muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15713, Karar No: 2015/4105, Tarih: 25.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15713 E.  ,  2015/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/11/2013 gün ve 2011/185-2013/269 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/06/2014 gün ve 2014/5008-2014/11722 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kurulduğu tarihten bu yana saatler ve elektronik eşya üretimi sektöründe faaliyet gösterdiğini, müvekkili ürünlerinin dünya çapında olduğu gibi Türkiye'de de tanındığını, müvekkilinin "..." ibareli markasının 104261, 142875, 2006/03602 ve 2006/52860 sayı ile ... nezdinde tescilli olduğunu, ancak davalının, ... Elektronik San. ve Tic. A.Ş. ticaret unvanını çekirdek unsuru olarak, müvekkilinin tescilli ve tanınmış "..." markalarına iltibas suretiyle, marka tecavüzü oluşturan "..." ibaresini kullanması nedeniyle müvekkilinin marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, davalının ticaret unvanından "..." ibaresinin silinmesini, davalının "..." ibaresini havi unvanıyla herhangi bir işlem yapmasının, bu ibareyi taşıyan her türlü ürün ambalaj, kutu, display ve sair tanıtım malzemelerinin imalini, satışını ve dağıtımını yapmasının, bunların ithalinin ve ihracının, yurt içinde ve yurt dışında satışa sunulmasının önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 18.06.2014 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 25.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1957, Karar No: 2020/4421, Tarih: 07.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1957 E.  ,  2020/4421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekilince duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 30.06.2020 Salı günü davacılar ve davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 12.01.2012 tarihinde, müvekkillerinin desteği ... , davalıya sigortalı ve dava dışı ... yönetimindeki araçta yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen tek taraflı kazada yaşamını yitirdiğini, müteveffanın müvekkili ...'in gayri resmi nikahlı eşi, diğer müvekkillerinin de annesi olduğunu, ölümü nedeniyle müteveffanın desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı nikahsız eş ... için 4.000,00 TL, davacı çocukların her biri için 1.000,00'er TL olmak üzere toplam 8.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay kabul edilmemesi halinde dava tarihinden işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 21.10.2016 tarihinde taleplerini davacı çocuk ... için 50.339,34 TL'ye, ... için 10.529,04 TL'ye ve ... için 5.851,96 TL'ye artırmıştır.

Davalı sigorta şirketi, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamına ve toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile davacı çocuklar ... için 5.851,96 TL, ... için 10.529,04 TL ve ... için 50.339,34 TL destekten yoksun kalma tazminatı olmak üzere toplam 66.720,34 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline; davacı nikahsız eş ... ve reşit çocuk ... yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin ve davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Somut olayda, hükme esas alınan 17.10.2012 tarihli bilirkişi raporunda davacıların desteği, kendi can güvenliğini düşünmeden aşırı yolcu dolu minibüse binerek kazanın oluşumunda etkili olduğundan %15 oranında kusurlu bulunmuş; mahkemece davacıların desteği yolcu olduğundan kazanın oluşumunda kusursuz kabul edilmiş, ancak taşıma sınırının üzerinde seyahat etmesi nedeniyle zararın artmasında etkili olduğu belirtilerek belirlenen tazminatlardan %15 oranında müterafik kusur indirimi yapılmıştır.

Somut olayda, hükme esas alınan 17.10.2012 tarihli bilirkişi raporunda davacıların desteği, kendi can güvenliğini düşünmeden aşırı yolcu dolu minibüse binerek kazanın oluşumunda etkili olduğundan %15 oranında kusurlu bulunmuş; mahkemece davacıların desteği yolcu olduğundan kazanın oluşumunda kusursuz kabul edilmiş, ancak taşıma sınırının üzerinde seyahat etmesi nedeniyle zararın artmasında etkili olduğu belirtilerek belirlenen tazminatlardan %15 oranında müterafik kusur indirimi yapılmıştır.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun "tazminat miktarının tayini" başlıklı 43. maddesinde (6098 sayılı TBK 51.md); hakimin, tazminatın türü ve kapsamının derecesini, durum ve mevkiinin gereğine ve hatanın ağırlığına göre belirleyeceği belirtilmiş; "Tazminatın tenkisi" başlıklı 44.maddesinde (6098 sayılı TBK 52. Md) ise; zarar gören taraf, zarara razı olduğu veya kendisinin eylemi zararın doğmasına ya da zararın artmasına yardım ettiği ve zararı yapan kişinin durum ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakimin, zarar ve ziyan tutarını indirebileceği veya zarar ve ziyanı hüküm altına almaktan vazgeçebileceği açıklanmıştır.

