muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/17, Karar No: 2022/728, Tarih: 22.11.2022

"Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre;

a) Adlî para cezasına,

b) Mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle, tamamen giderilmesine,

c) En az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkânı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmeye,

d) Mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya,

e) Sağladığı hak ve yetkiler kötüye kullanılmak suretiyle veya gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılarak suç işlenmiş olması durumunda; mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, ilgili ehliyet ve ruhsat belgelerinin geri alınmasına, belli bir meslek ve sanatı yapmaktan yasaklanmaya,

f) Mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya,

Çevrilebilir."

TCK’nun kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 50/2. fıkrası;

“Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez”

“Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular” başlıklı 58. maddesinin 3. fıkrası ise; “Tekerrür hâlinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur.”

şeklinde hükümler içermektedir.

5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin gerekçesinde;

“Belli bir süreyle hapis cezasına mahkum olmak, cezanın uyarı fonksiyonunu ve kişinin etkin pişmanlık duymasını sağlayabilir. Kişi, gördüğü eğitim, yaşadığı sosyal çevre, psişik ve ahlaki eğilimleri itibarıyla tesadüfi suçlu özelliği taşıyabilir. Bu kişilerin mahkum olduğu cezanın infaz kurumunda çektirilmesi toplum barışı açısından bir zorunluluk göstermeyebilir. Ayrıca, kısa süreli hapis cezalarının infaz kurumunda çektirilmesinin doğurduğu sakıncalar nedeniyle, kısa süreli hapis cezasına mahkum olan kişinin infaz kurumuna girmesini önleyecek seçenek yaptırımlara hükmedilmesi gerekebilir...” ifadeleriyle kısa süreli hapis cezasının, kişinin sahip olduğu bir takım özellikler ve cezaevine girmesinin hem suçlu hem de toplum açısından doğuracağı sakıncalar nedeniyle seçenek tedbirlere çevrilmesinin amaçlandığı belirtilmiştir.

Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak düzenlendiği ahvalde, sanık hakkında TCK'nun 61/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken hapis cezası seçildikten sonra TCK'nın 50/2. maddesindeki düzenlemeye göre bu cezanın artık para cezasına çevrilemeyeceğinin mümkün olmaması karşısında; sanığın mükerrir olması nedeniyle TCK'nın 58/3. maddesindeki emredici hüküm uyarınca seçenek olarak düzenlenen cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi kanunî zorunluluktan kaynaklanmış olsa bile TCK'nın 50/2. maddesi gözetilerek hükmedilen hapis cezasının artık adli para cezasına çevrilmesinin mümkün olmadığı kabul edilmelidir.

Başka bir anlatımla, hapis ve adli para cezasının seçenek yaptırım olarak düzenlendiği suçlarda, hâkime adli para cezasını seçebilme yönünde takdir hakkı verilmiş olmasına rağmen, sanığın mükerrir olması durumunda kanun koyucu hâkime takdir hakkı bırakmamış, temel cezanın türünü bizzat kendisi belirlemiştir. Takdir hakkı kullanılarak hapis cezası tercih edildiğinde hapis cezasının bir daha adli para cezasına çevrilmesi mümkün değilken, takdir hakkının bulunmadığı ve temel cezanın kanundaki zorunluluktan kaynaklanacak şekilde hapis cezası olarak belirlendiği bir durumda bu cezanın paraya çevrilebilmesi kanun koyucunun amacına da uygun olmayacaktır.

Ayrıca kanun koyucu TCK'nun 58/3. maddesindeki düzenleme ile suç işlemekte ısrar eden sanık ile ilk defa suç işleyen sanığı birbirinden ayırmak için mükerrir olan sanık hakkında temel ceza olarak hapis cezasının tercih edilmesini ve bu cezanın adli para cezasına çevrilmemesini amaçlamaktadır.

Ayrıca kanun koyucu TCK'nun 58/3. maddesindeki düzenleme ile suç işlemekte ısrar eden sanık ile ilk defa suç işleyen sanığı birbirinden ayırmak için mükerrir olan sanık hakkında temel ceza olarak hapis cezasının tercih edilmesini ve bu cezanın adli para cezasına çevrilmemesini amaçlamaktadır.

Öğretide de; "tekerrür durumunda kanun koyucu failin özellikle adli para cezası yerine hapis cezasıyla cezalandırılmasını öngörmektedir. Bu cezanın tekrar kısa süreli olması dolayısıyla adli para cezasına çevrilebileceğini kabul etmek, kanun koyucunun hedeflediği amaca uygun olmayacaktır" (Hakan Hakeri, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 2011, sf. 584) "Burada hakime tanınmış olan hapis veya adli para cezasından birini seçme imkanı mutlak bir şekilde kaldırıldığına göre, ikinci suç için verilecek ceza kısa sureli hapis cezası olsa dahi 50. maddenin 1. fıkrasının (a) bendine göre adli para cezasına yeniden çevrilemeyecektir. Esasen 50. maddenin 2. fıkrasına göre de seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasına hükmedilmiş ise, bunun tekrardan adli para cezasına çevrilemeyeceği açıkça belirtilmiştir" (Mahmut Koca, / İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 2012, s. 550) "Yasa koyucu tarafından böyle bir tedbirin uygulanmasının sebebi, ilk suç nedeniyle belirli bir cezaya mahkûm olduğu halde mükerririn, uslanmamış, olumsuz kişiliğini sürdürerek, toplum açısından tehlikelilik halini devam ettirmiş olmasıdır. Bu nedenle seçimlik cezada artık sanık lehine davranılmasına gerek olmadığı kabul edilerek, hapis cezasının mükerririn ıslahı açısından daha uygun olacağı hükme bağlanmıştır. Bu amacı ortadan kaldıracak bir uygulama ve düşünce, maddenin düzenleniş amacına uygun olmayacak ve maddeyi etkisiz kılacaktır " (... Dursun, Türk Ceza Hukukunda Tekerrür, Yargıtay Dergisi, 2009, C. 35, S. 4, s. 493-562) şeklinde görüşlere yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 30.11.2010 tarih ve 213-243 sayı ile; "...sanığın daha önceden mahkûm olduğu ve tekerrüre esas adli para cezasına dair ilamı varken, sonradan verilen “bir ay” kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesinin zorunlu olduğuna,..."

Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 19.03.2013 tarih ve 1500-95 sayı ile; "...sanığın daha önceden tekerrüre esas hapis cezasına dair mahkumiyet hükmünün, sonradan işlediği suçlar nedeniyle hakkında TCK’nın 86/2 ve 125/1 maddelerinde öngörülen seçimlik cezalardan TCK’nın 58/3. maddesi uyarınca hapis cezasının tercih edilmesinde ve kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/2 maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığına,..." dair kararlar verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ... hakkında, 03.09.2008 tarihinde işlediği kasten yaralama suçu nedeniyle ... Asliye Ceza Mahkemesince 26.04.2011 tarih ve 335-156 sayı ile 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedildiği, hükmün 31.05.2011 tarihinde kesinleştiği, hükmün infazı sırasında sanık ... hakkında ... 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 30.01.2014 tarih ve 2014/25 D..... sayılı kararla koşullu salıverilmesine karar verildiği, tekerrüre esas bu ilamın 12.10.2014 tarihinde yerine getirilmiş sayıldığı,

Uyuşmazlığa konu dava dosyasında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasının talep edildiği,

Yerel Mahkemece sanık hakkında TCK’nın 86/1 maddesi uyarınca temel cezanın hapis cezası olarak belirlendiği ve sanık hakkında kurulan 8 ay 3 gün kısa süreli hapis cezasının, sadece sosyal ve ekonomik durumu gerekçe gösterilerek TCK’nın 50/1 ve 52/2 maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrildiği anlaşılmakla,

Adli sicil kaydında suçun işlenmesinden önce iki adet hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar ve önceden işlediği kasıtlı suç nedeniyle bir adet tekerrüre esas mahkûmiyet hükmü bulunan sanık ... hakkında, daha önceden hiç tanımadığı ve önemsiz derecede bir kazaya karışan katılanı kasten yaralaması nedeniyle hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilebilmesi için Yerel Mahkemece TCK'nın 50/1. maddesinde belirtilen sanığın kişiliğinin, sosyal ve ekonomik durumunun, suçun işlenmesindeki özelliklerin ve yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığın gözetilmesi ve buna göre bir değerlendirme yapılması gerekirken, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının sanığın sadece ekonomik ve sosyal durumu gerekçe gösterilerek adli para cezasına çevrilmesinde isabet bulunmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Özel Dairece bozma sebebi olarak sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nın 58/1. maddesinde belirtilen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması olarak belirtildiğinden, bozma ilamına yönelik itirazın değişik gerekçeyle kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi ...;

“...Güvenlik tedbirlerine ilişkin bölümde düzenlenen 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinde öngörülen şartlara göre, sanığın tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek nitelikte adli sicil kaydının bulunduğu tartışmasızdır. Bu itibarla maddenin 1. fıkrası gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması zorunludur.

Kanun’un ilk defa suç işleyen sanık ile, hapis cezasına hükmedildiği halde, suç işlemekte ısrar ederek tekrar hapis cezasını gerektiren kasıtlı suç işleyen, bu nedenle kusurluluğu artan sanığı birbirinden ayırmayı amaçladığı anlaşılmaktadır. Zira, ikinci kez suç işleyen sanıkla ilgili yasal düzenlemeleri incelediğimizde;

Kanun’un ilk defa suç işleyen sanık ile, hapis cezasına hükmedildiği halde, suç işlemekte ısrar ederek tekrar hapis cezasını gerektiren kasıtlı suç işleyen, bu nedenle kusurluluğu artan sanığı birbirinden ayırmayı amaçladığı anlaşılmaktadır. Zira, ikinci kez suç işleyen sanıkla ilgili yasal düzenlemeleri incelediğimizde;

En lehe olan ve tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı duruma örnek olarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemeler gösterilebilir. Bu durumda öncelikle 5271 sayılı CMK’nın 231/7 ve 11. bentlerine göre açıklanması geri bırakılan hükümde, mahkum olunan hapis cezasının ertelenmemesi ve seçenek yaptırımlara çevrilmemesi gerekmekte, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi nedeniyle hükmün açıklanması halinde de, hükümde herhangi bir değişiklik yapılmaksızın açıklanması kabul edilmektedir.

Tekerrür hükümlerinin uygulandığı en hafif durumun örneği ise işlenen ikinci suçun seçenek yaptırım olarak, adli para veya hapis cezasını gerektirmesidir. Kanun koyucu TCK'nun 58/3. maddesindeki düzenleme ile bu durumdaki mükerrir sanık hakkında temel ceza olarak, hapis cezasının tercih edilmesini ve bu cezanın adli para cezasına çevrilmemesini amaçlamaktadır. Ceza Genel Kurulunun 19.03.2013 tarih ve 2012/1500 E. ve 20.10.2022 tarih ve 2020/160 E. sayılı kararları da sanık hakkında temel ceza olarak hapis cezasının tercih edilmesi ve bu cezanın adli para cezasına çevrilmemesi gerektiği yönündedir.

Tekerrür hükümlerinin uygulanması gereken ağır durumlardan birinin örneği ise, somut olayda olduğu gibi, kasıtlı suçtan verilen ve 31.05.2011 tarihinde kesinleşen hükümle hapis cezasına mahkum olan sanığın, 07.10.2012 tarihinde doğrudan hapis cezasını gerektiren bir suç işlemesidir.

Tekerrür hükümlerinin uygulanması gereken ağır durumlardan diğeri ise, TCK’nın 50/3 maddesi gereğince, hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilme zorunluluğu olduğu hallerde dahi, sanığın mükerrir olması durumunda bu zorunluluğun ortadan kalkmasıdır.

Bu düzenlemelere göre, ikinci kez kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, daha hafif hallerde dahi hapis cezasına hükmedilmesi zorunluluğu kabul edilirken, daha nitelikli hal olmasından dolayı doğrudan hapis cezası öngören düzenleme gereğince hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilerek tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması, TCK’nın 58/1 maddesindeki”.....tekerrür hükümleri uygulanır.”şeklindeki düzenlemenin amacına uygun bir yorum olmayacaktır.

Bu düzenlemelere göre, ikinci kez kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, daha hafif hallerde dahi hapis cezasına hükmedilmesi zorunluluğu kabul edilirken, daha nitelikli hal olmasından dolayı doğrudan hapis cezası öngören düzenleme gereğince hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilerek tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması, TCK’nın 58/1 maddesindeki”.....tekerrür hükümleri uygulanır.”şeklindeki düzenlemenin amacına uygun bir yorum olmayacaktır.

Öğretide de; "tekerrür durumunda kanun koyucu failin özellikle adli para cezası yerine hapis cezasıyla cezalandırılmasını öngörmektedir. Bu cezanın tekrar kısa süreli olması dolayısıyla adli para cezasına çevrilebileceğini kabul etmek, kanun koyucunun hedeflediği amaca uygun olmayacaktır" (Hakan Hakeri, Ceza Hukuku Genel Hükümler, 2011, sf. 584) "Burada hakime tanınmış olan hapis veya adli para cezasından birini seçme imkanı mutlak bir şekilde kaldırıldığına göre, ikinci suç için verilecek ceza kısa sureli hapis cezası olsa dahi 50. maddenin 1. fıkrasının (a) bendine göre adli para cezasına yeniden çevrilemeyecektir. Esasen 50. maddenin 2. fıkrasına göre de seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasına hükmedilmiş ise, bunun tekrardan adli para cezasına çevrilemeyeceği açıkça belirtilmiştir" (Mahmut Koca, / İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 2012, s. 550) "Yasa koyucu tarafından böyle bir tedbirin uygulanmasının sebebi, ilk suç nedeniyle belirli bir cezaya mahkûm olduğu halde mükerririn, uslanmamış, olumsuz kişiliğini sürdürerek, toplum açısından tehlikelilik halini devam ettirmiş olmasıdır. Bu nedenle seçimlik cezada artık sanık lehine davranılmasına gerek olmadığı kabul edilerek, hapis cezasının mükerririn ıslahı açısından daha uygun olacağı hükme bağlanmıştır. Bu amacı ortadan kaldıracak bir uygulama ve düşünce, maddenin düzenleniş amacına uygun olmayacak ve maddeyi etkisiz kılacaktır " (... Dursun, Türk Ceza Hukukunda Tekerrür, Yargıtay Dergisi, 2009, C. 35, S. 4, s. 493-562) şeklindeki görüşlere yer verilmiştir.

Açıklanan sebeplerle,TCK’nın 58. maddesinde öngörülen şartlara göre tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek nitelikte adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında maddenin birinci fıkrası gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması zorunludur. Bu itibarla hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilerek TCK’nın 58/1. maddesinin uygulanmamasının isabetsiz olduğuna yönelik Yargıtay 3. Ceza Dairesinin bozma kararı usul ve yasaya uygun olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddi gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum." düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 19.09.2018 tarihli ve 19063-13259 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 19.09.2018 tarihli ve 19063-13259 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli ve 20-622 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilebilmesi için TCK'nın 50/1. maddesinde belirtilen tüm koşulların bir bütün hâlinde değerlendirilmesi gerekirken, sanığın sadece ekonomik ve sosyal durumu gerekçe gösterilerek adli para cezasına çevrilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 22.11.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4932, Karar No: 2020/7887, Tarih: 25.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/4932 E.  ,  2020/7887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme, beraat

I- 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden mahkemece dosya içeriğinde uygun şekilde kamu davasının düşürülmesi gerektiği kabul ve takdir kılındığından, katılan vekilinin temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, son kesici işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 03/09/2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 25/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20276, Karar No: 2013/16876, Tarih: 21.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/20276 E.  ,  2013/16876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı İdare vekili ile davalı Kutsan Şirketi vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı şirketin tüm davalı KTÜ Rektörlüğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı İdare vekili, taraf ve husumet itirazında bulunarak ihale makamı olduğunu, asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, iken diğer davalı şirket vekili ise iş sözleşmesinin belirli süreli olduğunu, asıl işveren K.T.Ü. Rektörlüğünün sözlü/yazılı olarak adı geçen personel ile işe devam edilemeyeceği beyanı karşısında bu kararın aksine hareket ile yüklendiği işi tamamlamasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ..., 2547 sayılı Yüksek Öğretim Kanunun 56/b ve 492 sayılı Harçlar Kanunun 13/j maddesi gereğince harçtan muaf olduğu halde, davacı tarafça peşin yatırılan harcın yargılama giderlerine katılarak davalı Üniversitenin diğer davalı ile birlikte harçtan sorumlu tutulmuş olması hatalı olup bozmayı gerektirir ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 7.bendinin silinerek yerine; 7.bent olarak "Davalı Üniversite, harçtan muaf olduğundan davacı tarafça yatırılan 48,60 TL harcın diğer davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, "...75,85 TL müzekkere ve tebligat giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine" rakam ve sözcüklerinin bir bent olarak eklenmesine ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, davalı şirketten temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/698, Karar No: 2018/3018, Tarih: 12.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/698 E.  ,  2018/3018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve... hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve... müdafilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, bu suça sürüklenen çocuk yönünden diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk...’ın aşamalarda istikrarlı bir biçimde suçlamaları kabul etmemesi, yine diğer suça sürüklenen çocuk ...'in de müştekiye ait iş yerine girmediklerini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, suça sürüklenen çocuk ...'ın atfı cürüm niteliğindeki beyanı dışında tek delil niteliğinde olan aynı gece civarda... Market isimli iş yerinde meydana gelen, suça sürüklenen çocuklardan ...'in de iştirak ettiklerini ikrar ettiği hırsızlık olayına ilişkin dosyanın getirtilerek incelenmesi, müşteki ...'nİn işyerinden çalman 3 karton sigaranın suça sürüklenen çocuk ...'ın beyanında suça sürüklenen çocuk ... ... tarafından

... ve ... isimli iş yerine satıldığı ifade edildiğinden bu iş yeri sahibinin kim olduğu tespit edilerek suça sürüklenen çocuk ... ...'dan sigara alıp almadığı hususu sorularak tespit edildikten sonra suça sürüklenen çocuklar... ve ...'in hukuki durumlarının tayin edilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi,