muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9545, Karar No: 2010/717, Tarih: 25.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9545 E.  ,  2010/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/04/2008 tarih ve 2004/123-2008/189 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı Bakanlığa bağlı Okul Müdürlüğü arasında okul personeli maaşlarının 4 yıl süre ile müvekkili banka aracılığı ile ödenmesi konusunda 01.02.2001 tarihinde protokol ve protokolün ayrılmaz parçası olan aynı tarihli taahhütname imzalandığını, protokol hükümleri gereğince protokol süresinin davalı tarafından ihlali halinde bankanın bağış olarak vermiş olduğu nakit karşılığını işlemiş faiziyle birlikte geri almaya yetkili olduğunun hüküm altına alındığını, davalı tarafın sözleşmeye aykırı davranarak, feshi ihbar sürelerine riayet etmeden ve herhangi bir gerekçe göstermeden protokolü tek taraflı olarak feshettiğini ileri sürerek, 2.268.000.000.-TL cezai şart bedelinin, protokolün ayrılmaz parçası niteliğinde olan taahhütname gereğince nakit olarak davalıya verilen 1.2000.000.000-TL olmak üzere toplam 3.468.000.000.-TL’nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hiçbir devlet memurunun Devlet’i borç altına sokacak sözleşme yapma yetkisine sahip olmadığını, okul müdürü ile davacı banka arasında imzalanan protokolün müvekkili Bakanlığı bağlamayacağını, okul müdürünün imzaladığı sözleşmeden dolayı müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, doğumu ve mevcudiyeti, asıl borcun doğumu ve geçerliliğine bağlı olan cezai şartın ve bağış olarak verilen meblağın geri alınamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, okul müdürlüğünün Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı faaliyet gösteren bir kurum olup, tüzel kişiliği bulunmadığı, okul müdürünün Bakanlığı borç altına sokacak sözleşme imzalama yetkisinin olmadığı, kaldı ki sözleşmenin haksız feshedildiğinin davacı tarafça kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin cezai şart bedelinin tahsili istemine yönelik olan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin cezai şart bedelinin tahsili istemine yönelik olan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalı bakanlığa bağlı okulun personel maaş ve ücretlerinin davacı banka aracılığı ile ödenmesine ilişkin yapılan protokol ve taahhütname uyarınca cezai şart ve yapılan bağışın iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece, bağış olarak verilen iddia edilen meblağında iadesi istemi de yazılı gerekçelerle reddedilmiştir.

Oysa, bağış olarak verildiği iddia edilen para, eğer adı geçen okula ödenmiş ise envanter kayıtlarına girip girmediğinin tereddütsüz belirlenmesi, bu paranın okul kayıtlarına intikal etmiş bulunması halinde, davacı bankanın bu bedeli talep etmekte haklı olduğunun ilke olarak kabulü, aksi halde para okul müdürüne veya okul koruma derneği gibi farklı bir tüzel kişiliğe ödenmiş olması halinde, ödenen kişi veya tüzel kişiliğin bundan sorumlu olacağının kabulü gerekirken, mahkemece, ilgili okul müdürünün, bağış olarak ödenecek paranın okulun dernek işlemlerinin mahkeme aşamasında olması nedeni ile ileride makbuz vermek taahhüdüyle okul hesabına nakden yatırılmasına ilişkin tarihsiz yazısı, bağış tutarının ilgili kurumun 22000006 nolu hesabına yatırıldığına ilişkin davacı Banka yazısı, 18.1.2001 tarihli muhasebe fişi makbuzu ve ilgili banka kayıtları belirtilen açıklamalar doğrultusunda yeterince ve denetime elverişli bir şekilde değerlendirmeden bu kalem istem yönündende yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10021, Karar No: 2023/1622, Tarih: 22.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10021 E.  ,  2023/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kulp Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri ile davalı Abdülmenaf İnci tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili ve davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili ve davalı tarafça temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 234 ada 42 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamışlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare lehine terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının tespitinde değerlendirilen unsurların mükerrer olarak objektif değer artış oranının tayininde de dikkate alındığını, taşınmazın objektif değer artışı uygulanmasını gerektiren bir özelliğinin bulunmadığını, karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı hâlde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğunu ve müvekkili idarenin harçlardan muaf olduğunu, taşınmazın kamulaştırma bedelinin yüksek hesap edildiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı taraf istinaf dilekçelerinde özetle; İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün verileri yerine İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün verilerinin baz alınmasının kurum lehine düzenlenmiş olması nedeniyle hatalı olduğunu, İl Tarım ve Orman Müdürlüğü verilerinin dava dosyasına giren ilk verilerle çelişki taşıdığını, köydeki arazilerinin azlığı sebebiyle objektif değer artışının uygulanmamış olması nedeniyle mahkeme kararının kaldırılmasını ve yerleşik Yargıtay İçtihatları kapsamında 2017 tarihli İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri dikkate alınarak taşınmaza sulu bağ niteliğe göre hesaplama yapılmasını, cevizin ve diğer ürünlerin ilçe tarım verileri dikkate alınarak değerlerinin tespitini istemişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza dava tarihinde geçerli olan resmî veri listesi esas alınarak, yöre koşullarına uygun münavebe ürünleri seçilmek, sulu arazi için % 4 oranında kapitalizasyon faiz oranı uygulanmak suretiyle net gelir yöntemine göre değer biçildiği gerekçesiyle davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili bir kısım davalı vekili ve diğer davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının tespitinde değerlendirilen unsurların mükerrer olarak objektif değer artış oranının tayininde de dikkate alındığını, taşınmazın objektif değer artışı uygulanmasını gerektiren bir özelliğinin bulunmadığını, karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı hâlde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğunu ve müvekkili idarenin harçlardan muaf olduğunu, taşınmazın kamulaştırma bedelinin yüksek hesap edildiğini ileri sürmüştür.

2. Bir kısım davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlamıştır.

3. Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesinin yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ilişkin kararının tarafına tebliğ edilmeksizin yargılamaya devam olunduğunu, kamulaştırma bedelinin tespiti yapılırken tütün ve ipek böceği yetiştiriciliğinin yapıldığının dikkate alınması ve objektif değer artışı uygulanması gerektiğini ileri sürmüştür.

4. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesinin yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ilişkin kararının taraflarına tebliğ olmadığını, kamulaştırma bedelinin karar tarihine göre belirlenmesi gerektiğini, taşınmaza objektif değer artışı verilmesi gerektiğini, alınan raporların hüküm kurmaya elverişli olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Arazi niteliğindeki Diyarbakır ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 234 ada 42 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

2. Dava konusu taşınmazın sulama kaynağı ve yeterliliği hükme esas alınan bilirkişi raporunda açıklanmıştır.

3. Münavebeye alınan ürünlerin değerlendirme yılına ait resmî verilerinde sulu arazi koşullarına ait verim değerlerinin bulunduğu ve aynı münavebe planının aynı yöreden gelen Dairemiz denetiminden geçen dosyalarda da uygulandığı tespit edilmiştir.

4. Dava konusu taşınmazların hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

5. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalıların tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6. Davacı idare vekilince 06.10.2017 tarihli banka dekontu ile 95.392,51 TL depo edilmiş olmasına rağmen fazla depo edilen bedelin miktarının hükümde hatalı gösterilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalıların tüm, davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı tarafın temyiz itirazının kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davacı kurum tarafından depo edilen 95.392,51 TL bedelden, kamulaştırma bedeli olan 75.213,65 TL’nin mahsubu ile fazla yatırılan 20.178,86 TL bedelin, davalılar tarafından bankadan çekilmişse varsa ödenen nemaları ile birlikte davalılardan hisseleri oranında alınarak davacı idareye verilmesine, bedel alınmamışsa fazla yatan bedelin işlemiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine,) ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33605, Karar No: 2013/9028, Tarih: 12.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/33605 E.  ,  2013/9028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı banka vekili tarafından  genel kredi ve teminat sözleşmesine dayalı olarak başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız icra takibinde, borçlunun itirazı üzerine alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, takibe dayanak ilişkinin, kredi kartı sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi'nin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verildiği görülmektedir.

