğu, ölen çocukların açılan çukurlarda bulundukları olayda, yapılan sözleşme ve özel teknik şartnamenin 17. maddesinde inşaatın yapımı sırasında inşaat alanında gerekli önlemleri yüklenici firmanın alacağının belirtildiği, sözleşme hükümlerine göre yüklenici firmanın yetkilisi olan sanıklar ... ve ... olay yerinde gerekli önleyici tedbirleri almamaları nedeniyle kusurlarının olduğu, ayrıca ölen çocukların velilerinin de bakım ve gözetim

yükümlülüklerinin olduğu ve bu yükümlülüklere uymamaları nedeniyle sorumlu oldukları, mahkemenin kabulü de bu yönde olduğu ve bir isabetsizlik görülmediğinden yeniden bilirkişi raporu alınmasına ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir, ancak;

yükümlülüklerinin olduğu ve bu yükümlülüklere uymamaları nedeniyle sorumlu oldukları, mahkemenin kabulü de bu yönde olduğu ve bir isabetsizlik görülmediğinden yeniden bilirkişi raporu alınmasına ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir, ancak;

TCK'nın 50/4. maddesi gereğince taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli bile olsa diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği dikkate alındığında suçun işleniş şekli, sanıkların sabıkasız oluşları da gözetilerek sanıklar hakkında paraya çevirme konusunda olumlu veya olumsuz bir değerlendirme yapılmaksızın hüküm tesisi,

İsabetsiz olup, sanıklar müdafinin ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10843, Karar No: 2025/3126, Tarih: 10.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10843 E.  ,  2025/3126 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/406 Esas, 2023/406 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Aydın Çocuk Mahkemesinin 04.09.2023 Tarihli ve 2020/918 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Aydın Çocuk Mahkemesinin görevinin sadece Aydın Merkez ile ... ,... ve ... İlçeleri ile sınırlı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin 14.09.2023 Tarihli ve 2023/406 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Aydın Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II.GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Kanunu'nun 5 inci maddesinin c bendi uyarınca verilen bakım tedbirinin uygulanmasının devamı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Aydın Çocuk Mahkemesinin 25.11.2020 tarihli, 2020/218 Tedbir Talep sayılı kararında , korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım, sağlık ve eğitim tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 04.09.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Aydın Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Aydın Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4408, Karar No: 2022/3435, Tarih: 25.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4408 E.  ,  2022/3435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28/02/2007 tarihli ve 2003/34 Esas - 2007/47 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40'ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18'inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu 101 ada 5 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tespit tutanağının okunaklı sureti ile hükmen kesinleşmiş ise mahkeme dosyasının, davacıların dayanmış oldukları Araban Kadastro Mahkemesinin 1993/27 E. 1995/59 K. ve ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/159 E. 1999/43 K. sayılı dosyalarının, dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

1-... Kadastro Mahkemesinin 1993/27 E. 1995/59 K. sayılı dosyasının,

2-... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/159 E. 1999/43 K. sayılı dosyasının,

3- ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının okunaklı sureti ile hükmen kesinleşmiş ise Mahkeme dosyalarının ilgili yerlerden getirtilmesi, sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren ... Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17645, Karar No: 2015/492, Tarih: 22.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17645 E.  ,  2015/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2012/202-2013/378

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın İ.. M.. yönünden reddine, D.. M.. yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı D.. M.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dosyada mevcut bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen ve Terkos Gölü Max. su kotu içinde kaldığı bildirilen dava konusu taşınmazın 1758,97 m²'lik bölümüne fiilen el atılıp atılmadığı, bu kısımda su toplanıp toplanmadığı davalı idareden sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6963, Karar No: 2015/9736, Tarih: 08.06.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/6963 E.  ,  2015/9736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... Vek.Av....

2-... Vek.Av....

3-... vd.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedellerinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ... vekili Av. ... 05.05.2014 tarihli temyiz dilekçesinde, kararın bozulması talebinde bulunduğundan dilekçesinin temyiz dilekçesi niteliğinde olup olmadığı açıklattırılarak, temyiz dilekçesi ise temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya getirtilmesi, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK.nun 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından ve bu dilekçenin davacı tarafa tebliğinin de sağlanmasından,

2-Bilirkişi kurulunca kuruda arazide değerlendirmeye esas alınan taze bamya, taze bezelye ve ıspanağın mutad münavebe ürünleri olup olmadığı, değilse kuruda mutad münavebe ürünlerinin ne olduğu ve bunların 2011 yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına asgari ve azami verimini, dekar başına ayrıntılı üretim giderini (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin Armutlu Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden getirtilerek alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11094, Karar No: 2011/14309, Tarih: 01.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/11094 E.  ,  2011/14309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay'ın yerleşik uygulamaları karşısında, silahla tehdit suçunun oluşabilmesi için silahın mağdura gösterilmesinin yeterli olduğu ayrıca tehdit içeren bir söz söylemesine gerek bulunmadığı dikkate alındığında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında; 765 sayılı TCK.nun 81. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 01.12.2011 gününde yasak silah taşıma suçundan kurulan hükümde oybirliği, tehdit suçundan kurulan hükümde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE : Tehdit Suçu, 5237 sayılı TCK.nun “Tehdit” başlıklı 106’ıncı maddesinde; “(1) Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(2) Tehdidin;

a) Silâhla,

b) ………………………………………………….,

c) …………………………………………………. ,

d) ……………………………………………………………………………..,

işlenmesi hâlinde, fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Tehdit amacıyla kasten öldürme, kasten yaralama veya malvarlığına zarar verme suçunun işlenmesi hâlinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ceza verilir” şeklinde düzenlenmiştir.

Tehdit suçu “Hürriyete Karşı İşlenen Suçlar” içinde yer alan bir suçtur. Tehdit suçu, 765 sayılı TCK. nun 191 ve 188. maddelerinde düzenlenmişti. Yeni TCK.nun tehdit suçunu düzenlemesi ile 765 sayılı TCK.nun düzenlemesi arasında farklar mevcuttur.

Maddedeki düzenleme ile tehdit fiili müstakil olarak suç sayılmaktadır. Kanunun gerekçesinde de belirtildiği üzere "tehdidin koruduğu hukukî değer, kişilerin huzur ve sükûnudur; böylece kişilerde güvensizlik duygusunun meydana gelmesi önlenmiş olmaktadır. Bu nedenle, söz konusu madde ile insanın kendisine özgü sulh ve sükûnuna karşı işlenen saldırılar cezalandırılmış olmaktadır. Fakat tehdidin bu maddeyle korumak istediği esas değer, kişinin karar verme ve hareket etme hürriyetidir." Özgürce karar verebilme ve vermiş olduğu kararı hayata geçirebilme hürriyeti bireyin sahip olduğu en temel haktır.