muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6650, Karar No: 2007/5272, Tarih: 29.03.2007

Somut olayda, ölçümlemenin konusu olan ve 14.05.1998 ile 31.10.1998 tarihleri arasında yapılan Anadolu Otoyolu’nun Yeniçağa-Abant-Gümüşova kesiminde asfalt banketler, refüjler, toprak ve beton kanallar ile kutu veya kemer menfez, mecra büzü ve rögarların temizliği işi ile ilgili 16-133, 16-154, 16-175 sayılı ek genelgelerde asgari işçilik oranı bulunmadığı gerekçesiyle, kurum tarafından işin yürütümü için uygulanacak asgari işçilik oranının %50 olarak resen belirlendiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Yargılama sonucunda serbest muhasebeci mali müşavir bilirkişi tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan raporda, ihale konusu işin, 16.01.1998 tarih ve 16-154 Ek genelge kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği, Sosyal Sigortalar Kurumu Genel Müdürlüğü’nün 16.01.1998  tarih   ve   16-154  sayılı   Ek  genelgesinin   asgari  işçilik   oranlarını  gösteren bölümünün 6. maddesinde “bordür, banket, tretuvar ve asfalt temizliği (makineli)” işinin asgari işçilik oranının %10 olarak belirlendiği belirtilmiş ve bu oran üzerinden hesaplama yapılmıştır. Oysa yapılan işin, mahiyeti gereği asfalt banketler, refüjler, toprak ve beton kanallar ile kutu veya kemer menfez, mecra büzü ve rögarların temizliği işi olduğu, anılan bilirkişi raporunda bahsedilen Sosyal Sigortalar Kurumu Genel Müdürlüğü’nün 16.01.1998 tarih ve 16-154 sayılı Ek genelgesinin çeşitli iş kollarının asgari işçilik ücreti oranlarını gösterir listesinin 6. maddesinde “bordür, banket, tretuvar ve asfalt temizliği (makineli)” işinin yer aldığı, bu nedenle, asgari işçilik oranını, somut dayanaklarını göstermeden, yapılan işin makineli olup olmadığını tespit etmeden soyut olarak belirleyen teknik usullere aykırı bilirkişi raporunun, hükme esas alınabilecek içerik ve nitelikte olmadığı ortadadır. Dolayısı ile böyle bir raporla doğru sonuca varılmasının mümkün olmadığı açıktır.

Mahkemece yapılacak iş, dava konusu iş ile ilgili tüm bilgi ve belgelerin ihale makamı olan Karayolları 4. Bölge Müdürlüğü’nden celbi ile inşaat işlerinde uzman ve özellikle asgari işçilik oranının ve miktarının teknik usullerle saptanmasını bilen kişiler arasından üç kişilik bilirkişi heyeti oluşturularak, bu heyete davaya konu işin, Sosyal Sigortalar Kurumu Genel Müdürlüğü’nün 16.01.1998 tarih ve 16-154 sayılı Ek genelgesinin çeşitli iş kollarının asgari işçilik ücreti oranlarını gösterir listesinin 6. maddesinde yer alan işin kapsamında bulunup bulunmadığını teknik usullerle saptattırmak, söz konusu genelge kapsamında olmadığının belirlenmesi halinde, dava  konusu tahakkuka ait işin gerçekleştirildiği tarihte geçerli birim fiyat analizlerinden de yararlanılmak suretiyle asgari işçilik oran ve miktarını tespit ettirmek, bilirkişilerce tespit edilecek oranın kurum tarafından belirlenen orandan farklı olması halinde bunun sebeplerini matematiksel olarak açıklattırmak, bundan sonra varılacak sonuç uyarınca bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3305, Karar No: 2014/8331, Tarih: 15.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/3305 E.  ,  2014/8331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan beyanı, MERNİS kayıtları, katılanın belirtilen adreste 5 yıl ikamet ettiğine dair... Mahallesi muhtarlığı yazısı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın, suç tarihinde bu adreste ikamet ettiği anlaşılan katılana çıkarılan tebligatları adreste iş yeri bulunduğundan ve muhatap taşındığından bahisle iade ederek icra dosyasına itiraz edememesine, dolayısıyla da faiz ödemesine ve zararına neden olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, suçun bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde, birden fazla olacak şekilde ve TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen aynı Kanunun 43/1 ve 53/5. maddelerinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12141, Karar No: 2007/13876, Tarih: 09.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/12141 E.  ,  2007/13876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 26.10.2004 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.09.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

Medeni Kanunun 683. (önceki Medeni Kanunun 618.) maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının yasal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir. Anılan Kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “Komşu hakkı” bölümünde yer alan 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir.

Burada esaslı unsur, zarar görmedir. Mahkemece, davalı taşınmazındaki bitkilerin gölge yaparak ya da köklerin geçmesi nedeniyle, davacı taşınmazında ne gibi bir zarar oluşturduğu, somut zararın ne olduğu bilirkişi tarafından saptanmamıştır. Somut zararın varlığı saptanmadan, zarar unsuru gerçekleşmiş olsa bile bu zararın ortadan kaldırılmasının ağaçların kökünden kesilme dışında bir yolla giderilme olanağı bulunup bulunmadığı belirlenmeden sınırdaki ağaçların kökünden kesilerek muarazanın giderilmesine dair hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece yerinde keşif yapılarak bilirkişiden ek rapor alınmalı, davalıya ait ağaçların davacı taşınmazına ne tür bir zarar verdiği somut olarak açıklığa kavuşturulmalı, zarar unsuru gerçekleşirse bunun ağaçların kökünden kesilme dışında bir yöntemle giderilip giderilemeyeceği bilirkişiye sorulmalı, zarar unsurunun gerçekleşmesi halinde böyle bir yol varsa muaraza bu şekilde ortadan kaldırılmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ve bilirkişinin yetersiz raporuyla istem yazılı olduğu şekilde hükme bağlandığından, kararın bozulması gerekir.

Kabul şekline göre de; dava münhasıran sınırdaki kavak ağaçlarına ait olmak üzere açılmış iken HUMK.nun 74. maddesindeki taleple bağlılık kuralı hilafına kavak dışındaki meyve ağaçları hakkında da dava varmış gibi karar tesisi yanlıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.11.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5514, Karar No: 2013/8801, Tarih: 02.05.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/5514 E.  ,  2013/8801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Davalı Kurumdan sigortalının aylığında basamak intibakı sonrasında meydana gelen değişiklik neticesinde, 1.11.2007 tarihi itibari ile ödenen aylık miktarının soruralak, alınacak yazı cevabı eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25575, Karar No: 2016/2747, Tarih: 28.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/25575 E.  ,  2016/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana devrettiği dükkan karşılığında katılandan ciro yoluyla aldığı keşidecisi ...... olan 1.000 TL bedelli suça konu senede rakam ile 7 ve yazı ile yetmişbirbin ibarelerini ekleyerek sahte olarak düzenlenen senedi icrada takibe koyduğunun iddia ve kabul edildiği olayda;

Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile ...... İhtisas Dairesinden alınan raporlar nazara alınarak, sanığın 115.000,00 TL bedelle dükkanı katılana devrettiğini, senedin 71000 TL bedelli olarak kendisine verildiğini savunması, senedin keşidecisi olan ...... alonj yazısında senedin 71.000 TL bedelli olduğunu belirtmesi, katılanın aleyhine icra takibine geçilmeden önce senet hakkında şikayette bulunması, katılanın ....... İcra Müdürlüğü’nün ...... E. sayılı dosyasına yaptığı şikayette yalnızca protesto çekilmeden takip yapılamayacağını belirtmesi, senedin bedeli ve tahrifatla ilgili itirazının bulunmaması, ......tarihli ...... İhtisas Dairesinin raporunda senette yapılan değişiklerin katılanın eli ürünü olduğunun belirtilmesine karşın, .......... Fizik İhtisas Dairesi’nin 23/02/2010 tarihli raporunda 7 rakamının farklı kalemle yapıldığı ve aynı kalemle bedelin yazıyla yazıldığını, kimin yazdığı hususunda değişikliklerin teşhise elverişli bulunmadığının tespit edilmesi hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine yeterli nitelikte kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3197, Karar No: 2024/3035, Tarih: 03.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/3197 E.  ,  2024/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/157 E. 2022/307 K.

