muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32475, Karar No: 2013/39478, Tarih: 10.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32475 E.  ,  2013/39478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 05.11.2008 tarih ve 2001/174 Esas, 2008/1635  Karar sayılı ilamı ile ....ili...ü  ..ada .. parsel  hal tesisi vasıflı ,.. Köyü  ... ada .. parsel  hal tesisi vasıflı ve ..ili ...Köyü  ... ada   .. parsellerin hissedarlar arasında taksimi mümkün olmadığından açık artırma sureti ile satılarak ortaklığın giderilmesine, satış bedelinin hisseleri oranında hissedarlara dağıtılmasına karar verildiği, Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesi İzale-i Şüyu Satış Memurluğu'nun 2009/5 Esas sayılı satış dosyasında 06.04.2009  tarihinde yapılan 2. açık artırmada ..ada ..parsel ile .. ada ..parsel sayılı taşımazın aynı zamanda hissedar olan ......'e satıldığı ve satışın kesinleşmesinden sonra, şikayetçiler olan üçüncü şahıslara İİK.nun 135.maddesi gereğince tahliye emri gönderildiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 135/2.maddesi; "Taşınmaz borçlu tarafından veya hacizden evvelki bir tarihte yapıldığı resmi bir belge ile belgelenmiş bir akde dayanmayarak başkaları tarafından işgal edilmekte ise on beş gün içinde tahliyesi için borçluya veya işgal edene bir tahliye emri tebliğ edilir. Bu müddet içinde tahliye edilmez ise zorla çıkarılıp taşınmaz alıcıya teslim olunur" hükmünü içermektedir.

Anılan hükme göre, alıcıya ihale edilen taşınmaz bir üçüncü kişi tarafından işgal edilmekte ise "ihalenin kesinleşmesi üzerine" alıcı, satış memurluğundan, üçüncü kişinin taşınmazdan çıkarılmasını isteyebilir.

Somut olayda şikayetçiler İİK 135.maddesine göre tahliyeleri hakkındaki memurluk işlemine karşı İcra mahkemesine başvurularında; tahliye emri gönderilen dükkanlar ile ilgili...Belediye Başkanlığı tarafından her yıl tahsis kararı alınarak süre belirtilmeden kendilerine tahsis edildiğini belirterek meclis kararı ve tahsis kararına dayanmışlardır.

...n ili ... ilçesi .. ada .. parsel sayılı taşınmazın ihale tarihinden önce     28.01.2002 tarihli, yine aynı yer .. ada ..parsel  sayılı taşınmazın 02.07.2001 tarihli bağış ile    ... Belediyesi'ne hisse verildiği ve .... Belediyesi'nin hissedar hale geldiği anlaşılmıştır.

...Belediyesi'nin 13.12.2002 tarihli ... nolu meclis kararı incelendiğinde, hal tesislerinde bulunan dükkanların 1999 yılından bu yana belediyenin tasarrufu altına alındığı    ve bu tarihten itibaren her yıl kira sözleşmesi yenilenmek suretiyle tahsislerin yapılmaya

...Belediyesi'nin 13.12.2002 tarihli ... nolu meclis kararı incelendiğinde, hal tesislerinde bulunan dükkanların 1999 yılından bu yana belediyenin tasarrufu altına alındığı    ve bu tarihten itibaren her yıl kira sözleşmesi yenilenmek suretiyle tahsislerin yapılmaya

devam edildiği ve karışıklığa neden olmaması için hal tesislerinde komisyonculuk yapan  şahıs ve  şirketler adına dükkan tahsislerinin  süre belirtilmeden yapılmasına karar verildiği, .... Belediyesi ile ... Büyükşehir Belediyesi arasında 16.06.2005 tarihinde imzalanan devir protokolüne istinaden tahsisli komisyoncu dükkanların işletilmesinin   18.07.2005 tarihinde ..... Büyükşehir Belediyesi tarafından devir alındığı ve tahsisin devam ettiği anlaşılmıştır.

Dairemizin  yerleşik içtihatlarına göre somut olayda ortaklığın giderilmesi ilamına dayanılarak  alıcısı üzerine  ihalesi yapılan taşınmazın, hissedarlardan ...Belediyesi'nin  yaptığı tahsis kararı ile 3.kişi şikayetçiler tarafından işgal edildiği anlaşıldığından ibraz edilen belgelerin tarihine bakılmaksızın İİK 'nun 135.maddesinde bahsedilen 3.kişiler hakkındaki    hükmün uygulanmaması gerekir.Tahsis kararına dayanarak oturan kiracıdan ayrıca İİK 135.maddede sayılan belgelerle kiracılığını ispatlaması istenemez. Taşınmazlar üzerinde ihaleden önce hissedar olan ... Belediyesi'nin satış öncesi şikayetçiler ile  tahsis kararına dayalı kira sözleşmesi yaptığı anlaşıldığından aynı zamanda hissedar olan ihale alıcısı  .... 'ün İİK 135.maddesine dayalı tahliye talebi yasal olmayıp adı geçenin Borçlar Kanunu hükümlerine göre genel mahkemeden tahliye talebinde bulunması ile mümkündür.

O halde mahkemece şikayetin kabülü gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçilerin  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/567, Karar No: 2018/13432, Tarih: 27.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/567 E.  ,  2018/13432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın ceza infaz kurumunda bulunan yakınını ziyaret amacıyla kuruma giriş yaptığı sırada girişteki duyarlı kapıdan geçiş esnasında duyarlı kapının sinyal vermesi üzerine görevlilere üzerindeki çakı bıçağını çıkartarak vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, bıçağın bu şekilde farkedilebileceğini bilerek ve alenen infaz kurumuna sokmasının olağan sayılamayacağı gözetildiğinde sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6703, Karar No: 2024/3841, Tarih: 23.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6703 E.  ,  2024/3841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/882 E., 2023/932 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/425 E., 2020/835 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığını, kadının şiddete maruz kalması nedeniyle bacağının kırılmasına sebep olduğunu, onur kırıcı ve küçük düşürücü eylemlerde bulunduğunu, kadın ile ilgilenmediğini, erkeğin ailesinin çocukları da benimsemediklerini ve dışladıklarını, erkeğin mesai saati bitiminden çok sonra eve gelmeye başladığını, kadını komşularının kızıyla da aldattığını, hakaret ettiğini, ailesinin hakaret etmesine sessiz kaldığını, erkeğin ailesinin evliliğe müdahale ettiklerini, evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, kadının yaptığı yemekleri beğenmediğini, çocukların ihtiyaçları ve hastalığı ile ilgilenmediğini, hastane ve ilaç masraflarını karşılamadığını, kadını birçok kez başka kadınla aldattığını, 7 ay ayrı kaldıklarını ve tehditle kadının eve döndüğünü, erkeğin başka bir kadınla telefonda görüştüğünü, kadın ikaz ettiğinde fiziksel şiddet uyguladığını iddia ederek evlilik birliğinin sarsılması sebebi ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocukların her birisi için aylık 500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için de aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek birleşen dava dilekçesinde özetle; kadının açtığı Adana 4. Aile Mahkemesinin 2017/524 Esas 2018/476 Karar sayılı boşanma davasının reddedildiğini, kadının iddialarının gerçek dışı olduğunu, evliliğin başından bu yana kadının, erkeğin ailesine soğuk davrandığını ve görüşmek istemediği gibi erkeğin görüşmesini de istemediğini, erkeğin evine ziyarete gelen eniştesini evden kovduğunu, evlilik birliği içinde alınan arsanın satılıp kadının babasına ev alındığını öğrendiğini, kadın ve ailesinin Adana'ya taşınmaları için erkeğe baskı uyguladıklarını, kadının psikolojik ve ekonomik şiddete uğradığını, erkek ile kadının abisinin dükkanının altlı üstlü olup eşinin ailesi, abisi, sekreterlerinin her gün yemeğe tarafların evine geldiklerini, kira meselesi yüzünden kadının abisi ve babasının eve gelerek erkeği darp ettiklerini, kadının defalarca evliliği bitirmekle tehdit ettiğini, kadının eşini iş ve arkadaş ortamında aşağılayıp küçük düşürdüğünü, kadın tarafından evden kovulduğunu iddia ederek, evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine, aylık 200,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar ayrı yaşamaya başladıktan sonra kadının boşanma davası açtığı, yargılama neticesinde Adana 4. Aile Mahkemesinin 2017/524 Esas, 2018/476 Karar sayılı ilamı ile davanın reddine karar verildiği, davanın reddinden sonra tarafların bir araya gelmedikleri, kadının ilk davanın reddinden önceki olaylara kusur olarak dayanamayacağı, davanın reddinden sonraya ilişkin de erkekten kaynaklanan bir kusurun kadın tarafından ispat edilemediği, kadının, erkeğin ailesini istememesi, Adana'ya taşınma konusunda baskı yapması, ilk davayı açarak fiili ayrılığa neden olması nedeniyle tamamen kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166ıncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuklar ... ve ... reşit olduklarından velâyet hususunda karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuk ...'in velâyetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklar ... ve ... için reşit oldukları tarihe kadar aylık 250,00'şer TL tedbir nafakasına, ortak çocuk ... için aylık 250,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile aylık 400,00 TL'ye çıkartılarak erkekten alınarak kadına verilmesine, nafakanın karar kesinleştikten sonra iştirak nafakası olarak devamına, kadın yararına aylık 250,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat isteminin reddine, erkek için 7.500,00 TL maddî tazminata, erkeğin manevî tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; açılan davanın karşı dava olarak nitelendirilmesi sebebiyle ve karşı dava için dava açma süresi geçmiş olduğundan davanın birleşen dava yönünden reddinin gerektiğini, ikinci kez boşanma davasının açılmasının asıl sebebinin Adana 4. Aile Mahkemesi'nin 2017/524 Esas 2018/476 Karar sayılı boşanma konulu davanın usulden reddine dayalı olduğunu, Adana 4. Aile Mahkemesi'nin 2020/33 Değişik İş sayılı dosyası ile 6284 Sayılı Kanuna göre koruma kararı alındığını ancak Mahkemece değerlendirmeye alınmadığını, kadının kusursuz olduğunu belirterek, kusur belirlemesi, birleşen boşanma davasının kabulü, asıl boşanma davasının reddi, erkek yararına kabul edilen maddî tazminat, reddedilen yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davacı- davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kusur belirlemesi, asıl boşanma davasının reddi, birleşen boşanma davasının kabulü, erkek yararına kabul edilen maddî tazminat , reddedilen yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadına yüklenen kusurların gerçekleşip gerçekleşmediği, erkekten kaynaklanan kusurlu bir davranışın ispat edilip edilmediği, kusur belirlemesine bağlı olarak asıl davanın reddi, birleşen boşanma davasının kabulünün usul ve kanuna uygun olup olmadığı, erkeğin maddî tazminata hak kazanıp kazanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 336 ncı maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 336 ncı maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/682, Karar No: 2024/6343, Tarih: 12.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/682 E.  ,  2024/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/135 Esas, 2023/259 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin “N11” markasını yaratarak www.n11.com web adresi üzerinden ticaret hayatına başladığını, www.n11.com un Türkiye’de en büyük ve tanınan e-ticaret sitesi olduğunu, özellikle 35. sınıfta seri marka algısı oluşturacak şekilde farklı alternatifler ile tescil ettirdiğini, müvekkili adına tescilli tanınmış “n11” ve “11” esas unsurlu seri markaları ile dava konusu “Cadde 11” esas unsurlu marka arasında 556 s. KHK’nın 8/1-b anlamında benzerlik ve iltibas ihtimalinin bulunduğunu, davalı markasının “CADDE”, “11”, “ALIŞVERİŞ VE YAŞAM MERKEZİ” ibarelerinin birleşmesi ile oluştuğunu, “alışveriş ve yaşam merkezi” ibaresinin mavi küçük harflerle “cadde 11” ibaresinin altında yer aldığını, markanın dikkat çeken ve üzerinde durulan unsurunun “11” ibaresi olduğunu, müvekkilinin kök unsuru olan davalı markasının serisinin yeni bir halkası ve alternatif bir versiyonu olarak algılanacağını, davalının aynı tür hizmette 11 unsurunu tesadüfen kullanmadığını, davalının bu sayede müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ve sektöründeki ayırt edici karakterini zedeleyeceğini ileri sürerek davalı kurumun 2017-M-5502 sayılı YİDK kararının iptaline ve dava konusu markanın sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, Yargıtay'ın "Marka koruması kapsamında tek başına harfler ve rakamlar kimsenin tekeline bırakılamaz. Davacının itiraza gerekçe markaları n11 unsurlu markalar olup, davalı başvurusu Cadde 11 Alışveriş ve Yaşam Merkez" ibaresinden oluşmaktadır. Davalıya ait başvuru markasının bu haliyle yeterli ayırdediciliğe sahip olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26205, Karar No: 2013/5361, Tarih: 26.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/26205 E.  ,  2013/5361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davacıya ait taşınmazların tapu kayıtlarının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, davacıya ait taşınmazların tapu kayıtlarının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK.nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacılar ve murisleri adına tapulama çalışmaları sonucu tescil edilen dava konusu taşınmazların, kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/294 esas, 2003/362 karar sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonucunda, tapularının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararın 07.06.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazlar arsa niteliğinde olup, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulu raporunda, piyasa rayicinden söz edilerek taşınmaza değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda, taraflara tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen taşınmaza yakın bölgeden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre taşınmazın dava tarihindeki değerinin belirlenmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dosyada mevcut tapu kayıtları ve veraset ilamları dikkate alındığında, tapu malikleri ile mirasçıların bir kısmının davacı olmadıkları anlaşıldığı halde, gerekçesi gösterilmeden onların payını da kapsar şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.