muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12724, Karar No: 2019/20767, Tarih: 25.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12724 E.  ,  2019/20767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, tır şoförü olarak çalışan davalı işçinin tek taraflı olarak kazaya sebebiyet vermesi sebebi ile uğradığı zararın tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; açılan davanın davacının vermiş olduğu zararın tahsiline ilişkin olduğu anlaşılmış, bu konuda tüm deliller toplanmış, kayıt ve belgeler celp edilmiş, tanıklar dinlenilmiş, banka kayıtları, ödeme belgeleri değerlendirilmiş, teknik bilirkişiden rapor alınmış, bu kapsamda yapılan incelemede; davalının davacıya ait şirkette şoför olarak çalıştığı, davacı şirkete ait araç ile taşıma yaptığı sırada meydana gelen kaza neticesinde yük sahibi şirkete vermiş olduğu zarar nedeni ile bu zararın tahsiline ilişkin olduğu anlaşılmış, bu konuda tüm kayıt ve belgeler toplanmış, öncelikle meydana gelen olayda davalının kusurlu olup olmadığı konusunda önce Adli Tıp Kurumundan daha sonra ise yine konusunda uzman Trafikçi bilirkişiden rapor alınmış, yapılan incelemede; meydana gelen kazanın gelişine ilişkin olarak, davalının kusuruna kanaat getirecek herhangi bir delil elde edilememesi nedeni ile davalının kusuruna ilişkin rapor düzenlenemediği, yasal uygulamaya göre iddiada bulunan kişinin bu iddiasını doğrulayacak şekilde belgeleri dosyaya sunması gerektiği, kaza ile ilgili olarak olay yerinde resmi bir tutanak tutulmadığı, dinlenen tanık anlatımlarından da meydana gelen kazada davalının kusurunun varlığı tespit edilemediği, meydana gelen zararda davalının kusurunun ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işveren tır şoförü olarak çalışan işçinin kazaya sebebiyet vermesi sebebi ile uğradığı zararın tazminini talep etmiş, mahkemece davalının kusurunun belirlenemediği gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir.

Dava konusu olayda; davalı işçinin dava dışı firma adına bira taşıma işi yaptığı aracı seyir halindeyken kasadan 2000 koli civarında biranın yere saçıldığı, bir kısmının hasarlandığı bir kısmının da yağmalandığı anlaşılmaktadır. Davacı işveren davalının süratli şekilde seyretmesi sebebi ile hasarın meydana geldiğini ileri sürmüş, davalı işçi ise virajda başka bir aracın aniden önüne çıkması üzerine olayın oluştuğunu savunmuştur. Kaza olayına dair tutanak tutulmamış ve konu ile ilgili emniyet birimleri tarafından her hangi bir tespit yapılmamıştır.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu ile Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi' tarafından hazırlanan raporlarda trafik kaza raporu veya benzeri hiçbir ilgi ve belge bulunmadığından kusur oranlarına dair bir tespitin yapılamadığı bildirilmiştir.

Kazanın davalı işçinin tek taraflı eylemi sonucunda gerçekleştiği olaya dair kaza tespit tutanağı düzenlenmediği anlaşılmakta olup mevcut duruma göre davalı işçinin kusurlu olduğu kabul edilmelidir.

TBK'nın 50. maddesine göre zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altında olduğu belirtilmiş, uğranılan zarar miktarının tam olarak ispat edilememesi halinde hakimin zarar miktarını hakkaniyete uygun olarak belirleyeceği açıklanmıştır.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelere göre kaza sebebiyle işveren tarafından ürünlerinin nakliye edildiği firmaya zarar karşılığı olarak 29.129,00 TL ödenmiş olup, zarar miktarı işveren tarafından kanıtlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; davalı işçinin seyir halindeyken viraja hızlı girmesi sonucu tek taraflı kusuru ile kazanın meydana geldiği anlaşılmaktadır. Davalı işçi virajda başka bir aracın aninden önüne çıkması sebebiyle olayın gerçekleştiğini ileri sürmüş olsa da, bu yönde dosya içinde herhangi bir delil bulunmamaktadır. Kaldı ki, davalının virajda başka bir araç çıkabileceğini de öngörmesi ve buna göre hızını ayarlamak suretiyle araç kullanması gerektiği de açıktır. Olay yerinde kaza tutanağı düzenlenmemesi sebebiyle başka kişilerin de kusurlu olduğu noktasında herhangi bir tespit yapılamamıştır. Bu durumun sorumlusu da ilgili mercilere başvurmayan davacıdır. Davacı tanıkları ise olay sonrasında davalı işçinin işverene ait tır ile evine giderek uyuduğunu belirtmişlerdir. Yine tanık anlatımlarında olay yerinin terk edilmiş olması sebebiyle yola saçılan bira kolilerinin bir kısmının vatandaşlar tarafından alındığı açıklanmıştır. Davalının kusurunun tespiti yönünden trafik kaza tutanağı düzenlenmemesi davalı işçinin kusurunu ortadan kaldırmamaktadır.

Dosyadaki delil durumu dikkate alınarak tek taraflı davalı eylemi üzerine gerçekleşen olayda davalının kusurlu olduğu dikkate alınmalı ve TBK'nın 51. maddesine göre tazminatın kapsamı kusurun ağırlığı da dikkate alınarak belirlenmeli, TBK'nın 52. maddesi uyarınca zarar görenin zararın doğmasında ya da artmasında etkili olup olmadığı değerlendirilmek suretiyle zararın tazmini ile ilgili bir karar verilmelidir.

Davalının tek taraflı karıştığı bir kaza ve buna bağlı bir zararın varlığı kanıtlandığı halde, teknik yönden kusur durumunun bilirkişi raporlarında belirlenemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bu yönden kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/454, Karar No: 2020/1472, Tarih: 19.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/454 E.  ,  2020/1472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, Torbalı Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açtığı dava ile; davaya konu taşınmazda kiracı iken davalıların taşınmazda yıkıma başladığını, bu sırada yağan yağmurlar sonucu kiralananı su bastığını belirterek, uğradığı zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Mahkemenin; davanın reddine ilişkin kararının, Dairemizin 05.10.2017 tarih ve 2017/2173 esas, 2017/13342 karar sayılı ilamı ile uyuşmazlığın kira sözleşmesinden kaynaklandığı ve uyuşmazlığın çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Görevsizlik kararın kesinleşmesi üzerine, davanın yargılaması görevli Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından yürütülmüş ve 08/10/2019 tarihli ve 2018/761 Esas, 2019/848 Karar sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiştir.

İş bu kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dava dosyası temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 373/4 maddesi; "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü, Geçici 3/2 maddesi; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır.

Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta; Torbalı Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı hakkında bozma kararı verilmiştir. Bu aşamadan sonra, görevli Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp, karar verilmiştir.

Aleyhine kanun yoluna gidilen karar, Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın bir denetimi söz konusu değildir.

Somut uyuşmazlıkta; Torbalı Asliye Hukuk Mahkemesinin kararı hakkında bozma kararı verilmiştir. Bu aşamadan sonra, görevli Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp, karar verilmiştir.

Aleyhine kanun yoluna gidilen karar, Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın bir denetimi söz konusu değildir.

Bu itibarla, 08/10/2019 tarihinde verilen ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi "İstinaf" olup, görevli mercinin Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine İADESİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/882, Karar No: 2019/3750, Tarih: 21.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/882 E.  ,  2019/3750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü suça sürüklenen çocuğun havanın soğuk olması sebebiyle müştekinin iş yerinde bulunduğu esnada saat 05.00 sıralarında iş yerine geldiği, tanık.... ve müşteki .... nin iş yerinden kapıyı kilitleyerek birlikte çıktıkları, müştekiden habersiz iş yerinde kalan suça sürüklenen çocuğun çekmecede gördüğü anahtar ile çelik kasanın kapısını açarak içinde bulunan müştekiye ait parayı aldığı, tanık .... geri geldiğinde, suça sürüklenen çocuğun iş yerinden ayrılmış olduğu, tanık ve müştekinin beyanlarında, saat 07.00’a kadar suça sürüklenen çocuğun .... i aradıklarını belirttikleri, suça sürüklenen çocuğun ise Cumhuriyet Savcılığı'nda verdiği samimi ikrarlarına ilişkin ifadede parayı alıp ayrıldığında saatin 07.00 sıraları olduğunu ifade ettiği, suç tarihinde UYAP sisteminden elde edilen verilere göre güneş doğuş saatinin 06.44 olduğu, gece sayılan zaman diliminin 05.44 itibarıyla sona erdiği dikkate alındığında; eylemin saatinin tam olarak tespiti ile sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eylemin gece gerçekleştiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar erinde tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-TCK'nun 61/5. maddesine aykırı olarak TCK'nun 168. maddesinin aynı Yasa'nın 31/3. maddesinden önce uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20299, Karar No: 2014/10417, Tarih: 26.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20299 E.  ,  2014/10417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Suça sürüklenen çocuğun arkadaşları ile birlikte Cumhuriyet İlköğretim Okulu’nun camını kırarak içeri girip içeride bulunan 239 TL değerindeki çeşitli eşyaları ve 15 TL nakit parayı alarak kaçtıkları olayda;

A- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı olan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının

gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5395 sayılı Kanunun 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için "suça sürüklenen çocuk" ifadesinin kullanılması gerekirken "sanık" ifadesinin kullanılması,

1) 5395 sayılı Kanunun 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için "suça sürüklenen çocuk" ifadesinin kullanılması gerekirken "sanık" ifadesinin kullanılması,

2) Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği yönünde uzman doktor raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/05/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20347, Karar No: 2015/16689, Tarih: 27.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20347 E.  ,  2015/16689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYLANPINAR ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2013/11-2014/112

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili olan davacının, davalı kurumun tarımsal sulama abonesi olduğunu, 06/07/2011 tarihinde sayacın davalı kurum tarafından yanlış okunması sebebiyle itirazda bulunulduğunu ve itiraz sonuçlanmadan tesis içerisine giren bir yılan sebebiyle pano ve sayaçların tamamen yandığını ve bu durumun kuruma bildirildiğini, ancak kurum tarafından kaçak elektrik kullanıldığı gerekçesiyle 67.607,30-TL'lik fatura tahakkuk ettirildiğini beyan ederek, bu borç nedeni ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tahakkuk ettirilen bedelin Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğine uygun olduğunu ve hata olmadığını beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen bu hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda; taraflar arasında tarımsal sulama abonelik sözleşmesi imzalanmış olup, dava konusu faturalar, kaçak elektrik kullanımından kaynaklanmaktadır.

Bu bağlamda; davacı tüketici olmadığı gibi, taraflar arasındaki sözleşmenin de Tüketici Yasası kapsamında kalmadığı anlaşıldığından, davanın tüketici mahkemesinde görülmesi doğru olmayıp, genel mahkeme görevlidir.

Somut olayda; taraflar arasında tarımsal sulama abonelik sözleşmesi imzalanmış olup, dava konusu faturalar, kaçak elektrik kullanımından kaynaklanmaktadır.

Bu bağlamda; davacı tüketici olmadığı gibi, taraflar arasındaki sözleşmenin de Tüketici Yasası kapsamında kalmadığı anlaşıldığından, davanın tüketici mahkemesinde görülmesi doğru olmayıp, genel mahkeme görevlidir.

Hal böyle olunca; mahkemece, genel mahkeme sıfatıyla ve genel hükümlere göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14796, Karar No: 2017/7690, Tarih: 22.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/14796 E.  ,  2017/7690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki istirdat davasına dair.... 1.Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesinden verilen 12/06/2015 günlü ve 2015/125 E.- 2015/236 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 24/05/2016 günlü ve 2015/14105 E. - 2016/8032 sayılı ilama karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, davanın kabülüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 24.05.2016 günlü ve 2015-14105 E. 2016-8032 K. sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda