muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18073, Karar No: 2014/2991, Tarih: 27.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18073 E.  ,  2014/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 5. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/1010-2013/488

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; 2003 yılında evlenen tarafların 2 müşterek çocuğunun bulunduğunu, yaklaşık 1 yıl önce davalının eve alkollü ve geç gelmeye başladığını, davacıya küfür ve hakaret ettiğini, 8 aydır ise eve çok nadir uğradığı, para bırakmadığını, kendisinin lüks içinde yaşadığını, sadakat yükümlülüğünü yerine getirmediğini belirterek, müşterek çocuklar için dava tarihinden geriye dönük 8 aydan itibaren 800'er TL, davacı için 700 TL nafakaya hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabında; evine ve çocuklarına tekrar geri dönmek istediğini, başlangıçta eşine para verdiğini, ancak sonradan tepkilerden dolayı onlara yaklaşamadığını, iş yerinde bu olaylardan dolayı itibar kaybı yaşadığını, talep edilen nafakanın yüksek olduğunu, hakkaniyete uygun nafakaya hükmedilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile TMK 197.maddesi uyarınca dava tarihinden geriye doğru 8 ay öncesi olan 24.04.2012 tarihinden başlamak üzere davacı için 700 TL, müşterek çocuklardan herbiri için 350'şer TL (toplam 1.400 TL) tedbir nafakasına hükmedilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı temyiz etmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalının aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder.(28.11.1956 gün ve 15 E, 15 K.sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı) buna göre, dava tarihinden geçerli olacak şekilde nafakaya hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden geriye doğru 8 ay öncesi olan 24.04.2012 tarihinden itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, Türk Medeni Kanununda, eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katılacakları hükme bağlanmıştır. Bu bağlamda, tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalıdır.

Somut olayda; yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında, davalının reklam şirketinde asgari ücretle çalıştığı, 80 m² dairesinin olduğu ve annesiyle birlikte yaşadığı davacının ev hanımı olduğu, geliri bulunmadığı anlaşılmıştır.

Somut olayda; yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında, davalının reklam şirketinde asgari ücretle çalıştığı, 80 m² dairesinin olduğu ve annesiyle birlikte yaşadığı davacının ev hanımı olduğu, geliri bulunmadığı anlaşılmıştır.

O halde mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, davalının gelir düzeyi ile birlikte yaşarken davalının eşine sağlamış olduğu yaşama standardı nazara alınarak; davacının geçimi için gerekli, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek daha uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, davalının (daha fazla gelir elde ettiği yönünde somut veriler olmadığı halde) geliri ile mütenasip olmayacak şekilde fazla nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/601, Karar No: 2016/3408, Tarih: 25.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/601 E.  ,  2016/3408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sair tehdit suçuna ilişkin, kararda öngörülen cezanın, verildiği tarih itibarı ile nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK' nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Sanık ...'a yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C-Sanık ... hakkında, dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak,

1-Sanığın ikinci el telefonu sıfır telefon diyerek müştekiyi kandırıp sattığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın savunmasında belirttiği, müştekiye telefonu satan ... isimli çalışanın beyanı alınmadan, dolandırıcılık suçunun unsuru olan aldatma ve hilenin ne şekilde gerçekleştiğinin tespiti açısından söz konusu telefonun açılmamış ve kullanılmamış orjinal kutu ve ambalajı içinde bulunan mı yoksa vitrinde açıkta satılan telefonlardan mı olduğu saptanıp, ikinci el olup olmadığının kolaylıkla anlaşılır olup olmadığı ve IMEI numarasına göre satıştan önce kullanılıp kullanılmadığı hususlarında herhangi bir araştırma yapılmadan eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; müştekinin "verdiğim peşinat telefonun değeri kadarmış, kalan taksitleri ödemedim" şeklindeki ifadesi, sanığın ve müdafinin "kalan taksitler ile ilgili senetleri icraya koymadık" şeklindeki beyanları ve anlaşma istekleri ile telefonun iade edilmediği müştekide kaldığı dikkate alındığında zararın ne şekilde oluştuğu ve ne kadar olduğu, etkin pişmanlık hükümleri açısından yeterince tartışılmadan karar verilmesi,

2-Kabule göre de; müştekinin "verdiğim peşinat telefonun değeri kadarmış, kalan taksitleri ödemedim" şeklindeki ifadesi, sanığın ve müdafinin "kalan taksitler ile ilgili senetleri icraya koymadık" şeklindeki beyanları ve anlaşma istekleri ile telefonun iade edilmediği müştekide kaldığı dikkate alındığında zararın ne şekilde oluştuğu ve ne kadar olduğu, etkin pişmanlık hükümleri açısından yeterince tartışılmadan karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13048, Karar No: 2012/3630, Tarih: 01.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/13048 E.  ,  2012/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, tıbbi malzeme bedelinin Kurum tarafından karşılanmayan kısmının tahsili istemine Ilişkindir.

Mahkeme, ilamında yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamına göre, davacının ... Üniversitesi'nde 04.04.2005 ile 04.05.2005 tarihleri arasında yatarak tedavi gördüğü, beyin damarlarında daralma bulunması nedeniyle anjiografi yapıldığı ve anjiografide kullanılan stent ve diğer tıbbi malzemenin hastanede bulunmaması nedeniyle düzenlenen reçete üzerine, davacı tarafından temin edildiği, buna ilişkin olarak 15.04.2005 ve 03.05.2005 tarihli faturaların ibraz edildiği görülmüştür. Davaya konu stentler ile diğer ilaç ve malzemelerin gerekliliği ile kullanıldığına dair 04.05.2005 tarihli rapor bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacının tedavisinde gerekli görülerek tıbbi yetkililer tarafından reçetelendirilen tıbbi malzeme bedelinin davalı Kurum tarafından sağlanması konusundaki yasal yükümlülüğe karşın; malzemenin nitelik ve bedelinin belirlenmesi konusundaki yasal yetki de gözetilerek, tedavi gereklerini sağlama konusunda aynı sonucu doğurabilecek birden fazla malzeme türü arasından, insan yaşamının kutsallığı ve temel insan haklarından olan, sosyal güvenlik hakkının özüne dokunacak sınırlamalar getirilemeyeceği konusundaki ilkeler ışığında, Kurumun düzenleme yetkisinin olduğu ve eldeki davada da, bunun yargısal denetiminin olanaklı bulunduğunun kabulü zorunludur.

Hastanın tedavisi için gerekli görülerek reçetelendirilen malzemenin, gerekliliği konusunda bir uyuşmazlık yoksa da, bu konuda faturalara konu tıbbi malzeme fiyatlarının rayiçe uygun olup olmadıkları noktasında iki farklı bilirkişi raporu bulunup, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiği gibi, anılan malzemelerin bedelinin denetlenip, faturalardaki haliyle ödenecek nitelikte olup olmadığı hususunda yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı görülmüştür.

Hastanın tedavisi için gerekli görülerek reçetelendirilen malzemenin, gerekliliği konusunda bir uyuşmazlık yoksa da, bu konuda faturalara konu tıbbi malzeme fiyatlarının rayiçe uygun olup olmadıkları noktasında iki farklı bilirkişi raporu bulunup, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiği gibi, anılan malzemelerin bedelinin denetlenip, faturalardaki haliyle ödenecek nitelikte olup olmadığı hususunda yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığı görülmüştür.

5510 sayılı Yasanın 63. maddesinde yer alan “Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile, (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını ... görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usûl ve esasları ... görüşü alınarak Kurumca belirlenir.” düzenlemesi ile Genel Sağlık Sigortası İşlemleri Yönetmeliği'nin 22. maddesindeki, “Kurum, finansmanı sağlanan ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerini ve bu malzemelerin temini, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri ile, ödeme usul ve esasları .. görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir.” hükmü gözetilerek; bu amaçla malzemenin satın alındığı tarihte rayiç bedelinin ne olduğu konusunda ... Bakanlığından, ..., Odasından, tıbbi malzeme satışı yapan kurum ve kuruluşlarından emsal fiyat araştırması yapılmalıdır. Yapılan bu araştırmalardan sonra; ayrıca, konu hakkında teknik ve mali bilgiye sahip eczacı bilirkişilerden, muadil cihazların piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşleri de dikkate alınmak suretiyle fiyat tespitine ilişkin rapor alınmalıdır.

Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/125, Karar No: 2018/9041, Tarih: 08.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/125 E.  ,  2018/9041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca, davalı-... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Belediyesi tarafından kurulan spor kulübünde 2008-2009 sezonunda hentbol oyuncusu olarak oynadığını, 01.08.2008 tarihli sözleşmede 2008-2009 yılı için 16.000,00 TL ücret kararlaştırılmasına rağmen 15.000,00 TL ücretin ödenmediğini ileri sürerek ıslahen 16.000,00 TL.nin davalılardan faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı ... Belediyesi Başkanlığı, davacının belediye çalışanı olmadığını, ... Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneğinin ayrı bir işletme olduğunu herhangi bir hukuki bağlarının bulunmadığını ileri sürerek davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini dilemiş; diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, ... Belediyesi hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalı hakkındaki davanın ise kısmen kabulüne dair verilen karar; dairece, davalılar arasında hukuki ve organik bağ bulunduğu belirlemesi yapılarak, ... Belediyesi yönünden de işin esasına girilmesi gereğine değinilerek bozulmuş; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulü ile 13.000,00 TL nin dava tarihinden, 2.000,00 TL nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı ... Belediyesi vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Ödenmeyen ücret alacağının tahsiline yönelik açılan eldeki davada, davacının, hükmedilmesini istediği alacak miktarını her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının talebi dışına çıkılarak hüküm altına alınan miktar için " davalılardan alınarak davacıya verilmesine " şeklinde karar verilmiş olması doğru olmamıştır. Karar bu yönü itibariyle usul ve yasaya aykırı olup, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Belediyesi vekilinin tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bent uyarınca kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 31,40 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1572, Karar No: 2011/9953, Tarih: 07.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1572 E.  ,  2011/9953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davası ile kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin birleştirilen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Bedel tesbiti ve tescil davasının kabulüne, tazminat davası hakkında ise karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar (birleştirilen dava davacıları) vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili ve birleştirilen dosya ise kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bedel tesbiti ve tescili davasının kabulüne, tazminat davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre tazminat davası yönünden yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bedel tesbiti ve tescil davası yönünden ise;