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Ayrı ayrı hükmolunan ceza miktarlarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burhaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 17.11.2011 tarihli iddianamesi ile, sanığın katılanlar ........, (........) ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle kasten yaralama ve görevi kötüye kullanma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü maddesi (iki kez) ile 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca; katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle aynı tarihli iddianame ile görevi kötüye kullanma suçundan aynı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. Her iki dava dosyasının Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinde birleştirilmesine karar verilmiştir.

2. Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli ve 2014/6 Esas, 2015/441 Karar sayılı kararı ile sanığın katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan beraatine, katılan ... Çelik'e yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi, 51 inci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca, 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, katılanlar ...ve ...'a yönelik görevi kötüye kullanma suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, katılan ...'e yönelik görevi kötüye kullama suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/5505 Esas, 2021/361 Karar sayılı ilamı ile ".... Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun, kişinin kendi irade ve isteği doğrultusunda uygun yere gitmesi veya o yerde kalmasının engellenmesi suretiyle işlenebilen bir suç olması göz önüne alındığında, sanığın eylemlerinin, talim ve terbiye sınırlarını aşarak, her bir mağdura karşı kül halinde cebir, tehdit ile kamu görevinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle, çocuk durumda bulunan kişiye karşı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu " gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli ve 2021/157 Esas, 2022/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (d) ve (f) bentleri ile aynı Kanun'un 62 nci maddeleri uyarınca, katılan sayısınca üç kez 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz isteği,

1. Sanığın suç kastının bulunmadığına,

2. İddianamede kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan açılmış bir dava bulunmadığından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi gereğince ek savunma hakkı verilip ona göre karar verilmesi gerekirken bu hususa uyulmamasına,

3. Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin Yargıtay tarafından verilen bozma kararı öncesinde katılan ...'ya karşı yaralama suçundan verilen 3.000,00 TL adli para cezası ile katılanlar Safiye ve Feriha'ya karşı görevi kötüye kullanma suçundan verilen 3.000,00 TL'lik adli para cezaları kesin olarak verildiğine, bu nedenle yeniden yargılama sonucu katılan ...'ya karşı hürriyeti tahdit suçundan verilen hükmün kesin olduğuna temyiz edilemeyeceğine, bozma ilamında katılan ...’e karşı olan temyizden bahsedilmemesine karşın bozma üzerine Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılamada sanığın katılan ...’e karşı eylemi yönünden de bozma ilamı değerlendirilerek ceza verilmesinin usül ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Ceza miktarına ve duruşmalı incelemeye ilişkindir.

B. Katılanlar vekilinin temyiz isteği,

1. Cezanın üst hadden verilmesi gerektiğine,

2. Lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ve diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

4. Ceza miktarına ve duruşmalı incelemeye ilişkindir.

B. Katılanlar vekilinin temyiz isteği,

1. Cezanın üst hadden verilmesi gerektiğine,

2. Lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ve diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın öğretmen olarak görev yaptığı, katılanların ise bu okulda öğrenci oldukları, 10.05.2011 günü saat 12.10 sıralarında okul çıkışında katılan ...'nin yanında arkadaşları olan tanıklar ......, ve ......, olduğu halde okul bahçesinden dışarıya çıkacakları sırada sanığın katılanın kolundan tutarak ısrarla okuldan başörtülü halde çıkamayacağını belirterek katılanı ittiği ve baş örtüsünü çıkarmasını istediği, katılanın okulun dışında olduğunu belirtip başörtüsün çıkartmayacağını söylemesi üzerine sanığın bu kez katılanı kolundan çekip "git çabuk bunu çıkar yoksa okuldan seni çıkartmam" dediği, katılan ve arkadaşı ......, 'yi lavaboya gönderdiği, kendisinin de peşlerinden gittiği, okula doğru geldikleri sırada diğer katılan ... ve yanında arkadaşı tanık ......; olduğu halde okulun bahçesinde karşılaştıkları, bu öğrencilerin de başörtülü olmaları nedeniyle sanığın katılan ...'ya başörtüsünü çıkartmasını, bu şekilde okuldan çıkamayacağını, kendisinin izin vermediğini, idareden izin almalarını söylediği, katılanların okul müdürü tanık ......,'nin yanına çıkıp izin aldıktan sonra müdür odasından çıkacakları sırada sanık ile karşılaştıkları, sanığın çıkmalarına engel olmak istediği ancak katılan ...'nın bir fırsatını bulup odadan çıkarak koridorda yürüdüğü sırada sanığın katılanın arkasından gelerek başörtüsünü çekip çıkarttığı ve iterek kafasını duvara vurduğu ve katılana hitaben "seni bu şekilde çıkartmayacağımı söylemiştim şimdi defol git" dediği, katılan ...'nın doktor raporunda subjektif ağrı dışında tıbbi müdahale gerektirecek harici tramvatik bulgunun tespit edilemediğinin belirtildiği,

Birleşen dosyada, katılan ...'ün 24.03.2011 tarihinde dersler bittikten sonra okul çıkışında tuvalet koridorunda başını örtüp koridordan dışarı çıkacağı sırada sanığın cep telefonu kamerası ile katılanın görüntülerini çekip kolundan tutarak müdürün odasına doğru iteklediği, olay yerine gelen ve tanık olarak dinlenen diğer öğretmenlerin müdahalesi sonucu katılanın okuldan ayrıldığı, sanığın cep telefonu ile çektiği görüntüleri Burhaniye Milli Eğitim Müdürlüğüne gönderdiği ve bu şekilde yüklenen suçu işlediğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında katılanlar ... (..........)'ya yönelik eylemler nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde:

1. Sanık müdafiinin temyiz istemleri yönünden;

14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3.000,00 TL’ye kadar (3.000,00 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olması ve kasten yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeni ile ve ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği cihetle;

A. Sanık hakkında katılanlar ... (..........)'ya yönelik eylemler nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde:

1. Sanık müdafiinin temyiz istemleri yönünden;

14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3.000,00 TL’ye kadar (3.000,00 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olması ve kasten yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeni ile ve ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği cihetle;

Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin bozma öncesi verilen 27.05.2015 tarihli ve 2014/6 Esas, 2015/441 Karar sayılı kararında sanığın katılan ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan doğrudan 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hüküm hakkında kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma ilamı sonrası, Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2021 tarihli talimat duruşmasında sanığa, bozma ilamının okunduğu ve bu doğrultuda yeniden beyanına başvurulduğu anlaşıldığından ek savunma hakkının tanınmasına yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiş, sanık hakkında bozma öncesi katılanlar ...ve .......,'ye yönelik görevi kötüye kullanma suçundan hükmolunan adli para cezalarının hapisten çevrili olması nedeniyle kesin nitelikte bulunmadığı, ayrıca bozma ilamında sanığın katılan ...'e yönelik eylemi de değerlendirilip bozma kararına dahil edildiği, mahkemece alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulma nedenlerinin karar yerinde gösterildiği ve yeterli görüldüğü anlaşıldığından sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz istemleri yönünden;

Mahkemece yasal ve yerinde gerekçeler ile ceza miktarı tayin edilip takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Katılanlar ve tanıkların beyanları ile sanığın kısmi kabule yönelik savunması, bozma ilamı ve tüm dava dosyası birlikte değerlendirildiğinde; öğretmen olan sanığın, aynı okulda öğrenci olup 18 yaşından küçük olan katılanlar üzerindeki nüfuzunu kötüye kullanıp, katılanlara karşı cebir kullanarak okul saatleri dışında okuldan çıkmalarına engel olmak suretiyle yüklenen suçu işlediği sabit görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde :