muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16437, Karar No: 2012/21167, Tarih: 19.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/16437 E.  ,  2012/21167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yazıhan(Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.06.2012 tarih ve 2010/122-2012/129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ (17.220) TL'nın altında bulunduğundan HUMK'nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, müvekkiline ait kayısı ürününün, don rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta edildiğini, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 15.513 TL'nın ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve bağlama dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının dava konusu olay nedeniyle uğradığı zararın devlet tarafından karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen hasarın don olayından kaynaklandığı, hasarın kayısı ağaçlarının meyvelenme döneminde meydana gelmesi nedeniyle sigorta poliçesi teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 15.513 TL'nın 25.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 yılında meydana gelen ve 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 8/2. maddesinde, don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin don afetinin Tarım Sigortaları Kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından yapılan ödemenin geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava dilekçesinde başlangıç tarihi belirtilmeksizin faiz talep edilmiş olup, mahkemece, dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 25.04.2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 1. paragrafında yer alan “25.04.2010 tarihinden” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “dava tarihinden” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden iadesine, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9554, Karar No: 2018/950, Tarih: 22.01.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9554 E.  ,  2018/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile ödenmediğini ileri sürdüğü bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; mahkemeye süresinde ibraz etmediği cevap dilekçesi ile feshe ilişkin olarak yüklenici firma kayıtlarının celbini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacı feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı ve sonucuna göre kıdem tazminatı alacağının bulunup bulunmadığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davalıya ait işyerinde arıza bakım ve onarım teknisyeni olarak çalışan davacı 21.04.2014 tarihli ihtarnamesiyle; hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını belirtmiş, bu alacaklarının tebliğden itibaren 10 gün içinde ödenmemesi halinde haklı nedenle iş sözleşmesini feshedeceğini ihtar etmiştir.

Dava dilekçesinde, ihtarnamede belirtilen süre zarfında alacaklarının ödenmemesi sebebiyle davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği açıklanmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacı işçinin iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazandırmayacak bir şekilde feshedildiğini iddia eden işverenin bu iddiasını kanıtlamakla yükümlü olduğu belirtilerek davalı işverenin bu ispat yükümlülüğünü yerine getiremediği gerekçesiyle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı mütalaa edilmiş, mahkemece bilirkişi raporu benimsenerek aynı gerekçeyle kıdem tazminatına hükmedilmiştir.

Dosya içeriğine göre; iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedildiği belirgindir. Bu anlamda mahkemece, iş bu dava konusu olmamakla birlikte davacının 21.04.2014 tarihli ihtarname ile ödenmediğini iddia ettiği işçilik alacaklarının ve sonucuna göre haklı nedene dayalı davacı işçi feshinin bulunup bulunmadığı hususları değerlendirilmeksizin, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatının hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13693, Karar No: 2023/3817, Tarih: 21.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/13693 E.  ,  2023/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/279 E., 2021/464 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Suça sürüklenen çocuk hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.05.2015 tarihli ve 2015/19554 Esas No.lu iddianamesi ile, şikâyetçiye ait eve kapı göbek kısmını kırmak suretiyle girerek ziynet eşyaları, 34 GA... plakalı araca ait anahtarı ve bu anahtar ile çalıştırmak suretiyle şikâyetçinin aracını çalması, olay yerinde yatak üzerinde bulunan plastik kutu üzerinden elde edilen parmak izinin suça sürüklenen çocuğa ait olduğunun tespit edilmesi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d-h, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin, 13.04.2016 tarihli ve 2015/326 Esas, 2016/276 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h, 31/3, 62. maddeleri gereğince 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Kararın suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 29.09.2021 tarihli ve 2021/4257 Esas, 2021/15507 Karar sayılı kararı ile, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 4 yıl hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 3 yıl 4 ay hapis yerine 3 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı görüldüğünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin 09.11.2021 tarihli ve 2021/279 Esas, 2021/464 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h, 31/3, 62. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2022 tarihli ve 2-2021/155656 sayılı, hükmün gerekçesiz olması nedenine dayanan bozma görüşü ile Daireye gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi, hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İddia, suça sürüklenen çocuğun savunması, şikâyetçilerin beyanı, olay tutanağı, parmak izi raporu ve tüm dosya kapsamından, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde gündüz vakti sayılan bir zamanda şikâyetçilere ait evin kapı anahtarı göbek kısmını kırmak suretiyle içeriden çeşitli ziynet eşyaları ile şikâyetçilere ait aracın anahtarını çaldığı, çaldığı anahtarla aracı alarak olay yerinden uzaklaştığı anlaşıldığından, atılı hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Olay yerinde, yatak üzerinde bulunan plastik kutu üzerinden elde edilen parmak izinin suça sürüklenen çocuğa ait olduğuna dair rapor dosya içerisinde mevcuttur.

