muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9054, Karar No: 2023/22, Tarih: 09.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/9054 E.  ,  2023/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ksımen kabulü ile gerekçenin düzeltilerek kısmen yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde; davalının agresif bir yapısının olup defalarca müvekkiline şiddet uyguladığını,eline ne geçerse onu müvekkiline ve etrafa fırlatmayı alışkanlık haline getirdiğini, gerek müvekkiline gerekse ailesine hakaret etmeyi alışkanlık haline getirdiğini, eş olarak müvekkiline ve evine gereken ilgiyi göstermediğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, aşırı savurgan ve müsrif olduğunu, 11.03.2018 tarihinde tartışma çıkartıp sana karılık yapmayacağım, kahvaltı da yok diyerek müvekkilini iteklediğini, müvekkilinin elinde bahçe hortumu ile banyo kapısını sulayarak yıkayan davalıyı uyarması üzerine davalının müvekkilinin üzerine havlu fırlattığını, dönüp salona giden müvekkilinin arkasından bıçakla saldırdığını, kendini korumak için davalıyı tutmaya çalışan müvekkilini elinden yaraladığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacı-karşı davalının 10.03.2018 tarihinde kahvaltıda sinirlendiğini, kavga çıkardığını, eline geçirdiği bıçakla koltukları parçaladığını, koltukları bıçakla parçalarken elini yaraladığını, sürekli olarak müvekkiline hakaretler yağdırdığını, aşağıladığını, her fırsatta şiddet uyguladığını, defalarca ayrılık olduğunu, ailelerin araya girmesi sonucu bir araya geldiklerini, oğullarına harçlık vermediğini, şiddet uyguladığını, kızlarına da hakaret ve küfürler ettiğini, müvekkilinin en son gördüğü şiddet sebebiyle şikayetçi olduğunu, erkeğin evi terk ettiğini iddia ederek asıl davanın reddine, kendi karşı davalarının kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, müşterek çocuk için 500,00 TL tedbir-iştirak nafakasına, müvekkili için 1.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata ve aile konutu şerhi konulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her iki tarafın da birbirlerine ağır küfürler ettikleri, davalı-karşı davacı kadının, erkeğin kafasına sürahi ile vurup onu yaraladığı ve davacı-karşı davalı erkeğin eşinin elinden bıçağı almak isterken elinden yaralandığı, davacı -karşı davalı erkeğinde eşine karşı sürekli şiddet uyguladığı, her iki tarafın da eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın ve karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, müşterek çocukların 18 yaşından büyük olması sebebi ile velâyet ve iştirak nafakası talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına, tarafların maddî manevî tazminat taleplerinin reddine, davalı-karşı davacı kadın için aylık 600,00 TL yoksulluk nafakasının kararın kesinleşmesinden sonra davacı karşı davalıdan alınarak davalı -karşı davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili; kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri, tedbir-yoksulluk nafakası miktarı bakımından istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesince davalı-karşı davacı kadına, erkeğin kafasına sürahi ile vurup onu yaralaması kusur olarak yüklenmiş ise de, bu olaydan sonra tarafların kısa bir sürede olsa ortak yaşama devam ettikleri, bu olaydan sonra ortak yaşam devam ettiğine göre affedilmiş ya da en azından hoşgörü ile karşılanmış sayılacağı, affedilen ya da hoşgörü ile karşılanan davranışların ise boşanma hükmüne esas alınamayacağı, davalı-karşı davacı kadına kusur olarak yüklenen erkeğin eşinden bıçağı almak isterken elinden yaralanması kusurunun ise ; tarafların ayrılmalarıyla sonuçlanan bu son olaya ilişkin davalı-karşı davacı kadın tarafından usulünce delil olarak dayanılan ceza dosyasına göre, sanık erkek ile katılan kadının ailevi meselelerden ötürü tartıştıkları, tartışma sırasında katılan kadının elinde bulunan havluyu sanık erkeğe fırlatması üzerine sanığın katılan kadının dudağına yumruk attığı ve alınan doktor raporu içeriğine göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebep olduğu, bu sırada sanık erkeğin mutfakta bulunan ekmek bıçağını eline aldığı, kendilerini aralamaya çalışan katılan mağdur ...'a bıçağı savurduğu, bıçağın katılan mağdura isabet etmesi üzerine ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının kabulü ile sanık erkeğin cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği, ceza mahkemesinin kesinleşen kararı ile davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı eşine yumruk attığı, mutfakta bulunan ekmek bıçağını eline alarak kendilerine aralamaya çalışan ortak çocuk ...'e bıçak savurduğu ve onu yaraladığı kabul edilmişken aynı olaya ilişkin davalı-karşı davacı kadından bıçağı almak isterken elinden yaralandığının kabul edilerek davalı-karşı davacı kadına kusur yüklenilmesinin doğru olmadığı, buna göre; davacı-karşı davalı erkeğe ağır şekilde küfreden davalı-karşı davacı kadının az kusurlu, davalı-karşı davacı kadına ağır şekilde küfreden, sürekli şiddet uygulayan, son olayda koltukları kesen, eşine ve ortak çocuk ...'a fiziksel şiddet uygulayan davacı-karşı davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu ve yoksulluk nafakasının yetersiz olduğu gerekçesiyle, davalı-karşı davacı kadının kusur belirlemesine, yoksulluk nafakası miktarına, yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiğine yönelik istinaf taleplerinin kabulü ile, kararın kusura ilişkin gerekçesinin açıklandığı gibi düzeltilmesine, davalı-karşı davacı kadının tazminat taleplerinin reddine ve yoksulluk nafakasına yönelik hükmün kaldırılmasına, davalı-karşı davacı kadın yararına boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren başlamak üzere aylık 900,00 TL yoksulluk nafakası takdirine, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereğince davalı-karşı davacı kadın yararına 25.000,00 TL maddî, 20

