muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/963, Karar No: 2023/3646, Tarih: 05.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/963 E.  ,  2023/3646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin ve kadının boşanma davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, kadının ziynet alacağı davasının ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı davalı erkek vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçelerinde özetle; davalı davacı kadının psikolojik sorunlarının bulunduğunu, bunların kadın ve ailesi tarafından gizlendiğini, kadının gençlik yıllarında akıl hastanesinde tedavi gördüğünü ve bir takım ağır psikolojik ilaçlar kullandığını, davacı davalı erkek tarafından ilaçlar sorulunca artık iyileştiğini belirttiğini, çocuk sahibi olmak için ilaçları kestiğinde davranış bozukluklarının ortaya çıktığını, agresif tavırlarının olduğunu, bununla birlikte, eşi ile yaşadığı herşeyi annesi ve arkadaşları ile paylaştığını, erkeğe "hayvansın" şeklinde mesaj yazarak hakaret ettiğini, annesinin yanında erkeğe " beni boşa, beni boşa" diyerek kendi saçlarını yolmaya çalıştığını, daha sonra akıl hastanesine kaldırıldığını, erkeğin bu dönemde eşini hastanede ziyaret ettiğini, kadının ise "onun yüzünü görmek istemiyorum" diyerek erkeği geri gönderdiğini, kadının hastaneden çıkması ile iyileştiğini düşünerek ortak konuta döndüklerini ancak zamanla herşeyin daha da kötüleştiğini, küçük meseleleri abartarak huzursuzluk çıkardığını, "senin kardeşlerin de benim yaşadıklarımı yaşarlar " diye beddua ettiğini, erkeği işten attırmakla tehdit ettiğini, yemek yapmadığını, kadının ailesinin gelip kadını ortak konuttan götürdüklerini ve yaklaşık altı aydır ayrı yaşadıklarını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava ile karşı davaya cevaba cevap dilekçelerinde özetle; kadının gençlik döneminde psikolojik bir rahatsızlık geçirerek hastanede tedavi gördüğünün erkek tarafından bilindiğini ve bunun evlenmeye engel teşkil etmeyeceğini belirttiğini, kadının kullandığı ilaçların erkek tarafından bilindiğini, kadının evliliğin ilk günü cinsel şiddete maruz kaldığını, erkeğin ev işlerinin aksamasını bahane ederek kadını hafızlık kursuna göndermek istemediğini, kadının kuran eğitimi vermesine engel olduğunu, evliliğin başından beri onur kırıcı, kaba ve despot şekilde davrandığını, şiddet uyguladığını, kıskandığı için hiçbir yere gitmesine izin vermediğini, erkekten izin alarak dışarı çıktığı halde eve geldiğinde erkeğin evde yemek yok diye kadına tekme attığını ve ketçap şişesini fırlattığını, "sen hizmetçisin, ben hizmetçiler ile aynı yatakta uyumam" diyerek rencide ettiğini, ağır küfürler ettiğini, erkeğin tavırları nedeni ile hastanede psikolojik tedavi gördüğünü, hastanede iken erkeğin hiç ziyaret etmediğini iddia ederek karşı davanın kabulü ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası ile tarafların boşanmalarına, davalı davacı kadın yararına aylık 1.000,00TL tedbir ve yoksulluk nafakasına ve 50.000,00TL manevî tazminata, ayrıca kadına ait 180 gr ziynet eşyasının kadına aynen iadesine, mümkün olmaması halinde fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla 43.500,00TL maddî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların anlaşamadıkları, fiilen ayrı yaşadıkları, davalı davacı kadının evlilikten önceki psikolojik rahatsızlığı eşinden gizlediği, az kusurlu olduğu, davacı davalı erkeğin ise karısına karşı darp uyguladığı ve hastalığıyla ilgilenmediği, ağır kusurlu olduğu, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, davalı davacı kadın yararına yoksulluk nafakası ve tazminatlara hükmedilmesi koşullarının bulunduğu, davalı davacı kadının ziynet alacağı davasının ispatlanamadığından reddi gerektiği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya neden olan olayda kusur dereceleri, davalı kadının kişilik hakkına yapılan saldırı ve ihlal edilen mevcut beklenen menfaat gereğince davalı kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin kısmen kabulü gerektiği gerekçesi ile her iki tarafın boşanma davalarının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, kadın yararına aylık 500,00TL tedbir ve yoksulluk nafakası ödenmesine, kadın yararına 8.000,00TL maddî, 8.000,00TL manevî tazminata hükmedilmesine, kadının ziynet alacağı davasının ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; ziynet alacağı davasının reddine karar verilmesini, boşanma kararına itirazları olmadığını ancak davalı davacı kadının psikolojik rahatsızlığını gizlemediğini, bu nedenle kusursuz kabul edilmesi gerektiğini, hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakaları ile tazminatların miktarının düşük olduğunu belirterek ziynet alacağı davasının reddi, kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince kadına evlilik öncesi rahatsızlığını gizlediğinden bahisle kusur verilmiş ise de, yeminli tanık anlatımları ile evlilik öncesi bu durumun erkeğe söylendiği ve erkeğin bu durumu bildiği anlaşılmakla kadına kusur olarak yüklenmesinin doğru görülmediği, kadının kusura yönelik istinaf talebinin kabulü ile boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu, kadının kusursuz olduğu şeklindeki kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, hükmedilen tedbir nafakasının tarafların ekonomik, sosyal durumlarına ve hakkaniyete uygun olduğu gerekçesi ile kadının tedbir nafakası miktarına yönelik istinaf talebinin esastan reddine, tarafların ekonomik, sosyal durumları ve hakkaniyet dikkate alındığında hükmedilen yoksulluk nafakası miktarının düşük olduğu, bu nedenle kadının yoksulluk nafakasının miktarına yönelik istinaf talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükmünün kaldırılarak yerine yeniden hüküm kurmak suretiyle boşanma kararının kesinleştiği tarihten geçerli olmak üzere aylık 800,00 TL yoksulluk nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine, tarafların ekonomik, sosyal durumları ve hakkaniyet dikkate alındığında hükmedilen manevî tazminatın miktarının düşük olduğu, bu nedenle kadının manevî tazminatın miktarına yönelik istinaf talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükmünün kaldırılarak yerine yeniden hüküm kurmak suretiyle takdiren 25.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine, kadın vekilinin 27.11.2018 tarihli davacı davalı erkek vekilinin katılmadığı ön inceleme duruşmasında "boşanmanın fer'î niteliğinde maddî tazminat talebimiz vardır, miktarı açıklamak için süre verilsin" talebi üzerine ön inceleme tarihindeki usul hükümleri gereğince maddî tazminat miktarını açıklaması için süre verildiği, bu kapsamda kadın vekilinin 11.12.2018 tarihli dilekçesiyle, maddî tazminat taleplerinin erkeğin evlilik tarihinden dava tarihine kadar kadının çalışmasına izin vermemesinden dolayı 21 ay boyunca elde edemediği gelir nedeniyle tazminat olduğunu belirterek 52.000,00 TL maddî tazminat talep ettiği, bu açıklama dilekçesi dikkate alındığında maddî tazminat talebinin boşanmanın fer'î niteliğindeki 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında maddî tazminat olmadığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince davalı-davacı kadın lehine maddî tazminata hükmedilmesinin doğru görülmediği, ancak davacı davalı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmaması nedeni ile İlk Derece Mahkemesince kadın lehine hükmedilen 8.000,00TL maddî tazminatın kesinleştiği, kadının boşanmanın fer'î niteliğinde olmayan 52.000,00 TL'lik talebi yönünden usulüne uygun dava açılmadığı dikkate alınarak bu taleple ilgili istinaf talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına, kadının ziynet alacağı davasına yönelik istinaf talebinin ispatlanamadığından reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı davacı kadın vekili; hükmedilen yoksulluk nafakasının asgari ücretin çok altında kaldığını, hükmedilen manevî tazminat miktarının az olduğunu, boşanmanın fer'î niteliğinde olmadığı gerekçesi ile maddî tazminata yönelik verilen karar verilmesine yer olmadığına dair kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek yoksulluk nafakasının ve manevî tazminatın miktarları ile maddî tazminat talebi hakkında verilen karar verilmesine yer olmadığına dair karar ile maddî tazminatın miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasının ve manevî tazminatın miktarları ile maddî tazminat talebine ilişkin verilen karar verilmesine yer olmadığına dair kararın yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 174 üncü, 175 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17493, Karar No: 2014/18675, Tarih: 10.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/17493 E.  ,  2014/18675 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.4.2013 tarih ve 231-74 sayılı hükmün Dairenin 14.1.2014 tarih ve 22525-329 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyanın incelenmesinde, mahkeme kararının davacı tarafın duruşma istemli olarak temyiz edilmesine rağmen, duruşma pulu alınmadığından duruşma isteminin reddine karar verilerek temyiz incelemesinin duruşmasız yapıldığı ve kararın onandığı, davacının bu defa verdiği 10.2.2014 tarihli karar düzeltme dilekçesi ile duruşma yapılmaksızın temyiz incelemesinin yapıldığını ileri sürdüğü anlaşılmış olmakla, yeniden yapılan incelemede, davacının kararı temyiz ederken 20.6.2013 tarihli tahsilat makbuzu ile 100 TL gider avansı yatırdığı, yatırılan gider avansı içinde duruşma davetiyesinin tebliği için gerekli miktarında bulunduğu, bu itibarla duruşmalı inceleme yapılması için gerekli koşulların bulunmasına rağmen zuhulen duruşma talebinin reddedildiği anlaşıldığından davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulüyle, bu husustaki maddi hatanın düzeltilmesine, dairemizin 14.1.2014 gün ve 2013/22525-2014/329 sayılı onama kararının kaldırılmasına, sonradan duruşma pulu eklendiği için duruşma günü verilmek üzere dosyanın kaleme iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının değinilen bu yöne ilişkin maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulüne, dairemizin 14.1.2014 gün ve 2013/22525-2014/329 sayılı onama kararının kaldırılmasına, duruşma günü verilmek üzere dosyanın kaleme tevdiine, 16.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2165, Karar No: 2018/6155, Tarih: 30.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2165 E.  ,  2018/6155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

..Hükümler : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların kaçamaklı savunmalarına, mağdurun özde değişmeyen beyanlarına, tanıkların anlatımlarına, 13.04.2013 tarihli işyeri arama ve el koyma tutanağına yansıyan tespitlere ve dosya kapsamına göre; ziraat odasında veznedar olarak görev yapan sanık ...'ın, ziraat odasında muhasip üye olarak görev yapan sanık ...'a, “Ziraat Odasında çalışan Birgül ve Önder arasında gönül ilişkisi var, buna bir önlem alın” demesi üzerine, ziraat odasında üye olarak görev yapan sanıklar Turgut, Emir Ali ve Mehmet Ali'nin bu hususun gerçek olup olmadığını delillendirmek amacıyla ziraat odasında bulunan meclis odasına kamera taktırılması konusunda şifai karar aldıkları, bu karar doğrultusunda sanıklardan Emrah'ın, hafta sonuna denk gelen bir cumartesi günü meclis odasında bulunan ve bozuk olması nedeniyle çalıştırılmayan klimaya küçük ebatta gizli kamera taktırdığı ve bu sayede mağdur ... ile ziraat odasında şoför olarak çalışan Önder arasında meclis odasında yaşanan cinsel birlikteliğin kaydedildiği, söz konusu görüntüyü bilgisayarına da aktaran sanık ...'ın, bu görüntüleri Ziraat Odası Başkanı ve Meclis Üyelerine izlettirdiği gibi, bilgisayarından tamamen silmemesinden dolayı yayılmasına da neden olduğu anlaşılmakla,

Sanıklar ....sübut bulan eylemlerine uyan TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal, sanık ...'ın ayrıca TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülüp, “...meclis odasında güvenlik kamerasının bulunmaması ve meclis odasındaki evrak dolabında bir kısım evrakların kaybolması üzerine ziraat odasında güvenlik kamerası bulunmayan tek yerin meclis odası olması ve evrak dolabından evrakların nasıl kaybolduğunun tespiti amacıyla güvenlik kamerası takıldığı ve bu kameranın gizli kamera olmayıp görülebilir normal ebatta bir kamera olduğunun anlaşıldığı, ayrıca katılan pesonelin çalışmasına devam edip etmeyeceği yönünden karar verilebilmesi amacıyla görüntülerin sanıklar tarafından yönetim kuruluna izletildiği, görüntüleri yayma amacıyla hareket edilmediği, dolayısıyla bu sanıklar yönünden müsnet suç yönünden kast unsurunun bulunmadığı, ayrıca bu sanıkların elde edilen görüntüleri yayma amacıyla hakaret ettiklerine dair de yeterli delil elde edilemediği...” biçimindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2508, Karar No: 2021/11283, Tarih: 13.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2508 E.  ,  2021/11283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 107 ada 24 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1-Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre %4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 olarak kabulü ile az bedel tespiti

2-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, fiğ ve patatesin dekar başına verim miktarları Tarım ve Orman Bakanlığı İlçe Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafı hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatı ise ilgili resmi kuruluşlardan getirtilip rapor denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Taşınmazın değeri belirlenirken, bilirkişi raporunda döner sermaye faizi ve genel idare giderleri, masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3-Taşınmazın değeri belirlenirken, bilirkişi raporunda döner sermaye faizi ve genel idare giderleri, masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

5-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması,

Gerektiğinden;

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16148, Karar No: 2015/23107, Tarih: 22.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/16148 E.  ,  2015/23107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2015

NUMARASI : 2014/529-2015/192

K A R A R

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 1. ve 3.maddelerine göre uygulanmaya devam edilmekte olan HUMK'nun 427. maddesine göre 2015 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.080,00 TL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, ödeme emrine konu asıl alacak miktarları 2.080,00 TL’nin altındadır.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 01/06/1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 22/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/410, Karar No: 2022/2724, Tarih: 16.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/410 E.  ,  2022/2724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun usulden reddine dair karara karşı davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 28/02/2020 tarih 2020/İHK-4761 sayılı itirazın kabulü ile başvurunun kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/07/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/07/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Avukat ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 09/02/2022 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden, sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 16/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.