muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6884, Karar No: 2009/7464, Tarih: 15.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6884 E.  ,  2009/7464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.06.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.02.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalıya ait 11199 parseldeki 7 nolu bağımsız bölüm tapusunun inançlı işlem hukuki nedenine dayanarak iptali ile adına tescilini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre;

1-Davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı inanç sözleşmesini yazılı delil ya da karşı tarafın elinden çıkmış yazılı delil başlangıcı niteliğindeki bir belge ile kanıtlayamamıştır. Ancak, davacı dava dilekçesinde "her türlü yasal delil"e dayanmıştır. Bu ibare, yemin delilini de kapsamaktadır.

Mahkemece davacıya yemin delilini kullanıp kullanmayacağı hatırlatılarak HUMK.nun 337 ve müteakip maddeleri gereğince işlem yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1). bentte yazılı nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, (2). bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 15.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2888, Karar No: 2011/5827, Tarih: 04.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2888 E.  ,  2011/5827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza müdahelenin önlenmesi, eski hale getirilmesi ve ağaçlara verilen zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza müdahelenin önlenmesi, eski hale getirilmesi ve ağaçlara verilen zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, eski hale getirme bedelinin yer bedelinden fazla olması nedeniyle el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme talebinin reddine, el atılan taşınmaz bedeli ile fıstık ve armut ağaçlarının bedelinin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın kamulaştırmasız el atılan bölümü ile ağaçların bedelinin ikisi teknik ve birisi de mahalli olmak üzere üç kişiden oluşan bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor ile tesbit edilmesinde, bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazın el atılan bölümünün tapusunun iptali ile Hazine adına tapuya tescili yerine, davalı idare adına tapuya tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendindeki (davalı idare adına) kelimelerinin çıkartılmasına yerine, (Hazine adına) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2745, Karar No: 2018/3046, Tarih: 26.06.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/2745 E.  ,  2018/3046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81, 35, 62, 54/4 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin; meşru savunmaya, haksız tahrike, katılan vekilinin; suçun tasarlanarak işlendiğine, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa, dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre; tarafların daha önceden birbirlerini tanımadıkları, olay günü sanığın mağdurun 4. katta bulunan dairesine gelerek zili çaldığı, mağdurun kapıyı açmasıyla birlikte vestiyerin üzerinde bulunan arabanın anahtarını alarak kaçmaya başladığı, mağdurun da arkasından takip ettiği sırada sanığın mağdurun peşinden gelmesini engellemek için elindeki bıçağı salladığı, mağdurun aldığı darbeye rağmen sanığın peşinden gittiği, sanığın da elindeki bıçakla mağduru tekrar tekrar bıçakladığı, apartmanın önüne indiklerinde de sanığın bıçaklama eylemine devam ettiği ve parka kadar eylemini bu şekilde devam ettirdiği, etraftaki insanların müdahalesiyle sanığın eylemine son verdiği, mağdurun sanığın bu eylemleri sonucunda 21 yerinden yaralandığı ve bu bıçak yaralamalarından 4 tanesinin yaşamını tehlikeye sokacak şekilde olduğu olayda;

1- Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik yağma suçundan dava açılması için Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulup, dava açılması halinde dosyanın birleştirilerek sanığın mağdura yönelik işlediği kasten öldürmeye teşebbüs suçunu yağma suçunu işleyememekten dolayı duyduğu infialle ya da suçun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla işlenip işlenmediğinin tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği,

2- 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 E-2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğu,

3- Bulundurulması bizahiti suç teşkil etmeyen suçta kullanılan bıçağın TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken uygulama yeri olmayan aynı Yasanın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre gözetilerek sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 26/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6664, Karar No: 2018/15094, Tarih: 10.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/6664 E.  ,  2018/15094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 01/10/2018 tarihli iade kararında, o yer Cumhuriyet savcısının 01/12/2016 tarihli temyiz istemi ile kararı her iki suça sürüklenen çocuk yönünden de temyiz ettiği halde tebliğnamede diğer suça sürüklenen çocuk ... ile ilgili görüş bulunmadığından bu hususta ek tebliğname de düzenlenmesi istenmesine karşın ek tebliğname düzenlenmediği anlaşılmakla; o yer Cumhuriyet savcısının diğer suça sürüklenen çocuk ... ile ilgili temyizi hususunda ek tebliğname düzenlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 10/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7606, Karar No: 2012/11701, Tarih: 18.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/7606 E.  ,  2012/11701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :326-46

Dava, yaşlılık aylıklarının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile 01.04.1994-18.01.2006 tarihleri arasında ödenen aylıkların geri istenemeyeceğinin tespitine, 09.04.2003 tarihinde bankaca kuruma iade edilen aylıkların ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dairemizin 13.10.2008 tarihli bozma ilamında davacının yurtdışından kesin dönüş yapıp yapmadığının belirlenmesi açısından, yine yurt dışından aldığı iş piyasası ek emeklilik ödemesinin niteliğinin belirlenerek Danimarka’da zorunlu ikameti gerektirip gerektirmediğinin araştırılması, …… ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiş, mahkemece uyulan bozma ilamına göre yapılan yargılama sonucunda eksik inceleme ve değerlendirme ile davacının kesin dönüş yapmadığı gerekçesine dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Danimarka ile Türkiye Cumhuriyeti arasında imzalanan 13.12.1999 tarihli sözleşmenin 7. maddesine göre sözleşmede aksine hüküm bunulmayan hallerde bir akit tarafın mevzuatı uyarınca ve yerine göre bu sözleşme uyarınca erken emeklilik aylığı, ……, bir akit tarafın bunları iktisap etmiş vatandaşı bulunan kimselerin yada geride kalan hak sahiplerinin diğer akit taraf ülkesinde ikamet etmekte olmaları nedeni ile azaltılamayacağı, ……, geri alınamayacağı veya müsadere edilemeyeceği düzenlemesi yapılmış, aynı sözleşmenin erken emeklilik yardımlarını düzenleyen 6. bölümde yer alan 26. maddesinde ……. Danimarka mevzuatının sosyal koşullar dolayısı ile bağlanan erken aylıklar dışında, Türkiye’de ikamet etmekte olan kişilere uygulanmayacağı, 27. maddesinde erken emeklilik aylığı bağlanma koşulları düzenlenmiş, 28. maddesinde de sosyal aylıkların madde de belirtilen koşullara sahip olunması halinde Türkiye’ye geçiş yaptıktan sonra da devam edileceği, 2. maddesinde, bu sözleşmenin …… işgücü piyasası ek aylıklar sistemi (ATP) mevzuatı hakkında da uygulanacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemelere göre davacının, 1970 yılından beri organisazyonda kayıtlı olduğu, 1994 yılından itibaren geçici maaş aldığı, 2000 yılından itibaren de emekli olana kadar erken emeklilik maaşı aldığı, 01.05.2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı aldığı, ayrıca, yılda ATP emekliliği de ödenmekte olduğu, 1996 yılından itibaren de ATP’ye herhangi bir prim yatırmadığı da belirtilmişti. Dairemizin bozma ilamında sonra yurtdışı yazışmaları sonucu, emekli aylıklarının transferi hakkındaki bilgi notu ile erken emeklilik ile ATP aylıklarının yurtdışına transferinin mümkün olduğu, yaşlılık aylığı, erken emeklilik aylığı ve maluliyet aylığı temel miktarları sürekli olarak Danimarka dışına gidilmesi durumunda da ilgililere gönderildiği belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; davacıya 3201 sayılı Yasa gereği borçlanma ödemesini yaparak yaşlılık aylığı bağlandıktan sonraki tarihlerde Danimarka sosyal güvenlik hükümlerine göre bağlanan aylıkların ve ATP ödemelerinin, Danimarka’da ikamet koşuluna bağlı ödemeler olup olmadığı, genel cevap verilmesi yerine, sadece yapılan ödemelerin türlerine ilişkin olarak cevap verilmesi istemi ile yeniden sorularak, ödemelerin ikamete dayalı olup olmadığı belirlendikten sonra mevcut delillere göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmiş olması isabetsizdir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10179, Karar No: 2015/22179, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10179 E.  ,  2015/22179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2013/301-2014/652

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapıya, Bayındırlık Birim Fiyatları esas alınarak, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

a)Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

b)Kabule göre de;

Davanın niteliği gereği maktu karar harcı alınması gerekirken, nispi karar harcının davacı idareden tahsili ile Hazineye gelir kaydına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6792, Karar No: 2016/6683, Tarih: 23.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/6792 E.  ,  2016/6683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla Küçükçekmece 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2015 tarihli ve 2014/511 esas, 2015/229 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 08/06/2015 tarihli ve 2015/460-319 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 13. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 17/06/2015 tarihli ve 2015/617 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 15/05/2016 gün ve 94660652-105-34-3081-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17/06/2015 tarihli ve 2015/617 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7344, Karar No: 2020/6192, Tarih: 02.11.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/7344 E.  ,  2020/6192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

KARAR

1-Davacı Çocuklar Onur ve ...’nın Maddi, Davacılar Anne-Baba ve Kardeşlerin Manevi Tazminat İstemlerine İlişkin Hükümler Yönünden

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Davacıların dava dilekçeleri ve ıslahla eş için 256.785,16 TL maddi, 350.000,00 TL manevi, çocuk Onur için 43.872,79 TL maddi, 200.000,00 TL, çocuk ...için 1.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi, çocuk ... için 100.420,44 TL maddi, 175.000,00 TL manevi, çocuk ... için 1.000,00 TL maddi, 300.000,00 TL manevi anne-baba ve kardeşler için 60.000,00‘er TL manevi tazminat talebinde bulundukları, ilk derece mahkemesince, asıl ve her iki birleşen davada davalı .... yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar ... Genel Müdürlüğü ve .... yönünden, davacılar eş, çocuklar ...ve...’nin maddi tazminat istemleri ile anne ve babanın manevi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı çocuk ...’nun maddi tazminat isteminin reddine, davacı çocuk ... lehine 61,02 TL maddi tazminat ödenmesine, eş lehine 150.000,00 TL, çocuklar lehine 130.000,00’er TL, kardeşler lehine 40.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, davacılar ile davalı ... Genel Müdürlüğü'nün bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 12/03/2020 tarihli kararda, davacıların başvurusunun esastan reddine, davalı davalı ... Genel Müdürlüğü’nün başvurusunun ise birleşen dosyanın red vekalet ücreti ile davalı ...’in hüküm altına alınan tazminatlardan sorumluluğu noktalarında kabul edilerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırıldığı ve tazminat miktarları değiştirilmesksizin hüküm altına alınan miktarlardan davalı ... de sorumlu olacak şekilde yeniden esas hakkında karar verildiği, bu karara karşı davacılar ile davalı davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince 01/01/2020 tarihinden sonra verilen kararlar için kesinlik sınırı 72.070,00 TL‘dir.

Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından, davacı çocuklar ... ve ...’nın maddi, davacılar anne-baba ve kardeşlerin manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin temyiz eden taraflar yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle ayrı ayrı 72.070,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, davacı çocuklar ...’nın maddi, davacılar anne-baba ve kardeşlerin manevi tazminat istemlerine ilişkin hükümlerin temyizi mümkün olmadığından, temyiz eden tarafların açıklanan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Diğer Hükümler Yönünden;