muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2128, Karar No: 2012/4843, Tarih: 19.03.2012

Davalı işveren gerek bilirkişi raporuna itirazında gerekse temyiz dilekçesinde davalı banka uygulamasında davacı dahil tüm çalışanlara başlangıçta üçer aylık  dönemlerde ikramiye ödemeleri yapılmakta iken 30.10.2006  tarih ve 2006/İKY /002 nolu sirküler ile 01.10.2006 tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde ücret yapısında değişiklik gerçekleştirildiğini yıllık zam oranlarının ikramiye dahil tüm ücretlerin toplamına uygulanmaya başlandığı  ve yılda dört maaş ikramiye yerine her ay sabit miktarda ikramiye ödemesinin söz konusu olduğunu, ayrıca banka çalışanlarının tamamına aynı oranda zam yapılmasının söz konusu olmadığını zamların kıdem tecrübe  performans  ve çalışılan pozisyon gibi kriterler değerlendirilerek yapıldığını ortalama bir zam oranın söz konusu olmadığını ücretin çalışan bazında değişiklik gösterdiğini  emsal ücret uygulamasını hatalı olduğunu ileri sürmekte olup mahkemece davalı işverenin bu itirazlarının üzerinde durulmamıştır.Ayrıca işe başlatmama tazminatı fark alacağına  yasal faiz uygulanması gerekirken en yüksek banka mevduat faiz uygulanması hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş davalı işverenden  ücret belgelerinin ve 30.10.2006 tarih ve 2006/İKY/002 nolu sirkü ve uygulamalarına yönelik belgelerin  tamamı celbedilerek işverenin bilirkişi raporuna itirazları üzerinde durularak dosyanın bilirkişiye tevdi edilerek iddia ve savunma doğrultusunda davacının alacak kalemleri yönünden ek rapor alınarak işverenin temerrüde düşürülme hususu da gözetilerek  oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

O halde davalı işverenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1971, Karar No: 2009/5965, Tarih: 28.04.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1971 E.  ,  2009/5965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Av.... ile davalı SGK vekili Av...... aralarındaki tespit davası hakkında Sivas İş Mahkemesinden verilen 10.11.2008 gün ve 433/764 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyada mevcut 15.08.2008 tarihli Vergi dairesi yazısından davacı ...’in 04.11.1998-04.04.2001 tarihleri arasında Minübüs işletmeciliğinden dolayı vergiye kayıtlı olduğu bildirilmiş olmakla davacının vergi kaydından dolayı 1479 sayılı yasa uyarınca Esnaf ... sigortalısı olarak tescil edilip edilmediğinin ilgili Kurumdan sorularak alınacak yazı cevabı ve evrakları dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12775, Karar No: 2014/1092, Tarih: 23.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12775 E.  ,  2014/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2010/1017-2013/400

