muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/33895, Karar No: 2016/928, Tarih: 19.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/33895 E.  ,  2016/928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3.maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2015 tarihli ve 2014/701 esas, 2015/167 sayılı kararını müteakip ... Çocuk Mahkemesinin 11/05/2015 tarihli ve 2015/332 esas 2015/212 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 04/06/2015 tarihli ve 2015/684 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 15.10.2015 tarih ve 2015/20446 – 66125 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.11.2015 tarih ve 2015/353919 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar. (2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar. (3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür.", yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir. (2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez. (3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Mercii ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi 04/06/2015 tarihli ve 2015/684 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5149, Karar No: 2021/1647, Tarih: 04.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/5149 E.  ,  2021/1647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında Niğde Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen 2012/152 Esas, 2013/185 Karar sayılı hükmün gerekçe kısmında Mahmut Çingitaş’ın evinde yapılan aramada, 21290 seri numaralı Marine marka ses gaz tabancası ile yapılan üst aramasında bir bıçak ele geçirildiği belirtildikten sonra, yasak nitelikli bıçak bulundurma suçundan mahkumiyet kararı verilerek, Kriminal Polis Labaratuvarı tarafından tanzim olunan rapor ile 6136 sayılı Kanuna muhalif nitelikteki gaz tabancasından dönüştürülmüş özel nitelikli mermileri istimal edebilen tabancayı bulundurma suçundan cezalandırılması istemi ile sanık hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, yapılan soruşturma sonucu açılan davada mahkumiyet kararı verildiği, kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 2015/14987 Esas ve 2016/11862 Karar sayılı ilamı ile suça ilişkin arama tutanağı, sanığın kolluk ifadesi ile soruşturma ve varsa diğer kovuşturma evrakının bulunup dosya içine alındıktan sonra bir hüküm kurulması gerektiği belirtilerek bozma kararı verildiği, mahkemenin bozma kararına uymasına rağmen belirtilen eksiklikleri ikmal etmeden tekrar mahumiyet kararı verdiği, bu kararın da temyizi üzerine önceki kararda belirtilen aynı hususların ikmaline değinilerek 2017/25883 Esas, 2018/ 13926 Karar sayılı ilam ile tekrar kararın bozulduğu, mahkemece yine suça ilişkin arama tutanağı, sanığın kolluk ifadesi ile soruşturma ve varsa diğer kovuşturma evrakı dosya içine alınmadan 20.11.2019 tarihli mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmasına göre;

Sanığın evinde ve üzerinde aynı gün yapılan aramada yasak nitelikli bıçak ve silahın ele geçirilmiş olması halinde, tek suç oluşup ağır olan 6136 sayılı Kanunun 13/1 maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini ve sanık hakkında yasak nitelikli bıçak bulundurma suçundan ayrı bir hüküm kurularak kesinleştiği nazara alındığında, verilen cezanın bu cezadan mahsubuna hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, önceki bozma ilamlarında yer almasına rağmen ikmal edilmeyen suça ilişkin arama tutanağı,

sanığın kolluk ifadesi ile soruşturma ve varsa diğer kovuşturma evrakının bulunup dosya içine alınması ve deliller değerlendirildikten sonra sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6086, Karar No: 2019/2398, Tarih: 27.03.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6086 E.  ,  2019/2398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, Kurum tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Davacı, ... Gençlik Spor Kulübünün 2015/7,8,9. aya ait prim ve işsizlik sigortası borçlarından dolayı tahakkuk ettirilen 2015/020529 ve 2015/020530 takip numaralı ödeme emirlerinin iptalini talep etmiştir. Mahkeme tarafından;”Davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla esas hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine,

Davalı kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Taraflarca yapılan yargılama giderlerinin üzerilerin de bırakılmasına, ” karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi. Somut olayda, kararın gerekçesinde: “Bu durumda davalı Kurumun, davacı Lüfi Kılıç’adına 11/11/2015 tarihli ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı başka bir ifade ile dava açılmasına sebebiyet vermediği sonuç ve kanaatine varılmıştır. ... davanın açılmasına sebebiyet vermeyen davalı kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama gideri hükmedilmeyerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” hususları belirtilmesine rağmen Kurum lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı kurum vekilinin temyiz itirazının kabulüyle , Yerel Mahkeme kararının hüküm fıkrasında yer alan “Davalı kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,”cümlesinin silinerek hükümden çıkartılmasına,yerine “Davalı kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca 2.180,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Sosyal Güvenlik Kurumuna verilmesine ” cümlesinin eklenmesine hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, 27/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1421, Karar No: 2016/10132, Tarih: 06.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/1421 E.  ,  2016/10132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.09.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 18.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı; dava konusu .....Mevkii 4354 ada 11 parsel sayılı taşınmazın adına kayıtlı olduğunu, .... 4351 ada 3 parselde karşı tarafça inşaat çalışmaları yapıldığını, bu aşamada çıkartılan hafriyat atıklarının, taşınmazına ait bahçe duvarları ile inşaat yapılan parsel arasındaki yola dökülüp üzerine parke taşı döşenmek sureti ile mevcut yol zemininin yaklaşık 50 cm yükseltilmiş olduğunu, kaldırdığı hafriyatların davalı tarafından tekrar dökülerek ve üzeri parke taşı döşenmek suretiyle doğal yol zemininin yaklaşık 30 cm yükseltilmiş olduğunu, davalı tarafça taşınmazının sınırdaş bulunduğu parseldeki mevcut imar yolunun yetkili Belediyece verilmiş bir karar, yol yapımına ilişkin yapılmış bir ihale olmaksızın, tek taraflı ve keyfi olarak toprak dökmek, bordür taşı döşemek suretiyle yükseltildiğini, kot farkı nedeniyle davalı şirketçe inşaat yapılan parsel ile imar yolundan aşağıda kalan taşınmazının yolun (doğal zeminin) yükseltilmesi işleminden dolayı "yağmur sularına maruz kalacağını, ileride yapılacak binanın parselin mevcut kot farkı ve davalı tarafından mevcut doğal zeminin 30 cm daha fazla yükseltilmesi nedeniyle baskı altında kalacağını ve diğer nedenlerle zarar göreceğini, ayrıca davalı tarafça gerçekleştirilen bu işlemlerin, müvekkilinin mülkiyet hakkının özüne saldırı teşkil etmesi nedeniyle davalı tarafından mevcut yola yapılan müdahalenin men'i ile yapılanların kal'ine ve eski haline getirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davadan önce davalının parke taşlarını kaldırmış olması nedeniyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Alaçatı Belediyesinden gelen yazıda dava konusu yolun dava tarihinden sonra 03.11.2011- 30.04.2012 tarihleri arasında Belediyelerince yapıldığı bildirilmiştir. Davalı tarafından yola elatıldığı va daha sonraki bir tarihte elatmanın sonlandırıldığı sabittir.

Mahkemece, davadan önce davalının parke taşlarını kaldırmış olması nedeniyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Alaçatı Belediyesinden gelen yazıda dava konusu yolun dava tarihinden sonra 03.11.2011- 30.04.2012 tarihleri arasında Belediyelerince yapıldığı bildirilmiştir. Davalı tarafından yola elatıldığı va daha sonraki bir tarihte elatmanın sonlandırıldığı sabittir.

Mahkemece, davalının dava tarihinden önce döşemiş bulunduğu parke taşlarını kaldırdığı belirtilmiş ve yargılama gideri davacı üzerinde bırakılmış ise de bu husus dosyadaki delillerden net olarak açıklığa kavuşmamıştır. Davalının yola müdahalesinin hangi tarihte sona erdiği açıkça saptanmalı, dava açılmadan önce müdahalenin sona erdiği belirlenirse davanın reddine ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına; dava açıldıktan sonra müdahalenin sona ermesi halinde konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

06.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15780, Karar No: 2008/613, Tarih: 22.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15780 E.  ,  2008/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı gerçek kişiler ile Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... Kasabası Avşar Mahallesinde yer alan çekişmeli 126 ada 565, 591, 594 ve 595 parsel sayılı taşınmazların tümü birlikte olmak üzere çevrelerini de gösterir pafta fotokopisinin,

2) Aynı yere ait orijinal renkli ve en eski tarihli memleket haritalarının 1/25.000 ve 1/10.000 ölçekli örneklerinin,

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafı ölçeği ni kadastra paftası ölçeğine, yine kadastra paftası ölçeğinin de sözü edilen haritaların ölçeğine çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine apıike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde ayrı ayrı gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınması,

4) Davacıların dayanmış oldukları tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve kadastroca herhangi bir parsele revizyon görmüşlerse bunlara ait tespit tutanak örneklerinin getirtilerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y. 'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/01/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19585, Karar No: 2014/26453, Tarih: 23.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/19585 E.  ,  2014/26453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde gerçekleştirilen yol çalışmaları sırasında, Balıkesir İli, Gömeç İlçesi, Çanakkale İzmir Karayolu üzerinde yer alan Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 14/10/1990 tarih, 1380 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen 1469 parseldeki mezarlık alan içerisine 2 adet kutu menfez yapıldığı, dolgu malzemelerinin 3-4 metre kadar mezarın içine doğru girdiği, yol çalışması sırasında alana zarar verildiği ve tahribatta bulunulduğu, mezarlık alana dolgu malzemesi döküldüğü hususlarının tespit edildiği, söz konusu yolun yapım ihalesinin sanığın yetkilisi olduğu ...Yapı Müh. İnş. San. Tic. Ltd. Şti'ne verildiği, Ulaştırma Bakanlığının 09/11/2007 tarihli cevabi yazıları ile Aliağa-Bergama Ayvalık 14.Bölge Hududu Devlet Yolu yapımı nedeniyle Gömeç Belediyesine ait olan 1469 parsel numaralı taşınmazın 1.553,44 metre karesinin Karayolları Genel Müdürlüğünce alınan 19.06.2006 tarihli ve 2006/101 sayılı Kamu Yararı Kararına göre, kamulaştırmaya tabi tutulduğunun bildirildiği, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında; karayolu yapım çalışmasının Karayolları Genel Müdürlüğünün verdiği tasdikli projeye uygun olarak ve tasdikli proje sınırları içerisinde yapıldığını, sınırlar içerisinde kalan alanlarla ilgili yasal işlemlerinde Karayolları Genel Müdürlüğünce yürütüldüğünü, kendilerinin bir sorumluluklarının bulunmadığını beyan ettiği, tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın, idare tarafından hazırlanan projenin mevzuata uygun olduğu düşüncesi ile belirtilen proje doğrultusunda hareket etmesinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, kaldı ki, Dairemizin bozma ilamı üzerine mahkemece icra edilen keşfe katılan arkeolog ve inşaat mühendisi bilirkişilerce düzenlenen raporlar ile yol yapım çalışmalarının, projesine uygun ölçülerde yapıldığı, ağaçların korunduğu ve kültür varlıklarına zarar verilmediği hususlarının tespit edildiği, bu itibarla sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13556, Karar No: 2019/14410, Tarih: 09.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/13556 E.  ,  2019/14410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 2.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/05/2017 tarihli ve 2017/26 esas, 2017/152 sayılı kararının, 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile 5237 sayılı Kanun'un 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 18/12/2017 tarihli ve 2017/2480 esas, 2017/2488 sayılı kararı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı Kanun’un 157/1, 168/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis ve 1.660,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/05/2019 tarihli ve 2018/439 esas, 2019/221 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/05/2019 tarihli ve 2019/557 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 31/10/2019 gün ve 94660652-105-34-11794-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2019 gün ve 2019/106289 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

05/08/2017 tarihli ve 30145 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin "Uzlaştırma Raporu" başlıklı 25. maddesinde yer alan, "Uzlaştırmacı, uzlaştırma işlemlerinin sonuçlandırıldığı tarihten itibaren Ek-3’te yer alan Uzlaştırma Raporu Örneği'ne uygun, tarafların edimlerini ayrı ayrı, şüphe ve tereddüte yer vermeyecek ve mümkünse sıra numarası içerecek şekilde taraf sayısından bir fazla olarak hazırladığı raporu, kendisine verilen belge örneklerini ve varsa yapmış olduğu masrafları gösteren belge, gider pusulası veya rayice uygun yazılı beyanı UYAP’ta düzenlenecek tutanak ile uzlaştırma bürosuna teslim eder.

(2) Uzlaşmanın gerçekleşmesi hâlinde, tarafların imzalarını da içeren raporda, ne suretle uzlaşıldığı ayrıntılı biçimde açıklanır. Ancak uzlaştırma müzakereleri sırasında suçun işlenmesine ilişkin olarak yapılan açıklamalara raporda yer verilmez.

(3) Bürodan sorumlu Cumhuriyet savcısı dosyayı ve raporu üst yazıyla mahkemeye gönderir.

(4) Mahkeme, uzlaşmanın tarafların özgür iradelerine dayandığını ve edimin hukuka ve ahlaka uygun olduğunu belirlerse raporu mühür ve imza altına alarak kovuşturma dosyasında muhafaza eder.