muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11167, Karar No: 2013/14052, Tarih: 08.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/11167 E.  ,  2013/14052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, kademeli olarak alacak, birleştirilen davada da tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 28.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, bu istem kabul edilmediği takdirde alacak, birleştirilen dava ise muvazaa nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, bu istem kabul edilmediği takdirde ise tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 361 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 5/580 payının iptali ile davacı adına tesciline dair verilen karar Dairemizce, özetle dava konusu 361 ada 3 parsel sayılı taşınmaz birleştirilen davanın davalısı ... adına kayıtlı iken yargılamalar sırasında dava dışı ... Gayrimenkul Yatırım A.Ş.'ye satış suretiyle devredilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 125. maddesine göre işlem yapılması gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılamalar sırasında davacı vekili tarafından verilen mazeret kabul edilmemiş ve davanın bir defadan fazla takipsiz bırakılması nedeniyle HMK'nın 150/6. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesinin 1. bendinde usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verileceği, 6. bendinde ise, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan davanın, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağı, aksi halde davanın açılmamış sayılacağı hükme bağlanmıştır.

Mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409/6. maddesi hükmü gereğince de işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde, dava açılmamış sayılır.

Mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409/6. maddesi hükmü gereğince de işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde, dava açılmamış sayılır.

Somut olaya gelince; bozma ilamından önce tarafların 21.07.2006 tarihli oturuma katılmamaları üzerine HUMK'nın 409. maddesi gereğince dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiş, dava davacı vekili tarafından ibraz edilen 16.08.2006 tarihli dilekçe ile yenilenmiştir. Bozma ilamından sonra dava davacı vekili tarafından 27.05.2006 tarihli dilekçe ile yenilenmiştir. Bozma ilamından sonra davacı vekili 27.05.2013 tarihli dilekçesi ile HMK'nın 125. maddesi uyarınca seçimlik hakkını kullanmış aynı dilekçe ile 28.05.2013 tarihli oturum için mazeret bildirmiştir. 28.05.2013 tarihli oturumda davalı vekilinin mazereti kabul etmediklerini beyan etmesi üzerine davanın HMK'nın 150/6. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Gerek 1086 Sayılı HUMK'nın 409/son, gerek 6100 sayılı HMK'nın 150/6 madde uyarınca yenilenmiş olan dava ilk yenilenmeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi halde dava açılmamış sayılır. Somut olayda dava ilk kez 21.07.2006 tarihinde takipsiz bırakılmış ve yenilenmiştir. İlk yenilenmeden sonra 27.05.2013 tarihli oturumda davacı vekilinin mazereti kabul edilmese dahi yazılı usule tabi davada yenilemeden sonra davasını bir defa takipsiz bıraktığından dosyanın işlemden kaldırılmasına karar vermek gerekirken, ikinci kez takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8742, Karar No: 2024/3070, Tarih: 02.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8742 E.  ,  2024/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/277 E., 2023/401 K.

HÜKÜM : Direnme

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, suça sürüklenen çocuk müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/277 Esas, 2023/401 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2022/7940 Esas, 2023/1253 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle değişik 307/4. maddesi ile 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yönünden; suça sürüklenen çocuk müdafii kanunî süresi içinde temyiz nedenlerini öne sürdükten sonra, 26.05.2023 tarihinde 18 yaşını doldurmuş olan suça sürüklenen çocuğun 02.11.2023 tarihli dilekçesi ve 06.11.2023 tarihli beyanı ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesinin gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2021/340 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 31/3, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2022/436 Esas, 2022/539 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2022/436 Esas, 2022/539 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2022/436 Esas, 2022/539 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2022/7940 Esas, 2023/1253 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun fiil üzerinde ortak hakimiyetinin bulunmadığı, eylemde kullanılan bıçağın sanık tarafından kullanıldığı anlaşılmış olup tüm aşamalarda sanığın yanında bulunarak ona cesaret veren ve suç işleme kararını kuvvetlendiren suça sürüklenen çocuğun kasten öldürme suçuna iştiraki suça yardım düzeyinde kaldığından 5237 sayılı Kanun'un 39/2-(a) maddesi kapsamında verilen cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2023 tarihli, 2023/277 Esas, 2023/401 Karar sayılı kararı ile önceki hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle; suç vasfının tasarlayarak öldürme olduğuna, en üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk ve hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü kesinleşen sanığın, maktulün anneleri ile evlenmesini istemedikleri, bu nedenle maktule husumet besledikleri, olay günü temyiz dışı sanık ile suça sürüklenen çocuğun annelerini, maktulden ayrılması aksi halde maktulü öldürecekleri konusunda uyardıktan sonra suç işleme kararını birlikte aldıkları ve suçta kullandıkları bıçağı temin ettikleri, birlikte maktulün işyerine gittikleri ve maktule ait araçla annesinin bulunduğu dedesinin evine geçtikleri, araçtan indikten sonra maktul önde telefonla konuşarak yürüdüğü sırada, temyiz dışı sanığın maktulü sırtından

perikardı geçip kalbe girecek şekilde bıçakladığı, temyiz dışı sanık ile suça sürüklenen çocuğun koşarak olay yerinden uzaklaştıkları olayda, suça sürüklenen çocuğun suç işlenirken icrai bir hareketinin bulunmadığı ve fiil üzerinde temyiz dışı sanıkla ortak hakimiyet kurmadığı, eylemde kullanılan bıçağın temyiz dışı sanık tarafından kullanıldığı anlaşılmış olup tüm aşamalarda temyiz dışı sanığın yanında bulunarak ona cesaret veren ve suç işleme kararını kuvvetlendiren suça sürüklenen çocuğun kasten öldürme suçuna iştiraki suça yardım düzeyinde kaldığından cezasında 5237 sayılı Kanun'un 39/2-(a) maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinden Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

IV. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz nedenlerini öne sürdükten sonra, 26.05.2023 tarihinde 18 yaşını dolduran suça sürüklenen çocuğun 02.11.2023 tarihli dilekçesi ve 06.11.2023 tarihli beyanı ile temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, temyizden vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE,

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararına Yönelik Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2023 tarihli, 2023/277 Esas, 2023/401 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2022/7940 Esas, 2023/1253 Karar sayılı bozma kararının, oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

02.05.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Suriye vatandaşı ve kardeş olan suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'in maktul ...'ı kasten öldürdükleri sabit olup dosya kapsamına göre her iki sanığın eyleminin Türk Ceza Kanun'un 37 nci maddesi gereği faillik olarak kabul eden yerel mahkeme ve BAM ceza dairesince hem sanık hem de suça sürüklenen çocuğun Türk Ceza Kanun'un 37, 81 inci maddelerinden ayrı ayrı cezalandırılmasının

doğru olduğunu düşündüğümüzden suça sürüklenen çocuğun Türk Ceza Kanun'un 39 uncu maddesi gereği kasten adam öldürme suçuna yardım eden olarak sorumlu tutulması gerektiği kanaati ile BAM ceza dairesinin kararını bozan Dairemiz çoğunluğunun bozma kararına muhalifiz.

doğru olduğunu düşündüğümüzden suça sürüklenen çocuğun Türk Ceza Kanun'un 39 uncu maddesi gereği kasten adam öldürme suçuna yardım eden olarak sorumlu tutulması gerektiği kanaati ile BAM ceza dairesinin kararını bozan Dairemiz çoğunluğunun bozma kararına muhalifiz.

Şöyle ki; Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'in anneleri olan ... olay tarihinden önce kendisinin eşi ve sanıkların babası olan ...'den boşanarak maktul ... ile evlenmiştir. ...'nın eski eşi ... ve diğer aile fertleri bu evliliğe itiraz etmeseler de suça sürüklenen çocuk ve sanığın bu evliliği istemedikleri, anneleri ...'ya bunu söyledikleri, maktul ile anlaşamadıkları sabit olup olay günü her iki sanığın birlikte tanık ...'ın dükkanından ekmek bıçağı satın aldıkları, suça sürüklenen ...'nin bu bıçağı ...'ı öldürmek için birlikte aldıklarını kendi ifadesinde söylediği, bıçağı alıp önce suça sürüklenen çocuk ...'nin montunun iç cebine koyduğu ve ...'ın oraya geleceğini düşündükleri annelerinin kaldığı eve doğru gittikleri, suça sürüklenen çocuğu montunun cebinde ekmek bıçağı olduğu için kendi montunu abisi olan diğer sanık ...'in montu ile değiştirdikleri, böylece bıçağın sanık ...'e geçtiği birlikte maktulün geleceği istikamet civarında bekledikleri, dosyada bulunan kamera kayıtları incelendiğinde maktul kendi aracından inerek imam nikahlı eşi ...'nın yaşadığı eve girmek için yürümeye başladığı sırada suça sürüklenen çocuğun ve sanığın yan yana koşarak arkadan maktule yetiştikleri ve maktulün haberi olmaksızın yürüdüğü esnada sanık İbrahim'in montunun cebindeki ekmek bıçağını çıkararak maktulün sırtına bir defa vurduğu, suça sürüklenen çocuğun da o sırada abisi olan sanık ile yan yana olduğu ve bıçaklamadan sonra ikisinin de koşarak ayrı istikamete doğru kaçtıkları görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuk kolluk aşamasında tercüman ve müdafili olarak verdiği ilk ifadesinde olay günü maktulü vurmak için abisi ile beraber bıçak aldıklarını, bıçağı kendi montunun iç cebine koyduğunu sonra da montlarını abisiyle değiştirdiklerini, annesinin küçük çocuklarını bırakarak maktul ile evlenmesini kabul edemedikleri için bu olayı gerçekleştirdiklerini söylediği dikkate alındığında hem suça sürüklenen çocuk hem de abisi olan sanığın fiil öncesi, fiil esnası ve sonrasında beraber hareket edip maktulü bıçakla öldürdükleri, suça sürüklenen çocuğun da abisi ile bu suçu işlemesinin her aşamasında birlikte hareket ettiği dosyada ki kamera görüntülerinin de bu beyanları ve kabulü desteklediği dikkate alınmakla sanık ve suça sürüklenen çocuğun asli fail olarak bu suçun işlenmesinden sorumlu tutulması gerektiği kanaati ile Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2011/4160, Karar No: 2011/8851, Tarih: 13.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/4160 E.  ,  2011/8851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 1.İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :20.1.2011

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı kiracı hakkında Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs2010 ayı kira paraları toplamı 4840 TL'nin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece, 29.12.2009 tarihinde tahliyenin gerçekleştiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 3.6.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 9.4.2007 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Bu sözleşmede aylık kira parasının 1100 TL olduğu 4’er aylık peşin ödeneceği belirlenmiştir. Davalı borçlu süresinde yapmış olduğu itirazında taşınmazın yazılı bildirimle tahliye edildiğini borçlu bulunmadığını savunmuş ancak İİK.nun 269/c maddesinde belirtilen belgelerle ödemeyi ispat edememiştir. Bu durumda davalı kiracı taşınmazı 29.12.2009 tarihinde boşalttığını ileri sürmüş olmasına rağmen anahtar teslimini yasal yollarla kanıtlayamadığından mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken bu husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.9.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1385, Karar No: 2019/6373, Tarih: 09.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1385 E.  ,  2019/6373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda,davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı kurumun elektrik abonesi olduğunu, davalı kurum tarafından düzenlenen faturalar ile kendisinden haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve psh bedeli adı altında fazladan ücret tahsil edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; adli yargı mahkemelerinin görevli olmadığını, davacının belirsiz dava açmasında hukuki yararının bulunmadığını, dava konusu edilen bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, 5.412,63 TL nin 1.000,00 TL si yönünden dava tarihinden, kalan kısmı yönünden ise ıslah tarihi olan 18/05/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım-iletim ve perakende satış hizmet bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve ... E. 2014/679 K. sayılı ilamı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın "Vergi ödevi" başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin

hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve geçmişe de etkili 6719 sayılı Kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı Kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek, Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olacak şekilde, sadece dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nın Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca; karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak vs. bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalarda) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.