muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3782, Karar No: 2014/3319, Tarih: 13.05.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/3782 E.  ,  2014/3319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İskenderun 2. Asliye Hukuk Hakimliği (Tic.Mah.Sıf.)

Tarihi :22.11.2012

Numarası :2010/312-2012/325

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağın tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptâli takibin devamı ve %40 icra inkâr giderimi tayini istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı yüklenici dava dışı İskenderun Belediyesi'ne ait kapalı spor salonu inşaatının yapımını üstlenmiş, kapalı spor salonu inşaatında kullanılmak üzere tribün koltuğu NBA standartlarında basketbol potası, hentbol kaleleri, skorbord, hakem ve oyuncu oturağı, tribünlerin epoksi kaplaması zeminine PVC yer kaplaması, zemine ithal şap dökümü, jimnastik salonu PVC kaplaması ve salon duvarlarının çökme bandı kaplaması işinin yapımını davacı taşeron şirkete vermiştir. Davacı işe başlamış edimini önemli oranda ifa etmiştir. Yanlar arasında yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Ancak akdî ilişkinin varlığı her iki yanın kabulü dahilindedir.

Uyuşmazlık iş bedeli ve ödemeler noktasında toplanmaktadır.

Eser sözleşmesi taraflara karşılıklı haklar ve borçlar yükleyen bir iş görme akdidir. Yüklenici eseri sözleşmeye teknik ve sanatsal ilkelere ve amaca uygun olarak imâl edip iş sahibine teslim etmekle iş sahibi de kararlaştırılan bedeli ödemekle mükelleftirler.

Dava konusu somut olayda davacı taşeron şirket İskenderun 4. İcra Müdürlüğü'nün 2010/8977 Esas sayılı dosyasında davalı yüklenici şirket hakkında 2 adet faturaya dayanarak bakiye 11.681,94 TL asıl alacak talebinde bulunmuş, davalı borçlunun itirazı üzerine takip durmuştur. Eldeki davada itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr giderimi talep edilmiştir. Yapılan yargılama sürecinde icra takip dosyası faturalar, sevk irsaliyeleri defter kayıtları getirtilmiş, tarafların göstermiş oldukları kanıtlar da toplandıktan sonra dosya üzerinde inceleme yapılıp mali müşavir bilirkişiden rapor alınmıştır. Düzenlenen raporda davacının defter kayıtlarına göre davalının 11.681,94 TL borcunun olduğu ifade edilmiştir.

Yerel mahkemece davacı şirket defterlerinin kapanış tasdikinin bulunmadığı bu nedenle defter kayıtlarının kanıt olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Yerel mahkemenin davanın reddine ilişkin hükmüne dayanak yaptığı red gerekçesi yeterli değildir. Şöyle ki taraflar arasındaki uyuşmazlık dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BY'nin 355. maddesinde tanımlanan eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup bu kapsamında araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme sonucunda elde edilen kanıtlara göre davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş yerinde tatbiki keşif yapılarak eser sözleşmesi konusunda konunun uzmanı teknik bilirkişi tayin edilip gerekli uygulama da sağlanarak 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 366. maddesi uyarınca işin yapıldığı tarihteki serbest piyasa rayiçlerine göre iş bedeli belirlenmeli, ödemeler de mahsup edildikten sonra elde edilecek sonuç dairesinde karar vermekten ibarettir.

Açıklanan olgular gözden uzak tutularak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2542, Karar No: 2020/7183, Tarih: 10.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/2542 E.  ,  2020/7183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TRABZON 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın ikametinde satışa hazır vaziyette uyuşturucu madde bulundurduğuna dair kolluk tarafından edinilen bilgiye istinaden, ikametten çıktıktan sonra durdurulan sanığın rızası ile 6 paket halindeki uyuşturucu maddeleri teslim ettikten sonra, ikamette sanık bilgi vermese dahi arama yapılarak uyuşturucu maddelerin bulunacağı aşamada, arama yapılmadan önce ikamette uyuşturucu maddelerin tam yerini söylediği gerekçesiyle, hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığı halde, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiride ve aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddenin TCK'nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine TCK'nın 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

2-Adli Tıp Kurumu Trabzon Grup Başkanlığı, Kimya İhtisas Dairesi, Narkotik Şubesince suç konusu maddelerden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanığın gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerekirken, yalnızca tutuklulukta geçirdiği sürelerin mahsubuna karar verilmesi,

4-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünden "TCK'nın 54/1. maddesi" ibaresinin çıkarılarak, yerine "TCK'nın 54/4. maddesi" ibaresinin eklenmesi ,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1-Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünden "TCK'nın 54/1. maddesi" ibaresinin çıkarılarak, yerine "TCK'nın 54/4. maddesi" ibaresinin eklenmesi ,

2-Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümüne " Trabzon Adli Emanetin 2014/901 sırasında kayıtlı 154.01 gram uyuşturucu maddenin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve Adli Tıp Kurumu Trabzon Grup Başkanlığı, Kimya İhtisas Dairesi, Narkotik Şubesince suça konu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerin" ibaresinin eklenmesi,

3-Hüküm fıkrasındaki TCK’nın 63. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi gereğince cezasından mahsubuna" şeklinde değiştirilmesi,

4-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

Suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25, Karar No: 2014/2300, Tarih: 03.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25 E.  ,  2014/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2011/332060

Mahkemesi : Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/05/2011

Numarası : 2011/111-2011/297

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, sanık Ş.. Ö.. müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14/12/1994 tarihli, 4448 sayılı kararı ile, 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen, tapuda maliye hazinesi adına kayıtlı bulunan, D..ilçesi, A..Köyü, 130 ada, 4 numaralı parsel üzerindeki taşınmaza, iş makinesi ile müdahalede bulunarak 22000 metre karelik arazinin 118 ve 1134 metre karelik iki ayrı yerinde, zeytin fidanları dikmek amacıyla çalı ve maki temizliği yapılarak, zeminin doğal yapısını tahrip ettikleri, bunun gerek sanıkların beyanlarından, gerek 05.02.2011 tarihli olay yeri inceleme tutanağından ve gerekse de 06.04.2011 tarihinde yapılan olay yeri keşfi sonrasında alınan 20.04.2011 tarihli zirai bilirkişi raporundan sabit olduğunun anlaşıldığı, her ne kadar olay yeri keşfine iştirak eden Aydın Belediyesi'nde görevli arkeoloğun 15.04.2011 tarihli raporunda, sanıklar tarafından iş makinesi ile maki ve çalı temizliği yapılan arazinin herhangi bir sit alanı veya korunması gerekli alan olmadığı belirtilmiş ise de, aynı keşfe iştirak eden fen bilirkişisinin 11.04.2011 tarihli raporunda, olay yerinin sit alanı içerisinde kalıp kalmadığı konusunda bir değerlendirmenin yapılmadığı, 07.02.2011 tarihli Didim Milet Müzesi Müdürlüğü'nün yazısında ise, söz konusu alanın 1. derece doğal sit alanı içerisinde yer aldığı belirtildiğinden, dosya kapsamına İzmir II numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 14.12.1994 tarih ve 4448 sayılı kararı da getirilerek olay yerinde kadastro teknisyeni ile yeniden keşfin yapılması ve olay yerinin sit alanı veya korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı alanı olup olmadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin edilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak sanıklar hakkında yazılı şekilde beraate karar verilmesi,

Kabule göre de,

Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık Ş.. Ö.. lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık Ş.. Ö.. müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5991, Karar No: 2014/6600, Tarih: 10.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/5991 E.  ,  2014/6600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının bozulmasına dair 09.12.2013 tarih, 2013/12089 Esas, 2013/18590 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 09.12.2013 tarih ve 2013/12089 Esas, 2013/18590 Karar sayılı kararında nafakaya ilişkin ifadelerin maddi hataya müstenit olarak yer aldığı, şikayetin ilama aykırılığa ilişkin olup, süresiz olarak inceleneceği yönünde bozma yapılmıştır.

