muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4237, Karar No: 2018/10660, Tarih: 09.07.2018

Ancak;

Hırsızlık eylemin gece gerçekleştiğine dair kesin delil bulunmadığı halde, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma kararının hükmü temyiz etmeyen sanık ...'e 5320 sayılı yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi uyarınca SİRAYETİNE, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında hırsızlık suçu ile ilgili hüküm fıkrasından TCK'nın 143. maddesine ilişkin bölüm karardan çıkartılması suretiyle; hakimin takdir hakkına dokunulmadan sanık hakkında TCK'nın 142/1-b, 43/1 maddeleri uyarınca sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

1-Hırsızlık yapılan yerin katılana ait ikametin etrafı çevirili olmayan bahçesinin 15 metre güneyinde bulunan kuş kümesi olduğunun anlaşılması karşısında konut dokunulmazlığını ihlal suçunun oluşmayacağının dikkate alınmaması,

2-Kabule göre de;

Eylemin gece gerçekleştiğine dair kesin delil bulunmadığı halde, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken TCK'nın 116/4. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

3-Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanırken, tekerrüre esas kayıtlarından en ağırının seçilerek kararda gösterilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma kararının hükmü temyiz etmeyen sanık ...'e 5320 sayılı yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi uyarınca SİRAYETİNE, 09.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16280, Karar No: 2020/17709, Tarih: 24.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/16280 E.  ,  2020/17709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla ve birden fazla kişiyle birlikte tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, silahla kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanık ...'a yükletilen 6136 sayılı Kanuna aykırılık, iki kez silahla kasten yaralamaya teşebbüs ve bir kez silahla kasten yaralama, sanıklar ... ve ...'e yükletilen silahla ve birden fazla kişiyle birlikte tehdit ve sanık ...'a yükletilen 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanunlara uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

a)Sanık ...'a yükletilen 6136 sayılı Kanuna aykırılık, iki kez silahla kasten yaralamaya teşebbüs ve bir kez silahla kasten yaralama, sanıklar ... ve ...'e yükletilen silahla ve birden fazla kişiyle birlikte tehdit suçlarına ilişkin sanıklar ..., ... ile ... ve müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b)Sanık ...'a yükletilen 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükümde ise;

5237 sayılı TCK’da içtima kurumuna yer verilmemiş olduğu halde sanığın hapisten çevrili 300 gün adli para cezası ile doğrudan verilen 25 gün adli para cezasının toplanarak 325 gün karşılığı 6500 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının, tebliğnameye aykırı olarak, "6500 TL adli para cezası” ibaresinin karardan çıkarılarak yerine “6000 TL adli para cezası ve 500 TL adli para cezası” ibaresinin eklenmesi biçiminde sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b)5237 sayılı TCK’da içtima kurumuna yer verilmemiş olduğu halde sanığın hapisten çevrili 300 gün adli para cezası ile doğrudan verilen 25 gün adli para cezasının toplanarak 325 gün karşılığı 6500 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17683, Karar No: 2016/10145, Tarih: 31.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/17683 E.  ,  2016/10145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekiye ait işyerinden 18 TL değerinde 2 kutu şampuan çalınması şeklindeki eylemde, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması ve sanığı neticeye götüren kastının da fiili gibi suça konu miktara yönelik bulunması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri de gözetilmek suretiyle TCK'nın 145. maddesi gereğince uygulama yapılıp yapılmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2-... Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/2001, Karar No: 2019/7140, Tarih: 11.11.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2001 E.  ,  2019/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 02/05/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkındaki 1 yıllık tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair kararın kaldırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 31/01/2019 tarihli ve 2019/326 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 20/05/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında 26/06/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle 12/09/2018 tarihinde TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine bir yıl süreyle denetimli serbestlik ve gerekli görülmesi halinde tedavi tedbiri uygulanmasına karar verildiği; ayrıca yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi veya erteleme süresi zarfında tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edildiği, kararın 18/09/2018 tarihinde tebliğ edildiği ve erteleme kararına herhangi bir itiraz vaki olmaması üzerine 20/11/2018 tarihinde tedbirin infazı için evrakın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce şüpheliye uyarılı ilk başvuru davetiyesi gönderildiği ve şüphelinin 24/12/2018 tarihinde kuruma müracaat ederek tedbirin infazına başladığı ancak 02/01/2019 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne ve 07/01/2019 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına dilekçe yazarak eğitim için yurt dışına gideceğini beyan edip tedbire ara verilmesini veya kaldırılmasını talep ettiği, şüphelinin bu talebinin değerlendirilmek üzere sulh ceza hakimliğine gönderildiği,

3- Talebi değerlendiren İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 31/01/2019 tarihli ve 2019/326 değişik iş sayılı kararıyla “şüphelinin öğrenci olması, yurt dışında eğitim görmesi dikkate alındığında 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasından murad edilen faydanın sağlanamayacağı, bu sebeple Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin 45.maddesi gereğince itirazının kabulüne, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 12.09.2018 tarih, 2018/148451 soruşturma ve 2018/4027 sayılı 1 yıllık tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına dair kararının kaldırılmasına” kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde yer alan "(1) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (2) Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir. Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır. (3) Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir." hükmü gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesinin zorunlu olması ve Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde yer alan " (1) Denetimli serbestlik kararının ;a) Yükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilememesi, b) İnfazının mümkün olmaması, c) Yükümlünün tutuklanması, hapis cezasının infazına başlanması veya askere alınması nedeniyle infazının imkânsız hale gelmesi, ç) 5395 sayılı Kanunun 40 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tedbirden beklenen yararın elde edilmesi, d) Hapis cezasından daha ağır sonuçlar doğurması, durumunda kanunda aksine bir düzenleme yoksa, vaka sorumlusunun önerisi üzerine komisyon tarafından ilgili mahkemeden denetimli serbestlik kararının değiştirilmesi, kaldırılması veya uygun olan başka karar verilmesi talep edilebilir.(2) Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına karar verilen hükümlüler hakkında belirlenen yükümlülüklerin değiştirilmesine komisyon tarafından karar verilir." hükmü gereğince somut olay değerlendirildiğinde, şüphelinin yurt dışında eğitim görmesi nedeniyle denetimli serbestlik tedbirinin ertelenmesi ya da kaldırılması talebinde bulunduğu, anılan Kanun gereğince en az 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulması gerektiği, anılan yönetmeliğin 45. maddesinde yer alan düzenlemenin bu yükümlülüğü ortadan kaldıramayacağı ve talebinin maddede sayılan durumlardan olmaması sebebiyle reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 31/01/2019 tarihli ve 2019/326 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK’nın 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yürütülen soruşturmalarda, öncelikle TCK’nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Cumhuriyet savcısı tarafından kamu davasının açılmasının beş yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesi öngörülmüş, 3. fıkrasında ise “Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda ise, şüpheli hakkında denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına dair Cumhuriyet Başsavcılığınca verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılmasına sulh ceza hakimliği tarafından Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin 45. maddesi uygulanmak suretiyle karar verilmişse de,

Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin “İyileştirme ve Denetim Çalışmalarına İlişkin Genel Esaslar” başlıklı 3. kısmının “Denetimli Serbestlik Kararlarının Yerine Getirilmesinde Genel Hükümler” başlıklı 3. bölümünde yer alan “Denetimli serbestlik kararlarının değiştirilmesi, durdurulması veya kaldırılması” başlıklı 45. maddesinin 1. fıkrasında,

“Denetimli serbestlik kararının;

a) Yükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilememesi,

b) İnfazının mümkün olmaması,

c) Yükümlünün tutuklanması, hapis cezasının infazına başlanması veya askere alınması nedeniyle infazının imkânsız hale gelmesi,

ç) 5395 sayılı Kanunun 40 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tedbirden beklenen yararın elde edilmesi,

d) Hapis cezasından daha ağır sonuçlar doğurması, durumunda kanunda aksine bir düzenleme yoksa, vaka sorumlusunun önerisi üzerine komisyon tarafından ilgili mahkemeden denetimli serbestlik kararının değiştirilmesi, kaldırılması veya uygun olan başka karar verilmesi talep edilebilir.”

ç) 5395 sayılı Kanunun 40 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tedbirden beklenen yararın elde edilmesi,

d) Hapis cezasından daha ağır sonuçlar doğurması, durumunda kanunda aksine bir düzenleme yoksa, vaka sorumlusunun önerisi üzerine komisyon tarafından ilgili mahkemeden denetimli serbestlik kararının değiştirilmesi, kaldırılması veya uygun olan başka karar verilmesi talep edilebilir.”

Şeklinde hüküm yer aldığı, inceleme konusu dosyada ise şüpheli hakkındaki tedavi ve denetimli serbestlik kararının TCK’nın 191/2. maddesindeki emredici düzenleme uyarınca verilmiş olduğu ve anılan Yönetmelik maddesi uyarınca kaldırılmasına veya değiştirilmesine yasal imkan bulunmadığı gibi, esasen TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca Cumhuriyet savcısı tarafından uygulanmasına karar verilen denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazı hususunda ve tedbirin infazına ilişkin itirazların incelenmesinde yetkili makamın Cumhuriyet Başsavcılığı olduğu, bu nedenle somut olayda şüphelinin yurt dışında eğitim göreceği yönündeki mazeretinin Cumhuriyet savcısı tarafından değerlendirilip, mazeret yerinde görülürse 5 yıllık erteleme süresi zarfında 1 yıl süreyle uygulanmasına karar verilen tedbirin infazının ertelenmesine karar verilebileceği, ancak tedbirin tamamen kaldırılmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, sulh ceza hakimliği tarafından talebin reddi yerine kabulüne karar verilmesi yasaya aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 31/01/2019 tarihli ve 2019/326 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 11.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1296, Karar No: 2023/4721, Tarih: 21.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1296 E.  ,  2023/4721 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

EK KARAR SAYISI : 2017/2323 Esas, 2017/2406 Karar

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 27.05.2021 tarihli ve2017/2323 Esas, 2017/2406 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair 27.05.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/5577, Karar No: 2015/10054, Tarih: 08.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/5577 E.  ,  2015/10054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası olan dava türünün gerekçeli karar başlığında 466 sayılı Kanun gereğince tazminat davası olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat davasının dayanağını oluşturan... Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/785 Esas – 2013/597 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; davacı (sanık) hakkında TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen suçu ve suçluyu övmek suçundan dava açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 215. maddesinde 29.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 10. maddesi ile yapılan değişiklikle, davacının (sanığın) üzerine atılı suçu ve suçluyu övme suçu açısından, suçun oluşabilmesi için ''açık ve yakın tehlike'' kriterinin getirildiği, ancak somut olayda ise davacının (sanığın) eyleminin kamu düzeni açısından açık ve yakın tehlike ortaya çıkardığından bahsedilemeyeceği ve bu nedenle 6459 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası davacının (sanığın) eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmadığından bahisle beraatine hükmedildiği, CMK'nın 144/1-b. maddesindeki, kanuna uygun olarak yakalanan veya tutuklanan kişilerden, tazminata hak kazanmadığı hâlde, sonradan yürürlüğe giren ve lehte düzenlemeler getiren kanun gereği, durumları tazminat istemeye uygun hâle dönüşenlerin tazminat isteyemeyeceği yönündeki düzenleme ve davacının tutuklandığı tarih itibariyle 5271 sayılı Kanunun CMK'nın 100/4. maddesinde düzenlenen tutuklama yasağının söz konusu olmadığı da dikkate alınarak davacının tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12448, Karar No: 2014/19258, Tarih: 08.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12448 E.  ,  2014/19258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/04/2014 tarih ve 2012/553-2014/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin fatura ve cari hesaptan kaynaklanan alacağının tahsili için başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini, itiraz dilekçesinde belirtilen hususların gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, daha önceden iki kez dosyanın işlemden kaldırıldığı, 08.04.2014 tarihli celsede belgelendirilmeden mazeret bildiren davacı vekilinin mazeret isteminin reddedildiği gerekçesiyle davanın HMK'nun 150'nci maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.