Birkişisi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak:

Aynı taşınmazla ilgili olarak açılan bedel tesbiti ve tescil davasında 2007 yılı Temmuz ayı itibariyle taşınmazın m²'sine 312,00-TL değer biçilmiştir. Aradan geçen zaman ve dava konusu taşınmazın gelişmekte olan bölgede bulunması dikkate alındığında 2010 yılı Şubat ayı itibariyle m²'sine 360,00-TL değer belirleyen bilirkişi raporu inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3470, Karar No: 2014/5119, Tarih: 03.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/3470 E.  ,  2014/5119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

I. ve II. derece doğal sit alanı içerisinde bulunan ... adına kayıtlı arazi üzerinde dikili kavak ağaçlarını, kerestecilik işi ile meşgul sanık ...'in satın aldığı, her ne kadar sanık ...'in işçileri olan diğer sanıklar ile birlikte olay günü izinsiz kavak ağaçlarını kesmesi nedeni ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında da 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanık ...'in işçileri olan diğer sanıklardan, olay yerinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli bir alan olup olmadığını, korunması gerekli bir alan ise ilgili kurumlardan izin alınıp alınmadığını araştırma ve denetleme görevinin beklenemeyeceği, böylece mahkemece sanıkların üzerlerine atılı suçun işlendiğine dair delillerin bulunmadığı kabulü ile beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların üzerine atılı suçun işlendiğine dair delillerin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların üzerine atılı suçun işlendiğine dair delillerin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 10.10.1991 tarih ve 1150 sayılı kararı ile I. ve II. derece doğal ve arkeolojik sit alanı ilan edilen ... ilçesi, ... köyünde yer alan Ihlara Vadisi içerisinde, ... pafta, ... parsel sayılı arazinin sahibi olan ...'nın arazi üzerinde bulunan dikili kavak ağaçlarını, kerestecilikle meşgul olan sanık ...'e 7000TL karşılığında sattığı, sanık ...'in işçileri olan diğer sanıklar ile birlikte olay günü elektrikli testere marifetiyle 35 adet dikili kavak ağacını kestiği ve kamyona yükleme esnasında ... İlçe Jandarma görevlilerince suç aletleri ile birlikte yakalandığı, her ne kadar sanık ... ifadesinde olay yerinden ağaç kesmenin yasak olduğunu bilmediğini beyan etmiş ise de, sanığın olay yerine çok yakın bir yerleşim yerinde oturması, kerestecilik işi ile meşgul olmaları ve olay yeri olan ... Vadisinin herkes tarafından bilinen ve duyulan bir yer olması karşısında, sanığın beyanlarının inandırıcı olmadığı, kısmen I. ve kısmen II. derece doğal sit alanı içerisinde izin alınmadan kasıtlı olarak çok sayıda ağaç kesmesi nedeni ile bölgenin doğal siluetini bozan sanığın eyleminin sabit olduğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21420, Karar No: 2015/13645, Tarih: 17.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21420 E.  ,  2015/13645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davanın, özel mülkiyete konu teşkil etmeyen yolun davalıya ait taşınmaza dahil edildiği iddiasına dayanmış olması nedeniyle somut olayda 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. fıkrasının uygulanma olanağı bulunmadığı gibi, dava konusu taşınmaza revizyon gören tapu kaydında da "yol" okunmuş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olmasının da isabetsiz olduğu belirtilerek; kadastro ve yenileme kadastrosu sonucu oluşan son paftaya göre, tescil krokisinde hudut okunan yolun nereye ve parselin ne kadarına denk geldiğinin belirlenmesi gerektiğinden yeniden keşif yapılarak fen bilirkişi/bilirkişilerinden, dosya içindeki tüm beyanlar ve belgeler dikkate alınarak dava konusu parsele revizyon gören tapu kaydının uygulanmayan tescil krokisindeki yolun nereye denk geldiğini gösterir rapor alınması ve taşınmazın geçirdiği değişimler de dikkate alınarak tüm deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca göre bir karar verilmesi gereğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 17.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.