muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4484, Karar No: 2023/3573, Tarih: 04.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/4484 E.  ,  2023/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece kesinleşen yönlerden karar verilmesine yer olmadığına, ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; kadının evi terk ettiğini, erkeği erkeği ve ailesini küçümsediğini, çalışmasına rağmen erkeğe maddî olarak destek olmadığını, ev işleri ve çocukları ile ilgilenmediğini, erkeğin ailesini istemediğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babalarına verilmesine, ... yararına aylık 500,00 TL, ...yararına aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakalarına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; asıl davanın reddini istemiş, erkeğin, kadını evden kovduğunu, erkeğin ve ailesinin kadına şiddet uyguladıklarını, erkeğin aşırı derecede kıskanç olduğunu, düğünde takılan ziynet eşyalarının davacı-karşı davalı erkek tarafından bozdurulduğunu iddia ederek karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin annelerine verilmesine, çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak, davalı-karşı davacı kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakalarına, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, ayrıca davalıya düğünde takılan 17 adet burma bilezik, 17 adet yarım ve 38 adet çeyrek altının aynen iadesine, bu mümkün olmazsa dava tarihindeki değerlerinin yasal faizi ile birlikte davacı-karşı davalı erkekten alınarak davalı-karşı davacı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, 03.07.2012 tarihli ve 2011/630 Esas, 2012/497 Karar sayılı ilamıyla tarafların evlendikten bir süre sonra davacı-karşı davalı erkeğin, anne, babasıyla altlı üstlü dairelerde oturmaya başladıkları, evlerinin anahtarının erkeğin ailesinde de olduğu, tarafların evliliklerine müdahale ettikleri, istedikleri zaman tarafların evlerine girip çıktıkları, davacı-karşı davalı erkeğin eşine şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, bu nedenlerle kadının evden ayrılmak zorunda kaldığı, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, kusurlu olan tarafın davacı-davalı erkek olduğu, ziynet eşyalarının davacı-karşı davalı erkek tarafından satılarak harcandığı hususunun kesin delille ispat edilemediği gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi gereğince boşanmalarına ve ferilerine, ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın tarafından; ziynet alacağı ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 12.11.2013 tarihli ve 2013/12577 Esas, 2013/26111 Karar sayılı ilamıyla; düğünde kadına takılan ziynet ve takı eşyaları kim tarafından takılmış olursa olsun, ona bağışlanmış sayıldığı ve artık onun kişisel malı olduğu, bu eşyaların sonradan kadın eş tarafından davacı-karşı davalı erkeğe verildiği veya erkek tarafından bozdurularak paraya çevrilip birlik ihtiyaçları için harcandığı iddia edilirse; iade edilmemek üzere erkeğe verildiğinin veya kadının isteği ve onayı ile bozdurulup ev ihtiyaçları için harcandığının erkek tarafından kanıtlanması halinde; erkeğin almış olduğu ziynet eşyalarını iade borcundan kurtulacağı, somut olayda dava konusu altınların evliliğin devamı sırasında davacı-karşı davalı erkek tarafından bozdurulup birlik ihtiyacı için harcandığı, davacı-karşı davalı erkek tarafından ikrar edildiği, davalı-karşı davacı kadının ziynetlerin bozdurma işine onay verdiğine ve ziynetlerini iade edilmemek üzere vermiş olduğunu kabule yeterli delil bulunmadığı, davalı-karşı davacı kadına ziynetlerinin iadesi koşullarının gerçekleştiğinin kabul edilmesi gerektiği, erkeğin ziynetlerin durumu hakkındaki beyanı karşısında, bir kısım tanıkların ziynetlerin bozdurulup dolar cinsinden dövize çevrildiği, bu dövizin de ortak konuttan çalındığı şeklindeki beyanlarına itibar edilemeyeceği, gerçekleşen bu durum karşısında; dava konusu ziynet eşyalarının cins, nitelik, sayı ve dava tarihindeki bedelinin ayrı ayrı belirlenerek; gerektiğinde bu konuda bilirkişi incelemesi de yaptırılarak; gerçekleşecek sonucuna göre isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde reddine karar verilmiş olmasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle kararın ziynet alacağı davası yönünden bozulmasına, boşanma davasının temyize konu bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

B. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemece verilen 03.06.2014 tarihli direnme kararına karşı, süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Hukuk Genel Kurulu'nun 30.03.2021 tarihli ve 2017/2-2715 Esas, 2021/360 Karar sayılı ilamıyla; Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, somut olayda dava konusu altınların evliliğin devamı sırasında davacı-karşı davalı erkek tarafından bozdurulup birlik ihtiyacı için harcandığı, davacı-karşı davalı erkek tarafından ikrar edildiği, davalı-karşı davacı kadının ziynetlerin bozdurma işine onay verdiğine ve ziynetlerini eşine iade edilmemek üzere vermiş olduğunu kabule yeterli delil bulunmadığını, davalı-karşı davacı kadına ziynetlerinin iadesi koşullarının gerçekleştiğinin kabul edilmesi gerektiği, davacı-karşı davalı erkeğin ziynetlerin durumu hakkındaki beyanı karşısında, bir kısım tanıkların ziynetlerin bozdurulup dolar cinsinden dövize çevrildiği, bu dövizin de ortak konuttan çalındığı şeklindeki beyanlarına itibar edilemeyeceği, gerçekleşen bu durum karşısında erkekğin kadının kişisel malı niteliğinde kabul edilen bu eşyaları iade ettiği veya iade edilmemek üzere aldığı hususunda ispatla yükümlü olduğu ancak bu yönde ispat yükümünü yerine getirmediği, dosya kapsamındaki düğün fotoğrafları üzerinde bilirkişi vasıtası ile inceleme yapılması, varlığı şüphe ve tereddüt uyandırmayan ziynet eşyalarının tespit edilerek davalı-karşı davacı kadının nitelik, nicelik ve miktara ilişkin talebi esas alınarak raporda tespiti yapılan ziynet eşyalarına ilişkin olmak üzere talebin kısmen kabulü gerektiği gerekçesiyle ziynet eşyalarına ilişkin davasının kısmen kabulüne, karşı erkeğin aynen iade talebine konu ziynet eşyalarında; 12 Adet 22 Ayar 10'ar gramlık ince ikili burma bilezik, 15 Adet Çeyrek altın, 1 Adet Yarım altının karşı davalı tarafından karşı davacıya aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde 12 adet 22 ayar 10'ar gramlık ince ikili burma bilezik karşılığı 11.640,00 TL, 15 Adet çeyrek altın karşılığı 2.520,00 TL, 1 adet yarım altın karşılığı 336,00 TL olmak üzere toplam 14.496,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte karşı davalıdan alınarak karşı davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili; kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğunu, yargılamanın makul sürede tamamlanmadığını, muacceliyet tarihindeki bedele hükmedilmesi gerektiğini, taleplerinin tamamen kabulüne karar verilmesi gerektiğini usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan ziynet alacağı davasında aynen iadenin mümkün olmadığı hallerde hangi tarihteki bedele hükmedilmesi gerektiği, davanın tam kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 222 nci ve 226 ncı maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ijinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci ve 439 uncu madeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla; davalı-karşı davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı-karşı davacı kadın vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9822, Karar No: 2015/15903, Tarih: 01.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9822 E.  ,  2015/15903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kalecik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/21-2014/30

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazlara net gelirine, ağaçlara da yaş,cins ve verim durumlara göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1)4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/son maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmazlara dava tarihi olan 2013 yılı verileri esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden 2012 yılı resmi verilerine göre değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

2)Dava konusu taşınmazlarda bulunan ağaçların sayı ve cinsine göre ... ve ... parsel nolu taşınmazların bir bölümü kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan bu bölümlere bu vasıflarına göre, kalan kısımlarına da sulu tarım arazisi niteliğine göre değer biçilmesi, ayrıca meyve ağaçı niteliğinde olmayan ağaçlara ise sınırda dikilmiş iseler maktuen değer biçilmesi gerekirken, zeminine ve üzerindeki ağaçlara ayrı ayrı değer biçilmiştir.

Bu itibarla taşınmazın kapama meyve bahçesi niteliğindeki bölümlerine, sayı ve nitelikleri belirtilen ağaçların kapladığı alan oranlanmak suretiyle belirlenip buna göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, bu mümkün değilse yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu katılımıyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taşınmazın tamamına sulu tarım arazisi olarak değer biçen bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesi gerekirken, Hazine adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

3)Kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesi gerekirken, Hazine adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16129, Karar No: 2013/27661, Tarih: 07.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/16129 E.  ,  2013/27661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile antrenörü olduğu dava dışı üçüncü kişi ..... arasında 24.08.2007 tarihinde yapılan sponsorluk sözleşmesinin 12. maddesinin d bendinde "Sponsorluğu alan sporcunun sponsorluk içerisinde katılacağı ....ve Olimpiyat oyunlarında kazanacakları madalya karşılığı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Ödül Yönetmeliği gereğince kulübümüze intikal edecek olan ödül'ün %50 si sporcuya, %25'i kulübe, %25'i antrenöre ödenir" ibaresinin yer aldığını, sponsorluk sözleşmesinde lehine hüküm konulduğunu, kulübe intikal edecek ödülün %25'inin antrenöre ödeneceğinin davalı şirket tarafından taahhüt edildiğini ancak davalı şirketin taahhüdünü yerine getirmekten imtina ettiğini, yapılan icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek ... 14. İcra Müdürlüğü 2010/8703 esas sayılı dosyasına haksız ve mesnetsiz yapılan itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, sponsorluk sözleşmesinden doğan alacak iddiasına dayalı takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. İhtilaf davacı lehine düzenlemeler içerdiği ileri sürülen 24.8.2007 tarihli dava dışı sporcu ve davalı şirket arasında imzalanan sponsorluk sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Mahkemece, sözleşmenin 12/d maddesinde sporcu tarafından

kazanılıp kulübe intikal eden ödüllerden bahsedilmekle takibin ve davanın ... ... Spor Kulübüne karşı başlatılması gerektiği, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Sözleşmenin tarafının bizatihi davalı şirket olması ve anılan sözleşmeye üçüncü kişi konumunda bulunan davalı yararına hüküm konulmuş olmasına göre işin esası incelenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada lüzum görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının ve davalının birinci bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 7.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5610, Karar No: 2023/61, Tarih: 09.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5610 E.  ,  2023/61 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı ile ticari ilişkilerinin müvekkilinin 30.06.2013 tarihinde ticari hayatını sona erdirmesi ile bittiğini, davalıdan 2013 yılına ilişkin fiyat farkı alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 218.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ile Krep Şirketi arasında 01.09.2012 tarihinde bayilik sözleşmesi imzalandığını, Krep Şirketi'nin önceden Edgiteks olarak faaliyet gösterdiğini, ancak vergi kaydını 2013 yılında sonlandırması sebebi ile bayilik sözleşmesinin sona erdiğini, davalının değil borçlu, davacılardan alacaklı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ile Krep Şirketi arasında 01.09.2012 tarihinde bayilik sözleşmesi imzalandığını, Krep Şirketi'nin önceden Edgiteks olarak faaliyet gösterdiğini, ancak vergi kaydını 2013 yılında sonlandırması sebebi ile bayilik sözleşmesinin sona erdiğini, davalının değil borçlu, davacılardan alacaklı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki ihtilafın, davacının 2013 yılı kış dönemine ilişkin 218.000,00 TL olduğunu iddia ettiği fiyat farkı alacağından kaynaklandığı, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin 11.5. maddesinin "Bu maddenin uygulanmasından doğabilecek hesap uyuşmazlıklarının çözümünde şirketin (davalının) ticari defterleri ve kayıtları (bilgisayar kayıtları) dahi tek taraflı kesin delil niteliğindedir." hükmünü içerdiği, yapılan defter incelemesinde davacının 218.000,00 TL olduğunu iddia ettiği ve dava konusu yaptığı 2013 yılı kış dönemi fiyat farkı alacağına ilişkin olarak bizzat Krep Moda Evi tarafından 02.08.2013 tarihli ve 212824 nolu KDV dahil 203.961,60 TL'lik sezon indirim fiyat farkı açıklamalı faturanın düzenlendiği ve bunun davalı tarafından kabul edilerek kayda alındığı, fakat bu faturanın faturayı düzenleyen davacının defter kayıtlarında görülmediği, buna göre davalının kendi defterlerinde işbu 203.961,60 TL'lik fatura hesaba dahil edildikten sonra dahi davalının Edgi Tekstil'den 16.225,24 TL, Krep Moda Evi'nden 21.782,31 TL alacaklı durumda olduğu, taraflar arasındaki sözleşmede yer alan münhasır delil sözleşmesi şartı nedeni ile davalı tarafın ticari kayıt ve defterlerine itibar edildiği, davacının davalı taraf ile aralarındaki sözleşme gereği iddia ettiği gibi davalı taraftan alacaklı olmadığı, davacının davasını ispatlayamadığı, aksi duruma ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın konusunun 203.961,60 TL tutarlı fatura olmadığını, müvekkilinin talebinin dava tarihi itibariyle davalı şirketten olan fiyat farkı alacağı olduğunu, taraflar arasında fiyat farkı uygulaması hususunda ihtilaf bulunmadığını, bu sebeple davacı şirketin alacağının varlığı için fatura düzenlenmesine gerek olmadığını, faturanın deftere işlenmemiş olmasının da alacağın olmadığı anlamına gelmediğini, taraflar arasındaki delil sözleşmesinin alacağın ispatı bakımından bir öneminin olmadığını, kararda belirtilen faturanın 2013 yılı fiyat farkına ilişkin olduğuna dair bir ibarenin bulunmadığını, fiyat farkı alacağı taraflar arasında imzalanan sözleşmenin dışında gelişen bir teamül olduğundan sözleşmedeki davalı defterlerinin delil alınacağına dair tespitin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç