muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1164, Karar No: 2012/4516, Tarih: 16.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/1164 E.  ,  2012/4516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

Davacı vekili, davalı asıl işveren ...A.Ş.'nin alt işvereni...... Ltd. Şti.'nin işçisi olarak çalışan davacının Nakliyat İş Sendikası üyesi olduğunu, anılan sendika ile ...İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında 26.12.2007 tarihli toplu  iş sözleşmesinin imzalandığını, uzun yıllardan beri süre gelen asıl işveren alt işveren ilişkisinin, alt işverenin sendika ile toplu iş sözleşmesi imzalayacağını öğrenen davalı ... A.Ş. tarafından 2008 yılında yenilenmeyeceğinin bildirildiğini, 15.03.2007 -14.03.2009 dönemi için yürürlüğe konulan  toplu iş sözleşmesinde 300,00 TL seyyanen zam, dört aylık ücret tutarında ikramiye ve aylık 100,00 TL yakacak yardımına yer verildiğini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesi uyarınca davalı ....A.Ş.'nin toplu iş sözleşmesinde öngörülen haklardan sorumlu olduğunu, buna göre 15.03.2007-31.12.2007 dönemi 9,5 ay için toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret, ikramiye ve yakacak yardımı fark alacağının en yüksek işletme kredisi faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğini, kesinleşen işe iade kararı uyarınca dört aylık hizmet süresinin eklenmesi suretiyle, davacının işe başlatılamadığı tarih itibariyle fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, çalıştırılmayan süreye ilişkin dört ayla sınırlı fark ücret ve diğer haklar, oniki aylık ücret tutarındaki sendikal tazminat fark alacaklarının bulunduğu belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak toplam 1.000,00 TL'nın faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hüküm halini alan Üsküdar 1. ve 2. İş Mahkemelerinin kararına göre davacının dava dışı ...Ltd. Şti.'nin işçisi olmayıp, davalı .... A.Ş.'nin işçisi olduğu, toplu iş sözleşmesinin ise dava dışı ............Ltd. Şti.'nin ile Nakliyat İş Sendikası arasında yapıldığı, .... A.Ş.'nin iş yerlerinde bu sendikanın yetkili olmayıp, başka bir sendikanın yetkili olduğu, ayrıca davalı şirketin bağlı olduğu iş kolunun da farklı olduğu, davacının Nakliyat İş Sendikası ile yapılan toplu iş sözleşmesinin ve bu iş kolunda çalışan bir işçisi de olmadığından, bu toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı taraf temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, kesinleşen mahkeme kararı ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tesbiti halinde, alt işveren işçisi olarak görünen işçinin alt işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Kararı, davacı taraf temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, kesinleşen mahkeme kararı ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tesbiti halinde, alt işveren işçisi olarak görünen işçinin alt işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davalı .... A.Ş. ile dava dışı alt işveren ..... Ltd. Şti.'nin arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu 14.12.2009 tarihinde kesinleşmiş işe iade davası ile sabittir. Davacının üyesi olduğu Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ....Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi ise, 15.03.2007-14.03.2009 dönemi için yürürlüktedir. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz olması durumunda, alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nda kabul edilen temel esaslara  uygun görülmektedir. Ancak, asıl işveren-alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olmadığının, ileriye etkili olduğunun kabul edilmesi ve muvazaanın saptandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerekmektedir. Öte yandan, toplu iş sözleşmesinin baştan itibaren hükümsüzlüğü kabul edilse dahi, bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanmaması esastır. Bu durumda, davacının, Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ....Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağı açıktır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26776, Karar No: 2017/35688, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26776 E.  ,  2017/35688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13756, Karar No: 2014/5620, Tarih: 24.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/13756 E.  ,  2014/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/09/2013

NUMARASI : 2013/182-2013/624

DAVA :Davacı vekili, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin alt işverenlere verdiği hizmette arıza teknisyeni olarak işe başladığını, dava dışı şirketler ile davalı arasında asıl-alt işveren ilişkisinin varlığı bulunduğunu, işyerinde vardiyalı sistem olmasına rağmen her gün 16 saat çalıştırıldığını, Cumartesi günleri yarım gün çalışması gerekirken bu günde de aynı şekilde çalıştığını, bu çalışmalarından dolayı fazla mesai ücreti ödenmediğini, davacının bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştırıldığını, ücretinin ödenmediğini, davacının hafta tatil günlerinde de çalışma sisteminin aynı şekilde olduğunu, davacının işe alınırken yol ve yemek yardımı yapılacağının söylendiğini, davalı Kurumun da ihaleli çalışan işçilere nakdi olarak bu yardımları yaptığını kabul ettiğini belirterek, davacının ödenmeyen fazla mesai, tatil çalışmaları karşılığı ücret, yol ve yemek bedeli alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı vekili husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, işyerinde vardiya usulü çalışma bulunduğundan davacının fazla mesaisinin sözkonusu olmadığını, vardiya dönüşlerinde dinlenme verildiğinden hafta tatili talebinin yerinde olmadığını, davacının alt işverenlerin sunduğu servis imkanından faydalandığını, davacının ücretlerini alırken ihtirazı kayıt koymadığını, bu sebeple taleplerinin yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna ve davacı tarafından gösterilen, ancak davalıya karşı aynı nitelikte dava açan tanıkların beyanına itibar edilerek, davalının arıza, onarım ve bakım işini bir kısım şirketlere ihale ile verdiği, davalının asıl işveren olarak işçilik alacaklarından sorumlu olduğu, davacının bu işte arıza teknisyeni elemanı olarak çalıştığı, günde 3 saat haftada 18 saat olmak üzere fazla çalışma yaptığı, ayda 2 defa hafta tatilinde çalıştığı, dini bayramların ilk günü hariç tün bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, davalı işverenin bu çalışmalarının karşılığını ödediğini kantılayamadığı, davacının talep edilen bu alacaklara hak kazandığı, davacının yol ücreti ve yemek ücreti talebinde bulunduğu, davalı tarafın bu ücretlerin ödendiğini savunduğu, ancak bordrolarda yol ve yemek ücreti adı altında bir ödeme kaleminin bulunmadığı gerekçesi ile hesaplanan fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücretten % 30 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla mesai yaptığını, tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla ve tatillerde çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ayrıca bu tür çalışmada işverenin resmi kurum olması halinde kurumun işin düzenlemesine yönelik uygulaması da araştırılmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun da kural olarak haftalık çalışma esası benimsenmiştir. Kanunun 41. Maddesine göre “Fazla çalışma, Kanunda yazılı koşullar çerçevesinde, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalardır.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. Maddesinde ise “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” kurallarına yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı tarafından dinlenen tanıklar, davalı işveren aleyhine aynı isteklerle dava açan, davalı ile uyuşmazlık içinde olan ve dolayısı ile davada yararı bulunan kişilerdir. Bu kişilerin tanıklıklarına Dairemiz uygulaması uyarınca itibar edilemez. Kaldı ki anılan normatif hükümler karşısında da tanıklıkları sonuca etkili değildir. Bu nedenle davacının bu konuda var ise bildirdiği diğer delilleri toplanmalı, dayanmış ise işin düzenlenmesine ilişkin kayıtların gerekirse bilirkişi marifeti ile işyerinde kesif yapılarak incelenmeli, rapor alınmalı ve sonucuna göre fazla mesai ve tatil çalışmaları varsa hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ve davada yararı bulunan ve işveren ile ihtilaf halinde olan tanıkların soyut beyanına dayanarak anılan alacakların kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9027, Karar No: 2016/8099, Tarih: 22.09.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9027 E.  ,  2016/8099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın sebep olduğu kazada müvekkillinin eşi ve kızının öldüğünü açıklayıp 80.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Limited Şirketi vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı tarafından vefat eden ... yönünden açılan manevi tazminat talepli davanın yasal şartları oluşmadığından Reddine, davacı tarafından vefat eden ... yönünden açılan manevi tazminat talepli davanın kısmen kabulü ile; 15.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 21.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat davasıdır.

Davalı ...vekili, 08.11.2013 tarihli duruşmaya, mesleki çalışmaları nedeniyle katılamayacağını bildirerek mazeret dilekçesi ibraz etmiş, mahkemece; davalı vekilinin mazereti hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı ... vekilinin mazeret dilekçesi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden savunma hakkı kısıtlanarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, mahkemece 19.03.2014 tarihli karar ile davacı vekilince gerekçeli kararın tebliğinden itibaren süresi içinde temyiz isteminde bulunulmadığı gerekçesi ile temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir. Davacı vekilince hüküm davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin 15.01.2014 tarihinde tebliği üzerine katılma yolu ile süresi içinde 27.01.2014 tarihinde temyiz edilmiştir. Buna göre mahkemenin 19.03.2014 tarihli temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmaya ilişkin kararı yerinde olmayıp bu nedenle kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Bozma neden ve şekline göre de davalı ... vekilinin sair ve davacı vekilinin esasa yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 19.03.2014 tarihli temyiz isteminden vazgeçmeye ilişkin kararın kaldırılmasına, 22/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8841, Karar No: 2015/14449, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8841 E.  ,  2015/14449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2012/303-2014/47

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10044, Karar No: 2014/12680, Tarih: 25.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10044 E.  ,  2014/12680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

... 2.Sulh Mahkmesince kısıtlının yerleşim yerininin “... ” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... . Sulh Hukuk Mahkemesi ise;kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının ... 'da ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir

Dosya kapsamından, her ne kadar mernis kayıtlarına göre kısıtlı adayının ... Evleri Kapı No:20 ... /... /... “adresinde oturduğu belirtilmekte ise de kısıtlı adayı hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlının “... Mah.Atatürk Bulvarı No:38 Kat:1 ... /... ” adresinde vasi adayı olan kızının yanında ikamet ettiği,bakımının da kızı tarafından yapıldığının anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın,... 2.Sulh Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29219, Karar No: 2011/9669, Tarih: 17.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/29219 E.  ,  2011/9669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/08/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 17/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4253, Karar No: 2022/3873, Tarih: 30.05.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4253 E.  ,  2022/3873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16/01/2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istenmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 07/11/2017 günlü hükmün ve 19/12/2017 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, kayden paydaşı olduğu 325 parsel sayılı taşınmazın bir kısmına davalının 8 yıldan beri haksız olarak müdahalede bulunduğunu, zeytin ve incir ağacı diktiğini ileri sürerek davalı tarafından yapılan elatmanın önlenmesine, ağaçların kal’ine ve uygun bir ecrimisil tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı duruşmada verdiği beyanında; kendi adına kayıtlı olan 324 numaralı parseli Hazineden satın alıp, ölçüm yaparak ağaç diktiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesine, yıkıma ve 1.058,96 TL ecrimisilin tahsiline dair verilen ilk karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 1. Hukuk Dairesince, "... iki kez keşif yapılmış, bir keşif raporunda tecavüz saptanamamış, bir diğerinde 190.80 m² tecavüz olduğu rapor edilmiş ancak yıkılması istenen ağaçların konumu belli edilmediği gibi ecrimisil belirleme yönteminin de uygun olduğu söylenemez. Davaya hangi dönemler için ne kadar ecrimisil istediğinin açıklattırılması, mahallinde 3 kişilik harita mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu ile tekrar keşif yapılarak teknik bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin nereden kaynaklandığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde, denetime elverişli raporla giderilmesi, ecrimisilin yukarıdaki ilkeler uyarınca belirlenmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak ve noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir..." gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne, davalının davacıya ait 325 parselde bulunan taşınmazına teknik bilirkişinin 21/03/2016 tarihli krokisinde belirttiği 114,22 m²'lik kısmına müdahalesinin menine, bu kısımda bulunan ağaçların kaldırılmasına, 680,74 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacı vekilince hükmün vekalet ücreti yönünden tavzihi talep edilmiş, mahkemece 19/12/2017 tarihli ek karar ile davacı ve davalı lehine hükmedilen vekalet ücretlerinde değişiklik yapılmıştır.

Davalı vekili; asıl karar ile ek kararı temyiz etmiştir.

Davacı vekilince hükmün vekalet ücreti yönünden tavzihi talep edilmiş, mahkemece 19/12/2017 tarihli ek karar ile davacı ve davalı lehine hükmedilen vekalet ücretlerinde değişiklik yapılmıştır.

Davalı vekili; asıl karar ile ek kararı temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 305/2. maddesine göre; hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.

Yukarıda açıklanan kanun maddesi doğrultusunda, mahkemece tavzih yolu ile davacı ve davalı lehine hükmedilen vekalet ücretlerinde düzenleme yapılamayacağından, 19/12/2017 tarihli 2015/311 Esas-2017/275 Karar sayılı ek karar kaldırılarak işin incelenmesine geçilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, bozma ilamının gerekleri yerine getirilmemiştir.

Bozma kararı öncesinde mahkemece iki kez keşif yapılmış, bir keşif raporunda tecavüz saptanamamış, bir diğerinde 190.80 m² tecavüz olduğu rapor edilmiş ancak yıkılması istenen ağaçların konumu belli edilmemiş iken bozma kararı sonrasında yapılan keşif sonucu alınan 02/05/2016 tarihli ziraat bilirkişi raporunda 114,22 metrekare tecavüzün varlığı belirlenmiş, aynı bilirkişi tarafından dosyaya ibraz edilen 22/08/2017 tarihli ek raporda ise tecavüzlü alanda kalli gereken ağaç bulunmadığı tespit edilmiş, ancak hükümde kâl’i gereken bir ağaç olup olmadığı tam olarak belirlenmeden, numaralandırma yapılmadan, bozma ilamına aykırı olarak infaza elverişli olamayacak şekilde tecavüzlü alanda kalan bulunan ağaçların kaldırılmasına dair karar verilmiştir.

Davacı; dava dilekçesinde açıkça davalının ağaç dikmek suretiyle taşınmazına müdahalede bulunduğunu belirtmesine ve müdahale edilen alandaki ağaçların kal’ini talep etmiş olmasına göre, bilirkişi raporlarında hem 114,22 metrekare tecavüzün varlığı belirlenip hem de tecavüzlü alanda kalli gereken ağaç bulunmadığına ilişkin ek rapor karşısında tecavüzün ne şekilde gerçekleştiğine dair dosyada net bir tespit yapıldığını söyleyebilme imkanı yoktur.

Bu durumda mahkemece; dosyada birbiri ile çelişen üç ayrı bilirkişi raporu tespiti karşısında, davacıya talebinin net olarak açıklattırılması, tecavüzün varlığının ne şekilde gerçekleştiğinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması, ondan sonra bir hüküm kurulması gerekirken çelişkili bilirkişi ek ve kök raporuna dayalı, kal kararı hakkında bozma ilamına aykırı ve infaza elverişsiz karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.