Davacı, kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanmasına, biriken aylıkların faiziyle tahsiline, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının babasından dolayı aldığı ölüm aylığını iptal eden Kurum işleminin iptali ile ödenmeyen aylıkların faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 25.09.2001 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, boşanma kararının temyiz edilmeksizin 07.11.2011 tarihinde kesinleştiği, davacının babasının 15.04.2002 tarihinde ölümünden sonra davacının 15.08.2002 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, bu tahsis talebi nedeniyle davacıya ölüm aylığı bağlandığı, ancak kontrol memuru tarafından tutulan raporda; "davacının boşanmış olduğu eşi ile aynı adreste birlikte yaşadığı, bu nedenle 5510 sayılı Kanunun 56 ve 96. maddelerine göre işlem yapılması gerektiği kanaatine varıldığının" belirtildiği, bu idari soruşturma esnasında, beyanı alınan davacının gelini T.. Y..’ın “kayınvalidesi ile kayınbabasının birlikte yaşadıklarını” beyan ettiği, ayrıca kontrol memurları tarafından, “davacının komşusu olan N.. S.. ile F.. K..’ın da davacı ile eski eşinin birlikte ikamet ettiklerini” belirttiklerine tutanak tutulduğu görülmüştür.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa’nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda, davacı ile eski eşinin 12.09.2010 tarihine kadar geçerli olan Seçsis adreslerinin aynı olduğu, davacının eski eşinin 22.02.2010 – 01.12.2010 tarihleri arasındaki Mernis adresinin de davacının mernis adresi ile aynı olduğu, davacının 27.04.2009 tarihinde eski eşinin alkollü bir şekilde zorla evine girmek istediğine dair şikayette bulunduğu, bu şikayete ilişkin soruşturma dosyasının getirtilip incelenmediği, polis memurları tarafından tutulan 29.12.1011 tarihli tutanakta davacının eski eşinin Düzce ili ..... Köyünde annesi ile ikamet ettiği belirtilmiş ise de, burada yapılan araştırma sonucu tutulan 25.05.2005 tarihli jandarma tutanağında, “davacının eski eşinin burada ikamet etmediği, Hendek ilçesinde ikamet ettiğinin” belirtildiği, resen tespit edilen tanıklardan büyük çoğunluğunun davacı ile eski eşini tanımadığını beyan ettikleri, tanık H.. A..’ın ise davacının eski eşi ile aynı yerde çalıştıklarını, davacı ile eski eşinin boşanıp boşanmadığını bilmediğini, önceki yıllarda birlikte yaşadıklarını beyan ettiği, davacının gelini ile komşusu N.. S..’ın idari soruşturma aşamasındaki beyanlarının aksine beyanda bulundukları, tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediği, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11855, Karar No: 2018/12977, Tarih: 22.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/11855 E.  ,  2018/12977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin ikametinin önünde bulunan kilitli aracının kapılarının belirlenemeyen bir şekilde açılıp aracın çalındığı ve müştekinin ikametinin bir alt sokağında müşteki tarafından bulunduğu, olay yeri inceleme raporunda aracın kapı sağ ön kapı kilidinde zorlama izinin bulunduğunun tespit edildiği, sanığın taklit anahtar veya benzeri başka bir alet ile suça konu aracın kapılarını açtığına veya arabayı çalıştırdığına ilişkin bir delilin de bulunamadığı anlaşılmakla; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin aynı yasanın 142/2-d maddesinden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Müştekinin suça konu aracı saat 03.00 sularında ikametinin önüne park ettiğini ve sabah saat 09:00 sularında aracının yerinde olmadığını gördüğünü beyan ettiği, sanığın ise kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde, saat 20:00 sularında söz konusu hırsızlık olayı gerçekleştirdiğini beyan etmesi karşısında, tereddüte mahal bırakmayacak şekilde, suçun işlendiği saate ilişkin çelişki giderilmeden ve hangi aşamadaki beyana neden üstünlük tanındığı gerekçeli kararda tartışılmadan sanık hakkında TCK 143. maddesinin uygulanması,

3-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 13/02/2014 yerine, 07/04/2014 olarak yazılması,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16998, Karar No: 2013/30216, Tarih: 19.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16998 E.  ,  2013/30216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.12.2012
Yargıtay — Esas No: 2016/22613, Karar No: 2017/9570, Tarih: 08.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/22613 E.  ,  2017/9570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Kayıp Kaçak Bedelinin İadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılardan...A.Ş.'nin vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde , davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1000 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalı ...den tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesiyle talebini 6088 TL'ye yükseltmiştir.

Davacı vekili 20.05.2015 Tarihli dilekçesinde ; dava dilekçesinde maddi hata yapılarak davalı tarafın .... Elektrik Dağıtım A.Ş. Gaziantep Müessese Müdürlüğü olması gerekirken sehven ...olarak gösterildiğini beyanla HMK 124/3-4 maddeleri uyarınca hasma ilişkin maddi hatanın düzeltilmesi isteminde bulunmuştur .

Davalı Toros Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili dilekçesinde ; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Toros Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır.

.Somut olayda mahkemece; davacı vekilinin HMK 124/3-4 Hükümleri uyarınca verdiği maddi hataya dayalı hasım değişikliği talebini içerir yazılı dilekçesi hakkında herhangi bir hüküm verilmeksizin ; hüküm başlığında davalı olarak hem Toros Elektrik Dağıtım AŞ. hem ...nin gösterilmesi ve infazda tereddüde elverir tarzda "Davacının davasının KABULÜ ile 6.088,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine," şeklinde hangi davalıyı kapsadığı muğlak bir tarzda hüküm tesisi isabetsiz olup , bozmayı gerektirmiştir .

2-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ;Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle hükmün davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş yararına HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 2. bentte yazılı nedenlerle davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4270, Karar No: 2016/4289, Tarih: 11.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/4270 E.  ,  2016/4289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.04.2016 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ...’in, eczacı olan katılanın işyerinde eleman olan sanık .... tarafından çalınan ve sahte olarak doldurulan toplam 17.000,00 TL tutarındaki 4 adet çeki alarak ticari ilişkilerinde kullandığı konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Sanık ...’in bu çeklerin sahte olduğunu bilmediğine ilişkin savunmasına itibar etmeyen ilk derece mahkemesi, sanığın cezalandırılmasına karar vermiş; ancak bu karar sayın çoğunluk tarafından bozulmuştur. Dolayısıyla sayın çoğunluk ile aramızdaki ihtilaf, sanık ...'a yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun sübutuna ilişkindir.

Sanık ...'in, “ev yaptıracağını söyleyen....'a, buldukça ödemek üzere 17.000,00 TL para verdiği, aralarında senet ve sözleşme yapmadıkları”

Sanık ....'ın, “çeklerin önce 3 tanesini; sonra da bir tanesini Bülent'e verdiği, Bülent'in bu çeklerin karşılığının bir kısmını hemen, bir kısmını da bir iki ay içerisinde kendisine ödediği”

Katılanın, “sanık ...'in kendisine 17.000,00 TL tutarında 4 adet çek karşılığında ....'a 10.000,00 TL verdiğini söylediği”

Şeklindeki beyanları ile,

Sanık ....'ın ev yaptıracağı için borç aldığına ilişkin hiçbir açıklamasının bulunmamış olması,

Sanığın ticari ilişkisi olmayan ....'tan işyeri komşusu olan katılana ait yüksek meblağlı 4 adet çeki alıp, bu konuyu katılanın yanında hiç konuşmamış olması,

Herhangi bir çalışanın, çalıştığı işyerine zarar verecek bir harekette bulunması halinde diğer çalışanlar ve komşu işverenlerin bu konuya şüphe ile yaklaşıp işvereni uyarmalarının mutad bir davranış olması gerektiği; bu bağlamda işvereni uyarmak bir yana bundan istifade eden bir kişinin iyi niyetli olmasından bahsetmenin mümkün olamayacağı,

Sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde yer alan, sanığın epilepsi hastası olması nedeniyle algısının normal insanlardan farklı olduğuna ilişkin beyanı ve bu beyanı doğrulayan dilekçe ekinde sunduğu rapora göre; sanığın eyleminin sonucunu düşünemeden sahte çekleri bilerek kullanmasının akla ve mantığa uygun olduğu,

Sanığın hiçbir teminata bağlanmadan ve istediği zaman ödemesi amacıyla diğer sanık ....'a 17.000,00 TL borç vermesinin, bu şekilde verilmiş olan bir borcun hırsızlığa konu sahte çekle zaman geçirilmeksizin ödenmiş olmasının hayatın akışına uygun düşmeyeceği,

Hususları birlikte değerlendirildiğinde;

Sanık ...'in .... tarafından kendisine getirilen sahte çekleri bilerek alıp kullandığı sonucuna varılmaktadır.

Sanığın hiçbir teminata bağlanmadan ve istediği zaman ödemesi amacıyla diğer sanık ....'a 17.000,00 TL borç vermesinin, bu şekilde verilmiş olan bir borcun hırsızlığa konu sahte çekle zaman geçirilmeksizin ödenmiş olmasının hayatın akışına uygun düşmeyeceği,

Hususları birlikte değerlendirildiğinde;

Sanık ...'in .... tarafından kendisine getirilen sahte çekleri bilerek alıp kullandığı sonucuna varılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle; sanık ...'in cezalandırılmasına yönelik mahkumiyet hükmünün bozulmasına dair çoğunluk kararına muhalifiz.