muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2278, Karar No: 2018/3516, Tarih: 16.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2278 E.  ,  2018/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1-)Sanığın, suça konu 22.04.2011 tarihli ... Belediyesine hitaben yazılan dilekçeye ve 06.05.2011 tarihli Yanan ve Yıkılan Yapılar Formuna katılan ...’ün rızası olmaksızın onun yerine imza atmak veya attırmak suretiyle üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunduğu somut olayda; katılanın, sanık ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, sanığın işlemleri yapmadan önce kardeşi ...’e ait vergi borçlarını ödeyeceğini vaat ettiğini fakat ödemediğini, buna rağmen 06.05.2011 tarihinde belediye yıkım ekiplerinin geldiğini ve adına sahte imzalar atıldığını öğrendiğini, imzaların kendisine ait olmadığını söyleyip şikayetçi olduğu, 11.02.2011 tarihli gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinde de ...’e vergi borçları için 35.000 TL ödenmesinin kararlaştırıldığı, sanığın da katılanla kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, bu binanın yıkılması için belediyeye başvuruyu kimin yaptığını bilmediğini, yanında çalışan... veya yapı denetim şirketinin yapmış olabileceğini ve belgelerdeki imzaların kendisine ait olmadığını savunması karşısında; ...’e ait vergi borcunun sanık tarafından ödenmemiş olması durumunda suça konu belgelerin sahte olarak düzenlenmesinden sanığın menfaatinin olacağı da gözönünde bulundurularak, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; ...’nun ve ... yapı denetim şirketi yetkilisinin tanık olarak beyanlarına başvurularak, gerekirse suça konu belgelerdeki imza ve yazıların onlara aidatı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-)Kabule göre de;

a-)1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-)Emanetin 2013/132 sırasında kayıtlı suça konu belgelerin akıbeti hakkında karar verilmemiş olması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5597, Karar No: 2018/2385, Tarih: 07.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5597 E.  ,  2018/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-)Sanık hakkında neticeten hapis cezasına hükmedilmesi karşısında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14259, Karar No: 2021/18513, Tarih: 03.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14259 E.  ,  2021/18513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun kalmakta olduğu ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda B-1 ünitesi 3 nolu odasının camını, alt koridor kapısının camını ve alındığı odadaki lavaboyu kırması şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddesindeki suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımının, 14/12/2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38109, Karar No: 2022/6515, Tarih: 14.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/38109 E.  ,  2022/6515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2012 tarihli iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan dava açıldığı, kullanılan faturaların kurumlar vergisi ve katma değer vergisi beyannamelerinde kullanıldığı, her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma fiillerinin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı ancak aynı takvim yılında birden fazla beyannamede kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, eylemin kurumlar vergisi yönünden ayrı suç, KDV yönünden ayrı suç kabul edilerek iki ayrı hüküm kurulamayacağı ve bu tespitlere yer veren Dairemizin 30.04.2019 tarihli bozma ilamına da Mahkemece uyma kararı verilmesine rağmen bozma sonrası yapılan yargılamada iki ayrı suç kabul edilerek iki ayrı düşme kararı verilmesi yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olduğu, suç tarihinin faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 26.04.2008 olduğu ve verilen düşme kararlarının sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşılmakla;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 26.04.2008 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 14.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11125, Karar No: 2012/15443, Tarih: 09.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11125 E.  ,  2012/15443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-28.10.2010 ve 15.05.2012 tarihli Belediye Başkanlığı yazılarından, dava konusu taşınmaz, 02.06.2010 tarihinde onaylanan 1/1000 ölçekli imar planına dahil edildiğinden arsa niteliğindedir.

Bu itibarla taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, taşınmaza arazi olarak değer biçen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kanununun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davasında oluşturulacak bilirkişi kurulunun, aynı Kanunun 15/4 maddesine göre kamulaştırmaya konu olan taşınmazın cins ve niteliğine göre, üçü odalar listesinden, ikisi de idare kurulu listesinden seçilmek suretiyle beş kişiden oluşturulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Davalı vekilinin vekaletnamesi temin edilmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13129, Karar No: 2010/13104, Tarih: 27.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/13129 E.  ,  2010/13104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24782, Karar No: 2019/8708, Tarih: 24.06.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/24782 E.  ,  2019/8708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ...'e ait Yapı Kredi bankasının World - Opet kredi kartı HCBS bankasına ait kredi kartı ile Akbank'a ait Axes kredi kartını 03.11.2013 tarihinde borcunu yatırıp çekmesi için sanığa verdiği, sanığın da katılanın bilgisi dışında World kartından 03.10.2013 tarihinde ... Gıda isimli iş yerinden 2.700 TL alışveriş, Opet kartından 06.11.2013 tarihinde 400 TL'lik nakit çekim işlemi, Axes kartından 05.11.2013 tarihinde 900 ve 300 TL olmak üzere toplam 1.200 TL'lik nakit çekim işlemi, HCBS kartından ise 05.11.2013 tarihinde 920 TL'lik nakit çekim işlemleri gerçekleştirildiği iddia edilen olayda; sanığın harcama yaptığına ilişkin slip fotokopileri dışında belge bulunmadığı, öncelikle katılandan harcama yapıldığı iddia edilen kartların bilgileri sorularak bu kartların suç tarihinden önceki ve sonraki en az 6 aylık hesap ekstresinin getirtilerek incelenmesi, sanığın gerçekleştirdiği iddia edilen alışveriş miktar ve bedelinin açık ve net şekilde belirlenmesi, ayrıca sanığın, katılanın kredi kartlarını takla attırmak üzere sonradan ortak iş yapmayı düşündüğü arkadaşı ...'a ait yazıhaneye getirdiğini, yazıhanenin tam karşısında Vedat Mutlubaş'ın kardeşi ...'ın işlettiği ... isimli dükkanın olduğu, fiilen ... işletmesine rağmen resmi kayıtların eşi ...'ın adına olduğunu, katılanın kartlarını ...'a iletilmek üzere ...'a verdiğini, Sedat'ın da kartları çevirme işini Sevilay gıda isimli işyerindeki pos cihazlardan yaptığını, kartları bir iki gün sonra katılana teslim ettiğinin beyan etmesi karşısında; sanığın beyanında belirtiği hususlar yönünden ..., ..., ..., ... ve ...'ın CMK.nın 48. maddesi uyarınca tanık sıfatıyla dinlenerek sanıkla bağlantısı saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/375, Karar No: 2009/413, Tarih: 07.10.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/3-375 E.  ,  2009/413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2008

Taraflar arasındaki “mülkiyetin tespiti ve alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Mudanya Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 04.04.2006 gün ve 2005/271 E., 2006/249 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 05.11.2007 gün ve 13775-16125 sayılı ilamı ile; (...Davacı dava dilekçesinde Hazineye ait  1122 parsele zeytin ağacı  diktiğini, taşınmazın açık artırma ile  davalıya satıldığını,  bu nedenle ağaçların  değeri  kadar davalının sebepsiz zenginleştiğini belirterek ağaçların  değeri toplam 5.010.000.000 TL'nin  davalıdan tahsilini talep  etmiştir.

Davalı,  Hazineden ihale ile satın aldığı yerin  bedelini ağaçlar dikkate alınarak ödediğini, husumetin Hazineye yöneltilmesi  gerektiğini  bildirerek,  yersiz olan davanın  reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüyle 3.477.00 YTL'nin  davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı 14.12.2004  tarihinde  açık artırma ile  1122 parsel  sayılı  zeytinlik vasfındaki  taşınmazı dava dışı  Hazineden satın almıştır.

M.K.nun 729.madde de düzenlenen  başkasının  taşınmaza  fidan dikenin talep hakkı  kişisel hak niteliğindedir.  O nedenle taşınmazın önceki  malikine  karşı  ileri sürülebilir ve kural olarak sebepsiz zenginleşme koşulları  oluşmadığı diğer  anlatımla zenginleşmediği takdirde taşınmazı  alan malike karşı  talepte bulunulamaz (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun  14.11.1962 gün ve 4/140-94 sayılı kararı). TMK'nun 684.maddesine göre, bir  şeye malik olan kimse  o şeyin   bütün bütünleyici  parçalarına da  malik olur. Kaldı ki davalı, şartnamede  zeytinlik vasfında olan  gayrimenkulü açık artırma ile   bedelini  ödeyerek satın  aldığına göre sebepsiz zenginleşen,  önceki malik Hazinedir.  Ne var ki satış şartnamesinde  Hazine ağaçların  başkasına ait olduğu  şartını  koyduğu  takdirde  yeni malike karşı Borçlar Kanunun 61 ve devamı  hükümlerine  dayanılarak  talepte  bulunma imkanı mevcuttur.   Mahkemece bu yönde  bir araştırma yapılarak sonuca göre  hüküm kurmak gerekirken yazılı şekilde  hüküm tesisi  usul ve yasaya aykırı olup,  bozmayı  gerektirir…) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN:Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN:Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava konusu ağaçlar 2886 sayılı Devlet İhale Kanununa göre satışı yapılan taşınmaz üzerinde bulunmakta olup Taşınmaz Satış Şartnamesinde taşınmaz malın üzerindeki ağaçların Hazine’ye ait olmadığı ve yine Mudanya Kaymakamlığı Mal Müdürlüğünün 02.03.2006 tarihli yazısında takdir edilen bedelin yalnızca arazinin tabanına ait olduğu belirtildiğine göre alıcı bu ağaçlar nedeniyle sebepsiz zenginleşmiş bulunmaktadır. Mahkemece bu durum dikkate alınarak Borçlar Kanunu 61. vd. maddelerine göre davanın kısmen kabulüne karar verildiğine göre direnme kararı bu yönden yerindedir.

Ne var ki davalı vekilinin sair temyiz nedenleri özel dairece incelenmemiş olduğundan, dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun bulunduğundan dosyanın davalı vekilinin  temyiz itirazlarının incelenmesi için 3.Hukuk Dairesine gönderilmesine 07.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14253, Karar No: 2021/19076, Tarih: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14253 E.  ,  2021/19076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun kalmakta olduğu ...Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda C-1ünitesi bahçe kapısının camını ve alındığı D-1 koğuşunda yatağı yırtması şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddesindeki suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 ay olağan zamanaşımının, 15/10/2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22154, Karar No: 2013/10182, Tarih: 17.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22154 E.  ,  2013/10182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, sanığın idaresindeki araçla olay günü şehir içinde otoparktan çıkıp yola girdiği esnada katılanın kullanmış olduğu motorsiklete asli kusurlu olarak çarpıp vücüdunda kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralamasıyla sonuçlanan olayda, kusur durumu, suçun işleniş şekli, suçtan meydana gelen zararın ağırlığı maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari hadden temel ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, katılanın 15.000,00 TL. zararı olduğu yönündeki beyanından sonra sanığın en fazla 2000,00 TL. ödeyebileceği yönündeki beyanı ve dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde zararın miktarı hususunda bir anlaşma sağlanamadığı, sanığın zararı gidermeye yönelik dosyaya yansımış başka bir çabasının da bulunmadığı görülmekle tebliğnamdeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine,hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11620, Karar No: 2015/415, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11620 E.  ,  2015/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/563-2012/742

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda; mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi;

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı elektrik faturaları yoluyla davalı dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen, kayıp-kaçak bedelinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyeti de abonenin talebini reddetmiş, davacı da bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ve 339,24 TL kayıp-kaçak bedelinin davacıya iadesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davalı da süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairecede benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca mahkemece temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davalı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Esas kararın incelenmesinde;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.