muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3818, Karar No: 2024/6422, Tarih: 16.09.2024

3.Dosya kapsamında bulunan Meteoroloji Genel Müdürlüğü'nün ve Mersin Valiliği'nin yazısı, bilirkişi raporu, davalı Liman İşletmesi vekili tarafından sunulan aynı dava konusuna ilişkin ama farklı bir dosya için hazırlanan 20.09.2017 tarihli hukuki mütalaa, yine aynı dava konusuna ilişkin açılmış başkaca dava dosyalarında alınan bilirkişi raporları ve mahkeme kararları da incelendiğinde, Mersin ilinde yaşanan aşırı yağış ve sel olayının mücbir sebep olarak kabul edildiği, işbu dava dosyasında da mahkemenin kabulünün bu yönde olduğu, mücbir sebep nedeniyle davalı Liman İşletmesinin hasar ve zarardan sorumlu tutulamayacağına dair karar yerinde görülmekle birlikte; cevap dilekçesi, sunulan mail yazışmaları ve fiyat teklifleri ile tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere, taşımanın gerçekleştirildiği konteynerlerin davalı Turkon Konteyner Taşımacılık ve Denizcilik A.Ş. tarafından temin edildiği, 104 adet konteynerden 27 adet konteynerdeki emtianın zarar gördüğü, ekspertiz raporundaki tespit ve fotoğraflara göre konteynerlerin bir kısmında kapak lastiklerinde eskime, yıpranma, kesik ve deformasyonlar olduğu, bazı konteyner kapak lastiklerinde yer yer 10-30 cm arası kopmalar olduğu anlaşılmakla beraber bilirkişi raporunda bu konuda bir değerlendirme yapılmadığı gibi mahkemece kararın gerekçesinde bu yönde bir değerlendirme yapılmamış ve dosya kapsamıyla bağdaşmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bu durumda, Mahkemece, 13.04.2017 tarihli Nakliyat Hasarı Ön Ekspertiz Raporunda ve 22.08.2017 tarihli Ekspertiz Raporunda tespit edilen konteynerlerdeki deformasyonun sabit olduğunun kabulü ile bu haliyle konteynerlerin aşırı yağış ve sel halinde yük taşımaya elverişli olup olmadığı, hasarın gerçekleşmesinde konteynerleri temin eden davalı Turkon Konteyner Taşımacılık ve Denizcilik A.Ş.'ye kusur yüklenip yüklenemeyeceği tartışılarak gerekirse işin uzmanı bilirkişilerden oluşan yeni bir heyetten rapor alınarak sonuca varılması gerekirken, eksik inceleme ve dosya kapsamıyla bağdaşmayan gerekçelerle karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin davalı Mersin Liman İşletmeciği A.Ş.'ye yönelik temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mümeyyiz davalı yönünden ONANMASINA, (2) numaralı bent ve devamında açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin davalı Turkon Konteyner Taşımacılık ve Denizcilik A.Ş.'ye yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş.'ye yönelik davacıya yükletilmesine, 16.09.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3287, Karar No: 2021/11052, Tarih: 09.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/3287 E.  ,  2021/11052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

... İli ... İlçesinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesine istinaden yapılan kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan 2314, 2316 ve 2318 parsel sayılı sırasıyla 4.138.56, 2.067,24 ve 2.749,63 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, parsel üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının ... oğlu ... ve ... kızı ...'e ait olduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., taşınmazlar üzerindeki zeytin ağaçlarını kendisinin diktiğini, tutanakların beyanlar hanesinde kardeşine pay verilmesini kabul etmediğini belirterek, bu kısmın iptali istemiyle dava açmış ve Mahkemece verilen, davanın kabulüne, taşınmazların kadastro tutanaklarının diğer hanelerindeki tespit ve kayıtlar aynı kalmak kaydı ile beyanlar hanesindeki şerhlerin iptaline, 02.11.2015 tarihli fen bilirkişi raporu ve ekindeki krokiye göre taşınmazların 1973 yılından beri üzerindeki zeytin ağaçları ile birlikte davacının kullanımında olduğunun beyanlar hanesine eklenmesine ilişkin hüküm, davalılar ... ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi'nin 21.11.2018 tarih ve 2016/6972 Esas, 2018/6940 Karar sayılı ilamı ile, "Mahkemece, taşınmazların beyanlar hanesindeki muhdesat şerhine yönelik davanın kabulüne, taşınmazlar üzerindeki zeytin ağaçlarının davacıya ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken, zeytin ağaçları ile birlikte davacının kullanımında olduğu şeklinde şerh verilmesinin isabetsizliğine" değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın muhtesatlar yönünden kabulüne, dava konusu taşınmazlar üzerindeki zeytin ağaçlarının davacıya ait olduğunun tespitine karar karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 09.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3068, Karar No: 2016/14207, Tarih: 08.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3068 E.  ,  2016/14207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili, fer'i müdahil vekili ve ihbar olunan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; davalı vekili ve fer'i müdahil vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının haksız olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti bedeli ve kayıp-kaçak bedeli dahil edilerek ...-FON payı tahsil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve yargılama sırasında belirlenecek değere dava değerini artırmak üzere, abonelik tarihinden dava tarihine kadar, dava tarihinden geriye doğru on yıllık dönemde fazladan tahsil edilen bedellerden 1.150,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 05.10.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 6.677 TL'ye yükseltmiştir.Davalı, davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili, fer'i müdahil ve ihbar olunan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-İhbar olunan Maliye Hazinesinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 61 vd. maddelerine göre dava ihbar olunan gerçek ve tüzel kişi, davada taraf sıfatını kazanamaz. Bir davada hüküm, davanın tarafları arasında kurulur. Bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı davada taraf olan kişilere aittir. Kural olarak kendisine dava ihbar olunan davaya katılmadıkça (müdahil olmadıkça) mahkemece verilen kararı temyiz etme hakkı yoktur. Ancak, mahkemece usul ve yasaya aykırı olarak taraf sıfatını almayan dava ihbar olunan kişi hakkında hüküm kurulmuşsa, ihbar olunan hükmün kendisiyle ilgili bölümünü temyiz edebilir. Somut olayda ihbar olunan ... feri müdahil olmamış ve aleyhine verilmiş bir hüküm de bulunmamaktadır.

Bu nedenle; ihbar olunan ... asli veya feri müdahil olmadığından ve aleyhine verilmiş bir hüküm de bulunmadığından, temyiz isteminin reddine,

2-) Davalı tarafın ve fer'i müdahilin temyiz talebinin incelenmesinde;

Bu nedenle; ihbar olunan ... asli veya feri müdahil olmadığından ve aleyhine verilmiş bir hüküm de bulunmadığından, temyiz isteminin reddine,

2-) Davalı tarafın ve fer'i müdahilin temyiz talebinin incelenmesinde;

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti bedeli ve kayıp-kaçak bedeli üzerinden tahsil edilen TRT-FON payının istirdatı istemine ilişkindir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir. Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü, Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir. 3-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın ve fer'i müdahilin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle ihbar olunanın temyiz talebinin reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı ve fer'i müdahil yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenle davalı tarafın ve fer'i müdahilin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5835, Karar No: 2015/22265, Tarih: 10.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/5835 E.  ,  2015/22265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanık ile katılanın komşu oldukları, katılanın 1. katta, sanığın 2. katta oturduğu, söz konusu evde kat mülkiyeti bulunmadığı ve şahısların ev hisselerinin malikleri oldukları, olay tarihinde sanığın evin bahçesinde bulunan 2 metre uzunluğunda, 1 metre genişliğindeki tel çiti, katılanın evin bahçesini ayırdığı ve kendi kullanım alanını kapattığından bahisle kesmek suretiyle kaldırarak mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilen olayda, keşif sonrası alınan bilirkişi raporu içeriğinde kutu profil çerçeveli örme tel çitin iki yerinden kesilmiş olduğu, ancak çitin yerinde durmakta olduğu ve verilen herhangi bir zararın bulunmadığının belirtildiği, bu suretle mala zarar verme suçunun "zarar verme" unsurunun oluşmadığı anlaşıldığından sanığın beraatına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4112, Karar No: 2010/9596, Tarih: 31.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4112 E.  ,  2010/9596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalı yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki delil ve belgelere göre tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişisinin C harfi ile işaretlediği 92,09 m2 bölümün yüzölçümü ve geometrik şekli itibari ile bu kısımdan yararlanma imkanı olmadığından, bu kısmın da bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ve davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3304, Karar No: 2019/3925, Tarih: 16.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3304 E.  ,  2019/3925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu halde, dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçuna ilişkin olduğu, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.01.2012 tarihli iddianamesi içeriğinden mütalaa konusu yapılmayan "2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla; mütalaa verilmeyen suçtan açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı ...... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ...... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16535, Karar No: 2014/20005, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/16535 E.  ,  2014/20005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacının ve davalı işverenin şahsi sicil dosyasının onaylı örneğinin davalı Kurum'dan istenerek gelen yazı cevabı dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15872, Karar No: 2018/8961, Tarih: 17.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15872 E.  ,  2018/8961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayete konu araçta, önemli parçaların eksiltildiği dosya kapsamından sabit olmakla, sanığın fiilinin atılı suçun unsurlarını oluşturduğunun kabulü gerektiği; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması ve uzlaştırma işlemlerinin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26521, Karar No: 2015/36913, Tarih: 03.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/26521 E.  ,  2015/36913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/293642

MAHKEMESİ : Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2011

NUMARASI : 2010/184 (E) ve 2011/155 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanı doğrultusunda; sanığın küfrederek sustalı bıçak ile saldırdığı, mağdurun kaçması üzerine sanığın arkasından bıçak ile koştuğu, bıçaklı saldırısını sürdürmesi üzerine de orada bulunanların ayırmaya çalıştığı, sanığın saldırırken “seni öldüreceğim” diye bağırdığı, C. isimli tanığın bıçağı almak için sanığın elini tuttuğu, sanığın ise diğer eliyle mağduru yumrukla vurmak suretiyle yaraladığı iddia ve kabul edilen olayda, mağdurun etkili eylem suçundan dolayı şikayetinden vazgeçtiği de dikkate alındığında, sanığın eyleminin silahla etkili eyleme kalkışma suçunu oluşturacağı, sanığın bu eylemi sırasında sarfettiği sözlerin yaralama kastını açığa çıkardığı ve ayrıca tehdit suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek silahla kasten yaralamaya teşebbüs yerine, tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık M.. O..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.