muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/658, Karar No: 2024/3840, Tarih: 13.05.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile emtianın, sigortalı tarafından temin edilen konteyner içine yüklenerek gönderen tarafından istif ve sabitlemesinin yapıldığı, gerçekleşen hasarın, konteynerden kaynaklı bir hasar olmadığı gibi hasar, kapalı konteynerin hatalı istiflenmesi, yolculuk sırasında kayması, aktarma sırasında taşıyıcının gerekli özeni göstermemesi nedeniyle konteynerle birlikte yükün hasarlanması şeklinde oluşmadığı, hasar, konteyner içi istifin düzgün yapılmamasından kaynaklanmış olup taşıyanın sorumluluğunun söz konusu olmadığı, kaldı ki bu hasarın taşımanın hangi aşamasında meydana geldiğinin de belirlenmediği, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 18.04.2017 tarih, 2015/14867 E. ve 2017/2204 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere; konşimentoda bulunan kayıt nedeniyle yükün, yükleten tarafından yüklendiği, istiflendiği, ölçüldüğü ve sayıldığı, taşıyıcının kapalı konteyner içerisinde kendisine teslim edilen bu emtiayı kontrol etme yükümlülüğü bulunmadığı, hasarın konteyner içi istifin düzgün yapılmaması nedeniyle meydana geldiği ve meydana gelen hasarın davacının sorumluluğu altındaki deniz taşıması sırasında meydana geldiğinin usulüne uygun şekilde ve süresinde belirlenmediği, gönderen tarafından kapalı konteyner içinde teslim edilen emtianın kötü istifinden kaynaklı hasardan konşimentodaki kayıtlara göre taşıyıcının sorumlu olmadığı, İlk derece mahkemesince yapılan bilirkişi incelemesi yeterli olup, bilirkişi tarafından yapılan teknik tespitlerden sonra mahkemece hukuki değerlendirmenin yapıldığı ve taşıyıcının somut olayda konteyner içi yükleme, sabitleme ve istifleme işlemine nezaret etmesini gerektirir bir durumun bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalının sigortalısına ödediği hasar bedelinin rücuen tazmini istemi ile başlatmış olduğu icra takibinde davacının borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/33697, Karar No: 2014/22570, Tarih: 25.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/33697 E.  ,  2014/22570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/165212

MAHKEMESİ : Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2011

NUMARASI : 2009/50 (E) ve 2011/357 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin tarlasından kesilen kavak ağaçları henüz alınmadan olayın ortaya çıktığı ve ağaçların götürülemediği gözetilerek suçun teşebbüs aşamasında kaldığının düşünülmemesi,

2- Suçun ileniş biçimi ve ağaçların değeri itibariyle cezanın alt sınırından uzaklaşmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık R.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi yönünden kazanılmış hakkın muhafazasına 25.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/191, Karar No: 2008/3242, Tarih: 06.05.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/191 E.  ,  2008/3242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

İİK’nun 331.maddesine muhalefet etmek suçundan sanık ...’ün İİK’nun 331., 5237 sayılı TCK’nun 50/1-a maddesi gereğince 3.600.00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında yürütülen ... 1.İcra Müdürlüğünün 2004/2526 esas sayılı takip dosyasında alacaklı vekilinin yokluğunda yapılan 17.06.2005 tarihli hacizde sanığın işyerini devrettiğinin anlaşıldığı, alacaklı vekilinin ise bu durumu 17.08.2005 tarihinde icra dosyasında talepte bulunmakla öğrenmesine,

Yine sanık hakkında devam eden ... 1.İcra Müdürlüğünün 2005/1365 esas sayılı takip dosyasında ise; Alacaklı vekilinin hazır bulunmadığı 15.09.2005 tarihinde yapılan hacizde işyerinin devredildiğinin saptandığı, alacaklı vekilinin bu durumu 29.09.2005 tarihinde icra dosyasında işlem yapmak suretiyle öğrenmesine,

Rağmen, İİK’nun 347.maddesinde belirtilen üç aylık süre geçtikten sonra 23.01.2006 tarihinde sanık hakkında şikayet dilekçesi verdiği gözetilmeden şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda sanık hakkında neticeten "6 ay hapis ve 180 gün adli para cezası" tayin edilip, İİK’nun 354.maddesi ihtarına yer verilmeyip, gerekçeli kararda neticeten "3.600.00 YTL adli para cezası ve 200 gün adli para cezası" tayin edilip, İİK’nun 354.maddesi ihtarına yer verilerek hükmün karıştırılması,

2-Tayin edilen, gün adli para cezasının, 5237 sayılı TCK’nun 52/2.maddesi uyarınca bir gün karşılığı miktar belirlenip karar yerinde gösterilmesi gerektiği gözetilmeksizin "180 gün adli para cezası" olarak bırakılması,

3-Aynı gerekçe ile hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği, ancak, adli para cezasının tayininde belirlenen tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasa’ya aykırıdır. Açıklanan nedenlerle sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 6.5.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18113, Karar No: 2017/6550, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18113 E.  ,  2017/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6522, Karar No: 2015/11202, Tarih: 16.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/6522 E.  ,  2015/11202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/10/2014

NUMARASI : 2014/133-2014/331

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı kooperatifin davalı belediyeden 18.06.1997 tarihli encümen kararı ile 9 adet taşınmazı 13.000 TL (13.000.000.000 TL)'ye satın aldığını, dava konusu taşınmazların Hazine'ye ait olduğunu sonradan öğrendiklerini, Hazine tarafından taşınmazların davalı belediyeye devri yapılmadığı için taşınmazların tapu ile mülkiyetini alamadıklarını belirterek, ödenen 13.000 TL'nin denkleştirici adalet ilkesi gereğince dava tarihi itibariyle ulaştığı alım gücünün karşılığı şimdilik 50.000 TL'nin yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının toplam 3.000 TL ödeme yaptığını, davacıya yapılan 18.06.1997 tarihli tahsis kararının Antalya Valiliği İl İdare Kurulu'nun 05.09.2000 tarihli kararı ile iptal edildiğini, Hazine'ye ait taşınmazların davacıya devrinin yapılmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece; 20.12.2012 tarihli ilk kararında davanın (talep gibi) kabulü ile 50.000 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 03.06.2013 tarihli ilamı ile; davacının taşınmazı halen kullanması nedeniyle, taşınmazın davalıya aynı anda iade edilmesi koşulu ile ödenen satış bedelinin davacıya iade edilmesi gerektiği ve taşınmazın davalıya iade edildiği tarihten itibaren faiz talep edilebileceği belirtilerek bozma kararı verilmiş, davacı vekilinin karar düzeltme talebi ile Dairemizin 17.12.2013 tarihli kararında; ifanın imkansız hale geldiği tarih itibariyle ödenen paranın ulaştığı bedelin talep edilmesi gerektiği, ifanın imkansız hale geldiği tarihin tespit edilerek bu tarih itibariyle alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararının gerekçesi değiştirilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece; temyize konu 09.10.2014 tarihli 2. kararında ise ifanın imkansız hale geldiği 05.09.2000 tarihli itibariyle ödenen bedelin ulaştığı değer 7.187,25 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece; temyize konu 09.10.2014 tarihli 2. kararında ise ifanın imkansız hale geldiği 05.09.2000 tarihli itibariyle ödenen bedelin ulaştığı değer 7.187,25 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı belediye meclis kararı ile, 18.06.1997 tarihinde gecekondu önleme bölgesinde bulunan 1246,1247,1248,1249,1253,1254,1255,1256,1257 parsellerin davacı kooperatife 13.000.000.000 TL (13.000 TL) ya tahsis edilmesine karar verilmiş, davacı tarafından toplam 3.000 TL ödeme yapılmıştır.

Belediye tahsis kararları Antalya Valiliği İl İdare Kurulu'nun 05.09.2000 tarihli kararı ile dava konusu taşınmazların dava dışı Hazine adına kayıtlı olması gerekçesi ile iptal edilmiş, iptal kararlarının iptali için belediye tarafından Antalya Valiliği aleyhine İdare Mahkemesi'ne dava açılmıştır.

Tapulu taşınmazların satışına ilişkin sözleşme resmi şekilde yapılmadığı için TMK'nun 706., TBK'nun 237. (BK.'nun 213.), Tapu Kanununun 26. ve Noterlik Kanunun 60. maddesi gereğince hukuken geçersizdir. Geçersiz sözleşmeler, geçerli sözleşmeler gibi taraflarına hak ve borç doğurmaz. Bu durumda, taraflar verdiklerini sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri isteyebilir.

Geçerli bir sebebe dayanmadan verilen şeylerin iadesi sağlanırken denkleştirici adalet ilkesi esas alınmalıdır.Denkleştirici adalet ilkesi ile ödenen bedelin ilk ödeme tarihindeki alım gücüne ulaştırılması sağlanmış olur. Bu şekilde gerçek bir eski hale getirme yükümlülüğü yerine getirilmiş ve haksız değer kaymalarının önüne geçilmiş olur.

Ancak, denkleştirme yapılırken, iade alacaklısının (davacının), geçersiz sözleşmenin ifa edilmeyeceğini öğrendiği tarihe dikkat edilmesi gerekir. İade alacaklısının geçersiz sözleşmenin ifa edilemeyeceğini öğrendiği tarih, iade bedelinin miktarının tespitinde önemlidir. Çünkü, sözleşmenin artık ifa edilemeyeceğini bilmesine rağmen haksız zenginleşmenin iadesini istemeyen alacaklı, zararın artmasına kendisi sebep olacağından bu artan zararını iade borçlusundan talep etme hakkı bulunmamaktadır.

Davada, ifanın imkansız hale geldiği tarih konusunda bir inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Antalya Valiliği'nin 05.09.2000 tarihli belediyenin tahsis işleminin iptali kararında davacı kooperatifin taraf olmadığı ve bu tarih itibariyle davacının öğrenmediği anlaşılmaktadır.

Davada, ifanın imkansız hale geldiği tarih konusunda bir inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Antalya Valiliği'nin 05.09.2000 tarihli belediyenin tahsis işleminin iptali kararında davacı kooperatifin taraf olmadığı ve bu tarih itibariyle davacının öğrenmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacı kooperatif tarafından belediye tahsis kararının iptaline ilişkin kararın öğrenildiği tarihin araştırılması gerekmektedir. Mahkemece; davacı kooperatifin öğrendiği tarihin araştırılarak İdare Mahkemesi kararları da incelenip, dikkate alınarak oluşacak sonuca göre, davacının ifanın imkansız hale geldiğini öğrendiği tarihin belirlenmesinden sonra davacının yaptığı ödemelerin her ödeme tarihinden, ifanın imkansız hale geldiği tarihe kadar ulaştığı alım gücünün enflasyon, ÜFE, altın ve döviz kurları, memur maaş ücretleri ile faiz oranlarındaki artışlar vs. gibi etkenlerin ortalaması alınmak suretiyle uzman bilirkiş raporu doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, 05.09.2000 tarihi itibariyle tespit edilen denkleştirici miktarına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10969, Karar No: 2018/8361, Tarih: 11.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/10969 E.  ,  2018/8361 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli, feri müdahil vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 11.09.2018 tarihinde davalı vekil.... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 120.000 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 03.03.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 227.490,54TL'ye artırmıştır.

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili ile feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Feri müdahilin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

HMK’nun 61 ila 64. maddelerine göre; dava ihbar olunan kişi, davada taraf sıfatını kazanamaz. Bu nedenle, dava kendisine ihbar olunan kişi, davaya müdahale talebinde bulunmuş ve bu talebi mahkemece kabul edilmiş olmadıkça, hükmü temyiz etme hakkı yoktur.

.......

Davada, ihbar olunan ... davaya feri müdahale talebinde bulunmuş ise de, talepte bulunurken başvuru harcını yatırmadığı gibi mahkemece müdahale talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu itibarla, ihbar olunan tarafın temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

.......

Davada, ihbar olunan ... davaya feri müdahale talebinde bulunmuş ise de, talepte bulunurken başvuru harcını yatırmadığı gibi mahkemece müdahale talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu itibarla, ihbar olunan tarafın temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan bedeller ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayıl......17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

......

3-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle feri müdahilin temyiz isteminin reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, üçüncü bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2015/16121, Karar No: 2015/15264, Tarih: 03.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/16121 E.  ,  2015/15264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2015

NUMARASI : 2014/299-2015/336

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipten kaynaklanan şikayete ilişkindir. Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (12.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 03.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.