muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4926, Karar No: 2024/3573, Tarih: 06.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4926 E.  ,  2024/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1129 E., 2023/1390 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/62 E., 2020/1298 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalıların bir kısmının kat maliki oldukları apartman yönetimi tarafından 12.04.2014 tarihli karar ile apartmanın bodrum katının depo olarak kullanılmak üzere müvekkiline kiraya verildiğini, 06.06.2014 ve 07.06.2014 tarihlerinde Adana ilindeki sağanak yağışta kiralanana su dolması nedeniyle depoda bulunan elektrik tesisat malzemesinin kullanılamaz hale geldiğini, Adana 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/33 Değ.İş sayılı dosyasında zararın KDV dahil 249.739,84 TL olduğunun tespit edildiğini, raporda bir kısım malzemenin tamamen kullanılamaz olduğu belirlenirken bir kısım malzemenin ise 2. el olduğunun belirlendiğini, ancak 2. el niteliğindeki malzeme de satılamadığından zararın delil tespiti raporunda belirtilen miktardan çok daha fazla olduğunu, davalılara ihtarname gönderildiği hale müvekkilinin zararının giderilmemesi nedeniyle icra takibi başlatıldığını, kiralanan otopark olduğu halde buna dair müvekkilinin bilgilendirilmediğini, davalı kat maliklerinin bina sahibinin sorumluluğu ve haksız fiil esaslarına göre, diğer davalıların ise haksız fiil esasları uyarınca müştereken ve müteselsilen sorumlulukları bulunduğunu ileri sürerek icra takibindeki borçlular yönünden itirazın iptali ile takibin devamına, davalılar aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine, takipte saklı tutulan bakiye zarar yönünden tazminat davasının kabulüne, ... yönünden ise zararın tamamı ile ilgili tazminat davasının kabulüne, alacağın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan sorumlulukları oranında tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı bir kısım kat malikleri vekili; kira sözleşmesinde kiraya veren olarak Barış apartmanı yönetimi bulunduğundan müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, kiralanana daha önce de su bastığından duvardan set örüldüğünü, ancak davacı tarafça araçların depo içerisine girmesinin sağlanması amacıyla setin yıkıldığını, saç profilden kapı yapıldığını, kapının selde parçalandığını ve suyun depoya dolduğunu, bu şekilde apartmanın da zarar gördüğünü, davacının basiretli tacir gibi davranması gerektiğini, yoğun yağış nedeniyle doğal afet ilan edildiğinden müvekkillerinin kusur ve sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddi ile kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; 2560 sayılı Kanun uyarınca diğer davalı ... müstakil bütçeli ve kamu tüzel kişiliğine haiz bir kuruluş olduğundan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkiline karşı hizmet kusurundan kaynaklı açılan davada görevli mahkemelerin idari yargı yeri olduğunu, sel nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, delil tespiti raporunun hükme esas alınamayacağını, davacı yönünden kusur değerlendirmesini içermediğini, otopark olarak planlanan kiralananın depo olarak kullanılması ve depoya su girişini engelleyen çatı ve sundurma bulunmamasından ötürü kusurlu olanın davacı olduğunu, alacak yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatı talebinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini ve davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

3. Davalı ...; maliki olduğu işyerini önceki malikten 04.08.2014 tarihinde satın aldığını, selin bu tarihten önce meydana geldiğini, sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

4. Davalı ASKİ vekili; delil tespiti sonrası düzenlenen bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, tazminat için kusur belirlenmesi gerektiğini, itirazın iptali ve tazminat davasının birlikte görülemeyeceğini, itirazın iptali davasına dayanak icra takibinde taraf olmadıklarını, görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğunu, alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, davaya konu yeri bodrum katta bulunmakta olup otopark olarak planlandığını ve depo olarak kiralandığını, kat maliklerinin kullanım amacına aykırı kullanımdan sorumlu olduklarını, su akıntısını engelleyecek set, çatı ve sundurma bulunmadığını, kanalizasyon bakım ve onarımının eksiksiz yerine getirildiğinden sorumluluğu bulunmadığını, tazminat miktarının da fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme elverişli bilirkişi raporuna göre, davalı ASKİ açısından taşınmazın bulunduğu yerdeki yağmur suyu ve kanalizasyon giderleri ile bunlara bağlantılı yeterli sayıda ve ebatta yağmur suyu ızgaralarının olması nedeniyle davalılar ASKİ ve Adana Büyükşehir Belediyesinin kusurlarının olmamasından dolayı sorumluluklarının bulunmadığı, otopark alanında depo olan kiralananın ticari maksatla kullanılmasının İmar Kanunu, Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği, İş Yeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğe ve benzeri mevzuatlara uygun olmadığı, kiralananın depo olarak kullanılmaya müsait olup olmadığının araştırmasının basiretli bir tacir gibi hareket etme yükümlülüğüne sahip olan davacı üzerinde olduğu, kira sözleşmesinde kiraya veren apartman yönetimince karşılaşılabilecek maddi ya da hukuki sorunlara karşı bir garantörlük üstlendiğine dair sözleşme hükmü bulunmadığı, kiraya verenin temel borcunun teslim borcu olduğu ve bu teslim borcunun yerine getirildiğinin belirtildiği, dosya kapsamındaki delillerin değerlendirilmesinde dinlenilen tanıkların beyanlarıyla sabit olduğu üzere taşınmazın kiralanan bölümünde kiralanmadan önce, davacının daha sonradan saç aksamlı olarak yaptırdığı kapının yerinde yerden yüksekliği yaklaşık 50-60 cm bir duvarın bulunduğu, bu duvarın yağmur sularını engellemesi için apartmanca yaptırıldığı, davalı tarafından süresinde sunulan delil dilekçesinde duvarı gösteren fotoğraflar bulunduğu, davacının bu duvarı kaldırıp yerine su geçirmeye müsait kapı yaptırması nedeniyle kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın ve kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; bilirkişi raporunu hazırlayan heyette yer alan hukukçu bilirkişinin tarafsız olamayacağı belirtilerek değişiklik yapılması talebinin reddedildiğini, inşaat mühendisi bilirkişinin uzmanlık alanına giren konularda da hukukçu bilirkişinin değerlendirmede bulunduğunu, kiralananın sözleşmede kararlaştırılan amaca uygun kullanımının sağlanması hususuna değinilmediğini, olay tarihinin esas alınmadığını, su baskınına ASKİ tarafından yeterli önlem alınmamasının neden olduğunu, olay günü kiralanan dışında diğer iş yerlerini de su basmasının önlem alınmadığını gösterdiğini, sorumluluğun tacir sıfatına dayandırılmasının doğru olmadığını, su baskını konusunda müvekkilinin uyarılmadığını, kiralananın kullanıma elverişli şekilde teslimi gerektiğini, sonradan yaptırılan kapıdan kiraya verenin haberdar olduğunu, depoya girebilmek için iki kapı bulunduğunu, suyun bu kapılardan da geçerek depoya ulaştığını, dürüst davranılmadığından zararın tamamından sorumlu olduğunu, kabul etmemekle birlikte müvekkilinin kusuru bulunsa da bu durumun kiraya verenin kusurunu ortadan kaldırmadığını, kiralananın depo mu otopark mı olduğunun bilinmesinin mümkün olmadığını, bu noktadaki sorumluluğun kiraya verene ait olduğunu, kat maliklerinin kusursuz sorumlu bulunduğunu, olay tarihinde duvarın tamamının yıkılmadığını, havalandırma bacasından da kiralanana su girdiğini belirterek, hükmün kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince alınan denetime elverişli bilirkişi heyeti raporunda da belirtildiği üzere depo olarak kullanılan bu yerin yönetim tarafından kiraya verilmesi ile ilgili olarak kat malikleri olan davalıların hasarın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığı, yine harici su baskını yönüyle davalılardan Adana Su ve Kanalizasyon İdaresinin de gerekli önlemleri almış olması nedeniyle kusurunun bulunmadığı, hasarın meydana gelmesinin sebebinin davacı tarafından öncesinde su baskınını engelleyici şekilde bulunan duvarın kaldırılarak depoya giriş kapısı olarak tadilat yapılmış olduğunu, hasarın meydana gelmesinde davalıların kusurlarının ve zararının tazmininden sorumluluklarının bulunmadığı belirtilerek davalı ... Başkanlığına yöneltilen dava dışında davanın esasına dair redde yönelik kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı; davalılardan Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığına yöneltilen dava ile ilgili olarak davalının hizmet kusuruna dayanılarak tazminat istenildiği, idarenin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2/1-b maddesi gereğince ilgili idareye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerektiği, buna göre davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken davanın esası hakkında karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden davanın davalılardan ... yönünden yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle usulden; diğer