muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2433, Karar No: 2014/8454, Tarih: 05.05.2014

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davacı taraf bilirkişi raporuna karşı davalının cari hesap alacağından düşmek sureti ile dava açtığını, davalı ise davacının çeklerle ilgili iddialarının doğru bulunmadığı yönünde itirazlar ileri sürmüştür. Söz konusu itirazlar bilirkişilerden yeniden ek rapor alınmak sureti ile karşılanmadığı gibi mahkeme gerekçesi de bu açılardan gerekçe içermemektedir. Mahkemece öncelikle kanunen bir borcun ödenmesinin temini amacı ile verildiği kabul edilen çeklerin bir borcun ödenmesi dışında hangi nedenle verildiği konusundaki kanıt yükünün davacı P.. İstanbul Denizcilik ve Ticaret Ltd. Şti'nde olduğu, çeklerin terminal ya da gözetim hizmeti nedeni ile verilip verilmediği üzerinde durulması, mahkemece iptal edilen çek bedellerinin hangi nedenle davalı A.. Çimento San. ve Tic. A.Ş'nin alacağından düşülmesi cihetine gidildiğinin açıklanması için kararın taraf vekilleri yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25214, Karar No: 2017/35732, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25214 E.  ,  2017/35732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4357, Karar No: 2021/11561, Tarih: 30.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4357 E.  ,  2021/11561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

MAKTUL : ...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1- ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24/12/2019 gün 2018/700 (E) ve 2019/513 (K) sayılı hükmü ile:

a- Sanıklar ..., ... ve ... için ayrı ayrı; kasten öldürme suçundan TCK'nin 37, 81, 29, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 15'er yıl hapis cezası

b- Sanık ... için; kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası

2- ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 09.06.2020 gün 2020/1118 E. 2020/1063 K. sayılı istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 09.06.2020 gün 2020/1118 E. 2020/1063 Karar sayılı hükmünün, sanıklar müdafileri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde ayrı ayrı temyiz edildiği, sanık ...'nin cezaevinden gönderdiği 10/03/2021 tarihli dilekçe ve bu dilekçe doğrultusunda tutulan 29/06/2021 tarihli kalem sorgu tutanağı ile, sanık ...'nin 15/12/2020 tarihli dilekçesi ve bu dilekçe doğrultusunda tutulan 30/06/2021 tarihli kalem sorgu tutanağı ile, sanık ...'nin 28/05/2020 tarihli dilekçesi ve bu dilekçe doğrultusunda tutulan 30/06/2021 tarihli kalem sorgu tutanağı ile temyiz haklarından vazgeçtikleri anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin CMK’nın 266/1 ve 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, sanık ... hakkındaki hükmün, sanık ... müdafinin temyiz istemi doğrultusunda yapılan incelemesinde;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 09.06.2020 gün 2020/1118 E. 2020/1063 K. sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... ve müdafinin delillerin hatalı değerlendirildiğine, eksik inceleme yapıldığına, suç vasfına, yasal savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ... müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21298, Karar No: 2013/3273, Tarih: 08.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/21298 E.  ,  2013/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 26/05/2005 günü itbariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 765 sayılı TCK'nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan madde gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, Adli Emaneti'nin 2005/446 sırasında kayıtlı ve katılan tarafından ibraz edilen 8 adet kitabın katılana, kopya olmadığı anlaşılan Adli Emanet'in 2005/446 sırasında kayıtlı mühürlü kutu içerisindeki eşyalar ile yine 2005/1010 sırasında kayıtlı yaprak testlerden Matematik ile ilgisi olmayanların hak sahiplerine İADESİNE, kopya olduğu anlaşılan matematik ile alakalı eşyanın 5846 sayılı Yasa'nın 71/1. maddesi yollaması ile 5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 08/02/2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5458, Karar No: 2013/2140, Tarih: 12.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/5458 E.  ,  2013/2140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesilen aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, iptal eden kurum işleminin iptali ile aylıklarının kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanması ve birikmiş aylıkların kanuni faizi ile birlikte davacıya ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının babasının 16.5.2006 tarihinde vefat ettiği, davacının 21.3.2008 tarihinde anlaşmalı olarak boşandığı, boşanma kararının temyiz edilmeksizin 21.3.2008 tarihinde kesinleştiği, 31.3.2008 tarihinde babasından dolayı ölüm aylığı bağlanması için talepte bulunduğu, Kurumca 1.4.2008 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlandığı, ... Köyü Muhtarı ... imzalı ihbar mektubunda, davacının babasından dolayı ölüm aylığı almak için eşinden muvazaalı olarak boşandığı, davacı ile eşinin halen ... ili, ... İlçesi, ... (...) Köyünde aynı çatı altında yaşadıklarının belirtildiği, bu nedenle kontrol memuru tarafından yapılan soruşturma sonucunda tutulan raporda; "davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı, boşanmanın gerçek boşanma olmadığı, boşandığı tarihten beri birlikte yaşadıklarının" belirtildiği, davacı ile boşandığı eşinin Mernis adresinin ... Köyü ... şeklinde aynı olduğu, kolluk araştırmasında; "davacının eşinin ... Köyünde çobanlık yaptığı ve çoban evinde tek başına kaldığı, eşinin köyde oturmadığını, davacının ara sıra 1 haftalığına köyden ayrıldığı, ancak nereye gittiğinin bilinmediğinin" belirtildiği, ihbar mektunun altında adı ve imzası bulunan ... Köyü muhtarı ... ' ın "ihbar mektubunu kendisinin yazmadığını, davacı ile eşinin 8-9 yıl önce köylerini terk ettiklerini, boşandıklarını duyduğunu, davacının eşinin 2-3 yıl önce köye tek başına gelip çobanlık yapmaya başladığını" beyan ettiği, ancak imza ve yazı incelemesi yaptırılmadığı görülmüştür.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yapılacak iş; ihbar mektubunun gerçekten ... Köyü muhtarı ... eli ürünü olup olmadığına dair inceleme yaptırmak, kolluk araştırmasında, davacının eşi her ne kadar işi dolayısıyla ... köyünde çoban evinde tek başına kaldığı belirtilmiş ise de; gerçekten davacıdan ayrılıp ayrılmadığı, işinden dolayı ayrı yaşamak zorunda olmadığı zamanlarda davacı ile birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit etmek, bunun için de yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9652, Karar No: 2022/23, Tarih: 10.01.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/9652 E.  ,  2022/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan ... 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/232 Esas – 2015/404 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak ve tehlikeli madde bulundurmak suçlarından 29.07.2006 – 27.02.2007 tarihleri arasında 213 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 07.10.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve Kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu,

