muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/840, Karar No: 2014/26001, Tarih: 18.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/840 E.  ,  2014/26001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asıl işveren ... Telekomünikasyon A.Ş. tarafından, şirketin Ankara Pursaklarda bulunan, Santral binasının renevasyon (elektrik, inşaat ve mekanik tesisat) işinin 08.05.2009 tarihli taşeron sözleşmesi ile ... elektrik otomasyon mühendislik şirketine devredildiği, dosya kapsamından, alt işveren ... mühendislik şirketi ortağı ve sorumlu kişisi elektronik mühendisi olan sanık ...’ın sözleşmeyle üstlendiği işleri yapmak amacıyla, olay günü, işin yapıldığı ... santral binasında elektrik teknisyeni olan şantiye şefi sanık ... ve elektrik formeni olan yardımcı şantiye şefi sanık ... ve kendi işçileri ile birlikte klimaların takılma işlerinin yapıldığı, elektrik ihtiyacının yüklenici firma tarafından kurulan şantiye panosundan temin edildiği, kesintisiz güç kaynağını (UPS sistemini) kurmak için, ... şirketi ile anlaşma yapan Masterguard şirketi yetkilisi ... in, işlemin yapıldığı sırada panolarda elektrik olacağını, giriş ve çıkışlardaki tüm şalterlerin kapatılması gerektiğini ... şirketi yetkilisi sanık ...’a söylediği, bunun üzerine elektrik formeni sanık ... tarafından şalterlerin kapatıldığı, elektriklerin kesilip, jeneratörün devreye girdiği sırada, ...'ın işçisi olan inşaatın getir-götür işlerine bakan ...’ün elektrik çarpması sonucu öldüğü olayda;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; olarak görev yaptığı, dosya kapsamından, alt işveren ... mühendislik şirketinin, sözleşmeye konu işin yapılmasında ehil olduğu, iş organizasyonunu sağlamak, işçiler üzerinde denetim ve gözetim görevini yerine getirmek üzere şantiye şefi olarak ...’ü, şantiye şef yardımcısı olarak ...’i atadığı, sanığın renevasyon işlerinin yapıldığı santral binasının elektrik işlerini denetleyecek bilgi ve donanıma sahip olmadığı, koruyucu malzemelerin kullanılmasının sağlanmasının, denetlenmesinin ve bu hususta işçilerin bilgilendirilmesinin şantiye şefinin sorumluluğunda olduğu, bu olay karşısında sanığa yüklenebilecek kusur bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup , sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29258, Karar No: 2020/12779, Tarih: 22.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/29258 E.  ,  2020/12779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş olan müşteki ...'nin CMK'nın 260. maddesi uyarınca kurulan hükmü temyiz ve kamu davasına katılma hakkı bulunduğunun anlaşılması karşısında, CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'ın katılanın imzasını taklit etmek suretiyle katılanı borçlu kendisini alacaklı gösteren 5 adet senet düzenleyip diğer sanık ...'a cirolayarak verdiği ve sanık ...'in de bu senetlerin sahte olduğunu bilmesine rağmen senetlerin ödenmemesi üzerine icra takibi başlattığı, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde üzerlerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının aracı olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda;18/03/2014 tarihli 2.celsede müştekinin ifadesinin alınması için Antalya Ağır Ceza Mahkemesine yazılan talimatın bila ikmal dönmesi ve müşteki vekilinin verdiği mazeret dilekçesi hakkında herhangi bir karar verilmeden aynı celse yargılamaya son verilerek hüküm kurulduğu anlaşılmakla müştekinin şikayet ve delilleri sorulmadan ve müşteki vekilinin mazereti hakkında herhangi bir karar verilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 22/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2791, Karar No: 2025/1304, Tarih: 06.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/2791 E.  ,  2025/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1812 E., 2024/408 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ :...1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/339 E., 2022/364 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında...Noterliğinin 14.08.2013 tarih ve 2672 yevmiye numaralı ölünceye kadar bakma akdi ile 393 ada 45, 46, 47 ve 48 parsel, 139 ada 14 parsel sayılı taşınmazların ölümünden sonra davalı adına tapuya kayıt ve tescil ettirmek üzere anlaşma sağlandığını, dava konusu taşınmazların...Tapu Müdürlüğünün 21.08.2014 tarih ve 3300 yevmiye No.lu işlemi ile davalı adına tescil edildiğini, davalının 2020 yılına kadar sözleşmenin gereğini ifa ettiğini; ancak müvekkilinin davalının oğlu tarafından tehdit edilmesi üzerine davacının can güvenliği ve korku nedeniyle davalının evinden ayrılıp uzun süre kendi evinde yaşadığını, bakımının da Kaymakamlığın ve komşuların yardımı ile gerçekleştiğini, davalının bakım yükümlülüğünü yerine getirmediğini ileri sürerek; ölünceye kadar bakma akdi sözleşmesinin feshine, dava konusu taşınmazların davalı adına olan kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, müvekkilinin eski eşinin dayısının eşi olduğunu, müvekkilinin yaklaşık 30 yıldır davacının maddi ve manevi ihtiyaçlarını karşıladığını, davalının oğlunun eyleminden müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, kaldı ki savcılık soruşturma dosyasında davacının davalının oğlu ile edimsiz uzlaşmaya vardığını, davalı ile oğlunun aynı binada altlı üstlü oturduğunu ancak daire kapılarının farklı cephelere baktığını, davacının can güvenliğinden endişe duymasının asılsız olduğunu, davalının olaydan sonrada davacının ihtiyaçlarını gidermeye devam ettiğini, davacının halasının oğlunun yanına gittiğini duyduğunu, müvekkilinin sözleşmenin gereğini yapmasının olanaksız hâle getirildiğini, davacının dönmesi hâlinde davalının davacıya bakmaya hazır olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bakım borçlusu olan davalının, bakım alacaklısı olan davacıya, davacının davalının oğlu ile yaşadığı olay sonrasında bakmadığı, davacının bakımını dava dışı yeğeni ve eşinin yaptığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bakım borçlusu olan davalının, bakım alacaklısı olan davacıya, davacının davalının oğlu ile yaşadığı olay sonrasında bakmadığı, davacının bakımını dava dışı yeğeni ve eşinin yaptığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

1. Müvekkilinin çok uzun yıllardır davacıyı bakıp gözettiğini, maddi ve manevi ihtiyaçlarını karşıladığını,

2. Davalının oğlu tarafından gerçekleştirildiği iddia edilen eylemlerden kaynaklı olarak davalıya kusur yüklenemeyeceğini,

3. Davacının olay tarihinden sonra da davalının evine gidip gelmeye devam ettiğini,

4. Tanık beyanlarının dikkate alınmadığını,

5. Davacıdan kaynaklanan nedenlerle davalının bakım borcunu ifa etmeyi sürdüremediğini,

6. Davacının soruşturma dosyasında edimsiz uzlaşmasının davalının oğlunu affettiği anlamına geldiğini,

7. Müvekkilinin, davacıya evinden ayrılmasından sonra 1 yıl kadar daha bakmaya devam ettiğini,

8. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ölünceye kadar bakma akdinin feshi ile ölünceye kadar bakma akdi uyarınca devredilen taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile tescil istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12758, Karar No: 2012/20070, Tarih: 13.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/12758 E.  ,  2012/20070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, kapı camını kırmak suretiyle yakınana ait işyerine girdiğinin anlaşılması karşısında, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından 5237 Sayılı TCK’nın 116/2 ve 151/1. maddeleri uyarınca, hakkında zamanaşımı içerisinde Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Sanığın, aldığı bir kutu çikolatayı yediği, 100 TL paranın ele geçmediği, sigaraları da yakınanın egemenlik alanından çıkardığının anlaşılmasına göre, eylemin tamamlandığı düşünülmeden, kalkışma aşamasında kaldığının kabul edilmesi, Adli sicil kaydına göre, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/570 esas ve 2005/51 karar sayılı ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılıp, yerine, “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle diğer yönleri, eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7951, Karar No: 2015/8805, Tarih: 14.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/7951 E.  ,  2015/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/290923

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2011

NUMARASI : 2010/108 (E) ve 2011/287 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin karar terihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanan delilere, gerekçeye hakimin kanaat ve takdirine göre sanık R.. U..'nın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13154, Karar No: 2015/27251, Tarih: 06.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13154 E.  ,  2015/27251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/337044

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2013/397 (E) ve 2013/542 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 318. ve 5271 sayılı CMK'nin 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede :

1) Sanık M.. G.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,

2) Sanık E.. G.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde sanığın kardeşi olan diğer sanıkla birlikte ,mağdurun yanına gelerek yumruk atmak suretiyle mağduru kasten yaraladıkları ve olay yerinden ayrıldıkları sırada mağdurun sanıkların peşinden koştuğu devamında sanık Mehmet'in bıçakla mağduru yaşamı tehlikeye sokacak şekilde yaralaması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık Emre'nin eyleminin, 5237 sayılı TCK'nin 37.maddesi kapsamında aynı suç işleme kararının icrası niteliğinde değerlendirilemeyeceği gözetilmeden sanığın diğer sanık Mehmet'in mağduru bıçakla yaşamı tehlike sokacak şekilde yaralama eylemine iştirakten yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19824, Karar No: 2022/8666, Tarih: 07.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/19824 E.  ,  2022/8666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır", aynı Kanun'un 294. maddesinin " temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" ve aynı Kanun'un 301. maddesinin " Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nce karar verilen 07.11.2017 tarihli duruşmada, sanık müdafiinin mazeret beyan etmesi karşısında bu mazereti hakkında herhangi bir karar verilmediği, sanık müdafiinin yokluğunda verilen kararın, 04.12.2017 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin 08.12.2017 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a maddesinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, sanığın savunmasının müdafii huzurunda alınması gerektiği gözetilmeden, müdafiisinin hazır bulunmadığı duruşmada savunması alınarak aynı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMK'nın 304/2-a maddesi gereğince dosyanın gereğinin ifası için ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.06.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/594, Karar No: 2016/1871, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/594 E.  ,  2016/1871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2013/618 esas, 2015/127 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 15/06/2015 tarihli ve 2015/487-349 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/883 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.