muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/620, Karar No: 2016/1849, Tarih: 18.02.2016

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli ve 801 sayılı Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden Küçükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 27/11/2015 gün ve 94660652-105-34-12692-2015-E.24564/78052 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 13/07/2015 tarihli ve 2015/890 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5554, Karar No: 2006/8051, Tarih: 19.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5554 E.  ,  2006/8051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1)Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirilmesinde, taşınmazın kuru ya da sulanabilir niteliği de gözetilerek dekar başına elde edilebilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğünün değerlendirme yılına ait verileri esas alınması gerekirken bilirkişi raporlarında, alındığı kurumun onayını taşımayan belgedeki 2004 yılı verilerine göre belirlenen değere Toptan Eşya Fiyat Endeksi uygulanmak suretiyle 2005 yılı değerlerine ulaşıldığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan karar tarihi itibariyle 2005 yılı verilerinin oluştuğu da gözetilerek Hatay İl Tarım Müdürlüğünden 2005 yılı resmi verileri getirtilip buna göre ek rapor alınması gerekirken bilirkişi raporuna ekli alındığı kurumun onayını ve kuru-sulu ayrımı taşımayan belgelerdeki değerler dikkate alınarak kamulaştırma bedelinin saptanması doğru değildir.

Ancak;

2-Hükme esas bilirkişi raporunda, tamamı kamulaştırılan 9600 m2’den ibaret 322 parsel üzerinde verim çağına gelmiş bulunan 10 yaş 27 portakal, 20 yaş 1 ceviz, 15 yaş 12 hurma, 10 yaş 115 erik, 15 yaş 55 nar, 40 yaş 7 zeytin 8 yaş 5 elma, 15 yaş 6 asma, 20 yaş 6 dut, 20 yaş 5 incir, 5 yaş 5 şeftali, 3 yaş 2 yenidünya ağacı bulunduğu halde ağaçların yaş ve cinsi ayrımı yapılmaksızın denetime elverişli olmayan bu şekilde tüm ağaçların aynı yaş-cins olduğu kabul edilerek genel olarak karışık meyve bahçesi değeri belirlenmiştir.

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdiri esaslarını belirleyen 11.maddesinin 1.fıkrasının f bendi uyarınca arazilerin kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınmak suretiyle bilimsel yöntemle değerlendirilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazdaki ağaçlar verim çağına geldikleri için bu ağaçların kapladığı alanın karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru ise de; Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, kapama meyve bahçesi değerlendirmelerinde, gelir getiren bu ağaçlardan cinslerine göre kalite ve verimlilik açısından teknik olarak en uygun sıklıkta dikildiğinde dekar başına elde edilebilecek verim esas alınmak suretiyle taşınmazın üzerindeki ağaçların bu ölçülere göre kaplayacağı alandan elde edilebilecek net gelire göre bilimsel yöntemle zemin değeri saptanması aranmaktadır. Bu bağlamda taşınmaz üzerindeki ağaçların cins ve yaşına göre teknik olarak normal sıklıkta kaplayacakları alan il tarım müdürlüğünden sorularak belirlenip bu bölümün karışık kapama meyve bahçesi kabul edilip, yine tarım müdürlüğünden getirtilecek verilere göre o yörede yukarıda sözü edilen meyve ürünlerinin dekar başına ortalama verimi, ortalama kg satış fiyatı ile üretim maliyetleri esas alınmak suretiyle gelir hesabı yapılması, artan kısım için ise tarla ziraatine göre değerlendirme yapılması gerekir.

3-Davacı idarenin yargı harçlarından müstesna tutulan kamu idarelerinden olmadığı gözetilmeksizin harçtan muaf tutulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan bozma gereklerini yerine getiren ek rapor alınıp, usulü kazanılmış hak da gözetilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/39797, Karar No: 2012/1336, Tarih: 18.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/39797 E.  ,  2012/1336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkındaki hüküm dışında, sanık ...'ın da 16.10.2008 tarihli hükmü 19.11.2008 tarihli ortak yazdıkları dilekçe ile temyiz etmesi ve mahkemenin 17.12.2008 tarihli ek kararla temyiz istemini reddetmiş ise de sonradan 04.03.2009 tarihli ... bir ek kararla temyiz istemini kabul etmesi karşısında sanık ...'ın temyiz istemi hakkında görüş bildirilmek üzere ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5975, Karar No: 2012/7775, Tarih: 28.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5975 E.  ,  2012/7775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tazminat davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı yüklenici vekili, müvekkilinin, 42 nolu parselin hissedarı olan, davalılardan ... ile 02.06.2003 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, bu tarihten itibaren de parselin diğer hissedarları ile sözleşme yapmaya çalıştığını ve birleştirilecek 43 nolu parselin maliki Vakıflar Müdürlüğü ile de anlaşma sağlandığını, aradaki bir takım ihtilafların çözülmesi sonucunda 42 nolu parselin diğer hissedarları ... ve ... ile de 03.04.2007 tarihinde sözleşme imzalandığını, ancak daha sonra davalıların müvekkiline sözleşmeyi feshettiklerine ilişkin ihtarlar çektiklerini ve Vakıflar Müdürlüğü'ne de dilekçe göndererek bu durumu bildirdiklerini, bu gelişmeler üzerine Vakıflar Müdürlüğü'nce sürecin askıya alındığını, inşaatlara bu nedenle başlanılamadığını, müvekkilinin sözleşme yapılan parsellerle ilgili olarak, Vakıflar Müdürlüğü'ne hissedarlardan birinin borcu için 33.000,00 TL, emlak komisyoncusuna 54.000,00 TL, sözleşme giderleri için 20.000,00 TL, arsa maliklerinin belediyeye olan emlak vergisi borçları için 24.000,00 TL, Vakıflar Müdürlüğü'ne ait 43 nolu parselin proje giderleri için 20.000,00 TL, mimari proje için 60.000,00 TL masraf yaptığını, öte yandan inşaatların zamanında başlanılamaması nedeniyle 1.500.000,00 TL kazanç kaybı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin yapmış olduğu masraflar için 160.000,00 TL, yoksun kalınan kazanç için 100.000,00 TL olmak üzere toplam 260.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı yüklenici vekili, müvekkilinin 42 nolu parselin hissedarı davalı ile 27.06.2003 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, akabinde birleştirilecek 43 nolu parselin maliki Vakıflar Müdürlüğü ile de uzun görüşmeler sonunda anlaşma sağlandığını, ancak davalının 31.12.2010 tarihli ihtarname ile müvekkilini sözleşmenin ifasına yönelik vekaletnameden azlettiğini ve bu durumu Vakıflar Müdürlüğü'ne bildirdiğini, bunun üzerine Vakıflar Müdürlüğü'nün müvekkili ile sözleşme yapmaktan vazgeçtiğini, inşaatların bu nedenle başlayamadığını, müvekkilinin inşaatların zamanında

başlayamaması nedeniyle kazanç kaybına uğradığını, öte yandan hissedarlardan birinin işgal ettiği yer için Vakıflar Müdürlüğü'ne 33.000,00 TL ödeme yaptığını, ayrıca bu parsel için emlak komisyoncusuna 54.000,00 TL, sözleşme masrafları için 20.000,00 TL, arsa maliklerinin belediyeye olan emlak vergisi borcu için 24.000,00 TL, Vakıflar Müdürlüğü'ne ait 43 nolu parselin proje gideri için 20.000,00 TL, mimari proje için de 20.000,00 TL ödeme yaptığını, bu masrafların davalıdan tahsili gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydıyla müvekkilinin yapmış olduğu masraflar için 10.000,00 TL, yoksun kalınan kazanç için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı ... vekili, müvekkili ile davacı arasında 02.06.2003 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak davacının aradan beş yıl geçmesine rağmen diğer hissedarlarla anlaşamaması nedeniyle inşaatlara başlamadığını ve halen de bu anlaşmazlıkların devam ettiğini, bu nedenle müvekkilinin sözleşmeyi haklı olarak feshettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalılar ... ve ... vekilleri, fesih tarihinden itibaren bir yıl içerisinde açılmadığından davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, sözleşmede inşaatların, gecekonduların boşaltılmasından itibaren 24 ay içerisinde bitirileceğinin düzenlendiğini, aradan çok uzun zaman geçmesine rağmen davacının müvekkillerinden gecekondularını boşaltmaları yönünde bir talebi olmadığını, yüklenicinin inşaatlara başlayabilmesi için proje, ruhsat, izin gibi işlemlerin hiç birisini gerçekleştirmediğini, müvekkillerinin çektiği fesih ihtarına karşı da herhangi bir cevap vermediğini, davacı yüklenicinin 43 nolu parsel maliki Vakıflar Müdürlüğü ile yaşadığı sorunların müvekkillerini ilgilendirmediğini, bu nedenle müvekkillerine bir kusur atfedilemeyeceğini, yaptığını iddia ettiği masrafların müvekkiller ile bir ilgisi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı ... vekili, davacı yüklenicinin sözleşme tarihinden itibaren 8 yıl geçmesine rağmen inşaata halen başlamadığından müvekkilinin haklı olarak sözleşmeyi feshettiğini, fesih tarihinden itibaren bir yıl içerisinde açılmayan bu davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, tüm uyarılara rağmen inşaata başlamayan davacıya fesih ihtarı ulaştığı halde hiç bir cevap vermediğini, davacının kendi kusuru ile yarattığı durumdan menfaat temin etmeye çalıştığını, Vakıflar Müdürlüğü ile davacı arasındaki ihtilafların müvekkilini ilgilendirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı yüklenici sözleşmeden kaynaklanan edimini yerine getirmediğinden, davalıların sözleşmeyi feshetmekte haklı oldukları, davacının talep ettiği zarar kalemlerinden yalnızca davalılar adına belediyeye ödediği emlak vergisini istemekte haklı olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile 587,64 TL'nin davalı ...'den, 1.401,77 TL'nin davalı ...'tan, 1.066,56 TL'nin davalı ...'den ve 2.611,56 TL'nin davalı ...'den dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.12. 2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5564, Karar No: 2022/809, Tarih: 26.01.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/5564 E.  ,  2022/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 151/1 31/2 maddelerine uyan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 01/10/2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-)Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede:

1-Duruşmadan vareste tutulmayı talep edip etmediği sorulmayan suça sürüklenen çocuk ...’ın Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İinfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olarak bulunmakta iken hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında üzerine atılı hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağının değerlendirilmesi açısından, suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan, karar verilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... Sedar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.01.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7325, Karar No: 2023/11734, Tarih: 15.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/7325 E.  ,  2023/11734 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/105 E., 2019/290 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihleri itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Siverek Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.10.2010 tarihli ve 2010/1031 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 265 inci maddesinin birinci, dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2 .Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 2011/165 Esas, 2014/234 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 2011/165 Esas, 2014/234 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 20.06.2018 tarihli ve 2016/1718 Esas, 2018/7748 Karar sayılı kararı ile;

3. Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2014 tarihli ve 2011/165 Esas, 2014/234 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 20.06.2018 tarihli ve 2016/1718 Esas, 2018/7748 Karar sayılı kararı ile;

"Dosya içeriğine ve katılan ...'ın 23.03.2010 tarihli beyanına göre, sanığın, Siverek Otobüs Terminalinde otobüslerle ilgili evrak ve takograf kontrolü yapmakta olan polislerin, aralık bıraktıkları görev araçlarının camından elini uzatarak araç içinde bulunan kelepçeyi almaya çalışırken görmeleri üzerine, katılan ...'ın sanığın arkasından koşarak elindeki kelepçeyi tutması ile birlikte sanığın katılana doğru dönüp arka tarafından bir bıçak çıkardığının, katılanın sanığın elindeki kelepçeyi çekerek aldığının, ancak sanığı tutmak istediği sırada bıçağı katılanın yüzüne doğru salladığının, katılanın yere eğilerek bıçak darbesinden kendini koruduğunun, tam bu esnada ekip arkadaşı olan müşteki ...'ın gelerek sanığı tutmak istediği sırada aynı şekilde bıçağı müşteki ...'ya doğru salladığının, ...'nun havaya bir el ateş açtığının, sanığın bıçağı sallamaya devam etmesi üzerine bir sivil şahsın araya girmesinden istifade eden sanığın kaçarak uzaklaştığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 148 ve devamı maddelerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine, Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2018 tarihli ve 2018/845 Esas, 2018/1092 Karar sayılı kararı ile eylemin 5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yağma suçunu oluşturabileceği, bu nedenle delilleri tartışma yerinin Ağır Ceza Mahkemesi olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

5. Görevsizlik üzerine, Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2019/105 Esas, 2019/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası cezalandırılmalarına, kazanılmış hak ilkesi uyarınca sonuç cezasının 6.000,00 TL ve 6.740,00 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR