muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25560, Karar No: 2016/1904, Tarih: 08.02.2016

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

4857 sayılı Kanunun 54 üncü maddesinde, yıllık ücretli izine hak kazanmak için gerekli sürenin hesabında, işçinin aynı işverenin bir veya çeşitli işyerlerinde çalıştığı sürelerin birleştirilerek göz önüne alınacağı hükme bağlanmıştır. Bu durumda, işçinin daha önce aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerinde geçen hizmetlerinin yıllık izne hak kazanma ve izin süreleri hesabı yönlerinden dikkate alınması gerekir. Kamu kurum ve kuruluşlarında geçen hizmetlerin de aynı gerekçeyle izin hesabı yönünden birleştirilmesi zorunludur. Bununla birlikte, işçiye önceki feshe bağlı olarak kullanmadığı izin ücretleri tam olarak ödenmişse, bu dönemin sonraki çalışma sürelerine eklenerek izin hesabı mümkün değildir. Önceki çalışma döneminde izin kullandırılmak veya fesihte karşılığı ödenmek suretiyle tasfiye edilmeyen çalışma süreleri, aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerindeki çalışmalara eklenir. İşçinin aralıklı olarak aynı işverene ait işyerinde çalışması halinde, önceki dönemin kıdem tazminatı ödenerek feshedilmiş olması, izin yönünden sürelerin birleştirilmesine engel oluşturmaz. Yine, önceki çalışılan sürede bir yılı doldurmadığı için izne hak kazanılmayan süreler de, işçinin aynı işverene ait işyeri ya da işyerlerindeki sonraki çalışmalarına eklenerek yıllık izin hakkı belirlenmelidir. Yıllık izin, özde bir dinlenme hakkı olup, aralıklı çalışmalarda önceki dönem zamanaşımına uğramaz.

Somut olayda, davacı dava dilekçesi ve beyanlarında bir kısım yıllık izinlerini eksik kullandığını beyan etmiştir. Mahkemece davacının tüm çalışma süresi boyunca yıllık izin kullanmadığının kabulüyle yapılan hesaplamaya itibarla verdiği karar Dairemizce davacının dava dilekçesindeki beyanı ve talebi dikkate alınarak davacıdan her yıl kaç gün yıllık izin kullandığının sorulması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, davacı yılda 1 veya 2 gün mazeret izni kullandığını beyan etmiştir. Mahkemece davacının 2 gün mazeret izni kullandığı kabul edilerek bu süre düşülmek suretiyle hesaplama yapılmıştır. İş Kanunu’na göre yıllık izin 10 günden aşağı kullandırılamaz. Davacıya kullandırılan 2 günlük mazeret izni işverenin kendi inisiyatifi ile kullandırdığı izin olup yıllık izin niteliğinde değildir. Bu nedenle yıllık izin sürelerinden mazeret izinlerinin düşülmesi yerinde değildir. Davacı eksik yıllık izin kullandırıldığını iddia ettiğinden her yıl için 10 gün olmak üzere çalışma süresince bu süre kadar yıllık iznini kullandığı kabul edilmelidir. Yıllık izin hesabında her yıl için 10 günlük süre düşülmeden yıllık izin alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... AŞ’ye iadesine 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6828, Karar No: 2023/1267, Tarih: 07.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/6828 E.  ,  2023/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/168 E., 2015/177 K.

SUÇLAR : Resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek; 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre, Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2014/168 Esas, 2015/177 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) aykırılık suçundan aynı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 52, 53, 54 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrüre ve müsadereye,

2. Resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçundan 5237 sayılı Kanun'un 205 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; alkolün etkisiyle tutanakları yırttığına, kastının bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Olay tarihinde polis memurlarının, sarhoş vaziyette başkalarının huzur ve sükununu bozacak şekilde davranışta bulunması nedeniyle hakkında idari işlem uygulamak üzere sanığı polis merkezine götürdükleri, burada yapılan kaba üst aramasında sanığın üzerinde suça konu 6136 sayılı Kanun kapsamına göre yasak niteliği haiz sustalı bıçağın ele geçirildiği ve polis memurları tarafından düzenlenen olay tutanağı ile doktor raporunun sanık tarafından yırtıldığı iddiasıyla sanık hakkında kamu malına zarar verme ve 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; her ne kadar sanık hakkında olay tutanağı ve doktor raporunu yırtma eylemi nedeniyle kamu malına zarar verme suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın resmi belge niteliğindeki olay tutanağı ile doktor raporunu yırtması şeklinde gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 205 inci maddesinde düzenlenen resmi belgeyi bozma suçu kapsamında kaldığı ve ele geçirilen sustalı çakının yasak mahiyette olduğu gerekçeleriyle, ek savunma hakkı da verilerek sanığın sabit olan 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Sanık, olay günü polislerin kendisini sarhoş olduğu için yakaladıklarını, üzerinde sustalı bıçağı bulduklarını, bıçağın yasak olduğunu bilmediğini, karakola gidince bıçağı geri istediğini, verilmeyince tuttukları tutanağı yırttığını savunarak, yüklenen suçları ikrar etmiştir.

4. Suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olduğuna dair uzmanlık raporu, suça konu yırtılan belge asılları, olay tutanakları, tanık ve katılan beyanları dosya arasındadır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. Sanığın yırttığı tutanak ve raporların parçaları bir araya getirilip yapıştırıldığında bu belgelerden yararlanma olanağının bulunup bulunmadığı saptanarak sonucuna göre suçun teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının tartışılmaması,

2. Suça konu yırtılan belge parçalarının akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanığa yüklenen 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2015 tarihli ve 2014/168 Esas, 2015/177 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4084, Karar No: 2021/1646, Tarih: 09.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/4084 E.  ,  2021/1646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 30.10.2014 tarih ve 2013/17763 E - 2014/19034 K sayılı ilamı ile "...Sanık ...'a yokluğunda verilen 09.01.2013 tarihli kararın, tebliğ tarihi olan 25.01.2013 tarihi itibarıyla ...'ın ehil olup olmadığı ve sanık ile aynı adreste ikamet edip etmediğinin araştırıldıktan sonra düzenlenecek tutanak ile birlikte temyiz incelemesi için dosyanın dairemize iade edilmek üzere" mahalleni gönderilmek üzere tevdi kararı verildiği ancak belirtilen husulların araştırıldığına dair dosyada bir belgenin bulunmadığı anlaşıldığından; Sanık ...'a yokluğunda verilen 09.01.2013 tarihli kararın, birlikte oturup oturmadığı ve tebligatı almaya ehil olup olmadığı tebligat parçasından anlaşılamayan kuzeni ...'a 25.01.2013 tarihinde tebliğ edilmesi hususu nazara alınarak, tebliğ tarihi olan 25.01.2013 tarihi itibarıyla ...'ın ehil olup olmadığı ve sanık ile aynı adreste ikamet edip etmediğinin araştırıldıktan sonra düzenlenecek tutanak ile birlikte temyiz incelemesi için dosyanın dairemize iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12064, Karar No: 2012/37638, Tarih: 10.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/12064 E.  ,  2012/37638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve tehlikeli maddeleri bulundurma

HÜKÜM : Tehlikeli maddeleri bulundurma suçundan hükümlülük; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanık müdafiinin isteminin itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

II-Sanık hakkında tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyize gelince;

22/01/2008 günü 13.00 ile 14.00 saatleri arasında Hekimhan İlçe Jandarma Komutanlığına ait ... veya ... numaralı telefonu gizli numaradan arayan ve isminin ... ... olduğunu beyan eden şahıs sanık ...'a ait kahvehanesinin yanında bulunan odunlukta ...'in yaralanması ve ... ...'ın öldürülmesi olaylarında kullanılan tabanca ile dinamit bulunduğunu ihbar ettiği, aynı gün alınan arama kararıyla sanığa ait odunlukta 1 adet tabanca ile suç konusu 3 adet dinamit lokumu ve 3 adet fünyenin bulunduğu, kolluk tarafından yapılan araştırmada güzelyurt beldesinde ... soyadlı kimse bulunmadığı ve ... ... isimli şahsın kimlik bilgilerine ulaşılamadığı, sanığın suç tarihi olan 22/01/2008 tarihinden daha evvel