Yolcunun istiap haddi aşılarak seyahat etmesi sürüş ve trafik akışı kusurlarından olmayıp, hakim tarafından tazminattan indirim sebebi olarak kabul edilecek hususlardandır ve mahkemece bu hususa göre %15 oranında

müterafik kusur indirimi yapılmıştır. Ancak bu şekilde müterafik kusur indirimi yapılabilmesi için kazanın oluşumda istiap haddinin aşılmasının etkisinin olması gerekir. Mahkemece hükme esas alınan kusur raporu ise bu hususta yeterli değildir. O halde mahkemece İstanbul Teknik Üniversitesi Trafik Kürsüsünden seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kazanın trafik kurallarına aykırı hareketten kaynaklı olan kısmının ayrı değerlendirilip kusur oranının belirlendiği, istiap haddi aşılmış ise bu hususun kazanın oluşumuna etkisi olup olmadığının ayrıca tartışılıp değerlendirildiği, kusur dağılımı yönünden yeni, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması; sonucuna göre de desteğin müterafik kusurunun bulunduğu kanaatine varılır ise her ne kadar Dairemizin yerleşik uygulamasına göre %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılması benimsenmiş ise de temyiz edenin sıfatına bağlı olarak ve kazanılmış haklar göz önünde tutularak tazminatlardan %15 oranında müterafik kusur indirimi yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların, desteğin ölümünden önceki yaşamlarında sahip oldukları sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmeleri için muhtaç oldukları paranın ödettirilmesidir. Yani, haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse, TBK'nun 53. maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir. Somut olayda, davacı nikahsız eş Hüseyin'in resmi nikahla başka bir kişiyle evli olduğu, bu nedenle destek tazminatı talep edemeyeceği gerekçesiyle dava bu davacı yönünden reddedilmiş ise de, dosya kapsamındaki tanık beyanlarında davacı ...'in destekle birlikte de yaşadığı, ortak dört çocuklarının olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı ...'in de destekten yoksun kaldığının kabulü ile tazminat hesabı için ek rapor alınması gerekirken yazılı olduğu şekilde yanılgılı değerlendirmeyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Destekten yoksun kalınacak sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek ayrı ayrı belirlenmesi, yüksek öğrenim yapacaklar ise, öğrenimlerinin

sona erdiği tarih, yapmamakta ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın desteğin sona ereceği yaş olarak kabulü gerekmektedir. Somut olayda, davacı vekilince davacı çocuk ... ait 2011 yılı 2.dönemine ait Açık İlköğretim Okulu kayıt yenileme formu sunulmasına karşın çocuk ... 18 yaşını doldurması nedeniyle bu davacı yönünden dava reddedilmiştir. O halde mahkemece çocuk ... eğitimine devam edip etmediğinin araştırılarak devam ediyor ise 22 yaşına kadar destek hesabı yapılması için ek rapor alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

4-Kabule göre, davacı vekilince ıslah dilekçesinde reeskont avans faizi talep edilmesine, kazaya karışan aracın kullanım amacının "yük nakli-ticari" olmasına göre avans faize hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.

5-Bozmanın kapsam ve şekline göre davacılar vekilinin vekalet ücretlerine, davalı vekilinin maddi tazminat hesaplamasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (5) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin ve davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşmada vekille temsil olunmayan davacılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalıya geri verilmesine 07/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9456, Karar No: 2008/17172, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9456 E.  ,  2008/17172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KATILAN DAVACI : ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Köy Tüzelkişiliği vekili ile katılan davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davaya konu taşınmaz kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 25 parsel ayılı taşınmaz 16833,83 m² yüzölçümü ile belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı köy tüzel kişiliği ... ve ... Mevkiinde bulunan çekişmeli taşınmazın önceden ... köyünü oluşturan dokuz aile olan ... ..., ... ..., ..., ..., ... ..., ... ..., ... ... ..., ... ve ... ... adlarına tapuda kayıtlı bulunduğu ve ... Köyünün ortak malı olan yer olduğunu ileri sürerek ... Köyü tüzel kişiliği adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında Orman Yönetimi dava konusu parselin orman sayılan yerlerden olduğundan orman niteliği ile hazine adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece davacını ve katılan davacının davasının REDDİNE; çekişmeli taşınmazın ,tespit gibi tapuya tesciline, karar verilmiş, hüküm davacı ... KÖYÜ TÜZEL KİŞİLİĞİ vekili ile katılan davacı ... YÖNETİMİ tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve taşımazın tespit tarihinden önce 20 yılı aşkın süredir davalının gecikmesiz aralıksız ... sıfatıyla zilyetliğinde olduğu, davacı ... Köyü Tüzel Kişiliğinin dayandığı Ömerkan Nahiyesi Miştin Köyü Keferdide mevkiinde, ... tarla cinsli T.EVVEL 1316 D. Tarih 4 sayılı 80 dönüm yüzölçümlü, imar yoluyla ... Oğlu ... ,... Oğlu ...,... Oğulları ... ,...,... ve ... Oğlu ... ve ... Oğlu ... ve Molla ... Oğlu ... Ve ... Ve ... ... adına kayıtlı, doğusu, genel yol, batısı, ... toprağı kuzeyi, Faki toprağı güneyi, Miştin toprağı sınırlı tapu kaydının çekişmeli parsele uymadığı

-2-

2008/9456-17172

-2-

2008/9456-17172

gibi, tapu kaydı maliklerinin davacı köy Tüzel Kişiliğinin miras bırakanı olmadığı ve davacı köy tüzelkişiği veya tapu maliki mirasçılarının taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı, davalının zilyetliği ve tapu kaydının 1316 (1900) tarihli olması insan ömrü ile ve maliklerin ölüm tarihleri göz önünde bulundurulduğunda, dayanılan tapu kaydının 3402 Sayılı Yasanın 13/B-c. maddesi gereğince yasal değerini yitirmiş olması nedeniyle kaydın taşınmaza ait olduğu bir an için kabul edilse bile, tapu kaydına değer verilemeyeceği göz önünde bulundurularak davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği ve katılan ... Yönetiminin davasının reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 02/12/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30945, Karar No: 2017/10923, Tarih: 12.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30945 E.  ,  2017/10923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

UYAP sisteminde yapılan araştırmada aynı eylem nedeniyle sanık hakkında alacaklıları zarara uğratmak amacıyla mevcudu eksiltmek suçundan verilip Dairemizin 2015/30754 Esas numarasında kayıtlı olan ve aynı gün incelenerek bozma kararı verilen dosyanın bulunması karşısında; aralarında irtibat bulunan anılan dosyanın birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1729, Karar No: 2017/1497, Tarih: 19.04.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/1729 E.  ,  2017/1497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2015 tarihli ve 2013/635 esas, 2015/227 sayılı kararını müteakip, ... 1. Çocuk Mahkemesinin 27/05/2015 tarihli ve 2015/466-324 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 05/06/2015 tarihli ve 2015/494 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.",5395 Çocuk Koruma Kanunu'nun 26.maddesindeki "(1) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3.maddelerinde " (1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır... 4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi....." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği, somut olayda çocuk mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeden ... 1. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 18/03/2017 gün ve 94660652-105-34-14729-2016-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 05/06/2015 tarihli ve 2015/494 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25350, Karar No: 2017/35758, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25350 E.  ,  2017/35758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.