muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9669, Karar No: 2023/15973, Tarih: 25.10.2023

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi ile 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu’nun 2 nci maddesinin yedi ve sekizinci fıkraları, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 27.09.2008 tarihli ve 27010 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (g) bentleri ile 4 ve 11 inci maddeleri ve 12 nci maddesinin ikinci fıkrası, 492 sayılı Harçlar Kanunu (1) sayılı Tarife, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 ve 22 nci maddeleri.

3. Dairemizin 19.10.2020 tarihli ve 2020/6727 Esas, 2020/12289 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir:

"... Tüm dosya kapsamından, davacı işçinin sendika üyeliğinin dava tarihi itibariyle işverene bildirilmediği anlaşılmaktadır. Dairemiz incelemesinden geçen emsal dosyalar uyarınca (örneğin Dairemizin 2020/6056 E-2020/9257 K. sayılı ilamı) dava tarihi itibariyle sendika üyeliği işverene bildirilmeyen davacı işçi yönünden, davalı işyerinde davacı ile birlikte çalışan işverenin sendikasız işçisinin bulunmadığı anlaşılmakla davacının ilave tediye ücreti isteminin fiilen aldığı ücret esas alınarak sonucuna göre değerlendirilmesi ve davacının fark ücret alacağı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

..."

4. Dairemizin 17.10.2022 tarihli ve 2022/13480 Esas, 2022/12661 Karar sayılı kararında da Dairemizin muvazaanın varlığı durumunda işçinin gerçek işveren tarafından bağıtlanan toplu ... sözleşmesinden yararlanma koşulları şu şekilde açıklanmıştır:

"...

Somut uyuşmazlıkta olduğu gibi asıl alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığının ya da geçerli olarak kurulmadığının ve işçinin çalışma süresinin en başından itibaren asıl işverenin işçisi olduğunun belirlendiği durumlarda; işçi, toplu ... sözleşmesinin imza tarihinde yetkili sendikaya üye olsa da gerçek işveren olan asıl işverenin toplu ... sözleşmesinden yararlanabilmesi; ancak taraf sendika üyeliğinin gerçek işverene bildirildiği tarihten itibaren mümkündür. Somut uyuşmazlık dönemi için davacının sendika üyeliği, toplu ... sözleşmesinin tarafı Sendika tarafından davalı Belediyeye bildirilmediği gibi davacının da toplu ... sözleşmesinden yararlanma talebi ile davalı Belediyeye bir başvurusu olmamıştır.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14319, Karar No: 2020/3295, Tarih: 10.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/14319 E.  ,  2020/3295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalı üçüncü kişi vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, 05.11.2013 tarihinde yapılan hacizde borçlu ...’nün eşinin hazır olduğunu, dava dışı ... Mefruşat Şirketi lehine istihkak iddiasında bulunduğunu, istihkak iddiasına ilişkin İnegöl İcra Hukuk Mahkemesinin 18.11.2013 tarihli 2013/417 431 E. - Karar sayılı kararı ile takibin devamına karar verildiğini, bu karar üzerine haciz ve muhafaza için gidildiğinde bu kez davalı üçüncü kişi şirketin istihkak iddiasında bulunduğunu, borçlu ile üçüncü kişinin muvazaalı işlemler ile takibin devamı kararını etkisiz kılmaya çalıştığını, haczin borçlunun faaliyet adresinde tatbik edildiğini, ayrıca borçlu ile üçüncü kişi şirketin faaliyet alanlarının aynı olduğunu, bu durumun taraflar arasındaki muvazaayı ortaya koyduğunu, sunulan vergi levhası ile faturaların borcun doğumundan sonraki tarihli olduğunu, bu belgelerin istihkak iddiasını ispatlar nitelikte olmadığını belirterek davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalı üçüncü kişi vekili, sözü edilen haczin yaklaşık 3 yıl önce yapıldığını, o tarihte bulunan şirketin, istihkak iddiasının, bunun reddine ilişkin kararın, müvekkili şirket ile uzaktan yakından bir ilgisi olmadığını, haciz gerçekleştirilen adresin müvekkili şirkete ait olduğunu, haciz adresinin müvekkili şirket tarafından 20.05.2014 tarihinde boş olarak mal sahibinden kiralanarak, ticari faaliyete başladığını, üçüncü kişi şirketin İsos Şirketler Grubunun 2000 yılında ...A.Ş ve 2005 yılında İsos Organize Sağlık Hizmetleri A.Ş olacak şekilde kurulduğunu, bu şirketlerin sahiplerinin ortopedi uzmanı diğerinin ise radyoloji teknisyeni olduğunu, bu kişilerin muvazaalı işlemler ile ilişkilendirilmeye çalışılmasının haksız olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı borçlu şirket yetkilisi; üçüncü kişi şirketin sahibinin kendisi olduğunu, şirketi kendisinin kurup kendisinin yönettiğini, ancak uygulanan haciz işlemlerinden sonra üçüncü kişi şirket sahipleri ile arasının açıldığını, kendisini devre dışı bıraktıklarını belirterek, davanın kabulünü talep etmiştir.

Davalı borçlu şirket yetkilisi; üçüncü kişi şirketin sahibinin kendisi olduğunu, şirketi kendisinin kurup kendisinin yönettiğini, ancak uygulanan haciz işlemlerinden sonra üçüncü kişi şirket sahipleri ile arasının açıldığını, kendisini devre dışı bıraktıklarını belirterek, davanın kabulünü talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, ticaret sicil kayıtlarına göre üçüncü kişi şirketin 04.06.2014 tarihinde kurulduğu, tescil adresinin haciz adresi olduğu, aynı zamanda borçlu şirketin tescil adresinin 2012 tarihine kadar bu adres olduğu ve ortakları arasında borçlu ...’nün de bulunduğu, üçüncü kişi şirketin kullandığı telefon hatlarını devreden kişilerin de borçlu şirkette ortak olduğu, borçlu şirketin 2012 yılında adresini haciz adresinden taşımasına rağmen, 2013 yılında tatbik edilen hacizde borçlu şirketin bulunduğu bu hali ile haciz mahallinin borçlu şirket ile irtibatlı olduğu, mahcuzlara yönelik sunulan faturaların zayıf delil niteliğini taşıdığı, borçlu şirketin haciz yapılan iş yeri vasıtası ile faaliyetlerine devam ettiği gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi, İlk Derece Mahkemesince vakıa tespitlerinin tam ve doğru olarak yapıldığı, maddi hukuk normlarının doğru olarak uygulandığı gerekçeleri ile istinaf isteminin esastan reddine karar vermiş, karar davalı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nin 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Dava, alacaklının İİK’nin 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Dava konusu haciz, her ne kadar dayanak bono adresinde yapılmış ise de haciz adresi üçüncü kişi şirketin sicile kayıtlı adresi olup, haciz borçlunun yokluğunda tatbik edilmiş ayrıca haciz mahallinde borçluya ait evrak bulunmamıştır. Ticaret sicil kayıtlarına göre borçlu şirket haciz adresinden 08.02.2012 tarihli karar ile taşınmış olup, bu doğrultuda 30.03.2012 ve 30.04.2012 tarihinde tanzim edilen dayanak belgelerin, 22.06.2015 tarihinde tatbik edilen hacizde tek başına İİK’nin 97/a maddesinde düzenlenen mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısı ile alacaklı lehine olduğunun kabulü için yeterli değildir. Kaldı ki, üçüncü kişi şirket ile borçlu şirket arasında organik bağ kurulmasını gerektirir ortaklık yapısı olmadığı gibi, üçüncü kişi şirketin kurucu ortağı olan ve 23.06.2014 tarihinde hisselerini devrederek ortaklık yapısından ayrılan Refik Korkmaz’ın, borçlu ...’nün eşi ile birlikte dava dışı ... Mefruşat şirketinin kuruluşunda küçük hisse sahibi olarak yer alması da (300 adet payın 30 adet payına sahip) taraflar arasında ortaklık yapısı anlamında bağ kurulmasını gerektirir nitelikte değildir. Bunun yanında dosya arasında bulunan 18.09.2017 havale tarihli bilirkişi raporunda üçüncü kişi şirketin ticari defterlerinin usulüne uygun tutulduğu, üçüncü kişi şirket tarafından sunulan faturaların defterlerinde kayıtlı olduğu hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabul kararı verilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 31/05/2018 tarihli ve 2018/1118 Esas, 2018/1135 Karar sayılı istinaf isteminin esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK'nin 373/1.maddesi gereği kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine, dosyanın ise İlk Derece İnegöl İcra Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6480, Karar No: 2021/10707, Tarih: 16.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6480 E.  ,  2021/10707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Çocuğa karşı kasten öldürme

HÜKÜM : CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince beraat

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin 24.11.2020 tarih ve 2020/1138 Esas - 2020/3054 Karar sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 20.01.2021 tarih KD 1- 2019/57055 sayılı itiraznamesi ile;

"Yargıtay 1. Ceza Dairesinin kararında da belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuk ile müteveffa arasında çok ciddi tartışmaların yaşandığı, suça sürüklenen çocuğun müteveffaya ölüm olayında iki gün önce tokat attığı, ölümle tehdit ettiği, ona hakaret ettiği keza ölüm olayının gerçekleştiği gün suça sürüklenen çocukla müteveffanın çok hararetli şekilde tartıştıkları bu tartışmanın ölüm olayını meydana geldiği yerde de sürdüğü, suça sürüklenen çocuğun tanıklar huzurunda defalarca ölümle tehdit ettiği, bu şekildeki tehdit eyleminin ölüm olayının hemen öncesinde dahi suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiği hususlarında şüphe bulunmamaktadır. Somut olayda, 112 Acil Sağlık Servis ekiplerinin ve kolluk güçlerinin olay yerine intikal ettikleri sırada suça sürüklenen çocuğun kıyafetlerinin kuru olması, suça sürüklenen çocuğun elindeki cep telefonunu suya fırlatması, vücudunda tırnak izlerinin bulunması gibi şüphe uyandıracak bulgu ve davranışlar mevcut ise de, suça sürüklenen çocuğun bu hususları önemli ölçüde tutarlı savunmalarla bertaraf ettiği gözden kaçırılmamalıdır. Yine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin ilamında belirtildiği gibi olayın herhangi bir görgü tanığı yada kamera görüntüsü de mevcut değildir.

Öte yandan olay yerinde yapılan keşif ve düzenlenen rapor ile ekleri incelendiğinde, müteveffanın suya atladığı yerin 1.70 metre derinliğinde ve dip akıntısı olan bir bölge olduğu, bölgede suyun debisinin yüksek olduğu, suça sürüklenen çocuğun yüzme bilse bile bu şartlar altında ...'yi kurtarmasının olanaklı olmadığı açıkça anlaşılmaktadır.

Bozma ilamında hiç değinilmeyen bir husus da müteveffanın psikolojik rahatsızlıklarının bulunduğuna ilişkin beyan ve delillerdir. ... ölüm olayından bir süre önce psikiyatri tedavisi almaya başlamış olup bu durum gerek suça sürüklenen çocuk gerekse müteveffanın arkadaşları tarafından bilinmektedir. Nitekim müteveffa üzerinde yapılan otopsi işlemi sırasında alınan numunelerde mütveffanın kanında kullanmakta olduğu Lustral isimli antidepresan ilacın etken maddesi olan "sertralin" maddesinin bulunduğu tespit edilmiştir.

Öte yandan dosya arasında bulunan T.C. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi tarafından düzenlenen Başvuru No: 15677403 sayılı Psikiyatri Polikliniği tarafından düzenlenen "13/05/2013 tarihli ... ile ilgili "Hasta Anemnez Raporu"unda; "Tek başına kendi isteğiyle geliyor, sinirlilik, kendine zarar verme, son iki yıldır şikayeti artmış, iki yıl önce İstanbul'dan Reşadiye'ye göç etmişler, okulda, evde sorunu varmış, her şeyi kafaya takıyor, iç sıkıntısı, daralma, kapalı ortamlarda kalamıyor, anerik+, morali kötü, uykuya dalmakta güçlük+, sabah yorgun kalkıyor, ilgisizlik isteksizlik+, Anhedoni+, self multilatif davranış+, en son 5-6 ay önce, boşluk hissi, suisid girişimi arabanın önüne atlamış/ 2 ay önce, aile içi sorunlar+, aile ile çatışma+, erkek arkadaşı var/araları değişken, sigara bir ara kullanmış, okuldan kaçmalar+, ilk psk başvuru 3 ay önce- Prozac 1x1 2 aydır kullanıyor, geçen hafta atarax önerilmiş fayda görmemiş, anne ile arası daha iyi, sedef, behçet, kolşisin kullanıyor, memede kist nedeniyle opere olmuş" şeklinde ifadelerin bulunduğu, raporun ikinci sayfasında müteveffaya Lustral 50 mg 1x1 ve Desyrel 1x1 ilaç yazılıp bir hafta sonrası için annesiyle birlikte kontrole gelmesinin önerildiği kayıtlıdır.

Rapor içeriğinden de görüldüğü üzere, müteveffanın kendine zarar verme ve intihar eğiliminin bulunduğu, bu eğiliminin tedaviye muhtaç hale geldiği hatta kullanılan Prozac ve Atarax isimli iki ilacın müteveffanın ruh haline olumlu katkıda bulunmadığı anlaşılmaktadır. Kısacası mevcut psikolojik durumu ve olayın hemen öncesi yaşadığı tartışmanın etkisiyle daha önce intihar girişimi bulunan müteveffanın, suça sürüklenen çocuğun aşamalarda iddia ettiği gibi kendini intihar etmek amacıyla suya atması hayatın olağan akışına aykırı bir durum olarak görülemeyecektir.

Bu itibarla ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararında, "Sanığın üzerine atılı Çocuğu veya Beden veya Ruh Bakamından Kendini Savunamayacak Kişiyi Öldürme suçunu işlediğine yönelik savunmasının aksini kanıtlayan bir delil bulunmaması, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun E:2003/2-262 K:2003/277 T:18.11.2003 ilamında da açıklandığı üzere, amacı maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olan ceza yargılamasının en önemli ilkelerinin birisi de "kuşkudan sanık yararlanır" ( in dubio pro reo ) ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın cezalandırılması bakımından taşıdığı önemden dolayı gözönünde tutulması gereken herhangi bir meselede başgösteren kuşkunun, sanığın yararına değerlendirilmesidir. Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması (CMK 223/2-e) halinde sanık hakkında beraat kararı vermek gerekir. Suçluluğu hükmen sabit oluncaya kadar, kimse suçlu sayılamaz (Anayasa 38/4). Anayasanın 5170 sayılı yasa ile değişik 90/son madde ve fıkrası uyarınca iç hukukumuzun parçası niteliğinde olan BM Kişisel ve Siyasal Haklar Sözleşmesinin 14/2 maddesi uyarınca, “hakkında bir suç isnadı bulunan bir kimse, hukuka göre suçluluğu kanıtlanıncaya kadar masum sayılma hakkına sahiptir”. Yine Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/2 m. gereğince “bir suç ile itham edilen herkes, suçluluğu yasal olarak sabit oluncaya kadar suçsuz sayılır”. Bu nedenlerle sanık ...'nın isnat edilen suçu işlediğini gösterir mahkumiyetine yeter kesin, net ve inandırıcı delil olmadığından 5271 sayılı CMK 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar vermek gerekmiştir." şeklindeki gerekçe doğrultusunda verilen beraat hükmü Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımızca isabetli görülmektedir. Yukarıda belirtilen sebeplerle, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24/11/2020 gün ve 2020/1138 Esas - 2020/3054 Karar sayılı ilamının suça sürüklenen çocuk hakkında "Çocuğu veya Beden veya Ruh Bakamından Kendini Savunamayacak Kişiyi Öldürme" suçundan verilen beraat hükmünün bozulmasına yönelik kısmı bakımından bozma hükmünün kaldırılması, Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/09/2015 gün ve 2014/224 Esas - 2015/234 Karar sayılı kararıyla verdiği "Çocuğu veya Beden veya Ruh Bakamından Kendini Savunamayacak Kişiyi Öldürme" suçundan verilen beraat hükmünün onanmasına karar verilmesi gerektiğinden bahisle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Dairemizin 24.11.2020 tarih ve 2020/1138 Esas - 2020/3054 Karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere; "Oluşa ve dosya kapsamına göre, nitelikli kasten öldürme suçunun tarihi itibariyle 18 yaşını dolduran sanık ... ile maktul ...’nin aynı okulda öğrenci oldukları ve bir süre arkadaşlık yaptıkları fakat özellikle maktulün arkadaşlarının anlatımlarına göre ...’nin ... ile arkadaşlığını sürdürmek istemediği, hatta dosya kapsamına yansıyan mesaj içeriklerinden anlaşıldığı üzere; ...’nin eski erkek arkadaşı olan Adem’e tekrar birlikte olmak için teklifte bulunduğu, bu duruma ...’nın öfkelendiği ve çeşitli kereler ...’yi tehdit ettiği, hakaret ettiği ve ölüm olayından iki gün önce de tokat atmak suretiyle darp ettiği, ölüm olayının olduğu gün ise yine aralarında tartışma yaşandığı, bu tartışmaya tanık olan arkadaşlarının ifadelerinden anlaşıldığı üzere ...’nın kendisiyle görüşmek istemeyen ...’yi "ya sen ölürsün ya da o" şeklinde tehdit ettiği, bunun üzerine ise ...’nin "beni öldür o zaman" şeklinde cevap verdiği ve ardından ...’nın teklifi üzerine daha önce de çeşitli kereler gittikleri ırmak kenarına doğru yürüdükleri, burada da ...’nın beyanlarından anlaşıldığı üzere tartışmaya devam ettikleri, olayın bundan sonrasına dair herhangi bir tanık ya da kamera görüntüsü olmadığı, ...’nın 112 Acil hattını arayarak boğulma olayının olduğunu belirterek olay yerine gelmelerini istediği, bunun üzerine 112 Acil ekibinin olay yerine intikal ettiği, ardından da kolluk kuvvetlerinin geldiği, ...’nın kolluk kuvvetlerini görmesi üzerine elinde bulunan kendisine ait cep telefonunu ırmağa attığı, olay yerine varıldığında ...’nın üzerinde önü açık gömlek, gömleğin altında atlet, altında ise kumaş pantolun olduğu, 112 Acil ekibinde görevli şahısların beyanlarından ve kollukça tutulan tutanak kapsamından ...’nın saçlarının, gömleğinin ve atletinin kuru olduğu, sadece dizlerinin altının ıslak olduğu ve özellikle vücudunda belirgin şekilde tırnak izlerinin olduğunun anlaşıldığı, ... olaya dair aşamalardaki beyanlarında ... ile tartıştıkları sırada ...’nin büyük bir kaya üzerinden kendisini ırmağa attığını, o sırada arkasının dönük olduğunu, ardından onu kurtarmak için suya atladığını, kendisinin yüzme bildiğini fakat ...’nin bilmediğini, kurtarmak için uğraştığını ancak ...’nin kendisini ittiğini, tırnak izlerinin de bu sırada oluştuğunu belirttiği, her ne kadar tırnak izlerine dair ... bu şekilde bir izahta bulunmuş ise de, bunun hayatın olağan akışına uygun olmadığı, boğulmak üzere olan bir kişinin kendisini kurtarmaya çalışan kişiyi iteklemesinin beklenemeyeceği, aksine ona tutunmasının gerekeceği, ...’nın bu ifadesinin suçtan kurtulmak maksatlı olduğu, olayların gelişimi bir bütün olarak değerlendirildiğinde ise, ...’nın kendisi ile birlikte olmak istemeyen ..

... bu şekilde bir izahta bulunmuş ise de, bunun hayatın olağan akışına uygun olmadığı, boğulmak üzere olan bir kişinin kendisini kurtarmaya çalışan kişiyi iteklemesinin beklenemeyeceği, aksine ona tutunmasının gerekeceği, ...’nın bu ifadesinin suçtan kurtulmak maksatlı olduğu, olayların gelişimi bir bütün olarak değerlendirildiğinde ise, ...’nın kendisi ile birlikte olmak istemeyen ...’yi bu nedenle bir çok kez tehdit ettiği, en son tanıkların huzurunda öncekilere göre özellik arz edecek şekilde “ya seni öldüreceğim ya onu” şeklinde bir tehditte bulunduğu, burada "o" şeklinde ima ettiği kişinin ise ...’nin görüştüğü üçüncü şahıs olduğu, ...’nin bu tehdit içerikli soruya "ben" şeklinde karşılık vermesi üzerine ırmak kenarına ...’nın isteği ile gittikleri, burada da tartışmanın devam ettiği ve ...’nin kendisini savunmaya çalışırken ...’nın vücudundaki tırnak izlerinin oluştuğu, ...’nin karşı koyamadığı ve ... tarafından ırmağa atılmak suretiyle boğularak hayatını kaybettiği, ...’nın kendisinin de ırmağa atladığını beyan ettiği, ancak vücudunun büyük kısmının ve özellikle saçlarının kuru olduğu, olay tarihi ve coğrafya itibariyle bu kadar kısa sürede üzerinin ve saçlarının kurumasının mümkün olmadığı, ... boğulduktan sonra ise ...’nın kendisinden şüphe duyulmaması amacıyla 112 Acil hattını aradığı, olay yerine kolluk kuvvetlerinin de geldiğini görünce ise panikleyerek telefonunu ırmağa attığı, netice olarak sanık ...’nın suç tarihinde 18 yaşından küçük olan maktul ...’yi nitelikli olarak kasten öldürdüğü ve hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi" isabetli görülmeyerek tebliğnamedeki görüşe aykırı şekilde hükmün bozulmasına dair Dairemiz kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının REDDİNE,

2) Dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16.06.2021 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun görüldüğünden, sanığın bu suçtan mahkum edilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı veren ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazını reddeden sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.