3. Suça sürüklenen çocuk olayı hatırlamadığını söylemiştir.

4. Hukuki süreç başlığı altında, 3. maddede belirtilen bozma gereği yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre Mahkemenin gerekçesi yeterli görüldüğünden Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye katılınmamış, tüm dava dosyası kapsamı, parmak izi inceleme raporu, olay yeri tutanağı karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 4. Çocuk Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/279 Esas, 2021/464 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, suça sürüklenen çocuğun temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2530, Karar No: 2009/3076, Tarih: 26.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2530 E.  ,  2009/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibinde, itirazın iptâli ve tazminat istemine ilişkin olup, mahkemenin kısmen kabulüne dair kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı icra takibinde, 31.05.2005 tarihli 2.248,46 TL bedelli faturaya dayanmış, taraflar arasında akdî ilişkiyi kanıtlar nitelikte yazılı sözleşme ve teslime dair imzasına itiraz edilmeyen belge sunmamıştır. Davalı taraf akdî ilişkinin varlığını ve işin yapıldığını kabul etmediğine göre ispat yükü davacı tarafa düşer. Davacı, dava dilekçesinde yemin deliline de dayandığından, yemin hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanlış değerlendirme sonucunda kabule karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca, kabul şekline göre de icra takibinden önce İİK’nın 101. maddesi uyarınca usulüne uygun gönderilmiş ihtarname olmadığından işlemiş faize karar verilmesi, icra takibinde yasal faiz istenildiği halde, HUMK’nın 74. maddesi uyarınca talebi aşar şekilde avans faizine hükmedilmesi, alacak miktarı likit olmadığından inkâr tazminatına karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bu nedenle bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle mahkeme kararının yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 26.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17411, Karar No: 2023/6060, Tarih: 04.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/17411 E.  ,  2023/6060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1414 E., 2021/1160 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Ceyhan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2021 tarihli ve 2021/103 Esas, 2021/143 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2021/1414 Esas, 2021/1160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılama, iddia, savunma, fiziki takip tutanağı, ikamet arama tutanağı, tanık beyanı, uzmanlık raporları ve tüm dosya kapsamı uyarınca, sanığın uyuşturucu madde satışı yaptığına dair çok sayıda ihbar üzerine başlatılan fiziki takipte, olay tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen Yusuf E.'in sanığın takibe konu ikametinin önüne motosikletle geldiği, motosikletten inerek ikametin avlu kapısından içeri girdiği, birkaç dakika sonra avlu giriş kapısından çıkarak göz teması kesilmeden yapılan takip sonucu tanığın durdurulduğu ve üzerinden net ağırlığı 1,8 gr gelen MDMB-4EN-PINACA etken maddesini ihtiva eden uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, sanığın ikametinde yapılan aramada ise net 42,2 gr gelen MDMB-4EN-PINACA etken maddesini ihtiva eden sentetik kannabinoid grubunda uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda; tanık Yusuf E.'in olayın sıcağı sıcağına alınan ve sanık ...'tan uyuşturucu maddeyi satın aldığına dair soruşturma beyanı, teşhis tutanağı, sanığın ikametinde ele

geçirilen uyuşturucu maddenin kişisel kullanım sınırının üzerinde oluşu, tanıktan ele geçirilen uyuşturucu madde ile sanığın ikametinden ele geçirilen uyuşturucu maddelerin aynı türden olmaları, 30.10.2020 tarihli Adli Tıp Grup Başkanlığı raporunda sanığın kan ve idrar tahlilinde herhangi bir uyuşturucu maddeye rastlanmadığının tespit edilmiş oluşu nazara alındığında, sanığın suçlamaları inkar eden ve suçtan kaynaklanan cezai sorumluluktan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek, sanığın eylemine uyan uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün uyuşturucu satışı yapılan kullanıcı Yusuf'un 18 yaşından küçük olması nedeniyle cezasında artırım yapılmaması ve Adli Emanetin 2020/1023 sırasında kayıtlı bulunan emanet içerikleri hakkında bir karar verilmemesi hususları eleştirilip, sanık hakkında hak yoksunluklarına ilişkin uygulanan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde yapılan değişikliklere ilişkin kanun numarasının 7242 olması gerekirken 7542 olarak gösterilmesine ilişkin hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler ile suçun sübutuna ilişkin takdirleri tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, delillerin takdirinde ve hukuki nitelendirmesinde usûl ve yasaya aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler ile suçun sübutuna ilişkin takdirleri tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, delillerin takdirinde ve hukuki nitelendirmesinde usûl ve yasaya aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 13.09.2021 tarihli ve 2021/1414 Esas, 2021/1160 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ceyhan 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2621, Karar No: 2024/3934, Tarih: 16.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2621 E.  ,  2024/3934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1387 E., 2023/2882 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/485 E., 2023/109 K.

Taraflar arasındaki asıl ölüm aylığının kesilmesine dair Kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının tespiti, karşı alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı - karşı davada davalı vekili ve davalı - karşı davada davacı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı - karşı davada davalı vekili ve davalı - karşı davada davacı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, davalı Kurumdan babasının vefatı üzerine 26.12.2005 tarihinden itibaren yetim aylığı aldığını, Kurumun 27.01.2017 tarihli tutanak ile davacının eşiyle birlikte yaşadığı tespiti iddiası ile 20.03.2017 tarihinde bağlanan aylığın iptal edildiği ve geriye doğru 10 yıllık kısmın ödenmesinin bildirildiğini ileri sürerek, haksız ve hukuka aykırı olarak alınmış olan aylık kesme kararının iptali ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı-karşı davacı SGK Başkanlığı vekili cevap dilekçesi ile birlikte karşı davasında özetle; davalının eşinden boşanıp, babasından yetim aylığı aldığını, ancak eşinden boşanmasının gerçek olmayıp, ayrıldığı eşi ile beraber yaşadığının Kurum denetmen raporu ile tespit edilmesi üzerine yetim aylığının kesildiğini belirterek, 25.10.2008-25.03.2017 tarihleri arasında yersiz ödenen 51.995,49 TL'nin tahsilini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Dosya kapsamı, toplanan deliller, tanık beyanları, Kurum denetmen raporu ve bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, 1- A) Asıl davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

-Asıl davacının aylık kesme kararının iptali talebinin reddine,

-Kesilen aylığın ödenmesi gereken tarihten itibaren yasal faizi ile ödenmesi isteminin reddine,

-Bayburt SGM'nin 20.03.2017 tarihli 1551104 sayılı yazısında yer alan asıl borcun 744,80 TL’sinin iptaline, davacının asıl borcun 744,80 TL'si kadar davalıya borçlu olmadığının tespitine,

B) Birleşen davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,