muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18660, Karar No: 2016/3340, Tarih: 03.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/18660 E.  ,  2016/3340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

.

K A R A R

Dosyada davacı ...’a ait 01.01.1984 tarihli işe giriş bildirgesinin onaylı örneğinin davalı Kurumdan istenerek gelen yazı cevabının dosya arasına alınarak gönderilmesi için,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/13195, Karar No: 2013/12127, Tarih: 04.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/13195 E.  ,  2013/12127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığına “29.06.2006” şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.12.2001, 31.12.2002, 31.12.2003 ve 31.12.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüş, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, her bir takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenlemek” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı, 01.08.2007 gün ve 2007/874 esas sayılı iddianame ile sanık hakkında 2001, 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlendiği iddiası ile dört ayrı yılla ilgili dava açıldığı halde 2001-2004 yılları arasında gerçekleştirilen sahte fatura düzenleme eylemlerinin zincirleme şekilde işlenmiş tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamış ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001, 2002, 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının; 2001 ve 2002 takvim yılları için suç tarihinden hüküm tarihine, 2003 ve 2004 takvim yılları içinse en aleyhe kabul ile 31.12.2003 ve 31.12.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 04/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7384, Karar No: 2022/7661, Tarih: 24.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/7384 E.  ,  2022/7661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ile ...'nin, sanık ...'un eski kız arkadaşı olan mağdure ...'un ikametinin önüne giderek araçla beklemeye başladıkları, mağdure ikametine gireceği sırada sanık ...'un mağdureyi zorla araca bindirdiği, araç hareket ettikten bir süre sonra sanık ...'nin araçtan indiği, sanık ...'un mağdureyi ...'sine götürerek kullanılmayan bir evde bir gece kaldıkları, ertesi gün sanık ...'un babası olan ...'un gelerek mağdureyi alıp ailesine teslim ettiği iddiasıyla açılan davada, mağdurenin mahkemede 2. celse alınan, sanıkla rızasıyla gittiğine yönelik beyanları, bu beyanlarını destekleyen tanıklar ..., ... ve ...'un beyanları ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak somut ve kesin delil bulunmadığı ve mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip, gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararıarı, usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Cumhuriyet Savcısının suçun sabit olduğuna ve mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/22732, Karar No: 2017/7571, Tarih: 02.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22732 E.  ,  2017/7571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayetin süresinde olup olmadığının tespiti için sanığın yetkilisi olduğu şirketin bağlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden şikayet tarihini kapsar şekilde en az 1 yıl ve öncesi vergi beyannameleri getirtilmeksizin eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4357, Karar No: 2021/5024, Tarih: 17.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/4357 E.  ,  2021/5024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarından şüpheliler ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/02/2020 tarihli ve 2020/2916 soruşturma, 2020/4082 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/10/2020 tarihli ve 2020/2736 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/02/2021 gün ve 94660652-105-20-20068-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/03/2021 gün ve 2021/23701 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

... Cumhuriyet Başsavcılığınca her ne kadar şikayete konu iş makinelerinin mülkiyetine dair ihtilafın hukuki nitelikte olduğu ve faturalardaki sahtecilik iddiasının ayrıca vergi uzmanları tarafından yapılması gerektiği, bu haliyle suçların yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, müştekiler ... ve ...'ın verdikleri şikayet/itiraz dilekçeleri ve ifadelerinde ısrarla, ... isimli kişiden boş olarak mermer fabrikası kiraladıklarını, mermer işi yapmak üzere atıl durumda bulunan mermer kesme makinesi, vinç gibi malzemeleri satın alarak işler hale getirdiklerini, sonrasında iş yerini şüpheli ...'ye kiraya verdiklerini ancak diğer şüpheliler ile birlikte hareket ederek kendilerine ait olan iş makinelerinin bir kısmının şüpheliler tarafından satıldığını ve bir kısmının da sahte faturalar düzenlenmek suretiyle satın alınmış gibi gösterildiğini beyan ettikleri,

Dosya içerisinde müştekiler tarafından sunulan kiraya verenin ..., kiralayanın müşteki ... olduğu kira sözleşmesinde, kiralanan yerde demirbaş eşyanın bulunmadığının belirtildiği; kiraya verenin müşteki ..., kiralayanın şüpheli ... olduğu kira sözleşmesinde kiralanan yerde mermer imalatına ilişkin demirbaş eşyaların olduğu ve bu eşyaların kalem kalem belirtildiği nazara alındığında, söz konusu mermer fabrikasının sahibi olan ...'nın ifadesi alınarak iş yerinin boş olarak müştekiye kiraya verilip verilmediği, fabrikanın müştekiler tarafından çalıştırılıp çalıştırılmadığı, çalıştırılmış ise içerisinde yer alan demirbaş eşyaların ne şekilde getirildiği, temin edildiği veya kurulduğu hususlarının sorulması, 01/02/2019 başlangıç tarihli müşteki... ve şüpheli ... arasında imzalanan kira sözleşmesi aslının temin edilerek demirbaş listesinde yer alan eşyaların suça konu eşyalar ile aynı olup olmadığının gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak tespit edilmesi, müşteki ...'ın ifadesinde isimleri geçen ve suça konu eşyaları kendilerinden atıl vaziyette iken satın aldığını beyan ettiği ... ve ... isimli kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilerek suça konu eşyaların kendilerine gösterilmek suretiyle bu eşyaların müşteki ...'a kendileri tarafından satılan eşyalar olup olmadığı ve satılan eşyalar ise satışın ne şekilde gerçekleştiğinin tespit edilmesi, şüpheliler tarafından sunulan fatura asıllarının temin edilerek sahte olup olmadıklarının bilirkişi marifetiyle tespit edilmesi, şüpheliler ..., ..., ... ve ...'nin ifadelerinin alınarak bir bütün halinde değerlendirme yapılması gerekirken sadece şüpheli ...'in ifadesinin alınmış olmasının maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için yeterli olamayacağı yönünde soruşturmanın genişletilmesine karar verilerek, sonucuna göre müştekilerin itirazı hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, itirazın reddine ilişkin ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/10/2020 tarih ve 2020/2736 D.İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 17/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17310, Karar No: 2015/17758, Tarih: 08.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/17310 E.  ,  2015/17758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2015

NUMARASI : 2015/453-2015/462

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili, İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, dayanak ilamda maktu vekalet ücretine hükmedilmesine rağmen bakiye borç muhtırasında vekalet ücretinin nispi olarak hesaplandığını belirterek icra takibinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, kamulaştırmasız el atma davalarında 5999 Sayılı Kanun gereği vekalet ücretinin maktu hesaplanması gerektiği gerekçesi ile Mersin 2. icra Müdürlüğü'nün 2015/2572 Esas sayılı takip dosyasında çıkarılan kapak hesabı ve muhtıranın iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; "Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir." Yine 13. fıkrasında da; "4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır." düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasayla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarihli, 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere her şeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve Danıştay'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi İd. Huk. Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi-Amme İdaresi Dergisi, cilt: 26). İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 28.11.2013 Karar tarihli takip konusu ilamda; idarenin kamulaştırmasız elatma eyleminin 1983 yılından öncesine ait olduğuna ilişkin iddia ve bilgi bulunmamaktadır. Bu nedenle kamulaştırmasız elatmaya ilişkin eylemin 1983 yılından sonra olduğunun kabulü gerektiğinden olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız elatma bedellerine dair dava ve takiplerde mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir.

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

Bu durumda, Mahkemece anılan iptal kararı gereğince icra vekalet ücretinin nispi hesaplanması gerektiği nazara alınarak, borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11038, Karar No: 2018/6756, Tarih: 08.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/11038 E.  ,  2018/6756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... temsilcisi ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/05/2013 gününde verilen dilekçe ile Orman Kanunu'na muhalefetten kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının ormanda açma ve ağaç kesme eylemleri nedeniyle hakkında suç tutanağı düzenlendiğini, ormanda ağaç kesme ve açma suçundan yapılan yargılama sonucunda davalının cezalandırıldığını belirterek, 3.041,61 TL ağaçlandırma bedeli ve 3.191,32 TL ağaç bedeli olmak üzere toplam 6.232,93 TL tazminatın suç tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesi uyarınca; hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Buna göre, kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Mahkemece hükmedilecek tazminatın belirlenmesinde dava edilen sonuç istemin aşılıp aşılmadığının incelenmesi zorunludur.

Dosya incelendiğinde; davacının, dava dilekçesinde 3.041,61 TL ağaçlandırma bedeli ve 3.191,32 TL ağaç bedeli talep ettiği; ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda ağaç bedeli tazminatının 4.467,55 TL olarak hesaplandığı ve mahkemece de bu miktar üzerinden tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece ağaç bedeli tazminatı istemi yönünden talepten fazlasına hükmedilmiş olması usul ve yasaya uygun değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3549, Karar No: 2025/2906, Tarih: 21.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3549 E.  ,  2025/2906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1228 E., 2024/1874 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/36 E., 2024/70 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin dava konusu taşınmazı davalı ... Meclisinin aldığı karara istinaden ihale yolu ile satın alan dava dışı ...'dan satın aldığını, taşınmazın satışına dayanak Belediye Meclisi kararının İdare Mahkemesi kararı ile iptal edilerek kesinleştiğini, devamında taşınmazla ilgili olarak Silivri 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen 2021/57 E. sayılı davada "tapu kaydının iptali ile taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline" karar verildiğini, taşınmaz bedelinin ödenmesi için davalı Belediyeye başvuru yapılmasına rağmen ödeme yapılmadığını belirterek, taşınmazın dava tarihindeki piyasa rayiç değerinden doğan şimdilik 10.000,00 TL alacağın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının taşınmaza ilişkin tasarruf işlemi yapılmadan önce basit bir araştırmayla yolsuz tescili ve uyuşmazlığı bilecek durumda olduğunu, bedel talebinin hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalı ... arasında bir sözleşme olmadığı, davacının dava konusu taşınmazı dava dışı ...'dan satın aldığı ve satış bedelini adı geçen kişiye ödediği gerekçesiyle, pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalı arasında bir sözleşme ilişkisi bulunmadığı, davacının taşınmazın satış bedelini dava dışı akidine ödediği, davacı tarafından davalı Belediyeye yapılmış bir ödemenin bulunmadığı gerekçesiyle; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının tapu kaydına güvenerek taşınmazı dava dışı ...'dan satın aldığını, zararının tazmininin uzun yıllar süren davalar sonunda mümkün olabileceğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, taşınmazın satışına dair meclis kararının iptali nedeniyle tapusu iptal edilen taşınmaz için ödenilen bedelin sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca tahsili istemine ilişkindir.