muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6728, Karar No: 2024/650, Tarih: 22.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6728 E.  ,  2024/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/614 E., 2018/1111 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2018 tarihli ve 2013/614 Esas, 2018/1111 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca neticeten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, 04.09.2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17.10.2023 tarihli ve 2023/6007 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.11.2023 tarihli ve KYB-2023/111044 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.11.2023 tarihli ve KYB-2023/111044 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 20/03/2013 tarihli ve 2013/1-55 sayılı mütalaasının “sahte belge düzenlemek” şeklinde verildiği, “sahte fatura kullanmak” eylemine ilişkin verilmiş bir mütalaa bulunmadığı, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 18/07/2013 tarihli ve 2013/22752 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 08/03/2013 tarihli 2013-A-110/19 sayılı vergi suçu raporuna ve anılan mütalaaya uygun olarak sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı, ayrıca birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura kullanma" ve “sahte fatura düzenleme” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak yazılı şekilde sanığın sahte fatura kullanmak suçundan mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Kanun'un Kaçakçılık Suçları ve Cezaları başlıklı 359 uncu maddesinin (b) bendi, "...Vergi kanunları uyarınca tutulan veya düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler veya bu belgeleri kullananlar, üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belge, sahte belgedir." şeklindedir.

3. Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.10.2022 tarihli ve 2022/11-153 Esas, 2022/641 Karar sayılı kararında; "...Vergi kaçakçılığı suçları içinde en sık işlenen suçlardan olan sahte belge düzenlemek veya kullanmak suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlardır. Bu bağlamda incelendiğinde; Vergi belgelerindeki sahteciliğin amacı; düzenleyen için komisyon almak suretiyle haksız kazanç sağlamak veya vergi doğuran faaliyetini vergi dairesi bilgisi dışında tutarak vergi ödememek; kullanan için ise gideri fazla gösterip matrahı düşürmek, dolayısıyla vergiyi az ödemek veya hiç ödememek ya da hakkı olmayan vergi iadesi veya indiriminden yararlanmaktır. Yine belirtilen suçlar yönünden suçun konusunun farklı olup olmadığına da değinmek gerekecektir. Vergi kanunlarına göre düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan belgeler her iki suçun da konusunu oluşturmaktadır. Ancak uyuşmazlık konusuyla ilgisi bakımından tek bir failin sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin ikisini de gerçekleştirdiği durumlarda düzenlenen ve kullanılan söz konusu belgelerin aynı ya da farklı olmaları failin işlediği suç sayısının belirlenmesinde önem arz etmektedir. Örneğin; failin bizzat düzenlediği sahte belgeyi, kendi mükellefiyeti yönünden vergi dairelerine sunduğu beyannamelere konu etmesi durumunun söz konusu olmadığı bir olayda, kullandığı belgelerin, başka bir sahte belge düzenleyicisi tarafından hazırlanan belgeler; düzenlediği belgelerin ise kendi mükellefiyetine ya da başka mükelleflere ait belgeleri gerçeğe aykırı olarak doldurmak suretiyle tanzim ettiği veya tamamen sahte oluşturduğu ve üçüncü şahısların kullanması için verdiği belgeler olacağı, böyle bir durumda failin düzenlediği ve kullandığı belgelerin, yani suç konularının birbirinden farklılık arz edeceği açıktır. Maddede belirtilen sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma suçlarında failin hareketi de birbirinden farklılık arz etmektedir. Sahte belge düzenleme suçunun maddi unsurunun hareket kısmını; vergi kanunları uyarınca tutulan veya düzenlenen ve saklanma ve ibraz mecburiyeti bulunan belgelerin asıl veya suretlerinin kanuni şekle uygun olarak tamamen veya kısmen sahte olarak düzenlenmesi oluştururken, sahte belge kullanma suçunun maddi unsurunun hareket kısmını; sahte belgenin deftere kaydedilmesinden sonra dahil edildiği beyannamenin mükellef tarafından vergi dairesine verilmesi oluşturmaktadır. Özel Dairenin yerleşik uygulamalarında da sahte belge düzenlemek veya kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu kabul edilmekte, bu yöndeki Yargıtay uygulamasının doktrin tarafından da ağırlıklı olarak benimsendiği görülmektedir." denilmek suretiyle "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, birbirlerine dönüşemeyeceği kabul edilmektedir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında, 213 sayılı Kanun'un 367 nci maddesi uyarınca dava şartı olan ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı 1 No’lu Rapor Değerlendirme Komisyonu’nun 20.03.2013 tarihli ve 2013/1-55 sayılı mütalaasının 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olmasına, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 18.07.2013 tarihli ve 2013/35246 Soruşturma, 2013/22752 Esas sayılı iddianamesiyle mütalaaya uygun olarak sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmasına ve hükmün gerekçesinde de sanığın sahte fatura düzenleme suçunu işlediğinden bahsedilmesine rağmen, hüküm fıkrasında sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2018 tarihli ve 2013/614 Esas, 2018/1111 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle, KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görüldüğünden; hüküm fıkrasının sanık ... ile ilgili kısmının (B) bölümünün (1) ve (2) numaralı paragraflarında yer alan "kullanmak" ve "kullandığı" şeklindeki ibarelerin hükümden çıkartılarak, yerlerine sırasıyla "düzenlemek" ve "düzenlediği" ibarelerinin eklenmesine, kararın diğer kısımların aynen yerinde bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4685, Karar No: 2013/26020, Tarih: 22.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/4685 E.  ,  2013/26020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesi kapsamına ve iddianame içeriğine göre, sanık hakkında 6136 sayılı Kanun kapsamındaki taşınması yasak olan bıçağı polis memuru ... ...'a doğrultma ve kendisine müdahale eden polis memuru ...'nu, elinden bıçağı almaya çalışırken basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçundan da kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; sanığın bu eyleminden dolayı, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında temyize konu olabilecek bir hüküm kurulmadığı, ancak dava zamanaşımı süresi içinde mahkemesince karar verilebileceği,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının, tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 22/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1423, Karar No: 2006/4418, Tarih: 07.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/1423 E.  ,  2006/4418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 68/1.maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin İİK.nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir. (İİK.143/2, 105/1, 251/1, 634 SY.nın 37. maddesi gibi). Somut olayda, icra takibinin dayanağı, Üsküdar 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/539 e. 2004/51 k. sayılı ilamında borçludan takibe konu vekalet ücretinin tahsiline ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır.Yine Mahkemece  İİK.nun 68/1.maddesinde sayılan nitelikte bir belge olarak kabul edilen Üsküdar 2.İcra Mahkemesinin 2005/204-412 sayılı 26.05.2005 tarihli kararında da borçlu taraf olmadığından anılan ilamlara dayalı olarak alacaklının genel haciz yolu ile borçlu hakkında takip yapması mümkün değildir.O halde alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2581, Karar No: 2016/5197, Tarih: 22.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/2581 E.  ,  2016/5197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, ... ada ... parselin 648,85 m2'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının tapu kaydının iptaline, bu kısım üzerinde kalan bina ve ağaçların kal'i ile davalının bu yere elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... İli ... İlçesi ... Köyü ... ada ... parselin 648,85 m2'lik alanı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tapusunun iptaline, davalının bu alana müdahalesinin önlenmesine, kal isteğinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin İdari Yargı'ya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Uzman bilirkişilerin raporlarında Yasa'nın ve İçtihadı Birleştirme Kararları'nın emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

-//-

-//-

Somut olayda; ... Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü yazısında, dava konusu yerin ... tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, onaylanan kıyı kenar çizgisinin 1 ay süre ile ilan edildiği bildirilmiştir. Bu durumda; ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için kıyı-kenar çizgisinin kesinleşmediği ve bağlayıcılık niteliği kazanmadığı açıktır. O halde, bilirkişi heyetince kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken, bağlayıcılık niteliği taşımayan ve delil olarak istifade edilmesi gereken, idare tarafından daha önce belirlenmiş kıyı-kenar çizgisi esas alınarak düzenlenen 10.11.2015 havale tarihli bilirkişi raporunun yeterli bulunması ve rapora dayanılarak hüküm kurulması isabetli değildir.

Hal böyle olunca, Mahkemece yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesine ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin de uzman bilirkişilerce uygulanması, mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, bilirkişiler tarafından yeniden belirlenecek kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçelerle açıklığa kavuşturulması, dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar gözardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6325, Karar No: 2024/3117, Tarih: 12.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/6325 E.  ,  2024/3117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.09.2023

EK KARAR SAYISI : 2023/644 E., 2023/656 K.

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.09.2023 tarihli ve 2023/644 Esas, 2023/656 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2021/170 Esas, 2022/259 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f-son) bentleri, 52nci , 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 4 yıl 6 ay hapis ve 24.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.03.2023 tarihli ve 2023/644 Esas, 2023/656 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddedilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.09.2023 tarihli ve 2023/644 Esas, 2023/656 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık usul ve esas yönünden kararın incelenmesi gerektiğini belirterek ek kararı temyiz etmiştir.

III.GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.09.2023 tarihli ve 2023/644 Esas, 2023/656 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1482, Karar No: 2024/4119, Tarih: 16.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/1482 E.  ,  2024/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1630 E., 2016/617 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... idaresi vekilinin temyiz sebebi, usul ve yasaya aykırı beraat kararlarının bozulması gerektiğine ve kaçak sigaralar hakkında müsadere kararı verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağına göre, kolluk görevlilerine sanıkların işlettiği ... isimli iş yerinde kaçak sigara satıldığı ihbarı üzerine adli arama kararına istinaden yapılan aramada para tezgâhının alt kısmındaki bölmede, tezgâhların üst kısmındaki poşetlerin altına saklanmış şekilde ve tezgâhın yanındaki kutunun içine saklanmış şekilde 53 paket farklı markalarda kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ... savunmasında, iş yerinin kendisine ait olduğunu, suça konu sigaraları içmek için aldığını, olay günü şehir dışında olduğu için eşi olan diğer sanığın geçici olarak dükkânda bulunduğunu beyan etmiştir.

Sanık ... savunmasında, olay günü eşi şehir dışında olduğu için dükkânda olduğunu, sigaraları eşinin içmek için aldığını beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre " pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

A. Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Hükmü Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebebinin incelenmesinde; sanığın savunması, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'ün savunmasının aksine mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Hükmü Yönünden

1.Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu kaçak sigaraların ihbar üzerine ticari iş yerinde ele geçirilmiş olması karşısında sanığın kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğu ve üzerine atılı suçun sübuta erdiği, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu belirlenmekle, sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

2.İddianamede talep bulunmasına rağmen dava konusu kaçak sigaraların müsaderesi yönünde bir karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Hükmü Yönünden