muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8075, Karar No: 2023/96, Tarih: 11.01.2023

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında teşdiden ceza tayininin hatalı olduğuna,

2. Suç vasfının kasten yaralama sonucu ölüme neden olma olarak belirlenmesi gerektiğine,

3. Hata kurumunun uygulaması gerektiğine,

4. Sanık hakkında kurulan hükümde haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine,

5. Maktulün 18 yaşından büyük olduğuna,

6. Tanık beyanlarının dikkate alınmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suça sürüklenen çocuk ile maktulün aynı lisede öğrenci oldukları, maktulün sınıfta kalması sebebiyle ailesinin, kaydını başka okula aldırdığı, maktul ve suça sürüklenen çocuk aynı okuldayken aralarında bir gruplaşma ve tartışmanın yaşandığı, 2019-2020 eğitim öğretim yılının başlarında maktûl ve suça sürüklenen çocuk arasında bir kavganın da olduğu, suça sürüklenen çocuğun beyanına göre maktulün suça sürüklenen çocuğu dövdüğü, ancak suça sürüklenen çocuğun bu dayak yeme olayı ile ilgili herhangi bir şikâyette bulunmadığı, bu durumun suça sürüklenen çocuğun çok zoruna gittiği, suça sürüklenen çocuğun tanık ...'a bir gün maktulü döveceğinden bahsettiği, olay günü de suça sürüklenen çocuğun arkadaşları olan tanıklar ... ve ... ile birlikte maktulün evinin çok yakınında bulunan parkta buluştukları, suça sürüklenen çocuğun arkadaşı tanık ...'a maktulü dövmeye gittiğini söylediği, "Bende bıçak var sen bir şeye karışma, vurma." dediği, suça sürüklenen çocuk arkadaşları ... ve ... ile parkta beklerken maktulün ikâmetinden ayrıldığı ve parkın yanından telefonla konuşarak geçtiği sırada suça sürüklenen çocuğun maktulün peşinden giderek maktulü 3 yerinden bıçakladığı ve eylemine son vererek olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır. Olayın oluş şekli kamera kayıtları ile de sabittir. Suça sürüklenen çocuğun maktulde hedef aldığı bölge, saldırı aletinin niteliği ve olayın oluş şekli de göz önüne alınarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu kabul edildiğinden nitelikli kasten öldürme suçundan hüküm kurulmuştur.

2. Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

3. Tanıklar ..., ... ve ...'nin soruşturma aşamasında alınan beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. Maktul üzerinde yapılan 09.01.2020 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağı ile maktulün 3 adet kesici delici alet yarası sonucu çoklu iç organ kesisinden gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü belirtilmiştir.

5. Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 13.01.2020 tarihli uzmanlık raporu ile suça sürüklenen çocuğun suçta kullanmış olduğu ve adli emanete alınan USA SABER SA42 ibareli bıçağın 6136 sayılı Yasanın 4. Maddesinde belirtilen bıçaklardan olmadığı belirtilmiştir.

4. Maktul üzerinde yapılan 09.01.2020 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağı ile maktulün 3 adet kesici delici alet yarası sonucu çoklu iç organ kesisinden gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü belirtilmiştir.

5. Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 13.01.2020 tarihli uzmanlık raporu ile suça sürüklenen çocuğun suçta kullanmış olduğu ve adli emanete alınan USA SABER SA42 ibareli bıçağın 6136 sayılı Yasanın 4. Maddesinde belirtilen bıçaklardan olmadığı belirtilmiştir.

6. Olay yeri inceleme raporu, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, cd çözüm tutanağı, sosyal inceleme raporu, HTS incelemesine ilişkin bilirkişi raporu, telefon incelemesine ilişkin bilirkişi raporu, görüntü incelemesine ilişkin bilirkişi raporu, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun yazı cevapları dosya içerisinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suça sürüklenen çocuk hakkında teşdiden ceza tayininin hatalı olduğu

Mahkemece Kayseri ili Kocasinan ilçesi Nüfus Müdürlüğünden alınan maktule ait 26.05.2003 tarihli Mernis Doğum Raporu'na göre maktulün doğum tarihinin 26.02.2003 olarak nüfusa tescil edildiğinin anlaşıldığı, buna göre maktulün suç tarihinde 16 yaş 2 ay 25 günlük olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 6 ıncı maddesine göre "çocuk" sayıldığı anlaşıldığından, Mahkeme suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan temel cezayı ağırlaştırılmış müebbet olarak belirlemesinde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Hata

Maktul, 26.02.2003 doğumlu olup suç tarihinde kayden 18 yaşını doldurmadığı gibi 09.01.2020 tarihli ölü muayene tutanağı ile aynı tarihli otopsi tutanağında maktulün görünüşünün, 16-18 yaşlarında olduğunun bildirilmesi, suça sürüklenen çocuğun da soruşturma aşamasında alınan ilk ifadesinde, 18 yaşından küçük olduğunu ve maktulle aynı lisede öğrenim gördüklerini belirttiği, bu kapsamda maktulün kendisiyle yaşıt olduğunu, yaşının küçük olduğunu bildiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin ikinci fıkrasının uygulama koşulları bulunmadığından suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca cezalandırılmasında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Suç vasfı

Suça sürüklenen çocuğun beyanına göre husumet duyduğu maktulü dövmek istediğini daha öncesinde tanık ...'a söylediği, olay günü de suça sürüklenen çocuğun arkadaşları olan tanıkları ... ve

C. Suç vasfı

Suça sürüklenen çocuğun beyanına göre husumet duyduğu maktulü dövmek istediğini daha öncesinde tanık ...'a söylediği, olay günü de suça sürüklenen çocuğun arkadaşları olan tanıkları ... ve

... ile birlikte maktulün evinin çok yakınında bulunan parkta buluştukları, suça sürüklenen çocuğun arkadaşı tanık ...'a maktulü dövmeye gittiğini söylediği, "Bende bıçak var sen bir şeye karışma, vurma" dediği, suça sürüklenen çocuk, arkadaşları ... ve ... ile parkta beklerken, maktulün ikâmetinden ayrıldığı ve parkın yanından telefonla konuşarak geçtiği sırada suça sürüklenen çocuğun maktulün peşinden giderek maktulü batın boşluğuna nafiz olacak şekilde toplam 3 yerinden bıçakladığı ve eylemine son vererek olay yerinden kaçtığı olayda, suça sürüklenen çocuğun kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Haksız Tahrik

Suça sürüklenen çocuk ve maktulün aynı lisede öğrenci oldukları dönemde olay tarihinden yaklaşık 4-5 ay önce Eylül-Ekim aylarında maktulün, suça sürüklenen çocuğu dövdüğü, suça sürüklenen çocuğun bu olayla ilgili bir yere şikâyette bulunmadığı ancak bu olaya çok içerlediği, bu hususlardan tanık ...'a da bahsettiği, yine tanık ...'in de bu hususu arkadaşlarından duyduğunu belirterek suça sürüklenen çocuğun beyanlarını doğruladığı, keza suça sürüklenen çocuğun aşamalarda eylemini maktulden kaynaklanan haksız söz ya da eylemden dolayı gerçekleştirdiği anlaşıldığından değişmeyen beyanlarında bu olayı istikrarlı şekilde anlattığı, suça sürüklenen çocuğun hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca asgarî oranda haksız tahrik indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

E. Eksik İnceleme

Olay yerinde suça sürüklenen çocuğun arkadaşları olan tanık ... ve tanık ...'in hem soruşturma aşamasında hem de kovuşturma aşamasında dinlenildikleri, tanık ...'ın suça sürüklenen çocukta bıçak olduğunu gördüğü ve kendisine siz karışmayın ben tek döveceğim diyerek maktulün yanına gittiğini belirttiği bu anlamda Mahkemece kabul edilen oluş, kamera kayıtları ile tanık anlatımlarımın uyumlu olduğu anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (D) paragrafında açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.05.2022 tarihli ve 2022/554 Esas, 2022/809 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7468, Karar No: 2019/12590, Tarih: 16.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/7468 E.  ,  2019/12590 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Milas Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/12/2017 tarihli ve 2017/8856 soruşturma, 2017/5449 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bodrum Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/03/2018 tarihli ve 2018/855 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 07/06/2018 gün ve 94660652-105-48-7921-2018-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12/06/2018 gün ve 2018/50515 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Somut olayda, müştekilerin alınan ifadelerinde şüphelinin kendilerine ait arazideki zeytin ağaçlardan zeytinleri topladığını iddia etmeleri ve buna ilişkin bir tapu fotokopisini dosyaya ibraz etmeleri, şüphelinin alınan beyanında ise söz konusu arazide Milas 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/249 esas sayılı dosyasından verilen karar ile kendisinin de hak sahibi olduğu zeytin ağaçlarını topladığını, müştekilere ait zeytin ağaçlarına dokunmadığını iddia etmesi, dosya içerisinde mevcut şüphelinin davacı sıfatıyla yer aldığı anılan mahkeme kararı incelendiğinde iddia edilen suça konu yerin şüpheli adına tesciline karar verildiği, Uyap ekranı üzerinden yapılan sorgulamada kararın henüz karşısında, ilgili taşınmaza ait mülkiyet kayıtlarının ve bahse konu Milas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının dosyaya celp edilmesi, atılı suçun oluşup oluşmadığına yönelik mahallinde teknik bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın bu yönüyle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Somut olayda, müştekilerin alınan ifadelerinde şüphelinin kendilerine ait arazideki zeytin ağaçlardan zeytinleri topladığını iddia etmeleri ve buna ilişkin bir tapu fotokopisini dosyaya ibraz ettikleri, şüphelinin alınan beyanında ise söz konusu arazide Milas 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/249 esas sayılı dosyasından verilen karar ile kendisinin de hak sahibi olduğu zeytin ağaçlarını topladığını, müştekilere ait zeytin ağaçlarına dokunmadığını iddia ettiği, dosya içerisinde mevcut şüphelinin davacı sıfatıyla yer aldığı anılan mahkeme kararı incelendiğinde iddia edilen suça konu yerin şüpheli adına tesciline karar verildiği, Uyap ekranı üzerinden yapılan sorgulamada kararın henüz kesinleşmediği, Milas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2016/249 sayılı dosyasın ilgili Yargıtay Dairesi tarafından onanması halinde iddiaya konu zeytin ağaçlarındaki zeytinlerin şüpheli

adına tescil edilen arazi içerisinden çırpılmış olacağı ve kovuşturmaya yer verilmesine dair karar hukuka uygun olduğu, anılan kararının davacı (şüpheli) aleyhine bozulması halinde 5271 sayılı CMK’nın 172/2. ve 173/6. maddeleri uyarınca, daha önce kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinden sonra yeni delil varlığı nedeni ile sanık hakkında kamu davası açılabileceğinin düzenlenmesi karşısında, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve bu karara yönelik itirazın reddi kararları usul ve yasaya uygundur.

Açıklanan nedenlerle;

Bodrum Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/03/2018 tarihli ve 2018/855 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 16/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22060, Karar No: 2012/969, Tarih: 03.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/22060 E.  ,  2012/969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet ve dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa alınmadan dava açılıp karar verilmişse de; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu ve sorgu tarihlerinden itibaren temyiz inceleme gününde gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

I. Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararları ile sanık ... hakkında vergi usul kanununa muhalefet suçundan verilen beraat kararına karşı müşteki idare vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde,

Dolandırıcılık suçundan zarar gören, alınan kredi kartı sebebiyle mali yönden kayba uğrayan banka olup açılan kamu davasına bu suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi Maliye Bakanlığı’nın katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verildiğinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden sanık ... hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan verilen beraat kararı yönünden ise kamu davası açıldıktan sonra CMUK’nun 365, 237 ve 238. maddeleri hükümlerine göre davaya katılmamış olan müşteki idare vekilinin hükmü temyiz etmek hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK’nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında vergi usul kanununa muhalefet suçundan verilen beraat kararlarına karşı katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen vergi usul kanununa muhalefet suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımlarının, sanık ... bakımından sorgusunun yapıldığı 24.2.2005, sanık ... bakımından sorgusunun yapıldığı 12.4.2005, sanık ... bakımından sorgusunun yapıldığı 8.2.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/02/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2265, Karar No: 2016/3038, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/2265 E.  ,  2016/3038 K.**

**"İçtihat Metni"**

6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2015 tarihli ve 2014/548 esas, 2015/245 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 07/10/2015 tarihli ve 2015/829 esas 2015/557 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ...2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 12/10/2015 tarihli ve 2015/824 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ...2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 18/01/2016 gün ve 94660652-105-34-14932-2015-1116/4244 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ...2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 12/10/2015 tarihli ve 2015/824 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16491, Karar No: 2018/16702, Tarih: 10.12.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/16491 E.  ,  2018/16702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanıklar tarafından temyiz başvurusunun süresinde yapılmaması ayrıca haklarında verilen yaralama ve hakaret suçlarına ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, Yerel mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karara karşı sanıklar ... ile ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak Yerel mahkemenin redde ilişkin ek kararının ONANMASINA,

2- Mağdur ... Işık vekilinin temyiz incelemesinde,

Temyiz edenin 08/03/2016 tarihli duruşmada şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 243. maddesi gereğince temyiz yetkisi olmadığı,

Anlaşıldığından, Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karara karşı mağdur ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak Yerel mahkemenin redde ilişkin ek kararının ONANMASINA, 10/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.