muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/9567, Karar No: 2007/14959, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/9567 E.  ,  2007/14959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı idare, davalılardan ...'in eczacı olup, diğer davalı sigortalıların ... karnelerini eczanede alıkoyduğunu, bu ... karnelerine doktorların kaşeleri ve yazıları taklit edilerek sahte reçete düzenlendiğini, düzenlenen bu reçetelerin kuruma fatura edilerek bedellerinin tahsil edildiğini belirterek, 2.028.419.661 TL kurum zararının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Bir kısım davalılar davanın reddini dilemiş, bir kısım davalılar ise davaya cevap vermemişlerdir.

Mehkemece, 12.4.2005 günlü görevsizlik kararının davacı vekiline 17.6.2005 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin sona erdiği tarihten itibaren 10 ... içinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesinin istenmesi gerekmesine rağmen davacının 12.7.2005 tarihli hakim havalesi olmayan dilekçe ile süresinden sonra talepte bulunduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının açtığı davanın yargılaması sırasında mahkemenin 12.4.2005 günlü kararıyla, davalılar hakkında açılan davaların her bir davalı yönünden tefrikine, Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olması nedeniyle mahkemenin görevsizliğine, bir kısım davalılar hakkındaki davanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, temyiz edilmeyen kararın bu yönüyle kesinleşmesinin ardından davacı kurumun 2007/9567-14959

yazı işleri müdürü tarafından havale edilen 12.7.2007 tarihli dilekçe ile dosyanın Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesini istediği, Sulh Hukuk Mahkemesincede 14.10.2005 tarihinde görevsizlik kararı verildiği, davacının temyizi sonucu Sulh Hukuk Mahkemesinin görevsizlik kararının Yargıtay 3.Hukuk Dairesince 1.5.2006 tarihinde onandığı ve dosyanın tekrar Asliye Hukuk Mahkemesi esas defterine kayıt edildiği ve ... 1.Sulh Hukuk Mahkemesininde tefrik edilmek suretiyle gelen dosyalarda birleştirme kararı vererek dava dosyalarını eldeki dava dosyası ile birleştirdiği anlaşılmaktıdır. Az yukarıda açıklandığı üzere Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsizlik kararı ile, Sulh Hukuk Mahkemesinin görevsizlik kararları Yargıtay denetiminden geçmiş ve sonuçta Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmıştır. Sulh Hukuk Mahkemesinin görevsizlik kararı ile Yargıtay temyiz incelemesine kadar olan hüküm usulü işlemler Yargıtay denetiminden geçmiş olup, mahkemece Yargıtay denetiminden geçen usulü işlemlerin artık irdelenmesi ve tartışılması olanaksızdır. Mahkemece işin esası incelenip sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yurakıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6524, Karar No: 2024/20203, Tarih: 17.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6524 E.  ,  2024/20203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/633 E., 2016/84 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, düşme

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, Milli Eğitim Bakanlığı'nın suçtan doğrudan zarar gördüğü ve ... vekilinin 05.01.2024 tarihli temyiz dilekçesi ile davaya katılma talebinde bulunduğu anlaşılmakla, Milli Eğitim Bakanlığı'nın katılan olarak kabulü ile Tebliğname'nin ret düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Ayazağa İlköğretim okuluna giriş katındaki korkuluklar kırılıp içeri girilerek içerideki eşyalara da zarar verildiğinin iddia edildiği olayda; suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresi ile 5237 sayılı Kanun'un 116/2 ve 31/2. Maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlemin 01.10.2015 olan sorgu tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz ndeenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6896, Karar No: 2015/8257, Tarih: 02.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6896 E.  ,  2015/8257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/120215

MAHKEMESİ : Kayseri Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2012

NUMARASI : 2011/540 (E) ve 2012/268 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk M.. A.. müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamından suça sürüklenen çocuğun atılı suçu kimliği tespit edilmeyen faili mechul bir kişi ile işlediğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk M.. A.. müdafilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçları yönünden kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk beyanı ve 03.03.2011 tarihli olay ve yakalama tutanağında kolluğun kale içinden sesler gelmesi üzerine kale duvarına kadar gittiklerinde kale içinde iki kişinin olduğunu ve poşet karıştırırken görünce suça sürüklenen çocuğun ve kimliği tespit edilemeyen kişinin kaçmaya çalıştığını ve suça sürüklenen çocuğun çalınan

eşyalar ile yakalandığını belirtmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun olaydan sonra tesadüfen poşeti karıştırırken kolluk tarafından yakalandığı bu nedenle hırsızlık eyleminin tamamlandığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun beyanı ve 03.03.2011 tarihli olay ve yakalama tutanağına göre; suça sürüklenen çocuğun suça konu eşyalarla birlikte yakalanmasından sonra, suçu ikrar ederek kolluk görevlilerine eşyaların çalındığı yeri söyleyerek, bu şekilde henüz olaydan haberi olmayan müştekilere ulaşılarak iadesinin sağladığının anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında gerçekleşen iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk M.. A.. müdafiilerinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2066, Karar No: 2011/2111, Tarih: 28.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2066 E.  ,  2011/2111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET OLUNAN : ..

-K A R A R-

Dosyanın heyetçe tetkikinden şikayetçi ...,Tic.A.Ş. tarafından vekili Av. ...' e verilen vekiletnamenin 30.04.2010 tarihine kadar geçerli olmak üzere süreli olarak verildiği ve Mahkemenin son hüküm tarihinde vekaletnamenin süresi dolmuş olduğundan ,şikayetçi şirket tarafından aynı vekile yeni bir vekaletname verilip verilmediğinin araştırılarak, vekaletname verilmiş ise dosyasına konulması, vekaletname verilmemiş ise gerekçeli kararın ve bir kısım şikayet olunanlar vekilinin temyiz dilekçesinin şikayetçi asile tebliği ile temyiz süresi beklendikten sonra Dairemize gönderilmesi, ayrıca şikayet olunan davalılar ...,...,...,...,... ,...,......,....... A.Ş.,Samasun Makina A.Ş.,... Nakliye Sanayii Ticaret Ltd Şti, Tütüncü Madencilik Ltd Şti,Kutsa İnşaat Nakliyat Petrol Ürünleri Dağıtım Ltd Şti, ... ve ... ve Ltd Şti.nin vekillerine ait vekaletnamelerin dosyada olmadığı anlaşılmakla adı geçen şikayet olunanlar tarafından vekillerine verilmiş vekaletnameler varsa dosyaya konulması, vekaletname yoksa şikayet olunan asillere gerekçeli karar ve şikayetçinin temyiz dilekçesinin tebliğ edilmesi, davalı SGK vekiline gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin tebliğ edilmesi, temyize cevap süresi ve temyiz süresi geçtikten sonra dosyanın yeniden Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/25566, Karar No: 2015/4950, Tarih: 12.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/25566 E.  ,  2015/4950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı-Karşı Davalı, kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanmasına, biriken aylıkların tahsiline

Davalı-Karşı Davacı, yersiz olarak ödenen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün Davacı-Karşı Davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile yeniden aylığa hak kazandığının tespitine, birleşen dava ise davacıya ödenen aylıkların yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının, eski eşi ...'den ... Aile Mahkemesi'nin 13.09.2005 kesinleşme tarihli 2005/623 Karar sayılı ilam ile boşandıktan sonra davalı kuruma 14.11.2005 tarihinde başvurarak, 19.5.1987 tarihinde vefat eden babası ...'den dolayı 1.10.2005 tarihinden geçerli olmak üzere 1479 Sayılı Yasa kapsamında ölüm aylığı almaya başladığı, isimsiz ihbar üzerine davalı kurum tarafından yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen 28.2.2011 tarihli kontrol memuru raporunda; çevresel soruşturma sonucunda ve Merkez İlçe Nüfus Müdürlüğünün 11.2.2011 tarihli 4009 sayılı yazısından, ilgililerin boşanma tarihinden sonra 27.9.2006 tarihinde bir kız çocuklarının olduğu bu nedenle boşanma tarihinden sonrada fiilen birlikte yaşadıkları tespitlerine yer verildiği, davacı ve eski eşin 1.3.2007 tarihinde tespit edilen adresin aynı adres olduğu, eski eşin 12.4.2011 tarihinde .../...'da bulunan bir adresi yerleşim yeri olarak beyan ettiği, muhtar ve davacı tanığının davacının boşanma tarihinden itibaren eski eşinden ayrı yaşadığını beyan ettikleri, seçim kurulundan gelen cevabi yazının boşanma tarihinden sonraki tüm süresi kapsamadığı, emniyet araştırmasında davacının eski eşinin ...'da Saadet isimli yeni eşi ile birlikte yaşadığının tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı ... Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki ... ... kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun, sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “... ... kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi Öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı ... Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin yürürlüğe girdiği 01/10/2008 tarihinden itibaren, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden davacı ve boşandığı eşinin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon, dogalgaz vb. aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan

adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler, adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; herne kadar davacı ve eski eşin boşanmadan sonra 27.9.2006 tarihinde bir kız çocuklarının dünyaya geldiği sabit ise de çocuğun doğum tarihinin 5510 Sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 1.10.2008 tarihinden önce olduğunun gözardı edildiği, özellikle, 1.10.2008 tarihinden itibaren seçmen kayıtlarının ve oy kullandıkları yerlerin seçim müdürlüklerinden detaylı olarak sorulmadığı, elektrik, su, doğalgaz, cep telefonu, sabit telefon, kredi kartı vb. başvuru ve abonelikleri ile başvuru sırasında bildirdikleri adreslerin araştırılmadığı; eski eşin yeniden evlenip evlenmediğinin nüfus kayıtlarını celbetmek suretiyle belirlenmediği anlaşılmıştır.belirtilen şekilde araştırma yapılmadan karar verildiği görülmüştür.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığının tespiti için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı-birleşen davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde Davacı-Karşı Davalıya iadesine 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2889, Karar No: 2011/2944, Tarih: 11.04.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/2889 E.  ,  2011/2944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 106/4. madde ve fıkrasında "çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında; suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilemeyeceği, ancak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsili cihetine gidileceği gözetilmeden, adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca taksitler halinde ödenmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğine" ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.