muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8184, Karar No: 2019/10026, Tarih: 24.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8184 E.  ,  2019/10026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan 24/06/2010 tarihli mütalaada sanık hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan da kamu davası açılmasının mütalaa edildiği, ancak bu suçtan dava açılmadığı anlaşıldığından, söz konusu suç yönünden zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Yüklenen suçtan doğrudan zarar gören ve 18/04/2012 tarihli celsede vekili aracılığıyla sanıktan şikayetçi olduğunu belirtip, 24/04/2012 havale tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden, şikayetçi kurumun CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, tüm aşamalarda, atılı suçlamayı kabul etmeyerek sahte olduğu iddia edilen faturaların kullanılmamış olarak, kaza yaptığı sırada kaybolduğunu, buna ilişkin vergi dairesine bildirimde bulunup gazetede ilan verdiğini, sahte fatura düzenlemediğini savunması karşısında, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından;

1- Sanığın 2008 takvim yılında... ve ...’a düzenlediği iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde yazı ve imza örneklerinin alınarak faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Sanıktan fatura aldığı tespit edilen ... ve ... hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b) Faturaları kullanan adı geçen kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

3- Düzenlenen son fatura tarihinin 30/03/2008 olduğu dikkate alındığında, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının “3 yıl hapis“ olduğu gözetilmeden, temel cezanın değişiklikten önceki 359/b-1. maddesi uyarınca teşdit uygulandığı da belirtilmek suretiyle “2 yıl 6 ay hapis“ olarak tespiti suretiyle eksik ceza tayini,

4- Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Düzenlenen son fatura tarihi olan 30/03/2008 olması gereken suç tarihinin gerekçeli kararda 24/06/2010 şeklinde yanlış yazılması yasaya aykırı,

6- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5523, Karar No: 2012/22691, Tarih: 27.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/5523 E.  ,  2012/22691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lüleburgaz İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, borçlunun yasal sürede icra dairesine yaptığı itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamaya yönelik olarak alacaklının itirazın kaldırılması talebiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

İİK. 68. maddesinde; "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içerisinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde yeniden ilamsız takip yapılamaz.

Borçlu itirazım varit gösterecek hiçbir belge ibraz edemezse icra mahkemesi itirazın kaldırılmasına karar verir.

İtiraz birinci fıkrada gösterilen senet veya makbuz yahut belgeye müstenit ise itirazın kaldırılması talebi reddolunur .. " hükmü yer almaktadır.

Buna göre alacaklının dayandığı belgenin İİK. nun 68/1. maddesinde sayılan nitelikte olmaması ve alacağın tahsilinin yargılamayı gerektirmesi halinde icra mahkemesince alacaklının itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekip görevsizlik kararı verilemez. Bir diğer anlatımla icra mahkemesince İİK. nun 68. maddesi koşullarında inceleme yapılarak itirazın kaldırılması istemi yerinde görülür ise kabulüne, yerinde görülmemesi halinde ise, reddine karar verilmelidir. İİK. nun 68.maddesine dayalı olarak yapılan itirazın kaldırılması istemini inceleme görevi icra mahkemesine aittir.

O halde mahkemece, alacaklının itirazın kaldırılması talebinin İİK. nun 68.maddesi uyarınca değerlendirilerek sonucuna göre istemin kabulüne ya da reddine karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/946, Karar No: 2022/10057, Tarih: 02.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/946 E.  ,  2022/10057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin esastan ret kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/305 E - 2021/379 K sayılı ilamın incelenmesinde;

Dava konusu taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin ... Büyükşehir Belediye Meclisi’nin 13/03/2020 tarih ve 108 sayılı kararının iptali istemiyle, davalının ... 1. İdare Mahkemesinde açtığı 2020/655 E - 2022/19 K sayılı dava konusu işlemin iptaline dair verilen kararın kesinleşmediği ve derdest olduğu anlaşıldığından, söz konusu davanın bekletici mesele yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/305 E - 2021/379 K sayılı hükmünün sair hususlar incelenmeden HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16677, Karar No: 2023/2302, Tarih: 12.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16677 E.  ,  2023/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

KARAR : Direnme

Silivri 10.Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/377 Esas, 2022/359 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2021/16266 Esas, 2022/3060 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;

Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2020 tarihli ve 2020/141 Esas, 2020/232 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdur ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mağdur ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 11.09.2020 tarihli ve 2020/1061 Esas, 2020/1046 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 11.09.2020 tarihli ve 2020/1061 Esas, 2020/1046 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarihli ve 2021/16266 Esas, 2022/3060 Karar sayılı kararı ile hükümlerin "...Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirimin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararların da gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda kanun maddesinde yer alan bazı tabirlerin tekrarlanması şeklindeki açıklamanın kanun koyucunun aradığı anlamda kanuni ve yeterli gerekçe niteliği taşımadığı gözetildiğinde ilk derece mahkemesince bu hususta denetime elverişli gerekçe içerecek şekilde hükümler kurulması gerekirken yetersiz gerekçelerle söz konusu maddenin tatbikine yer olmadığına dair kararlar verilmesi,

Mağdurların aşamalardaki ifadeleri, savunma, tanık beyanı ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında ilk derece mahkemesince sanığın olay günü aracıyla yanlarına geldiği yaşı küçük mağdurları hile ile aracına bindirmesinin ardından götürdüğü yerde istismarda bulunması eyleminde alıkoyma fiilinin tek hareketle birden fazla mağdura karşı gerçekleştirildiği gözetilerek zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyeti yerine mağdur sayısınca hükümlülüğüne karar verilmesi karşısında söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi,..." gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/377 Esas, 2022/359 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına direnilmesi ile sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mağdur ...'a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.12.2022 tarihli ve 9-2022/152300 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırılık teşkil ettiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Katılan ... ile Katılanlar Harun ve Çiğdem Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve esas bakımından hatalı olduğuna, sanık hakkında üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine, soruşturmanın eksik inceleme ve araştırmalar yapılarak tamamlandığına, sanığın çelişkili ve tutarsız beyanlarının eylemlerinin anlık olmadığının göstergesi olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdurların ifadelerinin birbirleri ile örtüşmediğine ve sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüphe oluştuğuna, sanığın vitiligo rahatsızlığı olduğu ve buna ilişkin mağdurlara sorulmadan, ATK raporundaki eksiklik giderilmeden sanığın cezalandırılmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin nazara alınması gerektiğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, araç içerisindeki incelemede sperm örneğine rastlanmamasının sanık lehine olmasına karşın bu delile itibar edilmeden hüküm kurulduğuna, isnat edilen suçun kanuni unsurunun oluşmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.İddia, savunma, katılan anlatımları, fotoğraflı teşhis tutanağı, plaka tespit tutanağı, olay yeri inceleme raporu, adli görüşme değerlendirme raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde: mağdur çocuklar ... ve Toprak'ın evlerinin yakınlarında oyun oynadığı sırada sanığın (..) (...) (..) plakalı siyah renkli (...) marka aracı ile mağdurların yanına gittiği akabinde mağdurları gezdireceği, parka götürebileceği ve sakız alabileceği bahanesi ile kandırarak mağdurların anne ve babaları olan katılanların bilgisi ve rızası dışında araca bindirdiği, araç ile bir süre devam ettiği ve yeri tam tespit edilemeyen pikniklik bir alanda sanığın burada kendi cinsel organını mağdurlara ellettirdiği, sanığın daha sonra mağdurları ikametlerinin yakınlarına bırakarak gittiği olayda; sanık savunmasında, olay günü aracın bagajını toplarken bir kaza olduğunu ve bagajı kapatıp kaza olduğu yere gittiğini, kırk beş dakika gibi bir süre kaza yerinde oyalandığını, aracını kilitlemeden gittiğini, geldiğinde ise mağdur çocukların arabaya binip oynadığını, sonrasında mağdur çocukların arabayla gezmek istediklerini ve onları kırmayarak gezdirdiğini, arabadayken mağdur çocukların kendisinin telefonunu alıp cinsel sorular sorduğunu, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmişse de; sanığın kırk beş dakika gibi bir süre boyunca arabasının kapıları kilitlemeden gitmesinin ve bu sırada mağdur çocukların arabaya binmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, kaldı ki mağdur çocukların her ikisinin de soruşturma aşamasında Çocuk İzlem Merkezinde alınan ifadelerinde sanığın kendilerine sakız alacağını söylediğini ve parka götüreceğini söylediğini beyan ettiği, mağdur ...'nın mahkemece alınan ''Sakız bulamayınca çıkınca da arabadan çıktık ya, sizi bir yerde arabaya bindireceğim'' şeklindeki beyanından da sanığın mağdurları sakız alacağı ve gezdireceğinden bahisle kandırarak arabaya bindirdiği, mağdur çocukları bilmedikleri yere götürüp burada cinsel organını mağdur çocukların ellerini dokundurttuğu, bu hususun yine mağdurların tüm aşamalarındaki ifadelerinde doğrulandığı, mağdur çocukların sanığın cinsel organını büyüktü, sıcaktı, süt çıkıyordu, çiş yaptık gibi ifadelerle dokunmaya ve görmeye dayalı betimlemelerle anlattıkları, bir kısım mağdur ifadelerindeki çelişkilerin ise fiilin gerçekleşme şekli ve faile ilişkin olmayıp mağdur çocukların yaşı da göz önünde bulundurulduğunda kabul edilebilir olduğu, nitekim adli görüşmeci raporlarında da mağdur çocukların olayın özündeki ifadelerinin cinsel istismara dair güvenilir bilgiler olduğunun değerlendirildiği, mağdur çocukların sanığa iftira atmasını gerektirecek bir husumetin bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmış ve itibar edilmemiştir. Bu nedenle, sanığın mağdurları sakız alacağı ve parka götürüp gezdireceğinden bahisle kandırarak bilmedikleri bir yere götürdüğü ve burada cinsel organını her iki mağdura da ellettirdiği sabit görülmüştür.

2. Sabit görülen bu eylem nedeniyle sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yapıldığında; sanığın "Mağdur çocuklar ... ve Toprak'ın evlerinin yakınlarında oyun oynadığı sırada sanığın (..) (...) (..) plakalı siyah renkli (...) marka aracı ile mağdurların yanına gittiği akabinde mağdurları gezdireceği, parka götürebileceği ve sakız alabileceği bahanesi ile kandırarak mağdurları araca bindirdiği" eyleminin iki unsurunun bulunduğu, birinci eyleminin mağdurların ayrı ayrı kandırılması ve iradesi sakatlanan çocukların araca bindirilmesi, diğeri ise rızası dışında bir yere götürülmesidir. Bu olaya ilişkin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun her iki mağdur yönünden oluşup oluşmadığı ile birden fazla mağdura karşı tek hareketle zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşup oluşmadığının tartışılması gerekmektedir.

3. Hareket, esas itibari ile insan bedeninin bir işidir. İradenin sinir sistemi aracılığı ile adalelere ve organlara yaptırdığı işlerin bütünüdür. Bu işler, söz, yazı ve diğer adali hareketler, hatta vücudun yer değiştirmesi, bazen bir bakış şeklinde belirir. Bir kelime ile, iradenin dış alemde açığa vurulmasını sağlayan her şey bir harekettir. Ceza hukuku alanında önem taşıyan hareket, kanunun suç saydığı bir neticeye sebep olan harekettir. Hareket müspet şekilde, yani bir ihmal ile de aynı neticeyi doğurabilir. Yine hareketin kanunun yasakladığı bir neticeyi doğurmaya yönelmiş olup olmadığını tespit bakımından, failin hareketle belli olan amacına bakılır. Hatta hareket, failin tehlike hali gösteren bir kişi olup olmadığını da meydana koyabilir: nasıl ki, eserden onu yaratanı anlamak kabilse, bir suçlu kişiliği karşısında bulunduğumuzu da, bu kişinin yaptığı hareketten anlayabiliriz. Hareketi ''Kanunun suç saydığı neticeye sebep olan eylem'' şeklinde tanımlamak gerekmektedir. İster müsbet, isterse menfi olsun, her hareket bir adale işi şeklinde belirir. Fakat hukuk alanında bunun bir değeri olabilmesi için, bu müspet veya menfi hareketin kanunun suç saydığı bir neticeye sebep olması şarttır. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun hile ile gerçekleştirilmesi halinde iki unsurun farklı zamanlarda gerçekleşmesi ile mümkündür. Fail tarafından hileli bir davranışın gerçekleşmesi neticesinde mağdurun bu hileye aldanarak olayı kabullenmesi ve bunu müteakiben fail mağduru hakimiyet alanına alması ile suç tamamlanmaktadır. Yani hileli davranışa aldanan mağdurun eyleme geçmesi neticesinde hareketin tamamlandığı kabul edildiğinde suçun birden fazla mağdura karşı tek hanelerle işlenmesi mümkün değildir. Bunun yanında hileli davranışla mağdurun aldatılması suçun oluşması için yeterli değildir, failin mağdurun hürriyetini kısıtlaması için somut olayda olduğu gibi aracına bindirerek hakimiyet kurması gerekmektedir. Tek hareketle iki mağdurun aynı anda araca bindirilmesi zaman bakımından mümkün olmadığından tek hareketten söz edilmeyecektir. Bahsi geçen suç tipinin tek hareketle gerçekleşmesi ancak birden fazla mağdurun üzerine araca kilitlemesi ya da tek engelle birden fazla mağdurun yolun kapatılması gibi örneklerde uygulaması söz konusu olabilecektir.