muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1327, Karar No: 2010/8644, Tarih: 07.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/1327 E.  ,  2010/8644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gece vakti saat 21.40 sıralarında hırsızlık yapmak için kamuya ait okulun bahçesine giren sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 119/1-c.maddelerinde tanımlanan, birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık suçu tamamlandıktan iki saat kadar sonra, saat 23.40 sıralarında parkta otururlarken kuşku üzerine yanlarına gelen kolluk görevlilerini görerek kaçan ve kovalamaca sonucu yakalanan sanıkların, suça konu muslukları parkta attıkları yeri gösterip,çaldıkları yeri de söyleyerek iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8072, Karar No: 2015/8575, Tarih: 07.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/8072 E.  ,  2015/8575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2015

NUMARASI : 2014/147-2015/26

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.03.2010 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 05.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7136, Karar No: 2023/2807, Tarih: 21.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/7136 E.  ,  2023/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret/Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare vekilinin başvurusunu esastan reddine, davalı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.03.2023 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalılar vekili Avukat ... ile davacı idare vekili Avukat ... gelmişlerdir.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Ankara ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 542 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğunu, kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelin taşınmazın gerçek değerinin oldukça altında kaldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın kıymetini etkileyen bütün nitelik ve unsurların ayrı ayrı değerlendirilerek taşınmazın hakkaniyete uygun gerçek karşılığının tespit edilerek, kamulaştırma bedeli olarak hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin; idarenin Kıymet Takdir Komisyonu tarafından belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin davalı tarafa ödenmesine, geri kalan miktarın ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesapta tutulmasına, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; acele el koyma davasından hiç söz edilmediğini, taşınmaz bedelinin yüksek belirlendiğini, bilirkişi kurulu raporunun usul ve yasaya aykırı olduğunu, kapitalizasyon faiz oranının %6 olması gerektiğini, objektif değer artışı uygulanmasının doğru olmadığını, ... İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün resmî verilerinin esas alınması gerektiğini, fark kamulaştırma bedeline uygulanan faizin bitiş tarihinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; münavebenin hatalı belirlendiğini, ürün verimlerinin düşük alındığını, 2019 yılı verilerinin esas alınması gerektiğini, bedelin az belirlendiğini ve objektif değer artış oranının % 200 oranında olması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza net ürün geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibari ile doğru ise de dava konusu taşınmaz sulu tarım arazisi olduğundan, bilirkişi kurulunca münavebeye esas alınan buğdayın dekara verim miktarının 450 bostanın ise 2.200 kilogram alınması gerektiği, ayrıca dava konusu taşınmazın çıplak metrekare birim değerine %20 oranında objektif değer artışı uygulanmış ise de taşınmazın konumu, bilirkişi raporunda yazılı özellikleri, Coğrafi Bilgi Sistemleri parsel sorgu uygulamasından Dairemizce yapılan gözleme göre objektif değer artış oranının %60 oranında uygulanması gerektiğinden bahisle kamulaştırma bedelinin tespiti için bilirkişi kurulundan alınan ek rapor ile kamulaştırma bedelinin 219.851,56 TL fark bedelin süresi içerisinde bloke edildiği anlaşıldığından davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, objektif değer artışı oranının yüksek belirlendiğini, üretim masraflarının değerlendirme tarihi olan 2019 tarihi resmî verilerine göre düşük alındığını, kapitalizasyon faiz oranın gerekçesiz olarak yüksek alındığını, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, eksik inceleme ile metrekare birim fiyatının fahiş hesplandığını ileri sürerek temyiz itirazında bulunmuştur.

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, objektif değer artışı oranının yüksek belirlendiğini, üretim masraflarının değerlendirme tarihi olan 2019 tarihi resmî verilerine göre düşük alındığını, kapitalizasyon faiz oranın gerekçesiz olarak yüksek alındığını, bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, eksik inceleme ile metrekare birim fiyatının fahiş hesplandığını ileri sürerek temyiz itirazında bulunmuştur.

