muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14448, Karar No: 2023/3823, Tarih: 06.06.2023

IV. GEREKÇE

A.Katılan Bakanlık ve Katılan ... ile Katılan Mağdure Vekillerinin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde

Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesinin gerektiğine, suç vasfına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik, katılan Bakanlık, katılan ... ve katılan mağdure vekillerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bu sebeple sanık müdafiinin mağdurenin duruşmada dinlenmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına, eksik araştırma, sübuta, kararın gerekçesiz olduğuna, alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2022/385 Esas, 2022/1049 sayılı kararında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan ... vekili ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1894, Karar No: 2016/2616, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1894 E.  ,  2016/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme, nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2015 tarihli ve 2015/197 esas, 2015/479 sayılı kararını müteakip, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 14/06/2015 tarihli ve 2015/508 esas, 2015/337 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen ... 20. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 13/07/2015 tarihli ve 2015/857 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden ... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 09/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12898-2015-25991/81560 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile .... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/857 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14628, Karar No: 2012/11677, Tarih: 09.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/14628 E.  ,  2012/11677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığı yakından izleyip yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek, dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zafiyete düşmeden sanık hakkında TCK 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6762, Karar No: 2014/4074, Tarih: 10.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/6762 E.  ,  2014/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/70734

MAHKEMESİ : Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2012

NUMARASI : 2012/41 Esas, 2012/89 Karar

SUÇ : Rüşvet almak

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Orman muhafaza memuru olarak görev yapan sanıkların Havza İlçesi G.. köyünde şikayetçiler A.. K.., H.. Y.. ve K.. Y..'yi kaçak orman emvali naklederken yakaladıkları, herhangi bir yasal işlem yapmadan "bu yaptığınızın cezası çok ağır, tutanak tutarsak sıkıntıya girersiniz, siz bize 1.500 TL verin tutanak tutmayalım" dedikleri, şikayetçilerden A.. K..'ın sanıkları güvenlik güçlerine yakalatmak amacıyla istenen miktarı 1.000 TL'ye indirttiği, müştekilerin teklifi kabul etmiş gibi göründüğü, sanıkların paranın bir bölümünü peşin istemeleri üzerine 400 TL'nin o anda verildiği, daha sonra durumun jandarmaya bildirildiği, suçun tespiti ve faillerin yakalanması için seri numaraları tespit edilen 600 TL'nin A.. K.. tarafından C.. B.. ve R.. K..'a 27/04/2010 tarihinde orman işletmesine ait araç içerisinde teslim edildiği, suçüstü tutanağı, müşteki anlatımları, tanık beyanları ve tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla, müştekilerin esasında teklifi kabul etmemekle beraber suçüstü yapılması için kabul etmiş görüntüsü verip sanıkları yakalattıkları, taraflar arasında özgür iradeleri ile yapılmış bir rüşvet anlaşmasının gerçekleşmediği; bu itibarla eylemin rüşvet almaya teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla cezalar tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11975, Karar No: 2021/14523, Tarih: 20.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/11975 E.  ,  2021/14523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 09/06/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

b) Oluşa ve dosya kapsamına göre, eylemin iki kişi tarafından gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5937, Karar No: 2018/10949, Tarih: 25.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5937 E.  ,  2018/10949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre, iş yerinin faal olması durumunda vergi incelemesinin iş yerinde yapılmasının gerekli olması, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın 19/11/2012 tarihinde sanığın iş yerinde ve bizzat kendisine tebliğ edilmiş olması, hesapların dairede incelenmesine imkan veren aynı Kanun'un 139/2 maddesindeki istisnalardan birinin önceden belirlenmediğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, sonucu itibarıyla doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA, 25.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11865, Karar No: 2012/595, Tarih: 26.01.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/11865 E.  ,  2012/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11.05.2011 gün ve 2009/610 Esas, 2011/300 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz edildiği bildirilen ve kararlarında kesinleşme şerhi bulunmayan Antalya 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/1053 Esas, 20011/223 Karar sayılı dosyası ile, Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/416 Esas, 2010/1217 Karar sayılı dosyasının mahkemelerinden temin edilerek dosya arasına alınması ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6541, Karar No: 2017/5254, Tarih: 11.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/6541 E.  ,  2017/5254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/11/2013 tarih ve 2011/372-2013/329 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin adi ortaklık kurmak suretiyle Gençlik ve Spor Müdürlüğünden ihale ile ... Atletizm Spor Salonu inşaat işini aldıklarını, ihale konusu işin yapımındaki risklerin karşılanması için de davalı ... şirketi ile İnşaat Bütün Riskler Sigorta Poliçesi düzenlediklerini, 10.04.2011 tarihinde projesine uygun şekilde imalat çalışmaları devam ederken 1. kat döşeme plağına ait kısımda yapılan beton çalışmaları esnasında döşeme betonunun komple çöktüğünü ve bu çökmeden dolayı maddi zararlarının doğmuş olduğunu, zarar poliçe kapsamında olmasına rağmen davalı tarafça hasarın işçilik ve malzeme hatası nedeniyle meydana geldiği iddia edilerek ödeme yapılmadığını, yapılan iş ihale usulü yapıldığı için tüm işçilik ve malzemelerin ihale makamının denetimi ve kontrolü altında proje ve sözleşmeye uygun yapıldığı, davalı ... şirketinin savunmasının kabulünün mümkün olmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 138.802,51 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının inşaatında meydana gelen hasarın, işçilik ve malzeme hatası nedeniyle meydana geldiği, herhangi bir dış etki ve doğal afete bağlı olmadan oluştuğu, eksper raporunun da bu yönde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının yapımını üstlenmiş olduğu inşaat işinde meydana gelen hasarın kusurlu işçilikten ileri gelmemiş olduğuna ilişkin hiçbir tespit ve delil bulunmadığı ve poliçe teminat kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, inşaat all risk sigortasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Davacıların ihale yoluyla yapımını üstlendikleri inşaat işi devam ederken döşeme betonunun çökmesi nedeniyle maddi zarar meydana gelmiş, inşaat all risk sigorta poliçesini düzenleyen davalıya durum bildirildiğinde ise hasarın işçilik ve malzeme hatası nedeniyle gerçekleştiğinden bahisle davacılara ödeme yapılmamıştır.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, inşaat all risk sigortasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Davacıların ihale yoluyla yapımını üstlendikleri inşaat işi devam ederken döşeme betonunun çökmesi nedeniyle maddi zarar meydana gelmiş, inşaat all risk sigorta poliçesini düzenleyen davalıya durum bildirildiğinde ise hasarın işçilik ve malzeme hatası nedeniyle gerçekleştiğinden bahisle davacılara ödeme yapılmamıştır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 1278. maddesi uyarınca sözleşmede aksine hüküm bulunmadıkça sigortacı, sigorta ettiren veya sigortadan faydalanan kimsenin yahut fiillerinden hukuken mesul bulundukları kimselerin kusurundan doğan hasarları tazmin ile mükelleftir. Fakat hiçbir halde sigortacı, sigorta ettiren veya sigortadan faydalanan kimsenin kasdından veya aksi sözleşmede yazılı değil ise sigorta edilen malın ayıbından doğan hasarları tazmine mecbur değildir. Yine inşaat all risk sigortası genel şartları A.4. (ı) maddesi ile de malzemenin bozukluğundan, ayıbından veya kusurlu işçilik neticesinde olan hasarlar teminat dışı gösterilmiştir. Davalı vekili de savunmasında aynı sebeplere değinmiş ve hasarın herhangi bir dış etki veya doğal afetten kaynaklanmadığını, ayıplı malzemenin yada kusurlu işçiliğin söz konusu olduğunu iddia etmiştir. Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını ispatla mükelleftir. 6762 sayılı TTK'nın 1278. ve 1281/2. maddesi gereği hasarın teminat dışı bir halden vuku bulduğunu ispat yükü işbu davada davalı tarafın üzerinde ise de davalı taraf savunmasını ispata yarar herhangi bir delil sunmamıştır. Meydana gelen çökme sonrası alınan eksper raporu ve dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda da hasarın hangi sebeple gerçekleşmiş olduğuna dair somut tespitler yapılmamış, varsayımsal olarak, herhangi bir dış etki veya doğal afet olmaksızın gerçekleşen hasar işçilik ve malzeme kusuruna bağlanmıştır. Bu durumda, davalının savunması ispata muhtaç iken, olmayana ergi yöntemi kullanılarak hasarın işçilik veya malzeme hatasından kaynaklandığı sonucuna varılan ve bu yönüyle somut tespitler içermeyen bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25954, Karar No: 2019/24241, Tarih: 24.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25954 E.  ,  2019/24241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait işyerinde haritacı olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini, davacının haftada 7 gün çalıştığını, işyerinde çalışma saatlerinin 08.00 – 17.30 şeklinde olduğunu, iş bitene kadar 2 günde bir 1 – 2 saat fazla çalışma yapıldığını, davacının dini ve ulusal bayramlar ile genel tatil ve hafta sonlarında çalıştığını ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işyerinde inşaat işleri yapıldığını ve iş bittikçe yeni işler alındığını, bu sebeple davacının çalışmasının kesintili olduğunu, davacı arasında yapılan iş sözleşmesi gereğince davacının verilen görevleri yapmakla ve gösterilen işleri yapmakla yükümlü olup, farklı şantiyelerde çalışmayı da kabul ettiğini, davacının 20 gün boyunca mazeretsiz olarak işe devam etmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.