muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1870, Karar No: 2016/2642, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1870 E.  ,  2016/2642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla.... ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 16/03/2015 tarihli ve 2014/893 esas, 2015/447 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 17/05/2015 tarihli ve 2015/262-233 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 04/06/2015 tarihli ve 2015/662 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 09/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12891-2015-E.25971/81540 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 04/06/2015 tarihli ve 2015/662 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18359, Karar No: 2012/7736, Tarih: 01.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/18359 E.  ,  2012/7736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A-Sanıklardan Fatma hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Sanık yönünden usulüne uygun müdahale talebinde bulunmayan ve müdahillik kararı verilmeyen orman idaresinin adı geçen sanığa yönelik temyiz isteminin CMUk 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B-Sanıklardan Mustafa hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-İnceleme konusu hava fotoğraflarının örneğinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulmaması,

2-Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, dava konusu yerin 1963 tarihli memleket haritasında yeşil renkli görünen münferit meşelerin bulunduğu alanda, 1958 tarihli hava fotoğraflarında da seyrek ağaçlı alanda görüldüğünün, eğimin %8-10 civarında olduğunun, sahadan 6 adedi ağaç, kalanı ... ... formunda meşelerin kesildiğinin belirtilmesine karşılık köyün yerleşim yeri ile çevresi ve kadim tarım alanlarının da aynı şekilde yeşil renkt seyrek meşelik görünmesinin yerin orman olmadığını gösterdiğinin, taşınmaz üzerinde orman ağaç ve ağaçcığı bulunmadığının belirtilmek suretiyle çelişki yaratılmasına göre mahallinde farklı 3 kişilik orman mühendisi ve harita mühendisi bilirkişiden oluşturulacak bir heyet vasıtasıyla zabıt mümziilerinin de yer gösterimi suretiyle yeniden keşif yapılarak en eski tarihli memleket haritaları ile hava fotoğraflarının birlikte tatbik edilerek suça konu yerin eğiminin, bitki örtüsünün, sahada orman ağacı olan münferit meşe ağaçlarının yer alıp bunlardan altı adedinin ve ... formunda meşelerin kesilmiş olması karşısında toprak yapısının, hali hazırda tarla vasfında olmakla birlikte evveliyatı itibariyle orman olup olmadığının, ormandan kazanılıp kazanılmadığının, diğer teknik ve bilimsel bulgular itibariyle orman sayılan yerlerden olup olmadığının, memleket haritasında yeşil renkli

alanlarda kalan yerin hava fotoğraflarında ağaçla kaplılığının seyrek olmasının orman vasfını ortadan kaldırmayacağı da değerlendirilerek yerin vasfının şüpheye yer vermeyecek şekilde tesbit edilip bilirkişi raporundaki çelişkilerin de giderilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5992, Karar No: 2016/3023, Tarih: 17.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/5992 E.  ,  2016/3023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/06/2014 tarih ve 2010/167-2014/84 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15/03/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av..... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından....gemisi ile...-.... arasında taşınması üstlenilen çimento emtiasının davalının kusuru nedeniyle 04/12/2009 tarihinde ıslanarak zarar gördüğünü ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 366.305,17 TL nin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline, bu alacakla ilgili olarak Türk Ticaret Kanunu'nun 1235.maddesi gereğince gemi alacaklısı hakkının ve Türk Ticaret Kanunu'nun 1236.maddesi gereğince kanundan doğan rehin hakkının tanınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yükleme işlemlerinin yükleyici ile.... isimli şirketin kontrol, gözetim ve nezaretinde yerine getirildiğini, davalının üzerine düşen yükümlülükleri eksiksiz yerine getirdiğini, yükleyici firmanın yükleme operasyonunu durdurarak yükleme konveyörlerini ambarda çıkarmakta gecikmesinin sonucunda ambar kapaklarının kapatılamadığını, kaptan ve diğer gemi mürettebatı tarafından konveyörün gemiden ayrılmasını müteakip en hızlı şekilde popton tipi ambar kapaklarının sırayla kapatıldığını, gemi ambar kapaklarının kapatılması ile ilgili gemiden kaynaklanan herhangi bir eksiklik veya bozukluk bulunmadığını, kusur ve sorumluluğun yükleyici firmada olduğunu, talep edilen tazminat tutarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalının söz konusu zararın meydana gelmesinde kusurlu davrandığı, dava konusu uyuşmazlığın 6102 sayılı kanunun yürürlüğe girmesinden önce gerçekleşmesi ve davalıya ait geminin sicil yerinin ... olması nedeniyle MÖHUK uyarınca söz konusu uyuşmazlığa sicil yeri hukuku olan... hukukunun uygulanması gerektiği, ilgili hukuk hükümlerine göre dava konusu edilen zararın gemi

alacaklısı hakkı tanımadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 196.965,38 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline, davacının dava konusu alacakla ilgili olarak gemi alacaklısı sayılması ve kanuni rehin hakkı tanınması talebinin yasal unsurlarının oluşmamış olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

alacaklısı hakkı tanımadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 196.965,38 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline, davacının dava konusu alacakla ilgili olarak gemi alacaklısı sayılması ve kanuni rehin hakkı tanınması talebinin yasal unsurlarının oluşmamış olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davalı tarafın donatanı olduğu gemiye, davacıya ait çimentoların yüklenmesi sırasında oluşan zararın tazmini, bu alacakla ilgili olarak gemi alacaklısı hakkının ve kanundan doğan rehin hakkının tanınması istemlerine ilişkindir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun tazminatın nasıl belirleneceğine ilişkin bulunan “Malların zıyaı halinde” uygulanacak 1112. maddesinde “Yükün tamamen veya kısmen zıyaı yüzünden 1061 ve 1062 nci maddeler gereğince tazminat verilmesi lazımgelirse, taşıyan malların adi piyasa değerini veya aynı cins ve mahiyetteki malların varma yerinde boşaltmanın başladığı tarihte, eğer gemi bu yerde boşaltılmazsa oraya muvasalatında haiz olduğu değeri öder; bundan zıya sebebiyle tasarruf edilen gümrük ve sair masraflarla navlun indirilir. Varma yerine ulaşılmadığı takdirde yolculuğun bittiği yer, yolculuk geminin zıyaiyle biterse, yükün emniyet altına alındığı yer, varma yeri sayılır.” hükmü düzenlenmiş; “Malların hasarı halinde” uygulanacak 1113. maddesinde ise “Yükün hasarı yüzünden 1061 ve 1062 nci maddeler gereğince tazminat verilmesi lazımgelirse, taşıyan malların hasarlı haldeki satış değeri ile piyasa değeri veya malların varma yerinde boşaltılmanın başladığı tarihte hasarsız olarak haiz olacakları değer arasındaki farkı öder, hasar sebebiyle tasarruf edilen gümrük ve diğer masraflar bundan indirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Böylece, mahkemece belirtilen mevzuat hükümleri çerçevesinde bir değerlendirme yapılarak talep edilebilecek maddi tazminatın belirlenmesi gerekirken dava dışı satıcı..... ve .... ile davacı arasındaki satış sözleşmesi uyarınca, eşyanın MT başı satış bedeli 71,06 TL nazara alınarak ve adı geçen satıcı firma tarafından davacıya kesilen fatura bilgileri gözetilerek hesap yapılması, sonuçta davalının sororumluluk miktarının 196.965,38 TL olarak tespiti doğru görülmemiş, kararın temyiz eden taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınıp yekdiğerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 17/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15128, Karar No: 2012/11739, Tarih: 02.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/15128 E.  ,  2012/11739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.5.2011
Yargıtay — Esas No: 2022/4208, Karar No: 2022/20933, Tarih: 26.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4208 E.  ,  2022/20933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Esastan ret, düşme

1- Sanık ... hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği yönündeki hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 11.03.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25772, Karar No: 2015/17343, Tarih: 30.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/25772 E.  ,  2015/17343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2014

NUMARASI : 2011/389-2014/685

KARAR

Nispi harca tabi davalarda, kararı temyiz eden davalının temyiz başvuru harcı ile birlikte ilam harcının 1/4'nü (nispi temyiz karar ve ilam harcı) peşin olarak yatırması gerekir(10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Dosya kapsamından, davalı yanca ödenmesi gereken 178,50-TL'lik nispi temyiz harcının eksik ödendiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca kararı temyiz eden davalıya eksik yatırdığı nispi temyiz harcını tamamlaması için süre verilmesi, bu süre içinde harç eksikliğinin giderilmesi halinde dosyanın aynen Dairemize geri gönderilmesi, aksi halde ise harcını ödemeyen davalı bakımından “kararın temyiz etmemiş sayılmasına” karar verilerek bu kararın davalıya tebliği ile dosyanın Dairemize gönderilmesi için GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.09.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3797, Karar No: 2015/17870, Tarih: 29.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/3797 E.  ,  2015/17870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- ... Kriminal Polis Laboratuarının 03.01.2014 tarihli ekspertiz raporuna göre, imal durumu, tip ve nitelikleri itibariyle 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği olmayan suça konu bıçağı sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıdığı anlaşılan sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 15/4. madde ve fıkrasında yaptırıma bağlanan suçu oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- Adli emanette kayıtlı 1 adet bıçağın akıbeti hakkında karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20395, Karar No: 2013/4592, Tarih: 13.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20395 E.  ,  2013/4592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevinden ötürü öç almak amacıyla kamu görevlisi aleyhine mala zarar verme,genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; otobüs işletmeciliği yapan sanık ...' ın ...-Adapazarı seferini yapan otobüslere ait bir adet hattın boşta olması nedeniyle, hattı almak için belediye başkanı olan katılan ile görüşmelerde bulunduğu, katılanın hattı kendisine vermemesine sinirlenen sanık ...' ın katılanı bacağından vurmaya karar vererek ...' tan aldığı av tüfeğini minibüsünün tavanında bulundurmaya başladığı, olay günü sanık ... ile birlikte ... köyüne gittikleri, sanık ...' ın av tüfeğini, burada karşılaştıkları diğer sanık ...'e ait aracın arka koltuğu üzerine koyduğu, sanıkların ...'a ait olan ve onun sevk ve idaresindeki araç ile ... ilçe merkezine geldikleri, sanıklar ... ... ve ...' ın av ve tekel malzemeleri satan bir ... yerinden 6-7 tane bira ve bir kutu domuz kurşunu aldıkları, buradan futbol sahasına giderek aldıkları biraları içtikleri sırada sanık ...' ın belediye başkanı olan katılanı bacağından vuracağını söylemesinin ardından hep birlikte aynı araçla öğretmenevi lokalinin bulunduğu sokağa geldikleri, burada bir süre katılanın lokalden çıkışını bekledikleri, katılanın lokalden çıkıp aracına binmesi üzerine katılanı evine kadar takip ettikleri, katılanın aracını park ederek evine çıkmasından kısa bir süre sonra sanık ...' ın ele geçirilemeyen av tüfeği ile bir el ateş etmek suretiyle, katılana ait araca zarar verdiği şeklindeki eylemin görevinden ötürü öç almak amacıyla kamu görevlisi aleyhine mala zarar verme ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçlarını oluşturduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK' nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri gereğince daha ağır cezayı gerektiren mala zarar verme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar ... ile ...' ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1807, Karar No: 2020/4717, Tarih: 06.10.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/1807 E.  ,  2020/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2019 tarih ve 2018/312 - 2019/270 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 62 ve 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Daha önceden savunma yapmış olan sanık müdafiinin mazeret beyan ettiği, mahkemece gelen mazeretin yerinde görülmediği, sanığa son sözü sorulduğunda, sanığın müdafii ile görüşmeden son söz hakkını kullanmayacağını açıkça beyan etmesi karşısında, sanığa son söz hakkını kullanması için makul süre verilmemesi, savunma hakkını kısıtlayıcı nitelikte bulunmuş olup CMK'nın 216/3 ve 289/1-h maddelerine aykırılık oluşturduğundan hükmün BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.