muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7242, Karar No: 2010/3317, Tarih: 06.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/7242 E.  ,  2010/3317 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmekten sanık ..., ...'ı yaralamaktan sanık ..., ...'ı yaralamaktan sanık ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: .... ile ...'nin hükümlülüklerine, .....in beraatine ilişkin (VEZİRKÖPRÜ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13/03/2009 gün ve 97/41 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar Mecit ve ... müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanık ile müdahilin temyizleri veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Katılanlar vekili, hükmü maktulün kızı ......’a velayeten katılan ... adına da temyiz etmiş ise de, ...... adına velayeten katılan ...’ın katılma talebi bulunmadığından ve ...’ın davaya katılmasına karar verilmediğinden, katılanlar vekilinin ......’a velayeten katılan ... adına temyiz isteminin, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-)Sanık ... hakkında kasten insan öldürme suçundan kurulan hükmün sanık müdafii ve katılanlar .....ve ..... vekilinin temyiz istemleriyle sınırlı olarak, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün sanığın temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta, tahrik hükümlerinin uygulanmamasına, eksik incelemeye vesaireye yönelen, sanık ...’nin kararın hukuka aykırı olduğuna yönelen, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

B-)Sanık ... hakkında kasten insan öldürmek suçundan kurulan hükümde;

A-)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

B-)Sanık ... hakkında kasten insan öldürmek suçundan kurulan hükümde;

Dosya kapsamına göre; sanık ... ile maktulün balıkçılık yaptıkları ve olaydan önce balık ağlarının atıldığı yer konusunda anlaşmazlık olduğu için aralarında husumet oluştuğu, olay günü balıklarını teslim eden sanığın, olay yerine gelmekte olan maktule elindeki sopa ile aralarında tartışma olmaksızın saldırarak vurmaya başladığı, maktulün kafasına isabet eden sopayı eliyle tutarak belinden çıkardığı bıçakla sanığın göğsüne iki kez, karnına bir kez vurarak hayati tehlike geçirecek şekilde sanığı yaraladığı, bunun üzerine sanığın maktulün elindeki bıçağı tutarak kendi bıçağını çekip maktulün sağ uyluk ve sağ koluna iki kez vurarak, sağ uyluğa isabet eden bıçak darbesinin büyük damar kesilmesine neden olarak kanama sonucu maktulü öldürdüğü olayda;

İlk haksız hareketin sanık tarafından gerçekleştirildiği kabul edilse dahi etki tepki dengesi dikkate alındığında, maktulün sanığın kendisine sopa ile saldırması üzerine öldürücü nitelikteki bıçakla sanığa üç kez vurarak hayati tehlike geçirecek şekilde yaralaması nedeni ile tahrikte dengenin sanık lehine bozulduğu nazara alınarak, sanık yararına asgari düzeyde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının bu itibarla yerinde görüldüğünden, re’sen de temyize tâbi bulunan hükmün, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA),sanığa verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alındığında sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 05/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

05/05/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat Nibraseddin Kiper'in yokluğunda 06/05/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/2543, Karar No: 2014/5124, Tarih: 03.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2543 E.  ,  2014/5124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 16.01.2007

Taksirle yaralama suçundan sanık ... ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 89/2-b ve 52/2. maddeleri gereğince 21.900,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Sulh Ceza Mahkemesinin 16/01/2007 tarihli ve 2006/80 esas, 2007/5 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanığın taksirle yaralama olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle 730 gün adli para cezası üzerinden hesaplama yapılarak sonuçta sanığın 21.900,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; hüküm tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 61/9. maddesinde yer alan, “Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda, bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, temel gün biriminin tespitinde, 89/1. maddede öngörülen hapis cezasının üst sınırı olan 1 yılın karşılığının gün birimi olarak esas alınması ve artırım ve indirimlerin de bu miktar üzerinden hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 31.12.2013 gün ve 94660652-105-07-10955-2013/19873/80314 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2014 gün ve 2014/11286 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu, katılanın vücudunda kemik kırılmasına yol açacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayla ilgili olarak, açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda, TCK'nın 89/1. maddesine göre, sanık hakkındaki temel cezanın 730 gün olarak belirlenerek, aynı Kanunun 89/2-b maddesi gereğince yarı oranında artırım sonucunda 1095 gün olarak tespit edilen adli para cezasının günlüğü 20 TL'den paraya çevrilmesi sonucu sanığın neticeten “21.900.00 TL” adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 61/9. maddesinde yer alan “Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda, bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, adli para cezasına esas temel gün biriminin tespitinde, 89/1. maddede öngörülen hapis cezasının üst sınırı olan 1 yılın karşılığının gün birimi olarak esas alınması ve artırım ve indirimlerin de bu miktar üzerinden hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında fazla ceza tayini,

İsabetsiz olup kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 16/01/2007 tarihli ve 2006/80 esas, 2007/5 sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, CMK'nın 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak, hüküm fıkrasının 1., 2. ve 4. paragraflarının hükümden çıkarılarak, yerine, “1- Sanık ... ... taksirle yaralama suçundan eylemine uyan TCK'nın 89/1. maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, sanığın kusur durumu ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak takdiren üst sınırdan 365 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2- Sanığın eylemi neticesinde mağdur katılanın vücudunda kemik kırılmasına neden olunduğu anlaşılmakla TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca sanığın cezası yarısı oranında artırılarak 547 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4- Sanığa verilen cezanın TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın neticeten 10.940.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” paragraflarının eklenmesi ve sair hususların aynen bırakılması suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLMESİNE, diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7153, Karar No: 2018/6445, Tarih: 29.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7153 E.  ,  2018/6445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İcra takip dosyasından borçluya gönderilen ödeme emrinin 04.04.2013 tarihinde iade edildiği ve başkaca ödeme emri tebliği bulunmadığı, takip kesinleşmeden 05.04.2013 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9377, Karar No: 2013/14372, Tarih: 04.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9377 E.  ,  2013/14372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM: Beraat

Sanıklar hakkında '2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından açılan kamu davasında, dosya içinde bulunan Vergi Tekniği Raporuna göre; 2004 takvim yılında son matrahlı KDV beyannamesinin Aralık ayında, 2005 takvim yılında ise son matrahlı KDV beyannamesinin Ocak ayında verildiğinin anlaşılması ve sahte olduğu iddia olunan faturaların dosya içinde bulunmaması karşısında, suç tarihlerinin sırasıyla 31.12.2004 ve 31.01.2005 olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek’ suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 31.12.2004 ve 31.01.2005 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20831, Karar No: 2017/4382, Tarih: 27.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/20831 E.  ,  2017/4382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Borçlu vekili, müvekkilinin hak ve alacaklarına haciz konulduğunu, icra takibi için belirlenen harç ve vekalet ücretinin maktu olarak belirlenmesi gerekirken nispi olarak belirlendiğini belirterek, müvekkilinin hak ve alacakları için yapılan haciz işleminin iptaline, nispi olarak belirlenen 7.537,74 TL tahsil harcı ve 9.026,58 TL icra vekalet ücretinin iptaline,bu tutarların maktu olarak belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun Geçici 6. maddesinin 11.bendi gereğince bu madde uyarınca ödenecek olan bedelin tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği, aynı kanunun geçici 6.maddesinin 7. bendi gereğince bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirleneceği gerekçesiyle şikayetin kabulüne, ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2014/7962 Esas numaralı icra dosyasında davacının mal hak ve alacakları üzerine konulan hacizlerin kaldırılmasına, 09.01.2015 tarihinde yapılan dosya hesabında belirtilen ve nispi hesaplanan tahsil harcı ile icra vekalet ücretinin icra müdürlüğü tarafından iptal edilerek bunların maktu olarak hesaplanmasına karar verilmiş olup hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''4.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.

Ancak 6487 sayılı Yasa'yla değişen, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası, Anayasa Mahkemesi’nin 13/11/2014 tarihli ve 2013/95 Esas 2014/176 sayılı Kararı ile iptal edilmiştir. İptal kararının Resmi Gazete’de yayımlanmasından başlayarak altı ay sonra, yani 13.06.2015 tarihinde yürürlüğe girmesine karar verilmiş ise de; Anayasa'nın 11. maddesinde, Anayasa'nın bağlayıcılığı ve üstünlüğü ilkesi düzenlenmiş, 138. maddesi ise hakimlere herşeyden önce Anayasa'ya uygun olarak hüküm verme yetkisi tanımıştır. Anayasa'nın 11. ve 138. maddeleri, hakime Anayasa'ya aykırılığı saptanmış, yasa hükmünü iptal kararı yürürlüğe girmemiş olsa bile uygulamama yetkisini hatta yükümlülüğünü vermektedir. Zira iptal edilen hükmün uygulanması, hak arama hürriyetinin içini boşaltma anlamına gelecek ve Hukuk Devleti ilkesi ihlal edilmiş olacaktır. Nitekim, Uyuşmazlık Mahkemesi ve .....'ın iptal kararının yürürlüğe girmemiş olması halinde dahi Anayasa'ya aykırılığı saptanmış Yasa hükümlerinin uygulanamayacağına işaret eden kararları vardır. Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararını duyurması, iptal edilen Yasa'nın uygulanmasını durdurucu bir tedbir niteliğine bürünmektedir. Karar gerekçelerinin yazımı ve yayımlanmasının uzun süre alması karşısında hiç olmazsa iptal kararının duyurulması, Anayasa'ya aykırı Yasa hükmünün uygulanmasını engelleyecektir. (Turan Yıldırım Marmara ....i Dergisi, cilt:26) İptal hükmünün Resmi Gazete'de yayımlanmasından 6 ay sonra yürürlüğe girecek olması Kanun Koyucuya Anayasa'ya uygun yeni Yasa maddesi hazırlanması için verilmiş süre olup, bu süre iptal hükmünün uygulanmasını engellemeyecektir.

Somut olayda; 29.05.2014 Karar tarihli takip konusu ilamda; İdarenin kamulaştırmasız elatma eylemi 1983 yılından sonrasına ait olup olayda uygulanması gerekli 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasa'ya aykırı görülerek 13.11.2014 tarihinde Anayasa Mahkemesi'nce iptal edilmiş olmakla uygulanırlığı kalmamıştır. Böylece 1983 yılından sonraki el koymaya ilişkin kamulaştırmasız el atma bedellerine ilişkin dava ve takiplerde, borçlunun gayrimenkul, menkul, hak ve alacaklarına haciz uygulanması hukuka uygundur ve mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretlerinin maktu hesaplanması söz konusu olmayıp nispi olarak belirlenmelidir. Mahkemece, borçlu Belediye vekilinin şikayetinin açıklanan nedenlerle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23887, Karar No: 2015/10698, Tarih: 11.05.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23887 E.  ,  2015/10698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat aidiyetinin tespiti

.... ile ..... ve müşterekleri aralarındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasının reddine dair Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 10.04.2013 gün ve 752/300 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı; davaya konu taşınmazlardan 1059 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 40 adet yemiş ağacının kendisi tarafından dikilip bakımının yapıldığını, 1062 sayılı parsel üzerindeki 18 adet yemiş ağacının kendisi ve vefat eden babası tarafından dikildiği ve bakımının kendisi tarafından yapıldığını, 2603 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 12 adet incir ve 25 adet zeytin ağacının ise babası tarafından dikildiği ve bakımının ise kendisi tarafından yapıldığını belirterek muhdesatların kendisine aidiyetinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Resmiye ve Göksel vekili, davalı.. vekili, davalı ... vekili ile dahili davalılar.... vekili, davalılar .... davanın reddine karar verilmesini savunmuşlar, usulüne uygun tebligata rağmen diğer davalılar yargılama oturumlarında temsil olunmamışlardır.

Mahkemece, özetle dava konusu ağaçlardan davacının tek başına faydalandığı, sağladığı faydanın yaptığı giderlerden fazla olacağı kanaatiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, süresi içerisinde davacı asil ve feri müdahiller vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespitine ilişkindir.

Muhdesat tespiti davaları kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere ve kural olarak; tespit davalarında tespit davası açanın hukuki yararın varlığı gerekir. 6100 sayılı HMK'nun 106. maddesinin 2. fıkrasında “tespit davası açanın, kanunlarda belirtilen istisnai durumlar dışında, bu davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararı bulunmalıdır.” denilmektedir. Bu nedenle taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat yönünden derdest ortaklığın giderilmesi davası ya da kamulaştırma işlemi bulunmadığı takdirde bu dava görülemez.

..

Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden; 2603 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılmış mevcut ortaklığın giderilmesi veya kamulaştırma davası bulunmadığı anlaşılmakla Mahkemece davanın bu parsel yönünden hukuki yarar yokluğundan ve 1062 sayılı parsel yönünden ise muhdesatların davacı tarafından dikildiği sabit olmadığından reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek değişik gerekçeler ile davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de sonucu itibariyle doğru olduğundan bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Ne varki; Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, 1059 parsel sayılı taşınmaz hakkında Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde ....Esas sayılı ortaklığın giderilmesi davasının mevcut olduğu, taşınmaz üzerinde yapılan keşif neticesinde düzenlenen bilirkişi raporuna göre 15-18 yaşlarında 32 adet incir ağacının tespit edildiği, ağaçların dikim tarihi itibariyle davacının 35-38 yaşlarında olacağı, keşif esnasında dinlenen tanıkların ve davalılardan.... davacıyı doğrular şekilde bu taşınmaz üzerindeki ağaçların davacı tarafından dikildiğini belirttikleri beyanlarda nazara alınarak 1059 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 32 incir ağacının davacı tarafından dikildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonunda yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davacının temyiz itirazları kısmen yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre dahili davalılar vekilinin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde davacı ... iadesine, 11.05.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.