İİK. 68. maddesinde; "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içerisinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde yeniden ilamsız takip yapılamaz.

Borçlu itirazını varit gösterecek hiçbir belge ibraz edemezse icra mahkemesi itirazın kaldırılmasına karar verir.

İtiraz birinci fıkrada gösterilen senet veya makbuz yahut belgeye müstenit ise itirazın kaldırılması talebi reddolunur .. " hükmü yer almaktadır.

Buna göre alacaklının dayandığı belgenin İİK. nun 68/1. maddesinde sayılan nitelikte olmaması ve alacağın tahsilinin yargılamayı gerektirmesi halinde icra mahkemesince alacaklının itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekip görevsizlik kararı verilemez. Bir diğer anlatımla icra mahkemesince anılan madde (İİK.nun 68. maddesi) koşullarında inceleme yapılarak itirazın kaldırılması istemi yerinde görülür ise kabulüne, yerinde görülmemesi halinde ise, reddine karar verilmelidir. İİK. nun 68.maddesine dayalı olarak yapılan itirazın kaldırılması istemini inceleme görevi icra mahkemesine aittir.

Somut olayda takibin dayanağı Genel Kredi ve Teminat Sözleşmesi olup  4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanuna göre daha genel bir yasa olan İİK'nun ilgili maddeleri (İİK 68/b, İİK 150/ı), bu özel yasanın (4077 Sayılı Yasanın) kapsamında kalmayan krediler için uygulanabilir.

O halde mahkemece, alacaklının itirazın kaldırılması talebinin İİK. nun 68.maddesi uyarınca değerlendirilerek sonucuna göre istemin kabulüne ya da reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi isabetsizdir.

