muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1952, Karar No: 2023/2344, Tarih: 13.04.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince "...Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 103. maddesinin 1. fıkrasına göre mağdurun 12 yaşından küçük olmasının müsnet suç için öngörülen cezada bir arttırım nedeni olmadığı, bu düzenlemenin, suç tarihinden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 Sayılı Kanunun 13. maddesi ile getirildiği gözetilmeden, mağdurun 12 yaşında olduğu gerekçesiyle sanığın cezasında TCK'nın 103/1-3. cümle maddesi uyarınca arttırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,..." gerekçesiyle kararın 1 nolu bölümünün 6763 sayılı Kanun hükümleri uygulamasının yapıldığı 2. paragrafının hükümden tamamen çıkartılmasına ve yine hükmün 1 nolu bölümünde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulamasının yapıldığı paragrafta yer alan "6 YIL 3 AY HAPİS" ibaresinin "3 YIL 9 AY HAPİS" olarak değiştirilmesine karar verilerek hükmün düzeltilerek, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.05.2019 tarihli ve 2018/3661 Esas, 2019/1336 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Amasya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8811, Karar No: 2011/9166, Tarih: 12.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8811 E.  ,  2011/9166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine yapılan itirazın iptali ve inkar tazminatı tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalı, akti ilişkinin varlığını inkar etmiştir.

Mahkemece, soyut fatura gönderilmesi akti ilişkinin varlığına delil teşkil etmeyeceğinden, bu ilişkiyi ispat yükü de davacıda olduğundan, ancak kanıtlanamadığından bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Taraflar arasında yazılı bir eser sözleşmesi bulunmamaktadır. HUMK’nun 288.maddesine göre de dava konusu miktar ve değer itibariyle tanık sözleriyle bu ilişkinin varlığını kabule olanak yoktur. Mahkemece doğru olarak saptandığı üzere iş sahibi davalıya posta ile fatura gönderilmiş olması ilişkinin varlığını kabule yeterli değildir. Ancak;

Davacı, mahkemeye sonradan sunduğu delil dilekçesinde “yasal her türlü delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış sayılır. Mahkemece, davacıya bu hakkı hatırlatılarak ilişkinin varlığı konusunda bundan sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla davanın yazılı şekilde reddi doğru olmamıştır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

./..

2011/8811 - 2011/9166 -2-

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 12.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3660, Karar No: 2017/4537, Tarih: 04.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/3660 E.  ,  2017/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle, daha önceden belirlenen 04.04.2017 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra, işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı ... şirketinin, elektrik abonesi olan müvekkili şirketten düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, ... ve sayaç okuma bedellerini tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL bedelin işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 25.08.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 44.056,53 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili; istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı şirketin, dava konusu bedelleri elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 27.895,13 TL'nin dava tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, PSH ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma,

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, PSH ve sayaç okuma bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma,

dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren (geçmişe etkili) 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, iletim, ... ve sayaç okuma bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı için takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19862, Karar No: 2015/29153, Tarih: 21.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19862 E.  ,  2015/29153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/197312

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2014

NUMARASI : 2009/787 (E) ve 2009/1024 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi 18.07.2004 ile inceleme tarihi arasında 765 sayılı TCK'nin 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20250, Karar No: 2017/6996, Tarih: 19.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20250 E.  ,  2017/6996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ;

1- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanığın şikayet tarihi itibariyle borçlu şirketin yetkili temsilcisi olup olmadığı tam olarak belirlenirken, yetkinin devam edip etmediği hususunda ana sözleşmede hüküm olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1283, Karar No: 2014/3127, Tarih: 14.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1283 E.  ,  2014/3127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kasten öldürme, hakaret, olası kastla öldürme, olası kastla yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : 1-Katılan-sanık ... hakkında;

Katılan-sanık ..'e yönelik eylemi nedeniyle her ne kadar TCK.nun 86/3-e maddesi delaletiyle 86/1, 87/3, 25/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de sanığa yüklenen suç açısından meşru müdafaada bulunduğu anlaşıldığından sanığın müsnet suçtan CMK'nun 223/2-d maddesi uyarınca beraatine.

2-Katılan-sanık ... hakkında;

a-Maktul ...'i kasten öldürme suçundan; TCK'nun 81/1, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

b-Maktul ...'e sövme suçundan; TCK'nun 125/1-4, 62, 52/2-1. maddeleri uyarınca 1740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

c-Maktul ...'i kasten öldürme suçundan; TCK'nun 81/1, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

d-Maktul ...'ı olası kastla öldürme suçundan; TCK'nun 81/1, 21/2, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri

uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

e-Katılan ...'ı olası kastla yaralama suçundan; TCK'nun 86/1, 86/3-e, 21/2, 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

f-Katılan sanık ...'e karşı mala zarar verme suçundan; TCK'nun 151/1, 62, 52/2-1. maddeleri uyarınca 2000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

g-Her ne kadar katılan ...'e yönelik TCK'nun 106/2-a, 106/3. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de sanığa yüklenen suçun kanunda suç olarak tanımlanmamış olması sebebiyle sanığın müsnet suçtan CMK'nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık... ve müdafiinin yasal süresinde verdikleri temyiz dilekçeleri ile hükmü sadece sanık sıfatıyla temyiz ettikleri anlaşılmakla, sanık müdafiinin katılan sıfatıyla 23.01.2013 tarihinde yaptığı temyiz istemi ile sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik hakaret ve mağdur ...'e yönelik mala zarar verme suçlarından verilen doğrudan adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK’nun 305/1 maddesi gereğince kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından bu suçlara ilişkin sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi sanık ... hakkında maktuller ... ve ...'yi kasten, maktul ...yi ise olası kastla öldürme ve mağdur...’ı olası kastla yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile mağdur ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

2-Sanık ... hakkında maktuller ... ve ...'yi kasten, maktul ...'yi ise olası kastla öldürme ve mağdur...'ı olası kastla yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktuller ... ve ...'yi kasten, maktul ...'yi ise olası kastla öldürme ve mağdur...’ı olası kastla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunmaya, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının sanık hakkında maktuller ... ve ...’ye yönelik eylemlerini tasarlayarak gerçekleştirdiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

3-Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

3-Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık...'in, mağdur ...'in kızı... ile evli olduğu ve müşterek iki çocuklarının bulunduğu, aralarındaki huzursuzluktan dolayı tanık...'in olaydan bir süre önce babasının ikametine gittiği ve orada yaşamaya başladığı,...’in ortak ikametlerine dönmemesinin sebebi olarak kayınbabası ... ve ...’in kardeşleri olan maktuller ... ve ...'nin sorumlu olduğunu düşünen sanığın olay günü alkol aldığı ve maktuller ... ve ... ile mağdur ...’i vurmaya karar verdiği, bu kapsamda evinde bulunan kendisine ait av tüfeği ile 15 adet fişeği yanına alarak mağdur ve maktullerin bulunduğu yere idaresinde bulunan otomobil ile gittiği, olay yerine gitmeden önce yanında bulunan tüfek ile iki kere deneme atışı yaptığı, olay yerine vardığında ise aracı çalışır durumda bırakarak mağdur ... ile maktuller ... ve ...'nin aynı avlu içerisinde oturdukları ikametin dış kapısından girdiği, bu sırada maktul ...'in kalmış olduğu tek odalı yerden çıkmakta olduğu ancak sanığı elinde tüfekle görmesi üzerine kapıyı kapatarak tekrar içeriye girdiği, sanığın ise maktul ...'e küfür ederek tüfeğin dipçiği ile maktulün kaldığı odanın camını kırdığı ve maktul ...'e birden fazla ateş ettiği, açılan ateş nedeniyle bacak ve bel bölgelerinden toplam iki isabetle maktulün yaralandığı, sanık tarafından maktul ...'e ateş edildiği sırada maktul ... ile aynı odada bulunan maktul ...'nin batın ve bacak bölgelerinden, mağdur...'ın ise bacak bölgesinden almış oldukları saçma isabetleri ile yaralandıkları, daha sonra sanığın tüfeğine yeniden fişek koyduğu ve aynı avluda bulunan mağdur ...’in ikametinin camlarına birkaç kere ateş ederek kırdığı ve mağdura "dışarıya çık" diyerek bağırdığı, mağdurun dışarıya çıkmaması üzerine de kendisinin ikamete çıktığı, bu sırada mağdur ... ve yanında bulunanların ikametin penceresinden dışarıya kaçtıkları ancak ...'in kardeşi olan diğer maktul ...’nin içeride kaldığı, sanığın ... ile karşılaşması üzerine tüfeği maktule doğrultup bel ve bacak bölgelerinden tek isabetle maktulü yaraladığı, bu sırada mağdur ...'in eline geçirdiği bir taşla ikametin dış kısmında pencerenin arkasında saklandığı ve sanığın pencereye yönelmesi üzerine elinde bulunan taşla kafasına bir kez vurduğu, bunun üzerine sanığın tüfeği mağdura doğrultarak tetiğine bastığı ancak tüfeğin bilinmeyen bir nedenden dolayı ateş almadığı, sanığın da tüfeği olay yerinde bırakarak gelmiş olduğu araçla olay yerinden kaçtığı olayda;

Sanığın, mağdurun ikametinin camlarına tüfekle ateş etmesi ve tüfeği mağdura doğrultarak ateş etmeye çalışması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturacağı ve atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, tehdit suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Sanığın, mağdurun ikametinin camlarına tüfekle ateş etmesi ve tüfeği mağdura doğrultarak ateş etmeye çalışması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturacağı ve atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, tehdit suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 14/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.