muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3249, Karar No: 2023/10627, Tarih: 26.12.2023

3. Kamera izleme tutanağında, ...'un kullanmış olduğu motosiklet ile seyir eden ...'ın 10.10.2020 tarihinde saat 16:33'de Gençlik Merkezi önünden geçerek Bafra Caddesi istikametine doğru seyir halinde oldukları ve her iki şahsın da ellerinde bir poşet bulunmadığı tespit edilmiştir.

4. Sanık, iftira kastı ile hareket etmediğini, kolluğa yaptığı ihbarında katılanların isimlerini vermediğini, kömürlüğün asma kilidinin kırılıp eşyaların dışarı atılması ve 3 adet motor beyninin bulunmaması nedeniyle şikayetçi olduğunu belirttiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

Sanığın eylemi sabit görülmüş ve suç uydurma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle anılan suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın iftira suçundan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

2. Dosyadaki olgular, katılanlar hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararı, sanığın müracaat içeriği ve sanık savunması itibari ile, sanığın eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olmayıp, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (2709 sayılı Kanun) 74 üncü maddesi ile güvence altına alınan anayasal şikayet ve ihbar hakkını kullanma niteliğinde olması nedeniyle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.11.2022 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alaçam Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/628, Karar No: 2016/1841, Tarih: 18.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/628 E.  ,  2016/1841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2015 tarihli ve 2015/106 esas, 2015/134 sayılı kararını müteakip, Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 13/06/2015 tarihli ve 2015/503 esas, 2015/332 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen Küçükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/914 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 01/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12310-2015-25004/78847 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/914 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2690, Karar No: 2010/4064, Tarih: 11.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/2690 E.  ,  2010/4064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.550,00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili; kiracı olan davalının yetkisi olmadığı halde davacıya ait 2 taşınmazı kiraya vermek suretiyle eylül 2003-eylül 2004 döneminde kira ve depozitoyu aldığı, ancak davacı malike vermediğinden kira bedelleri ve depozito toplamı 3.550,00 YTL alacağın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının yurt dışında olması nedeniyle ve onun sözlü yetkilendirmesi üzerine iki taşınmazını kiraya verdiğini, aldığı kira bedelleri ve depozitoyu ise ibraz ettiği davacı tarafından düzenlenmiş belge karşılığı ödediğini, borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının ikrarı ile kira bedelleri ve depozitoyu aldığı ... olmuş ise de, davacıya verdiğini yazılı belge ile ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 20.03.2008 tarih ve 2008/3389-4887 sayılı kararı ile “davalı tarafından sunulan defterdeki ödemelere ilişkin tarih ve yazılar ile imza davacının eli mahsulü ise, belge davalı lehine yazılı delil başlangıcı kabul edilerek, tanık beyanları ile birlikte değerlendirmek gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak, yapılan yargılamada, davacı vekili defterdeki yazı ve imzaların müvekkilinin eli mahsulü olduğunu kabul etmiş ise de, davalı vekili davaya ve ödemeye ilişkin herhangi bir belge ve beyan sunmadığından davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Bozmaya uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Çünkü, davalı ödemeye ilişkin davacının eli ürünü hesap defteri sunmuştur. Bu defterde davacı 19.4.2004 tarihinde masraflarla ilgili hesap yapıldığını belirtmiş, ödemesi yapılan kiraları o tarihe kadar işaretleyerek “ödemesi yapıldı, ” hanesinin altına evet yazmış, ayrıca “Depozito 300.000.000 aldım” yazmıştır. Bozmadan önce dinlenen tanık ... Gököz’ de yeminli beyanın da “davalının kendisinin yanında davacıya 3185 YTL ödeme yaptığını, davacının bir deftere not aldığını, davalının belge istemesi üzerine bana güvenin yok mu ne gereği var dediğini ” belirtmiştir.

O halde, davalı yazılı delil başlangıcı ve tanık beyanı ile 3.185,00 TL kiralar ile, depozitoyu davacıya ödediğini ispat ettiği halde, bu kısım nazara alınarak davanın 365,00 TL için kısmen kabulü gerekirken, yanılgılı gerekçe ile 3.550,00 TL için kabulü doğru görülmemiştir.

O halde, davalı yazılı delil başlangıcı ve tanık beyanı ile 3.185,00 TL kiralar ile, depozitoyu davacıya ödediğini ispat ettiği halde, bu kısım nazara alınarak davanın 365,00 TL için kısmen kabulü gerekirken, yanılgılı gerekçe ile 3.550,00 TL için kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6307, Karar No: 2013/6409, Tarih: 11.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/6307 E.  ,  2013/6409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Terekenin Tasfiyesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava; en yakın mirasçıların tamamı tarafından reddedilen terekenin, iflas hükümlerine göre tasfiyesine (TMK. md. 612) ilişkindir. Temyiz talebinde bulunan Hazineye dava ihbar edilmiş ise de Hazinenin davaya müdahalede bulunarak taraf sıfatı almadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda; Maliye Hazinesi yararına vekalet ücreti hükmedilmesi de söz konusu olmayacağından; temyiz talebinin hukuki yarar yokluğu nedeniyle REDDİNE oybirliğiyle karar verildi. 11.03.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/1887, Karar No: 2017/3742, Tarih: 16.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/1887 E.  ,  2017/3742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçuna ilişkin olduğu, 12.10.2010 tarihli iddianame ile ise “sahte fatura düzenleme” suçundan dava açıldığı, sahte fatura düzenleme suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, her takvim yılı bakımından sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilip, 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup dava açılması halinde birleştirilerek sahte fatura düzenleme suçundan verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığından davanın düşürülmesine, sahte fatura kullanma suçundan ise sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen sahte fatura düzenleme suçundan sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2256, Karar No: 2013/19634, Tarih: 05.11.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/2256 E.  ,  2013/19634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/10/1983 tarihinde 1 gün çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 506 sayılı Kanunun 60/G madde hükmünün kararın infazı sırasında dikkate alınmasının mümkün bulunmasına göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının, 01.10.1983 – 25.02.1985 tarihleri arasında davalı ... İnşaat A.Ş.’ de çalıştığının tespitini istemiştir. 21.05.2012 tarihli dilekçesi ile; davalı ... İnşaat A.Ş.’nin tasfiye edilip, Ticaret Sicilinden terkin edildiğini, bu şirkete yönelik davayı takip etmediklerini, davacının 01.10.1983 tarihinde ... İnşaat Tic. A.Ş.’de 1 günlük çalışmasının tespitini talep ettiklerini belirtmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01.10.1983 tarihinde ... İnşaat Taah. Ve Tic. AŞ.’ de çalıştığının tespitine, davalı ... İnşaat Taah. Tic A.Ş.'ye yönelik davanın HMK’nın 150. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işveren adına bir çok inşaat işyeri olduğu, ... sicil numaralı işyerinden davacı adına 01.10.1983 tarihinde işe giriş bildirgesi verildiği, dava konusu dönemde davacı adına bildirilen çalışma olmadığı, 16.10.1983 tarihinde davalı işyerinden adına işe giriş bildirgesi verilen tanık ... , 01.08.1984 – 31.07.1985 tarihleri arasında davalı işyerinden çalışması bildirilen tanık ... ile çalışması bildirilmeyen tanık ... ’ın dava konusu dönemde davacı ile davalı işyerinde çalıştıklarını, kendilerinin de dava konusu dönemde çalışmalarının bildirilmediğini belirterek, davacının dava konusu dönemde amele olarak çalıştığını doğruladıkları, sigorta sicil kartında davacının sigorta başlangıç tarihinin 1.10.1983 olduğu anlaşılmıştır.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164/1. maddesine göre avukatlık ücreti, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade etmektedir. Kanun'un 169. maddesine göre yargı mercilerince karşı tarafa yükletilecek avukatlık ücreti, avukatlık ücret tarifesinde yazılı miktardan az ve üç katından fazla olamaz.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164/1. maddesine göre avukatlık ücreti, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade etmektedir. Kanun'un 169. maddesine göre yargı mercilerince karşı tarafa yükletilecek avukatlık ücreti, avukatlık ücret tarifesinde yazılı miktardan az ve üç katından fazla olamaz.

Kural olarak davayı kaybeden taraf avukatlık ücretinden sorumludur. Somut olayda, davacının, 01.10.1983 – 25.02.1985 tarihleri arasında davalı ... İnşaat A.Ş.’ de çalıştığının tespiti istemine ilişkin dava ile ilgili olarak, davacı vekilinin talebi nedeniyle HMK’nın 150. maddesi gereğince, açılmamış sayılmasına karar verilmesi halinde, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/1 maddesine göre davalı Kurum yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.’un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasına, ayrı bir bent olarak, " Davalı Kurum vekille temsil olunduğundan hükmün verildiği tarihte geçerli olan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince hesaplanan 1.200,00 TL. vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalı Kuruma verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30700, Karar No: 2017/7288, Tarih: 26.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30700 E.  ,  2017/7288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İcra takip dosyasından borçluya gönderilen ödeme emrinin 29.12.2012 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, takip kesinleşmeden 26.12.2012 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28104, Karar No: 2014/34848, Tarih: 09.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28104 E.  ,  2014/34848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2010/1114-2013/268

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı P. Belediyesine ait işyerinde 17.06.1999 -15.08.2010 tarihleri arasında çalıştığını, 15.08.2010 tarihinde 5747 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince Gençlik ve Spor İl Müdürlüğüne naklinin yapıldığını, üyesi bulunduğu sendika ile davalı işveren arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi gereğince alması gereken ücretin eksik ödendiğini, işyerinde fazla çalışma yaptığını; hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmaya devam ettiğini ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin feshedilmediğini bir başka kamu kurumuna nakil işlemi gerçekleştirilmiş olması nedeni ile feshe bağlı hakların talep edilmeyeceğini davacının hak kazandığı tüm işçilik alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

a) Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının hak kazandığı teşvik ikramiyelerin ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

Davalı vekili tarafından 13.05.2013 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde 2007 yılı 2. dönem teşvik ikramiyesinin ödendiğine ilişkin belge ibraz edildiği görülmektedir. Mahkemece, delil bildirime süresi içerisinde ibraz edilmediği gerekçesi ile ilgili ödeme belgesi dikkate alınmamıştır.

Ödeme iddiası itiraz mahiyetinde olduğundan yargılamanın her safhasında ileri sürülebilir. Davalı işveren tarafından ibraz edilen ödeme belgesin dikkate alınmaması ve ödeme miktarının hak kazanılan teşvik ikramiyesi miktarından mahsup edilmemesi hatalıdır.

b) Davacı dava dilekçesinde 2004 yılından sonra görevlendirildiği temizlik hizmetlerinde ayda 2 hafta çalıştığını beyan etmiştir. Mahkemece, ayda 3 hafta tatilinde çalışma yaptığı kabul edilerek yapılan hesaplama doğrultusunda karar verilmesi talebin aşılması nitelindedir

Ayrıca davacı tanığı S.. Ş.. dini bayramlarda 1 gün izin kullanıldığı beyan edildiği halde davacının tüm ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı hususundaki kabul de isabetsizdir.

2- Davacının temyiz itirazları yönünden ise, zaman ayımı definin davalı işveren tarafından süresi içerisinde ileri sürülüp sürülmediği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır