muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20959, Karar No: 2017/3278, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20959 E.  ,  2017/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16152, Karar No: 2012/3907, Tarih: 22.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/16152 E.  ,  2012/3907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/208172

MAHKEMESİ : Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2008

NUMARASI : 2007/264 (E) ve 2008/296 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sayacın gerilim kancasını düşürmek suretiyle kaçak elektrik kullanıldığına dair maddi bir bulguya yer veren tespit tutanağı içeriği, sözkonusu yerde 14/08/2004 tarihinden sonra elektrik tüketiminin yok denecek kadar az olduğu, bu tarihten sonra evde ikamet edilmişse kaçak elektrik kullanımının olacağını belirleyen bilirkişi raporu ve sanığın sözkonusu evde kayınpederi Y.A.. ile birlikte ikamet ettiklerini, ancak 10 yıl önce kayınpederinin ölümü üzerine oradan taşındıklarını savunması karşısında; kolluk aracılığıyla araştırma yapılarak, gerektiğinde tutanak düzenleyiciler de savunma kapsamında yeniden dinlenerek, suç tarihi itibariyle ve öncesinde sanığın suça konu evde oturup oturmadığı hususunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8279, Karar No: 2017/12617, Tarih: 10.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/8279 E.  ,  2017/12617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu 127 ada 2, 190 ada 20, 190 ada 58 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçlar ile 200 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın vekil edenleri tarafından dikildiğini/yapıldığını açıklayarak vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, dava konusu 190 ada 58 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 17 adet kiraz ile 2 adet vişne ağaçlarının davacı tarafından dikildiğini ancak; 127 ada 2, 190 ada 20 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçlar ve 200 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın mirasbırakan... ile davalılardan ... tarafından dikildiğini/yapıldığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; tanık beyanlarından, köy yerinde tarım arazisi niteliğindeki, köy yaşam şartları ve muktezası gereği iş bölümü şeklinde kullanılan taşınmazlarda muhdesat aidiyeti sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek dava konusu 127 ada 2, 190 ada 20 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçlar ile 200 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan bina yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı taraf, tarafların ortak mirasbırakanı ... adına kayıtlı 127 ada 2, 190 ada 20, 190 ada 58 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçlar ile yine ortak mirasbırakanlar... ve ... adına paylı mülkiyet hükümlerine göre kayıtlı olan 200 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın kendisi tarafından dikildiğini/yapıldığını iddia etmiştir. Taşınmaz üzerindeki muhdesatın kim tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin davalarda; Mahkemece araştırılması gereken husus muhdesatın kim tarafından, hangi gelirlerle, kimin adına ve hesabına yaptırıldığıdır.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından, davalılar vekili ve taraf tanık beyanlarında, dava konusu taşınmazların muris ...'ın ölümünden sonra taksime konu oldukları, yaklaşık 12 yıldır taşınmazların taksimde belirtildiği şekilde kullanıldığı ve dava konusu 190 ada 58 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 17 adet kiraz ile 2 adet vişne ağaçlarının davacı tarafından dikildiğinin beyan edildiği, yine 22.7.2014 havale tarihli ziraat, inşaat ve fen bilirkişiler kurulu tarafından tanzim edilen bilirkişi raporunda 190 ada 58 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 9-12 yaşlarında 17 adet kiraz ve 2 adet vişne ağaçlarının bulunduğunun belirtildiği görülmüştür.

Saptanan bu olgular karşısında, dava konusu 190 ada 58 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan kiraz ve vişne ağaçlarının davacı tarafından kendi emek ve sermayesi ile meydana getirildiği ispatlanmıştır.

Hal böyle olunca, Mahkemece, yapılan açıklamalar gözönünde bulundurularak, davacı tarafından meydana getirildiği iddia edilen dava konusu 190 ada 58 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan kiraz ve vişne ağaçlarının davacının kendi emek ve sermayesi ile meydana getirildiği ispatlandığından bu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının 1. bentte yazılı sebeplerle yerinde görülmediğinden reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3166, Karar No: 2012/10433, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3166 E.  ,  2012/10433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 04/04/2011 gün ve 2010/15236-3785 sayılı bozma kararında özetle; “Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parsellerin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişiler adına tesbit edildiği, Hazine tarafından bu parsellerin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişiler adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmazlar ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda kişilerin hiç bir dosyada bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki, Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı” gereğine değinilmiş, mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüyle 106 ada 88 parselin (B) ile gösterilen 3095,90 m2'lik kısmının orman vasfı ile Hazine adına, (A) ile gösterilen 7502,61 m2'lik kısmının tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiş.

Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde bozmanın gereği yerine getirilmemiştir. Davalı, yargılama sırasında 15 nolu vergi kaydını dayanmıştır ve dayanılan vergi kaydı 40 ar (4000 m2) yüzölçümündedir. Çekişmeli taşınmazın sınırında eylemli orman alanı bulunmakta olup vergi kaydı miktar fazlasının taşınmazın batı sınırında bulunan 101 ada 211 nolu orman parselinden açıldığının ve zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığının kabulü gerekir. Bu nedenle, çekişmeli taşınmazın güneyinde bulunan ve gerçek kişiler adına tespit gören ve kadastro tespiti itirazsız kesinleşen 106 ada 50 parsel sabit sınır kabul edilerek vergi kayıt miktarı (4000 m2) kadar yerin davalı adına miktar fazlasının ormandan açıldığı kabul edilerek orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken aksı düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması " gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu Delice köyü 106 ada 88 sayılı parselin (B) harfi ile gösterilen 6598,52 m² bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, (A) harfi ile gösterilen 4000 m² bölümünün ise tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 04/05/1996 tarihinde yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 24/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41941, Karar No: 2016/3581, Tarih: 29.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/41941 E.  ,  2016/3581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemcce verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) YCGK'nın 17/07/2007 tarih ve 2007/105-174 sayılı kararında iddia ve savunma dokunulmazlığı kavramı değerlendirilirken; “.....765 sayılı Yasanın 486/1. maddesinde;

"Tarafların. veya vekil, müdafi, müşavir yahut kanuni mümessillerinin bir dava hakkında kaza mercilerine verdikleri dilekçe, layiha veya sair evrakın yahut yaptıkları iddia ve müdafaaların ihtiva ettiği hakareti mutazammın yazı ve sözlerinden dolayı takibat yapılmaz.'’ şeklinde yer alan düzenlemeden, savunma (veya iddia) amacıyla vaki olan yazı ve sözlerin" hakaret suçları açısından hukuka uygunluk nedenlerinden birisini teşkil eden "hakkın kullanılmasını" oluşturabileceği.

Böyle bir hakkın ihdas edilmesinin amacının, ceza yargılaması bakımından gerçeğin ortaya çıkarılması ve adaletin yerine getirilmesi olduğu.

Bu şekilde, davada taraf olan; davalı, davacı, şahsi davacı, katılan, sanık ve savcının iddianın ve savunmanın gerektiği şekilde yapılabilmesi için belirli koşullar dahilinde bazı isnadlarda bulunabilecekleri, bunu yaparken de bazan muhataplarını küçük düşürücü ifadeler kullanabilecekleri öngörülmekle, iddia ve savunmanın gerekliliği ile orantılı olmak şartıyla bu şekilde ortaya çıkan eylemlerin hukuka uygun sayılacağı,

Ancak, bu hakkın kullanımının bazı koşullara bağlı olduğu, bu koşulların;

a) Eylemin iddia veya savunma niteliğindeki evrak ile yazılı olarak veya iddia ve savunma sırasında sözlü olarak yapılması gerektiği (Şekil şartı).

b) Eylemin, yargı organlarına verilen dilekçelerde veya bu organlar huzurunda yapılması zorunluluğu (Yer şartı).

c) Hak kullanılırken sınırın aşılmamasının gerekli olduğu (Ölçülülük şartı).

Şeklinde sıralanabileceği.

Ölçülülük koşulu değerlendirilirken. 765 sayılı Yasanın 486. maddesinin 2. fıkrasından da bahsetmek gerektiği; 486. maddenin 2. fıkrasındaki düzenlenin; "Dava ile ilgili olmayan ve ilgili olduğu takdirde dahi iddia ve müdafaa hududunu aşan hakareti mutazammın yazı ve sözler yukarıdaki fıkra hükmünden hariçtir." şeklinde olduğu.

Bütün bunlar birlikte değerlendirildiğinde, ölçülülük koşulunda önemli olanın, eylemin yargılama konusu ile ilgili olması hususu olduğu, yani eylemin, iddia veya savunmaya katkıda bulunmasının gerektiği.

Bütün bunlar birlikte değerlendirildiğinde, ölçülülük koşulunda önemli olanın, eylemin yargılama konusu ile ilgili olması hususu olduğu, yani eylemin, iddia veya savunmaya katkıda bulunmasının gerektiği.

Bu katkı ile ilgili olarak; eylemle savunma veya iddia arasında mantıksal bir bağlantının arandığı, iddia ve savunma ile ilgili olmayan veya iddia ve savunma açısından zorunlu bulunmadığı halde sarfcdılen hakaret ve sövme içerikli yazı veya sözlerin savunma dokunulmazlığı kapsamında değerlendirilemeyeceği.

Sonuç olarak, bir hakkın kullanımının, başka bir hakkın ihlali neticesini doğurmaması ve Anayasa ile teminat altına alınmış özgürlükleri yok etmemesi gerektiği.” belirtilmiştir.

İddia ve savunma dokunulmazlığı. 5237 sayılı TCK'nın 128. maddesinde de Yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde yapılan yazılı veya sözlü başvuru, iddia ve savunmalar kapsamında, kişilerle ilgili olarak somut isnadlarda ya da olumsuz değerlendirmelerde bulunulması halinde, ceza verilmez. Ancak, bunun için isnat ve değerlendirmelerin, gerçek ve somut vakıalara dayanması ve uyuşmazlıkla bağlantılı olması gerekir." şeklinde düzenlenmiştir.

Sanığın, yargılamasının yapıldığı Antalya 6. Sulh Ceza Mahkemesinin, 2012/447 esas sayılı dosyasına sunduğu 22/11/2012 tarihli dilekçesinin içeriği, aşamalardaki savunmaları, YCGK'nın 17/07/2007 tarihli içtihadı ve TCK'nın 128. maddesi birlikte değerlendirildiğinde; iddianamede yer alan sözlerin, sanığın, yargılamayı yapan Mahkeme hakiminin tarafsızlığını yitirdiğine dair somut davranışları açıklamaya ve tanıklarının tarafsız bir mahkemede dinlenilmesine yönelik olması nedeniyle savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve somut olayda, hakaret suçlarında hukuka uygunluk nedeni oluşturan hakkın kullanılmasına ilişkin koşulların gerçekleştiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması.

2)Kabule göre;

a)Hapis cezasının paraya çevrilmesi işleminin yasal dayanaklarından biri olarak, uygulanma koşulları bulunmayan TCK’nın 50/3. maddesinin de gösterilmesi,

b)TCK'nın 50/1-a maddesinin uygulanması sırasındaki hesap hatası sonucu eksik ceza belirlenmesi.

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düzeltilerek onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahltemesine gönderilmesine, 29/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14735, Karar No: 2018/4202, Tarih: 29.05.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/14735 E.  ,  2018/4202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.12.2012 gününde verilen dilekçe ile sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı...GSM şirketlerine ait baz istasyonlarının kaldırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 07.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, baz istasyonlarının kaldırılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacılardan ...'ün 949 ada 173 parsel 2 bağımsız bölüm nolu dubleks meskenin maliki olup, diğer davacının da kiracısı olduğu, 3 bağımsız bölüm nolu dubleks meskenin ise davalılardan Muzaffer'in eşi olan Güngör Başaran'a ait bulunduğu ve diğer davalı...şirketlerin 3 nolu dubleks meskenin çatısına baz istasyonları tesis ettikleri anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 45. maddesi"...ana yapının dış duvarlarının, çatı veya damının reklam maksadıyla kiralanması gibi önemli yönetim işleri ancak bütün kat maliklerinin oybirliğiyle verecekleri karar üzerine yapılabilir" hükmünü, ek1. maddesi de "bu Kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlık Sulh Mahkemelerinde çözümlenir" hükmünü içermektedir. Diğer taraftan Türk Medeni Kanununun 683. maddesi "bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir./Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir" hükmünü amirdir.

Diğer taraftan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun emsal dosyalarla ilgili olarak verdiği kararlardan 30.05.2012 tarih ve 2012/4-147 Esas, 2012/327 Karar sayılı ilamında; "...öncelikle belirtmek gerekir ki Anayasa'nın 17.maddesinde “Yaşama hakkı”, 22. maddesinde “Haberleşme Hürriyeti”, 35.maddesinde “Mülkiyet Hakkı” düzenlenmiştir. Yine Anayasa'nın; Sağlık Hizmetleri ve Çevrenin Korunması başlıklı 56. maddesinde, herkesin sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahip olduğu, çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemenin Devletin ve vatandaşın ödevi olduğu hükmüne yer verilmiştir. İnsan Hakları Evrensel beyannamesinin 25 maddesi de aynı yöndedir. Anayasa tarafından korumaya alınan “yaşama hakkı”, “haberleşme hürriyeti” ve “mülkiyet hakkı” gibi temel haklar arasında bir çatışma meydana gelmesi halinde bu durumun, yargılama makamları tarafından hassasiyetle değerlendirilmesi ve çatışan yararlar arasında öncelik düşüncesine dayalı bir denge kurulması gerekir. Dava konusu tesisin cep telefonlarının kullanımı için zorunlu olduğu ve bu tesisin geniş bir kitleyi ilgilendirmesi nedeniyle kamuya hizmet vermeyi amaçladığı tartışmasız ise de insan yaşamında tehlike yaratma ihtimalinin bulunması halinde insan yaşamına, sağlığına üstünlük tanınması gerekir. Başka bir deyişle; “Yaşama Hakkı” en kutsal ve birincil hak olup tehdit altında olma şüphesi dahi diğer Anayasal haklardan önce gözetilmesi gereğini doğurur. Aksi halde yaşam hakkının tehlikede olduğu bir yerde diğer tüm temel hak ve hürriyetlerin hiçbir değeri kalmayacaktır. Türk Medeni Kanunu'nun 737 vd. maddesinde ise komşuluk hukuku düzenlenmiş bu maddede herkese taşınmaz mülkiyetinden doğan yetkileri kullanırken komşularını olumsuz şekilde etkileyecek taşkınlıktan kaçınma yükümlülüğü getirilmiştir. Baz istasyonu yönetmeliğe uygun olarak çalıştırılsa dahi zararın veya zarar ihtimalinin bulunması halinde yönetmeliğe uygun olduğundan söz edilerek zarar verenin sorumluluktan kurtulması, kullanıma devam edilmesi sonucunu doğurmaz. Yönetmeliğe uygun değilse, zaten hukuka aykırılık gerçekleşmiş olacaktır. Hukuk kurallarındaki norm düzenlemesi itibariyle yönetmelik ve yönetmeliğe uygun bir işlem yapılsa bile buna karşın çevreye verilen zarardan eylemi gerçekleştirenin sorumlu olmayacağı sonucu doğmaz. Ayrıca yargıç uyuşmazlığın çözümünde yönetmeliğe değil, yasaya, genel hukuk kurallarına ve bu bağlamda sorumluluk ilkelerine göre karar vermek zorundadır. Bu bakımdan yönetmeliğe göre verilen sertifikayı bağlayıcı olarak kabul etmek mümkün değildir..." şeklinde açıklamalara yer verilmiştir.