muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1430, Karar No: 2018/7533, Tarih: 21.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1430 E.  ,  2018/7533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ....

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ödeme emrinin sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirkete tebliğ edilmediği ve henüz icra takibi kesinleşmeden 29/04/2015 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, şikayet tarihi itibariyle kesinleşmiş bir takip bulunmadığından, sanığın yasal unsurları oluşmayan suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8434, Karar No: 2010/361, Tarih: 26.01.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/8434 E.  ,  2010/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 129 ada 16 parsel sayılı 570,78 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras hakkına, satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı hazine, taşınmazın atık su kanalı olarak kullanılan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine Milas Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.6.2002 tarih 2001/454-2002/568 E.K. sayılı kesin hükmüne dayanmıştır. Mahkemece hazinenin dayandığı kesin hükme esas alınan dava dosyasındaki dava sebeplerinin ayrı olması nedeniyle kesin hüküm şartlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de mahkemece varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmediği gibi yapılan araştırma ve inceleme de yetersizdir.

Mülkiyet hakkına dayalı olarak açılan elatmanın önlenmesi davaları taşınmazın aynına ilişkin davalardandır. Hal böyle olunca kadastro mahkemesinde görülen davalarda mahkemece öncelikle elatmanın önlenmesi davası sonucunda verilmiş bir hüküm varsa bu hükmün dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, yine kesin hüküm kapsamında kalan ve kadastro mahkemesinde görülen birden fazla taşınmaz ile ilgili birden fazla dava var ise bu dava dosyalarının HUMK’nun 45 ve devam eden maddeleri hükümlerine göre birleştirilmesinin düşünülmesi, taşınmazın kesin hüküm kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde uyuşmazlığın kesin hükme değer verilerek çözümlenmesi gerekir.

Somut olayda davacı hazine kadastro mahkemesinde görülmekte olan 2009/83, 2006/480, 481 ve 493 esas sayılı dava dosyalarının tümünde Milas Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.6.2002 tarih 2001/454-2002/568 E.K. sayılı elatmanın önlenmesi davası sonucu verilmiş ilama dayanmıştır. Az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetildiğinde bu davalardan biri hakkında verilecek hükmün diğer davaların sonucunu etkileyebileceğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca davalar arasında fiili ve hukuki irtibatın varlığı kabul edilip anılan dava dosyalarının HUMK’un 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü gereğince birleştirilmesi ve birlikte sonuca bağlanması zorunludur. Bu hukuksal olgu davada sağlıklı bir sonuca varmanın temel koşulu olduğu gibi dava ekonomisine de uygundur.

O halde mahkemece Milas Kadastro Mahkemesinin 2009/83, 2006/480, 481 ve 493 esas sayılı dava dosyaları birleştirilmeli, ondan sonra davacı hazine tarafından dayanılan Milas Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.6.2002 tarih 2001/454-2002/568 E.K. sayılı kesin hükmün dayanağı ilam ve eki harita, taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine sağlıklı biçimde uygulanmalı, uygulamada kadastro paftasının ölçeği ile kesin hükmün dayanağı haritanın ölçekleri eşitlenerek haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır üzerinden yararlanılarak her iki harita çakıştırılmak suretiyle yerine uygulanmalı, kesin hükmün dava konusu taşınmazı kapsayıp kapsamadığı, yanlar arasında koşulları usulün 237. maddesi hükmünde tarif edilen biçimde kesin hükmün var olup olmadığı duraksamasız belirlenmeli, kesin hükmün varlığı halinde kesin hükmün kamu düzenine ilişkin olumsuz dava koşulu olduğu, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerektiği dikkate alınarak uyuşmazlık önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmeli, dava konusu taşınmazın tümünün yada bir bölümünün kesin hükmün kapsamı dışında kaldığının belirlenmesi halinde iddia ve savunma doğrultusunda toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5001, Karar No: 2009/862, Tarih: 23.02.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5001 E.  ,  2009/862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete trafik sigortalı olan davalıya ait, sevk ve idaresindeki aracın, alkollü olarak kullanımı sırasında meydana gelen kazada, hasara uğrayan karşı araç kasko sigortasına poliçe kapsamında 4.000.00 YTL tazminat ödendiğini belirterek, ödenen miktarın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, plakası tespit edilemeyen başka bir aracın müvekkiline ait araca, hatalı sollama sonucu sol tarafından çarpmasıyla kazanın meydana geldiğini, alkolün münhasıran etkili olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, olayda davalı sürücünün tam kusurlu olduğu, kazanın münhasıran sigortalı araç sürücüsünün aldığı alkolün etkisi altında meydana geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 4.000.00 YTL’nin, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 202.00.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 23.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6691, Karar No: 2024/6828, Tarih: 13.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6691 E.  ,  2024/6828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/202 E., 2023/230 K.

KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen prime esas kazanç tutarlarının tespiti ile bu tutarlara göre yaşlılık aylığı miktarının belirlenmesi istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda;davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... Tekstil Konfeksiyon San ve Paz A.Ş.de 05.01.1995-20.01.2008 tarihleri arasında modelist olarak çalıştığını, Üsküdar 1. İş Mahkemesinde açtıkları işçilik alacakları davasında net maaşının 1.650,00-TL olarak tespit edildiğini, davacıya 01.04.2012 tarihinden beri 917,42-TL emekli aylığı bağlandığını belirterek emekliliğe hak kazandığı tarihten itibaren emekli maaşının aylık net 1.200,00-TL olarak tespitini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının prime esas ücretlerinin gösterildiği bilgisayar gün dökümü tablosunda yer aldığı ve davacının bu durumu bildiğinin açık olduğunu, Kurumun işveren tarafından verilen bordrolara göre işlem yaptığını, davacının aşmış olduğu işçilik alacakları davasındaki ücret tespitlerinin Kurumu bağlamadığını, çünkü Kurumun anılan davada taraf olmadığını, kaldı ki işçilik davalarında yapılan ücret tespitlerinin tanık anlatımlarına dayalı olarak yapılabildiği halde hizmet tespiti ve ücret tespiti davalarındaki gerçek ücretin tespitinin HMK ilgili maddelerine göre yalnız resmi belge ve kayıtlarla mümkün olduğunu belirterek açılan davanın reddini istemiştir.

2.Davalı işveren davaya cevap sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.12.2018 tarihli ve 2017/150 -2018/356 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile

-... TC Kimlik nolu ...'nin prime esas son ücretinin 1.650 TL net (2.203 TL brüt) olarak tespitine,

-Tespit edilen prime esas son ücretinin kesinleşmesi halinde Kurumca yapılacak idari işlemle aylık belirleneceğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

-... TC Kimlik nolu ...'nin prime esas son ücretinin 1.650 TL net (2.203 TL brüt) olarak tespitine,

-Tespit edilen prime esas son ücretinin kesinleşmesi halinde Kurumca yapılacak idari işlemle aylık belirleneceğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.10.2020 tarihli ve 2019/723-2020/1409 Karar sayılı kararıyla; istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 23.09.2021 tarih ve 2020/11600 -2021/10914 sayılı kararında; "Mahkemece, işçilik alacaklarına yönelik kesinleşen davada verilen karar sonrasında davacıya işverence ödeme yapılıp yapılmadığı belirlenip öngörülen yöntem izlenmeli, buna göre ödemenin yalnızca hizmetin gerçekleştiği son ayın prime esas kazancına dahil edilebileceği dikkate alınarak, toplanan kanıtlardan elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır." gereğine işaret edilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davanın prime esas kazancın tespiti ile bu tutarlara göre yaşlılık aylığı miktarının belirlenmesi istemine ilişkin olduğu, taraflarca yasal süre içerisinde bildirilen ve uyuşmazlığın esasına

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davanın prime esas kazancın tespiti ile bu tutarlara göre yaşlılık aylığı miktarının belirlenmesi istemine ilişkin olduğu, taraflarca yasal süre içerisinde bildirilen ve uyuşmazlığın esasına

etki eden tüm delillerin celp edildiği, dosya kapsamında alınan 10.01.2023 havale tarihli bilirkişi raporunda yapılan tespit ve değerlendirmelerin, dosyadaki bilgi ve belgeler ile uyumlu, hükme esas almak için yeterli ve denetime elverişli bulunduğu, buna göre, uyuşmazlık konusu tarihlere ilişkin 2006/8-9-10-11 inci aylar, 2007/1-3-4-5 inci aylar bakımından davacının banka hesabına maaş ödemesi açıklamasıyla yatırılan miktarların Kuruma bildirilen miktarlardan farklı olduğu, bu nedenle bu aylar bakımından davacının prime esas kazanç talebinin kabul edilebileceği; bilirkişi raporunda belirtilen 1995/I ve II. dört aylık dönemler bakımından davacının bu dönemlerde almış olduğu ücrete ilişkin açık bir beyanın olmadığı anlaşılmakla bu dönemler bakımından bilirkişi görüşünün yerinde olmadığı, bu dönemler bakımından prime esas kazanç talebinin ispatlanamadığı; ayrıca emsal Yargıtay içtihatları doğrultusunda yargı kararı ile hak kazanılan ücret niteliğindeki kazançların ödenmesi koşuluyla, ödemenin yapıldığı ayın prime esas kazanç matrahına dahil edilmesi, hizmet akdinin daha önceki bir tarihte sona ermiş olması halinde ise, yapılan ödemelerin çalışmanın geçtiği son ayın prime esas kazancına mal edilmesi gerekeceği hususu gözetilerek, davacının iş akdinin 2008/1 inci ayda sona erdiği anlaşıldığından bu ay bakımından prime esas ücretinin bilirkişi tarafından hesaplandığı şekilde aylık brüt 2.636,40-TL olduğu; diğer aylar bakımından Kurum kayıtlarının aksini gösterir yazılı delil bulunmadığı, yerleşik Yargıtay içtihatları uyarıca emsal ücret araştırması ve tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği, işyeri ve Kurum kayıtlarının aksinin yazılı delille ispatlanamadığı, böylece iddianın ispat edilemediği; yaşlılık aylığı miktarının 1.200,00-TL olarak tespitine ilişkin talebin bilirkişi raporunda yapılan hesaplama karşısında ispat edilemediği kanaatine varılmış davanın kısmen kabulüne ,davacının davalı şirkete ait iş yerindeki çalışmalarından;

2006/8 inci ayda brüt 828,44-TL,

2006/9 uncu ayda brüt 828,44-TL,

2006/10 uncu ayda brüt 1.947,46-TL,

2006/11 inci ayda brüt 1.947,46-TL

2007/1 inci ayda brüt 1.947,46-TL,

2007/3 üncü ayda brüt 1.926,48-TL,

2007/4 üncü ayda brüt 1.947,46-TL,

2007/5 inci ayda brüt 1.947,46-TL,

2008/1inci ayda brüt 2.636,40-TL, prime esas kazanç ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

2007/1 inci ayda brüt 1.947,46-TL,

2007/3 üncü ayda brüt 1.926,48-TL,

2007/4 üncü ayda brüt 1.947,46-TL,

2007/5 inci ayda brüt 1.947,46-TL,

2008/1inci ayda brüt 2.636,40-TL, prime esas kazanç ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, usul ve Kanun'a aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili, davacının prime esas ücretlerinin gösterildiği bilgisayar gün dökümü tablosunda yer aldığı ve davacının bu durumu bildiğinin açık olduğunu, Kurumun işveren tarafından verilen bordrolara göre işlem yaptığını, davacının açmış olduğu işçilik alacakları davasındaki ücret tespitlerinin Kurumu bağlamadığını, çünkü Kurumun anılan davada taraf olmadığını, kaldı ki işçilik davalarında yapılan ücret tespitlerinin tanık anlatımlarına dayalı olarak yapılabildiği halde hizmet tespiti ve ücret tespiti davalarındaki gerçek ücretin tespitinin HMK ilgili maddelerine göre yalnız resmi belge ve kayıtlarla mümkün olduğunu, alacak dosyasındaki ücret tespitinin anılan davada taraf olmadığından Kuruma bağlamayacağını, Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin 6552 sayılı Kanun'a aykırı olduğunu, Kurumun feri müdahilliğine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Kurumca davacıya bağlanan aylığın eksik hesaplandığı iddiası ile yaşlılık aylığının yeniden belirlenmesi ve fark aylıkların davalı Kurumdan tahsili gerekip gerekmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri hükümleridir.

2.Sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” ve "prime esas kazanç tespiti" davaları, sosyal güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Yasal dayanağını 506 sayılı Kanun'un 6 ve 79/10 (5510 sayılı Kanun açısından ise 86/9 uncu) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6 ncı madde de çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un 79/10 uncu maddesinde ise sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir. İçerisinde bulunduğu yasal statünün belirlediği durum doğrudan dikkate alınır. Bu nedenle hâkim, kendiliğinden araştırma yapma yetkisine sahiptir. Bu yetki kapsamında, gerektiğinde tanık ve diğer deliller yoluyla doğrudan gerçeği bulma yükümü bulunmaktadır.

İşçilik haklarına ilişkin davalar ise 4857 sayılı Kanun'dan kaynaklanmaktadır. Bu tür davalar, kişi iradesine önemli rol verilip, taraf anlaşmalarına geçerlilik tanınan, alacak ve tazminat türünde olan davalardır. Taraflar bu tür haklarından her zaman vazgeçebilir. Bu nedenle hâkim, kendiliğinden araştırma yapmaz. Tarafların bildirdiği deliller dışında delil toplanması da olanaklı değildir. Kaldı ki SGK'nın bu davalarda davalı sıfatı bulunmamaktadır.

Bu durumda, her iki dava türünün, taraflarının statüsü, hâkimin delil araştırma bakımından kendiliğinden hareket etmesi, taraf iradelerine atfedilen rol, dava konusu edilen haktan vazgeçilip vazgeçilememesi gibi yönlerden yasal konumları birbirinden tamamen farklıdır. Her iki dava türünün birlikte görülmesi durumunda; davanın birinde bir kısım delillerin kendiliğinden dikkate alınması, diğerinde alınmaması gerekecektir ki, aynı dava dosyasında birbiri ile çelişkili kararlar yer alabilecektir. Kaldı ki, işçilik haklarına ilişkin olarak dairemiz kararları ile işçilik alacaklarına ilişkin davalar yönünden asıl görevli Yargıtay ilgili dairelerinin kararları arasında farklı uygulamalar ortaya çıkabilecektir.

Öte yandan, temyiz aşamasında inceleme mercileri farklı olan bu davaların birbirinden bağımsız sonuçlandırılmalarında hukuki istikrar ve kararlara olan ... bakımından da yarar bulunmaktadır. İşçilik haklarına ilişkin olarak kesinleşen hüküm, hizmet tespiti davasında sadece kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan SGK yönünden bağlayıcı olmamaktadır.

3.Sigorta primine esas fark kazanç tutarlarının tespiti ve aylık miktarına yansıtılması istemine yönelik olarak ise, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 77 nci maddesidir. Anılan maddede;

“Sigortalılarla işverenlerin bir ay için ödeyecekleri primlerin hesabında:

a)Sigortalıların o ay için hak ettikleri ücretlerin,

b)Prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin,

c)İdare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin, brüt toplamı esas alınır.

Şu kadar ki ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, aynî yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur…” denilmektedir. “Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur” bölümü, 01.01.2004 yürürlük tarihli 4958 sayılı Kanun ile anılan maddenin ikinci fıkrasına son cümle olarak eklenmiştir.