muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12872, Karar No: 2014/4163, Tarih: 02.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/12872 E.  ,  2014/4163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

NUMARASI : 2005/492-2012/368

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiraya veren tarafından kiracıya karşı 4000.-TL bonoya dayanılarak başlatılan icra takibi nedeni ile kiraya veren- davalıya borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Küçükçekmece 3. İcra Müdürlüğünün 2004/11535 esas sayılı dosyası ile 01/12/2004 tarihinde davacının aleyhine başlatılan icra takibine dayanak yapılan 10/08/2004 tanzim, 15/09/2004 vadeli 4.000,00 TL lik senedin davacının, davalı alacaklı tarafın kiracısı olduğu dönemde depozito için alınan vadesi, tutarı, tanzim tarihi ve adresi boş olan ve sadece davacının imzasını taşıyan bir senet olduğunu, senedin kiralanan daire için depozito olarak teminat amaçlı verildiğini belirterek davacının borçlu bulunmadığının tespitine, % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.Davalı vekili , davacının davalıya olan borcuna karşılık söz konusu bonoyu imzalayıp verdiğini, Ticaret Kanununa göre açığa atılan imzanın üzerinde bulunan rakamları borçlunun peşinen kabul etmiş sayılacağını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında 01.08.2003 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğu, takibe konulan bononun davacı kiracı tarafından imzalanarak boş olarak davalı kiraya verene verildiği ve taşınmazın tahliye edildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı vekili ilk beyanlarında söz konusu bononun borç karşılığında verildiğini ileri sürmüşse de daha sonraki beyanlarında ve ceza davasının yargılama sürecindeki ifadelerinde kiralananda meydana gelen zarar karşılığında bononun doldurulmak suretiyle takibe konulduğunu bildirmiştir. Davalı- alacaklı tarafından kiralananda meydana gelen hasar karşılığında bononun doldurularak takibe konulduğu belirtildiğine göre senette belirtilen miktarda kiralananda hasar meydana geldiğinin davalı tarafından ispatlanması gerekir. Mahkemece davalı tarafın kiralananda meydana gelen hasara ilişkin delilleri toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5215, Karar No: 2021/4681, Tarih: 23.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/5215 E.  ,  2021/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı asıl işveren ...nin Çatalağzı Termik Santrali işyerinde alt işverenler nezdinde 1990 yılında kömür bant sahasında kömür temizleme ve vagon açma işinde çalıştığını, davalı ...ile alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının iş akdini 30/06/2014 tarihinde emeklilik sebebi ile feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret farkı, ilave tediye ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, kendilerinin ihale makamı olduğunu, kendileri açısından davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, zira davacının teşekküllerinin değil anahtar teslimi iş yapan yüklenici firmaların işçisi olduğunu, yüklenici firmalar ile sözleşmelerinin anahtar teslimi şeklinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taşeronların maddi ve ekonomik bağımsızlığı olan ayrı bir işletme oldukları, sözleşmenin işçi temini niteliğinde olmadığı, diğer muvazaa kriterlerinden hiçbirinin de somut olayda gerçekleşmemiş olduğu, taraflar arasında iş sözleşmesinden kaynaklı muvazaalı bir ilişkinin bulunmadığı, aksine usulüne uygun olarak kurulmuş asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu gerekçesiyle, ilave tediye ve ücret farkı alacağı taleplerinin reddine, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti taleplerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 2017/37470 Esas 2017/19420 Karar sayılı ilamı uyarınca davalı ...Çatalağzı Termik Santrali İşletme Müdürlüğünün yaptığı hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı taraf vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasında bulunmuş, tazminat ve işçilik alacaklarına esas alınacak ücretinin davalı işverenin emsal işçilerinin ücretlerine göre belirlenmesini talep etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; dosyada yer alan davalı ile dava dışı şirketler arasındaki hizmet alım sözleşmelerinde işin tanımının, “...Çatalağzı Termik Santrali İşletme Müdürlüğü, 2 yıllık 181 kişilik kömür boşaltma, kül cüruf atma, inşaat işleri atölye temizliği ve teknik temizlik hizmetlerinin yapılması işi” şeklinde düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi emsal kararları ile davacının çalıştığı alt işverenler ile davalı ...arasındaki asıl-alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğu kesinleştiğinden, dosya kapsamı gözetildiğinde, davacının başından itibaren asıl işveren olan davalı ...işçisi olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır (22. HD. 2017/34957-14820 E.K.; 2016/18246-2019/3397 E.K.; 2017/37467-19417 E.K.; 2017/31021 E.- 2020/7087 K.).

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davalı tarafından dosyaya sunulan ücretler ve ... 2. İş Mahkemesi’nin 2015/601 Esas sayılı dosyalarına sunulan ücret bordrolarına göre davacının yaptığı işe uyan kömür hazırlama-kül cüruf atma işçisinin 2014 yılı 1. dönem günlük çıplak ücretinin 89,81 TL olduğu belirtilerek, dava konusu tazminat ve alacaklar buna göre hesaplanmış, Toplu İş Sözleşmesinden doğan bir kısım sosyal haklar giydirilmiş ücrete ilave edilmiştir.

Davacının Toplu İş Sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üyeliği veya dayanışma aidatı ödeyerek faydalanma talebi bulunmadığından, Toplu İş Sözleşmesinden yararlanması olanaklı değildir.

Davalı tarafından emsal olarak bildirilen işçinin sendika üyesi olduğu ve büro işçisi olarak çalıştığı, dolayısıyla da davacı için emsal olamayacağı açıktır. Bilirkişi tarafından esas alınan emsal dosyaya sunulan bordrolar ise dosya içerisinde bulunmadığından, davacı yönünden emsal olup olmadıkları denetlenememektedir.

Davalı tarafından emsal olarak bildirilen işçinin sendika üyesi olduğu ve büro işçisi olarak çalıştığı, dolayısıyla da davacı için emsal olamayacağı açıktır. Bilirkişi tarafından esas alınan emsal dosyaya sunulan bordrolar ise dosya içerisinde bulunmadığından, davacı yönünden emsal olup olmadıkları denetlenememektedir.

Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından muvazaanın kabulü isabetli ise de davacının sendika üyesi olmadığı ve dayanışma aidatı da ödemediği gözetildiğinde; davalı işveren işyerinde davacı ile aynı işi yapan ve sendika üyesi olmayan emsal işçi olup olmadığı belirlenerek emsal işçi olması halinde kıdem tazminatı, ücret farkı, ilave tediye ve yıllık izin ücreti alacakları emsal işçi ücretine göre hesaplanıp hüküm altına alınmalı; sendikalı olmayan emsal işçi bulunmadığının anlaşılması halinde ise, davalı ile ihbar olunanlar arasındaki sözleşme ve şartnamelerde işçiye ödenecek ücretin belirlenmiş olması ya da işçiyle yapılan bireysel iş sözleşmesinde ücretin gösterilmiş olması halinde bu ücrete göre söz konusu tazminat ve alacaklar hesaplanarak hüküm altına alınmalı, böyle bir tespit yapılamadığı takdirde ücret farkı talebi reddedilerek kıdem tazminatı, ilave tediye ve yıllık izin ücreti alacakları davacının almakta olduğu ücret üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır. Bu hususun gözetilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8525, Karar No: 2007/10370, Tarih: 01.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8525 E.  ,  2007/10370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARDEŞEN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı 153 parsel sayılı taşınmazın sınırının kıyıda kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapusunun iptalini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığını, bir bütünden ifraz edilmiş olup, davacı Hazine yönünden kesin hüküm bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yeri ilişkin Hazinenin taraf olduğu bir ilam ve bu ilama dayalı dayalı tescil bulunmadığı, bilimsel verilerle oluşturulan bilirkişi raporu ile çekişmeli taşınmazın 115.65 m2 lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının saptandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali ve taşınmazın sicil kaydının terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dovanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, kayden davalıya ait olan çekişme konusu taşınmazın, kabul kapsamında kalan bölümünün, 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre, tanımı aynı yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kaldığı saptanmıştır.

Hemen belirtelim ki, mülkiyet hakkı gerek Anayasa ve yasalarla iç hukuk yönünden, gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve ek protokolleri ile kabul edilmiş temel haklardandır. (Anayasa Md. 35/1, AİHS Ek Prot. 1-1). Türk Medeni Yasasının 683. maddesinde de bir şeye malik olan kimsenin hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisi belirtilmiş, malikin malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava konusu edebileceği hüküm altına alınmıştır.

Öte yandan, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 28.11.1997 tarih 5/3 Sayılı Kararında da ifade edildiği gibi, kıyılar doğal nitelikleri itibariyle herkesin kullanımına açık, diğer taraftan da bu nitelikleri nedeniyle özel mülkiyet alanı dışında ve özel mülkiyete konu olamayacak yerlerdir. Kıyılar, herhangi bir tahsis işlemine gerek olmaksızın doğrudan doğruya herkesin serbestçe yararlanmasına sunulmuş sahipsiz kamu mallarıdır. Bunun sonucu; kıyının zamanaşımı yoluyla kazanılması, tapu sicili hükümlerine bağlı tutulması, haczedilmesi mümkün değildir. Kıyılar, bu özelliklerinden dolayı Anayasanın 43.maddesinde ayrı bir bölümde düzenlenmiş, düzenlemede yukarıda sayılan nitelikler vurgulanmıştır.

Bilindiği ve yukarıda sözü edilen yasa ve sözleşmelerin hakkı tanımlayan maddelerini takip eden fıkralarda ifade edildiği gibi, mülkiyet hakkı da kamu yararının bulunduğu hallerde sınırlandırılabilir veya tamamen kaldırılabilir.

Ne varki, bu sınırlandırma veya kaldırma gerçekleştirilirken; T.C.Anayasasının 90/5.maddesi ile iç hukukun üstünde sayılan AİHS. Hükümlerince AİHM tarafından oluşturulan 30.5.2006 tarih 1262/02 sayılı kararda ifade edildiği üzere; “… bir kişiyi mülkünden yoksun bırakan bir önlemin…”,  “kamu  yararına  meşru bir amaç  gütmesi  gerektiği…”,  bu önlem alınırken “… başvurulan yollar  ve gerçekleştirilmesi amaçlanan hedef arasında makul bir oransallık ilişkisi olması gerektiği…”, kişinin “… kişisel ve haddinden fazla yük taşıma zorunda kalması halinde gerekli dengenin kurulamayacağı…” açıktır.

Diğer bir anlatımla, kamu yararı ile mülkiyet hakkından kısmen veya tamamen yoksun bırakılan kişinin hakkı arasında makul, kabul edilebilir, hak ve adalet dengesini sağlayacak bir oranın kurulması asıldır.

Bu arada, üzerinde durulması gereken konulardan biri de; çekişme yaratılan tapu kaydına bağlanan ve böylece kişi adına mülkiyet hakkı oluşturulan kıyı kapsamındaki yere ait tapunun niteliğinin belirlenmesidir.

Devlet tarafından verilen, doğru esasa ve geçerli kayda dayalı tapu ile sağlanan mülkiyet hakkına değer verileceği kuşkusuzdur. Böyle bir yer kıyı kapsamında kalmakla, temel vasfı yani kamu malı olma niteliği değişmemekle birlikte, kişinin söz konusu tapuya dayalı hakkının yukarıda ifade edildiği gibi korunması gerekeceği muhakkaktır.

Aksi düşünce tarzının, devletin verdiği tapunun geçersizliğini ileri sürerek, hiçbir karşılık ödemeksizin iptalini istemesi, geçerli kayda dayalı mülkiyet hakkı ile bağdaşmayacağı gibi, devletin saygınlığını zedeler nitelikte bir tutum olacaktır.

Bu durumda, kıyılar kamunun yararlanacağı yerlerden olup buralarda yukarda belirtilen nitelikte tapu kaydı oluşturulmuş ise  tapunun iptalinde, Anayasanın 43., Tapu Kanununun 33., Kadastro Kanununun 16.maddesi gözönüne alınarak, kamu yararının bulunduğunun kabulü gerekir. Ancak, kişinin mülkiyet hakkı sona erdirilirken karşılıklı hak dengesinin sağlanması için mülkiyet hakkı sahibine tazmini nitelikte bir bedelin ödeneceği de kuşkusuzdur. Tazminatın nedeni yasa dışı bir işlemden değil hak dengesinin sağlanmasından kaynaklandığından, taşınmazın tam değerini karşılaması da gerekli değildir. Bu düşünce, AİHM.’sinin bir kararında “…Ulusal hukuk ihlalin yol açtığı sonuçları tam olarak gidermeye imkan tanımıyorsa 41. madde  AİHM.’ni uygun gördüğü adil bir tazminata hükmetmeye yetkili kılar…” şeklinde dile getirilmiştir.

Öte yandan; davalıya ait tapu kaydı kapsamının bir kısmının devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyıda kaldığı belirlenmek suretiyle bu kısma ilişkin sicil kaydının Türk Medeni Kanunun 999. maddesi hükmü gereğince kütükten terkin edilmiş olmasında hukuka aykırı bir durum yoktur. Diğer taraftan, davalının tapu kaydının iptalinden dolayı ancak tazminat talebinde bulunabileceği kuşkusuz ise de  davalının böyle bir talebi bulunmadığına göre, mahkemece kurulan hükmün yanlış olduğu söylenemez. Öyleyse davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince; dava dilekçesinin içeriğinden ve iddianın ileri sürülüş biçiminden davacı Hazine taşınmazın tümünün sicil kaydının terkinini istememiş, yapılacak uygulama sonucunda kıyıda kalan bölümünün sicilinin terkinini istemiştir. Mahkemece yapılan uygulama sonunda da taşınmazın kısmen kıyıda kaldığı belirlenerek bu kısma ilişkin olmak üzere davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu durumda; davacının isteğinin kısmen kabul ve kısmen reddedildiğini söyleyebilme olanağı yoktur.

Öyle ise; yargılama giderlerinin de kabul ve red oranına göre taraflar üzerinde bırakılması ve davada vekille temsil edilen davalı lehine vekalet ücreti takdiri de doğru değildir.

O halde, davacı Hazinenin bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedene hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine,  1.11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12076, Karar No: 2016/5885, Tarih: 06.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/12076 E.  ,  2016/5885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 05.05.2013 tarihinde katılana ait olduğu iddia edilen taşınmaz üzerindeki ağacı keserek mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilen olayda; olay yerinin orman arazisi olup olmadığının tapu kayıtları getirtilip tespit edilmemesi ve dosyada adı geçen arazinin asıl sahibi olduğu öne sürülen katılanın babası ...ın kesime rızasının olup olmadığı konusunda dinlenilmemesi,

Kabule göre de; Kesildiği iddia edilen ağacın kuru–hayatıyeti olmayan ağaç oluşunun belirtilmesi karşısında eylemin TCK 151/1 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken 152/1-c maddesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 06/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2816, Karar No: 2020/4371, Tarih: 06.07.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/2816 E.  ,  2020/4371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mirasın reddinin İcra ve İflas Kanununun 277 ve devamı maddeleri uyarınca iptali davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 15/04/2019 gün ve 2016/9007 Esas, 2019/3359 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı vekili, davacının, davalı ...’nin alacaklısı olduğunu, ... 16. İcra Müdürlüğünün 2015/676 Esas sayılı dosyasında icra takibi yaptıklarını ve takibin kesinleştiğini, davalının murisi olan babasından intikal eden bir kısım taşınmazlarına haciz konulduğunu, ancak davalının babası ...'nin mirasını ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/239 Esas, 2014/278 Karar sayılı dosyada reddettiğini, davalının murisinin terekesinin borca batık olmadığını, davalının alacaklılarını zarara uğratmak kastıyla mirasın reddettiğini bu nedenle mirasın reddinin iptali ile, davacıya cebri icra ve satış yetkisi verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, hak düşürücü sürenin geçtiği, davalının murisin sağlığından miras payı aldığı gerekçesiyle mirası reddettiğinden bahisle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın hukuki niteliği bakımından TMK'nin 617. maddesine dayalı mirası reddin iptali isteği olduğu, iptali istenen ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/239 Esas sayılı dosyada davalının 28.03.2014 mirasın reddi talebinde bulunduğu, mirasın reddinin iptali davasının ise 20.05.2015 tarihinde açıldığı ve 6 aylık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 15.04.2019 tarih 2016/9007 Esas 3359 Karar sayılı ilamında;

"Mirasın reddinin iptali davasının koşulları; davanın mirasın reddedildiği günden itibaren altı aylık hak düşürücü süre içinde açılması, borçlu mirasçının alacaklıları zararlandırma kastı ile hareket ettiğinin alacaklı tarafından kanıtlanması, borçlunun alacaklıya teminat göstermemesi borçlunun mevcut mallarının borçlarına ödemeye yetmemesi ve borcunu ödemekten imtina etmesidir.

Somut olaya gelince; davacı vekili, dava dilekçesinde açıkça İcra İflas Kanununun 277 ve devamı maddelerine dayanmış olmakla, davacı vekilinin talebi doğrultusunda bir araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın TMK 617. maddesine göre mirasın reddinin iptali davası olarak nitelendirilerek karar verilmesi doğru değildir..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına karşı davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Bir davada olayları anlatmak taraflara, hukuki nitelendirme ile uygulanacak kanun hükümlerini belirlemek HMK'nın 33. maddesi gereği hakimin görevidir.

Bozma ilamına karşı davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Bir davada olayları anlatmak taraflara, hukuki nitelendirme ile uygulanacak kanun hükümlerini belirlemek HMK'nın 33. maddesi gereği hakimin görevidir.

Ayrıca tasarrufun iptali davalarının kimlere karşı açılabileceği İ.İ.K’nun 282. maddesinde gösterilmiş olup bunlar, borçlu, borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçılarıdır.

Somut olaya gelince; her ne kadar bozma ilamımızda davacının dava dilekçesinde açıkça İcra İflas Kanununun 277 ve devamı maddelerine dayanmış olmasından ve davacı vekilinin talebi doğrultusunda araştırma yapılması gerektiğinden bahsedilmiş ise de bir davada hakimin hukuki nitelendirme ile bağlı olmaması ilkesi gereği dosya kapsamda anlatılan olay örgüsünden davada tasarrufun iptalinin özel bir hali olan "Mirasın reddi" kurumunun uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

O halde; yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekirken bu husus dikkate alınmadan kararın bozulduğu anlaşıldığından davacıların karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 15.04.2019 tarih 2016/9007 Esas, 2016/3359 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, dosyada yeniden yapılan inceleme sonucunda; yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan tarafların yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 15.04.2019 tarih 2016/9007 Esas, 2016/3359 Karar sayılı bozma ilamının KALDIRILMASINA, yeniden yapılan temyiz incelemesi sonucunda tarafların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 06.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.