muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4660, Karar No: 2014/4899, Tarih: 11.07.2014

Eldeki davada yapılan yargılama sürecinde sözleşme, devir sözleşmesi, sözleşmenin eki şartnameler, projeler, hakediş raporları, ihale evrakları, geçici ve kesin kabul tutanakları, yer teslim tutanağı, onaylı iş programı, yaklaşık maliyet icmâl tablosu, mahal listesi ve pursantaj tablosu getirilmiş, yanların göstermiş oldukları kanıtlar da toplandıktan sonra gerek mahallinde gerekse dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda iki ayrı bilirkişi kurulundan rapor ve ek rapor alınmıştır. Birinci bilirkişi heyetince KDV dahil fiyat farkı 1.994.145,74 TL, sözleşme dışı yapılan işlerin tutarı KDV dahil 2.589.280,43 TL, sözleşmede belirtilen imalâtların yerine daha farklı imalâtların yaptırılması nedeniyle hesaplanan tutar KDV dahil 1.255.695,89 TL olmak üzere toplam 5.839.122.062,00 TL olarak, ikinci bilirkişi heyetince hazırlanan raporda fiyat farkı 2.111.849,13 TL, personel lojmanları inşaat yer değişikliği öncesi 25.08.2008 tarihli hakediş tutarı 280.582,54 TL, sporcu konaklama inşaatı, personel lojmanları inşaatı, iki adet elektrojen binası, iki adet giriş kontrol binası ve malzeme değişikliğinden kaynaklı fazla imalâtlar bedelinin ihale tenzilatı yapıldıktan sonra 2.569.441,64 TL olmak üzere toplam 4.961.873,31 TL, olduğu %18 KDV'si 893.137,20 TL ilave edildiğinde toplam bedelin 5.855.010,50 TL'ye ulaştığı, yanların %50'şer oranında eşit kusurlu hareket ettikleri ifade edilmiş, yerel mahkemece de ilk rapor benimsenerek ve tarafların %50 kusur durumları da gözetilerek 997.072,87 TL fiyat farkı, 627.847,94 TL sözleşme ekindeki teknik şartname dışında kullandırılan pahalı malzemeler bedeli toplam 1.624.920,81 TL alacağa hükmedilmiş, sözleşme harici işlerin bedeli yönünden ise sözleşmenin anahtar teslimi götürü bedelli sözleşme olup ihale dökümanında yer alan uygulama projeleri ve bunlara ilişkin mahal listelerine dayalı olarak işin tamamı için yüklenici tarafından teklif edilen 11.984.000,00 TL toplam bedel üzerinden akdedildiği, yapılan işlerin bedellerinin ödenmesinde yüklenicinin teklif ettiği toplam bedelin esas alınacağı, davacının işi devir alırken işin mahiyetini inceleyip kabul ettiği işin 13 adet bina inşaat işi olduğu, davacı tarafın 14.12.2011 tarihli dilekçesinden de anlaşıldığı üzere davacının kabulünde olduğu binaların farklı blok ve bölümlerden oluşması sebebiyle davacının kandırıldığı iddiasının ve bu iddianın bir takım projelerin kaybolmasına bağlanmasında ise davacının zaten yapacağı işi devir almadan önce inceleyip tespit ettiği, buna rağmen işe devam edip hiçbir ihtirazi kayıt ileri sürmediği, işin niteliği ve miktarı ile tutarını bilebilecek uzmanlığa sahip inşaat işi yapan tacir olduğu gerekçesi ile sözleşme dışı yapıldığı iddia edilen işlerle ilgili iş bedeli istemi yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir. Yerel mahkemenin anılan bu kalem işin bedelinin reddine yönelik karar gerekçesi yerinde olup herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır

. Yerel mahkemenin anılan bu kalem işin bedelinin reddine yönelik karar gerekçesi yerinde olup herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak fiyat farkı ve sözleşme ekindeki teknik şartname dışında kullandırılan pahalı malzemeler bedeli ile ilgili alacak isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi isabetli görülmemiştir. Şöyle ki; işin geçici

kabulünün yapılması için davacı yüklenici tarafından davalı iş sahibi idareye 15.11.2007 tarihli dilekçeyle başvurulmuş, 30.11.2007 tarihli geçici kabul tutanağı düzenlenmiş, geçici kabul itibar tarihi 08.11.2007 günü olarak belirlenip idarece 17.04.2008 tarihinde onaylanmıştır.

Sözleşmenin eki olan Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 42. maddesi uyarınca yüklenicinin yaptığı işin süresinde tamamlandığı yapı denetim görevlisi tarafından tespit edilmiş, ancak kabul komisyonunun iş yerine gitmesi ve kabulü yapması herhangi bir nedenle geçikmiş ise kabul tutanağında işin gerçek bitiş tarihi belirtilir ve bu işin geçici kabul tarihi olur düzenlemesine yer verilmiştir. Şartnamenin anılan bu hükmü nazara alındığında işin 08.11.2007 geçici kabul itibar tarihi itibariyle bittiği ve teslim edildiği açıklık kazanmaktadır. Belirlenen bu somut gerçeğe rağmen geçici kabul tarihinden sonra yine çalışma yapılıp işin Haziran 2008 tarihine kadar devam ettiği ve bu tarihte tamamlandığı iddia edilerek fiyat farkı talep edilmesi ve bu dönem için fiyat farkı hesaplanıp hüküm altına alınması doğru olmamıştır. Bu bakımdan fiyat farkı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulması isabetli olmamış bozma nedeni sayılmıştır.

Diğer yandan sözleşme ekindeki teknik şartname dışında isteğe bağlı olarak kullandırılan pahalı malzemelerin bedeli talep edilmiş ve bu kalem istemin kısmen kabulüne karar verilmişse de; somut olayda yapılan işle ilgili olarak 10 adet ara hakediş ve 1 adet kesin hakediş düzenlendiği anlaşılmaktadır. Anılan malzemelerle ilgili 10 adet ara hakedişte gerekli işlem yapılmış ve imalât kalemleri özellikleri ile birlikte gösterilmiştir. Bu ara hakedişlere herhangi bir itirazda da bulunulmamıştır. Yapım işleri Genel Şartnamesi'nin 40. maddesinde yapılan imalâtlar nedeniyle düzenlenen hakedişlere ne şekilde itiraz edileceği ve sonuçları yazılmıştır. Bu husus sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMY'nin 287. maddesi uyarınca delil sözleşmesi olarak kabul edildiğinden mahkemece re'sen gözetilmelidir.

Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 40. maddesinde yüklenicinin geçici hakedişlere itirazı olduğu takdirde karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerekçeleri idareye vereceği ve bir örneğini de hakediş raporuna ekleyeceği dilekçesinde açıklaması ve hakediş raporunu idareye verilen ...... tarihli dilekçemde yazılı ihtirazi kayıtla cümlesini yazarak imzalaması gereklidir. Eğer yüklenicinin hakediş raporunun imzalanmasından sonra tahakkuk işlemi yapılıncaya kadar yetkililer tarafından hakediş raporunda yapılabilecek düzeltmelere bir itirazı olursa hakedişin kendisine ödendiği tarihten başlamak üzere en çok on gün içinde bu itirazını dilekçe ile idareye bildirmek zorundadır.

Yüklenici itirazını bu şekilde bildirmediği takdirde hakedişi olduğu gibi kabul etmiş sayılır. Dava konusu somut olayda bu kapsamda ele alınıp değerlendirildiğinde ara hakedişlere davacı yüklenici şirketin herhangi bir itirazı olmamış hakedişleri olduğu gibi kabul etmiş sayılmıştır. O halde sözleşme ekindeki teknik şartname dışında isteğe bağlı olarak kullandırıldığı iddia edilen pahalı malzemelerin bedeliyle ilgili alacak talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken bu kalem alacak isteminin de kısmen kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan olgular gözetilerek davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü yönünde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacının tüm temyiz itirazların reddine 2. bent uyarınca kabulü ile kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA,1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz

ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 11.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25573, Karar No: 2022/4803, Tarih: 16.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25573 E.  ,  2022/4803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ve müştekinin her ikisinin de suça konu ağaçların bulunduğu alanın kendi mülkiyetlerinde bulunduğu ve kamuya ait yola ağaç dikildiği ve bu ağaçlara zarar verildiği iddialarına karşılık olarak, mahallinde keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporu sonucu mülkiyet iddiaları açıklığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/500, Karar No: 2013/1436, Tarih: 02.10.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/21-500 E.  ,  2013/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2012

Taraflar arasındaki “hizmet tespiti ve işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Karşıyaka 1.İş Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 21.05.2010 gün ve 2007/451 E-2010/419 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'nin 09.02.2012 gün ve 2010/7971 E., 2012/1401 K. sayılı ilamı ile;

(...Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Yasanın 6. ve 79/10. (5510 sayılı yasa açısından ise 86/9. ) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6.madde de, çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan yasanın 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise, 4857 sayılı yasadan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hakim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki, SGK nun bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hakimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde birkısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öteyandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan güven bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tesbiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı ayrı ayrı başvurma ve nisbi harca tabi olduğunu da gözardı ederek bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve eksik yargı harçlarını tamamlattıktan sonra yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

0 halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 506 sayılı Kanun'a tabi zorunlu sigortalı hizmet sürelerinin tespiti ile 4857 sayılı İş Kanunu’ndan kaynaklanan tazminat ve alacak istemlerine ilişkindir.

Direnme hükmünü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu'nun önüne gelen uyuşmazlık, hizmet tespiti davası ile işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin davaların birlikte görülüp görülemeyeceği ile ayırma kararı verilmesi gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle her iki davanın hukuksal nitelikleri üzerinde durulmalı ve ardından da bu iki davanın usul hükümleri çerçevesinde birlikte görülme olanağının bulunup bulunmadığı hususu irdelenmelidir.

İlkin, sigortalı hizmetin tespiti davalarının hukuksal niteliği ve yargılama yöntemi üzerinde durulmasında yarar vardır.

Ülkemizde Sosyal Güvenlik Kurumuna tabi olması gerektiği halde, Kurumun bilgisi dışında çalıştırılan büyük bir kitlenin olduğu bilinen bir gerçektir. Bu nedenle sigortalı hizmetin tespiti davaları iş mahkemelerini en çok meşgul eden uyuşmazlıklar arasında yer almaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2017/1947, Karar No: 2021/644, Tarih: 26.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/1947 E.  ,  2021/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz nedenlerinin reddine; ancak:

Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların kendi içinde zincirleme şekilde ayrı ayrı suçları oluşturduğu nazara alınarak sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarına ilişkin iki kez hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden TCK'nin 43. maddesi de uygulanmaksızın tek hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

26.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3572, Karar No: 2023/3956, Tarih: 07.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/3572 E.  ,  2023/3956 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/78 E., 2014/311 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2014 tarihli ve 2013/78 Esas, 2014/311 Karar sayılı kararı ile;

a) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü madde, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci madde uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü madde, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci madde uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.12.2017 tarihli ve 14-2015/40253 sayılı onama ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun mahkeme ifadesinde eylemin sürtünme yoluyla gerçekleştiğini beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun yaşı itibariyle eylemin sonuçlarını ve sorumluluklarını bilmeden mağdurun kendisine olan davranışlarına karşılık verdiği, nitelikli bir eylemin gerçekleşmediği, suça sürüklenen çocuğunda psikolojisinin olay nedeniyle etkilendiği, ayrıca mahkeme her ne kadar 28.12.2012 tarihinde gerçekleştiği iddia olunan ilk eylem nedeniyle de zincirleme suç hükümlerini uygulamışsa da, iddia olunan bu eylemle ilgili somut en ufak bir kanıtın bulunmadığı, bu durumun suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilmesi gerektiği, açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün bozulması gerektiğine yönelik istemden ibarettir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin mahkemeye sunduğu 12.10.2014 tarihli dilekçesinde suça sürüklenen çocuğun kendisine yönelik bir eyleminin bulunmadığını, ayrılığa öfkelenmesinden dolayı suça sürüklenen çocuğa suç isnat ettiğini beyan etmiş olması, suça sürüklenen çocuk ile mağdure arasında gerçekleşen sosyal medya konuşmalarının suça sürüklenen çocuğun beyanlarını doğrulaması husuları dikkate alındığında suça sürüklenen çocuğun mağdureye karşı bir eyleminin bulunmadığı, mağdurenin suça sürüklenen çocuğun kendisinden ayrılması nedeniyle ona duyduğu öfke nedeniyle iftira attığı, bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkında beraat hükmü kurulması gerekirken mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu yönündedir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... İle İlgili Olarak

Mağdure ... ...'nin okuldan arkadaşı ......'nin doğum günü nedeniyle 28.12.2011 tarihinde ......'nin evine gittiği burada arkadaşı ......'nin ağabeyi olan ... ... ile tanıştığı, mağdure evin balkonunda iken duştan çıkan ... ...'in bornozuyla balkona geldiği, arkadan mağdureye sarılıp mağdurenin boynundan öptüğü, o gece o evde kalan mağdurenin arkadaşının odasında yattığı, gece vakti suça sürüklenen çocuk ...'in mağdurenin yatağına geldiği, mağdurenin elbiselerinin üzerinden mağdurenin vücudunu okşadığı, vajinasına dokunduğu ve öptüğü,

13 Ocak 2013 günü mağdurenin tekrar arkadaşı ......'nin evine gittiği, gecenin ilerleyen saatlerinde mağdure ile suça sürüklenen çocuk ...'in yine bir araya geldikleri, mağdureyi yattığı yerden salona götüren suça sürüklenen çocuğun ısrarlı tavırlarına dayanamayan mağdurenin, suça sürüklenen çocukla cinsel ilişkiye girdiği, mağdurenin elbiselerini soyan suça sürüklenen çocuğun, cinsel organını mağdurenin vajinasına soktuğu, böylece suça sürüklenen çocuk ...'in, mağdureye yönelik olarak zincirleme biçimde organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği anlaşılmıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... İle İlgili Olarak

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... İle İlgili Olarak

Mağdurenin 2011 yılı Eylül ayında aynı okulda okuyan ...... isimli arkadaşının akrabası olan suça sürüklenen çocuk ... ile ...... aracılığıyla tanıştığı ve arkadaşlıklarının başladığı, suça sürüklenen çocuk ...'in, Sivas iline gitmesinden sonra da internet ortamından görüşerek arkadaşlıklarını sürdürdükleri, 2011 yılı Temmuz ayında suça sürüklenen çocuğun Ankara'ya geldiği, mağdurenin suça sürüklenen çocuğu evlerine davet ettiği, mağdure ile suça sürüklenen çocuğun evde bulundukları sırada, suça sürüklenen çocuk ...'in, mağdure ile sevişme isteğini dile getirdiği, önce tereddütlü davranan mağdurenin, ...'in kendisini sevdiğini söylemesi üzerine cinsel ilişki teklifini kabul ettiği ve rızasıyla suça sürüklenen ... ile cinsel ilişkiye girdiği, suça sürüklenen çocuk ...'in, cinsel organını mağdurenin anüs kısmına soktuğu, ayrıca ağzına da cinsel organını soktuktan sonra vajinasına da cinsel organını sokmak suretiyle mağdureye cinsel istismarda bulunduğu, ertesi gün tekrar mağdurenin evine gittiğinde yeniden sevişme isteğinde bulunduğu, ancak mağdurenin adetli olması nedeniyle bunun gerçekleşmediği, suça sürüklenen çocuğun, eliyle mağdurenin vajinasına dokunup ellediği, böylece suça sürüklenen çocuk ...'in suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdureye yönelik zincirleme biçimde organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçunu işlediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdureye karşı 28.12.2011 tarihinde gerçekleştirildiği iddia edilen eylemle ilgili olarak olayın intikal şekli ve zamanı, suça sürüklenen çocuğun savunması ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdurenin başka delille desteklenmeyen soyut ve çelişkili beyanları dışında 28.12.2011 tarihindeki eylemin gerçekleştiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın mağdureye karşı tek eyleminin 13.01.2013 tarihinde gece vakti mağdureye karşı nitelikli cinsel istismar eylemi olduğu, bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden anılan madde hükmü gereği cezanın artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma gerekçesine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden