muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12558, Karar No: 2018/2742, Tarih: 28.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12558 E.  ,  2018/2742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkek cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmış ve bazı tanık isimleri bildirmiştir. Davalı erkek cevap dilekçesinde tanık deliline dayanırken gösterdiği tanıklar dışında başka tanık göstermeyeceğine dair bir açıklamada bulunmamıştır. Mahkemece yapılacak işlem ön inceleme duruşmasında uyuşmazlık konularını tam olarak belirledikten sonra tarafların delillerini sunmaları, ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapmaktan ibarettir (HMK m.137/1). Davalı, ön inceleme duruşmasından sonra süresi içinde delil listesiyle diğer tanıkları ..., ..., ... isimlerini bildirdiğinden bu liste ikinci tanık listesi olarak kabul edilemez. Davalı açıkça bu tanıklarının dinlenmesinden de vazgeçmemiştir. Mahkemece davalı tanıklarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243 ve devamı maddeleri gereğince usulen çağrılarak dinlenilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.02.2018(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/11448, Karar No: 2010/18799, Tarih: 01.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11448 E.  ,  2010/18799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Bilirkişi Kurulunca emsal olarak alınan taşınmazın satış değeri değerlendirme tarihine endekslendikten sonra emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan 15 kat daha değerli olduğu belirtilerek taşınmaza değer biçilmiştir.

Dava konusundan 15 kat daha değerli olan taşınmazın emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılıp emsal ile dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas değerleri de taştışılarak, alınacak rapor denetlendikten sonra karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

2-Taşınmazın niteliği, konumu ve geri kalan bölümün yüzölçümüne göre kamulaştırmadan arta kalan kısımda değer artışı olmadığı halde, aksi düşünce ile bedelden indirim yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15390, Karar No: 2015/24129, Tarih: 08.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15390 E.  ,  2015/24129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/139437

MAHKEMESİ : İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2015

NUMARASI : 2014/236 (E) ve 2015/128 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun yasal temsilcisinin kovuşturma aşamasında kamu davasına katılmak istemediğini beyan etmesi nedeniyle hükmü temyizde taraf sıfatı bulunmadığı gerekçesiyle mağdur vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, mağdur vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 04.03.2015 tarih ve 2014/236 Esas- 2015/128 sayılı Ek Kararın ONANMASINA, 08.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3831, Karar No: 2014/6049, Tarih: 17.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3831 E.  ,  2014/6049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2011/86-2013/389

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı İ.. A.. vekili ve davalı I.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteğin öldüğünü açıklayıp fazlaya dair haklarını saklı tutarak 10.000,00'er TL maddi, 25.000,00'er TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah ile maddi tazminat talebini yükseltmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı İ.. A.., kusuru olmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 5.000,00'er TL manevi tazminat ile davacı anne için 50.747,47 TL, davacı baba için 26.427,57 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı İ.. A.. vekili ve davalı I.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, ceza dosyasında maddi vakıa ve kusur oranının kesinleşmesine göre, davalı İ.. A.. vekili ve davalı I.. A.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu desteğin öldüğünü ileri sürerek destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiş, buna göre de bilirkişi tarafından CSO 1980 yaşam tablosu dikkate alınarak davacının ve ölen desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Yargıtay kriterlerine uygun olarak Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının ve ölen desteğin muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile davacının destekten yoksun kalma zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması söz konusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir. Somut olayda davalı vekili, vefat edenin motosikleti kasksız olarak kullandığını belirterek kusurunun bulunduğunu savunmuştur. Buna göre mahkemece, bu savunma üzerinde durularak, desteğin otopsi raporları da değerlendirilerek kask kullanmaması nedeniyle BK’nın 43.,44.maddesi uyarınca, tazminattan makul oranda indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

4-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı sigorta şirketi tarafından davacılar için ödenen 2.449,00 TL ve 26.073,00 TL tazminat güncelleme yapılmadan hesaplanan tazminattan mahsup edilmiştir.

Sigorta şirketi tarafından yapılan ödemeyi tazminat hesabı yapılmadan önce alan davacı, hesap tarihine kadar geçen süre nedeni ile aldıkları paranın yasal faizi kadar kazanım elde etmişlerdir.

Zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, davacılara yapılan sigorta ödemesinin, ödeme günü ile tazminatın hesaplandığı güne kadar geçen süredeki işlemiş yasal faizi de hesaplanarak, ödeme tutarı ile birlikte hesaplanan tazminattan indirilmesi gerekir. Davalı sigorta şirketi tarafından dava tarihinden sonra icra takip dosyasına yapılan ödemelerin ise infazda nazara alınacağı düşünülerek tazminat hesabında dikkate alınmaması gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

5- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, desteğin bekarlık döneminde anne babasına gelirinin %50 oranında, evlendikten sonra anne babaya 1/8'er oranda pay ayırabileceği sonucuna varılmış, evlendikten sonraki dönem için çocuklu ve çocuksuz dönem ayrımı yapılmamış olup bu oran esasen dosya kapsamına göre fazladır. Yerleşik uygulamalara göre, öncelikle desteğin elde edeceği gelir olarak kabul edilen asgari ücretin % 30'unu desteğin kendisi için ayıracağı kabul edilerek geride kalan % 70'inden başlangıçta toplam % 50'sinin anne ve babasına ayıracağı, desteğin zamanla evlenmesi sonucunda bu oranın % 30'a düşeceği, daha sonra çocuk sahibi olmasına ve çocuk sayısına göre bu oranın % 20, % 15 veya % 10 oranına düşeceği esas alınarak bu ilkelere göre davacılar ile ölen desteğin sübjektif durumları nazara alınarak yaşamı süresince farklı oranlarda destek olacağının kabulü ve buna göre anılan oranlar üzerinden tazminat hesabı yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2),(3),(4),(5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı İ.. A.. vekili ve davalı I.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11875, Karar No: 2017/11846, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11875 E.  ,  2017/11846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21641, Karar No: 2013/5374, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21641 E.  ,  2013/5374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, bir işyeri açarak önce değeri düşük olan bir takım malları katılanlardan peşin para karşılığında satın aldığı, böylelikle daha sonra onlardan alacağı cep telefonu ve diğer eşyaları parasını ödeyeceği kanısını uyandırdığı, dükkanına da içeride mal görünmesini sağlamak üzere çok miktarda boş kutu koyduğu, katılanlardan cep telefonu, fotoğraf makinesi ve diğer eşyaları aldıktan sonra Nusaybin’den ayrıldığı şeklinde gerçekleşen eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32644, Karar No: 2014/39985, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/32644 E.  ,  2014/39985 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... ...aralarındaki dava hakkında ....Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25/02/2014 tarih ve 2013/384-2014/75 sayılı hükmün Dairenin 23.05.2014 tarih ve 2014/17565-15931 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini 91 numaralı kıymet takdir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 19.156,00 TL olarak belirlendiğini, davalının bu bedelin tamamını ödemesi gerekirken sadece enkaz bedeli ödediğini ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 15.980,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı, Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve yönetmelik ile belediye meclis kararı uyarınca davalının ancak enkaz bedelini isteyebileceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 15.980,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23.05.2014 tarihli kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dava, davacı ile davalı belediye arasında Kentsel Dönüşüm Projesi çerçevesinde imzalanan sözleşme uyarınca, arsa üzerinde bulunan gecekonduya, müştemilat ve ağaç bedellerinin tamamına takdir edilen bedelin eksik ödendiği iddiasıyla açılmıştır. Eldeki davada öncelikle çözülmesi gereken sorun, davanın görüm ve çözüm yerinin İdari Yargı Mahkemelerine mi, yoksa Adli Yargı Mahkemelerine mi ait olduğu hususudur. Bu itibarla idari işlem ve idari eylemin kapsamının ne olduğunun açıklığa kavuşturulması zorunludur.

İdarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine 2014/32644-39985

ilişkin olarak uygulamaya koyduğu plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj, su yolları, su şebekesi gibi tesislerin kurulması, işletilmesi, bakım ve onarımı sırasında kişilere verdiği zararların tazmini istemiyle açılacak davaların görüm ve çözümünde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal olanlar tarafından açılacak tam yargı davaları kapsamında yargısal denetim yapan idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Anayasanın 125'inci maddesinin son fıkrasında, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2'nci maddesinin 1'inci fıkrasının (b) bendinde, idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları ihlal edilenler tarafından açılan tam yargı davaları, idari dava türleri arasında sayılmıştır.

Uygulama ve öğreti'de, kamu idarelerinin, kamu hizmetinin yürütümü sırasında, kamu gücü kullanarak tek yanlı irade açıklamalarıyla yapmış oldukları işlemler, “idari işlem”; herhangi bir işlem ya da karara dayanmaksızın gerçekleştirdikleri maddi faaliyetleriyle, görevleriyle ilgili hareketsizlikleri de, “idari eylem” olarak tanımlanmaktadır.

Bu tanıma göre, idarelerin 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici imar planları, kentsel dönüşüm ve gelişim projeleri, 2981 sayılı Yasa uyarınca tek yanlı irade açıklamaları ile tesis ettikleri, genel ve düzenleyici ıslah imar planları ve bu planlara dayanılarak tesis edilen parselasyon, kamulaştırma, ruhsat, tahliye, arsa payı tahsisi gibi bireysel işlemlerin, “idari işlem”; bu imar planı uyarınca yapmak zorunda oldukları program ve uygulamaları bunun için gerekli zamanda gerçekleştirmemeleri; yani, bu konudaki hareketsizliklerinin de, idari eylem niteliği taşıdığı açıktır.

Bu durumda, idarenin yürütmekle yükümlü bulunduğu kamu hizmetine ilişkin olarak uygulamaya koyduğu Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesinin uygulanması sırasında idarece kamu gücüne dayanılarak, re'sen ve tek yanlı şekilde tesis edilen arsa payı tahsis işlemi nedeniyle açılan davanın, imar hukuku ilkeleri ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerekmektedir.

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b 2014/32644-39985

Dava konusu taşınmazın söz konusu proje kapsamında kaldığı ve dava konusu uyuşmazlığın, davacının yapısına karşılık kıymet takdir komisyonu raporu ile saptanan bedelin eksik takdir edildiği ve takdir edilen bedelin de tamamının ödenmemesi nedeniyle bakiye kalan miktardan kaynaklandığı dikkate alındığında; davanın, 2577 sayılı Kanun'un 2/1-b 2014/32644-39985

maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerinde çözümlenmesi gerekmektedir. Nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü'nün 2.6.2014 gün ve 2014/279-626 sayılı karar ile, 14.7.2014 gün ve 2014/712-768 sayılı kararları da açılacak bu tür davalarda İdari Yargının görevli olduğu belirtilmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece idari yargı yerinin görevli olduğu gözetilerek yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.Buna göre,mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekirken, yanılma sonucu yazılı şekilde onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve yukarıda açıklandığı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 23/05/2014 tarih ve 2014/17565 esas ve 2014/15931 karar sayılı kararının kaldırılmasına; hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24553, Karar No: 2015/12699, Tarih: 07.07.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/24553 E.  ,  2015/12699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Müştekiye karşı birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçunu işleyen sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemeisne gelince;

23/05/2013 tarihli ... Kriminal Polis Laboratuvarının raporunda, suça konu okulun buzdolabında bulunan meyve suyu kutusu ağız kısmından elde edilen biolojik svapın, sanık ...'in genotip özellikleri ile uyumlu olduğunun belirlenmesi karşısında, sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılması yerine nitelendirmede hataya düşülerek suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçundan hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 07.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1190, Karar No: 2014/5303, Tarih: 05.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1190 E.  ,  2014/5303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değer- lendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdi- rine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın hapis cezası yanında tayin edilen 25 gün karşılığı adli para cezasının TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirilmesi sırasında 20 gün yerine, 25 gün karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa hapis cezası yanında tayin edilen adli para cezasının TCK.nun 62. maddesi uygulamasıyla belirlenen “25 gün karşılığı” ibaresinin hükümden çıkarılıp yerine, “20 gün karşılığı” ibaresinin eklenmesi ve gün karşılığı para cezasının adli para cezasına çevrilmesiyle ilgili fıkradaki “500 TL” ibaresinin “400 TL” şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.