muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29939, Karar No: 2012/29889, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/29939 E.  ,  2012/29889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının müracaatı üzerine Akyazı Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin 30.04.2012 tarih ve 2012/101 karar sayılı kararı ile; elektrik Faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp kaçak kullanım bedelinin iadesi yönünde karar aldığını, sözkonusu kararın açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, elektrik faturalarında yer alan kayıp kaçak kullanım bedeli dahil tüm bedellerin Elektrik Piyasası Kanunu, Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği, Elektrik Piyasası Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında tebliği gereğince müşterilere tahakkuk ettirildiğini, bu itibarla Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin EPDK kararları ve yukarıda bahsi geçen mevzuatla tahakkuk ettirilen bedele ilişkin karar verme yetkisinin bulunmadığını, idare mahkemesinin görevli olduğunu belirterek, Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetince verilen kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair 2012/29939-29889

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mevcut dava dilekçesinin 6100 Sayılı HMK 119/1-d maddesinde öngörülen yasal zorunlu unsuru içermediği anlaşılmakla; 6100 Sayılı HMK 119/1-d ve 119/2.maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalı abonenin elektrik kullanım faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iptali ve bu bedelin ileriye dönük faturalara da yansıtılmamasına dair 2012/29939-29889

Akyazı Tüketici Sorunları Hakem Heyetinin kararının iptalini istemiş, mahkemece, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmemiş olması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davalının, davacı kurumca elektrik faturasına yansıtılan ve kendisinden daha önce tahsil edilen kayıp kaçak bedellerinin tahsili ile gelecek olan faturalara da bu bedellerin yansıtılmaması için Tüketici Sorunları Hakem Heyetinden talepte bulunduğu ve hakem heyetince de bu talebin kabul edildiği anlaşılmaktatır. Hakem heyetinin kararı, niteliği itibariyle taraflar arasında geleceğe yönelik çıkması muhtemel olan muarazanın da giderilmesine ilişkin olup, çıkabilecek bu muarazanın miktarının bilinmesi mümkün değildir. Hal böyle olunca davacının talepleri arasında bulunan muarazanın giderilmesine yönelik talebinin miktar açısından ne kadar olduğu da tespit edilemez niteliktedir. Bu itibarla davacının dava dilekçesinde, muarazının giderilmesine yönelik talebinde değer belirtmemiş olmasının HMK.nun 119/1-d maddesine aykırı bir yönü bulunmamaktadır. Mahkemece, davacının talepleri arasında var olan muarazanın giderilmesi de bulunduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesinde dava değerinin belirtilmediğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19883, Karar No: 2009/535, Tarih: 15.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/19883 E.  ,  2009/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Acıpayam İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2008

Acıpayam 2.İcra Müdürlüğünün 2007/204 esas ve Kale İcra Müdürlüğünün 2008/75Tal. sayılı dosyalarının evraka eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/01/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5824, Karar No: 2016/4612, Tarih: 06.09.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/5824 E.  ,  2016/4612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanıkların bu suçları diğer davaya konu olan suçlar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemedikleri belirlendikten sonra;

a) Sanıklar hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanıklar bu suçları daha önce işledikları suçlardan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değillerse, bu suçlar nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanıklar hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanıklar bu suçları, daha önce işledikları suçlardan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişler ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

a) Uyap üzerinden yapılan incelemede, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce düzenlenen çağrı yazısının tebliğinden sonra tutuklandığı anlaşılan sanık ...'in, hakkında hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlaline ilişkin mazereti bulunup bulunmadığı araştırılmadan, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

a) Uyap üzerinden yapılan incelemede, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce düzenlenen çağrı yazısının tebliğinden sonra tutuklandığı anlaşılan sanık ...'in, hakkında hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlaline ilişkin mazereti bulunup bulunmadığı araştırılmadan, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) CMK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık ... hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; duruşma açılarak “Denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saatinin sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesi uyarınca, sanığa gelmese dahi yokluğunda duruşma yapılabileceğine dair açıklamalı davetiye tebliğ edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 06/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9301, Karar No: 2021/7025, Tarih: 19.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/9301 E.  ,  2021/7025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu itiraz Hakem Heyeti tarafından verilen davalının itirazının kısmen kabulü kararına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz yoluna başvurulmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili ; 07/06/2016 olay tarihinde davacının desteği...'ın sürücüsü olduğu ...plaka sayılı motosiklet ile davalının ... sigortacısı ( 06/08/2015- 06/08/2016 ) olduğu, 34 NS 1953 plaka sayılı aracın karıştığı trafik kazası sonucu davacının desteği eşi...'ın yaşamını yitirdiği ve davacının destekten yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.500,00-TL ( ıslah ile 91.169,65-TL) destekten yoksun kalma tazminatının 31/08/2016 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; olay nedeniyle daha önce davacı ve diğer mirasçı olan kızına 145.579,00-TL destekten yoksun kalma tazminatının 31/08/2016 tarihinde ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti; PMF 1931 yaşam tablosuna göre hazırlanan aktüerya bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulü ile 91.169,65 TL destekten yoksun kalma tazminatının 31/08/2016 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar vermiştir.İtiraz Hakem Heyeti ; davalı vekilinin itirazının reddine karar vermiştir. Davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince destekten yoksun kalma tazminatı ilgili genel şartların A.5/ç maddesinde düzenlendiği yine genel şartlara ek olarak çıkarılan cetvel Ek:2'de destekten yoksun kalma tazminatı hesaplamasının ne şekilde yapılacağının belirtildiği, Ek:2 cetvelin 3.maddesinde 01/06/2015 tarihinden sonra meydana gelecek trafik kazalarında TRH-2010 tablosunun dikkate alınacağının belirtildiği, yine diğer maddelerde de, destekten yoksun kalma tazminatının ne şekilde hesaplanacağının ifade edildiği, kaza tarihinin 07/06/2016 ve poliçe düzenlenme tarihinin 06/08/2015 tarihinde olması dikkate alındığında, açılan davada 01/06/2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları uyarınca değerlendirme yapılıp, destekten yoksun kalma tazminatının buna göre belirlenmesi gerektiğinden bahisle davalı ... A. Ş. vekilinin istinaf talebinin kabulüne, istinaf talebine konu Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 17/04/2017 tarih ve 2017/İ.966 -2017-/İHK.1279 sayılı kararının kaldırılmasına, dosyanın yukarıda gösterilen biçimde inceleme ve değerlendirme yapılmak üzere Sigorta Tahkim Komisyonuna gönderilmesine, davalının diğer istinaf taleplerinin bu aşamada incelenmesine

yer olmadığına karar vermiştir.Bam kaldırma Kararı sonrası İtiraz hakem heyetince yapılan yargılamada davalı vekilinin UHH kararına karşı yaptığı itirazın Bam kararı gözetilerek kısmen kabulü ile kararın kaldırılmasına, buna göre, başvurunun kısmen kabulü ile 59.472,68 TL destekten yoksun kalma tazminatının 31.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile sigorta şirketinden alınarak başvurana ödenmesine karar verilmiş ,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Sigorta İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklı destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.

Hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, ... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumu'nca da ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda diğer kurumlar ile Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi de göz önüne alındığında Dairemizce de tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınmasının güncellenen ülke gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Ayrıca tazminat hesaplamasında, yeni ... ve ekindeki cetvellere göre hesaplama yapılmış ise de, Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarih- 2019/40-2020/40 sayılı kararı ile; KTK'nun 90. maddesindeki "Bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir" bölümündeki "bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda" ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir. Bu nedenle; işgücü kaybı tazminatı hesabında, yeni ... Genel Şartları ekindeki cetvellerin kullanılması mümkün olmadığından ve %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli ranf formülü uygulaması anılan cetvellerle getirildiğinden, artık uygulanması mümkün değildir. Tazminat hesaplamasının, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve Yargıtay uygulamaları ile kabul edilen progresif rant yöntemi kullanılarak yapılması gereklidir.

Taleple bağlılık ilkesi 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 26. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Taleple bağlılık ilkesi 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 26. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Eldeki davada;Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan 08/02/2017 tarihli hesap raporunda, PMF 1931 yaşam tablosu ve progresif rant hesaplama tekniği kullanılarak davacının destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanmıştır.İtiraz Hakem Heyetince alınan 02/01/2020 tarihli bilirkişi raporunda TRH 2010 yaşam tablosu ve 1,8 teknik faiz yöntemine göre davacının destek zararı hesaplanmış ve karar verilmiştir. İtiraz Hakem Heyetinde hükme esas alınan raporda, TRH 2010 yaşam tablosunun kullanılmasında bir isabetsizlik görülmemiş olmakla birlikte davacı tarafın gerek hesap bilirkişisi raporuna itiraz dilekçesinde gerekse temyiz dilekçesinde, PMF 1931 yaşam tablosu'nun kullanılması talebi nedeniyle tazminat hesabında PMF1931 yaşam tablosunun kullanılması gerekir.

Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacı için, PMF 1931 tablosu ve progresif rant formülü kullanılarak tazminatın hesaplandığı Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan 08/02/2017 tarihli hesap bilirkişisi raporuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26/10/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16632, Karar No: 2014/10139, Tarih: 28.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16632 E.  ,  2014/10139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkmuiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın 281 promil alkollü olarak kullandığı aracı ile trafik kazasına sebebiyet vermek suretiyle somut bir tehlikeye neden olduğu teknik verilere dayalı olarak mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın kastının yoğunluğu, almış olduğu alkolün derecesi ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kazanın yolun yağışlı olmasından dolayı meydana geldiğinden sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3394, Karar No: 2013/4054, Tarih: 11.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/3394 E.  ,  2013/4054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; tarafların 2002 doğumlu müşterek çocuğu ... davalı baba tarafından ödenen aylık 332,00 TL iştirak nafakasının çocuğun ihtiyaçlarını karşılamada yetersiz kaldığı ileri sürülerek aylık 750,00 TL'ye çıkarılması talep edilmiş; mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; nafakanın aylık 500,00 TL'ye çıkarılmasına karar verilmiş, hüküm; taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırılması talebine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunmayıp, reddedilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1. maddesinde çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1. maddesi hükmü gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.( TMK. nun 329/1. maddesi )

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. ( TMK. nun 330/1. maddesi )

TMK.'nın 331. maddesine göre; durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler.

Tüm bu maddeler doğrultusunda mahkemece iştirak nafakası artırım oranı belirlenirken; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır. Nafaka miktarının belirlenmesine esas alınması gereken giderlerinin makul sınırlar içinde kalmasına özen gösterilmesi ve velayet kendisine bırakılmayan tarafın ağır yükümlülüklere maruz bırakılmaması gerekmektedir.

Tüm bu maddeler doğrultusunda mahkemece iştirak nafakası artırım oranı belirlenirken; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları gözönünde bulundurulmalıdır. Nafaka miktarının belirlenmesine esas alınması gereken giderlerinin makul sınırlar içinde kalmasına özen gösterilmesi ve velayet kendisine bırakılmayan tarafın ağır yükümlülüklere maruz bırakılmaması gerekmektedir.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların 18.02.2004 tarihli ilam ile boşandıkları; müşterek çocuğun velayetinin anneye verildiği; çocuk için aylık 200,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiği ve nafakaya her yıl Tüfe artışı oranında artırım yapılmasına karar verildiği, her yıl düzenli olarak yapılan artırımlar sonucu en son ödenen nafakanın 332,00 TL olduğu; nafaka yükümlüsü davalının aylık 1.000,00 TL gelirinin olduğu, 600,00 TL kira ödediği, yeniden evlendiği, yeni evliliğinden de 1 çocuğunun dünyaya geldiği, davacı annenin ise bir bankada çalıştığı, aylık 1.400,00 TL gelirinin olduğu, ailesi ile birlikte oturduğu için kira ödemediği, arabası ve Gebze'de 1 dairesinin olduğu, nafaka alacaklısı çocuğun 2002 doğumlu olup, devlet okulunda okuduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, nafakanın ilk hüküm tarihinden bu yana her yıl düzenli olarak artırılmış olması, davacı annenin çalışıyor olması, anneninde çocuğun bakım ve eğitim masraflarına katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde; takdir edilen artırım oranın fazla olduğu açıktır.

O halde mahkemece; çocuğun ihtiyaçlarının karşılanması için gerekli, nafaka yükümlüsü davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, davalının geliri ile mütenasip olmayacak şekilde fazla nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28591, Karar No: 2014/13523, Tarih: 20.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/28591 E.  ,  2014/13523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2012/620-2013/443

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8367, Karar No: 2017/11513, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/8367 E.  ,  2017/11513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.