muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16227, Karar No: 2019/825, Tarih: 20.02.2019

2-Dosyasının incelenmesinde; dava konusunun ... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binada meydana gelen hasar nedeniyle oluşan zararın giderilmesi istemine ilişkin olduğu, davaya dayanak ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/32 D.İş sayılı tespit dosyasında alınan bilirkişi raporunda, evin taş duvarlarla örülmüş yığma bina olduğu, binanın belirli bölümlerinde duvarlar arasında ayrılmaların meydana geldiği ve yapının bazı

duvarlarında ise bombe (yana kayma) meydana geldiği, yapının onarım şeklinin, ayrılan duvarların sökülüp yeniden örülerek yapılması ve bombe olan duvarlarında aynı şekilde sökülüp yeniden yapılması şeklinde olacağı, ayrıca ahır tavanının ahşap çatı olduğu ve çatıda da hasar meydana geldiği için desteklenmesi gerektiği, yana kayan ahır duvarlarının da sökülüp yeniden yapılması gerektiği belirtilerek evin aşınma payının % 70 ve ahırların ise % 90 olarak tespit edildiği, yapının onarım bedelinin hesaplandığı, mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda ise tespit raporunda yer alan belirleme ve tespitlerin aynen benimsenerek rapora esas alındığı, evin aşınma payının % 60 ahırların aşınma payının ise % 80 oranında kabul edilerek hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır.

Bu haliyle; dosya arasında bulunan değişik iş dosyası kapsamında alınan rapor ile mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporu arasında çelişki meydana geldiği, raporlarda onarım bedelinin hesaplanmasında esas alınan dayanak birim fiyatlarının belirtilmediği, aşınma payının farklı hesaplandığı, hükme esas alınan inşaat bilirkişisi raporunun, zarar kalemlerinin belirlenmesi noktasında tespit raporunu tekrarlamaktan öte gitmediği, aşınma paylarının ve birim fiyatlarının farklı esas alınmasının gerekçesinin ve çelişkisinin açıklığa kavuşturulmadığı, bu haliyle eksik inceleme sonucu hazırlanan inşaat bilirkişi raporunun hüküm vermeye yeterli ve elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece mahallinde yeniden keşif heyeti ile inceleme yapılarak; yapılan tespit ile alınan raporlar arasında uyumun denetlenebilmesi için yapılan gözlemin keşif tutanağına geçirilmesi, raporun hazırlanmasında esas alınan birim fiyatların dayanağının raporda açıklanması, tespit raporu ile mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Açıklanan nedenler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Dosya kapsamından ve alınan bilirkişi raporlarından dava konusu yapının mühendislik ve fenni kurallara uygun yapılıp yapılmadığı ve bu durumun zararın artmasına neden olup olmadığı hususu bilirkişi raporunda incelenmemiştir. Şu halde, davaya konu binanın niteliğinin zarararın artmasında etken olup olmadığı hususu araştırılarak müterafik kusurun varlığının tespiti halinde 6098 sayılı TBK'nın 52. maddesi (818 sayılı BK'nın 44. maddesi) nazara alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

3-Dosya kapsamından ve alınan bilirkişi raporlarından dava konusu yapının mühendislik ve fenni kurallara uygun yapılıp yapılmadığı ve bu durumun zararın artmasına neden olup olmadığı hususu bilirkişi raporunda incelenmemiştir. Şu halde, davaya konu binanın niteliğinin zarararın artmasında etken olup olmadığı hususu araştırılarak müterafik kusurun varlığının tespiti halinde 6098 sayılı TBK'nın 52. maddesi (818 sayılı BK'nın 44. maddesi) nazara alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

4- Davacı, dava dilekçesinde 28.091,23 TL'nin davalılardan tahsilini istemiştir. Mahkemece, hüküm altına alınan tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

HMK’nın 26. (HUMK’un 74.) maddesi uyarınca hâkim, tarafların talep ve sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Davacının talebi olmadığı halde, müşterek ve müteselsil sorumluluğa karar verilmesi doğru değildir. Davacının istemi gözetilerek değerlendirme yapılmalı ve hüküm kurulmalıdır. Mahkeme kararının açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1-2-3 ve 4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2666, Karar No: 2024/2275, Tarih: 30.04.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/2666 E.  ,  2024/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/761 E., 2023/637 K.

DAVA TARİHİ : 25.02.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/243 E., 2021/381 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrisimil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 324 ada 8 No.lu parseldeki 9 No.lu bağımsız bölümün 3/8 payını 09.02.2015 tarihinde satın aldığını, satın alırken taşınmazda davalının oturduğunu, davalıdan taşınmazı boşaltmasını istediğini, müvekkili ile davalı arasında herhangi bir hukuki ilişki bulunmadığını, sözlü ihtara rağmen taşınmazı tahliye etmediğini belirterek el atmanın önlenmesini ve ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin taşınmazı dava dışı M.Yüksel Tuncel'den satın aldığını, bu konuda protokol düzenlendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının dava dışı kişiler ile yapılan harici sözleşmeye dayalı olarak dava konusu yeri satın aldığı ve 1997 yılından beri kullandığı, taşınmazların satışı resmi şekle tâbi olup harici satışın geçersiz olduğu, uzun süreli kullanımlarda muvafakatin varlığının kabul edilmesi gerektiği, muvafakatin davanın açılması ile sona erdiği, davacının dava açmadan önce muvafakatin sona erdiğine dair herhangi bir ihtarın varlığını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu bağımsız bölüme ilişkin davalının vaki müdahalesinin men’ine, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava konusu taşınmazı protokol ile satın aldığını, tapuda üzerine geçirmeyi ihmal ettiğini; ancak uzun yıllar uyuşmazlığa konu taşınmazda malik olma iradesiyle oturduğunu, satın almaya ilişkin tanık dinletme taleplerinin haksız yere reddedildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava konusu taşınmazı protokol ile satın aldığını, tapuda üzerine geçirmeyi ihmal ettiğini; ancak uzun yıllar uyuşmazlığa konu taşınmazda malik olma iradesiyle oturduğunu, satın almaya ilişkin tanık dinletme taleplerinin haksız yere reddedildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu bağımsız bölümün davalının kullanımında olduğu, davalı tarafından tapuda malik olmayan dava dışı kişiden harici sözleşme ile satın alındığı, bu sözleşmeden kaynaklı kişisel hakkın ancak sözleşmenin tarafına karşı ileri sürülebileceği, sözleşmenin tarafı olmayan mülkiyet hakkı sahibi davacıyı bağlamayacağı, bu nedenle davalı yararına hapis hakkının bulunmadığı, davacının Türk Medeni Kanununun 683 üncü maddesinden kaynaklanan mülkiyet hakkına üstünlük tanınarak el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne karar verilmiş olmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf sebepleriyle hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “İyi niyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/837, Karar No: 2014/7196, Tarih: 15.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/837 E.  ,  2014/7196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

... Ltd. Şti. ile Ekip Gıda Tic. Ltd. Şti. ve müşterekleri aralarındaki istihkak davasının reddine dair Manavgat İcra Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.12.2012 gün ve 126/349 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı üçüncü kişi vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.04.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü taraflardan kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. Temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi’nin 03.11.2011 gün, 2011/9319–10301 sayılı kararında icra takibine konu borcun çekten kaynaklandığı, çeklerin ileri tarihli olarak düzenlenip verilmesinin ticari yaşam içinde sıklıkla karşılaşılan bir durum olduğu, satım sözleşmesine konu edilen bir otelin hemen ardından yine satıcıya kira verilmesinin ise ticari yaşam içinde aynı sıklıkla karşılaşılan bir durum olmadığı, somut olayda, devir işleminin borcun doğumundan sonra alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı olarak yapıldığının kabulü ile davanın reddi gerektiği belirtilerek bozma kararı verilmiştir. Mahkemece uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda: bozma ilamındaki gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, uyulan bozmaya göre; davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz eden alınmasına, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10787, Karar No: 2021/89, Tarih: 12.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/10787 E.  ,  2021/89 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

a)Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nin 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nin 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiiller ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, soyut ve yasa metninin tekrarı niteliğinde ifadelerle gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

b)Suç tarihinde Karayolları araç muayene istasyonunda teknisyen sınıfında kadrolu ve sigortalı işçi statüsünde çalışmakta olup araçların muayene işlemlerini yapmaya görevli ve yetkili olan sanık ...'ın, muayene istasyonuna araçlar getirilmediği halde araçları görmüş gibi muayene işlemlerini sahte şekilde yaparak 5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesinde tanımlanan "memurun resmi belgede sahteciliği" suçunu işlediği, memur olmayan diğer sanıkların ise bu suça "iştirak" ettikleri iddia olunarak dava açılmış olması karşısında, sanık ... yönünden 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca yetkili merciden soruşturma izni istenmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu hüküm tesisi yasaya aykırı,

2-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 20.03.2020 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3188, Karar No: 2014/11411, Tarih: 27.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/3188 E.  ,  2014/11411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Dosya elektronik ortamda UYAP üzerinden temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de; kesinleşen ilk dava dosyasının sisteme kaydedilmediği anlaşılmakla kalem personelinin evrak eksikliğine rağmen dosyayı elektronik ortamda göndermesi nedeniyle uyarımasına kesinleşen 2011/267 E. Sayılı dosyanın ve dava dosyasının fiziken gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25847, Karar No: 2017/35543, Tarih: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25847 E.  ,  2017/35543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5213, Karar No: 2018/20576, Tarih: 14.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/5213 E.  ,  2018/20576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde iş akdinin haksız ve geçersiz olarak feshedildiği tarihe kadar aralıksız çalıştığını, davalı işverenin güvenlik işlerini alt işverene devredeceğinden davacı ve 6 arkadaşının işten çıkarıldığını, davacı işverene bağlı 40'dan fazla güvenlik görevlisi kadrosu olduğunu ve bunların işlerine devam ettiklerini, davacı ile aynı işi yapan asıl işverene bağlı güvenlik görevlilerinin çalışmaya devam ettiğini, davacının iş akdinin hukuka aykırı bir şekilde feshedildiğini, davacının işini başarılı bir şekilde sürdürdüğünü iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının hukuka ve maddi gerçeklere aykırı olduğunu, davalı işverenin temel faaliyetinin konteyner liman işletmeciliği olduğunu, bu kapsamda İş Kanunu'nun 2. maddesi gerekçesinde hangi işlerin yardımcı iş niteliğinde olacağının tek tek belirlendiğini, güvenlik işinin de gerekçede belirtilen "yardımcı işlerden" olduğunu, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarında da güvenlik hizmetinin yardımcı iş olduğunu ve alt işveren asıl işveren ilişkisinin kabulünün gerekeceğini, davalı işveren açısından yardımcı iş niteliğindeki güvenlik işinde asıl işveren - alt işveren ilişkisi kurulmasında yasal bir engel bulunmadığını, bu kapsamda davalı işverenliğin 08/08/2016 tarihli Yönetim Kurulu Kararı ile 23 kişilik güvenlik hizmetinin alt işverenden alınmasına karar verildiğini, özel güvenlik personelinin sayısının belirlenmesinde ve alt işverenden hizmet alınmasında Valilik nezdindeki Özel Güvenlik Komisyonu'nun onaylama mahiyetindeki kararına ihtiyaç bulunduğunu ve davalı işverenliğin bu kapsamda ... Valiliği Özel Güvenlik Komisyonuna başvurduğunu, Komisyonun 2016/21914 evrak sayılı, 2016/1867 karar sayılı, 08/12/2016 karar tarihli ve 08/12/2016 Valilik onay tarihli kararı ile davalı işverenin 23 kişilik özel güvenlik hizmetini alt işverenden almasına onay verdiğini, özel güvenlik hizmetinin yasaya göre yardımcı iş olması, davalı işverenin de özel güvenlik hizmetini objektif bir kriter belirleyerek alt işverene devretmesi ve bu çerçevede güvenlik görevlisi olarak istihdam edilen davacının iş sözleşmesinin feshinin yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece Mahkemesi tarafından davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D)İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E)İstinaf Sebepleri:

Davalı taraf iş akdinin geçerli nedene dayanarak feshedildiğini ileri sürerek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesin'nce davacının iş akdi dış kontrol güvenlik hizmetinin alt işverenden hizmet alımı sözleşmesiyle gerçekleştirilecek olması nedeniyle sona erdirilmişse de iç güvenlik kontrol hizmetlerinde çalıştırılabilme ihtimalinin değerlendirilmediği, iş akdi feshedileceklerin seçiminde hangi objektif kriterin uygulandığının davalı işverence ispatlanamadığı gerekçesiyle feshin geçerli olduğuna yönelik istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davalı işyeri işletmekte olduğu limanın dış güvenliğinin alt işverene verilmesi iç güvenlik hizmetinin ise eskiden olduğu gibi bizzat yürütülmesi hususunda işletmesel karar alıp valilik onayına tabi bu karar yönünden valiliğin onay vermesi sonrasında işletmesel kararı uygulayıp dış güvenlik işini dava dışı Hedef güvenlik firmasına vermiştir. Dış güvenlik işini alan alt işveren bu işi tamamen kendi işçileri ile yapmış, davalı asıl işverenden işçi devralmamıştır. Dış güvenlik işinin alt işverene devri nedeniyle oluşan istihdam fazlalığına bağlı olarak çıkartılan işçilere teklif edebilecek başkaca bir iş olduğu veya fesih öncesinde ve sonrasında çıkartılan işçilere teklif edilebilecek bir işe işçi alındığına dair bir veri de bulunmamaktadır. Yardımcı işlerden olan güvenlik işinin iç güvenlik ve dış güvenlik olarak ikiye ayrılarak dış güvenliğin alt işverene verilmesine engel bir durum da söz konusu değildir. Açıklanan nedenle feshin son çare olması ilkesine uygun işletmesel karara dayandığı kabul edilerek davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

H)Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1- Bölge Adliye Mahkemesi ile ilk derece mahkemesi kararlarının bozularak ortadan kaldırılmasına,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 3 tebligat gideri 27 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.