muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9855, Karar No: 2024/8801, Tarih: 19.11.2024

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların ayrılmasına sebep olan son tartışmada birbirlerine karşı karşılıklı fiziksel şiddet uyguladıkları, ceza mahkemesince her ikisinin de adli para cezası ile cezalandırıldıkları, yine aynı kararla karşılıklı hakaret sebebiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, her iki tarafın da evde eşe düşen sorumlulukları tam olarak yerine getirmedikleri, çocuğa karşı gerekli ilgiyi göstermeyerek birbirlerinden bekledikleri, davalı kadının evde kocasına saygı göstermediği, telefon üzerinden sosyal medya ile ilgilendiği, elinden telefonu düşürmediği, evde aile içinde kalması gereken mahrem bilgileri annesi ile paylaştığı, annesinin de başkaları ile paylaştığı,erkeğin de kadına ve kadının ailesine "pezevenk, orospu" diyerek hakaret ve küfür ettiği, son tartışmadaki şiddet olayına kadar defalarca fiziksel şiddet uyguladığı, yaşadığı fiziksel şiddet olayları karşısında kadının da ailesini kışkırtarak kocasını tehdit ettirdiği, "babama abime söylerim, seni öldürtürüm" diyerek kendisinin de tehdit ettiği ancak tarafların tekrar barışarak evliliklerine devam etmeleri sebebiyle bu olayların af kapsamında kaldığı, birleşen dosyada her ne kadar davacı erkek zina iddiasında bulunmuş ise de dosya arasında yer alan tanık anlatımları fotoğraflar ve tüm dosya kapsamına göre zinanın gerçekleştiğinin tam olarak ispatlanamadığı, bu arada iddia olunan olayın meydana geldiği tarihin tam olarak belli olmadığı, tarafların hukuken zaten önceki dosyanın boşanma yönünden kesinleşme tarihi olan 27.01.2021 tarihi itibari ile resmi olarak boşanmış halde oldukları bu tarihten sonraki olaylarda zinanın mümkün olmadığı, asıl dava, karşı dava, birleşen zina nedeni ile boşanma davası ve karşı davaya ilişkin boşanmaya yönelik davalarda önceden verilen boşanma hükmü zaten kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmadığı, geçimsizlikte tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesi ile asıl ve karşı boşanma davasında karar verilmesine yer olmadığına. birleşen Ankara Batı 5. Aile Mahkemesinin 2021/228 Esas sayılı dosyasında davacı erkek tarafından zina nedeniyle açılan asıl davada ve aynı dosyadaki karşı davada daha önce boşanmaya ilişkin verilen hüküm kesinleştiği anlaşılmakla boşanma yönünden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen Çankırı 2

. birleşen Ankara Batı 5. Aile Mahkemesinin 2021/228 Esas sayılı dosyasında davacı erkek tarafından zina nedeniyle açılan asıl davada ve aynı dosyadaki karşı davada daha önce boşanmaya ilişkin verilen hüküm kesinleştiği anlaşılmakla boşanma yönünden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen Çankırı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/320 Esas dosyası bakımından davacı kadın tarafından açılan velâyetin düzenlenmesi davasının reddine, son alınan uzman raporu nazara alınarak ortak çocuğun velayetinin babaya verilmesine, anne ile çocuk arasında her ayın birinci ve üçüncü haftası Cumartesi günü saat 12,00'dan Pazar günü saat 17,00'a kadar; dini bayramların ikinci günü saat 10,00'dan üçüncü günü saat 17,00'a kadar; Sonbahar ara tatilinde Cumartesi günü saat 12:00 dan Salı günü 17:00 kadar, İlkbahar ara tatilinde Cumartesi günü saat 12:00 dan Salı günü 17:00 kadar, sömestr tatilinin birinci günü saat 12,00'den takip eden hafta Pazartesi günü 12,00'a kadar, her yıl Temmuz ayının 1.günü saat 10,00'dan 30.günü saat 17,00'a kadar, küçüğün doğum günü ve anneler gününde saat 12:00-16:00 saatleri arasında kişisel ilişki kurulmasına, kadın için daha önceden verilen tedbir nafakasının hüküm tarihi ile kaldırılmasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, daha önceden ortak çocuk için erkek aleyhine verilen tedbir nafakasının hüküm tarihi itibariyle kaldırılmasına, hüküm tarihinden itibaren başlamak üzere ortak çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve karar kesinleştiğinde aylık 500,00 TL iştirak nafakasına, yasal koşulları oluşmadığından tarafların maddî-manevî tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- davacı kadın vekili isitnaf dilekçesinde özetle; velâyet, kişisel ilişki düzenlemesi ile iştirak nafakası yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davalı-davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- davacı kadın vekili isitnaf dilekçesinde özetle; velâyet, kişisel ilişki düzenlemesi ile iştirak nafakası yönünden temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında, velâyet düzenlemesinin ve kişisel ilişki sürelerinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı, iştirak nafakasının kabulünün yasal koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'un(4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 327 inci ve 329, 330 uncu maddesi, 336 ncı maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14506, Karar No: 2015/12530, Tarih: 08.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14506 E.  ,  2015/12530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 2. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/929-2014/228

Taraflar arasında görülen Kayıp Kaçak Bedelinin İadesine Yönelik Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptali istemiyle açılan davanın yapılan muhakemesi sonunda davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü :

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; kayıp kaçak bedelinin iadesine yönelik Urla Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığının 10.06.2013 Tarih ve 2013/173-174-175 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Yerel mahkemece yapılan yargılama sonucu; "Davaya konu aboneliğin şantiyenin elektrik ihtiyacının karşılanması amacıyla yapıldığı ve bu nedenle ticari ve mesleki amaçla kullanıldığı, aboneliğin taraflarından birinin tüketici olmadığı anlaşılmış, görevli olmadığı halde karar veren Urla Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 10/06/2013 tarih 2013/173-2013/174-2013/175 sayılı kararlarının görev nedeniyle iptali cihetine gidilmiş; Hakem Heyeti Kararının ihtiva ettiği miktar (847,90 TL ) nazara alındığında; sözkonusu kararın yerel mahkemece kesin olduğuna hükmolunmuş; sözkonusu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Ön sorun olarak davanın niteliği ve müddeabihi itibariyle, kararın temyizinin mümkün olup olmadığı, bir başka ifadeyle hükmün kesin olup olmadığı tartışılmalıdır.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/2. maddesinde, miktar veya değeri belirli bir tutarın altında kalan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların kesin olduğu, dolayısıyla temyizinin olanaklı bulunmadığı hükme bağlanmıştır. Yasa koyucu bu hükümle açık bir biçimde, bir kararın temyiz kabiliyetini haiz bulunup bulunmadığını belirlerken, davanın miktar veya değeri yanında temel ölçü olarak davanın türünü de esas almıştır. Davada, davacının abonelerinden almakta olduğu kayıp-kaçak bedelinin alınmamasına dair Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptali istemiyle açılmış; davalının yarattığı çekişmenin giderilmesi talep edilmiştir.

Her ne kadar davacının davalıdan aldığı kayıp-kaçak bedeli miktar itibariyle 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5. maddesinde ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; yaratılan çekişme ve verilen hüküm bir yıla mahsus olmadığından ve ileriki yıllara da yönelik olduğu, dolayısıyla art etkisinin bulunduğu, yine kayıp kaçak vs. bedellerinin alınması uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren toplu bir uyuşmazlığın bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır. Dolayısıyla yaratılan çekişme ve hukukî uyuşmazlığın kesinlik sınırının dışında kaldığı da açık ve belirgindir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 tarih 2009/13-122, 189, 13/10/2010 tarih 2010/13-406, 503 Esas, Karar sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir)

Bu itibarla, kayıp-kaçak bedelinin iadesine yönelik Tüketici hakem heyeti kararının iptali istemiyle açılan böyle bir davada verilen karar, bir kanun hükmünün ileriye dönük olarak uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22/5.maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğunun kabulü gerekir.

HUMK.nun 432/4.maddesinde "Temyiz, temyizi kabil olmayan bir karara ilişkin olursa karar veren mahkeme temyiz isteminin reddine karar verir." Yasanın vazettiği anlamda bir kesinlik gerçek bir kesinliktir. Yoksa ki, kesin olmayan bir karara mahkemenin kesin ibaresini koyması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin kararın kesin olduğundan bahisle red edilmesi yok hükmünde olup, hukuki sonuç doğurmaz. Dolayısıyla da 432/4. maddesinde belirtilen bir kesinlikten bahsedilemez.

