muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8210, Karar No: 2019/1024, Tarih: 05.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8210 E.  ,  2019/1024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ... Pak Temizlik Madd. San ve Tic. Ltd. Şirketinin 19.11.2008 tarihine kadar yetkilisi olan sanık ... hakkında 2008 takvim yılında, 19.11.2008 tarihinden itibaren yetkilisi olan diğer sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; suça konu olan faturaları düzenleyen ... Gıda Taş. Sos. Hiz. İnş. San. Tic. Ltd. Şirketi, ... İnş. ... Nak. Orman Ürün. Tic. Ltd. Şirketi, ... Gıda Temizlik ve Prom. Ltd. Şirketi ve ... Metal İnşaat ve Lojistik Depolama San. Tic. Ltd. Şirketi ile ..., ... ve ... isimli mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan hazırlanmış karşıt inceleme raporlarının tamamının ilgili vergi dairelerinden getirtilip, adı geçen mükellef ve şirketlerin yetkilileri hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açılmış ise dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi, özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellef ve şirketler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a- 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.01.2013 tarih, 2013/1883 sayılı iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık ... hakkında, "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma", sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, gerekçe kısmında sanıkların sahte fatura tanzim ettikleri belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında suç vasfının “sahte fatura düzenleyip kullanma” şeklinde ifade edilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

b- Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık ... hakkında 2008 takvim yılı için kurulan hükümde TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olması nedeniyle suç tarihlerinin “25.01.2009” ve “25.01.2010” olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında “19.11.2008” ve “01.01.2009” olarak yanlış yazılması,

d- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sanık ... yönünden 2008 takvim yılı için kurulan hükümde sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 05.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11066, Karar No: 2012/2286, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/11066 E.  ,  2012/2286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlara uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zaman ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, sanığa hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 154/2. madde ve fıkrası uyarınca belirlenen 180 gün adli para cezasının 5 güne, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca belirlenen 150 günün 4 güne, doğrudan tayin olan sonuç 3000 TL adli para cezasının ise 80 TL'ye indirilmesi ve hüküm fıkrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4826, Karar No: 2009/1017, Tarih: 02.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4826 E.  ,  2009/1017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya kasko sigortalı olan müvekkiline ait aracın, trafik kazası sonucu uğradığı hasarın davalı tarafından tazmin edilmediğini ileri sürerek, 30.000 YTL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın sigortalı araç sürücüsünün ... olmasından meydana geldiğini, hasarın teminat kapsamı dışında kaldığını savunmuştur.

Mahkemece, araç sürücüsünün ... olduğunun ıspatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm, 11. Hukuk Dairesinin 1.3.2007 gün ve 2005/12112- 2007/3820 sayılı ilamıyla, alkol kontrolü yaptırmak istemeyen davacının davranışlarından ve konuşmalarından ... olduğunun anlaşıldığı, tutanak mümzilerinin dinlenmesi, kazanın salt ... etkisiyle meydana gelip gelmediğinin tespit edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunuda davacının alkol ölçümünden kaçarak iyiniyetli davranmadığı ispat yükünün yer değiştirdiği ve davacı kazanın ... etkisi ile meydana gelmediğini ispat edemediğinden davanın gerekçesiyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyasındaki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılarak, delillerin

tartışılıp değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15.60 TL onama harcının davacıdan alınmasına 2.3.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6088, Karar No: 2024/1154, Tarih: 13.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/6088 E.  ,  2024/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3418 E., 2022/369 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 22. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/106 E., 2020/651 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl kararda davanın kısmen kabul ve kısmen reddine, ek kararda ise davacıların tavzih ve ek karar isteminin reddine karar verilmiştir.

Asıl karara davalılar vekilleri tarafından, ek karara ise davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmek ve davalılar vekilleri tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı icra edilmesini talep etmiş olmakla, duruşma istemi kabul edilerek tayin edilen 13.02.2024 Salı günü için yapılan tebligatlar üzerine duruşma istemli temyiz eden davalılar adına Av..... ile davacılar adına Av......'ın geldiği görüldükten gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün yapılan incelemede; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin murisi ...’ın davalı işyerinde inşaat ustası olarak çalışmakta iken 02.12.2016 tarihinde inşaatın duvarlarından düşen ytong tuğlalarının başına isabet etmesi sonucunda yaralandığını ve 05.12.2016 tarihinde vefat ettiğini, iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin gerekli önlemleri almaması sebebiyle %100 oranında kusurlu olduğunu, müteveffanın işyerinde aylık net 3.500,00 TL ücret ve 200,00 TL yemek ücreti aldığı halde resmi kayıtlarda kazancının asgari ücret olarak gösterildiğini, müteveffanın ölümü ile müvekkillerinin desteklerini kaybettiklerini ve manevi anlamda büyük üzüntü yaşadıklarım beyanla sigortalının eşi Ülviye için 100.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminat, annesi ... için 1.000 TL maddi ve 75.000 TL manevi tazminat, çocukları ... ve ... için ayrı ayrı 10.000 TL maddi ve 75.000 TL manevi tazminat, kardeşi ... için 1.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş yargılamanın devamında maddi tazminat istemlerini eş ... için 453.225,93 TL'ye, anne ... için nihai 91.874,61 TL'ye ve çocuk ... için 70.248,41 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekilleri cevap dilekçesinde özetle; müvekkillerinin işyerinde iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili gerekli tüm önlemleri aldıklarını, müteveffaya gerekli eğitimlerin verildiğini, müteveffanın üzerine düşen gaz beton bloklarının şiddetli rüzgar sebebiyle yerinden koparak düştüğünü, olayda müvekkillerinin kusurunun bulunmadığını, müteveffanın işyerinde asgari ücretle çalıştığını, davacılardan annenin ve kız kardeşin yoksun kaldıkları bir destek olmadığını, talep edilen manevi tazminatların fahiş olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARLARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARLARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen asıl kararında özetle; "Dosya kapsamında yapılan inceleme ve toplanan deliller doğrultusunda müteveffanın davalı şirket nezdinde çalıştığı, 02.12.2016 tarihinde inşaatı devam eden şantiyede yaklaşık yarım saat önce örülen duvardan rüzgar sebebiyle ytong olarak adlandırılan yapı malzemelerinin müteveffanın üzerine düştüğü ve ölümün gerçekleştiği, davalı ...'in şantiye sorumlusu olarak çalıştığı, kaza günü şantiyede olduğu, davalı ... hakkında İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan 2017/129 E. sayılı dosyada hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği görülmüş, ceza davasının hukuk davası yönünden bağlayıcı olmadığı göz önüne alınmış, SGK müfettişi tarafından düzenlenen 25.102.107 sayılı inceleme raporunda davalı işverenin %70, müteveffanın %30 oranında kusurlu olarak tespit edildiği görülmüş, dosya kusur incelemesi yönünden üç kişilik uzman bilirkişi heyetine gönderilmiş, 10.09.2018 tarihli raporda davalı şirketin kusur oranı %95 olarak tespit edildiği, davalı ...'ın kusur oranının %10 olarak tespit edildiği ve davalı işverenin kusur oranı içinde değerlendirilmesi gerektiği, müteveffanın kusur oranının %5 olarak tespit edildiği görülmüş, tarafların rapora karşı itirazları doğrultusunda dosya ek rapor için heyete gönderilmiş, asıl ve ek raporun denetime elverişli olduğu anlaşılmış, hesap raporu tanzimi için dosya bilirkişiye gönderilmiş, müteveffanın ücretinin emsal ücret yazı cevapları, tanık beyanları ve yapılan işin niteliği ve kıdem süresi gereği 3.500,00 TL ve aylık 200,00 TL. yemek ücreti olarak belirlenmiş, müteveffanın eşi, iki çocuğu ve annesi bakımından destekten yoksun kalma durumu oluştuğu" gerekçeleriyle "A-Maddi tazminat davasında; davanın kısmen kabulü ile davacı eş ... için toplam 453.225,93 TL maddi tazminatın, davacı anne ... için 91.874,61 TL maddi tazminatın, davacı ... için 2.103,11 TL maddi tazminatın, davacı ... için 70.248,41 TL maddi tazminatın, iş kazası tarihi olan 02.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacı ... yönünden maddi tazminat davasının reddine, B-Manevi tazminat davasında; davanın kısmen kabulü ile davacı eş ... lehine 50.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... lehine 40.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... lehine 40.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... lehine 30.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... lehine 10.000,00 TL manevi tazminatın iş kazası olan 02.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine," karar verilmiştir.

2.Davacılar vekili 11.11.2020 tarihli dilekçesiyle; ... için reddolan maddinin 1.000 TL olduğu, gözetilerek bu davalının 1.000 TL ret vekalet ücreti ile sorumlu tutulması gerekirken bu miktarın üzerinde ret vekalet ücreti ile sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu, öte yandan kabul edilen her bir tazminat istemi için müvekkilleri arasında ihtiyari dava arkadaşlığı olduğundan ayrı ayrı vekalet ücreti takdirini bu hususta HMK 305 ve 305/A gereğince karar verilmesini talep etmiş, Mahkemenin 26.11.2020 tarihli ek kararıyla "Davacı vekilinin taleplerinin vekalet ücretine ilişkin olduğu, hükmedilen vekalet ücretinin değiştirilmesi talebinin HMK 305 inci ve 305/A maddeleri kapsamına girmediği, davalılarca hükme istinaf yasa yoluna başvurulduğu anlaşıldığından, davacı vekilinin tavzih ve ek karar talebinin reddine," karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen asıl kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından, ek kararına karşı ise davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri;

1.Davacılar vekili 26.11.2020 tarihli ek karara karşı istinaf dilekçesinde özetle; davacı ... yönünden reddedilen tazminat talebinin 1.000,00 TL olduğunu ve gerek 2020 yılı AAÜT 13/2 nci maddesi gerekse de yerleşik Yargıtay içtihatları uyarınca vekalet ücretinin reddedilen miktar olan 1.000,00 TL'yi geçemeyeceğinden; ''hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince 1.000,00 TL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine'' karar verilmesini, davacıların ihtiyari dava arkadaşları olması, bu açıdan her bir davacı açısından ayrı davaların söz konusu olduğu, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen her bir talep için de ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, HMK 305/a maddesinin uygulanarak vekalet ücretine ilişkin hatanın düzeltilmesi gerektiği yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu olayı iş kazası olarak nitelendirmenin hatalı ve hukuka aykı olduğunu, işverenin kusurlu sorumluluğu söz konusu olmadığını, kusur raporlarının çelişkili olduğunu, müteveffanın aylık gelirinin asgari ücret üzerinden değerlendirilmesi gerektiğini, destekten yoksun kalma tazminatını talep edebilmek için müteveffanın talepte bulunana yaşarken destekte bulunması gerektiğini, müteveffanın eşinin evlenme şansı indirimi çok düşük belirlendiğini, bilirkişi hesap raporunun hatalı olduğunu, manevi tazminat tutarlarının çok fahiş belirlenmiş olduğunu, belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

C. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası yazılı kararında özetle;" Davacılar vekilinin istinaf başvurusuna dair; İlk Derece Mahkemesinin vekalet ücreti hakkında asıl hüküm ile birlikte karar verdiği, davacı tarafça bu karara karşı istinaf yoluna başvurulmadığı, dolayısıyla maddi hata/tavzih yolu ile taraflara yüklenen sorumluluklar değiştirilemeyeceğinden istinaf sebebinin yerinde olmadığı, davalılar vekilinin istinaf başvurusuna dair; somut olayda; ...’ın davalı işyerinde inşaat ustası olarak çalışmakta iken 02.12.2016 tarihinde inşaatın duvarlarından düşen ytong tuğlalarının başına isabet etmesi sonucunda yaralandığı anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesinin kazayı iş kazası olarak nitelendirmesinde isabetsizlik bulunmadığı, davalının alması gereken iş güvenliği tedbirlerindeki ihmaliyle, kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğunun belirlendiği kusur raporunun gerekçeli, açıklayıcı, olaya ve dosya kapsamına uygun olduğundan hükme ve hesaplamaya esas kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan raporun ve Mahkemece belirlenen kusur oranının dosya kapsamına uygun olduğu, taraflar arasında davacının kaza tarihi itibariyle almakta olduğu ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince; yapılan yargılama toplanan deliller, tanık beyanları, dikkate alındığında, son ücretinin net 3.700 TL olduğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmediği, bu nedenle davalı ve davacı vekilinin ücretin miktarına ilişkin istinaf sebebinin yerinde olmadığı kanaatine varıldığı, maddi tazminatın hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunun açık, yeterli, denetime elverişli, yerleşik yargısal kararlara uygun olduğu, kaza tarihi ve davacının maluliyetine neden olan yaralanmanın niteliği de dikkate alındığında davacı yararına hükmedilen manevi tazminatın dosya kapsamına uygun olduğu belirtilerek, davalı vekilinin aksi yöndeki istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği" gerekçeleriyle "Davacılar ve davalılar vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b/1 inci bendi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalılar vekilleri temyiz istemlerinde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı vekalet ücretindeki hatalardan dolayı yapmış olduğu tavzih başvurusunun kabul edilmememiş olmasının hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalılar vekilleri temyiz istemlerinde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı vekalet ücretindeki hatalardan dolayı yapmış olduğu tavzih başvurusunun kabul edilmememiş olmasının hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur oran ve aidiyetinin hatalı belirlendiğini, SGK müfettişi raporu ile bu dosyada esas alınan raporlar arasında çelişkinin giderilmediğini, hesaba esas ücretin hatalı belirlendiğini, senetle ispat sınırını geçen ücret için davacı tarafın senet ibraz etmediği halde asgari ücretin üzerindeki ücretin ispat edildiği kabul edilerek 3500 TL ve 200 TL yemek ücreti üzerinden yapılan hesabın esas alınmasının hatalı olduğunu, asgari ücret kazancı olan sigortalının 72 yaşındaki anne için destek olduğunun kabulünün hatalı olduğunu, manevi tazminatın fahiş olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigortalının iş kazası neticesinde vefatı nedeniyle eşi, çocukları, anne ve kardeşinin maddi ve manevi tazminat alacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

"Temyiz incelemesinin kapsamı" açısından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, "Tazminat sorumluluğu ve miktarının tespiti" açısından iş kazasının gerçekleştiği tarih de gözetilerek yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 ve 114 üncü maddeleri delaletiyle 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55 ve 56 ncı maddeleridir. "Olayın iş kazası olarak tespiti ve SGK yönünden sonuçları" 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19, 20, 21 inci maddeleridir. "İş Sağlığı ve Güvenliğine ilişkin alınacak tedbirler" açısından iş kazasının gerçekleştiği tarih de gözetilerek yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu hükümleridir. "Usuli kazanılmış hak" açısından 04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı ve 09/05/1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararlarıdır.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin tüm, Kanun emredici hükmüne aykırı görülen hususlar ile davalılar vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

a) Ücret tespiti yönünden