muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/887, Karar No: 2017/2464, Tarih: 23.03.2017

5510 Sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken;eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin,

maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yargılama konusu somut olaya gelince; Mahkemece filli birlikteliğin tespiti yönünden bozma ilamından sonra yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmemektedir. Nüfus kayıtlarına göre davacının 20.01.2010-1.12.2014

Yargılama konusu somut olaya gelince; Mahkemece filli birlikteliğin tespiti yönünden bozma ilamından sonra yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmemektedir. Nüfus kayıtlarına göre davacının 20.01.2010-1.12.2014

tarihleri arasında ... Mah,'de bulunan adreste, 01.12.2014-10.04.2015 tarihleri arasında ... Mah.'de bulunan adreste oturur gözüktüğü, ancak dosya kapsamında bulunan davacı tarafından 25.10.2012 tarihinde imzalanan kira sözleşmesi, elektirik, doğalgaz ve telefon aboneliklerinden davacının ... Mah. bulunan adreste oturduğunun sabit olduğu, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının denetiminden sonra 10.04.2015 tarihinde ... Mah.'de bulunan adresi nüfusa bildirdiğinin kayıtlar ile sabit olduğu, dava dışı eşin ise nüfus kayıtlarına göre 23.03.2007-19.11.2015 arasında ... Mah.'de oturur gözüktüğü, 19.11.2015 tarihinde ise ikametini ... ... Mah.'ne taşıdığı anlaşılmaktadır. Bozmadan sonra getiritilen seçmen kayıtlarında davacı ve eski eşinin seçmen kayıtlarında bulunan adresleri bildirilmiş ancak bu adreslerde oy kullanıp kullanmadıkları belirtilmemiştir. Dava dışı eski eşin 19.11.2015 tarihinde adresini taşıdığı .. ... Mah.'de oturup oturmadığı hususunda araştırmada yapılmamıştır. Bozmadan sonra dinlenen tanıklar ... ve ...'nin ... Mah.'de bulunan adrese ilişkin bilgi verdikleri anlaşılmaktadır. Bu tespitler karışında öncelikle dava dışı eski eşin kayıtlı adreslerinde oturup oturmadığı araştırılmalı ve bu adreslerde tespit edilecek yönetici, esnaf, komşu ve kapıcı resen dinlenmeli, yine davacının kayıtlı olduğu ... Mah. bulunan adreste tespit edilecek yönetici, esnaf, komşu ve kapıcı resen dinlenmeli, nerede oy kullandıkları, seçmen kayıtlarında bulunan adreslerinde oy kullanıp kullanmadıkları yeniden sorulmalı ve kurumca dinlenen tanık Yasemin Yüksel dinlenmeli ve böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığında şüphe bırakmayacak şekilde ortaya konulmalı ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13047, Karar No: 2017/25772, Tarih: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/13047 E.  ,  2017/25772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9713, Karar No: 2013/12465, Tarih: 11.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9713 E.  ,  2013/12465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka artırımı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dava dilekçesinde, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/1350 Esas sayılı dosyasındaki karar ile kızı....'a 100 TL nafaka bağlandığını, TÜİK oranları arttırılması karara bağlanmış olduğunu, ancak bu artışın çocuğunun okula da gitmesi nedeniyle ihtiyaçlarını karşılamadığını, bu nedenlerle kızı... için 100 TL olan iştirak nafakasının arttırılarak 400 TL ye çıkartılmasını ve davalıdan alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı adına dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmiş, ancak davalı duruşmalara katılmadığı gibi cevap dilekçesi de sunmamıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, müşterek çocuk için hükmedilen aylık 100,00 TL iştirak nafakasının 150,00 TL artırılarak 250,00 TL ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakası artırımına ilişkindir.

TMK'nun 330. maddesi gereğince; Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur.

Nafaka her ay peşin olarak ödenir.

Hâkim istem hâlinde, irat biçiminde ödenmesine karar verilen nafakanın gelecek yıllarda tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre ne miktarda ödeneceğini karara bağlayabilir.

TMK'nun 331.md. gereğince; Durumun değişmesi hâlinde hâkim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.

Hakim iştirak nafakasının tayin ve takdir ederken çocuğun yaşını, cinsiyetini, öğrenim durumunu, bakım ve sağlık durumlarını, kısaca çocuğun ihtiyaçlarını ve yine ana ve babanın sosyal ve ekonomik durumlarını, ödeme güçlerini ve tarafların bakmakla yükümlü oldukları çocukların sayısını da gözönünde bulunduracaktır.

TMK'nun 331.md. gereğince; Durumun değişmesi hâlinde hâkim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.

Hakim iştirak nafakasının tayin ve takdir ederken çocuğun yaşını, cinsiyetini, öğrenim durumunu, bakım ve sağlık durumlarını, kısaca çocuğun ihtiyaçlarını ve yine ana ve babanın sosyal ve ekonomik durumlarını, ödeme güçlerini ve tarafların bakmakla yükümlü oldukları çocukların sayısını da gözönünde bulunduracaktır.

