muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17929, Karar No: 2021/24834, Tarih: 19.10.2021

Ayrıca 2011 tarihli İnsan Tüketimi Amacıyla Kullanılmayan Hayvansal Yan Ürünler Yönetmeliği’nin 2/2-ı ve 4/g maddelerine göre “Çiftlikte yetiştirilen balıklar hariç çiftlik hayvanlarının, altlık olarak kullanılan saman ve talaş parçaları ile karışık olsun veya olmasın dışkı ve idrarı” şeklinde tanımlanan gübre, anılan Yönetmeliğin kapsamı dışında bırakılmıştır.

2004 tarihli Hayvancılık İşletmelerinin Kuruluş, Çalışma, Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelik ile 2006 tarihli Hayvancılık İşletmelerinin Kuruluş, Çalışma, Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmelikte hayvan dışkılarının depolanması, uzaklaştırılması ve imhası ile ilgili düzenlemeler ve aykırılık halinde idarî yaptırım öngören kurallar bulunmasına karşın, sırasıyla 9/8/2006 ve 29/12/2010 tarihlerinde yürürlükten kalkan bu yönetmeliklerden sonra kabul edilip yürürlüğe konulan 2011 tarihli Çiftlik Hayvanlarının Refahına İlişkin Yönetmelik ile 31/12/2013 tarihinde yürürlüğe giren Canlı Hayvan Ticareti Yapan Satıcıların Çalışma ve Denetlenmesi ile İlgili Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’de bu konularda bir düzenleme yapılmamıştır.

Yapılan açıklamalara göre; fekal atığın alıcı ortam olan suya atılması halinde SKKY’nin 3, 6. maddelerine göre, suyun niteliği (akarsu, göl, deniz vs) ve eylemdeki kusurluluk biçimine göre aynı Yönetmeliğin 4, 16/a-b, 23. maddelerinde öngörülen yasaklar ve yükümlülüklere aykırı davranmak suretiyle çevre kirliliğine yol açılması eylemi nedeniyle TCK’nın 181 ya da 182 maddesindeki suç oluşacaktır. Fekal atığın alıcı ortam olan toprağa verilmesi halinde ise, toprak kirliliğinin ya da kirlenme ihtimalinin gerçekleştiğinden bahsedilemez. Toprağa bırakılan fekal atığın, varlığı kanıtlanmış yeraltı sularını kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıdığı durumlarda “Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkında Yönetmelik” hükümlerine göre değerlendirme yapılması gerekecektir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanıkların, Kadınhanı ilçesi Hacıpirli Mahallesi Karaçalı Mevkii 0 ada 779-780-781-782 nolu parsellerin kuzeyi ile ... köyü yolunun batısında bulunan tapulamaya tabi olmayan yol boşluğu olarak bırakılmış 11007,77 metrekarelik taşınmaza hayvan dışkısı, tavuk ölüleri, tavuk dışkısı dökmek suretiyle çevreyi kasten kirlettikleri iddiasıyla dava açılmıştır.

Tavuk gübreleri açısından değerlendirme yapıldığında; yargılamaya konu somut olayda; fekal atık bırakılan alıcı ortam olan toprağın altında, Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkında Yönetmeliğin 4/ö maddesindeki tanıma uygun, durgun veya hareket halindeki bir suyun varlığı kanıtlanmamıştır.

Tavuk gübreleri açısından değerlendirme yapıldığında; yargılamaya konu somut olayda; fekal atık bırakılan alıcı ortam olan toprağın altında, Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkında Yönetmeliğin 4/ö maddesindeki tanıma uygun, durgun veya hareket halindeki bir suyun varlığı kanıtlanmamıştır.

5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun 5/2. maddesi gereğince hayvan sahipleri, sahip oldukları hayvanlardan kaynaklanan çevre kirliliğini ve insanlara verilebilecek zarar ve rahatsızlıkları önleyici tedbirleri almakla yükümlüdürler. Aynı Kanun’un 28/b maddesinde ise 5/2. fıkrada öngörülen hayvanların sahiplenilmesi ve bakımı ile ilgili yasaklara ve yükümlülüklere uymayan ve alınması gereken önlemleri almayanlara idari para cezası verileceği hükme bağlanmıştır.

Yukarıda (II) nolu kısımda açıklandığı üzere, fekal atık, alıcı ortam olan toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atık olmadığından alıcı ortam olan toprağın, dolayısıyla çevrenin kirletilmesi suçu oluşmayacaktır. Ancak hayvanlardan kaynaklanan fekal atık muhafaza edilirken, zamanında ve yeterli seviyede tedbir alma yükümlülüğüne aykırı davranılarak üçüncü kişilerin rahatsız edildiği veya üçüncü kişilere zarar verildiği takdirde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 24 ve 5199 sayılı Kanun’un 5/2, 28/b maddeleri gereğince idari para cezası verilip verilmeyeceğinin de tartışılması gerekir.

Tavuk ölüleri açısından toprak kirliliğinin oluşup oluşmadığına gelince; tavuk ölüsünün, eylem tarihi itibariyle yürürlükte olan 2008 tarihli Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-1’inde yer alan atık sınıfında olmadığı, dolayısıyla eylemin toprak kirliliğine neden olmayacağı kabul edilmelidir.

Alıcı ortamı kirletmeyen, kirletme ihtimali olmayan, sadece görsel kirlilik oluşturan ve basit bir çaba ve az masraf ile giderilmesi, ortamdan uzaklaştırılması mümkün olan yüzeysel kirlenme, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 20/s bendinden düzenleme ile idari para cezası yaptırımına bağlanmıştır.

Yukarıda (II) nolu kısımda açıklandığı üzere, fekal atık, alıcı ortam olan toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atık olmadığından alıcı ortam olan toprağın, dolayısıyla çevrenin kirletilmesi suçu oluşmayacaktır. Ancak sanığın, sahibi olduğu hayvanlardan kaynaklanan fekal atığı muhafaza ederken, zamanında ve yeterli seviyede tedbir alma yükümlülüğüne aykırı davranarak üçüncü kişileri rahatsız ettiği veya üçüncü kişilere zarar verdiği takdirde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 24 ve 5199 sayılı Kanun’un 5/2, 28/b maddeleri gereğince idari para cezası verilip verilmeyeceğinin de tartışılması gerekir.

Bu suretle eylemin suç oluşturmadığı gözetilerek, yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri uyarınca idari para cezası uygulanma ihtimali tartışılmadan eksik inceleme ile sanıkların beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Kabule göre de,

Bu suretle eylemin suç oluşturmadığı gözetilerek, yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri uyarınca idari para cezası uygulanma ihtimali tartışılmadan eksik inceleme ile sanıkların beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Kabule göre de,

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK’nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “ hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... ile ... müdafisi ve müşteki ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, sanık ... hakkında kurulan hükmün sair yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11823, Karar No: 2017/25571, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11823 E.  ,  2017/25571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/783, Karar No: 2020/3155, Tarih: 16.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/783 E.  ,  2020/3155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2007 takvim yılına ilişkin kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanık hakkında mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, Mahkemenin gerekçesinde sanığın 2007 ve 2008 vergilendirme dönemlerinde sahte belge kullanmak suretiyle vergi kaçırdığı kabul edilmiş olmasına rağmen, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde 2007 takvim yılına ilişkin hüküm kurulurken 2008 yılından bahsedilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi bir hata olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olup; suç konusu son fatura 31.12.2007 tarihli olup, KDV indiriminde kullanıldığından, 25.01.2008 olarak belirlenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 Sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-2008 takvim yılına ilişkin kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, sanığın suç kastı ile hareket ettiği yönünde vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, Mahkemenin kabulünün de aynı yönde olduğu halde hüküm fıkrasında eylemin “vergi kanunları uyarınca tutulan veya düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan belgelerin asıl veya suretlerini sahte olarak düzenlemek” şeklinde ifade edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. bendinden “vergi kanunları uyarınca tutulan veya düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan belgelerin asıl veya suretlerini sahte olarak düzenlemek” ibaresi çıkartılıp, yerine “sahte fatura kullanma” ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

16.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6577, Karar No: 2017/2758, Tarih: 19.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6577 E.  ,  2017/2758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 10.02.2015 tarih ve 2014/2852 esas, 2015/734 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki 14.03.2005 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak yapılan inşaattaki eksik ve ayıplı işler bedelinin tahsilini talep ve dava etmiş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemiz'in 10.02.2015 tarih, 2014/2852 esas ve 2015/734 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili ile karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dairemizin bozma ilamında, davacı arsa sahibine kalan 6 numaralı bağımsız bölümde, balkonun yatak odasına ilave edilerek çıkma yapılması hususunda, davalı yükleniciye tadilat projesi hazırlaması için süre verilmesi, aksi halde, masrafının tahsili kararı verilmesi belirtilmiş ise de; konuya ilişkin belediye yazılarında, projedeki çelişkinin çizime dayalı maddi hatadan kaynaklandığı bildirildiği gibi, yapı kullanma izin belgesinin alındığı, bu belgenin iptali yönünde herhangi bir dava açılmadığı dikkate alındığında davacının kapalı çıkma hususunda talepte bulunamayacağı açıktır.

Bunun yanında, bozma ilamında belirlenen, sözleşme gereği daire zeminine ve komşu daire duvarına yapılması gereken ses ve ısı yalıtımı, çatıda güneş enerjisi cihazlarının ve Tv antenlerinin montajı için inşa edilen platformda ısı ve su izolasyonlarının sözleşmeye uygun olarak yapılması, zemin suyunu önlemek gayesi ile binanın çevresine drenaj yapılması ve bodrumu zemin suyundan korumak için yapılması gereken izolasyon için talep edilen masrafların değerlendirilmesi gerektiği açıklanmış ise de; kök bilirkişi raporunda, bu imalatlar hakkında değerlendirme yapılabilmesi için zemin ve duvarda kırma-sökme işlemlerinin yapılması gerektiği vurgulanmış, mahkemece, kırma işleminin yapılabilmesi için ek keşif kararları verilmiş; ancak davacılar vekili 25.05.2010 ve 22.11.2012 günlü celselerde, ek keşif talebinden vazgeçtiklerini, mevcut raporlara göre karar verilmesini bildirmiş, bundan sonra bu konularda keşif ara kararı verilmemiştir. Bu durumda, anılan talepler ıspatlanamadığından, mahkemece bu taleplerin reddi sonuç itibariyle doğru olmuştur.

Keza, bozma ilamında yer alan yağmur oluklarının sökülerek sözleşmeye uygun olarak yeniden yapılması ve teras ve çatı sahasının bir ark içinde toplanarak rögara bağlanmak üzere konulan süzgecin dondurulması imalatları açık ayıp olduğundan ve açık ayıplar için süresinde ayıp ihbarı yapılmadığından red kararı verilmesi doğrudur.

İzah edilen nedenlerle, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu ve onanması gerektiği halde Dairemizce sehven bozulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşılmıştır.

Keza, bozma ilamında yer alan yağmur oluklarının sökülerek sözleşmeye uygun olarak yeniden yapılması ve teras ve çatı sahasının bir ark içinde toplanarak rögara bağlanmak üzere konulan süzgecin dondurulması imalatları açık ayıp olduğundan ve açık ayıplar için süresinde ayıp ihbarı yapılmadığından red kararı verilmesi doğrudur.

İzah edilen nedenlerle, mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu ve onanması gerektiği halde Dairemizce sehven bozulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemiz'in 10.02.2015 tarih, 2014/2852 esas ve 2015/734 karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak, mahkeme kararının ONANMASINA, karar düzeltme peşin harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4363, Karar No: 2021/5800, Tarih: 29.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/4363 E.  ,  2021/5800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 17/04/2020 tarih 2020/İHK-8578 sayılı itirazın kısmen kabulü ile başvurunun kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Avukat ..., 30.07.2021 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduğunu, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini bildirdiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE, 29/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5249, Karar No: 2018/9622, Tarih: 28.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5249 E.  ,  2018/9622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mükellef olan sanıktan, usulüne uygun tebligat ile istenmiş olmasına rağmen, varlığı noter tasdik kayıtları ile sabit olan 2010-2011 yılı defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği iddia edilerek açılan davada;

1- 213 sayılı VUK'nin 139/2. maddesinde, incelemenin dairede yapılmasını gerektiren nedenlerden birinin varlığı önceden belirlenmeden faaliyetini sürdüren mükelleflere defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatların hukuki sonuç doğurmaması; dosya arasında bulunan vergi suçu raporu ve ekindeki belgelerden sanığın işyerinin tebligat tarihinde faal olmadığına ilişkin bir tespitte bulunulmaması; sanığın savunmasında, kendisinde olan faturaları vergi dairesine ibraz ettiğini, ancak defterleri ibraz edemediğini, defterlerin muhasebecide olduğunu beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için; işyerinin tebligat tarihinde faal olup olmadığının araştırılması, tebligat tarihinde işyerinin faaliyette olmadığının tespiti halinde, vergi incelemesinin işyerinde yapılması zorunluluğunun bulunmadığının ve 213 sayılı VUK'nin 139/2. maddesindeki istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceği; faal olduğunun tespiti halinde ise, incelemenin dairede yapılmasına imkan veren 213 sayılı VUK'nin 139/2. maddesindeki istisnalarından birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi dairesinden sorulup, buna ilişkin bir tespit varsa belgesinin istenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 28.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3196, Karar No: 2020/10110, Tarih: 07.12.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/3196 E.  ,  2020/10110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasında "davacı borçlu vekilinin" yerine "davalı alacaklı vekilinin" şeklindeki yazılmasının maddi hataya müstenit olduğunun anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 54,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 07/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4929, Karar No: 2017/7190, Tarih: 03.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/4929 E.  ,  2017/7190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalılar vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar ........ vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... olan ....ı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile...e verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ...'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında Soma Kömür İşletmeleri A.Ş.'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

.../...