muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1194, Karar No: 2012/2048, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/1194 E.  ,  2012/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.03.2011 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalılara ait 521 parsel sayılı taşınmazların sınırına dikilen ağaçların kendisine ait 522 parsel sayılı taşınmazına zarar vereceğini ileri sürerek ağaçların sökülmek suretiyle komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, “Davalı 521 sayılı parselin davacının sınırına ziraat bilirkişi raporunda belirtilen, olması gereken payı bırakmaksızın diktiği ağaçların kesilmek sureti ile müdahalelerinin men-i ne” karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir. Medeni Kanunun 683. maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının yasal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir. Anılan Kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “Komşu hakkı” bölümünde yer alan 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi

bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir.

Somut olayda, ziraat bilirkişi davalıya ait ağaçların gölgesinin ve saçaklarının ileride zarar vereceğini iddia etmiştir. Somut zarar henüz gerçekleşmeden, muhtemel zarar nedeniyle komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenemez. Olayda davalılar tarafından dikilen ağaçlar nedeniyle gerçekleşmiş bir somut zararın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yukarıda belirtilen hususlar gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 15.02.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12325, Karar No: 2024/12890, Tarih: 12.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/12325 E.  ,  2024/12890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2090 E., 2024/14 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 19. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/241 E., 2021/268 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıya ait çiçekçi dükkanında 01.04.2014 tarihinden 29.07.2019 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, 29.07.2019 tarihinde alacaklarını talep etmesi nedeni ile işten çıkartıldığını, işvereni tarafından 30.05.2017 ile 08.03.2018 tarihleri arasında sigortasının yapılmadığını öğrendiğini belirterek, toplam 283 günlük hizmetinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalının mirasçılarından ... ile ...'in mirasın reddine ilişkin dava açtıkları yönünde beyanda bulundukları görülmüştür.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum kayıtlarının getirtilmesini, iş yerinin Kanun kapsamına girip girmediğinin araştırılmasını, fiili çalışma olgusunun hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ispatlanmasını, bordro tanıklarının dinlenilmesini ve hak düşürücü sürenin dolup dolmadığının araştırılmasını talep ettiklerini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;

"Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulü ile kısmen reddine, davacı ...'ün davalı ... ... " ... " unvanlı iş yerinde 01.06.2017 - 31.12.2017 tarihleri arasında 210 gün, 01.01.2018 - 07.03.2018 tarihleri arasında 66 gün asgari ücret üzerinden sigortasız çalıştığının tespitine, diğer tarih taleplerinin Kurum kayıtlarında mevcut olması sebebiyle reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil SGK vekili, müvekkili Kurumun davalıdan bağımsız olarak kararı istinaf etme hakkının mevcut olduğunu, Kuruma başvuru şartının yerine getirilmediğini ve davacının talep ettiği tarihler arasındaki çalışmasını ispat edemediğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil SGK vekili, müvekkili Kurumun davalıdan bağımsız olarak kararı istinaf etme hakkının mevcut olduğunu, Kuruma başvuru şartının yerine getirilmediğini ve davacının talep ettiği tarihler arasındaki çalışmasını ispat edemediğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "...Dosyaya celp edilen belgelerin incelenmesinde, davacı tarafından dosyaya sigortalı hizmet döküm cetvelinin, iş yeri bildirgesinin ibraz edildiği, Midyat Askerlik Şubesi Başkanlığı tarafından ...'ün henüz askere alınmadığının bildirildiği, Zeytinburnu Kaymakamlığı İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından ... unvanlı iş yerinin 30 yıldır faaliyette ve açık olduğuna, ... Demirbağ ve ...'ın komşu iş yeri çalışanları olduğuna ilişkin 10.10.2019 tarihinde tutulan tutanağın gönderildiği, Zeytinburnu Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından ...'ün Potansiyel Vergi Mükellefi olduğunun, herhangi bir mükellefiyet kaydının bulunmadığının bildirildiği, Zeytinburnu Belediye Başkanlığı Ruhsat ve Denetim Müdürlüğü tarafından ... ...'in Veliefendi Mah. ... Cad. No.17/B adresinde çiçekçi olarak çalışacağına ilişkin ruhsat başvurusunda bulunduğunun, iş yerine 20.04.2012 tarih, 2012/RS-352 sayılı ruhsatın düzenlendiğinin, halen aynı adreste faal olduğunun bildirildiği ve Semiha Şakir Caddesinde faaliyet gösteren ruhsatlı iş yerlerine ait listenin gönderildiği tespit edilmiştir.

Dosyada beyanı alınan tanıklardan: komşu iş yeri tanığı ... , davacıyı tanıdığını, kendisinin davalı iş yerinin üst katındaki gelinlikçi dükkanında 4 yıldır ve halen çalıştığını, 3 yıldır sigortasının yapıldığını, işvereninin ... olduğunu, davacının davalının yanında çalıştığını, davacıyla iş yerlerinin altlı üstlü olması ve gelinlikçi olmaları sebebiyle davalıya iş verdiklerini, davacının ilk başlarda küçük bir çocuk olduğunu, yıllardan beri bu iş yerinde çalıştığını, davacının bu dava açılana kadar davalının yanında çalıştığını, her işi yaptığını, araba süslediğini, iş yerinde yetkili gibi de bulunduğunu, ücretinin 1700 TL, çalışmasının sürekli ve kesintisiz olduğunu, ifade etmiştir. (Tanığa ait SGK Hizmet Döküm Cetveli dosyaya celp edilmiş olup, dava konusu dönemde 18.02.2017 tarihinde 1273011 sicil numaralı Önder Turgut unvanlı işyerine girişinin 2019/11 ay itibariyle de çalışmasının bulunduğu tespit edilmiştir.)

Komşu iş yeri tanığı ..., davacıyı tanıdığını, kendisinin davalıya ait iş yerinin altındaki demir doğrama iş yerinde 2010 ile 2019 yılının 8. ayı arasında aralıksız çalışmışlığının olduğunu, işvereninin adının ... olduğunu, davalının çiçekçi olduğunu, kendisinin çalıştığı sürede davacının davalının yanında çalıştığını, zamanla davalının işlerinin büyüdüğünü, davacının kendisiyle aynı zamanda işten çıkarıldığını, davacının davalı yanındaki çalışmasının kesintisiz olduğunu, ücretini bilmediğini, beyan etmiştir. (Tanığa ait SGK Hizmet Döküm Cetveli dosyaya celp edilmiş olup, dava konusu dönemde 05.10.2010 tarihinde 1149794 sicil numaralı Halit Aksu unvanlı iş yerine girişinin, 24.07.2019 tarihinde çıkışının bulunduğu tespit edilmiştir.)

Bu durumda dosya münderacaatına göre; Yüksek Mahkemenin içtihatlarında belirtildiği şekilde ve arandığı nitelikte tanıkların davacının çalışmalarının kesintisiz olduğunu beyan etmeleri karşısında, davacının Kurum kayıtlarında çalışmalarının görünmediği 01.06.2017-07.03.2018 tarihleri arasında da davalı iş yerinde çalıştığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen nedenlerle fer'i müdahil SGK vekilinin istinaf isteminin reddine karar vermek gerekmiş, davacının istinaf kanun yoluna başvurmadığı ve Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına göre mirasçıların mirası reddetmiş olmasının hizmet tespiti davasını etkilemeyeceği de gözetilmek sureti ile istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Fer'i müdahil Kurum vekili, istinaf dilekçesinde öne sürdüğü gerekçelerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci; 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla fer'i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3918, Karar No: 2006/6703, Tarih: 17.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3918 E.  ,  2006/6703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı Hazine ile davacılardan ... mirasçılarından... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle: Davacı tarafın dayandığı tapu kaydının miktarının 91934, 296 nolu parselin yüzölçümünün ise 34150 metrekare olduğu dikkate alınarak 296 nolu parselin doğu sınırından başlamak üzere tapu miktarından geri kalan 57180 metrekarelik bölümün ve ondan sonra 100 dönüm miktarındaki bir yerin tescili gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra dava konusu parselin bilirkişi krokisinde (B) harfi ile işaretli 57184 metrekarelik ve (C) ile işaretli 100.000 metrekarelik kısımların ...ve arkadaşları adına, (D) harfi ile işaretli 196566 metrekarelik kısmın hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ile davacılardan ... mirasçılarından ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacı ... mirasçılarından ...'nin aynı tapu kaydına (K.evvel 1324 tarih 1 nolu) dayanmış olmasına, hükmüne uyulan bozma ilamında tapu kaydının kapsamının yüzölçümü ile geçerli olduğuna değinilmesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar

Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına, aşağıda dökümü yazılı 10.20YTL kalan onama harcın temyiz edenden davacıdan alınmasına 17.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21396, Karar No: 2017/3883, Tarih: 26.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21396 E.  ,  2017/3883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın yurt dışında bulunması nedeniyle yokluğunda verilen gerekçeli hükmün Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğinin geçersiz olduğu düşünülerek sanık müdafinin 19.12.2013 tarihli temyiz talebinin süresinde kabul edilerek yapılan incelemede,

1-Suça konu fiille ilgili olarak, Karaman 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/270 esas sayılı dosyasında devam eden dava sonucunun kesinleşmesi beklenilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50. maddedeki seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceği tartışılmadan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması

gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12897, Karar No: 2017/2890, Tarih: 07.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/12897 E.  ,  2017/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı TOKİ' nin, dava dışı müteahhit... Toplu Konut İş. Ltd. Şti.' ne inşa ettireceği “İstanbul Halkalı Toplu Konut Projesi”' den orkide 1 sitesi ... nolu daireyi 10.07.2006 tarihli sözleşme ile satın aldığını, 2008 yılının ağustos ayında teslim edildiğini, reklam, tanıtım ve broşürlerde yüksek inşaat kalitesi vaadinde bulunulduğunu ancak teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek, fazla hakları saklı kalarak 5.000 TL.nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini 20.679,00 TL olarak artırmıştır.

Davalı, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davanın kısmen kabulü ile açık ayıplar yönünden süresinde bir ayıp ihbarı olmadığından bu taleplerin reddine ve bilirkişi raporu ile belirlenen gizli ayıplar yönünden 11.061,00 TL'den 5.000,00 TL'ye dava tarihi olan 28/12/2012 bakiye 6.061,00 TL'ye de ıslah tarihi olan 08/05/2014 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faiziyle davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine, karar verilmiş hüküm taraflarça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir. Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp; yasa yada sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği yada olmaması gereken vasıfların olmasıdır.Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Maddeye göre, tüketici kendisine sağlanan mal ve hizmetle ilgili ayıplı olup olmama konusunda gerekli muayeneyi (denetimi) yapacak ve bu muayene sonucu, mal yada hizmetle ilgili saptadığı ayıpları, mal veya hizmetin sağlanmasından itibaren ihbar süreleri içinde, kendisine mal yada hizmet sağlayan sözleşmenin tarafına bildirecektir; bu bildirim (ayıp ihbarı) ödevi ihmal edildiğinde, tüketici, ayıba dayalı yasal haklarını kaybedecektir. 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. ( 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198/2’de) maddesinde ifade edildiği gibi, ayıp ihbarının yapılmaması, tüketicinin ifa konusu mal ya da hizmeti, bulunduğu hal üzere kabul ettiği sonucunu doğuracak ve bu yönde gerçekleşen varsayımın aksi, hiçbir suretle kanıtlanamayacaktır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddeye göre, (818 sayılı BK'nun 198.maddesi), alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının 10.07.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 21.08.2008 tarihinde teslim edildiği ve 28.12.2012 tarihinde de eldeki bu davanın açıldığı dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.