muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11852, Karar No: 2025/986, Tarih: 22.01.2025

Zira dosya kapsamında getirtilen kayıt ve belgelere göre davacının boşandığı tarihten itibaren 5 farklı ikamet adresinin bulunduğu, davacının eski eşinin tek bir ikamet adresinin kayıtlı olduğu, davacının son ikamet adresinde yapılan fiili denetimde dinlenen komşuların, Kurum denetmenine verdikleri ifadede davacının eşiyle birlikte yaşadığını beyan ettikleri, Mahkemede ise birlikte yaşamadıkları yönünde ifade verdikleri anlaşılmakla, 5510 sayılı Kanun'un 59 ve 100. maddeleri uyarınca Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından tutulan tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğu gözetilmeksizin, tutanakta ismi geçen tanıkların Mahkemede verdikleri ifadelerin neden değiştiği hususu üzerinde durulmaksızın, mevcut beyanlar arasındaki çelişkiler giderilmesizin sonuca gidilmesi isabetsiz bulunmuştur. Diğer yandan Mahkemece davacının eski eşinin, adına kayıtlı adreste ikamet edip etmediği konusunda yeterince araştırma yapılmadığı, bu kapsamda davacının eski eşinin adına kayıtlı olan tek adreste uyuşmazlık konusu dönemde ikamet edip etmediği konusunda kanaat edinmeye yetecek kadar yeteri kadar kamu tanığı tespit edilerek dinlenilmesi gerektiği, yine ihbarcı olarak Kuruma şikayet dilekçesi sunan diğer hak sahibinin tanıklığına başvurulması gerektiği anlaşılmakla, davacının boşandıktan sonraki dönemdeki abonelik kayıtlarına göre, 16.08.2013-11.05.2018 tarihleri arasında ikamet ettiği "Cemal Gürsel Mah. Özdemir 2 Sokak Doğanlar Sitesi A blok No: 2/9 ... adresindeki elektrik aboneliğinin 15.10.1012-17.08.2016 tarihleri arasında boşandığı eşi adına kayıtlı olduğu, yine aynı adresteki doğal gaz aboneliğinin 30.10.2012-17.08.2016 tarihleri arasında boşandığı eşi adına kayıtlı olduğu görülmekle, davacı ile eski eşinin 11.01.2012, 12.07.2013, 15.08.2014, 06.07.2017, 17.07.2017 tarihlerinde aynı hastanede muayene olduklarına MEDULA kayıtları da gözetilmek kaydıyla, Mahkemece birlikte yaşama olgususu yukarıda açıklanan ilkeler ışığında toplanan delillerle birlikte yeniden değerlendirilmeli, elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1393, Karar No: 2020/966, Tarih: 09.09.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/1393 E.  ,  2020/966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi Kötüye Kullanma

Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı'nın, 5271 sayılı CMK'nın 237 ve 238. maddelerine göre, usulüne uygun şekilde başvurarak katılan sıfatını kazanmaması nedeniyle hükmü temyiz etmeye hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin tebliğnamedeki görüşe uygun olarak 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan ... vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Olay tarihi itibariyle ...'nde çevre sağlık teknisyeni olarak görev yapan sanığın, gıda işletmeciliği yapan müştekilerin işyerlerine giderek, "Yeni yasal düzenlemeler ile işletme kayıt belgesi alma/bulundurma zorunluluğu getirildiği"nden bahisle belge ücreti adı altında makbuzsuz bir şekilde değişik miktarlarda para topladığı, makbuzların işletme kayıt belgesi ile birlikte Çanakkale İl Tarım Müdürlüğü tarafından gönderileceğini beyan ettiği kabul edilen olayda;

