muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10593, Karar No: 2016/8000, Tarih: 24.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/10593 E.  ,  2016/8000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacı şirketin davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı kurumun davacıya tahakkuk ettirdiği faturalarda herhangi bir sözleşme olmaksızın rızası dışında kayıp kaçak bedeli adı altında para tahsil ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 01.01.2004-31.12.2014 tarihleri arasında davacıdan haksız olarak tahsil edilen ve bilirkişi incelemesi ile belirlenecek olan kayıp kaçak bedeli alacağının her bir dönem için tahsilatın yapıldığı tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; husumetin M...yöneltilmesi gerektiğini, nitekim kayıp kaçak bedellerini bu şirketin tahsil ettiğini ve ...'a aktardığını, ilgili bedellerin yönetmelik ve kurul kararlarına göre tahsil edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dava her ne kadar belirsiz alacak davası gibi açılmış ise de, alacak miktarı belirlenebilir olduğundan belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı, açılan davanın değer olarak da Tüketici Hakem Heyeti'nin görev sınırında kaldığından Tüketici Hakem Heyetine başvurulmadan dava açıldığı gerekçe gösterilerek dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen elektrik abone sözleşmesi gereğince davacının işyeri ile ilgili abone kaydına gelen faturalarda kayıp kaçak bedeli vb. unsurların yer aldığı anlaşılmaktadır.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun 28.11.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmış ve Kanun'un 87. maddesi uyarınca, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen elektrik abone sözleşmesi gereğince davacının işyeri ile ilgili abone kaydına gelen faturalarda kayıp kaçak bedeli vb. unsurların yer aldığı anlaşılmaktadır.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun 28.11.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmış ve Kanun'un 87. maddesi uyarınca, 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde Mal: Alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları, Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, Tüketici işlemi: Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi, olarak tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

TTK'nun 4.maddesinde ise ticari davalar tanımlanmıştır.Anılan maddenin 1.fıkrasında "her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın; bu Kanunda..."sayılan davaların ticari dava olduğu öngörülmüştür.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 12. maddesinde "Bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa, kendi adına işleten kişiye tacir denir" hükmünü içermektedir.

Yukarıdaki yasa hükümleri incelendiğinde de görüleceği üzere somut olayda davacı işyerinde kullanılmak üzere davalı kurum ile elektrik aboneliği sözleşmesi akdettiğine göre, davacı tacir olduğundan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerine tabi olmayacağı açıktır. Bu nedenle davacı tüketici olmadığından Tüketici Hakem Heyetine başvurmadan mahkemede doğrudan dava açılmasında bir isabetsizlik bulunmadığından mahkemece davaya bakılması gerekmektedir.

Bundan ayrı olarak, Belirsiz alacak ve tespit davası 6100 sayılı HMK'nun 107. maddesinde düzenlenmiştir. HMK'nun 107. maddesinde;

Bundan ayrı olarak, Belirsiz alacak ve tespit davası 6100 sayılı HMK'nun 107. maddesinde düzenlenmiştir. HMK'nun 107. maddesinde;

''(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir.'' düzenlemesi yer almaktadır.

Bu kapsamda somut olaya bakıldığında ise; davacı tarafından fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydı ile ve HMK 107. maddesine göre belirsiz alacak davası olarak 01.01.2004-31.12.2014 tarihleri arasında haksız olarak tahsil edilen ve bilirkişi incelemesi ile belirlenecek olan kayıp kaçak bedeli alacağının her bir dönem için tahsilatın yapıldığı tarihten itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilinin talep edildiği anlaşılmakla,davaya konu edilen alacak miktarının davalı kurum bünyesinde bulunan belgelerle tespit edilebileceği açık olmakla davanın belirsiz alacak davası olarak açılmasında da bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hal böyle olunca mahkemece;davacının tüketici olmayıp tacir olduğu dikkate alındığında doğrudan mahkemede dava açılmasının mümkün olduğu,davaya konu edilen alacak miktarının 01.01.2004-31.12.2014 tarihleri arasında davacıdan haksız olarak tahsil edilen kayıp kaçak bedeli istemine ilişkin olup söz konusu davaya konu edilen alacak miktarının davalı kurumun bünyesinde bulunan belgeler ile tespiti mümkün olduğundan HMK'nun 107. maddesine göre söz konusu davanın belirsiz alacak davası olarak açılabileceği gözetilerek davanın esasına girilerek inceleme ve değerlendirme yapılması gerekirken,eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/950, Karar No: 2019/12905, Tarih: 27.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/950 E.  ,  2019/12905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve birleştirilen dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak, hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmişse de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmaz, dava konusu taşınmaz gibi imar parseli olup, dava konusu taşınmazın emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen metrekare birim fiyatından düzenleme ortaklık payı düşülmeden hesaplama yapılması gerekirken, hukuki olmayan değerlendirme şekliyle karşılaştırma sonucu bulunan metrekare birim fiyatına önce dava konusu taşınmazdan kesilen oranda düzenleme ortaklık payı ilave edilip, daha sonra emsalden kesilen oranda düzenleme ortaklık payı düşülerek hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17870, Karar No: 2012/7810, Tarih: 19.06.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/17870 E.  ,  2012/7810 K.**

* MALA ZARAR VERME

* ARAZİ VE ARSA DÜZENLEMESI (18 UYGULAMASI)

* YAPI NİTELİĞİ BULUNMAYAN MUHDESAT

* EKSİK ARAŞTIRMA

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 152

* İMAR KANUNU (3194) Madde 18

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: 3194 SAYILI İMAR KANUNU’NUN 18. MADDESİNİN DO­KUZUNCU FIKRASI HÜKMÜNÜN SADECE YAPILAR İÇİN KONULDUĞU, BU KURALIN KIYAS YOLU İLE AĞAÇ, DUVAR GİBİ YAPI KAVRAMI DIŞINDA KALAN MUHDESATLAR YÖNÜNDEN UYGULANMA OLANAĞININ BULUNMA­DIĞI, ANILAN MADDENİN UYGULANMASI NEDENİYLE OLUŞTURULAN YENİ PARSEL ÜZERİNDE MEVCUT AĞAÇLAR VE DUVAR İLE DİĞER MUHDESATLARIN DA YER İLE BİRLİKTE MÜLKİYETİNİN PARSELİN YENİ MALİKİNE GEÇECEĞİ GÖZETİLMELİDİR.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

3194 sayılı İmar Kanunu’nun 18. maddesinin dokuzuncu fıkrasında “...Tamamının veya bir kısmının plan ve mevzuat hükümlerine göre mu­hafazası mümkün görülmeyen yapılar ise, birden fazla imar parseline de rastlayabilir. Hisseli bir veya birkaç parsel üzerinde kalan yapıların bedelleri, ilgili parsel sahiplerince yapı sahibine ödenmedikçe ve aralarında başka bir anlaşma temin edilmedikçe veya şüyuu giderilmedikçe bu yapıların eski sa­hipleri tarafından kullanılmasına devam olunur.” hükmünün mevcut bulun­duğu, sözü edilen hükmün sadece yapılar için konulmuş olup bu kuralın kıyas yolu ile ağaç, duvar gibi yapı kavramı dışında kalan muhdesatlar yönünden uygulama olanağı bulunmadığı, anılan maddenin uygulanması nedeniyle oluş­turulan yeni parsel üzerinde mevcut ağaçlar ve duvar ile diğer muhdesatların da yer ile birlikte mülkiyetinin parselin yeni malikine geçeceği, bunlardan münhasıran yapı niteliğinde olanların bedellerinin yeni parsel maliki tarafından yapının eski sahiplerine ödenmemesi veya aralarında bu hususu düzenleyen başka bir anlaşmanın sağlanamaması yahut ortaklık varsa bunun giderileme­mesi halinde bu yapının eski sahipleri tarafından kullanılmaya devam edi­leceği, bu bağlamda; somut olayda yapılan imar düzenlemesi gereği evvelce katılana ait olan arazinin belediye tarafından iki parsele ayrılması nedeniyle oluşan parsellerden birinin üzerinde bulunan ağaçlar, duvar ve havuz ile motor evi denilen bölümlerin yeni parsel malikleri ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapan sanık tarafından sökülmesi ve yıkılması eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturup oluşturmadığının saptanabilmesi bakımından, öncelikle suça konu havuz ve motor evinin bulunduğu yerde keşif yapılarak bunların yapı niteliğinde, dolayısıyla halen katılanın kullanım hakkı bulunan yerlerden olup olmadıklarının saptanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 19.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6338, Karar No: 2017/9515, Tarih: 05.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/6338 E.  ,  2017/9515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın ikametinde çalışan ve hakkında ayrıca yargılama yapılan suça sürüklenen çocuk ...'in katılanın ikametinden çaldığı eşyaları peyderpey bir şekilde annesi olan sanığa getirmek suretiyle altınların nakde çevrilmesini sağladığı, sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, suça sürüklenen çocuğun da benzer ifadede bulunması karşısında, sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine yeter nitelikte delil bulunmamış olsa da; suça konu eşyaların değeri ve niteliği itibariyle, suç eşyası olduğunun bilinemeyeceğinin hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceği anlaşılmakla, sanığın suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyeti yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11447, Karar No: 2018/5745, Tarih: 31.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11447 E.  ,  2018/5745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

UYAP kayıtlarından, davalı ... Ticaret A.Ş. vekili Av....'ın temyiz talebinde bulunduğu, mahkemece 29/07/2015 tarihli ek karar ile, hükmün tebliğ edildiği davalı vekillerinden Av. ... 'ın azline ilişkin 10/01/2014 tarihli azilnamenin dava dosyasında bulunmadığı gerekçesiyle, temyiz talebinin reddine karar verilmiş.

1-Davalı ... Ticaret A.Ş. vekili Av. ... 'ın hangi tarihte azledildiğine ilişkin belgenin, kaza tespit tutanağı ve davalı ...'un vesayet kararının dosya içerisine konulması,

2-Davalı ... Ticaret A.Ş. vekili Av....'a 29/07/2015 tarihli ek kararın tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde herhangi bir tebligat mazbatası bulunmamaktadır. Bu nedenle davalı vekili Av....'a ek karar tebliğe çıkarılmış ise tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatasının dosya arasına temin edilmesi, mazbata mevcut değil ise davalı vekili Av....'a usulüne uygun şekilde ek kararın tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1482, Karar No: 2024/7985, Tarih: 11.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/1482 E.  ,  2024/7985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/526 E., 2024/15 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davasının olağanüstü zamanaşımının dolması nedeniyle düşmesine; 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi verilen 19.02.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu ve 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, 2010 ve 2011 takvim yılları yönünden de suç tarihinin 2012 takvim yılında düzenlenen son fatura tarihi olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12509, Karar No: 2013/12949, Tarih: 23.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/12509 E.  ,  2013/12949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK.nun 438. ve İİK.nun 366.maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendiğinde;

2-Şikayet eden borçlu Belediye Başkanlığı vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; 5999 Sayılı yasa geçici 6. ve 6111 Sayılı Kanun geçici 2. maddeleri gereğince kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan alacağa dayalı başlatılan takiplerde, idarenin mal hak ve alacakları hacizedilemeyeceğinden, T.C. ... Bankası ... Şb'deki hesapları üzerine haciz konulması işleminin iptalini istemiştir.

Mahkemece, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin son fıkrasında yer alan haczedilmezliğe ilişkin düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra, hüküm altına alınan kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat alacaklarının tahsili için anılan maddenin son fıkrası gereği haciz yapılamayacağı , bu yasal düzenlemenin Anayasa Mahkemesince 22.02.2013 tarihli RG de yayınlanan 01.11.2012 tarihli karar ile iptal edildiği ancak bu kararın 6 ay sonra ( 22.08.2013 ) yürürlüğe gireceğinden , somut olayda anılan yasal düzenleme uygulanacağından şikayetin kabulüne, icra dosyasında uygulanan haciz işlemlerinin iptaline karar verilmiştir.

30.06.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasanın 1.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddesinin 1. fıkrasında; kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması sebebiyle açtıkları davalar sonunda tazminat almaya hak kazanmış olanlar hakkında bu madde hükümlerinin uygulanacağı, son fıkrasında ise bu madde uyarınca ödenecek olan tazminatın tahsili sebebiyle idarelerin mal, hak ve alacaklarının haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup,

25.02.2011 tarihli Resmi Gazete' de yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi hükmünün 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanacağı düzenlenmiştir.