muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/31483, Karar No: 2019/11658, Tarih: 23.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/31483 E.  ,  2019/11658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'nun 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 45.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 1. İcra Ceza Mahkemesinin 24/10/2017 tarihli ve 2017/357 esas, 2017/667 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 22.07.2019 gün ve 2019/8631 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/08/2019 gün ve KYB. 2019/80648 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin 46.400,00 Türk lirası bedelli çeki süresi içerisinde bankaya ibrazına rağmen ödenmemesi nedeniyle şikâyetçi olduğu, Mahkemesince, çekin karşılıksız kalan bedelleri 44.990,00 Türk lirasından az olamayacağından bahisle, 2.250 gün karşılığı 45.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde yer alan, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanunî ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adlî para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…) az olamaz." hükmü gereğince sanığa verilecek cezanın kanundaki üst sınırı olan binbeşyüz gün sınırını geçemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nin "Cezanın belirlenmesi" başlıklı 61. maddesi;

(1) Hakim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler...

...(8) (Ek: 29/6/2005 – 5377/7 md.) Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur."

6728 sayılı Kanunun 63. maddesiyle değişik 5941 sayılı Kanun'un "Ceza sorumluluğu, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı" başlıklı 5/(1). maddesi;

...(8) (Ek: 29/6/2005 – 5377/7 md.) Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur."

6728 sayılı Kanunun 63. maddesiyle değişik 5941 sayılı Kanun'un "Ceza sorumluluğu, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı" başlıklı 5/(1). maddesi;

"(1) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (“...çekin üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanuna göre ticari işlerde temerrüt faizi oranı üzerinden hesaplanacak faizi ile takip ve yargılama gideri toplamından...” ibaresi, 10/10/2017 tarihli ve 30206 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 26/7/2017 tarihli ve E.: 2016/191, K.: 2017/131 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir.) az olamaz. Mahkeme ayrıca, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağına; bu yasağın bulunması hâlinde, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağının devamına hükmeder. Yargılama sırasında da resen mahkeme tarafından koruma tedbiri olarak çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağına karar verilir. Çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı, çek hesabı sahibi gerçek veya tüzel kişi, bu tüzel kişi adına çek keşide edenler ve karşılıksız çekin bir sermaye şirketi adına düzenlenmesi durumunda ayrıca yönetim organı ile ticaret siciline tescil edilen şirket yetkilileri hakkında uygulanır. Koruma tedbiri olarak verilen çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı kararlarına karşı yapılan itirazlar bakımından 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 353 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmü uygulanır. Bu suçtan dolayı açılan davalar icra mahkemesinde görülür ve İcra ve İflas Kanununun 347, 349, 350, 351, 352 ve 353 üncü maddelerinde düzenlenen yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır. Bu davalar çekin tahsil için bankaya ibraz edildiği veya çek hesabının açıldığı banka şubesinin bulunduğu yer yada hesap sahibinin yahut şikâyetçinin yerleşim yeri mahkemesinde görülür." hükümlerini amirdir.

Yerel Mahkemece kurulan ve istinaf edilmeksizin kesinleşen hükümde, sanık hakkında doğrudan 2250 gün adli para cezasına hükmedildiği, sonradan TCK'nin 52/2. maddesi gereği günlüğü 20 TL'den hesap edilen miktarın çarpılmasıyla 45.000 TL adli para cezasına, adli para cezasının TCK'nin 52/4. maddesi gereği 10 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği, bu yönüyle kararın mahkemenin Kanun'da gösterilen alt ve üst sınırlar arasında takdir yetkisini aşarak kurduğu hükmün kanuna aykırı olduğu anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Adana 1. İcra Ceza Mahkemesinin 24/10/2017 tarihli ve 2017/357 esas, 2017/667 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-d maddesi gereği BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak, sanık hakkında mahkumiyet hükmü içeren Adana 1. İcra Ceza Mahkemesinin 24/10/2017 tarihli ve 2017/357 esas, 2017/667 karar sayılı kararının HÜKÜM kısmında yer alan 1- ve 2- numaralı maddelerin hükümden tamamen çıkarılmasıyla, yerine;

"1-) Sanığın, üzerine atılı işlediği suçu sabit olmakla, TCK'nin 61. maddesinde yer alan usul ve esaslar çerçevesinde, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereği 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

2-) Sanığa verilen 5 gün adli para cezasının TCK'nin 52/2. maddesi gereği sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak günlüğü 20 TL'den çarpılmak suretiyle sanığın 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, ancak 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereği hükmedilen adli para cezası, çekin karşılıksız kalan miktarından az olmayacağından sanığın neticeten çekin karşılıksız kalan miktarı olan 44.990 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," şeklindeki maddelerin eklenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, hükmün infazının 44.990 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına, 23/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15738, Karar No: 2023/1504, Tarih: 20.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15738 E.  ,  2023/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLARLAR :Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali, hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali, hırsızlık suçlarından mahkumiyetine dair Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.10.2009 gün ve 2008/1396 Esas, 2009/1118 Karar sayılı hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Kapatılan 14. Ceza Dairesi tarafından verilen 22.05.2012 gün ve 2011/21723 Esas, 2012/5788 Karar sayılı ilama Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2022 günlü, KD 2022/100426 sayılı itiraznamesi ile temyiz incelemesine ilişkin kararda temyiz eden kısmında sanık yerine sehven sanık müdafisi ibaresine yer verildiği belirtilerek bu hususta oluşan maddi hatanın

giderilmesinin talep edilmesi ve karar celsesinde tutuklu bulunan bir kısım sanıkların duruşmada hazır edilmeyerek savunma haklarının kısıtlanması itirazı üzerine dosya tetkik edildi.

I. İTİRAZ VE MADDİ HATA SEBEPLERİ

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, haklarında yargılama yapılan ve 06.10.2009 tarihli karar celsesinde başka suçtan Sincan Çocuk ve Gençlik Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunan sanıklar ... ve Seyithan'ın hüküm duruşmasında hazır edilmeden karar verilerek savunma haklarının kısıtlanması nedeniyle onama ilamının kaldırılmasına ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükümlerin bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

2. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, temyiz eden kısmında sanık yerine sehven sanık müdafisi ibaresine yer verildiği belirtilerek bu hususta oluşan maddi hatanın giderilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1. Maddi hatanın giderilmesi talebi yönünden; Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 22.05.2012 gün ve 2011/21723 Esas, 2012/5788 Karar sayılı ilamın karar başlığında temyiz eden kısmında sanık yerine zuhulen sanık müdafisi ibaresine yer verildiği anlaşıldığından, maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin istemin yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

2. Sanık ...'a ilişkin itiraz talebi yönünden; dosya kapsamında yapılan incelemede sanığın

06.10.2009 tarihli hüküm duruşmasında tutuklu bulunmadığının anlaşılmasına göre; Yargıtay kapatılan

14. Ceza Dairesinin 22.05.2012 gün ve 2011/21723 Esas, 2012/5788 Karar sayılı onama kararı usul ve

kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

2. Sanık ...'a ilişkin itiraz talebi yönünden; dosya kapsamında yapılan incelemede sanığın

06.10.2009 tarihli hüküm duruşmasında tutuklu bulunmadığının anlaşılmasına göre; Yargıtay kapatılan

14. Ceza Dairesinin 22.05.2012 gün ve 2011/21723 Esas, 2012/5788 Karar sayılı onama kararı usul ve

kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

3. Sanık ...'e ilişkin itiraz talebi yönünden; dosya kapsamında yapılan incelemede 06.10.2009 tarihinde başka suctan Sincan Çocuk ve Gençlik Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunan sanığın aynı tarihli hüküm duruşmasında hazır bulundurularak savunma hakkı tanınmadığının anlaşılmasına göre; Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 22.05.2012 gün ve 2011/21723 Esas, 2012/5788 Karar sayılı onama kararı usul ve kanuna aykırı bulunmuş olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde bir numaralı bentte belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı maddi hata düzeltme talebinin kabulü ile; Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 22.05.2012 gün ve 2011/21723 Esas, 2012/5788 Karar sayılı ilamın karar başlığında temyiz eden kısmında yer alan "Sanık müdafisi " ibaresinin karardan çıkarılarak yerine "Sanık" ibaresinin eklenmesi suretiyle 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE;

2. Gerekçe bölümünde iki numaralı bentte belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık ... yönünden İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

3. Gerekçe bölümünde üç numaralı bentte belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ oy birliğiyle KABULÜNE,

4. 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay Kapatılan 14. Ceza Dairesinin 22.05.2012 gün ve 2011/21723 Esas, 2012/5788 Karar sayılı onama ilamının sanık ... yönünden KALDIRILMASINA,

5. Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.10.2009 gün ve 2008/1396 Esas, 2009/1118 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'in isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2015/117, Karar No: 2015/894, Tarih: 24.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/117 E.  ,  2015/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..’nın eşi ..’yi kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan müdahil vekilinin takdiri indirimin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6801, Karar No: 2016/6681, Tarih: 23.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/6801 E.  ,  2016/6681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/03/2015 tarihli ve 2014/994 esas, 2015/555 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 04/05/2015 tarihli ve 2015/266 esas, 2015/165 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 11/05/2015 tarihli ve 2015/377 Değişik İş sayılı Kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 12/05/2016 gün ve 94660652-105-34-2031-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11/05/2015 tarihli ve 2015/377 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3995, Karar No: 2023/5315, Tarih: 09.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/3995 E.  ,  2023/5315 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2021/2481 E., 2022/729 K.

KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 01.04.2022 tarihli ve 2021/2481 Esas, 2022/729 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 01.04.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304. maddesi uyarınca ... 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14112, Karar No: 2007/6884, Tarih: 24.04.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/14112 E.  ,  2007/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl İcra Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı (3.kişi) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin REDDİNE karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı (3.kişi) vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8099, Karar No: 2019/3730, Tarih: 10.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8099 E.  ,  2019/3730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanık hakkında " 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçuna ilişkin olduğu; Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 17/04/2011 tarih ve 2011/989 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, hükmün de sahte fatura düzenlemek suçundan kurulduğu; sahte fatura düzenlemek suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı, mütalanın dava şartı olduğu; sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilip, öncelikle durma kararı verilip, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince sanık hakkında “2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan, dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, ...... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/04/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.