muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11852, Karar No: 2023/16001, Tarih: 25.10.2023

4. Muvazaa ise 6098 sayılı Kanun'da düzenlenmiş olup tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bunun dışında işverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin sekizinci fıkrasında bazı muvazaa kriterlerine de yer verilmiştir. Maddenin sekizinci fıkrasına göre, asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi hâlde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl ..., bölünerek alt işverenlere verilemez.

5. Somut uyuşmazlıkta İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince; yapılan keşif, keşif sonucu bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan rapor, tanık anlatımları, hizmet alım sözleşmeleri ve dosya kapsamına göre hizmet alımına konu işin davalı Kurumun maden üretimi olan asıl işinin bir bölümü olduğu, davacının yaptığı işin üretim faaliyetinin bir parçası olması nedeniyle yardımcı ... olarak değerlendirilemeyeceği, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerden olmadığı gibi alt işverenlerin kullanılan yöntem ve ekipman noktasında asıl işveren davalı Kurumdan teknolojik üstünlüğünün de bulunmadığı, aksine asıl işverenin alt işverenlerden daha fazla donanıma sahip olduğu, hizmet alım sözleşmesi ve teknik şartnameye göre üretimde kullanılan araçların bakımının da yükleniciye ait olduğu gerekçesiyle davalı ile davacının çalıştığı alt işverenler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu ve davacının çalışmaya başladığı tarihten itibaren davalının işçisi olduğu kabul edilmiştir.

6. Dosya içeriğine göre davacı paketleme bölümünde işçi olarak çalışmaktadır. İlk Derece Mahkemesince yapılan keşif sonrası bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan rapor ve dosya kapsamından; davalı Kuruma ait Emet Hisarcık ve Espey olmak üzere iki açık ocak bulunduğu, maden aşamasının sırasıyla açık ocaktan cevherin çıkartılması, fiziksel zenginleştirme için konsantratörde beslenmesi, üretilen konsantre değirmende üretilip ürün hâline gelmesi, reaksiyon, filtralizasyon, kristalizasyon, kurutma ve nihai ürün olan borik asidin oluşması şeklinde olduğu, paketleme bölümünde ise nihai ürünün çeşitli ebatlardaki paketlere konularak stok sahasında istiflemesinin yapıldığı ve yükleme yapılacak araçlara forklift yardımı ile iletilerek gönderildiği anlaşılmaktadır.

7. Aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve birlikte değerlendirilen 2023/9237, 9268, 9649, 9674, 11852 ve 11853 Esas sayılı dosyaların keşif gözlemlerinden; paketleme bölümünde 25 kiloluk küçük paketlemelerinin yapıldığı, alt işveren işçisinin torbayı makine ağzına tuttuğu, yeteri kadar dolduktan sonra ise torbayı palete verdiği, 25 kiloluk paketlerin bulunduğu stok sahasında paketlerde yırtılma, delinme gibi hasarların oluşması durumunda alt işveren işçilerinin bu hasarları giderdiği ve sevkiyatı yapılacak paketleri davalı Kurum tarafından istenilen etiketleri takarak forkliftler aracılığıyla araca yüklediği, paketleme işinin yapıldığı çok amaçlı borik asit tesisinde ise büyük torbaların doldurulup paketlenerek stok sahasına forkliftler aracılığıyla taşındığı tespit edilmektedir.

8. Yine yukarıda esas numaraları belirtilen dosyaların tanık beyanları; dolum yapılacak çuvalların askılarının dolum makinesine takıldığını, paketin ağzının makineye bağlandığını, aynı işi 25-50 kilo paketlerin tamamı için alt işveren işçilerinin yaptığını, dolum yapılan paketlerin çalışılan paketleme bölümünde forklift operatörü tarafından ambara götürüldüğünü, ambardan sevkiyat yapacak olan araçlara forkliftler aracılığıyla yükleme yapıldığını, alt işveren Şirket operatörü tarafından kullanılan forkliftlerin Şirkete ait olduğunu ortaya koymaktadır.

9. Yönetmelik'in 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine göre mal veya hizmet üretiminin esasını oluşturan ..., asıl iştir. Aynı maddenin birinci fıkrasının (ğ) bendine göre ise işyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin olmakla beraber doğrudan üretim organizasyonu içerisinde yer almayan, üretimin zorunlu bir unsuru olmayan ancak asıl ... devam ettikçe devam eden ve asıl işe bağımlı olan ..., yardımcı iştir. Yukarıda yapılan açıklamalar ve sözü edilen Yönetmelik'teki bu tanımlar dikkate alındığında; davalı Kurumda asıl işin nihai ürün olan borik asidin çıkarılmasıyla son bulduğu, nihai ürün çıkarıldıktan sonra yapılan paketleme, depolama işlemlerinin yardımcı ... olduğu ve üretimin esasını oluşturan bir ... olmadığı sonucuna varılmaktadır.

10. Şu hâlde davacının ifa ettiği görev, yardımcı ... kapsamında olup davalı Kurum tarafından bu işin hizmet alımı yoluyla gördürülmesine bir engel bulunmadığından davanın tümden reddi yerine asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun kabulü ile ilave tediye alacağının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4836, Karar No: 2015/11151, Tarih: 08.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/4836 E.  ,  2015/11151 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.5.2014 gün ve 2014/196-239 sayılı hükmün Dairenin 16.9.2014 tarih ve 2014/27156-27103 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyanın incelenmesinde, mahkemenin 21.5.2014 tarihli kararının davalı tarafından temyiz edildiği ve dairemizin 16.9.2014 günlü ilamı ile kararın düzeltilerek onanmasına karar verildiği, mahkemece, düzelterek onama ilamının sonuç kısmında yer alan kabule ilişkin miktarın sehven yanlış yazılması sebebi maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunduğu anlaşılmış olmakla;

Mahkemenin, 21.5.2014 tarihli kararında davanın kısmen kabulü ile 3.420,00 TL'nin kesinti tarihinden itibaren tahsiline karar verilmiş, dairemizin düzelterek onama ilamında ise, mahkeme kararının kısmen kabulüne karar verilen miktarın 3.920,00TL yazılmıştır. Bu şekilde kabul edilen miktarın artırılmasının maddi hataya müstenit olduğu anlaşıldığından maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin talebinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; dairemizin 16.6.2014 gün ve 2014/27156-27103 sayılı ilamının sonuç bölümünün 5.satırında yer alan ''3.920,00'' TL'nin çıkarılarak yerine “ 3.420,00” TL'nin yazılmasına, dairemizin ilamında yer alan maddi hatanın bu şekilde DÜZELTİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 08/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9962, Karar No: 2006/10966, Tarih: 21.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9962 E.  ,  2006/10966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kıymet takdir komisyonu raporuna göre kamulaştırılan taşınmazın üzerinde 42,24 m2'lik iki katlı kargir yapı ile 5 adet meyve ağacı bulunduğu belirlenmiştir. Davalı tarafından Kayseri 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/4 D.İş sayılı dosyası ile yaptırılmış olan delil tespitine göre ise yapı 116,44 m2'lik iki katlı ve ağaçlarda 12 adettir. Davalı davaya cevap dilekçesinde yaptırmış olduğu bu tespite dayanarak yapı ve ağaçların gerçek değerlerinin tespitini istemiş olduğuna göre, bu savunma ve yukarıda sözü edilen değişik iş dosyasındaki tespit raporu incelenip, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 10. maddesinin 7. bendi uyarınca bilirkişi kurulundan bu konuda beyan ve gerektiğinde ek rapor alınmadan, bilirkişilerin yapıyı 42,24 m2 iki katlı olarak belirleyen ve kıymet takdir komisyonundaki ağaçlara nedeni açıklanmadan değer verilmeyen raporlarına itibar edilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Kıymet takdir komisyonu raporu içeriğinde "bina, mahsul ve ağaçların enkazı mal sahibine aittir" denildiği halde enkazın mal sahipleri tarafından alınıp alınmadığı araştırılmadan enkaz bedeli düşülmeksizin kamulaştırma bedelinin tespitine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/840, Karar No: 2024/1964, Tarih: 22.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/840 E.  ,  2024/1964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/702 E., 2021/835 K.

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEMHEYETİ

SAYISI : 2021/İHK-28410

DAVA TARİHİ : 12.02.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulüne/Davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile davanın kısmen kabulüne

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2021/31724

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 22.12.2019 tarihinde davacının yolcu olduğu davalı şirkete Zorunlu Mali Sorumluluk sigortası (ZMSS) poliçesi ile sigortalı aracın dava dışı park halindeki araca çarpması neticesinde meydana gelen kazada davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 116.683,92 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; maluliyete itiraz ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; usul ve denetime elverişli maluliyet ve aktüer raporu çerçevesinde davalı tarafın ZMSS poliçesi kapsamında sorumluluğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 116.683,92 TL tazminatın 30.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; Adli Tıp Kurumu'nun (ATK) 3 üncü İhtisas Dairesinden maluliyet raporu alınması gerektiğini, davalı tarafın sigortalı sürücünün kusuru oranında sorumlu olduğunu, kusur konusunda eksik inceleme yapıldığını, ATK'dan rapor alınması gerektiğini, davacının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı araştırılarak indirim yapılması gerektiğini, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan (SGK) davacıya ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğini, vekalet ücretinin tarifeye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyeti yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yolcu olduğu davalı tarafın kusura yönelik itirazını somutlaştırmadığı, maluliyet raporunun mevzuata uygun olup fiziki muayene ile yetkili hastane tarafından düzenlendiği, SGK tarafından yapılan rücuya tabi ödeme yapılmasının araştırılmasına yönelik itirazın hangi nedenden kaynaklandığının açıklanmadığı, 0 faiz uygulanmasının sebepsiz zenginleşmeye sebep olacağı, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yönteminin esas alınması gerektiğinden anılan yöne ilişkin itirazın kabulü gerektiği, müterafik kusura ilişkin delil bulunmadığı, vekalet ücretinin Kanun ve Tarifeye uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının kısmen kabulü ile yeniden hüküm tesisi ile davanın kısmen kabulü ile 64.915,14 TL tazminatın 30.12.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılması gerektiğini, eksik hesaplanan 51.738,78 TL tazminatın da hüküm altına alınması gerektiğini belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; usule uygun başvuru yapılmadığından başvurunun usulden reddi gerektiğini, davalı tarafın sigortalı sürücünün kusuru oranında sorumlu olduğunu, kusur konusunda eksik inceleme yapıldığını, ATK'dan rapor alınması gerektiğini, davacının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı araştırılarak indirim yapılması gerektiğini belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin 3 numaralı bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin 3 numaralı bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (ZMMS) Genel Şartlar’a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, ZMSS Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından da karara esas kabul edilen aktüer raporunda; TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre ve % 1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabı yapıldığı; İtiraz Hakem Heyetince de bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılması yerinde olmakla birlikte %1,8 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından “devre başı ödemeli belirli süreli rant” yöntemi kullanılması doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle; dosya kapsamında alınan ve TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre tazminat belirleyen 15.06.2021 tarihli aktüer raporu hükme esas alınarak davalı vekilinin anılan yöne ilişkin itirazlarının reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3.Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

3.Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16/13 üncü ve AAÜT’nin 17/2 nci maddeleri bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve (3) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ve davalıya iadesine,

Dosyanın, mahkemeye gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7522, Karar No: 2008/2424, Tarih: 14.04.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/7522 E.  ,  2008/2424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı alacağın tahsili istemiyle yapılan takibe vakî itirazın iptâline ilişkindir. Davalı borcu kalmadığını savunmuş, davanın reddini istemiş, mahkemenin davanın reddine dair kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı, iş bedeline karşılık 700,00 YTL ödeme yaptığını savunmuştur. HUMK’nın 288 ve devamı maddeleri uyarınca, davacının tanık dinlenmesine açıkça muvafakatının alınmadığı durumda ödemenin yazılı belgeyle kanıtlanması zorunludur. Davacı, tanık dinlenmesine muvafakat etmediğini beyan ettiğine göre ödemenin varlığı tanık anlatımı ile kanıtlanmış kabul edilemez. Nevar ki, davalı delil listesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış kabul edileceğinden 700,00 YTL ödeme yaptığına dair davacıya yemin teklifine hakkı olduğu usulen davalıya hatırlatılmalı, sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Bu hususlar üzerinde durulmadan davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 14.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.