muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2673, Karar No: 2018/18521, Tarih: 12.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/2673 E.  ,  2018/18521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, maliki olduğu dava konusu taşınmazda bulunan binada davalı kardeşlerinin bir süre oturmalarına muvafakat etmiş ise de noter ihtarnamesi göndererek taşınmazı boşaltmalarını istediğini belirterek, ecrimisil talebinde bulunmuştur.

Davalı ... cevabında, dava konusu taşınmaz üzerindeki binanın beş kardeş adına yapıldığını, her birinin davacıya 30.000 İsveç Frangı vermek suretiyle 1986 yılında yaptırdıklarını, her nasılsa davacının kendi üzerine tescil ettirdiğini, hatta taşınmazın eksik bırakılması nedeniyle kendi imkanlarıyla dairesini tamamlayarak oturduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar vekili tarafından, davalıların mülkiyet hakkına dayalı olarak oturdukları, bilirkişi raporunun yetersiz olduğu, emsallerin dikkate alınmadığı gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

Gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nun 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı) 25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Hemen belirtilmelidir ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Hemen belirtilmelidir ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olarak açıklanması gereklidir.

Arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Hâl böyle olunca, mahallinde fen bilirkişisi ve gayrimenkul değerleme uzmanı ile tekrar keşif yapılarak denetime elverişli rapor alınması, ecrimisilin yukardaki ilkeler uyarınca belirlenmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, fen bilirkişi raporuna dayanılarak ve noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12607, Karar No: 2011/15782, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/12607 E.  ,  2011/15782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... İdaresi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 117 ada 19 parsel sayılı 9210,85 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve taşınmazın kültür arazisi olarak orman dışına çıkarılması nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı, dava konusu taşınmazın tamamının orman arazisi olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin serbest kadastro teknisyeni ve orman yüksek mühendisi tarafından hazırlanan raporda (A) harfi ile gösterilen 2759,57 m2 yeşil alana ait olan kısmının orman olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen 6451,28 m2'lik kısmının tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı, 21/03/2011 havale tarihli dilekçesinde ve ekinde karara konu teknik bilirkişi raporundaki koordinat değerlerinin ve bu sebeple ilamın infaza elverişli olmadığından bahisle dosyanın yeniden incelenerek infaza engel hükmün tavzihine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece kadastro bilirkişisinden ek rapor alınarak, karara konu bilirkişi raporundaki koordinat değerlerinin, ITRF koordinat sistemindeki değerleri belirlenmiş ve 30/06/2011 tarihinde hükmün infazı sırasında da hükme dayanak krokili raporun ITRF koordinat sisteminde yeniden tanımlanmasının mümkün olması veya ... bilirkişisince tanzim edilen ek rapor ile hesaplanan ITRF koordinatlarına göre hükmün infazına olanak bulunması gerekçeleriyle tavzih talebi reddedilmiş, buna dair hüküm taraflara tebliğ edilmiş ve davacı ... İdaresi tavzih talebinin reddine ilişkin kararı temyiz etmiştir.

Dava, tavzih istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve hükme dayanak alınan bilirkişi krokisi ile rapordaki verilerin ITRF koordinatlarına dönüştürülmesi suretiyle infazı olanaklı olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9585, Karar No: 2025/3159, Tarih: 21.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/9585 E.  ,  2025/3159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/70 E., 2015/362 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılan mağdureyi okula götürme bahanesi ile aracına alarak kısa bir süre seyrine devam edip aracı duraklattıktan sonra katılan mağdurenin eteğini kaldırarak bacaklarını okşadığının kabulü ile atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

İddianame ekli duruşma gününü bildirir davetiye ile sanığın yokluğunda verilen görevsizlik kararının, sanığın bildirdiği adrese tebliğe çıkarılmasına karşın adresteki binanın yıkılması sebebiyle iade olunması karşısında yakalama emrinin infazı ile 27.09.2015 tarihli duruşmada ilk defa sanığın sorgusu sırasında okunan iddianame ve iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile sorgu arasında en az bir hafta süre bulunması gerektiği yönündeki 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 176/4. maddesine aykırı davranıldığı gibi duruşmaya ara verilmesini isteme hakkı olduğunun da hatırlatılmaması suretiyle aynı Kanun'un 190/2. maddesine aykırı davranılması neticesinde savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5866, Karar No: 2017/2527, Tarih: 05.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/5866 E.  ,  2017/2527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenen 15 ay hapis cezası için 51/3. fıkra gereği 1 yıl 6 ay denetim süresi belirlenmiş olup, denetim süresi mahkum olunan ceza süresinden uzun olduğu cihetle, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Sahte fatura kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda kullanılan sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın kullanma tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2004-2005 takvim yıllarında sahte faturaları KDV indiriminde kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde zincirleme suç hükümleri de uygulanmadan tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2-2004 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunda suç tarihinin en aleyhe kabul ile 21.01.2005 olacağı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine bulunan 765 sayılı TCK.nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşaşımı sürelerinin gerçekleştiğinin gözetilmemesi isabetsizliği, yasaya aykırı,

3-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12266, Karar No: 2023/1623, Tarih: 23.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/12266 E.  ,  2023/1623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/678 E., 2022/292 K.

SUÇLAR : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2022 tarihli ve 2021/678 Esas, 2022/292 Karar sayılı kararının katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Hükmü temyiz etmeyen sanığın gıyabında verilen kararın, dosya kapsamına göre bildirdiği en son adresinde, muhatap yerine aynı konutta sürekli ikamet eden ... ve ehil Hazal ... imzasına tebliğ edildiği belirtilmesine rağmen yapılan tebligatta tebligatı alan şahsın sanıkla yakınlık derecesi ile muhatabın tevziat saatinde nerede olduğu hususlarının açıkça belirtilmediği anlaşılmakla, tebligat tarihi olan 17.05.2022 tarihinde sanığın nerde bulunduğu ve sanık ile tebligatı alan şahsın aynı konutta ikamet edip etmediğinin kolluk marifetiyle araştırıldıktan sonra tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması halinde, sanığa gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2775, Karar No: 2008/5566, Tarih: 05.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/2775 E.  ,  2008/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/10/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 3223 ada 1 nolu parselin maliki olduğunu, anılan taşınmazda imar planı değişikliği yapıldığını ve 12603 ada 1 ve 2 nolu parsellerin oluştuğunu, ancak imar planı tadilatının dayanağı olan belediye meclis kararının kesinleşen mahkeme kararıyla iptal edilerek tescilin hukuki dayanağının kalmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile eski hale iadesi isteminde bulunmuştur.

Davalı belediye, davaya konu yerde yeni imar uygulaması yapıldığını ve yürürlükte olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, yolsuz tescil nedenine dayalı tapu iptal ve taşınmazın eski mülkiyet ve geometrik durumunun ihyası isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 3223 nolu 1 sayılı davacının maliki olduğu taşınmazı kapsayan alanda yapılan 1/1000 ölçekli imar planı değişikliği ile ilgili olarak yeni imar parsellerinin oluştuğu ve 12603 ada 1 ve 2 nolu yeni imar parsellerinin meydana geldiği buna göre kayda yansıyarak sicil kayıtlarının tesis edildiği, ancak Antalya 2. İdare Mahkemesinin 18.1.2001 tarih, 1999/1240 E - 2001/58 sayılı kararı ile yapılan idari tasarrufun iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır. Son oluşan imar parsellerinin dayanağı olan idari işlem idari yargı yerinde iptal edildiğine göre sicilin illetten mücerret hale geldiği ve (dayanaksız kaldığı) böylece çap kayıtlarının yolsuz tescil niteliğine dönüştüğü görülmektedir.

O halde, yolsuz tescil durumuna gelen imar sicil kayıtlarının iptali ile taşınmazların eski mülkiyet ve geometrik durumunun ihyasına karar verilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Esasen, bu hususlar mahkemeninde kabulünde olup, bu durum gözetilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne varki, yargılama aşamasında yeni bir imar uygulaması yapılarak taşınmazlarla ilgili yeni mülkiyet ve geometrik durumların oluştuğu ve kütüğe intikal ettirilmek suruteyle haklarında sicil kayıtlarının da tesis edildiği ve geçerliliğini koruduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Öyle ise, son uygulama sonucu oluşan sicillerin dayanağını oluşturan idari işlemin iptal edilip kayıt yolsuz tescil durumuna düşürülmedikçe eldeki davanın dinlenmesine olanak yoktur.

Ne varki, yargılama aşamasında yeni bir imar uygulaması yapılarak taşınmazlarla ilgili yeni mülkiyet ve geometrik durumların oluştuğu ve kütüğe intikal ettirilmek suruteyle haklarında sicil kayıtlarının da tesis edildiği ve geçerliliğini koruduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Öyle ise, son uygulama sonucu oluşan sicillerin dayanağını oluşturan idari işlemin iptal edilip kayıt yolsuz tescil durumuna düşürülmedikçe eldeki davanın dinlenmesine olanak yoktur.

Ancak, mahkemce son kez yapılan imar uygulaması işlemi gözardı edilmek suretiyle yazılı olduğu üzere hukuki varlığı kalmayan eski kayıt üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir. Davalı belediyenin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 5.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7782, Karar No: 2023/12575, Tarih: 18.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7782 E.  ,  2023/12575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/53 Esas, 2023/53 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 02.03.2023 Tarihli ve 2023/109 Değişik İş, 2023/40 Karar ... Kararı

İzmir Valiliği Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünün 02.03.2023 tarihli yazısı ekinde gönderilen belgelerde küçüğün halen ... ... Evi isimli yerde kaldığının bildirilerek küçük hakkında sağlık tebdirinin uygulanmasının talep edildiği, ... ... Evi isimli yerin adresinin ise Basın Sitesi Gazeteci ... ... Caddesi 35150 Karabağlar/İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 3. Çocuk Mahkemesinin 28.10.2022 Tarihli ve 2022/598 Esas, 2022/624 Karar ... Kararı

Danışmanlık, bakım, eğitim ve sağlık tedbirlerini veren Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) tedbirin sonuçlarını inceleme ve denetlemede görevli ve yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 ... Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 ... Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının d alt bendi uyarınca hakkında sağlık tedbiri uygulanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 ... Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

3. 4721 ... Tük Medenî Kanunu'nun (4721 ... Kanun) “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 4721 ... Kanun'un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

C. Değerlendirme

”

3. 4721 ... Tük Medenî Kanunu'nun (4721 ... Kanun) “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 4721 ... Kanun'un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından hakkında sağlık tedbiri uygulanması istenilen küçüğün ... Evinde bulunduğunun anlaşıldığı, her ne kadar 4721 ... Kanun'un 22 nci maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de; küçüğün bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İzmir 3. Çocuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 3. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5564, Karar No: 2023/8677, Tarih: 20.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5564 E.  ,  2023/8677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/255 E., 2014/418 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,

özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2014 tarihli ve 2010/255 Esas, 2014/418 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan

5237 sayılı Kanun'un 109 maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 134 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafilerinin Temyizi

İlişkilerin mağdurenin rızası dahilinde ve para karşılığı gerçekleştiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna dair eylem iddianamede yer almadığı halde Mahkemenin kabulünün sanığın mağdureyi eve kapatması şeklinde olduğuna, özel hayatın gizliliği suçuna dair dosyada delil bulunmadığına, hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyizi

Süre tutum talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR