muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26671, Karar No: 2014/4137, Tarih: 19.02.2014

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı, var ise bu alacağın miktarına yönelik uyuşmazlık bulunmaktadır .

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68.inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda; davacının davalı işyerinde pimapen montaj işçisi olarak çalıştığı dosya kapsamı ile belirlidir. Bu halde fazla çalışma süresinin belirlenmesinde davacı işçinin yaptığı işin özelliği ile yapılan bu işin niteliğine göre yılın her ayı ya da mevsiminde aynı şekilde fazla çalışmasının bulunup bulunmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekir.Mahkemece taraf tanıkları dinlenilerek, dinlenecek tanıklara özellikle işyerinde ki çalışma süresi, davacı işçinin yaptığı işin niteliğine ve özelliğine göre yaz mevsiminde ki çalışması ile kış mevsiminde ki çalışmasının aynı olup olmadığı, özellikle kış mevsiminde montaj yapılması sıklığının yaz mevsimine göre daha az olup olmadığı, davacının kış mevsiminde ki çalışma süreleri ile yaz mevsiminde ki çalışma sürelerinin aynı olup olmadığı davacının yaptığı işin niteliği de gözetilerek ayrıntılı olarak sorulmalı, ortaya çıkan bir çelişki var ise bu çelişki giderilmeye çalışılarak bir sonuca varılarak davacının çalışma saatleri belirlenip fazla çalışma alacağının buna göre hesaplattırılması gerekirken bu hususta yeterli araştırma yapılmaksızın bilirkişinin yaz ve kış mevsimi ayırımı yapmaksızın günde 3 saat haftada 18 saat fazla çalışma yapıldığı esasına dayalı raporu hükme dayanak alınarak yazılı şekilde karar verilmiş alınması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/516, Karar No: 2022/2763, Tarih: 22.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/516 E.  ,  2022/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında 2007 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından Mahkemenin 2010/518 Esas ve 2012/737 Karar sayılı kararı ile verilen 22.05.2012 tarihli mahkûmiyet hükümlerinin Dairemizin 19.03.2019 tarihli, 2017/8108 Esas ve 2019/2854 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; 2007 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükümlerinin hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11105, Karar No: 2010/6489, Tarih: 29.04.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/11105 E.  ,  2010/6489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 TCK.nun da içtima hükümlerinin düzenlenmemiş olduğu ve bu nedenle sanık hakkında verilen adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme para cezasının içtima ettirilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanığa verilen para cezalarının toplanarak "sanığın sonuç olarak 11.350 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 29.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36736, Karar No: 2015/20261, Tarih: 29.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/36736 E.  ,  2015/20261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın işyerinde yapılan aramada 150 adet yasak niteliği haiz bıçak ele geçirilmiş olması karşısında; TCK.nun 3 ve 61/1. maddeleri uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, noksan araştırmaya, lehe hükümlerin uygulanmadığına, ele geçirilen bıçakların sayı bakımından vehamet arzetmediğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18238, Karar No: 2014/15199, Tarih: 06.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/18238 E.  ,  2014/15199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2013/551-2014/408

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete trafik sigortalı aracın, müvekkilinin yönetimindeki motorsiklete çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını ve daimi maluliyetinin söz konusu olduğunu, davalının sigortalısının olayda kusurlu olduğunu, Soma Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/169 esas 2006/421 karar sayılı dosyasında şikayetten vazgeçme nedeniyle davanın düşürülmesine karar verildiğini, müvekkilinin reklamcılık yaptığını, kaza sebebiyle eskisi gibi çalışamayacağını belirterek maluliyet oranının ve tazminat miktarının tespiti ile şimdilik 100,00 TL. Sürekli maluliyet zararının, temerrüt tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, 06.06.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini artırarak toplam 23.818,31 TL.'nin tazminini istemiştir.

Davalı vekili, sigortalının kusuru oranında gerçek zarardan azami 50.000,00 TL. limitle sorumlu olduklarını, maluliyet oranının, kusur durumunun ve tazminat miktarının tespitinin gerektiğini, temerrüde düşmediklerini, ıslahla artırılan talebin zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 23.818,31 TL. tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davacının maluliyetinin Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri gereğince tespit edilmesine, pasif dönemde asgari geçim indirimi mahsup edilerek tazminatın hesaplanmasına, Yargıtay yerleşik uygulamaları gereğince muhtemel yaşam süreleri belirlenirken PMF yaşam tablosunun esas alınmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir. Gerçek zararın hesabında: malul olanın yaşı, eğitim süreci, geliri, cinsiyeti, kusuru durumu, maluliyet oranı yasal zorunluluklar gibi etkenler dikkate alınarak olağan hayat tecrübelerine göre muhtemel bakiye yaşam süresindeki geliri belirlenmelidir. Somut olayda: davacı, olay tarihinde 17 yaş 11 ay 20 günlük olup, askerlik çağına geldiğinde, askerlik vazifesinin de zorunlu olduğu gözetilerek, askere gideceğinin ve bu dönemde gelir elde edemeyeceğinin göz önünde bulundurulması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönde herhangi bir değerlendirme yapılmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece, aktüerya raporunu düzenleyen önceki bilirkişiden, davacının, askerlik yapacağı dönemde gelir elde edemeyeceği değerlendirilerek, bu duruma göre gelirinin hesaplanması hususunda ayrıntılı ve yargıtay denetime elverişli bir ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı A.. Anonim Türk Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 6.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11960, Karar No: 2024/2884, Tarih: 11.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11960 E.  ,  2024/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Denizli Çocuk Mahkemesinin 18.01.2023 Tarihli ve 2022/177 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun ve velisinin Kırıkhan'da ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kırıkhan 2. Asliye Hukuk ( Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 01.02.2023 Tarihli ve 2023/60 Esas, 2023/55 Karar Sayılı Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun yerleşim yeri adresinin Antakya/Hatay olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Hatay Çocuk Mahkemesinin 15.09.2023 Tarihli ve 2023/114 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun ikamet adresinin Muratpaşa/Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 09.10.2023 Tarihli ve 2023/283 Esas, 2023/283 Karar Sayılı Kararı

Küçük hakkındaki tedbir kararının ilk olarak Hatay Çocuk Mahkemesi tarafından alınmış olması ve koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının, hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulanmasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin a bendi uyarınca verilen danışmanlık tedbirinin uygulanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( a ) alt bendi şöyledir:

" Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye,

Yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( a ) alt bendi şöyledir:

" Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye,

Yönelik tedbirdir."

