muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13977, Karar No: 2023/16006, Tarih: 25.10.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda muvazaaya ilişkin değerlendirmeye dayanak sebeplerin ve yapılan hesaplamaların hatalı olduğunu, heyet raporu hazırlanırken tarafsızlık ilkesine de aykırı davranıldığını, keşif gününden önce İlk Derece Mahkemesince belirtilen sürede dosyaya keşif harcı ve masrafları yatırılmamış olan dosyalarda keşif icra edilmesinin hukuka aykırı olduğunu ve bu duruma muvafakatlerinin olmadığını, muvazaa ve alacak hesabına ilişkin olarak aynı anda ... rapor hazırlanmasının savunma haklarını kısıtladığını, alacakların zamanaşımına uğradığını, arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra ihtilaf konusu olan son tutanak tarihi ile sonraki bir tarih arasında kalan talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediğini, bu dönem yönünden dava şartı yokluğu nedeniyle usulden ret kararı verilmesi gerektiğini, dosyaların seri olması dikkate alınmayarak davacı vekiline her bir dosyada hatalı olarak çok yüksek miktarda nispi vekâlet ücreti takdir edildiğini, yargılama giderleri ve harçların her bir dosyada yüksek belirlendiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince yapılan keşif, keşif sonucu hazırlanan heyet raporu, tanık anlatımları, hizmet alım sözleşmeleri ve dosya kapsamına göre hizmet alımına konu işin davalı Kurumun asıl işinin bir bölümü olduğu, alt işverenlerin kullanılan yöntem ve ekipmanlar noktasında asıl işveren davalı Kurumdan teknolojik üstünlüğünün bulunmadığı, aksine asıl işverenin alt işverenden daha donanımlı bulunduğu, alt işverene verilen işin yasal düzenlemeye uygun işletmenin ve işin gereği teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerden olmadığı, davacının yaptığı işin yardımcı ... olarak değerlendirilemeyeceği, davacının üretim faaliyetinin bir parçası olduğu, hizmet alım sözleşmesi ve teknik şartnamede üretimde kullanılan araçların bakımının da yükleniciye ait olduğu ve davacı niteliğinde çalışanların istihdam edilmesinin şarta bağlandığı görülmekte olup davacının maden üretimi olan asıl işte çalıştığının kabul edilmesinin isabetli olduğu, açıklanan sebeplere göre asıl işveren alt işveren ilişkinin muvazaalı olduğuna ilişkin İlk Derece Mahkemesi kabulünün doğru olduğu; ancak Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 23.....2021 tarihli ve 2021/6396 Esas, 2021/10706 Karar sayılı ilâmı da dikkate alınarak davacının davalı Kurumun tarafı olduğu toplu ... sözleşmelerinden yararlanıp yararlanamayacağı bakımından yapılan değerlendirmede; davalı Kurumdan ve Maden ... sendikasından gelen yazı cevabından davacının sendika üyeliğinin davalı Kuruma bildirilmediği ve davacının dayanışma aidatı ödeyerek yararlanmak istediğine dair bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla; davalının tarafı olduğu toplu ... sözleşmesinden davacının yararlanması mümkün olmadığı hâlde davacının toplu ... sözleşmesinden doğan alacak taleplerinin kısmen kabülüne karar verilmesinin hatalı olduğu, davacının işvereni olarak görülen alt işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmelerinden davacının yararlandırılması için yapılan bildirimlerin de davalı Kurumu bağlayıcı yönü bulunmadığı, davalı tarafça bilirkişilerin ret edildiği ileri sürülmekte ise de kanuni dayanağı bulunan somut bir ret sebebi gösterilmediği, keşif masrafının davacı tarafça süresinde yatırılmış olduğu, davacı ilave tediye alacağına hak kazanmakta ise de davalı Kurumun toplu ... sözleşmelerinden yararlanamayacağından ek bilirkişi raporundaki davacının ücret bordrolarının nazara alındığı hesaplama çerçevesinde ilave tediye alacağına hükmedilmesi gerektiği, zamanaşımının yöntemince İlk Derece Mahkemesince dikkate alındığı ve harç ve yargılama giderleri yönünden hatalı bir uygulama yapılmadığı, ancak İlk Derece Mahkemesince aynı tarihte görülen ve istinaf incelemesine gönderilen toplam dosya sayısına göre vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekli iken tümüne hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davacının Sendika üyeliğinin davalı Kuruma bildirilmediğinden söz edilemeyeceğini, kaldı ki toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya yönelik hükümlerin düzenlendiği 6356 sayılı Kanun'da Bölge Adliye Mahkemesince aranan nitelikte bir bildirimden söz edilmediği, davalı Kurumun dava dışı işverenler ile yaptığı hizmet alımlarının muvazaalı olduğu kabul edildiğine göre davacının davalı Kurumun toplu ... sözleşmelerinden yararlandırılması gerektiği, davacı lehine tam vekâlet ücretine hükmedilmemesinin de hatalı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının çalışmış olduğu hizmet alım işinin müvekkili Kurumun ana iştigal konusuna yardımcı olan ve olmadığı takdirde üretimi aksatmayacak durumda olan bir ... olduğunu, hizmet alım işinde muvazaa bulunduğuna yönelik kabulün isabetsiz olduğunu, kanunen izin verilen bir konuda kurulan asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun kabul edilmesinin hatalı olduğunu, davacının müvekkili Kurumun işçisi olmadığını, bu nedenle ilave tediye alacağına hak kazanmasının da mümkün bulunmadığını, hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda muvazaaya ilişkin değerlendirmeye dayanak sebeplerin yanı sıra hesaplamaların da hatalı olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, vekâlet ücretinin doğru belirlenmediğini, yargılama giderleri ve harçların her bir dosyada yüksek belirlendiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davanın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılamayacağı, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı, davacının davalı işverenin taraf olduğu toplu ... sözleşmelerinden yararlanıp yararlanamayacağı ve talep edilen alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ile vekâlet ücreti, harç ve yargılama giderleri hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi ile 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 107 nci maddesi ile 326 ncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı ... Kanunu’nun 2 nci maddesinin yedi ve sekizinci fıkraları, 6356 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi, 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun 2 nci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 27.09.2008 tarihli ve 27010 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Alt İşverenlik Yönetmeliği'nin 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (g) bentleri ile 4 ve 11 inci maddeleri ve 12 nci maddesinin ikinci fıkrası, 492 sayılı Harçlar Kanunu (1) sayılı Tarife, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 ve 22 nci maddeleri.

