muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8875, Karar No: 2013/18201, Tarih: 01.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8875 E.  ,  2013/18201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosya içerisindeki imar durumu yazıları ve bilirkişi raporlarına göre, dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) 2942 sayılı kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca dava 4 aylık süre içinde sonuçlandırılmadığından 17.07.2009 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2260, Karar No: 2016/3059, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/2260 E.  ,  2016/3059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2015 tarihli ve 2014/470 esas, 2015/185 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 16/04/2015 tarihli ve 2015/125-70 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 21/04/2015 tarihli ve 2015/304 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. Maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 13/01/2016 gün ve 94660652-105-34-14647-2015-625/2249 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 21/04/2015 tarihli ve 2015/304 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4711, Karar No: 2019/8684, Tarih: 03.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/4711 E.  ,  2019/8684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhasebe hilesi yapmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 2004 takvim yılına ilişkin kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2004 takvim yılı için en son suç tarihinin 31.12.2004 olarak kabul edilerek yapılan incelemede; Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında muhasebe hilesi yapmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nin 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMUK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

2- 2005- 2006- 2007 takvim yıllarına ilişkin kurulan hükümlere yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

2007 takvim yılında suç tarihinin, sanığın defterlerine el konulduğu 31.07.2007 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanığa yüklenen “defter ve belgelerde matrahı azaltacak şekilde muhasebe hilesi yapmak” suçunun 213 sayılı Kanunun 359/a-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 03.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10146, Karar No: 2023/11194, Tarih: 20.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10146 E.  ,  2023/11194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/832 Esas, 2023/904 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.01.2023 Tarihli ve 2023/141 Esas, 2023/156 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi Kışla Küme Evleri No:44 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kahramankazan Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.03.2023 Tarihli ve 2023/148 Esas, 2023/226 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının ... ili ... ilçesinde bulunan ... Bakımevinde kaldığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.06.2023 Tarihli ve 2023/832 Esas, 2023/904 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının bakım evinde kaldığı, bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı, kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Kışla Mahallesi Kışla Küme Evleri No:44 Kahramankazan/Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

C. Değerlendirme

Bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından kısıtlı adayının bakımevine alınmadan önceki yerleşim yeri adresinin Kahramankazan/Ankara olduğu anlaşılmakla uyuşmazlığın Kahramankazan Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kahramankazan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22429, Karar No: 2011/6925, Tarih: 19.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22429 E.  ,  2011/6925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idareler vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı ... vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belinlenen 19.04.2011 günü temyiz eden davalı ... Vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av....'nun yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacı Vek. Av. ...'ün yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp davalı idareler vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekilinin 11.04.2011 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiği anlaşıldığından, vaki feragat nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verildikten sonra diğer davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmazın kamulaştırmasız el atılarak yol haline dönüştürülen bölümlerinin 4721 sayılı TMK.nun 999. maddesi gereğince davacının hissesi oranında yol olarak terkinine, el atmadan arta kalan ve bedelinin tahsiline karar verilen bölümünün ise davacının hissesi oranında davalı ... Belediyesi adına tesciline karar verilmesi gerekirken, taşınmazın tamamındaki davacı hissesinin yol olarak terkinine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasındaki terkine ilişkin 2. ve 4. paragrafların çıkartılmasına, yerlerine ayrı bir paragraf halinde (Dava konusu 665 parsel sayılı taşınmazın yol olarak el atılan ve kadastro teknisyeni ...'in krokili raporunda A, B, C ve D harfleri ile gösterilen bölümlerinin davacının hissesi oranında yol olarak terkine, bu bölümden arta kalan kısımdaki tapunun da davacının hissesi oranında iptali ile davalı ... Belediyesi adına tesciline) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı idarelerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı ... yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 825,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 19.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4478, Karar No: 2025/2014, Tarih: 13.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4478 E.  ,  2025/2014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1924 E., 2023/272 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.11.2021 tarihli ve 2020/299 Esas, 2021/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.02.2023 tarihli ve 2021/1924 Esas, 2023/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının (lehe) ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, taksir hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğine aksi düşüncede sanığın kasten yaralamadan sorumlu tutulmasına, haksız tahrike, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın ateşli silahla mağdurun kasık ve genital bölgelerini hedef gözeterek en az 6 el ateş etmesi, atışlardan iki adedinin müstakilen öldürücü olması ve amacına ulaştığını düşünerek olay yerinden ayrılması dikkate alındığında sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, sanık lehine haksız tahrik indirim koşullarının oluşmadığı, mevcut delillerle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.02.2023 tarihli ve 2021/1924 Esas, 2023/272 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

İnceleme konusu yapılan davada hukuki uyuşmazlık konusu yapılan husus sanık hakkındaki suç vasfının ne olacağı yolundadır.

İncelenen davada sanık ... ile mağdur ... 15 yıllık arkadaşlardır. Bu arkadaşlar yanlarında üçüncü bir kişi Sedat olduğu halde çapkınlık konusunda kendi aralarında konuşmaya başlamışlar bu sırada mağdurun çapkınlık yaptığından bahsettiği bir kadının kendi eşi olabileceğini düşünmesi üzerine aralarında bir tartışma başlamış ve ardından sanık mağdura tabancası ile ateş etmiştir.

Mağdurda alt bacak, üst bacak, sağ kasık, sağ testis bölgesi, sol femur isabet almak üzere toplam 6 ateşli silah girişi gerçekleşmiştir.

Yine rıza ile teslim edilen sanık tabancası üç adet dolu fişeğin daha şarjör içerisinde bulunduğu anlaşılmıştır. Bu atışlar sonunda mağdurda hayati tehlike ile birlikte ikinci derecede kemik kırıkları oluşmuştur.

Ani gelişen olayda sanığın bir şüphe üzerine yakın mesafeden mağdura ateşli silahla ve tabancadaki tüm fişekleri dahi boşaltmadan tamamen mağdurun alt vücut bölgesine yönelen eyleminin vasfının yaralama olarak tanımlanması gerekir. Zira imkan varken sanık mağdurun üst beden bölgesini yani öldürücü olan bölgeyi hedef almamış ve engel hal yokken kendiliğinden eyleme son vermiştir. Olayda bacak bölgesinin özellikle seçildiğini gösteren mafyatik bir olguda yoktur. Bu nedenle sanık eyleminin yaralama olarak tanımlanması gerekir iken TCK 81 ve 35. maddeler uyarınca adam öldürmeye teşebbüs vasfı ile düzenlenen mahkumiyet hükmünün onanması yolunda görüş bildiren Sayın çoğunluğa iştirak etmiyorum. 27.03.2025