Somut olayda; mahkemece... için takdir edilen aylık 100,00 TL iştirak nafakasının 150,00 TL artırılarak aylık 250,00 TL ye çıkartılmasına hükmedilmiştir. Yargılama sırasında yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırması sonucunda davalının ... de montoj operatörü olarak aylık 1000,00 TL gelir ile çalıştığı, bakmakla yükümlü olduğu eşi ve... dışında bir çocuğunun daha olduğu tespit edilmiştir. Davalının sosyal ve ekonomik durumu ve mahkemece... lehine hükmedilen iştirak nafakası birlikte gözönüne alındığında,... lehine hükmedilen aylık 250,00 TL iştirak nafakası takdir edildiği tarihe göre fazla olup, davalının yaşam koşullarını zorlayacak niteliktedir. Bu nedenle davalının sosyal ve ekonomik durumu, bakmakla yükümlü olduğu kişi sayısı, çocuğun yaşı ve ihiyaçları da dikkate alınarak, mahkemece müşterek çocuk... lehine hakkaniyete uygun aylık iştirak nafakası takdir edilmesi gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3663, Karar No: 2014/8847, Tarih: 18.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/3663 E.  ,  2014/8847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/11/2011

NUMARASI : 2010/747-2011/749

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı, iş aktinin davalıca gerekçesiz ve haksız olarak feshedildiğini, ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının devamsızlık yaptığını, devamsızlık nedeniyle davacıdan yazılı savunma istendiğini ancak davacının yazılı savunma vermediği gibi devamsızlığının geçerli mazeretini belgelendirmediğini, davacıyı mağdur etmek istemeyen davalının bir kere daha savunma sitediğini ama gene cevap alamadığını, bu nedenle davacının iş aktinin devamsızlık nedeniyle haklı feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının bir ay içinde 3 kez devamsızlık yaptığı konusunda ihtilaf bulunmadığı, ancak devamsızlık yapılan 11/09/2010 tarihinin bayram tatiline denk geldiği, 4857 sayılı Yasa'nın 41. maddesi gereğince fazla mesai için işçinin rızasının gerekli olduğu, işe alınırken imzalanan hizmet sözleşmesindeki tüm fazla mesailere muvafakat ettiğine dair genel rızanın yeterli olmadığı, davacıya bayramda çalışacağının bildirildiğine ve davacının da buna rıza gösterdiğine dair belge sunulmadığı, buna göre davacının devamsızlığının hafta tatilini takip etmeyen ayrı ayrı iki gün olduğu, fesih için haklı neden teşkil etmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş Kanunu'nun 44. maddesinde, genel tatillerde çalışılıp çalışılmayacağının TİS veya iş sözleşmeleri ile kararlaştırılacağı, sözleşmelerde hüküm bulunmaması halinde söz konusu günlerde çalışması için işçinin onayı gerektiği açıklanmıştır. Bu nedenle bir genel tatil günü olan dini bayram gününde çalışması için davacının ayrıca yazılı onayı gerekmemektedir, iş akti hükümlerinin uygulanması burda yeterlidir. Davacının iş aktinde, işyerinde çalışma yapılacağı ilan gene tatil günlerinde çalışmayı peşinen kabul ettiği düzenlenmiştir. Davacı asilin duruşmadaki beyanından, dini bayrama rastlayan 11/9/2010 gününde çalışma olacağını bildiği anlaşıldığı gibi davalı da belirtilen günde çalışma yapılacağını duyurduğunu savunmaktadır. Davacı asıl, her ne kadar bu gün için mazereti olduğunu duruşma esnasında belirtmiş ise de bu mazeretinin ne olduğunu somut olarak açıklamadığı, sadece "işi olduğunu" belirttiği gibi, bu mazeretini herhangi bir delil ile ispatlamamıştır. Davacının evvelce de aynı ay içinde 2 gün daha devamsızlığı olduğu kendi beyanı ve dosyadaki sair belgelerden sabittir. Şu halde davalı işverene haklı fesih hak ve yetkisi tanıyan, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g maddesinde açıklanan bir ay içinde 3 işgünü işine devam etmemesi koşulu gerçekleşmiştir. Açıklanan nedenlerle kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenler ile, temyiz edilen kararın BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3780, Karar No: 2013/12222, Tarih: 11.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3780 E.  ,  2013/12222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 11.06.2013 günü temyiz eden davalılar vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre; arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması, ayrıca değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda, somut emsal alınan 255 m² yüzölçümündeki taşınmazın 1/12 ve 1/20 paylarının satışları, emsal alınmak suretiyle değer belirlenmiştir. Bu kadar küçük payların satışının gerçeği yansıtmayacağı ve yanıltıcı sonuçlara götürebileceği dikkate alındığında, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak raporun sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Kamulaştırmadan arta kalan 381,23 m²’lik bölümün topografik durumu da nazara alınarak inşaat yapımına izin verilip verilmeyeceğinin ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorularak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara değer biçilirken, ... İl Müdürlüğünden resmi veriler getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden ve ayrıca tespit edilen ağaç bedellerine enkaz bedeli eklenmek suretiyle hüküm kurulması,

4) Kabule göre de;

3) Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara değer biçilirken, ... İl Müdürlüğünden resmi veriler getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden ve ayrıca tespit edilen ağaç bedellerine enkaz bedeli eklenmek suretiyle hüküm kurulması,

4) Kabule göre de;

a) Değerlendirme tarihi olan 2012 yılında, dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen 795 ada 7 parsel sayılı taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden getirtilip,

b) Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilip,

Bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 990,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.