muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10051, Karar No: 2014/16985, Tarih: 22.12.2014

Yukarıda açıklanan nedenlerle; davada, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, ekonomik göstergelerdeki değişim ile nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) ve davacı annenin gelir durumu nazara alındığında; belirlenen iştirak nafakası miktarı fazladır. Mahkemece; TMK.4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun, tarafların ayrıntılı olarak araştırılacak gelir durumlarına göre; daha uygun bir iştirak nafakası miktarı takdir edilmek üzere, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18436, Karar No: 2012/27611, Tarih: 18.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/18436 E.  ,  2012/27611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, Görevi Kötüye Kullanma

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık ve Görevi Kötüye Kullanma suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın olay tarihi itibariyle Bodrum Sualtı Arkeoloji Müzesi müdürü olarak görev yaptığı, 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde “anıtsal yapı” olarak tescilli olan ve Bodrum Sualtı Arkeoloji Müzesi'nin de içinde yer aldığı Bodrum Kalesi bünyesindeki Cam Batığı Salonu ve Karyalı Prenses Salonu giriş cephelerine sanık tarafından armalar yaptırıldığı ve yine kalede bulunan şapelin güneyine sundurma inşa ettirildiği iddiası ile sanık hakkında kamu davası açıldığı, dosya kapsamında mevcut 19/10/2009 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu armaların müze içinde açılmış olan sergileme salonlarına ait yeni binaların ön cephelerine, yapılış yıllarını tanıtmak amacıyla, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14/07/1998 gün ve 594 sayılı, 12/03/1999 gün ve 638 sayılı ilke kararları doğrultusunda konulduğunun, şapelin güney kenarına yapılan sundurmanın ise, 15/06/2004 tarihli “kazı ve sondaj izin belgesi” ile kazı başkanı olarak görevlendirilen sanık tarafından, taşınmaz kültür varlıklarının yağmur ve güneşten korunması, müzeye gelen ziyaretçilerin kazı çukuruna düşmelerinin engellenmesi amacıyla inşa ettirildiğinin, sundurma yapısının şapel duvarı ile başka bir taşınır veya taşınmaz kültür varlığına zarar verecek şekilde yerleştirilmediğinin belirtildiği, şapelin güney kenarına yapılan sundurma bakımından sanığın suç kastı ile hareket ettiği kabul olunamaz ise de, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun yukarıda anılan ilke kararlarında Bodrum Kalesi'ne tanıtıcı levha yerleştirilmesinin uygun olduğunun belirtildiği, söz konusu kararların Kale'nin çeşitli yerlerine arma yaptırılması hususunda bir izin içermediği, diğer yandan armaların bulunduğu binalar sonradan yapılmış sergileme salonları olsa dahi, bunların da belirli bir plan ve proje çerçevesinde inşa edilmiş oldukları, arma yerleştirme işleminin sergileme salonlarına ait projelere uygun olup olmadığının araştırılmadığı anlaşılmakla, tarafsız bilirkişi marifetiyle olay yerinde keşif icra edilip suça konu armaların anıtsal yapı olarak tescilli Bodrum Kalesi'nin hangi bölgesinde yer aldığının, yeni inşa edilen binalar üzerine konulmuşlarsa anılan eylemin bu binaların yapılış projelerine uygun olup olmadığının, tescilli kültür varlığının herhangi bir zarar görüp görmediğinin kesin biçimde tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşturma ve hatalı değerlendirme ile atılı suçlardan sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/40, Karar No: 2021/16750, Tarih: 28.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/40 E.  ,  2021/16750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince davalının temyiz başvurusunun reddine dair ek karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince verilen ek kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 21/10/2020 tarih, 2019/1139 Esas – 2020/2303 Karar sayılı kararın davalı tarafından temyiz edildiği, bunun üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, 24/11/2020 tarihinde, anılan kararın kesin olarak verilmiş olması nedeniyle davalının temyiz başvurusunun reddine ilişkin ek karar verildiği anlaşılmakla, anılan ek karara yönelik davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan, 24/11/2020 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/12/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42174, Karar No: 2012/26869, Tarih: 26.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/42174 E.  ,  2012/26869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanı, sanık ...' nın kaçamaklı ikrarı ve adli rapor içeriğine göre, sanıkların mağduru bıçakla yaraladıklarının sabit olduğu, sanıkların suçta kullandıkları ele geçirilemeyen bıçağın 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silah sayıldığı, buna göre sanıkların sabit olan eylemlerinin silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu, bu suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete tabi olmadığı halde sanıklar hakkında açılan kamu davalarının şikayetten vazgeçme ile düşürülmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst C.savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hüküm bu sebepten dolayı isteme aykırı BOZULMASINA, 26/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/2717, Karar No: 2013/4881, Tarih: 21.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2717 E.  ,  2013/4881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; davacının .... Ada ...Parselin maliki ve ... Ada ... parselin zilyedi olduğunu, satın alınırken 12 dönümlük diye bütününün kendisine satıldığını ve burayı davacının ağaçlandırdığını, 94 parseldeki ağaçların tamamını iyiniyetli olarak (kendi arazisi zannederek) yetiştirdiğini, bu parselin öncesi hazineye ait iken Belediyeye geçtiğini ve belediyenin de davalıya sattığını belirterek, ağaçlar ve taşınmaza kattığı artı değere ilişkin olarak 15.000 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabında ve karşı davada; davalıya ait 46 parselin yolu bulunmadığından, Belediyeden 214 Ada- 63 parseli davalının satın aldığını ve tevhitle 214 Ada 94 parselin oluştuğunu (28.06.2005 tarihinde), talebin yersiz olduğunu, belediyeden boş olarak satın aldığını belirterek, davanın reddini dilemiş, karşı davada ise 20.000 TL ecrimisilin tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; arazinin mülkiyetinin arazi üzerinde dikilen şeylere de şamil olduğu, taşınmazın başkasına ferağı halinde, alıcıdan ağaçlar için bir hak talep edilmesinin mümkün olmadığı, ayrıca çaplı taşınmaza ağaç dikilmesi durumunda, davacının iyiniyeti söz konusu olamayacağından ağaç bedelinin istenilmesi de mümkün olmadığı (8 H.D. 2009/655 E., 2009/1838 K. 14.04.2009 tarih) gerekçe gösterilerek davanın reddine, karşı davanın ise açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmazın, Belediyeye ait 63 parsel iken 28.06.2005 tarihinde davalıya satıldığı ve davalıya ait parselle birleştirilerek ... Ada ... parsel olarak davalı adına 28.06.2005 tarihinde tescil edildiği ihtilafsızdır. Tanık beyanlarına göre de ağaçlar davacı tarafından dikilip yetiştirilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı tarafından dikilip yetiştirilen ve davalının taşınmazında bulunan elma ağaçları yönünden davalının sebepsiz zenginleşmediği noktasında toplanmaktadır.

TMK.nun 729/1.maddesinin yollaması ile 722/1.maddesinde; “Bir kimse kendi arazisindeki yapıda başkasının malzemesini ya da başkasının arazisindeki yapıda kendisinin veya bir başkasının malzemesini kullanırsa, bu malzeme arazinin bütünleyici parçası olur.” Aynı kanunun 723/3.maddesinde ise “...malzeme sahibi iyiniyeti değilse hakimin hükmedeceği miktar bu malzemenin arazi maliki için taşıdığı en az değeri geçmeyebilir.” denilmekte ise de bu hükümde yer alan hak aynı hak niteliğinde olmayıp, şahsi hak (alacak hakkı) dır. Bu hak (723.maddeye dayanılarak) taşınmazı alan yeni malike karşı ileri sürülemez.

Bu durumda; davacı, BK.nun sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayanabilir. BK.nun 61 v.d.maddeleri gereğince, “hukuken geçerli bir sebebe dayanmaksızın bir başkasının malvarlığından (davacının) istifade ederek kendi malvarlığını artıran kimse (davalı) elde ettiği kazanımı geri vermek zorundadır.”

Buna göre; davacının dikip yetiştirdiği ve davalıya ait 94 parsel içinde kalan ağaçlar yönünden bunların mülkiyetini kazanan davalının (belediyeden boş arsa olarak satın aldığı savunması da değerlendirilerek) BK.nun 61 vd.maddeleri gereğince sebepsiz zenginleştiği miktarın iadesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24464, Karar No: 2018/1739, Tarih: 20.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/24464 E.  ,  2018/1739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'in suça konu araçları borçlarını ödemek için sattığını, elde edilen parayla kredi borçlarını ve icra takibi borçlarını ödediğini savunduğu, ödemelere ilişkin olarak sunulan dekont ve icra dosyası kayıtları karşılaştırılmadan, satın alanlarla sanıklar arasında yakın akrabalık veya yakın arkadaşlık ilişkisi bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9980, Karar No: 2023/15985, Tarih: 25.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/9980 E.  ,  2023/15985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/348 E., 2023/496 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Emet Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2021/108 E., 2022/264 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğünde muvazaalı hizmet alımı yoluyla ... alan görünüşte alt işveren şirketler bünyesinde triyaj bölümünde işçi olarak çalıştığını, müvekkili tarafından yapılan işin davalı Kurumun asli ve sürekli işi olduğunu, eskiden işin tamamının kadrolu işçiler eliyle yapılmaktayken kadrolu personelin emeklilik gibi çeşitli nedenlerle azalması sonucu bu işçilerin yerine ucuz işçi teminine yönelik alt işveren şirketler vasıtasıyla işçi temini yoluna gidildiğini, personel eksikliğinin bu şekilde giderildiğini, davalı Kurumun dava konusu tahliye, taşıma, ayıklama, istifleme, bunkere cevher beslemesi sair işlerine ilişkin hizmet alımı gerçekleştirdiğini, bir bütün olan üretimin bir unsuru olarak değerlendirilen ihale konusu hizmetlerin özel sektör eliyle gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığını, davalı Kurum ile alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmelerinin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu, müvekkilinin başlangıçtan itibaren davalı Kurumun işçisi olduğunu ileri sürerek ilave tediye alacağı ile davalı Kurumun toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Kurumun işçisi olmayıp değişen yüklenici firmalarda çalıştığını, müvekkili ile arasında işçi ve işveren ilişkisi bulunmadığını, yönetim hakkı doğrudan alt işverenlere ait olup Kurumun alt işveren işçileri üzerinde yönetim hakkı bulunduğundan söz edilemeyeceğini, müvekkili Kurumun ana faaliyet alanının bor ve türevi cevherlerin çıkarılıp üretilerek satışa hazır hâle getirilmesi olduğunu, esas işin sevk ve idaresinin kadrolu ve vasıflı işçileri tarafından yapıldığını, alt işveren eliyle yapılan işlerin, asıl işin üretim faaliyetlerini oluşturan kimyasal ve metalürjik süreçler kapsamında değil doğrudan üretimle ilişkisi olmayan yardımcı işler kapsamında olduğunu, davacının çalışmış olduğu hizmet alım işinin müvekkili Kurum tarafından baştan itibaren ihale yoluyla satın alınarak gördürüldüğünü, bu nedenle muvazaa iddialarının haksız olduğunu, davacının alt işveren işçisi olduğunu, ilave tediyeden yararlanamayacağını, toplu ... sözleşmelerinin asıl işveren işçileri için imzalandığını ve yürütüldüğünü, alt işveren toplu ... sözleşmesinin tarafı olmadığına göre onun işçilerinin sözleşmeden yararlanmasının mümkün olmadığını, kabul anlamına gelmemek üzere davacının bir an için asıl işverenin işçisi sayılması gerektiği kabul edilse dahi sendika üyeliği bulunmayan işçinin toplu ... sözleşmesinden yararlanmasının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu (6356 sayılı Kanun) gereği mümkün olmadığını, yine davacının çalışmış olduğu dönemlerde imzalanan tüm toplu ... sözleşmelerinde "bu sözleşmenin işçilere hak ve menfaat sağlayan hükümleri ise yalnız taraf sendikası üyesi işçilere uygulanır." ibaresinin yer aldığını, davacının talep etmiş olduğu tüm alacaklar hakkında zamanaşımı def'inde bulunduklarını, ayrıca davanın belirsiz alacak davası türünde açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; işyerinde keşif icra edildiği ve keşif mahallinde tanıkların dinlendiği, keşif sonrası teknik bilirkişiler tarafından rapor hazırlandığı, toplanan kanıtlar ve dosya kapsamına göre davalı Kurumun asıl işinin açık ocaktan çıkartılan bor madeninin reaksiyon, filtrasyon, kristalizasyon ve kurutma işlemlerinden geçirilerek borik asite dönüştürülme işi olduğu, sırasıyla maden çıkarma, cevher taşıma, yıkama, ayıklama, sınıflandırma, depolama, kırma, parçalama, öğütme, reaksiyon, filtrasyon, kristalizasyon, kurutma, paketleme, stoklama ve yükleme aşamalarının bulunduğu, alt işverene verilen işin ise işyerinde asıl işveren tarafından yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin yardımcı işlerinden olmadığı ve işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir ... olmadığı, buna göre davalı Kurum ile davacının çalıştığı alt işverenler arasında yapılan hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğu ve davacının çalışmaya başladığı tarihten itibaren davalı Kurumun işçisi olduğu, dolayısıyla ilave tediyeye hak kazandığı, 6356 sayılı Kanun ve toplu ... sözleşmeleri hükümlerine göre; taraf işçi sendikası üyesi olan işçinin toplu ... sözleşmesinin imzalandığı tarihte üye ise toplu ... sözleşmesinin yürürlük tarihinden, sonradan üye olmuş ise üyeliğinin işverene bildirildiği tarihten, taraf sendikaya üye değilse dayanışma aidatı ödeyerek toplu ... sözleşmesinden yararlanmak istediğine dair talep tarihinden itibaren toplu ... sözleşmesinden yararlanabileceği, bu nedenle her bir toplu ... sözleşmesi dönemi yönünden ayrı ayrı değerlendirilerek davacının yararlanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirildiği, davanın belirsiz alacak davası türünde açılmasına bir engel bulunmadığı gerekçesiyle bir kısım alacak miktarının zamanaşımına uğradığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda muvazaaya ilişkin değerlendirmeye dayanak sebeplerin ve yapılan hesaplamaların hatalı olduğunu, heyet raporu hazırlanırken tarafsızlık ilkesine de aykırı davranıldığını, keşif gününden önce İlk Derece Mahkemesince belirtilen sürede dosyaya keşif harcı ve masrafları yatırılmamış olan dosyalarda keşif icra edilmesinin hukuka aykırı olduğunu ve bu duruma muvafakatlerinin olmadığını, muvazaa ve alacak hesabına ilişkin olarak aynı anda ... rapor hazırlanmasının savunma haklarını kısıtladığını, alacakların zamanaşımına uğradığını, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan son tutanak tarihi ile sonraki bir tarih arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediğini, bu dönem yönünden dava şartı yokluğu nedeniyle usulden ret kararı verilmesi gerektiğini, dosyaların seri olması dikkate alınmayarak davacı vekiline her bir dosyada hatalı olarak çok yüksek miktarda nispi vekâlet ücreti takdir edildiğini, yargılama giderleri ve harçların her bir dosyada yüksek belirlendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç