muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4647, Karar No: 2018/9648, Tarih: 29.11.2018

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması ile belirlenen hapis cezasının uyarınca temel cezadan artırım sonucunda ceza süresinin 3 yıl 9 ay yerine, 3 yıl 9 ay 15 gün olarak fazla hesaplanması,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 29.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9266, Karar No: 2014/29480, Tarih: 15.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/9266 E.  ,  2014/29480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/268307

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2011

NUMARASI : 2009/540 (E) ve 2011/766 (K)

Mahalli mahkemece   verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılan C.. D..' ın talimatla Aşkale Asliye Ceza Mahkemesinde alınan 20.06.2011 tarihli beyanında olay günü trafikte sanık ile ağız münakaşası yaptıklarını bu esnada elleriyle sanığa hafifçe dokunduğunu ve akabinde sanığın kendisine kafa attığını beyan etmesi karşısında sanığın üzerine atılı eylemi 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi kapsamında haksız tahrik altında işleyip işlemediğinin karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de:

2) Katılandaki kırığın hayati fonksiyonlara etki derecesinin orta (2.) derecede olması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezada TCK'nin 87/3. maddesince makul oranda artırım yapılması gerekirken, hükmolunan cezada 1/3 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin  temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme aykırı BOZULMASINA, 15.09.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8075, Karar No: 2012/6792, Tarih: 05.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/8075 E.  ,  2012/6792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

2- Hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan dava açılan ...’e ait olduğu anlaşılan emanetin 2006/258 sırasında kayıtlı bıçağın sanığa iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrili para cezasına maddenin kendinde olan para cezasının da ilavesi ile sanığın 6375 YTL APC ile cezalandırılmasına" ibaresinin ve bıçağın sanığa iadesine ilişkin 8. fıkranın çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16515, Karar No: 2017/15838, Tarih: 20.06.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/16515 E.  ,  2017/15838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

07/07/2014 tarihli iddianamede, sanığın şikayetçi ...'i arayarak ismini Mehmet Aydın olarak söylediği ve şikayetçinin Çobanoğlu Lisesinde öğrenim gören oğlunun eğitimi ile ilgili görüşeceğini söylediği, şikayetçinin kabul etmesi üzerine olay tarihinde şikayetçinin ikametine geldiği ve rehberlik danışmanı olduğunu, İl Milli Eğitim Müdürlüğü ve Valiliğin bilgisi dahilinde geldiğini, çocuğuna eğitim ve staj göreceği yeri bulacağını, staj yaparken çocuğunun her ay 490 TL para alacağını, ancak masraflar için önden 350 TL para vermesi gerektiğini söylediği, şikayetçinin de 350 TL parayı sanığa verdiği, sonrasında şikayetçinin okula gidip sorduğunda böyle bir hizmetin olmadığını öğrendiği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 20/06/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2199, Karar No: 2024/6422, Tarih: 05.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/2199 E.  ,  2024/6422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1202 E., 2022/5151 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Polatlı 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2015/592 E., 2021/635 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir .

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Fabrikaları A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Polatlı Organize Sanayi Bölgesinde faaliyet gösteren davalılardan asıl işveren Trakya Polatlı Cam Sanayi ve A.Ş.'ne ait cam fabrikasında taşeron diğer davalı ... Ltd.Şti.'nde işçi olarak 19.08.2014 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının çalıştığı işyerinde vardiyalı çalışma sistemi uygulandığını, davacı 06.09.2014 tarihinde akşam vardiyasında, 16.00-24.00 saatleri arasında çalışmış ancak vardiya bitimi işverenin talimatı üzerine yeni girmiş olduğu işini kaybetmemek için gece vardiyasında da 24.00-08.00 arasında çalışmak zorunda kaldığını, 07.09.2014 tarihi sabah saat 05.00-06.00 saatleri arasında dizili camların arasında kırık olana bir parçanın üzerine devrilmesi sonucu sağ kol dirseğinin alt tarafından yaralanmak suretiyle iş kazası geçirdiğini, kaza neticesinde müvekkil sağ elinde dönüşü olmayan sinir ve hareket kaybı meydana geldiğini, şu anda müvekkil sağ kolunu dirsekten aşağı tamamen kullanamaz durumda olduğunu, önemli oranda iş gücü kabına uğradığını, işverenin gerekli eğitimleri vermediğini ve gerekli tedbirleri almadığını, bu kurallara uymayan ve yasalarla belirlenmiş gece çalışma saatlerinin çok üstünde 14,15 saat işçi çalıştıran işveren meydana gelen iş kazasında %100 kusurlu olduğunu, müvekkilin sağ kolunu kullanamaz hale gelmesi nedeniyle kaza sırasında ve sonrasında büyük acı ve elem duyduğunu beyan ederek 245,031,26 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Türkiye Şişe Cam Fabrikaları A.Ş vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının diğer davalı ... İnsan Kaynakları firmasının müvekkil taşeronu olduğunu iddia ederek huzurdaki davayı açtığını, müvekkil ile diğer davalı arasında 08.08.2014 tarihinde imzalanan “Depolama Hizmetleri Alınmasına” ilişkin sözleşme mevcut olup, müvekkilin asıl işi “düzcam imalatı” olup, alınan hizmet itibariyle müvekkil ile diğer davalı arasında alt işveren - üst işveren ilişkisinin olmadığını, iş bu sözleşme kapsamında müvekkil ürünleriyle ilgili depolama hizmeti alınmış olup, alınan hizmetin müvekkilin gerçek faaliyeti ile bir ilgisi olmadığını, husumet itirazında bulunduklarını, dava konusu olay, diğer davalı bünyesinde yükleme işçisi olarak çalışmakta olan ...'in, yükleme ekibinin paydos verdiği sırada, amirlerinin kendi iş tanımında yer almadığını belirtmesine rağmen, kendisine yapılan uyarıları dikkate almayarak yükleme rampasında kırılan cam paketinin hat şoförleri tarafından kırık sahasına götürerek atılma işlemi yapıldığı sırada davacının yapılan cam kırma işi ile ilgili sorumluluğu olmamasına rağmen cam kırma işi ile ilgili yanlış pozisyon alması ve sopa kullanmak yerine elini kullanarak işlem yapması sırasında düşen camın önce baretine çarpması ve baretinden seken cam, davacının olay anında elini yukarıya kaldırdığı sırada koruyucu malzemenin bitim yeri olan dirsek ile üst kol arasındaki kısımda kesik yaratmasına neden olduğunu, olay yerinde ilk müdahale vardiya sorumlusu ... tarafından yapılarak hastaneye sevk işlemi gerçekleştirildiğini, davacının maluliyetini kabul etmediklerini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

. vekili cevap dilekçesinde özetle; Mahkememizdeki açılan davanın haksız ve hukuka aykırı olması nedeniyle reddini istediğini, husumet itirazlarının bulunduğunu, dava dilekçesinde müvekkil şirketin unvanının doğru yazılmadığını, tüzel kişiliğe karşı açılacak olan davalarda tüzel kişiliğin isim ve unvanının tam ve doğru olarak yazılması gerektiğini, bu nedenle davanın husumet yönünden reddinin gerektiğini, davaya konu kazanın meydana gelmesinde davacı işçinin kusuru söz konusu olduğunu, kazazede işçi, yükleme ekibinin paydos verdiği sırada saat 05:45'te amirlerinin kendi iş tanımında yer almadığını belirtmesine rağmen vardiya sorumlusu ve ambar sorumlusunun kendisine yaptığı uyarıları dikkate almayarak yükleme rampasında kırılan cam paketinin hat şoförleri tarafından kırık sahasına götürülerek atılma işlemi yapıldığı esnada, cam kırma işi ile ilgili sorumluğu olmasına rağmen kazazede işçi yanlış pozisyon alması ve sopa kullanmak yerine elini kullanarak işlem yapması sırasında düşen camın önce baretine çarpması baretinden seken camın işçinin elini yukarıya kaldırdığı sırada koruyucu malzemenin bitim yeri olan dirsek ile üst kol arasında kesik meydana geldiğini, olay yerinde vardiya sorumlusu tarafından ilk müdahale yapılarak davacının hastaneye sevkinin sağlandığını, davacı işçi ambar sorumlusu personel tarafından kazadan bir saat öncesinde dikkatli çalışması ve işi olmayan işlerle uğraşmaması konusunda üç kez uyarıldığını, davacı işçi dinlenme saati esnasında çay molası sırasında vazifesi olmayan bir şekilde kırık camlara müdahale ederek camların devrilmesine ve kendisinin de yaralanmasına sebebiyet verdiğini, işçinin dikkatsizliği ve özensizliği sonucu meydana gelen iş kazasında işveren sorumlu tutulmayacağını, çay molasında bütün çalışanlar dinlenirken davacı ise merak içerisinde gidip vazifesi olmayan bir müdahalede bulunduğunu ve kazanın meydana geldiğini, davacı işçinin imzaladığı 2014 yılı fazla çalışma muvafakat namesi gereğince işverinin gerekli gördüğü zamanlarda işlerin aksatılmasından yürütülmesi için 2014 yılında istenilen gün ve saatte fazla mesai yapmak için muvafakati olduğunu kabul ve beyan ettiğini, müvekkilin sorumluğu için gerekli illiyet bağı meydana gelen olayda olmadığını, kaza geçiren işçinin kusurunun söz konusu olduğunu, içtihatlarda zarar görenin kusuru illiyet bağını kesen sebepler arasında gösterildiğini, işçinin ağır kusuru işverenin sorumluğu için gerekli illiyet bağını kestiğini, öğretide nedensellik bağının kesildiğinden söz edilebilmesi için zarar gören kişinin %100 kusurlu olması gerektiği ileri sürüldüğünü zarar gören kimsenin yapılan iş ile kaza arasındaki nedensellik bağını arka plana itebilecek yoğunluktaki kusurlu hareketi nedensellik bağını kestiğini, bu yoğunluğa ulaşmayan davranışı ise Borçlar Kanunu'nun 44 üncü maddesi uyarınca tazminattan indirim nedeni olarak sorumluluğa etki ettiğini, ağır ihmal durumunda da nedensellik bağı kesildiğini, kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağını, kendi kusurlu

söz edilebilmesi için zarar gören kişinin %100 kusurlu olması gerektiği ileri sürüldüğünü zarar gören kimsenin yapılan iş ile kaza arasındaki nedensellik bağını arka plana itebilecek yoğunluktaki kusurlu hareketi nedensellik bağını kestiğini, bu yoğunluğa ulaşmayan davranışı ise Borçlar Kanunu'nun 44 üncü maddesi uyarınca tazminattan indirim nedeni olarak sorumluluğa etki ettiğini, ağır ihmal durumunda da nedensellik bağı kesildiğini, kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağını, kendi kusurlu davranışlarının sonucuna katlanması gerektiğini, tersinin kabulü tam kusurlu bulunan işçinin kusurlu davranışlarının sonuçlarından istihdam eden kimseyi sorumlu tutmak olacağını, bunun hak ve nesafet kuralları ile bağdaştığının söylenemeyeceğini, bütün kusurun zarar uğrayanda olması halinde kimse kendi kusurundan yararlanamaz ilkesi gereğince işverinin tazminattan sorumlu tutulması doğru olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, iş kazasının oluşumunda davalı ... Fabrikaları A.Ş. (eski unvanı Trakya Polatlı Cam Sanayi A.Ş.) nin %30, ... İnsan Kaynakları Org. Eği. Tic. Ltd. Şti.'nin %60 oranında, davacının %10 oranında kusurlu olduğu, davacının davaya konu iş kazası nedeniyle %17,2 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kaldığı kabulünden hareketle;

"Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine,

1-)236.833,09 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 07.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

2-) 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 07.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

3-) Fazlaya ilişkin tazminat taleplerinin reddine, " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... Şirketi istinaf dilekçesinde özetle, olay ile müvekkil işverenliğe isnat edilen kusur ile olay arasında nedensellik bağı bulunmadığını, kusur dağılımına ilişkin raporun eksik incelemeye dayalı olduğunu, davacının meslekte kazanma gücü oranını kaybetmediğini, halen çalışmaya devam ettiğini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı Şişe Cam vekili istinaf dilekçesinde özetle, müvekkil şirket ünvanı "... Fabrikaları A.Ş." olmasına rağmen karar başlığında hata yapıldığını, kusur oranlarına ilişkin değerlendirmenin hatalı olduğunu, kazanın meydana gelmesinde davacının kusurlu olduğunu, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, herhangi bir sorumluluklarının bulunmadığını zira davacının işçileri olmadığını beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne dair İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Fabrikaları A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Fabrikaları A.Ş. vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Fabrikaları A.Ş. vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi

3. Değerlendirme

A) Davalı vekilinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen maddi tazminat istemine ilişkin kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemesi nedeniyle manevi tazminata ilişkin hükmün onanmasına karar verilmiştir.

B) Davalı vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazları incelenmesi yönünden;

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

B) Davalı vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazları incelenmesi yönünden;

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından; Mahkemece hesaba dair davacının bakiye ömür tespitinde PMF-1931 tablosunun esas alınması suretiyle düzenlenen 19.01.2021 tarihli bilirkişi raporu aldırıldığı anılan rapora taraf vekillerince itiraz edildiği, davacı vekilinin itirazının davacının geçici iş göremezlik süresine dair hesaplama yapılmadığı gerekçesine dayandığı, zararın iş bu raporda 166.317,79 TL olarak hesaplandığı ve davacı vekilince itiraz dilekçesinin verilmesinden sonra 23.02.2021 tarihli celsede talep arttırım sunmak üzere süre talep edildiği, Mahkemece süre verilmesi üzerine maddi tazminat talebini rapor gibi 01.03.2021 tarihli dilekçesi ile arttırdığı, takip eden 24.05.2021 tarihli celsede davacı vekilince talep arttırım dilekçesi doğrultusunda karar verilmesini talep edildiği, Mahkemece resen zararın bakiye ömür sürenin tespitinde TRH 2010 tablosunun esas alınması suretiyle yeniden hesaplanmasına dair dosyanın ek rapor düzenlenmesi amacıyla bilirkişiye tevdi edildiği, 14.10.2021 tarihli 1. ek raporun sunulduğu anılan raporda davacının maddi zararının daha fazla 198.483,02 TL olarak hesaplandığı, davacı vekilince yine süresi içerisinde rapora maddi hata bulunduğu ve geçici iş göremezlik dönem zararı hesabı yapılmadığı gerekçesiyle itiraz edildiği ve 19.10.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile raporda belirtilen miktar üzerinden bakiye 32.165,23TL'nin talep edildiği, Mahkemece 28.10.2021 tarihli 2. ek rapor aldırıldığı anılan raporda ise maddi hatanın giderilmesi suretiyle ancak geçici iş göremezlik dönemine ilişkin ayrıca zarar hesabı yapılmaksızın tüm dönem yönünden sürekli iş göremezlik oranı uygulanarak davacının zararının bu kez 245.031,26 TL olarak hesaplandığı, davacının anılan 2. ek rapora itiraz etmediği, bakiye tutar 46.548,24 TL'nin 05.11.2021 tarihli 2. talep arttırım dilekçesi ile talep edildiği, Mahkemece 28.10.2021 tarihli 2. ek rapora itibar etmek suretiyle geçici iş göremezlik süresine dair Kurum ödemesinin resen düşülmesi suretiyle davacının 05.11.2021 tarihli talep arttırım dilekçesi de dikkate alınarak 236.833,09 TL maddi tazminata hükmolunduğu anlaşılmıştır.