muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5117, Karar No: 2024/5534, Tarih: 20.05.2024

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; 28.09.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ... ...'nın ailesine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ve cenaze yardımı bakımından davacı Kurumun, ilk peşin sermaye değerli gelirler bakımından rücu edebileceği miktarın 103.746,86 TL olduğu, ilk peşin sermaye değerli gelirler yönünden Kurumun rücu edebileceği miktardan 103.631,06 TL'sinin tahsis tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan, cenaze yardımı ödemesi yönünden 115,80 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilmesi yönünde karar verildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile toplam 103.631,06 TL PSD'nin onay ve tahsis tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, toplam 115,80 TL cenaze yardım ödemesinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikten davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf yoluna başvurmuşlardır.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; sigortalının hiç kusuru olmadığı, işverenin iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği bakımından ortamı sağlayamadığı, ortalama insan boyunu aşan istiflemede güvensiz çalışma olduğu, istifleme için uygun yer ve yetiştirilmiş operatör desteği olmadığı ve yeterince teknik eğitim verilmediği, kusuru raporunun yetersiz olduğu iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; %70 kusurun fahiş olduğu, kusur nispine göre hüküm kurulmasının yerinde olmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; %70 kusurun fahiş olduğu, kusur nispine göre hüküm kurulmasının yerinde olmadığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu olay 28.09.2013 tarihinde meydana gelmiş olup, Mahkemece aldırılan hesap bilirkişisinden alınan hesap raporları doğrultusunda peşin sermaye değerli gelir ve cenaze masrafı yönünden kazalının müterafik kusurunun derecesine göre meydana gelen zararın %10 nun sigortalısının müterafik kusuru (istifleme yerini doğru belirlemediği, üst üste iki takoz koyarak istifi düzeltmeye çalıştığı, riskleri değerlendirmediği gerekçesiyle) nedeniyle Kurum tarafından rücu edilemeyeceği, işverenin olayın oluşundaki ağır ihmali nedeniyle, tek başına oluşan zararın %80 oranında( işçiye istifleme konusunda yeterli eğitim vermediği, istif aralarına yeterli mesafe bırakmadığı, istifleme sırasında işaretçi bulundurmadığı ve çalışmaları yeterince denetlemediği gerekçeleriyle) 3 kişi ...'ın da 5510 sayılı Kanun'un 21/4 üncü maddesi düzenlemesine göre meydana gelen zararın yarısı tutarının, kazanın meydana gelmesine etki eden davranışındaki kusurunun derecesine göre tek başına %10 undan sorumlu (çalışan üzerindeki denetim ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle), olması gerektiği kanaatine varıldığı; talebe konu alacaklarını ayrı ayrı belirtmemiştir ancak tüm ödemenin %40 ının talep edildiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine, davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile toplam 138.174,74 TL PSD'nin onay ve tahsis tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, toplam 154,40 TL cenaze yardım ödemesinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikten davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; olayın oluşunda davalıya atfedilecek kusur bulunmadığı, meydana gelen trafik kazasının oluşumunda kusurları olmadığı, iş güvenliği mevzuatının gerektirdiği tüm tedbirleri aldıkları, sigortalı ve üçüncü kişinin tam kusurunun illiyet bağını kestiği, Bölge Adliye Mahkemesinin kusur ve hesabını kabul etmedikleri iddiasıyla temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle oluşan davacı Kurum zararının rücuen tahsiline ilişkin alacak davasıdır.

2.İlgili Hukuk

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle oluşan davacı Kurum zararının rücuen tahsiline ilişkin alacak davasıdır.

2.İlgili Hukuk

1. Davaya konu iş kazası 28.09.2013 tarihinde meydana gelmiş olup yasal dayanağı 31.05.2006 tarih ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun (5510 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin 1 ve 4 üncü fıkrasıdır.

2. 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ilgili 1 inci ve 4 üncü fıkrası şöyledir:

"İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.

...

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.

"

3. Değerlendirme

1. 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesine göre iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile işveren davalının, Kurumun rücu alacağından sorumluluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

2. Kusurun belirlenmesinde ise zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, tazminat davasında verilen kararın güçlü delil oluşturduğu hususu ile ceza davasında belirlenen maddi olguların bağlayıcı olacağı hususu da gözetilmek suretiyle sigortalı ile davalının ve varsa dava dışı kişilerin kusur oran ve aidiyetleri konusunda rapor alınması gereklidir.

3. Bu yasal düzenlemeler uyarınca iş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; maddi olayın özellikleri dikkate alınarak, ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

4. Somut olayda; davalı işverene ait çelikten tüp ve boru imalat iş yerinde 2005 yılından beri çalışmakta olan ve tavan vinç operatör belgesi bulunan sigortalının, boy kesme sahasında dilimlenmiş 55x440 cm ebadında ve 8 cam kalınlığında sacları tavan vinci ile istiflediği sırada istiflenen sacların altında bulunan kalasın kayması sonucu sacların altında kalarak öldüğü anlaşılmaktadır.

5. İlk Derece Mahkemesi tarafından alınan kusur raporunda sigortalıya %70, işverene %30 kusur izafe edilmiştir. Ancak gerek hesap raporunda gerekse İlk Derece Mahkemesi kararında kusur oranları maddi hata ile yer değiştirilerek işveren %70 kusurlu kabul edilip talep hüküm altına alınmıştır. Öte yandan Bölge Adliye Mahkemesi tarafından re'sen kusur belirlenmiş ve ceza yargılamasında kendisine tali kusur izafe edilen ancak hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dava dışı vardiya amiri üçüncü kişi ... Kuseyirli'ye de %10 kusur izafe edilip davalı işveren sorumluluğu %80 kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Ne var ki; dava dışı üçüncü kişi hakkında ceza mahkemesinde verilmiş ve kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmü bulunmadığı gibi iş yerinde yeterlilik belgesi bulunan vinç operatörüne kendi eylemleriyle neden olduğu iş kazası nedeniyle İlk Derece Mahkemesinde alınan kusur raporunda atfedilen kusur miktarı olayın oluşuna uygundur. Dolayısıyla söz konusu kusur raporu esas alınarak hüküm kurulması gerekirken, kusur oranlarında maddi hata ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17287, Karar No: 2014/1817, Tarih: 10.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17287 E.  ,  2014/1817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 19. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/173-2012/593

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili ile birleşen davada davalı MEB vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davalı İl Özel İdaresinin muhtelif aboneliklerinde tükettiği su bedellerini ödemediğini ileri sürerek; fazlaya ait hakkı saklı kalmak üzere 6.569.741,94 TL alacağın faiz ve KDV si ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Birleştirilen 2006/404 Esas sayılı davada ise davacı vekili; aynı vakıalara dayanarak 6.569.741,94 TL alacağın faiz ve KDV si ile birlikte davalı M.. B..ndan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davalı İl Özel İdaresi aleyhine açılan davanın husumet nedeni ile reddine, davalı M.. B.. aleyhine açılan birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı vekili ile davalı M.. B.. vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesince hükmün "... Dava konusu olayda, talep edilen su bedeli ve ferilerinin 6111 sayılı kanun kapsamında kaldığı; davalının, tasfiye yasası niteliğinde bulunan 6111 sayılı yasadan yararlanma hak ve imkanına sahip olduğu sabittir. Davalı M.. B.., 6111 sayılı yasadan yararlanmak için başvuruda bulunduklarını ve ödeme yaptıklarını temyiz aşamasında bildirmiştir. Hal böyle olunca mahkemece, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 6111 sayılı yasanın dava konusu olayda uygulanıp uygulanmayacağı yönünde araştırma ve değerlendirme yapılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan mahkemece; görüşüne başvurulan bilirkişiden aldırılan 10.09.2012 ve 29.11.2012 tarihli raporlar uyarınca davalı İl Özel İdaresi aleyhine açılan davanın husumet nedeni ile reddine, davalı M.. B.. aleyhine açılan birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı M.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacı tarafın davalı İl Özel İdaresi hakkında verilen hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Tarafların birleşen davada verilen hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Davacı tarafın davalı İl Özel İdaresi hakkında verilen hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Tarafların birleşen davada verilen hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma sonrasında, davacı tarafça dosyaya sunulan belgeler ile bu belgeler üzerinde yapılan inceleme sonucunda hazırlanan bilirkişi raporlarından; davaya konu edilen borcun bir bölümü hakkında 6111 sayılı yasadan yararlanmak amacıyla davalı bakanlık tarafından başvuruda bulunulduğu anlaşılmakta olup, taraflar arasında da bu hususta bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, 6111 sayılı yasadan yararlanan abonelik sayısı ve buna bağlı olarak yargılama sırasında ödenilen borç tutarı hakkındadır.

Bu konuda mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi, bozma sonrası verdiği 29.11.2012 tarihli raporunda; vermiş olduğu 10.09.2012 tarihli raporun davacı tarafça 09.07.2012 tarihinde dosyaya sunulan belgelere göre hazırlandığını, davalı bakanlık tarafından aboneliklere ait bir ödeme belgesinin dosyaya ibraz edilmediğini, ayrıca davacı tarafça 26.11.2012 tarihinde sunulan belgeden ise davalının ilk rapordan sonra bazı aboneliklere ait borçları ödediğinin anlaşıldığını, ancak her rapordan sonraki tarihlerde yapılan ödemeler nedeni ile yeniden rapor yazılması ve borçların güncellenmesinin söz konusu olamayacağını bildirmiştir. Oysa yukarıdaki bozma ilamında da açıklandığı üzere, davalı bakanlık ilk kararı temyiz ettiği esnada 6111 sayılı yasadan yararlanmak için başvurduğunu bildirerek ilgili belgeleri temyiz dilekçesi ekinde mahkemeye teslim ettiği gibi, bozma sonrasında da aldırılan ilk bilirkişi raporu üzerine sunduğu itiraz dilekçesi ekinde konuya ilişkin diğer belgeleri sunmuştur. Öte yandan, anılan bilirkişi raporunda davalı bakanlık tarafından yapıldığı belirlenen ödemelerin; 6111 sayılı yasa kapsamında yapılan yararlandırma nedeniyle taksitlendirilmiş ödemeler mi yoksa bu yasadan yararlandırılmayan diğer aboneliklere ait borçların ödenmesi mi olduğu konusunda bir değerlendirme yer almamaktadır. Şu durumda, aldırılan bilirkişi raporlarının, davalı bakanlık tarafından yapılan ödemelere ilişkin yeterli değerlendirmeyi içermediği gibi davalı tarafça sunulmuş olan deliller incelenmeden hazırlanmış olduğu, dolayısıyla raporların hüküm vermeye yeterli olmadığı ortadadır.

Bundan ayrı, yargılama sırasında 6111 sayılı yasa uyarınca ödenilen alacak kalemi yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına ve buna bağlı olarak yapılan yargılama giderlerinin kime yükletileceği hakkında karar verilmesi gerekirken, bu alacak kalemi yönünden davanın reddine karar verilmesi ve dolayısıyla yargılama giderleri yönünden yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

Katip. R.S ( 2986)

Karşılaştırıldı.M.Ş-H.H

Öte yandan; 6111 sayılı yasadan yararlandırılmayan aboneliklere ait işlemiş faiz yönünden hesaplama yapılabilmesi için, ilgili abonelik sözleşmelerinin celbedilerek incelenmesi ve bu sözleşmelerdeki faize ilişkin düzenlemeler gözönüne alınarak faizin türünün ve oranının belirlenmesi zorunluluk arzetmektedir. Ne var ki, görüşüne başvurulan bilirkişi, bozma öncesi hazırlamış olduğu 20.07.2009 tarihli raporunda; dava dosyasında abonelik sözleşmelerinin sadece kapak (ilk) sayfalarının bulunduğunu, iç sayfalar bulunmadığından sözleşme ile kararlaştırılmış olan faiz türü hakkında bilgi sahibi olunamadığını, bu nedenle Tarifeler Yönetmeliğinin yayımlandığı 01.01.1988 tarihinden öncesine ait aboneliklerde yasal faiz, bu tarihten sonrasına ait aboneliklerde ise ilk ay için %10, takip eden aylarda % 5 ve 28.09.1995 tarihinden sonrası için 6183 sayılı yasada öngürülen oranda faizin hesaplamaya esas alındığını bildirmiştir. Bu durumda, bilirkişi raporunun işlemiş faiz yönünden de hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre, mahkemece; öncelikle davaya konu aboneliklere ait sözleşmelerin asılları veya onaylı suretleri davacı taraftan celbedilmeli, devamında taraflarca sunulan belgeler ile abonelik sözleşmeleri göz önüne alınmak ve değerlendirilmek suretiyle denetime elverişli yeni bir bilirkişi raporu alınmalı ve sonucuna göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3034, Karar No: 2011/8717, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3034 E.  ,  2011/8717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

