muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/16132, Karar No: 2023/17015, Tarih: 10.04.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, kararı temyiz ettiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tarafların olay tarihinde altlı üstlü komşu olarak oturdukları, taraflar arasında gürültü meselesi yüzünden tartışma çıktığı, sanığın katılana hakaret içerikli sözler sarf ettiği böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın savunması, katılanın anlatımları, tanık ...'nün beyanı ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, görgüye dayalı tarafsız beyanı olan tanığın bulunmayışı, sanığın üzerine atılı eylemin katılanın soyut beyanlarından ibaret olduğu değerlendirilerek, sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına kafi, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemesi'nin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24889, Karar No: 2013/3499, Tarih: 21.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/24889 E.  ,  2013/3499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/140066

MAHKEMESİ : Sivas 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2007

NUMARASI : 2006/433 (E) ve 2007/201 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan hükmolunan 5 gün karşılığı adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’nun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu anlaşılmakta ise de; kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan öngörülen cezanın alt sınırdan belirlenmesi halinde dahi hükmün temyizi kabil olacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın , hastanede röntgen teknisyeni olarak görev yapan yakınanın, röntgen sonuçlarını dağıttığı sırada, sonuçlarının geciktiğinden bahisle yakınana, görevinden dolayı hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede yer alan (2) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tanık L.. Ç..'ın yemini yaptırılmadan dinlenmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK.nun 54. Maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanığın, hastanede film sonuçlarının dağıtıldığı yerde,yakınana karşı hakaret suçunu işlediğinin anlaşılması ve ayrıca iddianamede, 5237 sayılı TCK.nun 125/4. maddesinin uygulanmasının talep edilmesi karşısında; suçun aleniyet unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği hususu karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması,

3- 5237 sayılı TCK.nun 50/2. maddesi uyarınca, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve zorunluluk olmaksızın hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde, artık hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, kamu görevlisine hakaret suçundan aynı kanunun 125/3-a maddesinde seçenekli olarak öngörülen cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde, verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,kabule göre de ;temel cezanın alt sınırı olan 365 gün karşılığı adli para cezası yerine 5 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

4- Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11876, Karar No: 2021/12346, Tarih: 14.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/11876 E.  ,  2021/12346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1) 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve vergi suçu raporunda, sanığın 2011, 2012 takvim yıllarında da sahte fatura düzenlediği belirtilmesine rağmen, sanık hakkında "2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açılmadığı temyizen incelenecek bir hüküm de bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz başvurusunun incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

3) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre; sanığın 2009/Haziran döneminden sonra fatura düzenlediğine dair bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, suç tarihinin en aleyhe kabulle "30.06.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 14.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16443, Karar No: 2014/23559, Tarih: 11.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/16443 E.  ,  2014/23559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/8-2014/163

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin işverence haklı ve geçerli neden olmaksızın feshedildiğini, feshin asıl nedeninin davacı ve arkadaşlarının işverenin yolsuzluğunu ve çevreye zararlarını görüp suç duyurusunda bulunmaları olduğunu belirterek, müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette polikarbon hat sorumlusu olarak çalıştığını, boş gelen damacanaların hijyen kurallarına uygunluğunu kontrol ettiğini ve ürünlerin yükleme ve boşaltma esnasında sayımlarını yaptığını, ancak bir çok defalar bu sorumluluğunu yerine getirmediği için ihtar aldığını, davacıya her defasında uyarıda bulunularak bir kez daha şans tanındığını, 18.10.2010 tarihinde yaşanan olay üzerine davacının iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, zira o gün tespit edilen duruma göre ve bayilerin şikayeti üzerine sayım yapılan damacanalar ile fatura kesilen damacana adedinin birbirlerini tutmadığını, damacanaların belgelerde eksik gösterildiğini, yükleme belgelerinde sahtecilik yapılarak şirketin kasıtlı olarak zarara uğratıldığını, davacının kendisine haksız menfaat sağladığının tespit edildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen, davacının iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe yükleme yapılan 19 litrelik damacana belgelerinde eksik gösterme yapmak belgelerde gösterilen sayıdan fazla yükleme yapılmasına rağmen yükleme belgelerinde sahtecilik yaparak şirkete kasıtlı olarak zarar vermesi sebebiyle feshedildiği, feshe gerekçe yapılan davacının davranış ve fiilleri ile ilgili olarak davalı işverenlik tarafından yapılan şikayet üzerine Sapanca Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kovuşturmaya yer olmadığı karar verildiği, feshe gerekçe yapılan davacı fiil ve davranışları sonrası davalı işverenliğin zarara uğratıldığı iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle işe iadeye dair karar, Dairemize ait ilam ile araştırmaya yönelik olarak bozulmuş, bozma sonrasında feshin geçersizliğine ve işe iadeye karar verilmiştir.

Temyiz:

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

İşçinin geçerli bir feshe neden olabilecek davranışları 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı nedenlerden farklıdır. Yargılama sırasında bu nedenlerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı doğar. Buna karşılık işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, iş ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu nedenle iş ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa 4857 sayılı Kanun'un 18/1. maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar.

Somut olayda, işyerinde vardiya amiri olan davacının iş sözleşmesi, 19 litrelik damacana petlerinin dolum yapıldığı görev alanında, yükleme yapılan damacanaları belgelerde eksik göstermesi, belgelerde gösterilen sayıdan daha fazla yükleme yapılmasına rağmen yükleme belgelerinde sahtecilik yaparak şirkete kasıtlı olarak zarar vermesi nedeniyle haklı sebebe dayanılarak tazminatsız feshedilmiştir. Davacı işçi ise, feshin asıl nedeninin işverenin su üretimi konusundaki yolsuzluklarını kendisinin bilmesine dayandığını iddia etmektedir. Yargılama sırasında toplanan deliller uyuşmazlığı aydınlatmaya yeterli görülmeyerek bozma üzerine yapılan araştırma sırasında alınan bilirkişi raporunda, işyerinde yürütülen kaynaktan su dolum işinin niteliği gereği ne kadar ürün için ambalaj yapıldığının tespitinin mümkün olamayacağı, firma tarafından sunulan irsaliyeli faturaların dayanağının işverence her zaman düzenlenebilecek damacana dolum miktarları çizelgesi olduğu görüşü bildirilmiştir. Dosya içeriğine göre, davacı işçi, işyerinde kaynak suyu dolumu işinde vardiya amirliği görevini yerine getirmektedir. İşverence fesih nedeni yapılan eylemi nedeniyle cumhuriyet savcılığına şikayet edilmiş, savcılık makamı tarafından da yukarıda belirtildiği şekilde dosyamızdaki yöntemle gerçekleştirilen incelemeden sonuç alınamaması üzerine takipsizlik kararı verilmiştir. Yargılama sırasında dinlenen davalı tanığının anlatımı, cumhuriyet savcılığı soruşturması sırasında alınmış olan beyanlar değerlendirildiğinde, davacının belirtilen şekildeki çalışmasının işyerinde olumsuzluklara yol açtığı sabittir. Dava dilekçesinde ifade edilen, davacının işvereni usulsüz su dolumu nedeniyle şikayeti 06.06.2011 tarihli olup fesihten çok sonradır. İşçinin yaptığı işin niteliğine göre bu eylemleri gerçekleştirmesi iş akışını bozucu niteliktedir. Artık işverenden iş ilişkisini devam ettirmesi normal ölçülerde beklenemez. Fesih geçerli nedene dayanmaktadır ve davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 370,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak oybirliğiyle 11.09.2014 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32308, Karar No: 2013/39359, Tarih: 10.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32308 E.  ,  2013/39359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazar(Rize) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu, süresi içinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda, aleyhine kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile yapılan takibin dayanağı olan senetler altındaki keşideci imzasının kendisine ait olmadığını ileri sürerek imza itirazında bulunmuş, daha sonra mahkemeye sunduğu 15.02.2013 tarihli dilekçesinde de felçli olması nedeni ile imza örneklerinin talimat mahkemesi tarafından alınmasını talep etmiştir.

Dosya içerisinde bulunan ve ....... Hastanesi Sağlık Kurulunca düzenlenen 24.04.2013 tarihli raporda borçluda Hemiprezi rahatsızlığının bulunduğu bildirilmiştir.

Mahkemece 18.06.2013 tarihli oturumda davacının rahatsızlığını belirten raporun dosyaya sunulduğu hususu tutanağa geçirilmesine rağmen herhangi bir mazeret sunulmaması nedeni ile dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

Borçlunun sağlık kurulu raporu ile tesbit edilen rahatsızlığı nedeniyle duruşmaya katılamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece borçlunun mazeretinin kabul edilerek davaya devam olunması ve imza örneklerinin alınması için bulunduğu yer icra mahkemesine talimat yazılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25818, Karar No: 2014/21856, Tarih: 19.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/25818 E.  ,  2014/21856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2014

NUMARASI : 2014/173-2014/212

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4354, Karar No: 2020/11684, Tarih: 23.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/4354 E.  ,  2020/11684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan kuyu bedeli ve taşınmazın tapu kaydında yer alan irtifak şerhinin bedele yansıtılması yönünden kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tarım arazisi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan yapıya aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen kararın taşınmazın tapu kaydında yer alan irtifak şerhinin bedele yansıtılması yönünden HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek verilen kararda isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Davalı 23/10/2014 tarihinde Pamukova Belediyesinden satış yolu ile dava konusu taşınmazı üzerinde bulunan kuyularla birlikte edindiği,taşınmaz üzerinde bulunan kuyuların arzın mütemmim cüzü olduğundan kamulaştırılan alanda bulunan su kuyularının bedeline hükmedilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

1-Davalı 23/10/2014 tarihinde Pamukova Belediyesinden satış yolu ile dava konusu taşınmazı üzerinde bulunan kuyularla birlikte edindiği,taşınmaz üzerinde bulunan kuyuların arzın mütemmim cüzü olduğundan kamulaştırılan alanda bulunan su kuyularının bedeline hükmedilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Kanunla Değişik 10. maddesinin 8. Fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak karar verilmesi gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/79, Karar No: 2018/2463, Tarih: 24.05.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/79 E.  ,  2018/2463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Usulüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine;

1-Başka dosya sanıkları oldukları anlaşılan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın teşhis içeren ifade ve anlatımları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamından, PKK silahlı terör örgütünün Şırnak/Silopi ilçesinde öz yönetim ilanından sonra PKK/YDG-H silahlı terör örgütünün bir üyesi olarak, örgütün ilçedeki sorumlu düzeydeki elemanlarına bağlı olarak hiyerarşik yapı içinde faaliyet gösterdiği, mensubu olduğu silahlı terör örgütünün amaç suçunun gerçekleştirilmesine yönelik vehamet oluşturan güvenlik güçlerine karşı silahlı saldırı gerçekleştirilmesi için hendek ve barikat yapımında çalıştığı, hendek ve barikatlarda silahlı nöbet tutma faaliyetlerine katıldığı, hendek açıp içine patlayıcı madde yerleştirdiği ve güvenlik güçlerinin araçlarına silahla ateş açtığı anlaşılan sanığın eyleminin Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmaya yöneldiği gözeltilerek atılı suçtan mahkumiyeti yerine suç vasfında düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Mahkemenin "Sanığın PKK-KCK silahlı terör örgütünün şehirlerdeki gençlik yapılanması olan YDG-H üyesi olduğu, bu kapsamda sanığın Silopi ilçe merkezinde mahallelerde açılan hendek ve barikatlarda görev aldığı, buralarda silahlı olarak güvenlik kuvvetlerinin geçişini engellemek amacıyla nöbet tuttuğu, örgüt hiyerarşisi dahilinde hareket ettiği, emir ve talimatları yerine getirdiği, diğer örgüt mensuplarıyla bir eylem bütünlüğü içinde terör örgütünün amaçlarını gerçekleştirmeye elverişli eylemlerde bulunduğu" şeklindeki kabulünün TCK'nın 302. maddesinde düzenlenen suça yönelik olmasına rağmen örgüt üyeliği suçundan karar verilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması,

Kanuna aykırı, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.