muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/15091, Karar No: 2025/1528, Tarih: 05.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15091 E.  ,  2025/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1967 E., 2024/1528 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/349 E., 2022/144 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının Ümraniye 1. Aile Mahkemesinin 31.12.2010 tarih ve 2010/1214 K. sayılı ilamı ile boşandığını, boşanmasından sonra Emekli Sandığına bağlı iken vefat eden annesinden tarafına yetim aylığı bağlandığını, ancak bu aylığın SGK Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü tarafından muvazalı boşanma nedeni ile 01.02.2011 tarihinden itibaren kesildiğini ve 01.02.2011-31.03.2015 tarihleri arasında yersiz almış olduğu 45.418,44 TL borç aslı, 8.330,55 TL faiz için borç tahakkuk ettirilerek aleyhine İstanbul Anadolu 5. İcra Müdürlüğünün 2015/15168 sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, işbu icra takibine ve tüm borç ve ferilerine itiraz edildiğini, davalı Kurumca davacının aylığının kesilmesi işleminin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyanla, davacının davalı Kuruma borcunun bulunmadığının tespitine, aylıklarının geri alınmasına ilişkin işlemin iptaline, davalı Kurumca yapılan aylıkları haksız şekilde kesme kararının iptaline, ödenmeyen ve yargılama süresi boyunca da ödenmeyecek olan aylıklarının faizi ile birlikte geri ödenmesine, yapılacak olan sağlık yardımının devam etmesine, aylığının yeniden bağlanmasına, davalı Kurumca yersiz ödeme iddiası ile davacı aleyhine haksız icra takibinin yargılama sonuçlanıncaya kadar tedbirden durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan yargılama, toplanan deliller, dinlenen tanık beyanları, bilirkişi raporu, istinaf ilamı, Kurum kayıtları ve tüm dosya kapsamına göre davacının Çekmeköy İlçesi Soğukpınar Mahallesi Gençlik Caddesi Dış kapı Numarası: 15 Daire: 5'te, eski eşi ...'ın ise aynı adreste bulunan binanın 3 no.lu dairesinde ikamet ettiği, dosya kapsamında dinlenen tutanak tanıkları ile taraf tanıkları beyanlarına göre davacı ve boşandığı eşinin boşandıktan sonra fiilen bir arada yaşamadıkları, davacı ile boşandığı eşinin aynı binanın farklı dairelerinde ikamet ettikleri, görüşmeler yapılmış ise davacının boşandığı eşinin hastalığı sebebiyle olduğu, davacı asilin SGK denetmenine verdiği ifadesinde kast edilen görüşmenin de bu kapsamda değerlendirildiği, dosya kapsamına davacı ile boşanılan eşin fiilen bir arada yaşadıklarına dair başkaca herhangi bir Kurum kaydı veya delil bulunmadığı gözetildiğinde aksi yöndeki Kurum işleminin iptali ile davanın kabulüne, ... Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü kamu görevlileri ödemeler daire başkanlığı 23.02.2015 tarih 16760878/24.383.037.1 sayılı Kurum işleminin iptaline, davacının davalı Kuruma borcunun bulunmadığının tespitine, davacının ödenmeyen ve yargılama süresince de ödenmemiş olan aylıklarının ödenmelerinin gerektiği tarihlerden başlayarak yasal faizi ile birlikte davalı Kurum tarafından geri ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun 56 ve 59. maddeleri ile Kurum denetim raporu, tanık beyanları, MEDULA, abonelik, adres ve seçim kayıtları, emniyet ve zabıta araştırması ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında kararın yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7837, Karar No: 2019/2354, Tarih: 26.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7837 E.  ,  2019/2354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup 1412 sayılı CMUK'nun 5219 ve 6217 sayılı Yasa'lar ile değişik 305/1. maddesi gereğince kesin olması nedeniyle hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde netice hapis cezasının 1 yıl 15 gün yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay olarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sadece depo olarak ve salt eşya muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği, bir iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturmayacağı ve suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç teşkil etmeyeceği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ...’ın iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16712, Karar No: 2015/9107, Tarih: 23.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/16712 E.  ,  2015/9107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/353894

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesi

[Üsküdar (Kapatılan) 1. ACM]

TARİHİ : 08/10/2010

NUMARASI : 2007/650 (E) ve 2010/573 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 05.12.2006 gün ve 2006/400 sayılı vergi suçu raporu 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin olup, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın da bu suçdan verildiği, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı gözetilmeden, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyet kararları verilmesi,

2- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, vergi tekniği raporunda düzenlenen faturaların varlığından söz edilmesine rağmen dosya içinde fatura asılları veya onaylı örneklerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; suça konu faturalardan birkaçının asılları veya onaylı suretleri getirtilip incelenerek, Kanun'da öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde kararlar verilmesi,

3- Kabule göre de;

a) 09.11.2007 ve 13.01.2009 tarihli iddianameler ile sanıklar hakkında '' 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçlarından dava açıldığı, her takvim yılındaki sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin ayrı suçları oluşturduğu gibi, aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, tek suçtan mahkumiyet hükmü kurulması Kanuna aykırı,

b) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K, sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

b) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K, sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13231, Karar No: 2024/16130, Tarih: 12.12.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/13231 E.  ,  2024/16130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 29. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.01.2024 tarihli kararı ile temyiz dilekçelerinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığının 30.09.2024 tarihli dilekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararını ikinci kez temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesince 02.10.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; davalı Belediye vekilinin temyiz başvurusu hakkında daha önce Dairemizce karar verildiğinden ikinci kez sunulan temyiz başvuru dilekçesinin reddine dair ek karar yerindedir.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.10.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14718, Karar No: 2017/1178, Tarih: 16.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14718 E.  ,  2017/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz davası sonucu mahkemece verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun geçici 4/1. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği görüşülüp, düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyü ... ada ... parsel sayılı 2539486,30 m² yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı ...'ın; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak açtığı tescil davasının kabulüne ilişkin verilen karar temyiz üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.04.2011 tarih ve 2011/782 E. - 4122 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle "...Askı ilan süresi içinde açılan davalara bakma görevinin kadastro mahkemesine ait bulunduğundan, görevsizlik kararı verilmesi..." gerektiği belirtilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilmiş, kesinleşmesi üzerine ... Kadastro Mahkemesinde devam edilen yargılama sonucu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 08.06.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile işaretlenen 2.668.08 m² yüzölçümlü kesiminin davacı ... adına tesciline, kalan bölümünün tespit gibi tesciline karar verilmiş, hükmün davalılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyizi üzerine Dairenin 24/03/2015 gün 2014/9888 E. - 2015/1969 K. sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bozma kararında özetle; "07.06.2012 tarihinde yapılan ilk keşif sonrasında ziraat bilirkişinin dosyaya sunmuş olduğu raporda dava konusu taşınmazın 30-35 yaşlarında fındık ocakları ile kapalı meyve bahçesi olduğu, bahçe içinde değişik vaziyette ve az miktarda 25-45 yaşlarında meyve ağaçlarının mevcut bulunduğu, taşınmaz üzerindeki 45 yaş ve üstü meyve ağaçlarının çok önceden beri tarımsal amaçlı kullanıldığının göstergesi olarak kabulü ile dava konusu alanın tarım arazisi olduğu rapor edilmiş iken, orman bilirkişinin sunmuş olduğu raporda dava konusu taşınmazın ortalama % 70-85 eğimli olduğu, toprak muhafaza karakteri taşıdığı, her ne kadar fiili durumda üzerinde herhangi bir orman ağacı bulunmamamakta ise de batı ve güney sınırlarında kuzeydeki orman alanları ile benzer orman ağaçlarının bulunduğu, dava konusu alanın 1960 yılı memleket haritasında zeminde iğne yapraklı ve yapraklı orman ağacı simgelerinin yer aldığı ormanlık alanlar içerisinde kaldığı, yine yöreye ait 1951 tarihli hava fotoğrafında da dava konusu alanın ormanlık alan niteliğinde olduğunun ve dava konusu alan her ne kadar çevresiyle birlikte orman bütünlüğü sağlamıyor gibi görünse de, bunun nedeninin kuzeyde bulunan orman ile arasından geçen yol olduğunun, dava konusu alanın eski durumu incelendiğinde kuzeyindeki ormanlık alanla bütünlük oluşturduğunun ve orman sayılan yerlerden olduğunun rapor edildiği, ziraat ve orman bilirkişi raporlarının çelişkili olması üzerine çelişkinin giderilmesi için bilirkişilerden ek rapor alınmakla birlikte çelişkilerin yöntemince giderilmediği, mahkemece ziraat ve orman bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi

için bu kez yeniden keşif yapılmasına karar verilerek 22.04.2013 tarihinde bir ziraat ve üç orman bilirkişi marifetiyle yapılan 2. keşif sonrasında bilirkişilerin dosyaya sunmuş oldukları 21.05.2013 havale tarihli ortak imzalı raporlarında dava konusu taşınmazın genel eğiminin % 60-70 arasında olup taşınmaz üzerinde orman ağacı bulunmadığının, sınırda tek tük muhtelif orman ağaçları bulunduğunun, 1960 ve 1993 tarihli memleket haritalarında her ne kadar yeşil alan olarak görünmekte ise de dava konusu alanın 1950 tarihli hava fotoğrafında orman ağacı olmayan ağaçlarla kaplı olarak görünmesine rağmen, memleket haritasında tamamen yeşil alan olarak görünmesinin memleket haritalarının boyanması sırasındaki hatadan kaynaklandığının ve dolayısıyla dava konusu alanın eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasında orman sayılmayan alanlardan olduğunun bildirildiği, bu olgulara göre, dava konusu alanın 1951 tarihli hava fotoğrafında ormanlık alan niteliğinde, 1960 tarihli memleket haritasında iğne yapraklı ve yapraklı orman ağaçları simgelerinin yer aldığı ormanlık alanlar içerisinde kaldığı, 1993 tarihli memleket haritasında ise yeşil alanda olduğunun görüldüğü, ziraat bilirkişinin dosyaya sunmuş olduğu ilk raporda dava konusu alan üzerinde bulunduğunu bildirdiği 45 yaş civarındaki meyve ağaçlarının, 1951 tarihli hava fotoğrafı ile 1960 tarihli memleket haritasında dava konusu alanın kapalı gösterilmesini izah edecek nitelikte olmadığı, dava konusu alan üzerindeki 45 yaş civarındaki meyve ağaçlarının dava konusu alanın daha önceki zamanlarda orman olmadığına delil teşkil edemeyeceği, keşif tarihi itibariyle meyve ağaçlarının yaşı olan 45 yıl öncesinin 1967 yılına tekabül ettiği, bu tarihten önceki tarihe rastgelen 1951 yılı hava fotoğrafı ile 1960 yılı memleket haritasında dava konusu alanın yeşil renkli ormanlık alanlar içerisinde göründüğü, bu durumda dava konusu alanın öncesinin orman sayılan yerlerden olduğunun kabulünün zorunlu olduğu, resmi belge niteliğindeki eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritalarında görünen durum karşısında dava konusu alanın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmakla davanın reddi yönünde karar verilmesi..." gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece; bilirkişi kurul raporuyla çekişmeli yerin orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman ve arazi kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz orman alanı içinde bırakılmış ve 02.07.2008 tarihinde ... ada ... parsel tutanağı düzenlenerek, 14.10.2008 -12.11.2008 tarihleri arasında askı ilanına çıkarılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman ve arazi kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz orman alanı içinde bırakılmış ve 02.07.2008 tarihinde ... ada ... parsel tutanağı düzenlenerek, 14.10.2008 -12.11.2008 tarihleri arasında askı ilanına çıkarılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre mahkemenin kararında bir hata bulunmadığı direnme üzerine yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, Dairenin 24/03/2015 gün 2014/9888 E. - 2015/1969 K. sayılı bozma kararının kaldırılmasına, açıklanan nedenlerle davalılar Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazının reddi ile direnme kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 16/02/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6571, Karar No: 2009/7670, Tarih: 02.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/6571 E.  ,  2009/7670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, (3.kişi) .... Mob.Koltuk San.Tic.Ltd.Şti. Av...davalı (Alacaklı) ... aralarındaki istihkak davası hakkında İnegöl İcra Hukuk Mahkemesince verilen 25.12.2007 gün ve 4914/1721 sayılı kararın bozulmasına ilişkin Dairemizin 10.02.2009 gün ve 4914/1721 sayılı ilamına karşı davacı (3.kişi) vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK'nun 442. maddesi hükmünce takdire 190.00 YTL. para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 02.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35298, Karar No: 2017/33768, Tarih: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35298 E.  ,  2017/33768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.