muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1255, Karar No: 2016/2553, Tarih: 08.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/1255 E.  ,  2016/2553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ödenmeyen sendika aidat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili sendika ile ... arasında toplu iş sözleşmeleri imzalandığını, davalıya bağlı işyerlerinde çalışan işçilerin ücretlerinden üyelik ve dayanışma aidatlarının kesilmesi talebini içeren yazının davalıya tebliğ edildiğini, ancak mülga 2821 sayılı Sendikalar Kanunu ile 6356 sayılı Kanun'a göre kesilmesi gereken üyelik ve dayanışma aidatlarının, toplu iş sözleşmesine göre belirlenmiş süre içerisinde davalı tarafından ödenmesi gerekirken ödenmediğini ileri sürerek tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı süresinde cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dava, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 18. maddesi ile mülga 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61. maddesi kapsamında, sendika üyelik ve dayanışma aidat alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

6356 sayılı Kanun'un 18. maddesinin ikinci fıkrasına göre “Üyelik ve dayanışma aidatları, yetkili işçi sendikasının işverene yazılı başvurusu üzerine, işçinin ücretinden kesilmek suretiyle ilgili sendikaya ödenir.” Aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre de “Yukarıdaki hükümlere göre ödenmesi gereken aidatı kesmeyen veya kesmesine rağmen bir ay içinde ilgili işçi sendikasına ödemeyen işveren, bildirim şartı aranmaksızın aidat miktarını bankalarca işletme kredilerine uygulanan en yüksek faiziyle birlikte ödemekle yükümlüdür.”

Mülga 2821 sayılı Kanun'un 61. maddesinin birinci fıkrasına göre ise “İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikasının, toplu iş sözleşmesi yapılmamışsa veya sona ermişse yetki belgesi alan işçi sendikasının yazılı talebi ve aidatı kesilecek sendika üyesi işçilerin listesini vermesi üzerine, işveren sendika tüzüğü uyarınca üyelerin sendikaya ödemeyi kabul ettikleri üyelik aidatını ve Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu gereğince sendikaya ödenmesi gerekli dayanışma aidatını, işçilere yapacağı ücret ödemesinden kesmeye ve kestiği aidatın nevini belirterek tutarını ilgili sendikaya vermeye ve kesinti listesini sendikaya göndermeye mecburdur.” Aynı maddenin ikinci fıkrasına göre ise “Yukarıdaki fıkra gereğince sendika tüzüğüne uygun olarak kesilmesi istenilen aidatı kesmeyen işveren ilgili sendikaya karşı kesmediği veya kesmesine rağmen bir ay içinde ilgili kuruluşa göndermediği miktar tutarınca genel hükümlere göre sorumlu olduktan başka aidatı sendikaya verinceye kadar bankalarca işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizi ödemek zorundadır.”

Belirtilen kanuni düzenlemelere göre, bir işyerinde veya işletmede toplu iş sözleşmesi yapmak için yetki belgesi alan işçi sendikasının, yetki belgesine konu işyeri veya işletmede çalışan üyesi işçilerin listesini ve sendika tüzüğüne göre üyelerin sendikaya ödemeyi kabul ettikleri üyelik aidatını işverene bildirmesi ve bu listeye göre üyelik aidatının kesilmesini ve sendikaya ödenmesini istemesi gerekir.

Bu genel açıklamalar ışığında tarafların temyiz itirazları değerlendirildiğinde;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar Dairemizin 09.02.2015 tarihli ilâmıyla aidat kesinti talep yazılarının tebliğ tarihinin araştırılması ve hüküm altına alınacak aidat bedellerine temerrüt tarihlerden itibaren ve bankalarca işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizin işletilmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de, karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Dosya içeriğine göre, davacı sendika ile davalıya devredilen ..... arasında 15.03.2008 ilâ 14.03.2010, 15.03.2010 ilâ 14.03.2011 ve 15.03.2011 ilâ 14.03.2013 tarihleri arasında geçerli toplu iş sözleşmeleri imzalanmıştır. Davacı sendika tarafından, 15.01.2008, 07.01.2010, 22.02.2011 ve 25.01.2013 tarihlerinde aidat bedellerin ödenmesinin talep edildiği yazı ve ekinde sendika üyesi işçi listesinin belediyeye gönderildiğine dair yazı suretleri sunulmuş ise de, sadece 07.01.2010 tarihli yazının tebliği ispatlanmıştır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında, sendika tarafından aidat bedellerinin ödenmesinin talep edildiği yazı ve ekinde sendika üyesi işçi listesinin belediyeye tebliğ edildiği ilk tarihin 20.01.2010 olmasına göre, bu tarihten itibaren üyelik ve dayanışma aidatı kesme yükümlülüğü doğacağı gözetilerek hesap yapılması ve bu suretle belirlenecek miktarın hüküm altına alınması gereklidir. Anılan hususlar nazara alınmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4839, Karar No: 2018/7705, Tarih: 04.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/4839 E.  ,  2018/7705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Karar Tarihi : 11/01/2018

Taksirle öldürme suçu ile ilgili yapılan soruşturma sonucunda Alaca Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.11.2017 gün ve 2016/764 soruşturma, 2017/97 karar sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Sungurlu Sulh Ceza Hakimliği'nin 11.01.2018 gün ve 2018/68 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, somut dosya kapsamına göre 03/09/2016 tarihinde meydana gelen trafik kazasına ilişkin düzenlenen 28/12/2016 tarihli trafik bilirkişisi raporuna ve 25/08/2017 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna göre meydana gelen kazada şüphelinin kusurunun bulunmadığının belirtildiği, Alaca Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, söz konusu raporlara göre şüphelinin kusurunun bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 05/09/2013 tarihli ve 2012/19402 esas ve 2013/19286 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesinin ancak mahkeme hakimi tarafından yapılabileceği, kusurun değerlendirmesi normatif bir değerlendirmeyle mümkün olmakla birlikte, konunun tknik bilgiyi gerektirmesi, hakimin hukuk bilgisi ile sorunu çözemeyeceği durumlarda bilirkişi incelemesi yaptırması gerektiği durumlarda dahi bilirkişinin inceleme yetkisinin kusurla ilgili olmayıp, işin tekniği ve norma aykırı davranışın belirlenmesi ile sınırlı olacağı, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin gerçeklerini açıklamak suretiyle bilirkişi raporlarına itibar edip etmeme hususunda takdir ve değerlendirme hususuna haiz olduğu, bilirkişi tarafından münhasıran hakimin takdir yetkisinde bulunan kusurluluk konusundan herhangi bir değerlendirme yapılmaması gerekmekle birlikte, bu yöndeki bir değerlendirmenin de hakimi bağlayıcı bir yönünün bulunmadığı, meydana gelen olay nedeniyle keşif yapılarak bilirkişi raporu aldırılması ve soruşturmanın buna göre sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeden yapılan eksik soruşturma sonucu verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği belirtilerek,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi gereğince Sundurlu Sulh Ceza Hakimliği'nin 11/01/2018 tarihli ve 2018/68 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 07.06.2018 gün ve 94660652-105-19-5002-2018-kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü ölen ...'ın idaresindeki araçla, yerleşim yeri dışındaki, iki şeritli ve iki yönlü, azami hız limitinin 90 km/s olduğu, stabilize, toplam 7 metre genişliğindeki, sola doğru virajlanan ve eğimsiz yolda seyir halindeyken, yolun sola doğru virajlanan kısmına geldiğinde şerit ihlali yaparak karşı yönden gelen araçların kullanımındaki şeride girdiği, bu esnada karşı istikametten gelen şüpheli ...'nın idaresindeki araç ile, ...'nın kullanımındaki şerit üzerinde her iki aracın ön kısımlarından denk gelecek şekilde çarpıştıkları, meydana gelen kazadan yaklaşık bir buçuk saat sonra yapılan ölçümde şüpheli ...'nın 114 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, kazaya ilişkin tanzim edilen kaza tespit tutanağında ölen ...'ın şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymadığından kusurlu olduğunun ve şüpheli ...'nın alkollü olarak araç kullandığı için kusurlu olduğunun belirtildiği, soruşturma evresinde trafik bilirkişisi marifetiyle tanzim ettirilen 28/12/2016 tarihli bilirkişi raporunda ölen ...'ın meydana gelen kazada kusurlu olduğunun ve şüphel ...'nın kusurunun bulunmadığının belirtildiği, yine soruşturma evresinde tanzim ettirilen 25/08/2017 tarihli Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporunda şüphel sürücü ...'nın meydana gelen kazada kusuru olmadığının, ölen ...'ın asli kusurlu olduğunun belirtildiği, savcılık aşamasında tanzim ettirilen ve kusur durumunun belirlenmesinde Cumhuriyet Savcısı'na yardımcı olacak nitelikteki tutanak ve raporların dosya kapsamında bulunan bilgi ve beyanlar doğrultusunda kazanın oluşuna uygun olduğu, dosya kapsamında bulunan kaza tespit tutanağındaki veriler göz önünde bulundurulduğunda Cumhuriyet Savcılığı'nca yapılabilecek bir keşfin soruşturma dosyasında esasa etkili bir katkı sunmayacağının anlaşıldığı, Cumhuriyet Savcılığı'nca yürütülen soruşturmada bir eksiklik bulunmadığı ve kusur durumuna ilişkin yapılan değerlendirme neticesinde verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararda bir isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla,

Her ne kadar meydana gelen kaza neticesinde Cumhuriyet Savcılığı'nca olay yerinde keşif icra edilerek kusur durumunun değerlendirilmesi gerektiği ve kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporlarını değerlendirme yetkisinin davayı inceleyen hakime ait olduğu belirtilerek eksik soruşturma neticesinde ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği iddiasında bulunmuş ise de, soruşturma dosyası kapsamında bulunan bilirkişi raporlarındaki tespitler göz önünde bulundurularak meydana gelen kazada şüphelinin kusurunun bulunmadığından kovuşturmaya yer olmadığına dair Alaca Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.11.2017 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararı ile anılan karara ilişkin itirazın reddine dair Sungurlu Sulh Ceza Hakimliği'nin 11.01.2018 tarihli kararında bir isabetsizlik görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Sungurlu Sulh Ceza Hakimliği'nin 11.01.2018 gün ve 2018/68 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 04/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4423, Karar No: 2012/5629, Tarih: 11.09.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/4423 E.  ,  2012/5629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ağaç ve süs bitkisi dikilmesi sözleşmesinden kaynaklanan tazminatın tahsili istemiyle girişilen icra takibine vâki itirazın iptâline ilişkindir. Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemenin kısmen kabule dair kararı taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 09.03.2010 tarihli sözleşme ile davalı dikim ve bakımını yükümlendiği ağaçların kuruyanlarını 2 yıl içinde değiştirme garantisi vermiş, ayrıca 11.05.2010 tarihli belge ile de ağaçların kuruması halinde değiştirmeyi, değiştirmediği takdirde 5.000,00 TL ödemeyi, firma zararını karşılamayı taahhüt etmiştir. Anılan sözleşme uyarınca dikilen ağaçların kuruduğu uyuşmazlık konusu değildir. Her ne kadar mahkemece kuruyan ağaç zararı bilirkişiye hesaplattırılmışsa da, az yukarıda değinilen belgede kuruyan ağaç karşılığı davalı tarafından 5.000,00 TL ödeme taahhüdünde bulunulmuştur. Bu düzenleme BK'nın 158/I. maddesince seçimlik ceza niteliğinde olup, davacı cezanın tamamını isteyebilir. Nitekim takip de cezai şartın tahsiline ilişkindir. O halde davalının asıl alacağa yönelik itirazın iptâline, 04.10.2010 tarihli ihtarnamenin tebliğ tarihi araştırılarak verilen 3 günlük ödeme süresi eklendikten sonra bulunan temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesine yönelik hüküm kurulması gerekirken bu husus gözetilmeden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm ve davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/563, Karar No: 2021/5036, Tarih: 10.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/563 E.  ,  2021/5036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hükümlü olarak kalmakta olduğu ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda A-11 ünitesindeki banyo aynasını kırması şeklindeki eyleminin TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddelerinde belirtilen suçu oluşturduğu bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin, 14/07/2015 olan mahkumiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1283, Karar No: 2015/23635, Tarih: 05.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/1283 E.  ,  2015/23635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/393529

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2010

EK KARAR TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2010/290 (E) ve 2010/1025 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık R.. B..'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 05/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14830, Karar No: 2010/29659, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/14830 E.  ,  2010/29659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK.’nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin 3. fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapılması  gerektiğine işaret  edilmiştir.

Öte yandan, İİK’nun 170/b maddesinde İİK.’nun 62 ila 72. madde hükümlerinin  kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipler hakkında da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.Buna göre,İİK.’nun 68/a maddesinin kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipler hakkında da uygulanması gerekir. İİK’nun 68/a maddesinin 2. fıkrasına göre;  "Senet altındaki imzayı reddeden borçlu takibi yapan icra dairesinin yetki çevresi içinde ise, itirazın kaldırılması için merci önünde  yapılacak duruşmada, mazeretini daha önce bildirip tevsik etmediği takdirde, bizzat bulunmaya mecburdur. İcra dairesininin yetki çevresi dışında ödeme emri tebliğ edilen borçlu , istinabe yolu ile isticvabına  karar verilmesi halinde , aynı mecburiyete tabidir." Aynı maddenin  5. fıkrasında ise, borçlunun mazereti olmaksızın duruşmada hazır bulunmaması halinde başka bir inceleme yapılmaksızın itirazın muvakkaten kaldırılmasına karar verileceği, bu hükmün uygulanabilmesi için keyfiyetin  davetiyeye yazılmasınının şart olduğu düzenlenmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, anılan hükmün kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipler  hakkında uygulanması halinde ise, imzaya itirazın reddi gerekeceğinden, ihtarlı davetiyede borçlunun mazereti olmaksızın duruşmada bulunmaması halinde başka bir inceleme yapılmaksızın itirazın reddine karar verileceğinin yazılması zorunludur.

O halde mahkemece, yukarıda açıklanan nitelikte   meşruhatı içermeyen davetiyenin tebliği ve  sonrasında da, önceden belgelendirilip bildirilmiş bir özrü bulunmaksızın duruşmaya gelmediğinden  bahisle borçlunun imzaya itirazının reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8774, Karar No: 2018/6736, Tarih: 13.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/8774 E.  ,  2018/6736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.06.2017 gün ve 2017/87 Esas, 2017/201 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun karardaki mahkumiyet hükümlerine ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine sanığın müsnet suçlardan beraatine ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden önce 25.09.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 09.07.2018 gün ve 2017/2308 Esas, 2018/924 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 13.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15770, Karar No: 2014/19077, Tarih: 11.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/15770 E.  ,  2014/19077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SÖKE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2009/109-2012/10

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ücret, yemek ücreti ile vergi iladesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan B.. T.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 03.10.2006 tarihinden itibaren davalı C. tarafından haksız olarak işten çıkarıldığı 12.02.2009 tarihine kadar diğer davalı B.S. Çimentonun Söke’de bulunan fabrika bünyesinde iş makinesi operatörü çalıştığını, davacının davalı şirketler nezdinde 2 yıl 4 ay 9 gün boyunca çalıştığını, 12.02.2009 tarihinde hiçbir neden ve gerekçe gösterilmeden İş Kanunu madde 17’ye göre işten çıkarıldığını, kıdem tazminatı ile diğer hak ve alacaklarının ödenmediğini, 1.000 TL ücretle çalıştığını, davalılar arasında asıl alt işveren ilişkisi bulunduğunu iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ücret, yemek, vergi iadesi, dini ve milli bayram alacaklarının faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı B.. T.. Vekili, davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu, ancak davacının hangi koşullarda çalıştırıldığının müvekkilince bilinemeyeceğini, diğer davalının yükleme, boşaltma, temizlik ve malzeme figüre işleri ile uğraştığını, yaptığı işe göre fatura kesmek suretiyle hak edişini müvekkilinden tahsil ettiğini, yapılan işte müvekkili şirketin kendi işçilerini çalıştırmasının da söz konusu olmadığını, davacının da diğer davalının ihale ya da pazarlık yolu ile iş aldığını açıklıkla belirttiğini, diğer şirketin sadece müvekkili şirkete hizmet vermediğini, aynı mahiyetteki hizmeti başkalarına da sağladığını, aynı mahiyetteki işler için başkalarına da fatura düzenlediğini, C. firmasının işçilerini münhasıran müvekkili şirkete ait işlerde çalıştırmadığını, başka kuruluşlarda da çalıştırdığını, bu durumda diğer davalının müteahhit, müvekkilinin ise ihale makamı olarak kabul edilmesi ve işçilerin haklarından sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ücret, yıllık izin, ulusal bayram genel tatil, vergi iadesi ve yemek ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsil olarak tahsiline karar verilmiştir

D)Temyiz:

Karar davalı B. S. Çimento Sanayi T.A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Hesaplamaların brüt ücret üzerinden yapılıp sonradan nete çevrilmesi gerekirken, doğrudan net rakamlar üzerinden yapılması temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.