muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1346, Karar No: 2016/2331, Tarih: 03.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1346 E.  ,  2016/2331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuklar .....ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla .... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair .... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2014/36 esas, 2015/121 sayılı kararını müteakip, .... 1. Çocuk Mahkemesinin 16/06/2015 tarihli ve 2015/575-413 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği.....Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen .... Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/07/2015 tarihli ve 2015/836 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci .... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 17/11/2015 gün ve 94660652-105-34-11791-2015-23795/74897 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ..... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/07/2015 tarihli ve 2015/836 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2969, Karar No: 2018/715, Tarih: 05.03.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/2969 E.  ,  2018/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna muhalefet, Silahlı terör örgütüne

üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme

Hüküm : CMK 223/2-e maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyizin kapsamı ile sınırlı kalınarak yapılan incelemede;

Yargılamanın esasını teşkil eden ve imzacı tanıklardan 336653 sicil numaralı polis memuru tarafından da içeriği doğrulanan 15.02.2015 tarihli olaylı yakalama tutanağında sanığın olay günü örgüt çağrısı üzerine düzenlenen yasadışı gösteriye katıldığının, lastik yakarak çöp konteynırları ile yolu kapatan ve taşla saldırıda bulunan, dağılmaları yönündeki ihtardan sonra da güvenlik kuvvetlerine taşla karşılık veren 20-25 kişilik grup içinde yer aldığının ve güvenlik güçlerinin müdahalesi üzerine göz takibine alınarak yakalandığının belirtilmesine karşın, imzacı tanığın kovuşturmada tanık sıfatıyla verdiği ifadesinde sanığın grup içerisinde ne yaptığını, yüzünün kapalı olup olmadığını, taş atıp atmadığını, nerede yakalandığını hatırlamadığını bildirmiş olmasına göre tutanak ile imzacı tanığın anlatımları arasında oluşan çelişki karşısında, sanıkla beraber yakalanarak soruşturma aşamasında dosyaları tefrik edilen suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ...’a ilişkin dosyaların akıbeti araştırılarak, getirtilip incelenerek, ayrıca tutanakta imzası bulunan diğer tutanak mümzilerinin de tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulup sanığın olaydaki eylem ve faaliyetleri kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.03.2018 tarihinde üye ...’ın bozma sebebi yönünden karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sayın çoğunluğun sanık hakkında eksik araştırma ile beraat hükmü kurulduğuna ilişkin bozma düşüncesine, suç sübut bulduğundan hükmün bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan katılmak mümkün olmamıştır.

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.03.2018 tarihinde üye ...’ın bozma sebebi yönünden karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sayın çoğunluğun sanık hakkında eksik araştırma ile beraat hükmü kurulduğuna ilişkin bozma düşüncesine, suç sübut bulduğundan hükmün bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan katılmak mümkün olmamıştır.

Somut olay incelendiğinde; olay tutanağından 15.02.2015 tarihinde saat 13:15 sularında yüzleri maske ve puşi ile kapalı 20-25 kişiden oluşan eylemci grubun lastik yakma ve çöp konteynerleri ile yolu trafiğe kapattığı ve dağılma ihtarı üzerine güvenlik güçlerine taşlı saldırıda bulunan gruba sulu ve gazlı müdahalede bulunulduğu olayda eyleme katılarak grupla birlikte hareket edip güvenlik güçlerine karşı taşlı saldırıda bulunan 15-20 yaşlarında siyah, beyaz eşofman üstlü, siyah adidas kapişonlu eşofmanlı, mavi montlu siyah kapişonlu eşofman üstlü, kahverengi kapoşinlu mont altında siyah fermuarlı giysi bulunan şahısların göz takibine alındığı ve kovalamaca ile caddede yakalandıkları; mavi montlu siyah kapişonlu eşofman üstlü kişinin ... olduğunun kimlik bilgilerinden tespit edildiği, ..., ... ve ...'in bu şekilde yakalandıkları belirtilmektedir. Sanık müdafii huzuru ile verdiği kolluk beyanında facebook'tan yazıştığı soyadını bilmediği ... adındaki kişi ile buluşmak için ...'nın verdiği adrese gittiğinde apartman girişinde polisin kendisini yakaladığını ...'nın oturduğu ... Caddesine gittiğinde 50-60 kişilik eylemci grubun yüzleri kapalı olarak eylem yapmakta olduklarını Mobese direğine zarar verdiklerini kendisinin bu grubun yanından geçerek ...'nın evinin oraya gittiğini taşlı saldırı eyleminde bulunmadığını dosya içerisinde kendisine gösterilen fotoğrafın Emniyet Müdürlüğünde çekilmiş fotoğrafı olduğunu beyan etmiştir. Dosya içerisinde bilgi alma tutanağı ile ifadesine başvurulan 336653 sicil nolu güvenlik görevlisi olay tutanağını doğrulamış eyleme katılan eylemci grup ile hareket eden ve bizlere karşı taşlı saldırıda bulunan grup içindeki kişiyi göz takibine alarak Ögretmenler Caddesi kesişiminde kovalamaca ile yakaladığını, bu kişinin ... olduğunu beyan ile sanığı ayrıca fotograftan teşhis etmiştir. Tutanak mümzii ... sicil nolu tanık 05.05.2015 tarihli duruşmadada sanığı hatırladığını ancak olayı hatırlayamadığını beyanla önceki ifadesinin okunmasını talep etmiş ve sanığın eylemci grubun içinde olduğunu ancak yüzünün kapalı olup olmadığını hatırlayamadığını, taş atıp atmadığını da hatırlayamadığını sanığı kovalamaca ile yakaladığını beyan etmiştir.

