muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18333, Karar No: 2017/6355, Tarih: 04.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18333 E.  ,  2017/6355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın şikayet tarihi itibariyle yetkilisi olduğu borçlu şirketin, bağlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden şikayet tarihini de kapsar şekilde, vermiş olduğu vergi beyannameleri getirtilerek hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8763, Karar No: 2022/9078, Tarih: 14.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/8763 E.  ,  2022/9078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı .... (...) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni olarak alt işverenler nezdinde çalışan davacının ... Enerji, Su ve ... İşçileri Sendikasının (... Sendikası) üyesi olduğunu, toplu ... sözleşmesi için yapılan görüşmelerde taraflar arasında anlaşma sağlanamayınca Yüksek Hakem Kurulunun 28.03.2016 tarih ve 2016/89 Esas, 2016/289 Karar sayılı kararıyla 15.09.2015-28.02.2017 tarihleri arasında ve Yüksek Hakem Kurulunun ....11.2018 tarih ve 2018/1066 Esas, 2018/1825 Karar sayılı kararıyla 01.04.2018-31.03.2020 tarihleri arasında yürürlüğü bulunan toplu ... sözleşmesinin işyerinde uygulanmasının karar altına alındığını, toplu ... sözleşmesi hükümlerinin davacı hakkında uygulanmadığını ve bir kısım alacaklarının ödenmediğini, davalı işverenin ödenmeyen alacaklardan asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek ücret farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece çalışması ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talep edilen alacaklarla ilgili zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacı ile davalı işveren arasında herhangi bir ... sözleşmesi bulunmadığını, davacının yüklenici firmanın işçisi olduğunu, davalı ...'ın ihale makamı konumunda bulunduğunu, davacının çalışmaları sebebiyle herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, Yüksek Hakem Kurulu kararının davalı Şirket yönünden bir bağlayıcılığının bulunmadığını, alt işverene bırakılan hizmet alım işinin 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun(4734 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendine göre değil aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi kapsamında ihale edildiğini, ihale edilen işlerin bu kapsamda yer almadığını, 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 2 nci maddesine göre müteselsil sorumluluk yüklenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, dava dışı yüklenici firma işçisi olarak davalıya ait işyerinde çalıştığı, davalı işverenin asıl işveren sıfatıyla davacının çalışmalarından doğan alacaklardan sorumlu olduğu, davacının sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalanma hakkı bulunduğu, toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediği gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; hüküm altına alınan alacaklar nedeniyle davalı Şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacının davalıdan ihale ile ... alan yüklenici firmalarda çalıştığını, davacının taleplerinden sözkonusu bu firmaların sorumlu olduğunu, firmalarla sendika arasında yapılan toplu ... sözleşmesi görüşmelerinin müvekkili yönünden bağlayıcılığı bulunmadığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla hükmedilen alacaklara uygulanan faiz türünün hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının trafo merkezi elektrik teknisyeni olarak çalıştığı, sendika üyesi olduğu, toplu ... sözleşmesinden faydalandığı, dava dışı Şirketlerle davalı Şirket arasında 4857 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu, davalının asıl işveren sıfatıyla talebe konu alacaklardan sorumlu olduğu, hüküm altına alınan alacaklara uygulanan faiz türünde hata olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf yoluna başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerin yanı sıra kabul anlamına gelmemek üzere Mahkemece karara dayanak kabul edilen bilirkişi raporunda hesaplanan alacak kalemlerinin olması gerekenden fazla hesaplandığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı işçinin toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklara hak kazanıp kazanmadığına ve bu alacaklardan davalının sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ... Sözleşmesi Kanunu, 4734 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin (g) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1949, Karar No: 2016/3016, Tarih: 24.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1949 E.  ,  2016/3016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 05/02/2015 tarihli ve 170 sayılı kararıyla ... 1. ve 2. Çocuk Mahkemelerinin 25/02/2015 tarihinde faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesi ile aynı Kanun'un geçici 1 ve 3. maddeleri uyarınca, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Çocuk Mahkemesine gönderilmesine dair, ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2015 tarihli ve 2013/1078 esas, 2015/231 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 08/07/2015 tarihli ve 2015/592-458 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/07/2015 tarihli ve 2015/810 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği, somut olayda çocuk mahkemesinin görevli olacağı gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 07/01/2016 gün ve 94660652-105-34-13655-2015-326/1148 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/07/2015 tarihli ve 2015/810 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2551, Karar No: 2019/7790, Tarih: 02.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2551 E.  ,  2019/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 48/9 ve 48/5. maddelerine aykırı davranmak kabahatinden dolayı ... hakkında Menemen Bölge Trafik Denetleme İstasyon Amirliğinin 23/02/2017 tarihli ve ID 827201, ID 827293 sıra numaralı trafik idari para cezası karar tutanaklarıyla uygulanan 2.507,00 Türk lirası ve 876,00 Türk lirası idari para cezaları ile 23/02/2017 tarihli ve ZA-21788 sıra numaralı sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınması tutanağı ile aynı tarihli ve ZA-21589 sıra numaralı sürücü belgesinin 6 ay süre ile geçici olarak geri alınması tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine dair Menemen Sulh Ceza Hakimliğinin 14/06/2017 tarihli ve 2017/375 Değişik İş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Karşıyaka 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 25/07/2017 tarihli ve 2017/1629 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 28/02/2018 gün ve 329 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/03/2018 gün ve KYB-2018-19345 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatli hakkında uygulanan idari para cezaları yerinde ise de, kabahatlinin alkolmetreye üflememesi nedeniyle kaç promil alkollü olduğunun tespiti amacıyla hastaneye sevk edilmesi üzerine 0,94 promil alkollü olduğunun tespiti edilmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda, sürücü belgesinin geri alınmasına dayanak eylemin yalnızca kabahatlinin alkollü olarak araç kullanmasından ibaret olduğu ve aynı eylemden dolayı sürücü belgesinin geçici olarak iki kez geri alınamayacağı gözetilmeksizin başvurunun kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

2918 sayılı Kanun'un 48/5. maddesinin '' Yapılan tespit sonucunda, 0.50 promilin üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler hakkında, fiili bir suç oluştursa bile, 700 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi altı ay süreyle geri alınır. Hususi otomobil dışındaki araçları alkollü olarak kullanan sürücüler bakımından promil alt sınırı 0.21 olarak uygulanır. Alkollü olarak araç kullanma nedeniyle sürücü belgesi geri alınan kişiye, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde; ikinci defasında 877 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri iki yıl süreyle, üç veya üçten fazlasında ise, 1.407 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgeleri her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır. Sürücü belgelerinin herhangi bir nedenle geçici olarak geri alınmış olması hâlinde belirtilen süreler, geçici alma süresinin bitiminde başlar. '' yönünde, 48/9. maddesinin ise '' Uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanılıp kullanılmadığı ya da alkolün kandaki miktarını tespit amacıyla, kollukça teknik cihazlar kullanılmasını kabul etmeyen sürücülere 2000 Türk Lirası idari para cezası verilir ve sürücü belgesi iki yıl süreyle geri alınır.'' yönünde düzenleme içerdiği, araç sürücülerinin alkollü olarak araç kullanıldığının tespit edilmesi durumu ile alkol miktarının tespiti amacı ile kollukça teknik cihaz kullanılmasını kabul etmeme durumlarında uygulanacak idari yaptırımların Kanunda ayrı ayrı düzenlendiği, tutanak içeriği ve CD kaydı uyarınca muteriz tarafından alkol miktarının tespiti konusunda kolluk tarafından teknik cihaz kullanılmasının kabul edilmediğinin, Menemen İlçe Devlet Hastahanesi' nin 23.02.2017 tarih, 9133160 sayılı raporu ile muterizin 0.94 promil alkollü olduğu hususunun sabit olduğu, bu hali ile muteriz tarafından farklı farklı eylemler ile 2918 sayılı Kanun'un farklı hükümlerinin ihlal edilmiş olması nedeniyle kolluk tarafından yapılan uygulanan idari yaptırımların Kanuna uygun olduğu anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE 02/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9866, Karar No: 2008/4300, Tarih: 24.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9866 E.  ,  2008/4300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının ihtiyacı olduğu 24 kalem kırtasiye malzemesinin alımı için çeşitli firmalardan teklif alıp, ihalenin müvekkili şirket tarafından kazanıldığı ve malların davalıya teslim edildiğini, ancak davalının fatura bedelini ödemediği gibi, girişilen takibe de kısmi olarak itiraz edip, kabul ettiği miktarı icra dosyasına yatırdığını, icra takibinde işlemiş faize ilişkin taleplerinden vazgeçtiklerini belirterek asıl alacak üzerinden davalının itirazının iptali ile % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin yaptığı ihalede en uygun teklifi davacı firmanın vermesi nedeni ile ihaleyi davacının kazandığını, ancak daha sonra ihaleye katılan tüm firmaların tekliflerinin gerçekçi maliyetten çok uzak olduğunun anlaşıldığı, tüm firmaların birbirleriyle anlaşmak sureti ile müvekkilini zarara uğrattıklarının tespit edildiğini öne sürerek davanın reddi ile % 40 tazminata karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, uyuşmazlığın davacı tarafından davalıya teslim edilen kırtasiye malzemelerinin gerçek bedelinden çok fahiş olup olmadığının tespiti ve bu durumun alım satım ilişkisine etkisinin ne olacağı noktasında toplandığı, taraflar arasındaki alım satım ilişkisi nedeni ile davacının davalıya (24) kalem kırtasiye ürününü teslim ettiği ve aktin gerçekleştiği, davalının ayıp, hile ve hata iddiası ile ihalenin feshi yoluna gitmediği ve teslim aldığı mal bedelini ödemek zorunda olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile davacı yararına % 40 tazminata karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 24.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30489, Karar No: 2014/3822, Tarih: 30.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/30489 E.  ,  2014/3822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/179360

MAHKEMESİ : İmamoğlu Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2011/10 (E) ve 2012/127 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Suça konu ...... nolu saha için tanzim edilen 04/09/2009 tarihli Makta Teslim ve Tesellüm Tutanağında, bölmede evvelce tesepit ve ..... nolu dikili ağaç damgasi ile damgası yapılan ve .. cm. ve üzerindeki çaptakilere dip kütük numarası verilen ağaçların G. K. Ltd. Şirketine satıldığının, sınırları yazılı makta ve damgalı ağaçların teker teker gösterilerek aynen teslim edildiğinin, makta dahilinde ve civarında usulsüz kesilip damgalanmamış herhangibir kök olmadığının tespit edildiğinin yazılı bulunmasına; mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından yerin kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığının, kesim sahası muayene tutanağında belirtilen..... kot esas alınarak yapılan tespitte bu kotun üzerindeki ihalesi yapılmayan ....... m2.lik alandaki ...... adet ağacın 2010 yılı Mayıs ayında damgasız ve usulsüz olarak kesildiğinin, kesilen ağaç dip kütüklerinin baraj suyunun yükseklik yeri olan 235 kotun üzerinde ve güneyinde, baraj kamulaştırma alanı dışında, orman alanında kaldığının anlaşılmasına; mahkemece hükme esas alınan 15/10/2010 tarihli Tutanağın .... ve ...... nolu bölmelerde A.. K....Tüzel Kişiliğine tahsisli alanla ilgili olup uygulamanın kıyasen değerlendirilemeyeceğinin, sanıkların suç kasıtlarının yokluğundan bahsedilemeyeceğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de ;

2) Yediemine alınan emval hakkında bir karar verilmemesi,

3) Sanık lehine hükmedilen vekalet ücretinin hazine yerine katılan idareden tahsiline hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.