muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/511, Karar No: 2019/121, Tarih: 21.02.2019

5237 sayılı TCK'nın “Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme” başlıklı 281. maddesinin 1. fıkrası ise; "Gerçeğin meydana çıkmasını engellemek amacıyla, bir suçun delillerini yok eden, silen, gizleyen, değiştiren veya bozan kişi, altı aydan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Kendi işlediği veya işlenişine iştirak ettiği suçla ilgili olarak kişiye bu fıkra hükmüne göre ceza verilmez." şeklinde düzenlenmiştir.

Madde ile daha önce işlenmiş olan bir suçun delil ve eserlerinin yok edilmesi, silinmesi, gizlenmesi, değiştirilmesi veya bozulması, işlenen suçtan bağımsız bir suç olarak tanımlanmıştır.

Bu suçun konusunu, daha önce işlenmiş olan bir suçun delil ve eserleri oluşturmaktadır. Bir suçtan elde edilmiş olan eşyayı da suçun eser ve delili olarak kabul etmek gerekir. Bu itibarla söz konusu suç, önceden işlenmiş bir suçun varlığını gerekli kılmaktadır.

Söz konusu suç seçimlik hareketli bir suçtur. Bu seçimlik hareketler, suçun delil ve eserlerinin yok edilmesi, gizlenmesi, değiştirilmesi veya bozulmasından ibarettir.

Bu suçun oluşabilmesi için, failin gerçeğin meydana çıkarılmasını engellemek amacıyla hareket etmesi gerekir. Ancak fıkra metninde bir şahsi cezasızlık sebebine yer verilmiştir. Buna göre, kişiye kendi işlediği veya işlenişine iştirak ettiği suçun delillerini yok etmesi, gizlemesi veya değiştirmesi dolayısıyla ayrıca ceza verilmez. Ancak kabul edilen bu şahsi cezasızlık sebebi sadece suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçu ile sınırlı olup sanığın eyleminin ayrıca başka bir suç oluşturması durumunda, örneğin resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek, hırsızlık mala zarar verme; o suçtan dolayı cezalandırılabilmesi mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

02.11.2010 tarihinde, kolluk görevlilerince gerçekleştirilen devriye görevi sırasında, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...’in şüpheli davranışlar sergilemesi nedeniyle durdurulup yapılan üst aramasında pantolonunun sağ ön cebinde daralı ağırlığı 3 gram gelen ve esrar olduğu değerlendirilen maddenin ele geçirildiği, adı geçenin ifadesinde söz konusu maddeyi Karşıyaka Mahallesinde ikamet eden, fotoğrafından teşhis ettiği ve evini de gösterebileceğini belirtiği inceleme dışı sanık .....'dan satın aldığını söylediği, aynı gün saat 23.40 sıralarında ...'in tarifi ve göstermesi üzerine inceleme dışı sanık .....’un evinin tespit edildiği, mahkemeden alınan adli arama kararına istinaden 03.11.2010 tarihinde saat 15.30 sıralarında inceleme dışı sanık .....’un ikametine gidildiği, inceleme dışı sanığın evinin girişinde biri iç diğeri ise dış tarafa açılan iki adet çelik kapı bulunduğu, dışarı açılan ilk çelik kapının demir parmaklık şeklinde olduğunun görüldüğü, daha önceki tarihlerde yapılan operasyonlar sırasında görevliler ikamete girinceye kadar uyuşturucu maddelerin yakılmak ya da banyoda bulunan su giderine dökülmek suretiyle imha edilmesi ve aynı şekilde yine imha edilebileceğinin değerlendirilmesi üzerine, ikametin kapısının açılmasını sağlamak amacıyla iki görevlinin ikamete gönderildiği, bu görevlilerin il sağlık müdürlüğünden geldiklerini söyleyip kapının açılmasını istedikleri, kısa bir süre sonra inceleme dışı sanık .....’un ikametin içine açılan kapıyı açıp merdiven boşluğuna çıktığının, ancak ikametin dışına açılan demir parmaklıklı kapıyı açmadığının görüldüğü, bunun üzerine diğer görevlilerin de kapıya yaklaşarak inceleme dışı sanık .....'a polis olduklarını söyleyip mahkeme kararını gösterdikleri, inceleme dışı sanığın ev içerisine girdiği, sanıklar ... ile ...’in de ikametin içine açılan kapıyı kapatıp telaşlı bir şekilde banyoya yöneldiklerinin görüldüğü, görevlilerce ikametin içerisinden yoğun şekilde esrar kokusunun geldiğinin fark edildiği, yine banyodan su sesleri geldiğinin duyulduğu, yaklaşık beş dakika boyunca uyarılarda bulunulmasına rağmen ikametin kapılarının açılmaması nedeniyle zor kullanılmak suretiyle ikametin kapılarının açıldığı, oturma odasına bulunan ve içinden esrar kokusu geldiğinin fark edilip su dökülerek söndürülen sobanın kovasında küller arasında yanmış esrar kırıntıları ile yarısı yanmış olan zıvanalı esrarlı sigaranın bulunduğu, banyoda yapılan aramada ise fayansların üzerinde ve su giderinin çevresinde esrar kırıntılarının ele geçirildiği, evin diğer bölümlerinin arandığı sırada inceleme dışı sanık .....’un diğer sanık ...’a “İyi attın mı, hepsi gitti mi” diye sorduğunda, sanık ...’ın evet anlamına gelecek şekilde başını salladığının görevlilerce görüldüğü olayda;

02.11.2010 tarihinde kolluk görevlilerince yakalanan ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...’in, yapılan üst aramasında ele geçirilen daralı ağırlığı 3 gram gelen ve esrar olduğu değerlendirilen maddeyi inceleme dışı sanık .....'dan aldığını söyleyip teşhis etmesine rağmen aynı teşhiste bulunan sanıklar..... ve.....'ı tanımadığını beyan etmesi, inceleme dışı sanık ..... ile sanık ...'ın ikametlerinde yapılan aramada yanmakta olan sobada ve banyo gideri etrafında ele geçirilen bitki kırıntılarının esrar olduğunun ancak azlığı nedeni ile orantısal çalışma yapılamayacağının kriminal raporunda belirtilmesi, sanık ...'ın kayınpederi olan diğer sanık ...'ın, ziyaret amacıyla evde bulunduğu sırada içtiği esrarı görevliler gelince sobaya attığını söylemesi, olay tutanağı ve bu tutanağı doğrulayan tutanak tanıklarının beyanlarına göre evde yapılmakta olan arama işlemlerinin devam ettiği sırada inceleme dışı sanık .....'un diğer sanık ...’a “İyi attın mı, hepsi gitti mi” diye sorduğunda, sanık ...’ın evet anlamına gelecek şekilde başını sallaması, uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu kabul etmediğini ve ele geçirilen uyuşturucu madde ile bir ilgisi bulunmadığını söyleyen sanık ...'ın savunmalarının aksine, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilen ve eşi olan inceleme dışı sanık .....'un “uyuşturucu madde satma” ve “ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurma” eylemlerine iştirak ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli bir delilin bulunmaması karşısında; kolluk görevlilerinin, inceleme dışı sanık .....'un evinde arama yapmak amacıyla mahkemeden karar almaları sonrasında, sanık ... ve inceleme dışı sanık .....'un birlikte ikamet ettikleri eve gelmeleri üzerine, sanık ...'ın görevlilerin arama yapmalarını engellemek için diğer sanık ... ile beraber ikametin kapısını kapattığı, ardından inceleme dışı sanık .....'un ticaret amacıyla evde bulundurduğu, suçun delili olan, yapılan arama işlemi sonucunda kırıntılar hâlinde ve yanmış şekilde bir kısmı ele geçirilen esrarların, evde bulunması muhtemel olup ele geçirilemeyen suçun delili olabilecek diğer kısmını, adı geçenin de talimatıyla ve suçunun ortaya çıkmaması için yok etmek amacıyla banyo giderine döktüğü, bu hâliyle inceleme dışı sanık .....'un eylemlerine iştirak ettiğine ya da ele geçirilen suç konusu esrarlarla ilgisi bulunduğuna ilişkin yeterli ve kesin delil bulunmayan sanık ...'ın sabit olan eyleminin, TCK'nın 281. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen “Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme” suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün sanık ... yönünden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2016 tarihli ve 246-262 sayılı direnme kararına konus hükümlerinin;

