muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9593, Karar No: 2024/6963, Tarih: 04.07.2024

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1 ve 3 üncü maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yeniden yapılan incelemede, temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, direnme kararındaki tespit ve değerlendirmelerin yerinde olmasına, özellikle takdir edilen tazminatın tarafların sıfatı, saldırının ağırlığı, olay tarihi ve olayın gelişimi birlikte gözetildiğinde miktar olarak uygun bulunmasına göre usul ve kanuna uygun olup direnme kararına yönelik temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin ve davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi direnme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesi beşinci fıkrası gereğince taraflar yönünden ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya ve davalılara yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2270, Karar No: 2024/1132, Tarih: 26.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/2270 E.  ,  2024/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararlarının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ... Federasyonunun 20 Ağustos 2017 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurulu seçimlerinin usul ve Kanuna aykırı bir şekilde gerçekleştiğini ileri sürerek genel kurul kararlarının iptalini istemiş, davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 79/2 nci maddesine aykırı olarak ... Su Sporları Kulübü Derneği, ... Doğa Sporları İhtisas Spor Kulübü Derneği, ... Bisiklet Klübü Spor Kulübü Derneği, Karadenizspor Kulübü Derneği, Fındıklı Doğa ve Su Sporları Kulübü Derneği, ... Su Sporları Kulübü Derneği, İkizdere Dağcılık İhtisas Spor Kulübü Derneği, ... Pazar Gençlik Spor Kulübü Derneği (aynı tarih ve saatte yapılan iki farklı genel kurul tutanağı olması ve gündem maddeleri yönünde birbiri ile çelişkili olması nedeniyle), ... Belediye Spor Derneği, Yaylacılar Spor Kulübü Derneği, Yeşil ... Spor Kulübü Derneği ile Çorapçılar Spor Kulübü Derneği'nin genel kurul gündemlerinde ... ASKF'ye üye seçiminin ve federasyona üyelik başvurusunun yer almamasına ve genel kurul sırasında 4721 sayılı Kanun'un 79/2 nci fıkrasına uygun olarak azınlığın yazılı talebi de olmamasına rağmen ... 'ye üyelik başvurusu ve delege seçimi hususunun görüşülüp karara bağlanması nedenleriyle alınan bu üyelik başvuruları ve delege seçimlerinin yasaya aykırı olduğu ve yine ... Spor Kulübü'nün delegesi olmamasına rağmen olağanüstü genel kurula ...' ün katılarak oy kullanmış olması nedeniyle ....'na üye olarak seçilen kişilerin üyelik seçimlerinin usulüne uygun olarak yapılmadığı ve genel kurula katılma hakkı olmayan kişilerce genel kurulun yapıldığı gerekçeleriyle davanın kabulüne, ...'nun 20.08.2017 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurulu ve bu genel kurulda alınan kararların iptaline karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf isteği Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, davalı vekili temyize gelmiştir.

Dava, genel kurul kararlarının iptali isteğine ilişkindir.

Dava, genel kurul kararlarının iptali isteğine ilişkindir.

SONUÇ:Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden temyiz itirazlarının reddiyle usul ve Kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1438, Karar No: 2019/4933, Tarih: 24.10.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/1438 E.  ,  2019/4933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 2014/67 esas ve 2017/460 karar ve 10/05/2017 tarihli hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi tarafından verilen davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Dava, icra takibine konu edilen senetlerden dolayı borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, bu kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesinin 24.12.2018 tarihli kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı vekilince temyiz kanun yoluna başvurulmuş ve istinaf mahkemesince verilen 18.03.2019 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz talebi verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.Ancak davacı vekilinin temyiz talebi verilen bu ek karar ile reddedilmiş olduğu halde dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş olduğu anlaşılmıştır.

İstinaf mahkemesince verilen ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş olduğundan dolayı bu ek kararın taraflara tebliğ sağlanarak, ek kararın temyiz edilmesi halinde dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekirken, dosyada bu yönde yapılmış bir tebliğat ve temyiz talebi bulunmadığından dolayı gerekli usuli işlemlerin yapılması için dosyanın istinaf mahkemesine iade edilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın TETKİKSİZ İADESİNE, 24/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16182, Karar No: 2017/8683, Tarih: 06.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/16182 E.  ,  2017/8683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 367. maddesi uyarınca dava şartı olan ve Defterdarlık veya Vergi Dairesi Başkanlığınca verilmesi gereken 'mütalaa'nın verilmeyeceğinin anlaşılmış olması karşısında, yargılama şartının gerçekleşmemesi üzerine sanık hakkındaki kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesine göre düşürülmesi gerektiği, mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11459, Karar No: 2012/9720, Tarih: 26.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/11459 E.  ,  2012/9720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müsaderesine karar verilen sahte altın para olduğu iddia edilen eşyaların, bilirkişi raporu ve kabule göre altın olmadığı bu nedenle Darphane ve Damga Matbaasına gönderilmesine karar verilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye katılınmamıştır.

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5252 sayılı Yasayanın 5/2. maddesi uyarınca, suç tarihi itibariyle hürriyeti bağlayıcı ceza yanında hükmolunan adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 765 sayılı Yasanın 316/3. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan 489 lira adli para cezasının 450 liraya, 318.maddesinin uygulanması sonucunda belirlenen 244 lira adli para cezasının 225 liraya, aynı yasanın 59. maddesinin uygulanması sonucunda belirlenen 203 lira adli para cezasının da 187 Türk Lirasına indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17250, Karar No: 2019/3432, Tarih: 15.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/17250 E.  ,  2019/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

KARAR

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

22.10.2005 günü gerçekleşen iş kazasında Yüksek Sağlık Kurulu Raporuna istinaden %12 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelirin rücuan tazminine ilişkin davada, Mahkemece dava dışı sigortalı tarafından davalılardan Baştuğ Çelik San A.Ş’ye karşı açılan maddi tazminat davasında Adli Tıp Kurumu 3 İhtisas Kurulu tarafından sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının %6 olarak belirlemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanunun “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95. maddesinde (506 sayılı Kanunun 109. maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Genel Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öncelikle Adli Tıp Üst Kurulundan alınacak raporla, Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu tarafından belirlenen %6 oranı ile Yüksek Sağlık Kurulu tarafından belirlenen %12 iş gücü kayıp oranı arasındaki çelişkinin giderilmesi gerekmektedir. Sigortalının sürekli işgöremezlik oranında azalma var ise hangi tarihten itibaren azalma olduğu yoksa baştan itibaren mi %6 oranında kayıp olduğu belirlenecek şekilde, dava dışı sigortalının meslekte kazanma gücü kayıp oranı kesinleştirilmelidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1167, Karar No: 2025/4993, Tarih: 14.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/1167 E.  ,  2025/4993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/443 Esas, 2024/443 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Erciş 2. Asliye Hukuk ( Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 06.06.2024 Tarihli ve 2024/72 Esas Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun adresinin ... Mah. 165 Sok. No:17 .../Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bursa 1. Çocuk Mahkemesinin 19.07.2024 Tarihli ve 2024/443 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun (5395 sayılı Kanun)5 inci maddesinin b bendi uyarınca verilen eğitim tedbirinin uygulanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri

Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( a ) alt bendi şöyledir:

"" Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine,

Yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.”

C. Değerlendirme

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Erciş 2. Asliye Hukuk ( Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 29.03.2024 tarihli ve 2024/72 Esas, 2024/174 Karar sayılı kararında , korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince eğitim tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 06.06.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Erciş 2. Asliye Hukuk ( Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Erciş 2. Asliye Hukuk ( Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9350, Karar No: 2016/8489, Tarih: 12.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9350 E.  ,  2016/8489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 51/1-3-6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde tutulan kaza tespit tutanağında, tutanak mümzilerinin aracı kullanan kişiyi sanık olarak tespit etmesi, sanıkla birlikte araçta bulunan dayısı ...'ın tüm aşamalardaki ifadelerinde aracı kullanan kişinin sanık olduğu şeklindeki beyanı ile sanığın ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde, olayın 310 promil alkollü olan sanık idaresindeki araç ile meydana geldiğinde bir tereddüt bulunmadığından, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, 310 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, yazılı şekilde ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5361, Karar No: 2018/4722, Tarih: 28.03.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/5361 E.  ,  2018/4722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Somut olayda müştekinin işyerinden 3,50 TL bozuk para ile bir kutu kibrit çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Soruşturma dosyasındaki tutanağa göre;sanığın kolluk tarafından şüphe nedeniyle yakalandığında üst aramasında elde edilen malları müştekiye ait yerden çaldığını beyan etmesi ve yer göstermesi ile müştekiye ait malların iadesinin sağladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 168./1 maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

3-5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3.maddesinde öngörülen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, kasten işlenen suçlarda mahkumiyetin yasal sonucu olduğu ve hükmedilen ceza süresine bakılmaksızın uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23489, Karar No: 2018/1684, Tarih: 20.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/23489 E.  ,  2018/1684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa İİK’nın 349/5. maddesine uygun şerhi barındıran duruşma davetiyesi gönderilmeden yargılama yapılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.