11/12/2007 tarihinde Malatya Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek 2007/18489 soruşturma sayılı dosya üzerinden müşteki sıfatıyla verdiği şikayet dilekçesi ve ifadesinde özetle ''... ...'ın öldürülmesinde kullanılan silahın ... isimli şahısta olduğunu, ...'ın kendisine bir teklifte bulunduğunu, suçta kullanılan bu silahı olayda ölen şahsın evine bırakmamı bu suretle olayın şüphelileri olan kardeşim ... ile ...'ın oğlu olan ... ...'ın suçtan kurtulacaklarını, eğer bu silahı ölen şahsın ikametgahına bırakmaz isem bu sefer bu silahı benim ikametgahıma veya bahçeme bırakıp ihbar edeceği yönünde tehditte bulunduğunu'' beyan etmesi, 13/02/2008 tarihli ekspertiz raporuna göre ...'in bacağından çıkan merminin suça konu dinamitlerle birlikte ele geçen silahtan atıldığının belirlenmesi ve sanığın aşamalarda suça konu eşyaların başkası tarafından odunluğa bırakılmış olduğunu beyan etmesi, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde çatı katından odunluğa rahatça girilebileceğini beyan edip buna ilişkin 3 adet fotoğrafı temyiz dilekçesine eklemesi karşısında; Olay yerinde yeniden keşif yapılarak sanığa ait odunluğa çatı katından başkalarının girip giremeyeceğinin tespiti, 22/01/2008 günü 13.00 ile 14.00 saatleri arasında Hekimhan İlçe Jandarma Komutanlığına ait ... veya ... numaralı telefonu arayan ... numaralı hat sahiplerinin ihbarı yapan kişi olup olmadığının tespit edilerek hat sahiplerinin beyanına başvurulması, suça konu dinamitlerle birlikte ele geçirilen silahın ...'in yaralanması ve ... ...'ın öldürülmesi olayıyla nasıl bir bağlantısı olduğu, ... ...'ın öldürülmesi olayında kullanılıp kullanılmadığı araştırılarak, sanığın 11/12/2007 tarihinde müşteki olarak ifade verdiği soruşturma dosyasında ve ...'in yaralanması ile ... ...'ın öldürülmesi dosyalarında bulunan sanık hakkındaki tüm belge örneklerinin dosya arasına alınarak, ayrıca suça konu ''dinamitler'' üzerinde yöntemine uygun olarak bilirkişi incelemesi yaptırılarak, 5237 sayılı TCK.nun 174/1. madde ve fıkrasında belirtilen maddelerden olup olmadığı saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, noksan araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4956, Karar No: 2013/5535, Tarih: 03.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/4956 E.  ,  2013/5535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Denizcilik Liman İşletmecilği Nak.Turz. İnş.ve Tic. AŞ.vekili ile davalı ....vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan ve sendikal nedenle feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 31. maddesi uyarınca belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekilleri, husumet itirazı ile davanın reddi gerektiğini savunurken, diğer davalı ... vekili ise davanın süresinde açılmadığını, muvazaa iddiasının doğru olmadığını, işe iade için şartların oluşmadığını, feshin işletme ve işyeri gereklerinden kaynaklanan geçerli nedene dayandığını, davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece, davalılar ... ile ... Denizcilik A.Ş. arasında asıl işveren - alt işveren olarak muvazaa bulunduğu gerekçesiyle feshin haksız olduğu ve sendikal nedenle feshin mevcut olmadığı davacının ... Denizcilik A.Ş. işyerinde işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağından tüm davalıların birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir. .../.

Hüküm süresi içinde davalılardan Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliği A.Ş. ile ... Denizcilik Liman İşletmeciliği Nak. Tur. İnş. Tic. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, Yargıtay 9. HD. 11/04/2012 tarih ve 2012/12113 Esas ve 2012/12348 Karar sayılı ilamıyla davalılar arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı yönünden ayrıntılı inceleme yapılması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, davalılar arasında muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle iş akdinin feshinde sebep gösterilmediğinden feshin geçersizliğine ve davacının davalılardan ... işyerinde işe iadesine; işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacağından tüm davalıların birlikte sorumluluğuna karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, davanın her aşamasında resen dikkate alınması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri süren işçinin, fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde feshin geçersizliği ve işe iade istemi ile dava açması gerekir. Bu süre hak düşürücü süre olup, davanın her aşamasında resen dikkate alınması gerekir.

