muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22604, Karar No: 2023/2820, Tarih: 02.03.2023

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte sigortalı, Kasko Poliçesi Genel Şartları'nın A.5. maddesi ve TTK 1446/2 nci maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde imiş gibi ihbar ederse ispat yer değiştirip oluşan rizikonun teminat içinde kaldığını ispat yükü sigortalıya geçer.

Olay tarihinde geçerli olan Kasko Genel Şartları’nın A.5.10. maddesinde, "Zorunlu haller (tedavi veya yardım amaçlı sağlık kuruluşuna gitme, can güvenliği nedeniyle uzaklaşma vb.) hariç olmak üzere bu maddenin 5.4 ve 5.5 nolu bentlerdeki ihlaller nedeniyle, sürücünün kimliğinin tespit edilmesini engellemek için kaza yerinden ayrılma" denilmek suretiyle maddede ifade olunan haller ile benzer haller dışında olay yerini terkin, zararın teminat dışı olmasına yol açacağı kabul edilmiştir. Bunun yanında; Kasko Genel Şartları’nın A.5.5 maddesine göre taşıtın 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararların kasko sigortası teminatı dışında kaldığı kabul edilmiştir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkolün oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, mahkemece nöroloji uzmanı, hukukçu ve trafik konusunda uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla olayın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması, sonuçta olayın tek başına alkolün etkisiyle meydana geldiğinin saptanması durumunda, oluşan hasarın poliçe teminatı dışında kalacağından davanın reddine aksi halinde kabulüne karar verilmesi gerekeceği ilkesi benimsenmektedir. (Bkz.YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 07.04.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 02.03.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün 2005/11-624-713 sayılı ilamları)

Somut olayda olay tarihinde düzenlenen kaza tespit tutanağında; sigortalı araç sürücüsüne kavşaklarda geçiş önceliğine uymaması nedeniyle asli, karşı araç sürücüsüne kavşağa yaklaşırken hızını azaltmaması nedeniyle tali kusur verilmiştir.

Hakem Heyetince alınan 08.12.2020 tarihli makine mühendisi ve nöroloji uzmanı heyet raporu ile; davacının maliki bulunduğu davalı şirkete kasko sigortalı araç sürücüsünün kaza anında 0,98 promil alkollü olduğu, kazanın meydana gelmesinde % 65 oranında, karşı araç sürücüsünün % 15 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek sürücünün almış olduğu alkolün güvenli sürme yeteneğini kaybetmesinin kazanın oluşumunda etkili olduğu belirlenmiş, Uyuşmazlık Hakem Heyetince söz konusu rapor benimsenerek davanın reddine karar verilmiş, İtiraz Hakem Heyetince de kazanın oluşumunda güvenli sürme yeteneğinin kayboluşunun etkili olduğu gerekçesiyle anılan yöne ilişkin itirazların reddine karar verilmiştir.

Kaza sırasında sigortalı araç sürücüsünün alkollü olduğu saptanmış ise de, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Kazanın salt alkolün etkisiyle oluşması ve başka etmenlerin bulunmaması gerekir.

Dosya kapsamından ve kaza tespit tutanağından, davacıya ait araç sürücüsünün tek başına kazaya sebebiyet vermediği, dava dışı sürücünün de ikinci derece (% 35) kusurlu davranışı ile olaya katılımının bulunduğu, dolayısıyla kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediği anlaşılmaktadır. Buna göre İtiraz Hakem Heyetince işin tazminat kapsamının belirlenip hüküm altına alınması gerekirken; talebin teminat dışı olduğunun kabulü ile başvurunun reddine karar verilmesi doğru olmadığından ... kararının bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3329, Karar No: 2010/3759, Tarih: 31.03.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/3329 E.  ,  2010/3759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 26/02/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/09/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, paydaşı olduğu taşınmazın kendi payına düşen bölümü içerisinde bulunan zeytin ağaçlarının davalılar tarafından kesilerek zarar verildiğini belirterek, uğradığı maddi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar ise, kesilen ağaçların kendi paylarına düşen yerde kaldığını ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Tespit dosyasında hazırlanan bilirkişi raporu ile davacıya ait olduğu belirlenen 5 adet zeytin ağacının kesilmesi neden ile davacının uğradığı toplam zararın 14.845 TL olduğu belirlenmiştir. Yerel mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda alınarak benimsenen bilirkişi raporunda ise 1 ağacın kurumuş olduğu, diğer 4 ağacın haksız kesilmesi neden ile davacının uğradığı toplam zararın 660,74 TL olduğu belirtilmiş ve bu rapora göre istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Davalı tarafından kesildiği sonucuna varılan zeytin ağaçlarının geliri hakkında birbiri ile çelişen iki rapor bulunduğu halde üstünlük tanınma gerekçeleri yeterince açıklanmayan keşif sonucu alınan raporuna göre karar verilmiş olması doğru değildir.

Bu durumda, uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava konusu ile ilgili bilgi ve deneyimi bulunan bilirkişi kurulu aracılığı ile taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılmalı, tarım bakanlığı ürün ve fiyat cetvellerine göre inceleme yapılmalı, tespit ve keşif raporları arasındaki çelişki de giderilerek, denetime elverişli bir rapor alındıktan sonara davacı tarafın uğradığı zararın kapsamı belirlenmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2011, Karar No: 2013/6144, Tarih: 02.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/2011 E.  ,  2013/6144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araçla dava dışı sigortalının yakınlarını tedavi ettirmek amacıyla davalı hastaneye geldiğini, aracı otopark görevlisi diğer davalıya teslim ettiğini, aracın davalı tarafa ait otoparktan çalındığını, 39.000 Tl araç bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalıların aracın çalınması nedeniyle kusur ve sorumluluklarının bulunduğunu belirterek 39.000 TL.nın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkilinin otopark işletmecisi olmadığını sigortalının aracını ücret karşılığı bırakmadığını, otopark olarak kullanılan yerin hasaneye gelen hasta ve yakınlarının araçlarını park ettikleri bir yer olduğunu, sigortalının aracını park yerinden alıp bir başka yere bıraktığını, anahtarını da görevliye teslim etmeden anahtar kutusuna bırakarak gittiğini, müvekkillerinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 19.500 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göredavalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine ve halefiyet kurallarına dayanarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacının tazminat isteminin temeli, BK.nun 463 maddesinde tanımlanan vedia sözleşmesine dayanmaktadır. BK.nun 463 maddesi hükmüne göre saklama bir sözleşmedir ki, onunlya saklayıcı saklatanca kendisine bırakılan taşınır bir malı kabul etme ve onu güvenli bir yerde koruma borcu altına girer. Davacı taraf davalıların sözleşmenin kendisine yüklediği güven ve özenle koruma borcuna aykırı davranması nedeniyle oluşan zararını istemiştir.Saklayıcı kendisine güvenerek teslim edilen taşınır mali her türlü tehlikeye karşı korumak üzere gerekli güvenlik önlemlerini almak zorunda olup, bunu yapmadığı takdirde meydana gelen zarardan sorumludur. Ancak saklayıcının sorumlu tutulabilmesi için taşınır malın usulüne uygun şekilde ona teslim edilmesi fiili zilyetlik alanına girmesi gerekir.

Somut olayda, sigortalı annesi ve eşini tedavi ettirmek amacıyla aracı ile davalının işlettiği hastaneye gelmiş, aracının anahtarını hastanenin otopark görevlisi olan diğer davalı ... Yalcın'a teslim etmiş, bu şekilde aracın ve araç anahtarının fiili zilyetliği davalı tarafa geçmiş ve taraflar arasında vedia sözleşmesi kurulmuştur. Ancak dava dışı sigortalı hastanede işlerini bitirdikten sonra aracının anahtarını güvenlik kulübesi içinde kutudan alarak aracının park yerindeki yönünü değiştirmiş ve anahtarı aynı şekilde o anda güvenlik görevlisi bulunmayan kulübedeki anahtarların alınıp bırakıldığı kutunun içine bırakıp camiye gitmiş, döndüğünde aracın 100mt kadar ilerisinde bekleyen eşi ve annesinin aracın çalındığını söylemeleri üzerine anahtarın bırakıldığı kutuda olmadığı aracın anahtarı ile çalındığı anlaşılmıştır. Otopark görevlisinin kulübede olmadığı zamanlarda kulübenin kapısının kilitli, camının çekili vaziyette, ancak itilince açılacak şekilde bırakıldığı, cam itilerek kulübe içinde koltuk üzerine bırakılan kutunun içinden anahtarların tekrar bırakılırken otopark görevlisinin

yerinde olmadığı sigortalının kendi insiyatifiyle aracının anahtarını perceresi itildiğinde açılabilen kulubedeki kutuya bıraktığı bu şekilde aracın anahtarının ve aracın çalındığı görülmektektedir.

Sigortalı tarafından aracın anahtarı alınmakla artık anahtarın ve aracın fiili hakimiyeti sigortalıya geçtiğinden taraflar arasındaki vedia sözleşmesinin devam ettiğinden ve davalıların hukuki sorumluluğundan sözedilemez.

Sigortalı aldığı anahtarı otopark görevlisine usulüne uygun şekilde yeniden teslim etmemiştir. Araçlar anahtarını otopark görevlisi bulunmayan kubübenin camını iterek açıp oradaki kutuya bırakan sigortalı bu davranışıyla anahtarının ve aracın çalınmaına kendisi sebebiyet vermiştir. Davacı ..., halefi olduğu sigortalının kusuruna dayanarak davalılardan zararın tazminini isteyemez. Aracın davalı tarafın hakimiyetinden çıkması nedeniyle davalılara kusur izafe edilemez.

Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde davalı tarafından %50 oranında kusurlu olduğuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 2.5.2013 gününde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre kararın onanması görüşüyle sayın çoğunluğun aksi yöndeki bozma gerekçesine katılmıyorum.

Karşı Oy

...
Yargıtay — Esas No: 2010/9388, Karar No: 2012/11357, Tarih: 28.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9388 E.  ,  2012/11357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/01/2010 tarih ve 2008/735-2010/27 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26.06.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısı İsviçre’de yerleşik dava dışı Tetrapak İnternational SA'nın İzmir'de mukim Tetrapak Paketleme Sanayi ve Tic. A.Ş'ne 13. Eylül 2006 tarihli Proforma fatura tahtında göndermiş olduğu 84.600 kg ağırlığındaki polietilen emtiası 5 konteynıra yüklenerek 17.09.2006 tarihinde Anvers Belçika Maersk Barcelona gemisine yüklendiğini, geminin boşaltma limanı İzmir'e doğru yola çıktığını, taşıma konusu emtianın İzmir’de tahliye edilerek alıcı Tetrapak A.Ş’ne teslim edildiğini, konşimento muhteviyatı konteynır alıcı tarafından açıldığında kesik bir koku ve kapı kenarında bir takım kirlilik ve böcek olduğunun görüldüğü, hasarın sigorta şirketine ihbar edildiği ekspertiz incelemesi sonucunda konteynır içindeki kokunun daha önce taşınan emtiaya ait olduğunu ve polietilen yüküne sinerek emtiayı kullanılamaz hale getirdiğinin tespitinin yapıldığını, sovtaj indirimi dikkate alınarak hasar miktarının 10.251,61 Euro olduğunun belirlendiğini ve sigortalısına bu miktar tazminatı ödediğini, yükteki zararın konteynırdan kaynaklandığını, TTK 1019 maddesi gereğince kendisi tarafından tedarik edilen konteynırın yüke ve taşımaya elverişsiz olması sebebi ile davalının sorumlu olduğunu, TTK 1235/7 uyarınca gemi üzerinde alacak hakkının da doğduğunu, davalı aleyhine yapılan takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptaline, takibin devamına, davalının % 40 icra inkar tazminatına mahkumiyetine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Maersk Barcelona gemisi donatanı/taşıyanına izafeten Maersk Denizcilik AŞ vekili, öncelikle davanın 1 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, TTK 1067 maddesi gereğince yükün zarara ve ziyaa uğramasından kaynaklanan tazminat davalarının teslimden itibaren en geç 1 yıl içinde açılması gerektiğini, dava konusu taşımada malların 17.09.2006 tarihinde Anvers limanında gemiye yüklendiğini ve geminin 28.09.2006 tarihinde varma limanı olan İzmir limanında tahliye edildiğini, dolayısıyla bu taşımadan dolayı hasar iddiasına dayanılarak açılacak davanın en geç 28.07.2007 tarihinde açılması gerektiğini, davacı tarafından davaya konu icra takibinin 25.10.2007 tarihinde yaptığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, bilirkişi raporunda takibin hak düşürücü süre geçmeden önce başladığı, icra takibinin dava açılmış sayılması için yeterli olduğu ve takip tarihinin dava tarihi sayılacağından dolayı davanın süresinde açıldığı hususu benimsenmiş ise de, davacının TTK 1067 maddesine göre süresinde dava açmayıp takip yapmasının yeterli olmadığı, TTK 1067 maddesinde mahkemeye müracaat ibaresinin dava açmak olarak yorumlanması gerektiği, buna göre davanın TTK 1067 maddesinde ön görülen 1 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesine dayalı ödenen tazminatın, davalı taşıyandan tahsili için yapılan icra takibine olan itirazın iptali davasıdır. Mahkemece Dairemizin kararları emsal gösterilmek suretiyle TTK 1067. maddesinde mahkemeye müracaat ibaresinin dava açmak olarak yorumlandığı, davacının TTK 1067. maddesine göre süresinde dava açmayıp, takip yapmasının yeterli olmadığı gerekçesiyle, 1 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmayan davanın reddine karar verilmiştir. Ancak daha önce Dairemizin 2007/218 -2008/8219 sayılı kararında da belirtildiği gibi icra takibinin yapılmasının TTK’nun 1067. maddesinde belirtilen “mahkemeye müracaat” sayılmayacağı kabul edilmiş ise de, bu hususta uygulamada ortaya çıkan tereddütleri gidermek açısından Dairemizin eski tarihli uygulamalarının isabetli olacağı ve TTK’nun 1067.maddesindeki “mahkemeye müracaat” ibaresinin icra takibinde bulunmayı ve Borçlar Kanunu'nun dava açılmasına eşit saydığı diğer muameleleri de kapsadığı kabul edildiğinden (Dairemizin 10.10.1973 gün ve 1973/3017-3757K. ve 28.10.2010 gün ve 2009/559-2010/10959 K.) mahkemece, somut olayda hak düşürücü sürenin geçip geçmediğinin bu esasa göre tesbiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10966, Karar No: 2011/960, Tarih: 31.01.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10966 E.  ,  2011/960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 87.947,71 TL borcun 6.000 TL'sinden sorumlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacılardan ...'nun Kara Harp Okulu öğrencisi iken 04.07.2007 tarihinde okulla ilişiğinin kesildiğini, bu eğitimden dolayı 87.947,71 TL masraf tahakkuk ettirildiğini, istenen bu borcun 6.000 TL’sinden sorumlu olmadıklarının tespitini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Askeri Okullara Alınan Öğrenciler ile Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler için Yüklenme Senedi Düzenlenmesine ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenen ve dosya içerisinde bulunan yükümlünün harp okulunda eğitimi başlarken verilmiş bulunan Söke 2. Noterliği'nce düzenlenmiş 26.09.2003 gün ve 10315 yevmiye numaralı yüklenme senedinde; yükümlünün okulla ilişiğinin kesilmesi halinde ödeyeceği harp okulu dönemine ait masraflar içerisinde personel ve amortisman gideri de sayılmış ise de; 30.06.2010 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6000 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”un 35. maddesiyle 4566 Sayılı Harp Okulları Kanunu'nun 38. maddesinin 3. fıkrasında yapılan değişiklikle personel ve amortisman giderlerinin bundan böyle yükümlünün tazminatının hesabında dikkate alınmayacağı öngörülmüştür. Bu durum karşısında; yükümlüye Harp Okulu eğitimi sırasında yapılan masraflar içerisinde yer alan personel ve amortisman giderinden sorumlu tutulmaması gerekirken, bu kalem masraflardan da sorumlu tutan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5179, Karar No: 2017/6233, Tarih: 04.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5179 E.  ,  2017/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : . Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden ya da sanık dinlenmeden belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen ve iade edilen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Sanık hakkında, CMK’nın 231/6. maddesi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları değerlendirilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.