İdari soruşturma aşamasında gıda işyeri denetim formlarına ait dip koçanlar incelendiğinde; sanığın para toplama olayından 1 hafta kadar önce müştekilere ait gıda işletmelerini -tek başına

denetleme yetkisi olmamasına karşın- denetleyerek denetim formları düzenlediğinin anlaşıldığı, sanığın bu şekilde müştekiler üzerinde gıda işletmelerini denetleme yetkisi bulunduğu yönünde intiba uyandırdığı, olay tarihinde de müştekilerin işletmelerine giderek 07/12/2011 tarihli 28145 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Gıda İşletmelerinin Kayıt ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmelik" hükümlerine ilişkin gerçeğe aykırı bilgiler vererek görevinin kendisine sağladığı güveni kötüye kullanmak suretiyle ve gerçekleştirdiği hileli davranışlarla mağdurları ikna ederek kendisine yarar sağladığı,

Sanığın sergilediği aldatıcı davranışların, belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olması, sergileniş açısından mağdurların denetleme olanağını ortadan kaldırması nedeniyle "Basit yalan" boyutunu aşarak "Nitelikli yalan/hile" boyutuna ulaştığı, sanığın kullandığı hile ve desiselerle müştekileri yanılgıya düşürerek kendisine haksız yarar sağladığı anlaşılmakla eyleminin TCK'nın 250.maddesi kapsamında irtikap suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 09/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17337, Karar No: 2014/1130, Tarih: 20.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17337 E.  ,  2014/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 7. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2007/899-2012/346

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/12/2012 tarih ve 2007/899-2012/346 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında, davalının İzmir Limanına gelen 200.000 ton DAF gübre ürününün gümrükleme, gemi boşaltma, depoya taşıma, istifleme, yükleme ve tarım kredi kooperatiflerine taşıma işlemini yapma konusunda sözleşme imzalandığını, bu sözleşme nedeniyle davalıya teminat mektubu verildiğini, müvekkilinin davalı şirkete ait ürünü limandan gümrükleme işlemlerini yapmak suretiyle, gemilerden indirerek kamyonlara yüklediğini ve davalı için kiralanan Bayraklı deposuna indirdiğini, davalı şirketin talepleri gereğince ürünlerin torbalanıp müşterilerine sevk edildiğini, müvekkilinin tüm yükümlülüklerini yerine getirmesine rağmen davalı şirketin ürünün eksik olduğunu iddia ederek sözleşmeden doğan alacağını ödemediğini ileri sürerek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, teminat mektubunun konusunun kalmaması nedeniyle iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının aynı konuda Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi'nde dava açtığını, müvekkilinin sözleşme gereği ifa olunan işten dolayı davalıdan 213.607,87 TL alacaklı olduğunu, 04/01/2007 tarihli sözleşme gereğince Bayraklı deposuna gelen gemilerdeki gübrenin tahliye edilerek stoklandığını, yapılan sevkiyatlardan sonra davacının stoklarında bulunması gereken bakiye 434,850 ton gübrenin bulunmadığını, eksikliğin 29/11/2007 tarihli tutanakla tespit edildiğini, eksik çıkan gübre bedelinin davacı şirkete fatura edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki 04/01/2007 tarihli sözleşme gereği davacı şirketin limana gelen gemilerdeki dökme gübreyi gemilerden boşaltarak depolara sevk etme, depodaki gübreyi kendi temin ettiği işçilerle torbalama ve bayilere nakletme yükümlülüğü altında olduğu, davacının Bayraklı deposunda stoklanan gübrelerden 434.850 ton gübrenin eksik olduğu, durumun 29/11/20117 tarihli tutanakla tespit edildiği, bu nedenle davacının davalıya 213.607,87 TL borçlu olduğu, teminat mektubunun paraya çevrilmesi sonucu borcunun 63.607,87 TL kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, taraflar arasında düzenlenen Yurtdışından İthal Edilecek Kimyevi Gübrelerin Gümrükleme, Tahliye, Depolama, Torbalama ve Kamyona Yükleme Yurtiçi Nakliye Hizmetlerinin Yapılmasına Ait Sözleşme nedeniyle menfi tespit ve paraya çevrilen teminat mektubu bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece dosya içinde bulunan 29/11/2007 tarihli tutanak ile davalı tarafından düzenlenen fatura nedeniyle davalının alacaklı olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Davalı, sözleşme gereğince davacının deposunda depolanan malın kendisine eksik teslim edildiğini ve bu nedenle eksik mal bedelinin davacıya fatura edildiğini ve buna dair tutanak bulunduğunu savunmuş ise de, davalı tarafından düzenlenen fatura davacı tarafından kabul edilmeyip iade edilmiştir. Mahkemece delil olarak dayanılan 29/11/2007 tarihli tutanakta 434,850 ton malın eksik olduğu yazılı olsa da, bu tutanakta davacının imzası bulunmamaktadır. Davacı tutanak içeriğine ve bu yönde görüş bildiren bilirkişi raporuna itirazda bulunmuş ise de, mahkemece bilirkişiden bu hususta ek rapor alınmamıştır. Davacının deposuna girerken ve depodan davalı tarafından mal teslim alınırken tutanak tutulduğundan ve bu tutanaklar da dosya içine sunulmuş olduğundan mahkemece taraflar arasında bir mutabakat bulunmadığı gözönüne alınarak, depoya giren ve çıkan malların miktarı belirlenmek suretiyle davacının eksik mal teslim edip etmediği hususunun belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11427, Karar No: 2010/17108, Tarih: 12.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11427 E.  ,  2010/17108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Kapama şeftali bahçesi niteliğindeki taşınmazın net geliri esas alınarak geçici irtifak hakkı karşılığının ve kesilen şeftali ağaçlarının bedelinin de taşınmazın kapama şeftali değerinden ekilebilir ürün geliri esas alınarak bulunan değerin indirilmesi suretiyle tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bilirkişi kurulunun asıl raporunda müştemilat tespit listesinde kesildiği bildirilen 40 adet şeftali ağacı üzerinden hesaplama yapıldığı, aynı bilirkişi kurulunun ek raporunda ise geçici irtifak alanında 13 adet şeftali ağacının kesilebileceği bildirildiğinden 13 adet üzerinden yapılan hesaplama nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken davalı idarenin kabul etmediği ve onaylamadığı müştemilat tespit listesinde bildirilen rakam üzerinden değer belirleyen rapora göre fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5257, Karar No: 2023/15515, Tarih: 21.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/5257 E.  ,  2023/15515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/476 E., 2016/364 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.10.2015 tarihli 2015/7319 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan mağdurlar ... ve ...'a karşı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2015/476 Esas, 2016/364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan mağdur ...'a karşı 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 43/1, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Temyiz Sebepleri

Atılı suçlamaları kabul etmediği, kararın bozulması gerektiğine,

Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın olay tarihinde elindeki bıçak ile mağdur ...'ün iş yerine giderek "yanlarına koymayacağın onların, öldüreceğim onları, sizi yaşatmayacağım, evinizi yakacağım" şeklinde mağdura yönelik sözle ve mağdur ...'ün telefonuna gönderdiği mesajlarla sanığı tehdit ettiği maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Dosya arasında 16.06.2015 tarihli olaya ilişkin polis tutanağı ve mesaj tespit tutanakları mevcuttur.

3. Tanık S.Y.'nin beyanları dosya arasında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Dosya arasında 16.06.2015 tarihli olaya ilişkin polis tutanağı ve mesaj tespit tutanakları mevcuttur.

3. Tanık S.Y.'nin beyanları dosya arasında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Olay günü sanığın kayınvalidesi olan mağdur ...'ün çalıştığı işyerine elinde bıçakla giderek mağduru kasdeterek tehdit ettiği sırada, sanığın sesini duyan mağdurun işyerinin üst katına çıkarak saklandığı, sanığı elinde bıçakla görmediği, işyerinde bulunan arkadaşlarından sanığın elinde bıçak olduğunu öğrendiği, sanığın işyerinden ayrıldıktan yarım saat sonra ikinci sefer işyerine tekrar geldiğini duyan mağdurun yine sanığı görmeden üst kata saklandığı ve yine işyerindeki arkadaşlarından sanığın elinde bıçak olduğunu öğrendiği ve devamında sanık tarafından mağdura iddianamede anlatıldığı şekilde tehdit mesajlar attıldığı olayda; mağdurun sanığı elinde bıçakla bizzat görmeden sadece sesini duyması üzerine ve mesajlar ile gerçekleşen zincirleme olarak gerçekleşen tehdit eyleminde, tehdit suçunun oluşumunda bıçağın etkisi olmadığı anlaşılmakla eylemin 5237 sayılı Kanun'un 106/1, 43 üncü maddelerinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu anlaşılmıştır.

2. Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren ve 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

3. Uzlaşma sağlanamaması halinde; 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ve devamı maddeleri gereğince sanık hakkında yeniden hukuki değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle, hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2016 tarihli ve 2015/476 Esas, 2016/364 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi geregi, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2211, Karar No: 2017/3704, Tarih: 08.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/2211 E.  ,  2017/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ :.... İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalılar vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar ... ve .... vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... olan ... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile ... . Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ...'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ....'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden, ruhsat sahibi ... olan ... yer altı sahasındaki kömür üretim işinin davalı ... tarafından 22/07/2006 tarih ve 24046 yevmiye sayılı noter onaylı hizmet alım sözleşmesi ile ... . Mad. Tur. San.ve Tic. AŞ.'ne verildiği ancak 30/10/2009 tarihinde davalı ...'nün muvafakati ile kömür üretim işinin aynı şartlar altında ....'ne devredildiği anlaşılmaktadır.

Sözleşmenin eki konumundaki Teknik Şartname'nin 2. maddesinde işin konusunun "1. maddede cins, mevkii ve sınır koordinatları belirtilen sahadan, idare tarafından bir kısmı yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak verilecek bina, tesis, makine, teçhizat, ve yeraltı galerileri ile yüklenicinin temin edeceği ilave makine, teçhizat, tesis ve personel ile bütün masraflar yükleniciye ait olmak üzere yeraltı işletme yöntemi ile kömür üretme işi" olarak tanımlandığı, bu kapsamda sahada mevcut bulunan şalt tesisleri, jeneratör, karo sahası, vantilatör tesisi, kompresör tesisi, tertip binası, işçi banyoları, lambahane, teshin merkezi, atölye, pres, kül tesisi, kriblaj tesisi, nefeslik vb. gibi tesislerle, Teknik Şartname'nin EK-2 listesinde tanımlanan makine ve teçhizat yüklenicinin kullanımına bedelsiz olarak bırakıldığı, EK-12 olarak tanımlanan listede işin yapılacağı yeraltı maden ocağında idareye ait zincirli ve bant konveyörler bulunduğu görülmektedir. Teknik Şartname'de yüklenici tarafından yapılacak iş programının ve işletme projesinin davalı ...'ne sunulacağı, programın veya projenin yeterli bulunmaması halinde tespit edilen noksanlıkların idarece verilen süre içerisinde giderileceği, idarece onaylanan uygulama projesine yüklenicinin aynen uymak zorunda olduğu, uygulama projesinde ancak idarenin onayı ile revizyon yapılabileceği, sözleşmenin eki olan İdari Şartname'nin 7.3.2 maddesinde yüklenicinin çalıştıracağı işletme müdürü, proje mühendisi, vardiya daimi nezaretçisi, teknik nezaretçinin en az sayısı ve meslek kıdeminin davalı idare tarafından belirlendiği, Sözleşmenin eki olan Hizmet İşleri Genel Şartnamesi'nin 11. maddesinde ise, idarenin, uygunsuz davrandığı, görevlerini yerine getirmekte yetersiz olduğu kanısında olduğu veya işyerinde çalıştırılmasında sakınca gördüğü her kademe ve nitelikteki elemanların iş başından ve işyerinden uzaklaştırılmasını isteyebileceği, yüklenicinin buna uymak zorunda olduğu kurallar getirilmiştir.

Dosya kapsamından meydana gelen iş kazası dolayısı ile alınan bilirkişi kusur raporlarının tamamında ölen veya yaralanan sigortalılara kusur izafe edilmemiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

"(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;