muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21131, Karar No: 2015/17615, Tarih: 10.11.2015

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava İİK'nun 67.maddesinde düzenlenen itirazın iptali davasıdır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununa dayanılarak hazırlanan ve 25 Eylül 2002 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13. maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik enerjisi tüketmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş,yine 13. madde b bendinde ; Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin ilgili mevzuata uygun olarak kestiği elektrik enerjisini, yükümlülüklerini yerine getirmeden dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin izni dışında açması, kaçak elektrik tüketimi olarak açıkça belirtilmiş ; 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirlenerek Kuruma sunulacağı ve kurul onayı ile uygulamaya konulacağı açıklanmıştır.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından, 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmıştır.

Somut olaya gelince;davalının davacı şirketin 8212620 nolu tarımsal sulama abonesi olduğu,05.07.2011 tarihli kaçak tespit tutanağı incelendiğinde ise kaçak kullanım şeklinin borcundan dolayı kesik olan elektriği mührünü kırarak kullanma olduğu ve elektriğin sayaçtan geçtiğinin belirtildiği,davalı hakkında tanzim edilen diğer kaçak tespit tutanaklarında da aynı gerekçeye istinaden kaçak tespit tutanaklarının tanzim edildiği ve davacı şirket tarafından Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği 13/a-b kapsamında kaçak tahakkuku yapıldığı,davalıya ait iki adet fatura bedelinin davacı şirkete ödenmemesi nedeniyle davalı hakkında icra takibi yapıldığı,davalı tarafından süresinde takibe itiraz edilmesi neticesinde takibin durduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece bilgisine başvurulan ve hükme esas alınan 24.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve 622 sayılı kurul kararında belirtilen süre,tüketim miktarı hesaplama, ortalama aylık çalışma süreleri, tahakkuka ilişkin düzenlemelerdeki hususlar dikkate alınmadan ve denetime elverişli olmayacak şekilde rapor tanzim edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bilgisine başvurulan ve hükme esas alınan 24.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve 622 sayılı kurul kararında belirtilen süre,tüketim miktarı hesaplama, ortalama aylık çalışma süreleri, tahakkuka ilişkin düzenlemelerdeki hususlar dikkate alınmadan ve denetime elverişli olmayacak şekilde rapor tanzim edildiği anlaşılmaktadır.

Nitekim raporda kurulu güç, süre, kaçak ceza katsayısı vb. hususlarda hiçbir açıklama ve değerlendirme yapılmamış, sadece birim fiyat üzerinden mükerrer kaçak kullanım nedeniyle 622 sayılı kurul kararının 1.maddesinin E) bendindeki son fıkraya göre tek terimli aktif enerji bedelinin 2 katı gözönüne alınarak birim fiyatının 2 ile çarpılması şeklinde hesaplama yapılarak bulunan bu değere perakende satış hizmet bedeli,dağıtım bedeli, kayıp/kaçak bedeli,okuma bedeli,enerji fonu,TRT payı ve KDV eklenmesi suretiyle mahkemece hüküm altına alınan bedele ulaşılmıştır.

Davalının dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin ilgili mevzuata uygun şekilde kestiği elektrik enerjisini, yükümlülüklerini yerine getirmeden dağıtım lisansı sahibi tüzel kişinin izni dışında açması kaçak elektrik enerjisi tüketimi olduğu ve Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13./a-b maddesi hükmüne göre kaçak elektrik tüketimi hesaplaması yapılması gerektiği kuşkusuzdur.

Bundan ayrı, kayıp-kaçak bedeli hakkında verilen ve Dairece de benimsenen HGK'nun 21/05/2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile kaçak kullanılan elektrik bedellerinin abonelerden tahsili yoluna gitmenin, hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmayacağı; öte yandan, nihai tüketici olan abonenin; kayıp-kaçak bedeli gibi dağıtım şirketi tarafından faturalara yansıtılan; dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin hangi miktarda olduğunu apaçık denetleyebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, eş söyleyişle şeffaflığın; hukuk devletinin vazgeçilmez unsurları olduğu; Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunca kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanarak çıkarılan yönetmelik, kurul kararları ve tebliğlerinin de, Elektrik Piyasası Kanununun temel amaçları ve ilkelerinden olan, şeffaflık ve düşük maliyetli enerji temini unsurlarını taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı,

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılmasının hukuka uygun olmadığına karar verilmiştir.

Ne var ki, yukarıda bahsedilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı ile; elektrik abonelerinden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı içtihadında bulunulmuştur. Dairemiz de, Genel Kurul kararındaki ilkeleri de benimseyerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.

Ne var ki, yukarıda bahsedilen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı ile; elektrik abonelerinden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı içtihadında bulunulmuştur. Dairemiz de, Genel Kurul kararındaki ilkeleri de benimseyerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de dağıtım şirketleri tarafından elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.

Ancak, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde ise, yukarıda ifade edilen hususları karşılar nitelikte ve yeterlilikte olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; mümkünse kaçak tüketim tahakkuku da getirtilerek tahakkuk tarihinde yürürlükte olan 01.03.2003 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Tarifeleri Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve 622 sayılı kurul kararı somut olaya uygulanmak suretiyle, kayıp kaçak bedeli yanında sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de davalı tüketiciden tahsil edilemeyeceği de gözetilmek suretiyle, alanında uzman bilirkişi ya da bilirkişi heyetinden taraf ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, anılan yönler gözetilmeden eksik inceleme ve araştırmaya dayalı bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne yönelik hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bundan ayrı davanın kısmen kabulüne karar veriliş olmasına rağmen, davanın reddedilen kısmına ilişkin olarak davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3646, Karar No: 2025/2946, Tarih: 15.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/3646 E.  ,  2025/2946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/711 E., 2023/1015 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle duruşmaya katılamayacağına dair sağlık mazereti sunduğu halde bu konuda karar verilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğuna katılan mağdurenin fiziki durumu yönünden Mahkemece gözlem yapılması talebi hakkında değerlendirme yapılmadığına ve sanığın katılan mağdurenin on sekiz yaşından küçük olduğunu bilmemesinin mümkün olmadığına ve kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince 30.05.2023 tarihli karar duruşmasından bir gün önce katılan vekili tarafından sunulan mazeret talebi değerlendirilmeksizin karar verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18489, Karar No: 2017/6356, Tarih: 04.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18489 E.  ,  2017/6356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Borçlu şirketin bağlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden şikayet tarihini de kapsar şekilde en son vergi beyannameleri getirtilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri yerine eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması ihtimali karşısında Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesi'nin 2013/55 Esas ve 2013/999 Esas sayılı dosyalarının getirtilerek incelenip birleştirme hususunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16522, Karar No: 2015/1706, Tarih: 11.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16522 E.  ,  2015/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/05/2014 tarih ve 2012/159-2014/69 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ....ile aralarında anlaşma gereği taşınacak dane bezelyenin davalının kullanımındaki aracı ile Eskişehir Osmaniye'den Karacabey'e taşınırken aracın yolda arızalandığını, müvekkilinin yardımı ile çekici vasıtasıyla aracın ve ürünlerin tamek fabrikasına ulaştırıldığını ancak fabrika yetkilileri tarafından mahsulün kızıştığından işlenemez durumda olduğu tespit edilerek ürünün teslim alınmadığını, davalının araçtaki arıza nedeniyle sorumluluktan kurtulamayacağını ileri sürerek müvekkilinin fabrikaya ödemek zorunda kaldığı 9.328,39 TL ürün bedeli, 1.112,15 TL nakliye bedeli, 1.770,00 TL kurtarıcı bedeli toplamı olan 12.210,54 TL nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; mahkenin görevine ve yetkisine itiraz ettiğini, müvekkilinin basiretli bir tacirin yapması gereken araca ait tüm kontrolleri gününde yaptırdığını ancak kusuru olmaksızın ve önceden öngürülmeyecek şekilde meydana gelen arıza nedeni ile sorumlu tutulamayacağını, 3-4 saatlik bir gecikme nedeni ile malın tamamının zayi olmasının mümkün olmadığını, malın yüklenirken hasarlı olabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsmaına göre; davalının hasarın meydana geldiği emtiayı taşıyan aracın işleteni ve sürücüsü olduğu, araçta meydana gelen arıza nedeniyle araçtaki yük nakliyesinin zamanında sağlanamadığı için kızışarak bozulduğu, davalının yükümlülüklerine aykırı şekilde ihmalde bulunarak taşımaya elverişli olmayan araç ile taşıma yaptığı, araçtaki arızaya dayanarak davalı taşıyıcının sorumluluktan kurtulmasının mümkün olmadığı, davalının en yüksek özeni gösterdiğine ve kaçınamayacağı ve sonuçlarını önleyemeyeceği sebeplerden dolayı zararın meydana geldiği iddia ve ispat olunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 12.210,54 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 6100 sayılı HMK'nın 19/2. maddesine uygun yapılmış bir yetki itirazı olmamasına göre vekilinin davalı tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 6100 sayılı HMK'nın 19/2. maddesine uygun yapılmış bir yetki itirazı olmamasına göre vekilinin davalı tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 708,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15496, Karar No: 2018/4290, Tarih: 02.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15496 E.  ,  2018/4290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkek süresinde sunduğu 23.07.2015 havale tarihli cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmıştır. Mahkemece tarafların hazır bulunduğu 20/10/2015 tarihli ön inceleme duruşmasında taraflara delillerini ve tanıklarını bildirmek üzere iki haftalık kesin süre verilmiş, davalı tarafça süresinde delil listesi sunulmuş ve dosya arasında bulunan 28/10/2015 tarihli makbuzlu 200.00 TL gider avansı yatırılmış olmasına rağmen mahkemece davalı tarafça süresinde gösterilen tanık dinlenmeden hüküm kurulmuştur.

Yasal sebep bulunmadıkça gösterilen tanığın dinlenmemiş olması savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır. Bu nedenle davalı erkeğin bildirdiği ve dinlenmesinden açıkça vazgeçmediği tanıklar, varsa mahkemece hesaplanacak eksik delil avansı tamamlattırılmak suretiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243 ve devamı maddeleri uyarınca dinlenmesi ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davalının hukuki dinlenilme hakkına (HMK m.27) aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.04.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/17413, Karar No: 2012/21423, Tarih: 20.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/17413 E.  ,  2012/21423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kartal Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/10/2012 tarih ve 2012/4-2012/4 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkilinin tescilli Bull markası ile tescilli ve tanınmış Red bull markalarına görsel ve işitsel olarak yoğun benzerlik ve iltibas yaratan Bıg bull ibaresini müvekkilinin izni olmaksızın dava konusu bıg bull ibareli enerji içeceğ tipi ürün ve bu ürünün yanında promosyon olarak bıg bull ibareli bir bitkisel gıda takviyesi ürünü üzerinde kullanarak müvekkili aleyhine marka tecavüzü ve haksız rekabet yarattıklarını, bıg bull markalı performans içeceği ürünü davalı Atak Doğal Besin Ltd. Şti. tarafından üretildiği ve her iki ürün de davalı ...' nun yetkilisi olduğu ADT pazarlama firması tarafından dağıtılıp piyasaya sürüldüğünü, davalıların haksız kullanımlarının en kısa sürede önlenmesi için mahkeme nezdinde 2011/123 D.iş sayılı İhtiyati tedbir talebinde bulunduklarını, 23.12.2011 tarihli karar ile ihtiyati tedbir kararı verildiğini, HMK. 397 uyarınca yasal süresi içinde iş bu davayı açtıklarını, ileri sürerek, müvekkili red bull markalarına ve ürün ambalajına iltibas oluşturmak sureti ile yaratılan marka tecavüzü ve haksız rekabet durumunun tespitine, önlenmesi ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, ve bu cümleden olmak üzere, davalıların davaya konu bıg bull ibaresinin aynısı veya benzerinin ürün, ambalaj, ilan, reklam, broşür, afiş ve sair her türlü tanıtım malzemesi, basılı kağıt, fatura ve ticari evrak üzerinde kullanmasının önlenmesi, üzerinde bu ibarenin görüntüsü bulunan davalı taraflara ait, ambalaj, ilan, reklam, broşür, afiş ve sair her türlü tanıtım malzemesinin, basılı kağıt, fatura ve sair ticari evrakın toplanarak muhafaza altına alınmasına ve imhasına, tedbir kararının hüküm kesinleşinceye kadar devamına, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, 07.01.2012 tarihli tensip tutanağı ile mahkemelerinin 2011/123 D.iş sayılı dosyası üzerinden verilmiş bulunan ihtiyati tedbir kararının devamına karar verildiği, 23.03.2012 tarihli tedbir kararının tavzih kararı ile de dosya üzerinden yapılan incelemede 2011/123 D.İŞ sayılı dosyasında verilen 09.01.2012 tarihinde yapılan tedbir kararına itirazın incelenmesi ile, kararın iki numaralı bendinde yer alan "....ibaresini ihtiva eden" ibaresinden sonra gelmek üzere, "performans içeceği ile var ise bunların kutuları ve ürün kataloğundan ibaret olan" ibaresinin eklenmesine, ayrıca iki numaralı bendin sonuna tedbir kararında ürün olarak ifade edilenden sadece adı geçen markayı ihtiva eden performans içeceği ile bunların kutuları ve ürün kataloğu anlaşılması gerektiği ibaresinin eklenerek 23.12.2011 tarihli tedbir kararının tashih edilmiş şekliyle uygulanmasına, başkaca ürünler üzerinde icrai işlem yapılmışsa iadesine, tedbir kararının içeriğine ilişkin itirazların 26.04.2012 tarihinde yapılacak olan müraafa sonucu değerlendirilmesine karar verildiği, 26.04.2012 tarihli ara karar ile mürafaa duruşması sonucunda mahkemelerinin 23.03.2012 tarihli tedbir kararına ek olarak davaya konu redbull markalarına iltibas oluşturan bıg bull ibaresini ihtiva eden bitkisel gıda takviyesi Herbal Supplement ibaresini taşıyan ve içinde iki adet kapsül olduğu bildirilen ürün ambalajı ile prezarvati ambalajı içeren kutuların da dahil edilerek salt bu kutulara yönelik üretim, satış, dağıtım, ithal ve ihracın yurt içi ve dışında satışa sunulmasının önlenmesine, toplanmasına, bitkisel gıda takviyeli ürünleri içeren ve bigbull ibaresini taşıyan sadece kutuların bu tedbir kapasmına dahil edildiğine karar verildiği, davalı ... vekilinin 02.05.2012 havale tarihli dilekçesi ile 26.04.2012 tarihli tedbir kararına itiraz dilekçesi sunduğu, 18.10.2012 tarihli ön inceleme duruşmasında ise davalı ... vekilinin tedbirin kaldırılması yönünde yapmış olduğu itirazın reddine, karar verilmiştir.

İhtiyati tedbir kararına yapılan itirazın reddi kararını davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı vekilince mahkemenin 2011/123 D.iş dosyasından davalıların müvekkilinin Bull ve Redbull markalarına iltibas derecesindeki benzeri olan Bıgbull ibaresini hiçbir yasal ve tescil hakkı bulunmaksızın kullandığını ileri sürerek davalıların davaya konu bıg bull ibaresinin aynısı veya benzerinin ürün, ambalaj, ilan, reklam, broşür, afiş ve sair her türlü tanıtım malzemesi, basılı kağıt, fatura ve ticari evrak üzerinde kullanmasının önlenmesi, üzerinde bu ibarenin görüntüsü bulunan davalı taraflara ait, ambalaj, ilan, reklam, broşür, afiş ve sair her türlü tanıtım malzemesinin, basılı kağıt, fatura ve sair ticari evrakın toplanarak muhafaza altına alınması için ihtiyati tedbir kararı talep etmiş, mahkemece, ihtiyati tedbir talebinin kabulüne karar verilmesi üzerine yapılan itirazın 18.10.2012 tarihli ön inceleme celsesinde reddine karar verilmiş, ancak ayrı bir gerekçeli karar yazılmamıştır.