davalılar yönünden esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar etmiş, ayrıca istinaf talebi kabul edilerek hüküm kaldırılmakla beraber aleyhe kurulan gerekçeyle davalılar lehine vekalet ücretine hükmedildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ASKİ vekili; davanın kabulüne karar verildiğini, kiralanan depo otopark olarak projelendirilen alanda bulunduğundan İdarenin maddi ve hukuki sorumluluğu bulunmadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kiralanandaki eşyaların sel baskını nedeniyle zarar gördüğü iddiasıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 60, 69, 112 ve 301 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kiralanandaki eşyaların sel baskını nedeniyle zarar gördüğü iddiasıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali ve tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (6098 sayılı Kanun) 60, 69, 112 ve 301 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğunun anlaşılmasına ve istinaf başvurusunun reddi halinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen ve aleyhine de yeniden hüküm kurulmayan davalı ASKİ vekilinin temyiz hakkı bulunmadığının anlaşılmasına göre; davacı ve davalı ASKİ vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ASKİ vekilinin temyiz isteminin usulden reddine,

2. Davacı tarafça temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21635, Karar No: 2012/17773, Tarih: 27.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/21635 E.  ,  2012/17773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının tüm, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti babaya verilen müşterek çocuk ... İle anne arasında 1 Temmuz- 1 Eylül, dini bayramlardan Kurban Bayramının ilk ve son günü. yarıyıl tatilinin ilk ve son haftası olarak uzun kişisel ilişki kurulması çocuğun bedeni ve fikri gelişmesine engel olabileceği gibi babanın da velayet görevini gereği gibi ifa etmesini engelleyeceğinden daha uygun kişisel ilişki kurulması gerekir ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin hüküm fıkrasında yer alan "Davacının velayetin değiştirilmesine dair talebinin reddine, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine dair talebinin kabulü ile" sözcüklerinden sonra gelmek üzere "velayeti babaya bırakılan müşterek çocuk ile davacı anne arasında her yıl 1 Temmuz günü saat 10.00'dan, 31 Temmuz saat. 17.00'e kadar, dini bayramlardan Kurban Bayramının 1. günü saat 18.00 - son günü saat 18.00 arası ve okulların yarı yıl tatilinin ilk haftasını takip eden Cumartesi sabah 10,00 ile takip eden ... günü 17,00 saatleri arasında kişisel ilişki kurulmasına " sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2012 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/465, Karar No: 2010/2584, Tarih: 23.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/465 E.  ,  2010/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Bozmaya uyulmuş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Bozma ilamında tamamı kamulaştırılan 9600 m2’den ibaret 322 parsel üzerinde verim çağına gelmiş bulunan 10 yaş 27 portakal, 20 yaş 1 ceviz, 15 yaş 12 hurma, 10 yaş 115 erik, 15 yaş 55 nar, 40 yaş 7 zeytin, 8 yaş 5 elma, 15 yaş 6 asma, 20 yaş 6 dut, 20 yaş 5 incir, 5 yaş 5 şeftali, 3 yaş 2 yenidünya ağacı bulunduğu halde ağaçların yaş ve cins ayrımı yapılmaksızın denetime elverişli olmayan bu şekilde tüm ağaçların aynı yaş-cins olduğu kabul edilerek genel olarak karışık meyve bahçesi değeri belirlendiği, Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını belirleyen 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca arazilerin kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınmak suretiyle bilimsel yöntemle değerlendirilmesi gerektiği, dava konusu taşınmazdaki ağaçlar verim çağına geldikleri için bu ağaçların kapladığı alanın karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru ise de; Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, kapama meyve bahçesi değerlendirmelerinde, gelir getiren bu ağaçlardan cinslerine göre kalite ve verimlilik açısından teknik olarak en uygun sıklıkta dikildiğinde dekar başına elde edilebilecek verim esas alınmak suretiyle taşınmazın üzerindeki ağaçların bu ölçülere göre kaplayacağı alandan elde edilebilecek net gelire göre bilimsel yöntemle zemin değeri saptanması gerekeceği, bu bağlamda taşınmaz üzerindeki ağaçların cins ve yaşına göre teknik olarak normal sıklıkta kaplayacakları alan İl Tarım Müdürlüğünden sorularak belirlenip bu bölümün karışık kapama meyve bahçesi kabul edilip, yine Tarım Müdürlüğünden getirtilecek verilere göre o yörede yukarıda sözü edilen meyve ürünlerinin dekar başına ortalama verimi, ortalama kg satış fiyatı ile üretim maliyetleri esas alınmak suretiyle gelir hesabı yapılması, artan kısım için ise tarla ziraatına göre değerlendirme yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Bozmaya uyulmasından sonra alınan ve hükme esas teşkil eden ikinci bilirkişi kurulu raporunda 322 parsel sayılı taşınmazın 7814 m2’lik alanın bahçe, 1786m2’lik alanın ise tarla olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda bozma ilamında belirtildiği gibi bahçe olarak kabul edilen kısımdaki her bir meyve cinsinin kapladığı alan hesaplanarak bu kısımlar bu cinse ait kapama meyve bahçesi kabul edilmeli, bu meyvelerin her birisinin kamulaştırılan yerdeki kapladığı alanın oranı bulunarak böylece bir dekardaki katkı oranları bulunmalı, buna göre de bulunan kapama karışık meyve bahçesinin dekara tespit edilen değeri dikkate alınarak kamulaştırılan kapama karışık meyve bahçesinin tamamının değeri saptanmalıdır. Bu usule uyulmadan ne olduğu belli olmayan ve denetime elverişli de bulunmayan kapama karışık meyve verileri esas alınarak değer tespit edilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5090, Karar No: 2023/7082, Tarih: 20.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5090 E.  ,  2023/7082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/775 E., 2023/90 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin (ı) bendinde yer alan teşvik hükümlerinden faydalandırılma ve bu nedenle davalı Kuruma ödenen tutarın yasal faizi ile birlikte iadesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, dairece ilk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen husumetten reddine dair, karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı ... davalı ... Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkili şirketin 4734 sayılı Kamu İhale Mevzuatı Kapsamında Sözleşme ile Mersin Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü temizlik işinde 4.9605.01.01.1071773..033.01-06 işyeri sicil numarası ile hizmet verdiğini, bu işyerinde 2009/01 ile 2009/12 dönemleri arasında çalışanların davalı kuruma bildirimlerinin yapılarak sigorta primlerini eksiksiz olarak ödediğini, müvekkili şirketin 5510 sayılı Kanun'un 81/ı fakrasında belirtilen hazine teşvikinden yararlanmak için aranan tüm vecibelere sahip olmasına rağmen malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları prim oranındaki işveren hissesi prim tutarlarından 5 puanlık indirim yapılması gerekirken bu yasal imkanı fark etmeyerek hazine teşvik payı oranındaki primleri yanlış ve yersiz olarak davalı kuruma ödediğini, bu nedenlerle 5510 sayılı Kanun'un 89/3 ve 81/ı fıkrasına eklenen 15.05.2008 tarih ve 5763 sayılı Kanun gereği davalı kuruma yanlış ve yersiz ...... sicil numarası ile 2009/Ocak -Aralık dönemlerine istinaden ödenen %5 primleri için 8.501,23 TL'nin davalı kurumdan geri alınmasına, hükmedilecek prim alacağına yatırıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren kanuni faiz yürütülmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili; davaya verdiği karşılıkta, dava açılmadan önce kuruma başvuru yapılması gerektiği Kamu İhale Genel Tebliğinin değişik 4 üncü maddesinde hazine tarafından karşılanan prim tutarının idare tarafından yüklenicinin hak edişinden kesileceğinin açıkça belirtildiğini, davacının hak edişlerinden %5 puanlık indirim ile bir kesinti yapılmaması halinde bu indirimden yararlanamayacağını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı kurum vekili; davaya verdiği karşılıkta, dava açılmadan önce kuruma başvuru yapılması gerektiği Kamu İhale Genel Tebliğinin değişik 4 üncü maddesinde hazine tarafından karşılanan prim tutarının idare tarafından yüklenicinin hak edişinden kesileceğinin açıkça belirtildiğini, davacının hak edişlerinden %5 puanlık indirim ile bir kesinti yapılmaması halinde bu indirimden yararlanamayacağını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi, 05.04.2016 tarihli ve 2015/811 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararı ile, "...Davacının 01.09.2009-28.02.2011 tarihleri arasındaMersin Gençlik Ve Spor İl Müdürlüğü temizlik hizmeti işini yaptığı ve çalıştırdığı işçilerin sigorta primlerini ödediği ve tartışmasızdır. Davacı yaptığı bu ödeme sırasında 5510 sayılı Kanun'un 81/1 inci maddesinde düzenlenmiş teşvik indirimi seçeneğini seçmeden e bildirge hazırladığı anlaşılmaktadır.