muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1320, Karar No: 2016/2094, Tarih: 25.02.2016

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 11/11/2015 gün ve 94660652-105-34-11247-2015-E.23316/73388 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/881 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12411, Karar No: 2019/1487, Tarih: 04.02.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/12411 E.  ,  2019/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa ait işyerinde yapılan aramada 5 kutu makaron ele geçirildiği olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında dava konusu makaronları kişisel kullanım için aldığını ifade etmesi ve yakalanan eşya miktarına göre, sanığın savunmasının aksine ele geçen makaronları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- Suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığa atılı eylemin 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4-Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi hesabı sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesi olarak yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

5-Suça konu eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi ve fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken delalet maddenin gösterilmemesi ve eşyanın TCK'nun 54. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8713, Karar No: 2014/3366, Tarih: 17.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/8713 E.  ,  2014/3366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş (iki kez) ve hakaret (iki kez)

HÜKÜM : Hükümlü hakkında 23.06.2005 tarihinde verilip kesinleşen hükümlerin 5271 sayılı CMK.nın 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına (Asıl Karar) ve temyiz isteminin reddi (Ek Karar)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, hükümlü müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/245, Karar No: 2012/6314, Tarih: 24.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/245 E.  ,  2012/6314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 228 ada 108 Parsel sayılı 21245,46 m² yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 1/7 payı davalı ..., 6/7 payı ise davacı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın 1/7 payına yönelik dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 228 ada 108 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 228 ada 108 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Davalı ... vergi kaydına dayanmış, davalının tutunduğu 1937 tarih 7 tahrir numaralı vergi kaydı 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmüne uygun biçimde yerine uygulanmamış ise de; mahkemece zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilmemesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 2,75 TL harcın davacı ...'dan alınmasına, 24.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11473, Karar No: 2019/8757, Tarih: 12.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/11473 E.  ,  2019/8757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkamesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanıklardan ..., ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanıklardan ... ve ... haklarında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Mustafa Tunç müdafii, katılan vekili

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...’ın beraatlerine, sanıklar ..., ..., ... ve ...’un mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılanlar vekili, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-)Sanık ...’ın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun işlenmesinde sanığın kusurunun olmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sanığın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükmünün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-)Sanıklar ..., ... ve ...’nin mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sanıklara az ceza verildiğine dair temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

3-) )Sanık ...’ın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...'ın 29/08/2017 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA;

4-)Sanık ...’un mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

4-)Sanık ...’un mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık ...’nın .... yönetim kurulu başkanı olduğu, sanık ...’in işveren vekili, sanık ...’in fabrika müdürü, sanık ...'in muhasebe müdürü, sanık ...’in bakım sorumlusu,sanık ...'in boyama bölümü vardiya amiri, ölen ...’in bakım işçisi olarak çalıştığı tekstil fabrikasının çatısındaki tıkanan yağmur kanallarını arkadaşı Recep Yıldırım ile temizledikleri sırada dengesini kaybeden Bilal, önce çatının plastik kısmı üzerine düşerek kırılan plastik kısımla birlikte 6 metre yükseklikten zemine düşen Bilal'in hastanede tedavi altındayken öldüğü olayda; sanık ...’in aynı şirkette fabrika müdürü ve mühendis olarak ve sanık ...’nin ise işveren yetkilisi olarak görevlendirildiği görülmekle, sanık ...’a yüklenebilecek kusur bulunmadığı gözetilip, beraati yerine isabetsiz bilirkişi raporuna dayanılarak mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8248, Karar No: 2008/11144, Tarih: 30.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8248 E.  ,  2008/11144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip talebinde takibin bonoya dayalı olduğu belirtilmiş ise de, bunun zuhule müstenit olduğu, takibin çeke dayalı olarak alınan ihtiyati haciz kararı doğrultusunda başlatıldığı anlaşılmıştır.

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinin dayanağı Kayseri 2.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin verdiği 23.10.2007 tarih ve 2007/420 D.iş sayılı ihtiyati haciz kararıdır. İİK'nun 50.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken HUMK'nun 12.maddesi gereğince ihtiyati haciz kararından sonra, bu kararın dayanağı olan alacak davası ihtiyati haciz kararını veren mahkemede de ikame olunabilir. Anılan bu hüküm icra dairelerinin yetkisini belirlemede de geçerlidir. İhtiyati haciz kararının itiraz üzerine kaldırıldığı da iddia edilmediğine göre yetki itirazının reddine karar vererek borçlunun esasla ilgili sair itiraz ve şikayetleri incelenip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16790, Karar No: 2016/14828, Tarih: 01.11.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/16790 E.  ,  2016/14828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile ... ve ... aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair ...... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ....03.2016 gün ve 547/140 sayılı hükmün ...'ca incelenmesi davalı ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 258 nolu parsel üzerinde bulunan ve dava dilekçesinde belirtilen yapı ve ağaçların vekil edenine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, uyuşmazlığın vekil edeni şirket ile ilgisi bulunmadığını beyan etmiş; davalı ... ise davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile fen bilirkişileri .... ve ...... tarafından tanzim edilen ....02.2016 tarihli raporda 258 nolu parselin kırmızı boyalı olarak gösterilen kısmındaki ev, ahır ve su kuyusunun davacı tarafından meydana getirildiğinin, muhtesatının davacıya ait olduğunun tespitine, davacı taraf ağaçlar yönünden taleplerinden vazgeçtiğinden bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

...-Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, Mahkemece deliller değerlendirilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...-Davalı ...'ın diğer temyiz itirazlarına gelince; bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK 684/... m). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK 718 m). ........1995 tarih ve .../... sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukuku'nda, muhdesattan, bir arazi üzerinde yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı, bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Muhdesat sahibinin hakkı, sadece şahsi bir haktır (TMK 722, 724, 729 m.ler). Taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Ne var ki; çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacılarca meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Ne var ki; çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince, muhdesatın mülkiyetinin aidiyetinin tespiti isteğinin, muhdesatı meydana getirenin tespitini de kapsadığı kabul edilmelidir. Muhdesatın aidiyeti isteğiyle açılan bu tür davalarda, güncel hukuki yararın mevcut olması ve iddianın kanıtlanması durumunda muhdesatın davacılarca meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; Mahkemece muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, meydana getirildiğine ilişkin tespit ile birlikte muhdesatın ait olduğunun tespitine de karar verilmesi doğru değilse de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle, yerel mahkeme hükmünün .... fıkrasındaki ''.... muhtesatının davacıya ait olduğunun ...'' ifadelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici .... maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/.... fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davalı ...'ın diğer temyiz itirazlarının (...) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK’nun 440/.... maddeleri gereğince ... Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı ... gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 939,... TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 01.....2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18693, Karar No: 2013/13916, Tarih: 01.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18693 E.  ,  2013/13916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...45. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.03.2012 tarih ve 2011/79-2012/51 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete gemilere yükleme yapılması konusunda sörvey hizmeti verdiğini, gemi başına hizmet bedeli ödenmesi hususunda anlaştıklarını, ancak davalının verilen hizmet kalitesinden mumnun kalmadıklarından bahisle fatura bedellerini ödemediğini, davalı aleyhine...4. İcra Müdürlüğü'nün 2009/27861 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıklarını ancak takibe itiraz edildiğini ileri sürerek haksız itirazın iptali ile davalı aleyhine başlatılan takibin devamına, 11.217,23 ABD Doları alacağın fatura tarihinden itibaren işleyecek en yüksek oranda faizi ile tahsiline, davalının %40 İcra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından Haziran-Ağustos döneminde yapılan gözetimlerin tümünde boşaltma limanında malın eksik çıktığını, kalite konusunda da farklılıklar bulunduğunu, haksız yapılan takipte borcun miktarının yargılama sonunda ortaya çıkacağını, davacının kendilerine hiçbir gözetim raporu göndermediğini, davacının niteliksiz hizmetleri üzerine bazı gemiler için 9.900 USD ve 800 Euro bedelli iade faturası düzenlediklerini, buna göre müvekkilinin yalnız 900 USD borcu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı uyarınca...4. İcra Müdürlüğü'nün 2009/27861 esas sayılı dosyasında taraflar arasında faturaya dayalı 11.217,23 USD ve 905,21 EURO alacağın takip tarihinden fiili ödeme tarihine kadar işleyecek döviz mevduat faizinin istendiği, davalı tarafın süresi içerisinde alacağa, faize ve ferilerine itiraz ettiği, davalı ticari defterlerinin kapanış tasdiklerinin mevcut olmaması nedeniyle lehine delil vasfının bulunmadığı, davacı şirket tarafından davalı şirket adına 34 adet faturanın tanzim edildiği, bu faturaların toplam tutarının 20.950,00 USD ve 800,00 EURO olduğu, davalı şirketin 10.950,00 USD ödeme yaptığı, davacı şirket alacağının 17 adet fatura konusu toplam 10.000,00 USD ve 800,00 EURO olduğu,...4. İcra Müdürlüğü 2009/27861 esas sayılı dosyada davacı tarafın 10.000.00 USD ve 800,00 EURO yönünden itirazının iptali ve bu miktara takip tarihinden yürütülmek üzere 3095 sayılı kanun 4/a maddesi uyarınca faiz yürütülmesine karar vermek gerekirken kısa kararda sehven 1.217,23 USD miktarın sehven kaleme alındığı gererkçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, taraflar arasında imzalanan taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 294 ve devamı maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması, tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi esastır. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, infaz edilebilir şekilde tesis edilmesi ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın, kısa karara uygun olması gerekmektedir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi, dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına güven sarsılmış olacaktır. Nitekim, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiştir.

Somut olayda mahkemece kısa kararda "İstanbul 4. İcra Müdürlüğü'nün 2009/27861 E. sayılı dosyasında 1.217,23 USD ve 800 Euro'ya yönelik itirazın iptali ile takip tarihinden itibaren alacağa 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca paranın cinsine göre değişen oranlarda uygulanacak euro ve usd faizi uygulanmasına" karar verilmiştir. Ancak, mahkemece gerekçeli kararda “İstanbul 4. İcra Müdürlüğü'nün 2009/27861 E. sayılı dosyada davacı tarafın 10.000 USD ve 800 EURO yönünden itirazının iptaline ve bu miktara takip tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca faiz yürütülmesi mahkememizce kabul edilmiş” ibaresine yer verilmiş olup devamla "sehven bu miktar kısa kararda 1.217,23 USD olarak bildirilerek tavzihe konu edilememiş'' denmek suretiyle mahkemece de mevcut çelişki bu şekilde belirlenmiştir. Buna göre, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılmadığı anlaşılmakla, bu yönden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının bozma sebep ve şekline göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.