Arz edilen hususlar muvacehesinde; kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması yok hükmünde olup sonuç doğurmayacağından yasal süresi içinde verilen temyiz isteminin (esastan) incelemesine geçilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

1-)HMK'nun 323/1-g maddesine göre, vekil ile takip edilen davalarda kanun gereğince takdir edilecek vekâlet ücreti yargılama giderlerinden sayılmaktadır. Aynı Kanunun 326/1. maddesine göre ise, kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği belirtilmiştir.

Ancak, davacı taraf, yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince; davacı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi isabetli bulunmamıştır.

Ancak, davacı taraf, yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettirdiği halde, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince; davacı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi isabetli bulunmamıştır.

Davada kendisini avukat ile temsil ettiren davacı lehine, davanın kabulü nedeniyle vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken bu konuda hüküm kurulmamış olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazının kabulü ile hükme 7.bend olarak "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Uyarınca davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden , 750 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine" cümlesinin yazılmak suretiyle 6100 sayılı yasanın geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı yasanın 428. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının talep halinde temyiz edene iadesine , 08.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16092, Karar No: 2023/13557, Tarih: 02.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/16092 E.  ,  2023/13557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/424 E., 2023/624 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. ... Mahkemesi

SAYISI : 2022/297 E., 2022/531 K.

Taraflar arasındaki yetki tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda ... 9. ... Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli ve 2021/1055 Esas, 2022/117 Karar sayılı kararı ile ... ... Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle davanın yetkisizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Yetkisizlik kararının istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, davacı vekilinin dava dosyasının yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi sonrası yetkili İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin mahiyetten reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Şirketin aynı işkolunda faaliyet gösteren birden çok işyerinden oluşan bir işletme olduğunu, Şirketin oto boya pazarı ve endüstriyel uygulamalar için boya üretimi yaptığını, Şirketin İşkolları Yönetmeliği'nin 04 numaralı ..., Kimya, Lastik, Plastik ve İlaç işkolunda faaliyet gösterdiğini, Dilovası/... ve Çerkezköy/... adreslerinde olmak üzere üretim yapan iki fabrikası ile Çayırova/... ve Beşiktaş/... adreslerinde olmak üzere iki ofis işyeri bulunduğunu, davalı Sendikanın yetki talebinin işletme düzeyinde incelenmesi gerektiğini, sadece Çerkezköy fabrikası çalışanları nazara alınarak yetki belgesi düzenlenmesinin hukuka aykırı olduğunu iddia ederek Bakanlığın 25.....2021 tarih ve 13961 sayılı yetki tespiti kararının iptaline, davalı Sendikanın yetkili olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Bakanlıkça yapılan

yetki tespitinde, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 41 inci

maddesi uyarınca, Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılan işyerlerine ilişkin tescil ve

işçi bildirimleri ile e-Devlet üzerinden yapılan sendika üyelik işlemlerinin esas alındığını, 18.....2021 tarihi itibarıyla işyerinde 53 işçi çalıştığı ve 31 işçinin yetki tespiti için başvuran Sendikaya üye olduğu,

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Bakanlıkça yapılan

yetki tespitinde, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 41 inci

maddesi uyarınca, Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılan işyerlerine ilişkin tescil ve

işçi bildirimleri ile e-Devlet üzerinden yapılan sendika üyelik işlemlerinin esas alındığını, 18.....2021 tarihi itibarıyla işyerinde 53 işçi çalıştığı ve 31 işçinin yetki tespiti için başvuran Sendikaya üye olduğu,

müvekkili Bakanlıkça yapılan işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... ... Sendikası vekili cevap dilekçesinde; davaya bakmaya yetkili mahkemenin ... ... Mahkemesi olduğunu, davacının Dilovası, Çayırova ve Beşiktaş adreslerinde bulunan işyerlerinin farklı işkolunda kayıtlı olduğunu, başvuru tarihinde farklı işkolunda görünen işyerlerinin yetki tespitinde dikkate alınamayacağını, davacının işkolu itirazını kabul etmediklerini, davacı işverenliğin İşkolları Yönetmeliği'nin 04 numaralı ..., Kimya, Lastik, Plastik ve İlaç işkolunda faaliyet gösteren yalnızca bir işyeri bulunduğunu, bu işyerinde yetki başvuru tarihi olan 18.....2021 tarihi itibarıyla toplam 53 işçi çalıştığını, davalı Sendikanın davacı işyerindeki 53 işçinin 31'ini üye kaydederek gereken çoğunluğu sağladığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yetki tespitine konu işyerinden başka Çayırova, Dilovası ve Beşiktaş/... adreslerinde kayıtlı işyerleri bulunsa da bu işyerlerinin İşkolları Yönetmeliği'nin 10 numaralı Ticaret, Büro, Eğitim ve ... Sanatlar işkolunda kayıtlı oldukları, davalı Sendikanın yetki tespiti talep edilen işkolunda davacı işverenliğin başka işyeri olmadığı, yetki tespit talep edilen işyeri bakımından yetki incelemesi yapılması gerekeceği, davacı işyerinde 53 işçinin çalıştığı, işçilerden 31'inin davalı Sendika üyesi olduğu, davalı Sendikanın davacı işyerinde yarıdan fazla çoğunluğa sahip bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporuna karşı beyan ve itirazların nazara alınmamış olması nedeniyle de hükmün kaldırılmasının gerektiğini, davalı Şirkete ait toplam dört işyerinin bir an için farklı işkolunda olduğu değerlendirilse dahi iki kimyasal ürün yapan fabrika işyerinin işletme olarak değerlendirilmesi gerektiğinden davalı Sendikanın yeterli çoğunluğu sağlayamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yetki tespitinin yapıldığı yer olan Çerkezköy’deki işyerinin İşkolları Yönetmeliği'nin 04 numaralı ..., Kimya, Lastik, Plastik ve İlaç işkolunda, diğer işyerlerinin ise 10 numaralı Ticaret, Büro, Eğitim ve ... Sanatlar işkolunda yer aldığının belirtildiğini, yetki süreci başlamadan önce diğer işyerlerinin işkolunun değiştirilmesi için davacı işverenliğin herhangi bir başvurusunun bulunmadığı gerekçe gösterilerek başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkili Şirketin, ... bir elden yönetilen aynı işkolunda faaliyet gösteren iki fabrika, genel ... ve ofisten oluşan bir işletme olduğunu, bu nedenle davalı Sendikanın yetkili olabilmesi için tüm işyerlerinde çalışan işçilerin %40’ının davalı Sendikanın üyesi olması gerektiğini, başvuru tarihiyle işletmede çalışan sayısının 140, üye sayısının ise 31 olduğunu ve davalı Sendikanın işletme toplu ... sözleşmesi için gereken yetki koşulunu sağlayamadığını, Dilovası/... (Fabrika) işyerinde keşfen inceleme yapılarak hüküm verilmesi gerektiğini belirterek temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6356 sayılı Kanun'un 41 inci ve devamı maddeleri kapsamında yetki tespitine itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2709 sayılı ... Cumhuriyeti Anayasası’nın “Toplu ... sözleşmesi ve toplu sözleşme hakkı” kenar başlıklı 53 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İşçiler ve işverenler, karşılıklı olarak ekonomik ve sosyal durumlarını ve çalışma şartlarını düzenlemek amacıyla toplu ... sözleşmesi yapma hakkına sahiptirler.”

2. 6356 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına söyledir;

“Yeni bir toplu ... sözleşmesi için yetki süreci başlamış ise işkolu değişikliği tespiti bir sonraki dönem için geçerli olur. İşkolu tespit talebi ve buna ilişkin açılan davalar, yetki işlemlerinde ve yetki tespit davalarında bekletici neden sayılmaz.”

3. 6356 sayılı Kanun'un “Yetki” kenar başlıklı 41 inci maddesinin birinci fıkrası da şöyledir:

“Kurulu bulunduğu işkolunda çalışan işçilerin en az yüzde birinin üyesi bulunması şartıyla işçi sendikası, toplu ... sözleşmesinin kapsamına girecek işyerinde başvuru tarihinde çalışan işçilerin yarıdan fazlasının, işletmede ise yüzde kırkının kendi üyesi bulunması hâlinde bu işyeri veya işletme için toplu ... sözleşmesi yapmaya yetkilidir.”

4. 6356 sayılı Kanun'un “Yetki Tespiti İçin Başvuru” kenar başlıklı 42 nci maddesi ise şöyledir:

“(1) Toplu ... sözleşmesi yapmak isteyen işçi sendikası Bakanlığa başvurarak yetkili olduğunun tespitini ister. İşveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işveren de Bakanlığa başvurarak yetkili işçi sendikasının tespitini isteyebilir.