Davacının 10.000 TL maddi, 65.000 TL manevi tazminatın yakalama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 2.668,06 TL maddi, 8.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

1-Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada davacının tutuklu ve hükümlü olduğu başka suç kayıtlarına da rastlanıldığı dikkate alınarak, gözaltına alındığı gün farklı olay ve soruşturma dosyaları nedeniyle de hakkında tutuklama kararı verilip verilmediği, verilmiş olması halinde bahse konu soruşturma dosyalarının sonuçlarının araştırılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-CMK'nın 144/1-a. maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup durumu tazminata engel oluşturmamakla birlikte, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği dikkate alınarak, davacının tutuklu kaldığı sürenin başka mahkumiyetinden mahsup edilip edilmediğinin araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Hazine zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı açılmış başkaca dava olup olmadığının ilgili birimlerden sorulup, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden de araştırılarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Davacının tazminat için işletilecek faizin başlangıç tarihi olarak yakalanma tarihini talep etmiş olmasına karşılı tutuklanma tarihinden itibaren faiz işletilmesi,

4- Davacının tazminat için işletilecek faizin başlangıç tarihi olarak yakalanma tarihini talep etmiş olmasına karşılı tutuklanma tarihinden itibaren faiz işletilmesi,

5- Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" yerine "Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat" olarak yazılması,

Kabule göre de;

6- Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’2.716,38’’ TL yerine, hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu miktarın altında kalacak şekilde ‘’2.668,06’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine eksik maddi tazminata hükmolunması,

7- Dairemizin yerleşik kararlarında da vurgulandığı üzere, nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak ve emsal uygulamaların da altında kalacak şekilde eksik manevi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6358, Karar No: 2019/842, Tarih: 23.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6358 E.  ,  2019/842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında,.... isimli mükelleften aldığı herhangi bir mal ve hizmet karşılığı olmaksızın sahte olarak düzenlenen faturaları 2009 ve 2010 takvim yıllarında defter kayıtlarına intikal ettirerek, KDV indiriminde kullandığından bahisle sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; UYAP sisteminde yapılan araştırmada, sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle aynı takvim yıllarına ilişkin işbu davada yer almayan farklı firmalardan temin ettiği sahte faturaları kullanmak suçundan .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/351 Esas, 2013/161 Karar sayılı ilamı ile her takvim yılı için ayrı ayrı zincirleme olarak sahte fatura kullanma suçundan cezalandırıldığı, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09.09.2015 tarih, 2015/4395-4130 Esas ve Karar sayılı ilamı ile hükmün bozularak iade edildiğinin anlaşılması ve farklı firmalardan temin edilen aynı takvim yılı içerisinde kullanılan sahte faturaların zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında, bozularak iade edilen .... Asliye Ceza Mahkemesinin ilgili dava dosyasının akıbetinin araştırılarak, işbu dava dosyası ile birleştirilmesi ve birlikte değerlendirilmek suretiyle sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.