muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/992, Karar No: 2014/15280, Tarih: 23.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/992 E.  ,  2014/15280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın,sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir. Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır. Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa,basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Sanığın, katılan ...'un bilgileri ile düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı ve mesaj yolu ile katılan ...’a kredi talebinde bulunduğu, 10.049 TL olarak kredi talebinin kabul edildiği, krediyi almak üzere bankaya giden sanığa kredi sözleşmesi ve müracaat formunun da imzalatıldığı, ayrıca tapu senet fotokopisi, SSK emekli mensubu olduğuna dair fotokopi, ikametgah belgesini kredi almak üzere görevliye ibraz ettiği, ancak banka memurunun yaptığı araştırma ile gelen kişinin gerçek kimliğini kullanmadığını tespit ederek durumu polise bildirdiği ve sanığın krediyi alamadan suçüstü yakalandığı, sanığın bu eylemi öncesinde yine aynı belgeler ile bu kez katılan ...’a kredi talebinde bulunduğu ve 9400 TL kredi kullandığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, yargılamanın her aşamasında üzerine atılı suçları işlediğini ikrar etmesi karşısında, hakkında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı Kanun’da 765 sayılı Kanun’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılmasısuretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı kanunun 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 204/1 maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası temel ceza olarak belirlendikten sonra aynı kanunun 43. maddesi gereğince ¼ oranında artırım yapılarak 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası verildiği, sonrasında yine aynı Kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2yıl 7 ay 7 gün yerine 2 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilerek sanığa fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 204/1 maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası temel ceza olarak belirlendikten sonra aynı kanunun 43. maddesi gereğince ¼ oranında artırım yapılarak 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası verildiği, sonrasında yine aynı Kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2yıl 7 ay 7 gün yerine 2 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükümlerin, 5320 sayılı kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanığın katılan ...’a yönelik eylemi nedeniyle 4186 TL ve katılan ...’a yönelik eylemi nedeniyle 15.666 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, "sanığın, katılan ...’a yönelik eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 158/1, j- son maddesi gereğince haksız menfaatin iki katı olan 20.098 TL karşılığı 1004 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 35/2 maddesi gereğince ¾ oranında indirim yapılarak 251 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 209 gün karşılığı, 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilerek sonuç olarak 4180 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ve "sanığın, katılan ...’a yönelik eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 158/1, j-son maddesi gereğince haksız menfaatin iki katı olan 18.800 TL karşılığı 940 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 783 gün karşılığı, 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilerek sonuç olarak 15.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" denilmek suretiyle ve resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümde yer alan 5237 sayılı TCK'nın 204/1 ve 43. maddeleri gereğince 2 yıl13 ay 15 gün hapis cezası belirlendikten sonra aynı kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 2 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin ifadenin hükümden çıkartılarak yerine "5237 sayılı TCK'nın 204/1 ve 43. maddeleri gereğince 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası verildikten sonra aynı kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" yazılmak suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25070, Karar No: 2017/35704, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25070 E.  ,  2017/35704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6365, Karar No: 2014/16939, Tarih: 10.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6365 E.  ,  2014/16939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kırşehir Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.01.2014

NUMARASI :Esas no:2012/182 Karar no:2014/66

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanunda gösterilen hükümler saklı kalmak üzere, tanıklık için çağrılan herkes gelmek zorundadır. Usulüne uygun olarak çağrıldığı halde mazeret bildirmeksizin gelmeyen tanık zorla getirtilir (HMK.md.245). Davalı kocanın tanık listesinde dinlenmesini talep ettiği tanıklarından H. D. ile V.. G.. adına usulüne uygun davetiye tebliğ edildiği halde, mazeret göstermeksizin davet edildikleri oturuma gelmedikleri, mahkemece bu tanıkların dinlenmedikleri görülmektedir. Davalı taraf, bu tanıkların dinlenmesi talebinden vazgeçmemiştir. O halde, mahkemece, davalının dinlenmeyen her iki tanığının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 245 ve devamı maddeleri uyarınca dinlenmeleri ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucu itibarı ile karar verilmesi gerekirken, eksik tahkikat sonucu yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi yanlış olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/27488, Karar No: 2018/19223, Tarih: 24.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/27488 E.  ,  2018/19223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 26. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 6. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı müvekkilinin davalı işyerinde 25/10/1999 tarihinde çalışmaya başladığını,davacının iş sözleşmesi davalı işverenin 23/03/2015 tarihli yazısıyla haklı ve geçerli nedene dayanmaksızın feshedildiğini,davacının davalı şirkette 16 yıllık kıdem süresine sahip olup, emekliliğini haketmediğini, ... süresi boyunca maruz kaldığı bezdirici davranışlar ve özellikle iş akdi feshi öncesinde davacıya yaşatılan sıkıntıların olduğunu,haklı ve geçerli fesih nedeninin de olmadığını iddia ederek 23/03/2015 tarihli fesih bildiriminde davacının iş sözleşmesinin İş Kanununun 25/1-b maddesi gereği haklı nedene dayanılarak derhal feshedildiğini iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, müvekkil şirket olan ...Kartepe ilaç üretim tesislerinde 29/05/2000-23/03/2015 tarihleri arasında önce boş ampül ve kolonya kalite kontrol bölümünde kalite kontrol teknisyeni ve daha sonra steril likit üretim bölümü ambalaj bölümünde makine operatörü olarak çalıştığını ve iş akdinin müvekkil şirket tarafından 23/03/2015 tarihinde İş Kanununun 25/1-b maddesine göre haklı nedenlerle ve kıdem tazminatı ödenmek sureti ile feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece Mahkemesi tarafından davacının kendi kastından veya derli toplu olmayan yaşayışından yahut içkiye düşkünlüğünden doğacak bir hastalığa veya sakatlığa uğramasının söz konusu olmadığı, davacının devamlı suretle işini yapmasına engel, tedavi edilemeyecek nitelikte bir ... durumunun olmadığı, davacının hastalığının işini gerektiği şekilde yapmasını devamlı olarak etkileyen nitelikte olmadığı, davacının davalı şirkette uzun yıllar çalıştığı ampul ve kolonya kalite kontrol bölümünde kalite kontrol teknisyeni kadrosunda çalışabileceği, davacının bu yerlerde görevlendirilmesinin üretimi aksatmayacağı, davacının hastalığının işyerinde işverenin menfaatlerini somut olarak olumsuz yönde etkilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D)İstinaf başvurusu :

D)İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E)İstinaf Sebepleri:

Davalı taraf iş akdinin haklı ve geçerli nedene dayanarak feshedildiğini savunmuştur.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından iş sözleşmesinin ... sebepleri ile feshedilmesine karşın davacının feshin öncesinde savunmasının alınmamasının feshi geçersiz kılacağı gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin davalı işyerinde çalışmaya devam etmesinin sağlığı açısından sakıncalı olduğuna ilişkin verilen ... kurulu raporu üzerine davacının iş akdi İş Kanunun 25/1-b maddesi gereğince savunma alınmadan feshedilmiştir. 19/10/2018 tarih ve 2017/9 esas sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre İş Kanununun 25/1-b maddesine göre yapılan fesih öncesinde savunma alınmasına gerek olmadığından davalı işverenin fesihte haklı olduğu kabul edilerek davanın reddi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararının ve ilk Derece Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz edilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 3 tebligat gideri 27 TL, iki tanık masrafı 60 TL ile bilirkişi masrafı 920 TL olmak üzere toplam 1.087 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.10.2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23716, Karar No: 2015/14573, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23716 E.  ,  2015/14573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :01/07/2014

NUMARASI :2013/132-2014/445

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5835, Karar No: 2014/12605, Tarih: 01.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/5835 E.  ,  2014/12605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 22.11.2012 tarih ve 2012/291-2012/321 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01.07.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısı ...’de yerleşik dava dışı ... İnternational SA'nın ...'de mukim ... Paketleme Sanayi ve Tic. A.Ş'ye 13 Eylül 2006 tarihli Proforma fatura tahtında göndermiş olduğu 84.600 kg ağırlığındaki polietilen emtiası 5 konteynıra yüklenerek 17.09.2006 tarihinde ... ... Gemisine yüklendiğini, geminin boşaltma limanı ...'e doğru yola çıktığını, taşıma konusu emtianın ...’de tahliye edilerek alıcı ... A.Ş’ye teslim edildiğini, konşimento muhteviyatı konteynır alıcı tarafından açıldığında kesik bir koku ve kapı kenarında bir takım kirlilik ve böcek olduğunun görüldüğü, hasarın sigorta şirketine ihbar edildiği ekspertiz incelemesi sonucunda konteynır içindeki kokunun daha önce taşınan emtiaya ait olduğunu ve polietilen yüküne sinerek emtiayı kullanılamaz hale getirdiğinin tespitinin yapıldığını, sovtaj indirimi dikkate alınarak hasar miktarının 10.251,61 Euro olduğunun belirlendiğini ve sigortalısına bu miktar tazminatı ödediğini, yükteki zararın konteynırdan kaynaklandığını, TTK'nın 1019. maddesi gereğince kendisi tarafından tedarik edilen konteynırın yüke ve taşımaya elverişsiz olması sebebi ile davalının sorumlu olduğunu, TTK'nın 1235/7. maddesi uyarınca gemi üzerinde alacak hakkının da doğduğunu, davalı aleyhine yapılan takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptaline, takibin devamına, davalının % 40 icra inkar tazminatına mahkumiyetine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

... gemisi donatanı/taşıyanına izafeten acentesi vekili, davanın 1 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, TTK'nın 1067. maddesi gereğince yükün zarara ve ziyaa uğramasından kaynaklanan tazminat davalarının teslimden itibaren en geç 1 yıl içinde açılması gerektiğini, dava konusu taşımada malların 17.09.2006 tarihinde ... Limanı'nda gemiye yüklendiğini ve geminin 28.09.2006 tarihinde varma limanı olan ... Limanı'nda tahliye edildiğini, dolayısıyla bu taşımadan dolayı hasar iddiasına dayanılarak açılacak davanın en geç 28.07.2007 tarihinde açılması gerektiğini, davacı tarafından davaya konu icra takibinin 25.10.2007 tarihinde yaptığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.