muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8791, Karar No: 2024/5555, Tarih: 04.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/8791 E.  ,  2024/5555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/435 E., 2022/786 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

02.02.2011 tarihli tutanağa göre, kolluk ekibinin cadde üzerinde iki şahsı aracın başında görmeleri üzerine, şahısların kaçmaya başladığı ve kovalamaca sonucu yakalandıkları, araçta yapılan aramada, şikâyetçinin fırınından çalınan kutu ve poşet içerisinde bulunan toplam 53,00 TL ve tedavülde olmayan bir miktar paranın bulunduğu, şikâyetçinin mahkemedeki ifadesinde, çalınan paranın toplam 180,00-200,00 TL civarında olduğu, bir kısım paranın kolluk ekibince kendisine teslim edildiği, kalan zararın ise hakkındaki mahkûmiyet kararı kesinleşen Ö.K.'nın kardeşi tarafından giderildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun şikâyetçinin parasının bulunmasına ve kalan zararın giderilmesine bir katkısının olmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesi kapsamında kısmi iadeyi düzenleyen etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanamayacağı hâlde yazılı şekilde karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4120, Karar No: 2013/6914, Tarih: 06.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4120 E.  ,  2013/6914 K.**

* TAPU İPTALİ VE TESCİLİ

* MURİS MUVAZAASI

* BAĞIŞLAMA

* MİRASÇIDAN MAL KAÇIRMA

* ÖLÜNCEYE KADAR BAKMA SÖZLEŞMESİ

* TAŞINMAZIN TAPUDA GÖSTERİLEN SATIŞ BEDELİ İLE GERÇEK DEĞERİ ARASINDAKİ AŞIRI ORANTISIZLIK

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 6

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 706

* TAPU KANUNU (2644) Madde 26

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 237

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 288

**"İçtihat Metni"**

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı H. D. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp dü Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalı N.davayı kabul ettiğinden, diğer davalı H.yönünden ise yapılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/35701, Karar No: 2018/18987, Tarih: 18.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/35701 E.  ,  2018/18987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini, beyan ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Davacı, davalı işyerinde aşçı yardımcısı olarak 20.4.2005-30.12.2011 tarihleri arasında çalışmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının haftanın altı günü, ortalama 09:00 - 22:00 saatleri arasında günlük on üç saat çalıştığı, bir saat ara dinlenme ile haftalık 27 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplanmıştır. Dosyada mevcut bordroların imzasız ve fazla mesai saatlerine ilişkin tahakkuk içermediği görülmüştür. Davacı ile aynı tarihlerde çalıştığını ifade eden davacı tanığı ... işyerinde haftanın her günü 09.00 ile akşam 21:00-22:00-23:00 saatleri arasında çalıştıklarını beyan etmiş, davalı tanığı ... ise davalı işyerinde 17 yıldır müdürlük yaptığını işyerinde yaz ve kış mevsiminde çalışma saatlerinin farklılık gösterdiğini, sabah 09:00 da başlayan çalışmanın yaz mevsiminde 22:00-23:00'a kadar kış mevsiminde ise 18:00-19:00 arasında olduğunu ifade etmiştir. Yapılan işin niteliği, mevsimsel şartlar ve özellikle davacı ile birlikte çalışan davacı ve davalı tanık beyanı birlikte dikkate alındığında, kış mevsiminde davacının haftanın altı günü, 09:00 ile 19:00 arası yaz mevsiminde ise 3 ay için 09:00-22:00 saatlerinde bir buçuk saat ara dinlenme ile çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılıp karar altına alınması dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Karar bu yönüyle hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 18/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9239, Karar No: 2016/22340, Tarih: 10.11.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/9239 E.  ,  2016/22340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Aksi sabit oluncaya kadar geçerli suç tutanağı, 21.10.2010 tarihli kolluk tutanağında traktör izlerinin takip edildiği ve traktörün yanında üç tane şahsın olduğu, bu şahısların yukarıda adları belirtilen sanıklar olduğu, yapılan araştırmada yeni kesilmiş odunların bulunduğu, sanıklara sorulduğunda ağaçları yeni kesmediklerini önceden kestikleri ağaçları almaya geldiklerini söylediklerinin belirtildiği, sanıkların savunmaları, tanık anlatımları ve tüm dosya münderecatına göre; suç aletleri ile birlikte yakalanan sanıkların dikiliden ağaç kesmek eylemlerinin sabit olması karşısında; yakacak ağaç kesmek suçundan mahkumiyetleri yerine yazılı gerekçe ile beraatlerine hükmolunması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31287, Karar No: 2021/7036, Tarih: 31.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31287 E.  ,  2021/7036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; müşteki ...’e ait iş yerinin camını, müşteki ...’e ait iş yerinin ise kilidini zorlayan suça sürüklenen çocukların eylemlerinin hırsızlığa teşebbüs ve iş yeri dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs olmak üzere iki ayrı suçu oluşturmasına rağmen, suç vasfı değerlendirilirken, 5237 sayılı TCK’nın 44.maddesi uyarınca fikri içtima hükümleri uygulanarak, suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan TCK'nın 116/2-4, 119/1-c maddelerinde düzenlenen suçtan haklarında ayrıca ceza verilmemesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; suça sürüklenen çocuk ...’in nüfus kaydına göre 12/10/2000, suça sürüklenen çocuk ...’ın nüfus kaydına göre 23/01/1999, suça sürüklenen çocuk ...’nun nüfus kaydına göre 01/06/1998, suça sürüklenen çocuk ...’nın nüfus kaydına göre 01/10/1997 doğumlu olup 18 yaşını doldurmamış olmaları nedeniyle 26/05/2015, 02/07/2015, 03/12/2015 ve 28/01/2016 tarihli duruşmaların kapalı yerine açık yapılması ve 17/03/2016 tarihli hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun gerekçeli karar başlığında konut dokunulmazlığını bozma suçu olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

I) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığını bozma, suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma ile müştekiler ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

II) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığını bozma, suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma ile müştekiler ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Tüm dosya içeriğine göre; müşteki ...’a ait iş yerinden içinde 30 TL civarı bozuk para bulunan kutunun çalındığı, olaydan sonra yakalanan suça sürüklenen çocuk ...’nun, üzerinde ele geçen paranın 15,75 TL’sinin müşteki ...’a ait iş yerinden çalınan para olduğunu beyan ederek, diğer suça sürüklenen çocukların da suça konu paranın Halil İbrahim’in üst aramasında ele geçtiğini ifade ederek 15,75 TL paranın müşteki ...’ya iadesini sağladıkları, çalınan para kutusunun ise etrafta yapılan araştırma sonucunda kolluk görevlilerince bulunup müştekiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçundan oluşan zararın kısmen tazmin edildiği gözetilerek kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği müşteki ...’dan sorularak, sonucuna göre TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ..., ... ve ...’e yönelik hırsızlık, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçları ile müştekiler ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ...’in, TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda hırsızlık suçu yönünden de uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun işlediği iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olduğuna ilişkin rapor ile yetinilerek eksik kovuşturma sonucu yazılı şeklide hüküm kurulması,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ile ...’nın işledikleri fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Tüm dosya içeriğine göre; müşteki ...’a ait iş yerinden içinde 30 TL civarı bozuk para bulunan kutunun çalındığı, olaydan sonra yakalanan suça sürüklenen çocuk ...’nun, üzerinde ele geçen paranın 15,75 TL’sinin müşteki ...’a ait iş yerinden çalınan para olduğunu beyan ederek, diğer suça sürüklenen çocukların da suça konu paranın Halil İbrahim’in üst aramasında ele geçtiğini ifade ederek 15,75 TL paranın müşteki ...’ya iadesini sağladıkları, çalınan para kutusunun ise etrafta yapılan araştırma sonucunda kolluk görevlilerince bulunup müştekiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçundan oluşan zararın kısmen tazmin edildiği gözetilerek kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği müşteki ...’dan sorularak, sonucuna göre TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 31/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17259, Karar No: 2015/20824, Tarih: 23.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/17259 E.  ,  2015/20824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 06.05.1953 - 02.07.1996 tarihleri arasında fasılasız olarak geçen ve kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 06/03/1993-02/07/1996 tarihleri arası eksik sürelerin tespiti istemine ilişkindir.

Dairemizin, 13/01/2014 tarih ve 2013/18644 E. 2014/120 K. Sayılı bozma kararı üzerine, mahkemece, yazılı olduğu şekilde istemin kabulü ile davacının 06/03/1993-02/07/1996 tarihleri arası kesintisiz 1138 gün çalıştığı ve bu sürelerden 246 günün bildirildiğinin, 892 günün bildirilmediğinin tespitine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme sonucu varılmıştır.

2-Dava, davacının 06/03/1993-02/07/1996 tarihleri arası eksik sürelerin tespiti istemine ilişkindir.

Dairemizin, 13/01/2014 tarih ve 2013/18644 E. 2014/120 K. Sayılı bozma kararı üzerine, mahkemece, yazılı olduğu şekilde istemin kabulü ile davacının 06/03/1993-02/07/1996 tarihleri arası kesintisiz 1138 gün çalıştığı ve bu sürelerden 246 günün bildirildiğinin, 892 günün bildirilmediğinin tespitine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme sonucu varılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri gereği bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır.Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilmeyen sigortalılar, çalışmalarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse bu çalışmaların Kurumca dikkate alınacağı belirtilmiştir. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı, kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli, daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de, çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına 06/03/1993-02/07/1996 tarihleri arası davalı işveren tarafından kısmi bildirim yapıldığı, 1993-1996 arası dönem bordrolarının getirtildiği, davacı tarafından gösterilen ve bildirimleri kısmi olan bordro tanıklarından.... beyanında, davacıyla birlikte çalıştıklarını, inşaat işi olduğu için ara ara girip çıktıklarını, kış dönemi ve yağışlı günlerde çalışma olmadığını, diğer tanık ..., davacının kalıpçı ustası olduğunu, yağışlı günlerde veya malzeme eksik olduğunda inşaatta çalışma olmadığını, davalı tarafından gösterilen ( aynı zamanda inşaatın formeni olduğu belirtilen) ve bildirimleri uyuşmazlık konusu dönemi kapsayan tanık ... ise, davacının amele olarak çalıştığını. inşaatın yavaş ilerlediğini, ayda 30 gün üzerinden çalışma olmadığını, kesintili çalışma olduğunu ve çalıştığı gün kadar Kuruma bildirim yapıldığını belirttikleri, bozma sonrası dinlenen ve bildirimleri kısmi olan bordro tanıkları davacıyı tanımadıklarını ve bazıları inşaatta sürekli çalışma olmadığını beyan ettikleri, davalı işveren tarafından imzalı ve anttetli olan davacıya ait 1994 ve 1996 yıllarına ait vizite kağıtları ile 1994- 1995 yıllarına ait sağlık karnelerinde bildirimlerin kısmi olduğu, yine işyerine ait dönem bordrolarında yukarıda beyanı alınan ve formen olduğu belirtilen şahıs dışında tüm çalışanların bildirimlerinin kısmi olduğu,söz konusu inşaatın yapımına 25/04/1988 tarihinde başlandığı ve 01/04/2000 yılında tamamlandığı, 1993-1996 yılları arası iller bankası tarafından aralıklı olarak hak ediş bedeli ödendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, tüm dosya kapsamı itibariyle davacının çalışmasının kesintili olduğu anlaşılmaktadır. Ancak bazı tanık beyanlarında kalıpçı ustası bazı tanık beyanlarında ise amele olarak çalıştığı belirtilen davacının inşaata ne iş yaptığı belirlenip ve yaptığı işin yılın hangi aylarında ne kadar süre ile yapılabileceği ve bu doğrultuda bildirilmeyen çalışması bulunup bulunmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği dikkate alınıp, öncelikle davacıya sorularak veya bordro tanıkları dinlenerek, davacının inşaatta ne iş yaptığını belirlemek, akabinde yaptığı bu işin yılın hangi aylarında ne kadar süre ile yapılabileceği ve bu doğrultuda bildirilmeyen çalışması bulunup bulunmadığı gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...ne iadesine

23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.