muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11929, Karar No: 2016/13780, Tarih: 01.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11929 E.  ,  2016/13780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; abonelik sözleşmesine aykırı olarak 01/01/2013 tarihinden dava tarihine kadar müvekkilinden kayıp kaçak bedeli altında tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; husumetin taraflarına ait olmayıp EPDK'ya ait olduğunu, ayrıca elektrik dağıtım işiyle sorumlu olan kurumun ... olduğunu, kayıp kaçak bedeli olarak alınan ücretin zorunlu olarak alınmasından dolayı iadesinin istenilemeyeceğini ve kısmı dava açılamayacağını belirterek reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 2.369,73 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) TTK'nun 4.maddesinde ticari davalar tanımlanmıştır. Anılan maddenin 1.fıkrasında "her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda..." sayılan davaların ticari dava olduğu öngörülmüştür.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 12. maddesinde "Bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir" hükmünü içermektedir.

26/06/2012 tarihinde kabul edilen ve 30 Haziran 2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6335 sayılı yasanın 2.maddesinde, "6102 sayılı Kanun'un 5.maddesinin başlığı "2. ticari davalar ve çekişmesiz yargı işlerinin görüleceği mahkemeler" şeklinde, 1. fıkrasında yer alan "davalara" ibaresi ise davalar ve ticari nitelikteki "çekişmesiz yargı işlerine" şeklinde 3.ve 4. fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır". şeklinde düzenlenmiştir.

TTK'nun 19.maddesinde "Bir tacirin borçlarının ticari olması asıldır. Ancak, gerçek kişi olan bir tacir, işlemi yaptığı anda bunun ticari işletmesiyle ilgili olmadığını diğer tarafa açıkça bildirdiği veya işin ticari sayılmasına durum elverişli olmadığı takdirde borç adi sayılır. Taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, diğeri için de ticari iş sayılır" hükmü bulunmaktadır.

TTK'nun 19.maddesinde "Bir tacirin borçlarının ticari olması asıldır. Ancak, gerçek kişi olan bir tacir, işlemi yaptığı anda bunun ticari işletmesiyle ilgili olmadığını diğer tarafa açıkça bildirdiği veya işin ticari sayılmasına durum elverişli olmadığı takdirde borç adi sayılır. Taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, diğeri için de ticari iş sayılır" hükmü bulunmaktadır.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Mahkeme duruşma yapmadan, yani taraflara tebligat yapıp onları dinlemeden dosya üzerinden de görevsizlik kararı verebilir. Taraflar da yargılama bitinceye kadar görev itirazında bulunabilirler. Görev itirazı yapılmış ise veya yapılmamış olsa bile re'sen mahkeme, ilk önce görevli olup olmadığını inceleyip, karara bağlamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında ise; davaya konu uyuşmazlığın tarımsal sulama abonesi davacının ödemiş olduğu kayıp kaçak bedelinin iptali istemine ilişkin olduğu, bu haliyle uyuşmazlığın çözümünün yukarıdaki yasa hükümleri de gözetildiğinde Asliye hukuk Mahkemesinin görevi içinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, Asliye hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu düşünülerek, davaya Asliye Hukuk Mahkemesi olarak bakılarak karar verilmesi gerekirken, davaya Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-)Bozma nedenine göre, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle temyiz olunan hükmün hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 2 nolu bentte gösterilen nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, , peşin alınan temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13436, Karar No: 2015/18013, Tarih: 13.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/13436 E.  ,  2015/18013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların kilitli olarak park edilen otomobili, TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsadere edilen bıçakla kapısını zorlayarak açıp anahtar gibi kullandıkları bıçakla motorunu çalıştırıp olay yerinden alıp götürdüklerinin anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 142/2-d maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK'nın 142/1-e maddesinin uygulanması, ayrıca TCK'nın 52/4. maddesinde taksit süresinin iki yılı geçemeyeceği belirtilmesine rağmen, suça sürüklenen çocuk .... hakkında hükmolunan adli para cezasının birer ay aralık ile yirmi beş eşit taksit ile ödenmesine karar verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13713, Karar No: 2014/17984, Tarih: 19.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/13713 E.  ,  2014/17984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2013/255-2013/64

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre, davacı vekilinin ismi O.K. olup, gerekçeli kararın O.A. isimli kişiye davacı vekili olarak elden tebliğine dair kalemce belge düzenlendiği anlaşılmaktadır. Gerekçeli kararın davacı tarafa doğru şekilde tebliği ile tebliğ belgesi eklenerek gönderilmek üzere, dosyanın mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3544, Karar No: 2020/19827, Tarih: 28.12.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/3544 E.  ,  2020/19827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinden önce Gümrük Muhafaza Genel Müdürlüğü’ne gelen ihbarda Martur Tır Garajında ... Lojistik firmasının kullandığı alanda konteynırlar içinde kaçak akaryakıtın depolandığı, Kıbrıs’tan gelen araçlarından boşaltılan bu akaryakıtların yine Kıbrıs’a gidecek araçlarına eklendiği, fazlası olursa piyasaya satıldığı yönünde gelen bilgiler üzerine, 14.05.2015 tarihinde Martur tır garajında ... Lojistik Ltd. Şti.’nin kullandığı alanda konteynır içerisinde 7 bidonda 350lt kaçak mazotun ele geçirildiği, sanık ...’in ... Lojistik Ltd. Şti. firma yetkilisi ve çalışanı, sanık ...’nin ise firmanın tır şoförü olduğu, sanıkların aşamalardaki savunmalarında özetle, ele geçen mazotu ...’nin kullandığı ... Kıbrıs plakalı araçla Kıbrıs’tan aldığını ve gümrük muafiyeti kapsamında yurda soktuğunu, aracın tamire götürülmesi nedeniyle, tamirde daha önce aracın mazotu çalındığı için mazotu bidonlara boşalttığını daha sonra da aracın Kıbrıs'a gönderildiğini beyan ettikleri, bu hususta suç tarihine yakın zamanlı yurtdışından akaryakıt alım faturası, aracın tamirine ilişkin belge sunulmuş ise de , ilgili Gümrük İdaresinden sanık ...’nin suç tarihine yakın olarak suç tarihi öncesinde Kıbrıs’tan Türkiye’ye giriş yapıp yapmadığının ve beyanında belirttiği şekilde yasal muafiyet kapsamında akaryakıt getirip getirmediğinin dosyaya alınmadığı da nazara alınarak varsa ilgili evrakların istenmesi ile söz konusu muafiyeti sağlayan Gümrük Vergilerinden Muafiyet ve İstisna Tanınacak Haller Hakkında Kararın 104. maddesinde ''102 ve 103 üncü madde hükümleri uyarınca gümrük vergilerinden muaf olarak ithal edilen yakıtlar, içerisinde ithal edildikleri ulaşım araçlarından başka bir araçta kullanılamaz, ulaşım aracı için gerekli olan tamir süresi haricinde söz konusu ulaşım aracından çıkarılamaz, depolanamaz, satılamaz ve devredilemez'' şeklinde düzenlenmiş olup; sanıkların şirketlerine ait tırların muafiyet hakkını kullanarak, yurtdışından satın aldıkları akaryakıtı depolayarak 5607 sayılı Kanunun 3/1. maddesinde düzenlenen kaçakçılık suçunu işledikleri anlaşılmakla, sanıkların mahkumiyeti yerine suçun unsurları oluşmadığından bahisle beraatlerine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2584, Karar No: 2016/5198, Tarih: 22.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/2584 E.  ,  2016/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Hazine ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.12.2015 gün ve 184/380 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, 251 ada 91 parselin 1337,17 m2'lik kısmının 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na göre kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığını belirterek, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmının tapu kaydının iptaline, bu kısım üzerinde kalan bina ve ağaçların kal'i ile davalının bu yere elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... Köyü 251 ada 91 parselin 1337,17 m2'lik alanı kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından tapusunun iptaline, davalının bu alana müdahalesinin önlenmesine, kal isteğinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun "kıyı kenar çizgisini" belirleme yöntemine ilişkin 5 ve 9.maddelerinin uygulanmasına yorum getiren ve görülmekte olan davalarda dikkate alınması zorunlu bulunan 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında "kural olarak, mülkiyet hukuku yönünden kıyı kenar çizgisi belirlenmesi görevinin İdari Yargı'ya ait olduğuna; ancak 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 9. maddesi uyarınca idare tarafından kıyı kenar çizgisi belirlenmiş ve yazılı bildirime rağmen yasal süresinde idari yargıya başvurulmaması nedeniyle yargı yolunun kapanmış olması veya idare tarafından verilip kesinleşmiş karar bulunması durumlarında, bunlara uygun şekilde kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından saptanması gerektiğine" işaret edilmiştir. 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerine göre de kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Uzman bilirkişilerin raporlarında Yasa'nın ve İçtihadı Birleştirme Kararları'nın emredici hükümleri dışında, hiçbir bilimsel incelemeye, araştırmaya ve verilere dayanmaksızın belirlenen kıyı kenar çizgisine itibar etmek doğru değildir. Değinilen İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamı ve 3621 sayılı Kanun'un 5. ve 9. maddelerinde öngörüldüğü biçimde üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif yapılması, 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararı doğrultusunda bilimsel verilerden de yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi zorunludur.

Somut olayda; ... İl Müdürlüğü yazısında, dava konusu yerin 14.03.2011 tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, onaylanan kıyı kenar çizgisinin 1 ay süre ile ilan edildiği bildirilmiştir. Bu durumda; ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için kıyı-kenar çizgisinin kesinleşmediği ve bağlayıcılık niteliği kazanmadığı açıktır. O halde, bilirkişi heyetince kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken, bağlayıcılık niteliği taşımayan ve delil olarak istifade edilmesi gereken, idare tarafından daha önce belirlenmiş kıyı-kenar çizgisi esas alınarak düzenlenen 10.11.2015 havale tarihli bilirkişi raporunun yeterli bulunması ve rapora dayanılarak hüküm kurulması isabetli değildir.

Hal böyle olunca, Mahkemece yeniden yapılacak keşifte 3621 sayılı Yasa'nın 9/2. maddesine ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre üç jeolog ya da jeoloji mühendisinden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulu ve tapu fen memuru aracılığıyla yerinde keşif icra edilmesi ve kıyı kenar çizgisi araştırmasının yapılması, idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisine ilişkin krokinin de uzman bilirkişilerce uygulanması, mahkemenin bu çizilen kıyı kenar çizgisi krokisi ile bağlı olmayıp bizzat bilirkişi kurulu aracılığıyla kıyı kenar çizgisini belirlemeye yetkili olduğunun gözetilmesi, bilirkişiler tarafından yeniden belirlenecek kıyı kenar çizgisi ile idare tarafından belirlenen kıyı kenar çizgisi arasında farklılık bulunduğu takdirde bu farklılığın nedenlerinin bilimsel gerekçelerle açıklığa kavuşturulması, dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisinin göl yönünde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, raporda kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmın renkli olarak belirtilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususlar gözardı edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11982, Karar No: 2017/7583, Tarih: 18.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/11982 E.  ,  2017/7583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacı ile davalının evli olduklarını, bu evlilikten 2 tane müşterek çocuklarının olduğunu, davalının müvekkiline sürekli şiddet uyguladığı gibi başka kadınlarla da ilişkiye girdiğini, müvekkilin şuanda müşterek çocuk Kübra ile baba evine sığındığını ileri sürerek davacı için 1500 TL, müşterek çocuk için 500 TL nafakaya karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının ayrı yaşamada haksız olduğunu, tüm ihtiyaçları karşılanırken evi haksız olarak terk ettiğini, davalının ise çocuklarının ve evinin ihtiyaçlarını karşıladığını; ayrıca davalının gelirinin düşük olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının davacıyı dövdüğü ve başka kadınlarla ilişkisi olduğu, bu haliyle davacının ayrı yaşamakta haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davacı taraf için 500 TL, müşterek çocuk 2005 doğumlu Kübra için 150 TL tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren taraflar arasındaki boşanma kararı kesinleşinceye kadar her ay davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-TMK. 186/3.maddesi uyarınca; Eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katılırlar. Yasanın 195.maddesine göre de; Evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilirler. Aynı yasanın 197.maddesine göre de; Eşlerden biri ortak hayat sebebi ile kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir. Bu durumda, hâkim eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya ilişkin önlemi alır.

Evlilik devam ederken eşlerin birbirleri hakkında koşulları oluştuğu takdirde tedbir nafakası davası açma ve bir takım önlemlerin alınmasını talep etme hakları vardır.

Tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılma hususunda eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Evlilik devam ederken eşlerin birbirleri hakkında koşulları oluştuğu takdirde tedbir nafakası davası açma ve bir takım önlemlerin alınmasını talep etme hakları vardır.

Tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılma hususunda eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, hakim; eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda, kolluk araştırmasına göre, davacı kadının ev hanımı olduğu, herhangi bir işte çalışmadığı, ağabeyine ait evde kaldığı; davalının ise, asgari ücretle sanayide işçi olarak çalıştığı, iki çocuğu ile birlikte ikamet ettiği ve 350,00 TL kira bedeli ödediği tespit edilmiştir.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle davalının tespit edilen gelir durumu gözetildiğinde; mahkemece davacı kadın için hükmedilen nafaka miktarı fazla olup, TMK’nın 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Davalı kocanın geliri ile orantılı olacak ve nafaka yükümlüsünün ihtiyaçlarını karşılayacak, TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yüksek miktarda nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12771, Karar No: 2018/7016, Tarih: 10.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12771 E.  ,  2018/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin çocuğu olan murisin zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmayan, .../...’dan .../...’a gitmekte olan okul servis aracında yolcu iken 31/12/2009 tarihinde gerçekleşen iki taraflı trafik kazasında vefat ettiğini, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırma mecburiyeti olduğu halde yaptırılmadığını beyanla, her bir davacı için ayrı ayrı 62.500,00’er TL zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası tazminatının kaza tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, düzenlenmesi zorunlu olmayan sigorta poliçesi nedeniyle davalının sorumluluğu bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, okul servis taşımacılığı sırasında meydana gelen trafik kazasında vefat eden yolcu murisin mirasçıları tarafından zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmaması nedeniyle ...’ndan tazminat istemine ilişkindir.

Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası, 25/02/2004 tarih, 25384 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2004/6789 nolu Bakanlar Kurulu Kararı ile ihdas edilmiş olup, yayımlandığı tarihte Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortasının yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnalar Ulaştırma

Bakanlığı'nca belirleneceği açıklanmıştır. 13/11/2009 tarih, 27405 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2009/15545 nolu Bakanlar kurulu Kararı ile 2004/6789 sayılı Kararda değişiklik yapılmış ve Zorunlu Koltuk Ferdi kaza Sigortası yaptırma mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnaları belirleme yetkisi Ulaştırma Bakanlığı’nın görüşü alınmak suretiyle Hazine Müsteşarlığı’na verilmiştir. Hazine Müsteşarlığı 2009/15545 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına istinaden 28/06/2010 tarihinde çıkarmış olduğu 2010/8 sayılı genelge ile zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının kapsam, muafiyet ve istisnalarını yeniden belirlemiştir. Anılan genelge'nin yürürlük tarihi 01/07/2010’dur.