muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1705, Karar No: 2015/4360, Tarih: 12.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1705 E.  ,  2015/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda, aynı gün temyiz incelemesine tabi tutulan seri dosya içeriklerine göre davacıların haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve yine karara esas alınan bilirkişi raporunda "...yaz aylarındaki çalışmanın daha seyrek olduğu nazara alındığında, SGK kayıtlarında çalışmadığı görülen ayların ayrık tutulması gerekmiştir..."değerlendirmesine yer verilmiştir. Söz konusu değerlendirme yaz aylarındaki çalışmadaki yoğunluğun azalmasına dayanmakta iken hesaplama süresinin tespitinde SGK cetvelindeki sürelere itibar edileceğinin belirtilmesi (SGK hizmet cetvelinde yaz aylarında da çalışma bildirilen dönemler olabileceğinden) kendi içerisinde çelişki içerdiği gibi bir kısım dosyalarda tüm yılı kapsayan hesaplamalar yapıldığı görülmüş olmakla bilirkişi raporunda hatalar bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca daha önce Dairemizce temyiz incelemesine tabi tutulan benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler ve bir kısım dosyalarda bizzat davacı işçilerin bu davalar ile talep edilen dönemden önceki dönemler bakımından açtığı davalar ile ilgili seri dosyalardan (2013/22456–2013/24037 E–K sayılı ve devamı seri ilamlar) işyerinde imza föyleri tutulduğu anlaşılmaktadır. Emsal dosyalarda Dairemizce hesaplama bakımından okulların tatil olduğu dönemler tespit edilip dışlanarak hesaplama yapılması gerektiği sonucuna varılmıştır.

Şu halde gerek benzer hizmet alım sözleşmelerine dayanılarak çalıştırılan işçiler tarafından açılan davalarda uygulama birliğinin sağlanması ve kararlar arasında çelişki oluşmaması bakımından mahkemece yapılacak iş; usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek imza föylerini getirtilip kapsadığı dönemler ve saatler üzerinden hesaplanması, diğer yandan, yaz aylarında ve sömestr dönemlerinde, normal eğitim dönemine göre öğrenci ve okutmanları açısından en düşük seviyede hizmet verildiği, buna bağlı olarak yapılan işlerin de azaldığı (özellikle daha önce karara bağlanan dosyalardaki Ocak ve Şubat aylarıyla Haziran ayına ait imza föylerinde de görülmekle) bu durum gözetilerek okulların tatil olduğu dönemler belirlenip dışlanarak sonuca gitmek olmalıdır. Mahkemece aksine uygulama ile yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 12.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10258, Karar No: 2019/6323, Tarih: 17.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/10258 E.  ,  2019/6323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, Görevi kötüye kullnama

HÜKÜM : Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan: Mahkumiyet

Tüm sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan: Mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması

1- Sanık ... ile temyiz eden ...’nın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olduğundan; sanık ...’a yüklenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan açılan kamu davasında, ... Kamyoncular ve Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi’nin üyesi olan ve mahkemece tanık olarak dinlenen ...’nın davaya katılmaya ilişkin bir talebi olmadığı gibi, 30.06.2011 tarihli genel kurul toplantısında bizzat hazır bulunması ve genel kurul toplantı tutanağına göre kararların oy birliğiyle alınmış olması karşısında atılı suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı ve bu sebeple temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz taleplerinin, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

a) ...Kamyoncular ve Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi’nin yönetim kurulu başkanı olan sanığın, kooperatifin 30.06.2011 tarihinde yapılacak olan genel kurul toplantısına katılım için hazırlanan tebliğ listesine kooperatif üyeleri ..., ... ve ... adına sahte imza atmak veya attırmak suretiyle kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; kooperatif ana sözleşmesinin getirtilerek incelenmesi, suç tarihi itibarıyla genel kurula katılma hakkı olan üye sayısının belirlenmesi, 30.06.2011 tarihli genel kurul toplantısının, tebliğ listesinde yerlerine imza atılan ..., ... ve ...’a genel kurul toplantı tarihi tebliğ edilmeden de yapılıp yapılamayacağı, bu kişilerin genel kurul toplantısına usulüne uygun çağrılmamalarının toplantı ve karar nisabını etkileyip etkilemediği araştırılarak toplanan deliller birlikte değerlendirilip, sanığın eyleminin “faydasız sahtecilik” veya tanıklar ... ve ...’ın, sanık ...’ın telefonla arayarak toplantı tarihini kendilerine bildirdiğini ancak şehir dışında oldukları için toplantıya katılamadıkları yönündeki beyanları karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 211. maddesi kapsamında “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla sahtecilik” suçunu oluşturup oluşturmayacağı da tartışılarak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7977, Karar No: 2011/4390, Tarih: 23.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/7977 E.  ,  2011/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2361, Karar No: 2012/6377, Tarih: 12.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/2361 E.  ,  2012/6377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dava dilekçesinde ... Aile Mahkemesi’nin 2008/390 esas 2009/176 K sayılı kararı ile davalıdan boşandığını, müşterek çocukları ... ’un velayetinin kendisine verilerek ... için aylık 200 TL iştirak nafakası, kendisi için de 250 TL yoksulluk nafakasına hükmediliğini, aradan 2 yıl kadar süre geçtiği çocuğun okul çağına geldiği açıklanarak kendisi için bağlanan nafakanın 600,00 TL'ye çocuk için bağlanan iştirak nafakasının da aylık 500,00 TL'ye yükseltilmesini talep etmiştir.Davalı düzenli olarak nafakaları ödediğini, 2300 TL maaş aldığını, giderlerinin fazla olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.Davacının yoksulluk nafakasının artırımı yönündeki talebinin reddine, çocuk için davanın kısmen kabulü ile 200 TL olan nafakanın 300 TL’ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.TMK’nun ‘Tazminat ve nafakanın ödenme biçimi’ başlıklı 176. maddesinin 4. fıkrasında tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebileceği açıklanmıştır Bu düzenlemeye göre iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.O halde; yoksulluk nafakasının niteliği ve takdir edildiği tarih gözetilerek, nafakanın TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davacı kadın bakımından davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10527, Karar No: 2023/7151, Tarih: 20.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10527 E.  ,  2023/7151 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/167 E., 2016/278 K.

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın suça konu ağaçları kestiği arazinin kendi parseline ait olduğunu ve kendisine ait olan ağaçları kestirdiğini savunması ve dosya içerisinde mevcut olan 09.12.2015 tarihli ... Bilirkişisi Raporunda izinsiz ağaç kesildiği iddia edilen 3842.97 metrekarelik alanın 2712.22 metrekarelik kısmının ... çayının sonradan ... değiştirmesiyle oluşmuş bulunan ... yatağı içinde kaldığının ve yine dosya içinde mevcut olan raporlardan bu ... değiştirme sonucu parsellerde de kaymanın olduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta daha önce bir tespit yapılıp yapılmadığı araştırılıp, sanığın yurt dışında yaşadığının tespiti halinde bu hususu bilebilecek durumda olup olmadığı, ayrıca kovuşturma evresinde suça konu ağaçları kendisinin kesmediğini de savunduğu da gözetilerek sanığın suçu işleme kastı ile hareket ... etmediği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30. maddesinde belirtilen hata hükümlerinden yararlanma olanağının bulunup bulunmadığı tespit edilip, sonuca göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Sanığın soruşturma evresindeki 16.09.2014 tarihli ifadesinde suça konu ağaçları kestirip sattığını, katılan ...’ın da 05.08.2014 tarihli ifadesinde sanığın suça konu ağaçları ... ...’a sattığını belirtmesi karşısında, ... ...’un tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak suça konu ağaçları kendisinin kesip kesmediği, kesmiş ise sanığın kendisini yönlendirip yönlendirmediği sorulup, açıklattırıldıktan sonra katılan ...’a yönelik eylem bakımından sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

a- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın katılan ...’a yönelik eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b- Katılan ...’a yönelik eylem bakımından daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş olan sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

b- Katılan ...’a yönelik eylem bakımından daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş olan sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

c- Sanık hakkında her iki katılana yönelik hırsızlık suçundan kurulan erteli hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesinin uygulanması bakımından denetim süresi uygulanacağının yazılması yerine denetimli serbestlik tedbirine uygulanacağının yazılması,

d- Sanığın katılan ... Hazinesine yönelik ... çayı yatağında kalan ... ağaçlarını kesmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek, aynı Kanun'un 142/1-a maddesinden hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26334, Karar No: 2017/35611, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26334 E.  ,  2017/35611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1339, Karar No: 2020/6993, Tarih: 02.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1339 E.  ,  2020/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açılmış olmasına karşın, mahkemece her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da açıklanmadan tek bir beraat hükmü kurulmuş ise de; bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olup; suç konusu faturalar KDV indiriminde kullanıldığından, 21.01.2006 ve 21.12.2006 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması, yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 02.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1504, Karar No: 2017/4723, Tarih: 10.07.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1504 E.  ,  2017/4723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62/1, 53/1-2, 58/7-9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

A)Teşhis tutanakları ile kolluk araştırma tutanağına göre; sanığın PKK-KCK silahlı terör örgütünün şehirlerdeki gençlik yapılanması olan YDG-H üyesi olduğu, bu kapsamda sanığın... ilçe merkezinde... Mahallesi dahilinde ve özellikle ... Sokak civarında aktif olarak saldırı eylemlerine katıldığı, ayrıca sanığın yanıcı-yakıcı nitelikte molotof kokteyli hazırlayarak kolluk kuvvetlerine ait araçlara saldırı düzenlediği, ... ilçesinde eylemlerde yüzünü kapatarak aktif şekilde katıldığına dair beyanda bulunan teşhis tanıklarının, mahkemede önceki anlatımlarını kabul etmemeleri ve PVSK 6. maddesindeki koşula uygun olmayacak şekilde fotoğraftan teşhis yaptırılması karşısında; CMK’nın 148. maddesinin 4. fıkrası gereğince, şüpheli veya sanığın kolluktaki anlatımlarının duruşmada tekrar edilmediği taktirde hükme esas alınamayacağı hususu gözetilerek, teşhis tutanaklarının ve kolluk araştırma tutanağında istihbarat amaçlı olan teyide muhtaç bilgilerin hükme esas alınamayacağı, ancak somut delillerle desteklenmesi halinde hukuki değer ifade edebileceği nazara alınarak;

1-Başka dosyanın sanığı konumunda olan ancak müdafii olmadan ifadeleri alınan teşhis tanıklarının ilgili dosyalarındaki aşama beyanlarına dair evrakın Yargıtay denetimine elverişli aslı veya onaylı suretleri getirtilerek, dosyalarının akıbetinin araştırılması, beyanlarının hükme esas alınıp alınmadığının, olayı aydınlatacak başkaca beyanda bulunup bulunmadıklarının tespit edilmesi,

2-Söz konusu bölgede ölüm ve yaralamayla sonuçlanan; patlama veya silahlı çatışma meydana gelip gelmediği araştırılarak, varsa olay tutanağı da dosya içerisine eklendikten sonra söz konusu olayların gerçekleştiğinin tespit edilmesi halinde,

Sanığın teşhis tutanakları ile kolluk araştırma tutanağında bahsi geçen vahim nitelikteki eylemlerinin Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

B)Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın teşhis tutanakları ile kolluk araştırma tutanağında bahsi geçen vahim nitelikteki eylemlerinin Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

B)Kabul ve uygulamaya göre de;

Mahkemenin "sanığın PKK-KCK silahlı terör örgütünün şehirlerdeki gençlik yapılanması olan YDG-H üyesi olduğu, bu kapsamda sanığın... ilçe merkezinde Şehit ... Mahallesi dahilinde ve özellikle ... Sokak civarında aktif olarak saldırı eylemlerine katıldığı, ayrıca sanığın yanıcı-yakıcı nitelikte molotof kokteyli hazırlayarak kolluk kuvvetlerine ait araçlara saldırı düzenlediği, eylemlerde yüzünü kapatarak aktif şekilde katıldığı," şeklindeki kabulünün TCK'nın 302. maddesinde düzenlenen suça yönelik olmasına rağmen örgüt üyeliği suçundan karar verilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından CMK'nın 283/1 ve 307/4. maddeleri uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 10.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.