muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/886, Karar No: 2018/57, Tarih: 17.01.2018

Hükmü yer almaktadır.

Yine aynı Kanunun 167. maddesinde (Mülga 1086 sayılı HUMK md.46); “(1) Mahkeme, yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için, birlikte açılmış veya sonradan birleştirilmiş davaların ayrılmasına, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden karar verebilir. Bu durumda mahkeme, ayrılmasına karar verilen davalara bakmaya devam eder.”

Hâkim, HMK'nın 167. maddesi uyarınca, aralarında bağlantı bulunduğu iddiası ile birlikte açılmış veya sonradan birleştirilmiş davalarda yargılamanın daha iyi bir şekilde yürümesini sağlamak için davanın her safhasında istek üzerine veya kendiliğinden ayrılmasına karar verebilir. Ayrıca HMK'nın 30. maddesinde hâkimin yargılamanın düzenli bir biçimde yürütülmesini sağlamakla yükümlü olduğu kabul edilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar uyarınca, davaya konu istemlerin yasal dayanaklarının ve buna bağlı olarak yapılacak inceleme ve araştırma yöntemlerinin farklılığı, temel ilişkinin kanıtlanmasında izlenecek usul gibi bir takım farklı olgular nedeniyle, yargılamanın daha iyi bir şekilde yürütülebilmesi için hizmet tespiti ve işçilik alacaklarına ilişkin davaların ayrılmasının daha uygun olacağı sonucuna varılmıştır.

Bu sonuç, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.02.2007 gün ve 2007/21-69 E. 2007/55 K.; 06.02.2013 gün ve 2012/21-746 E. 2013/215 K.; 06.03.2013 gün ve 2012/21-731 E. 2013/323 K. ile 06.03.2013 gün ve 2012/21-1079 E. 2013/324 K. sayılı kararlarında da aynen benimsenmiştir.

Hâl böyle olunca mahkemece, davacının hizmet tespiti istemi ile, işçilik haklarına dayalı alacak ve tazminat istemleri tefrik edilmeli, daha sonra işin esasına girilerek bir sonuca varılmalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Direnme kararı bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.01.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6550, Karar No: 2013/12918, Tarih: 30.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/6550 E.  ,  2013/12918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.05.2001 tarihinde kapıcı, bahçıvan, havuzcu ve gece bekçisi olarak çalışmaya başladığını, işverenin davacıya sözlü olarak 6 yıldır oturmakta olduğu personel lojmanını boşaltmasını söylediğini, davacının bu talebin yazılı olarak iletilmesi gerektiği yolunda ihbarname çektiğini, ihtarnamenin site yönetimine tebliğinden sonra YK üyesi Semih Dülger’in 12.06.2009 tarihinde telefonla sinkaflı sözler içeren hakareti ile iş akdinin feshedildiğinin bildirildiğini, davalı işyerinin 21 blok, 750 daire olduğunu, davacının kapıcı, gece bekçisi, bahçıvan ve havuzcu olarak 07.00-19.00 arasında 12 saat, ayrıca her yıl 1 Mayıs-1 Eylül döneminde gece 21.00’dan itibaren site sahası ve mesken blokları içinde günde yaklaşık 2-3 saat süren sinek ilaçlama işini de yaptığını, dini ve milli bayramlar ile hafta sonları da çalıştırıldığını, ancak bu günlere ilişkin ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, davacının oturduğu işyeri lojmanının aylık kira bedelinin yaklaşık 300 TL olduğunu ve tazminat hesabında nazara alınması gerektiğini, davacıya ayrıldığı tarihten geriye doğru 7 aylık maaşının da ödenmediğini iddia ederek, kıdem, ihbar tazminatı, bayram ve genel tatil, hafta tatili, fazla çalışma ve ücret alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının herhangi bir prim eksikliği bulunmadığını, müvekkilinin lojman olarak tahsis ettiği bir yer bulunmadığını, davacının oturduğu evin yönetime ait olmadığını, tasarruf yetkisinin tamamen önceki işveren Sinan İnşaata ait olduğunu, bu nedenle işyeri koşullarında bir değişiklik söz konusu olmadığını, davacının ihtarda belirttiği gibi 1997 yılından bu yana çalışmasının söz konusu olmadığını, site tüzel kişiliğinin o tarihte zaten olmadığını, davacının 02.06.2009 tarihinden itibaren işe gelmemeye başladığını, telefonla ulaşıldığında ise “....’nda işe girdim artık çalışmayacağım” dediğini, bu durumun tutanak altına alındığını, işe gelmeme durumunun 10.06.2009 tarihine kadar devam ettiğini, her gün ayrı bir tutanak düzenlendiğini, müvekkilinin davacının sigorta primlerini yatırmaya devam ettiğini, ... Noterliği ihtarı ile de işine devam edebileceğinin kendisine bildirildiğini, buna rağmen davacının işe gelmemekte ısrar ettiğini, davacının çalıştığı döneme ilişkin hiçbir hak ve alacağının kalmadığını, ibranameler olduğunu, ayrıca sitede kaldığı evden kaynaklanan elektrik borçlarının halen devam ettiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanıp değerlendirilen deliller ve tüm dosya kapmasına göre, davacının davalı işyerinde 01.05.2001 tarihinde çalışmaya başladığı ve 12.06.2009 tarihine kadar sürekli ve kesintisiz olarak çalıştığı, davalı işveren tarafından iş akdinin haklı olarak feshedildiği, ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla mesai alacakları ve talep edilen aylara ilişkin maaşlarının ödendiğinin usulüne uygun olarak ispatlanamadığı, davacı tarafın ise genel tatil, bayram tatili ve hafta sonlarında çalışmasının usulüne uygun olarak ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ve ücret alacaklarının tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece karar gerekçesinde, iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe haklı olarak feshedildiği açıklanmasına karşın, kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınması açıkça çelişkidir. Kararın gerekçe / hüküm çelişkisi nedeniyle sair temyiz itirazları incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3723, Karar No: 2023/7363, Tarih: 18.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3723 E.  ,  2023/7363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/355 Esas, ( Tedbir Talep Dosyası)

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara Batı 2. Çocuk Mahkemesinin 09.11.2022 Tarihli ve 2022/88 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Korunmaya muhtaç olan küçüğün Antalya ili Kepez ilçesinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 1, Çocuk Mahkemesinin 30.11.2022 Tarihli ve 2022/355 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 ... maddesinin b bendi uyarınca eğitim tedbirinin uygulanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 ... maddesinin birinci fıkrasının ( b ) alt bendi şöyledir:

"Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 ... maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Ankara Batı 2. Çocuk Mahkemesinin 17.08.2022 Tarihli ve 2022/88 Tedbir Talep sayılı kararında, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince eğitim tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 09.11.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Ankara Batı 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı kanunun 36/3. maddesi gereğince Ankara Batı 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1147, Karar No: 2022/5780, Tarih: 05.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1147 E.  ,  2022/5780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

A) Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 06.12.2012 tarihli ve 2012/40471 Esas sayılı iddianamesiyle sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı, sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde, bu suçtan verilen düşme hükümleri yok hükmünde olduğundan, dosyanın bu yönden incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

B) Sanıklar hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan vergi suçu mütalaasının verilmeyeceğinin bildirilmesi karşısında, kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması nedeniyle sanıklar hakkında açılan kamu davalarının CMK'nin 223/8. maddesi gereğince düşmesi yerine kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle 213 sayılı VUK'nin 367 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 05/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/44, Karar No: 2024/2518, Tarih: 06.03.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/44 E.  ,  2024/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/960 Esas- 2019/390 Karar

vekili Avukat ...

vekili Avukat ...

Birleşen Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/59 E. 2018/602 K. Sayılı Dosyası

vekili Avukat ...

vekili Avukat ...

İHBAR OLUNANLAR : 1 -... 2 -... vekilleri Avukat ...

3 -... 4 -...Nakliye İnş. Malz. San.

ve Tic. Ltd. Şti.

HÜKÜM-KARAR : Davanın Reddi / İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 04.02.2015 tarihinde tek taraflı, maddi hasarlı ve ölümlü trafik kazası meydana geldiğini, sigortalı aracın sürücüsü...’ın kazanın meydana gelmesinde % 100 kusurlu olduğunu, kazada araç sürücüsü... ve araçta yolcu olarak bulunan...ın vefat ettiğini, aracın davacı şirket tarafından Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile sigortalandığını, müteveffa...’ın mirasçısı ...'ın müvekkili sigorta şirketine karşı ölüm ve cismani zarar sebebiyle Hilvan Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/49 Esas numaralı dosyasıyla tazminat davası açtığını, davacı şirketin meydana gelen kaza sebebiyle açılmış bulunan işbu dava nedeniyle davacılara 27.05.2016 tarihinde 330.944,00 TL ödediğini, kaza sonrası Hilvan Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2015/89 soruşturma numaralı dosyasında bilirkişi raporu alındığını, alınan raporda...’ın kontrolündeki aracın fren izi bırakmasına rağmen hızlı ve aşırı yüklü olmasından dolayı kaza geçirdiği ve tonajlı olan yarı römork içerisindeki yükün çekiciye uyguladığı baskı kuvvetinin varlığının aracın yan yatmasında etken olduğunun belirlendiğini, davalı şirketin istiap haddinin aşılmasına sebebiyet vermesi nedeniyle kazanın meydana geldiğini, davacı ... şirketinin davalı taraflara 30.05.2016 tarihinde hasar ödemesi için ihtarname çektiğini, ancak davalı taraflarca herhangi bir ödeme yapılmadığını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 330.944,00 TL alacağın 27.05.2016 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/59 Esas sayılı dosyasında davacı vekili; meydana gelen kazada araçta bulunan ve vefat eden yolcu Zülfü Ceylan’ ın mirasçılarının davacı ... şirketine karşı ölüm ve cismani zarar sebebiyle Hilvan Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2015/73 Esas numaralı dosyasıyla açtıkları tazminat davasında, yapılan yargılama sonucunda 04.05.2017 tarih 2015/73 E ve 2017/79 K. sayılı ilam gereği anne Gülşah Ceylan’a 07.06.2017 tarihinde 75.538.40 TL ödemede bulunduğunu, davalı şirket tarafından istiap haddinin aşılması suretiyle sözleşme hükümlerine aykırı davranıldığı belirtilerek ödenen bedelin rücuen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu kaza sonrasında Hilvan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/49 Esas 2016/131 Karar sayılı dosyası ile tazminat davası açıldığını, alınan bilirkişi ve kusur oranlarını gösterir raporda davalı şirketin %25 kusurlu olduğunun belirlendiğini, dava sonunda aleyhe 330.944,00 TL'ye hükmedildiğini, dava açılmadan önce davacı tarafın, ödemiş oldukları tazminatın tamamını davalı şirketten istediğini, davacı tarafa verilen cevabi yazı ile kusur oranına göre ödeme yapılacağının bildirildiğini, bu çerçevede 82.736,00 TL kısımla sorumlu olduğunun aşikar olduğunu, sorumlu olunan miktarın ödenmesi için davacı tarafa verilen cevabın kabul görmediğini, devamında ödemiş oldukları miktarın tamamının ödenmesi için dava yoluna gidildiğini, 01.01.2015 tarihli taşıt kiralama sözleşmesinde müvekkili şirket adına kayıtlı aracın...Nakliye İnş. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şirketi firmasına kiralandığını, kaza tarihinde vefat eden...'ın...firmasının çalışanı olduğunu, müvekkili şirket ile bağlantısının bulunmadığını, dikkat edilmesi gereken hususun vefat edenin aracı süratli kullanması olduğunu, vefat edenin trafik kurallarını ihlal edip süratli gitmesi sonucu kazanın meydana geldiğini, alınan bilirkişi raporlarında vefat edenin %75 kusurlu olduğuna kanaat getirilmiş olduğunu, müvekkili şirket için aşırı yükten sadece %25 oranında kusur tesis edildiğini, davacının ödemiş olduğu tazminat miktarının tamamını rücu etmesinin hukuk ve yasalara aykırılık teşkil ettiğini, meydana gelen olayda da sürücünün tam kusurlu olması kesinleşmişken ödemiş oldukları zararın tamamının geri istenmesinin yasaya aykırı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili birleşen Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/59 Esas sayılı dosyasına ait cevap dilekçesinde; kazaya karışan aracın işletilme sırasında meydana gelen zararlardan müvekkillinin herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, müvekkillinin bu aracı...adlı firmaya kiraladığını, araç sürücüsünün gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek aracının yük, yol ve hava durumuna dikkat etmeyerek, aracı gereğinden fazla hızlı kullanması sebebi ile kazanın meydana geldiğini, aracın tonaj fazlalılığından dolayı kaza yapmış olmasının imkânsız olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Yapılan yargılama toplanan deliller alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre davacının davasına dayanak teşkil eden trafik kazasının salt istiap haddine aykırılık nedeniyle meydana geldiği davacı tarafça ispatlanamadığından davacının sübut bulmayan davasının ve birleşen davasının ayrı ayrı reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; yargılama sırasında alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, Hilvan Asliye Hukuk Mahkemesince alınan raporlarda şirketin istiap haddinden kaynaklı kusurlu olduğu belirtilmiş ise de bu raporun dikkate alınmadığını, ancak dosyada kendilerinin göremediği Hilvan CBS' ye ait rapor dikkate alınarak hüküm kurulduğunu, davacı ... şirketince denetleme imkanı bulunmayan rapora göre hüküm kurulmasının hatalı olduğunu beyanla kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemece denetime uygun olarak düzenlenen ATK raporu hükme esas alınarak hüküm tesis edildiği, kaldi ki dosya kapsamındaki tüm raporlarda sürücünün de kaza nedeni ile kusurlu olduğunun belirtildiği gibi kazanın oluş şekline göre sürücünün sola viraj tabelasının bulunduğu noktada viraja hızlı girmesinin kazanın oluşumuna neden olduğu, bu itibarla kazanın salt istiap haddinin aşılmasından kaynaklanmadığı, sürücü kusurunun da kazanın meydana gelmesinde etkili olduğunun açık olduğu, Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin yerleşik içtihatları uyarınca istiap haddinin aşılmasının trafik sigortacısına rücu hakkı doğurabilmesi için, kazanın münhasıran istiap haddinin aşılmasının etkisiyle meydana gelmiş olmasının gerektiği, dosya içerisindeki rapor içeriklerine göre münhasıran istiap haddinin aşılmasının kazanın meydana gelmesine neden olmadığı, sürücü kusurunun kazanın oluşumunda etken olduğu belirtilerek; dosya içerisindeki bilgi ve belgeler nazara alınarak, hükme esas alınan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime imkan verir şekilde olayın meydana geliş şekline uygun olarak düzenlendiği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu olayda alınan ilk 24.04.2018 tarihli bilirkişi raporunda davalı şirketin istiap haddinden kaynaklı sorumluluğu olduğunun belirtildiğini, bu raporu sunan bilirkişi Karayolları Fen Heyeti uzmanı olup, diğer tüm bilirkişilerden yetkin olduğunu, daha sonra alınan ATK raporunda ise salt sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesinden kaynaklı kaza olduğu görüşüne yer verildiğini, ancak direksiyon hakimiyetinin ne sebeple kaybedildiği hususunda bilimsel bir değerlendirme yapılmadığını, Hilvan CBS ve yerel mahkemece alınan ilk rapor arasındaki çelişkinin ATK tarafından giderildiğine ilişkin gerekçenin mesnetsiz olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanlara ödenen destekten yoksun kalma tazminatının istiap haddinin aşılmış olması nedeni ile araç malikinden rücuen tahsili talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1472 nci maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 91 ve 92 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemece tarafların kusur oranıyla ilgili yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyle ki; tarafların temyiz etmemesi üzerine verilen kararın kesinleştiği Hilvan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/49 Esas sayılı dava dosyası kapsamında tarafların kusur durumuna ilişkin trafik bilirkişisi...'dan rapor aldırıldığı, dosyasına sunulan bilirkişi raporuna göre özetle araç sürücüsünün tedbir ve dikkatsizliği nedeniyle %75 oranında, aracın işleteni olan şirketin ise istiap haddinin aşılması nedeniyle %25 oranında kusurlu oldukları bildirilmiştir.

Hilvan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/89 sayılı soruşturma dosyası kapsamında kusur durumuna ilişkin aldırılan 10.02.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre davaya ve birleşen davaya konu trafik kazasının meydana gelmesinde araç sürücüsünün %75 oranında kusurlu olduğu, araçların yüklenmesi hususunda kural ve yükümlülüğü ihlal eden işletenin ise % 25 oranında kusurlu olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi aracılığı ile aldırılan kusur durumuna ilişkin 24.04.2018 tarihli bilirkişi raporuna göre ise davaya ve birleşen davaya konu trafik kazasının meydana gelmesinde araç sürücüsü ve işletenin ayrı ayrı %50 oranında kusurlu oldukları bildirilmiştir.