muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/764, Karar No: 2014/298, Tarih: 12.03.2014

O halde, yukarıda açıklanan nedenlerle, hizmet tespiti istemi ile işçilik alacaklarının tahsili isteminin tefriki gerektiğine işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle, direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici Madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 5521 sayılı Kanun’un 8/son maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.03.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21973, Karar No: 2015/9384, Tarih: 24.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/21973 E.  ,  2015/9384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/09/2014

NUMARASI : 2012/389-2014/355

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . . . 'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı, davalı ile kayden paydaş oldukları 2756 ada 7 parselde bulunan dava konusu 15 nolu bağımsız bölümün davalı tarafından oto cıvata ve oto malzemeleri satışı yapılan yer olarak kullanıldığını, kendisine bir bedel ödenmediğini ileri sürerek 28.07.2010 tarihinden dava tarihine kadar şimdilik 3.000 TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazda bulunan işyerini 30.09.2009 tarihinde kapattığını, taşınmazı bir müddet depo olarak kullandığını, sonrasında taşınmazı tamamen boşalttığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ecrimisil istenen dönemlerde dava konusu 15 nolu bağımsız bölümün davalının kullanımında olduğu gerekçesiyle ecrimisil isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 2756 ada 7 sayılı parselde bulunan dava konusu 15 nolu bağımsız bölümde tarafların 1/2'şer hisse ile paydaş oldukları, anılan bağımsız bölümün davalı tarafından oto cıvata ve oto malzemeleri satışı yapılan yer olarak kullanıldığı iddiası ile davacı tarafından aynı nedenle Şişli (kapatılan) 5. AHM'nin 2008/39 E – 2008/273 K sayılı, 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/252 E – 2010/376 K sayılı dosyaları ile dava açıldığı ve davalı aleyhine ecrimisile hükmedildiği, davacının ayrıca 2. SHM'nin 2010/895 E – 2011/808 K sayılı dosyasında da aynı taşınmaz için ecrimisil talebinde bulunduğunu iddia ettiği, ancak eldeki dosyada anılan dosya ile ilgili bir bilginin bulunmadığı, İstanbul 12. SHM'nin 2011/174 D.iş dosyasında alınan 02.03.2012 tarihli bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın davalı tarafından halen oto cıvata ve oto malzemeleri satışı yapılan yer olarak kullanıldığının belirtildiği, davalının, davaya konu dükkanı 30.09.2009 tarihinde kapattığını belirterek buna ilişkin kayıt sunduğu, davalı tanığının 12.03.2012 tarihli beyanında, davaya konu dükkanın 3-4 yıldır faaliyette olmadığının, ancak içerisinde davalının malları bulunan dükkana gelip gittiğinin belirttiği, 06.06.2013 tarihli keşif sırasında taşınmazın tamamen boş olduğunun belirlendiği, davacı tarafından 28.07.2010 – 17.05.2012 tarihleri arasında talep edilen ecrimisilin 2009/252 E sayılı dosyada belirlenen ecrimisile ÜFE uygulanarak yapıldığı, davalının dava konusu taşınmazın özelliğinde değişiklik olduğunu ve kira bedellerinin düştüğünü savunduğu anlaşılmaktadır.

./..

./..

Hemen belirtilmelidir ki, davacının iddiası, davalının savunması ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davaya konu taşınmazın davalı tarafından hangi tarihte boşaltıldığı açıklığa kavuşturulmuş değildir.

Öte yandan, eldeki davada talep edilen dönem için ecrimisil hesabı, Şişli (Kapatılan) 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/252 E – 2010/376 K sayılı dosyasında belirlenen ecrimisile ÜFE uygulanarak yapılmış, ancak davalı tarafın dava konusu taşınmazın niteliği ve özelliğinde değişiklik olduğu ve bu nedenle kira bedellerinin düştüğü yönündeki iddiası üzerinde durulmamıştır.

Hâl böyle olunca, öncelikle taşınmazın davalı tarafından hangi tarihte boşaltıldığının saptanması, davalı dava tarihinden önce taşınmazı boşaltmışsa boşaltma tarihini, değilse dava tarihinin esas alınması ayrıca taşınmazın niteliği ve özelliğinde bir değişiklik yoksa taraflar arasında daha önce görülen kesinleşen davada belirlenen ecrimisile ÜFE uygulanarak sonraki dönem için hesaplanacak ecrimisile hükmedilmesi, eğer taşınmazın niteliği ve özelliğinde bir değişiklik var ise son durum dikkate alınarak yeniden ecrimisil belirlemesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/505, Karar No: 2016/10169, Tarih: 21.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/505 E.  ,  2016/10169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve hemodiyaliz teknisyenliği ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davacının .... bünyesinde bulunan ...nde 1993 yılı Ocak ayında çalışmaya başladığını, hastanenin 2003 yılında isim değiştirerek ... ismini aldığını, hastanenin ... bünyesinde bulunduğunu, müvekkilinin 03.01.2013 tarihinde emeklilik gerekçesiyle akdin sona erdiğini, 03.01.2013 tarihinde işverenin baskısıyla istifa dilekçesi imzaladığını, istifa dilekçesinin "emeklilik yaşın geldi, performansın düştü” denilerek zor ve baskı altında alındığını, müvekkilinin hafta içi 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, cumartesi günü ise 08.00-16.00 saatleri arasında çalışıldığını, her ay 7 defa nöbet tutulduğunu, bu nöbet esnasında 34 saat çalışıldığını, müvekkilinin teknik sorumlu olması sebebiyle saat gözetmeksizin işe geldiğini, müvekkilinin sadece son aylarda yaptığı mesailerin bordrolara yansıtıldığını ve karşılığının ödendiğini, müvekkilinin milli bayramların tamamında çalıştığını dini bayramlarda ise nöbet gününe denk geldiği takdirde çalıştığını, müvekkilinin davalı firmaya ihtarname çekmesi üzerine kendisine ibraname imzalatılmak istendiğini, ibranamenin altına şerh düşen müvekkilinin imzalandığı ibranamenin sadece 2003-2013 yılları arasında ki kıdem tazminatına ilişkin olduğunu, müvekkilinin ayrıca 2004 yılı itibariyle Hemodiyaliz teknisyeni olarak iş akdi imzaladığını, müvekkiline ödenmesi gereken hemodiyaliz teknisyeni ücretinin ise ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve hemodiyaliz teknisyenliği ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işverenlik vekili, davacının 24.06.2003 tarihinde çalışmaya başladığını, 03.01.2013 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, işyerinin 09.05.2003 tarihinde kurulduğunu, 02.06.2003 tarihinde ise aktif hale geldiğini, ... adı altında faaliyet gösteren dava dışı ...'nin tüm demirbaş ve envanterinin vergi dairesine olan trilyonluk borcu nedeniyle açık arttırma suretiyle 23.05.2003 tarihinde satışa çıkartıldığını, müvekkilinin tüm demirbaşları ihaleden açık arttırma usulü ile satın aldığını müvekkili firmanın 02.06.2003 tarihinde hastanenin bulunduğu binayı kiraladığını, durumun işyeri devri niteliğinde olmadığını, dava dışı ... firmasının bir nevi iflas ettiğini, davacının emeklilik koşullarını yerine getirmesi hasebiyle işten istifaen ayrıldığını, ihbar tazminatını hak etmediğini, davacının imzaladığı ibraname ile fazla çalışma, hafta tatili ücreti, genel tatil ücretlerinin kendisine ödendiğini kabul ettiğini, bu sebeple bu taleplerin reddi gerektiğini, davalı işyerinde bir dönem 08.00- 18.00 saatleri arasında çalışılmışsa da, daha sonra çalışma saatlerinin 08.30-17.30 saatleri arasında ve cumartesi günü 08.30-13.00 arasında olduğunu, haftalık çalışma saatinin 45 saati genellikle aşmadığını, davacının hemodiyaliz teknisyenliği ücretinin aldığı ücrete dahil olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacının emekliliği nedeniyle iş akdini feshinin haklı olduğu gerekçesi ile kıdem tazminatının kabulüne fazla mesai ücreti ve hemodiyalız teknisyenliği ücreti taleplerinin kısmen kabulüne, ihbar tazminatı ve genel tatil ücreti taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; fazla mesai ücreti hesabında dosyada mübrez, 21/04/2007 yayın tarihli belgeye göre, bu tarihten 2012 yılının Haziran ayına kadar çalışma saatleri, hafta içi 5 gün 08:00-18:00 saatleri arasında, cumartesi günleri ise davalı tanığının belirttiği üzere, 2012 yılının Haziran ayına kadar 08:30-16:00 saatleri arasında, bu aydan sonra ise 08:30-14:00 saatleri arasına göre hesaplanmalıdır .

Ancak usuli kazanılmış hak ilkesi ve fazla mesai tahakkukları nedeniyle 2012 yılının dışlanması gerektiği ve zamanaşımı defi nedeniyle de tarih aralığının, 30/01/2008-31/12/2011 olarak kabul edilmesi gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

Ancak usuli kazanılmış hak ilkesi ve fazla mesai tahakkukları nedeniyle 2012 yılının dışlanması gerektiği ve zamanaşımı defi nedeniyle de tarih aralığının, 30/01/2008-31/12/2011 olarak kabul edilmesi gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

3-Yargılama sırasında dinlenen davalı tanığı davacının milli bayram çalışmalarını doğrulamıştır.Milli bayram günlerinde yapılan çalışmaların karşılığı ücretlerin ödendiğine ilişkin tanık beyanı yeterli olmayıp, yazılı belge ile ispat olmadığından, milli bayram ücretinin davalının zamanaşımı def’i de gözetilerek, davalı tanığının beyanı doğrultusunda hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde reddi hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1420, Karar No: 2015/6155, Tarih: 28.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1420 E.  ,  2015/6155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalının işleteni ve sürücüsü olduğu traktörü kasten müvekkilinin üzerine sürerek vücudunda orta ve ağır derecede kemik kırığı oluşacak ve kalıcı iş gücü kaybı oluşturacak şekilde yaralanmasına neden olduğunu, davalının kasıtlı suç nedeniyle ağır ceza mahkemesinde yargılandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.500 TL maddi; davacı..için 35.000 TL, eşi Münüse için 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 29.5.2012 tarihinde talebini 19.407,71 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davalı Murat'ın yaralanmasının taksirle oluştuğunu, meydana gelen olayda müvekkilinin kasıt ve kusurunun olmadığını, BK.'nun 47. maddesi gereğince ancak cismani zarara uğrayanların manevi tazminat talep edebileceklerini, bu nedenle davacı Münüse için talep edilen tazminatın yasal dayanağının olmadığını, davacı Murat'ın kendi kusuru ile yaralandığını, davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin fahiş olduğunu öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, maddi tazminat davasının kabulüne, 19.407,71 TL maddi; manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, davacı.. için 8.000 TL, Münüse için 2.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde, özellikle dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde BK.'nun 47. maddesindeki (6098 s. TBK. md. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan işgöremezlik tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan raporda bilirkişi tarafından ..yaşam tablosu dikkate alınarak davacıların ve desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve %10 artış ve %10 iskonto yapılarak hesaplama yapılmıştır.

2-Dava trafik kazası sonucu yaralanmadan kaynaklanan işgöremezlik tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan raporda bilirkişi tarafından ..yaşam tablosu dikkate alınarak davacıların ve desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve %10 artış ve %10 iskonto yapılarak hesaplama yapılmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Yargıtay kriterlerine uygun olarak ... ..Tablosu esas alınarak davacı..muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile sürekli işgücü kaybı zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Aktüer raporunda aktif devre 65 yaşına kadar kabul edilerek asgari ücret üzerinden sürekli işgöremezlik zararı belirlendiği anlaşılmaktadır.

Yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre 60 yaşına kadar aktif devre kabul edilmekte olup, 60 yaşını tamamladıktan sonra pasif devre zararı hesaplanması gerekirken bu husus göz ardı edilerek düzenlenen rapora göre karar verilmesi de isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerla davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama harcının temyiz eden

davacılardan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23084, Karar No: 2017/5732, Tarih: 14.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23084 E.  ,  2017/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında birleştirelen dosya sebebiyle aynı kasıtla işlediği birden çok suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5793, Karar No: 2021/1540, Tarih: 15.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/5793 E.  ,  2021/1540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 170/3. maddesi gereğince; icra mahkemesi, aynı Kanun'un 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasında ise; "İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum eder" hükmüne yer verilmiştir.

Alacaklı tarafından bir adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, dayanak bonolardaki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını ve borcu bulunmadığını ileri sürerek icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, Jandarma Genel Komutanlığı ... Jandarma Kriminal Labratuvar Amirliği tarafından düzenlenen 16.01.2020 tarihli rapora itibar edilerek senetteki mevcut imzanın şirket yetkilisi olan ......' nın eli ürünü olmadığı gerekçesiyle imza itirazının kabulüne karar verildiği, alacaklı tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince alacaklının istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, alacaklının cevap dilekçesinde; davacı şirket yetkilisi olarak İbrahim ...a' nın bilinmesi nedeniyle senede ... ...a' ya imza attırmadıklarını beyan ettiği ve imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını kabul ettiğine göre, mahkemece imza incelemesi yapılması gereksizdir.

O halde, mahkemece, bilirkişi incelemesi yapılmadan önce alacaklının bonolardaki imzaların borçlu şirket yetkilisine ait olmadığı yönündeki vakıayı ikrar niteliğindeki beyanı gözönünde bulundurularak, imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına ve imza incelemesi yapılmadan sonuca gidilmesi gerekirken; imza incelemesi yapılarak alacaklının tazminat ve para cezasına mahkum edilmesi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesince; HMK’nun 353/1-b-2 ve 356 maddeleri gereğince, ilk derece mahkemesi kararının, tazminat ve para cezası yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmış olmakla, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 08.07.2020 tarih ve 2020/647 E. - 2020/676 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 20.02.2020 tarih ve 2019/417 E. - 2020/112 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 2. ve 3. maddesinin karar metninden tamamen çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca (ONANMASINA), karar düzelterek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.