muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12632, Karar No: 2023/1522, Tarih: 21.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/12632 E.  ,  2023/1522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonması

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Amasya Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile çocuğun kaçırılması ve alıkonması suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2014/18 Esas, 2015/186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ile çocuğun kaçırılması ve alıkonması suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün onanması, diğer suç yönünden uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi için kararın bozulması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafii kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdure ... ile sanık ...'ın olay tarihinden yaklaşık 3 ay kadar önce tanıştıkları ve arkadaş olarak görüşmeye başladıkları, bir süre sonra sanığın Merzifon'a taşındığı, 18.09.2015 tarihinde mağdurenin evden okula gitmek için çıktığı ancak okula gitmeyerek sanık ile görüşmek üzere otobüsle Merzifon'a geldiği, Merzifon otogarında sanığın kendisini karşıladığı, bu tarihten itibaren mağdurenin ailesine teslim edildiği 25.09.2015 tarihine kadar sanık ile mağdurenin bir arada kaldıkları ve bu süre içerisinde mağdurenin de rızası dahilinde sanık ile birden fazla cinsel ilişkiye girdiği tüm dosya kapsamı ile sabit olduğundan sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

IV. GEREKÇE

A. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1. Sanığın işlediği kabul edilen eylemlerin suç tarihi itibarıyla lehe olup 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki ve çocuğun kaçırılıp alıkonulması suçlarını oluşturup, öngörülen cezaların üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece ilk mahkumiyet hükmünün kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak adli sicil kaydında yer alan Samsun (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.04.2010 gün ve 2013/5 Esas, 2014/2 Karar sayılı ilamı ile kasten işlediği suçtan dolayı 2 ay 15 gün hapis cezasına mahkumiyeti nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin tatbikine karar verilmiş ise de; 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla tekerrüre esas alınan ilam da tehdit suçundan da ceza alması nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanmadığı, hükümde yer alan tehdit suçunun uzlaşma hükümlerine tabi suçlar kapsamına alınması karşısında, tüm suçlar yönünden anılan hükümle ilgili mahkemesince uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi lüzumu,

hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Tebliğname Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle ve 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi gereğince uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdureye karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmayacağından Tebliğname'deki görüşe iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Tebliğname Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle ve 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi gereğince uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdureye karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmayacağından Tebliğname'deki görüşe iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2014/18 Esas, 2015/186 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen farklı nedenle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5851, Karar No: 2015/8546, Tarih: 19.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5851 E.  ,  2015/8546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/06/2014

NUMARASI : 2013/42-2014/155

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/06/2014 tarih ve 2013/42-2014/155 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2010/12242 sayılı ve “ ” ibareli marka başvurusuna, davalının 2010/36272 sayılı “y.H.” ibareli markasını ve bu ibare üzerinde önceye dayalı hak iddiasını mesnet göstererek yaptığı itirazın kısmen kabul olunarak TPE YİDK’nın 2013-M-21 sayılı kararıyla 35 ve 41. sınıf yönünden başvurunun nihai olarak reddine karar verildiğini, oysa “Y.” ibaresi ve bu kelimeden üretilen ibareleri, ilgili sektörde ilk kullanan firmanın müvekkili olduğunu ve ibare üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu, bu kullanımın 2004 yılından beri devam ettiğini, müvekkilinin markayı yoğun kullanımı ve gerçekleştirdiği tanıtım faaliyetleriyle ayırt edici hale getirdiğini, bu ibarenin müvekkili işletmesiyle bütünleştiğini, müvekkilinin 35, 38, 41 ve 42. sınıfları kapsayan çok sayıda “Y.” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkil şirketin tescilli markaları ve ticari faaliyetleri ile iltibas yaratma çabasında olan davalının itirazının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, “y.” ibaresini davacı şirketin kuruluşundan önce 2002 yıllarında müvekkili şirket tarafından kullanıldığını, davacı şirketin klasörler halinde sunmuş olduğu belgelerin hiçbirinin iddia edilen iltibas olgusunu ispat etmediğini, sunulan belgelerin sadece davacının çalıştığı firmalar ile yaptığı işleri gösterdiğini, bugün itibariyle müvekkil şirketin “Y.” ibareli pek çok tescilli markanın sahibi olduğunu, “Y.” kelimesinin İngilizcede “gençlik” anlamına geldiğini, genel ve cins isimli “y.” ibaresinin davacıya aitmiş gibi gösterilmesinin kabul edilemeyeceğini, Türkiye’de bu ibare ile kurulmuş birçok şirket, dernek ve kuruluş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının 2001 yılından bu yana “Y. H.” ibaresini sıklıkla dava konusu 41. sınıf hizmetlerde kullandığı, davacının 2010/12239 unsurlu marka başvurusundan önce ayırt edici hale getirdiği, davacı tarafın sunduğu delillerin “y. r.” markasının reklamcılık hizmetlerinde kullanımına ilişkin olduğu, “Y.” markasının kullanımına ilişkin olmadığı, marka başvuruları öncesinde her iki tarafın da benzer hizmetlerde “Y.” ibaresini kendi ticari faaliyetlerinde markasal olarak kullandıkları, öncelik hakkının davalı tarafa ait olduğuna ilişkin TPE YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2632, Karar No: 2018/3806, Tarih: 10.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2632 E.  ,  2018/3806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ...Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyetinin, elektrik faturaları ile tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin iadesine dair talebinin reddine karar verdiğini, ancak bu bedellerinin haksız olarak alındığını belirterek; ...Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti kararının iptalini ve sözkonusu bedellerin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile ...Kaymakamlığı TSHH Başkanlığı'nın 03/11/2014 tarihli kararının iptali ile 580,07 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava; 4822 sayılı Kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun yürürlükte bulunduğu dönemde, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve dağıtım bedellerinin iadesi istemiyle yapılan başvuru üzerine, Tüketici Hakem Heyetince verilen kararının iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti'ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14109, Karar No: 2018/8305, Tarih: 27.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/14109 E.  ,  2018/8305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkındaki Sigorta Tahkim Komisyonunu İtiraz Hakem Heyetinin 09/06/2015 tarih ve ... E.-2015/İHK-610 K. sayılı kararının davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Başvuran vekili, Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; 22.1.2013 tarihinde müvekkili ...’ın içerisinde yolcu olarak bulunduğu, davalı ...Ş.'ye zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalı olan araç ile, davadışı başka bir aracın çarpışması sonucu, müvekkilinin yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 41.000,00 TL bakıcı gideri ile 1.300,00 TL tedavi giderini talep etmiştir, ıslah dilekçesiyle bu talebini toplam 224.369,00 TL yükselterek hasar dosyasının açıldığı tarihten itibaren 8 gün sonrasından başlayacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, talebin kabulü ile 224.369,00 TL maddi tazminatın 30/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak başvurana verilmesine karar verilmiş, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davalı ...Ş. vekilinin itirazı üzerine; itirazın reddine karar verilmiş, Sigorta Tahkim Komisyonunu İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, hakem kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı

dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Başvuran vekilini talep dilekçesinde, başvuranın trafik kazası nedeniyle malul kalmasından dolayı bakıcı giderlerine ilişkin tazminat talebinde bulunmuştur.

Bakıcı gideri tazminat taleplerinde öncelikle doktor bilirkişiden talep edenin, tedavi süresi maluliyet oranı dikkate alınarak, bakıcıya ihtiyaç olup olmadığı konusunda rapor alınarak belirlenmelidir. Dosyadaki bilgi ve belgeden davacının tedavi süresi ne kadar olduğu net bir şekilde belirlendikten sonra tedavi süresince %100 malul kabul edilip, tedavi süresi bittikten sonrada kalıcı maluliyet oranı belirlenmesi gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtilen konular değerlendirilmemiş olup hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Başvuranın dosyadaki bilgi ve belgelerine göre tedavi süresinin ne kadar olduğu ATK İhtisas Dairesi tarafından belirlendikten sonra bu sürede %100 malul kabul edilip buna göre bakıcı giderinin hesaplanması sonrasında ise (davalı ... tarafından %76 maluliyet oranının kabul edildiği görülmektedir.) kalıcı sakatlık oranına göre bakıcıya ne sürede ihtiyacı olduğu belirlenerek sonuca göre karar verilmesi gerikerken bakiye ömrü boyunca %100 malul kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş'ye geri verilmesine 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/871, Karar No: 2015/5362, Tarih: 25.05.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/871 E.  ,  2015/5362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1- .... hakkında; TCK'nın 188/3, 43/1, 62/1, 52/2-4, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- .... hakkında; TCK'nın 188/3, 43/1, 52/2-4, 58, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- ... ve... hakkında; TCK'nın 188/3, 52/2-4, 58, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet 4- ... ve... hakkında; TCK'nın 188/3, 62/1, 52/2-4, 53, 63, 54/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinden "27.10.2013, 10.11.2013, 10.12.2013" tarihlerinin gösterilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

1- Kararın temyiz edilmesinden sonra, sanık ... 08.04.2015 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiği anlaşılmakla, temyiz incelemesine yer olmadığına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanıklar ... ve .... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

3- Sanıklar ... ve .... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre sanık ....'in 27.10.2013 tarihli olayda atılı suçu işlediği sabit ise de, 10.12.2013 tarihinde ikamette yapılan arama esnasında ele geçen uyuşturucunun daha önce satışı yapılan uyuşturucudan farklı bir uyuşturucu olduğuna ilişkin bir delil bulunmadığı ve bu durumun sanık lehine yorumlanmasında zorunluluk bulunması nedeniyle, ikamette ele geçen uyuşturucu maddenin, bir bölümünün daha önce ....'a satışı yapılan uyuşturucudan geri kalan miktar olduğunun kabulü gerektiği ve bu eylemin tek suç oluşturacağı, sanık .....'in ise 18.09.2013 tarihli olaya iştirak ettiği, ikamette yapılan aramadan önce 19.09.2013 tarihinde tutuklandığı ve 10.12.2013 tarihli olaya iştirakinin olamayacağı gözetilmeden; sanıklar hakkında TCK'nın 43. maddesinde öngörülen "zincirleme suç" hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafii ile sanık ...in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.