.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminat takdirine ,davalı-karşı davacı kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili ,kusur belirlemesinin, tazminatlar ve yoksulluk nafakasının hatalı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili, tazminatların ve yoksulluk nafakasının miktarlarının yetersiz olduğunu, ayrıca yoksulluk nafakasının başlangıç tarihinin hatalı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık taraflarca açılan boşanma davalarında taraflar arasında ortak hayatı temelınden sarsan ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bulunan kusurlu davranışların gerçekleşip gerçekleşmediği, tazminatlar,yoksulluk nafakası ve bunların miktarı ile yoksulluk nafakasının başlangıç tarihinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü ve 175 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup her iki taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6873, Karar No: 2012/8773, Tarih: 03.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/6873 E.  ,  2012/8773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyanın incelenmesi neticesinde; davalının 21/12/2011 tarihinde, T.C. Tepebaşı Kaymakamlığı Tüketici Sorunları İlçe Hakem Heyeti'ne müracaat ederek, elektrik kayıp kaçak bedellerinin iadesine karar verilmesini talep etmesi üzerine, Tüketici Sorunları İlçe Hakem Heyeti'nin, 13/02/2011 tarih ve 3/264 numaralı kararı ile tüketiciden alınan kayıp kaçak bedelinin iadesine karar verilmiştir.

Davacı, T.C. Tepebaşı Kaymakamlığı Tüketici Sorunları İlçe Hakem Heyeti'nin kararına karşı, itiraz yoluna müracaat etmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 22/5 maddesi gereğince tüketici hakem heyetinin vereceği kararlar tarafları bağlar. Taraflar, bu kararlara karşı, onbeş gün içinde Tüketici Mahkemesine itiraz edebilirler. Tüketici sorunları Hakem Heyeti kararlarına karşı, yapılan itiraz üzerine, Tüketici Mahkemesince verilen karar kesindir.

O halde; maddi anlamda kesin hüküm niteliği kazanmış bulunan, Tüketici Mahkemesinin kararına karşı, temyiz yoluna müracaat ... yasal düzenleme karşısında tanınmadığından, temyiz incelemesi isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz inceleme isteğinin REDDİNE, 03.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14749, Karar No: 2014/17039, Tarih: 11.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/14749 E.  ,  2014/17039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/351-2013/388

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İnceleme konusu karar muhafaza talebinin reddine ilişkindir.

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15144, Karar No: 2019/13394, Tarih: 19.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/15144 E.  ,  2019/13394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemi ile açılan davada dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

Davacı vekili tarafından 25.05.2015 tarihli dilekçe ile Mahkemenin vermiş olduğu karar temyiz edilmiş olup davacı vekilinin temyiz talebi hakkında verilen 07.01.2016 tarihli ek karar da ise kararın temyiz sınırının altında olduğundan bahisle kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Söz konusu ek karar temyiz talebinde bulunan davacı vekiline 20.01.2016 tarihinde tebliğ edilmeş olup davacı vekilinin ek tararın temyizi bakımından dosyaya dilekçe sunmadığı anlaşılmaktadır.

Anılan sebeple davacı vekilinin ek kararın tebliğinden sonra kararın temyizine yönelik dilekçesini süresi içerisinde sunmadığı ve usulüne uygun bir temyiz istemi dosyada mevcut olmadığı anlaşıldığından , dosyanın mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının MAHKEMESİNE İADESİNE, 19.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20573, Karar No: 2017/7292, Tarih: 09.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/20573 E.  ,  2017/7292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜM : Sanık ...'ın tehdit suçundan beraatine, sanık ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, sanık ...'ın dolandırıcılık suçundan TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2 maddeleri gereğince mahkûmiyet

Tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıkların beraatlerine, dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, katılan ... vekili ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık ... ile katılan ...'in internette tanıştıkları, sanığın kendisini veteriner teknisyen olarak tanıttığı, katılanın organik tarımla ilgilendiğini söylemesi üzerine sanığın katılanı ....'ya davet ederek suça konu ....Köyü 937 parsel 2012 metrekarelik araziyi ve evi gösterdiği, katılanın bahsi geçen yeri beğenmesi üzerine, sanığın, burayı köylülerin yabancı birine satmaya yanaşmayacağını söyleyerek tapuyu önce kendi üzerine almayı daha sonra devretmeyi teklif ettiği, bunun üzerine katılanın dosyadaki dekontta göründüğü üzere oğlu olan .....'den kendisine 03.03.2011 tarihinde havale yapılan 45.000,00 TL parayı elden sanığa verdiği, sanığın da 09.03.2011 tarihinde bahsi geçen taşınmazı satın alıp tapusunu üzerine yaptırdığı, evin uzak olması nedeni ile katılanın bir araba alması gerektiğini söyleyen sanığın yine katılanın oğlundan gelen 20.000,00 TL'yi elden vermesi üzerine .... marka aracı kendi adına satın aldığı, artan parayı da harcadığı, katılan ile sanığın duygusal olarak yakınlaştıkları ve bir süre katılanın sanık ... ve onun annesi olan diğer sanık ... ile birlikte yaşadığı, bu esnada sanığın, katılandan peyder pey aldığı paralar ile suça konu evin tadilatını yaptırdığı, katılan ...'in suça konu evin kızı olan diğer katılan ......'in üzerine yapılmasını istemesi üzerine sanık ... ile aralarında huzurluk başladığı, sanık ...'ın sanığa hitaben “kızım sen kendini öldürtmeye mi çalışıyorsun” diyerek katılanı tehdit ettiği, başka bir gün ise sanıkların her iki katılanın üzerine kapıyı kilitleyip, elektrik şalterlerini indirerek hürriyetlerinden yoksun bıraktıklarının iddia edildiği olayda;

1- Sanık ...'ın tehdit, sanık ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatlerine ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

1- Sanık ...'ın tehdit, sanık ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatlerine ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ...'ın dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle , hükümden sonra , 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 09/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9312, Karar No: 2021/8140, Tarih: 11.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9312 E.  ,  2021/8140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1) Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçu ile ilgili olarak düzenlenen 09.12.2010 tarihli vergi suçu raporuna istinaden, ... Vergi Dairesi Başkanlığının 03.01.2011 tarihli mütalaası ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarih ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı VUK’nin 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmüne göre, mütalaa tarihi itibarıyla “rapor değerlendirme komisyonunun” mütalaasının zorunlu olması nedeniyle, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa alınıp dava şartı yerine getirildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından dava açıldığı, sahte belge düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ayrı suçları oluşturduğu, her bir yıl için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

3) Her bir takvim yılında birden fazla sahte belge düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlere ilişkin olarak, TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

4)Sahte fatura düzenleme suçunda temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin hüküm fıkrasında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı "VUK’nin 359/b" olarak gösterilmesi gerekirken, "VUK’nin 359/b-1" şeklinde hatalı gösterilmesi yasaya aykırı,

5)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9295, Karar No: 2016/9126, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9295 E.  ,  2016/9126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mh. ... Sk. No: 1 İç Kapı No: 3 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mh. ... Cd. No: 42 D: 2 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mh. ... Cd. No: 42 D: 2 .../...” adresinde davacı vasi adayı ile birlikte ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.