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün sanık ... yönünden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2016 tarihli ve 246-262 sayılı direnme kararına konus hükümlerinin;

a) Sanık ... yönünden, güncel nüfus kayıt örneğinde sanığın direnme kararından sonra 14.02.2017 tarihinde öldüğü bilgisinin yer alması karşısında, bu konuda gerekli araştırmanın mahallinde yapılarak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nun 64 ve 5271 sayılı CMK'nun 223. maddeleri uyarınca gereken hükmün verilmesinin temini için diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

b) Sanık ... yönünden ise eyleminin “suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 21.02.2019 tarihinde yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık yönünden oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2008/4626, Karar No: 2008/6680, Tarih: 29.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/4626 E.  ,  2008/6680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERDEMLİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2000

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak miras bırakanın 22 ada 36 parsel sayılı taşınmazı mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak davalıya temlik ettiğini ileri sürüp, tapu iptali ile mirasçılar adına tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, miras bırakanın sağlığında tüm taşınmazlarını mirasçılar arasında paylaştırdığını kendisine ait taşınmazında bu dağıtımda yer aldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tarafların miras bırakanın tüm mallarını mirasçılara karşılıksız olarak dağıttığı ancak işlemlerin satış şeklinde yapılmış olması nedeniyle geçersiz oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakanın çekişme konusu 22 ada 36 parsel sayılı taşınmazını davalı eşine 29.4.1998 tarihinde ve satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davalı miras bırakanın denkleştirme amacıyla temliki işlemi yaptığını savunmuştur.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamıyacağıda kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, miras bırakandan tüm mirascılarına ve özellikle dava dışı mirasçısı D.'a intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı,tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve begeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirascıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarda değinilen anlamda bir paylaştırma kasdının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Mahkemece, noksan soruşturmaya dayalı olarak yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.Davalının mirasçısı Ş.. B.'ın temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7994, Karar No: 2009/3613, Tarih: 27.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7994 E.  ,  2009/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında Kredi Kartı Üyelik Sözleşmesi akdedildiğini, davalının ... ve ... nolu kredi kartının hamili olduğunu, borcun ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek ihtar çekildiğini ve takibe girişildiğini, ancak davalının haksız itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya konu kredi kartlarının kendisine teslim edilmediğini ve kendisi tarafından kullanılmadığını, harcama sliplerinin bankadan celbini ve üzerindeki imzaların incelemesini istediğini, faizin fahiş olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, takip konusu banka kredi kartlarının 12.09.2005 tarihinde iade geldiği ve imha olduğunun bankanın cevabi yazısıyla bildirildiği, teslim edilmeyen kartlarla ilgili harcama yapılmasının mümkün olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Takipte numarası belirtilen ...” numaralı kredi kartlarının davalı tarafından kullanılmadığı, davacının da kabulünde olmakla birlikte, davalı 05.07.2007 tarihli dilekçesiyle kendisinin davacı bankadan aldığı “...”, “4...”, “4022-...” ve “...” nolu kartlarının bulunduğunu kabul etmektedir. Banka tarafından mahkemeye sunulan 12.11.2007 havale tarihli dilekçede, davalıya teslim edilen “...” nolu kredi kartının davalıya teslim edildiği, kullanıldığı daha sonra kayıp/çalıntı ihbarı yapılması üzerine bu hesabın kapatılıp bakiyesinin takibe konu edilen “...” numaralı hesaba aktarıldığı, yine “...” numaralı kredi kartının davalıya kullandırıldığı bir süre sonra kayıp/çalıntı ihbarı yapılması üzerine bu hesaptaki bakiyenin takibe konu edilen “...” numaralı hesaba aktarıldığı bildirilmiştir. Bir başka anlatımla davacı banka, takibe konu kredi kartlarının daha önceden davalıya kullandırılan kredi kartları hesabına ait bakiyelere ilişkin olduğunu ve bu kartlara ilişkin kayıp/çalıntı ihbarı yapılmasından sonra bu bakiyelerin takibe konu kredi kartı hesaplarına aktarıldığını beyan etmiştir. Hal böyle olunca, gerektiğinde banka kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, davacı bankanın anılan yazılı beyanı üzerinde durularak tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/417, Karar No: 2020/5743, Tarih: 04.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/417 E.  ,  2020/5743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı yanında ... Teknisyeni olarak 01.03.2012-30.09.2014 tarihleri arasında çalıştığını, davacının ödenmeyen fazla mesai ve diğer Ücretleri için ihtarnamede hakedilen ücretlerin ödenmemesi nedeniyle iş akdinin feshedildiğinin bildirildiğini, işyerinin 01.04.2013 tarihinde davalı tarafından devralındığını, davacının fazla çalışmalarının olduğunu, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ve yıllık izinlerin kullandınlmadığı gibi ücretlerinin de ödenmediğini, iş akdinin haklı nedenle feshinden dolayı kıdem tazminatına da hak kazandığını, davacının net ücretinin 1.200,00 TL olduğunu belirterek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasındadır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece bilirkişi raporunda doğrultusunda davacının fazla çalışma ücreti hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan raporda, imzasız bordrolarda fazla çalışma ücreti tahakkuku bulunduğunun dikkate alınmaması hatalıdır. Bu itibarla, imzasız bordrolarda tahakkuk eden fazla çalışma ücreti ile banka kayıtları karşılaştırılmalı, ödemeler ile tahakkukların örtüşmesi halinde, bordrolarda tahakkuk eden miktarların hesaplanan fazla çalışma ücretinden mahsubu suretiyle sonuca gidilmelidir. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6646, Karar No: 2016/5718, Tarih: 10.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/6646 E.  ,  2016/5718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle ; davacının davalı sitede 1993 yılından beri kesintisiz olarak kapıcı-kaloriferci olarak görev yaptığını, 2009 yılında emekli edilen davacının önce çıkış yapılıp 6 ay kadar bir süre sigortasız olarak çalıştıktan sonra tekrar sigortası yapılarak haksız fesih tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, 15/12/2011 tarihinde müvekkilinin işine son verildiğini, 01/12/2011 tarihli noter ihtarnamesi ile kapıcı dairesini boşaltmasının müvekkiline tebliğ edildiğini, müvekkilinin polis aracılığı ile kapıcı dairesinden çıkartıldığını, yapılan feshin haksız olduğunu iddia ederek; müvekkilinin 1993-2009 yılları arasında kıdem tazminatından kalan 800 TL bakiye kıdem tazminatı alacağı, 2009/2011 yılları arası çalışmasına ilişkin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, bayram tatil ücreti, 2011 yılı aralık ayı maaşı, kömür taşıma ücreti ve ayrıca müvekkilinin haksız yere işten çıkarılması ve evden çıkarılması sırasında lyaşanan olaylar nedeni ile 4.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle, davacının 2009 yılında siteden emekliye ayrıldığını, her türlü alacaklarının yönetim tarafından 2009-2010 yılında kendisine ödendiğini, sonraki çalışma döneminde davacının memleketlisi olan bir kaç kişinin desteğini alarak üzerine düşen sorumlulukları ve yükümlülükleri yerine getirmediğini, kat maliklerinden Bülent Türe nin davacının verdiği rahatsızlık nedeni ile evini değiştirdiğini, diğer site sakinlerine davacının saygısızca davrandığını verilen görevleri yerine getirmediğini, ihtiyaç için kapısına gelen site sakinlerine kapıyı açmadığını , kötü sözlerle karşılık verdiğini, mesai saatleri içerisinde kahvede oturduğunu, davacının hatası ve ihmali sonucunda sitenin bodrum katı, kalorifer dairesini ve kömürlüklerini su bastığını, apartman toplantı odasını yönetime habervermeksizin ticari faaliyeti için kullandığını, bu odada 2. El eşya alıp sattığını, davacının iş aktinin haklı nedenlerle fesh edildiğini, fesih ihtarnamesine rağmen kapıcı dairesini boşaltmadığını, haklı fesih nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin haksız olduğunu, fazla mesai , bayram çalışması, hafta sonu çalışması alacağı olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; işverence gerçekleştirilen fesih işleminin haklı nedene dayandığı kanaati ile emeklilik sonrası çalışması için talep edilen kıdem ve ihbar tazminatı ile manevi tazminat taleplerinin reddine diğer taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: