muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4452, Karar No: 2016/648, Tarih: 18.01.2016

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 500,20 TL harcın istek halinde davalı ... Belediye Başkanlığı'na iadesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3901, Karar No: 2021/10996, Tarih: 22.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/3901 E.  ,  2021/10996 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2019 tarih ve 2019/322 - 2019/530 sayılı kararı

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 1-Hükmün açıklanması,

2-Terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan eylemine uyan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2, TCK'nın 31/3, 62, maddeleri gereğince hükmedilen hapis cezasına yönelik istinaf

başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Kolluk kuvvetlerine gelen ihbar üzerine gidilen olay yerinde,... isimli kişi öncülüğünde bir grup kişinin “biji serok apo, biji kürdistan, apocu gençlik burada” şeklinde slogan attıkları, suça sürüklenen çocuğun da grup içerisinde yer alarak grupla birlikte slogan attığı ve mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğu anlaşılan somut olayda;

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih ve 2015/7466 E., 2016/1025 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, atılan sloganın terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva içermediğinin anlaşılması karşısında; terör örgütünün propagandasını yapmak suçunun unsurlarının oluşmadığı ancak; atılan sloganın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih, 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı, bu husustaki takdir ve değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu da gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği karar yerinde tartışılarak suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu sebepten dolayı yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın...2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7706, Karar No: 2009/7917, Tarih: 09.09.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7706 E.  ,  2009/7917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın Dövize Endeksli Yaşam Sigortasından kaynaklanmış bulunmasına göre , kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 09.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6322, Karar No: 2022/3269, Tarih: 01.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6322 E.  ,  2022/3269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısmen arazi, kısmen incir bahçesi, kısmen zeytinlik niteliğindeki Bursa İli, Osmangazi İlçesi, Çağlayan Mahallesi, 10119 ada, 21 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemiz bozma ilamında kapitalizasyon faizinin %4 olması gerektiği belirtildiği halde taşınmazın bir bütün olduğu düşünülmeden incir ve zeytinlik kısmına %5 kapitalizasyon faizi uygulanarak hesaplama yapan bilirkişi kurulu esas alınarak hüküm kurulması,

2-Bozma ilamı öncesi ilk kararla tespit edilen 41.364,13 TL’den acele kamulaştırma dosyasında bloke edilen 29.992,94 TL’nin mahsubu ile fark 11.371,19 TL’ye 05/10/2015 tarihinden ilk karar tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken acele el koyma dosyasındaki bedel mahsup edilmeden 41.364,13 TL’nin tamamına faiz yürütülmesine karar verilmesi,

3-Bozma sonrası bloke edilen fark bedele ilişkin faiz hükmü kurulması ile yetinilerek davacı idarece bloke edilen 16.956,49 TL faiz bedelinin iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Mahkemece verilen ilk karar sadece davalı ...'ın temyiz edilmiş olup, ilk kararda belirlenen bedel temyize gelmeyen davalılar yönünden kesinleştiği halde, davacı idarenin usuli müktesep hakkı gözetilmeksizin, temyize gelmeyen davalılar için bozma sonrası artan bedel üzerinden hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

4-Mahkemece verilen ilk karar sadece davalı ...'ın temyiz edilmiş olup, ilk kararda belirlenen bedel temyize gelmeyen davalılar yönünden kesinleştiği halde, davacı idarenin usuli müktesep hakkı gözetilmeksizin, temyize gelmeyen davalılar için bozma sonrası artan bedel üzerinden hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

5- Anayasa Mahkemesi’nin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanun’un 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak, kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi gerektiğinden,

Hükmün açıklanan gerekçelerle,davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8114, Karar No: 2016/666, Tarih: 18.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/8114 E.  ,  2016/666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı ... Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 6525 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 12342 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 9283 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 9283 TL'ye yönelik itirazın iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait belgesiz ve tapusuz gecekondunun kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalı belediyenin elemanlarınca 6525 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davacının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 12342 TL yapı bedeli ile 3058,50 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davacıya ödendiği, davacının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davacıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

5104 sayılı ... Dönüşüm Projesi Kanununun 5. maddesinin 2. fıkrasında "Gerçek kişilerin ve özel hukuk tüzel kişilerinin mülkiyetinde bulunan gayrimenkuller ile 24.02.1984 tarihli ve 2981 sayılı imar ve Gecekondu mevzuatına aykırı yapılara uygulanacak bazı işlemler ve 6785 sayılı imar Kanununun bir maddesinin değiştirilmesi hakkında kanuna göre hak sahibi olan kişilerin haklarına konu gayrimenkuller, malikler ve hak sahipleri ile yapılacak anlaşmalar çerçevesinde projede kullanılır. Bu anlaşmaların usul ve esasları yönetmelikle belirlenir" hükmü ile ... Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin Belgesiz ve Kaçak Gecekondulara Uygulanacak Esaslar başlıklı 18. maddesinde; "Hak sahiplerine ait gecekondu, tesis, müştemilat ve ağaçlar için Belediyece oluşturulacak kıymet takdir komisyonunca belirlenecek kıymet takdir bedelinin % 10'u enkaz bedeli olarak hesaplanır. Bu bedel, yapılacak sözleşme ile hak sahiplerine verilecek konuta ait inşaat maliyetinden düşülüp kalan bedel hak sahibi tarafından ödenir." hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları taahhütnamede hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceği kararlaştırılmış olup, taraflar arasında düzenlenen bu taahhütname özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının sözleşme kapsamında davalıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davacıya ödenmiş olması karşısında davacının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,, peşin alınan 634,12 TL harcın istek halinde davalı ... Belediye Başkanlığı'na iadesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/728, Karar No: 2011/1734, Tarih: 01.03.2011

**21. Hukuk Dairesi         2010/728 E.  ,  2011/1734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 08.01.1997 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına, gecikme zammının iptaline, yaşlılık aylıklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı kurumdan ilk tahsis talep tarihi olan 8.1.1997 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması, ilk aylık bağlama tarihi olan 1.2.1997 tarihinden ikinci kez aylık bağlandığı 1.3.2006 tarihine kadar ödenmesi gereken yaşlılık aylıklarının gecikme faizleriyle davalı Kurumdan tahsili, ilk tahsisle ödenen paraya işletilen ve birikmiş aylıklardan mahsuben kesilen 4.873,65 TL gecikme zammının iptali ile bu miktarın 28.2.2006 tarihinden itibaren gecikme zammı ile birlikte ödenmesi, ödenmesi gerekipte ödenmeyen 1.895.00 TL nin ikinci tahsis talep tarihi olan 28.2.2006 tarihinden itibaren gecikme zammı ile birlikte davalı Kurumdan tahsili işlemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 4.5.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesinin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulu kaldırılmış sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulu getirilmiş, 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 18.11.1996 tarihli bildirge ile 15.10.1981 tarihli vergi kaydına istinaden 20.4.1982 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 1479 sayılı Yasa’ya göre tescilinin yapıldığı, 30.11.1972 tarihinden itibaren Kamyoncular Esnaf Odası kaydının, 3.1.1997-15.8.2005 tarihleri arasında Esnaf Sanatkarlar Odası kaydının bulunduğu, davacının 3.1.1997 tarihli T-İB formunda vergiye kayıtlı olduğu sürelerin 3.2.1982-12.10.1986 tarihleri arası olduğu belirtilmekle kurumca davacının 20.4.1982-12.10.1986 tarihleri arası 4 yıl 5 ay 22 gün sigortalı sayıldığı, prim ödemesini 3.1.1997 tarihinde toplu olarak ve aftan yararlanmak suretiyle yaptığı, davalı Bağ-Kur tarafından davacının bu hizmet süresinin SSK'ya hizmet birleştirmesi amacıyla bildirildiği, davacının 14.9.1972-31.3.1996 tarihleri arasında kurumca kabul edilen 506 sayılı Yasaya tabi çalışmaları ve 600 gün askerlik borçlanma süresinin ve Bağ-Kur’un bildirdiği 4 yıl 5 ay 22 gün (1612 gün) sigortalılık toplamı 5.129 gün üzerinden SSK'ca yaşlılık aylığı bağlandığı, Bağ-Kur müfettişinin 9.3.2000 tarih ve 3 sayılı teftiş raporuna göre davacının 3.2.1981-12.10.1986 tarihleri arası vergi kaydı geçerli olmadığından 20.4.1982-21.10.1986 tarihleri arası sigortalılığının iptal edilmesi gerektiği belirtilmekle SSK'ca aylığın 21.3.2000 tarihi itibariyle durdurulduğu, Vergi Dairesince 06.09.2006 tarihli yazı ile davacının gerçekte 15.06.1981-28.09.1983, 11.04.1997-31.12.1999 tarihleri arasında vergi kaydının bildirilmesi üzerine davalı Kurumca davacının 20.04.1982-28.09.1983 ve 11.04.1997-31.12.1999 tarihleri arasında sigortalı olarak kabul edildiği, davacının 27.06.2006 ve 11.09.2007 tarihlerinde eksik primlerini ödediği, Bağ-Kur tarafından 11.9.2007 tarihli bildirimle davacının 20.4.1982-28.9.1983, 11.4.1997-31.12.1999 tarihleri arasında 4 yıl 1 ay 28 gün (1.498 gün) sigortalı sayıldığı bildirilmekle davacıya SSK'ca kabul edilen 3.035 gün 506 sayılı Yasaya tabi çalışmaları ile 600 gün askerlik borçlanma süresi toplamı 5.133 gün üzerinden 1.3.2006 tarihinden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanarak 1.3.2006-22.11.2007 tarihleri arasında alması gereken aylık ve ekleri toplamı 12.196,24 TL birikmiş gelirinden kendisine 1.2.1997-22.3.2000 arasında yersiz ödenen 2.032,03 TL anapara 4.873,65 TL yasal faiz toplamı 6.905,68 TL kurum alacağı ile Bağ-Kur'dan 1.2.1997-22.3.2000 arası için Bağ-Kur hissesi olan 1.895,42 TL nin düşülmesiyle kalan 3.395,14 TL nin davacıya ödendiği, davacının kurumdan yersiz hizmet süresi kazanmasıyla ilgili İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2000/367 Esas sayılı ceza davasının henüz derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının 28.09.1983-12.10.1986 tarihleri arasında usulüne uygun (geçerli) bir vergi kaydının bulunmaması nedeniyle bu dönemde sigortalılık şartlarını taşımadığının kabulü gerekir.

Davacının 28.09.1983-12.10.1986 tarihleri arasında usulüne uygun (geçerli) bir vergi kaydının bulunmaması nedeniyle bu dönemde sigortalılık şartlarını taşımadığının kabulü gerekir.

Ancak davalı Kurum’un geçmişe yönelik (uyuşmazlık konusu dönemi de kapsar şekilde) prim tahsil etmesi ve uzun süre bu primleri kullanması sigortalıya yaşlılık aylığı bağlayıp aylık konusunda umut verdikten sonra davacının sigortalılığını ve yaşlılık aylığını iptal etmesi Medeni Kanun’un 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayacaktır. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 01.10.1997 gün ve E: 1997/10-578, K: 1997/758; 24.09.2003 gün ve 2003/10-489, 2003/490 sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Ne var ki; kimse kendi hilesinden istifade edemeyeceğinden bu kuralın uygulanabilmesi için usulsüz vergi kaydının davacınında katılımının bulunduğu mavazaalı bir işlem sonucu oluşturulmaması gereklidir.

Davacının 1479 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu Bağ-Kur sigortalılığını sağlayan 3.1.1997 tarihli T-İB formundaki Karşıyaka Vergi Dairesi Müdürlüğü kayıtlarının sahtecilik suretiyle oluşturulduğu iddiasıyla, ceza davası açılması, vergi kayıtlarının sahtecilik suretiyle oluşturulup oluşturulmadığının, oluşturulmuş ise bu sahtecilik işleminin davacının katılımı ile gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği bu dava sonucu verilecek karar ile saptanmasının mümkün olması karşısında, vergi kaydının sahtecilik yoluyla oluşturulduğu ve bu işlemin davacının katılımı ile gerçekleştirildiğinin anlaşılması halinde vergi kaydına hukuken değer verilemeyeceği bu durumda somut olaya MK 2. maddesi uygulanamayacağından ceza yargılamasının sonucu beklenilerek tüm delillerin birarada değerlendirilmesi ve çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece ceza davasının sonucu beklenmeden eksik inceleme ile tanık sözleri ile yetinilerek sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacı hakkındaki ceza davasının neticesi beklenerek bu hususun bekletici (ön) mesele yapılmak suretiyle sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4807, Karar No: 2014/4664, Tarih: 02.07.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4807 E.  ,  2014/4664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 45. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi : 30/04/2013

Numarası : 2011/65-2013/96

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemiyle girişilen icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir.

Davalı borçları bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, karşı davasında eksik ve ayıplı imalâttan doğan zararının, yeni proje yapım bedelinin ve SGK prim borcunun tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve karşı davalının tüm, davalı ve karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ve karşı davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında düzenlenen 08.06.2004, 10.01.2005 ve 27.12.2005 tarihli sözleşmelerle, Ş. İlçesi A. köyünde bulunan ve tapunun 7 pafta, 1077, 1078, . ve . nolu parsellerinde kayıtlı kooperatife ait taşınmazlar üzerine iş sahibince verilecek projelere uygun inşaat yapılması kararlaştırılmıştır. Sözleşmenin 9. maddesine göre, inşaatın teknik uygulama sorumluluğu da yükleniciye aittir. 1077 ve 1078 numaralı parsellere 01.09.2006 tarihinde yapı ruhsatı alınmış, diğer parseller için yapı ruhsatı alınmadan inşaata başlanmıştır. Ne var ki, belediyesince, ruhsat alınan parsellerdeki inşaatlara başlanmamış olduğu, diğer parsellerin de ruhsatının alınmadığı halde inşaata başlandığı gerekçesiyle yapı tatil tutanakları düzenlenerek mevcut inşaatlar durdurulmuştur. Belediyenin cevabî yazısına göre, sözleşmeye konu 1077-1078-1080-1081 nolu parsellerin, tarımsal niteliği korunacak alanda ve kısmen de orman alanında kaldığı, konut alanına çevrilmesi teklifi konusunda Büyükşehir Belediye Meclis Kararının da henüz kendilerine iletilmediği bildirilmiştir. Buna göre konut inşaatına izin verilmediği anlaşılmaktadır.

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21. maddesi hükmünce, bu Kanun kapsamına giren bütün yapılar için, 26. maddede belirtilen istisna dışında belediye ve valiliklerden yapı ruhsatı alınması zorunludur. Bu husus emredici bir hüküm olup, kamu düzeniyle ilgili olması