muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31839, Karar No: 2017/9211, Tarih: 05.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/31839 E.  ,  2017/9211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, .... İcra Müdürlüğünün 2014/8550 takip sayılı dosyası üzerinden alacağın sağlanması amacıyla borçlu hakkında icra takibi yapıldığını, davalı borçlu tarafından itiraz edildiği, bu nedenle takibin durduğunu, davalı ile yapılan gayrimenkul satış sözleşmeleri çerçevesinde tanesi 6.700 TL olmak üzere 12 adet devre mülk satın aldığını ve toplamda 80.400 TL ödediğini, davalı şirketin 30/08/2012 tarihinde devremülkleri tamamlanmış olarak teslim etmeyi taahhüt ettiğini, ancak halen teslim etmediğini belirterek itirazın iptaline, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davalının takip dosyasının yapmış olduğu itirazın haksız olması sebebiyle takip miktarı olan 80.400 TL'nin %20'ne tekabül eden 16.080 TL.icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 2.Asliye Hukuk Mahkemesine Tüketici Mahkemesi sıfatıyla açılan ve ana dosya ile birleştirilen davanın mükerrer olduğundan REDDİNE karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tavzih ve tashih kurumu HMK'da ayrıntılı olarak düzenlenmiş olup, bu düzenlemelere göre mahkemece, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar tashih yoluyla res'en veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir (HMK 304); hükmün yeterince açık olmadığı veya icrasının tereddüt uyandırdığı yahut hükümde birbirine aykırı fıkralar bulunduğu hallerde ise tavzih kararı verilebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Asıl hükmü değiştirerek, hüküm sonucunu bertaraf edecek tavzih kararı verilemez. (H.M.K 305/2)

Somut olayda, davalı aleyhine hüküm fıkrasının 4. ve 5. bendinde hesaplanan kalemler belirtilerek harç ve yargılama giderlerine hükmedilmiş, davacının talebi üzerine verilen tavzih kararıyla, hükümdeki ilgili maddelere ek kalemlerle yargılama giderleri eklenerek davalı aleyhine yeni bir harç ve yargılama giderine hükmedilmiştir. Mahkemece, davacının talebi üzerine verilen tavzih kararı, dosya içeriği ve karar gerekçesi itibariyle H.M.K 305. maddesinde tanımlanan tavzih nedenleri arasında yer almamaktadır. Bu itibarla hükmü değiştirecek nitelikte tavzih kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Yukarıda bahsedilen bozma nedenine ek olarak;

2-Yukarıda bahsedilen bozma nedenine ek olarak;

Davacı, davalıdan aldığı geçersiz devre mülk satış sözleşmesi nedeniyle ödediği bedelin tahsil için davalı aleyhine başlattığı icra takibine itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, davacının davalıya bildirim yaptığını iddia ettiği 30.07.2013 tarihli yazıyı esas alarak asıl alacağa 30.07.2013 tarihinden itibaren faize hükmedilmiş ise de, işlemiş faize hükmedilebilmesi için davalının BK 101(yeni T.B.K 117) maddesi uyarınca temerrüt ihtarnamesi ile temerrüde düşürülmesi gerekir. Somut olayda davacı borcun ödenmesine yönelik yazı göndermiş, dosya kapsamında bulunan belgelerden gönderilen yazının tebliğ edilip edilmediği anlaşılmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, davacının gönderdiği yazının tebliğ edilip edilmediği araştırılarak tebliğ edilmiş ise temerrüdün bu tebliğ tarihinden başladığı, edilememiş ise dava tarihinde temerrüdün oluştuğu gözetilerek temerrüt tarihi ile takip tarihi arasındaki süre için işlemiş faize hükmedilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile 30.07.2013 tarihinden itibaren işlemiş faize hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz nedenlerinin incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 3. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1515, Karar No: 2007/6666, Tarih: 14.05.2007

13. Hukuk Dairesi 2007/1515 E., 2007/6666 K.

**13. Hukuk Dairesi 2007/1515 E., 2007/6666 K.**

**- İTİRAZİN İPTALİ DAVASI

- VEKALET ÜCRETİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 67 ]

- 1136 S. AVUKATLIK KANUNU [ Madde 163 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatı tarafından duruşmalı, davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, davalı şirketin vekili sıfatıyla, şirket hakkında tarh edilen vergi ve cezaların terkini amacıyla, daha önce Adana Vergi Mahkemesi'nde açılan ve reddedilen davaların Danıştay'da temyiz ve takibini üstlendiğini, taraflar arasında 30.000 Doları peşin ödenmek suretiyle 300.000 Dolar üzerinden avukatlık ücret sözleşmesi düzenlendiğini, temyizi üzerine Adana Birinci Vergi Mahkemesi'nin dosyalarının Danıştay'a gittiğini, Yedinci Daire'ye giden davalar hakkında bozma kararı verildiğini, Üçüncü Daire'ye giden bazı davalar devam ederken davalının 4811 sayılı Kanun'dan yararlanmak amacıyla 25.03.2003 tarihinde vergi dairesine başvurması üzerine davaları takip etmesinin olanaksız hale geldiğini, bakiye 270.000 Dolar vekalet ücretinin ödenmediğini, tahsili için başlatmış olduğu icra takibine de itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, vekile ödenmesi öngörülen ücretin, yalnız taahhüt edilen sonuca bağlı tutulmuş olması nedeniyle vekalet ücret sözleşmesinin geçersiz olduğunu, Vergi Barışı Kanunu'ndan yararlanmak amacıyla davalardan vazgeçtiğinden, davacıya vekalet ücreti ödemekle yükümlü olmadığını, sözleşmenin 6. maddesindeki düzenlemenin de bu durumu kapsamadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle, davalının Vergi Barışı Kanunu'ndan yararlanmak için başvurması ve davaların takibinden vazgeçmesi nedeniyle işin takip ve sonuçlandırılması engellenmiş olduğundan davacı vekilin vekalet ücretinin tamamını talep edebileceği kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne, 353.403,00 YTL'lik takibe ilişkin itirazın iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1- Davalı şirket tarafından Adana Birinci Vergi Mahkemesinde açılan 2001/7513-514-515-516-517-518-519-520 E. no'lu davalarla ilgili olarak iş sahibi davalı S... Turizm Ticaret Pazarlama İşletmecilik A.Ş. ile davacı avukat arasında tarihsiz "Avukatlık Ücret Sözleşmesi" imzalandığı, 30.000 Dolar vekalet ücretinin peşin olarak ödendiği, davacının, yukarıda belirtilen davaların Danıştay nezdindeki takibini, davalının ise 300.000 Dolar ücret ödemeyi yüklendikleri, davacı tarafından temyiz edilen söz konusu dosyalardan Danıştay Yedinci Dairesi'nde görülmekte olanlar ile ilgili olarak 14.05.2002 tarihinde araştırmaya yönelik bozma kararı verildiği, karar düzeltme talebi üzerine ise 16.09.2003 tarihinde M811 sayılı Kanun gereğince başvuruda bulunulduğundan karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulduğu, keza Danıştay Üçüncü Dairesi'ne giden davalar hakkında da aynı şekilde karar verildiği anlaşılmakta olup, davacı, söz konusu müracaat nedeniyle davaların takibinin imkansız hale geldiğini, bu durumda sözleşmenin 6. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "Müvekkilin bu sözleşmenin akdinden sonra dosyasını geri alması, ...dava veya alacağının takibinden kısmen veya tamamen vazgeçmesi, karşı taraf ile sulh olması veya karşı tarafı ibra etmesi veya haklı bir sebep yokken avukatı azletmesi, işten el çektirmesi gibi işin takip ve sonuçlandırılmasını her ne suretle olursa olsun engellediği durumlarda avukat sözleşmeyi haklı bir sebebe dayanarak feshedebilir. Bu durumda sözleşmede belirtilen ücretin tamamının avukatın ilk isteminde hemen ve bir defada ödenmesi gerekir." hükmü gereğince sözleşmede kararlaştırılan ücretin kendisine ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, bakiye 270.000 Dolar ücret alacağının tahsili için başlatmış olduğu icra takibine yapılan itirazın iptalini istemiş, davalı ise davacının bu durumda vekalet ücreti talep edemeyeceğini savunmuştur. 27.02.2003 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren, 4811 sayılı Vergi Barışı Kanunu'nun 3. maddesi "...dava açılmaması veya açılmış davalardan vazgeçilmesi şartıyla vergilerin %50'sinin, gecikme zammı, gecikme faizi ile vergi cezaları ve bunlara uygulanan gecikme zamlarının tamamının tahsilinden vazgeçilir." hükmünü taşımakta olup, vergilerin %50'si ile gecikme zammı, vergi cezaları ve faizlerinin tamamının tahsilinden vazgeçilmesi fırsatını doğuran bu kanundan yararlanmanın ön koşulu, madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, dava açılmaması veya açılmış davalardan vazgeçilmesidir. Davalının, önceden öngörülmesi mümkün olmayan ve Devlet politikası gereğince kabul edilmiş olan 4811 sayılı Vergi Barış Kanunumdan yararlanmak amacıyla kanunun getirdiği mutlak ön koşulu yerine getirmesi, yasal bir zorunluluk olup, bu durumun, yasaya uygun davranarak davalardan vazgeçen davalı aleyhine sonuç doğurması kabul edilemez. Kaldı ki davalının, yasanın kendisine tanıdığı bu haktan yararlanmak istemesi, az yukarıda açıklanan ve mahkemenin hükmüne gerekçe olarak dayandığı sözleşmenin 6. maddesinin 2

. Kaldı ki davalının, yasanın kendisine tanıdığı bu haktan yararlanmak istemesi, az yukarıda açıklanan ve mahkemenin hükmüne gerekçe olarak dayandığı sözleşmenin 6. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen "davanın geri alınması", "dava veya alacağın takibinden vazgeçilmesi", "karşı taraf ile sulh olunması", "avukatın işten el çektirilmesi" hallerinden biri olarak değerlendirilmesi de mümkün değildir. O halde davalı, sözleşmede öngörülen vekalet ücretinden sorumlu tutulamaz. Ancak vekaletin başladığı tarihten, davalı tarafından yasadan yararlanmak için müracaat edilen 25.03.2003 tarihine kadar, davacının davalıya sağladığı hukuki yardım nedeniyle sarfedilen emek ve mesaiye karşılık hak ve nesafete uygun bir avukatlık ücretinin ödenmesi gerektiği de kabul edilmelidir. Mahkemece, davacı avukatın, davalının vekili sıfatıyla 25.03.2003 tarihine kadar sarfetmiş olduğu emek ve mesaisi değerlendirilerek, 30.000 Dolar vekalet ücretinin peşin ödenmiş olması da gözönünde bulundurulmak suretiyle, davacının hak ve nesafete göre alması gereken vekalet ücreti tespit edilip, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde sözleşmede kararlaştırılan vekalet ücretinden davalının tümüyle sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

S o n u ç: 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına (BOZULMASINA), 2. bent gereğince davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davalıya iadesine, 14.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25115, Karar No: 2013/41508, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/25115 E.  ,  2013/41508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'nın ikamet adresine 09.09.2009 tarihinde yapılan tebligatı alan ....'ın sanığın konutunda ikamet etmediğinin anlaşılması karşısında, 18.09.2009 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz talebinin reddine ilişkin Turgutlu 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 02.10.2009 tarih ve 2006/383 esas - 2009/203 karar sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

A-Sanık ...'nın hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince:Nüfus kayıt örneğinden sanık ...'nın 11.01.2009 tarihinde öldüğünün anlaşılması,Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9258, Karar No: 2018/20036, Tarih: 08.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/9258 E.  ,  2018/20036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, usta olan davacının davalı nezdinde çalışan mühendisi bu yönde yetiştirdikten sonra bu kişi ve arkadaşlarının davacıyı işten atmak uzaklaştırmak için suni olaylar yarattıklarını, davacıyı boşta gezdirmeye, davacıya gereksiz işler yaptırmaya başladıklarını, baskılar ile istifaya zorladıklarını, "... başkanlığından kıdem tazminatına dair yazı getir, istifa et senin tüm hakların verilecek" dediklerini, bunun üzerine davacının ... yazısını da davalıya sunarak istifa ettiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, taleplerin zamanaşıma uğradığını, davacının emekli olmak için değil de müvekkil şirketin rakibi konumunda olan bir işyerinde çalışmak için istifa ettiğini, kendini işten attırmak için yoğun uğraş verdiğini ancak bu planı gerçekleşmeyince de 4447 sayılı Kanun ile 1475 sayılı Kanuna eklenen hükümleri devreye sokmak istediğini ancak kanuna karşı hilenin hukuk düzeninde kabul görmediğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının yaş şartı dışında sigortalılık süresi ve prim ödeme gün sayısını doldurarak 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/1-5. bendi gereğince kıdem tazminatı almaya hak kazandığı, söz konusu belgeyi de işverene ibraz ettiği, davacının işten ayrıldıktan çok kısa bir süre sonra başka yerde işe girmesi nedeniyle davacının işten ayrılmasının asıl nedeninin emeklilik değil, başka yerde işe girmek olduğu kabul edilerek kıdem tazminatı talebini reddetmenin uygun olmadığı, Yargıtay tarafından da benimsenen görüşe göre yaş hariç emekli olmak için tüm şartlarını taşıyan işçilerin ...’ndan aldıkları yazıyı işverene ibraz etmeleri halinde kıdem tazminatını almaya hak kazanacakları, işçinin bu nedenle işten ayrıldıktan sonra başka yerde işe girip girmemesinin sonuca hiçbir etkisi bulunmadığı, bu nedenle davacının kıdem tazminatı talebinin kabul edilmesi gerektiği, somut olayda; davalı işçinin 31.10.2011 tarihinde emeklilik sebebi ile iş sözleşmesini sona erdirdiği, Sosyal Güvenlik Kurumu'nun yazısına göre davacının 25.10.2011 tarihinde emekliliğe hak kazandığının anlaşıldığı, işçinin emeklilik sebebi ile iş sözleşmesini feshetmesinden kısa bir süre sonra, yeniden çalışmasını gerektirecek durumlar ortaya çıkabileceği gibi işçinin bu hakkını kendisi için daha olumlu sonuçlar doğurabileceğini düşündüğü bir başka iş yerinde çalışma amacı ile de kullanmasının mümkün olduğu, Sosyal Güvenlik Hukuku alanında, yaş şartını da gerçekleştirmek sureti ile emekli olan işçilere sigorta destek primi ödeyerek çalışma imkanı tanındığı da dikkate alındığında, mülga 1475 sayılı Kanun'un 14/1-5 maddesindeki düzenleme açısından, kanun koyucunun amacının işçinin çalışma yaşamını fiili olarak sonlandırması olduğundan bahsedilemeyeceği, çalışmakta olduğu iş yerinde yıpranmış olan ve bu arada sigortalılık yılı ile prim ödeme süresine ilişkin yükümlülüklerin tamamlayan davalının, kendisi için çalışma şartlarının daha olumlu olduğunu düşündüğü bir iş yerinde çalışma amacı ile bu hakkını kullanması halinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde öngörülen dürüstlük kuralına aykırı davrandığının kabul edilemeyeceği, Kanun ile tanınmış emeklilik sebebi ile fesih hakkının kullanması ile birlikte kıdem tazminatına hak kazanılacağının kabulü gerektiği, haklı sebeple dahi olsa iş sözleşmesini fesheden işçi ihbar tazminatına hak kazanamayacağından, kıdem tazminatının kabulü fakat ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerektiği, dosyada davacının işyerindeki çalışma süresine ilişkin fazla çalışma saatlerine dair işyeri kaydı bulunmadığı, bilirkişi raporunda dinlenen davacı tanıklarının beyanlarına göre fazla çalışma ücreti hesaplandığı, % 30 oranda hakkaniyet indirimi yapıldığı, davacının 31.10.2011 tarihinde 1475 sayılı Kanun'un 14/1-5 maddesine göre emeklilik sebebi ile iş sözleşmesini sona erdirdiği, Sosyal Güvenlik Kurumunun yazısına göre davacının 25.10

.10.2011 tarihinde 1475 sayılı Kanun'un 14/1-5 maddesine göre emeklilik sebebi ile iş sözleşmesini sona erdirdiği, Sosyal Güvenlik Kurumunun yazısına göre davacının 25.10.2011 tarihinde emekliliğe hak kazandığı, yani kıdem tazminatını hak ettiği ancak işyerinden kendi isteği ile ayrılmış olduğundan ihbar tazminatına hak kazanamayacağı, dosya içerisinde son 10 günlük ücretin ödenmiş olduğuna ilişkin herhangi bir belge bulunmadığından 10 günlük ücret alacağının bulunduğu, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda,çalışma olgusunun bunu ileri süren işçi tarafından ispatlanması gerektiği, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücreti bakımından, hesaba esas hizmet süresinde davacı tanıkları "Eyüp Tan'ın davacıyı görevinden azletmesi yani 1-1,5 yıl davacıya her hangi bir iş yaptırmadığı gibi psikolojik baskı uygulamıştır." yönünde beyanda bulundukları, bu beyanın fazla çalışma ve ulusal bayram-genel tatil çalışmalarında hesaba esas hizmet süresinde gözetilerek, bu dönem için fazla mesai ücreti ile ulusal bayram genel tatil ücreti hesaplanması gerektiği görülerek, 31.10.2011 tarihinden geriye doğru 1,5 yıl 31.04.2009 tarihinden itibaren usul ekonomisi ilkesi gereği bilirkişiye gönderilmeden hesaplanarak, davacının 38.366,75 TL. fazla mesai alacağı bulunduğu ancak Mahkeme'nin 24.12.2014 tarihli kararında davacı tarafından ıslah edilen miktar olan 24.018,00 TL.den %30 oranında indirim yapılarak 16.813,00 TL.ye hükmedilmiş olduğundan, Mahkeme'nin kararı davalı tarafça temyiz edilerek bozulduğundan, 16.813,00 TL.sinin dava tarihi olan 15/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,davacının ulusal bayram genel tatil alacağından da 31.10.2011 tarihinden geriye doğru 1,5 yıl 31.04.2009 tarihinden itibaren usul ekonomisi ilkesi gereği bilirkişiye gönderilmeden hesaplanarak, 2.366,16 TL. ulusal bayram genel tatil ücreti alacağından %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 1.656,31 TL. (brüt) ulusal bayram genel tatil ücretinin ( 2.366,16 TL. brüt ulusal bayram genel tatil ücretinden %30 hakkaniyet indirimi yapılarak) dava tarihi olan 15/05/2012 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacının ihbar tazminatı talebinin reddine,davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulduğu gerekçesi ile ihbar tazminatı ve hafta tatili haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 09/05/2012 yerine 15/05/2012 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai bakımından, Dairemizin önceki bozma ilamının konusu kararın gerekçesinde "esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesainin 24017,61 TL olarak hesaplandığı, bundan %30 indirim yapılarak 16.813,00 TL. olarak hüküm altına alındığı" belirtilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmemiş, ilk Mahkeme kararı sadece davalı lehine bozulmuş ve bozmaya uyularak davalı lehine usuli müktesep hak oluşmuştur.

Bu bozma sonrasında Mahkemenin eldeki kararda re'sen yaptığı hesaplama sonucunda davacının 38.366,75 TL fazla mesai alacağı olduğu, ancak ıslahtaki taleple bağlı olarak bozma öncesi gibi karar verildiği şeklindeki gerekçesi bozma sonucu davalının miktar itibari ile kazandığı usuli kazanılmış hakkın ihlali niteliğindedir.

Bozmaya konu 2012/217 Esas sayılı kararın esas aldığı 01/10/2013 ıslak hakim havaleli 17/09/2013 düzenleme tarihli bilirkişi raporundaki hesaplama üzerinden ve o hesaplamaya esas olup da bozma konusu edilmemiş unsurlar aynen korunarak, bozmaya uygun olarak fesihten geriye doğru 1,5 yıl için yapılan hesaplama dışlanmalı, bulunan rakam üzerinden bozma öncesi karar gibi %30 oranında indirim yapılarak davacı lehine hükmedilecek fazla mesai ücreti bulunmalıdır.

Diğer yandan, hesaba esas sürede de hesap hatası yapılmıştır.

Şöyle ki; bozma sonrası verilen eldeki Mahkeme kararında, bozmada bahsedilen tanığa göre belirlenen 1,5 yıllık süre fesih tarihinden geriye doğru 31/04/2010 olarak hesaplanması gerekirken Mahkeme tarafından re’sen yapılan hesaplamada 31/04/2009 olarak esas alındığı eldeki Mahkeme kararının gerekçesinde belirtilmiştir. Bu maddi hatanın da yeniden yapılacak hesaplamada tekrarlanmaması gerekmektedir.

Mahkeme tarafından yapılan hesaplamanın denetlenememesi de ayrı bir hatadır. Yapılacak hesaplama denetime elverişli olmalıdır.

Öte yandan, Mahkemenin bozma sonrası verdiği eldeki 2018/28 Esas sayılı karar davacı tarafından temyiz edilmemiş, sadece davalı tarafından temyiz edilmiştir. Bu nedenle yeni bir bozmaya mahal vermemek için 2018/28 Esas sayılı kararın bozulması sonucunda eğer Mahkeme tarafından bu bozma ilamına uyulur ise ulusal bayram genel tatil ücretinde miktar bakımından davalı lehine oluşacak usuli müktesep hakka da dikkat edilmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.