muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6399, Karar No: 2017/2552, Tarih: 05.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6399 E.  ,  2017/2552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat Sanık ... hakkında ortadan kaldırm

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2004-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olduğu, 22.07.2009 tarihli iddianame ile ise “sahte fatura kullanmak” suçundan dava açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, her takvim yılı bakımından sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, kullanmak suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, 2004-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup dava açılması halinde birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen "sahte fatura kullanmak" suçundan açılan davaya devamla eylemlerin tek suç olarak kabulü ile bir hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2007/676, Karar No: 2007/5296, Tarih: 13.04.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/676 E.  ,  2007/5296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki el atmanın önelnmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idareye ait dükkanı 2886 sayılı yasaya göre yapılan ihale sonucu kiralandığı, 12.11.2004 tarihinde kira sözleşmesi düzenlendiğini, kira süresinin iki yıl olduğunu, davalının fuzuli şagil işlemi yaparak tahliye edeceğine dair kendisine tebligat yaptığını, aralarındaki kira ilişkisinin 2886 sayılı yasaya değil, ... hukuk alanını ilgilendiren borçlar kanunu ve 6570 sayılı yasa hükümlerine tabi olduğunu, davalının kendisini bu şekilde dükkandan çıkarımayacağını bildirip, davalı ile aralarındaki çekişmenin giderilmesini istemiştir.

Davalı, mülkiyeti hazineye ait taşınmazın 2886 sayılı yasaya göre ihale ile davacıya kiraya verildiğini, davacının kiraları ihtarla verilen süreye rağmen ödemediğiniden sözleşmenin 2886 sayılı yasa hükümlerine göre fesih edildiğini, davacının 75. maddeye göre tahliyede edildiğini bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, konusu kalmayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, hazineye ait İzmir ... ... ... Bulvarı 13/A nolu dükkanın, 2886 sayılı yasaya göre yapılan ihale sonucu düzenlenen iki yıl süreli sözleşme ile davacıya kiraya verildiği, davacının sözleşmeye göre 11.5.2005 ve 11.8.2005 tarihlerinde ödemesi gereken kiraları ödemediğinden, kendisine gönderilen 12.10.2005 tarihli yazı ile biriken kiraların 15 gün içinde ödenmesi, aksi takdirde kira sözleşmesinin fesih edilerek tahliye edileceğinin bildirildiği, davanın 1.12.2000 tarihinde açıldığı

Davalı, hazineye ait İzmir ... ... ... Bulvarı 13/A nolu dükkanın, 2886 sayılı yasaya göre yapılan ihale sonucu düzenlenen iki yıl süreli sözleşme ile davacıya kiraya verildiği, davacının sözleşmeye göre 11.5.2005 ve 11.8.2005 tarihlerinde ödemesi gereken kiraları ödemediğinden, kendisine gönderilen 12.10.2005 tarihli yazı ile biriken kiraların 15 gün içinde ödenmesi, aksi takdirde kira sözleşmesinin fesih edilerek tahliye edileceğinin bildirildiği, davanın 1.12.2000 tarihinde açıldığı

anlaşılmaktadır. Davacı, geçikmiş kira borcu olmadığının veya yazı üzerine ödediğini savunup bunu kanıtlayamadığı gibi, davalı tarafça bu hususta sunulan yazı ve belgelerede bir itirazda bulunmamıştır. Öyle olunca davalı idare tarafından yapılan işlemler doğru ve hukuka aykırı bir yönü bulumamaktadır. Dava konusu taşınmaz hazineye ait olup, kiralanması 2886 sayılı yasa hükümlerine aittir. Bu nedenle 6570 sayılı kanun hükümleri hazineye ait taşımazlar hakkında uygulanmaz. Gerek dairemizin, gerekse Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun istikrarlı uygulamalarıda bu doğrultudadır. (Y.H.G.K.nun 13.2.1991 gün, 90/13-630 esas 91/72 karar sayılı içtihadı) mahkeme kararının gerekçesindeki bu doğrultudaki değerlendirme, açıklama ve davanın reddi gerektiğine dair vardığı sonuç doğrudur. Ancak, dava açıldıktan sonra 22.11.2005 tarihinde davacının taşınmazdan tahliye edilmesi nedeniyle, her davanın açıldığı tarihteki hukuki duruma göre değerlendirilip ihtilafın sonuçlandırılması gerektiği hususu gözardı edilerek, tahliye nedeniyle konusuz kalan davanın reddine şeklinde hüküm fıkrası oluşturulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne varki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kararın hüküm fıkrasının değiştirilerek onanması HUMK 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrasının 1 nolu fıkrasınının karardan çıkarılarak yerine 1. fıkra olarak "davanın reddine" sözlerinin yazılmasına, kararın değiştirilen bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1895, Karar No: 2016/2615, Tarih: 10.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/1895 E.  ,  2016/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine dair .... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2015 tarihli ve 2014/31 esas, 2015/114 sayılı kararını müteakip, .... 2. Çocuk Mahkemesinin 15/06/2015 tarihli ve 2015/486 esas, 2015/348 sayılı kararıyla mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi üzerine ortaya çıkan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen .... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 10/07/2015 tarihli ve 2015/849 değişik iş sayılı kararın;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/07/2008 tarihli ve 2008/7210-16565 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere;

T.C. Anayasası’nın 37. maddesinde "Hiç kimse kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.", 142. maddesinde "Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 3/1. maddesinde "Mahkemelerin görevleri kanunla belirlenir.", 4/1. maddesinde "Davaya bakan mahkeme, görevli olup olmadığına kovuşturma evresinin her aşamasında re'sen karar verebilir. 6. madde hükmü saklıdır.", 5/1. maddesinde "İddianamenin kabulünden sonra, işin davayı gören mahkemenin görevini aştığı veya dışında kaldığı anlaşılırsa, mahkeme bir kararla işi görevli mahkemeye gönderir.", 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26. maddesindeki "(l) Çocuk mahkemesi, asliye ceza mahkemesi ile sulh ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlar bakımından, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılacak davalara bakar.

(2) Çocuk ağır ceza mahkemesi, çocuklar tarafından işlenen ve ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren suçlarla ilgili davalara bakar.

(3) Mahkemeler ve çocuk hâkimi, bu Kanunda ve diğer kanunlarda yer alan tedbirleri almakla görevlidir.

(4) Çocuklar hakkında açılan kamu davaları, Kanunun 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla bu Kanunla kurulan mahkemelerde görülür." yine aynı Kanun'un geçici 1, 2 ve 3. maddelerinde "(1) 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işler, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredilir.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(2) Genel ceza mahkemelerinde görülmekte olan ve bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte onsekiz yaşını doldurmuş olan sanıklar hakkındaki dava ve işler çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerine devredilmez.

(3) Çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemeleri bulunmayan yerlerde, bu mahkemeler kurulup göreve başlayıncaya kadar çocuklar tarafından işlenen suçlara ait soruşturma ve kovuşturmalar Cumhuriyet Başsavcılığı ve görevli mahkemelerce bu Kanun hükümlerine göre yapılır.", 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/1. maddesinde "Temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur.", anılan Kanun'un 308. maddesinde "Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır...

(4) Mahkemenin kanuna muhalif olarak davaya bakmaya kendini görevli veya yetkili görmesi..." hükümlerinin yer aldığı;

Merci ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 170 sayılı kararında derdest davaların yeni kurulan çocuk mahkemelerine devri yönünde hüküm bulunmadığı, 09/10/2013 tarihli Yargı Çevresi Değişikliği konulu kararında ise derdest davaların kesinleşinceye kadar halen görüldükleri mahkemeleri tarafından bakılması gerektiğinin belirtildiği gerekçesiyle karar tesis edilmiş ise de; Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun anılan kararlarının göreve ilişkin kanun hükümlerini yürürlükten kaldırma niteliği taşımadığı, mahkemelerin görevlerinin kanunla belirlenmesine ilişkin anayasal ve yasal kuralların idari nitelikte bir işlemle değiştirilemeyeceği gözetilmeden .... 2. Çocuk Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılması yerine, yazılı şekilde karar verilmiş olmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 10/12/2015 gün ve 94660652-105-34-12538-2015-26151/81954 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ...1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen 10/07/2015 tarihli ve 2015/849 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18797, Karar No: 2017/6748, Tarih: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18797 E.  ,  2017/6748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Vergi Dairesinin 02.04.2013 tarihli yoklama tutanağına göre, sanığın askerde olduğunun belirtilmesi nedeniyle işyeri devrinin alacaklıyı zarara sokmak kasdıyla olup olmadığı hususunun belirlenmesi için sanığın ve işyerini devralan Turgut Dok dinlenilerek sanığın suç kasdı tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10933, Karar No: 2010/1428, Tarih: 08.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10933 E.  ,  2010/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/05/2008 tarih ve 2007/183-2008/211 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait emtianın çalışanı tarafından taşınması için davalı firma çalışan otobüse yüklendiğini, emtianın 2 adet plastik kutu içinde bulunduğunu, yolculuk devam ederken personele bagajı olup olmadığının sorulduğunu, fişi gösterip bagajı olduğunu açıklaması sonrasında ‘senin bagajın yolda düştü’ denilerek otobüsten indirildiğini, Sandıklı Cumhuriyet Başsavcılığı’na müracaat edildiğini, malzemelerin bulunmadığını ileri sürerek, 3.001,50 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, istemin zamanaşımına uğradığını, müvekkiline mal teslim edilmediğini, husumet düşmeyeceğini, ayrıca otobüsün maliki bulunmadığını, iddiaların da yersiz olduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın temyizi üzerine Dairemizce eksik inceleme gerekçesiyle bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, olay tarihindeki bir yolcu için alınması gereken ücretin 5 katının davacı çalışanından alınması ve bagaj teslim fişinin davacı elinde bulunması nedeniyle davaya konu emtianın davalı aracına yüklendiğinin anlaşıldığı ve emtianın varma yerindeki değerinin tazmininin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.610,50 TL’nin davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 73.83 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2900, Karar No: 2021/2907, Tarih: 29.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/2900 E.  ,  2021/2907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın Kara Yolları Genel Müdürlüğü yönünden pasif husumet yokluğundan reddine davalı Hazine ve ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili; müvekkiline ait olan ...Köyü, 1699 parsel sayılı taşınmaz davalı ... tarafından yol yapımı nedeniyle kamulaştırıldığını ancak müvekkiline ödeme yapılmadığını, bu yerin bedeli karşılığında taşınmazın tam karşısında yer alan taşınmazı Karayolları Genel Müdürlüğünün müvekkiline verdiğini, ancak tapuda resmi devir işleminin yapılmadığını, müvekkilin bu taşınmaza ağaç diktiğini, bu taşınmaz kamulaştırma sahasında kaldığından taşınmazın üzerinde bulunan ağaçların mülkiyetinin müvekkili adına tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne, ... mahallesinde bulunan fen bilirkişisi ...'ın 28.11.2014 havale tarihli raporunda A harfi ve sınırları kırmızı renkli kalemle gösterilen 0903.85 m2'lik alan ile B harfi ile ve sınırları mavi renkli kalem ile gösterilen 0439,63 m2'lik alanda bulunan ziraat bilirkişi ...'ın 25.12.2014 havale tarihli ek raporunda özellikleri ve bedelleri belirtilen 41 adet vişne ağacının, 3 adet ceviz ağacının, 9 adet elma ağacının, 2 adet kayısı ağacının, 17 adet akasya ağacının, 115 adet kavak ağacının, 30 adet söğüt ağacının, 22 adet söğüt fidanının, 78 adet kavak fidanının, 29 adet ceviz fidanın, 8 adet elma fidanının, 37 adet çam fidanının, 6 adette kayısı fidanının davacıya aidiyetinin tespitine karar verilmiştir. Hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. T.C. Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2016/19512 Esas 2017/11443 Karar sayılı ilamı ile “ Muhdesatın tespiti davalarında taşınmazın tapusuz olması halinde ise, Hazine ile ilgili Köy veya Belediye Tüzel Kişiliğinin davada yer alması zorunludur. Dava konusu muhdesatların bulunduğu alanda Karayolları Genel Müdürlüğüne ait tapu bulunmadığı gibi, davanın açılmasına sebep olacak bir eylemde de bulunmamıştır. Dolayısıyla taraf sıfatının olmadığı kuşkusuzdur. ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esası hakkında karar verilmesinin doğru görülmediği “belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş yapılan yargılama sonucunda; davanın ... yönünden pasif husumet yokluğundan reddine, davaya dahil edilen ... ve Hazine yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş yapılan yargılama sonucunda; davanın ... yönünden pasif husumet yokluğundan reddine, davaya dahil edilen ... ve Hazine yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

Somut olayda; Yargıtay bozma ilamında “Muhdesatın tespiti davalarında taşınmazın tapusuz olması halinde Hazine ile ilgili Köy veya Belediye Tüzel Kişiliğinin davada yer almasının zorunlu” olduğu belirtilmiş ve Mahkemece 1. celsede bozma ilamına uyulmuştur. Ancak Hazine ve ... davaya dahil edilmesine rağmen bu davalılar hakkında olumlu olumsuz karar verilmesi gerekirken Mahkemece dava dilekçesinde dahili davalılara husumetin yöneltilmemesi HMK’nin 124 mad. gereğince kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hal böyle olunca 6360 sayılı Kanun gereğince ilgili kamu tüzel kişiliği olarak davada yer alması gereken Erzurum Büyükşehir Belediye Başkanlığının davaya dahil edilmesi gerekmektedir. Taraf teşkilinin sağlanması dava şartıdır. Taraf teşkilinden sonra Hazine ve ..., ... hakkında olumlu olumsuz karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde HMK’nin 124 maddesi gereğince karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair itirazların 1. bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 29.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15369, Karar No: 2013/18137, Tarih: 17.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/15369 E.  ,  2013/18137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ... Heyeti kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, davalının müracaatı üzerine ... ... Heyetinin 27.04.2012 tarih ve 290 sayılı kararı ile; elektrik faturaları üzerinden tahsil edilen kayıp/kaçak kullanım bedelinin iadesi yönünde karar aldığını, sözkonusu kararın açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu, elektrik faturalarında yer alan kayıp/kaçak kullanım bedeli dahil tüm bedellerin Elektrik Piyasası Düzenleme Kurulunca alınmış olan “Kurul Kararı” gereğince müşterilere tahakkuk ettirildiğini ileri sürerek; ... ... Heyetinin, tüketicinin elektrik faturasına ilave ücret olarak yansıtılan kayıp/kaçak kullanım bedellerin 4077 sayılı yasaya uygun sözleşme düzenlenene kadar alınmamasına ve bu kalem adı altında alınan bedelin tüketiciye iade edilmesine dair kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; taraflar arasındaki elektrik abonelik sözleşmesi nedeniyle düzenlenen aylık faturalara ilave edilen kayıp/kaçak, okuma bedeli ve bunun gibi ilaveler nedeniyle yapılan ödemelerin istenmesi, aynı zamanda bu uygulamanın haksız olduğunun tespiti ve ileriye yönelik olarak ortadan kaldırılmasını sağlamayı amaçlaması, bu nedenle verilen kararın ileri ki yıllara da etki etmesi nedeniyle delil niteliğinde sayılacağı ve bu karara karşı tarafların itiraz etmelerinde hukuki yararın bulunmayacağı, hukuki yararın dava şartı olup, mahkemece yargılamanın her aşamasında re'sen gözetileceği gerekçesiyle davanın reddi cihetine gidilmiştir.

6100 Sayılı HMK’nun 33.maddesi uyarınca; “Hâkim, Türk Hukukunu re'sen uygular”.

Aynı kanunun 31.maddesi hükmü gereğince, davanın hukuki niteliğini belirlemek ve davayı aydınlatmak görevi hâkime aittir. Buna göre davadaki iddia, davacının talebine münhasır olup, belirtilen madde hükümleri gereğince hukuki nitelendirme hâkime aittir.

Taraflar arasında, davalının meskeniyle ilgili olarak elektrik aboneliği sözleşmesinin imzalandığı, hukuken geçerli bu sözleşme ilişkisi devam ederken, davalının ... ... Heyetine başvurarak faturalarına yansıyan kaçak/kayıp bedelleri adı altında alınan ücretin iadesine karar verilmesini talep ettiği, ... ... Heyetinin de bu başvuru üzerine 27.04.2012 tarih ve 290 sayılı kararı ile şikâyetin kabulü yönünde karar aldığı toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Görülmekte olan davada, davalı abonenin başvurusunun haksızlığının tespiti ve bu başvuru üzerine tesis edilen ... ... Heyetinin kararının iptali istenilmiştir.