O halde mahkemece, alacaklının itirazın kaldırılması talebinin İİK. nun 68.maddesi uyarınca değerlendirilerek sonucuna göre istemin kabulüne ya da reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14727, Karar No: 2020/3291, Tarih: 10.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/14727 E.  ,  2020/3291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İnegöl İcra Hukuk Mahkemesinin 08.02.2018 tarihli ve 2015/462 Esas, 2018/99 Karar sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı üçüncü kişi vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, 05.11.2013 tarihinde yapılan hacizde borçlu ...’nün eşinin hazır olduğunu, dava dışı ... Mefruşat Şirketi lehine istihkak iddiasında bulunduğunu, istihkak iddiası hakkında İnegöl İcra Hukuk Mahkemesinin 18.11.2013 tarihli ve 2013/417-431 Esas, Karar sayılı kararı ile takibin devamına karar verildiğini, bu karar üzerine haciz ve muhafaza için gidildiğinde bu kez davalı üçüncü kişi şirketin istihkak iddiasında bulunduğunu, borçlu ile üçüncü kişinin muvazaalı işlemler ile takibin devamı kararını etkisiz kılmaya çalıştığını, haczin borçlunun faaliyet adresinde tatbik edildiğini, ayrıca borçlu ile üçüncü kişi şirketin faaliyet alanlarının aynı olduğunu, bu durumun taraflar arasındaki muvazaayı ortaya koyduğunu, sunulan vergi levhası ile faturaların borcun doğumundan sonraki tarihli olduğunu, bu belgelerin istihkak iddiasını ispatlar nitelikte olmadığını belirterek, davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, sözü edilen haczin yaklaşık üç yıl önce yapıldığını o tarihte bulunan şirketin, istihkak iddiasının, bunun reddine ilişkin kararın, müvekkili şirket ile uzaktan yakından bir ilgisi olmadığını, haciz gerçekleştirilen adresin müvekkili şirkete ait olduğunu, haciz adresinin müvekkili şirket tarafından 20.05.2014 tarihinde boş olarak mal sahibinden kiralanarak, ticari faaliyete başlandığını, üçüncü kişi şirketin, ... Şirketler Grubunun 2000 yılında ... A.Ş ve 2005 yılında... Organize Sağlık Hizmetleri A.Ş olacak şekilde kurulduğunu, bu şirketlerin sahiplerinin ortopedi uzmanı, diğerinin ise radyoloji teknisyeni olduğunu, bu kişilerin muvazaalı işlemler ile ilişkilendirilmeye çalışılmasının haksız olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı borçlu şirket yetkilisi, üçüncü kişi şirketin sahibi olduğunu, şirketi kendisinin kurup kendisinin yönettiğini, ancak uygulanan haciz işlemlerinden sonra üçüncü kişi şirket sahipleri ile arasının açıldığını, kendisini devre dışı bıraktıklarını belirterek davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalı borçlu şirket yetkilisi, üçüncü kişi şirketin sahibi olduğunu, şirketi kendisinin kurup kendisinin yönettiğini, ancak uygulanan haciz işlemlerinden sonra üçüncü kişi şirket sahipleri ile arasının açıldığını, kendisini devre dışı bıraktıklarını belirterek davanın kabulünü talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, ticaret sicil kayıtlarına göre üçüncü kişi şirketin 04.06.2014 tarihinde kurulduğu, tescil adresinin haciz adresi olduğu, aynı zamanda borçlu şirketin tescil adresinin 2012 tarihine kadar bu adres olduğu ve ortakları arasında borçlu ...’nün de bulunduğu, üçüncü kişi şirketin kullandığı telefon hatlarını devreden kişilerin de borçlu şirkette ortak olduğu, borçlu şirketin 2012 yılında adresini haciz adresinden taşımasına rağmen 2013 yılında tatbik edilen hacizde borçlu şirketin bulunduğu, bu hali ile haciz mahallinin borçlu şirket ile irtibatlı olduğu, mahcuzlara yönelik sunulan faturaların zayıf delil niteliği taşıdığı, borçlu şirketin haciz yapılan iş yeri vasıtası ile faaliyetlerine devam ettiği gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, İlk Derece Mahkemesince vakıa tespitlerinin tam ve doğru olarak yapıldığı, maddi hukuk normlarının doğru olarak uygulandığı gerekçeleri ile istinaf isteminin esastan reddine karar vermiş, karar davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nin 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Dava konusu haciz, her ne kadar dayanak bono adresinde yapılmış ise de haciz adresi üçüncü kişi şirketin sicile kayıtlı adresi olup, haciz borçlunun yokluğunda tatbik edilmiş, ayrıca haciz mahallinde borçluya ait evrak bulunmamıştır. Ticaret sicil kayıtlarına göre borçlu şirket haciz adresinden 08.02.2012 tarihli karar ile taşınmış olup, bu doğrultuda 31.12.2011 ve 30.01.2012 tarihinde tanzim edilen dayanak belgelerin, 22.06.2015 tarihinde tatbik edilen hacizde İİK’nin 97/a maddesinde düzenlenen mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısı ile alacaklı lehine olduğunun kabulü için yeterli kabul edilemez. Kaldı ki, üçüncü kişi şirket ile borçlu şirket arasında organik bağ bulunmadığı gibi, üçüncü kişi şirketin kurucu ortağı olan ve 23.06.2014 tarihinde hisselerini devrederek ortaklık yapısından ayrılan ...’ın, borçlu ...’nün eşi ile birlikte dava dışı ... Mefruşat Şirketinin kuruluşunda küçük hisse sahibi olarak yer alması da ( 300 adet payın 30 adet payına sahip) taraflar arasında organik bağ kurulmasını gerektirir nitelikte değildir. Bunun yanında dosya arasında bulunan 18.09.2017 havale tarihli bilirkişi raporunda üçüncü kişi şirketin ticari defterlerinin usulüne uygun tutulduğu, üçüncü kişi şirket tarafından sunulan faturaların defterlerinde kayıtlı olduğu hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabul kararı verilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 21/06/2018 tarihli ve 2018/1119 Esas, 2018/1267 Karar sayılı istinaf isteminin esastan reddine dair kararın KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK'nin 373/1. maddesi gereği kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine, dosyanın ise İlk Derece İnegöl İcra Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.