İşveren fesih bildiriminde bulunmuş, ancak bunu tebliğ etmemiş olmasına rağmen, örneğin, işçi, işvereni şikâyet ederek, fesih bildiriminin yapıldığı tarihi kesin olarak belirleyecek bir işlem yapmışsa, artık bu tarihin esas alınması uygun olacaktır. Bu anlamda işverenin fesih bildiriminin tebliğden imtina edildiği tutanakların tutulduğu tarih, tutanak düzenleyicilerinin doğrulaması halinde tebliğ tarihi sayılacaktır. Eylemli fesih halinde dava açma süresi, eylemli feshin yapıldığı tarihten itibaren işler. Fesih bildirimine karşı idari itiraz yolu öngören personel yönetmeliği ya da sözleşme hükümleri, dava açma süresini kesmeyeceği gibi, işçinin bu süre içinde hastalığı nedeni ile rapor alması da bu süreyi durdurmayacaktır.

Somut uyuşmazlıkta davalı ...Ş.'e ait işyerinde diğer davalı şirket tarafından üstlenilen yükleme ve boşaltma işinde alt işveren ... işinde çalışan toplam 38 işçi, işyerine gittiklerinde 21.07.2011 tarihinde giriş kartları ellerinden alınarak 23.07.2011 gününden itibaren limana alınmamak suretiyle iş akitlerine eylemli olarak son verilmiştir. Bu olgu davacı arkadaşlarının Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne verdikleri şikayet dilekçesi içeriğinden ve Bölge Çalışma Müdürlüğü tespitinden anlaşılmaktadır. Davacı ve arkadaşları açıkça bu tarihte “polis zoru ile giriş kartları alınarak işten çıkarıldıklarını” beyan etmişlerdir. Bu açıklamaya göre davacının iş sözleşmesi davalı işveren eylemli olarak 23.07.2011 tarihinde feshedilmiştir. Dava ise 21.09.2011 tarihinde açılmıştır. Eylemli feshe göre davanın bir aylık dava açma süresi geçtikten sonra açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın hak düşürücü süre içinde açılmaması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin yatırılan harcın tenzili ile bakiye 3,15 TL harç giderinin davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı ... İşletmesi A.Ş tarafından yapılan 106,00 TL, davalı ... A.Ş. tarafından yapılan 32,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak bu davalılara verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre 1.320.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Denizcilik Liman İşletmeciliği Nak. Turz. İnş. ve Tic. A.Ş. ile Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliğ A.Ş.'ye verilmesine,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı ... İşletmesi A.Ş tarafından yapılan 106,00 TL, davalı ... A.Ş. tarafından yapılan 32,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak bu davalılara verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre 1.320.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Denizcilik Liman İşletmeciliği Nak. Turz. İnş. ve Tic. A.Ş. ile Mersin Uluslararası Liman İşletmeciliğ A.Ş.'ye verilmesine,

6-Kalan gider ve delil avansının ilgililerine iadesine, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalı şirketlere iadesine, 03/04/2013 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3730, Karar No: 2015/459, Tarih: 14.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/3730 E.  ,  2015/459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- '2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık müdafiinin ve katılan vekilinin '2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında; sanığın çiftçilikle uğraştığını, adına kurulan şirketten haberdar olmadığını savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; vergi tekniği raporunda bahsedilen 2005-2006 yıllarında bastırılan irsaliyeli faturaların teslim edildiğine dair matbaa teslim formu, mükellef adına vergi dairesine verilen işe başlama formu, imza sirküleri, beyannameler ve vergi denetmenine verilen 22.01.2007 tarihli ifade tutanağındaki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılması, mükellefiyet tesisi ve şirket tescili sırasında vergi dairesine ve ticaret siciline ibraz edilen nüfus cüzdanı bilgilerinin ve üzerindeki fotoğrafın sanığa ait olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ve eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2-Her takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği gözetilmeden; her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine yazılı şekilde tek suçtan karar verilmesi,