3. Dairemizin 19.10.2020 tarihli ve 2020/6727 Esas, 2020/12289 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir:

"... Tüm dosya kapsamından, davacı işçinin sendika üyeliğinin dava tarihi itibariyle işverene bildirilmediği anlaşılmaktadır. Dairemiz incelemesinden geçen emsal dosyalar uyarınca (örneğin Dairemizin 2020/6056 E-2020/9257 K. sayılı ilamı) dava tarihi itibariyle sendika üyeliği işverene bildirilmeyen davacı işçi yönünden, davalı işyerinde davacı ile birlikte çalışan işverenin sendikasız işçisinin bulunmadığı anlaşılmakla davacının ilave tediye ücreti isteminin fiilen aldığı ücret esas alınarak sonucuna göre değerlendirilmesi ve davacının fark ücret alacağı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

..."

4. Dairemizin 17.10.2022 tarihli ve 2022/13480 Esas, 2022/12661 Karar sayılı kararında da Dairemizin muvazaanın varlığı durumunda işçinin gerçek işveren tarafından bağıtlanan toplu ... sözleşmesinden yararlanma koşulları şu şekilde açıklanmıştır:

"...

Somut uyuşmazlıkta olduğu gibi asıl alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığının ya da geçerli olarak kurulmadığının ve işçinin çalışma süresinin en başından itibaren asıl işverenin işçisi olduğunun belirlendiği durumlarda; işçi, toplu ... sözleşmesinin imza tarihinde yetkili sendikaya üye olsa da gerçek işveren olan asıl işverenin toplu ... sözleşmesinden yararlanabilmesi; ancak taraf sendika üyeliğinin gerçek işverene bildirildiği tarihten itibaren mümkündür. Somut uyuşmazlık dönemi için davacının sendika üyeliği, toplu ... sözleşmesinin tarafı Sendika tarafından davalı Belediyeye bildirilmediği gibi davacının da toplu ... sözleşmesinden yararlanma talebi ile davalı Belediyeye bir başvurusu olmamıştır.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

..."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1105, Karar No: 2021/1391, Tarih: 11.11.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2018/1105 E.  ,  2021/1391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla değişikliği öncesi hâliyle 438. maddesinin ikinci fıkrası gereğince direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından davalı vekilinin duruşma isteminin reddine karar verilip dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; Fatih İlçesi, 960 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 3 numaralı bağımsız bölümün kamu hizmetine tahsisli olmasına karşın 5366 sayılı Yıpranan Tarihi ve Kültürel Taşınmaz Varlıkların Yenilenerek Korunması ve Yaşatılarak Kullanılması Hakkındaki Kanun’un 4. maddesi uyarınca davalı ... adına tescil edildiğini, konu hakkında Fatih Belediye Başkanlığına yazılan 08.01.2010 tarih ve 2233 sayılı yazı ile taşınmazın tekrar Hazine adına tescili için ilgili tapu müdürlüğüne talimat verilmesi, aksi takdirde dava açılacağı hususunun tebliğ edilmesine karşın herhangi bir işlem yapılmadığını, oysa ki 5793 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucunda Hazineye ait olup da bir kamu hizmetine tahsisli olan taşınmazların açıkça kapsam dışında bırakıldığını, yapılan devrin 5366 sayılı Kanun’un 1. maddesinde açıklanan amacına da aykırı olduğunu ileri sürerek, Vefa Lisesi dâhilinde kalan ve Milli Eğitim Bakanlığına tahsisli lojman olarak kullanılan taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; eldeki davanın 06.08.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5793 sayılı Kanun’un 45. maddesi ile 5366 sayılı Kanun’un 4. maddesine eklenen hükmüne dayalı olarak açıldığını, ancak taşınmazın hangi amaçla ve kime tahsis edildiği hususunda davacı tarafça herhangi bir açıklama yapılmadığını, buna ilişkin belge de sunulmadığını, taşınmazın kamu hizmetine tahsisli olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, ayrıca Kanun’da yapılan değişiklikten önce taşınmazın tapuda müvekkiline devredilerek mülkiyetin geçtiğini, kanunlarda yapılan değişikliğin geriye yürümeyeceğine ilişkin temel hukuk ilkesi uyarınca 5793 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin çekişme konusu taşınmaz hakkında uygulanmasının mümkün olmadığını, bu durumun hukuk güvenliği ilkesine aykırı olduğunu, taşınmazın devir tarihinden sonra yürürlüğe giren kanunla getirilen istisna kapsamında kalmadığı gibi yapılan devrin 5366 sayılı Kanun’un amacına da uygun olduğunu, bunlar dışında taşınmazın yenileme alanı içerisinde kaldığını, ilgili Yönetmeliğin 20. maddesine göre yenileme alanı ilan edilen yerlerde, yenileme projesi kapsamında kalan taşınmazların Hazinece satılamayacağı, kiraya verilemeyeceği ve tahsis edilemeyeceğini, dolayısıyla Hazinenin dava açmakta hukukî yararının bulunmadığını belirterek, kentsel dönüşüm ve yenileme alanında kalan taşınmaz hakkındaki davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. İ stanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.05.2013 tarihli ve 2010/346 E., 2013/175 K. sayılı kararı ile; 5366 sayılı Kanun ile tarihi ve kültürel taşınmaz varlıklarının yenilenerek korunması ve yaşatılarak kullanılmasının amaçlandığı, yasanın 4. maddesinin 5793 sayılı Kanun’un 45. maddesi ile değiştirilerek, yenileme alanında kalan Hazineye ait taşınmazlardan bir kamu hizmetine tahsisli olanlar hariç olmak üzere, Maliye Bakanlığının teklifi ve Bakanlar Kurulu kararı ile projeyi yürüten il özel idaresi veya belediyeye bedelsiz olarak devredileceğinin düzenlendiği, ancak, davaya konu taşınmazın öncesinden beri Hazineye ait bir taşınmaz olmayıp, ikametgâh olarak kullanıldığı, taşınmazda normal 1. kata isabet eden pay Naime Tamgacı isimli şahsın mülkiyetinde iken adı geçen malikin bu yeri İstanbul 6. Noterliğince düzenlenen 16.11.1962 tarih ve 44034 yevmiye numaralı vasiyetname ile İstanbul İmam ve Hatip Okuluna vasiyet ettiği, şayet vasiyetnamenin tenfizi sırasında mektebin herhangi bir sebep ile lağvedilmesi veya faaliyetten çekilmesi hâlinde bu kez İstanbul Gureba Hastanesi Vakfına terk ve vasiyet ettiği, ayrıca vefatı gününe rastlayan günlerde herhangi bir camide Kuran-ı Kerim okutulmasını da dile getirdiği, Trabzon Sulh Hukuk Mahkemesinin 1980/1148 E., 1981/457 K. sayılı tenfiz kararı ile 36/100 paya denk gelen ve sonradan 1/d kapı numarasını alan dairenin İstanbul İmam Hatip Lisesi tarafından istifade edilmek üzere Milli Eğitim Bakanlığına tahsisi suretiyle ... adına tapuya tesciline karar verildiği, vasiyet edenin son arzusunun malının hayır işinde kullanılması olduğu, bu arzusu çok kuvvetli olup İmam Hatip Lisesinin herhangi bir şekilde varlığını yitirmesi hâlinde bu kez Vakıf Gureba Hastanesi Vakfına devredilmesi şartını getirdiği, bu derece ulvi düşüncelerle vasiyet edilen bir taşınmazın sırf kanun değişikliği sonucu belediyeye devredilmesinin adalet duygusunu zedeleyeceği, kanun koyucunun böyle bir durumu amaçladığının da düşünülemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

8. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 06.10.2015 tarihli ve 2014/1404 E., 2015/11366 K. sayılı kararı ile;

“…Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; kat mülkiyeti ya da kat irtifakı kurulu olmayan "kağir apartman" vasıflı davaya konu 960 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 36/100 payın vasiyetnamenin tenfiz kararı uyarınca İstanbul İmam Hatip Lisesinin istifade etmesi amacıyla Milli Eğitim Bakanlığına tahsis edilmek suretiyle 08.09.1981 tarihinde davacı Hazine adına tescil edildiği, bilahare 5366 sayılı yasa kapsamında 29.07.2008 tarihinde ise davalı ... adına yazıldığı anlaşılmaktadır.

“…Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; kat mülkiyeti ya da kat irtifakı kurulu olmayan "kağir apartman" vasıflı davaya konu 960 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 36/100 payın vasiyetnamenin tenfiz kararı uyarınca İstanbul İmam Hatip Lisesinin istifade etmesi amacıyla Milli Eğitim Bakanlığına tahsis edilmek suretiyle 08.09.1981 tarihinde davacı Hazine adına tescil edildiği, bilahare 5366 sayılı yasa kapsamında 29.07.2008 tarihinde ise davalı ... adına yazıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 5366 sayılı yasanın 4. maddesinin 4. fıkrası "...Yenileme alanı içerisinde kalan Hazineye ait taşınmazlar başka bir işleme gerek kalmaksızın projeyi yürüten il özel idaresine ve belediyeye bedelsiz devredilir..." şeklindeyken anılan fıkra ve diğer fıkralarda da 5793 sayılı yasanın 45. maddesi ile yapılan değişiklikle "...Yenileme alanında kalan Hazineye ait taşınmazlar; bir kamu hizmetine tahsisli olanlar, ön izin verilmiş veya üzerinde irtifak hakkı tesis edilmiş olanlar, 2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanunu kapsamında bulunan yerler ile sivil ve askeri hava alanları ve mania plânları kapsamında kalan yerler hariç olmak üzere, Maliye Bakanlığının teklifi ve Bakanlar Kurulu kararı ile projeyi yürüten il özel idaresine veya belediyeye bedelsiz olarak devredilir..." şeklinde değiştirilmiş olup, yasa 06.08.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Oysa, davaya konu taşınmazın anılan yasal düzenlemeden önce 29.07.2008 tarihinde 5366 sayılı yasa kapsamında davalı ...'na devredildiği, 5793 sayılı yasa ile yapılan değişikliğin ise 06.08.2008 tarihinde yürürlüğe girdiği, bu durumda yasa ile yapılan değişikliğin geriye yürümesi mümkün olmadığından davanın kabulüne şeklinde karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

9. İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.11.2016 tarihli ve 2016/326 E., 2016/387 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçeler tekrar edilip, genişletilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararı:

9. İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.11.2016 tarihli ve 2016/326 E., 2016/387 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçeler tekrar edilip, genişletilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir

Direnme Kararının Temyizi:

10. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

11. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; önceki maliki tarafından vasiyet edilip, vasiyetnamenin tenfizine ilişkin karar uyarınca İstanbul İmam Hatip Lisesi tarafından istifade edilmek üzere Milli Eğitim Bakanlığına tahsisi suretiyle ... adına tapuya tescil edilen dava konusu taşınmazın, 5366 sayılı Yıpranan Tarihi ve Kültürel Taşınmaz Varlıkların Yenilenerek Korunması ve Yaşatılarak Kullanılması Hakkındaki Kanun uyarınca 29.07.2008 tarihinde davalı Belediyeye devrine ilişkin işlemin Kanun hükümlerine uygun olup olmadığı, 06.08.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5793 sayılı Kanun’un 45. maddesi ile 5366 sayılı Kanun’un 4. maddesinde yapılan değişikliğin çekişmeli taşınmaz hakkında uygulanmasının mümkün olup olmadığı, varılacak sonuca göre davanın reddine karar verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

12. Dava, 5366 sayılı Kanun hükümlerinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

13. 5366 sayılı Yıpranan Tarihi ve Kültürel Taşınmaz Varlıkların Yenilenerek Korunması ve Yaşatılarak Kullanılması Hakkındaki Kanun 05.07.2005 tarih ve 25866 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olup, Kanun’un amaç ve kapsamı 1. maddesinde;

“Bu Kanunun amacı, büyükşehir belediyeleri, büyükşehir belediyeleri sınırları içindeki ilçe ve ilk kademe belediyeleri, il, ilçe belediyeleri ve nüfusu 50.000'in üzerindeki belediyelerce ve bu belediyelerin yetki alanı dışında il özel idarelerince, yıpranan ve özelliğini kaybetmeye yüz tutmuş; kültür ve tabiat varlıklarını koruma kurullarınca sit alanı olarak tescil ve ilan edilen bölgeler ile bu bölgelere ait koruma alanlarının, bölgenin gelişimine uygun olarak yeniden inşa ve restore edilerek, bu bölgelerde konut, ticaret, kültür, turizm ve sosyal donatı alanları oluşturulması, tabiî afet risklerine karşı tedbirler alınması, tarihi ve kültürel taşınmaz varlıkların yenilenerek korunması ve yaşatılarak kullanılmasıdır.

Bu Kanun, yukarıda belirtilen amaçlar doğrultusunda oluşturulacak olan yenileme alanlarının tespitine, teknik altyapı ve yapısal standartlarının belirlenmesine, projelerinin oluşturulmasına, uygulama, örgütlenme, yönetim, denetim, katılım ve kullanımına ilişkin usûl ve esasları kapsar” şeklinde açıklanmıştır.