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; münavebenin hatalı belirlendiğini, ürün verimlerinin düşük alındığını, 2019 yılı verilerinin esas alınması gerektiğini, bedelin az belirlendiğini ve objektif değer artış oranının %200 oranında olması gerektiğini, bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizinin uygulanmamasının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu, 11 inci ve 15 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaz 2942 sayılı Kanunu'nun 11 inci maddesinin birinci fıkrasını (f) bendi gereği olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden değerinin tespit edilmesi yöntem itibarıyla doğru ise de 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kanunu'nun 10 uncu maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme; aynı Kanun'un 15 inci maddesi uyarınca dava tarihindeki resmi verilere göre yapılır.

4. Bu nedenle; karar tarihi itibarıyla resmî verilerin oluştuğu gözetilerek dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2019 yılı resmi verilerine göre değer biçilmesi gerekirken 2018 yılı resmî verileri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

5. Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan münavebe ürünlerinin 2019 yılı itibarıyla ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek) gösteren veri cetveli İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilip sermaye faizi, genel idarecilik giderleri, tarla kirası ve bilinmeyen masraflar kalemlerinin üretim masraflarına dahil edilmeyeceği göz önünde tutularak hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

5. Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan münavebe ürünlerinin 2019 yılı itibarıyla ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek) gösteren veri cetveli İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilip sermaye faizi, genel idarecilik giderleri, tarla kirası ve bilinmeyen masraflar kalemlerinin üretim masraflarına dahil edilmeyeceği göz önünde tutularak hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

6. Kabule göre de; İlk Derece Mahkemesi kararı ile tespit edilen bedelden acele el koyma bedelinin mahsubu ile oluşan fark bedel 14.471,75 TL’nin kesinleşince ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırıldığı, Bölge Adliye Mahkemesinin 05.03.2021 tarihli ara kararı ile bu bedelin ödenmesine karar verildiği anlaşıldığından, 14.471,75 TL’ye 09.09.2019 tarihinden ara karar tarihi olan 05.03.2021 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde İlk Derece Mahkemesi karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi hatalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

03.09.2022 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 8.400,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 8.400,00 TL vekâlet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18414, Karar No: 2014/7454, Tarih: 17.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/18414 E.  ,  2014/7454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2013

NUMARASI : 2013/681-2013/668

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından Ankara 15. İş Mahkemesi'nin 2011/33 Esas, 2012/897 Karar sayılı, 19.06.2012 tarihli ilamına dayalı olarak ilamlı icra takibine başlanmış; borçlu vekili İcra Mahkemesine başvurusunda ilamda, davalı olarak sadece müvekkili idarenin olmadığını, Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü'nün de davalı olduğunu, hükümde müştereken ve müteselsilen şeklinde bir karar verilmemiş olduğu halde söz konusu takipte müvekkili idare aleyhine ilamda yer alan alacak tutarlarının tamamı üzerinden ve sadece müvekkili idare aleyhine takip yapılmış olmasının hukuka aykırı olduğunu belirterek takibin yarısı bakımından iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece ilamda iki davalı bulunmasına rağmen tek davalı yönünden takip yapıldığı gerekçesiyle takibin iptaline karar verilmiş; karar alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlamların infaz edilecek kısmı, hüküm bölümü olup, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Gerek İcra Müdürlüğü ve gerekse sınırlı yetkili İcra Mahkemesi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 E. -1997/776 K.; 22.03.2006 gün ve 2006/12-92 E.-2006/85 K.; 25.06.2008 gün ve 2008/12-451 E.- 2008/453 K. Sayılı ilamları).

Takibe dayanak ilamda “müşterek müteselsil” şeklinde sorumluluk belirtilmediğine ve “davalılardan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulduğuna göre, ilamda iki davalının yer aldığı dikkate alınarak hükmün 2.,5.,6. ve 7. bentlerinde yer alan alacaklar yönünden takibin ½'sinin iptali gerekirken şikayetçi yönünden takibin tümden iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2851, Karar No: 2013/4954, Tarih: 06.05.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/2851 E.  ,  2013/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 133 ada 9 parsel sayılı taşınmaza ait Toprak Tevzi Komisyonunca oluşturulan belirtmelik tutanakları (Toprak Tevzi 762 parsel) ve ekleri ile varsa dağıtım cetvellerinin getirtilerek dosyasına konulması,

2- Davacılar murisi Dursun oğlu, Seyfi Gözel adına belgesizden taşınmaz tespit edilip edilmediğinin Kadastro, Tapu ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden sorulması, tespit edilmiş ise; tespit gören taşınmazların kesinleşme durumunu gösterir şekilde onaylı tutanak örneklerinin ve tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının celbi ile dosyasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5707, Karar No: 2019/7781, Tarih: 11.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/5707 E.  ,  2019/7781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan en aleyhe kabulle 31.12.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

II-Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde:

II-Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde:

1-Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk olmadığı, buna karşılık sanık hakkında düzenlenen 01.07.2009 tarihli ve VDENR-2009-1267/10 sayılı Vergi Tekniği Raporunda, mükellefiyetin 31.12.2006 tarihi itibarıyla resen terkin edildiğinin ve 27.02.2007 tarihinde yapılan yoklamada faaliyette bulunmadığının belirlenmesi, 2006 yılı Aralık ayından sonra matrahlı ya da matrahsız herhangi bir KDV beyannamesi veyahut Bs formu verilmediğinin görülmesi, faturaları kullanan mükelleflerin Ba formlarından hareketle sanığın 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlediği tespit edilmiş olmakla birlikte, ... Vergi Dairesi Müdürlüğü‘nün 26.05.2017 havale tarihli cevabi yazısı ile suça konu faturaların kurum kayıtlarında mevcut olmadığından bahisle fatura ayrıntıları hakkında da herhangi bir bilgiye ulaşılamaması ile sahte fatura düzenleme suçlarında suç tarihinin, en son faturanın düzenlendiği tarih olarak kabul edilmesi gerekeceği anlaşılmakla, suç tarihinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi bakımından, suça konu faturalar veya bu faturalara ait düzenleme tarihlerini de içerir ayrıntılı bilgilerin faturaları kullanan mükelleflere ait mükellefiyet dosyaları nezdinde araştırılması, bu mükellefler yönünden “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçundan tanzim edilmiş karşıt inceleme raporları bulunup bulunmadığı katılan kurumdan sorularak, bulunması halinde bu raporların dosyaya getirtilmesi, gerektiğinde faturaları kullanan mükellef şirket yetkililerinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti sonrası, CMK‘nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak faturaların düzenlenme tarihlerine ilişkin tanık sıfatıyla bilgilerine başvurulması, sonucuna göre suç tarihinin tespiti ve zamanaşımı hususunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte belge düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini, yasaya aykırı,

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12477, Karar No: 2018/12849, Tarih: 18.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12477 E.  ,  2018/12849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde;

Sanığın soruşturma aşamasında savcılıkta verdiği adresine 08.09.2014 tarihinde gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanık ... müdafiinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 16.09.2014 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kuralan hükümlerin temyiz incelemelerinde;

1)Sanık ...'nın diğer sanıklara kiralanan ve suçta kullanıldığı anlaşılan aracının ortak olduğu şirket tarafından kiralandığına ilişkin sözleşmeyi ibraz etmesi, aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, tanık olarak dinlenen, beyanları karara esas alınan ...'in savcılıktaki teşhis işlemi sırasında sanık ...'in yüzünde daha fazla sakal bulunduğunu beyan ederek tereddüt ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın suç tarihine yakın zamanda çekilmiş fotoğrafları derlenerek, olay yerindeki kamera kaydından tespit edilen fotoğraflarla karşılaştırma yapılmak üzere bu konuda uzman bilirkişi heyetinden alınacak raporun sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden sübut yönünden yetersiz kanıtlara dayanılarak sanık hakkında üzerine atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi,

2)Sanık ...'nın suç tarihinde kullandığı cep telefonu numarasına ilişkin olayın öncesi ve sonrasına ait HTS kaydı alınarak dosyadaki diğer sanıklar ile görüşmelerinin bulunup bulunmadığının ve suç tarihinde olay yerine yakın yerlerden baz alınıp alınmadığının tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

3)Olay günü saat 22:50 sıralarında müştekiye ait aracın camının kırılarak eşyalarının çalındığının anlaşılması karşısında sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 143. maddesi gereğince arttırım yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. yollamasıyla sanığın CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 18.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.