muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2359, Karar No: 2021/3369, Tarih: 06.04.2021

Davalı vekili, müvekkili banka yönünden husumet yokluğundan davanın reddinin gerektiğini, teftiş raporunda yer alan tespitlere göre davacının kullandırdığı krediden dolayı onayının bulunduğunu, dava dışı... ile davacı arasındaki şahsi borç ilişkisinin bankanın sorumluluğuna dayandırılamayacağını, TBK'nın 116.maddesinin uygulama şartlarının oluşmadığını, oluşan zararın kendi kusurundan kaynaklandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalı banka sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini çalışanı olan yardımcı kişi aracılığı ile yerine getirmesine rağmen, davacı ile dava dışı banka çalışanı arasında borç alacak ilişkisi bulunduğu, davacının zararının sebebinin davalı bankanın davacıya karşı üstlenmiş ediminden kaynaklı olmayıp, davacı ile dava dışı banka çalışanı... arasındaki özel hukuki ilişkiden kaynaklandığı, davacının uğradığını iddia ettiği zararı ile bankanın sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüğünü ifa etmesi arasında uygun illiyet bağı bulunmadığı, davacının kendi rızası ile borç alacak ilişkisine girdiği, bu durumun davalı bankanın sorumluluğunu ortadan kaldırdığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacının davalı bankanın ...Şubesinde bulunan hesabından dava dışı...'nun davacı adına 200.000,00 TL kredi açtığı ve kredi hesabından davacı adına para çektiği anlaşılmış ise de, davalı banka sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini çalışanı olan yardımcı kişi aracılığı ile yerine getirmesine rağmen, davacı ile dava dışı banka çalışanı arasında borç alacak ilişkisi bulunduğu, davacının zararının sebebinin davalı bankanın davacıya karşı üstlenmiş ediminden kaynaklı olmayıp, davacı ile dava dışı banka çalışanı... arasındaki özel hukuki ilişkiden kaynaklandığı, davacının uğradığını iddia ettiği zararı ile bankanın sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüğünü ifa etmesi arasında uygun illiyet bağı bulunmadığı, davacının kendi rızası ile borç alacak ilişkisine girdiği, bu durumun davalı bankanın sorumluluğunu ortadan kaldırdığı gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22209, Karar No: 2019/10473, Tarih: 13.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22209 E.  ,  2019/10473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, ... İş Mahkemesinin 2012/423 e. sayılı dosyasında Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi’nin 2013/24855 e., 2013/20711 k. sayılı kararı ortadan kaldırılarak davacının alt işverene iade edildiğini ancak 4 aylık işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden asıl işveren olan Sağlık Bakanlığının ve dava dışı alt işverenin müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulduklarını, 10.02.2014 tarihinde işverene işe iade başvurusunda bulunulduğunu, başvurunun 14.02.2014 tarihinde ...’na tebliğ edildiğini, davacıya 4 aylık işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinin ödenmediğini, bu nedenle davalı aleyhine ... 2. İcra Müdürlüğu’nün 2014/1771 e. sayılı dosyası ile 127,00 TL yargılama gideri, 4.284,00 TL brüt işe başlatmama tazminatı, 3.386,00 TL 4 aylık ücret alacağının tahsilinin talep edildiğini, 17.03.2014 tarihinden itibaren de yasal faiz olarak 82,67 TL talep edildiğini, idarenin takibe itiraz ettiğini ve takibin durduğunu, ancak kendilerine bu hususta tebligat yapılmadığını beyanla öncelikle itirazın iptali ile takibin devamına ve davalı aleyhine %20’den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini, aksi kanaat halinde genel hükümlere göre 7,797,00 TL alacağın 24.02.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte tahsiline ve şimdilik 568,12 TL 4 aylık boşta geçen süre ücreti alacağı ile 1.525,12 TL işe başlatmama tazminatıma 24,02.2014 tarihinden itibaren itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalı vekili, dava tarihi itibari ile davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin kararına göre davacının alt işveren... şirketi işyerine iade edildiğini, buradan kastın davacının ... Ağız ve Dış Sağlığı Merkezindeki işi olan veri giriş ve kontrol işletmenliği görevi olduğunu ve davacının bu görevine iade edildiğini, davacının da bu işe iade edilmeyi, talep ettiğini, davanın açıldığı tarihte dahi alt işveren StM şirketinin ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi’nde bir İşyeri bulunmadığım, davacının işe geri dönmek istemediği için mahkeme kararım... şirketi bünyesindeki işine iadesi olarak yorumladığını, davacının işine icabet etmemesi ancak parasal hakİanm Bakanlıktan talep etmesinin gerçek amacınm işe iade olmadığım gösterdiğini, davacının işe başlamadığı için feshin geçerli bir fesih haline geldiğini, davacının kararın kesinleşmesinden sonra yssal süre içerisinde işverene başvuru yapıp yapmadığının belirsiz olduğunu, bu nedenle takibe İtirazın haksız olmadığını, icra inkar tazminatı talebinin yersiz olduğunu, davacının işe başlamak yerine dava açmasında iyi niyetli olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise kıdmen kabulüne kıdmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında icra takibine yapılan itirazın iptalinin gerekip gerekmediği ayrıca davacının talep ettiği işçilik alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçi tarafından açılan işe iade davası neticesinde Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 2013/23797 e.-17103 k. ve 22.10.2013 tarihli ilamı ile feshin geçersizliğine ve davacının alt işveren ...Ticaret Ltd. Şirketi işyerine işe iadesine, davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken ve dahili davalı ...Ticaret Ltd. Şirketi ile davalı ... Bakanlığının müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları tazminat miktarının 4 aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine, davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının dahili davalı ...Ticaret Ltd Şirketi ile davalı ... Bakanlığından müştereken ve müteselsilen tahsilinin gerektiğine karar verilmiştir. Davacı vekili 14.02.2014 tarihli ihtarname ile ... ile... Ltd. Şti.'ne başvurarak davacının işe başlatılması talebinde bulunmuş, söz konusu ihtarname 19.02.2014 tarihinde Sağlık Bakanlığına tebliğ edilmiş, diğer şirkete gönderilen ihtarnamenin ise 20.02.2014 tarihinde iade edildiği anlaşılmıştır.

... ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi Başhekimliği tarafından davacıya hitaben yazılan 04.03.2014 tarihli yazı ile 14.03.2014 tarihine kadar kurumda işe başlaması gerektiği bildirilmiştir. Davacı vekili ise, 17.03.2014 tarihli yazı ile müvekkilinin belirtilen tarihe kadar işe başlayamayacağının beyan edildiği belirtilerek 4 aylık brüt ücreti ile yargılama giderinin belirtilen hesaba yatırılması istenmiştir.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasının alt ve asıl işveren ilişkisinde, her iki işverene birlikte açılması halinde, davacı işçi alt işveren işçisi olup, iş sözleşmesi alt işveren tarafından feshedildiğinden, feshin geçersizliği ve işe iade yükümlülüğü alt işverenin olduğu açıktır. Asıl işverenin iş ilişkisinde sözleşmenin tarafı sıfatı bulunmadığından, asıl işverenin işe iade yönünde bir yükümlülüğünden sözedilemez. Asıl işverenin işe iade kararı sonrası işçinin işe başlamak için başvurması ve alt işverenin işe almamasından kaynaklanan işe başlatmama tazminatı ile dört aya kadar boşta geçen süre ücretinden İş Kanununun 2/6. maddesi gereği alt işverenle birlikte sorumluluğu bulunmaktadır.

Davaya konu olayda, davacının işe başlatılmak için yaptığı başvuruya ilişkin tebligatın davalı asıl işveren Bakanlığa tebliğ edildiği, alt işverene çıkarılan tebligatın ise, adresin kapalı olması nedeni ile iade edildiği, adreste bulunmama nedeninin kanunda belirtilen kişilere sorulmadığı, yeni adresinin araştırılmasına ilişkin herhangi bir işlem yapılmadığı, tebliğ memurunca yeni adresinin saptanamadığına ilişkin bir açıklama yapılmadığı anlaşılmıştır. Buna göre, davacının işe başlatılmaya ilişkin başvurusunun usulüne uygun tebliğ edilmediği açıktır. İşe başlatılma başvurusu usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeyen işverenin işe başlatma yükümlülüğünden söz edilemeyeceğinden davacı işçi, işe başlatılmak için süresinde başvurmadan boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatı isteğinde de bulunamayacağından, davalı bakanlığın icra takibine yaptığı itiraz haklıdır. Mahkemece, ana ve birleşen davaların reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4744, Karar No: 2022/11194, Tarih: 29.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/4744 E.  ,  2022/11194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanığın aksi kanıtlanmayan savunmasına göre evde bulundurma ruhsatlı tabancasını, ruhsat süresi içerisinde, tamir ettirmek amacıyla kutu içerisine koyarak evden çıkardığı ve tamirciye gitmeden önce kahvehaneye uğradığı sırada yapılan aramada ele geçirildiği anlaşılmakla nakil aşamasında yetkili mercilerden izin almamasının idari işlem eksikliği olarak değerlendirilmesi gerektiği ve sonuç itibariyle 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun kast unsurunun oluşmadığı gözetilmeden beraati ile silahın ruhsat işlemlerinin ikmali için idareye teslimi yerine yazılı biçimde mahkumiyetine ve silahın zor alımına karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Adli sicil kaydında CMK.nın 231. maddenin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, CMK.nın 231/6. maddesi uyarınca kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden daha evvelden kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunduğundan söz edilerek hatalı gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 29.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3891, Karar No: 2016/14229, Tarih: 17.11.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/3891 E.  ,  2016/14229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum işleminin iptaliyle, geçmiş dönem Bağ-Kur kaydı ve bu kayda göre borçlanmasının yapılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının geçmiş dönem Bağ-Kur kaydı ve bu kayda göre borçlanması talebinin reddine ilişkin Kurum işleminin iptali ile vergi kaydına göre geçmiş dönem Bağ-Kur kaydı ve bu kayda göre borçlanmasının yapılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 25.11.1987 – 27.07.1989, 04.03.1991 – 31.12.1995, 01.01.1996 – 31.03.2003 tarihleri arasındaki vergi kaydına istinaden Bağ-Kur borçlanması yapabileceğinin tespiti ile aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 25/11/1987-27/07/1989, 04/03/1991-31/12/1995, 01/01/1996-31/03/2003 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, Gaziosmanpaşa SGM tarafından davacının ticari kayıtlarını Kuruma süresinde intikal ettirmediği için vergi kayıt tarihlerine göre sigortalı olmasının mümkün olmadığının bildirildiği, davacının İstanbul'da çalışmaya başlamadan önce Düzce'de çalışmasının bulunduğunu ve Bağ-Kur kaydının yapıldığını belirttiği ancak davacının Düzce ilindeki çalışmasına istinaden Bağ-Kur kaydının bulunup bulunmadığının araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak

.../...

- başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

08.05.2008 tarihli 5754 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5510 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesinde, “ Bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendi hariç diğer alt bentlerine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun'un yürürlük tarihine kadar kayıt ve tescillerini yaptırmayanların sigortalılık hak ve yükümlülüğünün bu Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren başlayacağı; ancak, bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) ve (3) numaralı alt bentlerine göre sigortalı sayılanlardan bu Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren sigortalılıkları başlatılanların, bu Kanun'un yürürlük tarihi ile 04.10.2000 tarihi arasında geçen vergi mükellefiyet süreleri bulunmak kaydıyla, sigortalının bu Kanun'un yürürlük tarihinden itibaren 6 ay içinde talepte bulunmak ve kendisine tebliğ edilen borçlanma tutarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 6 ay içinde ödemesi halinde, bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği” bildirilmiştir.

Somut olayda, davacı 25/11/1987-27/07/1989, 04/03/1991-31/12/1995, 01/01/1996-31/03/2003 tarihleri arasında vergi kaydının olması nedeni ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi kapsamında sigortalı sayılmalıdır. Ancak davacının Düzce ilindeki çalışmasına istinaden Bağ-Kur kaydının bulunup bulunmadığının araştırılması gerekmektedir.

Somut olayda, davacı 25/11/1987-27/07/1989, 04/03/1991-31/12/1995, 01/01/1996-31/03/2003 tarihleri arasında vergi kaydının olması nedeni ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi kapsamında sigortalı sayılmalıdır. Ancak davacının Düzce ilindeki çalışmasına istinaden Bağ-Kur kaydının bulunup bulunmadığının araştırılması gerekmektedir.

Yapılacak iş, davacının Düzce ilindeki çalışmasına istinaden Bağ-Kur kaydının bulunup bulunmadığını araştırmak, kaydının olmadığının anlaşılması halinde zorunlu sigortalılık koşullarına sahip olduğu dönemde, 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. maddesinde ve 5510 sayılı Kanunun Geçici 8. maddesinde belirtilen sürede zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olarak tescili yönünde herhangi bir talebi bulunmadığından davanın reddine karar vermek, ancak kaydının olduğunun anlaşılması halinde yukarıda açıklanan yasal mevzuat kapsamında davacının sigortalı olduğu süreleri belirlemekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

MG
Yargıtay — Esas No: 2023/9521, Karar No: 2024/2557, Tarih: 24.01.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/9521 E.  ,  2024/2557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tahliye taahhüdüne dayalı ilamsız icra takibinde örnek 14 numaralı tahliye emrinin tebliğ üzerine; borçlunun sair itirazları ile birlikte Türk Borçlar Kanununun 352. maddesine uygun olarak verilmiş bir tahliye taahhütnamesi olmadığından bahisle takibe itiraz ettiği ve icra müdürlüğünce takibin durdurulduğu, alacaklı tarafından icra mahkemesine başvurularak itirazın kaldırılması ve tahliye talebinde bulunulduğu, İlk Derece Mahkemesince; talebin kabulü ile takibin devamına karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar arasında ilk olarak 15.12.2020 tarihli kira sözleşmesi imzalandığı, sonrasında tarafların tekrar bir araya gelerek aynı adreste bulunan taşınmaz için 25.05.2021 tarihinde yeniden kira sözleşmesini imzaladıkları, takibe dayanak kira sözleşmesinin de, 25.05.2021 tarihli kira sözleşmesi olduğu, 25.05.2021 tarihli kira sözleşmesinin 7.1 maddesinde "kiracı şirket 31.12.2022 tarihine kadar taşınmazı yukarıda belirtilen bedeli ödemek suretiyle tapuda satım ve devir almak zorundadır. Aksi takdirde kiracı şirket hiçbir şart ve koşul ileri sürmeden taşınmazı 21.12.2022 tarihinde tahliye edeceğini kabul ve taahhüt eder." olarak düzenlendiği, alacaklı tarafın da kira sözleşmesindeki bu maddeye dayalı olarak tahliyenin talep edildiği görülmekle, davalının süresi içinde yaptığı itirazında “tahliye taahhüdünün geçersiz olduğunu, kira sözleşmesinden sonra düzenlenmediğini ve şarta bağlı olduğunu" belirterek itirazda bulunduğu, haliyle bu nitelikteki itirazın tahliye taahhüdünün geçerliliğine yönelik itiraz olduğu, her ne kadar yenilenen kira sözleşmesi ile tahliye taahhüdünde bulunulmuş ise de; iş bu şarta bağlı tahliye taahhüdüne dayalı olarak dar yetkili icra mahkemesinden itirazın kaldırılması talep edilemeyeceği gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verildiği, davacı alacaklı tarafından temyiz yoluna başvurulduğu görülmüştür.

Her ne kadar, tahliye taahhüdünde var olduğu belirtilen koşul tahliye taahhüdünün geçerliliğini etkileyecek nitelikte değil ise de; 01.04.2021 tarihli kira sözleşmesi ile kiralanan tapuda 34.K2 pafta 1375 ada 1 parsel sayılı ve aynı tarihli sözleşmenin “Özel Koşullar” başlıklı kısmında yer alan 2. maddesinden anlaşılacağı üzere üzerinde bina olmayan boş arsadır.