muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4052, Karar No: 2025/1108, Tarih: 25.02.2025

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, tahliye taahhütnamesine dayalı olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

TBK’nun 352/1. maddesi hükmüne göre; kiracı, kiralananın teslim edilmesinden sonra, kiraya verene karşı, kiralananı belli bir tarihte boşaltmayı yazılı olarak üstlendiği halde boşaltmamışsa, kiraya veren kira sözleşmesini bu tarihten başlayarak bir ay içinde icraya başvurmak veya dava açmak suretiyle sona erdirebilir. Kira sözleşmesi, 15.05.2022 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli olup, davalı kiracı 16.05.2022 tarihinde düzenlenen taahhütname ile kiralananı 15.05.2023 tarihinde tahliye etmeyi taahhüt etmiştir. Kural olarak kira ilişkisi kurulduktan sonra alınan taahhütnamenin kiracının serbest iradesi ürünü olduğu kabul edilmelidir. Somut olayda; tahliye taahhütnamesi 16.05.2022 tarihinde düzenlenmiş olup, düzenleme tarihi itibariyle kiracılık ilişkisi mevcuttur. Davalı, tanzim tarihinin belgeye sonradan yazıldığını ve gerçeği yansıtmadığını ileri sürmüş ise de, bu iddiasını aynı ispat gücüne haiz başka bir belge ile kanıtlamakla yükümlü olan davalı bu yönde bir delil sunmamıştır. Mahkemece belirtilen bu yönler nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, Adalet Bakanlığının bu yöne ilişkin kanun yararına temyiz talebinin kabulü gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Adalet Bakanlığının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 363/1 hükmüne dayalı kanun yararına temyiz isteminin kabulü ile kararın sonuca etkili olmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Kararın bir örneğinin ve dava dosyasının Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2897, Karar No: 2018/3818, Tarih: 24.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2897 E.  ,  2018/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2010 takvim yılında vergi mükellefi olmadığı halde, ...‘in yetkilisi olduğu ... Ortopedi isimli mükellefe ait boş fatura koçanını ele geçirerek sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmediğini bildirmesi, 06.06.2014 tarihli temyiz dilekçesinde ise ...‘e ait işyerinde 4 ay süreyle maaşlı olarak çalıştığını, evrakları ...‘in düzenlediğini, kendisinin de alışveriş yapılan yerlere götürdüğünü, faturalardaki imza ve yazıların kendisine ait olmadığını beyan etmesi, ...‘nın 18.09.2011 tarih ve 8212 sayılı yazısında, sanık hakkında 26.08.2011 tarih ve ... sayılı rapor değerlendirme komisyonu mütalaası ile mütaalada bulunulduğu bildirilmesine karşın, bahse konu raporun dosya içerisinde mevcut olmaması, 26.07.2011 tarih ve ...sayılı vergi tekniği raporuna göre, vergi incelemesi sırasında görevlilerce beyanı alınan ...‘ın sanığın suça konu faturaları işyerinden bilgi ve rızası dışında aldığını, buna ilişkin olarak Adana Cumhuriyet Başsavcılığı‘na suç duyurusunda bulunduğunu belirtmesine rağmen bahse konu suç duyurusu akıbetinin araştırılmamış olmaması, vergi inceleme memurlarınca beyanları alınan faturaları kullanan şirket yetkililerinden ... ve ...‘nün beyanlarında faturaları sanıktan aldıklarını, ancak sanığı ...‘in çalışanı olarak bildiklerini söylemeleri karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; ...‘nın 18.09.2011 tarih ve 8212 sayılı yazısında belirtilen 26.08.2011 tarih ve ... sayılı rapor değerlendirme komisyonu mütalaası dosya içerisine getirtilerek, 213 sayılı VUK‘nın 367. maddesi gereğince mütalaanın dava şartı olduğu hususu da gözetilerek, dava konusu eyleme ilişkin olarak mütalaada bulunulup bulunulmadığının belirlenmesi, sanığın suç tarihinde ...‘in yanında çalışıp çalışmadığının SGK‘dan da sorulmak suretiyle usulünce araştırılması, ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan vergi incelemesi yapılıp yapılmadığının ilgili kurumdan sorulması, vergi suçu raporu düzenlendiğinin tespiti halinde bir suretinin dosya arasına getirtilmesi, ... bilinen adreslerinden yeniden araştırılarak sanığın savunmasında belirtilen hususlarda tanık olarak beyanına başvurulması, vergi inceleme memurlarınca alınan beyanında belirttiği suç duyurusu akıbetinin araştırılması, sanık tarafından düzenlenen 2010 takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı temin edilerek dosya arasına konulması ve faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa yada ...‘e ait olup olmadığı hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK‘nın 62. maddesine göre, sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiileden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri konusunda mahkemede oluşan kanaate göre takdiri indirim uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının karar yerinde tartışılmaması,

b)Düzenlenen son fatura tarihi uyarınca “13.12.2010“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “2010“ şeklinde eksik yazılması,

c)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7573, Karar No: 2020/9105, Tarih: 03.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7573 E.  ,  2020/9105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN : ...

KÜÇÜK : ...

Kayyım atanması istemine ilişkin olarak açılan davada İstanbul 18. Sulh Hukuk ile Kandıra Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesi küçük ...'ın yerleşim yeri adresinin ".../... "olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kandıra Sulh Hukuk Mahkemesince Kefken Jandarma Karakol Komutanlığınca yapılan araştırmada küçük ...'ın .../... adresinde ikamet etmediği, dolayısıyla önceki ikametgah adresinin ".../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında Kefken Jandarma Karakol Komutanlığınca yapılan kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilen küçük ...'ın ".../... " adresinde ikamet etmediği, bahse konu adreste beş yıldır yazlıkçı olarak Avni Ataberk isimli şahsın ikamet ettiği, ...'ı tanımadığı tespit edilmiştir. Bu uyuşmazlıkta İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesince görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İstanbul 18. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3011, Karar No: 2024/2661, Tarih: 16.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3011 E.  ,  2024/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3183 E., 2023/140 K.

DAVA TARİHİ : 11.04.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bismil 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/226 E., 2022/630 K.

Taraflar arasındaki 4721 sayılı TMK'nın 713 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “…maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan…” hukuki sebebine dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Diyarbakır ili, Bismil ilçesi, ... Köyü, 105 ada 1 parsel sayılı (toplulaştırma öncesi 8,14,15,16,18 numaralı parseller) taşınmazdaki hisselerin 1954 yılında yapılan kadastro tespitinde ... (... Kızı), ... (... Kızı) olarak geçen şahıslar adına tescil edildiğini, anılan kişilerin hayali kişiler olduğunu, bu durumda malikin kim olduğunun anlaşılamadığını, dava konusu taşınmazda 20 yılı aşkın süredir malik sıfatıyla nizasız ve fasılasız şekilde müvekkillerinin zilyet olarak tasarruf etmekte olduklarını ileri sürerek, dava konusu taşınmaz üzerinde ... (... Kızı), ... (... Kızı) adına kayıtlı hisselerin iptali ile müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, kadastro tutanağındaki açıklamalara göre kayıt maliklerinin anılan maddede yazılı tapu kütüğünden anlaşılamayan kimseler olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar kolluk araştırmasında ve dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarında tapu maliklerinin tanınmadığı belirtilmişse de; ... (... kızı), ... (... kızı) isimli kişilerin yaşadığı ve gerçekte var olduğu, kayıtlardan Hayriye adlı kişinin 1938'de ölen ...'in eşi olduğu, ... ve ...'ın ise ...'in kızları olduğu ve 1953 tarihli tutanakların teknisyen, teknisyen yardımcısı, muhtar ve bilirkişi tarafından imzalandığı, davacının davasını ispatlayamadığı ve TMK'nın 713 üncü maddesinin şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; ismi geçen kişilerin hiç yaşamadığını ve nüfus kayıtlarının olmadığını, malik ismi ve bağlantılarının soyut olarak gösterildiğini, tanık beyanları ile davayı ispatladıklarını, jandarma tutanağıyla da iddialarının teyit edildiğini, Mahkeme tarafından dava konusu tescil talep edilen yerlerle ilgili hak iddiasında olanların Mahkemeye müracaatlarıyla ilgili ilk ilan çıkarılıp, ikinci ilanın çıkarılması ve gerekli hukuki prosedürün tamamlanması beklenmeden karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyuşmazlık konusu parsellerin paydaşlarının, 02.06.1953 tarihli kadastro tapulama tutanağı ile tespit edildiği, tapulama tutanaklarındaki (kadastro tespit tutanaklarındaki) açıklamalara göre taşınmazların paydaşlarının miras hukuku ve satış işlemi çerçevesinde belirlendiği, gerçek kişiler oldukları, söz konusu tespit tarihinde çevreden tanındıkları, bilindikleri, malum ve maruf oldukları anlaşıldığından TMK'nın 713/2 nci maddesinde belirtilen "…maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan.." kişi olarak nitelendirilmelerinin mümkün olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 721 sayılı TMK'nın 713 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “…maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan…” hukuki sebebine dayalı tapu iptali ve tescil davası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesinin bir ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11535, Karar No: 2017/6855, Tarih: 15.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/11535 E.  ,  2017/6855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin yolcu olarak bulunduğu aracın kazasında desteğin öldüğünü açıklayıp maddi-manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ...Ş. vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

1982 T.C. Anayasa'sının 26. ve 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 27.maddesi uyarınca, taraflar dinlenmeden iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için davet edilmeden hüküm verilemez. Yine HMK'nin 280 maddesi hükmüne göre "Bilirkişi, raporunu, varsa kendisine incelenmek üzere teslim edilen şeylerle birlikte bir dizi pusulasına bağlı olarak mahkemeye verir; verildiği tarih rapora yazılır ve duruşma gününden önce birer örneği taraflara tebliğ edilir." Bilirkişi rapor örneğinin taraflarca okunup değerlendirilebilmesi, varsa itirazlarını dile getirebilmeleri ya da belirsizlik gösteren hususlar hakkında açıklama yapılmasını temin amacıyla veya yeni bilirkişi incelemesini talep edebilmeleri için taraflara tebliğ edilmesi zorunluluğu öngörülmüştür.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu davalılara tebliğ edilmeden, rapora itiraz etme veya beyanda bulunma hakkı verilmeden Anayasa ve HMK ile koruma altına alınan hukuki dinlenilme ve savunma hakkı kısıtlanarak davalılar aleyhine hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

a-Davacı taraf, trafik kazası sonucu desteğin öldüğünü ileri sürerek tazminat talep etmiş, buna göre de bilirkişi tarafından ... yaşam tablosu ve %10 teknik faiz dikkate alınarak muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Kabule göre de;

a-Davacı taraf, trafik kazası sonucu desteğin öldüğünü ileri sürerek tazminat talep etmiş, buna göre de bilirkişi tarafından ... yaşam tablosu ve %10 teknik faiz dikkate alınarak muhtemel yaşam süresi belirlenmiş ve hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas,1990/199 sayılı kararı ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Yargıtay kriterlerine uygun olarak .... – ... Tablosu esas alınarak muhtemel yaşam sürelerinin belirlenmesi ile her  yıl için ayrı ayrı %10 oranında arttırılıp %10 oranında indirim yapılmak suretiyle destekten yoksun kalma zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

b-Davalı ...Ş. vekili yargılama aşamasındaki savunmasında, desteğin alkollü sürücünün aracına bilerek bindiğini ileri sürerek belirlenecek zarardan indirim yapılması gerektiğini bildirmiştir.

Zarar görenin müterafik kusurunun tespiti halinde BK.nun 44.maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Bu itibarla, davalının savunmaları üzerinde durularak, ceza mahkemesi dosyası getirilmesi, davalının delillerinin toplanması ve zarar görenin sürücünün alkollü olduğunu bilip bilmediği hususları araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken açıklanan hususlar araştırılmadan ve karar yerinde tartışılmadan karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin ve davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ile davalılara geri verilmesine 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11001, Karar No: 2013/1997, Tarih: 19.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/11001 E.  ,  2013/1997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin maliki bulunduğu aracın davalı ... şirketine kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın dava dışı sürücünün sevk ve idaresinde iken meydana gelen trafik kazası sonucu hasarlandığını, sürücünün alkollü olmadığının tespit edildiğini, sigorta şirketine başvurduklarını, ancak sigorta şirketince hasarın teminat dışı olduğu iddiasıyla kasko tazminatının ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 19.500,00.-TL miktarındaki tazminatın davalıdan temerrüt tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediği ve hasarın sigorta kapsamında olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne,19.500.00- TL tazminatın temerrüt tarihi olan 15.07.2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ:Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.042,45 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.