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Denizli Çocuk Mahkemesinin 2022/177 Tedbir Talep sayılı kararında, korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 18.01.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Denizli Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Denizli Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24211, Karar No: 2013/21331, Tarih: 23.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/24211 E.  ,  2013/21331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahallinde yapılan 14/3/2008 tarihli keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında, suça konu kesilen ağaçların sanığa ait 5 nolu parsel dışında orman alanında kaldığının, 2006 yılı 8. ayında ağaçların toprak seviyesinden motorlu testere ile kesilip köklenerek sahadan uzaklaştırıldığının, köklerin bulunduğu alanın sürülüp tapulu kesim sahası ve açma yapılan saha üzerine 2 yaşında zeytin fidanları dikili olduğunun; 17/5/2010 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında da açma yapılan sahanın keşif tarihi itibariyle terk edildiğinin, terk edilen alanın bir yıldan fazla bir süredir kullanılmadığının, sahada yol genişletme çalışması yapılmış ise de bu çalışmanın 30 m2.lik kısmı kaplayıp 129 m2.lik kısmın yol çalışma alanı içinde kalmadığının, izinsiz kesilen 4 adet ağaçtan 3 adedinin 129 m2.lik kısımda, 1 adedinin 30 m2.lik kısımda kaldığının bildirilmesine; Karayolları 29. Şube Şefliği ve Orman İşletmesinin yazılarından sahada yol çalışması ve ağaç kesimi yapılmadığının, sadece levhaları kapatan ağaç dallarının budandığının, sanık vekiline verilen ağaç kesildiğine ilişkin yazıda yazım hatası yapıldığının yazılı bulunmasına: bilirkişi raporları eki krokilerden dava konusu yerin bir kısmının yol ile ilgisi bulunmadığının anlaşılmasına; 14/03/2008 tarihli keşifte savunma tanığı olarak dinlenilen Rüstem Arslancan’ın da daha önce ziraat arazisi olarak belirtilen sınırlar içine zeytin dikimi yapıldığını, ölçüm sonucu bir kısmının sınır dışında kaldığı tespit edilince tel çekilip sınır dışı bırakıldığını, sınır dışı bırakılan bu sahayı önceki sahibinin işlemekte olup sanığın da araziyi bu işlenmiş haliyle aldığını beyan etmesine; sanığın da savunmasında yeri 2002 yılında satın aldığını ifade etmesine göre taşınmazın yer aldığı köyün muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahiplerinin tespit edilip suça konu yerin suç tarihinde, öncesinde ve halen kimin kullanımında olduğu, sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı hususunda mahallinde yapılacak keşifte taşınmaz başında dinlenilerek ilk keşifte sahada dikili olduğu tespit edilen zeytin fidanlarının suç tarihi itibariyle bakımlarının yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise kimin tarafından yapıldığının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10202, Karar No: 2010/253, Tarih: 21.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/10202 E.  ,  2010/253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay C.Başsavcılığının 15/06/2007 günlü kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece 1.7.2005 tarih ve 2003/114-2003/160 sayılı ek kararın hükümlü ... in önceki yargılama aşamasında 1412 sayılı CMUK’nın 138.maddesi gereğince atanan sanık savunmanı Av....’e 17.08.2005 tarihinde tebliğ edildiği,sanık savunmanının ek kararı 22.08.2005 günü temyiz etmesi üzerine, Dairemizce 1412 sayılı CMUK’nın 138 ve 5271 sayılı CMK’nın 150.maddesine göre hükmün kesinleşmesiyle zorunlu savunman ilişkisinin son bulup ve savunmanın hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından anılan ek kararın hükümlü ...' e tebliğ edilmesi için iadesi sonrasında, ek kararın hükümlü ...'e tebliğ edildiği ,ancak hükmü temyiz etmediğinin anlaşılması karşısında:hükümlü ... 'den savunmanın temyizine onay verip vermediği sorulup saptandıktan sonra incelenmek üzere iadesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29502, Karar No: 2020/6194, Tarih: 09.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29502 E.  ,  2020/6194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverene ait müzik aletleri üretimi yapılan işyerinde 2009 yılının 10. ayında çalışmaya başladığını, lise öğrencisi iken davalının yanında 9 ay çalıştığını, 18.01.2014 tarihinde işten ayrıldığını, çalışmasının her gün 16.00-22.00 saatleri arasında olduğunu, yaz tatili Cumartesi Pazar günleri tam gün imalat yaptığını, resmi tatil günlerinde ise 08.30-22.00 saatleri arasında çalıştığını, haftalık ücretinin 250,00 TL olduğunu, bu miktarın önce 300,00 TL’ye yükseltilip sonra tekrar düşürüldüğünü ve bu şekilde işten ayrılmaya zorlandığını ileri sürerek davalı işveren emrinde çalıştığı süre içinde hak ettiği ve eksik aldığı ücretler, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, kıdem tazminatı, yaz tatili çalışması ücreti, Cumartesi Pazar günleri fazla çalışmalarının tespiti ile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, öğrenci olan davacının davalı işverenin çocuklarının arkadaşı olduğu için zaman zaman işyerine gittiğini, davacının tespit davası açmasında hukuki yararının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, davacının davalıya ait işyerinde iş sözleşmesine tabi olarak çalışıp çalışmadığı, işyerindeki çalışma süresi ile çalışma şeklinin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 4. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca çıraklar hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz.