muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5979, Karar No: 2024/7838, Tarih: 06.05.2024

... Anadolum Lojistik AŞ ile davalı Kurum arasında yapılan hizmet alım ilişkisinin muvazaalı olduğunun daha önce açılan davalar ile sabit hâle geldiğini, bu nedenle aynı hizmet alım kapsamında çalışan tüm işçilerin muvazaalı olarak çalıştırıldıklarını, davacının gerçek işvereninin davalı Kurum olduğunu, Kurumun taraf olduğu toplu iş sözleşmelerinden davacının da yararlandırılması gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. Davacı vekili; muvazaa olgusunun sabit olduğunu, 2840 sayılı Bor Tuzları, Trona Ve Asfaltit Madenleri ile Nükleer Enerji Hammaddelerinin İşletilmesini, Linyit ve Demir Sahalarının Bazılarının İadesini Düzenleyen Kanun ile bor madeninin sahadan çıkışından başlayarak, taşınması, zenginleştirilmesi, üretimi ve pazarlanması dâhil Devlet eliyle yürütüleceğine ve alt işverene verilemeyeceğine dair emredici düzenlemeler bulunduğunu, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 49 uncu maddesinde de bor madeni için sadece tesis kurulumu açısından dışarıdan hizmet alımı yapılabileceği, tesis kurulumu dışında dışarıdan hizmet alınamayacağı hususunun kesin olarak hükme bağlandığını, ayrıca davacının çalıştığı birime gelen ürün sonrasında da üretim süreci dâhilinde davalı Kurum bünyesinde kaldığını ve bu vesileyle de üretim süreci içinde bulunduğunu, davacının yaptığı işin Kurumun asli işi olduğunu, alt işverenlerin işyerine yeni bir teknoloji de getirmediğini, bor madeninin doğal ortamından alınıp piyasaya sunumuna kadar geçen süreçte davalı Kurum hariç işi bilen kurum veya kişi olmadığını, dosya kapsamı ile Kurumun alt işveren işçilerini sadece bir birimde değil istenildiği zaman başka birimde de çalıştırabildiklerinin sabit olduğunu, davacının kayden işvereni olan ... Anadolum Lojistik AŞ ile davalı Kurum arasında yapılan hizmet alım ilişkisinin muvazaalı olduğunun daha önce açılan davalar ile sabit hâle geldiğini, bu nedenle aynı hizmet alım kapsamında çalışan tüm işçilerin muvazaalı olarak çalıştırıldıklarını, davacının gerçek işvereninin davalı Kurum olduğunu, Kurumun taraf olduğu toplu iş sözleşmelerinden davacının da yararlandırılması gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun şekilde kurulduğu ve muvazaaya dayalı olmadığı kabul edilerek ilave tediye alacağı talebinin reddedilmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2 nci maddesinin yedi ve sekizinci fıkraları, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 19 uncu maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri.

3. 27.09.2008 tarihli ve 27010 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c), (g) ve (ğ) bentleri, 4 ve 11 inci maddeleri ve 12 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/33411, Karar No: 2011/840, Tarih: 25.01.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/33411 E.  ,  2011/840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/72801

MAHKEMESİ : Ümraniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2008

NUMARASI : 2008/1804

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

24.02.2004 tarihli, 6709200 nolu abonelik kaydı E..Y...adına olan sayacın, tansiyon köprüsü düşürülerek kaçak elektrik kullanıldığına dair tutulan tutanağın Şahinbey mahallesi, Cumhuriyet caddesi, Tütengil sokak No:.. numaralı adres için düzenlendiği ve hazırlık soruşturması aşamasında yapılan araştırmada 04.08.2008 tarihli muhtarlık yazısına göre, bu yerde A..ve A.. oğlu 16.12.1978 doğumlu B... Y..n ikamet ettiği anlaşılmasına rağmen iddianamede İhsan ve Rabia oğlu 1972 doğumlu B.. Y.. hakkında dava açıldığı, sanığın da aşamalardaki ifadesinde suçlamayı kabul etmediği kendisinin başka bir adreste ikamet ettiği ve aboneliğinin bu nolu abonelik olmadığı, dosyaya sunduğu ikametgah belgesi adına kayıtlı aboneliği nedeniyle ödediği elektrik faturalarındaki adrese göre sanığın, S.Ş mahallesi 21.blok, 8 numaralı dairede oturduğunun anlaşılması karşısında,bu bilgi ve belgeler değerlendirilip irdelenmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25/01/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9180, Karar No: 2014/12387, Tarih: 25.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/9180 E.  ,  2014/12387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Birecik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2012/337-2013/676

Davacı M.. D.. vekili Avukat A.. A.. tarafından, davalılar T.. İnş. A.Ş vdl aleyhine 07/10/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen ilk hüküm Dairemiz tarafından ''... Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise; ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

O halde mahkemece yapılacak iş hem uzman, hem de yerin sürüm değerini bilen kişilerden seçilecek bilirkişiler eliyle yukarıda belirtilen esaslar uyarınca zararın gerçek miktarının tespit ettirilmesidir. Bu esaslara aykırı olarak (ağaçların getirebileceği ürün esasına göre) düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılıp karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. '' gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulmuştur. Ancak bozma kararına uyulmasına karşın gereği yerine getirilmemiştir. Bozma kararında meyveli ağacın yok olması halinde uygulanacak yöntem açıkça ve ayrıntılarıyla belirtilmiştir. Bozma kararına uyulmakla, bozma kararı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak doğar ve mahkemece de bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi gerekir. (9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İBK.). Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğinin yerine getirilmemesi, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 25/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10408, Karar No: 2012/2287, Tarih: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/10408 E.  ,  2012/2287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zamaan ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 154/2. madde ve fıkrası uyarınce belirlenen 180 gün adli para cezasının 5 güne, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca belirlenen 150 günün 4 güne, doğrudan tayin olunan sonuç 3000 TL adli para cezasının ise 80 TL'ye indirilmesi ve hüküm fıkrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29672, Karar No: 2012/29824, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29672 E.  ,  2012/29824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının müracaatı üzerine Akyazı Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 30.04.2012 tarih ve 2012/172 karar sayılı kararı ile; elektrik Faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedelinin iadesi yönünde karar aldığını, sözkonusu kararın açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, elektrik faturalarında yer alan kayıp kaçak kullanım bedeli dahil tüm bedellerin Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği, Elektrik Piyasası Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında tebliği gereğince müşterilere tahakkuk ettirildiğini, bu itibarla Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin EPDK kararları ve yukarıda bahsi geçen mevzuatla tahakkuk ettirilen bedele ilişkin karar verme yetkisinin bulunmadığını, idare mahkemesinin görevli olduğunu belirterek, Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini

Mahkemece, mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini

istemiş, mahkemece, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmemiş olması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davalının, davacı kurumca elektrik faturasına yansıtılan ve kendisinden daha önce tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin tahsili ile gelecek olan faturalara da bu bedellerin yansıtılmaması için Tüketici Sorunları Hakem Heyetinden talepte bulunduğu ve hakem heyetince de bu talebin kabul edildiği anlaşılmaktatır. Hakem heyetinin kararı, niteliği itibariyle taraflar arasında geleceğe yönelik çıkması muhtemel olan muarazanın da giderilmesine ilişkin olup, çıkabilecek bu muarazanın miktarının bilinmesi mümkün değildir. Hal böyle olunca davacının talepleri arasında bulunan muarazanın giderilmesine yönelik talebinin miktar açısından ne kadar olduğu da tespit edilemez niteliktedir.Bu itibarla davacının dava dilekçesinde, muarazının giderilmesine yönelik talebinde değer belirtmemiş olmasının HMK.nun 119/1-d maddesine aykırı bir yönü bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının talepleri arasında var olan muarazanın giderilmesi de bulunduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmediğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23447, Karar No: 2015/18529, Tarih: 09.07.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/23447 E.  ,  2015/18529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/149918

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2013

NUMARASI : 2010/1146 (E) ve 2013/246 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin 25.04.2013 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiği gözetilerek, sanık H.. K.. müdafiinin temyiz talebine göre yapılan incelemede;

Dava konusu el konulan eşyadan 1.202 adet mavi renkli etiketsiz kutularda bulunan kapsüllerden alınan numunelerin bilirkişi tarafından incelemesi sonucunda, eşyanın menşesinin ülkemiz olduğu belirtilmesi ve iddianamede bahsi geçen 399 karton kutu ile 295 adet medikal minderin depoda bulunmaması nedeniyle bilirkişi incelemesinin yapılamaması, olay anında tutulan tutanakta söz konusu eşyanın yabancı menşeli ve kaçak olduğu hususunda herhangi bir bilgi bulunmaması karşısında, sanığın savunmasının aksine mahkumiyetine yeter şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken, eşyanın yurda kaçak olarak sokulan eşya olduğu yönündeki dosya ve delil durumuna uygun düşmeyen ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyete hükmedilmesi,

Kabule göre ise, dava konusu eşya hakkında 13/11/2012 tarihli keşif sonunda 2 numaralı karar ile tasfiye kararı verildiği gözetilmeksizin müsadereye hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık H.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/07/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/891, Karar No: 2018/7535, Tarih: 21.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/891 E.  ,  2018/7535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinde takibi şikayete bağlı olan suçların müştekisinin feragat veya borcunu itfa ettiği sabit olursa davanın ve bütün neticeleriyle beraber cezanın düşeceğinin belirtilmiş olması karşısında; kararda ayrıca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51/2. maddesine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4568, Karar No: 2023/3734, Tarih: 09.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2020/4568 E.  ,  2023/3734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2012/1187 Esas, 2016/134 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında sahte fatura kulanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi isteği, eksik araştırma ve inceleme ile verilen beraat kararlarının bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2012 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan da kamu davası açıldığı ancak hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, Mahkemece hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Suç tarihlerinin, kullanılan son fatura tarihine göre ve faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle, 2007 takvim yılı için 25.07.2007, 2008 takvim yılı için 25.06.2008, 2009 takvim yılı için 25.01.2010, 2010 takvim yılı için 25.10.2010 ve 2011 takvim yılı için 25.02.2011 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A. Tüm Sanıklar Hakkında 2007 ve 2008 Takvim Yıllarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıkların yargılama konusu eylemi için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

B. Tüm Sanıklar Hakkında 2009, 2010 ve 2011 Takvim Yıllarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıkların iştirak halinde birlikte suç işlediklerinin iddia olunması karşısında, olağan dava zamanaşımı süresini kesen son işlemin, sanık ...'un sorgu tarihi olan 17.05.2013 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

B. Tüm Sanıklar Hakkında 2009, 2010 ve 2011 Takvim Yıllarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıkların iştirak halinde birlikte suç işlediklerinin iddia olunması karşısında, olağan dava zamanaşımı süresini kesen son işlemin, sanık ...'un sorgu tarihi olan 17.05.2013 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 17.05.2013 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2016 tarihli ve 2012/1187 Esas, 2016/134 Karar sayılı kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.