muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/42907, Karar No: 2019/1463, Tarih: 06.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/42907 E.  ,  2019/1463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Mağdur ....'un, sanığın, bıçakla kendilerini tehdit etmediğini belirtmesi, mağdur ....'in de, sanığın bıçakla İsmail'i tehdit ve hakaret ettiğini, kendisine ve ....'e karşı hiçbir eylemi olmadığını belirtmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 43/2.maddesi gereği zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/491, Karar No: 2013/1364, Tarih: 22.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/491 E.  ,  2013/1364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/12/2009 tarih ve 2008/109-2009/724 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, eşi ile birlikte davalı firmaya ait uçakla ...'dan ...'ye gidiş dönüş için 2 adet bilet aldığını, ...'den dönüş uçuş saatinin 04:30 olmasına rağmen uçağın geç gelmesi nedeniyle 06:30'da uçağa bindiklerini, ...'de uçak yakıtının daha ucuz olması nedeniyle uçağın fazla yakıt aldığını, uçak pilotunun fazla miktarda yakıt alınması nedeniyle, bagajların bir kısmını bıraktığını, aynı gün bir başka uçakla bagajların geleceğini anons ettiğini, bu şekilde yolculuğa başladıklarını, ... Havaalanı'na vardıklarında eşi adına düzenlenen bir adet valize ilişkin 32 kg ağırlığındaki bagaj fişi ile beklemeye başladıklarını, sonradan valizlerinin gelen bagajlar içinde bulunmadığını öğrendiklerini, bunun üzerine havaalanında yer hizmetleri veren ... Kayıp Eşya Bürosuna kayıp ihbarında bulunduğunu, valizlerini 5 gün sonra geldiğini, valizlerini ... Kayıp Eşya Bürosu önünde görevli personelin huzurunda açarak teslim aldığını, ancak eşi ve kendisine ait ekli listedeki 10.801,00 TL değerindeki eşyanın teslim edilmediğini ileri sürerek maddi ve manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bagajın ... 'ye teslim edildiğini, olayın hava taşıması sırasında meydana gelmediğini, müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, davacının kaybolduğunu iddia ettiği malların söz konusu valizde olduğunu ve müvekkil şirketin bu olayda sorumlu bulunduğununu ispat etmesi gerektiğini, davanın ... 'ye ihbarı gerektiğini, taşıyıcının, kendisine teslim olunurken beyan edilmemiş olan kıymetli eşyaların zayından mesul olmadığını, taşıyıcının sorumluluğunun sınırlı sorumluluk olduğunu, talep edilen miktarın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Ihbar olunan vekili, bagajların ...'de teslim edildiğini, müvekkilinin, davalı şirketin yer hizmetlerini yerine getiren ifa yardımcısı olduğunu, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, zarar miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Ihbar olunan vekili, bagajların ...'de teslim edildiğini, müvekkilinin, davalı şirketin yer hizmetlerini yerine getiren ifa yardımcısı olduğunu, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını, zarar miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı, dava dilekçesinde manevi tazminat talep etmiş ise de, daha sonra manevi tazminat talebinin bulunmadığını, kaybolan eşyalarının bedelini istediğini beyan ettiği, teslim alınan ve içerisindeki eşyaların bir kısmının kaybolduğu bildirilen valizin, davacının eşi adına kesilen 32 kg ağırlığındaki bagaj fişiyle işlem gördüğü, bu hususta taraflar arasında ihtilaf olmadığı, kayıp eşya bildiriminin davacı eş tarafından yapılmış olmasının sonuca etkili olamayacağı, davacının eşine ait bilet ve onun kaybolan bagajı nedeniyle zararın giderilmesini ve tazminini talep edemeyeceği, davada aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, havayolu ile taşımaya dayalı yolcu bagajının eksik tesliminden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, yukarıda yazılı gerekçeyle davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, uyuşmazlık hava taşıma sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı sözkonusu taşımaya ilişkin olarak eşi ve kendisine ait olmak üzere 2 adet bilet örneği dosyaya sunduğu gibi, taraflar arasındaki söz konusu taşıma aktinin varlığı da ihtilafsızdır. Bu durumda, ibraz olunan ve davacının eşi adına düzenlenmiş fişin de bagaj takip fişi niteliğinde olması uyuşmazlığın bagaj içinde taşınan eşyaya yönelik olduğu, davacının söz konusu eşya için düzenlenen faturalara dayandığı hususu dikkate alınarak işin esasının incelenmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı gerekçeyle aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29851, Karar No: 2015/11335, Tarih: 25.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29851 E.  ,  2015/11335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2014

NUMARASI : 2013/790-2014/866

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olmakla birlikte, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaza, emsal taşınmaz olarak kabul edilen Türkdarlı Köyü 34 parsel, dosya içerisine alınan 2010/37 Esas sayılı dosyada kabul edilen emsal olup, dava tarihine uyarlanarak m2 birim fiyatı tespit edilmiş ve bu miktar üzerinden el atılan bölümünün bedeli hesaplanmıştır. Bir başka dosyada emsal olarak incelenen taşınmaz esas alınarak, emsal incelenmesine dayanmadan, yazılı şekilde yapılan inceleme kabul edilememiştir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9199, Karar No: 2012/35754, Tarih: 26.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/9199 E.  ,  2012/35754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük, sanıklar ... ve ...'a verilen cezaların ertelenmesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık ... müdafiinin haksız ceza tayin edildiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına; sanık ... müdafiinin suçun sübutuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesine; sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanıklar hakkında TCK.nun 197/1. maddesindeki parada sahtecilik suçundan hüküm kurulurken, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2- Parada sahtecilik suçundan açılan davaya, suçtan zarar gören sıfatıyla katılma hakkı olmayan hazinenin müdahilliğine ve lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 60 birim gün sayısı ''5 gün'' ve 52. madde uyarınca tayin olunan 1200 lira adli para cezası da ''100 lira'' olarak yazılmak suretiyle; sanık ... hakkında hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 60 birim gün sayısı ''5 gün'', TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen 50 gün ''4 gün'' ve 52. madde uyarınca tayin olunan 1000 lira adli para cezası da ''80 lira'' olarak yazılmak suretiyle; sanık ... hakkında hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 60 birim gün sayısı ''5 gün'', TCK.nun 31/3. maddesi uygulandığında belirlenen 40 gün ''3 gün'', ayrıca TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen 33 gün ''2 gün'' ve 52. madde uyarınca tayin olunan 660 lira adli para cezası da ''40 lira'' olarak yazılmak suretiyle ve sanıklar hakkında kurulan hükümlerden ''katılan idare lehine vekalet ücreti verilmesine'' ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3474, Karar No: 2024/1436, Tarih: 29.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3474 E.  ,  2024/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılardan Yakacık Vergi Dairesi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalılardan Yakacık Vergi Dairesi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı İdare tarafından diğer davalı şirkete borcundan dolayı müvekkili şirkete 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un (6183 sayılı Kanun) 79 uncu maddesine göre alacaklarına ilişkin haciz bildirimi ve ödeme emirleri gönderildiğini, müvekkilinin dava dışı şirkete ticari ilişkiden kaynaklı borcunun bulunmadığını, borçların ödenerek ifa edildiğini, ödeme emirlerinin iptali için Vergi Mahkemesinde dava açıldığını ileri sürerek; müvekkilinin 22.12.2011 tarihli haciz bildiriminden ve ödeme emirlerinden borçlu olmadığının tespitine, müvekkili lehine tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; ödenmemiş borçları bulunan diğer davalı şirketin davacıdan alacaklı olduğunun tespit edildiğini, daha sonra davacıya haciz bildirimi gönderildiğini, davacının 7 günlük sürede itiraz etmediğini, işlemlerin mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; ödenmemiş borçları bulunan diğer davalı şirketin davacıdan alacaklı olduğunun tespit edildiğini, daha sonra davacıya haciz bildirimi gönderildiğini, davacının 7 günlük sürede itiraz etmediğini, işlemlerin mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafından ödeme emirlerinin iptali amacıyla açılan davada İstanbul 3.Vergi Mahkemesinin 2018/1027 E., 2018/2170 K. sayılı kararı ile idarece varlığı açıkça tespit edilmeyen ancak davacı tarafından banka dekontu ile haciz bildirisinden çok önce ödendiği ispat edilen borç nedeniyle üçüncü şahsın vergi borcundan dolayı sorumlu tutulmasının hukuka uygun bulunmadığı, bu hususun "borcu yoktur" kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, dava konusu ödeme emirlerinde yasal isabet görülmediğinden bahisle davanın kabul edildiği, geçerliliği kalmayan borçlardan davacının sorumluluğu bulunmadığı, her ne kadar kötü niyet tazminatı talep edilmiş ise de davalı kurumun davaya konu işlemde kötü niyetli ve davacıyı zararlamak kastıyla davrandıklarının ispatlanamadığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile davacının davalıya 22.12.2011 tarih ve 389.513,79 TL bedelli haciz bildirisinden ve asıl mükellefi olduğu ödeme emirlerinden kaynaklı olarak borcunun bulunmadığının tespitine, kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Vergi Dairesi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; bilirkişi incelenmesi yapılmadan, Vergi Mahkemesi kararına dayanılarak karar verildiğini, davacı haciz bildirisine süresinde itiraz etmediğinden borç yedinde sayıldığını, davacının basiretli tacir gibi davranmayarak müvekkili kurum aleyhine dava açtığını, müvekkili kurum aleyhine yargılama gideri ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; bilirkişi incelenmesi yapılmadan, Vergi Mahkemesi kararına dayanılarak karar verildiğini, davacı haciz bildirisine süresinde itiraz etmediğinden borç yedinde sayıldığını, davacının basiretli tacir gibi davranmayarak müvekkili kurum aleyhine dava açtığını, müvekkili kurum aleyhine yargılama gideri ve nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Danıştay denetiminden geçerek kesinleşen İstanbul 3. Vergi Mahkemesinin 2012/824 E., 2012/2763 K. sayılı kararıyla; davacı şirketin haciz bildirisinden çok önce asıl borçluya olan borcunu ödediği, vergi borçlusu şirkete herhangi bir borcunun olmadığı, 3. şahsın vergi borcundan dolayı sorumlu tutulmayacağı gerekçesiyle, davalı kurum tarafından davacıya gönderilen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiş olmakla, haciz bildirisinin dayanağının kalmadığının ve ödeme emrinin tebliğ tarihi itibari ile davacının vergi borçlusu şirkete borcu bulunmadığının tespit edilmiş olmasına göre, bu hususlara yönelik istinaf itirazlarının yerinde olmadığı, her ne kadar haciz ihbarnamesinin temelinin ortadan kalkması nedeniyle İlk Derece Mahkemesince konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekli ise de, bu hususta istinaf nedeni ileri sürülmeden sadece değinilmekle yetinildiği, ancak haciz bildirisine süresinde itiraz etmeyen davacının davanın açılmasına kendisinin sebebiyet verdiği gözetilmeden davalı aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının doğru bulunmadığı gerekçesiyle; istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında davanın kabulü ile davacının 22.12.2011 tarihli ve 389.513,79 TL bedelli haciz bildirisinden ve asıl mükellefi olduğu ödeme emirlerinden kaynaklı davalıya borçlu olmadığının tespitine, kötüniyet tazminatı talebinin reddine, davanın niteliği gözetilerek davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılardan Vergi Dairesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; haciz bildiriminin haksız olduğunu, bildirim tarihinde müvekkilinin davalı mükellefe borcunun bulunmadığını, yargılama borçtan sorumlu tutulamayacağının tespit edildiğini, müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 6183 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesine göre menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2. Davalı vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 6183 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesine göre menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6183 sayılı Kanun'un "Üçüncü şahıslardaki menkul malların, alacak ve hakların haczi" başlıklı 79 uncu maddesi,

2. 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 168 inci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Davalı Kurun tarafından gönderilen ödeme emirlerinin iptaline karar verilen Vergi Mahkemesi kararıyla, davacının vergi borçlusu diğer davalı şirkete bir borcunun bulunmadığı anlaşılmakla; davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6183 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi ile süresinde haciz bildirimine itiraz edilmediği takdirde borcu bulunmadığını iddia eden kişiye menfi tespit davası açabilme imkanı tanınmıştır. Davacı tarafın söz konusu yasal hakkını kullanarak menfi tespit isteminde bulunduğu ve yargılama sonucunda haklı olduğu belirlenmiştir. Bu itibarla Bölge Adliye Mahkemesince; 1136 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretinin aleyhine hüküm verilen davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacı lehine vekalet ücretine karar verilmemesi, doğru olmayıp bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı Kurumun temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı tarafın temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinin (d) alt bendi çıkartılarak yerine, "(d) Davacı kendini vekil ile temsil ettirdiğinden 5.100,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine," bendinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin yatırılan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3602, Karar No: 2023/10977, Tarih: 26.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/3602 E.  ,  2023/10977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 27.02.2023

EK KARAR SAYISI : 2023/278 E., 2023/451 K.

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.02.2023 tarihli ve 2023/278 Esas, 2023/451 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/145 Esas, 2022/362 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f ve son ) bentleri, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca, 3 yıl 4 ay hapis ve 4500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 03.02.2023 tarihli ve 2023/278 Esas, 2023/451 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddedilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.02.2023 tarihli ve 2023/278 Esas, 2023/451sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii verilen kararın temyize tabi olduğunu kesin nitelikte olmadığını belirterek ek kararı temyiz etmiştir.

III.GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR