muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/77, Karar No: 2025/1969, Tarih: 25.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/77 E.  ,  2025/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/277 E., 2022/123 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından boşanma talebinin kabulü, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 25.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde yapılan tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Davacı ... vekilinin mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı kadın vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10262, Karar No: 2017/6781, Tarih: 10.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/10262 E.  ,  2017/6781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Temyize konu ... 10. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2014/506 Esas -2014/1076 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının 1. bendinde fazla talep edilen 6945.12 TL'nin iptaline yazılması gerekirken 6425.49TL yazılmasının maddi hataya müstenit bulunduğunun anlaşılmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve Kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/862, Karar No: 2014/11779, Tarih: 08.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/862 E.  ,  2014/11779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 16. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2012/568-2013/492

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait iş yerinde 07.12.2011 tarihinde '' Sistem ve Uygulama Yönetim Müdürü'' olarak çalışmaya başladığını, daha sonra terfi ederek '' Altyapı Operasyon Departman Müdürü'' olarak görev yapmaya devam ettiğini, 08.11.2012 tarihli fesih bildiriminde ''30.10.2012-31.10.2012-01.11.2012-02.11.2012-05.11.2012 tarihleri arasında yöneticilerin ve şirket yönetiminin izni ve bilgisi dışında mazeret belirtmeden işine gelmediği” belirtilerek iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, davacının 26.10.2012 tarihinde Kurban Bayramı tatili için ABD 'ye gittiğini, resmi tatil bitiminde İstanbul'a dönüş yapmak istediğini, ancak meydana gelen Sandy Kasırgası sebebiyle Türkiye'ye dönüş yapamadığını, uçak seferlerinin açılmasıyla 04.11.2012 tarihinde uçak bileti bularak Türkiye'ye döndüğünü, 06.11.2012 tarihinde iş yerine gelerek işine devam etmek istemesine rağmen işverence devamsızlık nedeni ile iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürmüş ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin, 08.11.2012 tarihinde izinsiz ve mazeretsiz olarak 30.10.2012-05.11.2012 tarihleri arasında işe gelmemesi sebebi ile haklı olarak feshedildiğini, davacının, 26.10.2012 tarihinde Kurban Bayramı için ABD'ye gittiği, elinde olmayan mücbir sebeplerden dolayı Türkiye'ye dönmek istemesine rağmen dönemediğini iddia etse de bu iddiasının yerinde olmadığını, ayrıca devamsızlık nedeni ile iş akdi haklı olarak feshedildiği için savunmasının alınması gerektiği yönünde de yasal bir düzenleme ya da içtihat bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece; davacının, 26.10.2012 tarihinde bayram tatili için ABD'ye gittiği, meydana gelen kasırga nedeni ile uçak seferlerinin iptal edildiği ve 04.11.2012 tarihinde bilet bularak Türkiye'ye döndüğü, 06.11.2012 tarihinde iş yerine gelerek işine devam etmek istemesine rağmen iş akdinin devamsızlık nedeni ile feshedildiği, celbedilen rezervasyon bilgilerine göre dönüş rezervasyonunun 14.11.2012 olmasına rağmen davacının 14.11.2012 tarihinde değil, ABD'de meydana gelen Sandy kasırgasının sonrasında bilet bulabildiği 04.11.2012 tarihinde dönüş yaptığı, ve davacının yurt dışında meydana gelen mücbir sebeplerle işe devamsızlık yaptığı, bu nedenle davalı işverence yapılan feshin haklı nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

Davacı, bayram tatilini geçirmek üzere yurt dışına gittiğini ve yurt dışında iken meydana gelen kasırga felaketi sebebi ile uçak seferlerinin iptal edildiğini, Türkiye'ye seferlerin başladığı tarihte uçak bileti alarak yurda dönmesine ve iş başı yapmak istemesine karşın, iş akdinin devamsızlık nedeni ile haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, işe iadesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının, yurt dışında iken meydana gelen kasırga felaketi nedeni ile uçak seferlerinin iptal edilmesi ve seferlerin yeniden başlayıp, bilet bulabildiği zaman yurda dönüş yapabildiği dolayısı ile devamsızlığının mücbir sebebe dayandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının, 2012 yılı Kurban Bayramı tatilini geçirmek üzere yurt dışına gittiği konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Delta Airlines Şirketi'nin cevabi yazısında davacının, yurt dışı seyahati için 14.10.2012 tarihinde rezervasyon yaptırdığı ve rezervasyon bilgilerine göre gidiş tarihinin 26.10.2012, dönüş tarihinin ise 14.11.2012 olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. 2012 yılı Kurban Bayramı 25.10.2012-29.10.2012 tarihleri arasında denk gelmekte olup, davacının bayram tatili bitişi olan 30.10.2012 tarihinde iş başı yapması gerektiği ve bu tarihten itibaren herhangi bir izninin veya sağlık raporunun da bulunmadığı görülmektedir.

Davacının, yurt dışına bayram tatili için seyahate gitmeden önce dönüş tarihi olarak 14.11.2012'sine rezervasyon yaptırması ve daha sonra meydana gelen kasırga felaketi nedeni ile uçak seferlerinin iptal edilmesini gerekçe göstererek bilet bulabildiği 04.11.2012 tarihinde yurda dönüş yapabildiği yönündeki iddiası bu nedenle kabul edilebilir nitelikte değildir.

Davacının iddia olunan mücbir sebebin gerçekleşmesinden ve seyahate çıkmadan önce dönüş tarihi olarak bayram tatilinin bitmesinden çok sonraki bir tarihe rezervasyon yaptırması karşısında devamsızlığın mücbir sebebe dayanmadığı gözetilmeksizin davanın reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

Davacının iddia olunan mücbir sebebin gerçekleşmesinden ve seyahate çıkmadan önce dönüş tarihi olarak bayram tatilinin bitmesinden çok sonraki bir tarihe rezervasyon yaptırması karşısında devamsızlığın mücbir sebebe dayanmadığı gözetilmeksizin davanın reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 76.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 08.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4851, Karar No: 2014/4188, Tarih: 18.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4851 E.  ,  2014/4188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul/Anadolu 23. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :25.04.2013

Numarası :2013/234-2013/127

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinden doğan alacağın tahsili amacıyla yürütülen icra takibine itirazın iptâli davasıdır. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir. Davacı vekili, davalıya ait villanın dış cephe siding kaplama ve doğrama işlerinin yapımı işini sözlü olarak yapılan sözleşme ile üstlendiğini, işi yapıp teslim etmesine rağmen iş bedelinin ödenmediğinden bahisle iş bedelinin tahsili amacıyla Kartal 6. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3378 Esas sayılı icra dosyası ile takibe geçtiğini, davalı borçlunun haksız ve yersiz şekilde takibe itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptâlini ve % 40'dan aşağı olmamak üzere inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiş, davalı iş sahibi vekili ise, müvekkili ile davacı arasında sözleşme ilişkisi kurulmadığını savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne ve icra inkâr tazminatına karar verilmiş, verilen karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Kartal 6. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3378 Esas sayılı takip dosyası incelendiğinde; alacaklı davacı tarafından borçlu davalı aleyhine 16.499,80 TL asıl alacak 198,80 TL işlemiş faiz olmak üzere 16.499,80 TL üzerinden ilâmsız takip yapıldığı, ödeme emrinin borçluya 28.04.2011 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği ve borçlu davalının 05.05.2011 tarihli dilekçesi ile borca itiraz ettiği, itiraz üzerine takibin durdurulduğu ve 1 yıllık yasal süresi içerisinde itirazın iptâli davasının açıldığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. maddesi ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi gereğince iddia eden, iddiasını ispat yükümlülüğü altındadır. Somut olayda davacı, davalı ile aralarında sözlü eser sözleşmesi kurulduğunu iddia etmekte, davalı ise davacı ile aralarında sözleşme ilişkisinin kurulmadığını savunmaktadır. O halde, davacı akdî ilişkiyi kanıtlamak zorundadır. Davacı taraf, davalıya ait villanın dış cephe ve doğrama işini üstlenerek yaptığını ve bedelin ödenmediğini iddia etmekte olduğundan iddiasını, müddeabihin miktarına göre 6100 sayılı HMK'nın 200. madde hükmü gereği senetle ispat etmek zorundadır. Taraflar arasında akdî ilişkinin kurulduğunu ispat açısından

HMK'nın 202. maddesinde ifadesini bulan yazılı delil başlangıcı niteliğinde ki bir belgeye dayanılmadığı gibi, aynı Kanunun 200/II. maddesi gereğince tanık dinlenmesine karşı tarafın açık muvafakati de bulunmadığından tanık deliline dayanılamaz.

HMK'nın 202. maddesinde ifadesini bulan yazılı delil başlangıcı niteliğinde ki bir belgeye dayanılmadığı gibi, aynı Kanunun 200/II. maddesi gereğince tanık dinlenmesine karşı tarafın açık muvafakati de bulunmadığından tanık deliline dayanılamaz.

Tüm bu nedenlerle: davacı şirket ile davalı arasında akdî ilişkinin varlığı usulünce kanıtlanamamış olup, HMK'nın 200. madde hükümlerine aykırı olarak dinlenen davacı tanıklarının beyanlarına ve alınan bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle akdî ilişkinin kurulduğunun kabul edilerek, davalının sorumluluğuna hükmetmek doğru olmamıştır. Ne var ki davacı taraf dava dilekçesinde ve 11.01.2012 tarihli delil dilekçesinin 5. bendinde açıkça yemin deliline dayanmış olup, davacının bu delilinin de toplanması ve bundan sonra delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; davacı tarafın açıkça yemin deliline dayanmış olması nedeniyle, dayanılan bu delilin değerlendirilmesi, davacı şirket tarafından davalı tarafa yemin teklif edilmesi halinde 6100 sayılı HMK nın 225. ve devamı maddelerine uygun şekilde yemin delilinin de toplanması, akdî ilişkinin varlığı konusu açıklığa kavuştuktan sonra hüküm kurmaktan ibarettir. Açıkca dayanılan yemin delili toplanmadan verilen kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26470, Karar No: 2017/35629, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26470 E.  ,  2017/35629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8528, Karar No: 2017/873, Tarih: 22.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/8528 E.  ,  2017/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Mahkemece sanık hakkında hüküm kurulurken 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı TCK'nın 102/3-e maddesi uyarınca arttırım yapılmış ise de, anılan hükmün gerekçesinden de anlaşılacağı üzere suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında arttırım yapılabileceği, suça konu olayda sanığın basit cinsel saldırı suçunu minibüs içerisinde yolculuk yaparken işlediği ve eylemin gerçekleştirildiği minibüsün TCK'nın 102/3-e maddesinde “insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamlar” şeklinde tarif edilen yerlerden olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde anılan maddenin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7902, Karar No: 2017/12349, Tarih: 06.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/7902 E.  ,  2017/12349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bomba İmha ve İnceleme Büro Amirliği'nin 30/09/2013 tarihli raporunda sanık ...’dan ele geçen el bombasının fünye grubunda patlayıcı maddeyi ateşlemek için bulunması gereken kapsülün olmadığının tespit edildiği ancak el bombası gövdesi içerisinde bulunan fabrikasyon patlayıcı maddenin fünye grubu olmadan da harekete geçirebileceği belirtilmiş bu haliyle kapsülün bulunmaması patlayıcı özelliği ortadan kaldırmayacağından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastının olmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1174, Karar No: 2014/2188, Tarih: 31.03.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/1174 E.  ,  2014/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Polatlı 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :29.05.2012

Numarası :2012/73-2012/356

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş

olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici tarafından davalı iş sahibi aleyhine açılan davada sözleşme dışı yapılan işler bedeli ile sözleşmede kararlaştırılan dış cephe boyası yerine fiyatı daha yüksek olan boya kullanılması nedeniyle 99.000,00 TL'nin tahsili talep edilmiş, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında dış cephe mantolama yapımına ilişkin 04.04.2009 tarihinde sözleşme imzalandığı uyuşmazlık konusu değildir. İş sahibi kooperatif bloklar halinde yapılan inşaatta yüklenicinin dış cephe boyasını sözleşmeye ve tekniğine uygun olarak yapmamış olması nedeniyle bir süre sonra dış cephelerde kabarma ve dökülmeler olduğunu, Polatlı Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/47 D.iş dosyasıyla tespit yaptırıldığını ileri sürerek eksik ve hatalı yapılan işler nedeniyle şimdilik 30.000,00 TL'nin tahsili istemiyle dava açmış, 25.01.2012 günlü ıslah ile talebini 161.357,70 TL arttırarak 191.357,70 TL'ye yükseltilmiştir. Polatlı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/255 esasına kayıtlı olarak görülen bu dava sonucunda dava kısmen kabul edilerek sözleşmeye aykırı ayıplı ve noksan yapılan işler karşılığı olarak belirlenen 162.167,54 TL'nin tahsiline karar verilmiştir. Eksik ve kusurlu işler bedeli belirlenirken, yüklenicinin sözleşme dışında iş yapıp yapmadığı ve sözleşmede kararlaştırılan boyadan daha kaliteli boya kullanmış olup olmadığı yargılamada nazara alınmamış, doğrudan eksik ve hatalı işler bedeline hükmedilmiştir.

Davacı yüklenici sözleşme dışında davalı kooperatifin talebi ile blokların yağmur oluklarını değiştirirken çatı saçakları ve balkon tavanı boyalarını yaptığını ve sözleşmede belirlenen (su bazlı silikonlu anti bakteriyel kir tutmayan dış cephe boyası) dışında kooperatif yönetiminin isteğiyle fiyatı daha yüksek olan (Ekselans dış cephe grenli boya) kullandığını ileri sürdüğünden iş bu dava kapsamında davacının iddia edildiği gibi, sözleşme dışı iş yapıp yapmadığı ve kaliteli boya kullanıp kullanmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yüklenicinin dava dilekçesindeki mutabakata dair beyanı esas alınarak davasında haklı olmadığı belirtilmek suretiyle eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yüklenici yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 31.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4355, Karar No: 2015/2934, Tarih: 10.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4355 E.  ,  2015/2934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına göre “..” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi ise hükümlünün cezaevinde alınan beyanına göre “... adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, her ne kadar... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına göre yerleşim yerinin "..adresi olduğu belirtilmiş ise de hükümlünün mahkumiyetine esas ceza ilâmı, hükümlüye ait müddetname ve hükümlünün cezaevinde alınan beyanına göre cezaevine girmeden önceki adresinin “..” olduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın,... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.