muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1287, Karar No: 2019/4679, Tarih: 25.02.2019

Dava devam ederken ... İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin sona ermesi nedeni ile dava kendisine teşmil edilen ... vekili, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, 6360 sayılı Yasa'nın 3/2.maddesine göre kapatılan il özel idaresinin taraf olduğu davaların il özel idaresinin yetki, görev, taşınmaz veya personelinin devredildiği kuruma ait olduğunu beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, “...Yargılama sırasında Özel İdare ilga edilmiş buna ilişkin yasa ve yasa yorumlayan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 11.12.2014 tarih ve 2014/18710 esas, 2014/22489 Karar sayılı kararı gereği davacının emekli olmadan önce çalışmış olduğu Antalya İl Özel İdaresinin tüzel kişiliğinin yasayla kaldırılarak Antalya Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiği nazara alınarak 6360 sayılı Yasanın 3/2.maddesine göre Antalya Büyükşehir Belediyesi'nin davalı tarafta yer alması sağlanmıştır.” gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı Antalya Büyükşehir Belediyesinin temyizi üzerine hüküm kapatılan 7. Hukuk Dairesinin 09/03/2016 tarihi ve ... Esas, 2016/5739 Karar, sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle, davacıların murisi ...'in vefat etmeden önce hangi birimde ne iş yaptığı ve bu birimin veya birimin yaptığı görevlerin, yetki ve sorumluluğun hangi kuruma devredildiği belirlenmeli ve sonuca göre devir yapılan kurumun sorumluluğu yoluna gidilmesi gerektiği, vefat eden ...'in mirasçıları davaya devam etmişler ise de karar başlığında gösterilmemelerinin isabetsiz olduğu, davacıların murisi ...'in 6360 sayılı Yasa ile İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin kaldırılmasından (30.03.2014 tarihinden) önce çalışması devam ederken 17.12.2013 tarihinde vefat ettiği ve iş ilişkisinin bu şekilde son bulduğu, mahkemece ise davacının devir tarihinden önce emekli olduğu kabul edilerek karar verilmesinin hatalı olduğu, davanın kısmi dava olarak açıldığı, bu nedenle davacı vekilinden her bir alacak için ne miktar talepte bulunduğu hususu açıklattırılarak alacakların ıslah ile istenen kısımlarına ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde ıslah ile istenen alacaklara da dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesinin hatalı olduğu ve son olarak ilave tediye alacağının talep dikkate alınarak yasal faiz oranını aşmamak üzere en yüksek banka mevduat faizi yerine en yüksek banka mevduat faizi oranını aşmamak üzere yasal faizi ile tahsiline karar verilmesinin doğru olmadığı, hususları belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacıların murisinin Antalya İl Özel İdaresi'nde Makina İkbal Bakım Onarım Müdürlüğünde “asfalt usta yardımcısı” olarak çalıştığı, davacı ile aynı işi yapan çalışanların Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na devrolduğu dikkate alınarak davacının çalıştığı birimin veya birimin yaptığı görevlerin, yetki ve sorumluluğun da Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığında olduğu gerekçesi ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın bozmaya uygun olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Hükme esas raporu hazırlayan bilirkişi tarafından dosya kapsamına uygun olarak davacının 01/03/2013 tarihi itibariyle 10. derecenin 26. kademesinde olduğu tespit edildiği halde mahkemece hüküm fıkrasında tespit hükmü kurulurken davacının “12. Derecenin 26. Kademesinde” olduğunun belirtilmesi hatalı olup, bozma nedeni ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Hüküm fıkrasının birinci bendinde davacının derece sayısı olarak yer alan “… 12 …” rakamının çıkartılarak, yerine “… 10 …” rakamının yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11654, Karar No: 2017/25617, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11654 E.  ,  2017/25617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4309, Karar No: 2019/7867, Tarih: 21.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4309 E.  ,  2019/7867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocukların mağdura ait eşyaların muhafazası için kullanılan, içinde oturulmayan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve bir iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan depo içerisinden hırsızlık yapması şeklinde gerçekleşen eyleminde konut ya da iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9182, Karar No: 2016/15769, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9182 E.  ,  2016/15769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile arasında 5 adet abonelik sözlemesi bulunduğunu, davalı elektirk şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, Şubat 2005 tarihinden itibaren tahsil edilen bedellerin tespiti ile şimdilik 250,00 TL kayıp kaçak bedelinin ödeme tarihlerinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 15/12/2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 57.233,23 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu, yetkisiz mahkemede dava açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı taraftan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; taraflar arasında 5 adet elektrik aboneliği sözleşmesinin bulunduğu,.....ve ..... numaralı aboneliklerin tarımsal sulama, ... ve ... numaralı aboneliklerin ticarethaneye ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

1-) Dava konusu ... ve....numaralı ticarethane abonelikleri yönünden temyiz incelemesinde;

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde; taraflar arasında 5 adet elektrik aboneliği sözleşmesinin bulunduğu,.....ve ..... numaralı aboneliklerin tarımsal sulama, ... ve ... numaralı aboneliklerin ticarethaneye ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

1-) Dava konusu ... ve....numaralı ticarethane abonelikleri yönünden temyiz incelemesinde;

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2- Dava konusu ....ve .....numaralı tarımsal sulama abonelikleri yönünden temyiz incelemesinde;

TTK'nun 4.maddesinde ticari davalar tanımlanmıştır. Anılan maddenin 1.fıkrasında "her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda..."sayılan davaların ticari dava olduğu öngörülmüştür.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 12.maddesinde "Bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir" hükmünü içermektedir.

26/06/2012 tarihinde kabul edilen ve 30 Haziran 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6335 sayılı yasanın 2.maddesinde, "6102 sayılı Kanun'un 5.maddesinin başlığı" 2. ticari davalar ve çekişmesiz yargı işlerinin görüleceği mahkemeler" şeklinde, 1.fıkrasında yer alan "davalara" ibaresi ise davalar ve ticari nitelikteki "çekişmesiz yargı işlerine" şeklinde 3.ve 4. fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır". şeklinde düzenlenmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır". şeklinde düzenlenmiştir.

6102 sayılı TTK 16/1.maddesinde : "Ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılırlar." ve TTK'nun 19.maddesinde "Bir tacirin borçlarının ticari olması asıldır. Ancak, gerçek kişi olan bir tacir, işlemi yaptığı anda bunun ticari işletmesiyle ilgili olmadığını diğer tarafa açıkça bildirdiği veya işin ticari sayılmasına durum elverişli olmadığı takdirde borç adi sayılır. Taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, diğeri için de ticari iş sayılır" hükmü bulunmaktadır.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkeme duruşma yapmadan, yani taraflara tebligat yapıp onları dinlemeden dosya üzerinden de görevsizlik kararı verebilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmış ise veya yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip, karara bağlamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında ise; davacının .... ve .... numaralı aboneliklerinin tarımsal sulamaya ilişkin olduğu ve ticari dava niteliğinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu doğrultuda, taraflar arasında görülen davalarda görevli mahkemenin genel mahkemeler olduğu kuşkusuzdur.

O halde mahkemece; ... ve....numaralı tarımsal sulama aboneliklerine ilişkin uyuşmazlığın çözümünde Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, bu yönün gözardı edilerek, yazılı şekilde Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3- Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle, davaya konu edilen.... ve .... numaralı tarımsal sulama abonelikleri yönünden genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerektiğinin gözetilmesi ve .... ve.... numaralı ticarethane abonelikleri yönünden ise yukarıda ifade edilen yasal düzenleme uyarınca 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının tartışılıp değerlendirilmesi sonucunda hüküm tesisi gerekmektedir.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4-)Bozma kapsamına göre sair temyiz itirazları bu aşamada incelenmemiştir.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4-)Bozma kapsamına göre sair temyiz itirazları bu aşamada incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda ilk üç bendde açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA dördüncü bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5155, Karar No: 2014/13072, Tarih: 11.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/5155 E.  ,  2014/13072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Grup İnş, Turizm. İşl. Akaryakıt Bayiliği. Gıd. San. Tic. A.Ş. vekili istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, müvekkilinin 01/07/2008 – 01/09/2011 tarihleri arasında garson olarak davalılardan ... İnş. Tur. İşl. Akaryakıt San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait iş yerinde çalışmaya başladığını, iş yerinin 2010 yılında diğer davalı şirkete devredildiğini ve iş akdinin feshedildiği tarihe kadar bu şirkete ait iş yerinde market şefi olarak kesintisiz çalıştığını, iş akdinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık ücretli izin, genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının 01/09/2011 tarihinden itibaren 27 gün işe gelmediğini, davacıya varsa mazeretini bildirmesi ve işe devam etmesi için ihtarname gönderildiğini, aksi halde iş akdinin haklı nedenle feshedileceğinin bildirildiğini, buna rağmen davacı işçinin herhangi bir mazeret bildirmemiş olup işe de devam etmediğini, bu sebeplerle iş akdinin müvekkili tarafından İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi uyarınca haklı sebeple feshedildiğini, davacının müvekkili işverenden herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı işveren tarafından davacı hakkında tutulan devamsızlık tutanaklarının tarihleri dikkate alındığında, devamsızlık vakıaları gerçekleştikten sonra tutuldukları, ayrıca davacının mazeretini bildirmesi için verilen süre dolmadan iş akdinin feshedildiği göz önüne alındığında feshin haklı nedenle yapıldığının davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili, taleplerini ıslahla artırmış olup ıslah harcını 11/07/2013 tarihinde yatırmıştır. Mahkemece, ıslah tarihi 11/07/2013 olmasına rağmen, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarına 11/07/2011 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

Davacı vekili, taleplerini ıslahla artırmış olup ıslah harcını 11/07/2013 tarihinde yatırmıştır. Mahkemece, ıslah tarihi 11/07/2013 olmasına rağmen, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarına 11/07/2011 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyize konu kararın, hüküm fıkrasının 3. ve 4. maddelerinde yer alan "...11/07/2011..." tarihlerinin silinerek yerine "...11/07/2013..." tarihlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Grup A.Ş.'ye iadesine, 11/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/899, Karar No: 2016/7608, Tarih: 27.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/899 E.  ,  2016/7608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vesayeten ... vek. Av. ..... ile davalılar 1-... 2-... vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24/12/2014 gün ve 2012/473 E. - 2014/1157 K. sayılı hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş mahkemece 05.03.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine yönelik olarak verilen kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davacı vekilince, davalılar aleyhine açılan menfi tespit davasının kabulüne dair verilen kararın davalılar vekilince temyiz edilmesi sonrasında nisbi temyiz harcının yatırılması için mahkemece çıkarılan muhtıra gereği davalılar vekilince yerine getirilmemiş, bunun üzerine 05/03/2015 tarihinde verilen ek karar ile davalılar vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekilinin ek kararı temyizi üzerine dosya tetkikinden temyiz harcı ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırılmadığının saptanması sonrasında Dairemizin 11/11/2015 tarih 2015/6380 E. - 2015/14571 K. sayılı kararıyla belirtilen eksikliğin giderilmesi için geri çevirme kararı verilmiştir.

Yerel mahkemece eksik harcın ikmaline yönelik usulüne uygun şekilde düzenlenen muhtıra davalılar vekiline yine usulüne uygun şekilde tebliğ olunmuş ise de, muhtıra gereğinin ifa olunmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında ek kararı temyiz isteminin reddini karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin ek kararın temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.