muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5180, Karar No: 2023/6904, Tarih: 31.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5180 E.  ,  2023/6904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/143 E., 2014/311 K.

SUÇ :Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunda katılan mağdure ...'ın doğrudan suçtan zarar gören olmaması nedeniyle bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyize hakkı olmadığı belirlenmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde

olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarlarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2014 tarihli ve 2013/143 Esas, 2014/311 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Suça sürüklenen çocuk hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun uyuşturucu madde temin etmesi nedeniyle de cezalandırılması gerektiğine, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna, suça sürüklenen çocuğun eylemini birden fazla kez tekrarlaması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz İstemi

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun uyuşturucu madde temin etmesi nedeniyle de cezalandırılması gerektiğine, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğuna, suça sürüklenen çocuğun eylemini birden fazla kez tekrarlaması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz İstemi

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlemediğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ve mağdurenin ... Ünv. Güzel Sanatlar Lisesi'nde değişik sınıflarda öğrenci oldukları, 2011 öğretim yılında tanışıp arkadaş oldukları, 2011 yılı Eylül ayında mağdurenin suça sürüklenen çocuk ...'ın rızasıyla gidip yine rızasıyla suça sürüklenen çocukla normal yoldan cinsel ilişkide bulunduğu, aradan 15 gün geçtikten sonra yine Kaan'ın evinde yine kendi rızasıyla normal yoldan cinsel ilişkide bulunduğu, mağdurenin suça sürüklenen çocukla arkadaşlığının 2012 yılı ilk aylarına kadar sürdüğü, bu zaman diliminde de toplamda 4-5 kez bir araya gelip rızayla cinsel ilişki yaşadıkları, 2012 yılı ilk aylarında suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdureden ayrıldığı, mağdurenin bu kez 2012 yılı nisan ayında daha önceden tanıdığı ... ile arkadaş olup ... ile cinsel ilişki yaşadığı, bu arada hamile de kaldığı, ...'in de kendisini terk etmesinden sonra yine okuldan tanıdığı ... ile arkadaşlık kurduğu ve ilişki yaşadığı, suça sürüklenen çocuk ... ile ilişkiye girdiği dönemde mağdurenin15 yaşından küçük olduğu, adı geçen yaşı büyük ... ... ve ... haklarında kamu davaları açıldığı, mağdurenin bu arada uyuşturucu kullanmaya başladığını da bildirdiği ve psikolojik rahatsızlığının artması nedeniyle intihar girişiminde bulunduğu, kendisini öğretim gördüğü okulun duvarından atması nedeniyle felçli kalacak şekilde yaralandığı, olayın soruşturması sırasında maruz kaldığı cinsel istismar olaylarını anlatması üzerine olayların ortaya çıktığı, mağdurenin iftira atması için bir neden bulunmadığı, tüm aşamalarda tutarlı şekilde yaşadığı olayları anlattığı, ayrıca bu olaylar ortaya çıkmadan önce beyanları yukarıda özetlenen arkadaşları ... ile ...'e de suça sürüklenen çocukla birçok cinsel ilişki yaşadığını aktardığı, yine tanık olarak dinlenen ..

... ile ...'e de suça sürüklenen çocukla birçok cinsel ilişki yaşadığını aktardığı, yine tanık olarak dinlenen ...'un da suça sürüklenen çocuğun mağdureyle ilişkiye girdiğini bizzat kendisine söylediği şeklindeki beyanı, mağdurenin cinsel raporu içeriği ile ruh sağlığının bozulduğuna dair rapor göz önüne alındığında suça sürüklenen çocuğun sadece arkadaş oldukları ve zaman zaman buluşup öpüştüklerinin ötesine gitmedikleri, yani cinsel ilişki yaşamadıkları yolundaki savunmalarına itibar edilmediği, her ne kadar mağdure kendi rızasıyla suça sürüklenen çocuğun evine gitmiş ise de 15 yaşından küçük mağdurenin rızasına itibar edilmediğinden suça sürüklenen çocuğun bu şekilde mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlediği kanaatine varılarak suça sürüklenen çocuğun 15 yaşını doldurmamış mağdureye karşı rızasıyla birden çok cinsel ilişkide bulunmak ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği, Adli Tıp raporunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de, mağdure suça sürüklenen çocuk dışında iki kişiyle daha cinsel ilişki yaşamış olup Adli Tıp'tan alınan raporda ruh sağlığındaki bozulmanın hangi şüphelinin eyleminden kaynaklandığının belirlenemeyeceği gibi daha sonraki toplum baskının etkisiyle de gelişen psiko-sosyal stres ve çatışmalar nedeniyle de çıkmış olabileceğinin belirtildiği, bu durumda ruh sağlığının bozulmasının hangi eylemden kaynaklandığının tespitinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, belirsizlik suça sürüklenen çocuk lehine yorumlanarak 5237 sayılı Kanun'un 103 ünü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Uyuşturucu Veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma Veya Sağlama Suçundan Kurulan Hüküme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunun 5237 sayılı Kanun'un ikinci kitabının "Topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "Kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, katılan mağdure Dilara'nın 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesi uyarınca mağdure veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyiz etme haklarının olmadığı anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin temyiz inceleme isteğinin, aynı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Ve Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A.Uyuşturucu Veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma Veya Sağlama Suçundan Kurulan Hüküme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2014 tarihli, 2013/143 Esas, 2014/311 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Ve Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2014 tarihli ve 2013/143 Esas, 2014/311 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12029, Karar No: 2017/2837, Tarih: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12029 E.  ,  2017/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28563, Karar No: 2014/12733, Tarih: 13.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/28563 E.  ,  2014/12733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/418-2013/609

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 13.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/610, Karar No: 2019/110, Tarih: 19.02.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/610 E.  ,  2019/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 203-181

Sanık ... hakkında yağma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, sanığın eyleminin hırsızlık ve silahla tehdit suçlarını oluşturduğu kabul edilerek, TCK'nın 141/1. maddesi gereğince 2 yıl 6 ay, aynı Kanun'un 106/2-a maddesi uyarınca da yine 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki suç yönünden TCK'nın 53 ve 63. maddeleri uyarınca hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Siirt Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.03.2008 tarihli ve 82-43 sayılı hükümlerin, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 17.10.2012 tarih ve 27196-18116 sayı ile;

“...1-) Sanığın, yakınanın tezgâhından çaldığı kamera üzerinde olduğu hâlde, olay sonrası kesintisiz takip ile kendisini kovalayan yakınanı bıçak ile tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin bir bütün olarak 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a maddesine uyan yağma suçunu oluşturduğu hâlde, yazılı şekilde hırsızlık ve tehdit suçundan uygulama yapılması,

2-) Gerekçeli karar başlığına, kısa kararın açıklandığı 06.03.2008 tarihli oturuma katılan ve hükümde ismi yazılı olan Cumhuriyet Savcısı olarak..... yerine, ......'ün yazılması,” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Siirt Ağır Ceza Mahkemesi ise 28.01.2013 tarih ve 249-24 sayı ile;

2-) Gerekçeli karar başlığına, kısa kararın açıklandığı 06.03.2008 tarihli oturuma katılan ve hükümde ismi yazılı olan Cumhuriyet Savcısı olarak..... yerine, ......'ün yazılması,” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Siirt Ağır Ceza Mahkemesi ise 28.01.2013 tarih ve 249-24 sayı ile;

"Her ne kadar Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bozma ilamında, eylemin mağdurun sanığı kesintisiz takibi sırasında sanığın elindeki kamerayı mağdura vermemek için yanında bulunan bıçağı ona doğrultmak suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 148. maddesindeki seçimlik hareketlerden tehdit yoluyla malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılma kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden bahis ile eylemin yağma suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiş ise de mağdurun emniyet müdürlüğünde alınan ilk ifadesinde sanığın tezgâhında bulunan kamerayı alıp kaçmaya başladığını, onun peşinden koştuğunu, fakat sanığın dönerek cebindeki bıçağı çekip üstüne yürümesi üzerine geri çekilmek zorunda kaldığını beyan etmiş, daha sonra Batman C. Başsavcılığındaki ifadesinde aynı yönde beyanda bulunmuş, kovuşturma aşamasında talimat ile alınan ilk ifadesinde sanığı kovalarken kendisine bıçak çekmesi üzerine onu kovalamaktan vazgeçtiğini, bir süre sonra sanığın satış yaptığı tezgâha tekrar gelerek elindeki bıçağı gösterip 'Polise söylersen seni öldürürüm, seni keserim, ananı avradını sinkaf ederim.' diyerek kendisini tehdit ettiğini, hatta bu ikinci gelişinde sanığı .....’in de gördüğünü beyan etmiş, talimat ile alınan ikinci ifadesinde ise sanığın elindeki bıçak ile ikinci defa satış yaptığı tezgâha geldiğinde yanında başka şahısların da olduğunu, cep telefonundan polisi aradığını görünce hiçbir şey söylemeden sanığın kaybolup gittiğini beyan etmiştir. Görüldüğü üzere mağdurun soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki ifadeleri birbiri ile çelişkili olup her ifadesinde bir önceki ifadesinde bahsetmediği yeni olay ve sözlerden bahsetmektedir. Bu sebeple mağdurun beyanının hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı açıktır.

Tanık olarak beyanlarına başvurulan .....’in olayın mağduru olmaması, sanık ile arasında herhangi bir arkadaşlık ya da akrabalık, mağdur ile de bir husumet olmaması karşısında tanık .....'in beyanlarının mağdura göre daha tarafsız ve kabule değer olduğu açıktır. Tanık.......’ın beyanlarından; suça konu olayda, hem satış hem de asker ziyareti için tanık ..... ile beraber Siirt’e gelen mağdurun tanımadıkları bir mahallede satış yaparken tanık .....’den ileride sanığın elinde kamera ile bahçeden atlayarak gittiğini duyması üzerine bir süre sonra yakınlara gelen sanığı yeniden gördüğünde elinde kamera olmadığını anladığı, mağdurun konuşmak için sanığın yanına gittiği, sanığı yanına çağırarak kamerayı istediği, sanığın kameranın kendisinde olmadığını söyleyerek bıçak çıkardığı, bıçak çıkartınca mağdurun geri çekildiği, eylemin bu şekilde cereyan edip tamamlandığı sonucuna varılmaktadır. Bu durumda somut olayda kesintisiz takip olarak değerlendirilebilecek bir hareketin bulunmadığı görülmektedir. Dolayısıyla sanığın hukuki durumu tayin edilirken; mağdurun tezgâhından aldığı kamerayı kendi egemenlik alanına geçirmesiyle hırsızlık suçunun tamamlandığı, bu şekilde hırsızlık suçunun işlenmesinden bir süre sonra olay yerine gelen sanığın, kendisinden kamerayı isteyen mağduru bu kez, ele geçirilemeyen ancak kısmi ikrarında da bahsi geçen bıçakla tehdit ettiği anlaşıldığından sanığın suça konu kamerayı çalma eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141. maddesi ve silahtan sayılan bıçakla tehdit suçuna uyan 106/2-a maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar vermek gerekecektir." şeklindeki gerekçeyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın hırsızlık ve tehdit suçlarından cezalandırılmasına karar vermiştir.

Bu hükümlerin de Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 25.02.2014 tarih ve 2-99 sayı ile;

"Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; eylemin vasıflandırılmasına ilişkin ise de önceki hükümde direnilmesine karar vermekle yetinen Yerel Mahkemenin, hüküm fıkrasını yeniden kurma zorunluluğu bulunup bulunmadığı hususu, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak öncelikle ele alınıp değerlendirilmelidir.

İncelenen dosya kapsamından; Özel Daire bozma kararından sonra yargılama yapan Yerel Mahkemece; 'Mahkememizin 06.03.2008 gün ve 2007/82 esas-2008/43 karar sayılı hükmü, usul, yasa ve dosya içeriğine uygun olduğundan Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.10.2012 tarihli ve 2012/27196-18116 karar sayılı bozma kararına karşı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 326/3. maddesi uyarınca direnilmesine,' şeklinde karar verilmekle yetinildiği, hem kısa kararda, hem de gerekçeli kararda hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır.

...

...

Yerel Mahkemece, belirtilen ilkeler doğrultusunda işlem yapılmamış, bozulmakla ortadan kalkan eski hükümde direnilmesine karar verildikten sonra, 5271 sayılı CMK’nın 230 ve 232. maddeleri uyarınca verilen kararın ne olduğu, hükümde bulunması zorunlu olan 'sonuç (hüküm)' kısmı eksik bırakılmıştır.

Bu itibarla, Yerel Mahkeme direnme kararının, usul ve kanuna uygun olarak hüküm kurulmaması isabetsizliğinden," şeklindeki gerekçeyle diğer yönleri incelemeyen direnme kararı bozulmuştur.

Ceza Genel Kurulunun bozma ilamına uyan Yerel Mahkemece 21.05.2014 tarih ve 203-181 sayı ile; "Sanığın hukuki durumu tayin edilirken; mağdurun tezgâhından aldığı kamerayı kendi egemenlik alanına geçirmesiyle hırsızlık suçunun tamamlandığı, bu şekilde hırsızlık suçunun işlenmesinden bir süre sonra olay yerine gelen sanığın, kendisinden kamerayı isteyen mağduru bu kez, ele geçirilemeyen ancak kısmi ikrarında da bahsi geçen bıçakla tehdit ettiği anlaşıldığından sanığın suça konu kamerayı çalma eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Yasası’nın 141. maddesi ve silahtan sayılan bıçakla tehdit suçuna uyan 106/2-a maddesi uyarınca bozma sonrası esasa girilmeksizin cezalandırılmasına karar verilmiş, usuli yapılan bozma sonrası bozmaya uyularak eksikliğin tamamlanması suretiyle dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine," karar verilmiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2016 tarihli ve 368524 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 14.12.2016 tarih ve 476-1427 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 17.04.2017 tarih ve 648-893 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin hırsızlık suçu ile birlikte silahla tehdit suçunu mu yoksa bir bütün hâlinde nitelikli yağma suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, Yerel Mahkeme kararının "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin hırsızlık suçu ile birlikte silahla tehdit suçunu mu yoksa bir bütün hâlinde nitelikli yağma suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, Yerel Mahkeme kararının "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarihli ve 719-130, 19.03.2013 tarihli ve 1278-90, 26.06.2012 tarihli ve 816-254, 27.03.2012 tarihli ve 80-126 ile 05.10.2010 tarihli ve 172-185 sayılı kararları başta olmak üzere uyum ve kararlılık gösteren içtihatları uyarınca; Ceza Genel Kurulunun bozma kararı ile direnme hükmü tümüyle ortadan kalkmış olup, yerel mahkeme artık yeni ve değişik bir karar vermekte serbesttir. Bu şekilde verilen kararlar da yeni bir karar olup hukuken direnme niteliğinde olmadığından Ceza Genel Kurulunca incelenmesi mümkün değildir.

Öte yandan, Ceza Genel Kurulunun bozma kararına uyulduktan sonra verilen kararın yeniden ve doğrudan Ceza Genel Kurulunca incelenmesi, Yerel Mahkemenin direnmesi üzerine verilen Ceza Genel Kurulu kararlarına karşı direnilemeyeceğine ilişkin 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326. maddesine de aykırıdır. Doğrudan doğruya Ceza Genel Kurulunca inceleme yapılması, Yerel Mahkeme kararına direnme niteliği kazandıracak ve Ceza Genel Kurulu kararlarına karşı Yerel Mahkemelerin direnme yetkisi olmadığına dair temel ilke zedelenecektir. Bu nedenlerle hukuken yeni olan bu kararın Özel Dairece incelenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinde verilen 21.05.2014 tarihli ve 203-181 sayılı karar "yeni hüküm" niteliğinde olduğundan temyiz incelemesi için dosyanın Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 19.02.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.