muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/172, Karar No: 2007/193, Tarih: 02.10.2007

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın, yakınanı birçok kere telefonla arayarak buluşma teklif etmek suretiyle cinsel tacizde bulunmak eylemi sabit görülerek özgürlüğü bağlayıcı ceza ile cezalandırılmasına karar verilen olayda, Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki çözümlenmesi gereken hukuki uyuşmazlık, yasa yararına bozma istemini kabul eden Özel Dairenin, Yerel Mahkemenin seçimlik cezalardan özgürlüğü bağlayıcı cezayı takdir etmesine karşılık bu takdiri değiştirme olanağının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

5271 sayılı CMY.nın, yasa yararına bozmayı düzenleyen 309. maddesinde öngörülen hüküm incelendiğinde;

Hakim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtay'ca bozulması istemini, yasal nedenlerini açıklayarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak, Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtay'ca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Böylece ülke sathında uygulama birliğine ulaşılacak, hakim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi sağlanacaktır.

Şayet yasa yararına bozulan hüküm bir mahkûmiyet hükmü ise ve bozma nedeni de mahkûmiyet hükmünün, davanın esasını çözmeyen yönüne yahut savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin ise, bu durumda hükmü veren mahkemece yeniden yargılama yapılarak hüküm verilecektir. Örneğin; hakimin reddi istemi karara bağlanmadan hüküm verilmesi veya müdafi tayininin zorunlu bulunduğu hallerde sanığa müdafi atanmadan yargılama yapılıp bitirilmesi gibi hukuka aykırılıklar nedeniyle mahkûmiyet hükmü yasa yararına bozulduğunda yerel mahkemede yeniden yargılama yapılacaktır. Ancak bu hükümde verilecek ceza, CMY.nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca, önceki hükümde belirlenen cezadan daha ağır olamayacaktır.

Mahkûmiyet hükmü, sayılan ayrıksı haller dışında, cezanın kaldırılmasını veya daha hafif bir ceza verilmesini gerektiren diğer hukuka aykırılıklar nedeniyle bozulmuşsa, bu durumda hükmü veren mahkemede yeniden yargılama yapılmayacak, CMY.nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca cezanın kaldırılmasına veya daha hafif cezaya Yargıtay'ca hükmedilecektir. Bozma aleyhe ise, bu durumda sadece hükmün yasa yararına bozulması ile yetinilecek, yeniden yargılama yapılması söz konusu olmayacaktır.

Yasa yararına bozulan hüküm, mahkûmiyet dışında ve davanın esasını çözer nitelikte diğer bir hükümse ve örneğin; beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın düşmesi hükümlerinden biri ise, anılan maddenin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca verilen bozma kararı aleyhte sonuç doğurmayacak ve yeniden yargılama yapılamayacaktır.

Somut olayda sanığın sabit kabul edilen cinsel taciz eylemi; 5237 sayılı Yasanın 105/1. maddesine uymakta olup, 5237 sayılı Yasada anılan suçun yaptırımı üç aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezasıdır. Yerel Mahkemece, bu seçimlik cezalardan özgürlüğü bağlayıcı ceza yaptırım olarak takdir edilmiştir. Ancak, TCY.nın 50/2. maddesi hükmüne aykırı olarak, özgürlüğü bağlayıcı ceza adli para cezasına çevrilmiştir.

Sanık hakkında özgürlüğü bağlayıcı ceza takdir edilmiş olması karşısında, yasa yararına bozma yoluyla Yerel Mahkemenin takdir hakkına müdahale edilerek, bu takdirin değiştirilmesi ve seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edilerek sanık hakkında adli para cezası belirlenmesi yasal olarak olanaksızdır. Özel Dairece, özgürlüğü bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesinin yasaya aykırılığına işaret edilerek, hükmün aleyhe sonuç doğurmamak üzere bozulmasına karar verilmesi yerine, Yerel Mahkemenin takdir hakkına müdahale edilerek, yaptırımın türünün değiştirilmesi yasaya aykırıdır.

Bu itibarla haklı nedenlere dayanan Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Üyeleri ise, "Yerel Mahkemece, özgürlüğü bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmiş olması karşısında, sonuç cezanın adli para cezası olduğu nazara alınarak cezanın yeniden belirlenmesi, takdir hakkına müdahale niteliğinde değildir. Bu nedenle Özel Daire kararı yasaya uygun olup, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir." görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 07.05.2007 gün ve 4081-3314 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3- Adalet Bakanlığının isteminin kabulüyle Ordu 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 22.11.2006 gün ve 345-456 sayılı hükmünün CMY.nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak üzere YASA YARARINA BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine,

02.10.2007 günü yapılan müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12951, Karar No: 2016/1880, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12951 E.  ,  2016/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık, mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2015 tarihli ve 2014/85 esas, 2015/45 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 24/04/2015 tarihli ve 2015/208-116 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 10. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/05/2015 tarihli ve 2015/443 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin (sehven 10. Asliye Ceza Mahkemesi ibareli) görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 28/08/2015 gün ve 94660652-105-34-9209-2015-E.

17470/56611 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

17470/56611 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/05/2015 tarihli ve 2015/443 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17666, Karar No: 2016/18574, Tarih: 05.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/17666 E.  ,  2016/18574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümlere ilişkin Daireye gönderilen dosya görüşüldü:

Temyiz talebinin reddine ilişkin 10/04/2015 tarihli ek karar aleyhine her hangi bir temyiz bulunmadığı anlaşılmakla; belirtilen ek karara yönelik yapılmış bir temyiz başvurusu varsa başvuruya ilişkin belgenin mahallinde dosyaya konulup ve buna göre ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdine, 05/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8728, Karar No: 2021/1328, Tarih: 22.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/8728 E.  ,  2021/1328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mahkemece içinde radyoloji uzmanı bulunmayan sağlık kurulunca düzenlenen 28.07.2009 tarihli rapora istinaden sanığın yaş tashih edilmiş ise de söz konusu raporun içeriği itibarıyla yetersiz olduğu anlaşıldığından, sanığın mevcut kemik grafisiyle birlikte içinde radyoloji uzmanı bulunan sağlık kuruluna gönderilerek suç tarihindeki gerçek yaşıyla ilgili rapor aldırılıp, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan da görüş alındıktan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın, olay günü sekiz yaşındaki mağdurenin montunu çıkararak kendisine sarılmasını istemesi şeklindeki eyleminin suç tarihi itibarıyla lehe sayılıp, 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c.2 maddesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 103/1-c.1 maddesi ile hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2021 tarihinde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden oy birliğiyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm açısından ise üye ...’un kısmi karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Öğle arasında okuldan evine doğru giden sekiz (8) yaşındaki mağdurenin yanına gelen sanığın “...’u çağıralım” diyerek elinden tutup iki katlı bir evin kömürlüğüne götürmüştür.

Sanığın montunu çıkardığı mağdureden kendisine sarılmasını istemiştir. Ağlayan ve iterek direnen mağdurenin çıkardığı sesleri duyan tanığın pencereye çıkması üzerine sanık fiilini bitirmek zorunda kalmıştır. Bu şekilde işlendiği kabul edilen olayda; kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunda hile unsuru bulunmaması ve cinsel amacın zaten cinsel saldırı suçu olarak cezalandırılması nedeniyle sayın çoğunluğun bozma gerekçesine değişik gerekçe ile iştirak etmiyorum.

1-) Sanık mağdureyi evin kömürlüğüne hile kullanarak götürmediği için bozma gerekçelerinde bu hususa da yer verilmelidir.

1-) Sanık mağdureyi evin kömürlüğüne hile kullanarak götürmediği için bozma gerekçelerinde bu hususa da yer verilmelidir.

Kişinin hür iradesini ortadan kaldıran ve iradeyi ifsat eden hallerden birini oluşturan hile kavramından anlaşılması gereken kanunda açık değildir. Hile kavramına verilen anlam suç tiplerine göre çeşitlilik göstermektedir. Bütün sahtekarlık suçları bünyesinde hile ihtiva eder. Hile, haksız çıkar sağlamak için araç olarak kullanılmışsa dolandırıcılık suçu oluşur. Hile, gerek maddi cebir olan şiddet ve gerekse manevi cebir olan tehdit dahil zorlama ile işlenen suçlardan farklı olarak icbar eden değil, muhatabını ikna eden bir fiildir.

Hile, failin aldatması sonucu mağdurun sandığı ile hakikatin örtüşmemesidir. Hile, (kumpas, fak) kişiyi objektif olarak kandırabilecek düzenbazlıktır. Gerçek gizlenerek ustaca sergilenen mizansen yoluyla gerçeğe aykırı duruma inandırılan kişinin içinde bulunduğu durum hileye düşmedir. Hileye düşen mağdur, gerçeği fark edemediği için aldatılmaktadır. Gerçeği bilse o şekilde davranmayacağı bir fiili işlemeye sevk edilmektedir.

Hile, en basit şekilde nitelikli yalandır. Yalan kavramından farkı, hile muhataplarını genelde kandırmaya elverişli iken sıradan yalan anlaşılır ve muhatabını kolayca kandıramaz. Her yalan hile değildir. Failin bir şeyi bahane ederek söylediği yalan hile sayılmaz. Yağmurda ıslanan kimseyi onun isteğiyle gideceği yere bırakmak için aracına almak hile değildir. Gece durakta bekleyen ve bölgeyi bilmeyen bir kimseyi artık buradan toplu taşıma aracı geçmez ben bırakayım diyerek aracına almak ise hiledir. Kamu görevlisi gibi resmi üniforma giyinmek, sahteliği anlaşılmayan bir kimlik göstermek hiledir.

Hile, fail tarafından ustaca sergilenmeli, kişiyi objektif olarak etkileyip inandırmalı, mağdurun iradesini kullanmasını önlemelidir. Bu nedenle hile, gerçek bir kişiye yönelmiş olmalıdır. Mağduru failin bir aracı veya oyuncağı durumuna getirmeli, denetleme ve karar vermesi üzerinde etkili olmalıdır. Mağdurun gerçeği öğrenme imkanı fail tarafından ortadan kaldırılmakta, gerçeği öğrenme ve denetleme imkanı olmamaktadır.

Kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunda hile, failin mağduru aldatıp kandırarak bir yere götürmesi veya tutmasıdır. Failin mağduru başka bir sebeple bir yere götürüp daha sonra gerçek niyetini ortaya koyması hile kabul edilir.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçunda hile; kişiyi aldatan, kandıran kurnazlık, yalanla gerçeğin gizlenmesidir. Olağan hayat tecrübesine, tarafların birbirine duydukları güvene, normal şartlar altında kişi davranışına göre objektif şekilde hile tespit edilmelidir. Mağdur veya sanığın yaşı, hayat tecrübesi, eğitim durumu, o anki şartlar veya psikolojik durumlarına göre söz veya davranışın hile olup olmadığı belirlenmelidir.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçunda hile; kişiyi aldatan, kandıran kurnazlık, yalanla gerçeğin gizlenmesidir. Olağan hayat tecrübesine, tarafların birbirine duydukları güvene, normal şartlar altında kişi davranışına göre objektif şekilde hile tespit edilmelidir. Mağdur veya sanığın yaşı, hayat tecrübesi, eğitim durumu, o anki şartlar veya psikolojik durumlarına göre söz veya davranışın hile olup olmadığı belirlenmelidir.

Hileye örnek olarak; Hürriyetten yoksun kılmak için mağdura sahte bir emrin gereğinin yerine getirildiği intibaını vermek, önceden sarhoş etmek, mağdura bir yakınının veya eşinin trafik kazası geçirdiğini iddia ederek onu aceleyle istemediği bir yere götürmek, içinde esrar maddesi bulunan sigara vermek, sevgilisi mağdur kıza evlenmek niyeti olduğu için ailesiyle tanıştıracağını söyleyip ıssız bir yere götürerek cinsel saldırıda bulunmak, karakola gideceklerini söyleyip ticari taksiye bindirip ormanlık bir alana götürmek gösterilebilir.

Mağdurun yaşı küçük ise genellikle faile inandığı için hile kabul edilmelidir. Çikolata veya şeker alacağını söyleyerek ıssız bir yere götürmek, tavşan veya kuş göstermeyi bahane ederek çatıya çıkarmak, ayakkabı vereceğini söyleyerek evine götürmek, dışarıda oyun oynamakta olan altı yaşı içindeki mağduru çizgi film seyredelim demek suretiyle kandırıp evine girmesini sağlamak, bilgisayarda oyun oynama bahanesi ile mağduru eve götürmek, okuldan çıkan çocuğu evine bırakacağını söyleyerek ormana götürmek, adres arıyor muşta bulamamış gibi yapıp çocuğu göstermesi için araca almak hile olarak kabul edilebilir.

Mağdurun ilerde gerçekleşmesini umduğu bir beklentiye girerek kendisinin içine düştüğü hata ise hile değildir. Evlenmek vaadi, günahlarını affettirme, sevap beklentisi, badeleme, büyü bozma, cin çıkarma, cennet vaadi gibi beklentilere inanıp mağdurun faile çeşitli davranışları gerçekleştirmesine rıza göstermesi hile değildir. Mağdurun hataya düşmesi hukuken hile kabul edilmez.

Somut olayda failin yaşı küçük çocuğu elinden tutup “...’u çağıralım” diyerek bir evin kömürlüğüne götürmesi olayında kandırma ve aldatma özelliği olmayan bahane hile sayılmamalıdır.

Somut olayda failin yaşı küçük çocuğu elinden tutup “...’u çağıralım” diyerek bir evin kömürlüğüne götürmesi olayında kandırma ve aldatma özelliği olmayan bahane hile sayılmamalıdır.

2-) Dava dosyasındaki bilgi ve belgeler ile delillere göre; Sanığın elinden tutup bir evin kömürlüğüne götürdüğü mağdureden montunu çıkarmasını istemesi ve çıkarmaması üzerine de montu kendisi çıkardıktan sonra sarılmasını istemesi olayında sarkıntılık düzeyinde kalan bir cinsel istismar suçunun oluştuğu kabul edilebilir. Ancak sanık amaç suç olan sarkıntılığı gerçekleştirdiği için artık kişi hürriyetini kısıtlamadan cezalandırılırken bir de cinsel amaçla suçu işlediğinden bahisle TCK’nun 109/5 fıkrasından cezasında artırım yapılamaz. Sanığın hürriyetten yoksun kılma suçundan TCK'nun 109/2, 3-f, 109/5 ve 62. maddeleri uygulanarak 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde; Cinsel amacını gerçekleştirmek için kişi hürriyetini kısıtlayan failin, cinsel istismarı sarkıntılık şeklinde işlemesi halinde, cezanın artırılması tipik bir mükerrer -çifte- cezalandırmadır.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda “cinsel amaç” TCK'nun 109/5. fıkrasında nitelikli hal olarak düzenlenmiştir. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılan faile, TCK'nun 109. maddesinin birinci veya ikinci fıkrasından verilen temel ceza, üçüncü fıkradaki nitelikli hallerden artırıldıktan sonra bir de ilaveten suç "cinsel amaçla" işlendiği için yarı oranında artırılmaktadır. Cinsel amaçla bir kişiyi hürriyetinden yoksun kılan fail, cinsel amacını da gerçekleştirmişse hem işlediği cinsel saldırı, cinsel istismar veya cinsel taciz suçundan hem de kişi hürriyetini kısıtlama suçundan ayrı ayrı cezalandırılmakta ve failin cinsel amacı nedeniyle kişi hürriyetini kısıtlama suçundan verilen cezadan artırım da yapılmaktadır.

Sürdürülen bu uygulama AİHS Ek 7 nolu protokolüne aykırıdır. Türkiye bakımından 01.08.2016 günü yürürlüğe giren Ek 7 Nolu Protokolün 3. maddesine göre "bir kimse işlediği suçtan bir kez cezalandırılabilir". Bir fiilden failin mükerrer cezalandırılması temel insani hakları ihlal eder.

Bir fiilden dolayı birden çok cezalandırmayı önlemek maksadıyla TCK'nun 42. maddesinde birleşik suç ve 44. maddesinde fikri içtima düzenlemesine yer verilmiştir. Failin işlediği fiilden bir kez cezalandırılması gerekir. Faile birden çok kez aynı fiilden ceza verilememesi ilkesi, birleşik suç düzenlemesi olarak TCK'nun 42. maddesinde yer almaktadır. Mağduru cinsel bir amacını gerçekleştirmek maksadıyla alıkoyan veya kaçıran fail, işlemeyi kastettiği cinsel suçu işlemişse artık failin işlediği bir cinsel suç ve bir de kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşmaktadır. Cinsel amaç hürriyeti kısıtlama suçunun ağırlaştırıcı nedeni olduğuna ve fail tarafından cinsel bir suç olarak işlendiğine göre tipik bir birleşik suç zuhur etmektedir. Faildeki cinsel amaç hem bir müstakil cinsel suç sayılıp hem de kişiyi hürriyetinden