muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/571, Karar No: 2020/5399, Tarih: 05.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/571 E.  ,  2020/5399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4-Kabule göre de;

a)Katılan idare lehine asgari ücret tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerekirken, dilekçe yazım ücreti takdir olunması,

b)Sanık hakkında 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından dava açıldığı, sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ayrı suçları oluşturduğu, sanık hakkında 2009, 2010 yıllarına ilişkin iki kez hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılı bakımından hüküm kurulduğu da belirtilmeden tek hüküm kurulması yasaya aykırı,

c)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 05/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/40522, Karar No: 2017/43369, Tarih: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40522 E.  ,  2017/43369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23268, Karar No: 2015/18609, Tarih: 15.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/23268 E.  ,  2015/18609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk ( İŞ)Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2013/504-2014/621

K A R A R

Dava konusu SSK Başkanlığı Sigorta Teftiş Kurulu Başkanlığının 15.03.2013 tarih 2013/MH/040 sayılı rapor sonucu davacı hakkında verilen idari para cezalarının tahakkuk evraklarının, idari para cezalarının davacıya tebliğ edilip edilmediğinin, edilmiş ise tebligat evrakının, idari para cezalarına karşı davacı tarafından komisyona itiraz edilip edilmediğinin, edilmiş ise komisyon kararının, komisyon kararının davacıya tebliğ edilip edilmediğinin, edilmiş ise İdare Mahkemesinde dava açılıp açılmadığının ve acılmış ise sonucunun ne olduğunun Kurumdan sorularak ve buna ilişkin gerekli evraklar getirtilerek cevabı dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4447, Karar No: 2023/4342, Tarih: 11.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/4447 E.  ,  2023/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/456 Esas, 2020/823 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile alacağını müvekkiline temlik eden dava dışı ...'nun yine dava dışı Arsel Motorlu Araçlar ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin ortakları ve müdürleri olduklarını, ...'nun yasa gereği sorumlu olması nedeniyle ortağı ve müdürü bulunduğu limited şirketin vergi borçlarını ödedikten sonra davalının payına düşen kısım yönünden kendisine rücu ettiğini ancak, davalının herhangi bir ödeme yapmadığını, aleyhine İstanbul 10. İcra Müdürlüğünün 2012/4587 E. sayılı dosyası ile başlatılan icra takibine haksız olarak itiraz ederek takibi durdurduğunu, ...'nun icra dosyasına konu alacağını temlik sözleşmesi ile müvekkiline devrettiğini ileri sürerek, haksız itirazın iptali ile davalının icra inkar tazminatına mahkumiyetine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 17.05.2018 tarih, 2015/572 E. ve 2018/501 K. sayılı kararı ile incelenen sicil kayıtlarına göre kamu alacağı borçlusu Arsel Motorlu Araçlar ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin halen faal olduğu ve öncelikle şirket öz kaynaklarından bu borcun karşılanması gerektiği, bu itibarla kamu alacağı borcunun limited şirketten tahsil imkanı bulunduğu halde şirket ortağı davalıdan bu bedelin tahsil edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddi ile başlatılan icra takibinde alacaklı tarafın kötü niyeti kanıtlanamadığından tazminat isteminin reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 09.07.2020 tarih, 2018/3881 E. ve 2020/3481 K. sayılı kararı ile ‘’... davadışı limited şirketin ortağı ve müdürü olan ...'nun, şirketin vergi borçlarından ötürü ilgili vergi idaresi tarafından takibe maruz kalması sonucunda tahakkuk eden vergi borcunun tümünü ödediği ve ödediği meblağın yarısını işbu davaya konu icra takibi ile şirketin diğer müdürü ve ortağı davalıdan talep ettiği dosya kapsamı ile sabittir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 09.07.2020 tarih, 2018/3881 E. ve 2020/3481 K. sayılı kararı ile ‘’... davadışı limited şirketin ortağı ve müdürü olan ...'nun, şirketin vergi borçlarından ötürü ilgili vergi idaresi tarafından takibe maruz kalması sonucunda tahakkuk eden vergi borcunun tümünü ödediği ve ödediği meblağın yarısını işbu davaya konu icra takibi ile şirketin diğer müdürü ve ortağı davalıdan talep ettiği dosya kapsamı ile sabittir.

Kamu idaresinin 6183 Amme Alacaklarının Tahsili Hakkında Kanun'un(6183 sayılı Kanun) 35 inci maddesi çerçevesinde söz konusu alacağın kamu borçlusundan tahsil edilemeyeceğini değerlendirerek ...'na yönelmiş olduğu dosya kapsamı ile belirgindir. Bu durumda, davalı yanca, şirketin mal varlığı bulunduğu, kamu idaresine ödenen borcun öncelikle şirketten tahsil edilmesine yönelik savunmasının kanıtlanamaması halinde, davacının hissesine düşen miktardan fazla ödediği tutarın, teselsül hükümleri gereğince, davalıya hisse oranı dairesinde rücu edilmesinde hukuka aykırılık yoktur. Mahkemece, ispat yükü dağılımına da ilişen bu hususlar gözden kaçırılarak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığı..’’ gerekçesiyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya alacağını temlik eden dava dışı ...'nun, davalı ile birlikte dava dışı Arsel Motorlu Araçlar ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı ve yöneticisi oldukları, adı geçen temlik edenin şirketin vergi borçlarından dolayı ilgili vergi idaresince takibe maruz kalması nedeniyle tahakkuk eden toplam 93.920,00 TL vergi borcunun tümünü ödediği, hükmüne uyulan bozma ilamında vurgulandığı üzere, sözkonusu kamu alacağı kamu borçlusundan (dava dışı şirketten) tahsil edilemediğinden ilgili vergi idaresince ...'ndan tahsil edildiği, bunun yanında, İstanbul 49. Asliye Ticaret Mahkemesinin 06.05.2013 tarih, 2011/511 E. ve 2013/107 K. sayılı kararla dava dışı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmiş olmakla, ...'nun ödediği vergi borcunun dava dışı şirketten tahsili olanağının da kalmadığı, bu durumda temlik eden ...'nun (ve dolayısıyla temlik alan davacının), ödemiş olduğu 93.920,00 TL miktardan 1/2 oranında payına düşen 46.960,00 TL'yi aşan aynı miktardaki tutarı teselsül hükümlerine göre diğer sorumlu davalıdan tahsilini isteyebileceği, davacı tarafın davada talep edebileceği bu miktara ilave olarak işlemiş faizle birlikte toplam 47.608,00 TL yönelik itirazın iptalini istemiş ise de; takipten önce davalının temerrüde düşürüldüğünün davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı borçlunun İstanbul 10. İcra Müdürlüğünün 2012/4587 E. sayılı dosyasında 46.960,00 TL asıl alacağa yönelik itirazının iptali ile takibin bu miktar yönünden talepnamedeki koşullar ile devamına, itirazın iptaline karar verilen miktar üzerinden %20 oranında hesaplanan 9.392,00 TL icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin isteminin reddine, reddedilen miktar yönünden koşulları oluşmadığından davalı tarafın tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; Davacı tarafından aynı borca ilişkin birden çok İcra Dairesinde (tahsilde tekerrür olmamak kaydını düşmeyerek) mükerrer takip başlatıldığını, dosya içerisinde çok defa bu hususa itiraz etmesine karşın sayın mahkeme tarafından itirazları dikkate alınmadığını, müvekkilinin kendisi aleyhine yapılan icra takibine itiraz ederek borcu bulunmadığına dair menfi tespit davası açtığını, Açılan İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi nezdinde açılan 2015/1 E. sayılı menfi tespit davasının konusu yine aynı alacak kalemlerine ilişkin olduğunu ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, kabul anlamına gelmemek üzere davacı tarafından ödenen ve müvekkil hissesine düştüğü idda edilen vergi borçları kanunen ortadan kalkmış borçlar olup, davacının rızai ödemeleri ile vergi dairesinde kabul edildiğini, Vergi borcunun şirket ortaklarından talep edilebilmesi için öncelikle şirket tüzel kişiliğine müracaat edilmesi gerektiğini, dosyada şirket tüzel kişiliğine müracaat edildiğine dair bir evrağın bulunmadığını, başka bir anlatımla, amme borcunun muhatabı şirket olup, incelenen sicil kayıtlarına göre amme borçlusu Arsel Motorlu Araçlar ve Dış Tic. Ltd. Şti.'nin faal olduğu anlaşıldığından, öncelikle şirket öz kaynaklarından bu borcun karşılanması gerektiğini, Sayın Mahkemeden müzekkere yazılarak İstanbul 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/140 E. sayılı dosyasının celbini, dosya içerisindeki bilirkişi raporuna esas Bank Asya Fon Kullandırım Ödeme Planı çizelgesinin incelenmesini, işbu dosyada alınan bilirkişi ek raporundaki tespitler de göz önünde bulundurularak dava dışı şirketten vergi borcunun tahsil imkanının bulunduğunun tespiti talep edilmesine rağmen talebin reddedildiğini, ödemesi yapılan vergi borçlarının ödemelerin 2012 yılı 8 inci ayında yapıldığı iddia edilmiş, şirket hakkında verilen tasfiye kararının ise 2014 yılında kesinleştiğini, tasfiye kararının kesinleştiği 2014 yılından bu yana başkaca herhangi bir işlem yapılmadığı, şirketin vergi mükellefiyetinin ise halen devam ettiği açıkça görüleceğini, kaldı ki davacı tarafından yapılan ödemeler de tasfiye kararının kesinleşmesinden öncesine ait olduğunu, Mahkeme tarafından İlgili Kamu Kurumlarına, Vergi Dairelerine Yazılarak Dava Dışı Arsel Motorlu Taşıtlar firmasına yönelik bir İcra takibi yapılıp Yapılmadığı hususları incelenmediğini, kabul etmemekle birlikte borcun varlığı kabul edilse dahi Mahkeme tarafından verilen karar Temlikname sınırlarını aşan tutarda olduğunu, borcun varlığı kabul edilse dahi, ödemelerin davacı tarafından yapılıp yapılmadığına dair bir inceleme yapılmadığını, borcun da likit olmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının temlik edeni ile davalının ortağı ve müdürü oldukları davadışı limited şirkete ait kamu borcunu ödeyen temlik edenin, davalıya rücu amacıyla başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6183 Amme Alacaklarının Tahsili Hakkında Kanun'un 35 inci maddesi, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

11.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6918, Karar No: 2025/23, Tarih: 06.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6918 E.  ,  2025/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2024/407 Esas, 2024/452 Karar

KORUNMAYA İHTİYACI

OLAN ÇOCUKLAR : ..., ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 27.10.2020 Tarihli ve 2020/277 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçükler hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

...Kaymakamlığı Sosyal Hizmet Merkezi Müdürlüğü 28.05.2024 tarihli yazısı ile, korunmaya ihtiyacı olan çocukların Söke/Aydın adresinde yaşaması nedeniyle uygulanamadığı bu nedenlerle dosyanın Aydın Aile ve Sosyal Hizmetler il Müdürlüğüne gönderilmesi gerektiği hususu bildirilmiştir.

Mahkemece 03.06.2024 tarihli ek karar ile korunma ihtiyacı olan çocukların ... adresinde kaldıkları ve halen de burada bulundukları gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Söke Aile Mahkemesinin 05.06.2024 Tarihli ve 2024/407 Esas 2024/452 Karar Sayılı Kararı

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinde de çocuklar hakkında verilecek koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının düzenlendiği, 5395 sayılı Kanun'a göre verilen koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının uygulanması hakkındaki yönetmeliğin 10 uncu maddesinde tedbir kararı veren hakim veya mahkemenin tedbir kararının sonuçlarını inceleyerek süresini uzatabileceğinin veya değiştirebileceğinin düzenlendiği, koruma ihtiyacı olan çocuğun adresinin değişmesinin hakimin tedbirin sonuçlarını incelemesi veya değiştirmesi hususunu etkilemeyeceği, danışmanlık tedbiri veren İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin tedbirin sonuçlarını inceleme ve denetlemede görevli ve yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının a alt bendi uyarınca hakkında sağlık tedbiri uygulanan küçüğün, danışmanlık tedbirinin uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin 2020/277 Esas sayılı dosyasında 27.10.2020 tarihli karar ile, küçükler hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 03.06.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın İzmir 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5486, Karar No: 2016/8347, Tarih: 27.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/5486 E.  ,  2016/8347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 08/07/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar ... ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyizine gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıların kantin heyeti olarak görev yaptıkları dönemde dava dışı .. tarafından bağış yoluyla kantine bir miktar kutu kola verildiğini, ancak buna ilişkin gelir kaydının davalılar tarafından tutulmadığını belirterek uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların görev ve sorumluluklarını özenle yerine getirmemeleri nedeniyle hazine zararına sebebiyet verdiklerinin sabit olduğu gerekçesiyle ceza dosyası ve bilirkişi raporunda tespit edilen zarar miktarı nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; davacının bağışlanan ürünlerin gelir kaydının yapılması gerektiği tarihten itibaren yasal faizi talep ettiği, mahkemece gerekçe de gösterilmeksizin dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Haksız fiillerde olay tarihinde temerrüde düşülmüş olması nedeniyle talep edilmesi halinde bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekir. Şu durumda haksız eylem tarihleri belirlenerek bu tarihlerden itibaren faize hükmedilmelidir. Karar bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3- Davalılar ... ve ...’ın diğer temyizlerine gelince;

Dosya kapsamında; tanık beyanları ile .. ifade dilekçesinde davalıların birliğin bir takım ihtiyaçlarını karşıladığının belirtilmesi, ... tarihli cevabi yazısında olay dönemine ilişkin belgelerin bulunamadığı ve dönem sonu teftişin borçsuz sonuçlandığının bildirilmesi karşısında, 818 sayılı BK m.43-44 (6098 sayılı TBK m.51-52) gereğince hükmedilecek tazminat miktarından uygun bir indirim yapılması gerekirken mahkemece bu yönün değerlendirilmemiş olması doğru görülmemiş ve kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenle davacı yararına, (3) sayılı bentte açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA; tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2619, Karar No: 2011/6273, Tarih: 24.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/2619 E.  ,  2011/6273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.12.2008 gün ve 2005/361-2008/314 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.11.2010 gün ve 2009/5786-2010/12172 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin mobilya sektöründe YAĞMUR+şekil ibareli markasını yurt içinde ve yurt dışında tescil ettirdiğini, davalının tescilli IKEA+ Şekil ibareli markalarına dayanarak müvekkilinin markasının hükümsüzlüğünü talep ettiğini, ancak davalının tescilli markasını, tescilden itibaren 5 yıl aralıksız kullanmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 109398, 105942, 179903, 206329, 198674, 180218, 209570 nolu IKEA ve IKEA+şekil ibareli markalarının hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini, hüküm özetinin ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markasının tanınmış marka olduğunu ve bu markaların ticaret hayatında kesintisiz olarak 5 yıldır kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.