muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3912, Karar No: 2022/11933, Tarih: 12.09.2022

2918 sayılı Kanun’un 36. maddesinde yer alan "Motorlu araçların, sürücü belgesi sahibi olmayan kişiler tarafından karayollarında sürülmesi ve sürülmesine izin verilmesi yasaktır. Araçlar, Yönetmelikte sınıfları belirtilen sürücü belgelerine sahip sürücüler ile çok taraflı anlaşmalara göre sürücü belgesi bulunan veya geçerli uluslararası sürücü belgesi olan kişilerce sürülebilir. Buna göre; a) Sürücü belgesi olmayanların, b) Mahkemelerce veya Cumhuriyet savcılıklarınca ya da bu Kanunda belirtilen yetkililerce sürücü belgesi geçici olarak ya da tedbiren geri alınanların, c) Sürücü belgesi iptal edilenlerin, araç kullanarak trafiğe çıktıklarının tespiti hâlinde, bu kişilere ... Türk Lirası idarî para cezası verilir. Ayrıca, aracın sürücü belgesiz kişilerce sürülmesine izin veren araç sahibine de tescil plakası üzerinden aynı miktarda idari para cezası verilir." ile anılan Kanun'un 48/11. maddesinde yer alan, ''Alkollü olarak araç kullanması nedeniyle son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde sürücü belgeleri ikinci defa geri alınan sürücüler Sağlık Bakanlığınca, usul ve esasları İçişleri, Millî Eğitim ve Sağlık bakanlıklarınca çıkarılacak yönetmelikte gösterilen sürücü davranışlarını geliştirme eğitimine; üç veya üçten fazla geri alınan sürücüler ise psiko-teknik değerlendirmeye ve psikiyatri uzmanının muayenesine tabi tutulurlar.'' şeklindeki, aynı maddenin 13. fıkrasında yer alan, "Bu madde hükümlerine göre geri alınan sürücü belgesinin iade edilebilmesi için; ilgili kişi hakkında trafik kurallarına aykırılık dolayısıyla bu Kanun hükümlerine göre verilmiş olan idari para cezalarının tamamının tahsil edilmiş olması; uyuşturucu veya uyarıcı madde alması nedeniyle sürücü belgesi geri alınanların ayrıca sürücü olmasında sakınca bulunmadığına dair resmi sağlık kurumlarından alınmış sağlık kurulu raporunun ibraz edilmesi şarttır" şeklindeki hüküm ile aynı Kanun'un 44. maddesinde yer alan " Sürücü belgesi sahipleri: a) İkamet adresi değişikliklerini belgeyi veren kuruluşa otuz gün içinde bildirmek, b) Araç kullanırken sürücü belgelerini yanlarında bulundurmak ve yetkililerin her isteyişinde göstermek, zorundadırlar. (Değişik : 21/5/1997-4262/4 md.) Bu madde hükümlerine uymayan sürücüler, 3 600 000 lira para cezası ile cezalandırılırlar." şeklindeki ve Karayolları

Trafik Yönetmeliğinde yer alan "Alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddeler etkisi altında araç sürme yasağı" başlıklı 97. maddesinin 6. fıkrasında yer alan "Bu madde kapsamında geçici olarak geri alınan sürücü belgelerinin iade edilmesi için 2918 sayılı Kanunun 48.inci maddesinde belirtilen geri alma sürelerinin dolmuş olması, bu Kanun kapsamında verilen idari para cezalarının tahsil edilmiş olması ve gerekli diğer şartların sağlanmış olması zorunludur." şeklindeki düzenlemeler birlikte nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, incelemeye konu trafik idari para cezası karar tutanağının kabahatli tarafından sunulan 29/09/2020 tarihli başvuru dilekçesinde 21/09/2013 tarihli ve 763534 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağına istinaden düzenlendiğinin ve bu karar tutanağına ilişkin olarak altı aylık sürücü belgesinin geri alınma süresinin 21/03/2014 tarihinde dolduğunun belirtilmesi karşısında, kabahatli hakkında daha önce alkollü araç kullanmak eylemi nedeniyle düzenlenen karar tutanağı ile idari para cezasının ödendiğine dair dekont suretlerinin dosyaya ibraz edildiği de dikkate alınarak, 21/09/2013 tarihli ve 763534 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağı ile buna ilişkin sürücü belgesi geri alma tutanağı asıllarının veya onaylı suretlerinin getirtilip, kabahatli hakkında düzenlenen 26/09/2020 tarihli ve MA 62140429 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağının hangi geri alma işlemine istinaden tanzim edildiği, 21/09/2013 tarihli idari para cezasının tahsil edilip edilmediği, alkollü araç kullanmak eylemi nedeniyle daha önce düzenlenen anılan idari para cezasına ilişkin olarak kabahatlinin sürücü olmasında sakınca bulunmadığına dair resmi sağlık kurumlarından alınmış sağlık raporunun ibraz edilip edilmediği ve kabahatliye ait sürücü belgesinin daha önce hangi süre ile geri alındığı ilgili kurumdan araştırılarak, sürücü belgesinin kabahatliye iade edilmesi için gerekli tüm şartların sağlandığının anlaşılması halinde, kabahate konu eylemin yasal unsurlarının somut olayda oluşmayacağı, ancak kabahatlinin 29/09/2020 tarihli başvuru dilekçesinde olay anında sürücü belgesinin yanında bulunmadığına yönelik beyanda bulunması karşısında, eylemin 2918 sayılı Kanun'un 44/1-b maddesinde düzenlenen sürücü belgesini araç kullanırken yanında bulundurmamak kabahatini oluşturacağı dikkate alınarak, tüm deliller toplandıktan sonra, sonucuna göre kabahatli hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Muteriz hakkında düzenlenen 26/09/2020 tarihli ve MA 62140429 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağının hangi geri alma işlemine istinaden tanzim edildiği belirlenip, sürücü belgesinin geri alınmasına yönelik gerekçe ve sürelere göre farklılık gösteren iade şartlarının sağlanıp sağlanmadığı belirlendikten sonra muterizin hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden ... 9. Sulh Ceza Hakimliği'nin 15/03/2021 tarihli ve 2020/3908 değişik ... sayılı kararının CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine 12/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4302, Karar No: 2008/8235, Tarih: 08.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/4302 E.  ,  2008/8235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 85.729 YTL. eğitim ve öğretim masrafının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Davalı tarafça harp Okuluna girerken verilen yüklenme senedinde personel giderlerinin de ödeneceğine dair herhangi bir açıklama veya hüküm bulunmamaktadır. Yargılama sırasında bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve ek raporda davalıların personel ve amortisman giderlerinden sorumlu olmayacakları belirtilmiş olmasına rağmen, hesaplama yapılırken Harp Okulu personel giderlerinin davacı idare tarafından istenen masraf dökümünden indirilmemesi ve böylece Harp Okulu dönemi için fazla alacağa hükmedilmiş olması,

2-Harp Okuluna başlarken kefil davalı ... tarafından ... 3. Noterliğinde 23547 yevmiye numarası ile verilen kefalet senedinde, ... tarafından taahhütlerine aykırı hareket edilmesi nedeniyle okulla ilişiğinin kesilmesi halinde, bu öğrenci adına tahakkuk edecek okul masraflarının sarf tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar geçen süre içinde hesap edilecek kanuni faizi ile birlikte 23.182.522.000 TL’yi geçmemek üzere müteselsil kefil ve müşterek borçlu sıfatı ile ödemeyi taahhüt etmiştir. Bu durumda, davalı kefil Harp Okulu masrafları ile bunun işlemiş faizinden azami 23.182.522.000 TL ile sorumlu tutulması gerekirken, daha fazla miktardan sorumlu tutulması,

3-Resmi Gazetenin 3.9.1985 tarihli sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Askeri Okullara Alınan Öğrenciler ile Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmeliğin 10. maddesinde, "Askeri Okullar ile Fakülte ve Yüksek Okullardan yukarıda belirtilen sebeplerle ilişiği kesilen öğrencilerden; ana veya babalarının kamu kuruluşlarında görev yapmaları sebebiyle sağlık hizmetlerinin bu kuruluşlarca karşılanmasına dair yasal hakları olan ve sağlık giderlerine para ödemeyecek ve/veya belirli oranda ödeme yapacak kişilere, askeri okullardaki öğrenimleri süresinde yapılan sağlık giderleri için tazminat ödettirilmez." Ancak örnek-2'deki "ilaç ve tedavi" giderleri bölümünde, "anılan bu giderlerin ilgili yasalar gereğince zorunlu olarak ödenecek olan miktarları dikkate alınır ve tazminata dahil edilir" hükmüne yer verilmiştir.

Bu durum karşısında yükümlünün velisinin bir sosyal güvenlik kurumundan faydalanıp faydalanmadığının araştırılmaması, faydalanıyorsa yükümlüye davalı idarece yapılan "ilaç ve tedavi" giderlerinden yukarıda belirtilen esaslar dahilinde zorunlu olarak ödettirilecek miktarın bilirkişiye tespit ettirilip hüküm altına alınması gerekirken bu kalem giderlerin tamamından davalı yükümlülerin de sorumlu tutulmaması,

Doğru görülmemiştir.

4-Ayrıca; dosya içerisine temyiz aşamasında konan ve aynı döneme ait masraflar olduğu anlaşılan davalı yükümlü ile dava dışı ... isimli öğrencilerin sorumlu olacağı masraf kalemlerini gösteren Kara Harp Okulu Komutanlığı Öğrenci Maliyetleri İcmal Bordrosu arasında açık farklılıklar bulunduğu anlaşılmakta, bu farklılıkların da nereden kaynaklandığının da araştırılması gerekmektedir

Buna göre, mahkemece, yukarıda (4) nolu bentte açıklanan hususla ilgili araştırma yapıldıktan sonra diğer bozma hususları da dikkate alınarak bilirkişiden ek rapor alınmalı ve hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar yararına takdir edilen 550,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 08.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10682, Karar No: 2017/8983, Tarih: 31.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/10682 E.  ,  2017/8983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Sanık müdafiinin, 14/05/2015 günlü celse de sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması talebinin TCK’nın 50. maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı gözetilerek CMK’nın 230/1-d maddesi uyarınca bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17102, Karar No: 2013/15427, Tarih: 11.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17102 E.  ,  2013/15427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/06/2012 tarih ve 2009/746-2012/134 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kiracı olarak bulunduğu deponun ve satış mağazasının, davalı tarafından iki ayrı işyeri sigorta poliçesi ile sigortalandığını, 01/10/2008 tarihinde sigortalı depoda meydana gelen hırsızlık sonucu 70.000 TL değerindeki emtianın çalındığını, davalının, poliçede hırsızlık teminatı bulunmadığından söz konusu poliçe kapsamına girmeyen hasardan dolayı tazminat ödenemeyeceğini müvekkiline bildirdiğini, davalı ... şirketinin haksız ve kötü niyetli olarak ödeme yapmadığını, müvekkilinin deposunu hırsızlığa karşı da sigortalatmış olup bu durumun poliçe ile sabit olduğunu, sigorta genel prensipleri uyarınca hırsızlık klozunun, sigortanın asıl kapsamları arasında yer aldığını, sigorta müşterisinin talebi ile bağlı olmayan bir kloz olduğunu, sadece müşterinin talebi üzerine hırsızlığın teminat dışı bırakılabilineceğini, meydana gelen hasarın sigorta teminatı dahilinde bulunduğunu ileri sürerek şimdilik 10.000 TL'nin hasar dosyasının açılış tarihinden itibaren 8 günlük süre bitimindeki temerrüt tarihinden tibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 51.181,60 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, hırsızlığın meydana geldiği depoya ilişkin sigorta poliçesinde emtia için hırsızlık teminatı verilmediğini, bu nedenle hasarın teminat dışı olduğunu, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini savunmuş, ıslah edilen kısım içinde ayrıca zaman aşımı def'inde bulunmuştur.

Davalı vekili, hırsızlığın meydana geldiği depoya ilişkin sigorta poliçesinde emtia için hırsızlık teminatı verilmediğini, bu nedenle hasarın teminat dışı olduğunu, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini savunmuş, ıslah edilen kısım içinde ayrıca zaman aşımı def'inde bulunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında 2 adet sigorta poliçesi düzenlendiği ve bu poliçeler ile hırsızlık, yangın ve cam kırılmasına bağlı olarak emtia zararının poliçe teminatına alındığı, gerçekleşen hırsızlık eyleminin ve zararının poliçe teminatı kapsamında bulunduğu, davacının talep edebileceği zarar tutarının 51.181,60 TL olduğu, davacı tarafça başlangıçta fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 10.000 TL'nin dava konusu edildiği, bilahare 29/06/2011 tarihinde yapılan ıslaha davalı tarafça süresinde zaman aşımı itirazında bulunulduğu, bu konuda yapılan değerlendirmede olay tarihinin 01/10/2008 olduğu, Fatih Cumhuriyet Başsavcılığı'nın soruşturma evrakında suç tarihi olarak 29/09/2008 tarihinin belirtildiği gözetildiğinde eksper rapor tarihinin 24/11/2008 olduğu nazara alınarak ıslahın yapıldığı 29/06/2011 tarihinde 2 yıllık zaman aşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle ıslah edilmiş haliyle davanın kısmen kabulü ile 10.000 TL'sinin 22.02.2008 tarihinden itibaren değişen ve değişecek oranlarda avans faizi ile birlikte tahsiline, davacının ıslahla artırılan fazlaya ilişkin 41.181,60 TL'lik talebinin zaman aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı nezdinde iş yeri sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan iş yerinde meydana gelen hırsızlık olayı nedeniyle oluşan zararın tazmini istemine ilişkin olup, davalı taraf, davada hırsızlık olayının meydana geldiği depoya ait sigorta poliçesinde emtia için hırsızlık teminatı verilmediğini bu nedenle zararın teminat dışı olduğunu savunmuştur. Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda da poliçede emtia için hırsızlık teminatı verilmediğinin belirtilmesine davacıya ait konfeksiyon satış mağazasının da davalı nezdinde sigortalı olduğu ve bu sigorta poliçesinde emtia için hırsılık teminatı verildiği, her iki iş yerinin de aynı kişiye ait olduğu, muhasebelerinin aynı tutulduğu, emtiaların her iki iş yerinde de bulunduğu bu nedenle zararın teminat kapsamında olduğu mütalaa edilmiştir. Gerçekten de dosya içerisinde bulunan ve hırsızlık olayının meydana geldiği depo için düzenlenen iş yeri sigorta poliçesinde, depoda bulunan makine, tesisat ve demirbaşlar için hırsızlık teminatı verildiği emtia için hırsılık teminatı verilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece, dava konusu hırsızlık olayının meydana geldiği depoya ilişkin sigorta poliçesinde emtia için hırsızlık teminatı verilmediği, bu nedenle zararın teminat dışı olduğu nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davacıya ait başka bir iş yerine ilişkin poliçede emtia işin hırsızlık teminatı verildiği bu iş yerinin ve dava konusu deponun davacıya ait olduğu, emtiaların her iki iş yerinde de bulunduğu bu nedenle dava konusu zararın hırsızlık teminatı kapsamında olduğu hususunda yanılgılı değerledirmeler içeren bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4486, Karar No: 2010/11050, Tarih: 01.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4486 E.  ,  2010/11050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 11.11.2008 tarih ve 2006/327 - 2008/350 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı sigortalı ... Dış Tic AŞ ne ait 108 kutu içindeki fırın emtiasının davalı şirket tarafından Kaptan ... adlı gemi ile İstanbul’dan Fransa’ya nakliyesinin gerçekleştirildiğini, varış noktasında yükün boşaltılmasının ardından bir kısım emtianın eksik olduğunun tespit edilmesi ile müvekkili şirket tarafından 8.789,62 Euronun sigortalıya ödendiğini ileri sürülerek, taşıma işini yapan davalıdan 14.032 TL nın avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin, nakliyeci olmadığını ve forwarder olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dosya içinde mevcut konişmento içeriği itibari ile davalının, nakliyecinin namına imzasının bulunduğu, deniz taşımasının CMA-CGM, kara taşımasının ise ADN firmalarınca gerçekleştirildiği, taraflar arasında alt – asıl taşıyan ilişkisinin bulunmadığı, bu şekilde davalının forwarder olup sorumluluğunun kendi faaliyet alanına ilişkin kusuru ile sınırlı olduğu, davaya konu olayda zararın kara taşımacılığı sırasında meydana geldiği gerekçesiyle, davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5599, Karar No: 2020/7057, Tarih: 29.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/5599 E.  ,  2020/7057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, gece vakti müştekinin işyerinin önünde branda ile örtülü vaziyette bulunan içecekleri çalması şeklindeki eylemine uyan TCK'nin 141/1, 143 ve 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, 26.11.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde Maltepe Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 26.11.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle, CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.