muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9480, Karar No: 2017/11693, Tarih: 26.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/9480 E.  ,  2017/11693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir defa işlenebilen bir suç olup, UYAP ortamında yapılan araştırmada aynı eylem nedeniyle aynı şikayetçi tarafından ,aynı sanık hakkında ticareti usulüne aykırı terk etme suçundan mahkumiyet kararları verilip Dairemizin 2015/30705 ve 2015/30739 esasında kayıtlı olan ve farklı günlerde incelenerek bozulmasına karar verilen dosyaların bulunması karşısında; anılan dosyaların birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2062, Karar No: 2017/1853, Tarih: 03.05.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/2062 E.  ,  2017/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1 ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2015 tarihli ve 2015/73 esas, 2015/226 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 25/05/2015 tarihli ve 2015/375-270 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/661 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir. .

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi...." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kumlunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 19/10/2015 gün ve 94660652-105-34-10372-2015-21248/67551 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17/06/2015 tarihli ve 2015/661 değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16160, Karar No: 2023/1389, Tarih: 14.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16160 E.  ,  2023/1389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2022 tarihli ve 2021/344 Esas, 2022/237 Karar sayılı

kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi ile 43 ve 62 nci maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/1205 Esas, 2022/1210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eylemin teşebbüs aşamasında kalması sebebiyle hükmün 6 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü paragrafları çıkarılarak yerine "102/2-1.cümle, 35/2, 43/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılması" şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; kararın onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II-TEMYİZ NEDENLERİ

A. Katılan ...'in Temyiz İstemi

Sanığı kendi çabası ile durdurduğu, eylemin tamamlanmasına bu şekilde engel olduğu, bu sebeple eylem tamamlanmış şekilde ceza verilmesi gerektiği ve teşebbüs hükümleri uygulamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Teşebbüs ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğu, teşdit uygulanması gerektiği, Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

A. Katılan ...'in Temyiz İstemi

Sanığı kendi çabası ile durdurduğu, eylemin tamamlanmasına bu şekilde engel olduğu, bu sebeple eylem tamamlanmış şekilde ceza verilmesi gerektiği ve teşebbüs hükümleri uygulamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Teşebbüs ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğu, teşdit uygulanması gerektiği, Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Katılanın olayın işlendiği yere dair iddialarının hayatın olağan akışına uymadığı, doğrudan görgü tanığı bulunmadığı, katılanın beyanlarının tanık ...'nin beyanları ile çeliştiği, yaşadıklarını eşine ya da kolluk kuvvetlerine anlatmadığı, tanık ... ve katılan beyanlarının aşamalarda ve kendi içinde çelişkiler barındırdığı, olay yeri inceleme tutanağında sanığın eve girdiğine dair delil bulunmadığı, yönlendirmeye açık olan dört yaşındaki kız çocuğunun beyanlarına itibar edilemeyeceği, suçun işlendiğine dair herhangi bir somut delil olmadığı, lehe delillerin değerlendirilmediği ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılanın bir apartman dairesinin giriş katında eşi tanık ... ve kızı tanık İpek ile birlikte yaşadığı, sanığın da aynı apartmanın 2. katında ailesi ile birlikte ikamet ettiği, sanığın katılana karşı cinsel dürtülerle hareket ederek apartman içerisinde bulunduğu bir zaman diliminde rızası hilafına fotoğraflarını çektiği, yine sanığın cinsel dürtülerinin tatmini amacıyla kullandığı ... isimli sosyal medya hesabından katılanın paylaştığı fotoğraflara baktığı,

2. 15.03.2021 tarihine gelindiğinde katılanın apartmanın merdiven altında bulunan bisikleti almak için eğildiği esnada sanığın katılanın yanına giderek omuzuna dokunduğu, sonrasında üzerindeki pijamanın alt kısmını indirerek cinsel organını dışarı çıkartığı, katılana sarılarak pijamasını da cinsel organı görülecek şekilde indirdiği, katılanın bu esnada sanığa engel olmaya çalıştığı, taraflar arasında bir süre boğuşma yaşanması sonrasında katılanın sanığın elinden kurtularak ikametine gittiği, sanığın ise katılanın ikametinde açık olan balkon kapısından içeriye girerek katılanın alt pijamasını çıkarmaya çalıştığı, katılanın direnmesi üzerine bu kez katılanı sürükleyerek ikametin yatak odasına götürdüğü, burada yine katılanın karşı koyması üzerine sanığın katılan ile cinsel ilişkiye giremediği ancak cinsel organı ile katılanın üzerine boşalarak ikametten ayrıldığı,

3. 07.04.2021 tarihinde saat 14.30 sıralarında katılanın apartman bahçesinde bulunduğu esnada sanığın katılanın yanına gelerek katılanı zorla apartman içerisine götürdüğü, burada katılanın iç çamaşırının içerisine elini sokarak vajinasını okşamaya başladığı, ancak yine katılanın direnmesi ve sanığın da yorgun düşmesi üzerine katılanın bir fırsatını bularak sanığın elinden kurtulduğu ve ikametine gittiği,

3. 07.04.2021 tarihinde saat 14.30 sıralarında katılanın apartman bahçesinde bulunduğu esnada sanığın katılanın yanına gelerek katılanı zorla apartman içerisine götürdüğü, burada katılanın iç çamaşırının içerisine elini sokarak vajinasını okşamaya başladığı, ancak yine katılanın direnmesi ve sanığın da yorgun düşmesi üzerine katılanın bir fırsatını bularak sanığın elinden kurtulduğu ve ikametine gittiği,

4. 08.04.2021 tarihinde saat 13.15 sıralarında katılanın ikametinde kızı ile yalnız başına olduğu esnada sanığın kilitli olmayan sürgülü balkon kapısından katılanın ikametinin içerisine girerek bir anda katılanın üzerine atılarak sarıldığı ve zorla katılanı çocuk odasına götürerek yere yatırdığı, sonrasında katılanın üzerine çıkıp elleri ile katılanın göğüslerine dokunarak göğüslerini ve devamında ise vajinasını yaladığı, cinsel organını katılanın bacak arasına sürterek üzerine boşaldığı, gerçekleşen bu olayda da katılanın sanığa direnmeye çalışması üzerine sanığın katılan ile cinsel ilişkiye giremediği ve eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, sanığın bu suretle üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, eylemin teşebbüs aşamasında kalması sebebiyle hükmün 6 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü paragrafları çıkarılarak yerine sanığın "102/2-1.cümle, 35/2, 43/1 ve 62/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılması" şeklindeki ibarenin eklenmesi gerektiği hususu dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden müsnet suçtan dolayı sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihinin 15.03.2021 ile 08.04.2021 tarihleri arasında olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak katılanın aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın, organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı eylemine yönelik başladığı icrai hareketlerini sonuna kadar götürebilme imkanı bulunduğu halde katılanın aşılabilir mukavemeti dışında ciddi bir engel neden olmaksızın kendiliğinden bıraktığı, mevcut haliyle değişik tarihlerde mağdurenin göğüsleri ile cinsel

organını öpmek ve vücuduna sürtmek şeklinde sübuta eren eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 43 üncü maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ..., katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/1205 Esas, 2022/1210 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34639, Karar No: 2017/6925, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/34639 E.  ,  2017/6925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5798, Karar No: 2009/2326, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5798 E.  ,  2009/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin maliki olduğu araca davalının maliki olduğu aracın tam kusurlu çarparak hasara neden olduğunu, hasar bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatı talep etmiştir.

Davalı vekili, kusur oranına ve tazminat miktarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının olayın meydana gelmesinden %75 oranında kusurlu olduğu benimsenerek, davanın kısmen kabulü ile 8.850.Euro'nun, 22.7.2004 takip tarihindeki Türk Lirası cinsinden değeri üzerinden takibin devamına, alacak likit olmadığı için icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin itirazın iptali davasıdır.

Davacı dava dilekçesiyle Türk plakalı aracının trafik kazası sonucu uğradığı zararın yabancı para karşılığının olay tarihindeki döviz kuru üzerinden Türk Lirası (21.894.65.TL asıl alacak ve 692.00.TL işlemiş faizi) olarak tahsilini istemiştir. Taraflar Türk vatandaşı olup Türk plakalı

../...

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin itirazın iptali davasıdır.

Davacı dava dilekçesiyle Türk plakalı aracının trafik kazası sonucu uğradığı zararın yabancı para karşılığının olay tarihindeki döviz kuru üzerinden Türk Lirası (21.894.65.TL asıl alacak ve 692.00.TL işlemiş faizi) olarak tahsilini istemiştir. Taraflar Türk vatandaşı olup Türk plakalı

../...

araçtaki hasar, Türkiye'deki haksız fiil sonucu meydana gelmiştir. Ortada sözleşme dışı bir sebepten kaynaklanan tazminat talebinin bulunduğu açıktır. Sözleşmeye dayalı olmayan tazminat taleplerinde ise yabancı paraya hükmedileceği konusunda yasa da açık bir hüküm yoktur. Bilindiği gibi mala ilişkin zarar, haksız fiilin gerçekleştiği anda meydana gelir. Zarar gideriminden amaç ise haksız fiil tarihinde zarar görenin mal varlığında, haksız fiilden kaynaklanan azalmanın giderilmesidir. Bu durumda YHGK'nun 14.2.2001 gün 2001/19-17 sayılı kararı da gözönünde bulundurularak davacının zararının haksız fiil tarihinde memleket parası üzerinden gerçekleştiğinin kabulü ile Türk Lirası cinsinden hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Türk plakalı davacı aracındaki hasarın Türkiye'de meydana geldiği ve Türkiye'de tamir ettirileceği de göz önünde bulundurularak, meydana gelen hasar Türk Lirası üzerinden hesaplanarak tamirin ekonomik olup olmadığı, tamirin ekonomik bulunmaması halinde aracın kaza tarihindeki ikinci el satış değeri ile hurda değeri de tesbit edilmek suretiyle araçtaki gerçek zararın saptanması için İTÜ Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan denetime elverişli, gerekçeli rapor alınarak varılacak uygun sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bette açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden dolayı BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 13.4.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.