muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6541, Karar No: 2010/14827, Tarih: 09.11.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/6541 E.  ,  2010/14827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya ait mecurda kiracı olduğunu, davalının 16.6.2008 tarihli ihtarı ile mecurun tahliyesini talep ettiğini ve dükkana da gelerek dükkanı boşaltmasını şifahen de istediğini, mecuru 2008 yılı temmuz ayında tahliye ederek anahtarını davalıya teslim ettiğini, ancak davalı tarafından aleyhine 2008 yılı temmuz ayından 2009 yılı mayıs ayına kadar olan kira bedellerine ilişkin icra takibi yapıldığını, takipten gecikmeli olarak haberdar olduğunu bildirerek borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davacı-kiracı aleyhine 2008 yılı Haziran ayı kira bedelinin ödenmemesi üzerine Kandıra İcra Müdürlüğü'nün 2008/844 sayılı dosyasıyla icra takibi yaptığını, takipten önce de davacıya sözleşme şartlarına uyması ve kira bedellerini sözleşme gereği ödemesini, aksi halde tahliyesini isteyeceğini ... 3. Noterliği'nin 16.06.2008 tarihli ihtarnamesi ile ihtar ettiğini, kiralanan ... yerinde 23.08.2008 tarihinde yapılan haciz işlemi sırasında davacının kiralananı, bilgisi dışında boşaltıp terk ettiğinin anlaşıldığını, kiralananı kilitleyerek terk ettiğinin tespit edildiğini, kira sözleşmesinin iki taraflı sözleşme olduğunu, davacının tek taraflı iradesi ile sözleşmeyi sona erdiremeyeceğini, sözleşme gereği davacının dönem sonuna kadar olan kira bedelini ödemek zorunda olduğunu, böyle olunca davacı aleyhine yapılan takip ile 2008 yılı temmuz – 2009 yılı mayıs ayları arası kira bedellerinin tahsili yoluna 2010/6541-14827

Gittiğini, mecurun 2009 yılı nisan ayı sonuna kadar boş kaldığını, kiraya verilemediğini, buna göre davacının ancak 2009 yılı mayıs ayı için talebinin kabul edilebileceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddi ile alacağın % 40‘ı oranında tazminatın davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın reddi ile alacağın % 40‘ı oranında tazminatın davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 1.6.2007 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli olup yıl itibariyle 5 ayrı döneme ayrılmış, dönem itibariyle kira bedellerinin dört eşit taksitte ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davalı kiralayan, taşınmazın dönem sonu gelmeden davacının tahliyesi üzerine sözleşmenin 2.dönemine isabet eden 2008 yılı Temmuz ayından dönem sonuna kadar olan 11 aylık kira bedelinin ödetilmesi için icra takibine girişmiştir. Davacı-kiracının henüz kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı bozarak, kiralananı tahliye ettiği uyuşmazlık konusu değildir. Bu durumda, kural olarak kiracı kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Ancak davalı kiralayanın da bu yeri yeniden kiraya verme gayreti içine girmesi ve böylece zararın artmasını önlemesi BK. 98 md. hükmü delaletiyle aynı kanunun 44. md. hükmü gereğidir. Bu nedenle davacı kiracı, kiralananı tahliye tarihinden itibaren normal koşullar altında yeniden kiraya verilebilme suresi için kira parasından sorumlu tutulmalıdır. Bunun tespit edilebilmesi için de öncelikle mecurun tahliye tarihinin saptanması zorunludur. Her ne kadar davacı kiracı 2008 yılı Temmuz ayı başında mecuru tahliye ederek anahtarı davalıya teslim ettiğini savunmuş ise de, bu savunmasını yasal delillerle ispat edememiştir. Öyle ise, davalının ileri sürdüğü ve icra takip dosyası içeriğinde yer alan haciz tutanağından da anlaşıldığı üzere 23.8.2008 tarihinin tahliye tarihi olarak kabulü gerekir. Öyle ise mahkemece, uzman bilirkişi eliyle, kiralananın 23.8.2008 tarihinden itibaren aynı koşullarla ne kadar süre içerisinde kiraya verilebileceği saptanmalı, davalının 2009 yılı Mayıs ayına ilişkin kabul beyanı da gözetilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Aksine düşünce ile tanık beyanları nazara alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-İİK'nun 72/4. maddesine göre, alacaklı lehine tazminata hükmedilebilmek için borçlunun mahkemeden takibin durdurulması veya paranın alacaklıya ödenmemesi hususunda bir 2010/6541-14827

ihtiyati tedbir kararı almış ve bu yüzden alacaklının alacağını geç almasına sebebiyet vermiş olması gerekir. Somut olayda talep üzerine mahkemece ihtiyati tedbir kararı verilmiş, ancak icra veznesine yatan bir bedel olmadığından alacaklının alacağına geç kavuşmasından bahsedilemez. Bu nedenle davalı alacaklı lehine %40 tazminata karar verilemez. Mahkemece bu yön gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

ihtiyati tedbir kararı almış ve bu yüzden alacaklının alacağını geç almasına sebebiyet vermiş olması gerekir. Somut olayda talep üzerine mahkemece ihtiyati tedbir kararı verilmiş, ancak icra veznesine yatan bir bedel olmadığından alacaklının alacağına geç kavuşmasından bahsedilemez. Bu nedenle davalı alacaklı lehine %40 tazminata karar verilemez. Mahkemece bu yön gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, temyiz olunan kararın 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA,peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 9.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/951, Karar No: 2012/105, Tarih: 09.02.2012

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/951 E.  ,  2012/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 8.7.2010 gün, 2123-6572 sayılı, 4.Hukuk Dairesinin 27.9.2011 gün 8492-9668 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Uyuşmazlık, taşıma ilişkisi nedeniyle meydana gelen emtia zararının tahsili isteminden kaynaklanmaktadır.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 11.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ : Dosyanın 11.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/43663, Karar No: 2015/36468, Tarih: 11.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/43663 E.  ,  2015/36468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı .. Belediye Başkanlığı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ...Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 3403 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 5398 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 4858,20 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 4858,20 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 3403 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 5398 TL yapı bedeli ile 539,80 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı...Kentsel Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin % 10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına peşin alınan 331,90 TL harcın istek halinde davalı ... Belediye Başkanlığı'na iadesine, 11/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2016/17891, Karar No: 2018/3669, Tarih: 09.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/17891 E.  ,  2018/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin açılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, vasiyetnamenin açılıp okunduğunun tespitine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde mirasçı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve lehine vasiyette bulunulan ...'nın karar başlığında adının bulunmaması maddi hataya müstenit olup, mahallinde düzeltilebilir olmasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2835, Karar No: 2024/14399, Tarih: 02.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/2835 E.  ,  2024/14399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/884 Değişik İş

İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2022/538 Esas, 2023/256 Karar sayılı uyarlama kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2023 tarihli ve 2023/884 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 18.12.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.03.2024 tarihli ve 2024/2511 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31017 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31017 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalafet suçundan sanık ...'ün, anılan Kanun'un 359/b maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2015 tarihli ve 2013/147 esas, 2015/350 sayılı kararının Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17/12/2020 tarihli ve 2020/2850 esas, 2020/7468 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini takiben, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15/04/2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4, 5 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle uyarlama yapılması talebini müteakip, duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması sonunda, İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2015 tarihli hükmün iptaline, sanığın 7394 sayılı Kanun ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/b ve 5237 sayılı Kanun’un 43/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/05/2023 tarihli ve 2022/538 esas, 2023/256 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/12/2023 tarihli ve 2023/884 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2015 tarihli kararı ile 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesi uyarınca verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesini müteakip, anılan Kanun'un ilgili suç maddesine yönelik, 7394 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler uyarınca yapılan uyarlama talebi üzerine duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması neticesinde, sanığın 2008 ve 2009 takvim yılları içerisinde işlediği sahte belge düzenleme suçunun yeni düzenleme ile "tek suç" kabul edildiğinden bahisle mahkumiyetine karar verilip, birden fazla takvim yılı ve vergileme dönemi içerisinde aynı suçu birden fazla kez işlediğinden bahisle cezasının 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince artırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

15/04/2022 tarihinde yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkrada yer alan, "(Ek fıkra:8/4/2022-7394/4 md.) Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki düzenlemeye göre birden fazla takvim yıllarına ve yıllar içerisinde işlenen suçlara ilişkin, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen tek bir zincirleme suç hükmü uygulanmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği nazara alındığında,

Somut incelemeye konu dosyada, adı geçen sanığın 2008 ve 2009 takvim yılları içerisinde sahte belge düzenleme suçunu işlediğinden bahisle yapılan yargılama sonunda ayrı ayrı mahkumiyetine dair İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13/10/2015 tarihli ve 2013/147 esas, 2015/350 sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17/12/2020 tarihli ve 2020/2850 esas, 2020/7468 karar sayılı ilamı ile 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna yönelik kurulan hükmün onandığı, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna yönelik kurulan hükmün ise bozulduğu, bozma sonrası yeniden yapılan yargılama sonunda ise İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2022 tarihli ve 2021/40 esas, 2022/164 sayılı kararı "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği ve kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 21/12/2022 tarihli ve 2022/9592 esas, 2022/20779 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği ve 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme eyleminin uyarlama yargılamasına konu edilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; 7394 sayılı Kanun ile değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca uyarlama yargılaması yapılarak hükümlünün hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesinin gerektiği, bununla birlikte; İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2013/147 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararı ile hükümlünün 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ayrı ayrı 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17.12.2020 tarihli ve 2020/2850 Esas, 2020/7468 Karar sayılı ilamı ile 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanmasına, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılamada, İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/40 Esas, 2022/164 Karar sayılı kararı ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden zamanaşımının gerçekleştiği gerekçesiyle düşme hükmü kurulduğu ve bu hükmün de Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 21.12.2022 tarihli ve 2022/9592 Esas, 2022/20779 Karar sayılı ilamı ile onandığı, bu nedenle 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun uyarlama yargılamasına konu yapılamayacağı gözetilmeden, her iki takvim yılı yönünden de zincirleme suç hükümleri uygulanarak hükümlünün 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında; itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2023 tarihli ve 2023/884 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31959, Karar No: 2015/19945, Tarih: 24.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/31959 E.  ,  2015/19945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın bıçakla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan dava dosyası getirtilerek incelenmesi, mümkün olduğunda davaların birleştirilmesi, aksi halde bu davayı ilgilendiren evrakın onaylı suretleri dosya kapsamına alınarak suça konu bıçağın ne şekilde ele geçirildiği araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.