muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3960, Karar No: 2018/6181, Tarih: 15.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/3960 E.  ,  2018/6181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/01/2015 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 12/02/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının acil tıp teknisyeni olarak kurumda çalıştığını, nöbetçi olduğu bir gün ambulansın ön kabin sağ airbag(hava yastığı) kapağına vurarak kırdığını belirterek hasar bedelinin tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, tarafların davayı takip etmemeleri üzerine 10/11/2015 tarihinde dosyanın işlemden kaldırılmasına, işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren üç aylık yasal süre içinde yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 150. maddesinde “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez.” şeklinde düzenleme mevcuttur.

Dosya kapsamından; mahkemece tarafların duruşmaya davet edilmesine karar verildiği, mahkemece 10/11/2015 tarihine duruşma günü verildiği, duruşma gününün davalı tarafa cevaba cevap dilekçesiyle birlikte tebliğ edildiği ancak davacı tarafa duruşma gününün bildirilmediği, dolayısıyla 10/11/2015 günlü celsede davacı vekilinin duruşmaya gelmediği, davalı vekilinin ise davayı takip etmediklerini beyan ettiği, mahkemece HMK'nın 150. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına, üç ay içinde yenilenmemesi nedeniyle de davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Taraflara usulüne uygun duruşma günü tebliğ edilmesi gerekirken davacı tarafın savunma hakkı kısıtlanacak biçimde, tebligat yapılmadan dosya işlemden kaldırılıp, sonrasında da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 15/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17268, Karar No: 2013/29567, Tarih: 16.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17268 E.  ,  2013/29567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :1.4.2013
Yargıtay — Esas No: 2013/22223, Karar No: 2014/10446, Tarih: 29.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/22223 E.  ,  2014/10446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2010/396-2013/442

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ücretinin ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesinin haklı sebebe dayalı feshettiğini, işyerinde fazla çalışma yaptığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmaya devam ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı sebebe dayalı feshedildiği, davacının fazla çalışma ve ulusal bayrama genel tatil günleri çalışma iddiasını şahit beyanları ile ispatladığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacının dava dilekçesinde kış aylarında 09:00-18:30 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüştür. Davacı ve davalı şahitlerinin ortak anlatımı ile de kış aylarında çalışmanın saat 18:30' da sona erdiği sabittir. Hükme esas almana bilirkişi raporunda, davacının çalışma saatlerinin yaz ve kış aylarında farklılık arz ettiği dikkate alınmamış ve tüm yıl boyunca 09:00-19:30 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Eksik incelemeye dayalı olarak ve hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7516, Karar No: 2025/1541, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7516 E.  ,  2025/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/120 Esas, 2024/130 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin 20.03.2024 Tarihli ve 2023/245 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun ikamet adresinin......../Afyonkarahisar olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bolvadin Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.03.2024 Tarihli ve 2024/120 Esas,2024/130 Karar Sayılı Kararı

İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesince küçük hakkında verilen danışmanlık ve sağlık tedbirlerinin aynen devamına karar verilmiş olup mahkemece 14.05.2024 tarihli ek kararıyla ise küçüğün ...... Mah. ..... Sok. ...... No:18/1/....../İstanbul adresinde anneannesi ...ın yanında ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin a ve d bentleri uyarınca verilen tedbirlerin uygulanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( a ve d ) alt bentleri şöyledir:

" Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye,

Yönelik tedbirdir."

" Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına,

Yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin 02.10.2023 Tarihli ve 2023/245 Tedbir Talep sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık ve sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 20.03.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 5 . Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25286, Karar No: 2014/875, Tarih: 16.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/25286 E.  ,  2014/875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Biray Kale vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.12.2012 gün ve 430-529 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen ... 1.İcra Müdürlüğünün 2010/4443 sayılı takip dosyasının eklenmesinden sonra yeniden temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4667, Karar No: 2018/7850, Tarih: 10.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4667 E.  ,  2018/7850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

A)2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden;

Sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nin 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden ve hangi yıldan olduğu belirtilmeden tek beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nin 102/4, 104/2. ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B) 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden;

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının en aleyhe yorumla suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

C)2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,10.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10789, Karar No: 2012/20149, Tarih: 17.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/10789 E.  ,  2012/20149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın adli raporunda vücudunda tanımlanan kesici alet yaralarının katılanın beyanına göre diğer sanık Hediye'nin bıçakla oluşturduğunun anlaşılması, katılanın, sanık ...'ın; "sadece silah kabzesiyle başına vurduğunu" belirtmesi karşısında; diğer sanık Hediye'nin bıçakla yaralama eylemine bir iştiraki bulunmayan sanık ...'ın eyleminin TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan veklinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9950, Karar No: 2014/12876, Tarih: 23.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/9950 E.  ,  2014/12876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2007/40990

MAHKEMESİ : Emet Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2006

NUMARASI : 2005/133 (E) ve 2006/153 (K)

SUÇ : Kişi hürriyetinden yoksun kılmak ve tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 24/02/2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tüm dosya içeriğine göre, olay tarihinde sanıklar N.. Ö.. ve S.. N..'nın Manisa ili Ahmetli ilçesinde daha önceden tanıştıkları yakınan G.. K..'nın 9 yaşında olan çocuğu S.. K..'yı öğrenim görmekte olduğu okuldan alıp, “Annenin yanına götüreceğiz.” şeklinde kandırarak otomobile bindirdikleri, çocuğu sanıkların öncelikle Balıkesir il merkezine götürdükleri, götürme sırasında sanık Saadet'in yakınan Garibe'yi telefonla arayarak kendi adına ait Oyakbank Uşak Şubesinde bulunan 1....T-1 numaralı hesaba 4.000,00 YTL para yatırmasını aksi takdirde çocuğun öldürüleceği konusunda tehditlerde bulunduğu, daha sonra müşteki Garibe'nin tanık Ş. M.. vasıtasıyla 13.10.2005 tarihinde istenilen parayı istenilen hesaba yatırdığı, 14.10.2005 günü saat 16.00 sıralarında sanık Saadet'in yatırılan parayı Oyakbank Balıkesir şubesinden çekmek istediği sırada olay mahallinde tertibat alan polislerce yakalandığı, ancak banka dışarısında araç içersinde bekleyen şüpheli Nafiz'in durumu fark etmesi üzerine yanındaki mağdur ile birlikte olay yerinden kaçtığı, sanık Nafiz'in 15.10.2005 tarihinde Emet İlçe merkezinde Kaynarca Caddesi üzerinde ... plakalı araç ve yanında küçük mağdurda olduğu halde polis ekiplerince yakalandığının anlaşılması karşısında; eylemin TCK’nın 109 ve 149. maddesindeki hürriyeti tahdit ve yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden görevsizlik kararı yerine duruşmaya devamla, delillerin takdiri ve değerlendirilmesi kısmında oluş ve dosya kapsamı ile uyuşmayan olgulara yer verilmek suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/53759, Karar No: 2014/3538, Tarih: 06.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/53759 E.  ,  2014/3538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı tarafından yayınlanan dergide yaşam editörü olarak çalıştığını ileri sürmüş ve bunu kanıtlamak için Ekim 2007, Temmuz 2008 ve Ocak 2009 aylarına ait dergi künyelerini sunmuştur. Ancak sözkonusu belgelere dosya içinde rastlanılamadığından eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2014, gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4510, Karar No: 2009/12222, Tarih: 08.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/4510 E.  ,  2009/12222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Suluova İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2007

Mahkemece, verilen ilk kararın süresinde temyiz edilmediğinden bahisle temyiz talebinin reddine dair 15.05.2008 tarihinde ek karar verildiği, bu ek kararın 20.05.2008 tarihinde borçlu vekiline tebliğ edildiği, borçlu vekilinin bu kararı 19.12.2008 tarihinde hakim havalesi ile temyiz ettiği, temyiz dilekçesinin harçsız ve temyiz defterine kaydının bulunmadığı görülmüş olmakla, borçlu vekilinin mahkemece verilen ek kararın temyizine ilişkin dilekçesinin REDDİNE, 08.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1161, Karar No: 2012/4513, Tarih: 16.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/1161 E.  ,  2012/4513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

1-Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/2. maddesi uyarınca temyiz edilemez.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 06.06.1975 gün ve 1975/6-8 sayılı içtihadında, 5521 sayılı yasada açık düzenleme olmamakla birlikte, bu yasanın 15. maddesindeki düzenleme gereği 1086 sayılı Kanun'un 427/2. maddesindeki kesinlik sınırının iş mahkemelerinde verilen kararlarda da uygulanması gerektiği, grup halinde açılan davaların salt iş mahkemelerine özgü bir dava türü olmadığı, bu nedenle seri olarak açılan davalarda her dosya için kesinlik sınırına bakılması gerektiği açıkça belirtilmiştir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen  alacak miktarı  hüküm tarihi itibariyle 1.540,00 TL'lik kesinlik  sınırı  kapsamında  kaldığından  davalının temyiz  isteminin  reddine,

2-Davacının temyizine gelince;

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen  alacak miktarı  hüküm tarihi itibariyle 1.540,00 TL'lik kesinlik  sınırı  kapsamında  kaldığından  davalının temyiz  isteminin  reddine,

2-Davacının temyizine gelince;

Davacı vekili, davacının, davalının alt işvereni .... Ltd. Şti.'nde 18.11.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı ... Ltd. Şti. arasında 26.12.2007 tarihinde toplu iş sözleşmesi imzalandığını, toplu iş sözleşmesinin ücret, ikramiye, yakacak yardımlarını düzenlediğini, yürürlük süresinin 15.03.2007-14.03.2009 olduğunu, davacının davalı işyerindeki altı aylık çalışma süresini doldurmadığından iş güvencesi hükümlerinden yararlanamadığını, ancak işten çıkarılan yaklaşık 150 işçinin Üsküdar İş Mahkemesi'nde açtıkları işe iade davasının kabul edildiğini, yapılan feshin sendikal nedene dayandığının da tespit edildiğini, davacının davalı .... A.Ş.'ne ait işyerinde çalışmasını sürdürmekte iken 02.01.2008 tarihinde işyerine geldiğinde ...İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. kadrosunda olup sendikadan istifa etmeme konusunda direnen işçilerin tamamı gibi işyeri güvenlik kapısından içeri alınmadığını, böylelikle işbaşı yapmasının fiili olarak engellendiğini, davalı .... A.Ş.’nin eskiden alt işveren işçisi olarak istihdam edilen personeli doğrudan kendi personeli olarak işe almada Nakliyat İş Sendikası’ndan istifa etmelerini şart  koştuğunu,  istifa  eden  ya  da  Türk Metal iş sendikası’na üye olan işçilerin doğrudan .... A.Ş. kadrolu personeli olarak işe başlatıldığını, toplu iş sözleşmesi hükmü uyarınca davacının işe başlama tarihinden itibaren uygulanıp 02.01.2008 tarihine kadar ödenmesi gereken aylık 300,00 TL ücret zammı, yıllık 120 günlük ikramiye, aylık 100,00 TL yakacak yardımının ödenmediğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, ihbar tazminatı olarak 200,00 TL, sendikal tazminat olarak 200,00 TL, toplu iş sözleşmesine göre ücret farkları, ikramiye ve aylık yakacak yardımı olarak 200,00 TL olmak üzere toplam 600,00 TL alacağın faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kesin hüküm halini alan Üsküdar 1. ve 2. İş Mahkemelerinin kararına göre davacının dava dışı ....Ltd. Şti.'nin işçisi olmayıp, davalı ....A.Ş.'nin işçisi olduğu, toplu iş sözleşmesinin ise dava dışı .... Ltd. Şti.'nin ile Nakliyat İş Sendikası arasında yapıldığı, ....A.Ş.'nin iş yerlerinde bu sendikanın yetkili olmayıp, başka bir sendikanın yetkili olduğu, ayrıca davalı şirketin bağlı olduğu iş kolunun da farklı olduğu, davacının Nakliyat İş Sendikası ile yapılan toplu iş sözleşmesinin ve bu iş kolunda çalışan bir işçisi de olmadığından, bu toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı, ancak davacının davalı Arçelik A.Ş. işçisi olduğu, işyerinden haksız olarak çıkartıldığı ve çalışma süresine göre bilirkişi raporunda hesap edilen ihbar tazminatı tutarının ödenmesi gerektiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, kesinleşen mahkeme kararı ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tesbiti halinde, alt işveren işçisi olarak görünen işçinin alt işverenin imzaladığı toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davalı .... A.Ş. ile dava dışı alt işveren ....  Ltd. Şti.'nin arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu 14.12.2009 tarihinde kesinleşmiş emsal işe iade davaları ile sabittir. Davacının üyesi olduğu Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren .... Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi ise, 15.03.2007-14.03.2009 dönemi için yürürlüktedir. Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz olması durumunda, alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nda kabul edilen temel esaslara  uygun görülmektedir. Ancak, asıl işveren-alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alındığında, toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olmadığının, ileriye etkili olduğunun kabul edilmesi ve muvazaanın saptandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerekmektedir. Öte yandan, toplu iş sözleşmesinin baştan itibaren hükümsüzlüğü kabul edilse dahi, bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanmaması esastır. Bu durumda, davacının, Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren .....Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağı açıktır. Ayrıca, kesinleşen emsal işe iade davalarında, işçilerin sendikal nedenlerle iş sözleşmelerinin feshedildiği de kabul edilmiştir. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.