2-... Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının davalı ... yönünden husumetten reddine, davalı ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.12.2010 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av. ...'in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı ... vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı vekili ve davalı ... vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; davacının hissedar olduğu 260 parsel sayılı taşınmazda öncelikle 2981 sayılı yasanın 10/b maddesi gereğince uygulama yapıldığı ve davacıya düzenleme ortaklık payı kesilerek 8897 ada 4 parselden pay verildiği, daha sonra pay verilen bu parselin bulunduğu bölgede 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi gereğince imar uygulaması yapıldığı bu uygulamada 2. kez düzenleme ortaklık payı kesilmek suretiyle davacıya 754,16 m² miktarlı 4549 ada 4 parsel sayılı taşınmazdan 199/400 hisse verildiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar davalı ... Başkanlığınca; dava konusu taşınmazda yapılan 18. madde uygulamasına ilişkin imar planlarının iptal edildiğinden ve bu nedenle de geri dönüşümler yapılarak yeniden 18. madde uygulaması yapıldığı belirtilmiş, buna ilişkin belgeler de dosyaya sunulmuş ise de, Yıldırım Tapu Sicil Müdürlüğünce geri dönüşüm ve yeniden 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi gereğince yapılan işlemlerin henüz tamamlanmadığı ve önceki işlem sonrası oluşturulan tapuların halen geçerliliğini koruduğu bildirilmiştir.

Bununla birlikte, mahkemece söz konusu imar uygulamasının Bursa 2. İdare Mahkemesi'nin 29.12.2006 tarih ve 2006/2316-2766 sayılı kararı ile iptal edildiği belirtilerek, davaya konu imar uygulaması ortadan kalktığından ve 18. madde uygulamasına giren ilk taşınmaza yol olarak fiilen el atıldığından bahisle söz konusu taşınmaz bedelinin tahsiline karar verilmişse de, davacı imar uygulamasının iptaline ilişkin idare mahkemesi kararında taraf olmayıp, iptal davası Bursa Defterdarlığınca açılmıştır. İdari yargı, kararlarının sadece kararın tarafların bağlayacağı hususu tartışmasızdır. Davacının; yapılan imar uygulaması ve Belediye Meclisi kararına karşı idari yargı yoluna başvurmadığı sabittir.

Bu itibarla, idare mahkemesince verilen karar davacı için sonuç doğurmayacağından, 3194 sayılı Kanunun 18. maddesi gereğince yapılan ilk imar uygulaması davacı yönünden geçerliliğini korumaktadır.

Ancak;

Davacının hissedar olduğu 260 parsel sayılı taşınmazda 2981 sayılı Yasanın 10/b maddesi gereğince yapılan uygulama sırasında düzenleme ortaklık payı nedeniyle kesinti yapıldığından ve taşınmaz imar parseline dönüştüğünden, daha sonra yapılan 18. madde uygulaması sırasında 2. kez Düzenleme Ortaklık Payı kesintisi yapılması mümkün değildir.

Bu nedenle, 2. kez kesilen düzenleme ortaklık payı miktarı hesaplanarak imar uygulamasını yapan Yıldırım Belediye Başkanlığından bedelinin tahsiline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz eden davalı ... yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 750,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2394, Karar No: 2010/3200, Tarih: 23.03.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/2394 E.  ,  2010/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2008

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 28.10.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü ve karşılık kusur oranları, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin peşin sermaye değeri, işverence iş kazası nedeniyle yapılan ödemeler gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

Somut olayda davalı tarafından davacı murisinin banka hesabına olaydan sonra 31.12.2004 tarihinde 1.468,16-TL havale gönderildiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davalı tarafça bu ödemenin maddi tazminata karşılık yapıldığı ileri sürülmüştür. Davacı tarafça ödemenin yapılıp yapılmadığı ve ödeme yapılmışsa bu ödemenin nedenine ilişkin  bir açıklamada bulunulmamıştır.

İşverence yapılan kısmi ödemelerin ödeme tarihindeki zararı karşıladığı oranda davacıların tazminatından indirilmesinin gerektiği dairemizin yerleşmiş görüşlerindendir.