muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6922, Karar No: 2016/7289, Tarih: 29.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6922 E.  ,  2016/7289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı davalının Sulama Birliği Başkanlığına ait pompa istasyonlarında görevli olarak çalışırken görevini gereği yapmaması ve şahsi hataları nedeniyle malzeme ve istasyonda en az 10.000,00 TL zararının oluşmasına neden olduğunu davalının kendilerine ait pompa 22 istasyonunda görevli iken 22/07/2009 tarihinde görev yerini terk edip denge deposunun çökmesine ve daha sonra da yanlış by-pass yaparak istasyonu su basmasına neden olduğunu, davalının görevini ihmali nedeniyle birçok kez uyarıldığını ve hakkında tutanaklar tutulduğunu, bu nedenle pompa 22 ve pompa 23 istasyonunda scada (otomasyonda) sisteminde ve bu pompalar ile pompa 33 haberleşme sistemleri ve kontrollerinde büyük hasarlar meydana gelmiş olduğunu, davalının neden olduğu zararlar ve kullanılamaz hale gelen malzemelerin fiyatları, bu malzemelerin Türkiye'deki tek satıcısı olan SYS Şirketinden sorulmuş olup, buna göre kendisinin sadece bu malzemeler yönünden 4.767,00 EURO zararının meydana geldiğini bildirerek 10.000,00 TL zarar bedelinin olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 22/07/2009 tarihinde meydana gelen zararlara ilişkin olarak davacı ve dava dışı şirketin aralarındaki sözleşme gereği sorumluluğun ..... Nakliyat Turizm İnş. Tic. Ltd. Şti.'nde olmasından dolayı davanın husumetten reddinin gerektiğini, kendisinin ilkokul mezunu olduğundan pompaların çalıştırılmasına ilişkin herhangi bir teknik bilgisinin olmadığını ve kendisine teknik konularda veya başkaca konularda eğitim verilmediğini, bu nedenle pompalar konusunda da herhangi bir tecrübesinin de söz konusu olmadığını, kıdem tazminatı ve alacak davası açması ve dosyanın bilirkişiden dönmesinden sonra bu tazminat davasının açılmasının da davacı tarafın kötü niyetli olarak hareket ettiğini gösterdiğini, ileri sürerek öncelikle davanın husumetten reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece 31/12/2013 tarihli bilirkişi raporunda; dosya içerisinde yapılan incelemede 24.07.2009 tarihinde Pompa 22 İstasyonu Hasar Tespit Tutanağının ve aynı tarihte ....nca ... Nak.San.Tic.Ltd.Şti. ne yazılan zarar tutarı meblağının tespit edilen 4764 Euro toplam değerin içerisinde zarar gören malzemeler listesinde 3. Maddede belirtilen ‘‘Pompa 33 ve P22 istasyonları arası radyo haberleşmesi bozulmuştur’’ ifadesinin muhteviyatın ve somut olay ile bağının ne olduğunun anlaşılmadığını bu nedenle dava dilekçesine ekli fatura muhteviyatlarından, zarar gören malzemeler listesinde 3. Maddede belirtilen 950 Euro bedelli faturanın, somut olay bakımından değerlendirmeye alınmadığı gerekçesiyle somut olay bakımından davacı kurumun uğradığı zarar miktarı, (4764 – 950) = 3814 Euro, olarak kabul edildiği söz konusu zarar miktarının, davalı işçinin kusur oranı olan %40'a oranlanması suretiyle, dava tarihi olan 04/07/2012 tarihi itibariyle ...'nın Euro kuru üzerinden hesaplanan 8.602,10-TL maddi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Somut olayda davalının dava dışı .... ...Şti.'nin personeli olup, davacı ile dava dışı Şirket arasındaki sözleşme uyarında davalının davacı bünyesinde çalışmakta olduğu; yani davalının taşeron işçisi, davacının da asıl işveren oldukları, bununla birlikte davalının, her ne kadar davacı ile davalı arasında doğrudan bir iş akdi olmasa da, davalının uzun yıllardan beri davacı Birlik bünyesinde çalıştığı; 22/07/2009 tarihinde, davalının görev yapmakta olduğu, davacı ...'ne ait 22 nolu Pompada meydana gelen olay nedeniyle maddi zarar meydana geldiği olay yerinde bir Elektrik Mühendisi, bir İş Güvenliği Uzmanı, bir Makine Mühendisi ve bir Fen Bilirkişisi eşliğinde keşif icra edilmiş, keşif mahallinde davacı tanıkları dinlenmiş, 31/12/2013 tarihli bilirkişi raporunda meydana gelen olayda davacı kurumun %60, davalının ise %40 oranında kusurlu oldukları; bununla birlikte davacı tarafından dosyaya ibraz edilen ve dava konusu olay nedeniyle uğranılan zarar kalemlerine kanıt olarak gösterilen "radyo haberleşme arızası"nın somut olayla bağlantısının kurulamadığını, dolayısıyla somut olayda meydana gelen zararın 3.814,00 Euro olduğu bildirilmiş, davalı vekili tarafından, davalı asilin üstlendiği asıl işin mahiyetinin "bekçilik" olduğu belirtilerek, bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilmiş olan 31/12/2013 tarihli rapora itiraz edildiği görülmüş; bu doğrultuda, davacı asıl işveren Sulama Birliği Başkanlığı ile, dava dışı alt işveren ..... Ltd.Şti. arasındaki sözleşmenin bir sureti getirtilmiş davalı vekilinin itirazları doğrultusunda dosya ek rapor tanzimi için bilirkişi heyetine verilmiş, İş Güvenliği 07/08/2014 tarihli ek bilirkişi raporunda meydana gelen olayda davacı asıl işveren Sulama Birliği'nin %10, dava dışı alt işveren ..... Ltd.Şti.'nin %50, davalı işçinin ise %40 oranında kusurlu oldukları bildirilmiştir.

Her ne kadar mahkemece davacı kurumun uğradığı zarar miktarı, (4764-950) = 3814 Euro olarak kabul edilmiş; söz konusu zarar miktarının, davalı işçinin kusur oranı olan %40'a oranlanması suretiyle, dava tarihi olan 04/07/2012 tarihi itibariyle ....'nın Euro kuru üzerinden hesaplanan 8.602,10 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği belirtilmişse de ; davalının sorumlu olduğu miktarın hesabında, davacının uğradığı zarar miktarının haksız fiil tarihindeki .... Euro kuru üzerinden tespiti ve davalının kusur oranına göre belirlenmesi gerekirken dava tarihindeki Euro kuruna göre hesaplanması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcını davacıya yükletilmesine, 29/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19773, Karar No: 2023/4614, Tarih: 13.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/19773 E.  ,  2023/4614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/312 E., 2015/817 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2.Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/312 Esas, 2015/817 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın ibraz ettiği sözleşmedeki ... ve Teknoloji Hizmetleri Limited Şirketi isimli bir şirket olup olmadığının İstanbul Ticaret Sicil Memurluğundan araştırılarak varsa bu şirket yetkililerinin dinlenerek sanığın savunmasının doğru olup olmadığının tespiti, ayrıca müştekiyi aradığı belirtilen telefon hattı sahibi olan ...'ün dinlenerek söz konusu telefonun kendisine ait olup olmadığının, sanığın şirket ile alakası olup olmadığı, müştekiyi kendisinin arayıp aramadığı hususlarının sorularak sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile sanığın savunmalarına itibar edilerek beraat kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, Tüketici Hakem Heyetinden aradığını söyleyen şahısın, bugüne kadar çekmiş olduğu kredilerin dosya masrafı olan 630 TL tutarlı parayı geri alabileceğini ancak bunun için kredi kartından 200 TL çekim gerçekleştirilmesi gerektiğini söyleyerek müştekiden kredi kartı bilgilerini aldığı ve kredi kartından 14.08.2014 günü bilgisi ve rızası dışında 200 TL'lik çekim işlemi yapıldığı, işlemi gerçekleştiren firmanın yetkilisi olan sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Akbank 01.10.2014 tarihli yazı cevabında, müşteki kredi kartı ile internet üzerinden 3D Secure şifresi ile Finansbank üye iş yeri ... Bilgisayar isimli firma tarafından 15.08.2014 tarihinde 200 TL'lik harcama gerçekleştirildiği, işleme ve iş yerine ait detay bilgilerinin ilgili bankadan talep edilmesi gerektiği, ... Bilgisayar isimli iş yerinden bankalarına ulaşan itiraz dilekçeleri örnekleri ve kredi kartı hesap ekstresi yazı ekinde gönderilmiştir.

2.Akbank 01.10.2014 tarihli yazı cevabında, müşteki kredi kartı ile internet üzerinden 3D Secure şifresi ile Finansbank üye iş yeri ... Bilgisayar isimli firma tarafından 15.08.2014 tarihinde 200 TL'lik harcama gerçekleştirildiği, işleme ve iş yerine ait detay bilgilerinin ilgili bankadan talep edilmesi gerektiği, ... Bilgisayar isimli iş yerinden bankalarına ulaşan itiraz dilekçeleri örnekleri ve kredi kartı hesap ekstresi yazı ekinde gönderilmiştir.

3.... Telekomunikasyon A.Ş. 08.11.2014 tarihli yazı cevabında, 0 8505322451 nolu hatta ilişkin abonenin ... olduğu, şahsa ait kimlik fotokopisi ve yetkilisi olduğu ... Danışmanlık Reklam Pazarlama ve ... isimli firma olduğuna dair ve İstanbul Zeytinburnu Veli Efendi Mahallesi Çimen 2 Sokak No:8 adres bilgileri gönderilmiştir.

4.Finansbank A.Ş. 07.11.2014 tarihli yazı cevabında, üye iş yeri ... Bilgisayar isimli firmanin 15.08.2014 tarihinde saat 11.16 da 200 TL tutarlı işlem yaptığı, üye iş yerinin İstanbul ... Sokak No:11 adreste bulunduğuna dair bilgileri göndermiştir.

5.19.02.2014 tarihli, ... isimli firmanın kendi ofisinde ... adına satış işlemi yapacağı, yapılan satışların ... pos cihazlarından geçeceği, müşteriye yanlış ve yanıltıcı bilgi verilmeyeceği, yasal sorumluluğun ... isimli firmaya ait olduğu, satış sonrası hizmetleri ... isimli firmanın yürüteceğine ilişkin sözleşme örneği dosya evrakına sunulmuştur.

6.Müşteki, 12.03.2015 tarihli dilekçe ile çekilen paranın şüpheliler tarafından kendisine iade edildiği, alacağı kalmadığından bahisle şikayetinden vazgeçtiğini ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açığa kavuşturulması bakımından; hazırlık aşamasında BTK'ya yazılan ve 15.08.2014 tarihli işlemi gerçekleştiren IP tespiti ve kullanıcısına ilişkin yazının akıbetinin sorulması, sanığın savunmasında bahsettiği ve yetkilisi olduğu firma ile imzalanan sözleşmede ismi geçen ... ve Teknoloji Hizmetleri Limited Şirketi isimli bir şirketin olup olmadığının İstanbul Ticaret Sicil Memurluğundan araştırılarak varsa bu şirket yetkililerinin dinlenerek sanığın savunmasının doğru olup olmadığının tespiti, mağduru arayan 08505322451 nolu hat abonesi olduğu bildirilen ... isimli şahsın ve yetkilisi olduğu ... Danışmanlık Reklam Pazarlama ve ... isimli firma ilgili ticaret sicil müdürlükleri ve vergi dairesinden işyeri kayıtlarının istenerek şirket yetkilisi ya da yetkililerinin belirlenerek 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi kapsamında tanık sıfatıyla dinlenerek özellikle sanık ile bağlantısı olup olmadığı, var ise bu harcama işlemlerine dair bilgisinin bulunup bulunmadığı hususunda ayrıntılı olarak beyanının alınması suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve 2015/312 Esas, 2015/817 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29693, Karar No: 2015/24866, Tarih: 09.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/29693 E.  ,  2015/24866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının, davalı işyerinde 21.07.2007 tarihinde işe başladığını, tıbbi tanıtım mümessili sıfatıyla çalışmakta iken iş akdinin 31.10.2013 tarihli fesih bildirimi ile 2007 yılında kurulan MSS (Merkezi Sinir Sistemi) ekibinin son üç yılda yaşanan merkezi otorite kaynaklı ilaç fiyat düşüşleri nedeniyle, gerekli desteğin verilmesine rağmen ekibin verimliliğini ve sürdürebilirliğini sağlamanın mümkün olmadığını, bu nedenle ekibin kapatılmasına karar verilmesi gerekçe gösterilerek iş akdinin feshedildiğini, şirkette son üç yılda ekonomik durumun kötüye gittiği savunulmasına karşın 2013 yılında 2 yeni ekip kurulduğu ve 175 yeni eleman alındığını, şirketçe başka ekonomik tedbir alınmayıp, mal fazlası uygulamasına ve diğer lüks harcamaların devam edildiğini, feshe son çare olarak başvurulmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş akdinin davalı işverence alınan işletmesel karar uyarınca feshedildiği, işverenin verimliliği artırmak, maliyetleri düşürmek, rekabet gücünü korumak için işletmesel karar alma özgürlüğüne sahip olduğu, işletmesel kararın yerindelik denetimine tabi olmadığı ancak işletmesel kararın uygulamasının tutarlılık, ölçülülük, keyfilik ve feshin son çare olması ilkeleri bakımından hukuki denetime tabi olduğu davacının tıbbi tanıtım sorumlusu olduğu, davalı tarafça aynı göreve fesih tarihinden sonra personel alımının devam etmesinin işletmesel kararın tutarlı bir şekilde uygulanması ilkesine aykırılık teşkil ettiği, davacının sahip olduğu kıdem iş tecrübesi aldığı eğitim dikkate alındığında yürüttüğü tıbbi tanıtım sorumlusu pozisyonu ile aynı veya benzer nitelikte olan ve yeni işçi alımı yapılan kadroların birine makul bir süre ve eğitimle atanması hususunu davalı işverence yeterince değerlendirilmediği, fesih bildiriminde belirtilmeyen performans düşüklüğü nedeninin işletmesel kararın davacı açısından objektif ve tutarlı şekilde uygulandığının davalı tarafça ispatlanamadığı, feshin son çare ilkesine uyulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesinde işletmenin, işyerinin veya işin gerekleri kavramına yer verildiği halde, işletmesel karar kavramından söz edilmemiştir. İşveren amaç ve içeriğini belirlemekte serbest olduğu kararlar, yönetim hakkı kapsamında alabilir. Geniş anlamda, işletme, işyeri ile ilgili ve işin düzenlenmesi konusunda, bu kapsamda işçinin iş sözleşmesinin feshi dahil olmak üzere işverenin aldığı her türlü kararlar, işletmesel karardır.

İşverenin, mevcut olan iş sayısını fiilen mevcut olan iş ihtiyacına uyumlaştırmak için açıkça ifade etmediği kararları, “gizli, örtülü” işletmesel karar olarak nitelendirmektedir. Bu tür durumlarda, işletmesel kararın mevcudiyeti, iş sözleşmesinin feshi için gösterilen sebepten çıkarılır. Bir başka anlatımla, böyle hallerde, İş Kanununun 18’nci maddesi uyarınca işletmesel gereklere dayalı feshin söz konusu olabilmesi için varlığı şart olan açıkça işletmesel kararın mevcudiyetinin yerine, bir nevi işverence açıklanan işletme dışı sebep ikame edilmektedir.

İşverenin işyerinde işçi sayısını azaltma yönünde kendini zorunlu görmesine yol açan durumun, onun tarafından daha önce alınan hatalı bir karara dayanması, iş sözleşmesinin feshini İş Kanununun 18’nci maddesi anlamında geçersiz kılmaz. İş sözleşmesinin feshine yol açan işletmesel kararın yargı denetimine tabi olmaması, hatalı olarak alınan işletme kararları açısından da söz konusudur. Bir başka anlatımla, yargıç, işletmesel kararı denetleyemeyeceğinden onun hatalı olup olmadığını da denetleyemeyecek; dolayısıyla işletme kararının hatalı olduğu gerekçesi ile feshin geçersizliğine kararı veremeyecektir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan fesihte, yargısal denetim yapılabilmesi için mutlaka bir işletmesel karar gerekir. İş sözleşmesinin iş, işyeri veya işletme gereklerine dayalı olarak feshi, işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşmekte, fesih işlemi de işletmesel karar çerçevesinde değişen durumlara karşı işverene tepkisini oluşturmaktadır. Bu kararlar işletme ve işyeri içinden kaynaklanan nedenlerden dolayı alınabileceği gibi, işyeri dışından kaynaklanan nedenlerden dolayı da alınabilir. Bu nedenler, bir ya da birden fazla işçinin işyerinde çalışmaya devam etmesi gerekliliğini doğrudan veya dolaylı olarak ortadan kaldırıyorsa, dikkate alınmalıdır.

İşçinin işletmedeki işyerinin kaybına, iş ilişkisinin feshine yol açan işletme dışı sebepleri, piyasa olayları belirler. İşletmenin doğrudan doğruya etkisinin olmadığı bütün sebepler, işletme dışı sebeplerdir. Siparişlerdeki azalma, pazarlama güçlükleri, satış ve sürümde azalma, hammadde yokluğu, enerji sıkıntısı, kamu işyerlerinde devlet bütçesinden kaldırılması, meteorolojik sebepler işletme dışı sebeplere örnek gösterilebilir. İşletme dışı sebepler, işletme gereklerine dayanan fesih için, ancak, bu sebepler, işyerinde işgücü fazlasına neden olmuşsa, önem arzeder. İşveren, işletme dışı sebeplerin zorunlu kıldığı işletmesel süreçteki yapısal değişimi somut olarak ortaya koyarak bunun belirli çalışma yerlerinde azalmaya yol açtığını göstermelidir. Bir başka anlatımla, işveren, fiili verileri, işçilerin karşı vakıalar ile itiraz edebileceği ve mahkemelerce denetlenebilmesine imkân sağlayacak şekilde somut ve ayrıntılı olarak ortaya koymalıdır. İşletme dışı sebeplerin doğrudan doğruya etkisinin olduğu durumlarda, fesih, ileri sürülen işletme dışı sebep fiilen mevcut olduğunda ve işçinin çalışmaya devam etme olanağını ortadan kaldırdığında İş Kanununun 18’nci maddesi anlamında geçerli bir sebebe dayanır. İşletme dışı sebebin mevcut olup olmadığı ve bu sebeplerin işletmenin işgücü ihtiyacına doğrudan doğruya etkileri, mahkemelerce tamamen denetlenebilir. Mahkeme, işletme dışı sebebin işletmedeki iş miktarına etki edip etmediği ediyorsa ölçüsünü ve bu suretle işletmedeki işçi sayısına etki edip etmediği; ediyorsa ne kadarına etki ettiğini tespit eder. İşveren, işletme dışı sebeplerin varlığına dayanırsa, gerekçe yönünden kendisini bağlar. Dolayısıyla, işveren, işe iade davasında, işletme dışı sebeplerin kendisi tarafından iddia edilen kapsam ve yoğunlukta fiilen mevcut olduğunu ispat etmek zorundadır. İşveren, işletme dışı sebeplerle işyerinde işçi sayısının azaltılması arasındaki bağlantıları ortaya koymalıdır. Yeniden yapılanma kararı (kurucu işveren kararı) işletme gereklerine dayanan fesihle sonuçlanırsa, işletme dışı sebepler, işçilerin işletmedeki işyerlerini kaybetmelerinin doğrudan değil; dolaylı sebebi olmuş olur. Bu durumda, iş sözleşmesinin feshini doğrudan sebebini, yapısal karar ve tedbirler teşkil edecektir.

İşletme içi sebeplerden, işverenin, işletme yönetiminin esasını teşkil eden işletme politikasını gerçekleştirmek için, teknik, organizasyon ve ekonomik sahada aldığı bütün işletmesel tedbirler anlaşılmalıdır. Bu tedbirler aracılığıyla işveren, işletmenin organizasyon yapısı ve üretimle ilgili düzenleme yapma hakkını (yönetsel karar alma hakkını) kullanmaktadır. Rasyonalizasyon tedbirleri (örneğin, safi hasıla yaratmayan faaliyetlerin elimine edilmesi için sürekli iyileştirme süreci), üretimin durdurulması veya üretimde değişiklik yapmak, masrafların kısılması,yeni çalışma, imalat ve üretim metotlarının uygulamaya sokulması veya değiştirilmesi, yeni bir pazarlama sisteminin uygulamaya sokulması; yarım gün çalışmayı tam gün çalışmaya dönüştürme, işlerin, işyerinin tam gün çalışılan yerlerinde mi yoksa kısmi süreli çalışılan yerlerde mi yapılacağının karara bağlanması, vardiya usulü çalışma sistemine geçme, çalışma sürelerinin azaltılması,çalışma sürecinde reorganizasyona giderek, çalışma yoğunluğunun arttırılması, işyerinin verimsiz çalışması veya kazançta düşme, işyeri sahalarının veya bölümlerinin birleştirilmesi, üretimin bir kısmının yurt dışına kaydırılması, belirli faaliyetlerin başka firmalara (outsourcing) veya alt işverene aktarılması, işletmenin üretim kapasitesini düşürmek, işletme veya işyerini kapatmak ya da işletmenin bir bölümünü veya servisini kapatmak, kazanç maksimizasyonu (kazancı azami hadde çıkartma), Lean-management’in veya grup çalışma sisteminin uygulamaya sokulması gibi organizasyona yönelik değişiklikler, işverenin işçi mevcudunu süresiz azaltma kararı, doktrin ve Alman yargı içtihatlarında işletme içi sebep olarak nitelendirilen işletmesel kararlara örnek olarak verilebilir. İşletme içi sebeplerden kaynaklanan fesihlerde, işverenin, hangi tedbirleri aldığını ve bu tedbirlerin iş sözleşmesi feshedilen işçinin işine nasıl etki ettiğini ortaya koymak zorundadır. İşveren, işletme içi tedbirlerin, amaca uygunluğunu ve gerekliliğini gerekçelendirmek zorunda değildir. İşletme içi sebeplere dayanılarak yapılan fesihlerde, mahkemeler tarafından dikkate alınacak olan husus, işletmesel kararın fiilen uygulamaya geçirilip geçirilmediği ve feshi ihbar süresinin geçmesiyle birlikte, işçinin işyerinde çalışma imkânının ortadan kalkıp kalkmadığıdır. Bu bağlamda işveren, organizasyona yönelik veya teknik hangi tedbiri aldığını ve bu tedbirin uygulanmasıyla iş sözleşmesi feshedilen işçinin işine nasıl olumsuz yönde etki ettiğini açıkça ortaya koymalıdır.

İşletmesel karar söz konusu olduğunda, kararın yararlı ya da amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Kısaca işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır.