muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11446, Karar No: 2012/878, Tarih: 02.02.2012

2-Sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarına gelince:

Eczacı olan sanık hakkında eldeki 27.04.2001 tarihli iddianame ile “Ayten Yantiri adına sahte reçete” düzenlediği iddiası ile “resmi belgede sahtecilik” suçundan kamu davası açıldığı,sanığın başka sanıklarla birlikte Elmadağ Cumhuriyet Başsavcılığının 24.04.2001 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasının ise görevi kötüye kullanmak ve bu suça iştirak olup Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/130 esasında görülüp sonuçlandırılan davanın konusu ile eldeki davanın konusunun farklı suç ve olaylar olduğu gözetilmeden yargılamaya devamla sonucuna göre karar verilmesi yerine davanın mükerrer olduğundan bahisle reddine karar verilmesi yasaya aykırı ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun, hüküm tarihinden önce yürürlüğe giren ve lehe olan bozmadan önceki 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesindeki cezasının miktarına göre tabi olduğu, aynı kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan bozmadan önceki 29.01.2003 mahkumiyet tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e ve CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22019, Karar No: 2018/8463, Tarih: 12.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22019 E.  ,  2018/8463 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ......mevkii 40 no'lu parselde bulunan tarla cinsindeki taşınmazında bağ ve muhtelif sayıda badem ağacı bulunduğunu, 28.06.2014 tarihinde davalıya ait elektrik tellerinde oluşan kıvılcımların yere düşmesi sonucu yangın çıktığını, delil tespiti yapıldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 83.323,00 TL’nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; delil tespitini kabul etmediklerini, yangının değişik nedenlerden çıkmış olabileceğini, illiyet bağının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 27.05.2015 tarihli ziraat bilirkişi raporunda %85 kusur oranına göre 70.826,55 TL olarak belirlenen zarar miktarına göre, davanın kısmen kabulüne 70.826,25 TL tazminatın haksız fiil tarihi olan 28.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Bilindiği üzere zarar, malvarlığında meydana gelen bir azalmayı yani eksilmeyi ifade eder. Bu eksilme, mal varlığının zarar verici eylemin işlenmesi sonucu içine düştüğü durum ile bu eylem olmasa idi mal varlığının bulunacak olduğu durum arasındaki farktan ibarettir. Nitekim tazminatın amacı da, mal varlığındaki eksilmenin giderilmesi ve onun eski duruma getirilmesinin sağlanmasıdır. Bir başka ifadeyle, tazminat miktarı hiçbir zaman gerçek zararı aşmamalıdır.

.....

Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere; meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerekmektedir. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

.....

Yerleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere; meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerekmektedir. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise, ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporu incelendiğinde, yukarıda açıklanan yöntem uygulanmadan raporda 20-22 yaşlarında 60 adet badem ağacı ile 20-22 yaşlarındaki 285 adet bağ teveğinde oluşan toplam zarar bedelinin 83.325,00 TL olduğu belirtilmiş ise de, belirlenen bu zarar miktarının yukarıda ifade edildiği şekilde hesaplanmadığı, söz konusu bağ tevekleri ve badem ağaçları için yapılmış olan hasat, nakliye, gübreleme vb. masraflarının denetime elverişli şekilde raporda değerlendirilmediği, bu şekli ile de söz konusu raporun hükme esas alınabilecek nitelik ve yeterlilikte olmadığı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda ifade edilen hususlar ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle,davaya konu edilen bağ teveği ve badem ağaçlarında meydana gelen zararı net bir şekilde ortaya koyacak,yukarıda ifade edilen eksiklikleri giderir nitelik ve nicelikte alanında uzman ziraat bilirkişisinden rapor alınması suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2017/16123, Karar No: 2021/8731, Tarih: 19.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/16123 E.  ,  2021/8731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

... Cumhuriyet Başsavcılığının 14/05/2014 tarih ve 2014/5290 Esas sayılı iddianamesi ile vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak sanık hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açıldığı, Mahkemenin de hükmün gerekçesinde “sahte fatura kullanma” eylemini kabul ettiği ancak, 2008 ve 2009 takvim yıllarında hüküm kurarken suç adını “sahte fatura düzenleme” olarak yazdığı anlaşılmakla, hüküm fıkralarında suç adının yanlış yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilmiştir.

Suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihlerinin 2007, 2008 ve 2009 takvim yılları için sırasıyla 25/01/2008, 25/10/2008 ve 25/08/2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 19.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7468, Karar No: 2024/25460, Tarih: 28.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/7468 E.  ,  2024/25460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olarak karar verildiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Hükmün tekerrür hükümlerinin uygulandığı kısmında sanığın ikinci kez mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, sanık hakkında tekerrüre esas alınan İznik Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/745 Esas, 2021/828 Karar sayılı ilamı incelendiğinde, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, adli sicil sabıka kaydına göre sanığın başkaca ikinci kez mükerrirliğe esas sabıkasının da bulunmadığı, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik koşulları oluşmadığı,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmından, "Sanık 2. kez mükerrir olmakla hakkında 5275 sayılı CGTİK 108/3 maddesi dikkate alınarak KOŞULLU SALIVERME HÜKÜMLERİNİN UYGULANMASINA YER OLMADIĞINA," ibaresinin çıkartılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2793, Karar No: 2016/2848, Tarih: 24.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/2793 E.  ,  2016/2848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Müdürlüğü tarafından düzenlenen, 19/10/1989 tarihinden itibaren geçerli bulunan “korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıkları koleksiyoner belgesine” sahip olan sanığın ikametinde, müze görevlisi tarafından yapılan 26/03/2007 tarihli denetimde, 173 kalemde toplam 186 adet eser kayıtlı olan koleksiyonun 42, 78, 79, 83, 85, 86, 101, 163 ve 164 envanter numaralarında kayıtlı bulunan 9 adet eserin eksik, 73, 87, 137 envanter numaralarında kayıtlı bulunan 3 adet eserin ise kırık olduğunun tespit edildiği, sanığın savunmasında yirmi yıllık koleksiyoner olduğunu, koleksiyonunda bulunmayan ve hasar gören eserleri izinsiz olarak elden çıkarmaya veya zarar vermeye yönelik herhangi bir eyleminin olmadığını, denetimden önce eserlerin kayıp olduğundan haberdar olmadığını, bu durumu öğrendikten sonra tüm araştırmalarına rağmen eserleri bulamadığını, denetim yapılan adreste bir yıl gibi bir süre zarfında tadilat, dekorasyon, boya ve badana yapıldığını, bu çalışmalar sırasında eserlerin kaybolmuş ve hasar görmüş olabileceğini beyan ettiği, 2863 sayılı Kanunun 26 ve 30. maddeleri ile “Korunması Gerekli Taşınır Kültür Ve Tabiat Varlıkları Koleksiyonculuğu ve Denetimi Hakkında Yönetmelik” hükümleri nazara alındığında koleksiyoner olan sanığın, koleksiyonuna dahil eserlerin güvenlik ve muhafazasını sağlamakla yükümlü olduğu gibi müze görevlilerinin yaptıkları rutin denetimler dışında koleksiyonerin de söz konusu eserler üzerinde denetim yapma ve koleksiyona ait bir kültür ve tabiat varlığının kaybolduğunu, çalındığını veya zarar gördüğünü belirlemesi halinde, derhal ilgili mercilere ve ilgili müze müdürlüğüne belgeleri ile durumu bildirme yükümlülüğünün bulunduğu, sanığın anılan yükümlülüklerini yerine getirmeyerek koleksiyonuna dahil 3 adet eserin zarar görmesine neden olduğu, ayrıca sanığın kaybolduğunu iddia ettiği 9 adet eser hakkında da ilgili mercilere bilgi vermediği, bu nedenlerle ... İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünün 08.11.2007 tarih ve 2650 sayılı kararıyla sanığın koleksiyonerlik belgesinin iptaline karar verildiği, her ne kadar yapılan yargılama neticesinde sanığın eylemi muhafazada özensizlik olarak nitelendirilebileceği ve sanıkta suç işleme kastının bulunmadığı gerekçeleri ile beraate karar verilmiş ise de; sanığın kaybolduğunu iddia ettiği eserler hakkında bildirim yükümlülüğünü yerine getirmemesi gözetildiğinde, sanığın savunmalarının inandırıcı olmadığı, tüm dosya kapsamından sanığın eylemlerine uyan 2863 sayılı Kanunun 73. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12793, Karar No: 2007/14764, Tarih: 16.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12793 E.  ,  2007/14764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının da kabulünde olduğu gibi takip dayanağı borç için ayrıca 2 yıl vadeli ipotek tesis edilmiştir. Bu durumda İİK.nun 45. maddesi gereğince alacaklının öncelikle ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapması gerekirken doğrudan genel haciz yolu ile takip yapması yerinde değildir. Mahkemece borçlunun yasal süresi içerisinde icra dairesine bildirdiği bu itirazı gözetilerek alacaklının itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmek gerekirken, itirazın kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11695, Karar No: 2010/2693, Tarih: 11.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11695 E.  ,  2010/2693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 12.Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.06.2008 tarih ve 2007/704-2008/314 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından nakliyat emtia poliçesi ile sigortalı tekstil makinesinin Fransa’dan Gaziantep’e taşınmasının davalılardan ...A.Ş. tarafından üstlenilmiş olduğunu, sözkonusu makinenin taşıma sırasında hasarlandığını, müvekkili tarafından 6.824.000.000 TL’nın müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini, bu suretle sigortalının haklarına halefiyet kazanan müvekkilinin rücu hakkının doğduğunu, davalı taşıma şirketine başvuruda bulunulmasına rağmen davalının ödeme yapmadığını, diğer davalının davaya konu taşımaya ilişkin CMR sigorta poliçesini düzenlemiş olduğu, bu nedenle meydana gelen zarardan poliçe limitleri dahilinde sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, ödenen tutarın ödeme tarihi olan 20.04.2004 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Beynelmilel Nak...A.Ş. Vekili, davaya konu hasarın emtianın ambalajının yetersiz olmasından kaynaklanmış bulunduğunu, taşınan makinenin ambalajlanması işleminin gönderen şirket tarafından gerçekleştirilmiş olduğunu, bu nedenle davaya konu hasarın oluşumunda müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı .......Gmbh vekili, hasarın taşıyıcının kusurundan meydana gelmemiş olduğunu, taşıyıcının dolayısıyla müvekkili sigorta şirketinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; hasarın ambalaj yetersizliği ve uygunsuzluğundan meydana gelmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar Dairemizce taşıyıcının zararın oluşumunda müterafik kusurunun bulunduğu belirtilerek davacı yararına bozulması üzerine mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, alınan bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre davalının hasarın meydana gelmesinde % 25 oranında kusurlu olduğu, 1.706 YTL’den sorumlu bulunduğu sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile anılan miktarın davalılardan karar tarihi itibariyle avans faizi ile birlikte tahsili ile fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, CMR hükümlerine tabi taşıma sırasında meydana gelen zararın rücuan tazmini istemine ilişkin olup, davaya konu uyuşmazlıkta anılan sözleşme hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Anılan sözleşmenin 27 nci maddesinde faizin ödeme isteğinin yazılı olarak taşımacıya gönderildiği tarihten başlayacağı, böyle bir istekte bulunulmamış ise tahakkukun dava açıldığı tarihten itibaren yapılacağı düzenlenmiştir.Bu durumda taşıyıcının temerrüdünün sözkonusu madde hükmüne göre tespit edilerek tespit edilen tarihten itibaren faize karar verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, davacı sigortalısına ödeme yaptığı tarihten itibaren faiz isteminde bulunmuştur. Davacının sigortalısı Zeki Mensucat San.ve Tic.A.Ş. tarafından davalı taşıyıcıya 05.03.2004 tarihinde noter kanalı ile gönderilen ihtarname ile taşıma sırasında meydana gelen hasarın ödenmesi istenmiştir. Davacının sigortalıya ödemesi ise ihtarname tarihinden sonraki bir tarih olan 20.04.2004 tarihidir. Bu durumda davalı taşıyıcının davadan önce temerrüde düşmüş olduğu anlaşılmakla davacı sigortacının temerrüde düşmüş olan taşıyıcıya karşı açmış olduğu davada kendi sigortalısına ödeme yaptığı tarihten itibaren faiz istemesinin yerinde bir istem olarak kabulü ile hüküm altına alınan miktarın davacının sigortalısına ödeme yaptığı tarihten itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru görülmeyip, kararın bu nedenle bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün anılan yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde geçen “karar tarihi itibariyle” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “ödeme tarihi olan 20.04.2004 tarihinden itibaren” ibaresinin hüküm fıkrasına yazılması suretiyle kararın davacı taraf yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.