muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11765, Karar No: 2014/24841, Tarih: 04.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/11765 E.  ,  2014/24841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2011/208-2013/865

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarına Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışların emsal alınıp değerlendirme tarihlerindeki karşılıkların fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas bilirkişi raporunda emsal olarak alınan taşınmazların uzak ve arka sokakta olması ve eğitim,sağlık ve resmi kurumlara yakınlığından, dava konusu taşınmazın emsalden 6 kat daha değerli olduğu belirtilerek emsallerin vergi değerleri getirtilip kat oranları yönünden denetleme yapılmadan, değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve emsal kabul edilecek taşınmazlarla, dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, birbirlerine üstünlük oranları yönünden de inceleme yapılarak bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6037, Karar No: 2022/12380, Tarih: 28.11.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/6037 E.  ,  2022/12380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararının hüküm yerinde itirazın iptaline ilişkin İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 26.12.2019 tarih, 2011/552 Esas ve 2019/908 Karar sayılı ilamı yerine İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/551 Esas sayılı dosyasının yazılmasının maddi hataya müstenit olduğunun ve bu maddi hatanın sonuca etkisinin bulunmadığının anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 80,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 28.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/966, Karar No: 2010/1946, Tarih: 24.02.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/966 E.  ,  2010/1946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇAYCUMA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2007

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, kayden miras bırakanın maliki olduğu 3764 parsel sayılı taşınmazda bulunan binanın üçüncü kat üstüne taşkın olarak komşu 3765 parsel maliki davalıların yapılandıkları, çatıdan yağmur sularının aktığını, maddi manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım ve 2.000.00.-TL maddi, 1.000.00 manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlar, karşı davalarında ise; taşınmazlar üzerinde bulunan her iki binanın arasındaki havadanlığa davacının müdahale ettiğini belirtip, elatmanın önlenmesi ve eski hale getirilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, müdahale olgusunun sabit olduğu gerekçesi ile asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Asıl dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ile maddi ve manevi tazminat, karşı dava ise elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 3764 sayılı parselin davacının murisi, 3765 parselin ise davalılar adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Asıl davada davacı, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteği yanında 2.000,00.-YTL maddi, 1.000,00.-YTL manevi tazminat isteminde bulunmuş, dava değeri olarak toplam tazminat miktarı olan 3.000,00.-YTL gösterilmiş ve bu miktar üzerinden harç alınmış, karşı davada ise dava değeri gösterilmeden  maktu harç alınmış olup, mahkemece her iki davada da elatmanın önlenmesi, yıkım ve eski hale getirilmesi yönünden hüküm kurulmuştur.

Hemen belirtilmelidir ki; iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden davanın taşınmaz malın aynına ilişkin olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu açıktır. Bu tür bir davada, HUMK'nun 413 ve 492 Sayılı Harçlar Kanununun 16.maddesi uyarınca dava değerinin ve buna göre alınacak harcın elatılan yerin değeri ile talep edilen ecrimisil toplamından, elatmanın önlenmesi isteği yanında yıkım isteği de varsa dava değeri elatılan yerin değeri ile yıkımı istenilen yapı değerinin toplamından (4.3.1953 tarih 10/2 Sayılı İ.B.K.) ibaret olacağı kuşkusuzdur.

Öte yandan, Harçlar Kanunu harç alınması veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış, değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesini ve harcı yatırılmaması halinde de ne gibi bir mukteza tayin edileceğini 30. ve 32.maddelerinde hükme bağlamıştır.

Öte yandan, Harçlar Kanunu harç alınması veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış, değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesini ve harcı yatırılmaması halinde de ne gibi bir mukteza tayin edileceğini 30. ve 32.maddelerinde hükme bağlamıştır.

Hal böyle olunca, dava dilekçesinde elatıldığı iddia edilen yerle ilgili olarak davacılar tarafından bir değer belirtilmediği gözetilmek suretiyle, davacılara bu istek bakımından dava değeri sorularak açıklattırılıp, belirtilecek değere göre harç ikmali yaptırılarak, işin esasına girilmesi, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması ve sonucuna göre bir karar  verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  24.02.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20839, Karar No: 2017/36454, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20839 E.  ,  2017/36454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7813, Karar No: 2012/163, Tarih: 16.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7813 E.  ,  2012/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2009 tarih ve 2008/1414-2009/1673 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi........nın 09.06.2007 tarihinde trafik kazası neticesinde vefat ettiğini, Türkiye Kamu-Sen aracılığıyla murisin lehine ferdi kaza sigortası yapıldığını, trafik kazası sonrasında davalı şirkete müracaat edildiğini, ancak sürücü murisin kaza anında alkollü olması nedeni ödeme yapılmadığını, müvekillerinin murisinin olayda asli kusurlu olmakla birlikte kazaya karışan diğer araç sücüsünün % 25 oranında kusurlu olduğunu, kazanın bizatihi alkol tesiri ile gerçekleşmediğini ileri sürerek 5.000 TL ölüm sigorta teminatının kaza tarihi olan 09.06.2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartların 'nın 4/d maddesine göre aşikar sarhoşluğun tevlit ettiği vefat halinin kaza sayılmayacağını, teminat dışı olduğunu, davacıların murisinin 2.81 promil alkollü olduğunun tespit edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı ile dava dışı Türkiye Kamu Çalışanları Sendikaları Konfederasyonu arasında 06.04.2007 - 2008 tarihlerini kapsayan grup ferdi kaza sigorta poliçesi ile kaza sonucu ölüm halinde 5.000,00 TL vefat teminatı verildiği, davacıların murisi...'nın 09.06.2007 tarihinde meydana gelen trafik kazası neticesinde vefat ettiği, davacıların murisinin alkollü olmasının kazanın meydana gelmesinde önemli bir katkısının bulunduğu ve %75 oranında kusurlu olduğu, Ferdi kaza poliçesi genel şartlarının 4/d maddesine göre aşikar sarhoşluğun tevlit ettiği vefat hali veya cismani arızaların poliçe kapsamında kaza sayılmayacağı, 5/d maddesinde ise tehlikede bulunan eşhas ve malları kurtarmak hali müstesna, sigortalının kendisini bile bile ağır tehlikeye maruz bırakacak hareketlerde bulunması halinin poliçe teminatı kapsamının dışında olduğunun düzenlendiği, zorunlu mali mesuliyet sigortasında meydana gelen kazanın "münhasıran alkolün etkisinden" meydana gelmesi şartı bulunmasına karşın ferdi kaza poliçesi genel şartlarını düzenleyen maddelerde münhasıran alkolün etkisinden bahsedlmediği ve aşikar sorhoşluğun tevlit ettiği vefat hali veya sigortalının kendisini bile bile ağır tehlikeye maruz bırakacak hareketlerde

.../...

2010/7813

2012/163

S.2

.../...

2010/7813

2012/163

S.2

bulunma şartlarını teminat dışı saydığı, davacıların murisinin şehirlerarası yol güzergahında gece vakti alkol düzeyi 2.81 promil olmak üzere aşırı alkolün etkisinde bulunduğu bir vaziyette araç kullandığı, bu haliyle aşırı alkolün etkisi ile kendisini bile bile ağır tehlikeye maruz bırakacak hareketlerde bulunduğu ve kazanın meydana gelmesinde davacıların murisinin aşırı alkolün etkisinde bulunmasının önemli bir katkısının bulunduğu, teminat dışı olgusunun gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21,15 H

17,15 PH

04,00 BK

17/01/2012 KLY
Yargıtay — Esas No: 2016/8074, Karar No: 2017/13602, Tarih: 22.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/8074 E.  ,  2017/13602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Değerlendirme tarihi 2015 yılı olmasına rağmen somut emsal alınan taşınmazın satış tarihi 2001 yılıdır. Aradan geçen 15 yıllık zaman nedeniyle bu satışın gerçeği yansıtmayacağı gibi emsal karşılaştırma yapılırken 2013 yılı emlak vergi değerleri esas alınarak eksik inceleme ile yazılı şekilde m2 bedeli belirlendiğinden rapor inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın

değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24110, Karar No: 2017/35964, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24110 E.  ,  2017/35964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5893, Karar No: 2015/1693, Tarih: 22.04.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/5893 E.  ,  2015/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-) 29.10.2009 tarihinde kolluğa müracaat eden müştekinin, yaklaşık 1 ay kadar önce ikametinin altında kilitsiz olarak duran bisikletinin çalındığını, herhangi bir şekilde müracaatta bulunmadığını, kendi çabalarıyla araştırma yaptığını,.... isimli tanıdığından, bisikleti suça sürüklenen çocuğun çaldığını öğrendiğini, suça sürüklenen çocukla yaptığı görüşmede bisikleti kendisinin aldığını ve ....'a götürüp sattığını, olayın üzerine gitmemelerini isteyip, kendilerine bisiklet getireceğini; tanık ...'ın ise, sanığın kendisine bisikleti çaldığını beyan ettiğini ifade ettiği; suça sürüklenen çocuğunsa aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında ikrarından bahsedilemeyeceği ve aşamalarda değişmeyen savunmasının aksine, yüklenen suçu işlediğine ilişkin, mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun kanıt bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

II-) Kabule ve uygulamaya göre de;

1-) 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-) Müştekinin aşamalarda bisikletin ikametinin altından alındığını beyan ettiği olayda; suça konu bisikletin alındığı ikamette yöntemince keşif yapılıp sonucuna göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesine aykırı olarak, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı yasanın 50/1. maddesi uyarınca adli para cezası ya da seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

4-) Yargılama masrafının 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/252, Karar No: 2018/6058, Tarih: 22.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/252 E.  ,  2018/6058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Yargıtay bozma ilamının sanığa usulüne uygun tebliğ edilerek sonucuna göre yargılamaya devam edilmesi yerine CMUK'nın 326. maddesine aykırı olarak yalnızca ihtaratlı duruşma günü tebliğ ile yetinilmesi ve bu tebligatında doğrudan sanığın mernis adresine yapılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22673, Karar No: 2015/7000, Tarih: 28.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/22673 E.  ,  2015/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...Mahallesi 267 ada 131 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Her ne kadar dava konusu taşınmazın bir kısmı kapama bağ olarak değerlendirilerek bedel belirlenmişse de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bağın 44 yaşında olduğunun, kuru şartlarda ve bakımsız olarak nitelendirildiğinin, bu nedenle minimum verimin biraz üstünde verim getireceğinin belirtilmesi karşısında bağın ekonomik ömrünün tamamladığı dikkate alınarak taşınmazın tamamı kuru arazi olarak değerlendirilip zemine ve bağ omcaları ile varsa diğer meyve ağaçlarına ayrı ayrı değer verilmesi suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dosya içerisinde bulunan kıymet takdir komisyonu raporuna göre taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın enkazının mal sahibine bırakıldığı belirtilmiştir. Ancak taşınmaz maliki enkazı almaya zorlanamaz. Takdir komisyonu, enkazın mal sahibine ait olduğunu belirtmiş, mal sahibi de buna itiraz etmemiş ve dava konusu yapmamış ise enkaz değeri tespit edilerek bu bedelin kamulaştırma bedelinden düşülmesi gerekir. Böyle bir durum yoksa enkaz, belirlenen bedelden düşülemez. Mahkemece, mal sahibinin enkazı alıp almadığı, isteyip istemediği belirlenip enkazın akıbetinin araştırılarak enkazın mal sahibi tarafından alındığının anlaşılması halinde ağaç enkaz bedelinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden düşürülmesi, aksi halde enkaz bedeli düşülmemesi gerekirken yeterli araştırma yapılmadan yazılı şekilde enkaz bedelleri düşülerek karar verilmesi,