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, anılan Kanun'un 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir yazılmasına ve 52,40 TL karar düzeltme harcı alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/2743, Karar No: 2013/6244, Tarih: 29.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/2743 E.  ,  2013/6244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili şikayetinde; borçlunun Almanya'da yaşaması sebebiyle kendisine takip dosyasından T.K. 25/a maddesine göre ödeme emri tebligatı yapıldığını, kendisinin 64 yaşında ve kalp hastası olduğunu, tebligat tarihinde raporlu olarak evinde yatmakta olduğunu, rahatsızlığı ve Almanya'daki aşırı kar yağışları nedeniyle vekaletnameyi ve ödeme emrini kendine geç ulaştırılabildiğini belirterek borca, ferilerine ve faize karşı gecikmiş itirazda bulunmuştur.

İİK'nun 65. maddesine dayanan gecikmiş itirazdan söz edilebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak, borçlunun bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememesi ve mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde İcra Mahkemesine bildirmesi gerekir.

Somut olayda şikayetçinin yurt dışında bulunması ve kış şartlarının ağır geçmesi ve buna ilişkin olarakda ibraz ettiği, gazete küpürleri mazereti ispata yeterli delil olarak kabul edilemez. Bu durumda gecikmiş itirazın koşullarının bulunmadığı dikkate alınarak başvurunun reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, HUMK 388/4. (HMK 297/4) maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16819, Karar No: 2016/2294, Tarih: 22.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/16819 E.  ,  2016/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/06/2015

Taraflar arasındaki iştirak nafakası artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dava dilekçesi ile; ortak çocuk ... için ödenen aylık 300.00.- TL iştirak nafakasının, yetersiz olduğunu ileri sürerek; aylık 900.00.- TL ye yükseltilmesine ve nafakanın her yıl artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi ile; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, iştirak nafakasının aylık 500.00.- TL ye yükseltilmesine ve her yıl enflasyon oranında artırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1.maddesinde; Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1.maddesi hükmü gereğince de; Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.(TMK. nun 329/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

TMK.'nun 331. maddesine göre; "Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır."

Somut olayda; küçük Melis Doğa'nın 20/01/2010 doğumlu olduğu, 11/06/2013 tarihinde açılan nafaka artırım davasında verilen 20/11/2013 tarihli karar ile iştirak nafakasının 250.00.- TL den 300.00.- TL ye yükseltildiği, bu kararın 03/01/2014 tarihinde kesinleştiği; eldeki davanın 27/11/2014 tarihinde açıldığı; davalının okul müdürü olduğu, 2.398.00.- TL maaş ,700.00.- TL ek ders ücreti aldığı, kira ödediği; davacının ise memur olduğu, 2.350.00.- TL maaş aldığı, kira geliri olduğu anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, ortak çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacının da çocuğun bakım ve eğitim masraflarına katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde; takdir edilen nafaka miktarı çoktur.

O halde, mahkemece; yukarıda açıklanan ile ve esaslar çerçevesinde, TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken; taraflar arasındaki dengeyi bozacak miktarda nafakaya hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

O halde, mahkemece; yukarıda açıklanan ile ve esaslar çerçevesinde, TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken; taraflar arasındaki dengeyi bozacak miktarda nafakaya hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, Yargıtayın yerleşik uygulamasına göre; takdir edilen nafaka miktarının gelecek yıllarda artırılması konusunda, oran olarak ÜFE oranı ,artış tarihi olarak da kararın kesinleştiği tarih benimsenmektedir. Mahkemece, takdir edilen nafaka miktarının her yıl enflasyon oranında artırılmasına karar verilmiş,diğer deyiş ile infazda tereddüt oluşturulmuştur. Anılan nedenlerle, mahkemenin bu konudaki uygulaması da isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13469, Karar No: 2018/2319, Tarih: 12.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13469 E.  ,  2018/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 05.11.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 214.629,40 TL'ye artırmıştır.

Davalı, istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 10.000,00 TL 'nin dava tarihi olan 06/02/2015 tarihinden , 204.629,43 TL'nin ise ıslah tarihi olan 05/11/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve

tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesinin de şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak ve sayaç okuma bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2)Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.