Olay tutanağından örgütün çağrısı üzerine yolu lastik yakmak ve çöp konteyneri ile kapatarak güvenlik görevlilerine taş attığı ve göz takibine alınarak kovalamaca ile yakalandığı anlaşılan sanığın, tutanak düzenleyici ... sicil nolu tanığın olaydan hemen sonra bilgi alma tutanağı ile verdiği ifadesi, bu ifadesinde sanığın Emniyet Müdürlüğünde çekilmiş fotoğraftan teşhis ederek, olay tutanağının tüm içeriği ile birlikte yeniden ifade ederek tekrarlamış olması karşısında olaydan uzun süre geçmesinden sonra sanığı hatırlayan ancak olayın ayrıntılarını hatırlamadığını beyan eden tutanak düzenleyici tanığın beyanlarında çelişki bulunmadığı, duruşma ifadesinde olaya ilişkin ayrıntıları aradan geçen süre hatırlayamadığını ifade etmesinin önceki beyanı ve olay tutanağına nazaran çelişki olarak ifade edilemeyeceği cihetle, suç tarihinden itibaren aradan geçen zaman dikkate alındığında diğer tutanak düzenleyicilerin tanık olarak dinlenilmesi yine sanıkla birlikte yakalanan diğer kişilerin dosyalarının araştırılmasına yönelik düşüncenin suçun sübutunda etkisi bulunmadığı kanaatinde olduğumdan mahkemenin olay tutanağı ve duruşmada dinlenilen tutanak düzenleyici tanığın olay sonrası fotoğraf teşhisi de yapmak suretiyle olay tutanağı içeriğini doğrulayan ifadesi ve duruşma beyanında da olay tutanağı ve önceki beyanının aksi yönde bir beyanı olmadığı nazara alınrak sanığa atılı suçların sübut bulduğu hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun eksik araştırma ile hüküm kurulduğu yönündeki bozma gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/8520, Karar No: 2014/9005, Tarih: 25.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/8520 E.  ,  2014/9005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2010/379-2012/1182

Davacı, askerlik süresi hariç 20/04/1982-21/02/1990 tarihleri arasında kurum sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının askerlik süresi hariç tutularak 20/04/1982-21/02/1990 tarihleri arasında zorunlu Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, ;davacının 356759569 bağ-kur nolu giriş bildirgesi üzerine 15/09/1981 tarihinde başlayan vergi kaydına dayalı olarak 20/04/1982 tarihinden geçerli olmak üzere re’sen kayıt ve tescilinin yapıldığı, 12/03/2010 tarihinde kuruma sunulan sigortalılık belgesinde 15/09/1981 tarihinde başlayan vergi kaydının 31/12/1981 tarihi itibarıyla sona erdiğinin ve 21/02/1990 tarihinde yeniden başladığının tespiti üzerine 2010 yılında yapılan işlem ile önceden 20/04/1982 olarak kabul edilen sigortalılık başlangıç tarihinin vergi mükellefiyetinin tekrar başladığı 21/02/1990 olarak değiştirildiği, dolayısıyla 20/04/1982-21/02/1990 tarihleri arasındaki hizmetlerinin geçersiz sayıldığı, 15/09/1981 – 31/12/1981, 21/02/1990 – 31.12.1995, 07/10/1997 – 31/12/2009 tarihleri arası devam eden vergi kaydının, 18/01/1991-12/08/2005 tarihleri arası devam eden oda kaydının ve 07/10/1997 tarihinden itibaren devam eden ticaret sicili kaydının bulunduğu, uyuşmazlık konusu 20/04/1982-21/02/1990 tarihleri arasındaki prim borçlarını 1997 yılında af kapsamında ödediği anlaşılmaktadır.

01/4/1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20/04/1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22/03/1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 02/08/2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

Davacının 1479 sayılı Yasa gereği tescili 1982 tarihinden itibaren yapılmış olmakla, 1982 yılında yürürlükte bulunan 1479 sayılı Yasanın 24.maddesi gereğince vergi kaydının bulunmadığı uyuşmazlık konusu döneme ilişkin sigortalılık koşullarının oluşmadığı ortadadır.

Tespit istenen dönemde tescil için vergi kaydı şartı arandığı ve Kurumun hatalı işlem yapması sigortalılık hakkı doğurmayacağından davacının sigortalılık koşullarının bulunmadığı halde sehven kayıt ve tescili, hatalı başlangıç tescili ve prim tahsili davacıya sigortalılık hakkı bahşetmez.

Yapılacak iş; uyuşmazlık konusu 20/04/1982-21/02/1990 tarihleri arası dönem yönünden davacının sigortalılık koşulları bulunmadığı halde sehven kayıt edildiği ve prim tahsil edilmesinin de sigortalılık hakkı vermeyeceği gözetilerek bu döneme ilişkin talep yönünden davanın reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5728, Karar No: 2022/4509, Tarih: 16.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5728 E.  ,  2022/4509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla yağma suçlarından ve sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik, katılan ... ve sanık ... müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamına göre; katılan ...'ın nakliyecilik işi yaptığı ve çiftçilik yapan sanıkların sebzelerini alıp aracılık görevi yaparak müşterilere satması karşılığında aldığı sebze ücretlerini sanıklara bir yılı aşkın süre boyunca ödemediği, mağdurun sanık ...'e 5.300 TL, abi-kardeş olan diğer sanıklara ise toplam 600 TL borcunun bulunduğu; olay akşamı 20.00'da mağdurun yine sebze almak için köye geldiğini öğrenen sanıkların yol üzerine araçlarını park edip mağdurun ilerlemesine engel oldukları, mağdurun aracından inip sanıkların yanına gittiği esnada, sanıklar "çıkar parayı" diyerek, ..., mağdurun cebinden 5.000 TL'yi, ... ise cep telefonunu ve arabanın anahtarını aldığı, ... elindeki bıçağı mağdura doğrulttuğu, ...'in de mağdurun boynunu sıkarak ağzına yumrukla vurup, zorla kendi araçlarına bindirdikleri ve köy meydanındaki kahvehaneye götürdükleri, mağdurun aracını ise ...'in arkadan getirdiği, kahvehanede mağdurun "beni soyuyorlar" diye bağırması neticesinde kahvehanede bulunan tanık muhtar ... ve müşteri olarak bulunan diğer tanıkların olaya müdahil olduğu, mağdurun olanları muhtara anlattığı ve muhtarla birlikte olay yerine giderek sanıkların kullandığı ve yere düşmüş olan bıçağı gösterdiği, muhtarın mağdur ile tekrar kahvehaneye dönüp sanıklara "yapmadık diyorsunuz ama bıçak hala olay yerinde duruyor" şeklinde

söyleyip mağdurdan aldıklarını geri vermelerini belirtmesi neticesinde, sanıkların telefon ve araba anahtarını mağdura geri verip, 5.000 TL'yi ise geri vermedikleri anlaşılmakla; mağdurun yaralanmasına ilişkin alınan Adli Muayene Raporu, tanık muhtarın bıçağı olay yerinde gördüğüne ilişkin beyanı, ve sanıkların aşamalardaki ikrar içerikli savunmaları karşısında; mevcut haliyle sanıklarının eylemlerinin kül halinde cebir, tehdit uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, silahla tehdit ve hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla yağma-kasten yaralamanın ise, hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları oldukları ve ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği cihetle; sanıklarının eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-a,b. 29. maddeleri uyarınca mahkumiyetleri yerine, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükümlerinin kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/899, Karar No: 2019/7772, Tarih: 16.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/899 E.  ,  2019/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin işkazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davacılar ve davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davacılar ve davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılardan ...Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Davacı Çocuğun Maddi Tazminat İstemine İlişkin Hüküm Yönünden

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.Davacıların dava dilekçeleri ve ıslah ile Eş için 66.560,07 TL maddi, 350.000,00 TL manevi, çocuk için 5.000,00 TL maddi, 250.000,00 TL manevi manevi tazminat talebinde bulundukları, ilk derece mahkemesince, davalı ... yönünden husumet nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden eşin maddi tazminat istemnin kabulüne, eş lehine 150.000,00 TL maddi, çocuk lehine 1.035,19 TL maddi, 130.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, davacılar ve davalı ... Genel Müdürlüğü'nün bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce verilen 01/11/2018 tarihli kararda istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmaktadır.Bölge Adliye Mahkemesince 01/01/2018 tarihinden sonra verilen kararlar için kesinlik sınırı 47.530,00 TL'dir.Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Dosya kapsamından, davacı çocuğun maddi tazminat istemine ilişkin hükmün temyiz eden davalı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi'nin karar tarihi itibariyle 47.530,00 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.

O halde, davacı çocuğun maddi tazminat istemi hakkındaki hükmün temyizi mümkün olmadığından, temyiz eden davalının açıklanan hükme yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı H.M.K.'nun 362/1-a ve (2) maddeleri uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.